---
type: article
status: Published
slug: "rigveda"
title: "Rigveda"
author: "The Vedic seers (attributed)"
tradition: "hindu"
language: "sa"
genre: "sacred hymns"
period: "c. 1500–1000 BCE"
source_url: "https://sa.wikisource.org/w/index.php?title=%E0%A4%8B%E0%A4%97%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A5%87%E0%A4%A6%E0%A4%83&oldid=335727"
certainty: observed
source: "https://sa.wikisource.org/w/index.php?title=%E0%A4%8B%E0%A4%97%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A5%87%E0%A4%A6%E0%A4%83&oldid=335727"
unknowns: none known
---
# Rigveda

## Original

### Mandala 1

सूक्तम् १.१
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

1.1.1 ॐ अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् ।
होतारं रत्नधातमम्

1.1.2 अग्निः पूर्वेभिरृषिभिरीड्यो नूतनैरुत ।
स देवाँ एह वक्षति

1.1.3 अग्निना रयिमश्नवत् पोषमेव दिवेदिवे ।
यशसं वीरवत्तमम्

1.1.4 अग्ने यं यज्ञमध्वरं विश्वतः परिभूरसि ।
स इद्देवेषु गच्छति

1.1.5 अग्निर्होता कविक्रतुः सत्यश्चित्रश्रवस्तमः ।
देवो देवेभिरा गमत्

1.1.6 यदङ्ग दाशुषे त्वमग्ने भद्रं करिष्यसि ।
तवेत् तत् सत्यमङ्गिरः

1.1.7 उप त्वाग्ने दिवेदिवे दोषावस्तर्धिया वयम् ।
नमो भरन्त एमसि

1.1.8 राजन्तमध्वराणां गोपामृतस्य दीदिविम् ।
वर्धमानं स्वे दमे

1.1.9 स नः पितेव सूनवेऽग्ने सूपायनो भव ।
सचस्वा नः स्वस्तये

सूक्तम् १.२
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. १-३ वायुः, ४-६ इन्द्र-वायू, ७-९ मित्रा-वरुणौ। गायत्री

1.2.1 वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः ।
तेषां पाहि श्रुधी हवम्

1.2.2 वाय उक्थेभिर्जरन्ते त्वामच्छा जरितारः ।
सुतसोमा अहर्विदः

1.2.3 वायो तव प्रपृञ्चती धेना जिगाति दाशुषे ।
उरूची सोमपीतये

1.2.4 इन्द्रवायू इमे सुता उप प्रयोभिरा गतम् ।
इन्दवो वामुशन्ति हि

1.2.5 वायविन्द्रश्च चेतथः सुतानां वाजिनीवसू ।
तावा यातमुप द्रवत्

1.2.6 वायविन्द्रश्च सुन्वत आ यातमुप निष्कृतम् ।
मक्ष्वित्था धिया नरा

1.2.7 मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् ।
धियं घृताचीं साधन्ता

1.2.8 ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा ।
क्रतुं बृहन्तमाशाथे

1.2.9 कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया ।
दक्षं दधाते अपसम्

सूक्तम् १.३
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. १-३ अश्विनौ, ४-६ इन्द्रः, ७-९ विश्वेदेवाः, १०-१२ सरस्वती। गायत्री।

1.3.1 अश्विना यज्वरीरिषो द्रवत्पाणी शुभस्पती ।
पुरुभुजा चनस्यतम्

1.3.2 अश्विना पुरुदंससा नरा शवीरया धिया ।
धिष्ण्या वनतं गिरः

1.3.3 दस्रा युवाकवः सुता नासत्या वृक्तबर्हिषः ।
आ यातं रुद्रवर्तनी

1.3.4 इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता इमे त्वायवः ।
अण्वीभिस्तना पूतासः

1.3.5 इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः ।
उप ब्रह्माणि वाघतः

1.3.6 इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः ।
सुते दधिष्व नश्चनः

1.3.7 ओमासश्चर्षणीधृतो विश्वे देवास आ गत ।
दाश्वांसो दाशुषः सुतम्

1.3.8 विश्वे देवासो अप्तुरः सुतमा गन्त तूर्णयः ।
उस्रा इव स्वसराणि

1.3.9 विश्वे देवासो अस्रिध एहिमायासो अद्रुहः ।
मेधं जुषन्त वह्नयः

1.3.10 पावका नः सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती ।
यज्ञं वष्टु धियावसुः

1.3.11 चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् ।
यज्ञं दधे सरस्वती

1.3.12 महो अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना ।
धियो विश्वा वि राजति

सूक्तम् १.४
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

1.4.1 सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे ।
जुहूमसि द्यविद्यवि

1.4.2 उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब ।
गोदा इद्रेवतो मदः

1.4.3 अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् ।
मा नो अति ख्य आ गहि

1.4.4 परेहि विग्रमस्तृतमिन्द्रं पृच्छा विपश्चितम् ।
यस्ते सखिभ्य आ वरम्

1.4.5 उत ब्रुवन्तु नो निदो निरन्यतश्चिदारत ।
दधाना इन्द्र इद्दुवः

1.4.6 उत नः सुभगाँ अरिर्वोचेयुर्दस्म कृष्टयः ।
स्यामेदिन्द्रस्य शर्मणि

1.4.7 एमाशुमाशवे भर यज्ञश्रियं नृमादनम् ।
पतयन्मन्दयत्सखम्

1.4.8 अस्य पीत्वा शतक्रतो घनो वृत्राणामभवः ।
प्रावो वाजेषु वाजिनम्

1.4.9 तं त्वा वाजेषु वाजिनं वाजयामः शतक्रतो ।
धनानामिन्द्र सातये

1.4.10 यो रायोऽवनिर्महान्सुपारः सुन्वतः सखा ।
तस्मा इन्द्राय गायत

सूक्तम् १.५
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

1.5.1 आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत ।
सखाय स्तोमवाहसः

1.5.2 पुरूतमं पुरूणामीशानं वार्याणाम् ।
इन्द्रं सोमे सचा सुते

1.5.3 स घा नो योग आ भुवत्स राये स पुरंध्याम् ।
गमद्वाजेभिरा स नः

1.5.4 यस्य संस्थे न वृण्वते हरी समत्सु शत्रवः ।
तस्मा इन्द्राय गायत

1.5.5 सुतपाव्ने सुता इमे शुचयो यन्ति वीतये ।
सोमासो दध्याशिरः

1.5.6 त्वं सुतस्य पीतये सद्यो वृद्धो अजायथाः ।
इन्द्र ज्यैष्ठ्याय सुक्रतो

1.5.7 आ त्वा विशन्त्वाशवः सोमास इन्द्र गिर्वणः ।
शं ते सन्तु प्रचेतसे

1.5.8 त्वां स्तोमा अवीवृधन्त्वामुक्था शतक्रतो ।
त्वां वर्धन्तु नो गिरः

1.5.9 अक्षितोतिः सनेदिमं वाजमिन्द्रः सहस्रिणम् ।
यस्मिन्विश्वानि पौंस्या

1.5.10 मा नो मर्ता अभि द्रुहन्तनूनामिन्द्र गिर्वणः ।
ईशानो यवया वधम्

सूक्तम् १.६
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. १-३ इन्द्रः, ४,६,८,९ मरुतः, ५,७ मरुत इन्द्रश्च, १० इन्द्रः। गायत्री

1.6.1 युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि

1.6.2 युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा

1.6.3 केतुं कृण्वन्नकेतवे पेशो मर्या अपेशसे ।
समुषद्भिरजायथाः

1.6.4 आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे ।
दधाना नाम यज्ञियम्

1.6.5 वीळु चिदारुजत्नुभिर्गुहा चिदिन्द्र वह्निभिः ।
अविन्द उस्रिया अनु

1.6.6 देवयन्तो यथा मतिमच्छा विदद्वसुं गिरः ।
महामनूषत श्रुतम्

1.6.7 इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा ।
मन्दू समानवर्चसा

1.6.8 अनवद्यैरभिद्युभिर्मखः सहस्वदर्चति ।
गणैरिन्द्रस्य काम्यैः

1.6.9 अतः परिज्मन्ना गहि दिवो वा रोचनादधि ।
समस्मिन्नृञ्जते गिरः

1.6.10 इतो वा सातिमीमहे दिवो वा पार्थिवादधि ।
इन्द्रं महो वा रजसः

सूक्तम् १.७
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

1.7.1 इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः ।
इन्द्रं वाणीरनूषत

1.7.2 इन्द्र इद्धर्योः सचा सम्मिश्ल आ वचोयुजा ।
इन्द्रो वज्री हिरण्ययः

1.7.3 इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि ।
वि गोभिरद्रिमैरयत्

1.7.4 इन्द्र वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च ।
उग्र उग्राभिरूतिभिः

1.7.5 इन्द्रं वयं महाधन इन्द्रमर्भे हवामहे ।
युजं वृत्रेषु वज्रिणम्

1.7.6 स नो वृषन्नमुं चरुं सत्रादावन्नपा वृधि ।
अस्मभ्यमप्रतिष्कुतः

1.7.7 तुञ्जेतुञ्जे य उत्तरे स्तोमा इन्द्रस्य वज्रिणः ।
न विन्धे अस्य सुष्टुतिम्

1.7.8 वृषा यूथेव वंसगः कृष्टीरियर्त्योजसा ।
ईशानो अप्रतिष्कुतः

1.7.9 य एकश्चर्षणीनां वसूनामिरज्यति ।
इन्द्रः पञ्च क्षितीनाम्

1.7.10 इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः ।
अस्माकमस्तु केवलः

सूक्तम् १.८
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

1.8.1 एन्द्र सानसिं रयिं सजित्वानं सदासहम् ।
वर्षिष्ठमूतये भर

1.8.2 नि येन मुष्टिहत्यया नि वृत्रा रुणधामहै ।
त्वोतासो न्यर्वता

1.8.3 इन्द्र त्वोतास आ वयं वज्रं घना ददीमहि ।
जयेम सं युधि स्पृधः

1.8.4 वयं शूरेभिरस्तृभिरिन्द्र त्वया युजा वयम् ।
सासह्याम पृतन्यतः

1.8.5 महाँ इन्द्रः परश्च नु महित्वमस्तु वज्रिणे ।
द्यौर्न प्रथिना शवः

1.8.6 समोहे वा य आशत नरस्तोकस्य सनितौ ।
विप्रासो वा धियायवः

1.8.7 यः कुक्षिः सोमपातमः समुद्र इव पिन्वते ।
उर्वीरापो न काकुदः

1.8.8 एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही ।
पक्वा शाखा न दाशुषे

1.8.9 एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते ।
सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे

1.8.10 एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या ।
इन्द्राय सोमपीतये

सूक्तम् १.९
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री।

1.9.1 इन्द्रेहि मत्स्यन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः ।
महाँ अभिष्टिरोजसा

1.9.2 एमेनं सृजता सुते मन्दिमिन्द्राय मन्दिने ।
चक्रिं विश्वानि चक्रये

1.9.3 मत्स्वा सुशिप्र मन्दिभि स्तोमेभिर्विश्वचर्षणे ।
सचैषु सवनेष्वा

1.9.4 असृग्रमिन्द्र ते गिरः प्रति त्वामुदहासत ।
अजोषा वृषभं पतिम्

1.9.5 सं चोदय चित्रमर्वाग्राध इन्द्र वरेण्यम् ।
असदित्ते विभु प्रभु

1.9.6 अस्मान्सु तत्र चोदयेन्द्र राये रभस्वतः ।
तुविद्युम्न यशस्वतः

1.9.7 सं गोमदिन्द्र वाजवदस्मे पृथु श्रवो बृहत् ।
विश्वायुर्धेह्यक्षितम्

1.9.8 अस्मे धेहि श्रवो बृहद्द्युम्नं सहस्रसातमम् ।
इन्द्र ता रथिनीरिषः

1.9.9 वसोरिन्द्रं वसुपतिं गीर्भिर्गृणन्त ऋग्मियम् ।
होम गन्तारमूतये

1.9.10 सुतेसुते न्योकसे बृहद्बृहत एदरिः ।
इन्द्राय शूषमर्चति

सूक्तम् १.१०
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप्

1.10.1 गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्चन्त्यर्कमर्किणः ।
ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे

1.10.2 यत्सानोः सानुमारुहद्भूर्यस्पष्ट कर्त्वम् ।
तदिन्द्रो अर्थं चेतति यूथेन वृष्णिरेजति

1.10.3 युक्ष्वा हि केशिना हरी वृषणा कक्ष्यप्रा ।
अथा न इन्द्र सोमपा गिरामुपश्रुतिं चर

1.10.4 एहि स्तोमाँ अभि स्वराभि गृणीह्या रुव ।
ब्रह्म च नो वसो सचेन्द्र यज्ञं च वर्धय

1.10.5 उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिष्षिधे ।
शक्रो यथा सुतेषु णो रारणत्सख्येषु च

1.10.6 तमित्सखित्व ईमहे तं राये तं सुवीर्ये ।
स शक्र उत नः शकदिन्द्रो वसु दयमानः

1.10.7 सुविवृतं सुनिरजमिन्द्र त्वादातमिद्यशः ।
गवामप व्रजं वृधि कृणुष्व राधो अद्रिवः

1.10.8 नहि त्वा रोदसी उभे ऋघायमाणमिन्वतः ।
जेषः स्वर्वतीरपः सं गा अस्मभ्यं धूनुहि

1.10.9 आश्रुत्कर्ण श्रुधी हवं नू चिद्दधिष्व मे गिरः ।
इन्द्र स्तोममिमं मम कृष्वा युजश्चिदन्तरम्

1.10.10 विद्मा हि त्वा वृषन्तमं वाजेषु हवनश्रुतम् ।
वृषन्तमस्य हूमह ऊतिं सहस्रसातमाम्

1.10.11 आ तू न इन्द्र कौशिक मन्दसानः सुतं पिब ।
नव्यमायुः प्र सू तिर कृधी सहस्रसामृषिम्

1.10.12 परि त्वा गिर्वणो गिर इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुमनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः

सूक्तम् १.११
ऋषिः: जेता माधुच्छन्दसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप्।

1.11.1 इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम्

1.11.2 सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते ।
त्वामभि प्र णोनुमो जेतारमपराजितम्

1.11.3 पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः ।
यदी वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघम्

1.11.4 पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत ।
इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्ता वज्री पुरुष्टुतः

1.11.5 त्वं वलस्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम् ।
त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः

1.11.6 तवाहं शूर रातिभिः प्रत्यायं सिन्धुमावदन् ।
उपातिष्ठन्त गिर्वणो विदुष्टे तस्य कारवः

1.11.7 मायाभिरिन्द्र मायिनं त्वं शुष्णमवातिरः ।
विदुष्टे तस्य मेधिरास्तेषां श्रवांस्युत्तिर

1.11.8 इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमा अनूषत ।
सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः

सूक्तम् १.१२
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ६ प्रथमपादस्य (निर्मथ्याहवनीयौ) अग्नी। गायत्री।

1.12.1 अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् ।
अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्

1.12.2 अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् ।
हव्यवाहं पुरुप्रियम्

1.12.3 अग्ने देवाँ इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे ।
असि होता न ईड्यः

1.12.4 ताँ उशतो वि बोधय यदग्ने यासि दूत्यम् ।
देवैरा सत्सि बर्हिषि

1.12.5 घृताहवन दीदिवः प्रति ष्म रिषतो दह ।
अग्ने त्वं रक्षस्विनः

1.12.6 अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा ।
हव्यवाड्जुह्वास्यः

1.12.7 कविमग्निमुप स्तुहि सत्यधर्माणमध्वरे ।
देवममीवचातनम्

1.12.8 यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति ।
तस्य स्म प्राविता भव

1.12.9 यो अग्निं देववीतये हविष्माँ आविवासति ।
तस्मै पावक मृळय

1.12.10 स नः पावक दीदिवोऽग्ने देवाँ इहा वह ।
उप यज्ञं हविश्च नः

1.12.11 स न स्तवान आ भर गायत्रेण नवीयसा ।
रयिं वीरवतीमिषम्

1.12.12 अग्ने शुक्रेण शोचिषा विश्वाभिर्देवहूतिभिः ।
इमं स्तोमं जुषस्व नः

सूक्तम् १.१३
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. आप्री सूक्तं, अग्निरूपा देवताः = (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात्, ३ नराशंसः, ४ इळः, ५ बर्हिः, ६ देवीर्द्वारः, ७ उषासानक्ता, ८ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, ९ तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, १० त्वष्टा, ११ वनस्पतिः, १२ स्वाहाकृतयः ।गायत्री ।

1.13.1 सुसमिद्धो न आ वह देवाँ अग्ने हविष्मते ।
होतः पावक यक्षि च

1.13.2 मधुमन्तं तनूनपाद्यज्ञं देवेषु नः कवे ।
अद्या कृणुहि वीतये

1.13.3 नराशंसमिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप ह्वये ।
मधुजिह्वं हविष्कृतम्

1.13.4 अग्ने सुखतमे रथे देवाँ ईळित आ वह ।
असि होता मनुर्हितः

1.13.5 स्तृणीत बर्हिरानुषग्घृतपृष्ठं मनीषिणः ।
यत्रामृतस्य चक्षणम्

1.13.6 वि श्रयन्तामृतावृधो द्वारो देवीरसश्चतः ।
अद्या नूनं च यष्टवे

1.13.7 नक्तोषासा सुपेशसास्मिन्यज्ञ उप ह्वये ।
इदं नो बर्हिरासदे

1.13.8 ता सुजिह्वा उप ह्वये होतारा दैव्या कवी ।
यज्ञं नो यक्षतामिमम्

1.13.9 इळा सरस्वती मही तिस्रो देवीर्मयोभुवः ।
बर्हिः सीदन्त्वस्रिधः

1.13.10 इह त्वष्टारमग्रियं विश्वरूपमुप ह्वये ।
अस्माकमस्तु केवलः

1.13.11 अव सृजा वनस्पते देव देवेभ्यो हविः ।
प्र दातुरस्तु चेतनम्

1.13.12 स्वाहा यज्ञं कृणोतनेन्द्राय यज्वनो गृहे ।
तत्र देवाँ उप ह्वये

सूक्तम् १.१४
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः (विश्वैर्देवैः सहितोऽग्निः), ३ इन्द्रवायुबृहस्पतिमित्रग्निपूषभगादित्यमरुद्गणाः, १० विश्वदेवाग्नीन्द्रवायुमित्रधामानि, ११ अग्निः। गायत्री

1.14.1 ऐभिरग्ने दुवो गिरो विश्वेभिः सोमपीतये ।
देवेभिर्याहि यक्षि च

1.14.2 आ त्वा कण्वा अहूषत गृणन्ति विप्र ते धियः ।
देवेभिरग्न आ गहि

1.14.3 इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् ।
आदित्यान्मारुतं गणम्

1.14.4 प्र वो भ्रियन्त इन्दवो मत्सरा मादयिष्णवः ।
द्रप्सा मध्वश्चमूषदः

1.14.5 ईळते त्वामवस्यवः कण्वासो वृक्तबर्हिषः ।
हविष्मन्तो अरंकृतः

1.14.6 घृतपृष्ठा मनोयुजो ये त्वा वहन्ति वह्नयः ।
आ देवान्सोमपीतये

1.14.7 तान्यजत्राँ ऋतावृधोऽग्ने पत्नीवतस्कृधि ।
मध्वः सुजिह्व पायय

1.14.8 ये यजत्रा य ईड्यास्ते ते पिबन्तु जिह्वया ।
मधोरग्ने वषट्कृति

1.14.9 आकीं सूर्यस्य रोचनाद्विश्वान्देवाँ उषर्बुधः ।
विप्रो होतेह वक्षति

1.14.10 विश्वेभिः सोम्यं मध्वग्न इन्द्रेण वायुना ।
पिबा मित्रस्य धामभिः

1.14.11 त्वं होता मनुर्हितोऽग्ने यज्ञेषु सीदसि ।
सेमं नो अध्वरं यज

1.14.12 युक्ष्वा ह्यरुषी रथे हरितो देव रोहितः ।
ताभिर्देवाँ इहा वह

सूक्तम् १.१५
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. (प्रतिदैवतं ऋतुसहितं) १ इन्द्रः, २ मरुतः, ३ त्वष्ट्रा, ४ अग्निः, ५ इन्द्रः, ६ मित्रावरुणौ, ७-१० द्रविणोदा, ११ अश्विनौ, १२ अग्निः। गायत्री

1.15.1 इन्द्र सोमं पिब ऋतुना त्वा विशन्त्विन्दवः ।
मत्सरासस्तदोकसः

1.15.2 मरुतः पिबत ऋतुना पोत्राद्यज्ञं पुनीतन ।
यूयं हि ष्ठा सुदानवः

1.15.3 अभि यज्ञं गृणीहि नो ग्नावो नेष्टः पिब ऋतुना ।
त्वं हि रत्नधा असि

1.15.4 अग्ने देवाँ इहा वह सादया योनिषु त्रिषु ।
परि भूष पिब ऋतुना

1.15.5 ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूँरनु ।
तवेद्धि सख्यमस्तृतम्

1.15.6 युवं दक्षं धृतव्रत मित्रावरुण दूळभम् ।
ऋतुना यज्ञमाशाथे

1.15.7 द्रविणोदा द्रविणसो ग्रावहस्तासो अध्वरे ।
यज्ञेषु देवमीळते

1.15.8 द्रविणोदा ददातु नो वसूनि यानि शृण्विरे ।
देवेषु ता वनामहे

1.15.9 द्रविणोदाः पिपीषति जुहोत प्र च तिष्ठत ।
नेष्ट्रादृतुभिरिष्यत

1.15.10 यत्त्वा तुरीयमृतुभिर्द्रविणोदो यजामहे ।
अध स्मा नो ददिर्भव

1.15.11 अश्विना पिबतं मधु दीद्यग्नी शुचिव्रता ।
ऋतुना यज्ञवाहसा

1.15.12 गार्हपत्येन सन्त्य ऋतुना यज्ञनीरसि ।
देवान्देवयते यज

सूक्तम् १.१६
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

1.16.1 आ त्वा वहन्तु हरयो वृषणं सोमपीतये ।
इन्द्र त्वा सूरचक्षसः

1.16.2 इमा धाना घृतस्नुवो हरी इहोप वक्षतः ।
इन्द्रं सुखतमे रथे

1.16.3 इन्द्रं प्रातर्हवामह इन्द्रं प्रयत्यध्वरे ।
इन्द्रं सोमस्य पीतये

1.16.4 उप नः सुतमा गहि हरिभिरिन्द्र केशिभिः ।
सुते हि त्वा हवामहे

1.16.5 सेमं न स्तोममा गह्युपेदं सवनं सुतम् ।
गौरो न तृषितः पिब

1.16.6 इमे सोमास इन्दवः सुतासो अधि बर्हिषि ।
ताँ इन्द्र सहसे पिब

1.16.7 अयं ते स्तोमो अग्रियो हृदिस्पृगस्तु शंतमः ।
अथा सोमं सुतं पिब

1.16.8 विश्वमित्सवनं सुतमिन्द्रो मदाय गच्छति ।
वृत्रहा सोमपीतये

1.16.9 सेमं नः काममा पृण गोभिरश्वैः शतक्रतो ।
स्तवाम त्वा स्वाध्यः

सूक्तम् १.१७
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। गायत्री, ४-५ पादनिचृत्(५ ह्रसीयसी वा) गायत्री।

1.17.1 इन्द्रावरुणयोरहं सम्राजोरव आ वृणे ।
ता नो मृळात ईदृशे

1.17.2 गन्तारा हि स्थोऽवसे हवं विप्रस्य मावतः ।
धर्तारा चर्षणीनाम्

1.17.3 अनुकामं तर्पयेथामिन्द्रावरुण राय आ ।
ता वां नेदिष्ठमीमहे

1.17.4 युवाकु हि शचीनां युवाकु सुमतीनाम् ।
भूयाम वाजदाव्नाम्

1.17.5 इन्द्रः सहस्रदाव्नां वरुणः शंस्यानाम् ।
क्रतुर्भवत्युक्थ्यः

1.17.6 तयोरिदवसा वयं सनेम नि च धीमहि ।
स्यादुत प्ररेचनम्

1.17.7 इन्द्रावरुण वामहं हुवे चित्राय राधसे ।
अस्मान्सु जिग्युषस्कृतम्

1.17.8 इन्द्रावरुण नू नु वां सिषासन्तीषु धीष्वा ।
अस्मभ्यं शर्म यच्छतम्

1.17.9 प्र वामश्नोतु सुष्टुतिरिन्द्रावरुण यां हुवे ।
यामृधाथे सधस्तुतिम्

सूक्तम् १.१८
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. ब्रह्मणस्पतिः, ४ इन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः सोमश्च, ५ ब्रह्मणस्पतिः सोम इन्द्रो दक्षिणा च, ६-८ सदसस्पतिः, ९ सदसस्पतिर्नराशंसो वा। गायत्री

1.18.1 सोमानं स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तं य औशिजः

1.18.2 यो रेवान्यो अमीवहा वसुवित्पुष्टिवर्धनः ।
स नः सिषक्तु यस्तुरः

1.18.3 मा नः शंसो अररुषो धूर्तिः प्रणङ्मर्त्यस्य ।
रक्षा णो ब्रह्मणस्पते

1.18.4 स घा वीरो न रिष्यति यमिन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः ।
सोमो हिनोति मर्त्यम्

1.18.5 त्वं तं ब्रह्मणस्पते सोम इन्द्रश्च मर्त्यम् ।
दक्षिणा पात्वंहसः

1.18.6 सदसस्पतिमद्भुतं प्रियमिन्द्रस्य काम्यम् ।
सनिं मेधामयासिषम्

1.18.7 यस्मादृते न सिध्यति यज्ञो विपश्चितश्चन ।
स धीनां योगमिन्वति

1.18.8 आदृध्नोति हविष्कृतिं प्राञ्चं कृणोत्यध्वरम् ।
होत्रा देवेषु गच्छति

1.18.9 नराशंसं सुधृष्टममपश्यं सप्रथस्तमम् ।
दिवो न सद्ममखसम्

सूक्तम् १.१९
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निर्मरुतश्च। गायत्री।

1.19.1 प्रति त्यं चारुमध्वरं गोपीथाय प्र हूयसे ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.2 नहि देवो न मर्त्यो महस्तव क्रतुं परः ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.3 ये महो रजसो विदुर्विश्वे देवासो अद्रुहः ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.4 य उग्रा अर्कमानृचुरनाधृष्टास ओजसा ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.5 ये शुभ्रा घोरवर्पसः सुक्षत्रासो रिशादसः ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.6 ये नाकस्याधि रोचने दिवि देवास आसते ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.7 य ईङ्खयन्ति पर्वतान्तिरः समुद्रमर्णवम् ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.8 आ ये तन्वन्ति रश्मिभिस्तिरः समुद्रमोजसा ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

1.19.9 अभि त्वा पूर्वपीतये सृजामि सोम्यं मधु ।
मरुद्भिरग्न आ गहि

सूक्तम् १.२०
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। गायत्री

1.20.1 अयं देवाय जन्मने स्तोमो विप्रेभिरासया ।
अकारि रत्नधातमः

1.20.2 य इन्द्राय वचोयुजा ततक्षुर्मनसा हरी ।
शमीभिर्यज्ञमाशत

1.20.3 तक्षन्नासत्याभ्यां परिज्मानं सुखं रथम् ।
तक्षन्धेनुं सबर्दुघाम्

1.20.4 युवाना पितरा पुनः सत्यमन्त्रा ऋजूयवः ।
ऋभवो विष्ट्यक्रत

1.20.5 सं वो मदासो अग्मतेन्द्रेण च मरुत्वता ।
आदित्येभिश्च राजभिः

1.20.6 उत त्यं चमसं नवं त्वष्टुर्देवस्य निष्कृतम् ।
अकर्त चतुरः पुनः

1.20.7 ते नो रत्नानि धत्तन त्रिरा साप्तानि सुन्वते ।
एकमेकं सुशस्तिभिः

1.20.8 अधारयन्त वह्नयोऽभजन्त सुकृत्यया ।
भागं देवेषु यज्ञियम्

सूक्तम् १.२१
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। गायत्री।

1.21.1 इहेन्द्राग्नी उप ह्वये तयोरित्स्तोममुश्मसि ।
ता सोमं सोमपातमा

1.21.2 ता यज्ञेषु प्र शंसतेन्द्राग्नी शुम्भता नरः ।
ता गायत्रेषु गायत

1.21.3 ता मित्रस्य प्रशस्तय इन्द्राग्नी ता हवामहे ।
सोमपा सोमपीतये

1.21.4 उग्रा सन्ता हवामह उपेदं सवनं सुतम् ।
इन्द्राग्नी एह गच्छताम्

1.21.5 ता महान्ता सदस्पती इन्द्राग्नी रक्ष उब्जतम् ।
अप्रजाः सन्त्वत्रिणः

1.21.6 तेन सत्येन जागृतमधि प्रचेतुने पदे ।
इन्द्राग्नी शर्म यच्छतम्

सूक्तम् १.२२
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. १-४ अश्विनौ, ५-८ सविता, ९-१० अग्निः, ११ देव्यः, १२ इन्द्राणीवरुणान्यग्नाय्यः, १३-१४ द्यावापृथिव्यौ, १५ पृथिवी, १६ विष्णुर्देवा वा, १७-२१ विष्णुः। गायत्री।

1.22.1 प्रातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गच्छताम् ।
अस्य सोमस्य पीतये

1.22.2 या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्पृशा ।
अश्विना ता हवामहे

1.22.3 या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती ।
तया यज्ञं मिमिक्षतम्

1.22.4 नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गच्छथः ।
अश्विना सोमिनो गृहम्

1.22.5 हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप ह्वये ।
स चेत्ता देवता पदम्

1.22.6 अपां नपातमवसे सवितारमुप स्तुहि ।
तस्य व्रतान्युश्मसि

1.22.7 विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः ।
सवितारं नृचक्षसम्

1.22.8 सखाय आ नि षीदत सविता स्तोम्यो नु नः ।
दाता राधांसि शुम्भति

1.22.9 अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप ।
त्वष्टारं सोमपीतये

1.22.10 आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् ।
वरूत्रीं धिषणां वह

1.22.11 अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः ।
अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम्

1.22.12 इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये ।
अग्नायीं सोमपीतये

1.22.13 मही द्यौः पृथिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम् ।
पिपृतां नो भरीमभिः

1.22.14 तयोरिद्घृतवत्पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः ।
गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे

1.22.15 स्योना पृथिवि भवानृक्षरा निवेशनी ।
यच्छा नः शर्म सप्रथः

1.22.16 अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे ।
पृथिव्याः सप्त धामभिः

1.22.17 इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूळ्हमस्य पांसुरे

1.22.18 त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः ।
अतो धर्माणि धारयन्

1.22.19 विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा

1.22.20 तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः ।
दिवीव चक्षुराततम्

1.22.21 तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते ।
विष्णोर्यत्परमं पदम्

सूक्तम् १.२३
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. १ वायुः, २-३ इन्द्रवायूः, ४--६ मित्रावरुणौ, ७-९ इन्द्रो मरुत्वान्, १०-१२ विश्वे देवाः, १३-१५ पूषाः, १६-२२, २३(पूर्वार्धस्य) आपः, २३ (उत्तरार्धस्य), २४ अग्निः। १-१८ गायत्री, १९ पुरउष्णिक्, २१ प्रतिष्ठा, २०, २२-२४ अनुष्टुप्।

1.23.1 तीव्राः सोमास आ गह्याशीर्वन्तः सुता इमे ।
वायो तान्प्रस्थितान्पिब

1.23.2 उभा देवा दिविस्पृशेन्द्रवायू हवामहे ।
अस्य सोमस्य पीतये

1.23.3 इन्द्रवायू मनोजुवा विप्रा हवन्त ऊतये ।
सहस्राक्षा धियस्पती

1.23.4 मित्रं वयं हवामहे वरुणं सोमपीतये ।
जज्ञाना पूतदक्षसा

1.23.5 ऋतेन यावृतावृधावृतस्य ज्योतिषस्पती ।
ता मित्रावरुणा हुवे

1.23.6 वरुणः प्राविता भुवन्मित्रो विश्वाभिरूतिभिः ।
करतां नः सुराधसः

1.23.7 मरुत्वन्तं हवामह इन्द्रमा सोमपीतये ।
सजूर्गणेन तृम्पतु

1.23.8 इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणा देवासः पूषरातयः ।
विश्वे मम श्रुता हवम्

1.23.9 हत वृत्रं सुदानव इन्द्रेण सहसा युजा ।
मा नो दुःशंस ईशत

1.23.10 विश्वान्देवान्हवामहे मरुतः सोमपीतये ।
उग्रा हि पृश्निमातरः

1.23.11 जयतामिव तन्यतुर्मरुतामेति धृष्णुया ।
यच्छुभं याथना नरः

1.23.12 हस्काराद्विद्युतस्पर्यतो जाता अवन्तु नः ।
मरुतो मृळयन्तु नः

1.23.13 आ पूषञ्चित्रबर्हिषमाघृणे धरुणं दिवः ।
आजा नष्टं यथा पशुम्

1.23.14 पूषा राजानमाघृणिरपगूळ्हं गुहा हितम् ।
अविन्दच्चित्रबर्हिषम्

1.23.15 उतो स मह्यमिन्दुभिः षड्युक्ताँ अनुसेषिधत् ।
गोभिर्यवं न चर्कृषत्

1.23.16 अम्बयो यन्त्यध्वभिर्जामयो अध्वरीयताम् ।
पृञ्चतीर्मधुना पयः

1.23.17 अमूर्या उप सूर्ये याभिर्वा सूर्यः सह ।
ता नो हिन्वन्त्वध्वरम्

1.23.18 अपो देवीरुप ह्वये यत्र गावः पिबन्ति नः ।
सिन्धुभ्यः कर्त्वं हविः

1.23.19 अप्स्वन्तरमृतमप्सु भेषजमपामुत प्रशस्तये ।
देवा भवत वाजिनः

1.23.20 अप्सु मे सोमो अब्रवीदन्तर्विश्वानि भेषजा ।
अग्निं च विश्वशम्भुवमापश्च विश्वभेषजीः

1.23.21 आपः पृणीत भेषजं वरूथं तन्वे मम ।
ज्योक्च सूर्यं दृशे

1.23.22 इदमापः प्र वहत यत्किं च दुरितं मयि ।
यद्वाहमभिदुद्रोह यद्वा शेप उतानृतम्

1.23.23 आपो अद्यान्वचारिषं रसेन समगस्महि ।
पयस्वानग्न आ गहि तं मा सं सृज वर्चसा

1.23.24 सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा ।
विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः

सूक्तम् १.२४
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः। । अनुक्रमणिका: दे. १ कः (प्रजापतिः), २ अग्निः, ३-५ सविता, ५ भगो वा, ६-१५ वरुणः। १,२, ६-१५ त्रिष्टुप्, ३-५ गायत्री

1.24.1 कस्य नूनं कतमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम ।
को नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च

1.24.2 अग्नेर्वयं प्रथमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम ।
स नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च

1.24.3 अभि त्वा देव सवितरीशानं वार्याणाम् ।
सदावन्भागमीमहे

1.24.4 यश्चिद्धि त इत्था भगः शशमानः पुरा निदः ।
अद्वेषो हस्तयोर्दधे

1.24.5 भगभक्तस्य ते वयमुदशेम तवावसा ।
मूर्धानं राय आरभे

1.24.6 नहि ते क्षत्रं न सहो न मन्युं वयश्चनामी पतयन्त आपुः ।
नेमा आपो अनिमिषं चरन्तीर्न ये वातस्य प्रमिनन्त्यभ्वम्

1.24.7 अबुध्ने राजा वरुणो वनस्योर्ध्वं स्तूपं ददते पूतदक्षः ।
नीचीना स्थुरुपरि बुध्न एषामस्मे अन्तर्निहिताः केतवः स्युः

1.24.8 उरुं हि राजा वरुणश्चकार सूर्याय पन्थामन्वेतवा उ ।
अपदे पादा प्रतिधातवेऽकरुतापवक्ता हृदयाविधश्चित्

1.24.9 शतं ते राजन्भिषजः सहस्रमुर्वी गभीरा सुमतिष्टे अस्तु ।
बाधस्व दूरे निरृतिं पराचैः कृतं चिदेनः प्र मुमुग्ध्यस्मत्

1.24.10 अमी य ऋक्षा निहितास उच्चा नक्तं ददृश्रे कुह चिद्दिवेयुः ।
अदब्धानि वरुणस्य व्रतानि विचाकशच्चन्द्रमा नक्तमेति

1.24.11 तत्त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानस्तदा शास्ते यजमानो हविर्भिः ।
अहेळमानो वरुणेह बोध्युरुशंस मा न आयुः प्र मोषीः

1.24.12 तदिन्नक्तं तद्दिवा मह्यमाहुस्तदयं केतो हृद आ वि चष्टे ।
शुनःशेपो यमह्वद्गृभीतः सो अस्मान्राजा वरुणो मुमोक्तु

1.24.13 शुनःशेपो ह्यह्वद्गृभीतस्त्रिष्वादित्यं द्रुपदेषु बद्धः ।
अवैनं राजा वरुणः ससृज्याद्विद्वाँ अदब्धो वि मुमोक्तु पाशान्

1.24.14 अव ते हेळो वरुण नमोभिरव यज्ञेभिरीमहे हविर्भिः ।
क्षयन्नस्मभ्यमसुर प्रचेता राजन्नेनांसि शिश्रथः कृतानि

1.24.15 उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय ।
अथा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम

सूक्तम् १.२५
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः । गायत्री ।

1.25.1 यच्चिद्धि ते विशो यथा प्र देव वरुण व्रतम् ।
मिनीमसि द्यविद्यवि

1.25.2 मा नो वधाय हत्नवे जिहीळानस्य रीरधः ।
मा हृणानस्य मन्यवे

1.25.3 वि मृळीकाय ते मनो रथीरश्वं न संदितम् ।
गीर्भिर्वरुण सीमहि

1.25.4 परा हि मे विमन्यवः पतन्ति वस्यइष्टये ।
वयो न वसतीरुप

1.25.5 कदा क्षत्रश्रियं नरमा वरुणं करामहे ।
मृळीकायोरुचक्षसम्

1.25.6 तदित्समानमाशाते वेनन्ता न प्र युच्छतः ।
धृतव्रताय दाशुषे

1.25.7 वेदा यो वीनां पदमन्तरिक्षेण पतताम् ।
वेद नावः समुद्रियः

1.25.8 वेद मासो धृतव्रतो द्वादश प्रजावतः ।
वेदा य उपजायते

1.25.9 वेद वातस्य वर्तनिमुरोरृष्वस्य बृहतः ।
वेदा ये अध्यासते

1.25.10 नि षसाद धृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्वा ।
साम्राज्याय सुक्रतुः

1.25.11 अतो विश्वान्यद्भुता चिकित्वाँ अभि पश्यति ।
कृतानि या च कर्त्वा

1.25.12 स नो विश्वाहा सुक्रतुरादित्यः सुपथा करत् ।
प्र ण आयूंषि तारिषत्

1.25.13 बिभ्रद्द्रापिं हिरण्ययं वरुणो वस्त निर्णिजम् ।
परि स्पशो नि षेदिरे

1.25.14 न यं दिप्सन्ति दिप्सवो न द्रुह्वाणो जनानाम् ।
न देवमभिमातयः

1.25.15 उत यो मानुषेष्वा यशश्चक्रे असाम्या ।
अस्माकमुदरेष्वा

1.25.16 परा मे यन्ति धीतयो गावो न गव्यूतीरनु ।
इच्छन्तीरुरुचक्षसम्

1.25.17 सं नु वोचावहै पुनर्यतो मे मध्वाभृतम् ।
होतेव क्षदसे प्रियम्

1.25.18 दर्शं नु विश्वदर्शतं दर्शं रथमधि क्षमि ।
एता जुषत मे गिरः

1.25.19 इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च मृळय ।
त्वामवस्युरा चके

1.25.20 त्वं विश्वस्य मेधिर दिवश्च ग्मश्च राजसि ।
स यामनि प्रति श्रुधि

1.25.21 उदुत्तमं मुमुग्धि नो वि पाशं मध्यमं चृत ।
अवाधमानि जीवसे

सूक्तम् १.२६
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः, स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । गायत्री

1.26.1 वसिष्वा हि मियेध्य वस्त्राण्यूर्जां पते ।
सेमं नो अध्वरं यज

1.26.2 नि नो होता वरेण्यः सदा यविष्ठ मन्मभिः ।
अग्ने दिवित्मता वचः

1.26.3 आ हि ष्मा सूनवे पितापिर्यजत्यापये ।
सखा सख्ये वरेण्यः

1.26.4 आ नो बर्ही रिशादसो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
सीदन्तु मनुषो यथा

1.26.5 पूर्व्य होतरस्य नो मन्दस्व सख्यस्य च ।
इमा उ षु श्रुधी गिरः

1.26.6 यच्चिद्धि शश्वता तना देवंदेवं यजामहे ।
त्वे इद्धूयते हविः

1.26.7 प्रियो नो अस्तु विश्पतिर्होता मन्द्रो वरेण्यः ।
प्रियाः स्वग्नयो वयम्

1.26.8 स्वग्नयो हि वार्यं देवासो दधिरे च नः ।
स्वग्नयो मनामहे

1.26.9 अथा न उभयेषाममृत मर्त्यानाम् ।
मिथः सन्तु प्रशस्तयः

1.26.10 विश्वेभिरग्ने अग्निभिरिमं यज्ञमिदं वचः ।
चनो धाः सहसो यहो

सूक्तम् १.२७
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः। । अनुक्रमणिका: दे. १-१२ अग्निः, १३ देवाः। १-१२ गायत्री, १३ त्रिष्टुप् ।

1.27.1 अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्निं नमोभिः ।
सम्राजन्तमध्वराणाम्

1.27.2 स घा नः सूनुः शवसा पृथुप्रगामा सुशेवः ।
मीढ्वाँ अस्माकं बभूयात्

1.27.3 स नो दूराच्चासाच्च नि मर्त्यादघायोः ।
पाहि सदमिद्विश्वायुः

1.27.4 इममू षु त्वमस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम् ।
अग्ने देवेषु प्र वोचः

1.27.5 आ नो भज परमेष्वा वाजेषु मध्यमेषु ।
शिक्षा वस्वो अन्तमस्य

1.27.6 विभक्तासि चित्रभानो सिन्धोरूर्मा उपाक आ ।
सद्यो दाशुषे क्षरसि

1.27.7 यमग्ने पृत्सु मर्त्यमवा वाजेषु यं जुनाः ।
स यन्ता शश्वतीरिषः

1.27.8 नकिरस्य सहन्त्य पर्येता कयस्य चित् ।
वाजो अस्ति श्रवाय्यः

1.27.9 स वाजं विश्वचर्षणिरर्वद्भिरस्तु तरुता ।
विप्रेभिरस्तु सनिता

1.27.10 जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय ।
स्तोमं रुद्राय दृशीकम्

1.27.11 स नो महाँ अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः ।
धिये वाजाय हिन्वतु

1.27.12 स रेवाँ इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः ।
उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः

1.27.13 नमो महद्भ्यो नमो अर्भकेभ्यो नमो युवभ्यो नम आशिनेभ्यः ।
यजाम देवान्यदि शक्नवाम मा ज्यायसः शंसमा वृक्षि देवाः

सूक्तम् १.२८
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः। । अनुक्रमणिका: दे. १-४ इन्द्रः, ५-६ उलूखलं, ७-८ उलूखलमुसले, ९ प्रजापतिर्हरिश्चन्द्रः, (अधिषवण-) चर्म सोमो वा। १-५ अनुष्टुप्, ७-९ गायत्री।

1.28.1 यत्र ग्रावा पृथुबुध्न ऊर्ध्वो भवति सोतवे ।
उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः

1.28.2 यत्र द्वाविव जघनाधिषवण्या कृता ।
उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः

1.28.3 यत्र नार्यपच्यवमुपच्यवं च शिक्षते ।
उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः

1.28.4 यत्र मन्थां विबध्नते रश्मीन्यमितवा इव ।
उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः

1.28.5 यच्चिद्धि त्वं गृहेगृह उलूखलक युज्यसे ।
इह द्युमत्तमं वद जयतामिव दुन्दुभिः

1.28.6 उत स्म ते वनस्पते वातो वि वात्यग्रमित् ।
अथो इन्द्राय पातवे सुनु सोममुलूखल

1.28.7 आयजी वाजसातमा ता ह्युच्चा विजर्भृतः ।
हरी इवान्धांसि बप्सता

1.28.8 ता नो अद्य वनस्पती ऋष्वावृष्वेभिः सोतृभिः ।
इन्द्राय मधुमत्सुतम्

1.28.9 उच्छिष्टं चम्वोर्भर सोमं पवित्र आ सृज ।
नि धेहि गोरधि त्वचि

सूक्तम् १.२९
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। पङ्क्तिः।

1.29.1 यच्चिद्धि सत्य सोमपा अनाशस्ता इव स्मसि ।
आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ

1.29.2 शिप्रिन्वाजानां पते शचीवस्तव दंसना ।
आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ

1.29.3 नि ष्वापया मिथूदृशा सस्तामबुध्यमाने ।
आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ

1.29.4 ससन्तु त्या अरातयो बोधन्तु शूर रातयः ।
आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ

1.29.5 समिन्द्र गर्दभं मृण नुवन्तं पापयामुया ।
आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ

1.29.6 पताति कुण्डृणाच्या दूरं वातो वनादधि ।
आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ

1.29.7 सर्वं परिक्रोशं जहि जम्भया कृकदाश्वम् ।
आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ

सूक्तम् १.३०
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः । अनुक्रमणिका: दे. १-१६ इन्द्रः, १७-१९ अश्विनौ, २०- २२ उषाः। १-१०, १२ - १५, १७ - २२ गायत्री, ११ पादनिचृद्गायत्री, १६ त्रिष्टुप्

1.30.1 आ व इन्द्रं क्रिविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् ।
मंहिष्ठं सिञ्च इन्दुभिः

1.30.2 शतं वा यः शुचीनां सहस्रं वा समाशिराम् ।
एदु निम्नं न रीयते

1.30.3 सं यन्मदाय शुष्मिण एना ह्यस्योदरे ।
समुद्रो न व्यचो दधे

1.30.4 अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् ।
वचस्तच्चिन्न ओहसे

1.30.5 स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते ।
विभूतिरस्तु सूनृता

1.30.6 ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन्वाजे शतक्रतो ।
समन्येषु ब्रवावहै

1.30.7 योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे ।
सखाय इन्द्रमूतये

1.30.8 आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः ।
वाजेभिरुप नो हवम्

1.30.9 अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् ।
यं ते पूर्वं पिता हुवे

1.30.10 तं त्वा वयं विश्ववारा शास्महे पुरुहूत ।
सखे वसो जरितृभ्यः

1.30.11 अस्माकं शिप्रिणीनां सोमपाः सोमपाव्नाम् ।
सखे वज्रिन्सखीनाम्

1.30.12 तथा तदस्तु सोमपाः सखे वज्रिन्तथा कृणु ।
यथा त उश्मसीष्टये

1.30.13 रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः ।
क्षुमन्तो याभिर्मदेम

1.30.14 आ घ त्वावान्त्मनाप्त स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः ।
ऋणोरक्षं न चक्र्योः

1.30.15 आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् ।
ऋणोरक्षं न शचीभिः

1.30.16 शश्वदिन्द्रः पोप्रुथद्भिर्जिगाय नानदद्भिः शाश्वसद्भिर्धनानि ।
स नो हिरण्यरथं दंसनावान्स नः सनिता सनये स नोऽदात्

1.30.17 आश्विनावश्वावत्येषा यातं शवीरया ।
गोमद्दस्रा हिरण्यवत्

1.30.18 समानयोजनो हि वां रथो दस्रावमर्त्यः ।
समुद्रे अश्विनेयते

1.30.19 न्यघ्न्यस्य मूर्धनि चक्रं रथस्य येमथुः ।
परि द्यामन्यदीयते

1.30.20 कस्त उषः कधप्रिये भुजे मर्तो अमर्त्ये ।
कं नक्षसे विभावरि

1.30.21 वयं हि ते अमन्मह्यान्तादा पराकात् ।
अश्वे न चित्रे अरुषि

1.30.22 त्वं त्येभिरा गहि वाजेभिर्दुहितर्दिवः ।
अस्मे रयिं नि धारय

सूक्तम् १.३१
ऋषिः: हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, ८-१६, १८ त्रिष्टुप्  ।

1.31.1 त्वमग्ने प्रथमो अङ्गिरा ऋषिर्देवो देवानामभवः शिवः सखा ।
तव व्रते कवयो विद्मनापसोऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः

1.31.2 त्वमग्ने प्रथमो अङ्गिरस्तमः कविर्देवानां परि भूषसि व्रतम् ।
विभुर्विश्वस्मै भुवनाय मेधिरो द्विमाता शयुः कतिधा चिदायवे

1.31.3 त्वमग्ने प्रथमो मातरिश्वन आविर्भव सुक्रतूया विवस्वते ।
अरेजेतां रोदसी होतृवूर्येऽसघ्नोर्भारमयजो महो वसो

1.31.4 त्वमग्ने मनवे द्यामवाशयः पुरूरवसे सुकृते सुकृत्तरः ।
श्वात्रेण यत्पित्रोर्मुच्यसे पर्या त्वा पूर्वमनयन्नापरं पुनः

1.31.5 त्वमग्ने वृषभः पुष्टिवर्धन उद्यतस्रुचे भवसि श्रवाय्यः ।
य आहुतिं परि वेदा वषट्कृतिमेकायुरग्रे विश आविवाससि

1.31.6 त्वमग्ने वृजिनवर्तनिं नरं सक्मन्पिपर्षि विदथे विचर्षणे ।
यः शूरसाता परितक्म्ये धने दभ्रेभिश्चित्समृता हंसि भूयसः

1.31.7 त्वं तमग्ने अमृतत्व उत्तमे मर्तं दधासि श्रवसे दिवेदिवे ।
यस्तातृषाण उभयाय जन्मने मयः कृणोषि प्रय आ च सूरये

1.31.8 त्वं नो अग्ने सनये धनानां यशसं कारुं कृणुहि स्तवानः ।
ऋध्याम कर्मापसा नवेन देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः

1.31.9 त्वं नो अग्ने पित्रोरुपस्थ आ देवो देवेष्वनवद्य जागृविः ।
तनूकृद्बोधि प्रमतिश्च कारवे त्वं कल्याण वसु विश्वमोपिषे

1.31.10 त्वमग्ने प्रमतिस्त्वं पितासि नस्त्वं वयस्कृत्तव जामयो वयम् ।
सं त्वा रायः शतिनः सं सहस्रिणः सुवीरं यन्ति व्रतपामदाभ्य

1.31.11 त्वामग्ने प्रथममायुमायवे देवा अकृण्वन्नहुषस्य विश्पतिम् ।
इळामकृण्वन्मनुषस्य शासनीं पितुर्यत्पुत्रो ममकस्य जायते

1.31.12 त्वं नो अग्ने तव देव पायुभिर्मघोनो रक्ष तन्वश्च वन्द्य ।
त्राता तोकस्य तनये गवामस्यनिमेषं रक्षमाणस्तव व्रते

1.31.13 त्वमग्ने यज्यवे पायुरन्तरोऽनिषङ्गाय चतुरक्ष इध्यसे ।
यो रातहव्योऽवृकाय धायसे कीरेश्चिन्मन्त्रं मनसा वनोषि तम्

1.31.14 त्वमग्न उरुशंसाय वाघते स्पार्हं यद्रेक्णः परमं वनोषि तत् ।
आध्रस्य चित्प्रमतिरुच्यसे पिता प्र पाकं शास्सि प्र दिशो विदुष्टरः

1.31.15 त्वमग्ने प्रयतदक्षिणं नरं वर्मेव स्यूतं परि पासि विश्वतः ।
स्वादुक्षद्मा यो वसतौ स्योनकृज्जीवयाजं यजते सोपमा दिवः

1.31.16 इमामग्ने शरणिं मीमृषो न इममध्वानं यमगाम दूरात् ।
आपिः पिता प्रमतिः सोम्यानां भृमिरस्यृषिकृन्मर्त्यानाम्

1.31.17 मनुष्वदग्ने अङ्गिरस्वदङ्गिरो ययातिवत्सदने पूर्ववच्छुचे ।
अच्छ याह्या वहा दैव्यं जनमा सादय बर्हिषि यक्षि च प्रियम्

1.31.18 एतेनाग्ने ब्रह्मणा वावृधस्व शक्ती वा यत्ते चकृमा विदा वा ।
उत प्र णेष्यभि वस्यो अस्मान्सं नः सृज सुमत्या वाजवत्या

सूक्तम् १.३२
ऋषिः: हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.32.1 इन्द्रस्य नु वीर्याणि प्र वोचं यानि चकार प्रथमानि वज्री ।
अहन्नहिमन्वपस्ततर्द प्र वक्षणा अभिनत्पर्वतानाम्

1.32.2 अहन्नहिं पर्वते शिश्रियाणं त्वष्टास्मै वज्रं स्वर्यं ततक्ष ।
वाश्रा इव धेनवः स्यन्दमाना अञ्जः समुद्रमव जग्मुरापः

1.32.3 वृषायमाणोऽवृणीत सोमं त्रिकद्रुकेष्वपिबत्सुतस्य ।
आ सायकं मघवादत्त वज्रमहन्नेनं प्रथमजामहीनाम्

1.32.4 यदिन्द्राहन्प्रथमजामहीनामान्मायिनाममिनाः प्रोत मायाः ।
आत्सूर्यं जनयन्द्यामुषासं तादीत्ना शत्रुं न किला विवित्से

1.32.5 अहन्वृत्रं वृत्रतरं व्यंसमिन्द्रो वज्रेण महता वधेन ।
स्कन्धांसीव कुलिशेना विवृक्णाहिः शयत उपपृक्पृथिव्याः

1.32.6 अयोद्धेव दुर्मद आ हि जुह्वे महावीरं तुविबाधमृजीषम् ।
नातारीदस्य समृतिं वधानां सं रुजानाः पिपिष इन्द्रशत्रुः

1.32.7 अपादहस्तो अपृतन्यदिन्द्रमास्य वज्रमधि सानौ जघान ।
वृष्णो वध्रिः प्रतिमानं बुभूषन्पुरुत्रा वृत्रो अशयद्व्यस्तः

1.32.8 नदं न भिन्नममुया शयानं मनो रुहाणा अति यन्त्यापः ।
याश्चिद्वृत्रो महिना पर्यतिष्ठत्तासामहिः पत्सुतःशीर्बभूव

1.32.9 नीचावया अभवद्वृत्रपुत्रेन्द्रो अस्या अव वधर्जभार ।
उत्तरा सूरधरः पुत्र आसीद्दानुः शये सहवत्सा न धेनुः

1.32.10 अतिष्ठन्तीनामनिवेशनानां काष्ठानां मध्ये निहितं शरीरम् ।
वृत्रस्य निण्यं वि चरन्त्यापो दीर्घं तम आशयदिन्द्रशत्रुः

1.32.11 दासपत्नीरहिगोपा अतिष्ठन्निरुद्धा आपः पणिनेव गावः ।
अपां बिलमपिहितं यदासीद्वृत्रं जघन्वाँ अप तद्ववार

1.32.12 अश्व्यो वारो अभवस्तदिन्द्र सृके यत्त्वा प्रत्यहन्देव एकः ।
अजयो गा अजयः शूर सोममवासृजः सर्तवे सप्त सिन्धून्

1.32.13 नास्मै विद्युन्न तन्यतुः सिषेध न यां मिहमकिरद्ध्रादुनिं च ।
इन्द्रश्च यद्युयुधाते अहिश्चोतापरीभ्यो मघवा वि जिग्ये

1.32.14 अहेर्यातारं कमपश्य इन्द्र हृदि यत्ते जघ्नुषो भीरगच्छत् ।
नव च यन्नवतिं च स्रवन्तीः श्येनो न भीतो अतरो रजांसि

1.32.15 इन्द्रो यातोऽवसितस्य राजा शमस्य च शृङ्गिणो वज्रबाहुः ।
सेदु राजा क्षयति चर्षणीनामरान्न नेमिः परि ता बभूव

सूक्तम् १.३३
ऋषिः: हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.33.1 एतायामोप गव्यन्त इन्द्रमस्माकं सु प्रमतिं वावृधाति ।
अनामृणः कुविदादस्य रायो गवां केतं परमावर्जते नः

1.33.2 उपेदहं धनदामप्रतीतं जुष्टां न श्येनो वसतिं पतामि ।
इन्द्रं नमस्यन्नुपमेभिरर्कैर्य स्तोतृभ्यो हव्यो अस्ति यामन्

1.33.3 नि सर्वसेन इषुधीँरसक्त समर्यो गा अजति यस्य वष्टि ।
चोष्कूयमाण इन्द्र भूरि वामं मा पणिर्भूरस्मदधि प्रवृद्ध

1.33.4 वधीर्हि दस्युं धनिनं घनेनँ एकश्चरन्नुपशाकेभिरिन्द्र ।
धनोरधि विषुणक्ते व्यायन्नयज्वानः सनकाः प्रेतिमीयुः

1.33.5 परा चिच्छीर्षा ववृजुस्त इन्द्रायज्वानो यज्वभि स्पर्धमानाः ।
प्र यद्दिवो हरिव स्थातरुग्र निरव्रताँ अधमो रोदस्योः

1.33.6 अयुयुत्सन्ननवद्यस्य सेनामयातयन्त क्षितयो नवग्वाः ।
वृषायुधो न वध्रयो निरष्टाः प्रवद्भिरिन्द्राच्चितयन्त आयन्

1.33.7 त्वमेतान्रुदतो जक्षतश्चायोधयो रजस इन्द्र पारे ।
अवादहो दिव आ दस्युमुच्चा प्र सुन्वत स्तुवतः शंसमावः

1.33.8 चक्राणासः परीणहं पृथिव्या हिरण्येन मणिना शुम्भमानाः ।
न हिन्वानासस्तितिरुस्त इन्द्रं परि स्पशो अदधात्सूर्येण

1.33.9 परि यदिन्द्र रोदसी उभे अबुभोजीर्महिना विश्वतः सीम् ।
अमन्यमानाँ अभि मन्यमानैर्निर्ब्रह्मभिरधमो दस्युमिन्द्र

1.33.10 न ये दिवः पृथिव्या अन्तमापुर्न मायाभिर्धनदां पर्यभूवन् ।
युजं वज्रं वृषभश्चक्र इन्द्रो निर्ज्योतिषा तमसो गा अदुक्षत्

1.33.11 अनु स्वधामक्षरन्नापो अस्यावर्धत मध्य आ नाव्यानाम् ।
सध्रीचीनेन मनसा तमिन्द्र ओजिष्ठेन हन्मनाहन्नभि द्यून्

1.33.12 न्याविध्यदिलीबिशस्य दृळ्हा वि शृङ्गिणमभिनच्छुष्णमिन्द्रः ।
यावत्तरो मघवन्यावदोजो वज्रेण शत्रुमवधीः पृतन्युम्

1.33.13 अभि सिध्मो अजिगादस्य शत्रून्वि तिग्मेन वृषभेणा पुरोऽभेत् ।
सं वज्रेणासृजद्वृत्रमिन्द्रः प्र स्वां मतिमतिरच्छाशदानः

1.33.14 आवः कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्प्रावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् ।
शफच्युतो रेणुर्नक्षत द्यामुच्छ्वैत्रेयो नृषाह्याय तस्थौ

1.33.15 आवः शमं वृषभं तुग्र्यासु क्षेत्रजेषे मघवञ्छ्वित्र्यं गाम् ।
ज्योक्चिदत्र तस्थिवांसो अक्रञ्छत्रूयतामधरा वेदनाकः

सूक्तम् १.३४
ऋषिः: हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । जगती, ९-१२ त्रिष्टुप्।

1.34.1 त्रिश्चिन्नो अद्या भवतं नवेदसा विभुर्वां याम उत रातिरश्विना ।
युवोर्हि यन्त्रं हिम्येव वाससोऽभ्यायंसेन्या भवतं मनीषिभिः

1.34.2 त्रयः पवयो मधुवाहने रथे सोमस्य वेनामनु विश्व इद्विदुः ।
त्रय स्कम्भास स्कभितास आरभे त्रिर्नक्तं याथस्त्रिर्वश्विना दिवा

1.34.3 समाने अहन्त्रिरवद्यगोहना त्रिरद्य यज्ञं मधुना मिमिक्षतम् ।
त्रिर्वाजवतीरिषो अश्विना युवं दोषा अस्मभ्यमुषसश्च पिन्वतम्

1.34.4 त्रिर्वर्तिर्यातं त्रिरनुव्रते जने त्रिः सुप्राव्ये त्रेधेव शिक्षतम् ।
त्रिर्नान्द्यं वहतमश्विना युवं त्रिः पृक्षो अस्मे अक्षरेव पिन्वतम्

1.34.5 त्रिर्नो रयिं वहतमश्विना युवं त्रिर्देवताता त्रिरुतावतं धियः ।
त्रिः सौभगत्वं त्रिरुत श्रवांसि नस्त्रिष्ठं वां सूरे दुहिता रुहद्रथम्

1.34.6 त्रिर्नो अश्विना दिव्यानि भेषजा त्रिः पार्थिवानि त्रिरु दत्तमद्भ्यः ।
ओमानं शंयोर्ममकाय सूनवे त्रिधातु शर्म वहतं शुभस्पती

1.34.7 त्रिर्नो अश्विना यजता दिवेदिवे परि त्रिधातु पृथिवीमशायतम् ।
तिस्रो नासत्या रथ्या परावत आत्मेव वातः स्वसराणि गच्छतम्

1.34.8 त्रिरश्विना सिन्धुभिः सप्तमातृभिस्त्रय आहावास्त्रेधा हविष्कृतम् ।
तिस्रः पृथिवीरुपरि प्रवा दिवो नाकं रक्षेथे द्युभिरक्तुभिर्हितम्

1.34.9 क्व त्री चक्रा त्रिवृतो रथस्य क्व त्रयो वन्धुरो ये सनीळाः ।
कदा योगो वाजिनो रासभस्य येन यज्ञं नासत्योपयाथः

1.34.10 आ नासत्या गच्छतं हूयते हविर्मध्वः पिबतं मधुपेभिरासभिः ।
युवोर्हि पूर्वं सवितोषसो रथमृताय चित्रं घृतवन्तमिष्यति

1.34.11 आ नासत्या त्रिभिरेकादशैरिह देवेभिर्यातं मधुपेयमश्विना ।
प्रायुस्तारिष्टं नी रपांसि मृक्षतं सेधतं द्वेषो भवतं सचाभुवा

1.34.12 आ नो अश्विना त्रिवृता रथेनार्वाञ्चं रयिं वहतं सुवीरम् ।
शृण्वन्ता वामवसे जोहवीमि वृधे च नो भवतं वाजसातौ

सूक्तम् १.३५
ऋषिः: हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. १(पादानां क्रमेण) अग्निः, मित्रावरुणौ, रात्रिः, सविता च ), २-११ सविता। त्रिष्टुप्, १,९ जगती।

1.35.1 ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे ।
ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये

1.35.2 आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन्

1.35.3 याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् ।
आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः

1.35.4 अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् ।
आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः

1.35.5 वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः ।
शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः

1.35.6 तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् ।
आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत्

1.35.7 वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः ।
क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान

1.35.8 अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् ।
हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि

1.35.9 हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते ।
अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति

1.35.10 हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् ।
अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः

1.35.11 ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे ।
तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव

सूक्तम् १.३६
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १३-१४ यूपो वा । प्रगाथ - विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः (१३ उपरिष्टाद्बृहती। ऐ.ब्रा. २.२ चरणच्छेदः)

1.36.1 प्र वो यह्वं पुरूणां विशां देवयतीनाम् ।
अग्निं सूक्तेभिर्वचोभिरीमहे यं सीमिदन्य ईळते

1.36.2 जनासो अग्निं दधिरे सहोवृधं हविष्मन्तो विधेम ते ।
स त्वं नो अद्य सुमना इहाविता भवा वाजेषु सन्त्य

1.36.3 प्र त्वा दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् ।
महस्ते सतो वि चरन्त्यर्चयो दिवि स्पृशन्ति भानवः

1.36.4 देवासस्त्वा वरुणो मित्रो अर्यमा सं दूतं प्रत्नमिन्धते ।
विश्वं सो अग्ने जयति त्वया धनं यस्ते ददाश मर्त्यः

1.36.5 मन्द्रो होता गृहपतिरग्ने दूतो विशामसि ।
त्वे विश्वा संगतानि व्रता ध्रुवा यानि देवा अकृण्वत

1.36.6 त्वे इदग्ने सुभगे यविष्ठ्य विश्वमा हूयते हविः ।
स त्वं नो अद्य सुमना उतापरं यक्षि देवान्सुवीर्या

1.36.7 तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते ।
होत्राभिरग्निं मनुषः समिन्धते तितिर्वांसो अति स्रिधः

1.36.8 घ्नन्तो वृत्रमतरन्रोदसी अप उरु क्षयाय चक्रिरे ।
भुवत्कण्वे वृषा द्युम्न्याहुतः क्रन्ददश्वो गविष्टिषु

1.36.9 सं सीदस्व महाँ असि शोचस्व देववीतमः ।
वि धूममग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम्

1.36.10 यं त्वा देवासो मनवे दधुरिह यजिष्ठं हव्यवाहन ।
यं कण्वो मेध्यातिथिर्धनस्पृतं यं वृषा यमुपस्तुतः

1.36.11 यमग्निं मेध्यातिथिः कण्व ईध ऋतादधि ।
तस्य प्रेषो दीदियुस्तमिमा ऋचस्तमग्निं वर्धयामसि

1.36.12 रायस्पूर्धि स्वधावोऽस्ति हि तेऽग्ने देवेष्वाप्यम् ।
त्वं वाजस्य श्रुत्यस्य राजसि स नो मृळ महाँ असि

1.36.13 ऊर्ध्व ऊ षु ण ऊतये तिष्ठा देवो न सविता ।
ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यदञ्जिभिर्वाघद्भिर्विह्वयामहे

1.36.14 ऊर्ध्वो नः पाह्यंहसो नि केतुना विश्वं समत्रिणं दह ।
कृधी न ऊर्ध्वाञ्चरथाय जीवसे विदा देवेषु नो दुवः

1.36.15 पाहि नो अग्ने रक्षसः पाहि धूर्तेरराव्णः ।
पाहि रीषत उत वा जिघांसतो बृहद्भानो यविष्ठ्य

1.36.16 घनेव विष्वग्वि जह्यराव्णस्तपुर्जम्भ यो अस्मध्रुक् ।
यो मर्त्यः शिशीते अत्यक्तुभिर्मा नः स रिपुरीशत

1.36.17 अग्निर्वव्ने सुवीर्यमग्निः कण्वाय सौभगम् ।
अग्निः प्रावन्मित्रोत मेध्यातिथिमग्निः साता उपस्तुतम्

1.36.18 अग्निना तुर्वशं यदुं परावत उग्रादेवं हवामहे ।
अग्निर्नयन्नववास्त्वं बृहद्रथं तुर्वीतिं दस्यवे सहः

1.36.19 नि त्वामग्ने मनुर्दधे ज्योतिर्जनाय शश्वते ।
दीदेथ कण्व ऋतजात उक्षितो यं नमस्यन्ति कृष्टयः

1.36.20 त्वेषासो अग्नेरमवन्तो अर्चयो भीमासो न प्रतीतये ।
रक्षस्विनः सदमिद्यातुमावतो विश्वं समत्रिणं दह

सूक्तम् १.३७
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। गायत्री

1.37.1 क्रीळं वः शर्धो मारुतमनर्वाणं रथेशुभम् ।
कण्वा अभि प्र गायत

1.37.2 ये पृषतीभिरृष्टिभिः साकं वाशीभिरञ्जिभिः ।
अजायन्त स्वभानवः

1.37.3 इहेव शृण्व एषां कशा हस्तेषु यद्वदान् ।
नि यामञ्चित्रमृञ्जते

1.37.4 प्र वः शर्धाय घृष्वये त्वेषद्युम्नाय शुष्मिणे ।
देवत्तं ब्रह्म गायत

1.37.5 प्र शंसा गोष्वघ्न्यं क्रीळं यच्छर्धो मारुतम् ।
जम्भे रसस्य वावृधे

1.37.6 को वो वर्षिष्ठ आ नरो दिवश्च ग्मश्च धूतयः ।
यत्सीमन्तं न धूनुथ

1.37.7 नि वो यामाय मानुषो दध्र उग्राय मन्यवे ।
जिहीत पर्वतो गिरिः

1.37.8 येषामज्मेषु पृथिवी जुजुर्वाँ इव विश्पतिः ।
भिया यामेषु रेजते

1.37.9 स्थिरं हि जानमेषां वयो मातुर्निरेतवे ।
यत्सीमनु द्विता शवः

1.37.10 उदु त्ये सूनवो गिरः काष्ठा अज्मेष्वत्नत ।
वाश्रा अभिज्ञु यातवे

1.37.11 त्यं चिद्घा दीर्घं पृथुं मिहो नपातममृध्रम् ।
प्र च्यावयन्ति यामभिः

1.37.12 मरुतो यद्ध वो बलं जनाँ अचुच्यवीतन ।
गिरीँरचुच्यवीतन

1.37.13 यद्ध यान्ति मरुतः सं ह ब्रुवतेऽध्वन्ना ।
शृणोति कश्चिदेषाम्

1.37.14 प्र यात शीभमाशुभिः सन्ति कण्वेषु वो दुवः ।
तत्रो षु मादयाध्वै

1.37.15 अस्ति हि ष्मा मदाय वः स्मसि ष्मा वयमेषाम् ।
विश्वं चिदायुर्जीवसे

सूक्तम् १.३८
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। गायत्री

1.38.1 कद्ध नूनं कधप्रियः पिता पुत्रं न हस्तयोः ।
दधिध्वे वृक्तबर्हिषः

1.38.2 क्व नूनं कद्वो अर्थं गन्ता दिवो न पृथिव्याः ।
क्व वो गावो न रण्यन्ति

1.38.3 क्व वः सुम्ना नव्यांसि मरुतः क्व सुविता ।
क्वो विश्वानि सौभगा

1.38.4 यद्यूयं पृश्निमातरो मर्तासः स्यातन ।
स्तोता वो अमृतः स्यात्

1.38.5 मा वो मृगो न यवसे जरिता भूदजोष्यः ।
पथा यमस्य गादुप

1.38.6 मो षु णः परापरा निरृतिर्दुर्हणा वधीत् ।
पदीष्ट तृष्णया सह

1.38.7 सत्यं त्वेषा अमवन्तो धन्वञ्चिदा रुद्रियासः ।
मिहं कृण्वन्त्यवाताम्

1.38.8 वाश्रेव विद्युन्मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति ।
यदेषां वृष्टिरसर्जि

1.38.9 दिवा चित्तमः कृण्वन्ति पर्जन्येनोदवाहेन ।
यत्पृथिवीं व्युन्दन्ति

1.38.10 अध स्वनान्मरुतां विश्वमा सद्म पार्थिवम् ।
अरेजन्त प्र मानुषाः

1.38.11 मरुतो वीळुपाणिभिश्चित्रा रोधस्वतीरनु ।
यातेमखिद्रयामभिः

1.38.12 स्थिरा वः सन्तु नेमयो रथा अश्वास एषाम् ।
सुसंस्कृता अभीशवः

1.38.13 अच्छा वदा तना गिरा जरायै ब्रह्मणस्पतिम् ।
अग्निं मित्रं न दर्शतम्

1.38.14 मिमीहि श्लोकमास्ये पर्जन्य इव ततनः ।
गाय गायत्रमुक्थ्यम्

1.38.15 वन्दस्व मारुतं गणं त्वेषं पनस्युमर्किणम् ।
अस्मे वृद्धा असन्निह

सूक्तम् १.३९
ऋषिः: कण्वो घौरः। । अनुक्रमणिका: दे. ब्रह्मणस्पतिः। प्रगाथः - विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः।

1.39.1 प्र यदित्था परावतः शोचिर्न मानमस्यथ ।
कस्य क्रत्वा मरुतः कस्य वर्पसा कं याथ कं ह धूतयः

1.39.2 स्थिरा वः सन्त्वायुधा पराणुदे वीळू उत प्रतिष्कभे ।
युष्माकमस्तु तविषी पनीयसी मा मर्त्यस्य मायिनः

1.39.3 परा ह यत्स्थिरं हथ नरो वर्तयथा गुरु ।
वि याथन वनिनः पृथिव्या व्याशाः पर्वतानाम्

1.39.4 नहि वः शत्रुर्विविदे अधि द्यवि न भूम्यां रिशादसः ।
युष्माकमस्तु तविषी तना युजा रुद्रासो नू चिदाधृषे

1.39.5 प्र वेपयन्ति पर्वतान्वि विञ्चन्ति वनस्पतीन् ।
प्रो आरत मरुतो दुर्मदा इव देवासः सर्वया विशा

1.39.6 उपो रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं प्रष्टिर्वहति रोहितः ।
आ वो यामाय पृथिवी चिदश्रोदबीभयन्त मानुषाः

1.39.7 आ वो मक्षू तनाय कं रुद्रा अवो वृणीमहे ।
गन्ता नूनं नोऽवसा यथा पुरेत्था कण्वाय बिभ्युषे

1.39.8 युष्मेषितो मरुतो मर्त्येषित आ यो नो अभ्व ईषते ।
वि तं युयोत शवसा व्योजसा वि युष्माकाभिरूतिभिः

1.39.9 असामि हि प्रयज्यवः कण्वं दद प्रचेतसः ।
असामिभिर्मरुत आ न ऊतिभिर्गन्ता वृष्टिं न विद्युतः

1.39.10 असाम्योजो बिभृथा सुदानवोऽसामि धूतयः शवः ।
ऋषिद्विषे मरुतः परिमन्यव इषुं न सृजत द्विषम्

सूक्तम् १.४०
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. ब्रह्मणस्पतिः। प्रगाथः -- विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः

1.40.1 उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस्त्वेमहे ।
उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव इन्द्र प्राशूर्भवा सचा

1.40.2 त्वामिद्धि सहसस्पुत्र मर्त्य उपब्रूते धने हिते ।
सुवीर्यं मरुत आ स्वश्व्यं दधीत यो व आचके

1.40.3 प्रैतु ब्रह्मणस्पतिः प्र देव्येतु सूनृता ।
अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः

1.40.4 यो वाघते ददाति सूनरं वसु स धत्ते अक्षिति श्रवः ।
तस्मा इळां सुवीरामा यजामहे सुप्रतूर्तिमनेहसम्

1.40.5 प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर्मन्त्रं वदत्युक्थ्यम् ।
यस्मिन्निन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा देवा ओकांसि चक्रिरे

1.40.6 तमिद्वोचेमा विदथेषु शम्भुवं मन्त्रं देवा अनेहसम् ।
इमां च वाचं प्रतिहर्यथा नरो विश्वेद्वामा वो अश्नवत्

1.40.7 को देवयन्तमश्नवज्जनं को वृक्तबर्हिषम् ।
प्रप्र दाश्वान्पस्त्याभिरस्थितान्तर्वावत्क्षयं दधे

1.40.8 उप क्षत्रं पृञ्चीत हन्ति राजभिर्भये चित्सुक्षितिं दधे ।
नास्य वर्ता न तरुता महाधने नार्भे अस्ति वज्रिणः

सूक्तम् १.४१
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. वरुणमित्रार्यमणः, ४-६ आदित्याः। गायत्री।

1.41.1 यं रक्षन्ति प्रचेतसो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
नू चित्स दभ्यते जनः

1.41.2 यं बाहुतेव पिप्रति पान्ति मर्त्यं रिषः ।
अरिष्टः सर्व एधते

1.41.3 वि दुर्गा वि द्विषः पुरो घ्नन्ति राजान एषाम् ।
नयन्ति दुरिता तिरः

1.41.4 सुगः पन्था अनृक्षर आदित्यास ऋतं यते ।
नात्रावखादो अस्ति वः

1.41.5 यं यज्ञं नयथा नर आदित्या ऋजुना पथा ।
प्र वः स धीतये नशत्

1.41.6 स रत्नं मर्त्यो वसु विश्वं तोकमुत त्मना ।
अच्छा गच्छत्यस्तृतः

1.41.7 कथा राधाम सखाय स्तोमं मित्रस्यार्यम्णः ।
महि प्सरो वरुणस्य

1.41.8 मा वो घ्नन्तं मा शपन्तं प्रति वोचे देवयन्तम् ।
सुम्नैरिद्व आ विवासे

1.41.9 चतुरश्चिद्ददमानाद्बिभीयादा निधातोः ।
न दुरुक्ताय स्पृहयेत्

सूक्तम् १.४२
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. पूषा। गायत्री।

1.42.1 सं पूषन्नध्वनस्तिर व्यंहो विमुचो नपात् ।
सक्ष्वा देव प्र णस्पुरः

1.42.2 यो नः पूषन्नघो वृको दुःशेव आदिदेशति ।
अप स्म तं पथो जहि

1.42.3 अप त्यं परिपन्थिनं मुषीवाणं हुरश्चितम् ।
दूरमधि स्रुतेरज

1.42.4 त्वं तस्य द्वयाविनोऽघशंसस्य कस्य चित् ।
पदाभि तिष्ठ तपुषिम्

1.42.5 आ तत्ते दस्र मन्तुमः पूषन्नवो वृणीमहे ।
येन पितॄनचोदयः

1.42.6 अधा नो विश्वसौभग हिरण्यवाशीमत्तम ।
धनानि सुषणा कृधि

1.42.7 अति नः सश्चतो नय सुगा नः सुपथा कृणु ।
पूषन्निह क्रतुं विदः

1.42.8 अभि सूयवसं नय न नवज्वारो अध्वने ।
पूषन्निह क्रतुं विदः

1.42.9 शग्धि पूर्धि प्र यंसि च शिशीहि प्रास्युदरम् ।
पूषन्निह क्रतुं विदः

1.42.10 न पूषणं मेथामसि सूक्तैरभि गृणीमसि ।
वसूनि दस्ममीमहे

सूक्तम् १.४३
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. रुद्रः, ३ रुद्रः, मित्रावरुणौ च, ७-९ सोमः। गायत्री, ९ अनुष्टुप्।

1.43.1 कद्रुद्राय प्रचेतसे मीळ्हुष्टमाय तव्यसे ।
वोचेम शंतमं हृदे

1.43.2 यथा नो अदितिः करत्पश्वे नृभ्यो यथा गवे ।
यथा तोकाय रुद्रियम्

1.43.3 यथा नो मित्रो वरुणो यथा रुद्रश्चिकेतति ।
यथा विश्वे सजोषसः

1.43.4 गाथपतिं मेधपतिं रुद्रं जलाषभेषजम् ।
तच्छंयोः सुम्नमीमहे

1.43.5 यः शुक्र इव सूर्यो हिरण्यमिव रोचते ।
श्रेष्ठो देवानां वसुः

1.43.6 शं नः करत्यर्वते सुगं मेषाय मेष्ये ।
नृभ्यो नारिभ्यो गवे

1.43.7 अस्मे सोम श्रियमधि नि धेहि शतस्य नृणाम् ।
महि श्रवस्तुविनृम्णम्

1.43.8 मा नः सोमपरिबाधो मारातयो जुहुरन्त ।
आ न इन्दो वाजे भज

1.43.9 यास्ते प्रजा अमृतस्य परस्मिन्धामन्नृतस्य ।
मूर्धा नाभा सोम वेन आभूषन्तीः सोम वेदः

सूक्तम् १.४४
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १-२ अग्निः, अश्विनौ, उषाश्च । प्रगाथः - विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः

1.44.1 अग्ने विवस्वदुषसश्चित्रं राधो अमर्त्य ।
आ दाशुषे जातवेदो वहा त्वमद्या देवाँ उषर्बुधः

1.44.2 जुष्टो हि दूतो असि हव्यवाहनोऽग्ने रथीरध्वराणाम् ।
सजूरश्विभ्यामुषसा सुवीर्यमस्मे धेहि श्रवो बृहत्

1.44.3 अद्या दूतं वृणीमहे वसुमग्निं पुरुप्रियम् ।
धूमकेतुं भाऋजीकं व्युष्टिषु यज्ञानामध्वरश्रियम्

1.44.4 श्रेष्ठं यविष्ठमतिथिं स्वाहुतं जुष्टं जनाय दाशुषे ।
देवाँ अच्छा यातवे जातवेदसमग्निमीळे व्युष्टिषु

1.44.5 स्तविष्यामि त्वामहं विश्वस्यामृत भोजन ।
अग्ने त्रातारममृतं मियेध्य यजिष्ठं हव्यवाहन

1.44.6 सुशंसो बोधि गृणते यविष्ठ्य मधुजिह्वः स्वाहुतः ।
प्रस्कण्वस्य प्रतिरन्नायुर्जीवसे नमस्या दैव्यं जनम्

1.44.7 होतारं विश्ववेदसं सं हि त्वा विश इन्धते ।
स आ वह पुरुहूत प्रचेतसोऽग्ने देवाँ इह द्रवत्

1.44.8 सवितारमुषसमश्विना भगमग्निं व्युष्टिषु क्षपः ।
कण्वासस्त्वा सुतसोमास इन्धते हव्यवाहं स्वध्वर

1.44.9 पतिर्ह्यध्वराणामग्ने दूतो विशामसि ।
उषर्बुध आ वह सोमपीतये देवाँ अद्य स्वर्दृशः

1.44.10 अग्ने पूर्वा अनूषसो विभावसो दीदेथ विश्वदर्शतः ।
असि ग्रामेष्वविता पुरोहितोऽसि यज्ञेषु मानुषः

1.44.11 नि त्वा यज्ञस्य साधनमग्ने होतारमृत्विजम् ।
मनुष्वद्देव धीमहि प्रचेतसं जीरं दूतममर्त्यम्

1.44.12 यद्देवानां मित्रमहः पुरोहितोऽन्तरो यासि दूत्यम् ।
सिन्धोरिव प्रस्वनितास ऊर्मयोऽग्नेर्भ्राजन्ते अर्चयः

1.44.13 श्रुधि श्रुत्कर्ण वह्निभिर्देवैरग्ने सयावभिः ।
आ सीदन्तु बर्हिषि मित्रो अर्यमा प्रातर्यावाणो अध्वरम्

1.44.14 शृण्वन्तु स्तोमं मरुतः सुदानवोऽग्निजिह्वा ऋतावृधः ।
पिबतु सोमं वरुणो धृतव्रतोऽश्विभ्यामुषसा सजूः

सूक्तम् १.४५
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १० (उत्तरार्धस्य) देवाः। अनुष्टुप्।

1.45.1 त्वमग्ने वसूँरिह रुद्राँ आदित्याँ उत ।
यजा स्वध्वरं जनं मनुजातं घृतप्रुषम्

1.45.2 श्रुष्टीवानो हि दाशुषे देवा अग्ने विचेतसः ।
तान्रोहिदश्व गिर्वणस्त्रयस्त्रिंशतमा वह

1.45.3 प्रियमेधवदत्रिवज्जातवेदो विरूपवत् ।
अङ्गिरस्वन्महिव्रत प्रस्कण्वस्य श्रुधी हवम्

1.45.4 महिकेरव ऊतये प्रियमेधा अहूषत ।
राजन्तमध्वराणामग्निं शुक्रेण शोचिषा

1.45.5 घृताहवन सन्त्येमा उ षु श्रुधी गिरः ।
याभिः कण्वस्य सूनवो हवन्तेऽवसे त्वा

1.45.6 त्वां चित्रश्रवस्तम हवन्ते विक्षु जन्तवः ।
शोचिष्केशं पुरुप्रियाग्ने हव्याय वोळ्हवे

1.45.7 नि त्वा होतारमृत्विजं दधिरे वसुवित्तमम् ।
श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं विप्रा अग्ने दिविष्टिषु

1.45.8 आ त्वा विप्रा अचुच्यवुः सुतसोमा अभि प्रयः ।
बृहद्भा बिभ्रतो हविरग्ने मर्ताय दाशुषे

1.45.9 प्रातर्याव्णः सहस्कृत सोमपेयाय सन्त्य ।
इहाद्य दैव्यं जनं बर्हिरा सादया वसो

1.45.10 अर्वाञ्चं दैव्यं जनमग्ने यक्ष्व सहूतिभिः ।
अयं सोमः सुदानवस्तं पात तिरोअह्न्यम्

सूक्तम् १.४६
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । गायत्री

1.46.1 एषो उषा अपूर्व्या व्युच्छति प्रिया दिवः ।
स्तुषे वामश्विना बृहत्

1.46.2 या दस्रा सिन्धुमातरा मनोतरा रयीणाम् ।
धिया देवा वसुविदा

1.46.3 वच्यन्ते वां ककुहासो जूर्णायामधि विष्टपि ।
यद्वां रथो विभिष्पतात्

1.46.4 हविषा जारो अपां पिपर्ति पपुरिर्नरा ।
पिता कुटस्य चर्षणिः

1.46.5 आदारो वां मतीनां नासत्या मतवचसा ।
पातं सोमस्य धृष्णुया

1.46.6 या नः पीपरदश्विना ज्योतिष्मती तमस्तिरः ।
तामस्मे रासाथामिषम्

1.46.7 आ नो नावा मतीनां यातं पाराय गन्तवे ।
युञ्जाथामश्विना रथम्

1.46.8 अरित्रं वां दिवस्पृथु तीर्थे सिन्धूनां रथः ।
धिया युयुज्र इन्दवः

1.46.9 दिवस्कण्वास इन्दवो वसु सिन्धूनां पदे ।
स्वं वव्रिं कुह धित्सथः

1.46.10 अभूदु भा उ अंशवे हिरण्यं प्रति सूर्यः ।
व्यख्यज्जिह्वयासितः

1.46.11 अभूदु पारमेतवे पन्था ऋतस्य साधुया ।
अदर्शि वि स्रुतिर्दिवः

1.46.12 तत्तदिदश्विनोरवो जरिता प्रति भूषति ।
मदे सोमस्य पिप्रतोः

1.46.13 वावसाना विवस्वति सोमस्य पीत्या गिरा ।
मनुष्वच्छम्भू आ गतम्

1.46.14 युवोरुषा अनु श्रियं परिज्मनोरुपाचरत् ।
ऋता वनथो अक्तुभिः

1.46.15 उभा पिबतमश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् ।
अविद्रियाभिरूतिभिः

सूक्तम् १.४७
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । प्रगाथः -- विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः

1.47.1 अयं वां मधुमत्तमः सुतः सोम ऋतावृधा ।
तमश्विना पिबतं तिरोअह्न्यं धत्तं रत्नानि दाशुषे

1.47.2 त्रिवन्धुरेण त्रिवृता सुपेशसा रथेना यातमश्विना ।
कण्वासो वां ब्रह्म कृण्वन्त्यध्वरे तेषां सु शृणुतं हवम्

1.47.3 अश्विना मधुमत्तमं पातं सोममृतावृधा ।
अथाद्य दस्रा वसु बिभ्रता रथे दाश्वांसमुप गच्छतम्

1.47.4 त्रिषधस्थे बर्हिषि विश्ववेदसा मध्वा यज्ञं मिमिक्षतम् ।
कण्वासो वां सुतसोमा अभिद्यवो युवां हवन्ते अश्विना

1.47.5 याभिः कण्वमभिष्टिभिः प्रावतं युवमश्विना ।
ताभिः ष्वस्माँ अवतं शुभस्पती पातं सोममृतावृधा

1.47.6 सुदासे दस्रा वसु बिभ्रता रथे पृक्षो वहतमश्विना ।
रयिं समुद्रादुत वा दिवस्पर्यस्मे धत्तं पुरुस्पृहम्

1.47.7 यन्नासत्या परावति यद्वा स्थो अधि तुर्वशे ।
अतो रथेन सुवृता न आ गतं साकं सूर्यस्य रश्मिभिः

1.47.8 अर्वाञ्चा वां सप्तयोऽध्वरश्रियो वहन्तु सवनेदुप ।
इषं पृञ्चन्ता सुकृते सुदानव आ बर्हिः सीदतं नरा

1.47.9 तेन नासत्या गतं रथेन सूर्यत्वचा ।
येन शश्वदूहथुर्दाशुषे वसु मध्वः सोमस्य पीतये

1.47.10 उक्थेभिरर्वागवसे पुरूवसू अर्कैश्च नि ह्वयामहे ।
शश्वत्कण्वानां सदसि प्रिये हि कं सोमं पपथुरश्विना

सूक्तम् १.४८
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। प्रगाथः - विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः।

1.48.1 सह वामेन न उषो व्युच्छा दुहितर्दिवः ।
सह द्युम्नेन बृहता विभावरि राया देवि दास्वती

1.48.2 अश्वावतीर्गोमतीर्विश्वसुविदो भूरि च्यवन्त वस्तवे ।
उदीरय प्रति मा सूनृता उषश्चोद राधो मघोनाम्

1.48.3 उवासोषा उच्छाच्च नु देवी जीरा रथानाम् ।
ये अस्या आचरणेषु दध्रिरे समुद्रे न श्रवस्यवः

1.48.4 उषो ये ते प्र यामेषु युञ्जते मनो दानाय सूरयः ।
अत्राह तत्कण्व एषां कण्वतमो नाम गृणाति नृणाम्

1.48.5 आ घा योषेव सूनर्युषा याति प्रभुञ्जती ।
जरयन्ती वृजनं पद्वदीयत उत्पातयति पक्षिणः

1.48.6 वि या सृजति समनं व्यर्थिनः पदं न वेत्योदती ।
वयो नकिष्टे पप्तिवांस आसते व्युष्टौ वाजिनीवति

1.48.7 एषायुक्त परावतः सूर्यस्योदयनादधि ।
शतं रथेभिः सुभगोषा इयं वि यात्यभि मानुषान्

1.48.8 विश्वमस्या नानाम चक्षसे जगज्ज्योतिष्कृणोति सूनरी ।
अप द्वेषो मघोनी दुहिता दिव उषा उच्छदप स्रिधः

1.48.9 उष आ भाहि भानुना चन्द्रेण दुहितर्दिवः ।
आवहन्ती भूर्यस्मभ्यं सौभगं व्युच्छन्ती दिविष्टिषु

1.48.10 विश्वस्य हि प्राणनं जीवनं त्वे वि यदुच्छसि सूनरि ।
सा नो रथेन बृहता विभावरि श्रुधि चित्रामघे हवम्

1.48.11 उषो वाजं हि वंस्व यश्चित्रो मानुषे जने ।
तेना वह सुकृतो अध्वराँ उप ये त्वा गृणन्ति वह्नयः

1.48.12 विश्वान्देवाँ आ वह सोमपीतयेऽन्तरिक्षादुषस्त्वम् ।
सास्मासु धा गोमदश्वावदुक्थ्यमुषो वाजं सुवीर्यम्

1.48.13 यस्या रुशन्तो अर्चयः प्रति भद्रा अदृक्षत ।
सा नो रयिं विश्ववारं सुपेशसमुषा ददातु सुग्म्यम्

1.48.14 ये चिद्धि त्वामृषयः पूर्व ऊतये जुहूरेऽवसे महि ।
सा न स्तोमाँ अभि गृणीहि राधसोषः शुक्रेण शोचिषा

1.48.15 उषो यदद्य भानुना वि द्वारावृणवो दिवः ।
प्र नो यच्छतादवृकं पृथु च्छर्दिः प्र देवि गोमतीरिषः

1.48.16 सं नो राया बृहता विश्वपेशसा मिमिक्ष्वा समिळाभिरा ।
सं द्युम्नेन विश्वतुरोषो महि सं वाजैर्वाजिनीवति

सूक्तम् १.४९
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। अनुष्टुप्।

1.49.1 उषो भद्रेभिरा गहि दिवश्चिद्रोचनादधि ।
वहन्त्वरुणप्सव उप त्वा सोमिनो गृहम्

1.49.2 सुपेशसं सुखं रथं यमध्यस्था उषस्त्वम् ।
तेना सुश्रवसं जनं प्रावाद्य दुहितर्दिवः

1.49.3 वयश्चित्ते पतत्रिणो द्विपच्चतुष्पदर्जुनि ।
उषः प्रारन्नृतूँरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि

1.49.4 व्युच्छन्ती हि रश्मिभिर्विश्वमाभासि रोचनम् ।
तां त्वामुषर्वसूयवो गीर्भिः कण्वा अहूषत

सूक्तम् १.५०
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. सूर्यः(११-१३ रोगघ्न्यउपनिषदः, १३ अन्त्योऽर्धर्चः द्विषद्घ्नश्च)।   गायत्री, १० - १३ अनुष्टुप्

1.50.1 उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यम्

1.50.2 अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः ।
सूराय विश्वचक्षसे

1.50.3 अदृश्रमस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु ।
भ्राजन्तो अग्नयो यथा

1.50.4 तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य ।
विश्वमा भासि रोचनम्

1.50.5 प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् ।
प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे

1.50.6 येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि

1.50.7 वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः ।
पश्यञ्जन्मानि सूर्य

1.50.8 सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य ।
शोचिष्केशं विचक्षण

1.50.9 अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः ।
ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः

1.50.10 उद्वयं तमसस्परि ज्योतिष्पश्यन्त उत्तरम् ।
देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम्

1.50.11 उद्यन्नद्य मित्रमह आरोहन्नुत्तरां दिवम् ।
हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय

1.50.12 शुकेषु मे हरिमाणं रोपणाकासु दध्मसि ।
अथो हारिद्रवेषु मे हरिमाणं नि दध्मसि

1.50.13 उदगादयमादित्यो विश्वेन सहसा सह ।
द्विषन्तं मह्यं रन्धयन्मो अहं द्विषते रधम्

सूक्तम् १.५१
ऋषिः: सव्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, १४-१५ त्रिष्टुप् ।

1.51.1 अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम् ।
यस्य द्यावो न विचरन्ति मानुषा भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्चत

1.51.2 अभीमवन्वन्स्वभिष्टिमूतयोऽन्तरिक्षप्रां तविषीभिरावृतम् ।
इन्द्रं दक्षास ऋभवो मदच्युतं शतक्रतुं जवनी सूनृतारुहत्

1.51.3 त्वं गोत्रमङ्गिरोभ्योऽवृणोरपोतात्रये शतदुरेषु गातुवित् ।
ससेन चिद्विमदायावहो वस्वाजावद्रिं वावसानस्य नर्तयन्

1.51.4 त्वमपामपिधानावृणोरपाधारयः पर्वते दानुमद्वसु ।
वृत्रं यदिन्द्र शवसावधीरहिमादित्सूर्यं दिव्यारोहयो दृशे

1.51.5 त्वं मायाभिरप मायिनोऽधमः स्वधाभिर्ये अधि शुप्तावजुह्वत ।
त्वं पिप्रोर्नृमणः प्रारुजः पुरः प्र ऋजिश्वानं दस्युहत्येष्वाविथ

1.51.6 त्वं कुत्सं शुष्णहत्येष्वाविथारन्धयोऽतिथिग्वाय शम्बरम् ।
महान्तं चिदर्बुदं नि क्रमीः पदा सनादेव दस्युहत्याय जज्ञिषे

1.51.7 त्वे विश्वा तविषी सध्र्यग्घिता तव राधः सोमपीथाय हर्षते ।
तव वज्रश्चिकिते बाह्वोर्हितो वृश्चा शत्रोरव विश्वानि वृष्ण्या

1.51.8 वि जानीह्यार्यान्ये च दस्यवो बर्हिष्मते रन्धया शासदव्रतान् ।
शाकी भव यजमानस्य चोदिता विश्वेत्ता ते सधमादेषु चाकन

1.51.9 अनुव्रताय रन्धयन्नपव्रतानाभूभिरिन्द्रः श्नथयन्ननाभुवः ।
वृद्धस्य चिद्वर्धतो द्यामिनक्षत स्तवानो वम्रो वि जघान संदिहः

1.51.10 तक्षद्यत्त उशना सहसा सहो वि रोदसी मज्मना बाधते शवः ।
आ त्वा वातस्य नृमणो मनोयुज आ पूर्यमाणमवहन्नभि श्रवः

1.51.11 मन्दिष्ट यदुशने काव्ये सचाँ इन्द्रो वङ्कू वङ्कुतराधि तिष्ठति ।
उग्रो ययिं निरपः स्रोतसासृजद्वि शुष्णस्य दृंहिता ऐरयत्पुरः

1.51.12 आ स्मा रथं वृषपाणेषु तिष्ठसि शार्यातस्य प्रभृता येषु मन्दसे ।
इन्द्र यथा सुतसोमेषु चाकनोऽनर्वाणं श्लोकमा रोहसे दिवि

1.51.13 अददा अर्भां महते वचस्यवे कक्षीवते वृचयामिन्द्र सुन्वते ।
मेनाभवो वृषणश्वस्य सुक्रतो विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या

1.51.14 इन्द्रो अश्रायि सुध्यो निरेके पज्रेषु स्तोमो दुर्यो न यूपः ।
अश्वयुर्गव्यू रथयुर्वसूयुरिन्द्र इद्रायः क्षयति प्रयन्ता

1.51.15 इदं नमो वृषभाय स्वराजे सत्यशुष्माय तवसेऽवाचि ।
अस्मिन्निन्द्र वृजने सर्ववीराः स्मत्सूरिभिस्तव शर्मन्स्याम

सूक्तम् १.५२
ऋषिः: सव्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, १३-१५ त्रिष्टुप्।

1.52.1 त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभ्वः साकमीरते ।
अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः

1.52.2 स पर्वतो न धरुणेष्वच्युतः सहस्रमूतिस्तविषीषु वावृधे ।
इन्द्रो यद्वृत्रमवधीन्नदीवृतमुब्जन्नर्णांसि जर्हृषाणो अन्धसा

1.52.3 स हि द्वरो द्वरिषु वव्र ऊधनि चन्द्रबुध्नो मदवृद्धो मनीषिभिः ।
इन्द्रं तमह्वे स्वपस्यया धिया मंहिष्ठरातिं स हि पप्रिरन्धसः

1.52.4 आ यं पृणन्ति दिवि सद्मबर्हिषः समुद्रं न सुभ्वः स्वा अभिष्टयः ।
तं वृत्रहत्ये अनु तस्थुरूतयः शुष्मा इन्द्रमवाता अह्रुतप्सवः

1.52.5 अभि स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यतो रघ्वीरिव प्रवणे सस्रुरूतयः ।
इन्द्रो यद्वज्री धृषमाणो अन्धसा भिनद्वलस्य परिधीँरिव त्रितः

1.52.6 परीं घृणा चरति तित्विषे शवोऽपो वृत्वी रजसो बुध्नमाशयत् ।
वृत्रस्य यत्प्रवणे दुर्गृभिश्वनो निजघन्थ हन्वोरिन्द्र तन्यतुम्

1.52.7 ह्रदं न हि त्वा न्यृषन्त्यूर्मयो ब्रह्माणीन्द्र तव यानि वर्धना ।
त्वष्टा चित्ते युज्यं वावृधे शवस्ततक्ष वज्रमभिभूत्योजसम्

1.52.8 जघन्वाँ उ हरिभिः सम्भृतक्रतविन्द्र वृत्रं मनुषे गातुयन्नपः ।
अयच्छथा बाह्वोर्वज्रमायसमधारयो दिव्या सूर्यं दृशे

1.52.9 बृहत्स्वश्चन्द्रममवद्यदुक्थ्यमकृण्वत भियसा रोहणं दिवः ।
यन्मानुषप्रधना इन्द्रमूतयः स्वर्नृषाचो मरुतोऽमदन्ननु

1.52.10 द्यौश्चिदस्यामवाँ अहेः स्वनादयोयवीद्भियसा वज्र इन्द्र ते ।
वृत्रस्य यद्बद्बधानस्य रोदसी मदे सुतस्य शवसाभिनच्छिरः

1.52.11 यदिन्न्विन्द्र पृथिवी दशभुजिरहानि विश्वा ततनन्त कृष्टयः ।
अत्राह ते मघवन्विश्रुतं सहो द्यामनु शवसा बर्हणा भुवत्

1.52.12 त्वमस्य पारे रजसो व्योमनः स्वभूत्योजा अवसे धृषन्मनः ।
चकृषे भूमिं प्रतिमानमोजसोऽपः स्वः परिभूरेष्या दिवम्

1.52.13 त्वं भुवः प्रतिमानं पृथिव्या ऋष्ववीरस्य बृहतः पतिर्भूः ।
विश्वमाप्रा अन्तरिक्षं महित्वा सत्यमद्धा नकिरन्यस्त्वावान्

1.52.14 न यस्य द्यावापृथिवी अनु व्यचो न सिन्धवो रजसो अन्तमानशुः ।
नोत स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यत एको अन्यच्चकृषे विश्वमानुषक्

1.52.15 आर्चन्नत्र मरुतः सस्मिन्नाजौ विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा ।
वृत्रस्य यद्भृष्टिमता वधेन नि त्वमिन्द्र प्रत्यानं जघन्थ

सूक्तम् १.५३
ऋषिः: सव्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, १०-११ त्रिष्टुप् ।

1.53.1 न्यू षु वाचं प्र महे भरामहे गिर इन्द्राय सदने विवस्वतः ।
नू चिद्धि रत्नं ससतामिवाविदन्न दुष्टुतिर्द्रविणोदेषु शस्यते

1.53.2 दुरो अश्वस्य दुर इन्द्र गोरसि दुरो यवस्य वसुन इनस्पतिः ।
शिक्षानरः प्रदिवो अकामकर्शनः सखा सखिभ्यस्तमिदं गृणीमसि

1.53.3 शचीव इन्द्र पुरुकृद्द्युमत्तम तवेदिदमभितश्चेकिते वसु ।
अतः संगृभ्याभिभूत आ भर मा त्वायतो जरितुः काममूनयीः

1.53.4 एभिर्द्युभिः सुमना एभिरिन्दुभिर्निरुन्धानो अमतिं गोभिरश्विना ।
इन्द्रेण दस्युं दरयन्त इन्दुभिर्युतद्वेषसः समिषा रभेमहि

1.53.5 समिन्द्र राया समिषा रभेमहि सं वाजेभिः पुरुश्चन्द्रैरभिद्युभिः ।
सं देव्या प्रमत्या वीरशुष्मया गोअग्रयाश्वावत्या रभेमहि

1.53.6 ते त्वा मदा अमदन्तानि वृष्ण्या ते सोमासो वृत्रहत्येषु सत्पते ।
यत्कारवे दश वृत्राण्यप्रति बर्हिष्मते नि सहस्राणि बर्हयः

1.53.7 युधा युधमुप घेदेषि धृष्णुया पुरा पुरं समिदं हंस्योजसा ।
नम्या यदिन्द्र सख्या परावति निबर्हयो नमुचिं नाम मायिनम्

1.53.8 त्वं करञ्जमुत पर्णयं वधीस्तेजिष्ठयातिथिग्वस्य वर्तनी ।
त्वं शता वङ्गृदस्याभिनत्पुरोऽनानुदः परिषूता ऋजिश्वना

1.53.9 त्वमेताञ्जनराज्ञो द्विर्दशाबन्धुना सुश्रवसोपजग्मुषः ।
षष्टिं सहस्रा नवतिं नव श्रुतो नि चक्रेण रथ्या दुष्पदावृणक्

1.53.10 त्वमाविथ सुश्रवसं तवोतिभिस्तव त्रामभिरिन्द्र तूर्वयाणम् ।
त्वमस्मै कुत्समतिथिग्वमायुं महे राज्ञे यूने अरन्धनायः

1.53.11 य उदृचीन्द्र देवगोपाः सखायस्ते शिवतमा असाम ।
त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः

सूक्तम् १.५४
ऋषिः: सव्य आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । जगती, ६, ८-९, ११ त्रिष्टुप्।

1.54.1 मा नो अस्मिन्मघवन्पृत्स्वंहसि नहि ते अन्तः शवसः परीणशे ।
अक्रन्दयो नद्यो रोरुवद्वना कथा न क्षोणीर्भियसा समारत

1.54.2 अर्चा शक्राय शाकिने शचीवते शृण्वन्तमिन्द्रं महयन्नभि ष्टुहि ।
यो धृष्णुना शवसा रोदसी उभे वृषा वृषत्वा वृषभो न्यृञ्जते

1.54.3 अर्चा दिवे बृहते शूष्यं वचः स्वक्षत्रं यस्य धृषतो धृषन्मनः ।
बृहच्छ्रवा असुरो बर्हणा कृतः पुरो हरिभ्यां वृषभो रथो हि षः

1.54.4 त्वं दिवो बृहतः सानु कोपयोऽव त्मना धृषता शम्बरं भिनत् ।
यन्मायिनो व्रन्दिनो मन्दिना धृषच्छितां गभस्तिमशनिं पृतन्यसि

1.54.5 नि यद्वृणक्षि श्वसनस्य मूर्धनि शुष्णस्य चिद्व्रन्दिनो रोरुवद्वना ।
प्राचीनेन मनसा बर्हणावता यदद्या चित्कृणवः कस्त्वा परि

1.54.6 त्वमाविथ नर्यं तुर्वशं यदुं त्वं तुर्वीतिं वय्यं शतक्रतो ।
त्वं रथमेतशं कृत्व्ये धने त्वं पुरो नवतिं दम्भयो नव

1.54.7 स घा राजा सत्पतिः शूशुवज्जनो रातहव्यः प्रति यः शासमिन्वति ।
उक्था वा यो अभिगृणाति राधसा दानुरस्मा उपरा पिन्वते दिवः

1.54.8 असमं क्षत्रमसमा मनीषा प्र सोमपा अपसा सन्तु नेमे ।
ये त इन्द्र ददुषो वर्धयन्ति महि क्षत्रं स्थविरं वृष्ण्यं च

1.54.9 तुभ्येदेते बहुला अद्रिदुग्धाश्चमूषदश्चमसा इन्द्रपानाः ।
व्यश्नुहि तर्पया काममेषामथा मनो वसुदेयाय कृष्व

1.54.10 अपामतिष्ठद्धरुणह्वरं तमोऽन्तर्वृत्रस्य जठरेषु पर्वतः ।
अभीमिन्द्रो नद्यो वव्रिणा हिता विश्वा अनुष्ठाः प्रवणेषु जिघ्नते

1.54.11 स शेवृधमधि धा द्युम्नमस्मे महि क्षत्रं जनाषाळिन्द्र तव्यम् ।
रक्षा च नो मघोनः पाहि सूरीन्राये च नः स्वपत्या इषे धाः

सूक्तम् १.५५
ऋषिः: सव्य आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । जगती।

1.55.1 दिवश्चिदस्य वरिमा वि पप्रथ इन्द्रं न मह्ना पृथिवी चन प्रति ।
भीमस्तुविष्माञ्चर्षणिभ्य आतपः शिशीते वज्रं तेजसे न वंसगः

1.55.2 सो अर्णवो न नद्यः समुद्रियः प्रति गृभ्णाति विश्रिता वरीमभिः ।
इन्द्रः सोमस्य पीतये वृषायते सनात्स युध्म ओजसा पनस्यते

1.55.3 त्वं तमिन्द्र पर्वतं न भोजसे महो नृम्णस्य धर्मणामिरज्यसि ।
प्र वीर्येण देवताति चेकिते विश्वस्मा उग्रः कर्मणे पुरोहितः

1.55.4 स इद्वने नमस्युभिर्वचस्यते चारु जनेषु प्रब्रुवाण इन्द्रियम् ।
वृषा छन्दुर्भवति हर्यतो वृषा क्षेमेण धेनां मघवा यदिन्वति

1.55.5 स इन्महानि समिथानि मज्मना कृणोति युध्म ओजसा जनेभ्यः ।
अधा चन श्रद्दधति त्विषीमत इन्द्राय वज्रं निघनिघ्नते वधम्

1.55.6 स हि श्रवस्युः सदनानि कृत्रिमा क्ष्मया वृधान ओजसा विनाशयन् ।
ज्योतींषि कृण्वन्नवृकाणि यज्यवेऽव सुक्रतुः सर्तवा अपः सृजत्

1.55.7 दानाय मनः सोमपावन्नस्तु तेऽर्वाञ्चा हरी वन्दनश्रुदा कृधि ।
यमिष्ठासः सारथयो य इन्द्र ते न त्वा केता आ दभ्नुवन्ति भूर्णयः

1.55.8 अप्रक्षितं वसु बिभर्षि हस्तयोरषाळ्हं सहस्तन्वि श्रुतो दधे ।
आवृतासोऽवतासो न कर्तृभिस्तनूषु ते क्रतव इन्द्र भूरयः

सूक्तम् १.५६
ऋषिः: सव्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । जगती

1.56.1 एष प्र पूर्वीरव तस्य चम्रिषोऽत्यो न योषामुदयंस्त भुर्वणिः ।
दक्षं महे पाययते हिरण्ययं रथमावृत्या हरियोगमृभ्वसम्

1.56.2 तं गूर्तयो नेमन्निषः परीणसः समुद्रं न संचरणे सनिष्यवः ।
पतिं दक्षस्य विदथस्य नू सहो गिरिं न वेना अधि रोह तेजसा

1.56.3 स तुर्वणिर्महाँ अरेणु पौंस्ये गिरेर्भृष्टिर्न भ्राजते तुजा शवः ।
येन शुष्णं मायिनमायसो मदे दुध्र आभूषु रामयन्नि दामनि

1.56.4 देवी यदि तविषी त्वावृधोतय इन्द्रं सिषक्त्युषसं न सूर्यः ।
यो धृष्णुना शवसा बाधते तम इयर्ति रेणुं बृहदर्हरिष्वणिः

1.56.5 वि यत्तिरो धरुणमच्युतं रजोऽतिष्ठिपो दिव आतासु बर्हणा ।
स्वर्मीळ्हे यन्मद इन्द्र हर्ष्याहन्वृत्रं निरपामौब्जो अर्णवम्

1.56.6 त्वं दिवो धरुणं धिष ओजसा पृथिव्या इन्द्र सदनेषु माहिनः ।
त्वं सुतस्य मदे अरिणा अपो वि वृत्रस्य समया पाष्यारुजः

सूक्तम् १.५७
ऋषिः: सव्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती।

1.57.1 प्र मंहिष्ठाय बृहते बृहद्रये सत्यशुष्माय तवसे मतिं भरे ।
अपामिव प्रवणे यस्य दुर्धरं राधो विश्वायु शवसे अपावृतम्

1.57.2 अध ते विश्वमनु हासदिष्टय आपो निम्नेव सवना हविष्मतः ।
यत्पर्वते न समशीत हर्यत इन्द्रस्य वज्रः श्नथिता हिरण्ययः

1.57.3 अस्मै भीमाय नमसा समध्वर उषो न शुभ्र आ भरा पनीयसे ।
यस्य धाम श्रवसे नामेन्द्रियं ज्योतिरकारि हरितो नायसे

1.57.4 इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो ।
नहि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्क्षोणीरिव प्रति नो हर्य तद्वचः

1.57.5 भूरि त इन्द्र वीर्यं तव स्मस्यस्य स्तोतुर्मघवन्काममा पृण ।
अनु ते द्यौर्बृहती वीर्यं मम इयं च ते पृथिवी नेम ओजसे

1.57.6 त्वं तमिन्द्र पर्वतं महामुरुं वज्रेण वज्रिन्पर्वशश्चकर्तिथ ।
अवासृजो निवृताः सर्तवा अपः सत्रा विश्वं दधिषे केवलं सहः

सूक्तम् १.५८
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, ६-९ त्रिष्टुप्

1.58.1 नू चित्सहोजा अमृतो नि तुन्दते होता यद्दूतो अभवद्विवस्वतः ।
वि साधिष्ठेभिः पथिभी रजो मम आ देवताता हविषा विवासति

1.58.2 आ स्वमद्म युवमानो अजरस्तृष्वविष्यन्नतसेषु तिष्ठति ।
अत्यो न पृष्ठं प्रुषितस्य रोचते दिवो न सानु स्तनयन्नचिक्रदत्

1.58.3 क्राणा रुद्रेभिर्वसुभिः पुरोहितो होता निषत्तो रयिषाळमर्त्यः ।
रथो न विक्ष्वृञ्जसान आयुषु व्यानुषग्वार्या देव ऋण्वति

1.58.4 वि वातजूतो अतसेषु तिष्ठते वृथा जुहूभिः सृण्या तुविष्वणिः ।
तृषु यदग्ने वनिनो वृषायसे कृष्णं त एम रुशदूर्मे अजर

1.58.5 तपुर्जम्भो वन आ वातचोदितो यूथे न साह्वाँ अव वाति वंसगः ।
अभिव्रजन्नक्षितं पाजसा रज स्थातुश्चरथं भयते पतत्रिणः

1.58.6 दधुष्ट्वा भृगवो मानुषेष्वा रयिं न चारुं सुहवं जनेभ्यः ।
होतारमग्ने अतिथिं वरेण्यं मित्रं न शेवं दिव्याय जन्मने

1.58.7 होतारं सप्त जुह्वो यजिष्ठं यं वाघतो वृणते अध्वरेषु ।
अग्निं विश्वेषामरतिं वसूनां सपर्यामि प्रयसा यामि रत्नम्

1.58.8 अच्छिद्रा सूनो सहसो नो अद्य स्तोतृभ्यो मित्रमहः शर्म यच्छ ।
अग्ने गृणन्तमंहस उरुष्योर्जो नपात्पूर्भिरायसीभिः

1.58.9 भवा वरूथं गृणते विभावो भवा मघवन्मघवद्भ्यः शर्म ।
उरुष्याग्ने अंहसो गृणन्तं प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् १.५९
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निर्वैश्वानरः। त्रिष्टुप्।

1.59.1 वया इदग्ने अग्नयस्ते अन्ये त्वे विश्वे अमृता मादयन्ते ।
वैश्वानर नाभिरसि क्षितीनां स्थूणेव जनाँ उपमिद्ययन्थ

1.59.2 मूर्धा दिवो नाभिरग्निः पृथिव्या अथाभवदरती रोदस्योः ।
तं त्वा देवासोऽजनयन्त देवं वैश्वानर ज्योतिरिदार्याय

1.59.3 आ सूर्ये न रश्मयो ध्रुवासो वैश्वानरे दधिरेऽग्ना वसूनि ।
या पर्वतेष्वोषधीष्वप्सु या मानुषेष्वसि तस्य राजा

1.59.4 बृहती इव सूनवे रोदसी गिरो होता मनुष्यो न दक्षः ।
स्वर्वते सत्यशुष्माय पूर्वीर्वैश्वानराय नृतमाय यह्वीः

1.59.5 दिवश्चित्ते बृहतो जातवेदो वैश्वानर प्र रिरिचे महित्वम् ।
राजा कृष्टीनामसि मानुषीणां युधा देवेभ्यो वरिवश्चकर्थ

1.59.6 प्र नू महित्वं वृषभस्य वोचं यं पूरवो वृत्रहणं सचन्ते ।
वैश्वानरो दस्युमग्निर्जघन्वाँ अधूनोत्काष्ठा अव शम्बरं भेत्

1.59.7 वैश्वानरो महिम्ना विश्वकृष्टिर्भरद्वाजेषु यजतो विभावा ।
शातवनेये शतिनीभिरग्निः पुरुणीथे जरते सूनृतावान्

सूक्तम् १.६०
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

1.60.1 वह्निं यशसं विदथस्य केतुं सुप्राव्यं दूतं सद्योअर्थम् ।
द्विजन्मानं रयिमिव प्रशस्तं रातिं भरद्भृगवे मातरिश्वा

1.60.2 अस्य शासुरुभयासः सचन्ते हविष्मन्त उशिजो ये च मर्ताः ।
दिवश्चित्पूर्वो न्यसादि होतापृच्छ्यो विश्पतिर्विक्षु वेधाः

1.60.3 तं नव्यसी हृद आ जायमानमस्मत्सुकीर्तिर्मधुजिह्वमश्याः ।
यमृत्विजो वृजने मानुषासः प्रयस्वन्त आयवो जीजनन्त

1.60.4 उशिक्पावको वसुर्मानुषेषु वरेण्यो होताधायि विक्षु ।
दमूना गृहपतिर्दम आँ अग्निर्भुवद्रयिपती रयीणाम्

1.60.5 तं त्वा वयं पतिमग्ने रयीणां प्र शंसामो मतिभिर्गोतमासः ।
आशुं न वाजम्भरं मर्जयन्तः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् १.६१
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.61.1 अस्मा इदु प्र तवसे तुराय प्रयो न हर्मि स्तोमं माहिनाय ।
ऋचीषमायाध्रिगव ओहमिन्द्राय ब्रह्माणि राततमा

1.61.2 अस्मा इदु प्रय इव प्र यंसि भराम्याङ्गूषं बाधे सुवृक्ति ।
इन्द्राय हृदा मनसा मनीषा प्रत्नाय पत्ये धियो मर्जयन्त

1.61.3 अस्मा इदु त्यमुपमं स्वर्षां भराम्याङ्गूषमास्येन ।
मंहिष्ठमच्छोक्तिभिर्मतीनां सुवृक्तिभिः सूरिं वावृधध्यै

1.61.4 अस्मा इदु स्तोमं सं हिनोमि रथं न तष्टेव तत्सिनाय ।
गिरश्च गिर्वाहसे सुवृक्तीन्द्राय विश्वमिन्वं मेधिराय

1.61.5 अस्मा इदु सप्तिमिव श्रवस्येन्द्रायार्कं जुह्वा समञ्जे ।
वीरं दानौकसं वन्दध्यै पुरां गूर्तश्रवसं दर्माणम्

1.61.6 अस्मा इदु त्वष्टा तक्षद्वज्रं स्वपस्तमं स्वर्यं रणाय ।
वृत्रस्य चिद्विदद्येन मर्म तुजन्नीशानस्तुजता कियेधाः

1.61.7 अस्येदु मातुः सवनेषु सद्यो महः पितुं पपिवाञ्चार्वन्ना ।
मुषायद्विष्णुः पचतं सहीयान्विध्यद्वराहं तिरो अद्रिमस्ता

1.61.8 अस्मा इदु ग्नाश्चिद्देवपत्नीरिन्द्रायार्कमहिहत्य ऊवुः ।
परि द्यावापृथिवी जभ्र उर्वी नास्य ते महिमानं परि ष्टः

1.61.9 अस्येदेव प्र रिरिचे महित्वं दिवस्पृथिव्याः पर्यन्तरिक्षात् ।
स्वराळिन्द्रो दम आ विश्वगूर्तः स्वरिरमत्रो ववक्षे रणाय

1.61.10 अस्येदेव शवसा शुषन्तं वि वृश्चद्वज्रेण वृत्रमिन्द्रः ।
गा न व्राणा अवनीरमुञ्चदभि श्रवो दावने सचेताः

1.61.11 अस्येदु त्वेषसा रन्त सिन्धवः परि यद्वज्रेण सीमयच्छत् ।
ईशानकृद्दाशुषे दशस्यन्तुर्वीतये गाधं तुर्वणिः कः

1.61.12 अस्मा इदु प्र भरा तूतुजानो वृत्राय वज्रमीशानः कियेधाः ।
गोर्न पर्व वि रदा तिरश्चेष्यन्नर्णांस्यपां चरध्यै

1.61.13 अस्येदु प्र ब्रूहि पूर्व्याणि तुरस्य कर्माणि नव्य उक्थैः ।
युधे यदिष्णान आयुधान्यृघायमाणो निरिणाति शत्रून्

1.61.14 अस्येदु भिया गिरयश्च दृळ्हा द्यावा च भूमा जनुषस्तुजेते ।
उपो वेनस्य जोगुवान ओणिं सद्यो भुवद्वीर्याय नोधाः

1.61.15 अस्मा इदु त्यदनु दाय्येषामेको यद्वव्ने भूरेरीशानः ।
प्रैतशं सूर्ये पस्पृधानं सौवश्व्ये सुष्विमावदिन्द्रः

1.61.16 एवा ते हारियोजना सुवृक्तीन्द्र ब्रह्माणि गोतमासो अक्रन् ।
ऐषु विश्वपेशसं धियं धाः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् १.६२
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.62.1 प्र मन्महे शवसानाय शूषमाङ्गूषं गिर्वणसे अङ्गिरस्वत् ।
सुवृक्तिभि स्तुवत ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय

1.62.2 प्र वो महे महि नमो भरध्वमाङ्गूष्यं शवसानाय साम ।
येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञा अर्चन्तो अङ्गिरसो गा अविन्दन्

1.62.3 इन्द्रस्याङ्गिरसां चेष्टौ विदत्सरमा तनयाय धासिम् ।
बृहस्पतिर्भिनदद्रिं विदद्गाः समुस्रियाभिर्वावशन्त नरः

1.62.4 स सुष्टुभा स स्तुभा सप्त विप्रैः स्वरेणाद्रिं स्वर्यो नवग्वैः ।
सरण्युभिः फलिगमिन्द्र शक्र वलं रवेण दरयो दशग्वैः

1.62.5 गृणानो अङ्गिरोभिर्दस्म वि वरुषसा सूर्येण गोभिरन्धः ।
वि भूम्या अप्रथय इन्द्र सानु दिवो रज उपरमस्तभायः

1.62.6 तदु प्रयक्षतममस्य कर्म दस्मस्य चारुतममस्ति दंसः ।
उपह्वरे यदुपरा अपिन्वन्मध्वर्णसो नद्यश्चतस्रः

1.62.7 द्विता वि वव्रे सनजा सनीळे अयास्य स्तवमानेभिरर्कैः ।
भगो न मेने परमे व्योमन्नधारयद्रोदसी सुदंसाः

1.62.8 सनाद्दिवं परि भूमा विरूपे पुनर्भुवा युवती स्वेभिरेवैः ।
कृष्णेभिरक्तोषा रुशद्भिर्वपुर्भिरा चरतो अन्यान्या

1.62.9 सनेमि सख्यं स्वपस्यमानः सूनुर्दाधार शवसा सुदंसाः ।
आमासु चिद्दधिषे पक्वमन्तः पयः कृष्णासु रुशद्रोहिणीषु

1.62.10 सनात्सनीळा अवनीरवाता व्रता रक्षन्ते अमृताः सहोभिः ।
पुरू सहस्रा जनयो न पत्नीर्दुवस्यन्ति स्वसारो अह्रयाणम्

1.62.11 सनायुवो नमसा नव्यो अर्कैर्वसूयवो मतयो दस्म दद्रुः ।
पतिं न पत्नीरुशतीरुशन्तं स्पृशन्ति त्वा शवसावन्मनीषाः

1.62.12 सनादेव तव रायो गभस्तौ न क्षीयन्ते नोप दस्यन्ति दस्म ।
द्युमाँ असि क्रतुमाँ इन्द्र धीरः शिक्षा शचीवस्तव नः शचीभिः

1.62.13 सनायते गोतम इन्द्र नव्यमतक्षद्ब्रह्म हरियोजनाय ।
सुनीथाय नः शवसान नोधाः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् १.६३
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.63.1 त्वं महाँ इन्द्र यो ह शुष्मैर्द्यावा जज्ञानः पृथिवी अमे धाः ।
यद्ध ते विश्वा गिरयश्चिदभ्वा भिया दृळ्हासः किरणा नैजन्

1.63.2 आ यद्धरी इन्द्र विव्रता वेरा ते वज्रं जरिता बाह्वोर्धात् ।
येनाविहर्यतक्रतो अमित्रान्पुर इष्णासि पुरुहूत पूर्वीः

1.63.3 त्वं सत्य इन्द्र धृष्णुरेतान्त्वमृभुक्षा नर्यस्त्वं षाट् ।
त्वं शुष्णं वृजने पृक्ष आणौ यूने कुत्साय द्युमते सचाहन्

1.63.4 त्वं ह त्यदिन्द्र चोदीः सखा वृत्रं यद्वज्रिन्वृषकर्मन्नुभ्नाः ।
यद्ध शूर वृषमणः पराचैर्वि दस्यूँर्योनावकृतो वृथाषाट्

1.63.5 त्वं ह त्यदिन्द्रारिषण्यन्दृळ्हस्य चिन्मर्तानामजुष्टौ ।
व्यस्मदा काष्ठा अर्वते वर्घनेव वज्रिञ्छ्नथिह्यमित्रान्

1.63.6 त्वां ह त्यदिन्द्रार्णसातौ स्वर्मीळ्हे नर आजा हवन्ते ।
तव स्वधाव इयमा समर्य ऊतिर्वाजेष्वतसाय्या भूत्

1.63.7 त्वं ह त्यदिन्द्र सप्त युध्यन्पुरो वज्रिन्पुरुकुत्साय दर्दः ।
बर्हिर्न यत्सुदासे वृथा वर्गंहो राजन्वरिवः पूरवे कः

1.63.8 त्वं त्यां न इन्द्र देव चित्रामिषमापो न पीपयः परिज्मन् ।
यया शूर प्रत्यस्मभ्यं यंसि त्मनमूर्जं न विश्वध क्षरध्यै

1.63.9 अकारि त इन्द्र गोतमेभिर्ब्रह्माण्योक्ता नमसा हरिभ्याम् ।
सुपेशसं वाजमा भरा नः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् १.६४
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, १५ त्रिष्टुप्।

1.64.1 वृष्णे शर्धाय सुमखाय वेधसे नोधः सुवृक्तिं प्र भरा मरुद्भ्यः ।
अपो न धीरो मनसा सुहस्त्यो गिरः समञ्जे विदथेष्वाभुवः

1.64.2 ते जज्ञिरे दिव ऋष्वास उक्षणो रुद्रस्य मर्या असुरा अरेपसः ।
पावकासः शुचयः सूर्या इव सत्वानो न द्रप्सिनो घोरवर्पसः

1.64.3 युवानो रुद्रा अजरा अभोग्घनो ववक्षुरध्रिगावः पर्वता इव ।
दृळ्हा चिद्विश्वा भुवनानि पार्थिवा प्र च्यावयन्ति दिव्यानि मज्मना

1.64.4 चित्रैरञ्जिभिर्वपुषे व्यञ्जते वक्षस्सु रुक्माँ अधि येतिरे शुभे ।
अंसेष्वेषां नि मिमृक्षुरृष्टयः साकं जज्ञिरे स्वधया दिवो नरः

1.64.5 ईशानकृतो धुनयो रिशादसो वातान्विद्युतस्तविषीभिरक्रत ।
दुहन्त्यूधर्दिव्यानि धूतयो भूमिं पिन्वन्ति पयसा परिज्रयः

1.64.6 पिन्वन्त्यपो मरुतः सुदानवः पयो घृतवद्विदथेष्वाभुवः ।
अत्यं न मिहे वि नयन्ति वाजिनमुत्सं दुहन्ति स्तनयन्तमक्षितम्

1.64.7 महिषासो मायिनश्चित्रभानवो गिरयो न स्वतवसो रघुष्यदः ।
मृगा इव हस्तिनः खादथा वना यदारुणीषु तविषीरयुग्ध्वम्

1.64.8 सिंहा इव नानदति प्रचेतसः पिशा इव सुपिशो विश्ववेदसः ।
क्षपो जिन्वन्तः पृषतीभिरृष्टिभिः समित्सबाधः शवसाहिमन्यवः

1.64.9 रोदसी आ वदता गणश्रियो नृषाचः शूराः शवसाहिमन्यवः ।
आ वन्धुरेष्वमतिर्न दर्शता विद्युन्न तस्थौ मरुतो रथेषु वः

1.64.10 विश्ववेदसो रयिभिः समोकसः सम्मिश्लासस्तविषीभिर्विरप्शिनः ।
अस्तार इषुं दधिरे गभस्त्योरनन्तशुष्मा वृषखादयो नरः

1.64.11 हिरण्ययेभिः पविभिः पयोवृध उज्जिघ्नन्त आपथ्यो न पर्वतान् ।
मखा अयासः स्वसृतो ध्रुवच्युतो दुध्रकृतो मरुतो भ्राजदृष्टयः

1.64.12 घृषुं पावकं वनिनं विचर्षणिं रुद्रस्य सूनुं हवसा गृणीमसि ।
रजस्तुरं तवसं मारुतं गणमृजीषिणं वृषणं सश्चत श्रिये

1.64.13 प्र नू स मर्तः शवसा जनाँ अति तस्थौ व ऊती मरुतो यमावत ।
अर्वद्भिर्वाजं भरते धना नृभिरापृच्छ्यं क्रतुमा क्षेति पुष्यति

1.64.14 चर्कृत्यं मरुतः पृत्सु दुष्टरं द्युमन्तं शुष्मं मघवत्सु धत्तन ।
धनस्पृतमुक्थ्यं विश्वचर्षणिं तोकं पुष्येम तनयं शतं हिमाः

1.64.15 नू ष्ठिरं मरुतो वीरवन्तमृतीषाहं रयिमस्मासु धत्त ।
सहस्रिणं शतिनं शूशुवांसं प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् १.६५
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा विराट् ।

1.65.1 पश्वा न तायुं गुहा चतन्तं नमो युजानं नमो वहन्तम्

1.65.2 सजोषा धीराः पदैरनु ग्मन्नुप त्वा सीदन्विश्वे यजत्राः

1.65.3 ऋतस्य देवा अनु व्रता गुर्भुवत्परिष्टिर्द्यौर्न भूम

1.65.4 वर्धन्तीमापः पन्वा सुशिश्विमृतस्य योना गर्भे सुजातम्

1.65.5 पुष्टिर्न रण्वा क्षितिर्न पृथ्वी गिरिर्न भुज्म क्षोदो न शम्भु

1.65.6 अत्यो नाज्मन्सर्गप्रतक्तः सिन्धुर्न क्षोदः क ईं वराते

1.65.7 जामिः सिन्धूनां भ्रातेव स्वस्रामिभ्यान्न राजा वनान्यत्ति

1.65.8 यद्वातजूतो वना व्यस्थादग्निर्ह दाति रोमा पृथिव्याः

1.65.9 श्वसित्यप्सु हंसो न सीदन्क्रत्वा चेतिष्ठो विशामुषर्भुत्

1.65.10 सोमो न वेधा ऋतप्रजातः पशुर्न शिश्वा विभुर्दूरेभाः

सूक्तम् १.६६
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा विराट् ।

1.66.1 रयिर्न चित्रा सूरो न संदृगायुर्न प्राणो नित्यो न सूनुः

1.66.2 तक्वा न भूर्णिर्वना सिषक्ति पयो न धेनुः शुचिर्विभावा

1.66.3 दाधार क्षेममोको न रण्वो यवो न पक्वो जेता जनानाम्

1.66.4 ऋषिर्न स्तुभ्वा विक्षु प्रशस्तो वाजी न प्रीतो वयो दधाति

1.66.5 दुरोकशोचिः क्रतुर्न नित्यो जायेव योनावरं विश्वस्मै

1.66.6 चित्रो यदभ्राट् छ्वेतो न विक्षु रथो न रुक्मी त्वेषः समत्सु

1.66.7 सेनेव सृष्टामं दधात्यस्तुर्न दिद्युत्त्वेषप्रतीका

1.66.8 यमो ह जातो यमो जनित्वं जारः कनीनां पतिर्जनीनाम्

1.66.9 तं वश्चराथा वयं वसत्यास्तं न गावो नक्षन्त इद्धम्

1.66.10 सिन्धुर्न क्षोदः प्र नीचीरैनोन्नवन्त गावः स्वर्दृशीके

सूक्तम् १.६७
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा विराट्।

1.67.1 वनेषु जायुर्मर्तेषु मित्रो वृणीते श्रुष्टिं राजेवाजुर्यम्

1.67.2 क्षेमो न साधुः क्रतुर्न भद्रो भुवत्स्वाधीर्होता हव्यवाट्

1.67.3 हस्ते दधानो नृम्णा विश्वान्यमे देवान्धाद्गुहा निषीदन्

1.67.4 विदन्तीमत्र नरो धियंधा हृदा यत्तष्टान्मन्त्राँ अशंसन्

1.67.5 अजो न क्षां दाधार पृथिवीं तस्तम्भ द्यां मन्त्रेभिः सत्यैः

1.67.6 प्रिया पदानि पश्वो नि पाहि विश्वायुरग्ने गुहा गुहं गाः

1.67.7 य ईं चिकेत गुहा भवन्तमा यः ससाद धारामृतस्य

1.67.8 वि ये चृतन्त्यृता सपन्त आदिद्वसूनि प्र ववाचास्मै

1.67.9 वि यो वीरुत्सु रोधन्महित्वोत प्रजा उत प्रसूष्वन्तः

1.67.10 चित्तिरपां दमे विश्वायुः सद्मेव धीराः सम्माय चक्रुः

सूक्तम् १.६८
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा विराट्

1.68.1 श्रीणन्नुप स्थाद्दिवं भुरण्यु स्थातुश्चरथमक्तून्व्यूर्णोत्

1.68.2 परि यदेषामेको विश्वेषां भुवद्देवो देवानां महित्वा

1.68.3 आदित्ते विश्वे क्रतुं जुषन्त शुष्काद्यद्देव जीवो जनिष्ठाः

1.68.4 भजन्त विश्वे देवत्वं नाम ऋतं सपन्तो अमृतमेवैः

1.68.5 ऋतस्य प्रेषा ऋतस्य धीतिर्विश्वायुर्विश्वे अपांसि चक्रुः

1.68.6 यस्तुभ्यं दाशाद्यो वा ते शिक्षात्तस्मै चिकित्वान्रयिं दयस्व

1.68.7 होता निषत्तो मनोरपत्ये स चिन्न्वासां पती रयीणाम्

1.68.8 इच्छन्त रेतो मिथस्तनूषु सं जानत स्वैर्दक्षैरमूराः

1.68.9 पितुर्न पुत्राः क्रतुं जुषन्त श्रोषन्ये अस्य शासं तुरासः

1.68.10 वि राय और्णोद्दुरः पुरुक्षुः पिपेश नाकं स्तृभिर्दमूनाः

सूक्तम् १.६९
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा विराट्।

1.69.1 शुक्रः शुशुक्वाँ उषो न जारः पप्रा समीची दिवो न ज्योतिः

1.69.2 परि प्रजातः क्रत्वा बभूथ भुवो देवानां पिता पुत्रः सन्

1.69.3 वेधा अदृप्तो अग्निर्विजानन्नूधर्न गोनां स्वाद्मा पितूनाम्

1.69.4 जने न शेव आहूर्यः सन्मध्ये निषत्तो रण्वो दुरोणे

1.69.5 पुत्रो न जातो रण्वो दुरोणे वाजी न प्रीतो विशो वि तारीत्

1.69.6 विशो यदह्वे नृभिः सनीळा अग्निर्देवत्वा विश्वान्यश्याः

1.69.7 नकिष्ट एता व्रता मिनन्ति नृभ्यो यदेभ्यः श्रुष्टिं चकर्थ

1.69.8 तत्तु ते दंसो यदहन्समानैर्नृभिर्यद्युक्तो विवे रपांसि

1.69.9 उषो न जारो विभावोस्रः संज्ञातरूपश्चिकेतदस्मै

1.69.10 त्मना वहन्तो दुरो व्यृण्वन्नवन्त विश्वे स्वर्दृशीके

सूक्तम् १.७०
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा विराट्।

1.70.1 वनेम पूर्वीरर्यो मनीषा अग्निः सुशोको विश्वान्यश्याः

1.70.2 आ दैव्यानि व्रता चिकित्वाना मानुषस्य जनस्य जन्म

1.70.3 गर्भो यो अपां गर्भो वनानां गर्भश्च स्थातां गर्भश्चरथाम्

1.70.4 अद्रौ चिदस्मा अन्तर्दुरोणे विशां न विश्वो अमृतः स्वाधीः

1.70.5 स हि क्षपावाँ अग्नी रयीणां दाशद्यो अस्मा अरं सूक्तैः

1.70.6 एता चिकित्वो भूमा नि पाहि देवानां जन्म मर्ताँश्च विद्वान्

1.70.7 वर्धान्यं पूर्वीः क्षपो विरूपा स्थातुश्च रथमृतप्रवीतम्

1.70.8 अराधि होता स्वर्निषत्तः कृण्वन्विश्वान्यपांसि सत्या

1.70.9 गोषु प्रशस्तिं वनेषु धिषे भरन्त विश्वे बलिं स्वर्णः

1.70.10 वि त्वा नरः पुरुत्रा सपर्यन्पितुर्न जिव्रेर्वि वेदो भरन्त

1.70.11 साधुर्न गृध्नुरस्तेव शूरो यातेव भीमस्त्वेषः समत्सु

सूक्तम् १.७१
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

1.71.1 उप प्र जिन्वन्नुशतीरुशन्तं पतिं न नित्यं जनयः सनीळाः ।
स्वसारः श्यावीमरुषीमजुष्रञ्चित्रमुच्छन्तीमुषसं न गावः

1.71.2 वीळु चिद्दृळ्हा पितरो न उक्थैरद्रिं रुजन्नङ्गिरसो रवेण ।
चक्रुर्दिवो बृहतो गातुमस्मे अहः स्वर्विविदुः केतुमुस्राः

1.71.3 दधन्नृतं धनयन्नस्य धीतिमादिदर्यो दिधिष्वो विभृत्राः ।
अतृष्यन्तीरपसो यन्त्यच्छा देवाञ्जन्म प्रयसा वर्धयन्तीः

1.71.4 मथीद्यदीं विभृतो मातरिश्वा गृहेगृहे श्येतो जेन्यो भूत् ।
आदीं राज्ञे न सहीयसे सचा सन्ना दूत्यं भृगवाणो विवाय

1.71.5 महे यत्पित्र ईं रसं दिवे करव त्सरत्पृशन्यश्चिकित्वान् ।
सृजदस्ता धृषता दिद्युमस्मै स्वायां देवो दुहितरि त्विषिं धात्

1.71.6 स्व आ यस्तुभ्यं दम आ विभाति नमो वा दाशादुशतो अनु द्यून् ।
वर्धो अग्ने वयो अस्य द्विबर्हा यासद्राया सरथं यं जुनासि

1.71.7 अग्निं विश्वा अभि पृक्षः सचन्ते समुद्रं न स्रवतः सप्त यह्वीः ।
न जामिभिर्वि चिकिते वयो नो विदा देवेषु प्रमतिं चिकित्वान्

1.71.8 आ यदिषे नृपतिं तेज आनट् छुचि रेतो निषिक्तं द्यौरभीके ।
अग्निः शर्धमनवद्यं युवानं स्वाध्यं जनयत्सूदयच्च

1.71.9 मनो न योऽध्वनः सद्य एत्येकः सत्रा सूरो वस्व ईशे ।
राजाना मित्रावरुणा सुपाणी गोषु प्रियममृतं रक्षमाणा

1.71.10 मा नो अग्ने सख्या पित्र्याणि प्र मर्षिष्ठा अभि विदुष्कविः सन् ।
नभो न रूपं जरिमा मिनाति पुरा तस्या अभिशस्तेरधीहि

सूक्तम् १.७२
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

1.72.1 नि काव्या वेधसः शश्वतस्कर्हस्ते दधानो नर्या पुरूणि ।
अग्निर्भुवद्रयिपती रयीणां सत्रा चक्राणो अमृतानि विश्वा

1.72.2 अस्मे वत्सं परि षन्तं न विन्दन्निच्छन्तो विश्वे अमृता अमूराः ।
श्रमयुवः पदव्यो धियंधास्तस्थुः पदे परमे चार्वग्नेः

1.72.3 तिस्रो यदग्ने शरदस्त्वामिच्छुचिं घृतेन शुचयः सपर्यान् ।
नामानि चिद्दधिरे यज्ञियान्यसूदयन्त तन्वः सुजाताः

1.72.4 आ रोदसी बृहती वेविदानाः प्र रुद्रिया जभ्रिरे यज्ञियासः ।
विदन्मर्तो नेमधिता चिकित्वानग्निं पदे परमे तस्थिवांसम्

1.72.5 संजानाना उप सीदन्नभिज्ञु पत्नीवन्तो नमस्यं नमस्यन् ।
रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत स्वाः सखा सख्युर्निमिषि रक्षमाणाः

1.72.6 त्रिः सप्त यद्गुह्यानि त्वे इत्पदाविदन्निहिता यज्ञियासः ।
तेभी रक्षन्ते अमृतं सजोषाः पशूञ्च स्थातॄञ्चरथं च पाहि

1.72.7 विद्वाँ अग्ने वयुनानि क्षितीनां व्यानुषक्छुरुधो जीवसे धाः ।
अन्तर्विद्वाँ अध्वनो देवयानानतन्द्रो दूतो अभवो हविर्वाट्

1.72.8 स्वाध्यो दिव आ सप्त यह्वी रायो दुरो व्यृतज्ञा अजानन् ।
विदद्गव्यं सरमा दृळ्हमूर्वं येना नु कं मानुषी भोजते विट्

1.72.9 आ ये विश्वा स्वपत्यानि तस्थुः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् ।
मह्ना महद्भिः पृथिवी वि तस्थे माता पुत्रैरदितिर्धायसे वेः

1.72.10 अधि श्रियं नि दधुश्चारुमस्मिन्दिवो यदक्षी अमृता अकृण्वन् ।
अध क्षरन्ति सिन्धवो न सृष्टाः प्र नीचीरग्ने अरुषीरजानन्

सूक्तम् १.७३
ऋषिः: पराशरः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

1.73.1 रयिर्न यः पितृवित्तो वयोधाः सुप्रणीतिश्चिकितुषो न शासुः ।
स्योनशीरतिथिर्न प्रीणानो होतेव सद्म विधतो वि तारीत्

1.73.2 देवो न यः सविता सत्यमन्मा क्रत्वा निपाति वृजनानि विश्वा ।
पुरुप्रशस्तो अमतिर्न सत्य आत्मेव शेवो दिधिषाय्यो भूत्

1.73.3 देवो न यः पृथिवीं विश्वधाया उपक्षेति हितमित्रो न राजा ।
पुरःसदः शर्मसदो न वीरा अनवद्या पतिजुष्टेव नारी

1.73.4 तं त्वा नरो दम आ नित्यमिद्धमग्ने सचन्त क्षितिषु ध्रुवासु ।
अधि द्युम्नं नि दधुर्भूर्यस्मिन्भवा विश्वायुर्धरुणो रयीणाम्

1.73.5 वि पृक्षो अग्ने मघवानो अश्युर्वि सूरयो ददतो विश्वमायुः ।
सनेम वाजं समिथेष्वर्यो भागं देवेषु श्रवसे दधानाः

1.73.6 ऋतस्य हि धेनवो वावशानाः स्मदूध्नीः पीपयन्त द्युभक्ताः ।
परावतः सुमतिं भिक्षमाणा वि सिन्धवः समया सस्रुरद्रिम्

1.73.7 त्वे अग्ने सुमतिं भिक्षमाणा दिवि श्रवो दधिरे यज्ञियासः ।
नक्ता च चक्रुरुषसा विरूपे कृष्णं च वर्णमरुणं च सं धुः

1.73.8 यान्राये मर्तान्सुषूदो अग्ने ते स्याम मघवानो वयं च ।
छायेव विश्वं भुवनं सिसक्ष्यापप्रिवान्रोदसी अन्तरिक्षम्

1.73.9 अर्वद्भिरग्ने अर्वतो नृभिर्नॄन्वीरैर्वीरान्वनुयामा त्वोताः ।
ईशानासः पितृवित्तस्य रायो वि सूरयः शतहिमा नो अश्युः

1.73.10 एता ते अग्न उचथानि वेधो जुष्टानि सन्तु मनसे हृदे च ।
शकेम रायः सुधुरो यमं तेऽधि श्रवो देवभक्तं दधानाः

सूक्तम् १.७४
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

1.74.1 उपप्रयन्तो अध्वरं मन्त्रं वोचेमाग्नये ।
आरे अस्मे च शृण्वते

1.74.2 यः स्नीहितीषु पूर्व्यः संजग्मानासु कृष्टिषु ।
अरक्षद्दाशुषे गयम्

1.74.3 उत ब्रुवन्तु जन्तव उदग्निर्वृत्रहाजनि ।
धनंजयो रणेरणे

1.74.4 यस्य दूतो असि क्षये वेषि हव्यानि वीतये ।
दस्मत्कृणोष्यध्वरम्

1.74.5 तमित्सुहव्यमङ्गिरः सुदेवं सहसो यहो ।
जना आहुः सुबर्हिषम्

1.74.6 आ च वहासि ताँ इह देवाँ उप प्रशस्तये ।
हव्या सुश्चन्द्र वीतये

1.74.7 न योरुपब्दिरश्व्यः शृण्वे रथस्य कच्चन ।
यदग्ने यासि दूत्यम्

1.74.8 त्वोतो वाज्यह्रयोऽभि पूर्वस्मादपरः ।
प्र दाश्वाँ अग्ने अस्थात्

1.74.9 उत द्युमत्सुवीर्यं बृहदग्ने विवाससि ।
देवेभ्यो देव दाशुषे

सूक्तम् १.७५
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

1.75.1 जुषस्व सप्रथस्तमं वचो देवप्सरस्तमम् ।
हव्या जुह्वान आसनि

1.75.2 अथा ते अङ्गिरस्तमाग्ने वेधस्तम प्रियम् ।
वोचेम ब्रह्म सानसि

1.75.3 कस्ते जामिर्जनानामग्ने को दाश्वध्वरः ।
को ह कस्मिन्नसि श्रितः

1.75.4 त्वं जामिर्जनानामग्ने मित्रो असि प्रियः ।
सखा सखिभ्य ईड्यः

1.75.5 यजा नो मित्रावरुणा यजा देवाँ ऋतं बृहत् ।
अग्ने यक्षि स्वं दमम्

सूक्तम् १.७६
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

1.76.1 का त उपेतिर्मनसो वराय भुवदग्ने शंतमा का मनीषा ।
को वा यज्ञैः परि दक्षं त आप केन वा ते मनसा दाशेम

1.76.2 एह्यग्न इह होता नि षीदादब्धः सु पुरएता भवा नः ।
अवतां त्वा रोदसी विश्वमिन्वे यजा महे सौमनसाय देवान्

1.76.3 प्र सु विश्वान्रक्षसो धक्ष्यग्ने भवा यज्ञानामभिशस्तिपावा ।
अथा वह सोमपतिं हरिभ्यामातिथ्यमस्मै चकृमा सुदाव्ने

1.76.4 प्रजावता वचसा वह्निरासा च हुवे नि च सत्सीह देवैः ।
वेषि होत्रमुत पोत्रं यजत्र बोधि प्रयन्तर्जनितर्वसूनाम्

1.76.5 यथा विप्रस्य मनुषो हविर्भिर्देवाँ अयजः कविभिः कविः सन् ।
एवा होतः सत्यतर त्वमद्याग्ने मन्द्रया जुह्वा यजस्व

सूक्तम् १.७७
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

1.77.1 कथा दाशेमाग्नये कास्मै देवजुष्टोच्यते भामिने गीः ।
यो मर्त्येष्वमृत ऋतावा होता यजिष्ठ इत्कृणोति देवान्

1.77.2 यो अध्वरेषु शंतम ऋतावा होता तमू नमोभिरा कृणुध्वम् ।
अग्निर्यद्वेर्मर्ताय देवान्स चा बोधाति मनसा यजाति

1.77.3 स हि क्रतुः स मर्यः स साधुर्मित्रो न भूदद्भुतस्य रथीः ।
तं मेधेषु प्रथमं देवयन्तीर्विश उप ब्रुवते दस्ममारीः

1.77.4 स नो नृणां नृतमो रिशादा अग्निर्गिरोऽवसा वेतु धीतिम् ।
तना च ये मघवानः शविष्ठा वाजप्रसूता इषयन्त मन्म

1.77.5 एवाग्निर्गोतमेभिरृतावा विप्रेभिरस्तोष्ट जातवेदाः ।
स एषु द्युम्नं पीपयत्स वाजं स पुष्टिं याति जोषमा चिकित्वान्

सूक्तम् १.७८
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

1.78.1 अभि त्वा गोतमा गिरा जातवेदो विचर्षणे ।
द्युम्नैरभि प्र णोनुमः

1.78.2 तमु त्वा गोतमो गिरा रायस्कामो दुवस्यति ।
द्युम्नैरभि प्र णोनुमः

1.78.3 तमु त्वा वाजसातममङ्गिरस्वद्धवामहे ।
द्युम्नैरभि प्र णोनुमः

1.78.4 तमु त्वा वृत्रहन्तमं यो दस्यूँरवधूनुषे ।
द्युम्नैरभि प्र णोनुमः

1.78.5 अवोचाम रहूगणा अग्नये मधुमद्वचः ।
द्युम्नैरभि प्र णोनुमः

सूक्तम् १.७९
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. १-३ अग्निः मध्यमोग्निर्वा, ४-१२ अग्निः। १-३ त्रिष्टुप्,४-६ उष्णिक्, ७-१२ गायत्री

1.79.1 हिरण्यकेशो रजसो विसारेऽहिर्धुनिर्वात इव ध्रजीमान् ।
शुचिभ्राजा उषसो नवेदा यशस्वतीरपस्युवो न सत्याः

1.79.2 आ ते सुपर्णा अमिनन्तँ एवैः कृष्णो नोनाव वृषभो यदीदम् ।
शिवाभिर्न स्मयमानाभिरागात्पतन्ति मिह स्तनयन्त्यभ्रा

1.79.3 यदीमृतस्य पयसा पियानो नयन्नृतस्य पथिभी रजिष्ठैः ।
अर्यमा मित्रो वरुणः परिज्मा त्वचं पृञ्चन्त्युपरस्य योनौ

1.79.4 अग्ने वाजस्य गोमत ईशानः सहसो यहो ।
अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः

1.79.5 स इधानो वसुष्कविरग्निरीळेन्यो गिरा ।
रेवदस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि

1.79.6 क्षपो राजन्नुत त्मनाग्ने वस्तोरुतोषसः ।
स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रति

1.79.7 अवा नो अग्न ऊतिभिर्गायत्रस्य प्रभर्मणि ।
विश्वासु धीषु वन्द्य

1.79.8 आ नो अग्ने रयिं भर सत्रासाहं वरेण्यम् ।
विश्वासु पृत्सु दुष्टरम्

1.79.9 आ नो अग्ने सुचेतुना रयिं विश्वायुपोषसम् ।
मार्डीकं धेहि जीवसे

1.79.10 प्र पूतास्तिग्मशोचिषे वाचो गोतमाग्नये ।
भरस्व सुम्नयुर्गिरः

1.79.11 यो नो अग्नेऽभिदासत्यन्ति दूरे पदीष्ट सः ।
अस्माकमिद्वृधे भव

1.79.12 सहस्राक्षो विचर्षणिरग्नी रक्षांसि सेधति ।
होता गृणीत उक्थ्यः

सूक्तम् १.८०
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १६ इन्द्रः, (अथर्वा, मनुः दध्यङ् च)। पंक्तिः

1.80.1 इत्था हि सोम इन्मदे ब्रह्मा चकार वर्धनम् ।
शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.2 स त्वामदद्वृषा मदः सोमः श्येनाभृतः सुतः ।
येना वृत्रं निरद्भ्यो जघन्थ वज्रिन्नोजसार्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.3 प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते ।
इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.4 निरिन्द्र भूम्या अधि वृत्रं जघन्थ निर्दिवः ।
सृजा मरुत्वतीरव जीवधन्या इमा अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.5 इन्द्रो वृत्रस्य दोधतः सानुं वज्रेण हीळितः ।
अभिक्रम्याव जिघ्नतेऽपः सर्माय चोदयन्नर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.6 अधि सानौ नि जिघ्नते वज्रेण शतपर्वणा ।
मन्दान इन्द्रो अन्धसः सखिभ्यो गातुमिच्छत्यर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.7 इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम् ।
यद्ध त्यं मायिनं मृगं तमु त्वं माययावधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.8 वि ते वज्रासो अस्थिरन्नवतिं नाव्या अनु ।
महत्त इन्द्र वीर्यं बाह्वोस्ते बलं हितमर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.9 सहस्रं साकमर्चत परि ष्टोभत विंशतिः ।
शतैनमन्वनोनवुरिन्द्राय ब्रह्मोद्यतमर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.10 इन्द्रो वृत्रस्य तविषीं निरहन्सहसा सहः ।
महत्तदस्य पौंस्यं वृत्रं जघन्वाँ असृजदर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.11 इमे चित्तव मन्यवे वेपेते भियसा मही ।
यदिन्द्र वज्रिन्नोजसा वृत्रं मरुत्वाँ अवधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.12 न वेपसा न तन्यतेन्द्रं वृत्रो वि बीभयत् ।
अभ्येनं वज्र आयसः सहस्रभृष्टिरायतार्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.13 यद्वृत्रं तव चाशनिं वज्रेण समयोधयः ।
अहिमिन्द्र जिघांसतो दिवि ते बद्बधे शवोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.14 अभिष्टने ते अद्रिवो यत्स्था जगच्च रेजते ।
त्वष्टा चित्तव मन्यव इन्द्र वेविज्यते भियार्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.15 नहि नु यादधीमसीन्द्रं को वीर्या परः ।
तस्मिन्नृम्णमुत क्रतुं देवा ओजांसि सं दधुरर्चन्ननु स्वराज्यम्

1.80.16 यामथर्वा मनुष्पिता दध्यङ्धियमत्नत ।
तस्मिन्ब्रह्माणि पूर्वथेन्द्र उक्था समग्मतार्चन्ननु स्वराज्यम्

सूक्तम् १.८१
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। पंक्तिः

1.81.1 इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः ।
तमिन्महत्स्वाजिषूतेमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत्

1.81.2 असि हि वीर सेन्योऽसि भूरि पराददिः ।
असि दभ्रस्य चिद्वृधो यजमानाय शिक्षसि सुन्वते भूरि ते वसु

1.81.3 यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धना ।
युक्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्माँ इन्द्र वसौ दधः

1.81.4 क्रत्वा महाँ अनुष्वधं भीम आ वावृधे शवः ।
श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवान्दधे हस्तयोर्वज्रमायसम्

1.81.5 आ पप्रौ पार्थिवं रजो बद्बधे रोचना दिवि ।
न त्वावाँ इन्द्र कश्चन न जातो न जनिष्यतेऽति विश्वं ववक्षिथ

1.81.6 यो अर्यो मर्तभोजनं पराददाति दाशुषे ।
इन्द्रो अस्मभ्यं शिक्षतु वि भजा भूरि ते वसु भक्षीय तव राधसः

1.81.7 मदेमदे हि नो ददिर्यूथा गवामृजुक्रतुः ।
सं गृभाय पुरू शतोभयाहस्त्या वसु शिशीहि राय आ भर

1.81.8 मादयस्व सुते सचा शवसे शूर राधसे ।
विद्मा हि त्वा पुरूवसुमुप कामान्ससृज्महेऽथा नोऽविता भव

1.81.9 एते त इन्द्र जन्तवो विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् ।
अन्तर्हि ख्यो जनानामर्यो वेदो अदाशुषां तेषां नो वेद आ भर

सूक्तम् १.८२
ऋषिः: गोतमो राहूगणः* । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। पंक्तिः, ६ जगती

1.82.1 उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव ।
यदा नः सूनृतावतः कर आदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी

1.82.2 अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत ।
अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी

1.82.3 सुसंदृशं त्वा वयं मघवन्वन्दिषीमहि ।
प्र नूनं पूर्णवन्धुर स्तुतो याहि वशाँ अनु योजा न्विन्द्र ते हरी

1.82.4 स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम् ।
यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्र चिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी

1.82.5 युक्तस्ते अस्तु दक्षिण उत सव्यः शतक्रतो ।
तेन जायामुप प्रियां मन्दानो याह्यन्धसो योजा न्विन्द्र ते हरी

1.82.6 युनज्मि ते ब्रह्मणा केशिना हरी उप प्र याहि दधिषे गभस्त्योः ।
उत्त्वा सुतासो रभसा अमन्दिषुः पूषण्वान्वज्रिन्समु पत्न्यामदः

सूक्तम् १.८३
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती।

1.83.1 अश्वावति प्रथमो गोषु गच्छति सुप्रावीरिन्द्र मर्त्यस्तवोतिभिः ।
तमित्पृणक्षि वसुना भवीयसा सिन्धुमापो यथाभितो विचेतसः

1.83.2 आपो न देवीरुप यन्ति होत्रियमवः पश्यन्ति विततं यथा रजः ।
प्राचैर्देवासः प्र णयन्ति देवयुं ब्रह्मप्रियं जोषयन्ते वरा इव

1.83.3 अधि द्वयोरदधा उक्थ्यं वचो यतस्रुचा मिथुना या सपर्यतः ।
असंयत्तो व्रते ते क्षेति पुष्यति भद्रा शक्तिर्यजमानाय सुन्वते

1.83.4 आदङ्गिराः प्रथमं दधिरे वय इद्धाग्नयः शम्या ये सुकृत्यया ।
सर्वं पणेः समविन्दन्त भोजनमश्वावन्तं गोमन्तमा पशुं नरः

1.83.5 यज्ञैरथर्वा प्रथमः पथस्तते ततः सूर्यो व्रतपा वेन आजनि ।
आ गा आजदुशना काव्यः सचा यमस्य जातममृतं यजामहे

1.83.6 बर्हिर्वा यत्स्वपत्याय वृज्यतेऽर्को वा श्लोकमाघोषते दिवि ।
ग्रावा यत्र वदति कारुरुक्थ्यस्तस्येदिन्द्रो अभिपित्वेषु रण्यति

सूक्तम् १.८४
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। १-६ अनुष्टुप्, ७-९ उष्णिक्, १०-१२ पंक्तिः, १३-१५ गायत्री, १६-१८ त्रिष्टुप्, (प्रगाथः =) १९ बृहती, २० सतोबृहती।

1.84.1 असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि ।
आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः

1.84.2 इन्द्रमिद्धरी वहतोऽप्रतिधृष्टशवसम् ।
ऋषीणां च स्तुतीरुप यज्ञं च मानुषाणाम्

1.84.3 आ तिष्ठ वृत्रहन्रथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी ।
अर्वाचीनं सु ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना

1.84.4 इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम् ।
शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने

1.84.5 इन्द्राय नूनमर्चतोक्थानि च ब्रवीतन ।
सुता अमत्सुरिन्दवो ज्येष्ठं नमस्यता सहः

1.84.6 नकिष्ट्वद्रथीतरो हरी यदिन्द्र यच्छसे ।
नकिष्ट्वानु मज्मना नकिः स्वश्व आनशे

1.84.7 य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे ।
ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग

1.84.8 कदा मर्तमराधसं पदा क्षुम्पमिव स्फुरत् ।
कदा नः शुश्रवद्गिर इन्द्रो अङ्ग

1.84.9 यश्चिद्धि त्वा बहुभ्य आ सुतावाँ आविवासति ।
उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग

1.84.10 स्वादोरित्था विषूवतो मध्वः पिबन्ति गौर्यः ।
या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभसे वस्वीरनु स्वराज्यम्

1.84.11 ता अस्य पृशनायुवः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः ।
प्रिया इन्द्रस्य धेनवो वज्रं हिन्वन्ति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम्

1.84.12 ता अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रचेतसः ।
व्रतान्यस्य सश्चिरे पुरूणि पूर्वचित्तये वस्वीरनु स्वराज्यम्

1.84.13 इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः ।
जघान नवतीर्नव

1.84.14 इच्छन्नश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् ।
तद्विदच्छर्यणावति

1.84.15 अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् ।
इत्था चन्द्रमसो गृहे

1.84.16 को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून् ।
आसन्निषून्हृत्स्वसो मयोभून्य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात्

1.84.17 क ईषते तुज्यते को बिभाय को मंसते सन्तमिन्द्रं को अन्ति ।
कस्तोकाय क इभायोत रायेऽधि ब्रवत्तन्वे को जनाय

1.84.18 को अग्निमीट्टे हविषा घृतेन स्रुचा यजाता ऋतुभिर्ध्रुवेभिः ।
कस्मै देवा आ वहानाशु होम को मंसते वीतिहोत्रः सुदेवः

1.84.19 त्वमङ्ग प्र शंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् ।
न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः

1.84.20 मा ते राधांसि मा त ऊतयो वसोऽस्मान्कदा चना दभन् ।
विश्वा च न उपमिमीहि मानुष वसूनि चर्षणिभ्य आ

सूक्तम् १.८५
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, ५, १२ त्रिष्टुप्

1.85.1 प्र ये शुम्भन्ते जनयो न सप्तयो यामन्रुद्रस्य सूनवः सुदंससः ।
रोदसी हि मरुतश्चक्रिरे वृधे मदन्ति वीरा विदथेषु घृष्वयः

1.85.2 त उक्षितासो महिमानमाशत दिवि रुद्रासो अधि चक्रिरे सदः ।
अर्चन्तो अर्कं जनयन्त इन्द्रियमधि श्रियो दधिरे पृश्निमातरः

1.85.3 गोमातरो यच्छुभयन्ते अञ्जिभिस्तनूषु शुभ्रा दधिरे विरुक्मतः ।
बाधन्ते विश्वमभिमातिनमप वर्त्मान्येषामनु रीयते घृतम्

1.85.4 वि ये भ्राजन्ते सुमखास ऋष्टिभिः प्रच्यावयन्तो अच्युता चिदोजसा ।
मनोजुवो यन्मरुतो रथेष्वा वृषव्रातासः पृषतीरयुग्ध्वम्

1.85.5 प्र यद्रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं वाजे अद्रिं मरुतो रंहयन्तः ।
उतारुषस्य वि ष्यन्ति धाराश्चर्मेवोदभिर्व्युन्दन्ति भूम

1.85.6 आ वो वहन्तु सप्तयो रघुष्यदो रघुपत्वानः प्र जिगात बाहुभिः ।
सीदता बर्हिरुरु वः सदस्कृतं मादयध्वं मरुतो मध्वो अन्धसः

1.85.7 तेऽवर्धन्त स्वतवसो महित्वना नाकं तस्थुरुरु चक्रिरे सदः ।
विष्णुर्यद्धावद्वृषणं मदच्युतं वयो न सीदन्नधि बर्हिषि प्रिये

1.85.8 शूरा इवेद्युयुधयो न जग्मयः श्रवस्यवो न पृतनासु येतिरे ।
भयन्ते विश्वा भुवना मरुद्भ्यो राजान इव त्वेषसंदृशो नरः

1.85.9 त्वष्टा यद्वज्रं सुकृतं हिरण्ययं सहस्रभृष्टिं स्वपा अवर्तयत् ।
धत्त इन्द्रो नर्यपांसि कर्तवेऽहन्वृत्रं निरपामौब्जदर्णवम्

1.85.10 ऊर्ध्वं नुनुद्रेऽवतं त ओजसा दादृहाणं चिद्बिभिदुर्वि पर्वतम् ।
धमन्तो वाणं मरुतः सुदानवो मदे सोमस्य रण्यानि चक्रिरे

1.85.11 जिह्मं नुनुद्रेऽवतं तया दिशासिञ्चन्नुत्सं गोतमाय तृष्णजे ।
आ गच्छन्तीमवसा चित्रभानवः कामं विप्रस्य तर्पयन्त धामभिः

1.85.12 या वः शर्म शशमानाय सन्ति त्रिधातूनि दाशुषे यच्छताधि ।
अस्मभ्यं तानि मरुतो वि यन्त रयिं नो धत्त वृषणः सुवीरम्

सूक्तम् १.८६
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। गायत्री

1.86.1 मरुतो यस्य हि क्षये पाथा दिवो विमहसः ।
स सुगोपातमो जनः

1.86.2 यज्ञैर्वा यज्ञवाहसो विप्रस्य वा मतीनाम् ।
मरुतः शृणुता हवम्

1.86.3 उत वा यस्य वाजिनोऽनु विप्रमतक्षत ।
स गन्ता गोमति व्रजे

1.86.4 अस्य वीरस्य बर्हिषि सुतः सोमो दिविष्टिषु ।
उक्थं मदश्च शस्यते

1.86.5 अस्य श्रोषन्त्वा भुवो विश्वा यश्चर्षणीरभि ।
सूरं चित्सस्रुषीरिषः

1.86.6 पूर्वीभिर्हि ददाशिम शरद्भिर्मरुतो वयम् ।
अवोभिश्चर्षणीनाम्

1.86.7 सुभगः स प्रयज्यवो मरुतो अस्तु मर्त्यः ।
यस्य प्रयांसि पर्षथ

1.86.8 शशमानस्य वा नरः स्वेदस्य सत्यशवसः ।
विदा कामस्य वेनतः

1.86.9 यूयं तत्सत्यशवस आविष्कर्त महित्वना ।
विध्यता विद्युता रक्षः

1.86.10 गूहता गुह्यं तमो वि यात विश्वमत्रिणम् ।
ज्योतिष्कर्ता यदुश्मसि

सूक्तम् १.८७
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती

1.87.1 प्रत्वक्षसः प्रतवसो विरप्शिनोऽनानता अविथुरा ऋजीषिणः ।
जुष्टतमासो नृतमासो अञ्जिभिर्व्यानज्रे के चिदुस्रा इव स्तृभिः

1.87.2 उपह्वरेषु यदचिध्वं ययिं वय इव मरुतः केन चित्पथा ।
श्चोतन्ति कोशा उप वो रथेष्वा घृतमुक्षता मधुवर्णमर्चते

1.87.3 प्रैषामज्मेषु विथुरेव रेजते भूमिर्यामेषु यद्ध युञ्जते शुभे ।
ते क्रीळयो धुनयो भ्राजदृष्टयः स्वयं महित्वं पनयन्त धूतयः

1.87.4 स हि स्वसृत्पृषदश्वो युवा गणोऽया ईशानस्तविषीभिरावृतः ।
असि सत्य ऋणयावानेद्योऽस्या धियः प्राविताथा वृषा गणः

1.87.5 पितुः प्रत्नस्य जन्मना वदामसि सोमस्य जिह्वा प्र जिगाति चक्षसा ।
यदीमिन्द्रं शम्यृक्वाण आशतादिन्नामानि यज्ञियानि दधिरे

1.87.6 श्रियसे कं भानुभिः सं मिमिक्षिरे ते रश्मिभिस्त ऋक्वभिः सुखादयः ।
ते वाशीमन्त इष्मिणो अभीरवो विद्रे प्रियस्य मारुतस्य धाम्नः

सूक्तम् १.८८
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। त्रिष्टुप्, १,६ प्रस्तारपंक्तिः, ५ विराड्रूपा

1.88.1 आ विद्युन्मद्भिर्मरुतः स्वर्कै रथेभिर्यात ऋष्टिमद्भिरश्वपर्णैः ।
आ वर्षिष्ठया न इषा वयो न पप्तता सुमायाः

1.88.2 तेऽरुणेभिर्वरमा पिशङ्गैः शुभे कं यान्ति रथतूर्भिरश्वैः ।
रुक्मो न चित्रः स्वधितीवान्पव्या रथस्य जङ्घनन्त भूम

1.88.3 श्रिये कं वो अधि तनूषु वाशीर्मेधा वना न कृणवन्त ऊर्ध्वा ।
युष्मभ्यं कं मरुतः सुजातास्तुविद्युम्नासो धनयन्ते अद्रिम्

1.88.4 अहानि गृध्राः पर्या व आगुरिमां धियं वार्कार्यां च देवीम् ।
ब्रह्म कृण्वन्तो गोतमासो अर्कैरूर्ध्वं नुनुद्र उत्सधिं पिबध्यै

1.88.5 एतत्त्यन्न योजनमचेति सस्वर्ह यन्मरुतो गोतमो वः ।
पश्यन्हिरण्यचक्रानयोदंष्ट्रान्विधावतो वराहून्

1.88.6 एषा स्या वो मरुतोऽनुभर्त्री प्रति ष्टोभति वाघतो न वाणी ।
अस्तोभयद्वृथासामनु स्वधां गभस्त्योः

सूक्तम् १.८९
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वेदेवाः (१-२, ८-९ देवाः, १० अदितिः )। जगती, ६ विराट्-स्थाना, ८-१० त्रिष्टुप्

1.89.1 आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतोऽदब्धासो अपरीतास उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदमिद्वृधे असन्नप्रायुवो रक्षितारो दिवेदिवे

1.89.2 देवानां भद्रा सुमतिरृजूयतां देवानां रातिरभि नो नि वर्तताम् ।
देवानां सख्यमुप सेदिमा वयं देवा न आयुः प्र तिरन्तु जीवसे

1.89.3 तान्पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रमदितिं दक्षमस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणं सोममश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस्करत्

1.89.4 तन्नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन्माता पृथिवी तत्पिता द्यौः ।
तद्ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस्तदश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम्

1.89.5 तमीशानं जगतस्तस्थुषस्पतिं धियंजिन्वमवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसामसद्वृधे रक्षिता पायुरदब्धः स्वस्तये

1.89.6 स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु

1.89.7 पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा अवसा गमन्निह

1.89.8 भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः ।
स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिर्व्यशेम देवहितं यदायुः

1.89.9 शतमिन्नु शरदो अन्ति देवा यत्रा नश्चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर्गन्तोः

1.89.10 अदितिर्द्यौरदितिरन्तरिक्षमदितिर्माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा अदितिः पञ्च जना अदितिर्जातमदितिर्जनित्वम्

सूक्तम् १.९०
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वेदेवाः। गायत्री्, ९ अनुष्टुप् ।

1.90.1 ऋजुनीती नो वरुणो मित्रो नयतु विद्वान् ।
अर्यमा देवैः सजोषाः

1.90.2 ते हि वस्वो वसवानास्ते अप्रमूरा महोभिः ।
व्रता रक्षन्ते विश्वाहा

1.90.3 ते अस्मभ्यं शर्म यंसन्नमृता मर्त्येभ्यः ।
बाधमाना अप द्विषः

1.90.4 वि नः पथः सुविताय चियन्त्विन्द्रो मरुतः ।
पूषा भगो वन्द्यासः

1.90.5 उत नो धियो गोअग्राः पूषन्विष्णवेवयावः ।
कर्ता नः स्वस्तिमतः

1.90.6 मधु वाता ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः

1.90.7 मधु नक्तमुतोषसो मधुमत्पार्थिवं रजः ।
मधु द्यौरस्तु नः पिता

1.90.8 मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमाँ अस्तु सूर्यः ।
माध्वीर्गावो भवन्तु नः

1.90.9 शं नो मित्रः शं वरुणः शं नो भवत्वर्यमा ।
शं न इन्द्रो बृहस्पतिः शं नो विष्णुरुरुक्रमः

सूक्तम् १.९१
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. सोमः। त्रिष्टुप्, ५-१६ गायत्री, १७ उष्णिक्

1.91.1 त्वं सोम प्र चिकितो मनीषा त्वं रजिष्ठमनु नेषि पन्थाम् ।
तव प्रणीती पितरो न इन्दो देवेषु रत्नमभजन्त धीराः

1.91.2 त्वं सोम क्रतुभिः सुक्रतुर्भूस्त्वं दक्षैः सुदक्षो विश्ववेदाः ।
त्वं वृषा वृषत्वेभिर्महित्वा द्युम्नेभिर्द्युम्न्यभवो नृचक्षाः

1.91.3 राज्ञो नु ते वरुणस्य व्रतानि बृहद्गभीरं तव सोम धाम ।
शुचिष्ट्वमसि प्रियो न मित्रो दक्षाय्यो अर्यमेवासि सोम

1.91.4 या ते धामानि दिवि या पृथिव्यां या पर्वतेष्वोषधीष्वप्सु ।
तेभिर्नो विश्वैः सुमना अहेळन्राजन्सोम प्रति हव्या गृभाय

1.91.5 त्वं सोमासि सत्पतिस्त्वं राजोत वृत्रहा ।
त्वं भद्रो असि क्रतुः

1.91.6 त्वं च सोम नो वशो जीवातुं न मरामहे ।
प्रियस्तोत्रो वनस्पतिः

1.91.7 त्वं सोम महे भगं त्वं यून ऋतायते ।
दक्षं दधासि जीवसे

1.91.8 त्वं नः सोम विश्वतो रक्षा राजन्नघायतः ।
न रिष्येत्त्वावतः सखा

1.91.9 सोम यास्ते मयोभुव ऊतयः सन्ति दाशुषे ।
ताभिर्नोऽविता भव

1.91.10 इमं यज्ञमिदं वचो जुजुषाण उपागहि ।
सोम त्वं नो वृधे भव

1.91.11 सोम गीर्भिष्ट्वा वयं वर्धयामो वचोविदः ।
सुमृळीको न आ विश

1.91.12 गयस्फानो अमीवहा वसुवित्पुष्टिवर्धनः ।
सुमित्रः सोम नो भव

1.91.13 सोम रारन्धि नो हृदि गावो न यवसेष्वा ।
मर्य इव स्व ओक्ये

1.91.14 यः सोम सख्ये तव रारणद्देव मर्त्यः ।
तं दक्षः सचते कविः

1.91.15 उरुष्या णो अभिशस्तेः सोम नि पाह्यंहसः ।
सखा सुशेव एधि नः

1.91.16 आ प्यायस्व समेतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् ।
भवा वाजस्य संगथे

1.91.17 आ प्यायस्व मदिन्तम सोम विश्वेभिरंशुभिः ।
भवा नः सुश्रवस्तमः सखा वृधे

1.91.18 सं ते पयांसि समु यन्तु वाजाः सं वृष्ण्यान्यभिमातिषाहः ।
आप्यायमानो अमृताय सोम दिवि श्रवांस्युत्तमानि धिष्व

1.91.19 या ते धामानि हविषा यजन्ति ता ते विश्वा परिभूरस्तु यज्ञम् ।
गयस्फानः प्रतरणः सुवीरोऽवीरहा प्र चरा सोम दुर्यान्

1.91.20 सोमो धेनुं सोमो अर्वन्तमाशुं सोमो वीरं कर्मण्यं ददाति ।
सादन्यं विदथ्यं सभेयं पितृश्रवणं यो ददाशदस्मै

1.91.21 अषाळ्हं युत्सु पृतनासु पप्रिं स्वर्षामप्सां वृजनस्य गोपाम् ।
भरेषुजां सुक्षितिं सुश्रवसं जयन्तं त्वामनु मदेम सोम

1.91.22 त्वमिमा ओषधीः सोम विश्वास्त्वमपो अजनयस्त्वं गाः ।
त्वमा ततन्थोर्वन्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ

1.91.23 देवेन नो मनसा देव सोम रायो भागं सहसावन्नभि युध्य ।
मा त्वा तनदीशिषे वीर्यस्योभयेभ्यः प्र चिकित्सा गविष्टौ

सूक्तम् १.९२
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः, १६-१८ अश्विनौ। १-४ जगती, ५-१२ त्रिष्टुप्, १३-१८ उष्णिक्

1.92.1 एता उ त्या उषसः केतुमक्रत पूर्वे अर्धे रजसो भानुमञ्जते ।
निष्कृण्वाना आयुधानीव धृष्णवः प्रति गावोऽरुषीर्यन्ति मातरः

1.92.2 उदपप्तन्नरुणा भानवो वृथा स्वायुजो अरुषीर्गा अयुक्षत ।
अक्रन्नुषासो वयुनानि पूर्वथा रुशन्तं भानुमरुषीरशिश्रयुः

1.92.3 अर्चन्ति नारीरपसो न विष्टिभिः समानेन योजनेना परावतः ।
इषं वहन्तीः सुकृते सुदानवे विश्वेदह यजमानाय सुन्वते

1.92.4 अधि पेशांसि वपते नृतूरिवापोर्णुते वक्ष उस्रेव बर्जहम् ।
ज्योतिर्विश्वस्मै भुवनाय कृण्वती गावो न व्रजं व्युषा आवर्तमः

1.92.5 प्रत्यर्ची रुशदस्या अदर्शि वि तिष्ठते बाधते कृष्णमभ्वम् ।
स्वरुं न पेशो विदथेष्वञ्जञ्चित्रं दिवो दुहिता भानुमश्रेत्

1.92.6 अतारिष्म तमसस्पारमस्योषा उच्छन्ती वयुना कृणोति ।
श्रिये छन्दो न स्मयते विभाती सुप्रतीका सौमनसायाजीगः

1.92.7 भास्वती नेत्री सूनृतानां दिव स्तवे दुहिता गोतमेभिः ।
प्रजावतो नृवतो अश्वबुध्यानुषो गोअग्राँ उप मासि वाजान्

1.92.8 उषस्तमश्यां यशसं सुवीरं दासप्रवर्गं रयिमश्वबुध्यम् ।
सुदंससा श्रवसा या विभासि वाजप्रसूता सुभगे बृहन्तम्

1.92.9 विश्वानि देवी भुवनाभिचक्ष्या प्रतीची चक्षुरुर्विया वि भाति ।
विश्वं जीवं चरसे बोधयन्ती विश्वस्य वाचमविदन्मनायोः

1.92.10 पुनःपुनर्जायमाना पुराणी समानं वर्णमभि शुम्भमाना ।
श्वघ्नीव कृत्नुर्विज आमिनाना मर्तस्य देवी जरयन्त्यायुः

1.92.11 व्यूर्ण्वती दिवो अन्ताँ अबोध्यप स्वसारं सनुतर्युयोति ।
प्रमिनती मनुष्या युगानि योषा जारस्य चक्षसा वि भाति

1.92.12 पशून्न चित्रा सुभगा प्रथाना सिन्धुर्न क्षोद उर्विया व्यश्वैत् ।
अमिनती दैव्यानि व्रतानि सूर्यस्य चेति रश्मिभिर्दृशाना

1.92.13 उषस्तच्चित्रमा भरास्मभ्यं वाजिनीवति ।
येन तोकं च तनयं च धामहे

1.92.14 उषो अद्येह गोमत्यश्वावति विभावरि ।
रेवदस्मे व्युच्छ सूनृतावति

1.92.15 युक्ष्वा हि वाजिनीवत्यश्वाँ अद्यारुणाँ उषः ।
अथा नो विश्वा सौभगान्या वह

1.92.16 अश्विना वर्तिरस्मदा गोमद्दस्रा हिरण्यवत् ।
अर्वाग्रथं समनसा नि यच्छतम्

1.92.17 यावित्था श्लोकमा दिवो ज्योतिर्जनाय चक्रथुः ।
आ न ऊर्जं वहतमश्विना युवम्

1.92.18 एह देवा मयोभुवा दस्रा हिरण्यवर्तनी ।
उषर्बुधो वहन्तु सोमपीतये

सूक्तम् १.९३
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. अग्नीषोमौ। १-३ अनुष्टुप्, ४-७, १२ त्रिष्टुप्, ८ जगती त्रिष्टुब्वा, ९-११ गायत्री।

1.93.1 अग्नीषोमाविमं सु मे शृणुतं वृषणा हवम् ।
प्रति सूक्तानि हर्यतं भवतं दाशुषे मयः

1.93.2 अग्नीषोमा यो अद्य वामिदं वचः सपर्यति ।
तस्मै धत्तं सुवीर्यं गवां पोषं स्वश्व्यम्

1.93.3 अग्नीषोमा य आहुतिं यो वां दाशाद्धविष्कृतिम् ।
स प्रजया सुवीर्यं विश्वमायुर्व्यश्नवत्

1.93.4 अग्नीषोमा चेति तद्वीर्यं वां यदमुष्णीतमवसं पणिं गाः ।
अवातिरतं बृसयस्य शेषोऽविन्दतं ज्योतिरेकं बहुभ्यः

1.93.5 युवमेतानि दिवि रोचनान्यग्निश्च सोम सक्रतू अधत्तम् ।
युवं सिन्धूँरभिशस्तेरवद्यादग्नीषोमावमुञ्चतं गृभीतान्

1.93.6 आन्यं दिवो मातरिश्वा जभारामथ्नादन्यं परि श्येनो अद्रेः ।
अग्नीषोमा ब्रह्मणा वावृधानोरुं यज्ञाय चक्रथुरु लोकम्

1.93.7 अग्नीषोमा हविषः प्रस्थितस्य वीतं हर्यतं वृषणा जुषेथाम् ।
सुशर्माणा स्ववसा हि भूतमथा धत्तं यजमानाय शं योः

1.93.8 यो अग्नीषोमा हविषा सपर्याद्देवद्रीचा मनसा यो घृतेन ।
तस्य व्रतं रक्षतं पातमंहसो विशे जनाय महि शर्म यच्छतम्

1.93.9 अग्नीषोमा सवेदसा सहूती वनतं गिरः ।
सं देवत्रा बभूवथुः

1.93.10 अग्नीषोमावनेन वां यो वां घृतेन दाशति ।
तस्मै दीदयतं बृहत्

1.93.11 अग्नीषोमाविमानि नो युवं हव्या जुजोषतम् ।
आ यातमुप नः सचा

1.93.12 अग्नीषोमा पिपृतमर्वतो न आ प्यायन्तामुस्रिया हव्यसूदः ।
अस्मे बलानि मघवत्सु धत्तं कृणुतं नो अध्वरं श्रुष्टिमन्तम्

सूक्तम् १.९४
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः(जातवेदाः), ८ (त्रयः पादाः) देवाः, १६ उत्तरार्धस्य अग्निः, मित्रवरुणादितिसिन्धुपृथिवीद्यावो वा। जगती, १५-१६ त्रिष्टुप्।

1.94.1 इमं स्तोममर्हते जातवेदसे रथमिव सं महेमा मनीषया ।
भद्रा हि नः प्रमतिरस्य संसद्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.2 यस्मै त्वमायजसे स साधत्यनर्वा क्षेति दधते सुवीर्यम् ।
स तूताव नैनमश्नोत्यंहतिरग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.3 शकेम त्वा समिधं साधया धियस्त्वे देवा हविरदन्त्याहुतम् ।
त्वमादित्याँ आ वह तान्ह्युश्मस्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.4 भरामेध्मं कृणवामा हवींषि ते चितयन्तः पर्वणापर्वणा वयम् ।
जीवातवे प्रतरं साधया धियोऽग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.5 विशां गोपा अस्य चरन्ति जन्तवो द्विपच्च यदुत चतुष्पदक्तुभिः ।
चित्रः प्रकेत उषसो महाँ अस्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.6 त्वमध्वर्युरुत होतासि पूर्व्यः प्रशास्ता पोता जनुषा पुरोहितः ।
विश्वा विद्वाँ आर्त्विज्या धीर पुष्यस्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.7 यो विश्वतः सुप्रतीकः सदृङ्ङसि दूरे चित्सन्तळिदिवाति रोचसे ।
रात्र्याश्चिदन्धो अति देव पश्यस्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.8 पूर्वो देवा भवतु सुन्वतो रथोऽस्माकं शंसो अभ्यस्तु दूढ्यः ।
तदा जानीतोत पुष्यता वचोऽग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.9 वधैर्दुःशंसाँ अप दूढ्यो जहि दूरे वा ये अन्ति वा के चिदत्रिणः ।
अथा यज्ञाय गृणते सुगं कृध्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.10 यदयुक्था अरुषा रोहिता रथे वातजूता वृषभस्येव ते रवः ।
आदिन्वसि वनिनो धूमकेतुनाग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.11 अध स्वनादुत बिभ्युः पतत्रिणो द्रप्सा यत्ते यवसादो व्यस्थिरन् ।
सुगं तत्ते तावकेभ्यो रथेभ्योऽग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.12 अयं मित्रस्य वरुणस्य धायसेऽवयातां मरुतां हेळो अद्भुतः ।
मृळा सु नो भूत्वेषां मनः पुनरग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.13 देवो देवानामसि मित्रो अद्भुतो वसुर्वसूनामसि चारुरध्वरे ।
शर्मन्स्याम तव सप्रथस्तमेऽग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.14 तत्ते भद्रं यत्समिद्धः स्वे दमे सोमाहुतो जरसे मृळयत्तमः ।
दधासि रत्नं द्रविणं च दाशुषेऽग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

1.94.15 यस्मै त्वं सुद्रविणो ददाशोऽनागास्त्वमदिते सर्वताता ।
यं भद्रेण शवसा चोदयासि प्रजावता राधसा ते स्याम

1.94.16 स त्वमग्ने सौभगत्वस्य विद्वानस्माकमायुः प्र तिरेह देव ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.९५
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, औषसोऽग्निर्वा। त्रिष्टुप् ।

1.95.1 द्वे विरूपे चरतः स्वर्थे अन्यान्या वत्समुप धापयेते ।
हरिरन्यस्यां भवति स्वधावाञ्छुक्रो अन्यस्यां ददृशे सुवर्चाः

1.95.2 दशेमं त्वष्टुर्जनयन्त गर्भमतन्द्रासो युवतयो विभृत्रम् ।
तिग्मानीकं स्वयशसं जनेषु विरोचमानं परि षीं नयन्ति

1.95.3 त्रीणि जाना परि भूषन्त्यस्य समुद्र एकं दिव्येकमप्सु ।
पूर्वामनु प्र दिशं पार्थिवानामृतून्प्रशासद्वि दधावनुष्ठु

1.95.4 क इमं वो निण्यमा चिकेत वत्सो मातॄर्जनयत स्वधाभिः ।
बह्वीनां गर्भो अपसामुपस्थान्महान्कविर्निश्चरति स्वधावान्

1.95.5 आविष्ट्यो वर्धते चारुरासु जिह्मानामूर्ध्वः स्वयशा उपस्थे ।
उभे त्वष्टुर्बिभ्यतुर्जायमानात्प्रतीची सिंहं प्रति जोषयेते

1.95.6 उभे भद्रे जोषयेते न मेने गावो न वाश्रा उप तस्थुरेवैः ।
स दक्षाणां दक्षपतिर्बभूवाञ्जन्ति यं दक्षिणतो हविर्भिः

1.95.7 उद्यंयमीति सवितेव बाहू उभे सिचौ यतते भीम ऋञ्जन् ।
उच्छुक्रमत्कमजते सिमस्मान्नवा मातृभ्यो वसना जहाति

1.95.8 त्वेषं रूपं कृणुत उत्तरं यत्सम्पृञ्चानः सदने गोभिरद्भिः ।
कविर्बुध्नं परि मर्मृज्यते धीः सा देवताता समितिर्बभूव

1.95.9 उरु ते ज्रयः पर्येति बुध्नं विरोचमानं महिषस्य धाम ।
विश्वेभिरग्ने स्वयशोभिरिद्धोऽदब्धेभिः पायुभिः पाह्यस्मान्

1.95.10 धन्वन्स्रोतः कृणुते गातुमूर्मिं शुक्रैरूर्मिभिरभि नक्षति क्षाम् ।
विश्वा सनानि जठरेषु धत्तेऽन्तर्नवासु चरति प्रसूषु

1.95.11 एवा नो अग्ने समिधा वृधानो रेवत्पावक श्रवसे वि भाहि ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.९६
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, द्रविणोदा अग्निर्वा । त्रिष्टुप्

1.96.1 स प्रत्नथा सहसा जायमानः सद्यः काव्यानि बळधत्त विश्वा ।
आपश्च मित्रं धिषणा च साधन्देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम्

1.96.2 स पूर्वया निविदा कव्यतायोरिमाः प्रजा अजनयन्मनूनाम् ।
विवस्वता चक्षसा द्यामपश्च देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम्

1.96.3 तमीळत प्रथमं यज्ञसाधं विश आरीराहुतमृञ्जसानम् ।
ऊर्जः पुत्रं भरतं सृप्रदानुं देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम्

1.96.4 स मातरिश्वा पुरुवारपुष्टिर्विदद्गातुं तनयाय स्वर्वित् ।
विशां गोपा जनिता रोदस्योर्देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम्

1.96.5 नक्तोषासा वर्णमामेम्याने धापयेते शिशुमेकं समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो अन्तर्वि भाति देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम्

1.96.6 रायो बुध्नः संगमनो वसूनां यज्ञस्य केतुर्मन्मसाधनो वेः ।
अमृतत्वं रक्षमाणास एनं देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम्

1.96.7 नू च पुरा च सदनं रयीणां जातस्य च जायमानस्य च क्षाम् ।
सतश्च गोपां भवतश्च भूरेर्देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम्

1.96.8 द्रविणोदा द्रविणसस्तुरस्य द्रविणोदाः सनरस्य प्र यंसत् ।
द्रविणोदा वीरवतीमिषं नो द्रविणोदा रासते दीर्घमायुः

1.96.9 एवा नो अग्ने समिधा वृधानो रेवत्पावक श्रवसे वि भाहि ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.९७
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, शुचिरग्निर्वा। गायत्री।

1.97.1 अप नः शोशुचदघमग्ने शुशुग्ध्या रयिम् ।
अप नः शोशुचदघम्

1.97.2 सुक्षेत्रिया सुगातुया वसूया च यजामहे ।
अप नः शोशुचदघम्

1.97.3 प्र यद्भन्दिष्ठ एषां प्रास्माकासश्च सूरयः ।
अप नः शोशुचदघम्

1.97.4 प्र यत्ते अग्ने सूरयो जायेमहि प्र ते वयम् ।
अप नः शोशुचदघम्

1.97.5 प्र यदग्नेः सहस्वतो विश्वतो यन्ति भानवः ।
अप नः शोशुचदघम्

1.97.6 त्वं हि विश्वतोमुख विश्वतः परिभूरसि ।
अप नः शोशुचदघम्

1.97.7 द्विषो नो विश्वतोमुखाति नावेव पारय ।
अप नः शोशुचदघम्

1.97.8 स नः सिन्धुमिव नावयाति पर्षा स्वस्तये ।
अप नः शोशुचदघम्

सूक्तम् १.९८
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, वैश्वानरोऽग्निर्वा। त्रिष्टुप्

1.98.1 वैश्वानरस्य सुमतौ स्याम राजा हि कं भुवनानामभिश्रीः ।
इतो जातो विश्वमिदं वि चष्टे वैश्वानरो यतते सूर्येण

1.98.2 पृष्टो दिवि पृष्टो अग्निः पृथिव्यां पृष्टो विश्वा ओषधीरा विवेश ।
वैश्वानरः सहसा पृष्टो अग्निः स नो दिवा स रिषः पातु नक्तम्

1.98.3 वैश्वानर तव तत्सत्यमस्त्वस्मान्रायो मघवानः सचन्ताम् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.९९
ऋषिः: वार्षागिराः ऋज्राश्वाऽम्बरीष-सहदेव-भयमान-सुराधसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.99.1 जातवेदसे सुनवाम सोममरातीयतो नि दहाति वेदः ।
स नः पर्षदति दुर्गाणि विश्वा नावेव सिन्धुं दुरितात्यग्निः

सूक्तम् १.१००
ऋषिः: वार्षागिराः ऋज्राश्वाम्बरीष - सहदेव - भयमान - सुराधसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

1.100.1 स यो वृषा वृष्ण्येभिः समोका महो दिवः पृथिव्याश्च सम्राट् ।
सतीनसत्वा हव्यो भरेषु मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.2 यस्यानाप्तः सूर्यस्येव यामो भरेभरे वृत्रहा शुष्मो अस्ति ।
वृषन्तमः सखिभिः स्वेभिरेवैर्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.3 दिवो न यस्य रेतसो दुघानाः पन्थासो यन्ति शवसापरीताः ।
तरद्द्वेषाः सासहिः पौंस्येभिर्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.4 सो अङ्गिरोभिरङ्गिरस्तमो भूद्वृषा वृषभिः सखिभिः सखा सन् ।
ऋग्मिभिरृग्मी गातुभिर्ज्येष्ठो मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.5 स सूनुभिर्न रुद्रेभिरृभ्वा नृषाह्ये सासह्वाँ अमित्रान् ।
सनीळेभिः श्रवस्यानि तूर्वन्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.6 स मन्युमीः समदनस्य कर्तास्माकेभिर्नृभिः सूर्यं सनत् ।
अस्मिन्नहन्सत्पतिः पुरुहूतो मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.7 तमूतयो रणयञ्छूरसातौ तं क्षेमस्य क्षितयः कृण्वत त्राम् ।
स विश्वस्य करुणस्येश एको मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.8 तमप्सन्त शवस उत्सवेषु नरो नरमवसे तं धनाय ।
सो अन्धे चित्तमसि ज्योतिर्विदन्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.9 स सव्येन यमति व्राधतश्चित्स दक्षिणे संगृभीता कृतानि ।
स कीरिणा चित्सनिता धनानि मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.10 स ग्रामेभिः सनिता स रथेभिर्विदे विश्वाभिः कृष्टिभिर्न्वद्य ।
स पौंस्येभिरभिभूरशस्तीर्मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.11 स जामिभिर्यत्समजाति मीळ्हेऽजामिभिर्वा पुरुहूत एवैः ।
अपां तोकस्य तनयस्य जेषे मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.12 स वज्रभृद्दस्युहा भीम उग्रः सहस्रचेताः शतनीथ ऋभ्वा ।
चम्रीषो न शवसा पाञ्चजन्यो मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.13 तस्य वज्रः क्रन्दति स्मत्स्वर्षा दिवो न त्वेषो रवथः शिमीवान् ।
तं सचन्ते सनयस्तं धनानि मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.14 यस्याजस्रं शवसा मानमुक्थं परिभुजद्रोदसी विश्वतः सीम् ।
स पारिषत्क्रतुभिर्मन्दसानो मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.15 न यस्य देवा देवता न मर्ता आपश्चन शवसो अन्तमापुः ।
स प्ररिक्वा त्वक्षसा क्ष्मो दिवश्च मरुत्वान्नो भवत्विन्द्र ऊती

1.100.16 रोहिच्छ्यावा सुमदंशुर्ललामीर्द्युक्षा राय ऋज्राश्वस्य ।
वृषण्वन्तं बिभ्रती धूर्षु रथं मन्द्रा चिकेत नाहुषीषु विक्षु

1.100.17 एतत्त्यत्त इन्द्र वृष्ण उक्थं वार्षागिरा अभि गृणन्ति राधः ।
ऋज्राश्वः प्रष्टिभिरम्बरीषः सहदेवो भयमानः सुराधाः

1.100.18 दस्यूञ्छिम्यूँश्च पुरुहूत एवैर्हत्वा पृथिव्यां शर्वा नि बर्हीत् ।
सनत्क्षेत्रं सखिभिः श्वित्न्येभिः सनत्सूर्यं सनदपः सुवज्रः

1.100.19 विश्वाहेन्द्रो अधिवक्ता नो अस्त्वपरिह्वृताः सनुयाम वाजम् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०१
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः( १ गर्भस्राविण्युपनिषद्)। जगती, ८-११ त्रिष्टुप्

1.101.1 प्र मन्दिने पितुमदर्चता वचो यः कृष्णगर्भा निरहन्नृजिश्वना ।
अवस्यवो वृषणं वज्रदक्षिणं मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे

1.101.2 यो व्यंसं जाहृषाणेन मन्युना यः शम्बरं यो अहन्पिप्रुमव्रतम् ।
इन्द्रो यः शुष्णमशुषं न्यावृणङ्मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे

1.101.3 यस्य द्यावापृथिवी पौंस्यं महद्यस्य व्रते वरुणो यस्य सूर्यः ।
यस्येन्द्रस्य सिन्धवः सश्चति व्रतं मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे

1.101.4 यो अश्वानां यो गवां गोपतिर्वशी य आरितः कर्मणिकर्मणि स्थिरः ।
वीळोश्चिदिन्द्रो यो असुन्वतो वधो मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे

1.101.5 यो विश्वस्य जगतः प्राणतस्पतिर्यो ब्रह्मणे प्रथमो गा अविन्दत् ।
इन्द्रो यो दस्यूँरधराँ अवातिरन्मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे

1.101.6 यः शूरेभिर्हव्यो यश्च भीरुभिर्यो धावद्भिर्हूयते यश्च जिग्युभिः ।
इन्द्रं यं विश्वा भुवनाभि संदधुर्मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे

1.101.7 रुद्राणामेति प्रदिशा विचक्षणो रुद्रेभिर्योषा तनुते पृथु ज्रयः ।
इन्द्रं मनीषा अभ्यर्चति श्रुतं मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे

1.101.8 यद्वा मरुत्वः परमे सधस्थे यद्वावमे वृजने मादयासे ।
अत आ याह्यध्वरं नो अच्छा त्वाया हविश्चकृमा सत्यराधः

1.101.9 त्वायेन्द्र सोमं सुषुमा सुदक्ष त्वाया हविश्चकृमा ब्रह्मवाहः ।
अधा नियुत्वः सगणो मरुद्भिरस्मिन्यज्ञे बर्हिषि मादयस्व

1.101.10 मादयस्व हरिभिर्ये त इन्द्र वि ष्यस्व शिप्रे वि सृजस्व धेने ।
आ त्वा सुशिप्र हरयो वहन्तूशन्हव्यानि प्रति नो जुषस्व

1.101.11 मरुत्स्तोत्रस्य वृजनस्य गोपा वयमिन्द्रेण सनुयाम वाजम् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०२
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ११ त्रिष्टुप्

1.102.1 इमां ते धियं प्र भरे महो महीमस्य स्तोत्रे धिषणा यत्त आनजे ।
तमुत्सवे च प्रसवे च सासहिमिन्द्रं देवासः शवसामदन्ननु

1.102.2 अस्य श्रवो नद्यः सप्त बिभ्रति द्यावाक्षामा पृथिवी दर्शतं वपुः ।
अस्मे सूर्याचन्द्रमसाभिचक्षे श्रद्धे कमिन्द्र चरतो वितर्तुरम्

1.102.3 तं स्मा रथं मघवन्प्राव सातये जैत्रं यं ते अनुमदाम संगमे ।
आजा न इन्द्र मनसा पुरुष्टुत त्वायद्भ्यो मघवञ्छर्म यच्छ नः

1.102.4 वयं जयेम त्वया युजा वृतमस्माकमंशमुदवा भरेभरे ।
अस्मभ्यमिन्द्र वरिवः सुगं कृधि प्र शत्रूणां मघवन्वृष्ण्या रुज

1.102.5 नाना हि त्वा हवमाना जना इमे धनानां धर्तरवसा विपन्यवः ।
अस्माकं स्मा रथमा तिष्ठ सातये जैत्रं हीन्द्र निभृतं मनस्तव

1.102.6 गोजिता बाहू अमितक्रतुः सिमः कर्मन्कर्मञ्छतमूतिः खजंकरः ।
अकल्प इन्द्रः प्रतिमानमोजसाथा जना वि ह्वयन्ते सिषासवः

1.102.7 उत्ते शतान्मघवन्नुच्च भूयस उत्सहस्राद्रिरिचे कृष्टिषु श्रवः ।
अमात्रं त्वा धिषणा तित्विषे मह्यधा वृत्राणि जिघ्नसे पुरंदर

1.102.8 त्रिविष्टिधातु प्रतिमानमोजसस्तिस्रो भूमीर्नृपते त्रीणि रोचना ।
अतीदं विश्वं भुवनं ववक्षिथाशत्रुरिन्द्र जनुषा सनादसि

1.102.9 त्वां देवेषु प्रथमं हवामहे त्वं बभूथ पृतनासु सासहिः ।
सेमं नः कारुमुपमन्युमुद्भिदमिन्द्रः कृणोतु प्रसवे रथं पुरः

1.102.10 त्वं जिगेथ न धना रुरोधिथार्भेष्वाजा मघवन्महत्सु च ।
त्वामुग्रमवसे सं शिशीमस्यथा न इन्द्र हवनेषु चोदय

1.102.11 विश्वाहेन्द्रो अधिवक्ता नो अस्त्वपरिह्वृताः सनुयाम वाजम् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०३
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.103.1 तत्त इन्द्रियं परमं पराचैरधारयन्त कवयः पुरेदम् ।
क्षमेदमन्यद्दिव्यन्यदस्य समी पृच्यते समनेव केतुः

1.103.2 स धारयत्पृथिवीं पप्रथच्च वज्रेण हत्वा निरपः ससर्ज ।
अहन्नहिमभिनद्रौहिणं व्यहन्व्यंसं मघवा शचीभिः

1.103.3 स जातूभर्मा श्रद्दधान ओजः पुरो विभिन्दन्नचरद्वि दासीः ।
विद्वान्वज्रिन्दस्यवे हेतिमस्यार्यं सहो वर्धया द्युम्नमिन्द्र

1.103.4 तदूचुषे मानुषेमा युगानि कीर्तेन्यं मघवा नाम बिभ्रत् ।
उपप्रयन्दस्युहत्याय वज्री यद्ध सूनुः श्रवसे नाम दधे

1.103.5 तदस्येदं पश्यता भूरि पुष्टं श्रदिन्द्रस्य धत्तन वीर्याय ।
स गा अविन्दत्सो अविन्ददश्वान्स ओषधीः सो अपः स वनानि

1.103.6 भूरिकर्मणे वृषभाय वृष्णे सत्यशुष्माय सुनवाम सोमम् ।
य आदृत्या परिपन्थीव शूरोऽयज्वनो विभजन्नेति वेदः

1.103.7 तदिन्द्र प्रेव वीर्यं चकर्थ यत्ससन्तं वज्रेणाबोधयोऽहिम् ।
अनु त्वा पत्नीर्हृषितं वयश्च विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा

1.103.8 शुष्णं पिप्रुं कुयवं वृत्रमिन्द्र यदावधीर्वि पुरः शम्बरस्य ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०४
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

1.104.1 योनिष्ट इन्द्र निषदे अकारि तमा नि षीद स्वानो नार्वा ।
विमुच्या वयोऽवसायाश्वान्दोषा वस्तोर्वहीयसः प्रपित्वे

1.104.2 ओ त्ये नर इन्द्रमूतये गुर्नू चित्तान्सद्यो अध्वनो जगम्यात् ।
देवासो मन्युं दासस्य श्चम्नन्ते न आ वक्षन्सुविताय वर्णम्

1.104.3 अव त्मना भरते केतवेदा अव त्मना भरते फेनमुदन् ।
क्षीरेण स्नातः कुयवस्य योषे हते ते स्यातां प्रवणे शिफायाः

1.104.4 युयोप नाभिरुपरस्यायोः प्र पूर्वाभिस्तिरते राष्टि शूरः ।
अञ्जसी कुलिशी वीरपत्नी पयो हिन्वाना उदभिर्भरन्ते

1.104.5 प्रति यत्स्या नीथादर्शि दस्योरोको नाच्छा सदनं जानती गात् ।
अध स्मा नो मघवञ्चर्कृतादिन्मा नो मघेव निष्षपी परा दाः

1.104.6 स त्वं न इन्द्र सूर्ये सो अप्स्वनागास्त्व आ भज जीवशंसे ।
मान्तरां भुजमा रीरिषो नः श्रद्धितं ते महत इन्द्रियाय

1.104.7 अधा मन्ये श्रत्ते अस्मा अधायि वृषा चोदस्व महते धनाय ।
मा नो अकृते पुरुहूत योनाविन्द्र क्षुध्यद्भ्यो वय आसुतिं दाः

1.104.8 मा नो वधीरिन्द्र मा परा दा मा नः प्रिया भोजनानि प्र मोषीः ।
आण्डा मा नो मघवञ्छक्र निर्भेन्मा नः पात्रा भेत्सहजानुषाणि

1.104.9 अर्वाङेहि सोमकामं त्वाहुरयं सुतस्तस्य पिबा मदाय ।
उरुव्यचा जठर आ वृषस्व पितेव नः शृणुहि हूयमानः

सूक्तम् १.१०५
ऋषिः: त्रित आप्त्यः, कुत्स आङ्गिरसो वा । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। पङ्क्तिः, ८ यवमध्या महाबृहती, १९ त्रिष्टुप्।

1.105.1 चन्द्रमा अप्स्वन्तरा सुपर्णो धावते दिवि ।
न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.2 अर्थमिद्वा उ अर्थिन आ जाया युवते पतिम् ।
तुञ्जाते वृष्ण्यं पयः परिदाय रसं दुहे वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.3 मो षु देवा अदः स्वरव पादि दिवस्परि ।
मा सोम्यस्य शम्भुवः शूने भूम कदा चन वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.4 यज्ञं पृच्छाम्यवमं स तद्दूतो वि वोचति ।
क्व ऋतं पूर्व्यं गतं कस्तद्बिभर्ति नूतनो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.5 अमी ये देवा स्थन त्रिष्वा रोचने दिवः ।
कद्व ऋतं कदनृतं क्व प्रत्ना व आहुतिर्वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.6 कद्व ऋतस्य धर्णसि कद्वरुणस्य चक्षणम् ।
कदर्यम्णो महस्पथाति क्रामेम दूढ्यो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.7 अहं सो अस्मि यः पुरा सुते वदामि कानि चित् ।
तं मा व्यन्त्याध्यो वृको न तृष्णजं मृगं वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.8 सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः ।
मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.9 अमी ये सप्त रश्मयस्तत्रा मे नाभिरातता ।
त्रितस्तद्वेदाप्त्यः स जामित्वाय रेभति वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.10 अमी ये पञ्चोक्षणो मध्ये तस्थुर्महो दिवः ।
देवत्रा नु प्रवाच्यं सध्रीचीना नि वावृतुर्वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.11 सुपर्णा एत आसते मध्य आरोधने दिवः ।
ते सेधन्ति पथो वृकं तरन्तं यह्वतीरपो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.12 नव्यं तदुक्थ्यं हितं देवासः सुप्रवाचनम् ।
ऋतमर्षन्ति सिन्धवः सत्यं तातान सूर्यो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.13 अग्ने तव त्यदुक्थ्यं देवेष्वस्त्याप्यम् ।
स नः सत्तो मनुष्वदा देवान्यक्षि विदुष्टरो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.14 सत्तो होता मनुष्वदा देवाँ अच्छा विदुष्टरः ।
अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरो वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.15 ब्रह्मा कृणोति वरुणो गातुविदं तमीमहे ।
व्यूर्णोति हृदा मतिं नव्यो जायतामृतं वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.16 असौ यः पन्था आदित्यो दिवि प्रवाच्यं कृतः ।
न स देवा अतिक्रमे तं मर्तासो न पश्यथ वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.17 त्रितः कूपेऽवहितो देवान्हवत ऊतये ।
तच्छुश्राव बृहस्पतिः कृण्वन्नंहूरणादुरु वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.18 अरुणो मा सकृद्वृकः पथा यन्तं ददर्श हि ।
उज्जिहीते निचाय्या तष्टेव पृष्ट्यामयी वित्तं मे अस्य रोदसी

1.105.19 एनाङ्गूषेण वयमिन्द्रवन्तोऽभि ष्याम वृजने सर्ववीराः ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०६
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः । जगती, ७ त्रिष्टुप्

1.106.1 इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमूतये मारुतं शर्धो अदितिं हवामहे ।
रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन

1.106.2 त आदित्या आ गता सर्वतातये भूत देवा वृत्रतूर्येषु शम्भुवः ।
रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन

1.106.3 अवन्तु नः पितरः सुप्रवाचना उत देवी देवपुत्रे ऋतावृधा ।
रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन

1.106.4 नराशंसं वाजिनं वाजयन्निह क्षयद्वीरं पूषणं सुम्नैरीमहे ।
रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन

1.106.5 बृहस्पते सदमिन्नः सुगं कृधि शं योर्यत्ते मनुर्हितं तदीमहे ।
रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन

1.106.6 इन्द्रं कुत्सो वृत्रहणं शचीपतिं काटे निबाळ्ह ऋषिरह्वदूतये ।
रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन

1.106.7 देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०७
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

1.107.1 यज्ञो देवानां प्रत्येति सुम्नमादित्यासो भवता मृळयन्तः ।
आ वोऽर्वाची सुमतिर्ववृत्यादंहोश्चिद्या वरिवोवित्तरासत्

1.107.2 उप नो देवा अवसा गमन्त्वङ्गिरसां सामभि स्तूयमानाः ।
इन्द्र इन्द्रियैर्मरुतो मरुद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत्

1.107.3 तन्न इन्द्रस्तद्वरुणस्तदग्निस्तदर्यमा तत्सविता चनो धात् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०८
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। त्रिष्टुप्

1.108.1 य इन्द्राग्नी चित्रतमो रथो वामभि विश्वानि भुवनानि चष्टे ।
तेना यातं सरथं तस्थिवांसाथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.2 यावदिदं भुवनं विश्वमस्त्युरुव्यचा वरिमता गभीरम् ।
तावाँ अयं पातवे सोमो अस्त्वरमिन्द्राग्नी मनसे युवभ्याम्

1.108.3 चक्राथे हि सध्र्यङ्नाम भद्रं सध्रीचीना वृत्रहणा उत स्थः ।
ताविन्द्राग्नी सध्र्यञ्चा निषद्या वृष्णः सोमस्य वृषणा वृषेथाम्

1.108.4 समिद्धेष्वग्निष्वानजाना यतस्रुचा बर्हिरु तिस्तिराणा ।
तीव्रैः सोमैः परिषिक्तेभिरर्वागेन्द्राग्नी सौमनसाय यातम्

1.108.5 यानीन्द्राग्नी चक्रथुर्वीर्याणि यानि रूपाण्युत वृष्ण्यानि ।
या वां प्रत्नानि सख्या शिवानि तेभिः सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.6 यदब्रवं प्रथमं वां वृणानोऽयं सोमो असुरैर्नो विहव्यः ।
तां सत्यां श्रद्धामभ्या हि यातमथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.7 यदिन्द्राग्नी मदथः स्वे दुरोणे यद्ब्रह्मणि राजनि वा यजत्रा ।
अतः परि वृषणावा हि यातमथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.8 यदिन्द्राग्नी यदुषु तुर्वशेषु यद्द्रुह्युष्वनुषु पूरुषु स्थः ।
अतः परि वृषणावा हि यातमथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.9 यदिन्द्राग्नी अवमस्यां पृथिव्यां मध्यमस्यां परमस्यामुत स्थः ।
अतः परि वृषणावा हि यातमथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.10 यदिन्द्राग्नी परमस्यां पृथिव्यां मध्यमस्यामवमस्यामुत स्थः ।
अतः परि वृषणावा हि यातमथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.11 यदिन्द्राग्नी दिवि ष्ठो यत्पृथिव्यां यत्पर्वतेष्वोषधीष्वप्सु ।
अतः परि वृषणावा हि यातमथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.12 यदिन्द्राग्नी उदिता सूर्यस्य मध्ये दिवः स्वधया मादयेथे ।
अतः परि वृषणावा हि यातमथा सोमस्य पिबतं सुतस्य

1.108.13 एवेन्द्राग्नी पपिवांसा सुतस्य विश्वास्मभ्यं सं जयतं धनानि ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१०९
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। त्रिष्टुप्

1.109.1 वि ह्यख्यं मनसा वस्य इच्छन्निन्द्राग्नी ज्ञास उत वा सजातान् ।
नान्या युवत्प्रमतिरस्ति मह्यं स वां धियं वाजयन्तीमतक्षम्

1.109.2 अश्रवं हि भूरिदावत्तरा वां विजामातुरुत वा घा स्यालात् ।
अथा सोमस्य प्रयती युवभ्यामिन्द्राग्नी स्तोमं जनयामि नव्यम्

1.109.3 मा च्छेद्म रश्मीँरिति नाधमानाः पितॄणां शक्तीरनुयच्छमानाः ।
इन्द्राग्निभ्यां कं वृषणो मदन्ति ता ह्यद्री धिषणाया उपस्थे

1.109.4 युवाभ्यां देवी धिषणा मदायेन्द्राग्नी सोममुशती सुनोति ।
तावश्विना भद्रहस्ता सुपाणी आ धावतं मधुना पृङ्क्तमप्सु

1.109.5 युवामिन्द्राग्नी वसुनो विभागे तवस्तमा शुश्रव वृत्रहत्ये ।
तावासद्या बर्हिषि यज्ञे अस्मिन्प्र चर्षणी मादयेथां सुतस्य

1.109.6 प्र चर्षणिभ्यः पृतनाहवेषु प्र पृथिव्या रिरिचाथे दिवश्च ।
प्र सिन्धुभ्यः प्र गिरिभ्यो महित्वा प्रेन्द्राग्नी विश्वा भुवनात्यन्या

1.109.7 आ भरतं शिक्षतं वज्रबाहू अस्माँ इन्द्राग्नी अवतं शचीभिः ।
इमे नु ते रश्मयः सूर्यस्य येभिः सपित्वं पितरो न आसन्

1.109.8 पुरंदरा शिक्षतं वज्रहस्तास्माँ इन्द्राग्नी अवतं भरेषु ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.११०
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। जगती, ५, ९ त्रिष्टुप्।

1.110.1 ततं मे अपस्तदु तायते पुनः स्वादिष्ठा धीतिरुचथाय शस्यते ।
अयं समुद्र इह विश्वदेव्यः स्वाहाकृतस्य समु तृप्णुत ऋभवः

1.110.2 आभोगयं प्र यदिच्छन्त ऐतनापाकाः प्राञ्चो मम के चिदापयः ।
सौधन्वनासश्चरितस्य भूमनागच्छत सवितुर्दाशुषो गृहम्

1.110.3 तत्सविता वोऽमृतत्वमासुवदगोह्यं यच्छ्रवयन्त ऐतन ।
त्यं चिच्चमसमसुरस्य भक्षणमेकं सन्तमकृणुता चतुर्वयम्

1.110.4 विष्ट्वी शमी तरणित्वेन वाघतो मर्तासः सन्तो अमृतत्वमानशुः ।
सौधन्वना ऋभवः सूरचक्षसः संवत्सरे समपृच्यन्त धीतिभिः

1.110.5 क्षेत्रमिव वि ममुस्तेजनेनँ एकं पात्रमृभवो जेहमानम् ।
उपस्तुता उपमं नाधमाना अमर्त्येषु श्रव इच्छमानाः

1.110.6 आ मनीषामन्तरिक्षस्य नृभ्यः स्रुचेव घृतं जुहवाम विद्मना ।
तरणित्वा ये पितुरस्य सश्चिर ऋभवो वाजमरुहन्दिवो रजः

1.110.7 ऋभुर्न इन्द्रः शवसा नवीयानृभुर्वाजेभिर्वसुभिर्वसुर्ददिः ।
युष्माकं देवा अवसाहनि प्रियेऽभि तिष्ठेम पृत्सुतीरसुन्वताम्

1.110.8 निश्चर्मण ऋभवो गामपिंशत सं वत्सेनासृजता मातरं पुनः ।
सौधन्वनासः स्वपस्यया नरो जिव्री युवाना पितराकृणोतन

1.110.9 वाजेभिर्नो वाजसातावविड्ढ्यृभुमाँ इन्द्र चित्रमा दर्षि राधः ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.१११
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। जगती, ५ त्रिष्टुप्  ।

1.111.1 तक्षन्रथं सुवृतं विद्मनापसस्तक्षन्हरी इन्द्रवाहा वृषण्वसू ।
तक्षन्पितृभ्यामृभवो युवद्वयस्तक्षन्वत्साय मातरं सचाभुवम्

1.111.2 आ नो यज्ञाय तक्षत ऋभुमद्वयः क्रत्वे दक्षाय सुप्रजावतीमिषम् ।
यथा क्षयाम सर्ववीरया विशा तन्नः शर्धाय धासथा स्विन्द्रियम्

1.111.3 आ तक्षत सातिमस्मभ्यमृभवः सातिं रथाय सातिमर्वते नरः ।
सातिं नो जैत्रीं सं महेत विश्वहा जामिमजामिं पृतनासु सक्षणिम्

1.111.4 ऋभुक्षणमिन्द्रमा हुव ऊतय ऋभून्वाजान्मरुतः सोमपीतये ।
उभा मित्रावरुणा नूनमश्विना ते नो हिन्वन्तु सातये धिये जिषे

1.111.5 ऋभुर्भराय सं शिशातु सातिं समर्यजिद्वाजो अस्माँ अविष्टु ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.११२
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. १ (आद्यपादस्य) द्यावापृथिव्यौ, १ (द्वितीयपादस्य) अग्निः, १ (उत्तरार्धस्य) अश्विनौ, २-२५ अश्विनौ । जगती, २४-२५ त्रिष्टुप्।

1.112.1 ईळे द्यावापृथिवी पूर्वचित्तयेऽग्निं घर्मं सुरुचं यामन्निष्टये ।
याभिर्भरे कारमंशाय जिन्वथस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.2 युवोर्दानाय सुभरा असश्चतो रथमा तस्थुर्वचसं न मन्तवे ।
याभिर्धियोऽवथः कर्मन्निष्टये ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.3 युवं तासां दिव्यस्य प्रशासने विशां क्षयथो अमृतस्य मज्मना ।
याभिर्धेनुमस्वं पिन्वथो नरा ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.4 याभिः परिज्मा तनयस्य मज्मना द्विमाता तूर्षु तरणिर्विभूषति ।
याभिस्त्रिमन्तुरभवद्विचक्षणस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.5 याभी रेभं निवृतं सितमद्भ्य उद्वन्दनमैरयतं स्वर्दृशे ।
याभिः कण्वं प्र सिषासन्तमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.6 याभिरन्तकं जसमानमारणे भुज्युं याभिरव्यथिभिर्जिजिन्वथुः ।
याभिः कर्कन्धुं वय्यं च जिन्वथस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.7 याभिः शुचन्तिं धनसां सुषंसदं तप्तं घर्ममोम्यावन्तमत्रये ।
याभिः पृश्निगुं पुरुकुत्समावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.8 याभिः शचीभिर्वृषणा परावृजं प्रान्धं श्रोणं चक्षस एतवे कृथः ।
याभिर्वर्तिकां ग्रसिताममुञ्चतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.9 याभिः सिन्धुं मधुमन्तमसश्चतं वसिष्ठं याभिरजरावजिन्वतम् ।
याभिः कुत्सं श्रुतर्यं नर्यमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.10 याभिर्विश्पलां धनसामथर्व्यं सहस्रमीळ्ह आजावजिन्वतम् ।
याभिर्वशमश्व्यं प्रेणिमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.11 याभिः सुदानू औशिजाय वणिजे दीर्घश्रवसे मधु कोशो अक्षरत् ।
कक्षीवन्तं स्तोतारं याभिरावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.12 याभी रसां क्षोदसोद्नः पिपिन्वथुरनश्वं याभी रथमावतं जिषे ।
याभिस्त्रिशोक उस्रिया उदाजत ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.13 याभिः सूर्यं परियाथः परावति मन्धातारं क्षैत्रपत्येष्वावतम् ।
याभिर्विप्रं प्र भरद्वाजमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.14 याभिर्महामतिथिग्वं कशोजुवं दिवोदासं शम्बरहत्य आवतम् ।
याभिः पूर्भिद्ये त्रसदस्युमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.15 याभिर्वम्रं विपिपानमुपस्तुतं कलिं याभिर्वित्तजानिं दुवस्यथः ।
याभिर्व्यश्वमुत पृथिमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.16 याभिर्नरा शयवे याभिरत्रये याभिः पुरा मनवे गातुमीषथुः ।
याभिः शारीराजतं स्यूमरश्मये ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.17 याभिः पठर्वा जठरस्य मज्मनाग्निर्नादीदेच्चित इद्धो अज्मन्ना ।
याभिः शर्यातमवथो महाधने ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.18 याभिरङ्गिरो मनसा निरण्यथोऽग्रं गच्छथो विवरे गोअर्णसः ।
याभिर्मनुं शूरमिषा समावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.19 याभिः पत्नीर्विमदाय न्यूहथुरा घ वा याभिररुणीरशिक्षतम् ।
याभिः सुदास ऊहथुः सुदेव्यं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.20 याभिः शंताती भवथो ददाशुषे भुज्युं याभिरवथो याभिरध्रिगुम् ।
ओम्यावतीं सुभरामृतस्तुभं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.21 याभिः कृशानुमसने दुवस्यथो जवे याभिर्यूनो अर्वन्तमावतम् ।
मधु प्रियं भरथो यत्सरड्भ्यस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.22 याभिर्नरं गोषुयुधं नृषाह्ये क्षेत्रस्य साता तनयस्य जिन्वथः ।
याभी रथाँ अवथो याभिरर्वतस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.23 याभिः कुत्समार्जुनेयं शतक्रतू प्र तुर्वीतिं प्र च दभीतिमावतम् ।
याभिर्ध्वसन्तिं पुरुषन्तिमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्

1.112.24 अप्नस्वतीमश्विना वाचमस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् ।
अद्यूत्येऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ

1.112.25 द्युभिरक्तुभिः परि पातमस्मानरिष्टेभिरश्विना सौभगेभिः ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.११३
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. १ उषाः (उत्तरार्धस्य) रात्रिश्च, २-२० उषाः। त्रिष्टुप् ।

1.113.1 इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरागाच्चित्रः प्रकेतो अजनिष्ट विभ्वा ।
यथा प्रसूता सवितुः सवायँ एवा रात्र्युषसे योनिमारैक्

1.113.2 रुशद्वत्सा रुशती श्वेत्यागादारैगु कृष्णा सदनान्यस्याः ।
समानबन्धू अमृते अनूची द्यावा वर्णं चरत आमिनाने

1.113.3 समानो अध्वा स्वस्रोरनन्तस्तमन्यान्या चरतो देवशिष्टे ।
न मेथेते न तस्थतुः सुमेके नक्तोषासा समनसा विरूपे

1.113.4 भास्वती नेत्री सूनृतानामचेति चित्रा वि दुरो न आवः ।
प्रार्प्या जगद्व्यु नो रायो अख्यदुषा अजीगर्भुवनानि विश्वा

1.113.5 जिह्मश्ये चरितवे मघोन्याभोगय इष्टये राय उ त्वम् ।
दभ्रं पश्यद्भ्य उर्विया विचक्ष उषा अजीगर्भुवनानि विश्वा

1.113.6 क्षत्राय त्वं श्रवसे त्वं महीया इष्टये त्वमर्थमिव त्वमित्यै ।
विसदृशा जीविताभिप्रचक्ष उषा अजीगर्भुवनानि विश्वा

1.113.7 एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि व्युच्छन्ती युवतिः शुक्रवासाः ।
विश्वस्येशाना पार्थिवस्य वस्व उषो अद्येह सुभगे व्युच्छ

1.113.8 परायतीनामन्वेति पाथ आयतीनां प्रथमा शश्वतीनाम् ।
व्युच्छन्ती जीवमुदीरयन्त्युषा मृतं कं चन बोधयन्ती

1.113.9 उषो यदग्निं समिधे चकर्थ वि यदावश्चक्षसा सूर्यस्य ।
यन्मानुषान्यक्ष्यमाणाँ अजीगस्तद्देवेषु चकृषे भद्रमप्नः

1.113.10 कियात्या यत्समया भवाति या व्यूषुर्याश्च नूनं व्युच्छान् ।
अनु पूर्वाः कृपते वावशाना प्रदीध्याना जोषमन्याभिरेति

1.113.11 ईयुष्टे ये पूर्वतरामपश्यन्व्युच्छन्तीमुषसं मर्त्यासः ।
अस्माभिरू नु प्रतिचक्ष्याभूदो ते यन्ति ये अपरीषु पश्यान्

1.113.12 यावयद्द्वेषा ऋतपा ऋतेजाः सुम्नावरी सूनृता ईरयन्ती ।
सुमङ्गलीर्बिभ्रती देववीतिमिहाद्योषः श्रेष्ठतमा व्युच्छ

1.113.13 शश्वत्पुरोषा व्युवास देव्यथो अद्येदं व्यावो मघोनी ।
अथो व्युच्छादुत्तराँ अनु द्यूनजरामृता चरति स्वधाभिः

1.113.14 व्यञ्जिभिर्दिव आतास्वद्यौदप कृष्णां निर्णिजं देव्यावः ।
प्रबोधयन्त्यरुणेभिरश्वैरोषा याति सुयुजा रथेन

1.113.15 आवहन्ती पोष्या वार्याणि चित्रं केतुं कृणुते चेकिताना ।
ईयुषीणामुपमा शश्वतीनां विभातीनां प्रथमोषा व्यश्वैत्

1.113.16 उदीर्ध्वं जीवो असुर्न आगादप प्रागात्तम आ ज्योतिरेति ।
आरैक्पन्थां यातवे सूर्यायागन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः

1.113.17 स्यूमना वाच उदियर्ति वह्नि स्तवानो रेभ उषसो विभातीः ।
अद्या तदुच्छ गृणते मघोन्यस्मे आयुर्नि दिदीहि प्रजावत्

1.113.18 या गोमतीरुषसः सर्ववीरा व्युच्छन्ति दाशुषे मर्त्याय ।
वायोरिव सूनृतानामुदर्के ता अश्वदा अश्नवत्सोमसुत्वा

1.113.19 माता देवानामदितेरनीकं यज्ञस्य केतुर्बृहती वि भाहि ।
प्रशस्तिकृद्ब्रह्मणे नो व्युच्छा नो जने जनय विश्ववारे

1.113.20 यच्चित्रमप्न उषसो वहन्तीजानाय शशमानाय भद्रम् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.११४
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. रुद्रः। जगती, १०-११ त्रिष्टुप्।

1.114.1 इमा रुद्राय तवसे कपर्दिने क्षयद्वीराय प्र भरामहे मतीः ।
यथा शमसद्द्विपदे चतुष्पदे विश्वं पुष्टं ग्रामे अस्मिन्ननातुरम्

1.114.2 मृळा नो रुद्रोत नो मयस्कृधि क्षयद्वीराय नमसा विधेम ते ।
यच्छं च योश्च मनुरायेजे पिता तदश्याम तव रुद्र प्रणीतिषु

1.114.3 अश्याम ते सुमतिं देवयज्यया क्षयद्वीरस्य तव रुद्र मीढ्वः ।
सुम्नायन्निद्विशो अस्माकमा चरारिष्टवीरा जुहवाम ते हविः

1.114.4 त्वेषं वयं रुद्रं यज्ञसाधं वङ्कुं कविमवसे नि ह्वयामहे ।
आरे अस्मद्दैव्यं हेळो अस्यतु सुमतिमिद्वयमस्या वृणीमहे

1.114.5 दिवो वराहमरुषं कपर्दिनं त्वेषं रूपं नमसा नि ह्वयामहे ।
हस्ते बिभ्रद्भेषजा वार्याणि शर्म वर्म च्छर्दिरस्मभ्यं यंसत्

1.114.6 इदं पित्रे मरुतामुच्यते वचः स्वादोः स्वादीयो रुद्राय वर्धनम् ।
रास्वा च नो अमृत मर्तभोजनं त्मने तोकाय तनयाय मृळ

1.114.7 मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा न उक्षन्तमुत मा न उक्षितम् ।
मा नो वधीः पितरं मोत मातरं मा नः प्रियास्तन्वो रुद्र रीरिषः

1.114.8 मा नस्तोके तनये मा न आयौ मा नो गोषु मा नो अश्वेषु रीरिषः ।
वीरान्मा नो रुद्र भामितो वधीर्हविष्मन्तः सदमित्त्वा हवामहे

1.114.9 उप ते स्तोमान्पशुपा इवाकरं रास्वा पितर्मरुतां सुम्नमस्मे ।
भद्रा हि ते सुमतिर्मृळयत्तमाथा वयमव इत्ते वृणीमहे

1.114.10 आरे ते गोघ्नमुत पूरुषघ्नं क्षयद्वीर सुम्नमस्मे ते अस्तु ।
मृळा च नो अधि च ब्रूहि देवाधा च नः शर्म यच्छ द्विबर्हाः

1.114.11 अवोचाम नमो अस्मा अवस्यवः शृणोतु नो हवं रुद्रो मरुत्वान् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.११५
ऋषिः: कुत्स आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. सूर्यः। त्रिष्टुप्।

1.115.1 चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च

1.115.2 सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् ।
यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम्

1.115.3 भद्रा अश्वा हरितः सूर्यस्य चित्रा एतग्वा अनुमाद्यासः ।
नमस्यन्तो दिव आ पृष्ठमस्थुः परि द्यावापृथिवी यन्ति सद्यः

1.115.4 तत्सूर्यस्य देवत्वं तन्महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार ।
यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै

1.115.5 तन्मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे ।
अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति

1.115.6 अद्या देवा उदिता सूर्यस्य निरंहसः पिपृता निरवद्यात् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् १.११६
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । त्रिष्टुप्

1.116.1 नासत्याभ्यां बर्हिरिव प्र वृञ्जे स्तोमाँ इयर्म्यभ्रियेव वातः ।
यावर्भगाय विमदाय जायां सेनाजुवा न्यूहतू रथेन

1.116.2 वीळुपत्मभिराशुहेमभिर्वा देवानां वा जूतिभिः शाशदाना ।
तद्रासभो नासत्या सहस्रमाजा यमस्य प्रधने जिगाय

1.116.3 तुग्रो ह भुज्युमश्विनोदमेघे रयिं न कश्चिन्ममृवाँ अवाहाः ।
तमूहथुर्नौभिरात्मन्वतीभिरन्तरिक्षप्रुद्भिरपोदकाभिः

1.116.4 तिस्रः क्षपस्त्रिरहातिव्रजद्भिर्नासत्या भुज्युमूहथुः पतंगैः ।
समुद्रस्य धन्वन्नार्द्रस्य पारे त्रिभी रथैः शतपद्भिः षळश्वैः

1.116.5 अनारम्भणे तदवीरयेथामनास्थाने अग्रभणे समुद्रे ।
यदश्विना ऊहथुर्भुज्युमस्तं शतारित्रां नावमातस्थिवांसम्

1.116.6 यमश्विना ददथुः श्वेतमश्वमघाश्वाय शश्वदित्स्वस्ति ।
तद्वां दात्रं महि कीर्तेन्यं भूत्पैद्वो वाजी सदमिद्धव्यो अर्यः

1.116.7 युवं नरा स्तुवते पज्रियाय कक्षीवते अरदतं पुरंधिम् ।
कारोतराच्छफादश्वस्य वृष्णः शतं कुम्भाँ असिञ्चतं सुरायाः

1.116.8 हिमेनाग्निं घ्रंसमवारयेथां पितुमतीमूर्जमस्मा अधत्तम् ।
ऋबीसे अत्रिमश्विनावनीतमुन्निन्यथुः सर्वगणं स्वस्ति

1.116.9 परावतं नासत्यानुदेथामुच्चाबुध्नं चक्रथुर्जिह्मबारम् ।
क्षरन्नापो न पायनाय राये सहस्राय तृष्यते गोतमस्य

1.116.10 जुजुरुषो नासत्योत वव्रिं प्रामुञ्चतं द्रापिमिव च्यवानात् ।
प्रातिरतं जहितस्यायुर्दस्रादित्पतिमकृणुतं कनीनाम्

1.116.11 तद्वां नरा शंस्यं राध्यं चाभिष्टिमन्नासत्या वरूथम् ।
यद्विद्वांसा निधिमिवापगूळ्हमुद्दर्शतादूपथुर्वन्दनाय

1.116.12 तद्वां नरा सनये दंस उग्रमाविष्कृणोमि तन्यतुर्न वृष्टिम् ।
दध्यङ्ह यन्मध्वाथर्वणो वामश्वस्य शीर्ष्णा प्र यदीमुवाच

1.116.13 अजोहवीन्नासत्या करा वां महे यामन्पुरुभुजा पुरंधिः ।
श्रुतं तच्छासुरिव वध्रिमत्या हिरण्यहस्तमश्विनावदत्तम्

1.116.14 आस्नो वृकस्य वर्तिकामभीके युवं नरा नासत्यामुमुक्तम् ।
उतो कविं पुरुभुजा युवं ह कृपमाणमकृणुतं विचक्षे

1.116.15 चरित्रं हि वेरिवाच्छेदि पर्णमाजा खेलस्य परितक्म्यायाम् ।
सद्यो जङ्घामायसीं विश्पलायै धने हिते सर्तवे प्रत्यधत्तम्

1.116.16 शतं मेषान्वृक्ये चक्षदानमृज्राश्वं तं पितान्धं चकार ।
तस्मा अक्षी नासत्या विचक्ष आधत्तं दस्रा भिषजावनर्वन्

1.116.17 आ वां रथं दुहिता सूर्यस्य कार्ष्मेवातिष्ठदर्वता जयन्ती ।
विश्वे देवा अन्वमन्यन्त हृद्भिः समु श्रिया नासत्या सचेथे

1.116.18 यदयातं दिवोदासाय वर्तिर्भरद्वाजायाश्विना हयन्ता ।
रेवदुवाह सचनो रथो वां वृषभश्च शिंशुमारश्च युक्ता

1.116.19 रयिं सुक्षत्रं स्वपत्यमायुः सुवीर्यं नासत्या वहन्ता ।
आ जह्नावीं समनसोप वाजैस्त्रिरह्नो भागं दधतीमयातम्

1.116.20 परिविष्टं जाहुषं विश्वतः सीं सुगेभिर्नक्तमूहथू रजोभिः ।
विभिन्दुना नासत्या रथेन वि पर्वताँ अजरयू अयातम्

1.116.21 एकस्या वस्तोरावतं रणाय वशमश्विना सनये सहस्रा ।
निरहतं दुच्छुना इन्द्रवन्ता पृथुश्रवसो वृषणावरातीः

1.116.22 शरस्य चिदार्चत्कस्यावतादा नीचादुच्चा चक्रथुः पातवे वाः ।
शयवे चिन्नासत्या शचीभिर्जसुरये स्तर्यं पिप्यथुर्गाम्

1.116.23 अवस्यते स्तुवते कृष्णियाय ऋजूयते नासत्या शचीभिः ।
पशुं न नष्टमिव दर्शनाय विष्णाप्वं ददथुर्विश्वकाय

1.116.24 दश रात्रीरशिवेना नव द्यूनवनद्धं श्नथितमप्स्वन्तः ।
विप्रुतं रेभमुदनि प्रवृक्तमुन्निन्यथुः सोममिव स्रुवेण

1.116.25 प्र वां दंसांस्यश्विनाववोचमस्य पतिः स्यां सुगवः सुवीरः ।
उत पश्यन्नश्नुवन्दीर्घमायुरस्तमिवेज्जरिमाणं जगम्याम्

सूक्तम् १.११७
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

1.117.1 मध्वः सोमस्याश्विना मदाय प्रत्नो होता विवासते वाम् ।
बर्हिष्मती रातिर्विश्रिता गीरिषा यातं नासत्योप वाजैः

1.117.2 यो वामश्विना मनसो जवीयान्रथः स्वश्वो विश आजिगाति ।
येन गच्छथः सुकृतो दुरोणं तेन नरा वर्तिरस्मभ्यं यातम्

1.117.3 ऋषिं नरावंहसः पाञ्चजन्यमृबीसादत्रिं मुञ्चथो गणेन ।
मिनन्ता दस्योरशिवस्य माया अनुपूर्वं वृषणा चोदयन्ता

1.117.4 अश्वं न गूळ्हमश्विना दुरेवैरृषिं नरा वृषणा रेभमप्सु ।
सं तं रिणीथो विप्रुतं दंसोभिर्न वां जूर्यन्ति पूर्व्या कृतानि

1.117.5 सुषुप्वांसं न निरृतेरुपस्थे सूर्यं न दस्रा तमसि क्षियन्तम् ।
शुभे रुक्मं न दर्शतं निखातमुदूपथुरश्विना वन्दनाय

1.117.6 तद्वां नरा शंस्यं पज्रियेण कक्षीवता नासत्या परिज्मन् ।
शफादश्वस्य वाजिनो जनाय शतं कुम्भाँ असिञ्चतं मधूनाम्

1.117.7 युवं नरा स्तुवते कृष्णियाय विष्णाप्वं ददथुर्विश्वकाय ।
घोषायै चित्पितृषदे दुरोणे पतिं जूर्यन्त्या अश्विनावदत्तम्

1.117.8 युवं श्यावाय रुशतीमदत्तं महः क्षोणस्याश्विना कण्वाय ।
प्रवाच्यं तद्वृषणा कृतं वां यन्नार्षदाय श्रवो अध्यधत्तम्

1.117.9 पुरू वर्पांस्यश्विना दधाना नि पेदव ऊहथुराशुमश्वम् ।
सहस्रसां वाजिनमप्रतीतमहिहनं श्रवस्यं तरुत्रम्

1.117.10 एतानि वां श्रवस्या सुदानू ब्रह्माङ्गूषं सदनं रोदस्योः ।
यद्वां पज्रासो अश्विना हवन्ते यातमिषा च विदुषे च वाजम्

1.117.11 सूनोर्मानेनाश्विना गृणाना वाजं विप्राय भुरणा रदन्ता ।
अगस्त्ये ब्रह्मणा वावृधाना सं विश्पलां नासत्यारिणीतम्

1.117.12 कुह यान्ता सुष्टुतिं काव्यस्य दिवो नपाता वृषणा शयुत्रा ।
हिरण्यस्येव कलशं निखातमुदूपथुर्दशमे अश्विनाहन्

1.117.13 युवं च्यवानमश्विना जरन्तं पुनर्युवानं चक्रथुः शचीभिः ।
युवो रथं दुहिता सूर्यस्य सह श्रिया नासत्यावृणीत

1.117.14 युवं तुग्राय पूर्व्येभिरेवैः पुनर्मन्यावभवतं युवाना ।
युवं भुज्युमर्णसो निः समुद्राद्विभिरूहथुरृज्रेभिरश्वैः

1.117.15 अजोहवीदश्विना तौग्र्यो वां प्रोळ्हः समुद्रमव्यथिर्जगन्वान् ।
निष्टमूहथुः सुयुजा रथेन मनोजवसा वृषणा स्वस्ति

1.117.16 अजोहवीदश्विना वर्तिका वामास्नो यत्सीममुञ्चतं वृकस्य ।
वि जयुषा ययथुः सान्वद्रेर्जातं विष्वाचो अहतं विषेण

1.117.17 शतं मेषान्वृक्ये मामहानं तमः प्रणीतमशिवेन पित्रा ।
आक्षी ऋज्राश्वे अश्विनावधत्तं ज्योतिरन्धाय चक्रथुर्विचक्षे

1.117.18 शुनमन्धाय भरमह्वयत्सा वृकीरश्विना वृषणा नरेति ।
जारः कनीन इव चक्षदान ऋज्राश्वः शतमेकं च मेषान्

1.117.19 मही वामूतिरश्विना मयोभूरुत स्रामं धिष्ण्या सं रिणीथः ।
अथा युवामिदह्वयत्पुरंधिरागच्छतं सीं वृषणाववोभिः

1.117.20 अधेनुं दस्रा स्तर्यं विषक्तामपिन्वतं शयवे अश्विना गाम् ।
युवं शचीभिर्विमदाय जायां न्यूहथुः पुरुमित्रस्य योषाम्

1.117.21 यवं वृकेणाश्विना वपन्तेषं दुहन्ता मनुषाय दस्रा ।
अभि दस्युं बकुरेणा धमन्तोरु ज्योतिश्चक्रथुरार्याय

1.117.22 आथर्वणायाश्विना दधीचेऽश्व्यं शिरः प्रत्यैरयतम् ।
स वां मधु प्र वोचदृतायन्त्वाष्ट्रं यद्दस्रावपिकक्ष्यं वाम्

1.117.23 सदा कवी सुमतिमा चके वां विश्वा धियो अश्विना प्रावतं मे ।
अस्मे रयिं नासत्या बृहन्तमपत्यसाचं श्रुत्यं रराथाम्

1.117.24 हिरण्यहस्तमश्विना रराणा पुत्रं नरा वध्रिमत्या अदत्तम् ।
त्रिधा ह श्यावमश्विना विकस्तमुज्जीवस ऐरयतं सुदानू

1.117.25 एतानि वामश्विना वीर्याणि प्र पूर्व्याण्यायवोऽवोचन् ।
ब्रह्म कृण्वन्तो वृषणा युवभ्यां सुवीरासो विदथमा वदेम

सूक्तम् १.११८
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्

1.118.1 आ वां रथो अश्विना श्येनपत्वा सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् ।
यो मर्त्यस्य मनसो जवीयान्त्रिवन्धुरो वृषणा वातरंहाः

1.118.2 त्रिवन्धुरेण त्रिवृता रथेन त्रिचक्रेण सुवृता यातमर्वाक् ।
पिन्वतं गा जिन्वतमर्वतो नो वर्धयतमश्विना वीरमस्मे

1.118.3 प्रवद्यामना सुवृता रथेन दस्राविमं शृणुतं श्लोकमद्रेः ।
किमङ्ग वां प्रत्यवर्तिं गमिष्ठाहुर्विप्रासो अश्विना पुराजाः

1.118.4 आ वां श्येनासो अश्विना वहन्तु रथे युक्तास आशवः पतंगाः ।
ये अप्तुरो दिव्यासो न गृध्रा अभि प्रयो नासत्या वहन्ति

1.118.5 आ वां रथं युवतिस्तिष्ठदत्र जुष्ट्वी नरा दुहिता सूर्यस्य ।
परि वामश्वा वपुषः पतंगा वयो वहन्त्वरुषा अभीके

1.118.6 उद्वन्दनमैरतं दंसनाभिरुद्रेभं दस्रा वृषणा शचीभिः ।
निष्टौग्र्यं पारयथः समुद्रात्पुनश्च्यवानं चक्रथुर्युवानम्

1.118.7 युवमत्रयेऽवनीताय तप्तमूर्जमोमानमश्विनावधत्तम् ।
युवं कण्वायापिरिप्ताय चक्षुः प्रत्यधत्तं सुष्टुतिं जुजुषाणा

1.118.8 युवं धेनुं शयवे नाधितायापिन्वतमश्विना पूर्व्याय ।
अमुञ्चतं वर्तिकामंहसो निः प्रति जङ्घां विश्पलाया अधत्तम्

1.118.9 युवं श्वेतं पेदव इन्द्रजूतमहिहनमश्विनादत्तमश्वम् ।
जोहूत्रमर्यो अभिभूतिमुग्रं सहस्रसां वृषणं वीड्वङ्गम्

1.118.10 ता वां नरा स्ववसे सुजाता हवामहे अश्विना नाधमानाः ।
आ न उप वसुमता रथेन गिरो जुषाणा सुविताय यातम्

1.118.11 आ श्येनस्य जवसा नूतनेनास्मे यातं नासत्या सजोषाः ।
हवे हि वामश्विना रातहव्यः शश्वत्तमाया उषसो व्युष्टौ

सूक्तम् १.११९
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती।

1.119.1 आ वां रथं पुरुमायं मनोजुवं जीराश्वं यज्ञियं जीवसे हुवे ।
सहस्रकेतुं वनिनं शतद्वसुं श्रुष्टीवानं वरिवोधामभि प्रयः

1.119.2 ऊर्ध्वा धीतिः प्रत्यस्य प्रयामन्यधायि शस्मन्समयन्त आ दिशः ।
स्वदामि घर्मं प्रति यन्त्यूतय आ वामूर्जानी रथमश्विनारुहत्

1.119.3 सं यन्मिथः पस्पृधानासो अग्मत शुभे मखा अमिता जायवो रणे ।
युवोरह प्रवणे चेकिते रथो यदश्विना वहथः सूरिमा वरम्

1.119.4 युवं भुज्युं भुरमाणं विभिर्गतं स्वयुक्तिभिर्निवहन्ता पितृभ्य आ ।
यासिष्टं वर्तिर्वृषणा विजेन्यं दिवोदासाय महि चेति वामवः

1.119.5 युवोरश्विना वपुषे युवायुजं रथं वाणी येमतुरस्य शर्ध्यम् ।
आ वां पतित्वं सख्याय जग्मुषी योषावृणीत जेन्या युवां पती

1.119.6 युवं रेभं परिषूतेरुरुष्यथो हिमेन घर्मं परितप्तमत्रये ।
युवं शयोरवसं पिप्यथुर्गवि प्र दीर्घेण वन्दनस्तार्यायुषा

1.119.7 युवं वन्दनं निरृतं जरण्यया रथं न दस्रा करणा समिन्वथः ।
क्षेत्रादा विप्रं जनथो विपन्यया प्र वामत्र विधते दंसना भुवत्

1.119.8 अगच्छतं कृपमाणं परावति पितुः स्वस्य त्यजसा निबाधितम् ।
स्वर्वतीरित ऊतीर्युवोरह चित्रा अभीके अभवन्नभिष्टयः

1.119.9 उत स्या वां मधुमन्मक्षिकारपन्मदे सोमस्यौशिजो हुवन्यति ।
युवं दधीचो मन आ विवासथोऽथा शिरः प्रति वामश्व्यं वदत्

1.119.10 युवं पेदवे पुरुवारमश्विना स्पृधां श्वेतं तरुतारं दुवस्यथः ।
शर्यैरभिद्युं पृतनासु दुष्टरं चर्कृत्यमिन्द्रमिव चर्षणीसहम्

सूक्तम् १.१२०
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ (१२ दुःस्वप्ननाशनम्)। १ गायत्री, २ ककुप्, ३ का-विराट्, ४ नष्टरूपी, ५ तनुशिरा, ६ उष्णिक्, ७ विष्टार-बृहती, ८ कृतिः, ९ विराट्, १०-१२ गायत्री।

1.120.1 का राधद्धोत्राश्विना वां को वां जोष उभयोः ।
कथा विधात्यप्रचेताः

1.120.2 विद्वांसाविद्दुरः पृच्छेदविद्वानित्थापरो अचेताः ।
नू चिन्नु मर्ते अक्रौ

1.120.3 ता विद्वांसा हवामहे वां ता नो विद्वांसा मन्म वोचेतमद्य ।
प्रार्चद्दयमानो युवाकुः

1.120.4 वि पृच्छामि पाक्या न देवान्वषट्कृतस्याद्भुतस्य दस्रा ।
पातं च सह्यसो युवं च रभ्यसो नः

1.120.5 प्र या घोषे भृगवाणे न शोभे यया वाचा यजति पज्रियो वाम् ।
प्रैषयुर्न विद्वान्

1.120.6 श्रुतं गायत्रं तकवानस्याहं चिद्धि रिरेभाश्विना वाम् ।
आक्षी शुभस्पती दन्

1.120.7 युवं ह्यास्तं महो रन्युवं वा यन्निरततंसतम् ।
ता नो वसू सुगोपा स्यातं पातं नो वृकादघायोः

1.120.8 मा कस्मै धातमभ्यमित्रिणे नो माकुत्रा नो गृहेभ्यो धेनवो गुः ।
स्तनाभुजो अशिश्वीः

1.120.9 दुहीयन्मित्रधितये युवाकु राये च नो मिमीतं वाजवत्यै ।
इषे च नो मिमीतं धेनुमत्यै

1.120.10 अश्विनोरसनं रथमनश्वं वाजिनीवतोः ।
तेनाहं भूरि चाकन

1.120.11 अयं समह मा तनूह्याते जनाँ अनु ।
सोमपेयं सुखो रथः

1.120.12 अध स्वप्नस्य निर्विदेऽभुञ्जतश्च रेवतः ।
उभा ता बस्रि नश्यतः

सूक्तम् १.१२१
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रो विश्वे देवा वा। त्रिष्ष्टुप्।

1.121.1 कदित्था नॄँः पात्रं देवयतां श्रवद्गिरो अङ्गिरसां तुरण्यन् ।
प्र यदानड्विश आ हर्म्यस्योरु क्रंसते अध्वरे यजत्रः

1.121.2 स्तम्भीद्ध द्यां स धरुणं प्रुषायदृभुर्वाजाय द्रविणं नरो गोः ।
अनु स्वजां महिषश्चक्षत व्रां मेनामश्वस्य परि मातरं गोः

1.121.3 नक्षद्धवमरुणीः पूर्व्यं राट् तुरो विशामङ्गिरसामनु द्यून् ।
तक्षद्वज्रं नियुतं तस्तम्भद्द्यां चतुष्पदे नर्याय द्विपादे

1.121.4 अस्य मदे स्वर्यं दा ऋतायापीवृतमुस्रियाणामनीकम् ।
यद्ध प्रसर्गे त्रिककुम्निवर्तदप द्रुहो मानुषस्य दुरो वः

1.121.5 तुभ्यं पयो यत्पितरावनीतां राधः सुरेतस्तुरणे भुरण्यू ।
शुचि यत्ते रेक्ण आयजन्त सबर्दुघायाः पय उस्रियायाः

1.121.6 अध प्र जज्ञे तरणिर्ममत्तु प्र रोच्यस्या उषसो न सूरः ।
इन्दुर्येभिराष्ट स्वेदुहव्यैः स्रुवेण सिञ्चञ्जरणाभि धाम

1.121.7 स्विध्मा यद्वनधितिरपस्यात्सूरो अध्वरे परि रोधना गोः ।
यद्ध प्रभासि कृत्व्याँ अनु द्यूननर्विशे पश्विषे तुराय

1.121.8 अष्टा महो दिव आदो हरी इह द्युम्नासाहमभि योधान उत्सम् ।
हरिं यत्ते मन्दिनं दुक्षन्वृधे गोरभसमद्रिभिर्वाताप्यम्

1.121.9 त्वमायसं प्रति वर्तयो गोर्दिवो अश्मानमुपनीतमृभ्वा ।
कुत्साय यत्र पुरुहूत वन्वञ्छुष्णमनन्तैः परियासि वधैः

1.121.10 पुरा यत्सूरस्तमसो अपीतेस्तमद्रिवः फलिगं हेतिमस्य ।
शुष्णस्य चित्परिहितं यदोजो दिवस्परि सुग्रथितं तदादः

1.121.11 अनु त्वा मही पाजसी अचक्रे द्यावाक्षामा मदतामिन्द्र कर्मन् ।
त्वं वृत्रमाशयानं सिरासु महो वज्रेण सिष्वपो वराहुम्

1.121.12 त्वमिन्द्र नर्यो याँ अवो नॄन्तिष्ठा वातस्य सुयुजो वहिष्ठान् ।
यं ते काव्य उशना मन्दिनं दाद्वृत्रहणं पार्यं ततक्ष वज्रम्

1.121.13 त्वं सूरो हरितो रामयो नॄन्भरच्चक्रमेतशो नायमिन्द्र ।
प्रास्य पारं नवतिं नाव्यानामपि कर्तमवर्तयोऽयज्यून्

1.121.14 त्वं नो अस्या इन्द्र दुर्हणायाः पाहि वज्रिवो दुरितादभीके ।
प्र नो वाजान्रथ्यो अश्वबुध्यानिषे यन्धि श्रवसे सूनृतायै

1.121.15 मा सा ते अस्मत्सुमतिर्वि दसद्वाजप्रमहः समिषो वरन्त ।
आ नो भज मघवन्गोष्वर्यो मंहिष्ठास्ते सधमादः स्याम

सूक्तम् १.१२२
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः ।  त्रिष्टुप्, ५-६ विराड्रूपा।

1.122.1 प्र वः पान्तं रघुमन्यवोऽन्धो यज्ञं रुद्राय मीळ्हुषे भरध्वम् ।
दिवो अस्तोष्यसुरस्य वीरैरिषुध्येव मरुतो रोदस्योः

1.122.2 पत्नीव पूर्वहूतिं वावृधध्या उषासानक्ता पुरुधा विदाने ।
स्तरीर्नात्कं व्युतं वसाना सूर्यस्य श्रिया सुदृशी हिरण्यैः

1.122.3 ममत्तु नः परिज्मा वसर्हा ममत्तु वातो अपां वृषण्वान् ।
शिशीतमिन्द्रापर्वता युवं नस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः

1.122.4 उत त्या मे यशसा श्वेतनायै व्यन्ता पान्तौशिजो हुवध्यै ।
प्र वो नपातमपां कृणुध्वं प्र मातरा रास्पिनस्यायोः

1.122.5 आ वो रुवण्युमौशिजो हुवध्यै घोषेव शंसमर्जुनस्य नंशे ।
प्र वः पूष्णे दावन आँ अच्छा वोचेय वसुतातिमग्नेः

1.122.6 श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमोत श्रुतं सदने विश्वतः सीम् ।
श्रोतु नः श्रोतुरातिः सुश्रोतुः सुक्षेत्रा सिन्धुरद्भिः

1.122.7 स्तुषे सा वां वरुण मित्र रातिर्गवां शता पृक्षयामेषु पज्रे ।
श्रुतरथे प्रियरथे दधानाः सद्यः पुष्टिं निरुन्धानासो अग्मन्

1.122.8 अस्य स्तुषे महिमघस्य राधः सचा सनेम नहुषः सुवीराः ।
जनो यः पज्रेभ्यो वाजिनीवानश्वावतो रथिनो मह्यं सूरिः

1.122.9 जनो यो मित्रावरुणावभिध्रुगपो न वां सुनोत्यक्ष्णयाध्रुक् ।
स्वयं स यक्ष्मं हृदये नि धत्त आप यदीं होत्राभिरृतावा

1.122.10 स व्राधतो नहुषो दंसुजूतः शर्धस्तरो नरां गूर्तश्रवाः ।
विसृष्टरातिर्याति बाळ्हसृत्वा विश्वासु पृत्सु सदमिच्छूरः

1.122.11 अध ग्मन्ता नहुषो हवं सूरेः श्रोता राजानो अमृतस्य मन्द्राः ।
नभोजुवो यन्निरवस्य राधः प्रशस्तये महिना रथवते

1.122.12 एतं शर्धं धाम यस्य सूरेरित्यवोचन्दशतयस्य नंशे ।
द्युम्नानि येषु वसुताती रारन्विश्वे सन्वन्तु प्रभृथेषु वाजम्

1.122.13 मन्दामहे दशतयस्य धासेर्द्विर्यत्पञ्च बिभ्रतो यन्त्यन्ना ।
किमिष्टाश्व इष्टरश्मिरेत ईशानासस्तरुष ऋञ्जते नॄन्

1.122.14 हिरण्यकर्णं मणिग्रीवमर्णस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः ।
अर्यो गिरः सद्य आ जग्मुषीरोस्राश्चाकन्तूभयेष्वस्मे

1.122.15 चत्वारो मा मशर्शारस्य शिश्वस्त्रयो राज्ञ आयवसस्य जिष्णोः ।
रथो वां मित्रावरुणा दीर्घाप्साः स्यूमगभस्तिः सूरो नाद्यौत्

सूक्तम् १.१२३
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः । त्रिष्टुप् ।

1.123.1 पृथू रथो दक्षिणाया अयोज्यैनं देवासो अमृतासो अस्थुः ।
कृष्णादुदस्थादर्या विहायाश्चिकित्सन्ती मानुषाय क्षयाय

1.123.2 पूर्वा विश्वस्माद्भुवनादबोधि जयन्ती वाजं बृहती सनुत्री ।
उच्चा व्यख्यद्युवतिः पुनर्भूरोषा अगन्प्रथमा पूर्वहूतौ

1.123.3 यदद्य भागं विभजासि नृभ्य उषो देवि मर्त्यत्रा सुजाते ।
देवो नो अत्र सविता दमूना अनागसो वोचति सूर्याय

1.123.4 गृहंगृहमहना यात्यच्छा दिवेदिवे अधि नामा दधाना ।
सिषासन्ती द्योतना शश्वदागादग्रमग्रमिद्भजते वसूनाम्

1.123.5 भगस्य स्वसा वरुणस्य जामिरुषः सूनृते प्रथमा जरस्व ।
पश्चा स दघ्या यो अघस्य धाता जयेम तं दक्षिणया रथेन

1.123.6 उदीरतां सूनृता उत्पुरंधीरुदग्नयः शुशुचानासो अस्थुः ।
स्पार्हा वसूनि तमसापगूळ्हाविष्कृण्वन्त्युषसो विभातीः

1.123.7 अपान्यदेत्यभ्यन्यदेति विषुरूपे अहनी सं चरेते ।
परिक्षितोस्तमो अन्या गुहाकरद्यौदुषाः शोशुचता रथेन

1.123.8 सदृशीरद्य सदृशीरिदु श्वो दीर्घं सचन्ते वरुणस्य धाम ।
अनवद्यास्त्रिंशतं योजनान्येकैका क्रतुं परि यन्ति सद्यः

1.123.9 जानत्यह्नः प्रथमस्य नाम शुक्रा कृष्णादजनिष्ट श्वितीची ।
ऋतस्य योषा न मिनाति धामाहरहर्निष्कृतमाचरन्ती

1.123.10 कन्येव तन्वा शाशदानाँ एषि देवि देवमियक्षमाणम् ।
संस्मयमाना युवतिः पुरस्तादाविर्वक्षांसि कृणुषे विभाती

1.123.11 सुसंकाशा मातृमृष्टेव योषाविस्तन्वं कृणुषे दृशे कम् ।
भद्रा त्वमुषो वितरं व्युच्छ न तत्ते अन्या उषसो नशन्त

1.123.12 अश्वावतीर्गोमतीर्विश्ववारा यतमाना रश्मिभिः सूर्यस्य ।
परा च यन्ति पुनरा च यन्ति भद्रा नाम वहमाना उषासः

1.123.13 ऋतस्य रश्मिमनुयच्छमाना भद्रम्भद्रं क्रतुमस्मासु धेहि ।
उषो नो अद्य सुहवा व्युच्छास्मासु रायो मघवत्सु च स्युः

सूक्तम् १.१२४
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। त्रिष्टुप्।

1.124.1 उषा उच्छन्ती समिधाने अग्ना उद्यन्सूर्य उर्विया ज्योतिरश्रेत् ।
देवो नो अत्र सविता न्वर्थं प्रासावीद्द्विपत्प्र चतुष्पदित्यै

1.124.2 अमिनती दैव्यानि व्रतानि प्रमिनती मनुष्या युगानि ।
ईयुषीणामुपमा शश्वतीनामायतीनां प्रथमोषा व्यद्यौत्

1.124.3 एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि ज्योतिर्वसाना समना पुरस्तात् ।
ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति

1.124.4 उपो अदर्शि शुन्ध्युवो न वक्षो नोधा इवाविरकृत प्रियाणि ।
अद्मसन्न ससतो बोधयन्ती शश्वत्तमागात्पुनरेयुषीणाम्

1.124.5 पूर्वे अर्धे रजसो अप्त्यस्य गवां जनित्र्यकृत प्र केतुम् ।
व्यु प्रथते वितरं वरीय ओभा पृणन्ती पित्रोरुपस्था

1.124.6 एवेदेषा पुरुतमा दृशे कं नाजामिं न परि वृणक्ति जामिम् ।
अरेपसा तन्वा शाशदाना नार्भादीषते न महो विभाती

1.124.7 अभ्रातेव पुंस एति प्रतीची गर्तारुगिव सनये धनानाम् ।
जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव नि रिणीते अप्सः

1.124.8 स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै योनिमारैगपैत्यस्याः प्रतिचक्ष्येव ।
व्युच्छन्ती रश्मिभिः सूर्यस्याञ्ज्यङ्क्ते समनगा इव व्राः

1.124.9 आसां पूर्वासामहसु स्वसॄणामपरा पूर्वामभ्येति पश्चात् ।
ताः प्रत्नवन्नव्यसीर्नूनमस्मे रेवदुच्छन्तु सुदिना उषासः

1.124.10 प्र बोधयोषः पृणतो मघोन्यबुध्यमानाः पणयः ससन्तु ।
रेवदुच्छ मघवद्भ्यो मघोनि रेवत्स्तोत्रे सूनृते जारयन्ती

1.124.11 अवेयमश्वैद्युवतिः पुरस्ताद्युङ्क्ते गवामरुणानामनीकम् ।
वि नूनमुच्छादसति प्र केतुर्गृहंगृहमुप तिष्ठाते अग्निः

1.124.12 उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ ।
अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय

1.124.13 अस्तोढ्वं स्तोम्या ब्रह्मणा मेऽवीवृधध्वमुशतीरुषासः ।
युष्माकं देवीरवसा सनेम सहस्रिणं च शतिनं च वाजम्

सूक्तम् १.१२५
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः । अनुक्रमणिका: दे. स्वनयस्य दानस्तुतिः। त्रिष्टुप्, ४-५ जगती।

1.125.1 प्राता रत्नं प्रातरित्वा दधाति तं चिकित्वान्प्रतिगृह्या नि धत्ते ।
तेन प्रजां वर्धयमान आयू रायस्पोषेण सचते सुवीरः

1.125.2 सुगुरसत्सुहिरण्यः स्वश्वो बृहदस्मै वय इन्द्रो दधाति ।
यस्त्वायन्तं वसुना प्रातरित्वो मुक्षीजयेव पदिमुत्सिनाति

1.125.3 आयमद्य सुकृतं प्रातरिच्छन्निष्टेः पुत्रं वसुमता रथेन ।
अंशोः सुतं पायय मत्सरस्य क्षयद्वीरं वर्धय सूनृताभिः

1.125.4 उप क्षरन्ति सिन्धवो मयोभुव ईजानं च यक्ष्यमाणं च धेनवः ।
पृणन्तं च पपुरिं च श्रवस्यवो घृतस्य धारा उप यन्ति विश्वतः

1.125.5 नाकस्य पृष्ठे अधि तिष्ठति श्रितो यः पृणाति स ह देवेषु गच्छति ।
तस्मा आपो घृतमर्षन्ति सिन्धवस्तस्मा इयं दक्षिणा पिन्वते सदा

1.125.6 दक्षिणावतामिदिमानि चित्रा दक्षिणावतां दिवि सूर्यासः ।
दक्षिणावन्तो अमृतं भजन्ते दक्षिणावन्तः प्र तिरन्त आयुः

1.125.7 मा पृणन्तो दुरितमेन आरन्मा जारिषुः सूरयः सुव्रतासः ।
अन्यस्तेषां परिधिरस्तु कश्चिदपृणन्तमभि सं यन्तु शोकाः

सूक्तम् १.१२६
ऋषिः: १-५ कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः, ६ स्वनयो भावयव्यः, ७ रोमशा । अनुक्रमणिका: दे. १-५ स्वनयो भावयव्यः, ६ रोमशा, ७ स्वनयो भावयव्यः । त्रिष्टुप्, ६-७ अनुष्टुप्।

1.126.1 अमन्दान्स्तोमान्प्र भरे मनीषा सिन्धावधि क्षियतो भाव्यस्य ।
यो मे सहस्रममिमीत सवानतूर्तो राजा श्रव इच्छमानः

1.126.2 शतं राज्ञो नाधमानस्य निष्काञ्छतमश्वान्प्रयतान्सद्य आदम् ।
शतं कक्षीवाँ असुरस्य गोनां दिवि श्रवोऽजरमा ततान

1.126.3 उप मा श्यावाः स्वनयेन दत्ता वधूमन्तो दश रथासो अस्थुः ।
षष्टिः सहस्रमनु गव्यमागात्सनत्कक्षीवाँ अभिपित्वे अह्नाम्

1.126.4 चत्वारिंशद्दशरथस्य शोणाः सहस्रस्याग्रे श्रेणिं नयन्ति ।
मदच्युतः कृशनावतो अत्यान्कक्षीवन्त उदमृक्षन्त पज्राः

1.126.5 पूर्वामनु प्रयतिमा ददे वस्त्रीन्युक्ताँ अष्टावरिधायसो गाः ।
सुबन्धवो ये विश्या इव व्रा अनस्वन्तः श्रव ऐषन्त पज्राः

1.126.6 आगधिता परिगधिता या कशीकेव जङ्गहे ।
ददाति मह्यं यादुरी याशूनां भोज्या शता

1.126.7 उपोप मे परा मृश मा मे दभ्राणि मन्यथाः ।
सर्वाहमस्मि रोमशा गन्धारीणामिवाविका

सूक्तम् १.१२७
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अत्यष्टिः, ६ अतिधृतिः।

1.127.1 अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसुं सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् ।
य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा ।
घृतस्य विभ्राष्टिमनु वष्टि शोचिषाजुह्वानस्य सर्पिषः

1.127.2 यजिष्ठं त्वा यजमाना हुवेम ज्येष्ठमङ्गिरसां विप्र मन्मभिर्विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः ।
परिज्मानमिव द्यां होतारं चर्षणीनाम् ।
शोचिष्केशं वृषणं यमिमा विशः प्रावन्तु जूतये विशः

1.127.3 स हि पुरू चिदोजसा विरुक्मता दीद्यानो भवति द्रुहंतरः परशुर्न द्रुहंतरः ।
वीळु चिद्यस्य समृतौ श्रुवद्वनेव यत्स्थिरम् ।
निःषहमाणो यमते नायते धन्वासहा नायते

1.127.4 दृळ्हा चिदस्मा अनु दुर्यथा विदे तेजिष्ठाभिररणिभिर्दाष्ट्यवसेऽग्नये दाष्ट्यवसे ।
प्र यः पुरूणि गाहते तक्षद्वनेव शोचिषा ।
स्थिरा चिदन्ना नि रिणात्योजसा नि स्थिराणि चिदोजसा

1.127.5 तमस्य पृक्षमुपरासु धीमहि नक्तं यः सुदर्शतरो दिवातरादप्रायुषे दिवातरात् ।
आदस्यायुर्ग्रभणवद्वीळु शर्म न सूनवे ।
भक्तमभक्तमवो व्यन्तो अजरा अग्नयो व्यन्तो अजराः

1.127.6 स हि शर्धो न मारुतं तुविष्वणिरप्नस्वतीषूर्वरास्विष्टनिरार्तनास्विष्टनिः ।
आदद्धव्यान्याददिर्यज्ञस्य केतुरर्हणा ।
अध स्मास्य हर्षतो हृषीवतो विश्वे जुषन्त पन्थां नरः शुभे न पन्थाम्

1.127.7 द्विता यदीं कीस्तासो अभिद्यवो नमस्यन्त उपवोचन्त भृगवो मथ्नन्तो दाशा भृगवः ।
अग्निरीशे वसूनां शुचिर्यो धर्णिरेषाम् ।
प्रियाँ अपिधीँर्वनिषीष्ट मेधिर आ वनिषीष्ट मेधिरः

1.127.8 विश्वासां त्वा विशां पतिं हवामहे सर्वासां समानं दम्पतिं भुजे सत्यगिर्वाहसं भुजे ।
अतिथिं मानुषाणां पितुर्न यस्यासया ।
अमी च विश्वे अमृतास आ वयो हव्या देवेष्वा वयः

1.127.9 त्वमग्ने सहसा सहन्तमः शुष्मिन्तमो जायसे देवतातये रयिर्न देवतातये ।
शुष्मिन्तमो हि ते मदो द्युम्निन्तम उत क्रतुः ।
अध स्मा ते परि चरन्त्यजर श्रुष्टीवानो नाजर

1.127.10 प्र वो महे सहसा सहस्वत उषर्बुधे पशुषे नाग्नये स्तोमो बभूत्वग्नये ।
प्रति यदीं हविष्मान्विश्वासु क्षासु जोगुवे ।
अग्रे रेभो न जरत ऋषूणां जूर्णिर्होत ऋषूणाम्

1.127.11 स नो नेदिष्ठं ददृशान आ भराग्ने देवेभिः सचनाः सुचेतुना महो रायः सुचेतुना ।
महि शविष्ठ नस्कृधि संचक्षे भुजे अस्यै ।
महि स्तोतृभ्यो मघवन्सुवीर्यं मथीरुग्रो न शवसा

सूक्तम् १.१२८
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अत्यष्टिः

1.128.1 अयं जायत मनुषो धरीमणि होता यजिष्ठ उशिजामनु व्रतमग्निः स्वमनु व्रतम् ।
विश्वश्रुष्टिः सखीयते रयिरिव श्रवस्यते ।
अदब्धो होता नि षददिळस्पदे परिवीत इळस्पदे

1.128.2 तं यज्ञसाधमपि वातयामस्यृतस्य पथा नमसा हविष्मता देवताता हविष्मता ।
स न ऊर्जामुपाभृत्यया कृपा न जूर्यति ।
यं मातरिश्वा मनवे परावतो देवं भाः परावतः

1.128.3 एवेन सद्यः पर्येति पार्थिवं मुहुर्गी रेतो वृषभः कनिक्रदद्दधद्रेतः कनिक्रदत् ।
शतं चक्षाणो अक्षभिर्देवो वनेषु तुर्वणिः ।
सदो दधान उपरेषु सानुष्वग्निः परेषु सानुषु

1.128.4 स सुक्रतुः पुरोहितो दमेदमेऽग्निर्यज्ञस्याध्वरस्य चेतति क्रत्वा यज्ञस्य चेतति ।
क्रत्वा वेधा इषूयते विश्वा जातानि पस्पशे ।
यतो घृतश्रीरतिथिरजायत वह्निर्वेधा अजायत

1.128.5 क्रत्वा यदस्य तविषीषु पृञ्चतेऽग्नेरवेण मरुतां न भोज्येषिराय न भोज्या ।
स हि ष्मा दानमिन्वति वसूनां च मज्मना ।
स नस्त्रासते दुरितादभिह्रुतः शंसादघादभिह्रुतः

1.128.6 विश्वो विहाया अरतिर्वसुर्दधे हस्ते दक्षिणे तरणिर्न शिश्रथच्छ्रवस्यया न शिश्रथत् ।
विश्वस्मा इदिषुध्यते देवत्रा हव्यमोहिषे ।
विश्वस्मा इत्सुकृते वारमृण्वत्यग्निर्द्वारा व्यृण्वति

1.128.7 स मानुषे वृजने शंतमो हितोऽग्निर्यज्ञेषु जेन्यो न विश्पतिः प्रियो यज्ञेषु विश्पतिः ।
स हव्या मानुषाणामिळा कृतानि पत्यते ।
स नस्त्रासते वरुणस्य धूर्तेर्महो देवस्य धूर्तेः

1.128.8 अग्निं होतारमीळते वसुधितिं प्रियं चेतिष्ठमरतिं न्येरिरे हव्यवाहं न्येरिरे ।
विश्वायुं विश्ववेदसं होतारं यजतं कविम् ।
देवासो रण्वमवसे वसूयवो गीर्भी रण्वं वसूयवः

सूक्तम् १.१२९
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ६ इन्दुः। अत्यष्टिः, ८-९ अतिशक्वर्यौ, ११ अष्टिः।

1.129.1 यं त्वं रथमिन्द्र मेधसातयेऽपाका सन्तमिषिर प्रणयसि प्रानवद्य नयसि ।
सद्यश्चित्तमभिष्टये करो वशश्च वाजिनम् ।
सास्माकमनवद्य तूतुजान वेधसामिमां वाचं न वेधसाम्

1.129.2 स श्रुधि यः स्मा पृतनासु कासु चिद्दक्षाय्य इन्द्र भरहूतये नृभिरसि प्रतूर्तये नृभिः ।
यः शूरैः स्वः सनिता यो विप्रैर्वाजं तरुता ।
तमीशानास इरधन्त वाजिनं पृक्षमत्यं न वाजिनम्

1.129.3 दस्मो हि ष्मा वृषणं पिन्वसि त्वचं कं चिद्यावीरररुं शूर मर्त्यं परिवृणक्षि मर्त्यम् ।
इन्द्रोत तुभ्यं तद्दिवे तद्रुद्राय स्वयशसे ।
मित्राय वोचं वरुणाय सप्रथः सुमृळीकाय सप्रथः

1.129.4 अस्माकं व इन्द्रमुश्मसीष्टये सखायं विश्वायुं प्रासहं युजं वाजेषु प्रासहं युजम् ।
अस्माकं ब्रह्मोतयेऽवा पृत्सुषु कासु चित् ।
नहि त्वा शत्रु स्तरते स्तृणोषि यं विश्वं शत्रुं स्तृणोषि यम्

1.129.5 नि षू नमातिमतिं कयस्य चित्तेजिष्ठाभिररणिभिर्नोतिभिरुग्राभिरुग्रोतिभिः ।
नेषि णो यथा पुरानेनाः शूर मन्यसे ।
विश्वानि पूरोरप पर्षि वह्निरासा वह्निर्नो अच्छ

1.129.6 प्र तद्वोचेयं भव्यायेन्दवे हव्यो न य इषवान्मन्म रेजति रक्षोहा मन्म रेजति ।
स्वयं सो अस्मदा निदो वधैरजेत दुर्मतिम् ।
अव स्रवेदघशंसोऽवतरमव क्षुद्रमिव स्रवेत्

1.129.7 वनेम तद्धोत्रया चितन्त्या वनेम रयिं रयिवः सुवीर्यं रण्वं सन्तं सुवीर्यम् ।
दुर्मन्मानं सुमन्तुभिरेमिषा पृचीमहि ।
आ सत्याभिरिन्द्रं द्युम्नहूतिभिर्यजत्रं द्युम्नहूतिभिः

1.129.8 प्रप्रा वो अस्मे स्वयशोभिरूती परिवर्ग इन्द्रो दुर्मतीनां दरीमन्दुर्मतीनाम् ।
स्वयं सा रिषयध्यै या न उपेषे अत्रैः ।
हतेमसन्न वक्षति क्षिप्ता जूर्णिर्न वक्षति

1.129.9 त्वं न इन्द्र राया परीणसा याहि पथाँ अनेहसा पुरो याह्यरक्षसा ।
सचस्व नः पराक आ सचस्वास्तमीक आ ।
पाहि नो दूरादारादभिष्टिभिः सदा पाह्यभिष्टिभिः

1.129.10 त्वं न इन्द्र राया तरूषसोग्रं चित्त्वा महिमा सक्षदवसे महे मित्रं नावसे ।
ओजिष्ठ त्रातरविता रथं कं चिदमर्त्य ।
अन्यमस्मद्रिरिषेः कं चिदद्रिवो रिरिक्षन्तं चिदद्रिवः

1.129.11 पाहि न इन्द्र सुष्टुत स्रिधोऽवयाता सदमिद्दुर्मतीनां देवः सन्दुर्मतीनाम् ।
हन्ता पापस्य रक्षसस्त्राता विप्रस्य मावतः ।
अधा हि त्वा जनिता जीजनद्वसो रक्षोहणं त्वा जीजनद्वसो

सूक्तम् १.१३०
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अत्यष्टिः, १० त्रिष्टुप्।

1.130.1 एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्छा विदथानीव सत्पतिरस्तं राजेव सत्पतिः ।
हवामहे त्वा वयं प्रयस्वन्तः सुते सचा ।
पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये

1.130.2 पिबा सोममिन्द्र सुवानमद्रिभिः कोशेन सिक्तमवतं न वंसगस्तातृषाणो न वंसगः ।
मदाय हर्यताय ते तुविष्टमाय धायसे ।
आ त्वा यच्छन्तु हरितो न सूर्यमहा विश्वेव सूर्यम्

1.130.3 अविन्दद्दिवो निहितं गुहा निधिं वेर्न गर्भं परिवीतमश्मन्यनन्ते अन्तरश्मनि ।
व्रजं वज्री गवामिव सिषासन्नङ्गिरस्तमः ।
अपावृणोदिष इन्द्रः परीवृता द्वार इषः परीवृताः

1.130.4 दादृहाणो वज्रमिन्द्रो गभस्त्योः क्षद्मेव तिग्ममसनाय सं श्यदहिहत्याय सं श्यत् ।
संविव्यान ओजसा शवोभिरिन्द्र मज्मना ।
तष्टेव वृक्षं वनिनो नि वृश्चसि परश्वेव नि वृश्चसि

1.130.5 त्वं वृथा नद्य इन्द्र सर्तवेऽच्छा समुद्रमसृजो रथाँ इव वाजयतो रथाँ इव ।
इत ऊतीरयुञ्जत समानमर्थमक्षितम् ।
धेनूरिव मनवे विश्वदोहसो जनाय विश्वदोहसः

1.130.6 इमां ते वाचं वसूयन्त आयवो रथं न धीरः स्वपा अतक्षिषुः सुम्नाय त्वामतक्षिषुः ।
शुम्भन्तो जेन्यं यथा वाजेषु विप्र वाजिनम् ।
अत्यमिव शवसे सातये धना विश्वा धनानि सातये

1.130.7 भिनत्पुरो नवतिमिन्द्र पूरवे दिवोदासाय महि दाशुषे नृतो वज्रेण दाशुषे नृतो ।
अतिथिग्वाय शम्बरं गिरेरुग्रो अवाभरत् ।
महो धनानि दयमान ओजसा विश्वा धनान्योजसा

1.130.8 इन्द्रः समत्सु यजमानमार्यं प्रावद्विश्वेषु शतमूतिराजिषु स्वर्मीळ्हेष्वाजिषु ।
मनवे शासदव्रतान्त्वचं कृष्णामरन्धयत् ।
दक्षन्न विश्वं ततृषाणमोषति न्यर्शसानमोषति

1.130.9 सूरश्चक्रं प्र वृहज्जात ओजसा प्रपित्वे वाचमरुणो मुषायतीऽशान आ मुषायति ।
उशना यत्परावतोऽजगन्नूतये कवे ।
सुम्नानि विश्वा मनुषेव तुर्वणिरहा विश्वेव तुर्वणिः

1.130.10 स नो नव्येभिर्वृषकर्मन्नुक्थैः पुरां दर्तः पायुभिः पाहि शग्मैः ।
दिवोदासेभिरिन्द्र स्तवानो वावृधीथा अहोभिरिव द्यौः

सूक्तम् १.१३१
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अत्यष्टिः।

1.131.1 इन्द्राय हि द्यौरसुरो अनम्नतेन्द्राय मही पृथिवी वरीमभिर्द्युम्नसाता वरीमभिः ।
इन्द्रं विश्वे सजोषसो देवासो दधिरे पुरः ।
इन्द्राय विश्वा सवनानि मानुषा रातानि सन्तु मानुषा

1.131.2 विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् ।
तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि ।
इन्द्रं न यज्ञैश्चितयन्त आयव स्तोमेभिरिन्द्रमायवः

1.131.3 वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः ।
यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि ।
आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम्

1.131.4 विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः ।
शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयज्युं शवसस्पते ।
महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः

1.131.5 आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्मदेषु वृषन्नुशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ ।
चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे ।
ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत

1.131.6 उतो नो अस्या उषसो जुषेत ह्यर्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता हवीमभिः ।
यदिन्द्र हन्तवे मृधो वृषा वज्रिञ्चिकेतसि ।
आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः

1.131.7 त्वं तमिन्द्र वावृधानो अस्मयुरमित्रयन्तं तुविजात मर्त्यं वज्रेण शूर मर्त्यम् ।
जहि यो नो अघायति शृणुष्व सुश्रवस्तमः ।
रिष्टं न यामन्नप भूतु दुर्मतिर्विश्वाप भूतु दुर्मतिः

सूक्तम् १.१३२
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ६ (१ अर्धर्चस्य) इन्द्रापर्वतौ । अत्यष्टिः।

1.132.1 त्वया वयं मघवन्पूर्व्ये धन इन्द्रत्वोताः सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतः ।
नेदिष्ठे अस्मिन्नहन्यधि वोचा नु सुन्वते ।
अस्मिन्यज्ञे वि चयेमा भरे कृतं वाजयन्तो भरे कृतम्

1.132.2 स्वर्जेषे भर आप्रस्य वक्मन्युषर्बुधः स्वस्मिन्नञ्जसि क्राणस्य स्वस्मिन्नञ्जसि ।
अहन्निन्द्रो यथा विदे शीर्ष्णाशीर्ष्णोपवाच्यः ।
अस्मत्रा ते सध्र्यक्सन्तु रातयो भद्रा भद्रस्य रातयः

1.132.3 तत्तु प्रयः प्रत्नथा ते शुशुक्वनं यस्मिन्यज्ञे वारमकृण्वत क्षयमृतस्य वारसि क्षयम् ।
वि तद्वोचेरध द्वितान्तः पश्यन्ति रश्मिभिः ।
स घा विदे अन्विन्द्रो गवेषणो बन्धुक्षिद्भ्यो गवेषणः

1.132.4 नू इत्था ते पूर्वथा च प्रवाच्यं यदङ्गिरोभ्योऽवृणोरप व्रजमिन्द्र शिक्षन्नप व्रजम् ।
ऐभ्यः समान्या दिशास्मभ्यं जेषि योत्सि च ।
सुन्वद्भ्यो रन्धया कं चिदव्रतं हृणायन्तं चिदव्रतम्

1.132.5 सं यज्जनान्क्रतुभिः शूर ईक्षयद्धने हिते तरुषन्त श्रवस्यवः प्र यक्षन्त श्रवस्यवः ।
तस्मा आयुः प्रजावदिद्बाधे अर्चन्त्योजसा ।
इन्द्र ओक्यं दिधिषन्त धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः

1.132.6 युवं तमिन्द्रापर्वता पुरोयुधा यो नः पृतन्यादप तंतमिद्धतं वज्रेण तंतमिद्धतम् ।
दूरे चत्ताय च्छन्त्सद्गहनं यदिनक्षत् ।
अस्माकं शत्रून्परि शूर विश्वतो दर्मा दर्षीष्ट विश्वतः

सूक्तम् १.१३३
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । १ त्रिष्टुप्, २-४ अनुष्टुप्, ५ गायत्री, ६ धृतिः, ७ अष्टिः ।

1.133.1 उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः ।
अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन्

1.133.2 अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् ।
छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा

1.133.3 अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् ।
वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके

1.133.4 यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः ।
तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति

1.133.5 पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण ।
सर्वं रक्षो नि बर्हय

1.133.6 अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः ।
शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे ।
अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः

1.133.7 वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः ।
सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः ।
सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम्

सूक्तम् १.१३४
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. वायुः । अत्यष्टिः, ६ अष्टिः

1.134.1 आ त्वा जुवो रारहाणा अभि प्रयो वायो वहन्त्विह पूर्वपीतये सोमस्य पूर्वपीतये ।
ऊर्ध्वा ते अनु सूनृता मनस्तिष्ठतु जानती ।
नियुत्वता रथेना याहि दावने वायो मखस्य दावने

1.134.2 मन्दन्तु त्वा मन्दिनो वायविन्दवोऽस्मत्क्राणासः सुकृता अभिद्यवो गोभिः क्राणा अभिद्यवः ।
यद्ध क्राणा इरध्यै दक्षं सचन्त ऊतयः ।
सध्रीचीना नियुतो दावने धिय उप ब्रुवत ईं धियः

1.134.3 वायुर्युङ्क्ते रोहिता वायुररुणा वायू रथे अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे ।
प्र बोधया पुरंधिं जार आ ससतीमिव ।
प्र चक्षय रोदसी वासयोषसः श्रवसे वासयोषसः

1.134.4 तुभ्यमुषासः शुचयः परावति भद्रा वस्त्रा तन्वते दंसु रश्मिषु चित्रा नव्येषु रश्मिषु ।
तुभ्यं धेनुः सबर्दुघा विश्वा वसूनि दोहते ।
अजनयो मरुतो वक्षणाभ्यो दिव आ वक्षणाभ्यः

1.134.5 तुभ्यं शुक्रासः शुचयस्तुरण्यवो मदेषूग्रा इषणन्त भुर्वण्यपामिषन्त भुर्वणि ।
त्वां त्सारी दसमानो भगमीट्टे तक्ववीये ।
त्वं विश्वस्माद्भुवनात्पासि धर्मणासुर्यात्पासि धर्मणा

1.134.6 त्वं नो वायवेषामपूर्व्यः सोमानां प्रथमः पीतिमर्हसि सुतानां पीतिमर्हसि ।
उतो विहुत्मतीनां विशां ववर्जुषीणाम् ।
विश्वा इत्ते धेनवो दुह्र आशिरं घृतं दुह्रत आशिरम्

सूक्तम् १.१३५
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. १-३, ९ वायुः, ४-८ इन्द्रवायू। अत्यष्टिः, ७-८ अष्टिः ।

1.135.1 स्तीर्णं बर्हिरुप नो याहि वीतये सहस्रेण नियुता नियुत्वते शतिनीभिर्नियुत्वते ।
तुभ्यं हि पूर्वपीतये देवा देवाय येमिरे ।
प्र ते सुतासो मधुमन्तो अस्थिरन्मदाय क्रत्वे अस्थिरन्

1.135.2 तुभ्यायं सोमः परिपूतो अद्रिभि स्पार्हा वसानः परि कोशमर्षति शुक्रा वसानो अर्षति ।
तवायं भाग आयुषु सोमो देवेषु हूयते ।
वह वायो नियुतो याह्यस्मयुर्जुषाणो याह्यस्मयुः

1.135.3 आ नो नियुद्भिः शतिनीभिरध्वरं सहस्रिणीभिरुप याहि वीतये वायो हव्यानि वीतये ।
तवायं भाग ऋत्वियः सरश्मिः सूर्ये सचा ।
अध्वर्युभिर्भरमाणा अयंसत वायो शुक्रा अयंसत

1.135.4 आ वां रथो नियुत्वान्वक्षदवसेऽभि प्रयांसि सुधितानि वीतये वायो हव्यानि वीतये ।
पिबतं मध्वो अन्धसः पूर्वपेयं हि वां हितम् ।
वायवा चन्द्रेण राधसा गतमिन्द्रश्च राधसा गतम्

1.135.5 आ वां धियो ववृत्युरध्वराँ उपेममिन्दुं मर्मृजन्त वाजिनमाशुमत्यं न वाजिनम् ।
तेषां पिबतमस्मयू आ नो गन्तमिहोत्या ।
इन्द्रवायू सुतानामद्रिभिर्युवं मदाय वाजदा युवम्

1.135.6 इमे वां सोमा अप्स्वा सुता इहाध्वर्युभिर्भरमाणा अयंसत वायो शुक्रा अयंसत ।
एते वामभ्यसृक्षत तिरः पवित्रमाशवः ।
युवायवोऽति रोमाण्यव्यया सोमासो अत्यव्यया

1.135.7 अति वायो ससतो याहि शश्वतो यत्र ग्रावा वदति तत्र गच्छतं गृहमिन्द्रश्च गच्छतम् ।
वि सूनृता ददृशे रीयते घृतमा पूर्णया नियुता याथो अध्वरमिन्द्रश्च याथो अध्वरम्

1.135.8 अत्राह तद्वहेथे मध्व आहुतिं यमश्वत्थमुपतिष्ठन्त जायवोऽस्मे ते सन्तु जायवः ।
साकं गावः सुवते पच्यते यवो न ते वाय उप दस्यन्ति धेनवो नाप दस्यन्ति धेनवः

1.135.9 इमे ये ते सु वायो बाह्वोजसोऽन्तर्नदी ते पतयन्त्युक्षणो महि व्राधन्त उक्षणः ।
धन्वञ्चिद्ये अनाशवो जीराश्चिदगिरौकसः ।
सूर्यस्येव रश्मयो दुर्नियन्तवो हस्तयोर्दुर्नियन्तवः

सूक्तम् १.१३६
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः। । अनुक्रमणिका: दे. १-५ मित्रावरुणौ, ६-७ लिङ्गोक्ताः । अत्यष्टिः, ७ त्रिष्टुप्

1.136.1 प्र सु ज्येष्ठं निचिराभ्यां बृहन्नमो हव्यं मतिं भरता मृळयद्भ्यां स्वादिष्ठं मृळयद्भ्याम् ।
ता सम्राजा घृतासुती यज्ञेयज्ञ उपस्तुता ।
अथैनोः क्षत्रं न कुतश्चनाधृषे देवत्वं नू चिदाधृषे

1.136.2 अदर्शि गातुरुरवे वरीयसी पन्था ऋतस्य समयंस्त रश्मिभिश्चक्षुर्भगस्य रश्मिभिः ।
द्युक्षं मित्रस्य सादनमर्यम्णो वरुणस्य च ।
अथा दधाते बृहदुक्थ्यं वय उपस्तुत्यं बृहद्वयः

1.136.3 ज्योतिष्मतीमदितिं धारयत्क्षितिं स्वर्वतीमा सचेते दिवेदिवे जागृवांसा दिवेदिवे ।
ज्योतिष्मत्क्षत्रमाशाते आदित्या दानुनस्पती ।
मित्रस्तयोर्वरुणो यातयज्जनोऽर्यमा यातयज्जनः

1.136.4 अयं मित्राय वरुणाय शंतमः सोमो भूत्ववपानेष्वाभगो देवो देवेष्वाभगः ।
तं देवासो जुषेरत विश्वे अद्य सजोषसः ।
तथा राजाना करथो यदीमह ऋतावाना यदीमहे

1.136.5 यो मित्राय वरुणायाविधज्जनोऽनर्वाणं तं परि पातो अंहसो दाश्वांसं मर्तमंहसः ।
तमर्यमाभि रक्षत्यृजूयन्तमनु व्रतम् ।
उक्थैर्य एनोः परिभूषति व्रतं स्तोमैराभूषति व्रतम्

1.136.6 नमो दिवे बृहते रोदसीभ्यां मित्राय वोचं वरुणाय मीळ्हुषे सुमृळीकाय मीळ्हुषे ।
इन्द्रमग्निमुप स्तुहि द्युक्षमर्यमणं भगम् ।
ज्योग्जीवन्तः प्रजया सचेमहि सोमस्योती सचेमहि

1.136.7 ऊती देवानां वयमिन्द्रवन्तो मंसीमहि स्वयशसो मरुद्भिः ।
अग्निर्मित्रो वरुणः शर्म यंसन्तदश्याम मघवानो वयं च

सूक्तम् १.१३७
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। अतिशक्वरी।

1.137.1 सुषुमा यातमद्रिभिर्गोश्रीता मत्सरा इमे सोमासो मत्सरा इमे ।
आ राजाना दिविस्पृशास्मत्रा गन्तमुप नः ।
इमे वां मित्रावरुणा गवाशिरः सोमाः शुक्रा गवाशिरः

1.137.2 इम आ यातमिन्दवः सोमासो दध्याशिरः सुतासो दध्याशिरः ।
उत वामुषसो बुधि साकं सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सुतो मित्राय वरुणाय पीतये चारुरृताय पीतये

1.137.3 तां वां धेनुं न वासरीमंशुं दुहन्त्यद्रिभिः सोमं दुहन्त्यद्रिभिः ।
अस्मत्रा गन्तमुप नोऽर्वाञ्चा सोमपीतये ।
अयं वां मित्रावरुणा नृभिः सुतः सोम आ पीतये सुतः

सूक्तम् १.१३८
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. पूषा। अत्यष्टिः

1.138.1 प्रप्र पूष्णस्तुविजातस्य शस्यते महित्वमस्य तवसो न तन्दते स्तोत्रमस्य न तन्दते ।
अर्चामि सुम्नयन्नहमन्त्यूतिं मयोभुवम् ।
विश्वस्य यो मन आयुयुवे मखो देव आयुयुवे मखः

1.138.2 प्र हि त्वा पूषन्नजिरं न यामनि स्तोमेभिः कृण्व ऋणवो यथा मृध उष्ट्रो न पीपरो मृधः ।
हुवे यत्त्वा मयोभुवं देवं सख्याय मर्त्यः ।
अस्माकमाङ्गूषान्द्युम्निनस्कृधि वाजेषु द्युम्निनस्कृधि

1.138.3 यस्य ते पूषन्सख्ये विपन्यवः क्रत्वा चित्सन्तोऽवसा बुभुज्रिर इति क्रत्वा बुभुज्रिरे ।
तामनु त्वा नवीयसीं नियुतं राय ईमहे ।
अहेळमान उरुशंस सरी भव वाजेवाजे सरी भव

1.138.4 अस्या ऊ षु ण उप सातये भुवोऽहेळमानो ररिवाँ अजाश्व श्रवस्यतामजाश्व ।
ओ षु त्वा ववृतीमहि स्तोमेभिर्दस्म साधुभिः ।
नहि त्वा पूषन्नतिमन्य आघृणे न ते सख्यमपह्नुवे

सूक्तम् १.१३९
ऋषिः: परुच्छेपो दैवोदासिः । अनुक्रमणिका: दे. १ विश्वे देवाः, २ मित्रावरुणौ, ३-५ अश्विनौ, ६ इन्द्रः, ७ अग्निः, ८ मरुतः, ९ इन्द्राग्नी, १० बृहस्पतिः, ११ विश्वे देवाः। अत्यष्टिः, ५ बृहती, ११ त्रिष्टुप्।

1.139.1 अस्तु श्रौषट् पुरो अग्निं धिया दध आ नु तच्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे ।
यद्ध क्राणा विवस्वति नाभा संदायि नव्यसी ।
अध प्र सू न उप यन्तु धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः

1.139.2 यद्ध त्यन्मित्रावरुणावृतादध्याददाथे अनृतं स्वेन मन्युना दक्षस्य स्वेन मन्युना ।
युवोरित्थाधि सद्मस्वपश्याम हिरण्ययम् ।
धीभिश्चन मनसा स्वेभिरक्षभिः सोमस्य स्वेभिरक्षभिः

1.139.3 युवां स्तोमेभिर्देवयन्तो अश्विनाश्रावयन्त इव श्लोकमायवो युवां हव्याभ्यायवः ।
युवोर्विश्वा अधि श्रियः पृक्षश्च विश्ववेदसा ।
प्रुषायन्ते वां पवयो हिरण्यये रथे दस्रा हिरण्यये

1.139.4 अचेति दस्रा व्यु नाकमृण्वथो युञ्जते वां रथयुजो दिविष्टिष्वध्वस्मानो दिविष्टिषु ।
अधि वां स्थाम वन्धुरे रथे दस्रा हिरण्यये ।
पथेव यन्तावनुशासता रजोऽञ्जसा शासता रजः

1.139.5 शचीभिर्नः शचीवसू दिवा नक्तं दशस्यतम् ।
मा वां रातिरुप दसत्कदा चनास्मद्रातिः कदा चन

1.139.6 वृषन्निन्द्र वृषपाणास इन्दव इमे सुता अद्रिषुतास उद्भिदस्तुभ्यं सुतास उद्भिदः ।
ते त्वा मन्दन्तु दावने महे चित्राय राधसे ।
गीर्भिर्गिर्वाह स्तवमान आ गहि सुमृळीको न आ गहि

1.139.7 ओ षू णो अग्ने शृणुहि त्वमीळितो देवेभ्यो ब्रवसि यज्ञियेभ्यो राजभ्यो यज्ञियेभ्यः ।
यद्ध त्यामङ्गिरोभ्यो धेनुं देवा अदत्तन ।
वि तां दुह्रे अर्यमा कर्तरी सचाँ एष तां वेद मे सचा

1.139.8 मो षु वो अस्मदभि तानि पौंस्या सना भूवन्द्युम्नानि मोत जारिषुरस्मत्पुरोत जारिषुः ।
यद्वश्चित्रं युगेयुगे नव्यं घोषादमर्त्यम् ।
अस्मासु तन्मरुतो यच्च दुष्टरं दिधृता यच्च दुष्टरम्

1.139.9 दध्यङ्ह मे जनुषं पूर्वो अङ्गिराः प्रियमेधः कण्वो अत्रिर्मनुर्विदुस्ते मे पूर्वे मनुर्विदुः ।
तेषां देवेष्वायतिरस्माकं तेषु नाभयः ।
तेषां पदेन मह्या नमे गिरेन्द्राग्नी आ नमे गिरा

1.139.10 होता यक्षद्वनिनो वन्त वार्यं बृहस्पतिर्यजति वेन उक्षभिः पुरुवारेभिरुक्षभिः ।
जगृभ्मा दूरआदिशं श्लोकमद्रेरध त्मना ।
अधारयदररिन्दानि सुक्रतुः पुरू सद्मानि सुक्रतुः

1.139.11 ये देवासो दिव्येकादश स्थ पृथिव्यामध्येकादश स्थ ।
अप्सुक्षितो महिनैकादश स्थ ते देवासो यज्ञमिमं जुषध्वम्

सूक्तम् १.१४०
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, १० त्रिष्टुब्वा, १२-१३ त्रिष्टुप् ।

1.140.1 वेदिषदे प्रियधामाय सुद्युते धासिमिव प्र भरा योनिमग्नये ।
वस्त्रेणेव वासया मन्मना शुचिं ज्योतीरथं शुक्रवर्णं तमोहनम्

1.140.2 अभि द्विजन्मा त्रिवृदन्नमृज्यते संवत्सरे वावृधे जग्धमी पुनः ।
अन्यस्यासा जिह्वया जेन्यो वृषा न्यन्येन वनिनो मृष्ट वारणः

1.140.3 कृष्णप्रुतौ वेविजे अस्य सक्षिता उभा तरेते अभि मातरा शिशुम् ।
प्राचाजिह्वं ध्वसयन्तं तृषुच्युतमा साच्यं कुपयं वर्धनं पितुः

1.140.4 मुमुक्ष्वो मनवे मानवस्यते रघुद्रुवः कृष्णसीतास ऊ जुवः ।
असमना अजिरासो रघुष्यदो वातजूता उप युज्यन्त आशवः

1.140.5 आदस्य ते ध्वसयन्तो वृथेरते कृष्णमभ्वं महि वर्पः करिक्रतः ।
यत्सीं महीमवनिं प्राभि मर्मृशदभिश्वसन्स्तनयन्नेति नानदत्

1.140.6 भूषन्न योऽधि बभ्रूषु नम्नते वृषेव पत्नीरभ्येति रोरुवत् ।
ओजायमानस्तन्वश्च शुम्भते भीमो न शृङ्गा दविधाव दुर्गृभिः

1.140.7 स संस्तिरो विष्टिरः सं गृभायति जानन्नेव जानतीर्नित्य आ शये ।
पुनर्वर्धन्ते अपि यन्ति देव्यमन्यद्वर्पः पित्रोः कृण्वते सचा

1.140.8 तमग्रुवः केशिनीः सं हि रेभिर ऊर्ध्वास्तस्थुर्मम्रुषीः प्रायवे पुनः ।
तासां जरां प्रमुञ्चन्नेति नानददसुं परं जनयञ्जीवमस्तृतम्

1.140.9 अधीवासं परि मातू रिहन्नह तुविग्रेभिः सत्वभिर्याति वि ज्रयः ।
वयो दधत्पद्वते रेरिहत्सदानु श्येनी सचते वर्तनीरह

1.140.10 अस्माकमग्ने मघवत्सु दीदिह्यध श्वसीवान्वृषभो दमूनाः ।
अवास्या शिशुमतीरदीदेर्वर्मेव युत्सु परिजर्भुराणः

1.140.11 इदमग्ने सुधितं दुर्धितादधि प्रियादु चिन्मन्मनः प्रेयो अस्तु ते ।
यत्ते शुक्रं तन्वो रोचते शुचि तेनास्मभ्यं वनसे रत्नमा त्वम्

1.140.12 रथाय नावमुत नो गृहाय नित्यारित्रां पद्वतीं रास्यग्ने ।
अस्माकं वीराँ उत नो मघोनो जनाँश्च या पारयाच्छर्म या च

1.140.13 अभी नो अग्न उक्थमिज्जुगुर्या द्यावाक्षामा सिन्धवश्च स्वगूर्ताः ।
गव्यं यव्यं यन्तो दीर्घाहेषं वरमरुण्यो वरन्त

सूक्तम् १.१४१
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, १२-१३ त्रिष्टुप् ।

1.141.1 बळित्था तद्वपुषे धायि दर्शतं देवस्य भर्गः सहसो यतो जनि ।
यदीमुप ह्वरते साधते मतिरृतस्य धेना अनयन्त सस्रुतः

1.141.2 पृक्षो वपुः पितुमान्नित्य आ शये द्वितीयमा सप्तशिवासु मातृषु ।
तृतीयमस्य वृषभस्य दोहसे दशप्रमतिं जनयन्त योषणः

1.141.3 निर्यदीं बुध्नान्महिषस्य वर्पस ईशानासः शवसा क्रन्त सूरयः ।
यदीमनु प्रदिवो मध्व आधवे गुहा सन्तं मातरिश्वा मथायति

1.141.4 प्र यत्पितुः परमान्नीयते पर्या पृक्षुधो वीरुधो दंसु रोहति ।
उभा यदस्य जनुषं यदिन्वत आदिद्यविष्ठो अभवद्घृणा शुचिः

1.141.5 आदिन्मातॄराविशद्यास्वा शुचिरहिंस्यमान उर्विया वि वावृधे ।
अनु यत्पूर्वा अरुहत्सनाजुवो नि नव्यसीष्ववरासु धावते

1.141.6 आदिद्धोतारं वृणते दिविष्टिषु भगमिव पपृचानास ऋञ्जते ।
देवान्यत्क्रत्वा मज्मना पुरुष्टुतो मर्तं शंसं विश्वधा वेति धायसे

1.141.7 वि यदस्थाद्यजतो वातचोदितो ह्वारो न वक्वा जरणा अनाकृतः ।
तस्य पत्मन्दक्षुषः कृष्णजंहसः शुचिजन्मनो रज आ व्यध्वनः

1.141.8 रथो न यातः शिक्वभिः कृतो द्यामङ्गेभिररुषेभिरीयते ।
आदस्य ते कृष्णासो दक्षि सूरयः शूरस्येव त्वेषथादीषते वयः

1.141.9 त्वया ह्यग्ने वरुणो धृतव्रतो मित्रः शाशद्रे अर्यमा सुदानवः ।
यत्सीमनु क्रतुना विश्वथा विभुररान्न नेमिः परिभूरजायथाः

1.141.10 त्वमग्ने शशमानाय सुन्वते रत्नं यविष्ठ देवतातिमिन्वसि ।
तं त्वा नु नव्यं सहसो युवन्वयं भगं न कारे महिरत्न धीमहि

1.141.11 अस्मे रयिं न स्वर्थं दमूनसं भगं दक्षं न पपृचासि धर्णसिम् ।
रश्मीँरिव यो यमति जन्मनी उभे देवानां शंसमृत आ च सुक्रतुः

1.141.12 उत नः सुद्योत्मा जीराश्वो होता मन्द्रः शृणवच्चन्द्ररथः ।
स नो नेषन्नेषतमैरमूरोऽग्निर्वामं सुवितं वस्यो अच्छ

1.141.13 अस्ताव्यग्निः शिमीवद्भिरर्कैः साम्राज्याय प्रतरं दधानः ।
अमी च ये मघवानो वयं च मिहं न सूरो अति निष्टतन्युः

सूक्तम् १.१४२
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः। । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं - १ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात्, ३ नराशंसः, ४ इळः, ५ बर्हिः, ६ देवीर्द्वारः, ७ उषासानक्ता, ८ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, ९ तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, १० त्वष्टा, ११ वनस्पतिः, १२ स्वाहाकृतयः, १३ इन्द्रः । ।  अनुष्टुप् ।

1.142.1 समिद्धो अग्न आ वह देवाँ अद्य यतस्रुचे ।
तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं सुतसोमाय दाशुषे

1.142.2 घृतवन्तमुप मासि मधुमन्तं तनूनपात् ।
यज्ञं विप्रस्य मावतः शशमानस्य दाशुषः

1.142.3 शुचिः पावको अद्भुतो मध्वा यज्ञं मिमिक्षति ।
नराशंसस्त्रिरा दिवो देवो देवेषु यज्ञियः

1.142.4 ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् ।
इयं हि त्वा मतिर्ममाच्छा सुजिह्व वच्यते

1.142.5 स्तृणानासो यतस्रुचो बर्हिर्यज्ञे स्वध्वरे ।
वृञ्जे देवव्यचस्तममिन्द्राय शर्म सप्रथः

1.142.6 वि श्रयन्तामृतावृधः प्रयै देवेभ्यो महीः ।
पावकासः पुरुस्पृहो द्वारो देवीरसश्चतः

1.142.7 आ भन्दमाने उपाके नक्तोषासा सुपेशसा ।
यह्वी ऋतस्य मातरा सीदतां बर्हिरा सुमत्

1.142.8 मन्द्रजिह्वा जुगुर्वणी होतारा दैव्या कवी ।
यज्ञं नो यक्षतामिमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम्

1.142.9 शुचिर्देवेष्वर्पिता होत्रा मरुत्सु भारती ।
इळा सरस्वती मही बर्हिः सीदन्तु यज्ञियाः

1.142.10 तन्नस्तुरीपमद्भुतं पुरु वारं पुरु त्मना ।
त्वष्टा पोषाय वि ष्यतु राये नाभा नो अस्मयुः

1.142.11 अवसृजन्नुप त्मना देवान्यक्षि वनस्पते ।
अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरः

1.142.12 पूषण्वते मरुत्वते विश्वदेवाय वायवे ।
स्वाहा गायत्रवेपसे हव्यमिन्द्राय कर्तन

1.142.13 स्वाहाकृतान्या गह्युप हव्यानि वीतये ।
इन्द्रा गहि श्रुधी हवं त्वां हवन्ते अध्वरे

सूक्तम् १.१४३
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । जगती, ८ त्रिष्टुप् ।

1.143.1 प्र तव्यसीं नव्यसीं धीतिमग्नये वाचो मतिं सहसः सूनवे भरे ।
अपां नपाद्यो वसुभिः सह प्रियो होता पृथिव्यां न्यसीददृत्वियः

1.143.2 स जायमानः परमे व्योमन्याविरग्निरभवन्मातरिश्वने ।
अस्य क्रत्वा समिधानस्य मज्मना प्र द्यावा शोचिः पृथिवी अरोचयत्

1.143.3 अस्य त्वेषा अजरा अस्य भानवः सुसंदृशः सुप्रतीकस्य सुद्युतः ।
भात्वक्षसो अत्यक्तुर्न सिन्धवोऽग्ने रेजन्ते अससन्तो अजराः

1.143.4 यमेरिरे भृगवो विश्ववेदसं नाभा पृथिव्या भुवनस्य मज्मना ।
अग्निं तं गीर्भिर्हिनुहि स्व आ दमे य एको वस्वो वरुणो न राजति

1.143.5 न यो वराय मरुतामिव स्वनः सेनेव सृष्टा दिव्या यथाशनिः ।
अग्निर्जम्भैस्तिगितैरत्ति भर्वति योधो न शत्रून्स वना न्यृञ्जते

1.143.6 कुविन्नो अग्निरुचथस्य वीरसद्वसुष्कुविद्वसुभिः काममावरत् ।
चोदः कुवित्तुतुज्यात्सातये धियः शुचिप्रतीकं तमया धिया गृणे

1.143.7 घृतप्रतीकं व ऋतस्य धूर्षदमग्निं मित्रं न समिधान ऋञ्जते ।
इन्धानो अक्रो विदथेषु दीद्यच्छुक्रवर्णामुदु नो यंसते धियम्

1.143.8 अप्रयुच्छन्नप्रयुच्छद्भिरग्ने शिवेभिर्नः पायुभिः पाहि शग्मैः ।
अदब्धेभिरदृपितेभिरिष्टेऽनिमिषद्भिः परि पाहि नो जाः

सूक्तम् १.१४४
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती ।

1.144.1 एति प्र होता व्रतमस्य माययोर्ध्वां दधानः शुचिपेशसं धियम् ।
अभि स्रुचः क्रमते दक्षिणावृतो या अस्य धाम प्रथमं ह निंसते

1.144.2 अभीमृतस्य दोहना अनूषत योनौ देवस्य सदने परीवृताः ।
अपामुपस्थे विभृतो यदावसदध स्वधा अधयद्याभिरीयते

1.144.3 युयूषतः सवयसा तदिद्वपुः समानमर्थं वितरित्रता मिथः ।
आदीं भगो न हव्यः समस्मदा वोळ्हुर्न रश्मीन्समयंस्त सारथिः

1.144.4 यमीं द्वा सवयसा सपर्यतः समाने योना मिथुना समोकसा ।
दिवा न नक्तं पलितो युवाजनि पुरू चरन्नजरो मानुषा युगा

1.144.5 तमीं हिन्वन्ति धीतयो दश व्रिशो देवं मर्तास ऊतये हवामहे ।
धनोरधि प्रवत आ स ऋण्वत्यभिव्रजद्भिर्वयुना नवाधित

1.144.6 त्वं ह्यग्ने दिव्यस्य राजसि त्वं पार्थिवस्य पशुपा इव त्मना ।
एनी त एते बृहती अभिश्रिया हिरण्ययी वक्वरी बर्हिराशाते

1.144.7 अग्ने जुषस्व प्रति हर्य तद्वचो मन्द्र स्वधाव ऋतजात सुक्रतो ।
यो विश्वतः प्रत्यङ्ङसि दर्शतो रण्वः संदृष्टौ पितुमाँ इव क्षयः

सूक्तम् १.१४५
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, ५ त्रिष्टुप्।

1.145.1 तं पृच्छता स जगामा स वेद स चिकित्वाँ ईयते सा न्वीयते ।
तस्मिन्सन्ति प्रशिषस्तस्मिन्निष्टयः स वाजस्य शवसः शुष्मिणस्पतिः

1.145.2 तमित्पृच्छन्ति न सिमो वि पृच्छति स्वेनेव धीरो मनसा यदग्रभीत् ।
न मृष्यते प्रथमं नापरं वचोऽस्य क्रत्वा सचते अप्रदृपितः

1.145.3 तमिद्गच्छन्ति जुह्वस्तमर्वतीर्विश्वान्येकः शृणवद्वचांसि मे ।
पुरुप्रैषस्ततुरिर्यज्ञसाधनोऽच्छिद्रोतिः शिशुरादत्त सं रभः

1.145.4 उपस्थायं चरति यत्समारत सद्यो जातस्तत्सार युज्येभिः ।
अभि श्वान्तं मृशते नान्द्ये मुदे यदीं गच्छन्त्युशतीरपिष्ठितम्

1.145.5 स ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप त्वच्युपमस्यां नि धायि ।
व्यब्रवीद्वयुना मर्त्येभ्योऽग्निर्विद्वाँ ऋतचिद्धि सत्यः

सूक्तम् १.१४६
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । त्रिष्टुप्

1.146.1 त्रिमूर्धानं सप्तरश्मिं गृणीषेऽनूनमग्निं पित्रोरुपस्थे ।
निषत्तमस्य चरतो ध्रुवस्य विश्वा दिवो रोचनापप्रिवांसम्

1.146.2 उक्षा महाँ अभि ववक्ष एने अजरस्तस्थावितऊतिरृष्वः ।
उर्व्याः पदो नि दधाति सानौ रिहन्त्यूधो अरुषासो अस्य

1.146.3 समानं वत्समभि संचरन्ती विष्वग्धेनू वि चरतः सुमेके ।
अनपवृज्याँ अध्वनो मिमाने विश्वान्केताँ अधि महो दधाने

1.146.4 धीरासः पदं कवयो नयन्ति नाना हृदा रक्षमाणा अजुर्यम् ।
सिषासन्तः पर्यपश्यन्त सिन्धुमाविरेभ्यो अभवत्सूर्यो नॄन्

1.146.5 दिदृक्षेण्यः परि काष्ठासु जेन्य ईळेन्यो महो अर्भाय जीवसे ।
पुरुत्रा यदभवत्सूरहैभ्यो गर्भेभ्यो मघवा विश्वदर्शतः

सूक्तम् १.१४७
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

1.147.1 कथा ते अग्ने शुचयन्त आयोर्ददाशुर्वाजेभिराशुषाणाः ।
उभे यत्तोके तनये दधाना ऋतस्य सामन्रणयन्त देवाः

1.147.2 बोधा मे अस्य वचसो यविष्ठ मंहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः ।
पीयति त्वो अनु त्वो गृणाति वन्दारुस्ते तन्वं वन्दे अग्ने

1.147.3 ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् ।
ररक्ष तान्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः

1.147.4 यो नो अग्ने अररिवाँ अघायुररातीवा मर्चयति द्वयेन ।
मन्त्रो गुरुः पुनरस्तु सो अस्मा अनु मृक्षीष्ट तन्वं दुरुक्तैः

1.147.5 उत वा यः सहस्य प्रविद्वान्मर्तो मर्तं मर्चयति द्वयेन ।
अतः पाहि स्तवमान स्तुवन्तमग्ने माकिर्नो दुरिताय धायीः

सूक्तम् १.१४८
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

1.148.1 मथीद्यदीं विष्टो मातरिश्वा होतारं विश्वाप्सुं विश्वदेव्यम् ।
नि यं दधुर्मनुष्यासु विक्षु स्वर्ण चित्रं वपुषे विभावम्

1.148.2 ददानमिन्न ददभन्त मन्माग्निर्वरूथं मम तस्य चाकन् ।
जुषन्त विश्वान्यस्य कर्मोपस्तुतिं भरमाणस्य कारोः

1.148.3 नित्ये चिन्नु यं सदने जगृभ्रे प्रशस्तिभिर्दधिरे यज्ञियासः ।
प्र सू नयन्त गृभयन्त इष्टावश्वासो न रथ्यो रारहाणाः

1.148.4 पुरूणि दस्मो नि रिणाति जम्भैराद्रोचते वन आ विभावा ।
आदस्य वातो अनु वाति शोचिरस्तुर्न शर्यामसनामनु द्यून्

1.148.5 न यं रिपवो न रिषण्यवो गर्भे सन्तं रेषणा रेषयन्ति ।
अन्धा अपश्या न दभन्नभिख्या नित्यास ईं प्रेतारो अरक्षन्

सूक्तम् १.१४९
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। विराट्।

1.149.1 महः स राय एषते पतिर्दन्निन इनस्य वसुनः पद आ ।
उप ध्रजन्तमद्रयो विधन्नित्

1.149.2 स यो वृषा नरां न रोदस्योः श्रवोभिरस्ति जीवपीतसर्गः ।
प्र यः सस्राणः शिश्रीत योनौ

1.149.3 आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्वा ।
सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा

1.149.4 अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचानो अस्थात् ।
होता यजिष्ठो अपां सधस्थे

1.149.5 अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या ।
मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश

सूक्तम् १.१५०
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। उष्णिक्

1.150.1 पुरु त्वा दाश्वान्वोचेऽरिरग्ने तव स्विदा ।
तोदस्येव शरण आ महस्य

1.150.2 व्यनिनस्य धनिनः प्रहोषे चिदररुषः ।
कदा चन प्रजिगतो अदेवयोः

1.150.3 स चन्द्रो विप्र मर्त्यो महो व्राधन्तमो दिवि ।
प्रप्रेत्ते अग्ने वनुषः स्याम

सूक्तम् १.१५१
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. १ मित्रः, २-९ मित्रावरुणौ । जगती।

1.151.1 मित्रं न यं शिम्या गोषु गव्यवः स्वाध्यो विदथे अप्सु जीजनन् ।
अरेजेतां रोदसी पाजसा गिरा प्रति प्रियं यजतं जनुषामवः

1.151.2 यद्ध त्यद्वां पुरुमीळ्हस्य सोमिनः प्र मित्रासो न दधिरे स्वाभुवः ।
अध क्रतुं विदतं गातुमर्चत उत श्रुतं वृषणा पस्त्यावतः

1.151.3 आ वां भूषन्क्षितयो जन्म रोदस्योः प्रवाच्यं वृषणा दक्षसे महे ।
यदीमृताय भरथो यदर्वते प्र होत्रया शिम्या वीथो अध्वरम्

1.151.4 प्र सा क्षितिरसुर या महि प्रिय ऋतावानावृतमा घोषथो बृहत् ।
युवं दिवो बृहतो दक्षमाभुवं गां न धुर्युप युञ्जाथे अपः

1.151.5 मही अत्र महिना वारमृण्वथोऽरेणवस्तुज आ सद्मन्धेनवः ।
स्वरन्ति ता उपरताति सूर्यमा निम्रुच उषसस्तक्ववीरिव

1.151.6 आ वामृताय केशिनीरनूषत मित्र यत्र वरुण गातुमर्चथः ।
अव त्मना सृजतं पिन्वतं धियो युवं विप्रस्य मन्मनामिरज्यथः

1.151.7 यो वां यज्ञैः शशमानो ह दाशति कविर्होता यजति मन्मसाधनः ।
उपाह तं गच्छथो वीथो अध्वरमच्छा गिरः सुमतिं गन्तमस्मयू

1.151.8 युवां यज्ञैः प्रथमा गोभिरञ्जत ऋतावाना मनसो न प्रयुक्तिषु ।
भरन्ति वां मन्मना संयता गिरोऽदृप्यता मनसा रेवदाशाथे

1.151.9 रेवद्वयो दधाथे रेवदाशाथे नरा मायाभिरितऊति माहिनम् ।
न वां द्यावोऽहभिर्नोत सिन्धवो न देवत्वं पणयो नानशुर्मघम्

सूक्तम् १.१५२
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ । त्रिष्टुप्।

1.152.1 युवं वस्त्राणि पीवसा वसाथे युवोरच्छिद्रा मन्तवो ह सर्गाः ।
अवातिरतमनृतानि विश्व ऋतेन मित्रावरुणा सचेथे

1.152.2 एतच्चन त्वो वि चिकेतदेषां सत्यो मन्त्रः कविशस्त ऋघावान् ।
त्रिरश्रिं हन्ति चतुरश्रिरुग्रो देवनिदो ह प्रथमा अजूर्यन्

1.152.3 अपादेति प्रथमा पद्वतीनां कस्तद्वां मित्रावरुणा चिकेत ।
गर्भो भारं भरत्या चिदस्य ऋतं पिपर्त्यनृतं नि तारीत्

1.152.4 प्रयन्तमित्परि जारं कनीनां पश्यामसि नोपनिपद्यमानम् ।
अनवपृग्णा वितता वसानं प्रियं मित्रस्य वरुणस्य धाम

1.152.5 अनश्वो जातो अनभीशुरर्वा कनिक्रदत्पतयदूर्ध्वसानुः ।
अचित्तं ब्रह्म जुजुषुर्युवानः प्र मित्रे धाम वरुणे गृणन्तः

1.152.6 आ धेनवो मामतेयमवन्तीर्ब्रह्मप्रियं पीपयन्सस्मिन्नूधन् ।
पित्वो भिक्षेत वयुनानि विद्वानासाविवासन्नदितिमुरुष्येत्

1.152.7 आ वां मित्रावरुणा हव्यजुष्टिं नमसा देवाववसा ववृत्याम् ।
अस्माकं ब्रह्म पृतनासु सह्या अस्माकं वृष्टिर्दिव्या सुपारा

सूक्तम् १.१५३
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ । त्रिष्टुप् ।

1.153.1 यजामहे वां महः सजोषा हव्येभिर्मित्रावरुणा नमोभिः ।
घृतैर्घृतस्नू अध यद्वामस्मे अध्वर्यवो न धीतिभिर्भरन्ति

1.153.2 प्रस्तुतिर्वां धाम न प्रयुक्तिरयामि मित्रावरुणा सुवृक्तिः ।
अनक्ति यद्वां विदथेषु होता सुम्नं वां सूरिर्वृषणावियक्षन्

1.153.3 पीपाय धेनुरदितिरृताय जनाय मित्रावरुणा हविर्दे ।
हिनोति यद्वां विदथे सपर्यन्स रातहव्यो मानुषो न होता

1.153.4 उत वां विक्षु मद्यास्वन्धो गाव आपश्च पीपयन्त देवीः ।
उतो नो अस्य पूर्व्यः पतिर्दन्वीतं पातं पयस उस्रियायाः

सूक्तम् १.१५४
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. विष्णुः। त्रिष्टुप् ।

1.154.1 विष्णोर्नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजांसि ।
यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः

1.154.2 प्र तद्विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा

1.154.3 प्र विष्णवे शूषमेतु मन्म गिरिक्षित उरुगायाय वृष्णे ।
य इदं दीर्घं प्रयतं सधस्थमेको विममे त्रिभिरित्पदेभिः

1.154.4 यस्य त्री पूर्णा मधुना पदान्यक्षीयमाणा स्वधया मदन्ति ।
य उ त्रिधातु पृथिवीमुत द्यामेको दाधार भुवनानि विश्वा

1.154.5 तदस्य प्रियमभि पाथो अश्यां नरो यत्र देवयवो मदन्ति ।
उरुक्रमस्य स हि बन्धुरित्था विष्णोः पदे परमे मध्व उत्सः

1.154.6 ता वां वास्तून्युश्मसि गमध्यै यत्र गावो भूरिशृङ्गा अयासः ।
अत्राह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमव भाति भूरि

सूक्तम् १.१५५
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. विष्णुः, १-३ इन्द्राविष्णू। जगती ।

1.155.1 प्र वः पान्तमन्धसो धियायते महे शूराय विष्णवे चार्चत ।
या सानुनि पर्वतानामदाभ्या महस्तस्थतुरर्वतेव साधुना

1.155.2 त्वेषमित्था समरणं शिमीवतोरिन्द्राविष्णू सुतपा वामुरुष्यति ।
या मर्त्याय प्रतिधीयमानमित्कृशानोरस्तुरसनामुरुष्यथः

1.155.3 ता ईं वर्धन्ति मह्यस्य पौंस्यं नि मातरा नयति रेतसे भुजे ।
दधाति पुत्रोऽवरं परं पितुर्नाम तृतीयमधि रोचने दिवः

1.155.4 तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसीनस्य त्रातुरवृकस्य मीळ्हुषः ।
यः पार्थिवानि त्रिभिरिद्विगामभिरुरु क्रमिष्टोरुगायाय जीवसे

1.155.5 द्वे इदस्य क्रमणे स्वर्दृशोऽभिख्याय मर्त्यो भुरण्यति ।
तृतीयमस्य नकिरा दधर्षति वयश्चन पतयन्तः पतत्रिणः

1.155.6 चतुर्भिः साकं नवतिं च नामभिश्चक्रं न वृत्तं व्यतीँरवीविपत् ।
बृहच्छरीरो विमिमान ऋक्वभिर्युवाकुमारः प्रत्येत्याहवम्

सूक्तम् १.१५६
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. विष्णुः । जगती ।

1.156.1 भवा मित्रो न शेव्यो घृतासुतिर्विभूतद्युम्न एवया उ सप्रथाः ।
अधा ते विष्णो विदुषा चिदर्ध्य स्तोमो यज्ञश्च राध्यो हविष्मता

1.156.2 यः पूर्व्याय वेधसे नवीयसे सुमज्जानये विष्णवे ददाशति ।
यो जातमस्य महतो महि ब्रवत्सेदु श्रवोभिर्युज्यं चिदभ्यसत्

1.156.3 तमु स्तोतारः पूर्व्यं यथा विद ऋतस्य गर्भं जनुषा पिपर्तन ।
आस्य जानन्तो नाम चिद्विवक्तन महस्ते विष्णो सुमतिं भजामहे

1.156.4 तमस्य राजा वरुणस्तमश्विना क्रतुं सचन्त मारुतस्य वेधसः ।
दाधार दक्षमुत्तममहर्विदं व्रजं च विष्णुः सखिवाँ अपोर्णुते

1.156.5 आ यो विवाय सचथाय दैव्य इन्द्राय विष्णुः सुकृते सुकृत्तरः ।
वेधा अजिन्वत्त्रिषधस्थ आर्यमृतस्य भागे यजमानमाभजत्

सूक्तम् १.१५७
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती, ५-६ त्रिष्टुप्।

1.157.1 अबोध्यग्निर्ज्म उदेति सूर्यो व्युषाश्चन्द्रा मह्यावो अर्चिषा ।
आयुक्षातामश्विना यातवे रथं प्रासावीद्देवः सविता जगत्पृथक्

1.157.2 यद्युञ्जाथे वृषणमश्विना रथं घृतेन नो मधुना क्षत्रमुक्षतम् ।
अस्माकं ब्रह्म पृतनासु जिन्वतं वयं धना शूरसाता भजेमहि

1.157.3 अर्वाङ्त्रिचक्रो मधुवाहनो रथो जीराश्वो अश्विनोर्यातु सुष्टुतः ।
त्रिवन्धुरो मघवा विश्वसौभगः शं न आ वक्षद्द्विपदे चतुष्पदे

1.157.4 आ न ऊर्जं वहतमश्विना युवं मधुमत्या नः कशया मिमिक्षतम् ।
प्रायुस्तारिष्टं नी रपांसि मृक्षतं सेधतं द्वेषो भवतं सचाभुवा

1.157.5 युवं ह गर्भं जगतीषु धत्थो युवं विश्वेषु भुवनेष्वन्तः ।
युवमग्निं च वृषणावपश्च वनस्पतीँरश्विनावैरयेथाम्

1.157.6 युवं ह स्थो भिषजा भेषजेभिरथो ह स्थो रथ्या राथ्येभिः ।
अथो ह क्षत्रमधि धत्थ उग्रा यो वां हविष्मान्मनसा ददाश

सूक्तम् १.१५८
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्, ६ अनुष्टुप्

1.158.1 वसू रुद्रा पुरुमन्तू वृधन्ता दशस्यतं नो वृषणावभिष्टौ ।
दस्रा ह यद्रेक्ण औचथ्यो वां प्र यत्सस्राथे अकवाभिरूती

1.158.2 को वां दाशत्सुमतये चिदस्यै वसू यद्धेथे नमसा पदे गोः ।
जिगृतमस्मे रेवतीः पुरंधीः कामप्रेणेव मनसा चरन्ता

1.158.3 युक्तो ह यद्वां तौग्र्याय पेरुर्वि मध्ये अर्णसो धायि पज्रः ।
उप वामवः शरणं गमेयं शूरो नाज्म पतयद्भिरेवैः

1.158.4 उपस्तुतिरौचथ्यमुरुष्येन्मा मामिमे पतत्रिणी वि दुग्धाम् ।
मा मामेधो दशतयश्चितो धाक्प्र यद्वां बद्धस्त्मनि खादति क्षाम्

1.158.5 न मा गरन्नद्यो मातृतमा दासा यदीं सुसमुब्धमवाधुः ।
शिरो यदस्य त्रैतनो वितक्षत्स्वयं दास उरो अंसावपि ग्ध

1.158.6 दीर्घतमा मामतेयो जुजुर्वान्दशमे युगे ।
अपामर्थं यतीनां ब्रह्मा भवति सारथिः

सूक्तम् १.१५९
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. द्यावापृथिवी। जगती।

1.159.1 प्र द्यावा यज्ञैः पृथिवी ऋतावृधा मही स्तुषे विदथेषु प्रचेतसा ।
देवेभिर्ये देवपुत्रे सुदंससेत्था धिया वार्याणि प्रभूषतः

1.159.2 उत मन्ये पितुरद्रुहो मनो मातुर्महि स्वतवस्तद्धवीमभिः ।
सुरेतसा पितरा भूम चक्रतुरुरु प्रजाया अमृतं वरीमभिः

1.159.3 ते सूनवः स्वपसः सुदंससो मही जज्ञुर्मातरा पूर्वचित्तये ।
स्थातुश्च सत्यं जगतश्च धर्मणि पुत्रस्य पाथः पदमद्वयाविनः

1.159.4 ते मायिनो ममिरे सुप्रचेतसो जामी सयोनी मिथुना समोकसा ।
नव्यंनव्यं तन्तुमा तन्वते दिवि समुद्रे अन्तः कवयः सुदीतयः

1.159.5 तद्राधो अद्य सवितुर्वरेण्यं वयं देवस्य प्रसवे मनामहे ।
अस्मभ्यं द्यावापृथिवी सुचेतुना रयिं धत्तं वसुमन्तं शतग्विनम्

सूक्तम् १.१६०
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. द्यावापृथिवी। जगती

1.160.1 ते हि द्यावापृथिवी विश्वशम्भुव ऋतावरी रजसो धारयत्कवी ।
सुजन्मनी धिषणे अन्तरीयते देवो देवी धर्मणा सूर्यः शुचिः

1.160.2 उरुव्यचसा महिनी असश्चता पिता माता च भुवनानि रक्षतः ।
सुधृष्टमे वपुष्ये न रोदसी पिता यत्सीमभि रूपैरवासयत्

1.160.3 स वह्निः पुत्रः पित्रोः पवित्रवान्पुनाति धीरो भुवनानि मायया ।
धेनुं च पृश्निं वृषभं सुरेतसं विश्वाहा शुक्रं पयो अस्य दुक्षत

1.160.4 अयं देवानामपसामपस्तमो यो जजान रोदसी विश्वशम्भुवा ।
वि यो ममे रजसी सुक्रतूययाजरेभि स्कम्भनेभिः समानृचे

1.160.5 ते नो गृणाने महिनी महि श्रवः क्षत्रं द्यावापृथिवी धासथो बृहत् ।
येनाभि कृष्टीस्ततनाम विश्वहा पनाय्यमोजो अस्मे समिन्वतम्

सूक्तम् १.१६१
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। जगती, १४ त्रिष्टुप्  ।

1.161.1 किमु श्रेष्ठः किं यविष्ठो न आजगन्किमीयते दूत्यं कद्यदूचिम ।
न निन्दिम चमसं यो महाकुलोऽग्ने भ्रातर्द्रुण इद्भूतिमूदिम

1.161.2 एकं चमसं चतुरः कृणोतन तद्वो देवा अब्रुवन्तद्व आगमम् ।
सौधन्वना यद्येवा करिष्यथ साकं देवैर्यज्ञियासो भविष्यथ

1.161.3 अग्निं दूतं प्रति यदब्रवीतनाश्वः कर्त्वो रथ उतेह कर्त्वः ।
धेनुः कर्त्वा युवशा कर्त्वा द्वा तानि भ्रातरनु वः कृत्व्येमसि

1.161.4 चकृवांस ऋभवस्तदपृच्छत क्वेदभूद्यः स्य दूतो न आजगन् ।
यदावाख्यच्चमसाञ्चतुरः कृतानादित्त्वष्टा ग्नास्वन्तर्न्यानजे

1.161.5 हनामैनाँ इति त्वष्टा यदब्रवीच्चमसं ये देवपानमनिन्दिषुः ।
अन्या नामानि कृण्वते सुते सचाँ अन्यैरेनान्कन्या नामभि स्परत्

1.161.6 इन्द्रो हरी युयुजे अश्विना रथं बृहस्पतिर्विश्वरूपामुपाजत ।
ऋभुर्विभ्वा वाजो देवाँ अगच्छत स्वपसो यज्ञियं भागमैतन

1.161.7 निश्चर्मणो गामरिणीत धीतिभिर्या जरन्ता युवशा ताकृणोतन ।
सौधन्वना अश्वादश्वमतक्षत युक्त्वा रथमुप देवाँ अयातन

1.161.8 इदमुदकं पिबतेत्यब्रवीतनेदं वा घा पिबता मुञ्जनेजनम् ।
सौधन्वना यदि तन्नेव हर्यथ तृतीये घा सवने मादयाध्वै

1.161.9 आपो भूयिष्ठा इत्येको अब्रवीदग्निर्भूयिष्ठ इत्यन्यो अब्रवीत् ।
वधर्यन्तीं बहुभ्यः प्रैको अब्रवीदृता वदन्तश्चमसाँ अपिंशत

1.161.10 श्रोणामेक उदकं गामवाजति मांसमेकः पिंशति सूनयाभृतम् ।
आ निम्रुचः शकृदेको अपाभरत्किं स्वित्पुत्रेभ्यः पितरा उपावतुः

1.161.11 उद्वत्स्वस्मा अकृणोतना तृणं निवत्स्वपः स्वपस्यया नरः ।
अगोह्यस्य यदसस्तना गृहे तदद्येदमृभवो नानु गच्छथ

1.161.12 सम्मील्य यद्भुवना पर्यसर्पत क्व स्वित्तात्या पितरा व आसतुः ।
अशपत यः करस्नं व आददे यः प्राब्रवीत्प्रो तस्मा अब्रवीतन

1.161.13 सुषुप्वांस ऋभवस्तदपृच्छतागोह्य क इदं नो अबूबुधत् ।
श्वानं बस्तो बोधयितारमब्रवीत्संवत्सर इदमद्या व्यख्यत

1.161.14 दिवा यान्ति मरुतो भूम्याग्निरयं वातो अन्तरिक्षेण याति ।
अद्भिर्याति वरुणः समुद्रैर्युष्माँ इच्छन्तः शवसो नपातः

सूक्तम् १.१६२
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्वः । त्रिष्टुप्, ३, ६ जगती।

1.162.1 मा नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद्वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि

1.162.2 यन्निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङजो मेम्यद्विश्वरूप इन्द्रापूष्णोः प्रियमप्येति पाथः

1.162.3 एष च्छागः पुरो अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत्पुरोळाशमर्वता त्वष्टेदेनं सौश्रवसाय जिन्वति

1.162.4 यद्धविष्यमृतुशो देवयानं त्रिर्मानुषाः पर्यश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्नजः

1.162.5 होताध्वर्युरावया अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ उत शंस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम्

1.162.6 यूपव्रस्का उत ये यूपवाहाश्चषालं ये अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनं सम्भरन्त्युतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु

1.162.7 उप प्रागात्सुमन्मेऽधायि मन्म देवानामाशा उप वीतपृष्ठः ।
अन्वेनं विप्रा ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम्

1.162.8 यद्वाजिनो दाम संदानमर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुरस्य ।
यद्वा घास्य प्रभृतमास्ये तृणं सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु

1.162.9 यदश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद्वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तमस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर्यन्नखेषु सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु

1.162.10 यदूवध्यमुदरस्यापवाति य आमस्य क्रविषो गन्धो अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधं शृतपाकं पचन्तु

1.162.11 यत्ते गात्रादग्निना पच्यमानादभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद्भूम्यामा श्रिषन्मा तृणेषु देवेभ्यस्तदुशद्भ्यो रातमस्तु

1.162.12 ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ईमाहुः सुरभिर्निर्हरेति ।
ये चार्वतो मांसभिक्षामुपासत उतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु

1.162.13 यन्नीक्षणं माँस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणामङ्काः सूनाः परि भूषन्त्यश्वम्

1.162.14 निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच्च पड्बीशमर्वतः ।
यच्च पपौ यच्च घासिं जघास सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु

1.162.15 मा त्वाग्निर्ध्वनयीद्धूमगन्धिर्मोखा भ्राजन्त्यभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतमभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम्

1.162.16 यदश्वाय वास उपस्तृणन्त्यधीवासं या हिरण्यान्यस्मै ।
संदानमर्वन्तं पड्बीशं प्रिया देवेष्वा यामयन्ति

1.162.17 यत्ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि

1.162.18 चतुस्त्रिंशद्वाजिनो देवबन्धोर्वङ्क्रीरश्वस्य स्वधितिः समेति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्परुरनुघुष्या वि शस्त

1.162.19 एकस्त्वष्टुरश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस्तथ ऋतुः ।
या ते गात्राणामृतुथा कृणोमि ताता पिण्डानां प्र जुहोम्यग्नौ

1.162.20 मा त्वा तपत्प्रिय आत्मापियन्तं मा स्वधितिस्तन्व आ तिष्ठिपत्ते ।
मा ते गृध्नुरविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्यसिना मिथू कः

1.162.21 न वा उ एतन्म्रियसे न रिष्यसि देवाँ इदेषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती अभूतामुपास्थाद्वाजी धुरि रासभस्य

1.162.22 सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुंसः पुत्राँ उत विश्वापुषं रयिम् ।
अनागास्त्वं नो अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो अश्वो वनतां हविष्मान्

सूक्तम् १.१६३
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. अश्वः । त्रिष्टुप् ।

1.163.1 यदक्रन्दः प्रथमं जायमान उद्यन्समुद्रादुत वा पुरीषात् ।
श्येनस्य पक्षा हरिणस्य बाहू उपस्तुत्यं महि जातं ते अर्वन्

1.163.2 यमेन दत्तं त्रित एनमायुनगिन्द्र एणं प्रथमो अध्यतिष्ठत् ।
गन्धर्वो अस्य रशनामगृभ्णात्सूरादश्वं वसवो निरतष्ट

1.163.3 असि यमो अस्यादित्यो अर्वन्नसि त्रितो गुह्येन व्रतेन ।
असि सोमेन समया विपृक्त आहुस्ते त्रीणि दिवि बन्धनानि

1.163.4 त्रीणि त आहुर्दिवि बन्धनानि त्रीण्यप्सु त्रीण्यन्तः समुद्रे ।
उतेव मे वरुणश्छन्त्स्यर्वन्यत्रा त आहुः परमं जनित्रम्

1.163.5 इमा ते वाजिन्नवमार्जनानीमा शफानां सनितुर्निधाना ।
अत्रा ते भद्रा रशना अपश्यमृतस्य या अभिरक्षन्ति गोपाः

1.163.6 आत्मानं ते मनसारादजानामवो दिवा पतयन्तं पतंगम् ।
शिरो अपश्यं पथिभिः सुगेभिररेणुभिर्जेहमानं पतत्रि

1.163.7 अत्रा ते रूपमुत्तममपश्यं जिगीषमाणमिष आ पदे गोः ।
यदा ते मर्तो अनु भोगमानळादिद्ग्रसिष्ठ ओषधीरजीगः

1.163.8 अनु त्वा रथो अनु मर्यो अर्वन्ननु गावोऽनु भगः कनीनाम् ।
अनु व्रातासस्तव सख्यमीयुरनु देवा ममिरे वीर्यं ते

1.163.9 हिरण्यशृङ्गोऽयो अस्य पादा मनोजवा अवर इन्द्र आसीत् ।
देवा इदस्य हविरद्यमायन्यो अर्वन्तं प्रथमो अध्यतिष्ठत्

1.163.10 ईर्मान्तासः सिलिकमध्यमासः सं शूरणासो दिव्यासो अत्याः ।
हंसा इव श्रेणिशो यतन्ते यदाक्षिषुर्दिव्यमज्ममश्वाः

1.163.11 तव शरीरं पतयिष्ण्वर्वन्तव चित्तं वात इव ध्रजीमान् ।
तव शृङ्गाणि विष्ठिता पुरुत्रारण्येषु जर्भुराणा चरन्ति

1.163.12 उप प्रागाच्छसनं वाज्यर्वा देवद्रीचा मनसा दीध्यानः ।
अजः पुरो नीयते नाभिरस्यानु पश्चात्कवयो यन्ति रेभाः

1.163.13 उप प्रागात्परमं यत्सधस्थमर्वाँ अच्छा पितरं मातरं च ।
अद्या देवाञ्जुष्टतमो हि गम्या अथा शास्ते दाशुषे वार्याणि

सूक्तम् १.१६४
ऋषिः: दीर्घतमा औचथ्यः । अनुक्रमणिका: दे. १-४१ विश्वे देवाः, ४२ आद्यर्धर्चस्य वाक्, द्वितीयस्य आपः, ४३ आद्यर्धर्चस्य शकधूमः, द्वितीयस्य सोमः, ४४ केशिनः( अग्निः सूर्यो वायुश्च), ४५ वाक्, ४६ - ४७ सूर्यः, ४८ संवत्सरकालचक्रम्, ४९ सरस्वती, ५० साध्याः, ५१ सूर्यः, पर्जन्याग्नयो वा, ५२ सरस्वान्, सूर्यो वा। त्रिष्टुप, १२, १५, २३, २९, ३६, ४१ जगती, ४२ प्रस्तारपंक्तिः, ५१ अनुष्टुप् ।

1.164.1 अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः ।
तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम्

1.164.2 सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा ।
त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः

1.164.3 इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः ।
सप्त स्वसारो अभि सं नवन्ते यत्र गवां निहिता सप्त नाम

1.164.4 को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति ।
भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत्

1.164.5 पाकः पृच्छामि मनसाविजानन्देवानामेना निहिता पदानि ।
वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून्वि तत्निरे कवय ओतवा उ

1.164.6 अचिकित्वाञ्चिकितुषश्चिदत्र कवीन्पृच्छामि विद्मने न विद्वान् ।
वि यस्तस्तम्भ षळिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम्

1.164.7 इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः ।
शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदापुः

1.164.8 माता पितरमृत आ बभाज धीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे ।
सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः

1.164.9 युक्ता मातासीद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः ।
अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योजनेषु

1.164.10 तिस्रो मातॄस्त्रीन्पितॄन्बिभ्रदेक ऊर्ध्वस्तस्थौ नेमव ग्लापयन्ति ।
मन्त्रयन्ते दिवो अमुष्य पृष्ठे विश्वविदं वाचमविश्वमिन्वाम्

1.164.11 द्वादशारं नहि तज्जराय वर्वर्ति चक्रं परि द्यामृतस्य ।
आ पुत्रा अग्ने मिथुनासो अत्र सप्त शतानि विंशतिश्च तस्थुः

1.164.12 पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् ।
अथेमे अन्य उपरे विचक्षणं सप्तचक्रे षळर आहुरर्पितम्

1.164.13 पञ्चारे चक्रे परिवर्तमाने तस्मिन्ना तस्थुर्भुवनानि विश्वा ।
तस्य नाक्षस्तप्यते भूरिभारः सनादेव न शीर्यते सनाभिः

1.164.14 सनेमि चक्रमजरं वि वावृत उत्तानायां दश युक्ता वहन्ति ।
सूर्यस्य चक्षू रजसैत्यावृतं तस्मिन्नार्पिता भुवनानि विश्वा

1.164.15 साकंजानां सप्तथमाहुरेकजं षळिद्यमा ऋषयो देवजा इति ।
तेषामिष्टानि विहितानि धामश स्थात्रे रेजन्ते विकृतानि रूपशः

1.164.16 स्त्रियः सतीस्ताँ उ मे पुंस आहुः पश्यदक्षण्वान्न वि चेतदन्धः ।
कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत्

1.164.17 अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अन्तः

1.164.18 अवः परेण पितरं यो अस्यानुवेद पर एनावरेण ।
कवीयमानः क इह प्र वोचद्देवं मनः कुतो अधि प्रजातम्

1.164.19 ये अर्वाञ्चस्ताँ उ पराच आहुर्ये पराञ्चस्ताँ उ अर्वाच आहुः ।
इन्द्रश्च या चक्रथुः सोम तानि धुरा न युक्ता रजसो वहन्ति

1.164.20 द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभि चाकशीति

1.164.21 यत्रा सुपर्णा अमृतस्य भागमनिमेषं विदथाभिस्वरन्ति ।
इनो विश्वस्य भुवनस्य गोपाः स मा धीरः पाकमत्रा विवेश

1.164.22 यस्मिन्वृक्षे मध्वदः सुपर्णा निविशन्ते सुवते चाधि विश्वे ।
तस्येदाहुः पिप्पलं स्वाद्वग्रे तन्नोन्नशद्यः पितरं न वेद

1.164.23 यद्गायत्रे अधि गायत्रमाहितं त्रैष्टुभाद्वा त्रैष्टुभं निरतक्षत ।
यद्वा जगज्जगत्याहितं पदं य इत्तद्विदुस्ते अमृतत्वमानशुः

1.164.24 गायत्रेण प्रति मिमीते अर्कमर्केण साम त्रैष्टुभेन वाकम् ।
वाकेन वाकं द्विपदा चतुष्पदाक्षरेण मिमते सप्त वाणीः

1.164.25 जगता सिन्धुं दिव्यस्तभायद्रथंतरे सूर्यं पर्यपश्यत् ।
गायत्रस्य समिधस्तिस्र आहुस्ततो मह्ना प्र रिरिचे महित्वा

1.164.26 उप ह्वये सुदुघां धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेनाम् ।
श्रेष्ठं सवं सविता साविषन्नोऽभीद्धो घर्मस्तदु षु प्र वोचम्

1.164.27 हिङ्कृण्वती वसुपत्नी वसूनां वत्समिच्छन्ती मनसाभ्यागात् ।
दुहामश्विभ्यां पयो अघ्न्येयं सा वर्धतां महते सौभगाय

1.164.28 गौरमीमेदनु वत्सं मिषन्तं मूर्धानं हिङ्ङकृणोन्मातवा उ ।
सृक्वाणं घर्ममभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः

1.164.29 अयं स शिङ्क्ते येन गौरभीवृता मिमाति मायुं ध्वसनावधि श्रिता ।
सा चित्तिभिर्नि हि चकार मर्त्यं विद्युद्भवन्ती प्रति वव्रिमौहत

1.164.30 अनच्छये तुरगातु जीवमेजद्ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम् ।
जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः

1.164.31 अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः

1.164.32 य ईं चकार न सो अस्य वेद य ईं ददर्श हिरुगिन्नु तस्मात् ।
स मातुर्योना परिवीतो अन्तर्बहुप्रजा निरृतिमा विवेश

1.164.33 द्यौर्मे पिता जनिता नाभिरत्र बन्धुर्मे माता पृथिवी महीयम् ।
उत्तानयोश्चम्वोर्योनिरन्तरत्रा पिता दुहितुर्गर्भमाधात्

1.164.34 पृच्छामि त्वा परमन्तं पृथिव्याः पृच्छामि यत्र भुवनस्य नाभिः ।
पृच्छामि त्वा वृष्णो अश्वस्य रेतः पृच्छामि वाचः परमं व्योम

1.164.35 इयं वेदिः परो अन्तः पृथिव्या अयं यज्ञो भुवनस्य नाभिः ।
अयं सोमो वृष्णो अश्वस्य रेतो ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम

1.164.36 सप्तार्धगर्भा भुवनस्य रेतो विष्णोस्तिष्ठन्ति प्रदिशा विधर्मणि ।
ते धीतिभिर्मनसा ते विपश्चितः परिभुवः परि भवन्ति विश्वतः

1.164.37 न वि जानामि यदिवेदमस्मि निण्यः संनद्धो मनसा चरामि ।
यदा मागन्प्रथमजा ऋतस्यादिद्वाचो अश्नुवे भागमस्याः

1.164.38 अपाङ्प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ।
ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्ता न्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम्

1.164.39 ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तन्न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते

1.164.40 सूयवसाद्भगवती हि भूया अथो वयं भगवन्तः स्याम ।
अद्धि तृणमघ्न्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती

1.164.41 गौरीर्मिमाय सलिलानि तक्षत्येकपदी द्विपदी सा चतुष्पदी ।
अष्टापदी नवपदी बभूवुषी सहस्राक्षरा परमे व्योमन्

1.164.42 तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः ।
ततः क्षरत्यक्षरं तद्विश्वमुप जीवति

1.164.43 शकमयं धूममारादपश्यं विषूवता पर एनावरेण ।
उक्षाणं पृश्निमपचन्त वीरास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन्

1.164.44 त्रयः केशिन ऋतुथा वि चक्षते संवत्सरे वपत एक एषाम् ।
विश्वमेको अभि चष्टे शचीभिर्ध्राजिरेकस्य ददृशे न रूपम्

1.164.45 चत्वारि वाक्परिमिता पदानि तानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः ।
गुहा त्रीणि निहिता नेङ्गयन्ति तुरीयं वाचो मनुष्या वदन्ति

1.164.46 इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमाहुरथो दिव्यः स सुपर्णो गरुत्मान् ।
एकं सद्विप्रा बहुधा वदन्त्यग्निं यमं मातरिश्वानमाहुः

1.164.47 कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
त आववृत्रन्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवी व्युद्यते

1.164.48 द्वादश प्रधयश्चक्रमेकं त्रीणि नभ्यानि क उ तच्चिकेत ।
तस्मिन्साकं त्रिशता न शङ्कवोऽर्पिताः षष्टिर्न चलाचलासः

1.164.49 यस्ते स्तनः शशयो यो मयोभूर्येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि ।
यो रत्नधा वसुविद्यः सुदत्रः सरस्वति तमिह धातवे कः

1.164.50 यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः

1.164.51 समानमेतदुदकमुच्चैत्यव चाहभिः ।
भूमिं पर्जन्या जिन्वन्ति दिवं जिन्वन्त्यग्नयः

1.164.52 दिव्यं सुपर्णं वायसं बृहन्तमपां गर्भं दर्शतमोषधीनाम् ।
अभीपतो वृष्टिभिस्तर्पयन्तं सरस्वन्तमवसे जोहवीमि

सूक्तम् १.१६५
ऋषिः: १,२,४,६,८,१०-१२ इन्द्रः, ३,५,७,९ मरुतः, १३-१५ अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुत्वानिन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.165.1 कया शुभा सवयसः सनीळाः समान्या मरुतः सं मिमिक्षुः ।
कया मती कुत एतास एतेऽर्चन्ति शुष्मं वृषणो वसूया

1.165.2 कस्य ब्रह्माणि जुजुषुर्युवानः को अध्वरे मरुत आ ववर्त ।
श्येनाँ इव ध्रजतो अन्तरिक्षे केन महा मनसा रीरमाम

1.165.3 कुतस्त्वमिन्द्र माहिनः सन्नेको यासि सत्पते किं त इत्था ।
सं पृच्छसे समराणः शुभानैर्वोचेस्तन्नो हरिवो यत्ते अस्मे

1.165.4 ब्रह्माणि मे मतयः शं सुतासः शुष्म इयर्ति प्रभृतो मे अद्रिः ।
आ शासते प्रति हर्यन्त्युक्थेमा हरी वहतस्ता नो अच्छ

1.165.5 अतो वयमन्तमेभिर्युजानाः स्वक्षत्रेभिस्तन्वः शुम्भमानाः ।
महोभिरेताँ उप युज्महे न्विन्द्र स्वधामनु हि नो बभूथ

1.165.6 क्व स्या वो मरुतः स्वधासीद्यन्मामेकं समधत्ताहिहत्ये ।
अहं ह्युग्रस्तविषस्तुविष्मान्विश्वस्य शत्रोरनमं वधस्नैः

1.165.7 भूरि चकर्थ युज्येभिरस्मे समानेभिर्वृषभ पौंस्येभिः ।
भूरीणि हि कृणवामा शविष्ठेन्द्र क्रत्वा मरुतो यद्वशाम

1.165.8 वधीं वृत्रं मरुत इन्द्रियेण स्वेन भामेन तविषो बभूवान् ।
अहमेता मनवे विश्वश्चन्द्राः सुगा अपश्चकर वज्रबाहुः

1.165.9 अनुत्तमा ते मघवन्नकिर्नु न त्वावाँ अस्ति देवता विदानः ।
न जायमानो नशते न जातो यानि करिष्या कृणुहि प्रवृद्ध

1.165.10 एकस्य चिन्मे विभ्वस्त्वोजो या नु दधृष्वान्कृणवै मनीषा ।
अहं ह्युग्रो मरुतो विदानो यानि च्यवमिन्द्र इदीश एषाम्

1.165.11 अमन्दन्मा मरुत स्तोमो अत्र यन्मे नरः श्रुत्यं ब्रह्म चक्र ।
इन्द्राय वृष्णे सुमखाय मह्यं सख्ये सखायस्तन्वे तनूभिः

1.165.12 एवेदेते प्रति मा रोचमाना अनेद्यः श्रव एषो दधानाः ।
संचक्ष्या मरुतश्चन्द्रवर्णा अच्छान्त मे छदयाथा च नूनम्

1.165.13 को न्वत्र मरुतो मामहे वः प्र यातन सखीँरच्छा सखायः ।
मन्मानि चित्रा अपिवातयन्त एषां भूत नवेदा म ऋतानाम्

1.165.14 आ यद्दुवस्याद्दुवसे न कारुरस्माञ्चक्रे मान्यस्य मेधा ।
ओ षु वर्त्त मरुतो विप्रमच्छेमा ब्रह्माणि जरिता वो अर्चत्

1.165.15 एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१६६
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, १४-१५ त्रिष्टुप्।

1.166.1 तन्नु वोचाम रभसाय जन्मने पूर्वं महित्वं वृषभस्य केतवे ।
ऐधेव यामन्मरुतस्तुविष्वणो युधेव शक्रास्तविषाणि कर्तन

1.166.2 नित्यं न सूनुं मधु बिभ्रत उप क्रीळन्ति क्रीळा विदथेषु घृष्वयः ।
नक्षन्ति रुद्रा अवसा नमस्विनं न मर्धन्ति स्वतवसो हविष्कृतम्

1.166.3 यस्मा ऊमासो अमृता अरासत रायस्पोषं च हविषा ददाशुषे ।
उक्षन्त्यस्मै मरुतो हिता इव पुरू रजांसि पयसा मयोभुवः

1.166.4 आ ये रजांसि तविषीभिरव्यत प्र व एवासः स्वयतासो अध्रजन् ।
भयन्ते विश्वा भुवनानि हर्म्या चित्रो वो यामः प्रयतास्वृष्टिषु

1.166.5 यत्त्वेषयामा नदयन्त पर्वतान्दिवो वा पृष्ठं नर्या अचुच्यवुः ।
विश्वो वो अज्मन्भयते वनस्पती रथीयन्तीव प्र जिहीत ओषधिः

1.166.6 यूयं न उग्रा मरुतः सुचेतुनारिष्टग्रामाः सुमतिं पिपर्तन ।
यत्रा वो दिद्युद्रदति क्रिविर्दती रिणाति पश्वः सुधितेव बर्हणा

1.166.7 प्र स्कम्भदेष्णा अनवभ्रराधसोऽलातृणासो विदथेषु सुष्टुताः ।
अर्चन्त्यर्कं मदिरस्य पीतये विदुर्वीरस्य प्रथमानि पौंस्या

1.166.8 शतभुजिभिस्तमभिह्रुतेरघात्पूर्भी रक्षता मरुतो यमावत ।
जनं यमुग्रास्तवसो विरप्शिनः पाथना शंसात्तनयस्य पुष्टिषु

1.166.9 विश्वानि भद्रा मरुतो रथेषु वो मिथस्पृध्येव तविषाण्याहिता ।
अंसेष्वा वः प्रपथेषु खादयोऽक्षो वश्चक्रा समया वि वावृते

1.166.10 भूरीणि भद्रा नर्येषु बाहुषु वक्षस्सु रुक्मा रभसासो अञ्जयः ।
अंसेष्वेताः पविषु क्षुरा अधि वयो न पक्षान्व्यनु श्रियो धिरे

1.166.11 महान्तो मह्ना विभ्वो विभूतयो दूरेदृशो ये दिव्या इव स्तृभिः ।
मन्द्राः सुजिह्वाः स्वरितार आसभिः सम्मिश्ला इन्द्रे मरुतः परिष्टुभः

1.166.12 तद्वः सुजाता मरुतो महित्वनं दीर्घं वो दात्रमदितेरिव व्रतम् ।
इन्द्रश्चन त्यजसा वि ह्रुणाति तज्जनाय यस्मै सुकृते अराध्वम्

1.166.13 तद्वो जामित्वं मरुतः परे युगे पुरू यच्छंसममृतास आवत ।
अया धिया मनवे श्रुष्टिमाव्या साकं नरो दंसनैरा चिकित्रिरे

1.166.14 येन दीर्घं मरुतः शूशवाम युष्माकेन परीणसा तुरासः ।
आ यत्ततनन्वृजने जनास एभिर्यज्ञेभिस्तदभीष्टिमश्याम्

1.166.15 एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१६७
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. १ इन्द्रः, २-११ मरुतः। त्रिष्टुप्, (१० पुरस्ताज्ज्योतिः)  ।

1.167.1 सहस्रं त इन्द्रोतयो नः सहस्रमिषो हरिवो गूर्ततमाः ।
सहस्रं रायो मादयध्यै सहस्रिण उप नो यन्तु वाजाः

1.167.2 आ नोऽवोभिर्मरुतो यान्त्वच्छा ज्येष्ठेभिर्वा बृहद्दिवैः सुमायाः ।
अध यदेषां नियुतः परमाः समुद्रस्य चिद्धनयन्त पारे

1.167.3 मिम्यक्ष येषु सुधिता घृताची हिरण्यनिर्णिगुपरा न ऋष्टिः ।
गुहा चरन्ती मनुषो न योषा सभावती विदथ्येव सं वाक्

1.167.4 परा शुभ्रा अयासो यव्या साधारण्येव मरुतो मिमिक्षुः ।
न रोदसी अप नुदन्त घोरा जुषन्त वृधं सख्याय देवाः

1.167.5 जोषद्यदीमसुर्या सचध्यै विषितस्तुका रोदसी नृमणाः ।
आ सूर्येव विधतो रथं गात्त्वेषप्रतीका नभसो नेत्या

1.167.6 आस्थापयन्त युवतिं युवानः शुभे निमिश्लां विदथेषु पज्राम् ।
अर्को यद्वो मरुतो हविष्मान्गायद्गाथं सुतसोमो दुवस्यन्

1.167.7 प्र तं विवक्मि वक्म्यो य एषां मरुतां महिमा सत्यो अस्ति ।
सचा यदीं वृषमणा अहंयु स्थिरा चिज्जनीर्वहते सुभागाः

1.167.8 पान्ति मित्रावरुणाववद्याच्चयत ईमर्यमो अप्रशस्तान् ।
उत च्यवन्ते अच्युता ध्रुवाणि वावृध ईं मरुतो दातिवारः

1.167.9 नही नु वो मरुतो अन्त्यस्मे आरात्ताच्चिच्छवसो अन्तमापुः ।
ते धृष्णुना शवसा शूशुवांसोऽर्णो न द्वेषो धृषता परि ष्ठुः

1.167.10 वयमद्येन्द्रस्य प्रेष्ठा वयं श्वो वोचेमहि समर्ये ।
वयं पुरा महि च नो अनु द्यून्तन्न ऋभुक्षा नरामनु ष्यात्

1.167.11 एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१६८
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, ८-१० त्रिष्टुप्।

1.168.1 यज्ञायज्ञा वः समना तुतुर्वणिर्धियंधियं वो देवया उ दधिध्वे ।
आ वोऽर्वाचः सुविताय रोदस्योर्महे ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः

1.168.2 वव्रासो न ये स्वजाः स्वतवस इषं स्वरभिजायन्त धूतयः ।
सहस्रियासो अपां नोर्मय आसा गावो वन्द्यासो नोक्षणः

1.168.3 सोमासो न ये सुतास्तृप्तांशवो हृत्सु पीतासो दुवसो नासते ।
ऐषामंसेषु रम्भिणीव रारभे हस्तेषु खादिश्च कृतिश्च सं दधे

1.168.4 अव स्वयुक्ता दिव आ वृथा ययुरमर्त्याः कशया चोदत त्मना ।
अरेणवस्तुविजाता अचुच्यवुर्दृळ्हानि चिन्मरुतो भ्राजदृष्टयः

1.168.5 को वोऽन्तर्मरुत ऋष्टिविद्युतो रेजति त्मना हन्वेव जिह्वया ।
धन्वच्युत इषां न यामनि पुरुप्रैषा अहन्यो नैतशः

1.168.6 क्व स्विदस्य रजसो महस्परं क्वावरं मरुतो यस्मिन्नायय ।
यच्च्यावयथ विथुरेव संहितं व्यद्रिणा पतथ त्वेषमर्णवम्

1.168.7 सातिर्न वोऽमवती स्वर्वती त्वेषा विपाका मरुतः पिपिष्वती ।
भद्रा वो रातिः पृणतो न दक्षिणा पृथुज्रयी असुर्येव जञ्जती

1.168.8 प्रति ष्टोभन्ति सिन्धवः पविभ्यो यदभ्रियां वाचमुदीरयन्ति ।
अव स्मयन्त विद्युतः पृथिव्यां यदी घृतं मरुतः प्रुष्णुवन्ति

1.168.9 असूत पृश्निर्महते रणाय त्वेषमयासां मरुतामनीकम् ।
ते सप्सरासोऽजनयन्ताभ्वमादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन्

1.168.10 एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१६९
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, २ चतुष्पदा विराट्।

1.169.1 महश्चित्त्वमिन्द्र यत एतान्महश्चिदसि त्यजसो वरूता ।
स नो वेधो मरुतां चिकित्वान्सुम्ना वनुष्व तव हि प्रेष्ठा

1.169.2 अयुज्रन्त इन्द्र विश्वकृष्टीर्विदानासो निष्षिधो मर्त्यत्रा ।
मरुतां पृत्सुतिर्हासमाना स्वर्मीळ्हस्य प्रधनस्य सातौ

1.169.3 अम्यक्सा त इन्द्र ऋष्टिरस्मे सनेम्यभ्वं मरुतो जुनन्ति ।
अग्निश्चिद्धि ष्मातसे शुशुक्वानापो न द्वीपं दधति प्रयांसि

1.169.4 त्वं तू न इन्द्र तं रयिं दा ओजिष्ठया दक्षिणयेव रातिम् ।
स्तुतश्च यास्ते चकनन्त वायो स्तनं न मध्वः पीपयन्त वाजैः

1.169.5 त्वे राय इन्द्र तोशतमाः प्रणेतारः कस्य चिदृतायोः ।
ते षु णो मरुतो मृळयन्तु ये स्मा पुरा गातूयन्तीव देवाः

1.169.6 प्रति प्र याहीन्द्र मीळ्हुषो नॄन्महः पार्थिवे सदने यतस्व ।
अध यदेषां पृथुबुध्नास एतास्तीर्थे नार्यः पौंस्यानि तस्थुः

1.169.7 प्रति घोराणामेतानामयासां मरुतां शृण्व आयतामुपब्दिः ।
ये मर्त्यं पृतनायन्तमूमैरृणावानं न पतयन्त सर्गैः

1.169.8 त्वं मानेभ्य इन्द्र विश्वजन्या रदा मरुद्भिः शुरुधो गोअग्राः ।
स्तवानेभि स्तवसे देव देवैर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७०
ऋषिः: १, ३, ४ इन्द्रः(४ अगस्त्यो वा) २, ५ अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। बृहती, २-४ अनुष्टुप्, ५ त्रिष्टुप्

1.170.1 न नूनमस्ति नो श्वः कस्तद्वेद यदद्भुतम् ।
अन्यस्य चित्तमभि संचरेण्यमुताधीतं वि नश्यति

1.170.2 किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव ।
तेभिः कल्पस्व साधुया मा नः समरणे वधीः

1.170.3 किं नो भ्रातरगस्त्य सखा सन्नति मन्यसे ।
विद्मा हि ते यथा मनोऽस्मभ्यमिन्न दित्ससि

1.170.4 अरं कृण्वन्तु वेदिं समग्निमिन्धतां पुरः ।
तत्रामृतस्य चेतनं यज्ञं ते तनवावहै

1.170.5 त्वमीशिषे वसुपते वसूनां त्वं मित्राणां मित्रपते धेष्ठः ।
इन्द्र त्वं मरुद्भिः सं वदस्वाध प्राशान ऋतुथा हवींषि

सूक्तम् १.१७१
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः, ३-६ मरुत्वानिन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.171.1 प्रति व एना नमसाहमेमि सूक्तेन भिक्षे सुमतिं तुराणाम् ।
रराणता मरुतो वेद्याभिर्नि हेळो धत्त वि मुचध्वमश्वान्

1.171.2 एष व स्तोमो मरुतो नमस्वान्हृदा तष्टो मनसा धायि देवाः ।
उपेमा यात मनसा जुषाणा यूयं हि ष्ठा नमस इद्वृधासः

1.171.3 स्तुतासो नो मरुतो मृळयन्तूत स्तुतो मघवा शम्भविष्ठः ।
ऊर्ध्वा नः सन्तु कोम्या वनान्यहानि विश्वा मरुतो जिगीषा

1.171.4 अस्मादहं तविषादीषमाण इन्द्राद्भिया मरुतो रेजमानः ।
युष्मभ्यं हव्या निशितान्यासन्तान्यारे चकृमा मृळता नः

1.171.5 येन मानासश्चितयन्त उस्रा व्युष्टिषु शवसा शश्वतीनाम् ।
स नो मरुद्भिर्वृषभ श्रवो धा उग्र उग्रेभि स्थविरः सहोदाः

1.171.6 त्वं पाहीन्द्र सहीयसो नॄन्भवा मरुद्भिरवयातहेळाः ।
सुप्रकेतेभिः सासहिर्दधानो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७२
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। गायत्री।

1.172.1 चित्रो वोऽस्तु यामश्चित्र ऊती सुदानवः ।
मरुतो अहिभानवः

1.172.2 आरे सा वः सुदानवो मरुत ऋञ्जती शरुः ।
आरे अश्मा यमस्यथ

1.172.3 तृणस्कन्दस्य नु विशः परि वृङ्क्त सुदानवः ।
ऊर्ध्वान्नः कर्त जीवसे

सूक्तम् १.१७३
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । त्रिष्टुप्, ४ विराट्स्थाना, विषमपदा वा ।

1.173.1 गायत्साम नभन्यं यथा वेरर्चाम तद्वावृधानं स्वर्वत् ।
गावो धेनवो बर्हिष्यदब्धा आ यत्सद्मानं दिव्यं विवासान्

1.173.2 अर्चद्वृषा वृषभिः स्वेदुहव्यैर्मृगो नाश्नो अति यज्जुगुर्यात् ।
प्र मन्दयुर्मनां गूर्त होता भरते मर्यो मिथुना यजत्रः

1.173.3 नक्षद्धोता परि सद्म मिता यन्भरद्गर्भमा शरदः पृथिव्याः ।
क्रन्ददश्वो नयमानो रुवद्गौरन्तर्दूतो न रोदसी चरद्वाक्

1.173.4 ता कर्माषतरास्मै प्र च्यौत्नानि देवयन्तो भरन्ते ।
जुजोषदिन्द्रो दस्मवर्चा नासत्येव सुग्म्यो रथेष्ठाः

1.173.5 तमु ष्टुहीन्द्रं यो ह सत्वा यः शूरो मघवा यो रथेष्ठाः ।
प्रतीचश्चिद्योधीयान्वृषण्वान्ववव्रुषश्चित्तमसो विहन्ता

1.173.6 प्र यदित्था महिना नृभ्यो अस्त्यरं रोदसी कक्ष्ये नास्मै ।
सं विव्य इन्द्रो वृजनं न भूमा भर्ति स्वधावाँ ओपशमिव द्याम्

1.173.7 समत्सु त्वा शूर सतामुराणं प्रपथिन्तमं परितंसयध्यै ।
सजोषस इन्द्रं मदे क्षोणीः सूरिं चिद्ये अनुमदन्ति वाजैः

1.173.8 एवा हि ते शं सवना समुद्र आपो यत्त आसु मदन्ति देवीः ।
विश्वा ते अनु जोष्या भूद्गौः सूरीँश्चिद्यदि धिषा वेषि जनान्

1.173.9 असाम यथा सुषखाय एन स्वभिष्टयो नरां न शंसैः ।
असद्यथा न इन्द्रो वन्दनेष्ठास्तुरो न कर्म नयमान उक्था

1.173.10 विष्पर्धसो नरां न शंसैरस्माकासदिन्द्रो वज्रहस्तः ।
मित्रायुवो न पूर्पतिं सुशिष्टौ मध्यायुव उप शिक्षन्ति यज्ञैः

1.173.11 यज्ञो हि ष्मेन्द्रं कश्चिदृन्धञ्जुहुराणश्चिन्मनसा परियन् ।
तीर्थे नाच्छा तातृषाणमोको दीर्घो न सिध्रमा कृणोत्यध्वा

1.173.12 मो षू ण इन्द्रात्र पृत्सु देवैरस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्नवयाः ।
महश्चिद्यस्य मीळ्हुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः

1.173.13 एष स्तोम इन्द्र तुभ्यमस्मे एतेन गातुं हरिवो विदो नः ।
आ नो ववृत्याः सुविताय देव विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७४
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

1.174.1 त्वं राजेन्द्र ये च देवा रक्षा नॄन्पाह्यसुर त्वमस्मान् ।
त्वं सत्पतिर्मघवा नस्तरुत्रस्त्वं सत्यो वसवानः सहोदाः

1.174.2 दनो विश इन्द्र मृध्रवाचः सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्त् ।
ऋणोरपो अनवद्यार्णा यूने वृत्रं पुरुकुत्साय रन्धीः

1.174.3 अजा वृत इन्द्र शूरपत्नीर्द्यां च येभिः पुरुहूत नूनम् ।
रक्षो अग्निमशुषं तूर्वयाणं सिंहो न दमे अपांसि वस्तोः

1.174.4 शेषन्नु त इन्द्र सस्मिन्योनौ प्रशस्तये पवीरवस्य मह्ना ।
सृजदर्णांस्यव यद्युधा गास्तिष्ठद्धरी धृषता मृष्ट वाजान्

1.174.5 वह कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्स्यूमन्यू ऋज्रा वातस्याश्वा ।
प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीकेऽभि स्पृधो यासिषद्वज्रबाहुः

1.174.6 जघन्वाँ इन्द्र मित्रेरूञ्चोदप्रवृद्धो हरिवो अदाशून् ।
प्र ये पश्यन्नर्यमणं सचायोस्त्वया शूर्ता वहमाना अपत्यम्

1.174.7 रपत्कविरिन्द्रार्कसातौ क्षां दासायोपबर्हणीं कः ।
करत्तिस्रो मघवा दानुचित्रा नि दुर्योणे कुयवाचं मृधि श्रेत्

1.174.8 सना ता त इन्द्र नव्या आगुः सहो नभोऽविरणाय पूर्वीः ।
भिनत्पुरो न भिदो अदेवीर्ननमो वधरदेवस्य पीयोः

1.174.9 त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीरृणोरपः सीरा न स्रवन्तीः ।
प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति

1.174.10 त्वमस्माकमिन्द्र विश्वध स्या अवृकतमो नरां नृपाता ।
स नो विश्वासां स्पृधां सहोदा विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७५
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः।। १ स्कंधोग्रीवी बृहती, २-५ अनुष्टुप्, ६ त्रिष्टुप्

1.175.1 मत्स्यपायि ते महः पात्रस्येव हरिवो मत्सरो मदः ।
वृषा ते वृष्ण इन्दुर्वाजी सहस्रसातमः

1.175.2 आ नस्ते गन्तु मत्सरो वृषा मदो वरेण्यः ।
सहावाँ इन्द्र सानसिः पृतनाषाळमर्त्यः

1.175.3 त्वं हि शूरः सनिता चोदयो मनुषो रथम् ।
सहावान्दस्युमव्रतमोषः पात्रं न शोचिषा

1.175.4 मुषाय सूर्यं कवे चक्रमीशान ओजसा ।
वह शुष्णाय वधं कुत्सं वातस्याश्वैः

1.175.5 शुष्मिन्तमो हि ते मदो द्युम्निन्तम उत क्रतुः ।
वृत्रघ्ना वरिवोविदा मंसीष्ठा अश्वसातमः

1.175.6 यथा पूर्वेभ्यो जरितृभ्य इन्द्र मय इवापो न तृष्यते बभूथ ।
तामनु त्वा निविदं जोहवीमि विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७६
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । अनुष्टुप्, ६ त्रिष्टुप् ।

1.176.1 मत्सि नो वस्यइष्टय इन्द्रमिन्दो वृषा विश ।
ऋघायमाण इन्वसि शत्रुमन्ति न विन्दसि

1.176.2 तस्मिन्ना वेशया गिरो य एकश्चर्षणीनाम् ।
अनु स्वधा यमुप्यते यवं न चर्कृषद्वृषा

1.176.3 यस्य विश्वानि हस्तयोः पञ्च क्षितीनां वसु ।
स्पाशयस्व यो अस्मध्रुग्दिव्येवाशनिर्जहि

1.176.4 असुन्वन्तं समं जहि दूणाशं यो न ते मयः ।
अस्मभ्यमस्य वेदनं दद्धि सूरिश्चिदोहते

1.176.5 आवो यस्य द्विबर्हसोऽर्केषु सानुषगसत् ।
आजाविन्द्रस्येन्दो प्रावो वाजेषु वाजिनम्

1.176.6 यथा पूर्वेभ्यो जरितृभ्य इन्द्र मय इवापो न तृष्यते बभूथ ।
तामनु त्वा निविदं जोहवीमि विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७७
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.177.1 आ चर्षणिप्रा वृषभो जनानां राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः ।
स्तुतः श्रवस्यन्नवसोप मद्रिग्युक्त्वा हरी वृषणा याह्यर्वाङ्

1.177.2 ये ते वृषणो वृषभास इन्द्र ब्रह्मयुजो वृषरथासो अत्याः ।
ताँ आ तिष्ठ तेभिरा याह्यर्वाङ्हवामहे त्वा सुत इन्द्र सोमे

1.177.3 आ तिष्ठ रथं वृषणं वृषा ते सुतः सोमः परिषिक्ता मधूनि ।
युक्त्वा वृषभ्यां वृषभ क्षितीनां हरिभ्यां याहि प्रवतोप मद्रिक्

1.177.4 अयं यज्ञो देवया अयं मियेध इमा ब्रह्माण्ययमिन्द्र सोमः ।
स्तीर्णं बर्हिरा तु शक्र प्र याहि पिबा निषद्य वि मुचा हरी इह

1.177.5 ओ सुष्टुत इन्द्र याह्यर्वाङुप ब्रह्माणि मान्यस्य कारोः ।
विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७८
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

1.178.1 यद्ध स्या त इन्द्र श्रुष्टिरस्ति यया बभूथ जरितृभ्य ऊती ।
मा नः कामं महयन्तमा धग्विश्वा ते अश्यां पर्याप आयोः

1.178.2 न घा राजेन्द्र आ दभन्नो या नु स्वसारा कृणवन्त योनौ ।
आपश्चिदस्मै सुतुका अवेषन्गमन्न इन्द्रः सख्या वयश्च

1.178.3 जेता नृभिरिन्द्रः पृत्सु शूरः श्रोता हवं नाधमानस्य कारोः ।
प्रभर्ता रथं दाशुष उपाक उद्यन्ता गिरो यदि च त्मना भूत्

1.178.4 एवा नृभिरिन्द्रः सुश्रवस्या प्रखादः पृक्षो अभि मित्रिणो भूत् ।
समर्य इष स्तवते विवाचि सत्राकरो यजमानस्य शंसः

1.178.5 त्वया वयं मघवन्निन्द्र शत्रूनभि ष्याम महतो मन्यमानान् ।
त्वं त्राता त्वमु नो वृधे भूर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१७९
ऋषिः: १-२ लोपामुद्रा, ३-४ अगस्त्यो मैत्रावरुणिः, ५-६ अगस्त्यशिष्यो ब्रह्मचारी । अनुक्रमणिका: दे. रतिः। त्रिष्टुप्, ५ बृहती

1.179.1 पूर्वीरहं शरदः शश्रमाणा दोषा वस्तोरुषसो जरयन्तीः ।
मिनाति श्रियं जरिमा तनूनामप्यू नु पत्नीर्वृषणो जगम्युः

1.179.2 ये चिद्धि पूर्व ऋतसाप आसन्साकं देवेभिरवदन्नृतानि ।
ते चिदवासुर्नह्यन्तमापुः समू नु पत्नीर्वृषभिर्जगम्युः

1.179.3 न मृषा श्रान्तं यदवन्ति देवा विश्वा इत्स्पृधो अभ्यश्नवाव ।
जयावेदत्र शतनीथमाजिं यत्सम्यञ्चा मिथुनावभ्यजाव

1.179.4 नदस्य मा रुधतः काम आगन्नित आजातो अमुतः कुतश्चित् ।
लोपामुद्रा वृषणं नी रिणाति धीरमधीरा धयति श्वसन्तम्

1.179.5 इमं नु सोममन्तितो हृत्सु पीतमुप ब्रुवे ।
यत्सीमागश्चकृमा तत्सु मृळतु पुलुकामो हि मर्त्यः

1.179.6 अगस्त्यः खनमानः खनित्रैः प्रजामपत्यं बलमिच्छमानः ।
उभौ वर्णावृषिरुग्रः पुपोष सत्या देवेष्वाशिषो जगाम

सूक्तम् १.१८०
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ।  त्रिष्टुप्।

1.180.1 युवो रजांसि सुयमासो अश्वा रथो यद्वां पर्यर्णांसि दीयत् ।
हिरण्यया वां पवयः प्रुषायन्मध्वः पिबन्ता उषसः सचेथे

1.180.2 युवमत्यस्याव नक्षथो यद्विपत्मनो नर्यस्य प्रयज्योः ।
स्वसा यद्वां विश्वगूर्ती भराति वाजायेट्टे मधुपाविषे च

1.180.3 युवं पय उस्रियायामधत्तं पक्वमामायामव पूर्व्यं गोः ।
अन्तर्यद्वनिनो वामृतप्सू ह्वारो न शुचिर्यजते हविष्मान्

1.180.4 युवं ह घर्मं मधुमन्तमत्रयेऽपो न क्षोदोऽवृणीतमेषे ।
तद्वां नरावश्विना पश्वइष्टी रथ्येव चक्रा प्रति यन्ति मध्वः

1.180.5 आ वां दानाय ववृतीय दस्रा गोरोहेण तौग्र्यो न जिव्रिः ।
अपः क्षोणी सचते माहिना वां जूर्णो वामक्षुरंहसो यजत्रा

1.180.6 नि यद्युवेथे नियुतः सुदानू उप स्वधाभिः सृजथः पुरंधिम् ।
प्रेषद्वेषद्वातो न सूरिरा महे ददे सुव्रतो न वाजम्

1.180.7 वयं चिद्धि वां जरितारः सत्या विपन्यामहे वि पणिर्हितावान् ।
अधा चिद्धि ष्माश्विनावनिन्द्या पाथो हि ष्मा वृषणावन्तिदेवम्

1.180.8 युवां चिद्धि ष्माश्विनावनु द्यून्विरुद्रस्य प्रस्रवणस्य सातौ ।
अगस्त्यो नरां नृषु प्रशस्तः काराधुनीव चितयत्सहस्रैः

1.180.9 प्र यद्वहेथे महिना रथस्य प्र स्यन्द्रा याथो मनुषो न होता ।
धत्तं सूरिभ्य उत वा स्वश्व्यं नासत्या रयिषाचः स्याम

1.180.10 तं वां रथं वयमद्या हुवेम स्तोमैरश्विना सुविताय नव्यम् ।
अरिष्टनेमिं परि द्यामियानं विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१८१
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

1.181.1 कदु प्रेष्ठाविषां रयीणामध्वर्यन्ता यदुन्निनीथो अपाम् ।
अयं वां यज्ञो अकृत प्रशस्तिं वसुधिती अवितारा जनानाम्

1.181.2 आ वामश्वासः शुचयः पयस्पा वातरंहसो दिव्यासो अत्याः ।
मनोजुवो वृषणो वीतपृष्ठा एह स्वराजो अश्विना वहन्तु

1.181.3 आ वां रथोऽवनिर्न प्रवत्वान्सृप्रवन्धुरः सुविताय गम्याः ।
वृष्ण स्थातारा मनसो जवीयानहम्पूर्वो यजतो धिष्ण्या यः

1.181.4 इहेह जाता समवावशीतामरेपसा तन्वा नामभिः स्वैः ।
जिष्णुर्वामन्यः सुमखस्य सूरिर्दिवो अन्यः सुभगः पुत्र ऊहे

1.181.5 प्र वां निचेरुः ककुहो वशाँ अनु पिशङ्गरूपः सदनानि गम्याः ।
हरी अन्यस्य पीपयन्त वाजैर्मथ्रा रजांस्यश्विना वि घोषैः

1.181.6 प्र वां शरद्वान्वृषभो न निष्षाट् पूर्वीरिषश्चरति मध्व इष्णन् ।
एवैरन्यस्य पीपयन्त वाजैर्वेषन्तीरूर्ध्वा नद्यो न आगुः

1.181.7 असर्जि वां स्थविरा वेधसा गीर्बाळ्हे अश्विना त्रेधा क्षरन्ती ।
उपस्तुताववतं नाधमानं यामन्नयामञ्छृणुतं हवं मे

1.181.8 उत स्या वां रुशतो वप्ससो गीस्त्रिबर्हिषि सदसि पिन्वते नॄन् ।
वृषा वां मेघो वृषणा पीपाय गोर्न सेके मनुषो दशस्यन्

1.181.9 युवां पूषेवाश्विना पुरंधिरग्निमुषां न जरते हविष्मान् ।
हुवे यद्वां वरिवस्या गृणानो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१८२
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती, ६-८ त्रिष्टुप्।

1.182.1 अभूदिदं वयुनमो षु भूषता रथो वृषण्वान्मदता मनीषिणः ।
धियंजिन्वा धिष्ण्या विश्पलावसू दिवो नपाता सुकृते शुचिव्रता

1.182.2 इन्द्रतमा हि धिष्ण्या मरुत्तमा दस्रा दंसिष्ठा रथ्या रथीतमा ।
पूर्णं रथं वहेथे मध्व आचितं तेन दाश्वांसमुप याथो अश्विना

1.182.3 किमत्र दस्रा कृणुथः किमासाथे जनो यः कश्चिदहविर्महीयते ।
अति क्रमिष्टं जुरतं पणेरसुं ज्योतिर्विप्राय कृणुतं वचस्यवे

1.182.4 जम्भयतमभितो रायतः शुनो हतं मृधो विदथुस्तान्यश्विना ।
वाचंवाचं जरितू रत्निनीं कृतमुभा शंसं नासत्यावतं मम

1.182.5 युवमेतं चक्रथुः सिन्धुषु प्लवमात्मन्वन्तं पक्षिणं तौग्र्याय कम् ।
येन देवत्रा मनसा निरूहथुः सुपप्तनी पेतथुः क्षोदसो महः

1.182.6 अवविद्धं तौग्र्यमप्स्वन्तरनारम्भणे तमसि प्रविद्धम् ।
चतस्रो नावो जठलस्य जुष्टा उदश्विभ्यामिषिताः पारयन्ति

1.182.7 कः स्विद्वृक्षो निष्ठितो मध्ये अर्णसो यं तौग्र्यो नाधितः पर्यषस्वजत् ।
पर्णा मृगस्य पतरोरिवारभ उदश्विना ऊहथुः श्रोमताय कम्

1.182.8 तद्वां नरा नासत्यावनु ष्याद्यद्वां मानास उचथमवोचन् ।
अस्मादद्य सदसः सोम्यादा विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१८३
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

1.183.1 तं युञ्जाथां मनसो यो जवीयान्त्रिवन्धुरो वृषणा यस्त्रिचक्रः ।
येनोपयाथः सुकृतो दुरोणं त्रिधातुना पतथो विर्न पर्णैः

1.183.2 सुवृद्रथो वर्तते यन्नभि क्षां यत्तिष्ठथः क्रतुमन्तानु पृक्षे ।
वपुर्वपुष्या सचतामियं गीर्दिवो दुहित्रोषसा सचेथे

1.183.3 आ तिष्ठतं सुवृतं यो रथो वामनु व्रतानि वर्तते हविष्मान् ।
येन नरा नासत्येषयध्यै वर्तिर्याथस्तनयाय त्मने च

1.183.4 मा वां वृको मा वृकीरा दधर्षीन्मा परि वर्क्तमुत माति धक्तम् ।
अयं वां भागो निहित इयं गीर्दस्राविमे वां निधयो मधूनाम्

1.183.5 युवां गोतमः पुरुमीळ्हो अत्रिर्दस्रा हवतेऽवसे हविष्मान् ।
दिशं न दिष्टामृजूयेव यन्ता मे हवं नासत्योप यातम्

1.183.6 अतारिष्म तमसस्पारमस्य प्रति वां स्तोमो अश्विनावधायि ।
एह यातं पथिभिर्देवयानैर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१८४
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

1.184.1 ता वामद्य तावपरं हुवेमोच्छन्त्यामुषसि वह्निरुक्थैः ।
नासत्या कुह चित्सन्तावर्यो दिवो नपाता सुदास्तराय

1.184.2 अस्मे ऊ षु वृषणा मादयेथामुत्पणीँर्हतमूर्म्या मदन्ता ।
श्रुतं मे अच्छोक्तिभिर्मतीनामेष्टा नरा निचेतारा च कर्णैः

1.184.3 श्रिये पूषन्निषुकृतेव देवा नासत्या वहतुं सूर्यायाः ।
वच्यन्ते वां ककुहा अप्सु जाता युगा जूर्णेव वरुणस्य भूरेः

1.184.4 अस्मे सा वां माध्वी रातिरस्तु स्तोमं हिनोतं मान्यस्य कारोः ।
अनु यद्वां श्रवस्या सुदानू सुवीर्याय चर्षणयो मदन्ति

1.184.5 एष वां स्तोमो अश्विनावकारि मानेभिर्मघवाना सुवृक्ति ।
यातं वर्तिस्तनयाय त्मने चागस्त्ये नासत्या मदन्ता

1.184.6 अतारिष्म तमसस्पारमस्य प्रति वां स्तोमो अश्विनावधायि ।
एह यातं पथिभिर्देवयानैर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१८५
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. द्यावापृथिव्यौ। त्रिष्टुप्।

1.185.1 कतरा पूर्वा कतरापरायोः कथा जाते कवयः को वि वेद ।
विश्वं त्मना बिभृतो यद्ध नाम वि वर्तेते अहनी चक्रियेव

1.185.2 भूरिं द्वे अचरन्ती चरन्तं पद्वन्तं गर्भमपदी दधाते ।
नित्यं न सूनुं पित्रोरुपस्थे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात्

1.185.3 अनेहो दात्रमदितेरनर्वं हुवे स्वर्वदवधं नमस्वत् ।
तद्रोदसी जनयतं जरित्रे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात्

1.185.4 अतप्यमाने अवसावन्ती अनु ष्याम रोदसी देवपुत्रे ।
उभे देवानामुभयेभिरह्नां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात्

1.185.5 संगच्छमाने युवती समन्ते स्वसारा जामी पित्रोरुपस्थे ।
अभिजिघ्रन्ती भुवनस्य नाभिं द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात्

1.185.6 उर्वी सद्मनी बृहती ऋतेन हुवे देवानामवसा जनित्री ।
दधाते ये अमृतं सुप्रतीके द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात्

1.185.7 उर्वी पृथ्वी बहुले दूरेअन्ते उप ब्रुवे नमसा यज्ञे अस्मिन् ।
दधाते ये सुभगे सुप्रतूर्ती द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात्

1.185.8 देवान्वा यच्चकृमा कच्चिदागः सखायं वा सदमिज्जास्पतिं वा ।
इयं धीर्भूया अवयानमेषां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात्

1.185.9 उभा शंसा नर्या मामविष्टामुभे मामूती अवसा सचेताम् ।
भूरि चिदर्यः सुदास्तरायेषा मदन्त इषयेम देवाः

1.185.10 ऋतं दिवे तदवोचं पृथिव्या अभिश्रावाय प्रथमं सुमेधाः ।
पातामवद्याद्दुरितादभीके पिता माता च रक्षतामवोभिः

1.185.11 इदं द्यावापृथिवी सत्यमस्तु पितर्मातर्यदिहोपब्रुवे वाम् ।
भूतं देवानामवमे अवोभिर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१८६
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

1.186.1 आ न इळाभिर्विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव एतु ।
अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगदभिपित्वे मनीषा

1.186.2 आ नो विश्व आस्क्रा गमन्तु देवा मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः ।
भुवन्यथा नो विश्वे वृधासः करन्सुषाहा विथुरं न शवः

1.186.3 प्रेष्ठं वो अतिथिं गृणीषेऽग्निं शस्तिभिस्तुर्वणिः सजोषाः ।
असद्यथा नो वरुणः सुकीर्तिरिषश्च पर्षदरिगूर्तः सूरिः

1.186.4 उप व एषे नमसा जिगीषोषासानक्ता सुदुघेव धेनुः ।
समाने अहन्विमिमानो अर्कं विषुरूपे पयसि सस्मिन्नूधन्

1.186.5 उत नोऽहिर्बुध्न्यो मयस्कः शिशुं न पिप्युषीव वेति सिन्धुः ।
येन नपातमपां जुनाम मनोजुवो वृषणो यं वहन्ति

1.186.6 उत न ईं त्वष्टा गन्त्वच्छा स्मत्सूरिभिरभिपित्वे सजोषाः ।
आ वृत्रहेन्द्रश्चर्षणिप्रास्तुविष्टमो नरां न इह गम्याः

1.186.7 उत न ईं मतयोऽश्वयोगाः शिशुं न गावस्तरुणं रिहन्ति ।
तमीं गिरो जनयो न पत्नीः सुरभिष्टमं नरां नसन्त

1.186.8 उत न ईं मरुतो वृद्धसेनाः स्मद्रोदसी समनसः सदन्तु ।
पृषदश्वासोऽवनयो न रथा रिशादसो मित्रयुजो न देवाः

1.186.9 प्र नु यदेषां महिना चिकित्रे प्र युञ्जते प्रयुजस्ते सुवृक्ति ।
अध यदेषां सुदिने न शरुर्विश्वमेरिणं प्रुषायन्त सेनाः

1.186.10 प्रो अश्विनाववसे कृणुध्वं प्र पूषणं स्वतवसो हि सन्ति ।
अद्वेषो विष्णुर्वात ऋभुक्षा अच्छा सुम्नाय ववृतीय देवान्

1.186.11 इयं सा वो अस्मे दीधितिर्यजत्रा अपिप्राणी च सदनी च भूयाः ।
नि या देवेषु यतते वसूयुर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१८७
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अन्नं । १ अनुष्टुब्गर्भा उष्णिक्, ३, ५-७, ११ अनुष्टुप्, ११ बृहती वा, २,४, ८-१० गायत्री।

1.187.1 पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् ।
यस्य त्रितो व्योजसा वृत्रं विपर्वमर्दयत्

1.187.2 स्वादो पितो मधो पितो वयं त्वा ववृमहे ।
अस्माकमविता भव

1.187.3 उप नः पितवा चर शिवः शिवाभिरूतिभिः ।
मयोभुरद्विषेण्यः सखा सुशेवो अद्वयाः

1.187.4 तव त्ये पितो रसा रजांस्यनु विष्ठिताः ।
दिवि वाता इव श्रिताः

1.187.5 तव त्ये पितो ददतस्तव स्वादिष्ठ ते पितो ।
प्र स्वाद्मानो रसानां तुविग्रीवा इवेरते

1.187.6 त्वे पितो महानां देवानां मनो हितम् ।
अकारि चारु केतुना तवाहिमवसावधीत्

1.187.7 यददो पितो अजगन्विवस्व पर्वतानाम् ।
अत्रा चिन्नो मधो पितोऽरं भक्षाय गम्याः

1.187.8 यदपामोषधीनां परिंशमारिशामहे ।
वातापे पीव इद्भव

1.187.9 यत्ते सोम गवाशिरो यवाशिरो भजामहे ।
वातापे पीव इद्भव

1.187.10 करम्भ ओषधे भव पीवो वृक्क उदारथिः ।
वातापे पीव इद्भव

1.187.11 तं त्वा वयं पितो वचोभिर्गावो न हव्या सुषूदिम ।
देवेभ्यस्त्वा सधमादमस्मभ्यं त्वा सधमादम्

सूक्तम् १.१८८
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात्, ३ इळः, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, ८ तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः ।गायत्री ।

1.188.1 समिद्धो अद्य राजसि देवो देवैः सहस्रजित् ।
दूतो हव्या कविर्वह

1.188.2 तनूनपादृतं यते मध्वा यज्ञः समज्यते ।
दधत्सहस्रिणीरिषः

1.188.3 आजुह्वानो न ईड्यो देवाँ आ वक्षि यज्ञियान् ।
अग्ने सहस्रसा असि

1.188.4 प्राचीनं बर्हिरोजसा सहस्रवीरमस्तृणन् ।
यत्रादित्या विराजथ

1.188.5 विराट् सम्राड्विभ्वीः प्रभ्वीर्बह्वीश्च भूयसीश्च याः ।
दुरो घृतान्यक्षरन्

1.188.6 सुरुक्मे हि सुपेशसाधि श्रिया विराजतः ।
उषासावेह सीदताम्

1.188.7 प्रथमा हि सुवाचसा होतारा दैव्या कवी ।
यज्ञं नो यक्षतामिमम्

1.188.8 भारतीळे सरस्वति या वः सर्वा उपब्रुवे ।
ता नश्चोदयत श्रिये

1.188.9 त्वष्टा रूपाणि हि प्रभुः पशून्विश्वान्समानजे ।
तेषां न स्फातिमा यज

1.188.10 उप त्मन्या वनस्पते पाथो देवेभ्यः सृज ।
अग्निर्हव्यानि सिष्वदत्

1.188.11 पुरोगा अग्निर्देवानां गायत्रेण समज्यते ।
स्वाहाकृतीषु रोचते

सूक्तम् १.१८९
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । त्रिष्टुप् ।

1.189.1 अग्ने नय सुपथा राये अस्मान्विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमउक्तिं विधेम

1.189.2 अग्ने त्वं पारया नव्यो अस्मान्स्वस्तिभिरति दुर्गाणि विश्वा ।
पूश्च पृथ्वी बहुला न उर्वी भवा तोकाय तनयाय शं योः

1.189.3 अग्ने त्वमस्मद्युयोध्यमीवा अनग्नित्रा अभ्यमन्त कृष्टीः ।
पुनरस्मभ्यं सुविताय देव क्षां विश्वेभिरमृतेभिर्यजत्र

1.189.4 पाहि नो अग्ने पायुभिरजस्रैरुत प्रिये सदन आ शुशुक्वान् ।
मा ते भयं जरितारं यविष्ठ नूनं विदन्मापरं सहस्वः

1.189.5 मा नो अग्नेऽव सृजो अघायाविष्यवे रिपवे दुच्छुनायै ।
मा दत्वते दशते मादते नो मा रीषते सहसावन्परा दाः

1.189.6 वि घ त्वावाँ ऋतजात यंसद्गृणानो अग्ने तन्वे वरूथम् ।
विश्वाद्रिरिक्षोरुत वा निनित्सोरभिह्रुतामसि हि देव विष्पट्

1.189.7 त्वं ताँ अग्न उभयान्वि विद्वान्वेषि प्रपित्वे मनुषो यजत्र ।
अभिपित्वे मनवे शास्यो भूर्मर्मृजेन्य उशिग्भिर्नाक्रः

1.189.8 अवोचाम निवचनान्यस्मिन्मानस्य सूनुः सहसाने अग्नौ ।
वयं सहस्रमृषिभिः सनेम विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१९०
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. बृहस्पतिः।  त्रिष्टुप्।

1.190.1 अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वं बृहस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः ।
गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आशृण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः

1.190.2 तमृत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि ।
बृहस्पतिः स ह्यञ्जो वरांसि विभ्वाभवत्समृते मातरिश्वा

1.190.3 उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च श्लोकं यंसत्सवितेव प्र बाहू ।
अस्य क्रत्वाहन्यो यो अस्ति मृगो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान्

1.190.4 अस्य श्लोको दिवीयते पृथिव्यामत्यो न यंसद्यक्षभृद्विचेताः ।
मृगाणां न हेतयो यन्ति चेमा बृहस्पतेरहिमायाँ अभि द्यून्

1.190.5 ये त्वा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः ।
न दूढ्ये अनु ददासि वामं बृहस्पते चयस इत्पियारुम्

1.190.6 सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः ।
अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः

1.190.7 सं यं स्तुभोऽवनयो न यन्ति समुद्रं न स्रवतो रोधचक्राः ।
स विद्वाँ उभयं चष्टे अन्तर्बृहस्पतिस्तर आपश्च गृध्रः

1.190.8 एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान्बृहस्पतिर्वृषभो धायि देवः ।
स न स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्

सूक्तम् १.१९१
ऋषिः: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. अप्तृणसूर्याः (विषघ्नोपनिषद्)। अनुष्टुप्, १०-१२ महापङ्क्तिः, १३ महाबृहती।

1.191.1 कङ्कतो न कङ्कतोऽथो सतीनकङ्कतः ।
द्वाविति प्लुषी इति न्यदृष्टा अलिप्सत

1.191.2 अदृष्टान्हन्त्यायत्यथो हन्ति परायती ।
अथो अवघ्नती हन्त्यथो पिनष्टि पिंषती

1.191.3 शरासः कुशरासो दर्भासः सैर्या उत ।
मौञ्जा अदृष्टा वैरिणाः सर्वे साकं न्यलिप्सत

1.191.4 नि गावो गोष्ठे असदन्नि मृगासो अविक्षत ।
नि केतवो जनानां न्यदृष्टा अलिप्सत

1.191.5 एत उ त्ये प्रत्यदृश्रन्प्रदोषं तस्करा इव ।
अदृष्टा विश्वदृष्टाः प्रतिबुद्धा अभूतन

1.191.6 द्यौर्वः पिता पृथिवी माता सोमो भ्रातादितिः स्वसा ।
अदृष्टा विश्वदृष्टास्तिष्ठतेलयता सु कम्

1.191.7 ये अंस्या ये अङ्ग्याः सूचीका ये प्रकङ्कताः ।
अदृष्टाः किं चनेह वः सर्वे साकं नि जस्यत

1.191.8 उत्पुरस्तात्सूर्य एति विश्वदृष्टो अदृष्टहा ।
अदृष्टान्सर्वाञ्जम्भयन्सर्वाश्च यातुधान्यः

1.191.9 उदपप्तदसौ सूर्यः पुरु विश्वानि जूर्वन् ।
आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वदृष्टो अदृष्टहा

1.191.10 सूर्ये विषमा सजामि दृतिं सुरावतो गृहे ।
सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार

1.191.11 इयत्तिका शकुन्तिका सका जघास ते विषम् ।
सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार

1.191.12 त्रिः सप्त विष्पुलिङ्गका विषस्य पुष्यमक्षन् ।
ताश्चिन्नु न मरन्ति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार

1.191.13 नवानां नवतीनां विषस्य रोपुषीणाम् ।
सर्वासामग्रभं नामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार

1.191.14 त्रिः सप्त मयूर्यः सप्त स्वसारो अग्रुवः ।
तास्ते विषं वि जभ्रिर उदकं कुम्भिनीरिव

1.191.15 इयत्तकः कुषुम्भकस्तकं भिनद्म्यश्मना ।
ततो विषं प्र वावृते पराचीरनु संवतः

1.191.16 कुषुम्भकस्तदब्रवीद्गिरेः प्रवर्तमानकः ।
वृश्चिकस्यारसं विषमरसं वृश्चिक ते विषम्

### Mandala 2

सूक्तम् २.१
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती

2.1.1 त्वमग्ने द्युभिस्त्वमाशुशुक्षणिस्त्वमद्भ्यस्त्वमश्मनस्परि ।
त्वं वनेभ्यस्त्वमोषधीभ्यस्त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः

2.1.2 तवाग्ने होत्रं तव पोत्रमृत्वियं तव नेष्ट्रं त्वमग्निदृतायतः ।
तव प्रशास्त्रं त्वमध्वरीयसि ब्रह्मा चासि गृहपतिश्च नो दमे

2.1.3 त्वमग्न इन्द्रो वृषभः सतामसि त्वं विष्णुरुरुगायो नमस्यः ।
त्वं ब्रह्मा रयिविद्ब्रह्मणस्पते त्वं विधर्तः सचसे पुरंध्या

2.1.4 त्वमग्ने राजा वरुणो धृतव्रतस्त्वं मित्रो भवसि दस्म ईड्यः ।
त्वमर्यमा सत्पतिर्यस्य सम्भुजं त्वमंशो विदथे देव भाजयुः

2.1.5 त्वमग्ने त्वष्टा विधते सुवीर्यं तव ग्नावो मित्रमहः सजात्यम् ।
त्वमाशुहेमा ररिषे स्वश्व्यं त्वं नरां शर्धो असि पुरूवसुः

2.1.6 त्वमग्ने रुद्रो असुरो महो दिवस्त्वं शर्धो मारुतं पृक्ष ईशिषे ।
त्वं वातैररुणैर्यासि शंगयस्त्वं पूषा विधतः पासि नु त्मना

2.1.7 त्वमग्ने द्रविणोदा अरंकृते त्वं देवः सविता रत्नधा असि ।
त्वं भगो नृपते वस्व ईशिषे त्वं पायुर्दमे यस्तेऽविधत्

2.1.8 त्वामग्ने दम आ विश्पतिं विशस्त्वां राजानं सुविदत्रमृञ्जते ।
त्वं विश्वानि स्वनीक पत्यसे त्वं सहस्राणि शता दश प्रति

2.1.9 त्वामग्ने पितरमिष्टिभिर्नरस्त्वां भ्रात्राय शम्या तनूरुचम् ।
त्वं पुत्रो भवसि यस्तेऽविधत्त्वं सखा सुशेवः पास्याधृषः

2.1.10 त्वमग्न ऋभुराके नमस्यस्त्वं वाजस्य क्षुमतो राय ईशिषे ।
त्वं वि भास्यनु दक्षि दावने त्वं विशिक्षुरसि यज्ञमातनिः

2.1.11 त्वमग्ने अदितिर्देव दाशुषे त्वं होत्रा भारती वर्धसे गिरा ।
त्वमिळा शतहिमासि दक्षसे त्वं वृत्रहा वसुपते सरस्वती

2.1.12 त्वमग्ने सुभृत उत्तमं वयस्तव स्पार्हे वर्ण आ संदृशि श्रियः ।
त्वं वाजः प्रतरणो बृहन्नसि त्वं रयिर्बहुलो विश्वतस्पृथुः

2.1.13 त्वामग्न आदित्यास आस्यं त्वां जिह्वां शुचयश्चक्रिरे कवे ।
त्वां रातिषाचो अध्वरेषु सश्चिरे त्वे देवा हविरदन्त्याहुतम्

2.1.14 त्वे अग्ने विश्वे अमृतासो अद्रुह आसा देवा हविरदन्त्याहुतम् ।
त्वया मर्तासः स्वदन्त आसुतिं त्वं गर्भो वीरुधां जज्ञिषे शुचिः

2.1.15 त्वं तान्सं च प्रति चासि मज्मनाग्ने सुजात प्र च देव रिच्यसे ।
पृक्षो यदत्र महिना वि ते भुवदनु द्यावापृथिवी रोदसी उभे

2.1.16 ये स्तोतृभ्यो गोअग्रामश्वपेशसमग्ने रातिमुपसृजन्ति सूरयः ।
अस्माञ्च ताँश्च प्र हि नेषि वस्य आ बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.२
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती

2.2.1 यज्ञेन वर्धत जातवेदसमग्निं यजध्वं हविषा तना गिरा ।
समिधानं सुप्रयसं स्वर्णरं द्युक्षं होतारं वृजनेषु धूर्षदम्

2.2.2 अभि त्वा नक्तीरुषसो ववाशिरेऽग्ने वत्सं न स्वसरेषु धेनवः ।
दिव इवेदरतिर्मानुषा युगा क्षपो भासि पुरुवार संयतः

2.2.3 तं देवा बुध्ने रजसः सुदंससं दिवस्पृथिव्योररतिं न्येरिरे ।
रथमिव वेद्यं शुक्रशोचिषमग्निं मित्रं न क्षितिषु प्रशंस्यम्

2.2.4 तमुक्षमाणं रजसि स्व आ दमे चन्द्रमिव सुरुचं ह्वार आ दधुः ।
पृश्न्याः पतरं चितयन्तमक्षभिः पाथो न पायुं जनसी उभे अनु

2.2.5 स होता विश्वं परि भूत्वध्वरं तमु हव्यैर्मनुष ऋञ्जते गिरा ।
हिरिशिप्रो वृधसानासु जर्भुरद्द्यौर्न स्तृभिश्चितयद्रोदसी अनु

2.2.6 स नो रेवत्समिधानः स्वस्तये संददस्वान्रयिमस्मासु दीदिहि ।
आ नः कृणुष्व सुविताय रोदसी अग्ने हव्या मनुषो देव वीतये

2.2.7 दा नो अग्ने बृहतो दाः सहस्रिणो दुरो न वाजं श्रुत्या अपा वृधि ।
प्राची द्यावापृथिवी ब्रह्मणा कृधि स्वर्ण शुक्रमुषसो वि दिद्युतः

2.2.8 स इधान उषसो राम्या अनु स्वर्ण दीदेदरुषेण भानुना ।
होत्राभिरग्निर्मनुषः स्वध्वरो राजा विशामतिथिश्चारुरायवे

2.2.9 एवा नो अग्ने अमृतेषु पूर्व्य धीष्पीपाय बृहद्दिवेषु मानुषा ।
दुहाना धेनुर्वृजनेषु कारवे त्मना शतिनं पुरुरूपमिषणि

2.2.10 वयमग्ने अर्वता वा सुवीर्यं ब्रह्मणा वा चितयेमा जनाँ अति ।
अस्माकं द्युम्नमधि पञ्च कृष्टिषूच्चा स्वर्ण शुशुचीत दुष्टरम्

2.2.11 स नो बोधि सहस्य प्रशंस्यो यस्मिन्सुजाता इषयन्त सूरयः ।
यमग्ने यज्ञमुपयन्ति वाजिनो नित्ये तोके दीदिवांसं स्वे दमे

2.2.12 उभयासो जातवेदः स्याम ते स्तोतारो अग्ने सूरयश्च शर्मणि ।
वस्वो रायः पुरुश्चन्द्रस्य भूयसः प्रजावतः स्वपत्यस्य शग्धि नः

2.2.13 ये स्तोतृभ्यो गोअग्रामश्वपेशसमग्ने रातिमुपसृजन्ति सूरयः ।
अस्माञ्च ताँश्च प्र हि नेषि वस्य आ बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.३
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात्, ३ इळः, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, ८ तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः )।त्रिष्टुप्, ७ जगती

2.3.1 समिद्धो अग्निर्निहितः पृथिव्यां प्रत्यङ्विश्वानि भुवनान्यस्थात् ।
होता पावकः प्रदिवः सुमेधा देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन्

2.3.2 नराशंसः प्रति धामान्यञ्जन्तिस्रो दिवः प्रति मह्ना स्वर्चिः ।
घृतप्रुषा मनसा हव्यमुन्दन्मूर्धन्यज्ञस्य समनक्तु देवान्

2.3.3 ईळितो अग्ने मनसा नो अर्हन्देवान्यक्षि मानुषात्पूर्वो अद्य ।
स आ वह मरुतां शर्धो अच्युतमिन्द्रं नरो बर्हिषदं यजध्वम्

2.3.4 देव बर्हिर्वर्धमानं सुवीरं स्तीर्णं राये सुभरं वेद्यस्याम् ।
घृतेनाक्तं वसवः सीदतेदं विश्वे देवा आदित्या यज्ञियासः

2.3.5 वि श्रयन्तामुर्विया हूयमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा नमोभिः ।
व्यचस्वतीर्वि प्रथन्तामजुर्या वर्णं पुनाना यशसं सुवीरम्

2.3.6 साध्वपांसि सनता न उक्षिते उषासानक्ता वय्येव रण्विते ।
तन्तुं ततं संवयन्ती समीची यज्ञस्य पेशः सुदुघे पयस्वती

2.3.7 दैव्या होतारा प्रथमा विदुष्टर ऋजु यक्षतः समृचा वपुष्टरा ।
देवान्यजन्तावृतुथा समञ्जतो नाभा पृथिव्या अधि सानुषु त्रिषु

2.3.8 सरस्वती साधयन्ती धियं न इळा देवी भारती विश्वतूर्तिः ।
तिस्रो देवीः स्वधया बर्हिरेदमच्छिद्रं पान्तु शरणं निषद्य

2.3.9 पिशङ्गरूपः सुभरो वयोधाः श्रुष्टी वीरो जायते देवकामः ।
प्रजां त्वष्टा वि ष्यतु नाभिमस्मे अथा देवानामप्येतु पाथः

2.3.10 वनस्पतिरवसृजन्नुप स्थादग्निर्हविः सूदयाति प्र धीभिः ।
त्रिधा समक्तं नयतु प्रजानन्देवेभ्यो दैव्यः शमितोप हव्यम्

2.3.11 घृतं मिमिक्षे घृतमस्य योनिर्घृते श्रितो घृतम्वस्य धाम ।
अनुष्वधमा वह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षि हव्यम्

सूक्तम् २.४
ऋषिः: सोमाहुतिर्भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः ।त्रिष्टुप्

2.4.1 हुवे वः सुद्योत्मानं सुवृक्तिं विशामग्निमतिथिं सुप्रयसम् ।
मित्र इव यो दिधिषाय्यो भूद्देव आदेवे जने जातवेदाः

2.4.2 इमं विधन्तो अपां सधस्थे द्वितादधुर्भृगवो विक्ष्वायोः ।
एष विश्वान्यभ्यस्तु भूमा देवानामग्निररतिर्जीराश्वः

2.4.3 अग्निं देवासो मानुषीषु विक्षु प्रियं धुः क्षेष्यन्तो न मित्रम् ।
स दीदयदुशतीरूर्म्या आ दक्षाय्यो यो दास्वते दम आ

2.4.4 अस्य रण्वा स्वस्येव पुष्टिः संदृष्टिरस्य हियानस्य दक्षोः ।
वि यो भरिभ्रदोषधीषु जिह्वामत्यो न रथ्यो दोधवीति वारान्

2.4.5 आ यन्मे अभ्वं वनदः पनन्तोशिग्भ्यो नामिमीत वर्णम् ।
स चित्रेण चिकिते रंसु भासा जुजुर्वाँ यो मुहुरा युवा भूत्

2.4.6 आ यो वना तातृषाणो न भाति वार्ण पथा रथ्येव स्वानीत् ।
कृष्णाध्वा तपू रण्वश्चिकेत द्यौरिव स्मयमानो नभोभिः

2.4.7 स यो व्यस्थादभि दक्षदुर्वीं पशुर्नैति स्वयुरगोपाः ।
अग्निः शोचिष्माँ अतसान्युष्णन्कृष्णव्यथिरस्वदयन्न भूम

2.4.8 नू ते पूर्वस्यावसो अधीतौ तृतीये विदथे मन्म शंसि ।
अस्मे अग्ने संयद्वीरं बृहन्तं क्षुमन्तं वाजं स्वपत्यं रयिं दाः

2.4.9 त्वया यथा गृत्समदासो अग्ने गुहा वन्वन्त उपराँ अभि ष्युः ।
सुवीरासो अभिमातिषाहः स्मत्सूरिभ्यो गृणते तद्वयो धाः

सूक्तम् २.५
ऋषिः: सोमाहुतिर्भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्

2.5.1 होताजनिष्ट चेतनः पिता पितृभ्य ऊतये ।
प्रयक्षञ्जेन्यं वसु शकेम वाजिनो यमम्

2.5.2 आ यस्मिन्सप्त रश्मयस्तता यज्ञस्य नेतरि ।
मनुष्वद्दैव्यमष्टमं पोता विश्वं तदिन्वति

2.5.3 दधन्वे वा यदीमनु वोचद्ब्रह्माणि वेरु तत् ।
परि विश्वानि काव्या नेमिश्चक्रमिवाभवत्

2.5.4 साकं हि शुचिना शुचिः प्रशास्ता क्रतुनाजनि ।
विद्वाँ अस्य व्रता ध्रुवा वया इवानु रोहते

2.5.5 ता अस्य वर्णमायुवो नेष्टुः सचन्त धेनवः ।
कुवित्तिसृभ्य आ वरं स्वसारो या इदं ययुः

2.5.6 यदी मातुरुप स्वसा घृतं भरन्त्यस्थित ।
तासामध्वर्युरागतौ यवो वृष्टीव मोदते

2.5.7 स्वः स्वाय धायसे कृणुतामृत्विगृत्विजम् ।
स्तोमं यज्ञं चादरं वनेमा ररिमा वयम्

2.5.8 यथा विद्वाँ अरं करद्विश्वेभ्यो यजतेभ्यः ।
अयमग्ने त्वे अपि यं यज्ञं चकृमा वयम्

सूक्तम् २.६
ऋषिः: सोमाहुतिर्भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः ।गायत्री

2.6.1 इमां मे अग्ने समिधमिमामुपसदं वनेः ।
इमा उ षु श्रुधी गिरः

2.6.2 अया ते अग्ने विधेमोर्जो नपादश्वमिष्टे ।
एना सूक्तेन सुजात

2.6.3 तं त्वा गीर्भिर्गिर्वणसं द्रविणस्युं द्रविणोदः ।
सपर्येम सपर्यवः

2.6.4 स बोधि सूरिर्मघवा वसुपते वसुदावन् ।
युयोध्यस्मद्द्वेषांसि

2.6.5 स नो वृष्टिं दिवस्परि स नो वाजमनर्वाणम् ।
स नः सहस्रिणीरिषः

2.6.6 ईळानायावस्यवे यविष्ठ दूत नो गिरा ।
यजिष्ठ होतरा गहि

2.6.7 अन्तर्ह्यग्न ईयसे विद्वाञ्जन्मोभया कवे ।
दूतो जन्येव मित्र्यः

2.6.8 स विद्वाँ आ च पिप्रयो यक्षि चिकित्व आनुषक् ।
आ चास्मिन्सत्सि बर्हिषि

सूक्तम् २.७
ऋषिः: सोमाहुतिर्भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । गायत्री

2.7.1 श्रेष्ठं यविष्ठ भारताग्ने द्युमन्तमा भर ।
वसो पुरुस्पृहं रयिम्

2.7.2 मा नो अरातिरीशत देवस्य मर्त्यस्य च ।
पर्षि तस्या उत द्विषः

2.7.3 विश्वा उत त्वया वयं धारा उदन्या इव ।
अति गाहेमहि द्विषः

2.7.4 शुचिः पावक वन्द्योऽग्ने बृहद्वि रोचसे ।
त्वं घृतेभिराहुतः

2.7.5 त्वं नो असि भारताग्ने वशाभिरुक्षभिः ।
अष्टापदीभिराहुतः

2.7.6 द्र्वन्नः सर्पिरासुतिः प्रत्नो होता वरेण्यः ।
सहसस्पुत्रो अद्भुतः

सूक्तम् २.८
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री, ६ अनुष्टुप्

2.8.1 वाजयन्निव नू रथान्योगाँ अग्नेरुप स्तुहि ।
यशस्तमस्य मीळ्हुषः

2.8.2 यः सुनीथो ददाशुषेऽजुर्यो जरयन्नरिम् ।
चारुप्रतीक आहुतः

2.8.3 य उ श्रिया दमेष्वा दोषोषसि प्रशस्यते ।
यस्य व्रतं न मीयते

2.8.4 आ यः स्वर्ण भानुना चित्रो विभात्यर्चिषा ।
अञ्जानो अजरैरभि

2.8.5 अत्रिमनु स्वराज्यमग्निमुक्थानि वावृधुः ।
विश्वा अधि श्रियो दधे

2.8.6 अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य देवानामूतिभिर्वयम् ।
अरिष्यन्तः सचेमह्यभि ष्याम पृतन्यतः

सूक्तम् २.९
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

2.9.1 नि होता होतृषदने विदानस्त्वेषो दीदिवाँ असदत्सुदक्षः ।
अदब्धव्रतप्रमतिर्वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो अग्निः

2.9.2 त्वं दूतस्त्वमु नः परस्पास्त्वं वस्य आ वृषभ प्रणेता ।
अग्ने तोकस्य नस्तने तनूनामप्रयुच्छन्दीद्यद्बोधि गोपाः

2.9.3 विधेम ते परमे जन्मन्नग्ने विधेम स्तोमैरवरे सधस्थे ।
यस्माद्योनेरुदारिथा यजे तं प्र त्वे हवींषि जुहुरे समिद्धे

2.9.4 अग्ने यजस्व हविषा यजीयाञ्छ्रुष्टी देष्णमभि गृणीहि राधः ।
त्वं ह्यसि रयिपती रयीणां त्वं शुक्रस्य वचसो मनोता

2.9.5 उभयं ते न क्षीयते वसव्यं दिवेदिवे जायमानस्य दस्म ।
कृधि क्षुमन्तं जरितारमग्ने कृधि पतिं स्वपत्यस्य रायः

2.9.6 सैनानीकेन सुविदत्रो अस्मे यष्टा देवाँ आयजिष्ठः स्वस्ति ।
अदब्धो गोपा उत नः परस्पा अग्ने द्युमदुत रेवद्दिदीहि

सूक्तम् २.१०
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

2.10.1 जोहूत्रो अग्निः प्रथमः पितेवेळस्पदे मनुषा यत्समिद्धः ।
श्रियं वसानो अमृतो विचेता मर्मृजेन्यः श्रवस्यः स वाजी

2.10.2 श्रूया अग्निश्चित्रभानुर्हवं मे विश्वाभिर्गीर्भिरमृतो विचेताः ।
श्यावा रथं वहतो रोहिता वोतारुषाह चक्रे विभृत्रः

2.10.3 उत्तानायामजनयन्सुषूतं भुवदग्निः पुरुपेशासु गर्भः ।
शिरिणायां चिदक्तुना महोभिरपरीवृतो वसति प्रचेताः

2.10.4 जिघर्म्यग्निं हविषा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठमन्नै रभसं दृशानम्

2.10.5 आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्यरक्षसा मनसा तज्जुषेत ।
मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो अग्निर्नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः

2.10.6 ज्ञेया भागं सहसानो वरेण त्वादूतासो मनुवद्वदेम ।
अनूनमग्निं जुह्वा वचस्या मधुपृचं धनसा जोहवीमि

सूक्तम् २.११
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। विराट्स्थाना, २१ त्रिष्टुप्

2.11.1 श्रुधी हवमिन्द्र मा रिषण्यः स्याम ते दावने वसूनाम् ।
इमा हि त्वामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न क्षरन्तः

2.11.2 सृजो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः ।
अमर्त्यं चिद्दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वावृधानः

2.11.3 उक्थेष्विन्नु शूर येषु चाकन्स्तोमेष्विन्द्र रुद्रियेषु च ।
तुभ्येदेता यासु मन्दसानः प्र वायवे सिस्रते न शुभ्राः

2.11.4 शुभ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः शुभ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः ।
शुभ्रस्त्वमिन्द्र वावृधानो अस्मे दासीर्विशः सूर्येण सह्याः

2.11.5 गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्स्वपीवृतं मायिनं क्षियन्तम् ।
उतो अपो द्यां तस्तभ्वांसमहन्नहिं शूर वीर्येण

2.11.6 स्तवा नु त इन्द्र पूर्व्या महान्युत स्तवाम नूतना कृतानि ।
स्तवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं स्तवा हरी सूर्यस्य केतू

2.11.7 हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम् ।
वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन्

2.11.8 नि पर्वतः साद्यप्रयुच्छन्सं मातृभिर्वावशानो अक्रान् ।
दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन्नि

2.11.9 इन्द्रो महां सिन्धुमाशयानं मायाविनं वृत्रमस्फुरन्निः ।
अरेजेतां रोदसी भियाने कनिक्रदतो वृष्णो अस्य वज्रात्

2.11.10 अरोरवीद्वृष्णो अस्य वज्रोऽमानुषं यन्मानुषो निजूर्वात् ।
नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत्पपिवान्सुतस्य

2.11.11 पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु त्वा मन्दिनः सुतासः ।
पृणन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव

2.11.12 त्वे इन्द्राप्यभूम विप्रा धियं वनेम ऋतया सपन्तः ।
अवस्यवो धीमहि प्रशस्तिं सद्यस्ते रायो दावने स्याम

2.11.13 स्याम ते त इन्द्र ये त ऊती अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः ।
शुष्मिन्तमं यं चाकनाम देवास्मे रयिं रासि वीरवन्तम्

2.11.14 रासि क्षयं रासि मित्रमस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतं नः ।
सजोषसो ये च मन्दसानाः प्र वायवः पान्त्यग्रणीतिम्

2.11.15 व्यन्त्विन्नु येषु मन्दसानस्तृपत्सोमं पाहि द्रह्यदिन्द्र ।
अस्मान्सु पृत्स्वा तरुत्रावर्धयो द्यां बृहद्भिरर्कैः

2.11.16 बृहन्त इन्नु ये ते तरुत्रोक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान् ।
स्तृणानासो बर्हिः पस्त्यावत्त्वोता इदिन्द्र वाजमग्मन्

2.11.17 उग्रेष्विन्नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु पाहि सोममिन्द्र ।
प्रदोधुवच्छ्मश्रुषु प्रीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्य पीतिम्

2.11.18 धिष्वा शवः शूर येन वृत्रमवाभिनद्दानुमौर्णवाभम् ।
अपावृणोर्ज्योतिरार्याय नि सव्यतः सादि दस्युरिन्द्र

2.11.19 सनेम ये त ऊतिभिस्तरन्तो विश्वा स्पृध आर्येण दस्यून् ।
अस्मभ्यं तत्त्वाष्ट्रं विश्वरूपमरन्धयः साख्यस्य त्रिताय

2.11.20 अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य न्यर्बुदं वावृधानो अस्तः ।
अवर्तयत्सूर्यो न चक्रं भिनद्वलमिन्द्रो अङ्गिरस्वान्

2.11.21 नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी ।
शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.१२
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

2.12.1 यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् ।
यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः

2.12.2 यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान्प्रकुपिताँ अरम्णात् ।
यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः

2.12.3 यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून्यो गा उदाजदपधा वलस्य ।
यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः

2.12.4 येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः ।
श्वघ्नीव यो जिगीवाँल्लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः

2.12.5 यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् ।
सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः

2.12.6 यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः ।
युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः

2.12.7 यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः ।
यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः

2.12.8 यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः ।
समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः

2.12.9 यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते ।
यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः

2.12.10 यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान ।
यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः

2.12.11 यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् ।
ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः

2.12.12 यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् ।
यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः

2.12.13 द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते ।
यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः

2.12.14 यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती ।
यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः

2.12.15 यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः ।
वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम

सूक्तम् २.१३
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, १३ त्रिष्टुप्

2.13.1 ऋतुर्जनित्री तस्या अपस्परि मक्षू जात आविशद्यासु वर्धते ।
तदाहना अभवत्पिप्युषी पयोऽंशोः पीयूषं प्रथमं तदुक्थ्यम्

2.13.2 सध्रीमा यन्ति परि बिभ्रतीः पयो विश्वप्स्न्याय प्र भरन्त भोजनम् ।
समानो अध्वा प्रवतामनुष्यदे यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः

2.13.3 अन्वेको वदति यद्ददाति तद्रूपा मिनन्तदपा एक ईयते ।
विश्वा एकस्य विनुदस्तितिक्षते यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः

2.13.4 प्रजाभ्यः पुष्टिं विभजन्त आसते रयिमिव पृष्ठं प्रभवन्तमायते ।
असिन्वन्दंष्ट्रैः पितुरत्ति भोजनं यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः

2.13.5 अधाकृणोः पृथिवीं संदृशे दिवे यो धौतीनामहिहन्नारिणक्पथः ।
तं त्वा स्तोमेभिरुदभिर्न वाजिनं देवं देवा अजनन्सास्युक्थ्यः

2.13.6 यो भोजनं च दयसे च वर्धनमार्द्रादा शुष्कं मधुमद्दुदोहिथ ।
स शेवधिं नि दधिषे विवस्वति विश्वस्यैक ईशिषे सास्युक्थ्यः

2.13.7 यः पुष्पिणीश्च प्रस्वश्च धर्मणाधि दाने व्यवनीरधारयः ।
यश्चासमा अजनो दिद्युतो दिव उरुरूर्वाँ अभितः सास्युक्थ्यः

2.13.8 यो नार्मरं सहवसुं निहन्तवे पृक्षाय च दासवेशाय चावहः ।
ऊर्जयन्त्या अपरिविष्टमास्यमुतैवाद्य पुरुकृत्सास्युक्थ्यः

2.13.9 शतं वा यस्य दश साकमाद्य एकस्य श्रुष्टौ यद्ध चोदमाविथ ।
अरज्जौ दस्यून्समुनब्दभीतये सुप्राव्यो अभवः सास्युक्थ्यः

2.13.10 विश्वेदनु रोधना अस्य पौंस्यं ददुरस्मै दधिरे कृत्नवे धनम् ।
षळस्तभ्ना विष्टिरः पञ्च संदृशः परि परो अभवः सास्युक्थ्यः

2.13.11 सुप्रवाचनं तव वीर वीर्यं यदेकेन क्रतुना विन्दसे वसु ।
जातूष्ठिरस्य प्र वयः सहस्वतो या चकर्थ सेन्द्र विश्वास्युक्थ्यः

2.13.12 अरमयः सरपसस्तराय कं तुर्वीतये च वय्याय च स्रुतिम् ।
नीचा सन्तमुदनयः परावृजं प्रान्धं श्रोणं श्रवयन्सास्युक्थ्यः

2.13.13 अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् ।
इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.१४
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

2.14.1 अध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोममामत्रेभिः सिञ्चता मद्यमन्धः ।
कामी हि वीरः सदमस्य पीतिं जुहोत वृष्णे तदिदेष वष्टि

2.14.2 अध्वर्यवो यो अपो वव्रिवांसं वृत्रं जघानाशन्येव वृक्षम् ।
तस्मा एतं भरत तद्वशायँ एष इन्द्रो अर्हति पीतिमस्य

2.14.3 अध्वर्यवो यो दृभीकं जघान यो गा उदाजदप हि वलं वः ।
तस्मा एतमन्तरिक्षे न वातमिन्द्रं सोमैरोर्णुत जूर्न वस्त्रैः

2.14.4 अध्वर्यवो य उरणं जघान नव चख्वांसं नवतिं च बाहून् ।
यो अर्बुदमव नीचा बबाधे तमिन्द्रं सोमस्य भृथे हिनोत

2.14.5 अध्वर्यवो यः स्वश्नं जघान यः शुष्णमशुषं यो व्यंसम् ।
यः पिप्रुं नमुचिं यो रुधिक्रां तस्मा इन्द्रायान्धसो जुहोत

2.14.6 अध्वर्यवो यः शतं शम्बरस्य पुरो बिभेदाश्मनेव पूर्वीः ।
यो वर्चिनः शतमिन्द्रः सहस्रमपावपद्भरता सोममस्मै

2.14.7 अध्वर्यवो यः शतमा सहस्रं भूम्या उपस्थेऽवपज्जघन्वान् ।
कुत्सस्यायोरतिथिग्वस्य वीरान्न्यावृणग्भरता सोममस्मै

2.14.8 अध्वर्यवो यन्नरः कामयाध्वे श्रुष्टी वहन्तो नशथा तदिन्द्रे ।
गभस्तिपूतं भरत श्रुतायेन्द्राय सोमं यज्यवो जुहोत

2.14.9 अध्वर्यवः कर्तना श्रुष्टिमस्मै वने निपूतं वन उन्नयध्वम् ।
जुषाणो हस्त्यमभि वावशे व इन्द्राय सोमं मदिरं जुहोत

2.14.10 अध्वर्यवः पयसोधर्यथा गोः सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् ।
वेदाहमस्य निभृतं म एतद्दित्सन्तं भूयो यजतश्चिकेत

2.14.11 अध्वर्यवो यो दिव्यस्य वस्वो यः पार्थिवस्य क्षम्यस्य राजा ।
तमूर्दरं न पृणता यवेनेन्द्रं सोमेभिस्तदपो वो अस्तु

2.14.12 अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् ।
इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.१५
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

2.15.1 प्र घा न्वस्य महतो महानि सत्या सत्यस्य करणानि वोचम् ।
त्रिकद्रुकेष्वपिबत्सुतस्यास्य मदे अहिमिन्द्रो जघान

2.15.2 अवंशे द्यामस्तभायद्बृहन्तमा रोदसी अपृणदन्तरिक्षम् ।
स धारयत्पृथिवीं पप्रथच्च सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.3 सद्मेव प्राचो वि मिमाय मानैर्वज्रेण खान्यतृणन्नदीनाम् ।
वृथासृजत्पथिभिर्दीर्घयाथैः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.4 स प्रवोळ्हॄन्परिगत्या दभीतेर्विश्वमधागायुधमिद्धे अग्नौ ।
सं गोभिरश्वैरसृजद्रथेभिः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.5 स ईं महीं धुनिमेतोररम्णात्सो अस्नातॄनपारयत्स्वस्ति ।
त उत्स्नाय रयिमभि प्र तस्थुः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.6 सोदञ्चं सिन्धुमरिणान्महित्वा वज्रेणान उषसः सं पिपेष ।
अजवसो जविनीभिर्विवृश्चन्सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.7 स विद्वाँ अपगोहं कनीनामाविर्भवन्नुदतिष्ठत्परावृक् ।
प्रति श्रोण स्थाद्व्यनगचष्ट सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.8 भिनद्वलमङ्गिरोभिर्गृणानो वि पर्वतस्य दृंहितान्यैरत् ।
रिणग्रोधांसि कृत्रिमाण्येषां सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.9 स्वप्नेनाभ्युप्या चुमुरिं धुनिं च जघन्थ दस्युं प्र दभीतिमावः ।
रम्भी चिदत्र विविदे हिरण्यं सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार

2.15.10 नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी ।
शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.१६
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ९ त्रिष्टुप्

2.16.1 प्र वः सतां ज्येष्ठतमाय सुष्टुतिमग्नाविव समिधाने हविर्भरे ।
इन्द्रमजुर्यं जरयन्तमुक्षितं सनाद्युवानमवसे हवामहे

2.16.2 यस्मादिन्द्राद्बृहतः किं चनेमृते विश्वान्यस्मिन्सम्भृताधि वीर्या ।
जठरे सोमं तन्वी सहो महो हस्ते वज्रं भरति शीर्षणि क्रतुम्

2.16.3 न क्षोणीभ्यां परिभ्वे त इन्द्रियं न समुद्रैः पर्वतैरिन्द्र ते रथः ।
न ते वज्रमन्वश्नोति कश्चन यदाशुभिः पतसि योजना पुरु

2.16.4 विश्वे ह्यस्मै यजताय धृष्णवे क्रतुं भरन्ति वृषभाय सश्चते ।
वृषा यजस्व हविषा विदुष्टरः पिबेन्द्र सोमं वृषभेण भानुना

2.16.5 वृष्णः कोशः पवते मध्व ऊर्मिर्वृषभान्नाय वृषभाय पातवे ।
वृषणाध्वर्यू वृषभासो अद्रयो वृषणं सोमं वृषभाय सुष्वति

2.16.6 वृषा ते वज्र उत ते वृषा रथो वृषणा हरी वृषभाण्यायुधा ।
वृष्णो मदस्य वृषभ त्वमीशिष इन्द्र सोमस्य वृषभस्य तृप्णुहि

2.16.7 प्र ते नावं न समने वचस्युवं ब्रह्मणा यामि सवनेषु दाधृषिः ।
कुविन्नो अस्य वचसो निबोधिषदिन्द्रमुत्सं न वसुनः सिचामहे

2.16.8 पुरा सम्बाधादभ्या ववृत्स्व नो धेनुर्न वत्सं यवसस्य पिप्युषी ।
सकृत्सु ते सुमतिभिः शतक्रतो सं पत्नीभिर्न वृषणो नसीमहि

2.16.9 नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी ।
शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.१७
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ८-९ त्रिष्टुप्

2.17.1 तदस्मै नव्यमङ्गिरस्वदर्चत शुष्मा यदस्य प्रत्नथोदीरते ।
विश्वा यद्गोत्रा सहसा परीवृता मदे सोमस्य दृंहितान्यैरयत्

2.17.2 स भूतु यो ह प्रथमाय धायस ओजो मिमानो महिमानमातिरत् ।
शूरो यो युत्सु तन्वं परिव्यत शीर्षणि द्यां महिना प्रत्यमुञ्चत

2.17.3 अधाकृणोः प्रथमं वीर्यं महद्यदस्याग्रे ब्रह्मणा शुष्ममैरयः ।
रथेष्ठेन हर्यश्वेन विच्युताः प्र जीरयः सिस्रते सध्र्यक्पृथक्

2.17.4 अधा यो विश्वा भुवनाभि मज्मनेशानकृत्प्रवया अभ्यवर्धत ।
आद्रोदसी ज्योतिषा वह्निरातनोत्सीव्यन्तमांसि दुधिता समव्ययत्

2.17.5 स प्राचीनान्पर्वतान्दृंहदोजसाधराचीनमकृणोदपामपः ।
अधारयत्पृथिवीं विश्वधायसमस्तभ्नान्मायया द्यामवस्रसः

2.17.6 सास्मा अरं बाहुभ्यां यं पिताकृणोद्विश्वस्मादा जनुषो वेदसस्परि ।
येना पृथिव्यां नि क्रिविं शयध्यै वज्रेण हत्व्यवृणक्तुविष्वणिः

2.17.7 अमाजूरिव पित्रोः सचा सती समानादा सदसस्त्वामिये भगम् ।
कृधि प्रकेतमुप मास्या भर दद्धि भागं तन्वो येन मामहः

2.17.8 भोजं त्वामिन्द्र वयं हुवेम ददिष्ट्वमिन्द्रापांसि वाजान् ।
अविड्ढीन्द्र चित्रया न ऊती कृधि वृषन्निन्द्र वस्यसो नः

2.17.9 नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी ।
शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.१८
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

2.18.1 प्राता रथो नवो योजि सस्निश्चतुर्युगस्त्रिकशः सप्तरश्मिः ।
दशारित्रो मनुष्यः स्वर्षाः स इष्टिभिर्मतिभी रंह्यो भूत्

2.18.2 सास्मा अरं प्रथमं स द्वितीयमुतो तृतीयं मनुषः स होता ।
अन्यस्या गर्भमन्य ऊ जनन्त सो अन्येभिः सचते जेन्यो वृषा

2.18.3 हरी नु कं रथ इन्द्रस्य योजमायै सूक्तेन वचसा नवेन ।
मो षु त्वामत्र बहवो हि विप्रा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये

2.18.4 आ द्वाभ्यां हरिभ्यामिन्द्र याह्या चतुर्भिरा षड्भिर्हूयमानः ।
आष्टाभिर्दशभिः सोमपेयमयं सुतः सुमख मा मृधस्कः

2.18.5 आ विंशत्या त्रिंशता याह्यर्वाङा चत्वारिंशता हरिभिर्युजानः ।
आ पञ्चाशता सुरथेभिरिन्द्रा षष्ट्या सप्तत्या सोमपेयम्

2.18.6 आशीत्या नवत्या याह्यर्वाङा शतेन हरिभिरुह्यमानः ।
अयं हि ते शुनहोत्रेषु सोम इन्द्र त्वाया परिषिक्तो मदाय

2.18.7 मम ब्रह्मेन्द्र याह्यच्छा विश्वा हरी धुरि धिष्वा रथस्य ।
पुरुत्रा हि विहव्यो बभूथास्मिञ्छूर सवने मादयस्व

2.18.8 न म इन्द्रेण सख्यं वि योषदस्मभ्यमस्य दक्षिणा दुहीत ।
उप ज्येष्ठे वरूथे गभस्तौ प्रायेप्राये जिगीवांसः स्याम

2.18.9 नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी ।
शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.१९
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

2.19.1 अपाय्यस्यान्धसो मदाय मनीषिणः सुवानस्य प्रयसः ।
यस्मिन्निन्द्रः प्रदिवि वावृधान ओको दधे ब्रह्मण्यन्तश्च नरः

2.19.2 अस्य मन्दानो मध्वो वज्रहस्तोऽहिमिन्द्रो अर्णोवृतं वि वृश्चत् ।
प्र यद्वयो न स्वसराण्यच्छा प्रयांसि च नदीनां चक्रमन्त

2.19.3 स माहिन इन्द्रो अर्णो अपां प्रैरयदहिहाच्छा समुद्रम् ।
अजनयत्सूर्यं विदद्गा अक्तुनाह्नां वयुनानि साधत्

2.19.4 सो अप्रतीनि मनवे पुरूणीन्द्रो दाशद्दाशुषे हन्ति वृत्रम् ।
सद्यो यो नृभ्यो अतसाय्यो भूत्पस्पृधानेभ्यः सूर्यस्य सातौ

2.19.5 स सुन्वत इन्द्रः सूर्यमा देवो रिणङ्मर्त्याय स्तवान् ।
आ यद्रयिं गुहदवद्यमस्मै भरदंशं नैतशो दशस्यन्

2.19.6 स रन्धयत्सदिवः सारथये शुष्णमशुषं कुयवं कुत्साय ।
दिवोदासाय नवतिं च नवेन्द्रः पुरो व्यैरच्छम्बरस्य

2.19.7 एवा त इन्द्रोचथमहेम श्रवस्या न त्मना वाजयन्तः ।
अश्याम तत्साप्तमाशुषाणा ननमो वधरदेवस्य पीयोः

2.19.8 एवा ते गृत्समदाः शूर मन्मावस्यवो न वयुनानि तक्षुः ।
ब्रह्मण्यन्त इन्द्र ते नवीय इषमूर्जं सुक्षितिं सुम्नमश्युः

2.19.9 नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी ।
शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.२०
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्,३ विराड्रूपा

2.20.1 वयं ते वय इन्द्र विद्धि षु णः प्र भरामहे वाजयुर्न रथम् ।
विपन्यवो दीध्यतो मनीषा सुम्नमियक्षन्तस्त्वावतो नॄन्

2.20.2 त्वं न इन्द्र त्वाभिरूती त्वायतो अभिष्टिपासि जनान् ।
त्वमिनो दाशुषो वरूतेत्थाधीरभि यो नक्षति त्वा

2.20.3 स नो युवेन्द्रो जोहूत्रः सखा शिवो नरामस्तु पाता ।
यः शंसन्तं यः शशमानमूती पचन्तं च स्तुवन्तं च प्रणेषत्

2.20.4 तमु स्तुष इन्द्रं तं गृणीषे यस्मिन्पुरा वावृधुः शाशदुश्च ।
स वस्वः कामं पीपरदियानो ब्रह्मण्यतो नूतनस्यायोः

2.20.5 सो अङ्गिरसामुचथा जुजुष्वान्ब्रह्मा तूतोदिन्द्रो गातुमिष्णन् ।
मुष्णन्नुषसः सूर्येण स्तवानश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि

2.20.6 स ह श्रुत इन्द्रो नाम देव ऊर्ध्वो भुवन्मनुषे दस्मतमः ।
अव प्रियमर्शसानस्य साह्वाञ्छिरो भरद्दासस्य स्वधावान्

2.20.7 स वृत्रहेन्द्रः कृष्णयोनीः पुरंदरो दासीरैरयद्वि ।
अजनयन्मनवे क्षामपश्च सत्रा शंसं यजमानस्य तूतोत्

2.20.8 तस्मै तवस्यमनु दायि सत्रेन्द्राय देवेभिरर्णसातौ ।
प्रति यदस्य वज्रं बाह्वोर्धुर्हत्वी दस्यून्पुर आयसीर्नि तारीत्

2.20.9 नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी ।
शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.२१
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ६ त्रिष्टुप्

2.21.1 विश्वजिते धनजिते स्वर्जिते सत्राजिते नृजित उर्वराजिते ।
अश्वजिते गोजिते अब्जिते भरेन्द्राय सोमं यजताय हर्यतम्

2.21.2 अभिभुवेऽभिभङ्गाय वन्वतेऽषाळ्हाय सहमानाय वेधसे ।
तुविग्रये वह्नये दुष्टरीतवे सत्रासाहे नम इन्द्राय वोचत

2.21.3 सत्रासाहो जनभक्षो जनंसहश्च्यवनो युध्मो अनु जोषमुक्षितः ।
वृतंचयः सहुरिर्विक्ष्वारित इन्द्रस्य वोचं प्र कृतानि वीर्या

2.21.4 अनानुदो वृषभो दोधतो वधो गम्भीर ऋष्वो असमष्टकाव्यः ।
रध्रचोदः श्नथनो वीळितस्पृथुरिन्द्रः सुयज्ञ उषसः स्वर्जनत्

2.21.5 यज्ञेन गातुमप्तुरो विविद्रिरे धियो हिन्वाना उशिजो मनीषिणः ।
अभिस्वरा निषदा गा अवस्यव इन्द्रे हिन्वाना द्रविणान्याशत

2.21.6 इन्द्र श्रेष्ठानि द्रविणानि धेहि चित्तिं दक्षस्य सुभगत्वमस्मे ।
पोषं रयीणामरिष्टिं तनूनां स्वाद्मानं वाचः सुदिनत्वमह्नाम्

सूक्तम् २.२२
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। १ अष्टिः, २-३ अतिशक्वरी, ४ अष्टिः अतिशक्वरी वा ।

2.22.1 त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृपत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशत् ।
स ईं ममाद महि कर्म कर्तवे महामुरुं सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः

2.22.2 अध त्विषीमाँ अभ्योजसा क्रिविं युधाभवदा रोदसी अपृणदस्य मज्मना प्र वावृधे ।
अधत्तान्यं जठरे प्रेमरिच्यत सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः

2.22.3 साकं जातः क्रतुना साकमोजसा ववक्षिथ साकं वृद्धो वीर्यैः सासहिर्मृधो विचर्षणिः ।
दाता राधः स्तुवते काम्यं वसु सैनं सश्चद्देवो देवं सत्यमिन्द्रं सत्य इन्दुः

2.22.4 तव त्यन्नर्यं नृतोऽप इन्द्र प्रथमं पूर्व्यं दिवि प्रवाच्यं कृतम् ।
यद्देवस्य शवसा प्रारिणा असुं रिणन्नपः ।
भुवद्विश्वमभ्यादेवमोजसा विदादूर्जं शतक्रतुर्विदादिषम्

सूक्तम् २.२३
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. बृहस्पतिः, १, ५, ९, ११, १७, १९ ब्रह्मणस्पतिः। जगती, १५, १९ त्रिष्टुप्

2.23.1 गणानां त्वा गणपतिं हवामहे कविं कवीनामुपमश्रवस्तमम् ।
ज्येष्ठराजं ब्रह्मणां ब्रह्मणस्पत आ नः शृण्वन्नूतिभिः सीद सादनम्

2.23.2 देवाश्चित्ते असुर्य प्रचेतसो बृहस्पते यज्ञियं भागमानशुः ।
उस्रा इव सूर्यो ज्योतिषा महो विश्वेषामिज्जनिता ब्रह्मणामसि

2.23.3 आ विबाध्या परिरापस्तमांसि च ज्योतिष्मन्तं रथमृतस्य तिष्ठसि ।
बृहस्पते भीमममित्रदम्भनं रक्षोहणं गोत्रभिदं स्वर्विदम्

2.23.4 सुनीतिभिर्नयसि त्रायसे जनं यस्तुभ्यं दाशान्न तमंहो अश्नवत् ।
ब्रह्मद्विषस्तपनो मन्युमीरसि बृहस्पते महि तत्ते महित्वनम्

2.23.5 न तमंहो न दुरितं कुतश्चन नारातयस्तितिरुर्न द्वयाविनः ।
विश्वा इदस्माद्ध्वरसो वि बाधसे यं सुगोपा रक्षसि ब्रह्मणस्पते

2.23.6 त्वं नो गोपाः पथिकृद्विचक्षणस्तव व्रताय मतिभिर्जरामहे ।
बृहस्पते यो नो अभि ह्वरो दधे स्वा तं मर्मर्तु दुच्छुना हरस्वती

2.23.7 उत वा यो नो मर्चयादनागसोऽरातीवा मर्तः सानुको वृकः ।
बृहस्पते अप तं वर्तया पथः सुगं नो अस्यै देववीतये कृधि

2.23.8 त्रातारं त्वा तनूनां हवामहेऽवस्पर्तरधिवक्तारमस्मयुम् ।
बृहस्पते देवनिदो नि बर्हय मा दुरेवा उत्तरं सुम्नमुन्नशन्

2.23.9 त्वया वयं सुवृधा ब्रह्मणस्पते स्पार्हा वसु मनुष्या ददीमहि ।
या नो दूरे तळितो या अरातयोऽभि सन्ति जम्भया ता अनप्नसः

2.23.10 त्वया वयमुत्तमं धीमहे वयो बृहस्पते पप्रिणा सस्निना युजा ।
मा नो दुःशंसो अभिदिप्सुरीशत प्र सुशंसा मतिभिस्तारिषीमहि

2.23.11 अनानुदो वृषभो जग्मिराहवं निष्टप्ता शत्रुं पृतनासु सासहिः ।
असि सत्य ऋणया ब्रह्मणस्पत उग्रस्य चिद्दमिता वीळुहर्षिणः

2.23.12 अदेवेन मनसा यो रिषण्यति शासामुग्रो मन्यमानो जिघांसति ।
बृहस्पते मा प्रणक्तस्य नो वधो नि कर्म मन्युं दुरेवस्य शर्धतः

2.23.13 भरेषु हव्यो नमसोपसद्यो गन्ता वाजेषु सनिता धनंधनम् ।
विश्वा इदर्यो अभिदिप्स्वो मृधो बृहस्पतिर्वि ववर्हा रथाँ इव

2.23.14 तेजिष्ठया तपनी रक्षसस्तप ये त्वा निदे दधिरे दृष्टवीर्यम् ।
आविस्तत्कृष्व यदसत्त उक्थ्यं बृहस्पते वि परिरापो अर्दय

2.23.15 बृहस्पते अति यदर्यो अर्हाद्द्युमद्विभाति क्रतुमज्जनेषु ।
यद्दीदयच्छवस ऋतप्रजात तदस्मासु द्रविणं धेहि चित्रम्

2.23.16 मा न स्तेनेभ्यो ये अभि द्रुहस्पदे निरामिणो रिपवोऽन्नेषु जागृधुः ।
आ देवानामोहते वि व्रयो हृदि बृहस्पते न परः साम्नो विदुः

2.23.17 विश्वेभ्यो हि त्वा भुवनेभ्यस्परि त्वष्टाजनत्साम्नःसाम्नः कविः ।
स ऋणचिदृणया ब्रह्मणस्पतिर्द्रुहो हन्ता मह ऋतस्य धर्तरि

2.23.18 तव श्रिये व्यजिहीत पर्वतो गवां गोत्रमुदसृजो यदङ्गिरः ।
इन्द्रेण युजा तमसा परीवृतं बृहस्पते निरपामौब्जो अर्णवम्

2.23.19 ब्रह्मणस्पते त्वमस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व ।
विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.२४
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. ब्रह्मणस्पतिः, १-१० बृहस्पतिः, १२ इन्द्राब्रह्मणस्पती। जगती, १२, १६ त्रिष्टुप्

2.24.1 सेमामविड्ढि प्रभृतिं य ईशिषेऽया विधेम नवया महा गिरा ।
यथा नो मीढ्वान्स्तवते सखा तव बृहस्पते सीषधः सोत नो मतिम्

2.24.2 यो नन्त्वान्यनमन्न्योजसोतादर्दर्मन्युना शम्बराणि वि ।
प्राच्यावयदच्युता ब्रह्मणस्पतिरा चाविशद्वसुमन्तं वि पर्वतम्

2.24.3 तद्देवानां देवतमाय कर्त्वमश्रथ्नन्दृळ्हाव्रदन्त वीळिता ।
उद्गा आजदभिनद्ब्रह्मणा वलमगूहत्तमो व्यचक्षयत्स्वः

2.24.4 अश्मास्यमवतं ब्रह्मणस्पतिर्मधुधारमभि यमोजसातृणत् ।
तमेव विश्वे पपिरे स्वर्दृशो बहु साकं सिसिचुरुत्समुद्रिणम्

2.24.5 सना ता का चिद्भुवना भवीत्वा माद्भिः शरद्भिर्दुरो वरन्त वः ।
अयतन्ता चरतो अन्यदन्यदिद्या चकार वयुना ब्रह्मणस्पतिः

2.24.6 अभिनक्षन्तो अभि ये तमानशुर्निधिं पणीनां परमं गुहा हितम् ।
ते विद्वांसः प्रतिचक्ष्यानृता पुनर्यत उ आयन्तदुदीयुराविशम्

2.24.7 ऋतावानः प्रतिचक्ष्यानृता पुनरात आ तस्थुः कवयो महस्पथः ।
ते बाहुभ्यां धमितमग्निमश्मनि नकिः षो अस्त्यरणो जहुर्हि तम्

2.24.8 ऋतज्येन क्षिप्रेण ब्रह्मणस्पतिर्यत्र वष्टि प्र तदश्नोति धन्वना ।
तस्य साध्वीरिषवो याभिरस्यति नृचक्षसो दृशये कर्णयोनयः

2.24.9 स संनयः स विनयः पुरोहितः स सुष्टुतः स युधि ब्रह्मणस्पतिः ।
चाक्ष्मो यद्वाजं भरते मती धनादित्सूर्यस्तपति तप्यतुर्वृथा

2.24.10 विभु प्रभु प्रथमं मेहनावतो बृहस्पतेः सुविदत्राणि राध्या ।
इमा सातानि वेन्यस्य वाजिनो येन जना उभये भुञ्जते विशः

2.24.11 योऽवरे वृजने विश्वथा विभुर्महामु रण्वः शवसा ववक्षिथ ।
स देवो देवान्प्रति पप्रथे पृथु विश्वेदु ता परिभूर्ब्रह्मणस्पतिः

2.24.12 विश्वं सत्यं मघवाना युवोरिदापश्चन प्र मिनन्ति व्रतं वाम् ।
अच्छेन्द्राब्रह्मणस्पती हविर्नोऽन्नं युजेव वाजिना जिगातम्

2.24.13 उताशिष्ठा अनु शृण्वन्ति वह्नयः सभेयो विप्रो भरते मती धना ।
वीळुद्वेषा अनु वश ऋणमाददिः स ह वाजी समिथे ब्रह्मणस्पतिः

2.24.14 ब्रह्मणस्पतेरभवद्यथावशं सत्यो मन्युर्महि कर्मा करिष्यतः ।
यो गा उदाजत्स दिवे वि चाभजन्महीव रीतिः शवसासरत्पृथक्

2.24.15 ब्रह्मणस्पते सुयमस्य विश्वहा रायः स्याम रथ्यो वयस्वतः ।
वीरेषु वीराँ उप पृङ्धि नस्त्वं यदीशानो ब्रह्मणा वेषि मे हवम्

2.24.16 ब्रह्मणस्पते त्वमस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व ।
विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.२५
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. ब्रह्मणस्पतिः। जगती।

2.25.1 इन्धानो अग्निं वनवद्वनुष्यतः कृतब्रह्मा शूशुवद्रातहव्य इत् ।
जातेन जातमति स प्र सर्सृते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

2.25.2 वीरेभिर्वीरान्वनवद्वनुष्यतो गोभी रयिं पप्रथद्बोधति त्मना ।
तोकं च तस्य तनयं च वर्धते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

2.25.3 सिन्धुर्न क्षोदः शिमीवाँ ऋघायतो वृषेव वध्रीँरभि वष्ट्योजसा ।
अग्नेरिव प्रसितिर्नाह वर्तवे यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

2.25.4 तस्मा अर्षन्ति दिव्या असश्चतः स सत्वभिः प्रथमो गोषु गच्छति ।
अनिभृष्टतविषिर्हन्त्योजसा यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

2.25.5 तस्मा इद्विश्वे धुनयन्त सिन्धवोऽच्छिद्रा शर्म दधिरे पुरूणि ।
देवानां सुम्ने सुभगः स एधते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पतिः

सूक्तम् २.२६
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. ब्रह्मणस्पतिः। जगती ।

2.26.1 ऋजुरिच्छंसो वनवद्वनुष्यतो देवयन्निददेवयन्तमभ्यसत् ।
सुप्रावीरिद्वनवत्पृत्सु दुष्टरं यज्वेदयज्योर्वि भजाति भोजनम्

2.26.2 यजस्व वीर प्र विहि मनायतो भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये ।
हविष्कृणुष्व सुभगो यथाससि ब्रह्मणस्पतेरव आ वृणीमहे

2.26.3 स इज्जनेन स विशा स जन्मना स पुत्रैर्वाजं भरते धना नृभिः ।
देवानां यः पितरमाविवासति श्रद्धामना हविषा ब्रह्मणस्पतिम्

2.26.4 यो अस्मै हव्यैर्घृतवद्भिरविधत्प्र तं प्राचा नयति ब्रह्मणस्पतिः ।
उरुष्यतीमंहसो रक्षती रिषोऽंहोश्चिदस्मा उरुचक्रिरद्भुतः

सूक्तम् २.२७
ऋषिः: कूर्मो गार्त्समदो गृत्समदो वा । अनुक्रमणिका: दे. आदित्याः। त्रिष्टुप्

2.27.1 इमा गिर आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद्राजभ्यो जुह्वा जुहोमि ।
शृणोतु मित्रो अर्यमा भगो नस्तुविजातो वरुणो दक्षो अंशः

2.27.2 इमं स्तोमं सक्रतवो मे अद्य मित्रो अर्यमा वरुणो जुषन्त ।
आदित्यासः शुचयो धारपूता अवृजिना अनवद्या अरिष्टाः

2.27.3 त आदित्यास उरवो गभीरा अदब्धासो दिप्सन्तो भूर्यक्षाः ।
अन्तः पश्यन्ति वृजिनोत साधु सर्वं राजभ्यः परमा चिदन्ति

2.27.4 धारयन्त आदित्यासो जगत्स्था देवा विश्वस्य भुवनस्य गोपाः ।
दीर्घाधियो रक्षमाणा असुर्यमृतावानश्चयमाना ऋणानि

2.27.5 विद्यामादित्या अवसो वो अस्य यदर्यमन्भय आ चिन्मयोभु ।
युष्माकं मित्रावरुणा प्रणीतौ परि श्वभ्रेव दुरितानि वृज्याम्

2.27.6 सुगो हि वो अर्यमन्मित्र पन्था अनृक्षरो वरुण साधुरस्ति ।
तेनादित्या अधि वोचता नो यच्छता नो दुष्परिहन्तु शर्म

2.27.7 पिपर्तु नो अदिती राजपुत्राति द्वेषांस्यर्यमा सुगेभिः ।
बृहन्मित्रस्य वरुणस्य शर्मोप स्याम पुरुवीरा अरिष्टाः

2.27.8 तिस्रो भूमीर्धारयन्त्रीँरुत द्यून्त्रीणि व्रता विदथे अन्तरेषाम् ।
ऋतेनादित्या महि वो महित्वं तदर्यमन्वरुण मित्र चारु

2.27.9 त्री रोचना दिव्या धारयन्त हिरण्ययाः शुचयो धारपूताः ।
अस्वप्नजो अनिमिषा अदब्धा उरुशंसा ऋजवे मर्त्याय

2.27.10 त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा ये च देवा असुर ये च मर्ताः ।
शतं नो रास्व शरदो विचक्षेऽश्यामायूंषि सुधितानि पूर्वा

2.27.11 न दक्षिणा वि चिकिते न सव्या न प्राचीनमादित्या नोत पश्चा ।
पाक्या चिद्वसवो धीर्या चिद्युष्मानीतो अभयं ज्योतिरश्याम्

2.27.12 यो राजभ्य ऋतनिभ्यो ददाश यं वर्धयन्ति पुष्टयश्च नित्याः ।
स रेवान्याति प्रथमो रथेन वसुदावा विदथेषु प्रशस्तः

2.27.13 शुचिरपः सूयवसा अदब्ध उप क्षेति वृद्धवयाः सुवीरः ।
नकिष्टं घ्नन्त्यन्तितो न दूराद्य आदित्यानां भवति प्रणीतौ

2.27.14 अदिते मित्र वरुणोत मृळ यद्वो वयं चकृमा कच्चिदागः ।
उर्वश्यामभयं ज्योतिरिन्द्र मा नो दीर्घा अभि नशन्तमिस्राः

2.27.15 उभे अस्मै पीपयतः समीची दिवो वृष्टिं सुभगो नाम पुष्यन् ।
उभा क्षयावाजयन्याति पृत्सूभावर्धौ भवतः साधू अस्मै

2.27.16 या वो माया अभिद्रुहे यजत्राः पाशा आदित्या रिपवे विचृत्ताः ।
अश्वीव ताँ अति येषं रथेनारिष्टा उरावा शर्मन्स्याम

2.27.17 माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः ।
मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.२८
ऋषिः: कूर्मो गार्त्समदो गृत्समदो वा। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः (१० दुःस्वप्ननाशिनी)। त्रिष्टुप्।

2.28.1 इदं कवेरादित्यस्य स्वराजो विश्वानि सान्त्यभ्यस्तु मह्ना ।
अति यो मन्द्रो यजथाय देवः सुकीर्तिं भिक्षे वरुणस्य भूरेः

2.28.2 तव व्रते सुभगासः स्याम स्वाध्यो वरुण तुष्टुवांसः ।
उपायन उषसां गोमतीनामग्नयो न जरमाणा अनु द्यून्

2.28.3 तव स्याम पुरुवीरस्य शर्मन्नुरुशंसस्य वरुण प्रणेतः ।
यूयं नः पुत्रा अदितेरदब्धा अभि क्षमध्वं युज्याय देवाः

2.28.4 प्र सीमादित्यो असृजद्विधर्ताँ ऋतं सिन्धवो वरुणस्य यन्ति ।
न श्राम्यन्ति न वि मुचन्त्येते वयो न पप्तू रघुया परिज्मन्

2.28.5 वि मच्छ्रथाय रशनामिवाग ऋध्याम ते वरुण खामृतस्य ।
मा तन्तुश्छेदि वयतो धियं मे मा मात्रा शार्यपसः पुर ऋतोः

2.28.6 अपो सु म्यक्ष वरुण भियसं मत्सम्राळृतावोऽनु मा गृभाय ।
दामेव वत्साद्वि मुमुग्ध्यंहो नहि त्वदारे निमिषश्चनेशे

2.28.7 मा नो वधैर्वरुण ये त इष्टावेनः कृण्वन्तमसुर भ्रीणन्ति ।
मा ज्योतिषः प्रवसथानि गन्म वि षू मृधः शिश्रथो जीवसे नः

2.28.8 नमः पुरा ते वरुणोत नूनमुतापरं तुविजात ब्रवाम ।
त्वे हि कं पर्वते न श्रितान्यप्रच्युतानि दूळभ व्रतानि

2.28.9 पर ऋणा सावीरध मत्कृतानि माहं राजन्नन्यकृतेन भोजम् ।
अव्युष्टा इन्नु भूयसीरुषास आ नो जीवान्वरुण तासु शाधि

2.28.10 यो मे राजन्युज्यो वा सखा वा स्वप्ने भयं भीरवे मह्यमाह ।
स्तेनो वा यो दिप्सति नो वृको वा त्वं तस्माद्वरुण पाह्यस्मान्

2.28.11 माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः ।
मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.२९
ऋषिः: कूर्मो गार्त्समदो, गृत्समदो वा। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वेदेवाः। त्रिष्टुप्

2.29.1 धृतव्रता आदित्या इषिरा आरे मत्कर्त रहसूरिवागः ।
शृण्वतो वो वरुण मित्र देवा भद्रस्य विद्वाँ अवसे हुवे वः

2.29.2 यूयं देवाः प्रमतिर्यूयमोजो यूयं द्वेषांसि सनुतर्युयोत ।
अभिक्षत्तारो अभि च क्षमध्वमद्या च नो मृळयतापरं च

2.29.3 किमू नु वः कृणवामापरेण किं सनेन वसव आप्येन ।
यूयं नो मित्रावरुणादिते च स्वस्तिमिन्द्रामरुतो दधात

2.29.4 हये देवा यूयमिदापय स्थ ते मृळत नाधमानाय मह्यम् ।
मा वो रथो मध्यमवाळृते भून्मा युष्मावत्स्वापिषु श्रमिष्म

2.29.5 प्र व एको मिमय भूर्यागो यन्मा पितेव कितवं शशास ।
आरे पाशा आरे अघानि देवा मा माधि पुत्रे विमिव ग्रभीष्ट

2.29.6 अर्वाञ्चो अद्या भवता यजत्रा आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् ।
त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्तादवपदो यजत्राः

2.29.7 माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः ।
मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.३०
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ६ इन्द्रासोमौ,८ (पूर्वाऽर्धर्चस्य) सरस्वती, ९ बृहस्पतिः, ११ मरुतः। त्रिष्टुप्, ११ जगती

2.30.1 ऋतं देवाय कृण्वते सवित्र इन्द्रायाहिघ्ने न रमन्त आपः ।
अहरहर्यात्यक्तुरपां कियात्या प्रथमः सर्ग आसाम्

2.30.2 यो वृत्राय सिनमत्राभरिष्यत्प्र तं जनित्री विदुष उवाच ।
पथो रदन्तीरनु जोषमस्मै दिवेदिवे धुनयो यन्त्यर्थम्

2.30.3 ऊर्ध्वो ह्यस्थादध्यन्तरिक्षेऽधा वृत्राय प्र वधं जभार ।
मिहं वसान उप हीमदुद्रोत्तिग्मायुधो अजयच्छत्रुमिन्द्रः

2.30.4 बृहस्पते तपुषाश्नेव विध्य वृकद्वरसो असुरस्य वीरान् ।
यथा जघन्थ धृषता पुरा चिदेवा जहि शत्रुमस्माकमिन्द्र

2.30.5 अव क्षिप दिवो अश्मानमुच्चा येन शत्रुं मन्दसानो निजूर्वाः ।
तोकस्य सातौ तनयस्य भूरेरस्माँ अर्धं कृणुतादिन्द्र गोनाम्

2.30.6 प्र हि क्रतुं वृहथो यं वनुथो रध्रस्य स्थो यजमानस्य चोदौ ।
इन्द्रासोमा युवमस्माँ अविष्टमस्मिन्भयस्थे कृणुतमु लोकम्

2.30.7 न मा तमन्न श्रमन्नोत तन्द्रन्न वोचाम मा सुनोतेति सोमम् ।
यो मे पृणाद्यो ददद्यो निबोधाद्यो मा सुन्वन्तमुप गोभिरायत्

2.30.8 सरस्वति त्वमस्माँ अविड्ढि मरुत्वती धृषती जेषि शत्रून् ।
त्यं चिच्छर्धन्तं तविषीयमाणमिन्द्रो हन्ति वृषभं शण्डिकानाम्

2.30.9 यो नः सनुत्य उत वा जिघत्नुरभिख्याय तं तिगितेन विध्य ।
बृहस्पत आयुधैर्जेषि शत्रून्द्रुहे रीषन्तं परि धेहि राजन्

2.30.10 अस्माकेभिः सत्वभिः शूर शूरैर्वीर्या कृधि यानि ते कर्त्वानि ।
ज्योगभूवन्ननुधूपितासो हत्वी तेषामा भरा नो वसूनि

2.30.11 तं वः शर्धं मारुतं सुम्नयुर्गिरोप ब्रुवे नमसा दैव्यं जनम् ।
यथा रयिं सर्ववीरं नशामहा अपत्यसाचं श्रुत्यं दिवेदिवे

सूक्तम् २.३१
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती, ७ त्रिष्टुप्

2.31.1 अस्माकं मित्रावरुणावतं रथमादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा ।
प्र यद्वयो न पप्तन्वस्मनस्परि श्रवस्यवो हृषीवन्तो वनर्षदः

2.31.2 अध स्मा न उदवता सजोषसो रथं देवासो अभि विक्षु वाजयुम् ।
यदाशवः पद्याभिस्तित्रतो रजः पृथिव्याः सानौ जङ्घनन्त पाणिभिः

2.31.3 उत स्य न इन्द्रो विश्वचर्षणिर्दिवः शर्धेन मारुतेन सुक्रतुः ।
अनु नु स्थात्यवृकाभिरूतिभी रथं महे सनये वाजसातये

2.31.4 उत स्य देवो भुवनस्य सक्षणिस्त्वष्टा ग्नाभिः सजोषा जूजुवद्रथम् ।
इळा भगो बृहद्दिवोत रोदसी पूषा पुरंधिरश्विनावधा पती

2.31.5 उत त्ये देवी सुभगे मिथूदृशोषासानक्ता जगतामपीजुवा ।
स्तुषे यद्वां पृथिवि नव्यसा वच स्थातुश्च वयस्त्रिवया उपस्तिरे

2.31.6 उत वः शंसमुशिजामिव श्मस्यहिर्बुध्न्योऽज एकपादुत ।
त्रित ऋभुक्षाः सविता चनो दधेऽपां नपादाशुहेमा धिया शमि

2.31.7 एता वो वश्म्युद्यता यजत्रा अतक्षन्नायवो नव्यसे सम् ।
श्रवस्यवो वाजं चकानाः सप्तिर्न रथ्यो अह धीतिमश्याः

सूक्तम् २.३२
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. १ द्यावापृथिवी, २-३ इन्द्रस्त्वष्टा वा, ४-५ राका, ६-७ सिनीवाली, ८ लिङ्गोक्ताः । जगती, ६-८ अनुष्टुप्

2.32.1 अस्य मे द्यावापृथिवी ऋतायतो भूतमवित्री वचसः सिषासतः ।
ययोरायुः प्रतरं ते इदं पुर उपस्तुते वसूयुर्वां महो दधे

2.32.2 मा नो गुह्या रिप आयोरहन्दभन्मा न आभ्यो रीरधो दुच्छुनाभ्यः ।
मा नो वि यौः सख्या विद्धि तस्य नः सुम्नायता मनसा तत्त्वेमहे

2.32.3 अहेळता मनसा श्रुष्टिमा वह दुहानां धेनुं पिप्युषीमसश्चतम् ।
पद्याभिराशुं वचसा च वाजिनं त्वां हिनोमि पुरुहूत विश्वहा

2.32.4 राकामहं सुहवां सुष्टुती हुवे शृणोतु नः सुभगा बोधतु त्मना ।
सीव्यत्वपः सूच्याच्छिद्यमानया ददातु वीरं शतदायमुक्थ्यम्

2.32.5 यास्ते राके सुमतयः सुपेशसो याभिर्ददासि दाशुषे वसूनि ।
ताभिर्नो अद्य सुमना उपागहि सहस्रपोषं सुभगे रराणा

2.32.6 सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानामसि स्वसा ।
जुषस्व हव्यमाहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः

2.32.7 या सुबाहुः स्वङ्गुरिः सुषूमा बहुसूवरी ।
तस्यै विश्पत्न्यै हविः सिनीवाल्यै जुहोतन

2.32.8 या गुङ्गूर्या सिनीवाली या राका या सरस्वती ।
इन्द्राणीमह्व ऊतये वरुणानीं स्वस्तये

सूक्तम् २.३३
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. रुद्रः। त्रिष्टुप्

2.33.1 आ ते पितर्मरुतां सुम्नमेतु मा नः सूर्यस्य संदृशो युयोथाः ।
अभि नो वीरो अर्वति क्षमेत प्र जायेमहि रुद्र प्रजाभिः

2.33.2 त्वादत्तेभी रुद्र शंतमेभिः शतं हिमा अशीय भेषजेभिः ।
व्यस्मद्द्वेषो वितरं व्यंहो व्यमीवाश्चातयस्वा विषूचीः

2.33.3 श्रेष्ठो जातस्य रुद्र श्रियासि तवस्तमस्तवसां वज्रबाहो ।
पर्षि णः पारमंहसः स्वस्ति विश्वा अभीती रपसो युयोधि

2.33.4 मा त्वा रुद्र चुक्रुधामा नमोभिर्मा दुष्टुती वृषभ मा सहूती ।
उन्नो वीराँ अर्पय भेषजेभिर्भिषक्तमं त्वा भिषजां शृणोमि

2.33.5 हवीमभिर्हवते यो हविर्भिरव स्तोमेभी रुद्रं दिषीय ।
ऋदूदरः सुहवो मा नो अस्यै बभ्रुः सुशिप्रो रीरधन्मनायै

2.33.6 उन्मा ममन्द वृषभो मरुत्वान्त्वक्षीयसा वयसा नाधमानम् ।
घृणीव च्छायामरपा अशीया विवासेयं रुद्रस्य सुम्नम्

2.33.7 क्व स्य ते रुद्र मृळयाकुर्हस्तो यो अस्ति भेषजो जलाषः ।
अपभर्ता रपसो दैव्यस्याभी नु मा वृषभ चक्षमीथाः

2.33.8 प्र बभ्रवे वृषभाय श्वितीचे महो महीं सुष्टुतिमीरयामि ।
नमस्या कल्मलीकिनं नमोभिर्गृणीमसि त्वेषं रुद्रस्य नाम

2.33.9 स्थिरेभिरङ्गैः पुरुरूप उग्रो बभ्रुः शुक्रेभिः पिपिशे हिरण्यैः ।
ईशानादस्य भुवनस्य भूरेर्न वा उ योषद्रुद्रादसुर्यम्

2.33.10 अर्हन्बिभर्षि सायकानि धन्वार्हन्निष्कं यजतं विश्वरूपम् ।
अर्हन्निदं दयसे विश्वमभ्वं न वा ओजीयो रुद्र त्वदस्ति

2.33.11 स्तुहि श्रुतं गर्तसदं युवानं मृगं न भीममुपहत्नुमुग्रम् ।
मृळा जरित्रे रुद्र स्तवानोऽन्यं ते अस्मन्नि वपन्तु सेनाः

2.33.12 कुमारश्चित्पितरं वन्दमानं प्रति नानाम रुद्रोपयन्तम् ।
भूरेर्दातारं सत्पतिं गृणीषे स्तुतस्त्वं भेषजा रास्यस्मे

2.33.13 या वो भेषजा मरुतः शुचीनि या शंतमा वृषणो या मयोभु ।
यानि मनुरवृणीता पिता नस्ता शं च योश्च रुद्रस्य वश्मि

2.33.14 परि णो हेती रुद्रस्य वृज्याः परि त्वेषस्य दुर्मतिर्मही गात् ।
अव स्थिरा मघवद्भ्यस्तनुष्व मीढ्वस्तोकाय तनयाय मृळ

2.33.15 एवा बभ्रो वृषभ चेकितान यथा देव न हृणीषे न हंसि ।
हवनश्रुन्नो रुद्रेह बोधि बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.३४
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. मरुत्। जगती, १५ त्रिष्टुप्

2.34.1 धारावरा मरुतो धृष्ण्वोजसो मृगा न भीमास्तविषीभिरर्चिनः ।
अग्नयो न शुशुचाना ऋजीषिणो भृमिं धमन्तो अप गा अवृण्वत

2.34.2 द्यावो न स्तृभिश्चितयन्त खादिनो व्यभ्रिया न द्युतयन्त वृष्टयः ।
रुद्रो यद्वो मरुतो रुक्मवक्षसो वृषाजनि पृश्न्याः शुक्र ऊधनि

2.34.3 उक्षन्ते अश्वाँ अत्याँ इवाजिषु नदस्य कर्णैस्तुरयन्त आशुभिः ।
हिरण्यशिप्रा मरुतो दविध्वतः पृक्षं याथ पृषतीभिः समन्यवः

2.34.4 पृक्षे ता विश्वा भुवना ववक्षिरे मित्राय वा सदमा जीरदानवः ।
पृषदश्वासो अनवभ्रराधस ऋजिप्यासो न वयुनेषु धूर्षदः

2.34.5 इन्धन्वभिर्धेनुभी रप्शदूधभिरध्वस्मभिः पथिभिर्भ्राजदृष्टयः ।
आ हंसासो न स्वसराणि गन्तन मधोर्मदाय मरुतः समन्यवः

2.34.6 आ नो ब्रह्माणि मरुतः समन्यवो नरां न शंसः सवनानि गन्तन ।
अश्वामिव पिप्यत धेनुमूधनि कर्ता धियं जरित्रे वाजपेशसम्

2.34.7 तं नो दात मरुतो वाजिनं रथ आपानं ब्रह्म चितयद्दिवेदिवे ।
इषं स्तोतृभ्यो वृजनेषु कारवे सनिं मेधामरिष्टं दुष्टरं सहः

2.34.8 यद्युञ्जते मरुतो रुक्मवक्षसोऽश्वान्रथेषु भग आ सुदानवः ।
धेनुर्न शिश्वे स्वसरेषु पिन्वते जनाय रातहविषे महीमिषम्

2.34.9 यो नो मरुतो वृकताति मर्त्यो रिपुर्दधे वसवो रक्षता रिषः ।
वर्तयत तपुषा चक्रियाभि तमव रुद्रा अशसो हन्तना वधः

2.34.10 चित्रं तद्वो मरुतो याम चेकिते पृश्न्या यदूधरप्यापयो दुहुः ।
यद्वा निदे नवमानस्य रुद्रियास्त्रितं जराय जुरतामदाभ्याः

2.34.11 तान्वो महो मरुत एवयाव्नो विष्णोरेषस्य प्रभृथे हवामहे ।
हिरण्यवर्णान्ककुहान्यतस्रुचो ब्रह्मण्यन्तः शंस्यं राध ईमहे

2.34.12 ते दशग्वाः प्रथमा यज्ञमूहिरे ते नो हिन्वन्तूषसो व्युष्टिषु ।
उषा न रामीररुणैरपोर्णुते महो ज्योतिषा शुचता गोअर्णसा

2.34.13 ते क्षोणीभिररुणेभिर्नाञ्जिभी रुद्रा ऋतस्य सदनेषु वावृधुः ।
निमेघमाना अत्येन पाजसा सुश्चन्द्रं वर्णं दधिरे सुपेशसम्

2.34.14 ताँ इयानो महि वरूथमूतय उप घेदेना नमसा गृणीमसि ।
त्रितो न यान्पञ्च होतॄनभिष्टय आववर्तदवराञ्चक्रियावसे

2.34.15 यया रध्रं पारयथात्यंहो यया निदो मुञ्चथ वन्दितारम् ।
अर्वाची सा मरुतो या व ऊतिरो षु वाश्रेव सुमतिर्जिगातु

सूक्तम् २.३५
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. अपांनपात्। त्रिष्टुप्।

2.35.1 उपेमसृक्षि वाजयुर्वचस्यां चनो दधीत नाद्यो गिरो मे ।
अपां नपादाशुहेमा कुवित्स सुपेशसस्करति जोषिषद्धि

2.35.2 इमं स्वस्मै हृद आ सुतष्टं मन्त्रं वोचेम कुविदस्य वेदत् ।
अपां नपादसुर्यस्य मह्ना विश्वान्यर्यो भुवना जजान

2.35.3 समन्या यन्त्युप यन्त्यन्याः समानमूर्वं नद्यः पृणन्ति ।
तमू शुचिं शुचयो दीदिवांसमपां नपातं परि तस्थुरापः

2.35.4 तमस्मेरा युवतयो युवानं मर्मृज्यमानाः परि यन्त्यापः ।
स शुक्रेभिः शिक्वभी रेवदस्मे दीदायानिध्मो घृतनिर्णिगप्सु

2.35.5 अस्मै तिस्रो अव्यथ्याय नारीर्देवाय देवीर्दिधिषन्त्यन्नम् ।
कृता इवोप हि प्रसर्स्रे अप्सु स पीयूषं धयति पूर्वसूनाम्

2.35.6 अश्वस्यात्र जनिमास्य च स्वर्द्रुहो रिषः सम्पृचः पाहि सूरीन् ।
आमासु पूर्षु परो अप्रमृष्यं नारातयो वि नशन्नानृतानि

2.35.7 स्व आ दमे सुदुघा यस्य धेनुः स्वधां पीपाय सुभ्वन्नमत्ति ।
सो अपां नपादूर्जयन्नप्स्वन्तर्वसुदेयाय विधते वि भाति

2.35.8 यो अप्स्वा शुचिना दैव्येन ऋतावाजस्र उर्विया विभाति ।
वया इदन्या भुवनान्यस्य प्र जायन्ते वीरुधश्च प्रजाभिः

2.35.9 अपां नपादा ह्यस्थादुपस्थं जिह्मानामूर्ध्वो विद्युतं वसानः ।
तस्य ज्येष्ठं महिमानं वहन्तीर्हिरण्यवर्णाः परि यन्ति यह्वीः

2.35.10 हिरण्यरूपः स हिरण्यसंदृगपां नपात्सेदु हिरण्यवर्णः ।
हिरण्ययात्परि योनेर्निषद्या हिरण्यदा ददत्यन्नमस्मै

2.35.11 तदस्यानीकमुत चारु नामापीच्यं वर्धते नप्तुरपाम् ।
यमिन्धते युवतयः समित्था हिरण्यवर्णं घृतमन्नमस्य

2.35.12 अस्मै बहूनामवमाय सख्ये यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः ।
सं सानु मार्ज्मि दिधिषामि बिल्मैर्दधाम्यन्नैः परि वन्द ऋग्भिः

2.35.13 स ईं वृषाजनयत्तासु गर्भं स ईं शिशुर्धयति तं रिहन्ति ।
सो अपां नपादनभिम्लातवर्णोऽन्यस्येवेह तन्वा विवेष

2.35.14 अस्मिन्पदे परमे तस्थिवांसमध्वस्मभिर्विश्वहा दीदिवांसम् ।
आपो नप्त्रे घृतमन्नं वहन्तीः स्वयमत्कैः परि दीयन्ति यह्वीः

2.35.15 अयांसमग्ने सुक्षितिं जनायायांसमु मघवद्भ्यः सुवृक्तिम् ।
विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.३६
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. ऋतुदेवताः - १ इन्द्रो [ मधुश्]च, २ मरुतो [ माधवश्च], ३ त्वष्टा शुक्रश्च, ४ अग्निः शुचिश्च, ५ इन्द्रो नभश्च, ६ मित्रावरुणौ नभस्यश्च। जगती

2.36.1 तुभ्यं हिन्वानो वसिष्ट गा अपोऽधुक्षन्सीमविभिरद्रिभिर्नरः ।
पिबेन्द्र स्वाहा प्रहुतं वषट्कृतं होत्रादा सोमं प्रथमो य ईशिषे

2.36.2 यज्ञैः सम्मिश्लाः पृषतीभिरृष्टिभिर्यामञ्छुभ्रासो अञ्जिषु प्रिया उत ।
आसद्या बर्हिर्भरतस्य सूनवः पोत्रादा सोमं पिबता दिवो नरः

2.36.3 अमेव नः सुहवा आ हि गन्तन नि बर्हिषि सदतना रणिष्टन ।
अथा मन्दस्व जुजुषाणो अन्धसस्त्वष्टर्देवेभिर्जनिभिः सुमद्गणः

2.36.4 आ वक्षि देवाँ इह विप्र यक्षि चोशन्होतर्नि षदा योनिषु त्रिषु ।
प्रति वीहि प्रस्थितं सोम्यं मधु पिबाग्नीध्रात्तव भागस्य तृप्णुहि

2.36.5 एष स्य ते तन्वो नृम्णवर्धनः सह ओजः प्रदिवि बाह्वोर्हितः ।
तुभ्यं सुतो मघवन्तुभ्यमाभृतस्त्वमस्य ब्राह्मणादा तृपत्पिब

2.36.6 जुषेथां यज्ञं बोधतं हवस्य मे सत्तो होता निविदः पूर्व्या अनु ।
अच्छा राजाना नम एत्यावृतं प्रशास्त्रादा पिबतं सोम्यं मधु

सूक्तम् २.३७
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. ऋतुदेवताः १-४ द्रविणोदा ऋतवश्च, ५ अश्विनौ ऋतवश्च, ६ अग्निः ऋतुश्च। जगती

2.37.1 मन्दस्व होत्रादनु जोषमन्धसोऽध्वर्यवः स पूर्णां वष्ट्यासिचम् ।
तस्मा एतं भरत तद्वशो ददिर्होत्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः

2.37.2 यमु पूर्वमहुवे तमिदं हुवे सेदु हव्यो ददिर्यो नाम पत्यते ।
अध्वर्युभिः प्रस्थितं सोम्यं मधु पोत्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः

2.37.3 मेद्यन्तु ते वह्नयो येभिरीयसेऽरिषण्यन्वीळयस्वा वनस्पते ।
आयूया धृष्णो अभिगूर्या त्वं नेष्ट्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः

2.37.4 अपाद्धोत्रादुत पोत्रादमत्तोत नेष्ट्रादजुषत प्रयो हितम् ।
तुरीयं पात्रममृक्तममर्त्यं द्रविणोदाः पिबतु द्राविणोदसः

2.37.5 अर्वाञ्चमद्य यय्यं नृवाहणं रथं युञ्जाथामिह वां विमोचनम् ।
पृङ्क्तं हवींषि मधुना हि कं गतमथा सोमं पिबतं वाजिनीवसू

2.37.6 जोष्यग्ने समिधं जोष्याहुतिं जोषि ब्रह्म जन्यं जोषि सुष्टुतिम् ।
विश्वेभिर्विश्वाँ ऋतुना वसो मह उशन्देवाँ उशतः पायया हविः

सूक्तम् २.३८
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. सविता। त्रिष्टुप्।

2.38.1 उदु ष्य देवः सविता सवाय शश्वत्तमं तदपा वह्निरस्थात् ।
नूनं देवेभ्यो वि हि धाति रत्नमथाभजद्वीतिहोत्रं स्वस्तौ

2.38.2 विश्वस्य हि श्रुष्टये देव ऊर्ध्वः प्र बाहवा पृथुपाणिः सिसर्ति ।
आपश्चिदस्य व्रत आ निमृग्रा अयं चिद्वातो रमते परिज्मन्

2.38.3 आशुभिश्चिद्यान्वि मुचाति नूनमरीरमदतमानं चिदेतोः ।
अह्यर्षूणां चिन्न्ययाँ अविष्यामनु व्रतं सवितुर्मोक्यागात्

2.38.4 पुनः समव्यद्विततं वयन्ती मध्या कर्तोर्न्यधाच्छक्म धीरः ।
उत्संहायास्थाद्व्यृतूँरदर्धररमतिः सविता देव आगात्

2.38.5 नानौकांसि दुर्यो विश्वमायुर्वि तिष्ठते प्रभवः शोको अग्नेः ।
ज्येष्ठं माता सूनवे भागमाधादन्वस्य केतमिषितं सवित्रा

2.38.6 समाववर्ति विष्ठितो जिगीषुर्विश्वेषां कामश्चरताममाभूत् ।
शश्वाँ अपो विकृतं हित्व्यागादनु व्रतं सवितुर्दैव्यस्य

2.38.7 त्वया हितमप्यमप्सु भागं धन्वान्वा मृगयसो वि तस्थुः ।
वनानि विभ्यो नकिरस्य तानि व्रता देवस्य सवितुर्मिनन्ति

2.38.8 याद्राध्यं वरुणो योनिमप्यमनिशितं निमिषि जर्भुराणः ।
विश्वो मार्ताण्डो व्रजमा पशुर्गात्स्थशो जन्मानि सविता व्याकः

2.38.9 न यस्येन्द्रो वरुणो न मित्रो व्रतमर्यमा न मिनन्ति रुद्रः ।
नारातयस्तमिदं स्वस्ति हुवे देवं सवितारं नमोभिः

2.38.10 भगं धियं वाजयन्तः पुरंधिं नराशंसो ग्नास्पतिर्नो अव्याः ।
आये वामस्य संगथे रयीणां प्रिया देवस्य सवितुः स्याम

2.38.11 अस्मभ्यं तद्दिवो अद्भ्यः पृथिव्यास्त्वया दत्तं काम्यं राध आ गात् ।
शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवात्युरुशंसाय सवितर्जरित्रे

सूक्तम् २.३९
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्

2.39.1 ग्रावाणेव तदिदर्थं जरेथे गृध्रेव वृक्षं निधिमन्तमच्छ ।
ब्रह्माणेव विदथ उक्थशासा दूतेव हव्या जन्या पुरुत्रा

2.39.2 प्रातर्यावाणा रथ्येव वीराजेव यमा वरमा सचेथे ।
मेने इव तन्वा शुम्भमाने दम्पतीव क्रतुविदा जनेषु

2.39.3 शृङ्गेव नः प्रथमा गन्तमर्वाक्छफाविव जर्भुराणा तरोभिः ।
चक्रवाकेव प्रति वस्तोरुस्रार्वाञ्चा यातं रथ्येव शक्रा

2.39.4 नावेव नः पारयतं युगेव नभ्येव न उपधीव प्रधीव ।
श्वानेव नो अरिषण्या तनूनां खृगलेव विस्रसः पातमस्मान्

2.39.5 वातेवाजुर्या नद्येव रीतिरक्षी इव चक्षुषा यातमर्वाक् ।
हस्ताविव तन्वे शम्भविष्ठा पादेव नो नयतं वस्यो अच्छ

2.39.6 ओष्ठाविव मध्वास्ने वदन्ता स्तनाविव पिप्यतं जीवसे नः ।
नासेव नस्तन्वो रक्षितारा कर्णाविव सुश्रुता भूतमस्मे

2.39.7 हस्तेव शक्तिमभि संददी नः क्षामेव नः समजतं रजांसि ।
इमा गिरो अश्विना युष्मयन्तीः क्ष्णोत्रेणेव स्वधितिं सं शिशीतम्

2.39.8 एतानि वामश्विना वर्धनानि ब्रह्म स्तोमं गृत्समदासो अक्रन् ।
तानि नरा जुजुषाणोप यातं बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.४०
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. सोमापूषणौ, ६ (अन्त्यार्धर्चस्य) अदितिः । त्रिष्टुप्।

2.40.1 सोमापूषणा जनना रयीणां जनना दिवो जनना पृथिव्याः ।
जातौ विश्वस्य भुवनस्य गोपौ देवा अकृण्वन्नमृतस्य नाभिम्

2.40.2 इमौ देवौ जायमानौ जुषन्तेमौ तमांसि गूहतामजुष्टा ।
आभ्यामिन्द्रः पक्वमामास्वन्तः सोमापूषभ्यां जनदुस्रियासु

2.40.3 सोमापूषणा रजसो विमानं सप्तचक्रं रथमविश्वमिन्वम् ।
विषूवृतं मनसा युज्यमानं तं जिन्वथो वृषणा पञ्चरश्मिम्

2.40.4 दिव्यन्यः सदनं चक्र उच्चा पृथिव्यामन्यो अध्यन्तरिक्षे ।
तावस्मभ्यं पुरुवारं पुरुक्षुं रायस्पोषं वि ष्यतां नाभिमस्मे

2.40.5 विश्वान्यन्यो भुवना जजान विश्वमन्यो अभिचक्षाण एति ।
सोमापूषणाववतं धियं मे युवाभ्यां विश्वाः पृतना जयेम

2.40.6 धियं पूषा जिन्वतु विश्वमिन्वो रयिं सोमो रयिपतिर्दधातु ।
अवतु देव्यदितिरनर्वा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.४१
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. १-२ वायुः, ३ इन्द्रवायू, ४-६ मित्रावरुणौ, ७-९ अश्विनौ,  १०-१२ इन्द्रः, १३-१५ विश्वे देवाः, १६-१८ सरस्वती, १९-२१ द्यावापृथिव्यौ हविर्धाने वा (१९ तृतीयपादस्य - अग्निर्वा)। गायत्री, १६-१७ अनुष्टुप्, १८ बृहती।

2.41.1 वायो ये ते सहस्रिणो रथासस्तेभिरा गहि ।
नियुत्वान्सोमपीतये

2.41.2 नियुत्वान्वायवा गह्ययं शुक्रो अयामि ते ।
गन्तासि सुन्वतो गृहम्

2.41.3 शुक्रस्याद्य गवाशिर इन्द्रवायू नियुत्वतः ।
आ यातं पिबतं नरा

2.41.4 अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऋतावृधा ।
ममेदिह श्रुतं हवम्

2.41.5 राजानावनभिद्रुहा ध्रुवे सदस्युत्तमे ।
सहस्रस्थूण आसाते

2.41.6 ता सम्राजा घृतासुती आदित्या दानुनस्पती ।
सचेते अनवह्वरम्

2.41.7 गोमदू षु नासत्याश्वावद्यातमश्विना ।
वर्ती रुद्रा नृपाय्यम्

2.41.8 न यत्परो नान्तर आदधर्षद्वृषण्वसू ।
दुःशंसो मर्त्यो रिपुः

2.41.9 ता न आ वोळ्हमश्विना रयिं पिशङ्गसंदृशम् ।
धिष्ण्या वरिवोविदम्

2.41.10 इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप चुच्यवत् ।
स हि स्थिरो विचर्षणिः

2.41.11 इन्द्रश्च मृळयाति नो न नः पश्चादघं नशत् ।
भद्रं भवाति नः पुरः

2.41.12 इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत् ।
जेता शत्रून्विचर्षणिः

2.41.13 विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् ।
एदं बर्हिर्नि षीदत

2.41.14 तीव्रो वो मधुमाँ अयं शुनहोत्रेषु मत्सरः ।
एतं पिबत काम्यम्

2.41.15 इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणा देवासः पूषरातयः ।
विश्वे मम श्रुता हवम्

2.41.16 अम्बितमे नदीतमे देवितमे सरस्वति ।
अप्रशस्ता इव स्मसि प्रशस्तिमम्ब नस्कृधि

2.41.17 त्वे विश्वा सरस्वति श्रितायूंषि देव्याम् ।
शुनहोत्रेषु मत्स्व प्रजां देवि दिदिड्ढि नः

2.41.18 इमा ब्रह्म सरस्वति जुषस्व वाजिनीवति ।
या ते मन्म गृत्समदा ऋतावरि प्रिया देवेषु जुह्वति

2.41.19 प्रेतां यज्ञस्य शम्भुवा युवामिदा वृणीमहे ।
अग्निं च हव्यवाहनम्

2.41.20 द्यावा नः पृथिवी इमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् ।
यज्ञं देवेषु यच्छताम्

2.41.21 आ वामुपस्थमद्रुहा देवाः सीदन्तु यज्ञियाः ।
इहाद्य सोमपीतये

सूक्तम् २.४२
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. शकुन्तः (कपिञ्जलरूपीन्द्रः)। त्रिष्टुप्

2.42.1 कनिक्रदज्जनुषं प्रब्रुवाण इयर्ति वाचमरितेव नावम् ।
सुमङ्गलश्च शकुने भवासि मा त्वा का चिदभिभा विश्व्या विदत्

2.42.2 मा त्वा श्येन उद्वधीन्मा सुपर्णो मा त्वा विददिषुमान्वीरो अस्ता ।
पित्र्यामनु प्रदिशं कनिक्रदत्सुमङ्गलो भद्रवादी वदेह

2.42.3 अव क्रन्द दक्षिणतो गृहाणां सुमङ्गलो भद्रवादी शकुन्ते ।
मा न स्तेन ईशत माघशंसो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् २.४३
ऋषिः: गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः । अनुक्रमणिका: दे. शकुन्तः(= कपिञ्जलरूपीन्द्रः)। जगती, २ अतिशक्वरी अष्टिर्वा  ।

2.43.1 प्रदक्षिणिदभि गृणन्ति कारवो वयो वदन्त ऋतुथा शकुन्तयः ।
उभे वाचौ वदति सामगा इव गायत्रं च त्रैष्टुभं चानु राजति

2.43.2 उद्गातेव शकुने साम गायसि ब्रह्मपुत्र इव सवनेषु शंससि ।
वृषेव वाजी शिशुमतीरपीत्या सर्वतो नः शकुने भद्रमा वद विश्वतो नः शकुने पुण्यमा वद

2.43.3 आवदँस्त्वं शकुने भद्रमा वद तूष्णीमासीनः सुमतिं चिकिद्धि नः ।
यदुत्पतन्वदसि कर्करिर्यथा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

### Mandala 3

सूक्तम् ३.१
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

3.1.1 सोमस्य मा तवसं वक्ष्यग्ने वह्निं चकर्थ विदथे यजध्यै ।
देवाँ अच्छा दीद्यद्युञ्जे अद्रिं शमाये अग्ने तन्वं जुषस्व

3.1.2 प्राञ्चं यज्ञं चकृम वर्धतां गीः समिद्भिरग्निं नमसा दुवस्यन् ।
दिवः शशासुर्विदथा कवीनां गृत्साय चित्तवसे गातुमीषुः

3.1.3 मयो दधे मेधिरः पूतदक्षो दिवः सुबन्धुर्जनुषा पृथिव्याः ।
अविन्दन्नु दर्शतमप्स्वन्तर्देवासो अग्निमपसि स्वसॄणाम्

3.1.4 अवर्धयन्सुभगं सप्त यह्वीः श्वेतं जज्ञानमरुषं महित्वा ।
शिशुं न जातमभ्यारुरश्वा देवासो अग्निं जनिमन्वपुष्यन्

3.1.5 शुक्रेभिरङ्गै रज आततन्वान्क्रतुं पुनानः कविभिः पवित्रैः ।
शोचिर्वसानः पर्यायुरपां श्रियो मिमीते बृहतीरनूनाः

3.1.6 वव्राजा सीमनदतीरदब्धा दिवो यह्वीरवसाना अनग्नाः ।
सना अत्र युवतयः सयोनीरेकं गर्भं दधिरे सप्त वाणीः

3.1.7 स्तीर्णा अस्य संहतो विश्वरूपा घृतस्य योनौ स्रवथे मधूनाम् ।
अस्थुरत्र धेनवः पिन्वमाना मही दस्मस्य मातरा समीची

3.1.8 बभ्राणः सूनो सहसो व्यद्यौद्दधानः शुक्रा रभसा वपूंषि ।
श्चोतन्ति धारा मधुनो घृतस्य वृषा यत्र वावृधे काव्येन

3.1.9 पितुश्चिदूधर्जनुषा विवेद व्यस्य धारा असृजद्वि धेनाः ।
गुहा चरन्तं सखिभिः शिवेभिर्दिवो यह्वीभिर्न गुहा बभूव

3.1.10 पितुश्च गर्भं जनितुश्च बभ्रे पूर्वीरेको अधयत्पीप्यानाः ।
वृष्णे सपत्नी शुचये सबन्धू उभे अस्मै मनुष्ये नि पाहि

3.1.11 उरौ महाँ अनिबाधे ववर्धापो अग्निं यशसः सं हि पूर्वीः ।
ऋतस्य योनावशयद्दमूना जामीनामग्निरपसि स्वसॄणाम्

3.1.12 अक्रो न बभ्रिः समिथे महीनां दिदृक्षेयः सूनवे भाऋजीकः ।
उदुस्रिया जनिता यो जजानापां गर्भो नृतमो यह्वो अग्निः

3.1.13 अपां गर्भं दर्शतमोषधीनां वना जजान सुभगा विरूपम् ।
देवासश्चिन्मनसा सं हि जग्मुः पनिष्ठं जातं तवसं दुवस्यन्

3.1.14 बृहन्त इद्भानवो भाऋजीकमग्निं सचन्त विद्युतो न शुक्राः ।
गुहेव वृद्धं सदसि स्वे अन्तरपार ऊर्वे अमृतं दुहानाः

3.1.15 ईळे च त्वा यजमानो हविर्भिरीळे सखित्वं सुमतिं निकामः ।
देवैरवो मिमीहि सं जरित्रे रक्षा च नो दम्येभिरनीकैः

3.1.16 उपक्षेतारस्तव सुप्रणीतेऽग्ने विश्वानि धन्या दधानाः ।
सुरेतसा श्रवसा तुञ्जमाना अभि ष्याम पृतनायूँरदेवान्

3.1.17 आ देवानामभवः केतुरग्ने मन्द्रो विश्वानि काव्यानि विद्वान् ।
प्रति मर्ताँ अवासयो दमूना अनु देवान्रथिरो यासि साधन्

3.1.18 नि दुरोणे अमृतो मर्त्यानां राजा ससाद विदथानि साधन् ।
घृतप्रतीक उर्विया व्यद्यौदग्निर्विश्वानि काव्यानि विद्वान्

3.1.19 आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन् ।
अस्मे रयिं बहुलं संतरुत्रं सुवाचं भागं यशसं कृधी नः

3.1.20 एता ते अग्ने जनिमा सनानि प्र पूर्व्याय नूतनानि वोचम् ।
महान्ति वृष्णे सवना कृतेमा जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदाः

3.1.21 जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदा विश्वामित्रेभिरिध्यते अजस्रः ।
तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम

3.1.22 इमं यज्ञं सहसावन्त्वं नो देवत्रा धेहि सुक्रतो रराणः ।
प्र यंसि होतर्बृहतीरिषो नोऽग्ने महि द्रविणमा यजस्व

3.1.23 इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध ।
स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

सूक्तम् ३.२
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। जगती

3.2.1 वैश्वानराय धिषणामृतावृधे घृतं न पूतमग्नये जनामसि ।
द्विता होतारं मनुषश्च वाघतो धिया रथं न कुलिशः समृण्वति

3.2.2 स रोचयज्जनुषा रोदसी उभे स मात्रोरभवत्पुत्र ईड्यः ।
हव्यवाळग्निरजरश्चनोहितो दूळभो विशामतिथिर्विभावसुः

3.2.3 क्रत्वा दक्षस्य तरुषो विधर्मणि देवासो अग्निं जनयन्त चित्तिभिः ।
रुरुचानं भानुना ज्योतिषा महामत्यं न वाजं सनिष्यन्नुप ब्रुवे

3.2.4 आ मन्द्रस्य सनिष्यन्तो वरेण्यं वृणीमहे अह्रयं वाजमृग्मियम् ।
रातिं भृगूणामुशिजं कविक्रतुमग्निं राजन्तं दिव्येन शोचिषा

3.2.5 अग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जना वाजश्रवसमिह वृक्तबर्हिषः ।
यतस्रुचः सुरुचं विश्वदेव्यं रुद्रं यज्ञानां साधदिष्टिमपसाम्

3.2.6 पावकशोचे तव हि क्षयं परि होतर्यज्ञेषु वृक्तबर्हिषो नरः ।
अग्ने दुव इच्छमानास आप्यमुपासते द्रविणं धेहि तेभ्यः

3.2.7 आ रोदसी अपृणदा स्वर्महज्जातं यदेनमपसो अधारयन् ।
सो अध्वराय परि णीयते कविरत्यो न वाजसातये चनोहितः

3.2.8 नमस्यत हव्यदातिं स्वध्वरं दुवस्यत दम्यं जातवेदसम् ।
रथीरृतस्य बृहतो विचर्षणिरग्निर्देवानामभवत्पुरोहितः

3.2.9 तिस्रो यह्वस्य समिधः परिज्मनोऽग्नेरपुनन्नुशिजो अमृत्यवः ।
तासामेकामदधुर्मर्त्ये भुजमु लोकमु द्वे उप जामिमीयतुः

3.2.10 विशां कविं विश्पतिं मानुषीरिषः सं सीमकृण्वन्स्वधितिं न तेजसे ।
स उद्वतो निवतो याति वेविषत्स गर्भमेषु भुवनेषु दीधरत्

3.2.11 स जिन्वते जठरेषु प्रजज्ञिवान्वृषा चित्रेषु नानदन्न सिंहः ।
वैश्वानरः पृथुपाजा अमर्त्यो वसु रत्ना दयमानो वि दाशुषे

3.2.12 वैश्वानरः प्रत्नथा नाकमारुहद्दिवस्पृष्ठं भन्दमानः सुमन्मभिः ।
स पूर्ववज्जनयञ्जन्तवे धनं समानमज्मं पर्येति जागृविः

3.2.13 ऋतावानं यज्ञियं विप्रमुक्थ्यमा यं दधे मातरिश्वा दिवि क्षयम् ।
तं चित्रयामं हरिकेशमीमहे सुदीतिमग्निं सुविताय नव्यसे

3.2.14 शुचिं न यामन्निषिरं स्वर्दृशं केतुं दिवो रोचनस्थामुषर्बुधम् ।
अग्निं मूर्धानं दिवो अप्रतिष्कुतं तमीमहे नमसा वाजिनं बृहत्

3.2.15 मन्द्रं होतारं शुचिमद्वयाविनं दमूनसमुक्थ्यं विश्वचर्षणिम् ।
रथं न चित्रं वपुषाय दर्शतं मनुर्हितं सदमिद्राय ईमहे

सूक्तम् ३.३
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। जगती

3.3.1 वैश्वानराय पृथुपाजसे विपो रत्ना विधन्त धरुणेषु गातवे ।
अग्निर्हि देवाँ अमृतो दुवस्यत्यथा धर्माणि सनता न दूदुषत्

3.3.2 अन्तर्दूतो रोदसी दस्म ईयते होता निषत्तो मनुषः पुरोहितः ।
क्षयं बृहन्तं परि भूषति द्युभिर्देवेभिरग्निरिषितो धियावसुः

3.3.3 केतुं यज्ञानां विदथस्य साधनं विप्रासो अग्निं महयन्त चित्तिभिः ।
अपांसि यस्मिन्नधि संदधुर्गिरस्तस्मिन्सुम्नानि यजमान आ चके

3.3.4 पिता यज्ञानामसुरो विपश्चितां विमानमग्निर्वयुनं च वाघताम् ।
आ विवेश रोदसी भूरिवर्पसा पुरुप्रियो भन्दते धामभिः कविः

3.3.5 चन्द्रमग्निं चन्द्ररथं हरिव्रतं वैश्वानरमप्सुषदं स्वर्विदम् ।
विगाहं तूर्णिं तविषीभिरावृतं भूर्णिं देवास इह सुश्रियं दधुः

3.3.6 अग्निर्देवेभिर्मनुषश्च जन्तुभिस्तन्वानो यज्ञं पुरुपेशसं धिया ।
रथीरन्तरीयते साधदिष्टिभिर्जीरो दमूना अभिशस्तिचातनः

3.3.7 अग्ने जरस्व स्वपत्य आयुन्यूर्जा पिन्वस्व समिषो दिदीहि नः ।
वयांसि जिन्व बृहतश्च जागृव उशिग्देवानामसि सुक्रतुर्विपाम्

3.3.8 विश्पतिं यह्वमतिथिं नरः सदा यन्तारं धीनामुशिजं च वाघताम् ।
अध्वराणां चेतनं जातवेदसं प्र शंसन्ति नमसा जूतिभिर्वृधे

3.3.9 विभावा देवः सुरणः परि क्षितीरग्निर्बभूव शवसा सुमद्रथः ।
तस्य व्रतानि भूरिपोषिणो वयमुप भूषेम दम आ सुवृक्तिभिः

3.3.10 वैश्वानर तव धामान्या चके येभिः स्वर्विदभवो विचक्षण ।
जात आपृणो भुवनानि रोदसी अग्ने ता विश्वा परिभूरसि त्मना

3.3.11 वैश्वानरस्य दंसनाभ्यो बृहदरिणादेकः स्वपस्यया कविः ।
उभा पितरा महयन्नजायताग्निर्द्यावापृथिवी भूरिरेतसा

सूक्तम् ३.४
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात्, ३ इळः, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, ८ तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः ।। त्रिष्टुप्

3.4.1 समित्समित्सुमना बोध्यस्मे शुचाशुचा सुमतिं रासि वस्वः ।
आ देव देवान्यजथाय वक्षि सखा सखीन्सुमना यक्ष्यग्ने

3.4.2 यं देवासस्त्रिरहन्नायजन्ते दिवेदिवे वरुणो मित्रो अग्निः ।
सेमं यज्ञं मधुमन्तं कृधी नस्तनूनपाद्घृतयोनिं विधन्तम्

3.4.3 प्र दीधितिर्विश्ववारा जिगाति होतारमिळः प्रथमं यजध्यै ।
अच्छा नमोभिर्वृषभं वन्दध्यै स देवान्यक्षदिषितो यजीयान्

3.4.4 ऊर्ध्वो वां गातुरध्वरे अकार्यूर्ध्वा शोचींषि प्रस्थिता रजांसि ।
दिवो वा नाभा न्यसादि होता स्तृणीमहि देवव्यचा वि बर्हिः

3.4.5 सप्त होत्राणि मनसा वृणाना इन्वन्तो विश्वं प्रति यन्नृतेन ।
नृपेशसो विदथेषु प्र जाता अभीमं यज्ञं वि चरन्त पूर्वीः

3.4.6 आ भन्दमाने उषसा उपाके उत स्मयेते तन्वा विरूपे ।
यथा नो मित्रो वरुणो जुजोषदिन्द्रो मरुत्वाँ उत वा महोभिः

3.4.7 दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति ।
ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः

3.4.8 आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः ।
सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु

3.4.9 तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व ।
यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः

3.4.10 वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति ।
सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद

3.4.11 आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः ।
बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम्

सूक्तम् ३.५
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

3.5.1 प्रत्यग्निरुषसश्चेकितानोऽबोधि विप्रः पदवीः कवीनाम्।
पृथुपाजा देवयद्भिः समिद्धोऽप द्वारा तमसो वह्निरावः

3.5.2 प्रेद्वग्निर्वावृधे स्तोमेभिर्गीर्भिः स्तोतॄणां नमस्य उक्थैः।
पूर्वीर्ऋतस्य संदृशश्चकानः सं दूतो अद्यौदुषसो विरोके

3.5.3 अधाय्यग्निर्मानुषीषु विक्ष्वपां गर्भो मित्र ऋतेन साधन्।
आ हर्यतो यजतः सान्वस्थादभूदु विप्रो हव्यो मतीनाम्

3.5.4 मित्रो अग्निर्भवति यत्समिद्धो मित्रो होता वरुणो जातवेदाः।
मित्रो अध्वर्युरिषिरो दमूना मित्रः सिन्धूनामुत पर्वतानाम्

3.5.5 पाति प्रियं रिपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्चरणं सूर्यस्य।
पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः पाति देवानामुपमादमृष्वः

3.5.6 ऋभुश्चक्र ईड्यं चारु नाम विश्वानि देवो वयुनानि विद्वान्।
ससस्य चर्म घृतवत्पदं वेस्तदिदग्नी रक्षत्यप्रयुच्छन्

3.5.7 आ योनिमग्निर्घृतवन्तमस्थात्पृथुप्रगाणमुशन्तमुशानः।
दीद्यानः शुचिर्ऋष्वः पावकः पुनःपुनर्मातरा नव्यसी कः

3.5.8 सद्यो जात ओषधीभिर्ववक्षे यदी वर्धन्ति प्रस्वो घृतेन।
आप इव प्रवता शुम्भमाना उरुष्यदग्निः पित्रोरुपस्थे

3.5.9 उदु ष्टुतः समिधा यह्वो अद्यौद्वर्ष्मन्दिवो अधि नाभा पृथिव्याः।
मित्रो अग्निरीड्यो मातरिश्वा दूतो वक्षद्यजथाय देवान्

3.5.10 उदस्तम्भीत्समिधा नाकमृष्वोऽग्निर्भवन्नुत्तमो रोचनानाम्।
यदी भृगुभ्यः परि मातरिश्वा गुहा सन्तं हव्यवाहं समीधे

3.5.11 इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध।
स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

सूक्तम् ३.६
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

3.6.1 प्र कारवो मनना वच्यमाना देवद्रीचीं नयत देवयन्तः ।
दक्षिणावाड्वाजिनी प्राच्येति हविर्भरन्त्यग्नये घृताची

3.6.2 आ रोदसी अपृणा जायमान उत प्र रिक्था अध नु प्रयज्यो ।
दिवश्चिदग्ने महिना पृथिव्या वच्यन्तां ते वह्नयः सप्तजिह्वाः

3.6.3 द्यौश्च त्वा पृथिवी यज्ञियासो नि होतारं सादयन्ते दमाय ।
यदी विशो मानुषीर्देवयन्तीः प्रयस्वतीरीळते शुक्रमर्चिः

3.6.4 महान्सधस्थे ध्रुव आ निषत्तोऽन्तर्द्यावा माहिने हर्यमाणः ।
आस्क्रे सपत्नी अजरे अमृक्ते सबर्दुघे उरुगायस्य धेनू

3.6.5 व्रता ते अग्ने महतो महानि तव क्रत्वा रोदसी आ ततन्थ ।
त्वं दूतो अभवो जायमानस्त्वं नेता वृषभ चर्षणीनाम्

3.6.6 ऋतस्य वा केशिना योग्याभिर्घृतस्नुवा रोहिता धुरि धिष्व ।
अथा वह देवान्देव विश्वान्स्वध्वरा कृणुहि जातवेदः

3.6.7 दिवश्चिदा ते रुचयन्त रोका उषो विभातीरनु भासि पूर्वीः ।
अपो यदग्न उशधग्वनेषु होतुर्मन्द्रस्य पनयन्त देवाः

3.6.8 उरौ वा ये अन्तरिक्षे मदन्ति दिवो वा ये रोचने सन्ति देवाः ।
ऊमा वा ये सुहवासो यजत्रा आयेमिरे रथ्यो अग्ने अश्वाः

3.6.9 ऐभिरग्ने सरथं याह्यर्वाङ्नानारथं वा विभवो ह्यश्वाः ।
पत्नीवतस्त्रिंशतं त्रीँश्च देवाननुष्वधमा वह मादयस्व

3.6.10 स होता यस्य रोदसी चिदुर्वी यज्ञंयज्ञमभि वृधे गृणीतः ।
प्राची अध्वरेव तस्थतुः सुमेके ऋतावरी ऋतजातस्य सत्ये

3.6.11 इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध ।
स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

सूक्तम् ३.७
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । त्रिष्टुप्

3.7.1 प्र य आरुः शितिपृष्ठस्य धासेरा मातरा विविशुः सप्त वाणीः ।
परिक्षिता पितरा सं चरेते प्र सर्स्राते दीर्घमायुः प्रयक्षे

3.7.2 दिवक्षसो धेनवो वृष्णो अश्वा देवीरा तस्थौ मधुमद्वहन्तीः ।
ऋतस्य त्वा सदसि क्षेमयन्तं पर्येका चरति वर्तनिं गौः

3.7.3 आ सीमरोहत्सुयमा भवन्तीः पतिश्चिकित्वान्रयिविद्रयीणाम् ।
प्र नीलपृष्ठो अतसस्य धासेस्ता अवासयत्पुरुधप्रतीकः

3.7.4 महि त्वाष्ट्रमूर्जयन्तीरजुर्यं स्तभूयमानं वहतो वहन्ति ।
व्यङ्गेभिर्दिद्युतानः सधस्थ एकामिव रोदसी आ विवेश

3.7.5 जानन्ति वृष्णो अरुषस्य शेवमुत ब्रध्नस्य शासने रणन्ति ।
दिवोरुचः सुरुचो रोचमाना इळा येषां गण्या माहिना गीः

3.7.6 उतो पितृभ्यां प्रविदानु घोषं महो महद्भ्यामनयन्त शूषम् ।
उक्षा ह यत्र परि धानमक्तोरनु स्वं धाम जरितुर्ववक्ष

3.7.7 अध्वर्युभिः पञ्चभिः सप्त विप्राः प्रियं रक्षन्ते निहितं पदं वेः ।
प्राञ्चो मदन्त्युक्षणो अजुर्या देवा देवानामनु हि व्रता गुः

3.7.8 दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति ।
ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः

3.7.9 वृषायन्ते महे अत्याय पूर्वीर्वृष्णे चित्राय रश्मयः सुयामाः ।
देव होतर्मन्द्रतरश्चिकित्वान्महो देवान्रोदसी एह वक्षि

3.7.10 पृक्षप्रयजो द्रविणः सुवाचः सुकेतव उषसो रेवदूषुः ।
उतो चिदग्ने महिना पृथिव्याः कृतं चिदेनः सं महे दशस्य

3.7.11 इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध ।
स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

सूक्तम् ३.८
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. यूपः, ६-१० यूपाः, ८ विश्वे देवा वा, ११ व्रश्चनः । त्रिष्टुप्, ३,७ अनुष्टुप्।

3.8.1 अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तो वनस्पते मधुना दैव्येन ।
यदूर्ध्वस्तिष्ठा द्रविणेह धत्ताद्यद्वा क्षयो मातुरस्या उपस्थे

3.8.2 समिद्धस्य श्रयमाणः पुरस्ताद्ब्रह्म वन्वानो अजरं सुवीरम् ।
आरे अस्मदमतिं बाधमान उच्छ्रयस्व महते सौभगाय

3.8.3 उच्छ्रयस्व वनस्पते वर्ष्मन्पृथिव्या अधि ।
सुमिती मीयमानो वर्चो धा यज्ञवाहसे

3.8.4 युवा सुवासाः परिवीत आगात्स उ श्रेयान्भवति जायमानः ।
तं धीरासः कवय उन्नयन्ति स्वाध्यो मनसा देवयन्तः

3.8.5 जातो जायते सुदिनत्वे अह्नां समर्य आ विदथे वर्धमानः ।
पुनन्ति धीरा अपसो मनीषा देवया विप्र उदियर्ति वाचम्

3.8.6 यान्वो नरो देवयन्तो निमिम्युर्वनस्पते स्वधितिर्वा ततक्ष ।
ते देवासः स्वरवस्तस्थिवांसः प्रजावदस्मे दिधिषन्तु रत्नम्

3.8.7 ये वृक्णासो अधि क्षमि निमितासो यतस्रुचः ।
ते नो व्यन्तु वार्यं देवत्रा क्षेत्रसाधसः

3.8.8 आदित्या रुद्रा वसवः सुनीथा द्यावाक्षामा पृथिवी अन्तरिक्षम् ।
सजोषसो यज्ञमवन्तु देवा ऊर्ध्वं कृण्वन्त्वध्वरस्य केतुम्

3.8.9 हंसा इव श्रेणिशो यतानाः शुक्रा वसानाः स्वरवो न आगुः ।
उन्नीयमानाः कविभिः पुरस्ताद्देवा देवानामपि यन्ति पाथः

3.8.10 शृङ्गाणीवेच्छृङ्गिणां सं ददृश्रे चषालवन्तः स्वरवः पृथिव्याम् ।
वाघद्भिर्वा विहवे श्रोषमाणा अस्माँ अवन्तु पृतनाज्येषु

3.8.11 वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयं रुहेम ।
यं त्वामयं स्वधितिस्तेजमानः प्रणिनाय महते सौभगाय

सूक्तम् ३.९
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। बृहती, ९ त्रिष्टुप्

3.9.1 सखायस्त्वा ववृमहे देवं मर्तास ऊतये ।
अपां नपातं सुभगं सुदीदितिं सुप्रतूर्तिमनेहसम्

3.9.2 कायमानो वना त्वं यन्मातॄरजगन्नपः ।
न तत्ते अग्ने प्रमृषे निवर्तनं यद्दूरे सन्निहाभवः

3.9.3 अति तृष्टं ववक्षिथाथैव सुमना असि ।
प्रप्रान्ये यन्ति पर्यन्य आसते येषां सख्ये असि श्रितः

3.9.4 ईयिवांसमति स्रिधः शश्वतीरति सश्चतः ।
अन्वीमविन्दन्निचिरासो अद्रुहोऽप्सु सिंहमिव श्रितम्

3.9.5 ससृवांसमिव त्मनाग्निमित्था तिरोहितम् ।
ऐनं नयन्मातरिश्वा परावतो देवेभ्यो मथितं परि

3.9.6 तं त्वा मर्ता अगृभ्णत देवेभ्यो हव्यवाहन ।
विश्वान्यद्यज्ञाँ अभिपासि मानुष तव क्रत्वा यविष्ठ्य

3.9.7 तद्भद्रं तव दंसना पाकाय चिच्छदयति ।
त्वां यदग्ने पशवः समासते समिद्धमपिशर्वरे

3.9.8 आ जुहोता स्वध्वरं शीरं पावकशोचिषम् ।
आशुं दूतमजिरं प्रत्नमीड्यं श्रुष्टी देवं सपर्यत

3.9.9 त्रीणि शता त्री सहस्राण्यग्निं त्रिंशच्च देवा नव चासपर्यन् ।
औक्षन्घृतैरस्तृणन्बर्हिरस्मा आदिद्धोतारं न्यसादयन्त

सूक्तम् ३.१०
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। उष्णिक्

3.10.1 त्वामग्ने मनीषिणः सम्राजं चर्षणीनाम् ।
देवं मर्तास इन्धते समध्वरे

3.10.2 त्वां यज्ञेष्वृत्विजमग्ने होतारमीळते ।
गोपा ऋतस्य दीदिहि स्वे दमे

3.10.3 स घा यस्ते ददाशति समिधा जातवेदसे ।
सो अग्ने धत्ते सुवीर्यं स पुष्यति

3.10.4 स केतुरध्वराणामग्निर्देवेभिरा गमत् ।
अञ्जानः सप्त होतृभिर्हविष्मते

3.10.5 प्र होत्रे पूर्व्यं वचोऽग्नये भरता बृहत् ।
विपां ज्योतींषि बिभ्रते न वेधसे

3.10.6 अग्निं वर्धन्तु नो गिरो यतो जायत उक्थ्यः ।
महे वाजाय द्रविणाय दर्शतः

3.10.7 अग्ने यजिष्ठो अध्वरे देवान्देवयते यज ।
होता मन्द्रो वि राजस्यति स्रिधः

3.10.8 स नः पावक दीदिहि द्युमदस्मे सुवीर्यम् ।
भवा स्तोतृभ्यो अन्तमः स्वस्तये

3.10.9 तं त्वा विप्रा विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते ।
हव्यवाहममर्त्यं सहोवृधम्

सूक्तम् ३.११
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

3.11.1 अग्निर्होता पुरोहितोऽध्वरस्य विचर्षणिः ।
स वेद यज्ञमानुषक्

3.11.2 स हव्यवाळमर्त्य उशिग्दूतश्चनोहितः ।
अग्निर्धिया समृण्वति

3.11.3 अग्निर्धिया स चेतति केतुर्यज्ञस्य पूर्व्यः ।
अर्थं ह्यस्य तरणि

3.11.4 अग्निं सूनुं सनश्रुतं सहसो जातवेदसम् ।
वह्निं देवा अकृण्वत

3.11.5 अदाभ्यः पुरएता विशामग्निर्मानुषीणाम् ।
तूर्णी रथः सदा नवः

3.11.6 साह्वान्विश्वा अभियुजः क्रतुर्देवानाममृक्तः ।
अग्निस्तुविश्रवस्तमः

3.11.7 अभि प्रयांसि वाहसा दाश्वाँ अश्नोति मर्त्यः ।
क्षयं पावकशोचिषः

3.11.8 परि विश्वानि सुधिताग्नेरश्याम मन्मभिः ।
विप्रासो जातवेदसः

3.11.9 अग्ने विश्वानि वार्या वाजेषु सनिषामहे ।
त्वे देवास एरिरे

सूक्तम् ३.१२
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। गायत्री

3.12.1 इन्द्राग्नी आ गतं सुतं गीर्भिर्नभो वरेण्यम् ।
अस्य पातं धियेषिता

3.12.2 इन्द्राग्नी जरितुः सचा यज्ञो जिगाति चेतनः ।
अया पातमिमं सुतम्

3.12.3 इन्द्रमग्निं कविच्छदा यज्ञस्य जूत्या वृणे ।
ता सोमस्येह तृम्पताम्

3.12.4 तोशा वृत्रहणा हुवे सजित्वानापराजिता ।
इन्द्राग्नी वाजसातमा

3.12.5 प्र वामर्चन्त्युक्थिनो नीथाविदो जरितारः ।
इन्द्राग्नी इष आ वृणे

3.12.6 इन्द्राग्नी नवतिं पुरो दासपत्नीरधूनुतम् ।
साकमेकेन कर्मणा

3.12.7 इन्द्राग्नी अपसस्पर्युप प्र यन्ति धीतयः ।
ऋतस्य पथ्या अनु

3.12.8 इन्द्राग्नी तविषाणि वां सधस्थानि प्रयांसि च ।
युवोरप्तूर्यं हितम्

3.12.9 इन्द्राग्नी रोचना दिवः परि वाजेषु भूषथः ।
तद्वां चेति प्र वीर्यम्

सूक्तम् ३.१३
ऋषिः: ऋषभो वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्

3.13.1 प्र वो देवायाग्नये बर्हिष्ठमर्चास्मै ।
गमद्देवेभिरा स नो यजिष्ठो बर्हिरा सदत्

3.13.2 ऋतावा यस्य रोदसी दक्षं सचन्त ऊतयः ।
हविष्मन्तस्तमीळते तं सनिष्यन्तोऽवसे

3.13.3 स यन्ता विप्र एषां स यज्ञानामथा हि षः ।
अग्निं तं वो दुवस्यत दाता यो वनिता मघम्

3.13.4 स नः शर्माणि वीतयेऽग्निर्यच्छतु शंतमा ।
यतो नः प्रुष्णवद्वसु दिवि क्षितिभ्यो अप्स्वा

3.13.5 दीदिवांसमपूर्व्यं वस्वीभिरस्य धीतिभिः ।
ऋक्वाणो अग्निमिन्धते होतारं विश्पतिं विशाम्

3.13.6 उत नो ब्रह्मन्नविष उक्थेषु देवहूतमः ।
शं नः शोचा मरुद्वृधोऽग्ने सहस्रसातमः

3.13.7 नू नो रास्व सहस्रवत्तोकवत्पुष्टिमद्वसु ।
द्युमदग्ने सुवीर्यं वर्षिष्ठमनुपक्षितम्

सूक्तम् ३.१४
ऋषिः: ऋषभो वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः ।। त्रिष्टुप्

3.14.1 आ होता मन्द्रो विदथान्यस्थात्सत्यो यज्वा कवितमः स वेधाः ।
विद्युद्रथः सहसस्पुत्रो अग्निः शोचिष्केशः पृथिव्यां पाजो अश्रेत्

3.14.2 अयामि ते नमउक्तिं जुषस्व ऋतावस्तुभ्यं चेतते सहस्वः ।
विद्वाँ आ वक्षि विदुषो नि षत्सि मध्य आ बर्हिरूतये यजत्र

3.14.3 द्रवतां त उषसा वाजयन्ती अग्ने वातस्य पथ्याभिरच्छ ।
यत्सीमञ्जन्ति पूर्व्यं हविर्भिरा वन्धुरेव तस्थतुर्दुरोणे

3.14.4 मित्रश्च तुभ्यं वरुणः सहस्वोऽग्ने विश्वे मरुतः सुम्नमर्चन् ।
यच्छोचिषा सहसस्पुत्र तिष्ठा अभि क्षितीः प्रथयन्सूर्यो नॄन्

3.14.5 वयं ते अद्य ररिमा हि काममुत्तानहस्ता नमसोपसद्य ।
यजिष्ठेन मनसा यक्षि देवानस्रेधता मन्मना विप्रो अग्ने

3.14.6 त्वद्धि पुत्र सहसो वि पूर्वीर्देवस्य यन्त्यूतयो वि वाजाः ।
त्वं देहि सहस्रिणं रयिं नोऽद्रोघेण वचसा सत्यमग्ने

3.14.7 तुभ्यं दक्ष कविक्रतो यानीमा देव मर्तासो अध्वरे अकर्म ।
त्वं विश्वस्य सुरथस्य बोधि सर्वं तदग्ने अमृत स्वदेह

सूक्तम् ३.१५
ऋषिः: कात्य उत्कीलः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

3.15.1 वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो अमीवाः ।
सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्यामग्नेरहं सुहवस्य प्रणीतौ

3.15.2 त्वं नो अस्या उषसो व्युष्टौ त्वं सूर उदिते बोधि गोपाः ।
जन्मेव नित्यं तनयं जुषस्व स्तोमं मे अग्ने तन्वा सुजात

3.15.3 त्वं नृचक्षा वृषभानु पूर्वीः कृष्णास्वग्ने अरुषो वि भाहि ।
वसो नेषि च पर्षि चात्यंहः कृधी नो राय उशिजो यविष्ठ

3.15.4 अषाळ्हो अग्ने वृषभो दिदीहि पुरो विश्वाः सौभगा संजिगीवान् ।
यज्ञस्य नेता प्रथमस्य पायोर्जातवेदो बृहतः सुप्रणीते

3.15.5 अच्छिद्रा शर्म जरितः पुरूणि देवाँ अच्छा दीद्यानः सुमेधाः ।
रथो न सस्निरभि वक्षि वाजमग्ने त्वं रोदसी नः सुमेके

3.15.6 प्र पीपय वृषभ जिन्व वाजानग्ने त्वं रोदसी नः सुदोघे ।
देवेभिर्देव सुरुचा रुचानो मा नो मर्तस्य दुर्मतिः परि ष्ठात्

3.15.7 इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध ।
स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

सूक्तम् ३.१६
ऋषिः: कात्य उत्कीलः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। प्रगाथः - (१,३,५ बृहती, २,४,६ सतोबृहती)

3.16.1 अयमग्निः सुवीर्यस्येशे महः सौभगस्य ।
राय ईशे स्वपत्यस्य गोमत ईशे वृत्रहथानाम्

3.16.2 इमं नरो मरुतः सश्चता वृधं यस्मिन्रायः शेवृधासः ।
अभि ये सन्ति पृतनासु दूढ्यो विश्वाहा शत्रुमादभुः

3.16.3 स त्वं नो रायः शिशीहि मीढ्वो अग्ने सुवीर्यस्य ।
तुविद्युम्न वर्षिष्ठस्य प्रजावतोऽनमीवस्य शुष्मिणः

3.16.4 चक्रिर्यो विश्वा भुवनाभि सासहिश्चक्रिर्देवेष्वा दुवः ।
आ देवेषु यतत आ सुवीर्य आ शंस उत नृणाम्

3.16.5 मा नो अग्नेऽमतये मावीरतायै रीरधः ।
मागोतायै सहसस्पुत्र मा निदेऽप द्वेषांस्या कृधि

3.16.6 शग्धि वाजस्य सुभग प्रजावतोऽग्ने बृहतो अध्वरे ।
सं राया भूयसा सृज मयोभुना तुविद्युम्न यशस्वता

सूक्तम् ३.१७
ऋषिः: कतो वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

3.17.1 समिध्यमानः प्रथमानु धर्मा समक्तुभिरज्यते विश्ववारः ।
शोचिष्केशो घृतनिर्णिक्पावकः सुयज्ञो अग्निर्यजथाय देवान्

3.17.2 यथायजो होत्रमग्ने पृथिव्या यथा दिवो जातवेदश्चिकित्वान् ।
एवानेन हविषा यक्षि देवान्मनुष्वद्यज्ञं प्र तिरेममद्य

3.17.3 त्रीण्यायूंषि तव जातवेदस्तिस्र आजानीरुषसस्ते अग्ने ।
ताभिर्देवानामवो यक्षि विद्वानथा भव यजमानाय शं योः

3.17.4 अग्निं सुदीतिं सुदृशं गृणन्तो नमस्यामस्त्वेड्यं जातवेदः ।
त्वां दूतमरतिं हव्यवाहं देवा अकृण्वन्नमृतस्य नाभिम्

3.17.5 यस्त्वद्धोता पूर्वो अग्ने यजीयान्द्विता च सत्ता स्वधया च शम्भुः ।
तस्यानु धर्म प्र यजा चिकित्वोऽथ नो धा अध्वरं देववीतौ

सूक्तम् ३.१८
ऋषिः: कतो वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । त्रिष्टुप् ।

3.18.1 भवा नो अग्ने सुमना उपेतौ सखेव सख्ये पितरेव साधुः ।
पुरुद्रुहो हि क्षितयो जनानां प्रति प्रतीचीर्दहतादरातीः

3.18.2 तपो ष्वग्ने अन्तराँ अमित्रान्तपा शंसमररुषः परस्य ।
तपो वसो चिकितानो अचित्तान्वि ते तिष्ठन्तामजरा अयासः

3.18.3 इध्मेनाग्न इच्छमानो घृतेन जुहोमि हव्यं तरसे बलाय ।
यावदीशे ब्रह्मणा वन्दमान इमां धियं शतसेयाय देवीम्

3.18.4 उच्छोचिषा सहसस्पुत्र स्तुतो बृहद्वयः शशमानेषु धेहि ।
रेवदग्ने विश्वामित्रेषु शं योर्मर्मृज्मा ते तन्वं भूरि कृत्वः

3.18.5 कृधि रत्नं सुसनितर्धनानां स घेदग्ने भवसि यत्समिद्धः ।
स्तोतुर्दुरोणे सुभगस्य रेवत्सृप्रा करस्ना दधिषे वपूंषि

सूक्तम् ३.१९
ऋषिः: गाथी कौशिकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

3.19.1 अग्निं होतारं प्र वृणे मियेधे गृत्सं कविं विश्वविदममूरम् ।
स नो यक्षद्देवताता यजीयान्राये वाजाय वनते मघानि

3.19.2 प्र ते अग्ने हविष्मतीमियर्म्यच्छा सुद्युम्नां रातिनीं घृताचीम् ।
प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः सं रातिभिर्वसुभिर्यज्ञमश्रेत्

3.19.3 स तेजीयसा मनसा त्वोत उत शिक्ष स्वपत्यस्य शिक्षोः ।
अग्ने रायो नृतमस्य प्रभूतौ भूयाम ते सुष्टुतयश्च वस्वः

3.19.4 भूरीणि हि त्वे दधिरे अनीकाग्ने देवस्य यज्यवो जनासः ।
स आ वह देवतातिं यविष्ठ शर्धो यदद्य दिव्यं यजासि

3.19.5 यत्त्वा होतारमनजन्मियेधे निषादयन्तो यजथाय देवाः ।
स त्वं नो अग्नेऽवितेह बोध्यधि श्रवांसि धेहि नस्तनूषु

सूक्तम् ३.२०
ऋषिः: गाथी कौशिकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १, ५ विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्

3.20.1 अग्निमुषसमश्विना दधिक्रां व्युष्टिषु हवते वह्निरुक्थैः ।
सुज्योतिषो नः शृण्वन्तु देवाः सजोषसो अध्वरं वावशानाः

3.20.2 अग्ने त्री ते वाजिना त्री षधस्था तिस्रस्ते जिह्वा ऋतजात पूर्वीः ।
तिस्र उ ते तन्वो देववातास्ताभिर्नः पाहि गिरो अप्रयुच्छन्

3.20.3 अग्ने भूरीणि तव जातवेदो देव स्वधावोऽमृतस्य नाम ।
याश्च माया मायिनां विश्वमिन्व त्वे पूर्वीः संदधुः पृष्टबन्धो

3.20.4 अग्निर्नेता भग इव क्षितीनां दैवीनां देव ऋतुपा ऋतावा ।
स वृत्रहा सनयो विश्ववेदाः पर्षद्विश्वाति दुरिता गृणन्तम्

3.20.5 दधिक्रामग्निमुषसं च देवीं बृहस्पतिं सवितारं च देवम् ।
अश्विना मित्रावरुणा भगं च वसून्रुद्राँ आदित्याँ इह हुवे

सूक्तम् ३.२१
ऋषिः: गाथी कौशिकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। १ त्रिष्टुप्, २-३ अनुष्टुप्, ४ विराड्रूपा, ५ सतोबृहती

3.21.1 इमं नो यज्ञममृतेषु धेहीमा हव्या जातवेदो जुषस्व ।
स्तोकानामग्ने मेदसो घृतस्य होतः प्राशान प्रथमो निषद्य

3.21.2 घृतवन्तः पावक ते स्तोका श्चोतन्ति मेदसः ।
स्वधर्मन्देववीतये श्रेष्ठं नो धेहि वार्यम्

3.21.3 तुभ्यं स्तोका घृतश्चुतोऽग्ने विप्राय सन्त्य ।
ऋषिः श्रेष्ठः समिध्यसे यज्ञस्य प्राविता भव

3.21.4 तुभ्यं श्चोतन्त्यध्रिगो शचीव स्तोकासो अग्ने मेदसो घृतस्य ।
कविशस्तो बृहता भानुनागा हव्या जुषस्व मेधिर

3.21.5 ओजिष्ठं ते मध्यतो मेद उद्भृतं प्र ते वयं ददामहे ।
श्चोतन्ति ते वसो स्तोका अधि त्वचि प्रति तान्देवशो विहि

सूक्तम् ३.२२
ऋषिः: गाथी कौशिकः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ४ पुरीष्यः अग्नयः। त्रिष्टुप्, ४ अनुष्टुप्

3.22.1 अयं सो अग्निर्यस्मिन्सोममिन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः ।
सहस्रिणं वाजमत्यं न सप्तिं ससवान्सन्स्तूयसे जातवेदः

3.22.2 अग्ने यत्ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यदोषधीष्वप्स्वा यजत्र ।
येनान्तरिक्षमुर्वाततन्थ त्वेषः स भानुरर्णवो नृचक्षाः

3.22.3 अग्ने दिवो अर्णमच्छा जिगास्यच्छा देवाँ ऊचिषे धिष्ण्या ये ।
या रोचने परस्तात्सूर्यस्य याश्चावस्तादुपतिष्ठन्त आपः

3.22.4 पुरीष्यासो अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः ।
जुषन्तां यज्ञमद्रुहोऽनमीवा इषो महीः

3.22.5 इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध ।
स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

सूक्तम् ३.२३
ऋषिः: देवश्रवा देववातश्च भारतौ । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्, ३ सतोबृहती

3.23.1 निर्मथितः सुधित आ सधस्थे युवा कविरध्वरस्य प्रणेता ।
जूर्यत्स्वग्निरजरो वनेष्वत्रा दधे अमृतं जातवेदाः

3.23.2 अमन्थिष्टां भारता रेवदग्निं देवश्रवा देववातः सुदक्षम् ।
अग्ने वि पश्य बृहताभि रायेषां नो नेता भवतादनु द्यून्

3.23.3 दश क्षिपः पूर्व्यं सीमजीजनन्सुजातं मातृषु प्रियम् ।
अग्निं स्तुहि दैववातं देवश्रवो यो जनानामसद्वशी

3.23.4 नि त्वा दधे वर आ पृथिव्या इळायास्पदे सुदिनत्वे अह्नाम् ।
दृषद्वत्यां मानुष आपयायां सरस्वत्यां रेवदग्ने दिदीहि

3.23.5 इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध ।
स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

सूक्तम् ३.२४
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री, १ अनुष्टुप्

3.24.1 अग्ने सहस्व पृतना अभिमातीरपास्य ।
दुष्टरस्तरन्नरातीर्वर्चो धा यज्ञवाहसे

3.24.2 अग्न इळा समिध्यसे वीतिहोत्रो अमर्त्यः ।
जुषस्व सू नो अध्वरम्

3.24.3 अग्ने द्युम्नेन जागृवे सहसः सूनवाहुत ।
एदं बर्हिः सदो मम

3.24.4 अग्ने विश्वेभिरग्निभिर्देवेभिर्महया गिरः ।
यज्ञेषु य उ चायवः

3.24.5 अग्ने दा दाशुषे रयिं वीरवन्तं परीणसम् ।
शिशीहि नः सूनुमतः

सूक्तम् ३.२५
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ४ अग्नीन्द्रौ। त्रिष्टुप्

3.25.1 अग्ने दिवः सूनुरसि प्रचेतास्तना पृथिव्या उत विश्ववेदाः ।
ऋधग्देवाँ इह यजा चिकित्वः

3.25.2 अग्निः सनोति वीर्याणि विद्वान्सनोति वाजममृताय भूषन् ।
स नो देवाँ एह वहा पुरुक्षो

3.25.3 अग्निर्द्यावापृथिवी विश्वजन्ये आ भाति देवी अमृते अमूरः ।
क्षयन्वाजैः पुरुश्चन्द्रो नमोभिः

3.25.4 अग्न इन्द्रश्च दाशुषो दुरोणे सुतावतो यज्ञमिहोप यातम् ।
अमर्धन्ता सोमपेयाय देवा

3.25.5 अग्ने अपां समिध्यसे दुरोणे नित्यः सूनो सहसो जातवेदः ।
सधस्थानि महयमान ऊती

सूक्तम् ३.२६
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः, ७ आत्मा। । अनुक्रमणिका: दे. १-३ वैश्वानरोऽग्निः, ४-६ मरुतः, ७-८ आत्मा(अग्निर्वा), ९ विश्वामित्रोपाध्यायः। १-६ जगती, ७-९ त्रिष्टुप्

3.26.1 वैश्वानरं मनसाग्निं निचाय्या हविष्मन्तो अनुषत्यं स्वर्विदम् ।
सुदानुं देवं रथिरं वसूयवो गीर्भी रण्वं कुशिकासो हवामहे

3.26.2 तं शुभ्रमग्निमवसे हवामहे वैश्वानरं मातरिश्वानमुक्थ्यम् ।
बृहस्पतिं मनुषो देवतातये विप्रं श्रोतारमतिथिं रघुष्यदम्

3.26.3 अश्वो न क्रन्दञ्जनिभिः समिध्यते वैश्वानरः कुशिकेभिर्युगेयुगे ।
स नो अग्निः सुवीर्यं स्वश्व्यं दधातु रत्नममृतेषु जागृविः

3.26.4 प्र यन्तु वाजास्तविषीभिरग्नयः शुभे सम्मिश्लाः पृषतीरयुक्षत ।
बृहदुक्षो मरुतो विश्ववेदसः प्र वेपयन्ति पर्वताँ अदाभ्याः

3.26.5 अग्निश्रियो मरुतो विश्वकृष्टय आ त्वेषमुग्रमव ईमहे वयम् ।
ते स्वानिनो रुद्रिया वर्षनिर्णिजः सिंहा न हेषक्रतवः सुदानवः

3.26.6 व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिरग्नेर्भामं मरुतामोज ईमहे ।
पृषदश्वासो अनवभ्रराधसो गन्तारो यज्ञं विदथेषु धीराः

3.26.7 अग्निरस्मि जन्मना जातवेदा घृतं मे चक्षुरमृतं म आसन् ।
अर्कस्त्रिधातू रजसो विमानोऽजस्रो घर्मो हविरस्मि नाम

3.26.8 त्रिभिः पवित्रैरपुपोद्ध्यर्कं हृदा मतिं ज्योतिरनु प्रजानन् ।
वर्षिष्ठं रत्नमकृत स्वधाभिरादिद्द्यावापृथिवी पर्यपश्यत्

3.26.9 शतधारमुत्समक्षीयमाणं विपश्चितं पितरं वक्त्वानाम् ।
मेळिं मदन्तं पित्रोरुपस्थे तं रोदसी पिपृतं सत्यवाचम्

सूक्तम् ३.२७
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १ ऋतवो वा। गायत्री

3.27.1 प्र वो वाजा अभिद्यवो हविष्मन्तो घृताच्या ।
देवाञ्जिगाति सुम्नयुः

3.27.2 ईळे अग्निं विपश्चितं गिरा यज्ञस्य साधनम् ।
श्रुष्टीवानं धितावानम्

3.27.3 अग्ने शकेम ते वयं यमं देवस्य वाजिनः ।
अति द्वेषांसि तरेम

3.27.4 समिध्यमानो अध्वरेऽग्निः पावक ईड्यः ।
शोचिष्केशस्तमीमहे

3.27.5 पृथुपाजा अमर्त्यो घृतनिर्णिक्स्वाहुतः ।
अग्निर्यज्ञस्य हव्यवाट्

3.27.6 तं सबाधो यतस्रुच इत्था धिया यज्ञवन्तः ।
आ चक्रुरग्निमूतये

3.27.7 होता देवो अमर्त्यः पुरस्तादेति मायया ।
विदथानि प्रचोदयन्

3.27.8 वाजी वाजेषु धीयतेऽध्वरेषु प्र णीयते ।
विप्रो यज्ञस्य साधनः

3.27.9 धिया चक्रे वरेण्यो भूतानां गर्भमा दधे ।
दक्षस्य पितरं तना

3.27.10 नि त्वा दधे वरेण्यं दक्षस्येळा सहस्कृत ।
अग्ने सुदीतिमुशिजम्

3.27.11 अग्निं यन्तुरमप्तुरमृतस्य योगे वनुषः ।
विप्रा वाजैः समिन्धते

3.27.12 ऊर्जो नपातमध्वरे दीदिवांसमुप द्यवि ।
अग्निमीळे कविक्रतुम्

3.27.13 ईळेन्यो नमस्यस्तिरस्तमांसि दर्शतः ।
समग्निरिध्यते वृषा

3.27.14 वृषो अग्निः समिध्यतेऽश्वो न देववाहनः ।
तं हविष्मन्त ईळते

3.27.15 वृषणं त्वा वयं वृषन्वृषणः समिधीमहि ।
अग्ने दीद्यतं बृहत्

सूक्तम् ३.२८
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । १-२, ६ गायत्री, ३ उष्णिक्, ४ त्रिष्टुप्, ५ जगती ।

3.28.1 अग्ने जुषस्व नो हविः पुरोळाशं जातवेदः ।
प्रातःसावे धियावसो

3.28.2 पुरोळा अग्ने पचतस्तुभ्यं वा घा परिष्कृतः ।
तं जुषस्व यविष्ठ्य

3.28.3 अग्ने वीहि पुरोळाशमाहुतं तिरोअह्न्यम् ।
सहसः सूनुरस्यध्वरे हितः

3.28.4 माध्यंदिने सवने जातवेदः पुरोळाशमिह कवे जुषस्व ।
अग्ने यह्वस्य तव भागधेयं न प्र मिनन्ति विदथेषु धीराः

3.28.5 अग्ने तृतीये सवने हि कानिषः पुरोळाशं सहसः सूनवाहुतम् ।
अथा देवेष्वध्वरं विपन्यया धा रत्नवन्तममृतेषु जागृविम्

3.28.6 अग्ने वृधान आहुतिं पुरोळाशं जातवेदः ।
जुषस्व तिरोअह्न्यम्

सूक्तम् ३.२९
ऋषिः: गाथिनो  विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ५ ऋत्विजो वा। त्रिष्टुप्, १,४,१०,१२ अनुष्टुप्, ६,११,१४,१५ जगती।

3.29.1 अस्तीदमधिमन्थनमस्ति प्रजननं कृतम् ।
एतां विश्पत्नीमा भराग्निं मन्थाम पूर्वथा

3.29.2 अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुधितो गर्भिणीषु ।
दिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः

3.29.3 उत्तानायामव भरा चिकित्वान्सद्यः प्रवीता वृषणं जजान ।
अरुषस्तूपो रुशदस्य पाज इळायास्पुत्रो वयुनेऽजनिष्ट

3.29.4 इळायास्त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या अधि ।
जातवेदो नि धीमह्यग्ने हव्याय वोळ्हवे

3.29.5 मन्थता नरः कविमद्वयन्तं प्रचेतसममृतं सुप्रतीकम् ।
यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरस्तादग्निं नरो जनयता सुशेवम्

3.29.6 यदी मन्थन्ति बाहुभिर्वि रोचतेऽश्वो न वाज्यरुषो वनेष्वा ।
चित्रो न यामन्नश्विनोरनिवृतः परि वृणक्त्यश्मनस्तृणा दहन्

3.29.7 जातो अग्नी रोचते चेकितानो वाजी विप्रः कविशस्तः सुदानुः ।
यं देवास ईड्यं विश्वविदं हव्यवाहमदधुरध्वरेषु

3.29.8 सीद होतः स्व उ लोके चिकित्वान्सादया यज्ञं सुकृतस्य योनौ ।
देवावीर्देवान्हविषा यजास्यग्ने बृहद्यजमाने वयो धाः

3.29.9 कृणोत धूमं वृषणं सखायोऽस्रेधन्त इतन वाजमच्छ ।
अयमग्निः पृतनाषाट् सुवीरो येन देवासो असहन्त दस्यून्

3.29.10 अयं ते योनिरृत्वियो यतो जातो अरोचथाः ।
तं जानन्नग्न आ सीदाथा नो वर्धया गिरः

3.29.11 तनूनपादुच्यते गर्भ आसुरो नराशंसो भवति यद्विजायते ।
मातरिश्वा यदमिमीत मातरि वातस्य सर्गो अभवत्सरीमणि

3.29.12 सुनिर्मथा निर्मथितः सुनिधा निहितः कविः ।
अग्ने स्वध्वरा कृणु देवान्देवयते यज

3.29.13 अजीजनन्नमृतं मर्त्यासोऽस्रेमाणं तरणिं वीळुजम्भम् ।
दश स्वसारो अग्रुवः समीचीः पुमांसं जातमभि सं रभन्ते

3.29.14 प्र सप्तहोता सनकादरोचत मातुरुपस्थे यदशोचदूधनि ।
न नि मिषति सुरणो दिवेदिवे यदसुरस्य जठरादजायत

3.29.15 अमित्रायुधो मरुतामिव प्रयाः प्रथमजा ब्रह्मणो विश्वमिद्विदुः ।
द्युम्नवद्ब्रह्म कुशिकास एरिर एकएको दमे अग्निं समीधिरे

3.29.16 यदद्य त्वा प्रयति यज्ञे अस्मिन्होतश्चिकित्वोऽवृणीमहीह ।
ध्रुवमया ध्रुवमुताशमिष्ठाः प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम्

सूक्तम् ३.३०
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.30.1 इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयांसि ।
तितिक्षन्ते अभिशस्तिं जनानामिन्द्र त्वदा कश्चन हि प्रकेतः

3.30.2 न ते दूरे परमा चिद्रजांस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् ।
स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने अग्नौ

3.30.3 इन्द्रः सुशिप्रो मघवा तरुत्रो महाव्रातस्तुविकूर्मिरृघावान् ।
यदुग्रो धा बाधितो मर्त्येषु क्व त्या ते वृषभ वीर्याणि

3.30.4 त्वं हि ष्मा च्यावयन्नच्युतान्येको वृत्रा चरसि जिघ्नमानः ।
तव द्यावापृथिवी पर्वतासोऽनु व्रताय निमितेव तस्थुः

3.30.5 उताभये पुरुहूत श्रवोभिरेको दृळ्हमवदो वृत्रहा सन् ।
इमे चिदिन्द्र रोदसी अपारे यत्संगृभ्णा मघवन्काशिरित्ते

3.30.6 प्र सू त इन्द्र प्रवता हरिभ्यां प्र ते वज्रः प्रमृणन्नेतु शत्रून् ।
जहि प्रतीचो अनूचः पराचो विश्वं सत्यं कृणुहि विष्टमस्तु

3.30.7 यस्मै धायुरदधा मर्त्यायाभक्तं चिद्भजते गेह्यं सः ।
भद्रा त इन्द्र सुमतिर्घृताची सहस्रदाना पुरुहूत रातिः

3.30.8 सहदानुं पुरुहूत क्षियन्तमहस्तमिन्द्र सं पिणक्कुणारुम् ।
अभि वृत्रं वर्धमानं पियारुमपादमिन्द्र तवसा जघन्थ

3.30.9 नि सामनामिषिरामिन्द्र भूमिं महीमपारां सदने ससत्थ ।
अस्तभ्नाद्द्यां वृषभो अन्तरिक्षमर्षन्त्वापस्त्वयेह प्रसूताः

3.30.10 अलातृणो वल इन्द्र व्रजो गोः पुरा हन्तोर्भयमानो व्यार ।
सुगान्पथो अकृणोन्निरजे गाः प्रावन्वाणीः पुरुहूतं धमन्तीः

3.30.11 एको द्वे वसुमती समीची इन्द्र आ पप्रौ पृथिवीमुत द्याम् ।
उतान्तरिक्षादभि नः समीक इषो रथीः सयुजः शूर वाजान्

3.30.12 दिशः सूर्यो न मिनाति प्रदिष्टा दिवेदिवे हर्यश्वप्रसूताः ।
सं यदानळध्वन आदिदश्वैर्विमोचनं कृणुते तत्त्वस्य

3.30.13 दिदृक्षन्त उषसो यामन्नक्तोर्विवस्वत्या महि चित्रमनीकम् ।
विश्वे जानन्ति महिना यदागादिन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि

3.30.14 महि ज्योतिर्निहितं वक्षणास्वामा पक्वं चरति बिभ्रती गौः ।
विश्वं स्वाद्म सम्भृतमुस्रियायां यत्सीमिन्द्रो अदधाद्भोजनाय

3.30.15 इन्द्र दृह्य यामकोशा अभूवन्यज्ञाय शिक्ष गृणते सखिभ्यः ।
दुर्मायवो दुरेवा मर्त्यासो निषङ्गिणो रिपवो हन्त्वासः

3.30.16 सं घोषः शृण्वेऽवमैरमित्रैर्जही न्येष्वशनिं तपिष्ठाम् ।
वृश्चेमधस्ताद्वि रुजा सहस्व जहि रक्षो मघवन्रन्धयस्व

3.30.17 उद्वृह रक्षः सहमूलमिन्द्र वृश्चा मध्यं प्रत्यग्रं शृणीहि ।
आ कीवतः सललूकं चकर्थ ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य

3.30.18 स्वस्तये वाजिभिश्च प्रणेतः सं यन्महीरिष आसत्सि पूर्वीः ।
रायो वन्तारो बृहतः स्यामास्मे अस्तु भग इन्द्र प्रजावान्

3.30.19 आ नो भर भगमिन्द्र द्युमन्तं नि ते देष्णस्य धीमहि प्ररेके ।
ऊर्व इव पप्रथे कामो अस्मे तमा पृण वसुपते वसूनाम्

3.30.20 इमं कामं मन्दया गोभिरश्वैश्चन्द्रवता राधसा पप्रथश्च ।
स्वर्यवो मतिभिस्तुभ्यं विप्रा इन्द्राय वाहः कुशिकासो अक्रन्

3.30.21 आ नो गोत्रा दर्दृहि गोपते गाः समस्मभ्यं सनयो यन्तु वाजाः ।
दिवक्षा असि वृषभ सत्यशुष्मोऽस्मभ्यं सु मघवन्बोधि गोदाः

3.30.22 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.३१
ऋषिः: कुशिक ऐषीरथिः, गाथिनो विश्वामित्रो वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.31.1 शासद्वह्निर्दुहितुर्नप्त्यं गाद्विद्वाँ ऋतस्य दीधितिं सपर्यन् ।
पिता यत्र दुहितुः सेकमृञ्जन्सं शग्म्येन मनसा दधन्वे

3.31.2 न जामये तान्वो रिक्थमारैक्चकार गर्भं सनितुर्निधानम् ।
यदी मातरो जनयन्त वह्निमन्यः कर्ता सुकृतोरन्य ऋन्धन्

3.31.3 अग्निर्जज्ञे जुह्वा रेजमानो महस्पुत्राँ अरुषस्य प्रयक्षे ।
महान्गर्भो मह्या जातमेषां मही प्रवृद्धर्यश्वस्य यज्ञैः

3.31.4 अभि जैत्रीरसचन्त स्पृधानं महि ज्योतिस्तमसो निरजानन् ।
तं जानतीः प्रत्युदायन्नुषासः पतिर्गवामभवदेक इन्द्रः

3.31.5 वीळौ सतीरभि धीरा अतृन्दन्प्राचाहिन्वन्मनसा सप्त विप्राः ।
विश्वामविन्दन्पथ्यामृतस्य प्रजानन्नित्ता नमसा विवेश

3.31.6 विदद्यदी सरमा रुग्णमद्रेर्महि पाथः पूर्व्यं सध्र्यक्कः ।
अग्रं नयत्सुपद्यक्षराणामच्छा रवं प्रथमा जानती गात्

3.31.7 अगच्छदु विप्रतमः सखीयन्नसूदयत्सुकृते गर्भमद्रिः ।
ससान मर्यो युवभिर्मखस्यन्नथाभवदङ्गिराः सद्यो अर्चन्

3.31.8 सतःसतः प्रतिमानं पुरोभूर्विश्वा वेद जनिमा हन्ति शुष्णम् ।
प्र णो दिवः पदवीर्गव्युरर्चन्सखा सखीँरमुञ्चन्निरवद्यात्

3.31.9 नि गव्यता मनसा सेदुरर्कैः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् ।
इदं चिन्नु सदनं भूर्येषां येन मासाँ असिषासन्नृतेन

3.31.10 सम्पश्यमाना अमदन्नभि स्वं पयः प्रत्नस्य रेतसो दुघानाः ।
वि रोदसी अतपद्घोष एषां जाते निष्ठामदधुर्गोषु वीरान्

3.31.11 स जातेभिर्वृत्रहा सेदु हव्यैरुदुस्रिया असृजदिन्द्रो अर्कैः ।
उरूच्यस्मै घृतवद्भरन्ती मधु स्वाद्म दुदुहे जेन्या गौः

3.31.12 पित्रे चिच्चक्रुः सदनं समस्मै महि त्विषीमत्सुकृतो वि हि ख्यन् ।
विष्कभ्नन्त स्कम्भनेना जनित्री आसीना ऊर्ध्वं रभसं वि मिन्वन्

3.31.13 मही यदि धिषणा शिश्नथे धात्सद्योवृधं विभ्वं रोदस्योः ।
गिरो यस्मिन्ननवद्याः समीचीर्विश्वा इन्द्राय तविषीरनुत्ताः

3.31.14 मह्या ते सख्यं वश्मि शक्तीरा वृत्रघ्ने नियुतो यन्ति पूर्वीः ।
महि स्तोत्रमव आगन्म सूरेरस्माकं सु मघवन्बोधि गोपाः

3.31.15 महि क्षेत्रं पुरु श्चन्द्रं विविद्वानादित्सखिभ्यश्चरथं समैरत् ।
इन्द्रो नृभिरजनद्दीद्यानः साकं सूर्यमुषसं गातुमग्निम्

3.31.16 अपश्चिदेष विभ्वो दमूनाः प्र सध्रीचीरसृजद्विश्वश्चन्द्राः ।
मध्वः पुनानाः कविभिः पवित्रैर्द्युभिर्हिन्वन्त्यक्तुभिर्धनुत्रीः

3.31.17 अनु कृष्णे वसुधिती जिहाते उभे सूर्यस्य मंहना यजत्रे ।
परि यत्ते महिमानं वृजध्यै सखाय इन्द्र काम्या ऋजिप्याः

3.31.18 पतिर्भव वृत्रहन्सूनृतानां गिरां विश्वायुर्वृषभो वयोधाः ।
आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन्

3.31.19 तमङ्गिरस्वन्नमसा सपर्यन्नव्यं कृणोमि सन्यसे पुराजाम् ।
द्रुहो वि याहि बहुला अदेवीः स्वश्च नो मघवन्सातये धाः

3.31.20 मिहः पावकाः प्रतता अभूवन्स्वस्ति नः पिपृहि पारमासाम् ।
इन्द्र त्वं रथिरः पाहि नो रिषो मक्षूमक्षू कृणुहि गोजितो नः

3.31.21 अदेदिष्ट वृत्रहा गोपतिर्गा अन्तः कृष्णाँ अरुषैर्धामभिर्गात् ।
प्र सूनृता दिशमान ऋतेन दुरश्च विश्वा अवृणोदप स्वाः

3.31.22 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.३२
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.32.1 इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते ।
प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व

3.32.2 गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय ।
ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व

3.32.3 ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः ।
माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र

3.32.4 त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् ।
येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म

3.32.5 मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय ।
स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि

3.32.6 त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ ।
शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम्

3.32.7 यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् ।
यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते

3.32.8 इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे ।
दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः

3.32.9 अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् ।
न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त

3.32.10 त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् ।
यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः

3.32.11 अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् ।
न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः

3.32.12 यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः ।
यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत्

3.32.13 यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् ।
य स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः

3.32.14 विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः ।
अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते

3.32.15 आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै ।
समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम्

3.32.16 न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त ।
इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम्

3.32.17 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.३३
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः, ४, ६, ८, १० नद्यः ऋषिकाः । अनुक्रमणिका: दे. नद्यः, ४, ८, १० विश्वामित्रः, ६, ७ इन्द्रः।त्रिष्टुप्, १३ अनुष्टुप्।

3.33.1 प्र पर्वतानामुशती उपस्थादश्वे इव विषिते हासमाने ।
गावेव शुभ्रे मातरा रिहाणे विपाट् छुतुद्री पयसा जवेते

3.33.2 इन्द्रेषिते प्रसवं भिक्षमाणे अच्छा समुद्रं रथ्येव याथः ।
समाराणे ऊर्मिभिः पिन्वमाने अन्या वामन्यामप्येति शुभ्रे

3.33.3 अच्छा सिन्धुं मातृतमामयासं विपाशमुर्वीं सुभगामगन्म ।
वत्समिव मातरा संरिहाणे समानं योनिमनु संचरन्ती

3.33.4 एना वयं पयसा पिन्वमाना अनु योनिं देवकृतं चरन्तीः ।
न वर्तवे प्रसवः सर्गतक्तः किंयुर्विप्रो नद्यो जोहवीति

3.33.5 रमध्वं मे वचसे सोम्याय ऋतावरीरुप मुहूर्तमेवैः ।
प्र सिन्धुमच्छा बृहती मनीषावस्युरह्वे कुशिकस्य सूनुः

3.33.6 इन्द्रो अस्माँ अरदद्वज्रबाहुरपाहन्वृत्रं परिधिं नदीनाम् ।
देवोऽनयत्सविता सुपाणिस्तस्य वयं प्रसवे याम उर्वीः

3.33.7 प्रवाच्यं शश्वधा वीर्यं तदिन्द्रस्य कर्म यदहिं विवृश्चत् ।
वि वज्रेण परिषदो जघानायन्नापोऽयनमिच्छमानाः

3.33.8 एतद्वचो जरितर्मापि मृष्ठा आ यत्ते घोषानुत्तरा युगानि ।
उक्थेषु कारो प्रति नो जुषस्व मा नो नि कः पुरुषत्रा नमस्ते

3.33.9 ओ षु स्वसारः कारवे शृणोत ययौ वो दूरादनसा रथेन ।
नि षू नमध्वं भवता सुपारा अधोअक्षाः सिन्धवः स्रोत्याभिः

3.33.10 आ ते कारो शृणवामा वचांसि ययाथ दूरादनसा रथेन ।
नि ते नंसै पीप्यानेव योषा मर्यायेव कन्या शश्वचै ते

3.33.11 यदङ्ग त्वा भरताः संतरेयुर्गव्यन्ग्राम इषित इन्द्रजूतः ।
अर्षादह प्रसवः सर्गतक्त आ वो वृणे सुमतिं यज्ञियानाम्

3.33.12 अतारिषुर्भरता गव्यवः समभक्त विप्रः सुमतिं नदीनाम् ।
प्र पिन्वध्वमिषयन्तीः सुराधा आ वक्षणाः पृणध्वं यात शीभम्

3.33.13 उद्व ऊर्मिः शम्या हन्त्वापो योक्त्राणि मुञ्चत ।
मादुष्कृतौ व्येनसाघ्न्यौ शूनमारताम्

सूक्तम् ३.३४
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । त्रिष्टुप्

3.34.1 इन्द्रः पूर्भिदातिरद्दासमर्कैर्विदद्वसुर्दयमानो वि शत्रून् ।
ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधानो भूरिदात्र आपृणद्रोदसी उभे

3.34.2 मखस्य ते तविषस्य प्र जूतिमियर्मि वाचममृताय भूषन् ।
इन्द्र क्षितीनामसि मानुषीणां विशां दैवीनामुत पूर्वयावा

3.34.3 इन्द्रो वृत्रमवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाममिनाद्वर्पणीतिः ।
अहन्व्यंसमुशधग्वनेष्वाविर्धेना अकृणोद्राम्याणाम्

3.34.4 इन्द्रः स्वर्षा जनयन्नहानि जिगायोशिग्भिः पृतना अभिष्टिः ।
प्रारोचयन्मनवे केतुमह्नामविन्दज्ज्योतिर्बृहते रणाय

3.34.5 इन्द्रस्तुजो बर्हणा आ विवेश नृवद्दधानो नर्या पुरूणि ।
अचेतयद्धिय इमा जरित्रे प्रेमं वर्णमतिरच्छुक्रमासाम्

3.34.6 महो महानि पनयन्त्यस्येन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि ।
वृजनेन वृजिनान्सं पिपेष मायाभिर्दस्यूँरभिभूत्योजाः

3.34.7 युधेन्द्रो मह्ना वरिवश्चकार देवेभ्यः सत्पतिश्चर्षणिप्राः ।
विवस्वतः सदने अस्य तानि विप्रा उक्थेभिः कवयो गृणन्ति

3.34.8 सत्रासाहं वरेण्यं सहोदां ससवांसं स्वरपश्च देवीः ।
ससान यः पृथिवीं द्यामुतेमामिन्द्रं मदन्त्यनु धीरणासः

3.34.9 ससानात्याँ उत सूर्यं ससानेन्द्रः ससान पुरुभोजसं गाम् ।
हिरण्ययमुत भोगं ससान हत्वी दस्यून्प्रार्यं वर्णमावत्

3.34.10 इन्द्र ओषधीरसनोदहानि वनस्पतीँरसनोदन्तरिक्षम् ।
बिभेद वलं नुनुदे विवाचोऽथाभवद्दमिताभिक्रतूनाम्

3.34.11 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.३५
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.35.1 तिष्ठा हरी रथ आ युज्यमाना याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छ ।
पिबास्यन्धो अभिसृष्टो अस्मे इन्द्र स्वाहा ररिमा ते मदाय

3.35.2 उपाजिरा पुरुहूताय सप्ती हरी रथस्य धूर्ष्वा युनज्मि ।
द्रवद्यथा सम्भृतं विश्वतश्चिदुपेमं यज्ञमा वहात इन्द्रम्

3.35.3 उपो नयस्व वृषणा तपुष्पोतेमव त्वं वृषभ स्वधावः ।
ग्रसेतामश्वा वि मुचेह शोणा दिवेदिवे सदृशीरद्धि धानाः

3.35.4 ब्रह्मणा ते ब्रह्मयुजा युनज्मि हरी सखाया सधमाद आशू ।
स्थिरं रथं सुखमिन्द्राधितिष्ठन्प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम्

3.35.5 मा ते हरी वृषणा वीतपृष्ठा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये ।
अत्यायाहि शश्वतो वयं तेऽरं सुतेभिः कृणवाम सोमैः

3.35.6 तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङ्छश्वत्तमं सुमना अस्य पाहि ।
अस्मिन्यज्ञे बर्हिष्या निषद्या दधिष्वेमं जठर इन्दुमिन्द्र

3.35.7 स्तीर्णं ते बर्हिः सुत इन्द्र सोमः कृता धाना अत्तवे ते हरिभ्याम् ।
तदोकसे पुरुशाकाय वृष्णे मरुत्वते तुभ्यं राता हवींषि

3.35.8 इमं नरः पर्वतास्तुभ्यमापः समिन्द्र गोभिर्मधुमन्तमक्रन् ।
तस्यागत्या सुमना ऋष्व पाहि प्रजानन्विद्वान्पथ्या अनु स्वाः

3.35.9 याँ आभजो मरुत इन्द्र सोमे ये त्वामवर्धन्नभवन्गणस्ते ।
तेभिरेतं सजोषा वावशानोऽग्नेः पिब जिह्वया सोममिन्द्र

3.35.10 इन्द्र पिब स्वधया चित्सुतस्याग्नेर्वा पाहि जिह्वया यजत्र ।
अध्वर्योर्वा प्रयतं शक्र हस्ताद्धोतुर्वा यज्ञं हविषो जुषस्व

3.35.11 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.३६
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः, १० घोर आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.36.1 इमामू षु प्रभृतिं सातये धाः शश्वच्छश्वदूतिभिर्यादमानः ।
सुतेसुते वावृधे वर्धनेभिर्यः कर्मभिर्महद्भिः सुश्रुतो भूत्

3.36.2 इन्द्राय सोमाः प्रदिवो विदाना ऋभुर्येभिर्वृषपर्वा विहायाः ।
प्रयम्यमानान्प्रति षू गृभायेन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्णः

3.36.3 पिबा वर्धस्व तव घा सुतास इन्द्र सोमासः प्रथमा उतेमे ।
यथापिबः पूर्व्याँ इन्द्र सोमाँ एवा पाहि पन्यो अद्या नवीयान्

3.36.4 महाँ अमत्रो वृजने विरप्श्युग्रं शवः पत्यते धृष्ण्वोजः ।
नाह विव्याच पृथिवी चनैनं यत्सोमासो हर्यश्वममन्दन्

3.36.5 महाँ उग्रो वावृधे वीर्याय समाचक्रे वृषभः काव्येन ।
इन्द्रो भगो वाजदा अस्य गावः प्र जायन्ते दक्षिणा अस्य पूर्वीः

3.36.6 प्र यत्सिन्धवः प्रसवं यथायन्नापः समुद्रं रथ्येव जग्मुः ।
अतश्चिदिन्द्रः सदसो वरीयान्यदीं सोमः पृणति दुग्धो अंशुः

3.36.7 समुद्रेण सिन्धवो यादमाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तः ।
अंशुं दुहन्ति हस्तिनो भरित्रैर्मध्वः पुनन्ति धारया पवित्रैः

3.36.8 ह्रदा इव कुक्षयः सोमधानाः समी विव्याच सवना पुरूणि ।
अन्ना यदिन्द्रः प्रथमा व्याश वृत्रं जघन्वाँ अवृणीत सोमम्

3.36.9 आ तू भर माकिरेतत्परि ष्ठाद्विद्मा हि त्वा वसुपतिं वसूनाम् ।
इन्द्र यत्ते माहिनं दत्रमस्त्यस्मभ्यं तद्धर्यश्व प्र यन्धि

3.36.10 अस्मे प्र यन्धि मघवन्नृजीषिन्निन्द्र रायो विश्ववारस्य भूरेः ।
अस्मे शतं शरदो जीवसे धा अस्मे वीराञ्छश्वत इन्द्र शिप्रिन्

3.36.11 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.३७
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री, ११ अनुष्टुप्।

3.37.1 वार्त्रहत्याय शवसे पृतनाषाह्याय च ।
इन्द्र त्वा वर्तयामसि

3.37.2 अर्वाचीनं सु ते मन उत चक्षुः शतक्रतो ।
इन्द्र कृण्वन्तु वाघतः

3.37.3 नामानि ते शतक्रतो विश्वाभिर्गीर्भिरीमहे ।
इन्द्राभिमातिषाह्ये

3.37.4 पुरुष्टुतस्य धामभिः शतेन महयामसि ।
इन्द्रस्य चर्षणीधृतः

3.37.5 इन्द्रं वृत्राय हन्तवे पुरुहूतमुप ब्रुवे ।
भरेषु वाजसातये

3.37.6 वाजेषु सासहिर्भव त्वामीमहे शतक्रतो ।
इन्द्र वृत्राय हन्तवे

3.37.7 द्युम्नेषु पृतनाज्ये पृत्सुतूर्षु श्रवस्सु च ।
इन्द्र साक्ष्वाभिमातिषु

3.37.8 शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् ।
इन्द्र सोमं शतक्रतो

3.37.9 इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु ।
इन्द्र तानि त आ वृणे

3.37.10 अगन्निन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् ।
उत्ते शुष्मं तिरामसि

3.37.11 अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः ।
उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि

सूक्तम् ३.३८
ऋषिः: प्रजापतिर्वैश्वामित्रः, प्रजापतिर्वाच्यो वा, तावुभावपि वा गाथिनो  विश्वामित्रो वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । त्रिष्टुप् ।

3.38.1 अभि तष्टेव दीधया मनीषामत्यो न वाजी सुधुरो जिहानः ।
अभि प्रियाणि मर्मृशत्पराणि कवीँरिच्छामि संदृशे सुमेधाः

3.38.2 इनोत पृच्छ जनिमा कवीनां मनोधृतः सुकृतस्तक्षत द्याम् ।
इमा उ ते प्रण्यो वर्धमाना मनोवाता अध नु धर्मणि ग्मन्

3.38.3 नि षीमिदत्र गुह्या दधाना उत क्षत्राय रोदसी समञ्जन् ।
सं मात्राभिर्ममिरे येमुरुर्वी अन्तर्मही समृते धायसे धुः

3.38.4 आतिष्ठन्तं परि विश्वे अभूषञ्छ्रियो वसानश्चरति स्वरोचिः ।
महत्तद्वृष्णो असुरस्य नामा विश्वरूपो अमृतानि तस्थौ

3.38.5 असूत पूर्वो वृषभो ज्यायानिमा अस्य शुरुधः सन्ति पूर्वीः ।
दिवो नपाता विदथस्य धीभिः क्षत्रं राजाना प्रदिवो दधाथे

3.38.6 त्रीणि राजाना विदथे पुरूणि परि विश्वानि भूषथः सदांसि ।
अपश्यमत्र मनसा जगन्वान्व्रते गन्धर्वाँ अपि वायुकेशान्

3.38.7 तदिन्न्वस्य वृषभस्य धेनोरा नामभिर्ममिरे सक्म्यं गोः ।
अन्यदन्यदसुर्यं वसाना नि मायिनो ममिरे रूपमस्मिन्

3.38.8 तदिन्न्वस्य सवितुर्नकिर्मे हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् ।
आ सुष्टुती रोदसी विश्वमिन्वे अपीव योषा जनिमानि वव्रे

3.38.9 युवं प्रत्नस्य साधथो महो यद्दैवी स्वस्तिः परि णः स्यातम् ।
गोपाजिह्वस्य तस्थुषो विरूपा विश्वे पश्यन्ति मायिनः कृतानि

3.38.10 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.३९
ऋषिः: गाथिनो  विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

3.39.1 इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति ।
या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य

3.39.2 दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना ।
भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः

3.39.3 यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् ।
वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता

3.39.4 नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः ।
इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान्

3.39.5 सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् ।
सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम्

3.39.6 इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः ।
गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान्

3.39.7 ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके ।
इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः

3.39.8 ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः ।
भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत्

3.39.9 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.४०
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

3.40.1 इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे ।
स पाहि मध्वो अन्धसः

3.40.2 इन्द्र क्रतुविदं सुतं सोमं हर्य पुरुष्टुत ।
पिबा वृषस्व तातृपिम्

3.40.3 इन्द्र प्र णो धितावानं यज्ञं विश्वेभिर्देवेभिः ।
तिर स्तवान विश्पते

3.40.4 इन्द्र सोमाः सुता इमे तव प्र यन्ति सत्पते ।
क्षयं चन्द्रास इन्दवः

3.40.5 दधिष्वा जठरे सुतं सोममिन्द्र वरेण्यम् ।
तव द्युक्षास इन्दवः

3.40.6 गिर्वणः पाहि नः सुतं मधोर्धाराभिरज्यसे ।
इन्द्र त्वादातमिद्यशः

3.40.7 अभि द्युम्नानि वनिन इन्द्रं सचन्ते अक्षिता ।
पीत्वी सोमस्य वावृधे

3.40.8 अर्वावतो न आ गहि परावतश्च वृत्रहन् ।
इमा जुषस्व नो गिरः

3.40.9 यदन्तरा परावतमर्वावतं च हूयसे ।
इन्द्रेह तत आ गहि

सूक्तम् ३.४१
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

3.41.1 आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये ।
हरिभ्यां याह्यद्रिवः

3.41.2 सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् ।
अयुज्रन्प्रातरद्रयः

3.41.3 इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद ।
वीहि शूर पुरोळाशम्

3.41.4 रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् ।
उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः

3.41.5 मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् ।
इन्द्रं वत्सं न मातरः

3.41.6 स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे ।
न स्तोतारं निदे करः

3.41.7 वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे ।
उत त्वमस्मयुर्वसो

3.41.8 मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि ।
इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह

3.41.9 अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना ।
घृतस्नू बर्हिरासदे

सूक्तम् ३.४२
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री

3.42.1 उप नः सुतमा गहि सोममिन्द्र गवाशिरम् ।
हरिभ्यां यस्ते अस्मयुः

3.42.2 तमिन्द्र मदमा गहि बर्हिष्ठां ग्रावभिः सुतम् ।
कुविन्न्वस्य तृप्णवः

3.42.3 इन्द्रमित्था गिरो ममाच्छागुरिषिता इतः ।
आवृते सोमपीतये

3.42.4 इन्द्रं सोमस्य पीतये स्तोमैरिह हवामहे ।
उक्थेभिः कुविदागमत्

3.42.5 इन्द्र सोमाः सुता इमे तान्दधिष्व शतक्रतो ।
जठरे वाजिनीवसो

3.42.6 विद्मा हि त्वा धनंजयं वाजेषु दधृषं कवे ।
अधा ते सुम्नमीमहे

3.42.7 इममिन्द्र गवाशिरं यवाशिरं च नः पिब ।
आगत्या वृषभिः सुतम्

3.42.8 तुभ्येदिन्द्र स्व ओक्ये सोमं चोदामि पीतये ।
एष रारन्तु ते हृदि

3.42.9 त्वां सुतस्य पीतये प्रत्नमिन्द्र हवामहे ।
कुशिकासो अवस्यवः

सूक्तम् ३.४३
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

3.43.1 आ याह्यर्वाङुप वन्धुरेष्ठास्तवेदनु प्रदिवः सोमपेयम् ।
प्रिया सखाया वि मुचोप बर्हिस्त्वामिमे हव्यवाहो हवन्ते

3.43.2 आ याहि पूर्वीरति चर्षणीराँ अर्य आशिष उप नो हरिभ्याम् ।
इमा हि त्वा मतय स्तोमतष्टा इन्द्र हवन्ते सख्यं जुषाणाः

3.43.3 आ नो यज्ञं नमोवृधं सजोषा इन्द्र देव हरिभिर्याहि तूयम् ।
अहं हि त्वा मतिभिर्जोहवीमि घृतप्रयाः सधमादे मधूनाम्

3.43.4 आ च त्वामेता वृषणा वहातो हरी सखाया सुधुरा स्वङ्गा ।
धानावदिन्द्रः सवनं जुषाणः सखा सख्युः शृणवद्वन्दनानि

3.43.5 कुविन्मा गोपां करसे जनस्य कुविद्राजानं मघवन्नृजीषिन् ।
कुविन्म ऋषिं पपिवांसं सुतस्य कुविन्मे वस्वो अमृतस्य शिक्षाः

3.43.6 आ त्वा बृहन्तो हरयो युजाना अर्वागिन्द्र सधमादो वहन्तु ।
प्र ये द्विता दिव ऋञ्जन्त्याताः सुसम्मृष्टासो वृषभस्य मूराः

3.43.7 इन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्ण आ यं ते श्येन उशते जभार ।
यस्य मदे च्यावयसि प्र कृष्टीर्यस्य मदे अप गोत्रा ववर्थ

3.43.8 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.४४
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । बृहती

3.44.1 अयं ते अस्तु हर्यतः सोम आ हरिभिः सुतः ।
जुषाण इन्द्र हरिभिर्न आ गह्या तिष्ठ हरितं रथम्

3.44.2 हर्यन्नुषसमर्चयः सूर्यं हर्यन्नरोचयः ।
विद्वाँश्चिकित्वान्हर्यश्व वर्धस इन्द्र विश्वा अभि श्रियः

3.44.3 द्यामिन्द्रो हरिधायसं पृथिवीं हरिवर्पसम् ।
अधारयद्धरितोर्भूरि भोजनं ययोरन्तर्हरिश्चरत्

3.44.4 जज्ञानो हरितो वृषा विश्वमा भाति रोचनम् ।
हर्यश्वो हरितं धत्त आयुधमा वज्रं बाह्वोर्हरिम्

3.44.5 इन्द्रो हर्यन्तमर्जुनं वज्रं शुक्रैरभीवृतम् ।
अपावृणोद्धरिभिरद्रिभिः सुतमुद्गा हरिभिराजत

सूक्तम् ३.४५
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। बृहती

3.45.1 आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः ।
मा त्वा के चिन्नि यमन्विं न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि

3.45.2 वृत्रखादो वलंरुजः पुरां दर्मो अपामजः ।
स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृळ्हा चिदारुजः

3.45.3 गम्भीराँ उदधीँरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव ।
प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत

3.45.4 आ नस्तुजं रयिं भरांशं न प्रतिजानते ।
वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु

3.45.5 स्वयुरिन्द्र स्वराळसि स्मद्दिष्टिः स्वयशस्तरः ।
स वावृधान ओजसा पुरुष्टुत भवा नः सुश्रवस्तमः

सूक्तम् ३.४६
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.46.1 युध्मस्य ते वृषभस्य स्वराज उग्रस्य यून स्थविरस्य घृष्वेः ।
अजूर्यतो वज्रिणो वीर्याणीन्द्र श्रुतस्य महतो महानि

3.46.2 महाँ असि महिष वृष्ण्येभिर्धनस्पृदुग्र सहमानो अन्यान् ।
एको विश्वस्य भुवनस्य राजा स योधया च क्षयया च जनान्

3.46.3 प्र मात्राभी रिरिचे रोचमानः प्र देवेभिर्विश्वतो अप्रतीतः ।
प्र मज्मना दिव इन्द्रः पृथिव्याः प्रोरोर्महो अन्तरिक्षादृजीषी

3.46.4 उरुं गभीरं जनुषाभ्युग्रं विश्वव्यचसमवतं मतीनाम् ।
इन्द्रं सोमासः प्रदिवि सुतासः समुद्रं न स्रवत आ विशन्ति

3.46.5 यं सोममिन्द्र पृथिवीद्यावा गर्भं न माता बिभृतस्त्वाया ।
तं ते हिन्वन्ति तमु ते मृजन्त्यध्वर्यवो वृषभ पातवा उ

सूक्तम् ३.४७
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.47.1 मरुत्वाँ इन्द्र वृषभो रणाय पिबा सोममनुष्वधं मदाय ।
आ सिञ्चस्व जठरे मध्व ऊर्मिं त्वं राजासि प्रदिवः सुतानाम्

3.47.2 सजोषा इन्द्र सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान् ।
जहि शत्रूँरप मृधो नुदस्वाथाभयं कृणुहि विश्वतो नः

3.47.3 उत ऋतुभिरृतुपाः पाहि सोममिन्द्र देवेभिः सखिभिः सुतं नः ।
याँ आभजो मरुतो ये त्वान्वहन्वृत्रमदधुस्तुभ्यमोजः

3.47.4 ये त्वाहिहत्ये मघवन्नवर्धन्ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ ।
ये त्वा नूनमनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमं सगणो मरुद्भिः

3.47.5 मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् ।
विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम

सूक्तम् ३.४८
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । त्रिष्टुप् ।

3.48.1 सद्यो ह जातो वृषभः कनीनः प्रभर्तुमावदन्धसः सुतस्य ।
साधोः पिब प्रतिकामं यथा ते रसाशिरः प्रथमं सोम्यस्य

3.48.2 यज्जायथास्तदहरस्य कामेऽंशोः पीयूषमपिबो गिरिष्ठाम् ।
तं ते माता परि योषा जनित्री महः पितुर्दम आसिञ्चदग्रे

3.48.3 उपस्थाय मातरमन्नमैट्ट तिग्ममपश्यदभि सोममूधः ।
प्रयावयन्नचरद्गृत्सो अन्यान्महानि चक्रे पुरुधप्रतीकः

3.48.4 उग्रस्तुराषाळभिभूत्योजा यथावशं तन्वं चक्र एषः ।
त्वष्टारमिन्द्रो जनुषाभिभूयामुष्या सोममपिबच्चमूषु

3.48.5 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.४९
ऋषिः: गाथिनो  विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

3.49.1 शंसा महामिन्द्रं यस्मिन्विश्वा आ कृष्टयः सोमपाः काममव्यन् ।
यं सुक्रतुं धिषणे विभ्वतष्टं घनं वृत्राणां जनयन्त देवाः

3.49.2 यं नु नकिः पृतनासु स्वराजं द्विता तरति नृतमं हरिष्ठाम् ।
इनतमः सत्वभिर्यो ह शूषैः पृथुज्रया अमिनादायुर्दस्योः

3.49.3 सहावा पृत्सु तरणिर्नार्वा व्यानशी रोदसी मेहनावान् ।
भगो न कारे हव्यो मतीनां पितेव चारुः सुहवो वयोधाः

3.49.4 धर्ता दिवो रजसस्पृष्ट ऊर्ध्वो रथो न वायुर्वसुभिर्नियुत्वान् ।
क्षपां वस्ता जनिता सूर्यस्य विभक्ता भागं धिषणेव वाजम्

3.49.5 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.५०
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

3.50.1 इन्द्रः स्वाहा पिबतु यस्य सोम आगत्या तुम्रो वृषभो मरुत्वान् ।
ओरुव्यचाः पृणतामेभिरन्नैरास्य हविस्तन्वः काममृध्याः

3.50.2 आ ते सपर्यू जवसे युनज्मि ययोरनु प्रदिवः श्रुष्टिमावः ।
इह त्वा धेयुर्हरयः सुशिप्र पिबा त्वस्य सुषुतस्य चारोः

3.50.3 गोभिर्मिमिक्षुं दधिरे सुपारमिन्द्रं ज्यैष्ठ्याय धायसे गृणानाः ।
मन्दानः सोमं पपिवाँ ऋजीषिन्समस्मभ्यं पुरुधा गा इषण्य

3.50.4 इमं कामं मन्दया गोभिरश्वैश्चन्द्रवता राधसा पप्रथश्च ।
स्वर्यवो मतिभिस्तुभ्यं विप्रा इन्द्राय वाहः कुशिकासो अक्रन्

3.50.5 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् ३.५१
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। १-३ जगती, १०-१२ गायत्री

3.51.1 चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्यमिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत ।
वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे

3.51.2 शतक्रतुमर्णवं शाकिनं नरं गिरो म इन्द्रमुप यन्ति विश्वतः ।
वाजसनिं पूर्भिदं तूर्णिमप्तुरं धामसाचमभिषाचं स्वर्विदम्

3.51.3 आकरे वसोर्जरिता पनस्यतेऽनेहस स्तुभ इन्द्रो दुवस्यति ।
विवस्वतः सदन आ हि पिप्रिये सत्रासाहमभिमातिहनं स्तुहि

3.51.4 नृणामु त्वा नृतमं गीर्भिरुक्थैरभि प्र वीरमर्चता सबाधः ।
सं सहसे पुरुमायो जिहीते नमो अस्य प्रदिव एक ईशे

3.51.5 पूर्वीरस्य निष्षिधो मर्त्येषु पुरू वसूनि पृथिवी बिभर्ति ।
इन्द्राय द्याव ओषधीरुतापो रयिं रक्षन्ति जीरयो वनानि

3.51.6 तुभ्यं ब्रह्माणि गिर इन्द्र तुभ्यं सत्रा दधिरे हरिवो जुषस्व ।
बोध्यापिरवसो नूतनस्य सखे वसो जरितृभ्यो वयो धाः

3.51.7 इन्द्र मरुत्व इह पाहि सोमं यथा शार्याते अपिबः सुतस्य ।
तव प्रणीती तव शूर शर्मन्ना विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः

3.51.8 स वावशान इह पाहि सोमं मरुद्भिरिन्द्र सखिभिः सुतं नः ।
जातं यत्त्वा परि देवा अभूषन्महे भराय पुरुहूत विश्वे

3.51.9 अप्तूर्ये मरुत आपिरेषोऽमन्दन्निन्द्रमनु दातिवाराः ।
तेभिः साकं पिबतु वृत्रखादः सुतं सोमं दाशुषः स्वे सधस्थे

3.51.10 इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते ।
पिबा त्वस्य गिर्वणः

3.51.11 यस्ते अनु स्वधामसत्सुते नि यच्छ तन्वम् ।
स त्वा ममत्तु सोम्यम्

3.51.12 प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः ।
प्र बाहू शूर राधसे

सूक्तम् ३.५२
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, १-४ गायत्री, ६ जगती

3.52.1 धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम् ।
इन्द्र प्रातर्जुषस्व नः

3.52.2 पुरोळाशं पचत्यं जुषस्वेन्द्रा गुरस्व च ।
तुभ्यं हव्यानि सिस्रते

3.52.3 पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः ।
वधूयुरिव योषणाम्

3.52.4 पुरोळाशं सनश्रुत प्रातःसावे जुषस्व नः ।
इन्द्र क्रतुर्हि ते बृहन्

3.52.5 माध्यंदिनस्य सवनस्य धानाः पुरोळाशमिन्द्र कृष्वेह चारुम् ।
प्र यत्स्तोता जरिता तूर्ण्यर्थो वृषायमाण उप गीर्भिरीट्टे

3.52.6 तृतीये धानाः सवने पुरुष्टुत पुरोळाशमाहुतं मामहस्व नः ।
ऋभुमन्तं वाजवन्तं त्वा कवे प्रयस्वन्त उप शिक्षेम धीतिभिः

3.52.7 पूषण्वते ते चकृमा करम्भं हरिवते हर्यश्वाय धानाः ।
अपूपमद्धि सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान्

3.52.8 प्रति धाना भरत तूयमस्मै पुरोळाशं वीरतमाय नृणाम् ।
दिवेदिवे सदृशीरिन्द्र तुभ्यं वर्धन्तु त्वा सोमपेयाय धृष्णो

सूक्तम् ३.५३
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १ इन्द्रापर्वतौ, १५, १६ वाक् (ससर्परी), १७-२० रथाङ्गानि, २१-२४ अभिशापः। त्रिष्टुप्, १0, १६ जगती, १३ गायत्री, १२, २०, २२ अनुष्टुप्, १८ बृहती

3.53.1 इन्द्रापर्वता बृहता रथेन वामीरिष आ वहतं सुवीराः ।
वीतं हव्यान्यध्वरेषु देवा वर्धेथां गीर्भिरिळया मदन्ता

3.53.2 तिष्ठा सु कं मघवन्मा परा गाः सोमस्य नु त्वा सुषुतस्य यक्षि ।
पितुर्न पुत्रः सिचमा रभे त इन्द्र स्वादिष्ठया गिरा शचीवः

3.53.3 शंसावाध्वर्यो प्रति मे गृणीहीन्द्राय वाहः कृणवाव जुष्टम् ।
एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदाथा च भूदुक्थमिन्द्राय शस्तम्

3.53.4 जायेदस्तं मघवन्सेदु योनिस्तदित्त्वा युक्ता हरयो वहन्तु ।
यदा कदा च सुनवाम सोममग्निष्ट्वा दूतो धन्वात्यच्छ

3.53.5 परा याहि मघवन्ना च याहीन्द्र भ्रातरुभयत्रा ते अर्थम् ।
यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो रासभस्य

3.53.6 अपाः सोममस्तमिन्द्र प्र याहि कल्याणीर्जाया सुरणं गृहे ते ।
यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो दक्षिणावत्

3.53.7 इमे भोजा अङ्गिरसो विरूपा दिवस्पुत्रासो असुरस्य वीराः ।
विश्वामित्राय ददतो मघानि सहस्रसावे प्र तिरन्त आयुः

3.53.8 रूपंरूपं मघवा बोभवीति मायाः कृण्वानस्तन्वं परि स्वाम् ।
त्रिर्यद्दिवः परि मुहूर्तमागात्स्वैर्मन्त्रैरनृतुपा ऋतावा

3.53.9 महाँ ऋषिर्देवजा देवजूतोऽस्तभ्नात्सिन्धुमर्णवं नृचक्षाः ।
विश्वामित्रो यदवहत्सुदासमप्रियायत कुशिकेभिरिन्द्रः

3.53.10 हंसा इव कृणुथ श्लोकमद्रिभिर्मदन्तो गीर्भिरध्वरे सुते सचा ।
देवेभिर्विप्रा ऋषयो नृचक्षसो वि पिबध्वं कुशिकाः सोम्यं मधु

3.53.11 उप प्रेत कुशिकाश्चेतयध्वमश्वं राये प्र मुञ्चता सुदासः ।
राजा वृत्रं जङ्घनत्प्रागपागुदगथा यजाते वर आ पृथिव्याः

3.53.12 य इमे रोदसी उभे अहमिन्द्रमतुष्टवम् ।
विश्वामित्रस्य रक्षति ब्रह्मेदं भारतं जनम्

3.53.13 विश्वामित्रा अरासत ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे ।
करदिन्नः सुराधसः

3.53.14 किं ते कृण्वन्ति कीकटेषु गावो नाशिरं दुह्रे न तपन्ति घर्मम् ।
आ नो भर प्रमगन्दस्य वेदो नैचाशाखं मघवन्रन्धया नः

3.53.15 ससर्परीरमतिं बाधमाना बृहन्मिमाय जमदग्निदत्ता ।
आ सूर्यस्य दुहिता ततान श्रवो देवेष्वमृतमजुर्यम्

3.53.16 ससर्परीरभरत्तूयमेभ्योऽधि श्रवः पाञ्चजन्यासु कृष्टिषु ।
सा पक्ष्या नव्यमायुर्दधाना यां मे पलस्तिजमदग्नयो ददुः

3.53.17 स्थिरौ गावौ भवतां वीळुरक्षो मेषा वि वर्हि मा युगं वि शारि ।
इन्द्रः पातल्ये ददतां शरीतोररिष्टनेमे अभि नः सचस्व

3.53.18 बलं धेहि तनूषु नो बलमिन्द्रानळुत्सु नः ।
बलं तोकाय तनयाय जीवसे त्वं हि बलदा असि

3.53.19 अभि व्ययस्व खदिरस्य सारमोजो धेहि स्पन्दने शिंशपायाम् ।
अक्ष वीळो वीळित वीळयस्व मा यामादस्मादव जीहिपो नः

3.53.20 अयमस्मान्वनस्पतिर्मा च हा मा च रीरिषत् ।
स्वस्त्या गृहेभ्य आवसा आ विमोचनात्

3.53.21 इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य याच्छ्रेष्ठाभिर्मघवञ्छूर जिन्व ।
यो नो द्वेष्ट्यधरः सस्पदीष्ट यमु द्विष्मस्तमु प्राणो जहातु

3.53.22 परशुं चिद्वि तपति शिम्बलं चिद्वि वृश्चति ।
उखा चिदिन्द्र येषन्ती प्रयस्ता फेनमस्यति

3.53.23 न सायकस्य चिकिते जनासो लोधं नयन्ति पशु मन्यमानाः ।
नावाजिनं वाजिना हासयन्ति न गर्दभं पुरो अश्वान्नयन्ति

3.53.24 इम इन्द्र भरतस्य पुत्रा अपपित्वं चिकितुर्न प्रपित्वम् ।
हिन्वन्त्यश्वमरणं न नित्यं ज्यावाजं परि णयन्त्याजौ

सूक्तम् ३.५४
ऋषिः: प्रजापतिर्वैश्वामित्रः, प्रजापतिर्वाच्यो वा। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः । त्रिष्टुप्

3.54.1 इमं महे विदथ्याय शूषं शश्वत्कृत्व ईड्याय प्र जभ्रुः ।
शृणोतु नो दम्येभिरनीकैः शृणोत्वग्निर्दिव्यैरजस्रः

3.54.2 महि महे दिवे अर्चा पृथिव्यै कामो म इच्छञ्चरति प्रजानन् ।
ययोर्ह स्तोमे विदथेषु देवाः सपर्यवो मादयन्ते सचायोः

3.54.3 युवोरृतं रोदसी सत्यमस्तु महे षु णः सुविताय प्र भूतम् ।
इदं दिवे नमो अग्ने पृथिव्यै सपर्यामि प्रयसा यामि रत्नम्

3.54.4 उतो हि वां पूर्व्या आविविद्र ऋतावरी रोदसी सत्यवाचः ।
नरश्चिद्वां समिथे शूरसातौ ववन्दिरे पृथिवि वेविदानाः

3.54.5 को अद्धा वेद क इह प्र वोचद्देवाँ अच्छा पथ्या का समेति ।
ददृश्र एषामवमा सदांसि परेषु या गुह्येषु व्रतेषु

3.54.6 कविर्नृचक्षा अभि षीमचष्ट ऋतस्य योना विघृते मदन्ती ।
नाना चक्राते सदनं यथा वेः समानेन क्रतुना संविदाने

3.54.7 समान्या वियुते दूरेअन्ते ध्रुवे पदे तस्थतुर्जागरूके ।
उत स्वसारा युवती भवन्ती आदु ब्रुवाते मिथुनानि नाम

3.54.8 विश्वेदेते जनिमा सं विविक्तो महो देवान्बिभ्रती न व्यथेते ।
एजद्ध्रुवं पत्यते विश्वमेकं चरत्पतत्रि विषुणं वि जातम्

3.54.9 सना पुराणमध्येम्यारान्महः पितुर्जनितुर्जामि तन्नः ।
देवासो यत्र पनितार एवैरुरौ पथि व्युते तस्थुरन्तः

3.54.10 इमं स्तोमं रोदसी प्र ब्रवीम्यृदूदराः शृणवन्नग्निजिह्वाः ।
मित्रः सम्राजो वरुणो युवान आदित्यासः कवयः पप्रथानाः

3.54.11 हिरण्यपाणिः सविता सुजिह्वस्त्रिरा दिवो विदथे पत्यमानः ।
देवेषु च सवितः श्लोकमश्रेरादस्मभ्यमा सुव सर्वतातिम्

3.54.12 सुकृत्सुपाणिः स्ववाँ ऋतावा देवस्त्वष्टावसे तानि नो धात् ।
पूषण्वन्त ऋभवो मादयध्वमूर्ध्वग्रावाणो अध्वरमतष्ट

3.54.13 विद्युद्रथा मरुत ऋष्टिमन्तो दिवो मर्या ऋतजाता अयासः ।
सरस्वती शृणवन्यज्ञियासो धाता रयिं सहवीरं तुरासः

3.54.14 विष्णुं स्तोमासः पुरुदस्ममर्का भगस्येव कारिणो यामनि ग्मन् ।
उरुक्रमः ककुहो यस्य पूर्वीर्न मर्धन्ति युवतयो जनित्रीः

3.54.15 इन्द्रो विश्वैर्वीर्यैः पत्यमान उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा ।
पुरंदरो वृत्रहा धृष्णुषेणः संगृभ्या न आ भरा भूरि पश्वः

3.54.16 नासत्या मे पितरा बन्धुपृच्छा सजात्यमश्विनोश्चारु नाम ।
युवं हि स्थो रयिदौ नो रयीणां दात्रं रक्षेथे अकवैरदब्धा

3.54.17 महत्तद्वः कवयश्चारु नाम यद्ध देवा भवथ विश्व इन्द्रे ।
सख ऋभुभिः पुरुहूत प्रियेभिरिमां धियं सातये तक्षता नः

3.54.18 अर्यमा णो अदितिर्यज्ञियासोऽदब्धानि वरुणस्य व्रतानि ।
युयोत नो अनपत्यानि गन्तोः प्रजावान्नः पशुमाँ अस्तु गातुः

3.54.19 देवानां दूतः पुरुध प्रसूतोऽनागान्नो वोचतु सर्वताता ।
शृणोतु नः पृथिवी द्यौरुतापः सूर्यो नक्षत्रैरुर्वन्तरिक्षम्

3.54.20 शृण्वन्तु नो वृषणः पर्वतासो ध्रुवक्षेमास इळया मदन्तः ।
आदित्यैर्नो अदितिः शृणोतु यच्छन्तु नो मरुतः शर्म भद्रम्

3.54.21 सदा सुगः पितुमाँ अस्तु पन्था मध्वा देवा ओषधीः सं पिपृक्त ।
भगो मे अग्ने सख्ये न मृध्या उद्रायो अश्यां सदनं पुरुक्षोः

3.54.22 स्वदस्व हव्या समिषो दिदीह्यस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि ।
विश्वाँ अग्ने पृत्सु ताञ्जेषि शत्रूनहा विश्वा सुमना दीदिही नः

सूक्तम् ३.५५
ऋषिः: प्रजापतिर्वैश्वामित्रः, प्रजापतिर्वाच्यो वा। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्

3.55.1 उषसः पूर्वा अध यद्व्यूषुर्महद्वि जज्ञे अक्षरं पदे गोः ।
व्रता देवानामुप नु प्रभूषन्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.2 मो षू णो अत्र जुहुरन्त देवा मा पूर्वे अग्ने पितरः पदज्ञाः ।
पुराण्योः सद्मनोः केतुरन्तर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.3 वि मे पुरुत्रा पतयन्ति कामाः शम्यच्छा दीद्ये पूर्व्याणि ।
समिद्धे अग्नावृतमिद्वदेम महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.4 समानो राजा विभृतः पुरुत्रा शये शयासु प्रयुतो वनानु ।
अन्या वत्सं भरति क्षेति माता महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.5 आक्षित्पूर्वास्वपरा अनूरुत्सद्यो जातासु तरुणीष्वन्तः ।
अन्तर्वतीः सुवते अप्रवीता महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.6 शयुः परस्तादध नु द्विमाताबन्धनश्चरति वत्स एकः ।
मित्रस्य ता वरुणस्य व्रतानि महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.7 द्विमाता होता विदथेषु सम्राळन्वग्रं चरति क्षेति बुध्नः ।
प्र रण्यानि रण्यवाचो भरन्ते महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.8 शूरस्येव युध्यतो अन्तमस्य प्रतीचीनं ददृशे विश्वमायत् ।
अन्तर्मतिश्चरति निष्षिधं गोर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.9 नि वेवेति पलितो दूत आस्वन्तर्महाँश्चरति रोचनेन ।
वपूंषि बिभ्रदभि नो वि चष्टे महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.10 विष्णुर्गोपाः परमं पाति पाथः प्रिया धामान्यमृता दधानः ।
अग्निष्टा विश्वा भुवनानि वेद महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.11 नाना चक्राते यम्या वपूंषि तयोरन्यद्रोचते कृष्णमन्यत् ।
श्यावी च यदरुषी च स्वसारौ महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.12 माता च यत्र दुहिता च धेनू सबर्दुघे धापयेते समीची ।
ऋतस्य ते सदसीळे अन्तर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.13 अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा नि दधे धेनुरूधः ।
ऋतस्य सा पयसापिन्वतेळा महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.14 पद्या वस्ते पुरुरूपा वपूंष्यूर्ध्वा तस्थौ त्र्यविं रेरिहाणा ।
ऋतस्य सद्म वि चरामि विद्वान्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.15 पदे इव निहिते दस्मे अन्तस्तयोरन्यद्गुह्यमाविरन्यत् ।
सध्रीचीना पथ्या सा विषूची महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.16 आ धेनवो धुनयन्तामशिश्वीः सबर्दुघाः शशया अप्रदुग्धाः ।
नव्यानव्या युवतयो भवन्तीर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.17 यदन्यासु वृषभो रोरवीति सो अन्यस्मिन्यूथे नि दधाति रेतः ।
स हि क्षपावान्स भगः स राजा महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.18 वीरस्य नु स्वश्व्यं जनासः प्र नु वोचाम विदुरस्य देवाः ।
षोळ्हा युक्ताः पञ्चपञ्चा वहन्ति महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.19 देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः पुपोष प्रजाः पुरुधा जजान ।
इमा च विश्वा भुवनान्यस्य महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.20 मही समैरच्चम्वा समीची उभे ते अस्य वसुना न्यृष्टे ।
शृण्वे वीरो विन्दमानो वसूनि महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.21 इमां च नः पृथिवीं विश्वधाया उप क्षेति हितमित्रो न राजा ।
पुरःसदः शर्मसदो न वीरा महद्देवानामसुरत्वमेकम्

3.55.22 निष्षिध्वरीस्त ओषधीरुतापो रयिं त इन्द्र पृथिवी बिभर्ति ।
सखायस्ते वामभाजः स्याम महद्देवानामसुरत्वमेकम्

सूक्तम् ३.५६
ऋषिः: प्रजापतिर्वैश्वामित्रः, प्रजापतिर्वाच्यो वा। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

3.56.1 न ता मिनन्ति मायिनो न धीरा व्रता देवानां प्रथमा ध्रुवाणि ।
न रोदसी अद्रुहा वेद्याभिर्न पर्वता निनमे तस्थिवांसः

3.56.2 षड्भाराँ एको अचरन्बिभर्त्यृतं वर्षिष्ठमुप गाव आगुः ।
तिस्रो महीरुपरास्तस्थुरत्या गुहा द्वे निहिते दर्श्येका

3.56.3 त्रिपाजस्यो वृषभो विश्वरूप उत त्र्युधा पुरुध प्रजावान् ।
त्र्यनीकः पत्यते माहिनावान्स रेतोधा वृषभः शश्वतीनाम्

3.56.4 अभीक आसां पदवीरबोध्यादित्यानामह्वे चारु नाम ।
आपश्चिदस्मा अरमन्त देवीः पृथग्व्रजन्तीः परि षीमवृञ्जन्

3.56.5 त्री षधस्था सिन्धवस्त्रिः कवीनामुत त्रिमाता विदथेषु सम्राट् ।
ऋतावरीर्योषणास्तिस्रो अप्यास्त्रिरा दिवो विदथे पत्यमानाः

3.56.6 त्रिरा दिवः सवितर्वार्याणि दिवेदिव आ सुव त्रिर्नो अह्नः ।
त्रिधातु राय आ सुवा वसूनि भग त्रातर्धिषणे सातये धाः

3.56.7 त्रिरा दिवः सविता सोषवीति राजाना मित्रावरुणा सुपाणी ।
आपश्चिदस्य रोदसी चिदुर्वी रत्नं भिक्षन्त सवितुः सवाय

3.56.8 त्रिरुत्तमा दूणशा रोचनानि त्रयो राजन्त्यसुरस्य वीराः ।
ऋतावान इषिरा दूळभासस्त्रिरा दिवो विदथे सन्तु देवाः

सूक्तम् ३.५७
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

3.57.1 प्र मे विविक्वाँ अविदन्मनीषां धेनुं चरन्तीं प्रयुतामगोपाम् ।
सद्यश्चिद्या दुदुहे भूरि धासेरिन्द्रस्तदग्निः पनितारो अस्याः

3.57.2 इन्द्रः सु पूषा वृषणा सुहस्ता दिवो न प्रीताः शशयं दुदुह्रे ।
विश्वे यदस्यां रणयन्त देवाः प्र वोऽत्र वसवः सुम्नमश्याम्

3.57.3 या जामयो वृष्ण इच्छन्ति शक्तिं नमस्यन्तीर्जानते गर्भमस्मिन् ।
अच्छा पुत्रं धेनवो वावशाना महश्चरन्ति बिभ्रतं वपूंषि

3.57.4 अच्छा विवक्मि रोदसी सुमेके ग्राव्णो युजानो अध्वरे मनीषा ।
इमा उ ते मनवे भूरिवारा ऊर्ध्वा भवन्ति दर्शता यजत्राः

3.57.5 या ते जिह्वा मधुमती सुमेधा अग्ने देवेषूच्यत उरूची ।
तयेह विश्वाँ अवसे यजत्राना सादय पायया चा मधूनि

3.57.6 या ते अग्ने पर्वतस्येव धारासश्चन्ती पीपयद्देव चित्रा ।
तामस्मभ्यं प्रमतिं जातवेदो वसो रास्व सुमतिं विश्वजन्याम्

सूक्तम् ३.५८
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । त्रिष्टुप् ।

3.58.1 धेनुः प्रत्नस्य काम्यं दुहानान्तः पुत्रश्चरति दक्षिणायाः ।
आ द्योतनिं वहति शुभ्रयामोषस स्तोमो अश्विनावजीगः

3.58.2 सुयुग्वहन्ति प्रति वामृतेनोर्ध्वा भवन्ति पितरेव मेधाः ।
जरेथामस्मद्वि पणेर्मनीषां युवोरवश्चकृमा यातमर्वाक्

3.58.3 सुयुग्भिरश्वैः सुवृता रथेन दस्राविमं शृणुतं श्लोकमद्रेः ।
किमङ्ग वां प्रत्यवर्तिं गमिष्ठाहुर्विप्रासो अश्विना पुराजाः

3.58.4 आ मन्येथामा गतं कच्चिदेवैर्विश्वे जनासो अश्विना हवन्ते ।
इमा हि वां गोऋजीका मधूनि प्र मित्रासो न ददुरुस्रो अग्रे

3.58.5 तिरः पुरू चिदश्विना रजांस्याङ्गूषो वां मघवाना जनेषु ।
एह यातं पथिभिर्देवयानैर्दस्राविमे वां निधयो मधूनाम्

3.58.6 पुराणमोकः सख्यं शिवं वां युवोर्नरा द्रविणं जह्नाव्याम् ।
पुनः कृण्वानाः सख्या शिवानि मध्वा मदेम सह नू समानाः

3.58.7 अश्विना वायुना युवं सुदक्षा नियुद्भिश्च सजोषसा युवाना ।
नासत्या तिरोअह्न्यं जुषाणा सोमं पिबतमस्रिधा सुदानू

3.58.8 अश्विना परि वामिषः पुरूचीरीयुर्गीर्भिर्यतमाना अमृध्राः ।
रथो ह वामृतजा अद्रिजूतः परि द्यावापृथिवी याति सद्यः

3.58.9 अश्विना मधुषुत्तमो युवाकुः सोमस्तं पातमा गतं दुरोणे ।
रथो ह वां भूरि वर्पः करिक्रत्सुतावतो निष्कृतमागमिष्ठः

सूक्तम् ३.५९
ऋषिः: गाथिनो  विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रः। त्रिष्टुप्, ६-९ गायत्री।

3.59.1 मित्रो जनान्यातयति ब्रुवाणो मित्रो दाधार पृथिवीमुत द्याम् ।
मित्रः कृष्टीरनिमिषाभि चष्टे मित्राय हव्यं घृतवज्जुहोत

3.59.2 प्र स मित्र मर्तो अस्तु प्रयस्वान्यस्त आदित्य शिक्षति व्रतेन ।
न हन्यते न जीयते त्वोतो नैनमंहो अश्नोत्यन्तितो न दूरात्

3.59.3 अनमीवास इळया मदन्तो मितज्ञवो वरिमन्ना पृथिव्याः ।
आदित्यस्य व्रतमुपक्षियन्तो वयं मित्रस्य सुमतौ स्याम

3.59.4 अयं मित्रो नमस्यः सुशेवो राजा सुक्षत्रो अजनिष्ट वेधाः ।
तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम

3.59.5 महाँ आदित्यो नमसोपसद्यो यातयज्जनो गृणते सुशेवः ।
तस्मा एतत्पन्यतमाय जुष्टमग्नौ मित्राय हविरा जुहोत

3.59.6 मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि ।
द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम्

3.59.7 अभि यो महिना दिवं मित्रो बभूव सप्रथाः ।
अभि श्रवोभिः पृथिवीम्

3.59.8 मित्राय पञ्च येमिरे जना अभिष्टिशवसे ।
स देवान्विश्वान्बिभर्ति

3.59.9 मित्रो देवेष्वायुषु जनाय वृक्तबर्हिषे ।
इष इष्टव्रता अकः

सूक्तम् ३.६०
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः, ५-७ इन्द्र ऋभवश्च। जगती

3.60.1 इहेह वो मनसा बन्धुता नर उशिजो जग्मुरभि तानि वेदसा ।
याभिर्मायाभिः प्रतिजूतिवर्पसः सौधन्वना यज्ञियं भागमानश

3.60.2 याभिः शचीभिश्चमसाँ अपिंशत यया धिया गामरिणीत चर्मणः ।
येन हरी मनसा निरतक्षत तेन देवत्वमृभवः समानश

3.60.3 इन्द्रस्य सख्यमृभवः समानशुर्मनोर्नपातो अपसो दधन्विरे ।
सौधन्वनासो अमृतत्वमेरिरे विष्ट्वी शमीभिः सुकृतः सुकृत्यया

3.60.4 इन्द्रेण याथ सरथं सुते सचाँ अथो वशानां भवथा सह श्रिया ।
न वः प्रतिमै सुकृतानि वाघतः सौधन्वना ऋभवो वीर्याणि च

3.60.5 इन्द्र ऋभुभिर्वाजवद्भिः समुक्षितं सुतं सोममा वृषस्वा गभस्त्योः ।
धियेषितो मघवन्दाशुषो गृहे सौधन्वनेभिः सह मत्स्वा नृभिः

3.60.6 इन्द्र ऋभुमान्वाजवान्मत्स्वेह नोऽस्मिन्सवने शच्या पुरुष्टुत ।
इमानि तुभ्यं स्वसराणि येमिरे व्रता देवानां मनुषश्च धर्मभिः

3.60.7 इन्द्र ऋभुभिर्वाजिभिर्वाजयन्निह स्तोमं जरितुरुप याहि यज्ञियम् ।
शतं केतेभिरिषिरेभिरायवे सहस्रणीथो अध्वरस्य होमनि

सूक्तम् ३.६१
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। त्रिष्टुप्

3.61.1 उषो वाजेन वाजिनि प्रचेता स्तोमं जुषस्व गृणतो मघोनि ।
पुराणी देवि युवतिः पुरंधिरनु व्रतं चरसि विश्ववारे

3.61.2 उषो देव्यमर्त्या वि भाहि चन्द्ररथा सूनृता ईरयन्ती ।
आ त्वा वहन्तु सुयमासो अश्वा हिरण्यवर्णां पृथुपाजसो ये

3.61.3 उषः प्रतीची भुवनानि विश्वोर्ध्वा तिष्ठस्यमृतस्य केतुः ।
समानमर्थं चरणीयमाना चक्रमिव नव्यस्या ववृत्स्व

3.61.4 अव स्यूमेव चिन्वती मघोन्युषा याति स्वसरस्य पत्नी ।
स्वर्जनन्ती सुभगा सुदंसा आन्ताद्दिवः पप्रथ आ पृथिव्याः

3.61.5 अच्छा वो देवीमुषसं विभातीं प्र वो भरध्वं नमसा सुवृक्तिम् ।
ऊर्ध्वं मधुधा दिवि पाजो अश्रेत्प्र रोचना रुरुचे रण्वसंदृक्

3.61.6 ऋतावरी दिवो अर्कैरबोध्या रेवती रोदसी चित्रमस्थात् ।
आयतीमग्न उषसं विभातीं वाममेषि द्रविणं भिक्षमाणः

3.61.7 ऋतस्य बुध्न उषसामिषण्यन्वृषा मही रोदसी आ विवेश ।
मही मित्रस्य वरुणस्य माया चन्द्रेव भानुं वि दधे पुरुत्रा

सूक्तम् ३.६२
ऋषिः: गाथिनो विश्वामित्रः, १६-१८ जमदग्निर्वा । अनुक्रमणिका: दे. १-३ इन्द्रावरुणौ, ४-६ बृहस्पतिः, ७-९ पूषा, १०-१२ सविता, १३-१५ सोमः, १६-१८ मित्रावरुणौ। गायत्री, १-३ त्रिष्टुप्

3.62.1 इमा उ वां भृमयो मन्यमाना युवावते न तुज्या अभूवन् ।
क्व त्यदिन्द्रावरुणा यशो वां येन स्मा सिनं भरथः सखिभ्यः

3.62.2 अयमु वां पुरुतमो रयीयञ्छश्वत्तममवसे जोहवीति ।
सजोषाविन्द्रावरुणा मरुद्भिर्दिवा पृथिव्या शृणुतं हवं मे

3.62.3 अस्मे तदिन्द्रावरुणा वसु ष्यादस्मे रयिर्मरुतः सर्ववीरः ।
अस्मान्वरूत्रीः शरणैरवन्त्वस्मान्होत्रा भारती दक्षिणाभिः

3.62.4 बृहस्पते जुषस्व नो हव्यानि विश्वदेव्य ।
रास्व रत्नानि दाशुषे

3.62.5 शुचिमर्कैर्बृहस्पतिमध्वरेषु नमस्यत ।
अनाम्योज आ चके

3.62.6 वृषभं चर्षणीनां विश्वरूपमदाभ्यम् ।
बृहस्पतिं वरेण्यम्

3.62.7 इयं ते पूषन्नाघृणे सुष्टुतिर्देव नव्यसी ।
अस्माभिस्तुभ्यं शस्यते

3.62.8 तां जुषस्व गिरं मम वाजयन्तीमवा धियम् ।
वधूयुरिव योषणाम्

3.62.9 यो विश्वाभि विपश्यति भुवना सं च पश्यति ।
स नः पूषाविता भुवत्

3.62.10 तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयात्

3.62.11 देवस्य सवितुर्वयं वाजयन्तः पुरंध्या ।
भगस्य रातिमीमहे

3.62.12 देवं नरः सवितारं विप्रा यज्ञैः सुवृक्तिभिः ।
नमस्यन्ति धियेषिताः

3.62.13 सोमो जिगाति गातुविद्देवानामेति निष्कृतम् ।
ऋतस्य योनिमासदम्

3.62.14 सोमो अस्मभ्यं द्विपदे चतुष्पदे च पशवे ।
अनमीवा इषस्करत्

3.62.15 अस्माकमायुर्वर्धयन्नभिमातीः सहमानः ।
सोमः सधस्थमासदत्

3.62.16 आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम् ।
मध्वा रजांसि सुक्रतू

3.62.17 उरुशंसा नमोवृधा मह्ना दक्षस्य राजथः ।
द्राघिष्ठाभिः शुचिव्रता

3.62.18 गृणाना जमदग्निना योनावृतस्य सीदतम् ।
पातं सोममृतावृधा

### Mandala 4

सूक्तम् ४.१
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, २-५ अग्नीवरुणौ वा। त्रिष्टुप्, १ अष्टिः, २ अतिजगती, ३ धृतिः

4.1.1 त्वां ह्यग्ने सदमित्समन्यवो देवासो देवमरतिं न्येरिर इति क्रत्वा न्येरिरे ।
अमर्त्यं यजत मर्त्येष्वा देवमादेवं जनत प्रचेतसं विश्वमादेवं जनत प्रचेतसम्

4.1.2 स भ्रातरं वरुणमग्न आ ववृत्स्व देवाँ अच्छा सुमती यज्ञवनसं ज्येष्ठं यज्ञवनसम् ।
ऋतावानमादित्यं चर्षणीधृतं राजानं चर्षणीधृतम्

4.1.3 सखे सखायमभ्या ववृत्स्वाशुं न चक्रं रथ्येव रंह्यास्मभ्यं दस्म रंह्या ।
अग्ने मृळीकं वरुणे सचा विदो मरुत्सु विश्वभानुषु ।
तोकाय तुजे शुशुचान शं कृध्यस्मभ्यं दस्म शं कृधि

4.1.4 त्वं नो अग्ने वरुणस्य विद्वान्देवस्य हेळोऽव यासिसीष्ठाः ।
यजिष्ठो वह्नितमः शोशुचानो विश्वा द्वेषांसि प्र मुमुग्ध्यस्मत्

4.1.5 स त्वं नो अग्नेऽवमो भवोती नेदिष्ठो अस्या उषसो व्युष्टौ ।
अव यक्ष्व नो वरुणं रराणो वीहि मृळीकं सुहवो न एधि

4.1.6 अस्य श्रेष्ठा सुभगस्य संदृग्देवस्य चित्रतमा मर्त्येषु ।
शुचि घृतं न तप्तमघ्न्याया स्पार्हा देवस्य मंहनेव धेनोः

4.1.7 त्रिरस्य ता परमा सन्ति सत्या स्पार्हा देवस्य जनिमान्यग्नेः ।
अनन्ते अन्तः परिवीत आगाच्छुचिः शुक्रो अर्यो रोरुचानः

4.1.8 स दूतो विश्वेदभि वष्टि सद्मा होता हिरण्यरथो रंसुजिह्वः ।
रोहिदश्वो वपुष्यो विभावा सदा रण्वः पितुमतीव संसत्

4.1.9 स चेतयन्मनुषो यज्ञबन्धुः प्र तं मह्या रशनया नयन्ति ।
स क्षेत्यस्य दुर्यासु साधन्देवो मर्तस्य सधनित्वमाप

4.1.10 स तू नो अग्निर्नयतु प्रजानन्नच्छा रत्नं देवभक्तं यदस्य ।
धिया यद्विश्वे अमृता अकृण्वन्द्यौष्पिता जनिता सत्यमुक्षन्

4.1.11 स जायत प्रथमः पस्त्यासु महो बुध्ने रजसो अस्य योनौ ।
अपादशीर्षा गुहमानो अन्तायोयुवानो वृषभस्य नीळे

4.1.12 प्र शर्ध आर्त प्रथमं विपन्यँ ऋतस्य योना वृषभस्य नीळे ।
स्पार्हो युवा वपुष्यो विभावा सप्त प्रियासोऽजनयन्त वृष्णे

4.1.13 अस्माकमत्र पितरो मनुष्या अभि प्र सेदुरृतमाशुषाणाः ।
अश्मव्रजाः सुदुघा वव्रे अन्तरुदुस्रा आजन्नुषसो हुवानाः

4.1.14 ते मर्मृजत ददृवांसो अद्रिं तदेषामन्ये अभितो वि वोचन् ।
पश्वयन्त्रासो अभि कारमर्चन्विदन्त ज्योतिश्चकृपन्त धीभिः

4.1.15 ते गव्यता मनसा दृध्रमुब्धं गा येमानं परि षन्तमद्रिम् ।
दृळ्हं नरो वचसा दैव्येन व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः

4.1.16 ते मन्वत प्रथमं नाम धेनोस्त्रिः सप्त मातुः परमाणि विन्दन् ।
तज्जानतीरभ्यनूषत व्रा आविर्भुवदरुणीर्यशसा गोः

4.1.17 नेशत्तमो दुधितं रोचत द्यौरुद्देव्या उषसो भानुरर्त ।
आ सूर्यो बृहतस्तिष्ठदज्राँ ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्

4.1.18 आदित्पश्चा बुबुधाना व्यख्यन्नादिद्रत्नं धारयन्त द्युभक्तम् ।
विश्वे विश्वासु दुर्यासु देवा मित्र धिये वरुण सत्यमस्तु

4.1.19 अच्छा वोचेय शुशुचानमग्निं होतारं विश्वभरसं यजिष्ठम् ।
शुच्यूधो अतृणन्न गवामन्धो न पूतं परिषिक्तमंशोः

4.1.20 विश्वेषामदितिर्यज्ञियानां विश्वेषामतिथिर्मानुषाणाम् ।
अग्निर्देवानामव आवृणानः सुमृळीको भवतु जातवेदाः

सूक्तम् ४.२
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

4.2.1 यो मर्त्येष्वमृत ऋतावा देवो देवेष्वरतिर्निधायि ।
होता यजिष्ठो मह्ना शुचध्यै हव्यैरग्निर्मनुष ईरयध्यै

4.2.2 इह त्वं सूनो सहसो नो अद्य जातो जाताँ उभयाँ अन्तरग्ने ।
दूत ईयसे युयुजान ऋष्व ऋजुमुष्कान्वृषणः शुक्राँश्च

4.2.3 अत्या वृधस्नू रोहिता घृतस्नू ऋतस्य मन्ये मनसा जविष्ठा ।
अन्तरीयसे अरुषा युजानो युष्माँश्च देवान्विश आ च मर्तान्

4.2.4 अर्यमणं वरुणं मित्रमेषामिन्द्राविष्णू मरुतो अश्विनोत ।
स्वश्वो अग्ने सुरथः सुराधा एदु वह सुहविषे जनाय

4.2.5 गोमाँ अग्नेऽविमाँ अश्वी यज्ञो नृवत्सखा सदमिदप्रमृष्यः ।
इळावाँ एषो असुर प्रजावान्दीर्घो रयिः पृथुबुध्नः सभावान्

4.2.6 यस्त इध्मं जभरत्सिष्विदानो मूर्धानं वा ततपते त्वाया ।
भुवस्तस्य स्वतवाँः पायुरग्ने विश्वस्मात्सीमघायत उरुष्य

4.2.7 यस्ते भरादन्नियते चिदन्नं निशिषन्मन्द्रमतिथिमुदीरत् ।
आ देवयुरिनधते दुरोणे तस्मिन्रयिर्ध्रुवो अस्तु दास्वान्

4.2.8 यस्त्वा दोषा य उषसि प्रशंसात्प्रियं वा त्वा कृणवते हविष्मान् ।
अश्वो न स्वे दम आ हेम्यावान्तमंहसः पीपरो दाश्वांसम्

4.2.9 यस्तुभ्यमग्ने अमृताय दाशद्दुवस्त्वे कृणवते यतस्रुक् ।
न स राया शशमानो वि योषन्नैनमंहः परि वरदघायोः

4.2.10 यस्य त्वमग्ने अध्वरं जुजोषो देवो मर्तस्य सुधितं रराणः ।
प्रीतेदसद्धोत्रा सा यविष्ठासाम यस्य विधतो वृधासः

4.2.11 चित्तिमचित्तिं चिनवद्वि विद्वान्पृष्ठेव वीता वृजिना च मर्तान् ।
राये च नः स्वपत्याय देव दितिं च रास्वादितिमुरुष्य

4.2.12 कविं शशासुः कवयोऽदब्धा निधारयन्तो दुर्यास्वायोः ।
अतस्त्वं दृश्याँ अग्न एतान्पड्भिः पश्येरद्भुताँ अर्य एवैः

4.2.13 त्वमग्ने वाघते सुप्रणीतिः सुतसोमाय विधते यविष्ठ ।
रत्नं भर शशमानाय घृष्वे पृथु श्चन्द्रमवसे चर्षणिप्राः

4.2.14 अधा ह यद्वयमग्ने त्वाया पड्भिर्हस्तेभिश्चकृमा तनूभिः ।
रथं न क्रन्तो अपसा भुरिजोरृतं येमुः सुध्य आशुषाणाः

4.2.15 अधा मातुरुषसः सप्त विप्रा जायेमहि प्रथमा वेधसो नॄन् ।
दिवस्पुत्रा अङ्गिरसो भवेमाद्रिं रुजेम धनिनं शुचन्तः

4.2.16 अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो अग्न ऋतमाशुषाणाः ।
शुचीदयन्दीधितिमुक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो अरुणीरप व्रन्

4.2.17 सुकर्माणः सुरुचो देवयन्तोऽयो न देवा जनिमा धमन्तः ।
शुचन्तो अग्निं ववृधन्त इन्द्रमूर्वं गव्यं परिषदन्तो अग्मन्

4.2.18 आ यूथेव क्षुमति पश्वो अख्यद्देवानां यज्जनिमान्त्युग्र ।
मर्तानां चिदुर्वशीरकृप्रन्वृधे चिदर्य उपरस्यायोः

4.2.19 अकर्म ते स्वपसो अभूम ऋतमवस्रन्नुषसो विभातीः ।
अनूनमग्निं पुरुधा सुश्चन्द्रं देवस्य मर्मृजतश्चारु चक्षुः

4.2.20 एता ते अग्न उचथानि वेधोऽवोचाम कवये ता जुषस्व ।
उच्छोचस्व कृणुहि वस्यसो नो महो रायः पुरुवार प्र यन्धि

सूक्तम् ४.३
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १ रुद्रः। त्रिष्टुप्

4.3.1 आ वो राजानमध्वरस्य रुद्रं होतारं सत्ययजं रोदस्योः ।
अग्निं पुरा तनयित्नोरचित्ताद्धिरण्यरूपमवसे कृणुध्वम्

4.3.2 अयं योनिश्चकृमा यं वयं ते जायेव पत्य उशती सुवासाः ।
अर्वाचीनः परिवीतो नि षीदेमा उ ते स्वपाक प्रतीचीः

4.3.3 आशृण्वते अदृपिताय मन्म नृचक्षसे सुमृळीकाय वेधः ।
देवाय शस्तिममृताय शंस ग्रावेव सोता मधुषुद्यमीळे

4.3.4 त्वं चिन्नः शम्या अग्ने अस्या ऋतस्य बोध्यृतचित्स्वाधीः ।
कदा त उक्था सधमाद्यानि कदा भवन्ति सख्या गृहे ते

4.3.5 कथा ह तद्वरुणाय त्वमग्ने कथा दिवे गर्हसे कन्न आगः ।
कथा मित्राय मीळ्हुषे पृथिव्यै ब्रवः कदर्यम्णे कद्भगाय

4.3.6 कद्धिष्ण्यासु वृधसानो अग्ने कद्वाताय प्रतवसे शुभंये ।
परिज्मने नासत्याय क्षे ब्रवः कदग्ने रुद्राय नृघ्ने

4.3.7 कथा महे पुष्टिम्भराय पूष्णे कद्रुद्राय सुमखाय हविर्दे ।
कद्विष्णव उरुगायाय रेतो ब्रवः कदग्ने शरवे बृहत्यै

4.3.8 कथा शर्धाय मरुतामृताय कथा सूरे बृहते पृच्छ्यमानः ।
प्रति ब्रवोऽदितये तुराय साधा दिवो जातवेदश्चिकित्वान्

4.3.9 ऋतेन ऋतं नियतमीळ आ गोरामा सचा मधुमत्पक्वमग्ने ।
कृष्णा सती रुशता धासिनैषा जामर्येण पयसा पीपाय

4.3.10 ऋतेन हि ष्मा वृषभश्चिदक्तः पुमाँ अग्निः पयसा पृष्ठ्येन ।
अस्पन्दमानो अचरद्वयोधा वृषा शुक्रं दुदुहे पृश्निरूधः

4.3.11 ऋतेनाद्रिं व्यसन्भिदन्तः समङ्गिरसो नवन्त गोभिः ।
शुनं नरः परि षदन्नुषासमाविः स्वरभवज्जाते अग्नौ

4.3.12 ऋतेन देवीरमृता अमृक्ता अर्णोभिरापो मधुमद्भिरग्ने ।
वाजी न सर्गेषु प्रस्तुभानः प्र सदमित्स्रवितवे दधन्युः

4.3.13 मा कस्य यक्षं सदमिद्धुरो गा मा वेशस्य प्रमिनतो मापेः ।
मा भ्रातुरग्ने अनृजोरृणं वेर्मा सख्युर्दक्षं रिपोर्भुजेम

4.3.14 रक्षा णो अग्ने तव रक्षणेभी रारक्षाणः सुमख प्रीणानः ।
प्रति ष्फुर वि रुज वीड्वंहो जहि रक्षो महि चिद्वावृधानम्

4.3.15 एभिर्भव सुमना अग्ने अर्कैरिमान्स्पृश मन्मभिः शूर वाजान् ।
उत ब्रह्माण्यङ्गिरो जुषस्व सं ते शस्तिर्देववाता जरेत

4.3.16 एता विश्वा विदुषे तुभ्यं वेधो नीथान्यग्ने निण्या वचांसि ।
निवचना कवये काव्यान्यशंसिषं मतिभिर्विप्र उक्थैः

सूक्तम् ४.४
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. रक्षोहाऽग्निः। त्रिष्टुप्

4.4.1 कृणुष्व पाजः प्रसितिं न पृथ्वीं याहि राजेवामवाँ इभेन ।
तृष्वीमनु प्रसितिं द्रूणानोऽस्तासि विध्य रक्षसस्तपिष्ठैः

4.4.2 तव भ्रमास आशुया पतन्त्यनु स्पृश धृषता शोशुचानः ।
तपूंष्यग्ने जुह्वा पतंगानसंदितो वि सृज विष्वगुल्काः

4.4.3 प्रति स्पशो वि सृज तूर्णितमो भवा पायुर्विशो अस्या अदब्धः ।
यो नो दूरे अघशंसो यो अन्त्यग्ने माकिष्टे व्यथिरा दधर्षीत्

4.4.4 उदग्ने तिष्ठ प्रत्या तनुष्व न्यमित्राँ ओषतात्तिग्महेते ।
यो नो अरातिं समिधान चक्रे नीचा तं धक्ष्यतसं न शुष्कम्

4.4.5 ऊर्ध्वो भव प्रति विध्याध्यस्मदाविष्कृणुष्व दैव्यान्यग्ने ।
अव स्थिरा तनुहि यातुजूनां जामिमजामिं प्र मृणीहि शत्रून्

4.4.6 स ते जानाति सुमतिं यविष्ठ य ईवते ब्रह्मणे गातुमैरत् ।
विश्वान्यस्मै सुदिनानि रायो द्युम्नान्यर्यो वि दुरो अभि द्यौत्

4.4.7 सेदग्ने अस्तु सुभगः सुदानुर्यस्त्वा नित्येन हविषा य उक्थैः ।
पिप्रीषति स्व आयुषि दुरोणे विश्वेदस्मै सुदिना सासदिष्टिः

4.4.8 अर्चामि ते सुमतिं घोष्यर्वाक्सं ते वावाता जरतामियं गीः ।
स्वश्वास्त्वा सुरथा मर्जयेमास्मे क्षत्राणि धारयेरनु द्यून्

4.4.9 इह त्वा भूर्या चरेदुप त्मन्दोषावस्तर्दीदिवांसमनु द्यून् ।
क्रीळन्तस्त्वा सुमनसः सपेमाभि द्युम्ना तस्थिवांसो जनानाम्

4.4.10 यस्त्वा स्वश्वः सुहिरण्यो अग्न उपयाति वसुमता रथेन ।
तस्य त्राता भवसि तस्य सखा यस्त आतिथ्यमानुषग्जुजोषत्

4.4.11 महो रुजामि बन्धुता वचोभिस्तन्मा पितुर्गोतमादन्वियाय ।
त्वं नो अस्य वचसश्चिकिद्धि होतर्यविष्ठ सुक्रतो दमूनाः

4.4.12 अस्वप्नजस्तरणयः सुशेवा अतन्द्रासोऽवृका अश्रमिष्ठाः ।
ते पायवः सध्र्यञ्चो निषद्याग्ने तव नः पान्त्वमूर

4.4.13 ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् ।
ररक्ष तान्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः

4.4.14 त्वया वयं सधन्यस्त्वोतास्तव प्रणीत्यश्याम वाजान् ।
उभा शंसा सूदय सत्यतातेऽनुष्ठुया कृणुह्यह्रयाण

4.4.15 अया ते अग्ने समिधा विधेम प्रति स्तोमं शस्यमानं गृभाय ।
दहाशसो रक्षसः पाह्यस्मान्द्रुहो निदो मित्रमहो अवद्यात्

सूक्तम् ४.५
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। त्रिष्टुप्

4.5.1 वैश्वानराय मीळ्हुषे सजोषाः कथा दाशेमाग्नये बृहद्भाः ।
अनूनेन बृहता वक्षथेनोप स्तभायदुपमिन्न रोधः

4.5.2 मा निन्दत य इमां मह्यं रातिं देवो ददौ मर्त्याय स्वधावान् ।
पाकाय गृत्सो अमृतो विचेता वैश्वानरो नृतमो यह्वो अग्निः

4.5.3 साम द्विबर्हा महि तिग्मभृष्टिः सहस्ररेता वृषभस्तुविष्मान् ।
पदं न गोरपगूळ्हं विविद्वानग्निर्मह्यं प्रेदु वोचन्मनीषाम्

4.5.4 प्र ताँ अग्निर्बभसत्तिग्मजम्भस्तपिष्ठेन शोचिषा यः सुराधाः ।
प्र ये मिनन्ति वरुणस्य धाम प्रिया मित्रस्य चेततो ध्रुवाणि

4.5.5 अभ्रातरो न योषणो व्यन्तः पतिरिपो न जनयो दुरेवाः ।
पापासः सन्तो अनृता असत्या इदं पदमजनता गभीरम्

4.5.6 इदं मे अग्ने कियते पावकामिनते गुरुं भारं न मन्म ।
बृहद्दधाथ धृषता गभीरं यह्वं पृष्ठं प्रयसा सप्तधातु

4.5.7 तमिन्न्वेव समना समानमभि क्रत्वा पुनती धीतिरश्याः ।
ससस्य चर्मन्नधि चारु पृश्नेरग्रे रुप आरुपितं जबारु

4.5.8 प्रवाच्यं वचसः किं मे अस्य गुहा हितमुप निणिग्वदन्ति ।
यदुस्रियाणामप वारिव व्रन्पाति प्रियं रुपो अग्रं पदं वेः

4.5.9 इदमु त्यन्महि महामनीकं यदुस्रिया सचत पूर्व्यं गौः ।
ऋतस्य पदे अधि दीद्यानं गुहा रघुष्यद्रघुयद्विवेद

4.5.10 अध द्युतानः पित्रोः सचासामनुत गुह्यं चारु पृश्नेः ।
मातुष्पदे परमे अन्ति षद्गोर्वृष्णः शोचिषः प्रयतस्य जिह्वा

4.5.11 ऋतं वोचे नमसा पृच्छ्यमानस्तवाशसा जातवेदो यदीदम् ।
त्वमस्य क्षयसि यद्ध विश्वं दिवि यदु द्रविणं यत्पृथिव्याम्

4.5.12 किं नो अस्य द्रविणं कद्ध रत्नं वि नो वोचो जातवेदश्चिकित्वान् ।
गुहाध्वनः परमं यन्नो अस्य रेकु पदं न निदाना अगन्म

4.5.13 का मर्यादा वयुना कद्ध वाममच्छा गमेम रघवो न वाजम् ।
कदा नो देवीरमृतस्य पत्नीः सूरो वर्णेन ततनन्नुषासः

4.5.14 अनिरेण वचसा फल्ग्वेन प्रतीत्येन कृधुनातृपासः ।
अधा ते अग्ने किमिहा वदन्त्यनायुधास आसता सचन्ताम्

4.5.15 अस्य श्रिये समिधानस्य वृष्णो वसोरनीकं दम आ रुरोच ।
रुशद्वसानः सुदृशीकरूपः क्षितिर्न राया पुरुवारो अद्यौत्

सूक्तम् ४.६
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

4.6.1 ऊर्ध्व ऊ षु णो अध्वरस्य होतरग्ने तिष्ठ देवताता यजीयान् ।
त्वं हि विश्वमभ्यसि मन्म प्र वेधसश्चित्तिरसि मनीषाम्

4.6.2 अमूरो होता न्यसादि विक्ष्वग्निर्मन्द्रो विदथेषु प्रचेताः ।
ऊर्ध्वं भानुं सवितेवाश्रेन्मेतेव धूमं स्तभायदुप द्याम्

4.6.3 यता सुजूर्णी रातिनी घृताची प्रदक्षिणिद्देवतातिमुराणः ।
उदु स्वरुर्नवजा नाक्रः पश्वो अनक्ति सुधितः सुमेकः

4.6.4 स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्ना ऊर्ध्वो अध्वर्युर्जुजुषाणो अस्थात् ।
पर्यग्निः पशुपा न होता त्रिविष्ट्येति प्रदिव उराणः

4.6.5 परि त्मना मितद्रुरेति होताग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा ।
द्रवन्त्यस्य वाजिनो न शोका भयन्ते विश्वा भुवना यदभ्राट्

4.6.6 भद्रा ते अग्ने स्वनीक संदृग्घोरस्य सतो विषुणस्य चारुः ।
न यत्ते शोचिस्तमसा वरन्त न ध्वस्मानस्तन्वी रेप आ धुः

4.6.7 न यस्य सातुर्जनितोरवारि न मातरापितरा नू चिदिष्टौ ।
अधा मित्रो न सुधितः पावकोऽग्निर्दीदाय मानुषीषु विक्षु

4.6.8 द्विर्यं पञ्च जीजनन्संवसानाः स्वसारो अग्निं मानुषीषु विक्षु ।
उषर्बुधमथर्यो न दन्तं शुक्रं स्वासं परशुं न तिग्मम्

4.6.9 तव त्ये अग्ने हरितो घृतस्ना रोहितास ऋज्वञ्चः स्वञ्चः ।
अरुषासो वृषण ऋजुमुष्का आ देवतातिमह्वन्त दस्माः

4.6.10 ये ह त्ये ते सहमाना अयासस्त्वेषासो अग्ने अर्चयश्चरन्ति ।
श्येनासो न दुवसनासो अर्थं तुविष्वणसो मारुतं न शर्धः

4.6.11 अकारि ब्रह्म समिधान तुभ्यं शंसात्युक्थं यजते व्यू धाः ।
होतारमग्निं मनुषो नि षेदुर्नमस्यन्त उशिजः शंसमायोः

सूक्तम् ४.७
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्, १ जगती, २-६ अनुष्टुप्

4.7.1 अयमिह प्रथमो धायि धातृभिर्होता यजिष्ठो अध्वरेष्वीड्यः ।
यमप्नवानो भृगवो विरुरुचुर्वनेषु चित्रं विभ्वं विशेविशे

4.7.2 अग्ने कदा त आनुषग्भुवद्देवस्य चेतनम् ।
अधा हि त्वा जगृभ्रिरे मर्तासो विक्ष्वीड्यम्

4.7.3 ऋतावानं विचेतसं पश्यन्तो द्यामिव स्तृभिः ।
विश्वेषामध्वराणां हस्कर्तारं दमेदमे

4.7.4 आशुं दूतं विवस्वतो विश्वा यश्चर्षणीरभि ।
आ जभ्रुः केतुमायवो भृगवाणं विशेविशे

4.7.5 तमीं होतारमानुषक्चिकित्वांसं नि षेदिरे ।
रण्वं पावकशोचिषं यजिष्ठं सप्त धामभिः

4.7.6 तं शश्वतीषु मातृषु वन आ वीतमश्रितम् ।
चित्रं सन्तं गुहा हितं सुवेदं कूचिदर्थिनम्

4.7.7 ससस्य यद्वियुता सस्मिन्नूधन्नृतस्य धामन्रणयन्त देवाः ।
महाँ अग्निर्नमसा रातहव्यो वेरध्वराय सदमिदृतावा

4.7.8 वेरध्वरस्य दूत्यानि विद्वानुभे अन्ता रोदसी संचिकित्वान् ।
दूत ईयसे प्रदिव उराणो विदुष्टरो दिव आरोधनानि

4.7.9 कृष्णं त एम रुशतः पुरो भाश्चरिष्ण्वर्चिर्वपुषामिदेकम् ।
यदप्रवीता दधते ह गर्भं सद्यश्चिज्जातो भवसीदु दूतः

4.7.10 सद्यो जातस्य ददृशानमोजो यदस्य वातो अनुवाति शोचिः ।
वृणक्ति तिग्मामतसेषु जिह्वां स्थिरा चिदन्ना दयते वि जम्भैः

4.7.11 तृषु यदन्ना तृषुणा ववक्ष तृषुं दूतं कृणुते यह्वो अग्निः ।
वातस्य मेळिं सचते निजूर्वन्नाशुं न वाजयते हिन्वे अर्वा

सूक्तम् ४.८
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

4.8.1 दूतं वो विश्ववेदसं हव्यवाहममर्त्यम् ।
यजिष्ठमृञ्जसे गिरा

4.8.2 स हि वेदा वसुधितिं महाँ आरोधनं दिवः ।
स देवाँ एह वक्षति

4.8.3 स वेद देव आनमं देवाँ ऋतायते दमे ।
दाति प्रियाणि चिद्वसु

4.8.4 स होता सेदु दूत्यं चिकित्वाँ अन्तरीयते ।
विद्वाँ आरोधनं दिवः

4.8.5 ते स्याम ये अग्नये ददाशुर्हव्यदातिभिः ।
य ईं पुष्यन्त इन्धते

4.8.6 ते राया ते सुवीर्यैः ससवांसो वि शृण्विरे ।
ये अग्ना दधिरे दुवः

4.8.7 अस्मे रायो दिवेदिवे सं चरन्तु पुरुस्पृहः ।
अस्मे वाजास ईरताम्

4.8.8 स विप्रश्चर्षणीनां शवसा मानुषाणाम् ।
अति क्षिप्रेव विध्यति

सूक्तम् ४.९
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

4.9.1 अग्ने मृळ महाँ असि य ईमा देवयुं जनम् ।
इयेथ बर्हिरासदम्

4.9.2 स मानुषीषु दूळभो विक्षु प्रावीरमर्त्यः ।
दूतो विश्वेषां भुवत्

4.9.3 स सद्म परि णीयते होता मन्द्रो दिविष्टिषु ।
उत पोता नि षीदति

4.9.4 उत ग्ना अग्निरध्वर उतो गृहपतिर्दमे ।
उत ब्रह्मा नि षीदति

4.9.5 वेषि ह्यध्वरीयतामुपवक्ता जनानाम् ।
हव्या च मानुषाणाम्

4.9.6 वेषीद्वस्य दूत्यं यस्य जुजोषो अध्वरम् ।
हव्यं मर्तस्य वोळ्हवे

4.9.7 अस्माकं जोष्यध्वरमस्माकं यज्ञमङ्गिरः ।
अस्माकं शृणुधी हवम्

4.9.8 परि ते दूळभो रथोऽस्माँ अश्नोतु विश्वतः ।
येन रक्षसि दाशुषः

सूक्तम् ४.१०
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। पदपङ्क्तिः, ४,६,७ उष्णिग्वा, ५ महापङ्क्तिः, ८ उष्णिक्

4.10.1 अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ओहैः

4.10.2 अधा ह्यग्ने क्रतोर्भद्रस्य दक्षस्य साधोः ।
रथीरृतस्य बृहतो बभूथ

4.10.3 एभिर्नो अर्कैर्भवा नो अर्वाङ्स्वर्ण ज्योतिः ।
अग्ने विश्वेभिः सुमना अनीकैः

4.10.4 आभिष्टे अद्य गीर्भिर्गृणन्तोऽग्ने दाशेम ।
प्र ते दिवो न स्तनयन्ति शुष्माः

4.10.5 तव स्वादिष्ठाग्ने संदृष्टिरिदा चिदह्न इदा चिदक्तोः ।
श्रिये रुक्मो न रोचत उपाके

4.10.6 घृतं न पूतं तनूररेपाः शुचि हिरण्यम् ।
तत्ते रुक्मो न रोचत स्वधावः

4.10.7 कृतं चिद्धि ष्मा सनेमि द्वेषोऽग्न इनोषि मर्तात् ।
इत्था यजमानादृतावः

4.10.8 शिवा नः सख्या सन्तु भ्रात्राग्ने देवेषु युष्मे ।
सा नो नाभिः सदने सस्मिन्नूधन्

सूक्तम् ४.११
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

4.11.1 भद्रं ते अग्ने सहसिन्ननीकमुपाक आ रोचते सूर्यस्य ।
रुशद्दृशे ददृशे नक्तया चिदरूक्षितं दृश आ रूपे अन्नम्

4.11.2 वि षाह्यग्ने गृणते मनीषां खं वेपसा तुविजात स्तवानः ।
विश्वेभिर्यद्वावनः शुक्र देवैस्तन्नो रास्व सुमहो भूरि मन्म

4.11.3 त्वदग्ने काव्या त्वन्मनीषास्त्वदुक्था जायन्ते राध्यानि ।
त्वदेति द्रविणं वीरपेशा इत्थाधिये दाशुषे मर्त्याय

4.11.4 त्वद्वाजी वाजम्भरो विहाया अभिष्टिकृज्जायते सत्यशुष्मः ।
त्वद्रयिर्देवजूतो मयोभुस्त्वदाशुर्जूजुवाँ अग्ने अर्वा

4.11.5 त्वामग्ने प्रथमं देवयन्तो देवं मर्ता अमृत मन्द्रजिह्वम् ।
द्वेषोयुतमा विवासन्ति धीभिर्दमूनसं गृहपतिममूरम्

4.11.6 आरे अस्मदमतिमारे अंह आरे विश्वां दुर्मतिं यन्निपासि ।
दोषा शिवः सहसः सूनो अग्ने यं देव आ चित्सचसे स्वस्ति

सूक्तम् ४.१२
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

4.12.1 यस्त्वामग्न इनधते यतस्रुक्त्रिस्ते अन्नं कृणवत्सस्मिन्नहन् ।
स सु द्युम्नैरभ्यस्तु प्रसक्षत्तव क्रत्वा जातवेदश्चिकित्वान्

4.12.2 इध्मं यस्ते जभरच्छश्रमाणो महो अग्ने अनीकमा सपर्यन् ।
स इधानः प्रति दोषामुषासं पुष्यन्रयिं सचते घ्नन्नमित्रान्

4.12.3 अग्निरीशे बृहतः क्षत्रियस्याग्निर्वाजस्य परमस्य रायः ।
दधाति रत्नं विधते यविष्ठो व्यानुषङ्मर्त्याय स्वधावान्

4.12.4 यच्चिद्धि ते पुरुषत्रा यविष्ठाचित्तिभिश्चकृमा कच्चिदागः ।
कृधी ष्वस्माँ अदितेरनागान्व्येनांसि शिश्रथो विष्वगग्ने

4.12.5 महश्चिदग्न एनसो अभीक ऊर्वाद्देवानामुत मर्त्यानाम् ।
मा ते सखायः सदमिद्रिषाम यच्छा तोकाय तनयाय शं योः

4.12.6 यथा ह त्यद्वसवो गौर्यं चित्पदि षिताममुञ्चता यजत्राः ।
एवो ष्वस्मन्मुञ्चता व्यंहः प्र तार्यग्ने प्रतरं न आयुः

सूक्तम् ४.१३
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः(लिङ्गोक्तदेवता इति एके)। त्रिष्टुप्

4.13.1 प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यद्विभातीनां सुमना रत्नधेयम् ।
यातमश्विना सुकृतो दुरोणमुत्सूर्यो ज्योतिषा देव एति

4.13.2 ऊर्ध्वं भानुं सविता देवो अश्रेद्द्रप्सं दविध्वद्गविषो न सत्वा ।
अनु व्रतं वरुणो यन्ति मित्रो यत्सूर्यं दिव्यारोहयन्ति

4.13.3 यं सीमकृण्वन्तमसे विपृचे ध्रुवक्षेमा अनवस्यन्तो अर्थम् ।
तं सूर्यं हरितः सप्त यह्वी स्पशं विश्वस्य जगतो वहन्ति

4.13.4 वहिष्ठेभिर्विहरन्यासि तन्तुमवव्ययन्नसितं देव वस्म ।
दविध्वतो रश्मयः सूर्यस्य चर्मेवावाधुस्तमो अप्स्वन्तः

4.13.5 अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न ।
कया याति स्वधया को ददर्श दिवः स्कम्भः समृतः पाति नाकम्

सूक्तम् ४.१४
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः (लिङ्गोक्तदेवता इति एके)। त्रिष्टुप्

4.14.1 प्रत्यग्निरुषसो जातवेदा अख्यद्देवो रोचमाना महोभिः ।
आ नासत्योरुगाया रथेनेमं यज्ञमुप नो यातमच्छ

4.14.2 ऊर्ध्वं केतुं सविता देवो अश्रेज्ज्योतिर्विश्वस्मै भुवनाय कृण्वन् ।
आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं वि सूर्यो रश्मिभिश्चेकितानः

4.14.3 आवहन्त्यरुणीर्ज्योतिषागान्मही चित्रा रश्मिभिश्चेकिताना ।
प्रबोधयन्ती सुविताय देव्युषा ईयते सुयुजा रथेन

4.14.4 आ वां वहिष्ठा इह ते वहन्तु रथा अश्वास उषसो व्युष्टौ ।
इमे हि वां मधुपेयाय सोमा अस्मिन्यज्ञे वृषणा मादयेथाम्

4.14.5 अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न ।
कया याति स्वधया को ददर्श दिव स्कम्भः समृतः पाति नाकम्

सूक्तम् ४.१५
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ७-८ सोमकः साहदेव्यः,९-१० अश्विनौ। गायत्री

4.15.1 अग्निर्होता नो अध्वरे वाजी सन्परि णीयते ।
देवो देवेषु यज्ञियः

4.15.2 परि त्रिविष्ट्यध्वरं यात्यग्नी रथीरिव ।
आ देवेषु प्रयो दधत्

4.15.3 परि वाजपतिः कविरग्निर्हव्यान्यक्रमीत् ।
दधद्रत्नानि दाशुषे

4.15.4 अयं यः सृञ्जये पुरो दैववाते समिध्यते ।
द्युमाँ अमित्रदम्भनः

4.15.5 अस्य घा वीर ईवतोऽग्नेरीशीत मर्त्यः ।
तिग्मजम्भस्य मीळ्हुषः

4.15.6 तमर्वन्तं न सानसिमरुषं न दिवः शिशुम् ।
मर्मृज्यन्ते दिवेदिवे

4.15.7 बोधद्यन्मा हरिभ्यां कुमारः साहदेव्यः ।
अच्छा न हूत उदरम्

4.15.8 उत त्या यजता हरी कुमारात्साहदेव्यात् ।
प्रयता सद्य आ ददे

4.15.9 एष वां देवावश्विना कुमारः साहदेव्यः ।
दीर्घायुरस्तु सोमकः

4.15.10 तं युवं देवावश्विना कुमारं साहदेव्यम् ।
दीर्घायुषं कृणोतन

सूक्तम् ४.१६
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

4.16.1 आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः ।
तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः

4.16.2 अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन्नो अद्य सवने मन्दध्यै ।
शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म

4.16.3 कविर्न निण्यं विदथानि साधन्वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात् ।
दिव इत्था जीजनत्सप्त कारूनह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः

4.16.4 स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः ।
अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ

4.16.5 ववक्ष इन्द्रो अमितमृजीष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा ।
अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव

4.16.6 विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वानपो रिरेच सखिभिर्निकामैः ।
अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः

4.16.7 अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन्प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः ।
प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवञ्छवसा शूर धृष्णो

4.16.8 अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते ।
स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्नङ्गिरोभिर्गृणानः

4.16.9 अच्छा कविं नृमणो गा अभिष्टौ स्वर्षाता मघवन्नाधमानम् ।
ऊतिभिस्तमिषणो द्युम्नहूतौ नि मायावानब्रह्मा दस्युरर्त

4.16.10 आ दस्युघ्ना मनसा याह्यस्तं भुवत्ते कुत्सः सख्ये निकामः ।
स्वे योनौ नि षदतं सरूपा वि वां चिकित्सदृतचिद्ध नारी

4.16.11 यासि कुत्सेन सरथमवस्युस्तोदो वातस्य हर्योरीशानः ।
ऋज्रा वाजं न गध्यं युयूषन्कविर्यदहन्पार्याय भूषात्

4.16.12 कुत्साय शुष्णमशुषं नि बर्हीः प्रपित्वे अह्नः कुयवं सहस्रा ।
सद्यो दस्यून्प्र मृण कुत्स्येन प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीके

4.16.13 त्वं पिप्रुं मृगयं शूशुवांसमृजिश्वने वैदथिनाय रन्धीः ।
पञ्चाशत्कृष्णा नि वपः सहस्रात्कं न पुरो जरिमा वि दर्दः

4.16.14 सूर उपाके तन्वं दधानो वि यत्ते चेत्यमृतस्य वर्पः ।
मृगो न हस्ती तविषीमुषाणः सिंहो न भीम आयुधानि बिभ्रत्

4.16.15 इन्द्रं कामा वसूयन्तो अग्मन्स्वर्मीळ्हे न सवने चकानाः ।
श्रवस्यवः शशमानास उक्थैरोको न रण्वा सुदृशीव पुष्टिः

4.16.16 तमिद्व इन्द्रं सुहवं हुवेम यस्ता चकार नर्या पुरूणि ।
यो मावते जरित्रे गध्यं चिन्मक्षू वाजं भरति स्पार्हराधाः

4.16.17 तिग्मा यदन्तरशनिः पताति कस्मिञ्चिच्छूर मुहुके जनानाम् ।
घोरा यदर्य समृतिर्भवात्यध स्मा नस्तन्वो बोधि गोपाः

4.16.18 भुवोऽविता वामदेवस्य धीनां भुवः सखावृको वाजसातौ ।
त्वामनु प्रमतिमा जगन्मोरुशंसो जरित्रे विश्वध स्याः

4.16.19 एभिर्नृभिरिन्द्र त्वायुभिष्ट्वा मघवद्भिर्मघवन्विश्व आजौ ।
द्यावो न द्युम्नैरभि सन्तो अर्यः क्षपो मदेम शरदश्च पूर्वीः

4.16.20 एवेदिन्द्राय वृषभाय वृष्णे ब्रह्माकर्म भृगवो न रथम् ।
नू चिद्यथा नः सख्या वियोषदसन्न उग्रोऽविता तनूपाः

4.16.21 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.१७
ऋषिः: वामदेवो गौतमः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्,१५ एकपदा विराट्।

4.17.1 त्वं महाँ इन्द्र तुभ्यं ह क्षा अनु क्षत्रं मंहना मन्यत द्यौः ।
त्वं वृत्रं शवसा जघन्वान्त्सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानान्

4.17.2 तव त्विषो जनिमन्रेजत द्यौ रेजद्भूमिर्भियसा स्वस्य मन्योः ।
ऋघायन्त सुभ्वः पर्वतास आर्दन्धन्वानि सरयन्त आपः

4.17.3 भिनद्गिरिं शवसा वज्रमिष्णन्नाविष्कृण्वानः सहसान ओजः ।
वधीद्वृत्रं वज्रेण मन्दसानः सरन्नापो जवसा हतवृष्णीः

4.17.4 सुवीरस्ते जनिता मन्यत द्यौरिन्द्रस्य कर्ता स्वपस्तमो भूत् ।
य ईं जजान स्वर्यं सुवज्रमनपच्युतं सदसो न भूम

4.17.5 य एक इच्च्यावयति प्र भूमा राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः ।
सत्यमेनमनु विश्वे मदन्ति रातिं देवस्य गृणतो मघोनः

4.17.6 सत्रा सोमा अभवन्नस्य विश्वे सत्रा मदासो बृहतो मदिष्ठाः ।
सत्राभवो वसुपतिर्वसूनां दत्रे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः

4.17.7 त्वमध प्रथमं जायमानोऽमे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः ।
त्वं प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण मघवन्वि वृश्चः

4.17.8 सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृषभं सुवज्रम् ।
हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः

4.17.9 अयं वृतश्चातयते समीचीर्य आजिषु मघवा शृण्व एकः ।
अयं वाजं भरति यं सनोत्यस्य प्रियासः सख्ये स्याम

4.17.10 अयं शृण्वे अध जयन्नुत घ्नन्नयमुत प्र कृणुते युधा गाः ।
यदा सत्यं कृणुते मन्युमिन्द्रो विश्वं दृळ्हं भयत एजदस्मात्

4.17.11 समिन्द्रो गा अजयत्सं हिरण्या समश्विया मघवा यो ह पूर्वीः ।
एभिर्नृभिर्नृतमो अस्य शाकै रायो विभक्ता सम्भरश्च वस्वः

4.17.12 कियत्स्विदिन्द्रो अध्येति मातुः कियत्पितुर्जनितुर्यो जजान ।
यो अस्य शुष्मं मुहुकैरियर्ति वातो न जूत स्तनयद्भिरभ्रैः

4.17.13 क्षियन्तं त्वमक्षियन्तं कृणोतीयर्ति रेणुं मघवा समोहम् ।
विभञ्जनुरशनिमाँ इव द्यौरुत स्तोतारं मघवा वसौ धात्

4.17.14 अयं चक्रमिषणत्सूर्यस्य न्येतशं रीरमत्ससृमाणम् ।
आ कृष्ण ईं जुहुराणो जिघर्ति त्वचो बुध्ने रजसो अस्य योनौ

4.17.15 असिक्न्यां यजमानो न होता

4.17.16 गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः ।
जनीयन्तो जनिदामक्षितोतिमा च्यावयामोऽवते न कोशम्

4.17.17 त्राता नो बोधि ददृशान आपिरभिख्याता मर्डिता सोम्यानाम् ।
सखा पिता पितृतमः पितॄणां कर्तेमु लोकमुशते वयोधाः

4.17.18 सखीयतामविता बोधि सखा गृणान इन्द्र स्तुवते वयो धाः ।
वयं ह्या ते चकृमा सबाध आभिः शमीभिर्महयन्त इन्द्र

4.17.19 स्तुत इन्द्रो मघवा यद्ध वृत्रा भूरीण्येको अप्रतीनि हन्ति ।
अस्य प्रियो जरिता यस्य शर्मन्नकिर्देवा वारयन्ते न मर्ताः

4.17.20 एवा न इन्द्रो मघवा विरप्शी करत्सत्या चर्षणीधृदनर्वा ।
त्वं राजा जनुषां धेह्यस्मे अधि श्रवो माहिनं यज्जरित्रे

4.17.21 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.१८
ऋषिः: वामदेवो गौतमः, १ इन्द्रः, ४(उत्तरार्धर्चस्य), ७ अदितिः। । अनुक्रमणिका: दे. १ वामदेवः, २-४(पूर्वार्धर्चस्य), ८-१३ इन्द्रः, ४(उत्तरार्धर्चस्य), ७ वामदेवः।। त्रिष्टुप्

4.18.1 अयं पन्था अनुवित्तः पुराणो यतो देवा उदजायन्त विश्वे ।
अतश्चिदा जनिषीष्ट प्रवृद्धो मा मातरममुया पत्तवे कः

4.18.2 नाहमतो निरया दुर्गहैतत्तिरश्चता पार्श्वान्निर्गमाणि ।
बहूनि मे अकृता कर्त्वानि युध्यै त्वेन सं त्वेन पृच्छै

4.18.3 परायतीं मातरमन्वचष्ट न नानु गान्यनु नू गमानि ।
त्वष्टुर्गृहे अपिबत्सोममिन्द्रः शतधन्यं चम्वोः सुतस्य

4.18.4 किं स ऋधक्कृणवद्यं सहस्रं मासो जभार शरदश्च पूर्वीः ।
नही न्वस्य प्रतिमानमस्त्यन्तर्जातेषूत ये जनित्वाः

4.18.5 अवद्यमिव मन्यमाना गुहाकरिन्द्रं माता वीर्येणा न्यृष्टम् ।
अथोदस्थात्स्वयमत्कं वसान आ रोदसी अपृणाज्जायमानः

4.18.6 एता अर्षन्त्यललाभवन्तीरृतावरीरिव संक्रोशमानाः ।
एता वि पृच्छ किमिदं भनन्ति कमापो अद्रिं परिधिं रुजन्ति

4.18.7 किमु ष्विदस्मै निविदो भनन्तेन्द्रस्यावद्यं दिधिषन्त आपः ।
ममैतान्पुत्रो महता वधेन वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून्

4.18.8 ममच्चन त्वा युवतिः परास ममच्चन त्वा कुषवा जगार ।
ममच्चिदापः शिशवे ममृड्युर्ममच्चिदिन्द्रः सहसोदतिष्ठत्

4.18.9 ममच्चन ते मघवन्व्यंसो निविविध्वाँ अप हनू जघान ।
अधा निविद्ध उत्तरो बभूवाञ्छिरो दासस्य सं पिणग्वधेन

4.18.10 गृष्टिः ससूव स्थविरं तवागामनाधृष्यं वृषभं तुम्रमिन्द्रम् ।
अरीळ्हं वत्सं चरथाय माता स्वयं गातुं तन्व इच्छमानम्

4.18.11 उत माता महिषमन्ववेनदमी त्वा जहति पुत्र देवाः ।
अथाब्रवीद्वृत्रमिन्द्रो हनिष्यन्सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व

4.18.12 कस्ते मातरं विधवामचक्रच्छयुं कस्त्वामजिघांसच्चरन्तम् ।
कस्ते देवो अधि मार्डीक आसीद्यत्प्राक्षिणाः पितरं पादगृह्य

4.18.13 अवर्त्या शुन आन्त्राणि पेचे न देवेषु विविदे मर्डितारम् ।
अपश्यं जायाममहीयमानामधा मे श्येनो मध्वा जभार

सूक्तम् ४.१९
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

4.19.1 एवा त्वामिन्द्र वज्रिन्नत्र विश्वे देवासः सुहवास ऊमाः ।
महामुभे रोदसी वृद्धमृष्वं निरेकमिद्वृणते वृत्रहत्ये

4.19.2 अवासृजन्त जिव्रयो न देवा भुवः सम्राळिन्द्र सत्ययोनिः ।
अहन्नहिं परिशयानमर्णः प्र वर्तनीररदो विश्वधेनाः

4.19.3 अतृप्णुवन्तं वियतमबुध्यमबुध्यमानं सुषुपाणमिन्द्र ।
सप्त प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण वि रिणा अपर्वन्

4.19.4 अक्षोदयच्छवसा क्षाम बुध्नं वार्ण वातस्तविषीभिरिन्द्रः ।
दृळ्हान्यौभ्नादुशमान ओजोऽवाभिनत्ककुभः पर्वतानाम्

4.19.5 अभि प्र दद्रुर्जनयो न गर्भं रथा इव प्र ययुः साकमद्रयः ।
अतर्पयो विसृत उब्ज ऊर्मीन्त्वं वृताँ अरिणा इन्द्र सिन्धून्

4.19.6 त्वं महीमवनिं विश्वधेनां तुर्वीतये वय्याय क्षरन्तीम् ।
अरमयो नमसैजदर्णः सुतरणाँ अकृणोरिन्द्र सिन्धून्

4.19.7 प्राग्रुवो नभन्वो न वक्वा ध्वस्रा अपिन्वद्युवतीरृतज्ञाः ।
धन्वान्यज्राँ अपृणक्तृषाणाँ अधोगिन्द्र स्तर्यो दंसुपत्नीः

4.19.8 पूर्वीरुषसः शरदश्च गूर्ता वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून् ।
परिष्ठिता अतृणद्बद्बधानाः सीरा इन्द्रः स्रवितवे पृथिव्या

4.19.9 वम्रीभिः पुत्रमग्रुवो अदानं निवेशनाद्धरिव आ जभर्थ ।
व्यन्धो अख्यदहिमाददानो निर्भूदुखच्छित्समरन्त पर्व

4.19.10 प्र ते पूर्वाणि करणानि विप्राविद्वाँ आह विदुषे करांसि ।
यथायथा वृष्ण्यानि स्वगूर्तापांसि राजन्नर्याविवेषीः

4.19.11 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.२०
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

4.20.1 आ न इन्द्रो दूरादा न आसादभिष्टिकृदवसे यासदुग्रः ।
ओजिष्ठेभिर्नृपतिर्वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून्

4.20.2 आ न इन्द्रो हरिभिर्यात्वच्छार्वाचीनोऽवसे राधसे च ।
तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञमनु नो वाजसातौ

4.20.3 इमं यज्ञं त्वमस्माकमिन्द्र पुरो दधत्सनिष्यसि क्रतुं नः ।
श्वघ्नीव वज्रिन्सनये धनानां त्वया वयमर्य आजिं जयेम

4.20.4 उशन्नु षु णः सुमना उपाके सोमस्य नु सुषुतस्य स्वधावः ।
पा इन्द्र प्रतिभृतस्य मध्वः समन्धसा ममदः पृष्ठ्येन

4.20.5 वि यो ररप्श ऋषिभिर्नवेभिर्वृक्षो न पक्वः सृण्यो न जेता ।
मर्यो न योषामभि मन्यमानोऽच्छा विवक्मि पुरुहूतमिन्द्रम्

4.20.6 गिरिर्न यः स्वतवाँ ऋष्व इन्द्रः सनादेव सहसे जात उग्रः ।
आदर्ता वज्रं स्थविरं न भीम उद्नेव कोशं वसुना न्यृष्टम्

4.20.7 न यस्य वर्ता जनुषा न्वस्ति न राधस आमरीता मघस्य ।
उद्वावृषाणस्तविषीव उग्रास्मभ्यं दद्धि पुरुहूत रायः

4.20.8 ईक्षे रायः क्षयस्य चर्षणीनामुत व्रजमपवर्तासि गोनाम् ।
शिक्षानरः समिथेषु प्रहावान्वस्वो राशिमभिनेतासि भूरिम्

4.20.9 कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः ।
पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे

4.20.10 मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते ।
नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः

4.20.11 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.२१
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

4.21.1 आ यात्विन्द्रोऽवस उप न इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः ।
वावृधानस्तविषीर्यस्य पूर्वीर्द्यौर्न क्षत्रमभिभूति पुष्यात्

4.21.2 तस्येदिह स्तवथ वृष्ण्यानि तुविद्युम्नस्य तुविराधसो नॄन् ।
यस्य क्रतुर्विदथ्यो न सम्राट् साह्वान्तरुत्रो अभ्यस्ति कृष्टीः

4.21.3 आ यात्विन्द्रो दिव आ पृथिव्या मक्षू समुद्रादुत वा पुरीषात् ।
स्वर्णरादवसे नो मरुत्वान्परावतो वा सदनादृतस्य

4.21.4 स्थूरस्य रायो बृहतो य ईशे तमु ष्टवाम विदथेष्विन्द्रम् ।
यो वायुना जयति गोमतीषु प्र धृष्णुया नयति वस्यो अच्छ

4.21.5 उप यो नमो नमसि स्तभायन्नियर्ति वाचं जनयन्यजध्यै ।
ऋञ्जसानः पुरुवार उक्थैरेन्द्रं कृण्वीत सदनेषु होता

4.21.6 धिषा यदि धिषण्यन्तः सरण्यान्सदन्तो अद्रिमौशिजस्य गोहे ।
आ दुरोषाः पास्त्यस्य होता यो नो महान्संवरणेषु वह्निः

4.21.7 सत्रा यदीं भार्वरस्य वृष्णः सिषक्ति शुष्म स्तुवते भराय ।
गुहा यदीमौशिजस्य गोहे प्र यद्धिये प्रायसे मदाय

4.21.8 वि यद्वरांसि पर्वतस्य वृण्वे पयोभिर्जिन्वे अपां जवांसि ।
विदद्गौरस्य गवयस्य गोहे यदी वाजाय सुध्यो वहन्ति

4.21.9 भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी प्रयन्तारा स्तुवते राध इन्द्र ।
का ते निषत्तिः किमु नो ममत्सि किं नोदुदु हर्षसे दातवा उ

4.21.10 एवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राड्ढन्ता वृत्रं वरिवः पूरवे कः ।
पुरुष्टुत क्रत्वा नः शग्धि रायो भक्षीय तेऽवसो दैव्यस्य

4.21.11 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.२२
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

4.22.1 यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् ।
ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति

4.22.2 वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् ।
श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये

4.22.3 यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः ।
दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम

4.22.4 विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौरृष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः ।
आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः

4.22.5 ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या ।
यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः

4.22.6 ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः ।
अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त

4.22.7 अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः ।
यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै

4.22.8 पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः ।
अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः

4.22.9 अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि ।
अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य

4.22.10 अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् ।
अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः

4.22.11 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.२३
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ८-१० ऋतं वा। त्रिष्टुप्

4.23.1 कथा महामवृधत्कस्य होतुर्यज्ञं जुषाणो अभि सोममूधः ।
पिबन्नुशानो जुषमाणो अन्धो ववक्ष ऋष्वः शुचते धनाय

4.23.2 को अस्य वीरः सधमादमाप समानंश सुमतिभिः को अस्य ।
कदस्य चित्रं चिकिते कदूती वृधे भुवच्छशमानस्य यज्योः

4.23.3 कथा शृणोति हूयमानमिन्द्रः कथा शृण्वन्नवसामस्य वेद ।
का अस्य पूर्वीरुपमातयो ह कथैनमाहुः पपुरिं जरित्रे

4.23.4 कथा सबाधः शशमानो अस्य नशदभि द्रविणं दीध्यानः ।
देवो भुवन्नवेदा म ऋतानां नमो जगृभ्वाँ अभि यज्जुजोषत्

4.23.5 कथा कदस्या उषसो व्युष्टौ देवो मर्तस्य सख्यं जुजोष ।
कथा कदस्य सख्यं सखिभ्यो ये अस्मिन्कामं सुयुजं ततस्रे

4.23.6 किमादमत्रं सख्यं सखिभ्यः कदा नु ते भ्रात्रं प्र ब्रवाम ।
श्रिये सुदृशो वपुरस्य सर्गाः स्वर्ण चित्रतममिष आ गोः

4.23.7 द्रुहं जिघांसन्ध्वरसमनिन्द्रां तेतिक्ते तिग्मा तुजसे अनीका ।
ऋणा चिद्यत्र ऋणया न उग्रो दूरे अज्ञाता उषसो बबाधे

4.23.8 ऋतस्य हि शुरुधः सन्ति पूर्वीरृतस्य धीतिर्वृजिनानि हन्ति ।
ऋतस्य श्लोको बधिरा ततर्द कर्णा बुधानः शुचमान आयोः

4.23.9 ऋतस्य दृळ्हा धरुणानि सन्ति पुरूणि चन्द्रा वपुषे वपूंषि ।
ऋतेन दीर्घमिषणन्त पृक्ष ऋतेन गाव ऋतमा विवेशुः

4.23.10 ऋतं येमान ऋतमिद्वनोत्यृतस्य शुष्मस्तुरया उ गव्युः ।
ऋताय पृथ्वी बहुले गभीरे ऋताय धेनू परमे दुहाते

4.23.11 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.२४
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, १० अनुष्टुप्

4.24.1 का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् ।
ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः

4.24.2 स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः ।
स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात्

4.24.3 तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् ।
मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ

4.24.4 क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ ।
सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके

4.24.5 आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् ।
आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै

4.24.6 कृणोत्यस्मै वरिवो य इत्थेन्द्राय सोममुशते सुनोति ।
सध्रीचीनेन मनसाविवेनन्तमित्सखायं कृणुते समत्सु

4.24.7 य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः ।
प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः

4.24.8 यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः ।
अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः

4.24.9 भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् ।
स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम्

4.24.10 क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः ।
यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत्

4.24.11 नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः ।
अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

सूक्तम् ४.२५
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

4.25.1 को अद्य नर्यो देवकाम उशन्निन्द्रस्य सख्यं जुजोष ।
को वा महेऽवसे पार्याय समिद्धे अग्नौ सुतसोम ईट्टे

4.25.2 को नानाम वचसा सोम्याय मनायुर्वा भवति वस्त उस्राः ।
क इन्द्रस्य युज्यं कः सखित्वं को भ्रात्रं वष्टि कवये क ऊती

4.25.3 को देवानामवो अद्या वृणीते क आदित्याँ अदितिं ज्योतिरीट्टे ।
कस्याश्विनाविन्द्रो अग्निः सुतस्यांशोः पिबन्ति मनसाविवेनम्

4.25.4 तस्मा अग्निर्भारतः शर्म यंसज्ज्योक्पश्यात्सूर्यमुच्चरन्तम् ।
य इन्द्राय सुनवामेत्याह नरे नर्याय नृतमाय नृणाम्

4.25.5 न तं जिनन्ति बहवो न दभ्रा उर्वस्मा अदितिः शर्म यंसत् ।
प्रियः सुकृत्प्रिय इन्द्रे मनायुः प्रियः सुप्रावीः प्रियो अस्य सोमी

4.25.6 सुप्राव्यः प्राशुषाळेष वीरः सुष्वेः पक्तिं कृणुते केवलेन्द्रः ।
नासुष्वेरापिर्न सखा न जामिर्दुष्प्राव्योऽवहन्तेदवाचः

4.25.7 न रेवता पणिना सख्यमिन्द्रोऽसुन्वता सुतपाः सं गृणीते ।
आस्य वेदः खिदति हन्ति नग्नं वि सुष्वये पक्तये केवलो भूत्

4.25.8 इन्द्रं परेऽवरे मध्यमास इन्द्रं यान्तोऽवसितास इन्द्रम् ।
इन्द्रं क्षियन्त उत युध्यमाना इन्द्रं नरो वाजयन्तो हवन्ते

सूक्तम् ४.२६
ऋषिः: वामदेवो गौतमः, १- ३ इन्द्रो वा। । अनुक्रमणिका: दे. १ - ३ इन्द्रः, आत्मा वा, ४ - ७ श्येनः। त्रिष्टुप्

4.26.1 अहं मनुरभवं सूर्यश्चाहं कक्षीवाँ ऋषिरस्मि विप्रः ।
अहं कुत्समार्जुनेयं न्यृञ्जेऽहं कविरुशना पश्यता मा

4.26.2 अहं भूमिमददामार्यायाहं वृष्टिं दाशुषे मर्त्याय ।
अहमपो अनयं वावशाना मम देवासो अनु केतमायन्

4.26.3 अहं पुरो मन्दसानो व्यैरं नव साकं नवतीः शम्बरस्य ।
शततमं वेश्यं सर्वताता दिवोदासमतिथिग्वं यदावम्

4.26.4 प्र सु ष विभ्यो मरुतो विरस्तु प्र श्येनः श्येनेभ्य आशुपत्वा ।
अचक्रया यत्स्वधया सुपर्णो हव्यं भरन्मनवे देवजुष्टम्

4.26.5 भरद्यदि विरतो वेविजानः पथोरुणा मनोजवा असर्जि ।
तूयं ययौ मधुना सोम्येनोत श्रवो विविदे श्येनो अत्र

4.26.6 ऋजीपी श्येनो ददमानो अंशुं परावतः शकुनो मन्द्रं मदम् ।
सोमं भरद्दादृहाणो देवावान्दिवो अमुष्मादुत्तरादादाय

4.26.7 आदाय श्येनो अभरत्सोमं सहस्रं सवाँ अयुतं च साकम् ।
अत्रा पुरंधिरजहादरातीर्मदे सोमस्य मूरा अमूरः

सूक्तम् ४.२७
ऋषिः: वामदेवो गौतमः। । अनुक्रमणिका: दे. श्येनः, ५ इन्द्रो वा। त्रिष्टुप्, ५ शक्वरी।

4.27.1 गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा ।
शतं मा पुर आयसीररक्षन्नध श्येनो जवसा निरदीयम्

4.27.2 न घा स मामप जोषं जभाराभीमास त्वक्षसा वीर्येण ।
ईर्मा पुरंधिरजहादरातीरुत वाताँ अतरच्छूशुवानः

4.27.3 अव यच्छ्येनो अस्वनीदध द्योर्वि यद्यदि वात ऊहुः पुरंधिम् ।
सृजद्यदस्मा अव ह क्षिपज्ज्यां कृशानुरस्ता मनसा भुरण्यन्

4.27.4 ऋजिप्य ईमिन्द्रावतो न भुज्युं श्येनो जभार बृहतो अधि ष्णोः ।
अन्तः पतत्पतत्र्यस्य पर्णमध यामनि प्रसितस्य तद्वेः

4.27.5 अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तमापिप्यानं मघवा शुक्रमन्धः ।
अध्वर्युभिः प्रयतं मध्वो अग्रमिन्द्रो मदाय प्रति धत्पिबध्यै शूरो मदाय प्रति धत्पिबध्यै

सूक्तम् ४.२८
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, इन्द्रासोमौ वा।। त्रिष्टुप्

4.28.1 त्वा युजा तव तत्सोम सख्य इन्द्रो अपो मनवे सस्रुतस्कः ।
अहन्नहिमरिणात्सप्त सिन्धूनपावृणोदपिहितेव खानि

4.28.2 त्वा युजा नि खिदत्सूर्यस्येन्द्रश्चक्रं सहसा सद्य इन्दो ।
अधि ष्णुना बृहता वर्तमानं महो द्रुहो अप विश्वायु धायि

4.28.3 अहन्निन्द्रो अदहदग्निरिन्दो पुरा दस्यून्मध्यंदिनादभीके ।
दुर्गे दुरोणे क्रत्वा न यातां पुरू सहस्रा शर्वा नि बर्हीत्

4.28.4 विश्वस्मात्सीमधमाँ इन्द्र दस्यून्विशो दासीरकृणोरप्रशस्ताः ।
अबाधेथाममृणतं नि शत्रूनविन्देथामपचितिं वधत्रैः

4.28.5 एवा सत्यं मघवाना युवं तदिन्द्रश्च सोमोर्वमश्व्यं गोः ।
आदर्दृतमपिहितान्यश्ना रिरिचथुः क्षाश्चित्ततृदाना

सूक्तम् ४.२९
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

4.29.1 आ न स्तुत उप वाजेभिरूती इन्द्र याहि हरिभिर्मन्दसानः ।
तिरश्चिदर्यः सवना पुरूण्याङ्गूषेभिर्गृणानः सत्यराधाः

4.29.2 आ हि ष्मा याति नर्यश्चिकित्वान्हूयमानः सोतृभिरुप यज्ञम् ।
स्वश्वो यो अभीरुर्मन्यमानः सुष्वाणेभिर्मदति सं ह वीरैः

4.29.3 श्रावयेदस्य कर्णा वाजयध्यै जुष्टामनु प्र दिशं मन्दयध्यै ।
उद्वावृषाणो राधसे तुविष्मान्करन्न इन्द्रः सुतीर्थाभयं च

4.29.4 अच्छा यो गन्ता नाधमानमूती इत्था विप्रं हवमानं गृणन्तम् ।
उप त्मनि दधानो धुर्याशून्सहस्राणि शतानि वज्रबाहुः

4.29.5 त्वोतासो मघवन्निन्द्र विप्रा वयं ते स्याम सूरयो गृणन्तः ।
भेजानासो बृहद्दिवस्य राय आकाय्यस्य दावने पुरुक्षोः

सूक्तम् ४.३०
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ९-११ इन्द्रौषसौ। गायत्री ८, २४ अनुष्टुप्

4.30.1 नकिरिन्द्र त्वदुत्तरो न ज्यायाँ अस्ति वृत्रहन् ।
नकिरेवा यथा त्वम्

4.30.2 सत्रा ते अनु कृष्टयो विश्वा चक्रेव वावृतुः ।
सत्रा महाँ असि श्रुतः

4.30.3 विश्वे चनेदना त्वा देवास इन्द्र युयुधुः ।
यदहा नक्तमातिरः

4.30.4 यत्रोत बाधितेभ्यश्चक्रं कुत्साय युध्यते ।
मुषाय इन्द्र सूर्यम्

4.30.5 यत्र देवाँ ऋघायतो विश्वाँ अयुध्य एक इत् ।
त्वमिन्द्र वनूँरहन्

4.30.6 यत्रोत मर्त्याय कमरिणा इन्द्र सूर्यम् ।
प्रावः शचीभिरेतशम्

4.30.7 किमादुतासि वृत्रहन्मघवन्मन्युमत्तमः ।
अत्राह दानुमातिरः

4.30.8 एतद्घेदुत वीर्यमिन्द्र चकर्थ पौंस्यम् ।
स्त्रियं यद्दुर्हणायुवं वधीर्दुहितरं दिवः

4.30.9 दिवश्चिद्घा दुहितरं महान्महीयमानाम् ।
उषासमिन्द्र सं पिणक्

4.30.10 अपोषा अनसः सरत्सम्पिष्टादह बिभ्युषी ।
नि यत्सीं शिश्नथद्वृषा

4.30.11 एतदस्या अनः शये सुसम्पिष्टं विपाश्या ।
ससार सीं परावतः

4.30.12 उत सिन्धुं विबाल्यं वितस्थानामधि क्षमि ।
परि ष्ठा इन्द्र मायया

4.30.13 उत शुष्णस्य धृष्णुया प्र मृक्षो अभि वेदनम् ।
पुरो यदस्य सम्पिणक्

4.30.14 उत दासं कौलितरं बृहतः पर्वतादधि ।
अवाहन्निन्द्र शम्बरम्

4.30.15 उत दासस्य वर्चिनः सहस्राणि शतावधीः ।
अधि पञ्च प्रधीँरिव

4.30.16 उत त्यं पुत्रमग्रुवः परावृक्तं शतक्रतुः ।
उक्थेष्विन्द्र आभजत्

4.30.17 उत त्या तुर्वशायदू अस्नातारा शचीपतिः ।
इन्द्रो विद्वाँ अपारयत्

4.30.18 उत त्या सद्य आर्या सरयोरिन्द्र पारतः ।
अर्णाचित्ररथावधीः

4.30.19 अनु द्वा जहिता नयोऽन्धं श्रोणं च वृत्रहन् ।
न तत्ते सुम्नमष्टवे

4.30.20 शतमश्मन्मयीनां पुरामिन्द्रो व्यास्यत् ।
दिवोदासाय दाशुषे

4.30.21 अस्वापयद्दभीतये सहस्रा त्रिंशतं हथैः ।
दासानामिन्द्रो मायया

4.30.22 स घेदुतासि वृत्रहन्समान इन्द्र गोपतिः ।
यस्ता विश्वानि चिच्युषे

4.30.23 उत नूनं यदिन्द्रियं करिष्या इन्द्र पौंस्यम् ।
अद्या नकिष्टदा मिनत्

4.30.24 वामंवामं त आदुरे देवो ददात्वर्यमा ।
वामं पूषा वामं भगो वामं देवः करूळती

सूक्तम् ४.३१
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री, ३ पादनिचृत्

4.31.1 कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा ।
कया शचिष्ठया वृता

4.31.2 कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः ।
दृळ्हा चिदारुजे वसु

4.31.3 अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् ।
शतं भवास्यूतिभिः

4.31.4 अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तमर्वतः ।
नियुद्भिश्चर्षणीनाम्

4.31.5 प्रवता हि क्रतूनामा हा पदेव गच्छसि ।
अभक्षि सूर्ये सचा

4.31.6 सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे ।
अध त्वे अध सूर्ये

4.31.7 उत स्मा हि त्वामाहुरिन्मघवानं शचीपते ।
दातारमविदीधयुम्

4.31.8 उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते ।
पुरू चिन्मंहसे वसु

4.31.9 नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुरः ।
न च्यौत्नानि करिष्यतः

4.31.10 अस्माँ अवन्तु ते शतमस्मान्सहस्रमूतयः ।
अस्मान्विश्वा अभिष्टयः

4.31.11 अस्माँ इहा वृणीष्व सख्याय स्वस्तये ।
महो राये दिवित्मते

4.31.12 अस्माँ अविड्ढि विश्वहेन्द्र राया परीणसा ।
अस्मान्विश्वाभिरूतिभिः

4.31.13 अस्मभ्यं ताँ अपा वृधि व्रजाँ अस्तेव गोमतः ।
नवाभिरिन्द्रोतिभिः

4.31.14 अस्माकं धृष्णुया रथो द्युमाँ इन्द्रानपच्युतः ।
गव्युरश्वयुरीयते

4.31.15 अस्माकमुत्तमं कृधि श्रवो देवेषु सूर्य ।
वर्षिष्ठं द्यामिवोपरि

सूक्तम् ४.३२
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, २३-२४ इन्द्राश्वौ। गायत्री

4.32.1 आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि ।
महान्महीभिरूतिभिः

4.32.2 भृमिश्चिद्घासि तूतुजिरा चित्र चित्रिणीष्वा ।
चित्रं कृणोष्यूतये

4.32.3 दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं हंसि व्राधन्तमोजसा ।
सखिभिर्ये त्वे सचा

4.32.4 वयमिन्द्र त्वे सचा वयं त्वाभि नोनुमः ।
अस्माँअस्माँ इदुदव

4.32.5 स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः ।
अनाधृष्टाभिरा गहि

4.32.6 भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः ।
युजो वाजाय घृष्वये

4.32.7 त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः ।
स नो यन्धि महीमिषम्

4.32.8 न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ।
स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः

4.32.9 अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने ।
इन्द्र वाजाय घृष्वये

4.32.10 प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः ।
पुरो दासीरभीत्य

4.32.11 ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या ।
सुतेष्विन्द्र गिर्वणः

4.32.12 अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः ।
ऐषु धा वीरवद्यशः

4.32.13 यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् ।
तं त्वा वयं हवामहे

4.32.14 अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः ।
सोमानामिन्द्र सोमपाः

4.32.15 अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु ।
अर्वागा वर्तया हरी

4.32.16 पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः ।
वधूयुरिव योषणाम्

4.32.17 सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे ।
शतं सोमस्य खार्यः

4.32.18 सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि ।
अस्मत्रा राध एतु ते

4.32.19 दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि ।
भूरिदा असि वृत्रहन्

4.32.20 भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर ।
भूरि घेदिन्द्र दित्ससि

4.32.21 भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् ।
आ नो भजस्व राधसि

4.32.22 प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् ।
माभ्यां गा अनु शिश्रथः

4.32.23 कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके ।
बभ्रू यामेषु शोभेते

4.32.24 अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे ।
बभ्रू यामेष्वस्रिधा

सूक्तम् ४.३३
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। त्रिष्टुप्

4.33.1 प्र ऋभुभ्यो दूतमिव वाचमिष्य उपस्तिरे श्वैतरीं धेनुमीळे ।
ये वातजूतास्तरणिभिरेवैः परि द्यां सद्यो अपसो बभूवुः

4.33.2 यदारमक्रन्नृभवः पितृभ्यां परिविष्टी वेषणा दंसनाभिः ।
आदिद्देवानामुप सख्यमायन्धीरासः पुष्टिमवहन्मनायै

4.33.3 पुनर्ये चक्रुः पितरा युवाना सना यूपेव जरणा शयाना ।
ते वाजो विभ्वाँ ऋभुरिन्द्रवन्तो मधुप्सरसो नोऽवन्तु यज्ञम्

4.33.4 यत्संवत्समृभवो गामरक्षन्यत्संवत्समृभवो मा अपिंशन् ।
यत्संवत्समभरन्भासो अस्यास्ताभिः शमीभिरमृतत्वमाशुः

4.33.5 ज्येष्ठ आह चमसा द्वा करेति कनीयान्त्रीन्कृणवामेत्याह ।
कनिष्ठ आह चतुरस्करेति त्वष्ट ऋभवस्तत्पनयद्वचो वः

4.33.6 सत्यमूचुर्नर एवा हि चक्रुरनु स्वधामृभवो जग्मुरेताम् ।
विभ्राजमानाँश्चमसाँ अहेवावेनत्त्वष्टा चतुरो ददृश्वान्

4.33.7 द्वादश द्यून्यदगोह्यस्यातिथ्ये रणन्नृभवः ससन्तः ।
सुक्षेत्राकृण्वन्ननयन्त सिन्धून्धन्वातिष्ठन्नोषधीर्निम्नमापः

4.33.8 रथं ये चक्रुः सुवृतं नरेष्ठां ये धेनुं विश्वजुवं विश्वरूपाम् ।
त आ तक्षन्त्वृभवो रयिं नः स्ववसः स्वपसः सुहस्ताः

4.33.9 अपो ह्येषामजुषन्त देवा अभि क्रत्वा मनसा दीध्यानाः ।
वाजो देवानामभवत्सुकर्मेन्द्रस्य ऋभुक्षा वरुणस्य विभ्वा

4.33.10 ये हरी मेधयोक्था मदन्त इन्द्राय चक्रुः सुयुजा ये अश्वा ।
ते रायस्पोषं द्रविणान्यस्मे धत्त ऋभवः क्षेमयन्तो न मित्रम्

4.33.11 इदाह्नः पीतिमुत वो मदं धुर्न ऋते श्रान्तस्य सख्याय देवाः ।
ते नूनमस्मे ऋभवो वसूनि तृतीये अस्मिन्सवने दधात

सूक्तम् ४.३४
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। त्रिष्टुप्

4.34.1 ऋभुर्विभ्वा वाज इन्द्रो नो अच्छेमं यज्ञं रत्नधेयोप यात ।
इदा हि वो धिषणा देव्यह्नामधात्पीतिं सं मदा अग्मता वः

4.34.2 विदानासो जन्मनो वाजरत्ना उत ऋतुभिरृभवो मादयध्वम् ।
सं वो मदा अग्मत सं पुरंधिः सुवीरामस्मे रयिमेरयध्वम्

4.34.3 अयं वो यज्ञ ऋभवोऽकारि यमा मनुष्वत्प्रदिवो दधिध्वे ।
प्र वोऽच्छा जुजुषाणासो अस्थुरभूत विश्वे अग्रियोत वाजाः

4.34.4 अभूदु वो विधते रत्नधेयमिदा नरो दाशुषे मर्त्याय ।
पिबत वाजा ऋभवो ददे वो महि तृतीयं सवनं मदाय

4.34.5 आ वाजा यातोप न ऋभुक्षा महो नरो द्रविणसो गृणानाः ।
आ वः पीतयोऽभिपित्वे अह्नामिमा अस्तं नवस्व इव ग्मन्

4.34.6 आ नपातः शवसो यातनोपेमं यज्ञं नमसा हूयमानाः ।
सजोषसः सूरयो यस्य च स्थ मध्वः पात रत्नधा इन्द्रवन्तः

4.34.7 सजोषा इन्द्र वरुणेन सोमं सजोषाः पाहि गिर्वणो मरुद्भिः ।
अग्रेपाभिरृतुपाभिः सजोषा ग्नास्पत्नीभी रत्नधाभिः सजोषाः

4.34.8 सजोषस आदित्यैर्मादयध्वं सजोषस ऋभवः पर्वतेभिः ।
सजोषसो दैव्येना सवित्रा सजोषसः सिन्धुभी रत्नधेभिः

4.34.9 ये अश्विना ये पितरा य ऊती धेनुं ततक्षुरृभवो ये अश्वा ।
ये अंसत्रा य ऋधग्रोदसी ये विभ्वो नरः स्वपत्यानि चक्रुः

4.34.10 ये गोमन्तं वाजवन्तं सुवीरं रयिं धत्थ वसुमन्तं पुरुक्षुम् ।
ते अग्रेपा ऋभवो मन्दसाना अस्मे धत्त ये च रातिं गृणन्ति

4.34.11 नापाभूत न वोऽतीतृषामानिःशस्ता ऋभवो यज्ञे अस्मिन् ।
समिन्द्रेण मदथ सं मरुद्भिः सं राजभी रत्नधेयाय देवाः

सूक्तम् ४.३५
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। त्रिष्टुप्

4.35.1 इहोप यात शवसो नपातः सौधन्वना ऋभवो माप भूत ।
अस्मिन्हि वः सवने रत्नधेयं गमन्त्विन्द्रमनु वो मदासः

4.35.2 आगन्नृभूणामिह रत्नधेयमभूत्सोमस्य सुषुतस्य पीतिः ।
सुकृत्यया यत्स्वपस्यया चँ एकं विचक्र चमसं चतुर्धा

4.35.3 व्यकृणोत चमसं चतुर्धा सखे वि शिक्षेत्यब्रवीत ।
अथैत वाजा अमृतस्य पन्थां गणं देवानामृभवः सुहस्ताः

4.35.4 किम्मयः स्विच्चमस एष आस यं काव्येन चतुरो विचक्र ।
अथा सुनुध्वं सवनं मदाय पात ऋभवो मधुनः सोम्यस्य

4.35.5 शच्याकर्त पितरा युवाना शच्याकर्त चमसं देवपानम् ।
शच्या हरी धनुतरावतष्टेन्द्रवाहावृभवो वाजरत्नाः

4.35.6 यो वः सुनोत्यभिपित्वे अह्नां तीव्रं वाजासः सवनं मदाय ।
तस्मै रयिमृभवः सर्ववीरमा तक्षत वृषणो मन्दसानाः

4.35.7 प्रातः सुतमपिबो हर्यश्व माध्यंदिनं सवनं केवलं ते ।
समृभुभिः पिबस्व रत्नधेभिः सखीँर्याँ इन्द्र चकृषे सुकृत्या

4.35.8 ये देवासो अभवता सुकृत्या श्येना इवेदधि दिवि निषेद ।
ते रत्नं धात शवसो नपातः सौधन्वना अभवतामृतासः

4.35.9 यत्तृतीयं सवनं रत्नधेयमकृणुध्वं स्वपस्या सुहस्ताः ।
तदृभवः परिषिक्तं व एतत्सं मदेभिरिन्द्रियेभिः पिबध्वम्

सूक्तम् ४.३६
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। जगती, ९ त्रिष्टुप्

4.36.1 अनश्वो जातो अनभीशुरुक्थ्यो रथस्त्रिचक्रः परि वर्तते रजः ।
महत्तद्वो देव्यस्य प्रवाचनं द्यामृभवः पृथिवीं यच्च पुष्यथ

4.36.2 रथं ये चक्रुः सुवृतं सुचेतसोऽविह्वरन्तं मनसस्परि ध्यया ।
ताँ ऊ न्वस्य सवनस्य पीतय आ वो वाजा ऋभवो वेदयामसि

4.36.3 तद्वो वाजा ऋभवः सुप्रवाचनं देवेषु विभ्वो अभवन्महित्वनम् ।
जिव्री यत्सन्ता पितरा सनाजुरा पुनर्युवाना चरथाय तक्षथ

4.36.4 एकं वि चक्र चमसं चतुर्वयं निश्चर्मणो गामरिणीत धीतिभिः ।
अथा देवेष्वमृतत्वमानश श्रुष्टी वाजा ऋभवस्तद्व उक्थ्यम्

4.36.5 ऋभुतो रयिः प्रथमश्रवस्तमो वाजश्रुतासो यमजीजनन्नरः ।
विभ्वतष्टो विदथेषु प्रवाच्यो यं देवासोऽवथा स विचर्षणिः

4.36.6 स वाज्यर्वा स ऋषिर्वचस्यया स शूरो अस्ता पृतनासु दुष्टरः ।
स रायस्पोषं स सुवीर्यं दधे यं वाजो विभ्वाँ ऋभवो यमाविषुः

4.36.7 श्रेष्ठं वः पेशो अधि धायि दर्शतं स्तोमो वाजा ऋभवस्तं जुजुष्टन ।
धीरासो हि ष्ठा कवयो विपश्चितस्तान्व एना ब्रह्मणा वेदयामसि

4.36.8 यूयमस्मभ्यं धिषणाभ्यस्परि विद्वांसो विश्वा नर्याणि भोजना ।
द्युमन्तं वाजं वृषशुष्ममुत्तममा नो रयिमृभवस्तक्षता वयः

4.36.9 इह प्रजामिह रयिं रराणा इह श्रवो वीरवत्तक्षता नः ।
येन वयं चितयेमात्यन्यान्तं वाजं चित्रमृभवो ददा नः

सूक्तम् ४.३७
ऋषिः: वामदेवो गौतमः। । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः। त्रिष्टुप्, ५-८ अनुष्टुप् ।

4.37.1 उप नो वाजा अध्वरमृभुक्षा देवा यात पथिभिर्देवयानैः ।
यथा यज्ञं मनुषो विक्ष्वासु दधिध्वे रण्वाः सुदिनेष्वह्नाम्

4.37.2 ते वो हृदे मनसे सन्तु यज्ञा जुष्टासो अद्य घृतनिर्णिजो गुः ।
प्र वः सुतासो हरयन्त पूर्णाः क्रत्वे दक्षाय हर्षयन्त पीताः

4.37.3 त्र्युदायं देवहितं यथा व स्तोमो वाजा ऋभुक्षणो ददे वः ।
जुह्वे मनुष्वदुपरासु विक्षु युष्मे सचा बृहद्दिवेषु सोमम्

4.37.4 पीवोअश्वाः शुचद्रथा हि भूतायःशिप्रा वाजिनः सुनिष्काः ।
इन्द्रस्य सूनो शवसो नपातोऽनु वश्चेत्यग्रियं मदाय

4.37.5 ऋभुमृभुक्षणो रयिं वाजे वाजिन्तमं युजम् ।
इन्द्रस्वन्तं हवामहे सदासातममश्विनम्

4.37.6 सेदृभवो यमवथ यूयमिन्द्रश्च मर्त्यम् ।
स धीभिरस्तु सनिता मेधसाता सो अर्वता

4.37.7 वि नो वाजा ऋभुक्षणः पथश्चितन यष्टवे ।
अस्मभ्यं सूरय स्तुता विश्वा आशास्तरीषणि

4.37.8 तं नो वाजा ऋभुक्षण इन्द्र नासत्या रयिम् ।
समश्वं चर्षणिभ्य आ पुरु शस्त मघत्तये

सूक्तम् ४.३८
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । । अनुक्रमणिका: दे. दधिक्रा, १ द्यावापृथिवी। त्रिष्टुप्

4.38.1 उतो हि वां दात्रा सन्ति पूर्वा या पूरुभ्यस्त्रसदस्युर्नितोशे ।
क्षेत्रासां ददथुरुर्वरासां घनं दस्युभ्यो अभिभूतिमुग्रम्

4.38.2 उत वाजिनं पुरुनिष्षिध्वानं दधिक्रामु ददथुर्विश्वकृष्टिम् ।
ऋजिप्यं श्येनं प्रुषितप्सुमाशुं चर्कृत्यमर्यो नृपतिं न शूरम्

4.38.3 यं सीमनु प्रवतेव द्रवन्तं विश्वः पूरुर्मदति हर्षमाणः ।
पड्भिर्गृध्यन्तं मेधयुं न शूरं रथतुरं वातमिव ध्रजन्तम्

4.38.4 यः स्मारुन्धानो गध्या समत्सु सनुतरश्चरति गोषु गच्छन् ।
आविरृजीको विदथा निचिक्यत्तिरो अरतिं पर्याप आयोः

4.38.5 उत स्मैनं वस्त्रमथिं न तायुमनु क्रोशन्ति क्षितयो भरेषु ।
नीचायमानं जसुरिं न श्येनं श्रवश्चाच्छा पशुमच्च यूथम्

4.38.6 उत स्मासु प्रथमः सरिष्यन्नि वेवेति श्रेणिभी रथानाम् ।
स्रजं कृण्वानो जन्यो न शुभ्वा रेणुं रेरिहत्किरणं ददश्वान्

4.38.7 उत स्य वाजी सहुरिरृतावा शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये ।
तुरं यतीषु तुरयन्नृजिप्योऽधि भ्रुवोः किरते रेणुमृञ्जन्

4.38.8 उत स्मास्य तन्यतोरिव द्योरृघायतो अभियुजो भयन्ते ।
यदा सहस्रमभि षीमयोधीद्दुर्वर्तुः स्मा भवति भीम ऋञ्जन्

4.38.9 उत स्मास्य पनयन्ति जना जूतिं कृष्टिप्रो अभिभूतिमाशोः ।
उतैनमाहुः समिथे वियन्तः परा दधिक्रा असरत्सहस्रैः

4.38.10 आ दधिक्राः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस्ततान ।
सहस्रसाः शतसा वाज्यर्वा पृणक्तु मध्वा समिमा वचांसि

सूक्तम् ४.३९
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. दधिक्राः। त्रिष्टुप्, ६ अनुष्टुप्

4.39.1 आशुं दधिक्रां तमु नु ष्टवाम दिवस्पृथिव्या उत चर्किराम ।
उच्छन्तीर्मामुषसः सूदयन्त्वति विश्वानि दुरितानि पर्षन्

4.39.2 महश्चर्कर्म्यर्वतः क्रतुप्रा दधिक्राव्णः पुरुवारस्य वृष्णः ।
यं पूरुभ्यो दीदिवांसं नाग्निं ददथुर्मित्रावरुणा ततुरिम्

4.39.3 यो अश्वस्य दधिक्राव्णो अकारीत्समिद्धे अग्ना उषसो व्युष्टौ ।
अनागसं तमदितिः कृणोतु स मित्रेण वरुणेना सजोषाः

4.39.4 दधिक्राव्ण इष ऊर्जो महो यदमन्महि मरुतां नाम भद्रम् ।
स्वस्तये वरुणं मित्रमग्निं हवामह इन्द्रं वज्रबाहुम्

4.39.5 इन्द्रमिवेदुभये वि ह्वयन्त उदीराणा यज्ञमुपप्रयन्तः ।
दधिक्रामु सूदनं मर्त्याय ददथुर्मित्रावरुणा नो अश्वम्

4.39.6 दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः ।
सुरभि नो मुखा करत्प्र ण आयूंषि तारिषत्

सूक्तम् ४.४०
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. दधिक्राः, ५ सूर्यः। जगती, १ त्रिष्टुप्

4.40.1 दधिक्राव्ण इदु नु चर्किराम विश्वा इन्मामुषसः सूदयन्तु ।
अपामग्नेरुषसः सूर्यस्य बृहस्पतेराङ्गिरसस्य जिष्णोः

4.40.2 सत्वा भरिषो गविषो दुवन्यसच्छ्रवस्यादिष उषसस्तुरण्यसत् ।
सत्यो द्रवो द्रवरः पतंगरो दधिक्रावेषमूर्जं स्वर्जनत्

4.40.3 उत स्मास्य द्रवतस्तुरण्यतः पर्णं न वेरनु वाति प्रगर्धिनः ।
श्येनस्येव ध्रजतो अङ्कसं परि दधिक्राव्णः सहोर्जा तरित्रतः

4.40.4 उत स्य वाजी क्षिपणिं तुरण्यति ग्रीवायां बद्धो अपिकक्ष आसनि ।
क्रतुं दधिक्रा अनु संतवीत्वत्पथामङ्कांस्यन्वापनीफणत्

4.40.5 हंसः शुचिषद्वसुरन्तरिक्षसद्धोता वेदिषदतिथिर्दुरोणसत् ।
नृषद्वरसदृतसद्व्योमसदब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतम्

सूक्तम् ४.४१
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। त्रिष्टुप्

4.41.1 इन्द्रा को वां वरुणा सुम्नमाप स्तोमो हविष्माँ अमृतो न होता ।
यो वां हृदि क्रतुमाँ अस्मदुक्तः पस्पर्शदिन्द्रावरुणा नमस्वान्

4.41.2 इन्द्रा ह यो वरुणा चक्र आपी देवौ मर्तः सख्याय प्रयस्वान् ।
स हन्ति वृत्रा समिथेषु शत्रूनवोभिर्वा महद्भिः स प्र शृण्वे

4.41.3 इन्द्रा ह रत्नं वरुणा धेष्ठेत्था नृभ्यः शशमानेभ्यस्ता ।
यदी सखाया सख्याय सोमैः सुतेभिः सुप्रयसा मादयैते

4.41.4 इन्द्रा युवं वरुणा दिद्युमस्मिन्नोजिष्ठमुग्रा नि वधिष्टं वज्रम् ।
यो नो दुरेवो वृकतिर्दभीतिस्तस्मिन्मिमाथामभिभूत्योजः

4.41.5 इन्द्रा युवं वरुणा भूतमस्या धियः प्रेतारा वृषभेव धेनोः ।
सा नो दुहीयद्यवसेव गत्वी सहस्रधारा पयसा मही गौः

4.41.6 तोके हिते तनय उर्वरासु सूरो दृशीके वृषणश्च पौंस्ये ।
इन्द्रा नो अत्र वरुणा स्यातामवोभिर्दस्मा परितक्म्यायाम्

4.41.7 युवामिद्ध्यवसे पूर्व्याय परि प्रभूती गविषः स्वापी ।
वृणीमहे सख्याय प्रियाय शूरा मंहिष्ठा पितरेव शम्भू

4.41.8 ता वां धियोऽवसे वाजयन्तीराजिं न जग्मुर्युवयूः सुदानू ।
श्रिये न गाव उप सोममस्थुरिन्द्रं गिरो वरुणं मे मनीषाः

4.41.9 इमा इन्द्रं वरुणं मे मनीषा अग्मन्नुप द्रविणमिच्छमानाः ।
उपेमस्थुर्जोष्टार इव वस्वो रघ्वीरिव श्रवसो भिक्षमाणाः

4.41.10 अश्व्यस्य त्मना रथ्यस्य पुष्टेर्नित्यस्य रायः पतयः स्याम ।
ता चक्राणा ऊतिभिर्नव्यसीभिरस्मत्रा रायो नियुतः सचन्ताम्

4.41.11 आ नो बृहन्ता बृहतीभिरूती इन्द्र यातं वरुण वाजसातौ ।
यद्दिद्यवः पृतनासु प्रक्रीळान्तस्य वां स्याम सनितार आजेः

सूक्तम् ४.४२
ऋषिः: त्रसदस्युः पौरुकुत्स्यः । अनुक्रमणिका: दे. त्रसदस्युः, ७-१० इन्द्रावरुणौ। त्रिष्टुप्

4.42.1 मम द्विता राष्ट्रं क्षत्रियस्य विश्वायोर्विश्वे अमृता यथा नः ।
क्रतुं सचन्ते वरुणस्य देवा राजामि कृष्टेरुपमस्य वव्रेः

4.42.2 अहं राजा वरुणो मह्यं तान्यसुर्याणि प्रथमा धारयन्त ।
क्रतुं सचन्ते वरुणस्य देवा राजामि कृष्टेरुपमस्य वव्रेः

4.42.3 अहमिन्द्रो वरुणस्ते महित्वोर्वी गभीरे रजसी सुमेके ।
त्वष्टेव विश्वा भुवनानि विद्वान्समैरयं रोदसी धारयं च

4.42.4 अहमपो अपिन्वमुक्षमाणा धारयं दिवं सदन ऋतस्य ।
ऋतेन पुत्रो अदितेरृतावोत त्रिधातु प्रथयद्वि भूम

4.42.5 मां नरः स्वश्वा वाजयन्तो मां वृताः समरणे हवन्ते ।
कृणोम्याजिं मघवाहमिन्द्र इयर्मि रेणुमभिभूत्योजाः

4.42.6 अहं ता विश्वा चकरं नकिर्मा दैव्यं सहो वरते अप्रतीतम् ।
यन्मा सोमासो ममदन्यदुक्थोभे भयेते रजसी अपारे

4.42.7 विदुष्टे विश्वा भुवनानि तस्य ता प्र ब्रवीषि वरुणाय वेधः ।
त्वं वृत्राणि शृण्विषे जघन्वान्त्वं वृताँ अरिणा इन्द्र सिन्धून्

4.42.8 अस्माकमत्र पितरस्त आसन्सप्त ऋषयो दौर्गहे बध्यमाने ।
त आयजन्त त्रसदस्युमस्या इन्द्रं न वृत्रतुरमर्धदेवम्

4.42.9 पुरुकुत्सानी हि वामदाशद्धव्येभिरिन्द्रावरुणा नमोभिः ।
अथा राजानं त्रसदस्युमस्या वृत्रहणं ददथुरर्धदेवम्

4.42.10 राया वयं ससवांसो मदेम हव्येन देवा यवसेन गावः ।
तां धेनुमिन्द्रावरुणा युवं नो विश्वाहा धत्तमनपस्फुरन्तीम्

सूक्तम् ४.४३
ऋषिः: पुरुमीळहाजमीळ्हौ सौहोत्रौ । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्

4.43.1 क उ श्रवत्कतमो यज्ञियानां वन्दारु देवः कतमो जुषाते ।
कस्येमां देवीममृतेषु प्रेष्ठां हृदि श्रेषाम सुष्टुतिं सुहव्याम्

4.43.2 को मृळाति कतम आगमिष्ठो देवानामु कतमः शम्भविष्ठः ।
रथं कमाहुर्द्रवदश्वमाशुं यं सूर्यस्य दुहितावृणीत

4.43.3 मक्षू हि ष्मा गच्छथ ईवतो द्यूनिन्द्रो न शक्तिं परितक्म्यायाम् ।
दिव आजाता दिव्या सुपर्णा कया शचीनां भवथः शचिष्ठा

4.43.4 का वां भूदुपमातिः कया न आश्विना गमथो हूयमाना ।
को वां महश्चित्त्यजसो अभीक उरुष्यतं माध्वी दस्रा न ऊती

4.43.5 उरु वां रथः परि नक्षति द्यामा यत्समुद्रादभि वर्तते वाम् ।
मध्वा माध्वी मधु वां प्रुषायन्यत्सीं वां पृक्षो भुरजन्त पक्वाः

4.43.6 सिन्धुर्ह वां रसया सिञ्चदश्वान्घृणा वयोऽरुषासः परि ग्मन् ।
तदू षु वामजिरं चेति यानं येन पती भवथः सूर्यायाः

4.43.7 इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना ।
उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक्

सूक्तम् ४.४४
ऋषिः: पुरुमीळहाजमीळ्हौ सौहोत्रौ । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्

4.44.1 तं वां रथं वयमद्या हुवेम पृथुज्रयमश्विना संगतिं गोः ।
यः सूर्यां वहति वन्धुरायुर्गिर्वाहसं पुरुतमं वसूयुम्

4.44.2 युवं श्रियमश्विना देवता तां दिवो नपाता वनथः शचीभिः ।
युवोर्वपुरभि पृक्षः सचन्ते वहन्ति यत्ककुहासो रथे वाम्

4.44.3 को वामद्या करते रातहव्य ऊतये वा सुतपेयाय वार्कैः ।
ऋतस्य वा वनुषे पूर्व्याय नमो येमानो अश्विना ववर्तत्

4.44.4 हिरण्ययेन पुरुभू रथेनेमं यज्ञं नासत्योप यातम् ।
पिबाथ इन्मधुनः सोम्यस्य दधथो रत्नं विधते जनाय

4.44.5 आ नो यातं दिवो अच्छा पृथिव्या हिरण्ययेन सुवृता रथेन ।
मा वामन्ये नि यमन्देवयन्तः सं यद्ददे नाभिः पूर्व्या वाम्

4.44.6 नू नो रयिं पुरुवीरं बृहन्तं दस्रा मिमाथामुभयेष्वस्मे ।
नरो यद्वामश्विना स्तोममावन्सधस्तुतिमाजमीळ्हासो अग्मन्

4.44.7 इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना ।
उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक्

सूक्तम् ४.४५
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती, ७ त्रिष्टुप्

4.45.1 एष स्य भानुरुदियर्ति युज्यते रथः परिज्मा दिवो अस्य सानवि ।
पृक्षासो अस्मिन्मिथुना अधि त्रयो दृतिस्तुरीयो मधुनो वि रप्शते

4.45.2 उद्वां पृक्षासो मधुमन्त ईरते रथा अश्वास उषसो व्युष्टिषु ।
अपोर्णुवन्तस्तम आ परीवृतं स्वर्ण शुक्रं तन्वन्त आ रजः

4.45.3 मध्वः पिबतं मधुपेभिरासभिरुत प्रियं मधुने युञ्जाथां रथम् ।
आ वर्तनिं मधुना जिन्वथस्पथो दृतिं वहेथे मधुमन्तमश्विना

4.45.4 हंसासो ये वां मधुमन्तो अस्रिधो हिरण्यपर्णा उहुव उषर्बुधः ।
उदप्रुतो मन्दिनो मन्दिनिस्पृशो मध्वो न मक्षः सवनानि गच्छथः

4.45.5 स्वध्वरासो मधुमन्तो अग्नय उस्रा जरन्ते प्रति वस्तोरश्विना ।
यन्निक्तहस्तस्तरणिर्विचक्षणः सोमं सुषाव मधुमन्तमद्रिभिः

4.45.6 आकेनिपासो अहभिर्दविध्वतः स्वर्ण शुक्रं तन्वन्त आ रजः ।
सूरश्चिदश्वान्युयुजान ईयते विश्वाँ अनु स्वधया चेतथस्पथः

4.45.7 प्र वामवोचमश्विना धियंधा रथः स्वश्वो अजरो यो अस्ति ।
येन सद्यः परि रजांसि याथो हविष्मन्तं तरणिं भोजमच्छ

सूक्तम् ४.४६
ऋषिः: वामदेवो गौतमः, १- ३ इन्द्रो वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रवायू, १ वायुः। गायत्री

4.46.1 अग्रं पिबा मधूनां सुतं वायो दिविष्टिषु ।
त्वं हि पूर्वपा असि

4.46.2 शतेना नो अभिष्टिभिर्नियुत्वाँ इन्द्रसारथिः ।
वायो सुतस्य तृम्पतम्

4.46.3 आ वां सहस्रं हरय इन्द्रवायू अभि प्रयः ।
वहन्तु सोमपीतये

4.46.4 रथं हिरण्यवन्धुरमिन्द्रवायू स्वध्वरम् ।
आ हि स्थाथो दिविस्पृशम्

4.46.5 रथेन पृथुपाजसा दाश्वांसमुप गच्छतम् ।
इन्द्रवायू इहा गतम्

4.46.6 इन्द्रवायू अयं सुतस्तं देवेभिः सजोषसा ।
पिबतं दाशुषो गृहे

4.46.7 इह प्रयाणमस्तु वामिन्द्रवायू विमोचनम् ।
इह वां सोमपीतये

सूक्तम् ४.४७
ऋषिः: वामदेवो गौतमः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रवायू, १ वायुः। अनुष्टुप्।

4.47.1 वायो शुक्रो अयामि ते मध्वो अग्रं दिविष्टिषु ।
आ याहि सोमपीतये स्पार्हो देव नियुत्वता

4.47.2 इन्द्रश्च वायवेषां सोमानां पीतिमर्हथः ।
युवां हि यन्तीन्दवो निम्नमापो न सध्र्यक्

4.47.3 वायविन्द्रश्च शुष्मिणा सरथं शवसस्पती ।
नियुत्वन्ता न ऊतय आ यातं सोमपीतये

4.47.4 या वां सन्ति पुरुस्पृहो नियुतो दाशुषे नरा ।
अस्मे ता यज्ञवाहसेन्द्रवायू नि यच्छतम्

सूक्तम् ४.४८
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । । अनुक्रमणिका: दे. वायुः।। अनुष्टुप्

4.48.1 विहि होत्रा अवीता विपो न रायो अर्यः ।
वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

4.48.2 निर्युवाणो अशस्तीर्नियुत्वाँ इन्द्रसारथिः ।
वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

4.48.3 अनु कृष्णे वसुधिती येमाते विश्वपेशसा ।
वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

4.48.4 वहन्तु त्वा मनोयुजो युक्तासो नवतिर्नव ।
वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये

4.48.5 वायो शतं हरीणां युवस्व पोष्याणाम् ।
उत वा ते सहस्रिणो रथ आ यातु पाजसा

सूक्तम् ४.४९
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राबृहस्पती। गायत्री

4.49.1 इदं वामास्ये हविः प्रियमिन्द्राबृहस्पती ।
उक्थं मदश्च शस्यते

4.49.2 अयं वां परि षिच्यते सोम इन्द्राबृहस्पती ।
चारुर्मदाय पीतये

4.49.3 आ न इन्द्राबृहस्पती गृहमिन्द्रश्च गच्छतम् ।
सोमपा सोमपीतये

4.49.4 अस्मे इन्द्राबृहस्पती रयिं धत्तं शतग्विनम् ।
अश्वावन्तं सहस्रिणम्

4.49.5 इन्द्राबृहस्पती वयं सुते गीर्भिर्हवामहे ।
अस्य सोमस्य पीतये

4.49.6 सोममिन्द्राबृहस्पती पिबतं दाशुषो गृहे ।
मादयेथां तदोकसा

सूक्तम् ४.५०
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. बृहस्पतिः, १०-११ इन्द्राबृहस्पती। त्रिष्टुप्, १० जगती

4.50.1 यस्तस्तम्भ सहसा वि ज्मो अन्तान्बृहस्पतिस्त्रिषधस्थो रवेण ।
तं प्रत्नास ऋषयो दीध्यानाः पुरो विप्रा दधिरे मन्द्रजिह्वम्

4.50.2 धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पते अभि ये नस्ततस्रे ।
पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस्पते रक्षतादस्य योनिम्

4.50.3 बृहस्पते या परमा परावदत आ त ऋतस्पृशो नि षेदुः ।
तुभ्यं खाता अवता अद्रिदुग्धा मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्

4.50.4 बृहस्पतिः प्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन् ।
सप्तास्यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि

4.50.5 स सुष्टुभा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण ।
बृहस्पतिरुस्रिया हव्यसूदः कनिक्रदद्वावशतीरुदाजत्

4.50.6 एवा पित्रे विश्वदेवाय वृष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः ।
बृहस्पते सुप्रजा वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम्

4.50.7 स इद्राजा प्रतिजन्यानि विश्वा शुष्मेण तस्थावभि वीर्येण ।
बृहस्पतिं यः सुभृतं बिभर्ति वल्गूयति वन्दते पूर्वभाजम्

4.50.8 स इत्क्षेति सुधित ओकसि स्वे तस्मा इळा पिन्वते विश्वदानीम् ।
तस्मै विशः स्वयमेवा नमन्ते यस्मिन्ब्रह्मा राजनि पूर्व एति

4.50.9 अप्रतीतो जयति सं धनानि प्रतिजन्यान्युत या सजन्या ।
अवस्यवे यो वरिवः कृणोति ब्रह्मणे राजा तमवन्ति देवाः

4.50.10 इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पतेऽस्मिन्यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू ।
आ वां विशन्त्विन्दवः स्वाभुवोऽस्मे रयिं सर्ववीरं नि यच्छतम्

4.50.11 बृहस्पत इन्द्र वर्धतं नः सचा सा वां सुमतिर्भूत्वस्मे ।
अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः

सूक्तम् ४.५१
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। त्रिष्टुप्

4.51.1 इदमु त्यत्पुरुतमं पुरस्ताज्ज्योतिस्तमसो वयुनावदस्थात् ।
नूनं दिवो दुहितरो विभातीर्गातुं कृणवन्नुषसो जनाय

4.51.2 अस्थुरु चित्रा उषसः पुरस्तान्मिता इव स्वरवोऽध्वरेषु ।
व्यू व्रजस्य तमसो द्वारोच्छन्तीरव्रञ्छुचयः पावकाः

4.51.3 उच्छन्तीरद्य चितयन्त भोजान्राधोदेयायोषसो मघोनीः ।
अचित्रे अन्तः पणयः ससन्त्वबुध्यमानास्तमसो विमध्ये

4.51.4 कुवित्स देवीः सनयो नवो वा यामो बभूयादुषसो वो अद्य ।
येना नवग्वे अङ्गिरे दशग्वे सप्तास्ये रेवती रेवदूष

4.51.5 यूयं हि देवीरृतयुग्भिरश्वैः परिप्रयाथ भुवनानि सद्यः ।
प्रबोधयन्तीरुषसः ससन्तं द्विपाच्चतुष्पाच्चरथाय जीवम्

4.51.6 क्व स्विदासां कतमा पुराणी यया विधाना विदधुरृभूणाम् ।
शुभं यच्छुभ्रा उषसश्चरन्ति न वि ज्ञायन्ते सदृशीरजुर्याः

4.51.7 ता घा ता भद्रा उषसः पुरासुरभिष्टिद्युम्ना ऋतजातसत्याः ।
यास्वीजानः शशमान उक्थै स्तुवञ्छंसन्द्रविणं सद्य आप

4.51.8 ता आ चरन्ति समना पुरस्तात्समानतः समना पप्रथानाः ।
ऋतस्य देवीः सदसो बुधाना गवां न सर्गा उषसो जरन्ते

4.51.9 ता इन्न्वेव समना समानीरमीतवर्णा उषसश्चरन्ति ।
गूहन्तीरभ्वमसितं रुशद्भिः शुक्रास्तनूभिः शुचयो रुचानाः

4.51.10 रयिं दिवो दुहितरो विभातीः प्रजावन्तं यच्छतास्मासु देवीः ।
स्योनादा वः प्रतिबुध्यमानाः सुवीर्यस्य पतयः स्याम

4.51.11 तद्वो दिवो दुहितरो विभातीरुप ब्रुव उषसो यज्ञकेतुः ।
वयं स्याम यशसो जनेषु तद्द्यौश्च धत्तां पृथिवी च देवी

सूक्तम् ४.५२
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। गायत्री

4.52.1 प्रति ष्या सूनरी जनी व्युच्छन्ती परि स्वसुः ।
दिवो अदर्शि दुहिता

4.52.2 अश्वेव चित्रारुषी माता गवामृतावरी ।
सखाभूदश्विनोरुषाः

4.52.3 उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि ।
उतोषो वस्व ईशिषे

4.52.4 यावयद्द्वेषसं त्वा चिकित्वित्सूनृतावरि ।
प्रति स्तोमैरभुत्स्महि

4.52.5 प्रति भद्रा अदृक्षत गवां सर्गा न रश्मयः ।
ओषा अप्रा उरु ज्रयः

4.52.6 आपप्रुषी विभावरि व्यावर्ज्योतिषा तमः ।
उषो अनु स्वधामव

4.52.7 आ द्यां तनोषि रश्मिभिरान्तरिक्षमुरु प्रियम् ।
उषः शुक्रेण शोचिषा

सूक्तम् ४.५३
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. सविता। जगती।

4.53.1 तद्देवस्य सवितुर्वार्यं महद्वृणीमहे असुरस्य प्रचेतसः ।
छर्दिर्येन दाशुषे यच्छति त्मना तन्नो महाँ उदयान्देवो अक्तुभिः

4.53.2 दिवो धर्ता भुवनस्य प्रजापतिः पिशङ्गं द्रापिं प्रति मुञ्चते कविः ।
विचक्षणः प्रथयन्नापृणन्नुर्वजीजनत्सविता सुम्नमुक्थ्यम्

4.53.3 आप्रा रजांसि दिव्यानि पार्थिवा श्लोकं देवः कृणुते स्वाय धर्मणे ।
प्र बाहू अस्राक्सविता सवीमनि निवेशयन्प्रसुवन्नक्तुभिर्जगत्

4.53.4 अदाभ्यो भुवनानि प्रचाकशद्व्रतानि देवः सविताभि रक्षते ।
प्रास्राग्बाहू भुवनस्य प्रजाभ्यो धृतव्रतो महो अज्मस्य राजति

4.53.5 त्रिरन्तरिक्षं सविता महित्वना त्री रजांसि परिभुस्त्रीणि रोचना ।
तिस्रो दिवः पृथिवीस्तिस्र इन्वति त्रिभिर्व्रतैरभि नो रक्षति त्मना

4.53.6 बृहत्सुम्नः प्रसवीता निवेशनो जगत स्थातुरुभयस्य यो वशी ।
स नो देवः सविता शर्म यच्छत्वस्मे क्षयाय त्रिवरूथमंहसः

4.53.7 आगन्देव ऋतुभिर्वर्धतु क्षयं दधातु नः सविता सुप्रजामिषम् ।
स नः क्षपाभिरहभिश्च जिन्वतु प्रजावन्तं रयिमस्मे समिन्वतु

सूक्तम् ४.५४
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. सविता।जगती, ६ त्रिष्टुप्

4.54.1 अभूद्देवः सविता वन्द्यो नु न इदानीमह्न उपवाच्यो नृभिः ।
वि यो रत्ना भजति मानवेभ्यः श्रेष्ठं नो अत्र द्रविणं यथा दधत्

4.54.2 देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्योऽमृतत्वं सुवसि भागमुत्तमम् ।
आदिद्दामानं सवितर्व्यूर्णुषेऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः

4.54.3 अचित्ती यच्चकृमा दैव्ये जने दीनैर्दक्षैः प्रभूती पूरुषत्वता ।
देवेषु च सवितर्मानुषेषु च त्वं नो अत्र सुवतादनागसः

4.54.4 न प्रमिये सवितुर्दैव्यस्य तद्यथा विश्वं भुवनं धारयिष्यति ।
यत्पृथिव्या वरिमन्ना स्वङ्गुरिर्वर्ष्मन्दिवः सुवति सत्यमस्य तत्

4.54.5 इन्द्रज्येष्ठान्बृहद्भ्यः पर्वतेभ्यः क्षयाँ एभ्यः सुवसि पस्त्यावतः ।
यथायथा पतयन्तो वियेमिर एवैव तस्थुः सवितः सवाय ते

4.54.6 ये ते त्रिरहन्सवितः सवासो दिवेदिवे सौभगमासुवन्ति ।
इन्द्रो द्यावापृथिवी सिन्धुरद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत्

सूक्तम् ४.५५
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, ८-१० गायत्री

4.55.1 को वस्त्राता वसवः को वरूता द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नः ।
सहीयसो वरुण मित्र मर्तात्को वोऽध्वरे वरिवो धाति देवाः

4.55.2 प्र ये धामानि पूर्व्याण्यर्चान्वि यदुच्छान्वियोतारो अमूराः ।
विधातारो वि ते दधुरजस्रा ऋतधीतयो रुरुचन्त दस्माः

4.55.3 प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् ।
उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे

4.55.4 व्यर्यमा वरुणश्चेति पन्थामिषस्पतिः सुवितं गातुमग्निः ।
इन्द्राविष्णू नृवदु षु स्तवाना शर्म नो यन्तममवद्वरूथम्

4.55.5 आ पर्वतस्य मरुतामवांसि देवस्य त्रातुरव्रि भगस्य ।
पात्पतिर्जन्यादंहसो नो मित्रो मित्रियादुत न उरुष्येत्

4.55.6 नू रोदसी अहिना बुध्न्येन स्तुवीत देवी अप्येभिरिष्टैः ।
समुद्रं न संचरणे सनिष्यवो घर्मस्वरसो नद्यो अप व्रन्

4.55.7 देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् ।
नहि मित्रस्य वरुणस्य धासिमर्हामसि प्रमियं सान्वग्नेः

4.55.8 अग्निरीशे वसव्यस्याग्निर्महः सौभगस्य ।
तान्यस्मभ्यं रासते

4.55.9 उषो मघोन्या वह सूनृते वार्या पुरु ।
अस्मभ्यं वाजिनीवति

4.55.10 तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
इन्द्रो नो राधसा गमत्

सूक्तम् ४.५६
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. द्यावापृथिवी। त्रिष्टुप्, ५-७ गायत्री

4.56.1 मही द्यावापृथिवी इह ज्येष्ठे रुचा भवतां शुचयद्भिरर्कैः ।
यत्सीं वरिष्ठे बृहती विमिन्वन्रुवद्धोक्षा पप्रथानेभिरेवैः

4.56.2 देवी देवेभिर्यजते यजत्रैरमिनती तस्थतुरुक्षमाणे ।
ऋतावरी अद्रुहा देवपुत्रे यज्ञस्य नेत्री शुचयद्भिरर्कैः

4.56.3 स इत्स्वपा भुवनेष्वास य इमे द्यावापृथिवी जजान ।
उर्वी गभीरे रजसी सुमेके अवंशे धीरः शच्या समैरत्

4.56.4 नू रोदसी बृहद्भिर्नो वरूथैः पत्नीवद्भिरिषयन्ती सजोषाः ।
उरूची विश्वे यजते नि पातं धिया स्याम रथ्यः सदासाः

4.56.5 प्र वां महि द्यवी अभ्युपस्तुतिं भरामहे ।
शुची उप प्रशस्तये

4.56.6 पुनाने तन्वा मिथः स्वेन दक्षेण राजथः ।
ऊह्याथे सनादृतम्

4.56.7 मही मित्रस्य साधथस्तरन्ती पिप्रती ऋतम् ।
परि यज्ञं नि षेदथुः

सूक्तम् ४.५७
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. १-३ क्षेत्रपतिः, ४ शुनः, ५, ८ शुनासीरौ, ६-७ सीता। अनुष्टुप्, ५ पुर उष्णिक्, २,३,८ त्रिष्टुप्

4.57.1 क्षेत्रस्य पतिना वयं हितेनेव जयामसि ।
गामश्वं पोषयित्न्वा स नो मृळातीदृशे

4.57.2 क्षेत्रस्य पते मधुमन्तमूर्मिं धेनुरिव पयो अस्मासु धुक्ष्व ।
मधुश्चुतं घृतमिव सुपूतमृतस्य नः पतयो मृळयन्तु

4.57.3 मधुमतीरोषधीर्द्याव आपो मधुमन्नो भवत्वन्तरिक्षम् ।
क्षेत्रस्य पतिर्मधुमान्नो अस्त्वरिष्यन्तो अन्वेनं चरेम

4.57.4 शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् ।
शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय

4.57.5 शुनासीराविमां वाचं जुषेथां यद्दिवि चक्रथुः पयः ।
तेनेमामुप सिञ्चतम्

4.57.6 अर्वाची सुभगे भव सीते वन्दामहे त्वा ।
यथा नः सुभगाससि यथा नः सुफलाससि

4.57.7 इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषानु यच्छतु ।
सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम्

4.57.8 शुनं नः फाला वि कृषन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अभि यन्तु वाहैः ।
शुनं पर्जन्यो मधुना पयोभिः शुनासीरा शुनमस्मासु धत्तम्

सूक्तम् ४.५८
ऋषिः: वामदेवो गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, सूर्यो वाऽऽपो वा गावो वा घृतस्तुतिर्वा। त्रिष्टुप्, ११ जगती

4.58.1 समुद्रादूर्मिर्मधुमाँ उदारदुपांशुना सममृतत्वमानट् ।
घृतस्य नाम गुह्यं यदस्ति जिह्वा देवानाममृतस्य नाभिः

4.58.2 वयं नाम प्र ब्रवामा घृतस्यास्मिन्यज्ञे धारयामा नमोभिः ।
उप ब्रह्मा शृणवच्छस्यमानं चतुःशृङ्गोऽवमीद्गौर एतत्

4.58.3 चत्वारि शृङ्गा त्रयो अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्त हस्तासो अस्य ।
त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महो देवो मर्त्याँ आ विवेश

4.58.4 त्रिधा हितं पणिभिर्गुह्यमानं गवि देवासो घृतमन्वविन्दन् ।
इन्द्र एकं सूर्य एकं जजान वेनादेकं स्वधया निष्टतक्षुः

4.58.5 एता अर्षन्ति हृद्यात्समुद्राच्छतव्रजा रिपुणा नावचक्षे ।
घृतस्य धारा अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्य आसाम्

4.58.6 सम्यक्स्रवन्ति सरितो न धेना अन्तर्हृदा मनसा पूयमानाः ।
एते अर्षन्त्यूर्मयो घृतस्य मृगा इव क्षिपणोरीषमाणाः

4.58.7 सिन्धोरिव प्राध्वने शूघनासो वातप्रमियः पतयन्ति यह्वाः ।
घृतस्य धारा अरुषो न वाजी काष्ठा भिन्दन्नूर्मिभिः पिन्वमानः

4.58.8 अभि प्रवन्त समनेव योषाः कल्याण्यः स्मयमानासो अग्निम् ।
घृतस्य धाराः समिधो नसन्त ता जुषाणो हर्यति जातवेदाः

4.58.9 कन्या इव वहतुमेतवा उ अञ्ज्यञ्जाना अभि चाकशीमि ।
यत्र सोमः सूयते यत्र यज्ञो घृतस्य धारा अभि तत्पवन्ते

4.58.10 अभ्यर्षत सुष्टुतिं गव्यमाजिमस्मासु भद्रा द्रविणानि धत्त ।
इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस्य धारा मधुमत्पवन्ते

4.58.11 धामन्ते विश्वं भुवनमधि श्रितमन्तः समुद्रे हृद्यन्तरायुषि ।
अपामनीके समिथे य आभृतस्तमश्याम मधुमन्तं त ऊर्मिम्

### Mandala 5

सूक्तम् ५.१
ऋषिः: बुधगविष्ठिरावात्रेयौ । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप् ।

5.1.1 अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम् ।
यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकमच्छ

5.1.2 अबोधि होता यजथाय देवानूर्ध्वो अग्निः सुमनाः प्रातरस्थात् ।
समिद्धस्य रुशददर्शि पाजो महान्देवस्तमसो निरमोचि

5.1.3 यदीं गणस्य रशनामजीगः शुचिरङ्क्ते शुचिभिर्गोभिरग्निः ।
आद्दक्षिणा युज्यते वाजयन्त्युत्तानामूर्ध्वो अधयज्जुहूभिः

5.1.4 अग्निमच्छा देवयतां मनांसि चक्षूंषीव सूर्ये सं चरन्ति ।
यदीं सुवाते उषसा विरूपे श्वेतो वाजी जायते अग्रे अह्नाम्

5.1.5 जनिष्ट हि जेन्यो अग्रे अह्नां हितो हितेष्वरुषो वनेषु ।
दमेदमे सप्त रत्ना दधानोऽग्निर्होता नि षसादा यजीयान्

5.1.6 अग्निर्होता न्यसीदद्यजीयानुपस्थे मातुः सुरभा उ लोके ।
युवा कविः पुरुनिष्ठ ऋतावा धर्ता कृष्टीनामुत मध्य इद्धः

5.1.7 प्र णु त्यं विप्रमध्वरेषु साधुमग्निं होतारमीळते नमोभिः ।
आ यस्ततान रोदसी ऋतेन नित्यं मृजन्ति वाजिनं घृतेन

5.1.8 मार्जाल्यो मृज्यते स्वे दमूनाः कविप्रशस्तो अतिथिः शिवो नः ।
सहस्रशृङ्गो वृषभस्तदोजा विश्वाँ अग्ने सहसा प्रास्यन्यान्

5.1.9 प्र सद्यो अग्ने अत्येष्यन्यानाविर्यस्मै चारुतमो बभूथ ।
ईळेन्यो वपुष्यो विभावा प्रियो विशामतिथिर्मानुषीणाम्

5.1.10 तुभ्यं भरन्ति क्षितयो यविष्ठ बलिमग्ने अन्तित ओत दूरात् ।
आ भन्दिष्ठस्य सुमतिं चिकिद्धि बृहत्ते अग्ने महि शर्म भद्रम्

5.1.11 आद्य रथं भानुमो भानुमन्तमग्ने तिष्ठ यजतेभिः समन्तम् ।
विद्वान्पथीनामुर्वन्तरिक्षमेह देवान्हविरद्याय वक्षि

5.1.12 अवोचाम कवये मेध्याय वचो वन्दारु वृषभाय वृष्णे ।
गविष्ठिरो नमसा स्तोममग्नौ दिवीव रुक्ममुरुव्यञ्चमश्रेत्

सूक्तम् ५.२
ऋषिः: कुमार आत्रेयः, वृशो वा जानः, उभौ वा, २, ९ वृशो जानः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्, १२ शक्वरी।

5.2.1 कुमारं माता युवतिः समुब्धं गुहा बिभर्ति न ददाति पित्रे ।
अनीकमस्य न मिनज्जनासः पुरः पश्यन्ति निहितमरतौ

5.2.2 कमेतं त्वं युवते कुमारं पेषी बिभर्षि महिषी जजान ।
पूर्वीर्हि गर्भः शरदो ववर्धापश्यं जातं यदसूत माता

5.2.3 हिरण्यदन्तं शुचिवर्णमारात्क्षेत्रादपश्यमायुधा मिमानम् ।
ददानो अस्मा अमृतं विपृक्वत्किं मामनिन्द्राः कृणवन्ननुक्थाः

5.2.4 क्षेत्रादपश्यं सनुतश्चरन्तं सुमद्यूथं न पुरु शोभमानम् ।
न ता अगृभ्रन्नजनिष्ट हि षः पलिक्नीरिद्युवतयो भवन्ति

5.2.5 के मे मर्यकं वि यवन्त गोभिर्न येषां गोपा अरणश्चिदास ।
य ईं जगृभुरव ते सृजन्त्वाजाति पश्व उप नश्चिकित्वान्

5.2.6 वसां राजानं वसतिं जनानामरातयो नि दधुर्मर्त्येषु ।
ब्रह्माण्यत्रेरव तं सृजन्तु निन्दितारो निन्द्यासो भवन्तु

5.2.7 शुनश्चिच्छेपं निदितं सहस्राद्यूपादमुञ्चो अशमिष्ट हि षः ।
एवास्मदग्ने वि मुमुग्धि पाशान्होतश्चिकित्व इह तू निषद्य

5.2.8 हृणीयमानो अप हि मदैयेः प्र मे देवानां व्रतपा उवाच ।
इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम्

5.2.9 वि ज्योतिषा बृहता भात्यग्निराविर्विश्वानि कृणुते महित्वा ।
प्रादेवीर्मायाः सहते दुरेवाः शिशीते शृङ्गे रक्षसे विनिक्षे

5.2.10 उत स्वानासो दिवि षन्त्वग्नेस्तिग्मायुधा रक्षसे हन्तवा उ ।
मदे चिदस्य प्र रुजन्ति भामा न वरन्ते परिबाधो अदेवीः

5.2.11 एतं ते स्तोमं तुविजात विप्रो रथं न धीरः स्वपा अतक्षम् ।
यदीदग्ने प्रति त्वं देव हर्याः स्वर्वतीरप एना जयेम

5.2.12 तुविग्रीवो वृषभो वावृधानोऽशत्र्वर्यः समजाति वेदः ।
इतीममग्निममृता अवोचन्बर्हिष्मते मनवे शर्म यंसद्धविष्मते मनवे शर्म यंसत्

सूक्तम् ५.३
ऋषिः: वसुश्रुत आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ३ मरुद्रुद्रविष्णवः। त्रिष्टुप्, १ विराट्।

5.3.1 त्वमग्ने वरुणो जायसे यत्त्वं मित्रो भवसि यत्समिद्धः ।
त्वे विश्वे सहसस्पुत्र देवास्त्वमिन्द्रो दाशुषे मर्त्याय

5.3.2 त्वमर्यमा भवसि यत्कनीनां नाम स्वधावन्गुह्यं बिभर्षि ।
अञ्जन्ति मित्रं सुधितं न गोभिर्यद्दम्पती समनसा कृणोषि

5.3.3 तव श्रिये मरुतो मर्जयन्त रुद्र यत्ते जनिम चारु चित्रम् ।
पदं यद्विष्णोरुपमं निधायि तेन पासि गुह्यं नाम गोनाम्

5.3.4 तव श्रिया सुदृशो देव देवाः पुरू दधाना अमृतं सपन्त ।
होतारमग्निं मनुषो नि षेदुर्दशस्यन्त उशिजः शंसमायोः

5.3.5 न त्वद्धोता पूर्वो अग्ने यजीयान्न काव्यैः परो अस्ति स्वधावः ।
विशश्च यस्या अतिथिर्भवासि स यज्ञेन वनवद्देव मर्तान्

5.3.6 वयमग्ने वनुयाम त्वोता वसूयवो हविषा बुध्यमानाः ।
वयं समर्ये विदथेष्वह्नां वयं राया सहसस्पुत्र मर्तान्

5.3.7 यो न आगो अभ्येनो भरात्यधीदघमघशंसे दधात ।
जही चिकित्वो अभिशस्तिमेतामग्ने यो नो मर्चयति द्वयेन

5.3.8 त्वामस्या व्युषि देव पूर्वे दूतं कृण्वाना अयजन्त हव्यैः ।
संस्थे यदग्न ईयसे रयीणां देवो मर्तैर्वसुभिरिध्यमानः

5.3.9 अव स्पृधि पितरं योधि विद्वान्पुत्रो यस्ते सहसः सून ऊहे ।
कदा चिकित्वो अभि चक्षसे नोऽग्ने कदाँ ऋतचिद्यातयासे

5.3.10 भूरि नाम वन्दमानो दधाति पिता वसो यदि तज्जोषयासे ।
कुविद्देवस्य सहसा चकानः सुम्नमग्निर्वनते वावृधानः

5.3.11 त्वमङ्ग जरितारं यविष्ठ विश्वान्यग्ने दुरिताति पर्षि ।
स्तेना अदृश्रन्रिपवो जनासोऽज्ञातकेता वृजिना अभूवन्

5.3.12 इमे यामासस्त्वद्रिगभूवन्वसवे वा तदिदागो अवाचि ।
नाहायमग्निरभिशस्तये नो न रीषते वावृधानः परा दात्

सूक्तम् ५.४
ऋषिः: वसुश्रुत आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप् ।

5.4.1 त्वामग्ने वसुपतिं वसूनामभि प्र मन्दे अध्वरेषु राजन् ।
त्वया वाजं वाजयन्तो जयेमाभि ष्याम पृत्सुतीर्मर्त्यानाम्

5.4.2 हव्यवाळग्निरजरः पिता नो विभुर्विभावा सुदृशीको अस्मे ।
सुगार्हपत्याः समिषो दिदीह्यस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि

5.4.3 विशां कविं विश्पतिं मानुषीणां शुचिं पावकं घृतपृष्ठमग्निम् ।
नि होतारं विश्वविदं दधिध्वे स देवेषु वनते वार्याणि

5.4.4 जुषस्वाग्न इळया सजोषा यतमानो रश्मिभिः सूर्यस्य ।
जुषस्व नः समिधं जातवेद आ च देवान्हविरद्याय वक्षि

5.4.5 जुष्टो दमूना अतिथिर्दुरोण इमं नो यज्ञमुप याहि विद्वान् ।
विश्वा अग्ने अभियुजो विहत्या शत्रूयतामा भरा भोजनानि

5.4.6 वधेन दस्युं प्र हि चातयस्व वयः कृण्वानस्तन्वे स्वायै ।
पिपर्षि यत्सहसस्पुत्र देवान्त्सो अग्ने पाहि नृतम वाजे अस्मान्

5.4.7 वयं ते अग्न उक्थैर्विधेम वयं हव्यैः पावक भद्रशोचे ।
अस्मे रयिं विश्ववारं समिन्वास्मे विश्वानि द्रविणानि धेहि

5.4.8 अस्माकमग्ने अध्वरं जुषस्व सहसः सूनो त्रिषधस्थ हव्यम् ।
वयं देवेषु सुकृतः स्याम शर्मणा नस्त्रिवरूथेन पाहि

5.4.9 विश्वानि नो दुर्गहा जातवेदः सिन्धुं न नावा दुरिताति पर्षि ।
अग्ने अत्रिवन्नमसा गृणानोऽस्माकं बोध्यविता तनूनाम्

5.4.10 यस्त्वा हृदा कीरिणा मन्यमानोऽमर्त्यं मर्त्यो जोहवीमि ।
जातवेदो यशो अस्मासु धेहि प्रजाभिरग्ने अमृतत्वमश्याम्

5.4.11 यस्मै त्वं सुकृते जातवेद उ लोकमग्ने कृणवः स्योनम् ।
अश्विनं स पुत्रिणं वीरवन्तं गोमन्तं रयिं नशते स्वस्ति

सूक्तम् ५.५
ऋषिः: वसुश्रुत आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ नराशंसः, ३ इळः, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, ८ तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः । गायत्री।

5.5.1 सुसमिद्धाय शोचिषे घृतं तीव्रं जुहोतन ।
अग्नये जातवेदसे

5.5.2 नराशंसः सुषूदतीमं यज्ञमदाभ्यः ।
कविर्हि मधुहस्त्यः

5.5.3 ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् ।
सुखै रथेभिरूतये

5.5.4 ऊर्णम्रदा वि प्रथस्वाभ्यर्का अनूषत ।
भवा नः शुभ्र सातये

5.5.5 देवीर्द्वारो वि श्रयध्वं सुप्रायणा न ऊतये ।
प्रप्र यज्ञं पृणीतन

5.5.6 सुप्रतीके वयोवृधा यह्वी ऋतस्य मातरा ।
दोषामुषासमीमहे

5.5.7 वातस्य पत्मन्नीळिता दैव्या होतारा मनुषः ।
इमं नो यज्ञमा गतम्

5.5.8 इळा सरस्वती मही तिस्रो देवीर्मयोभुवः ।
बर्हिः सीदन्त्वस्रिधः

5.5.9 शिवस्त्वष्टरिहा गहि विभुः पोष उत त्मना ।
यज्ञेयज्ञे न उदव

5.5.10 यत्र वेत्थ वनस्पते देवानां गुह्या नामानि ।
तत्र हव्यानि गामय

5.5.11 स्वाहाग्नये वरुणाय स्वाहेन्द्राय मरुद्भ्यः ।
स्वाहा देवेभ्यो हविः

सूक्तम् ५.६
ऋषिः: वसुश्रुत आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। पङ्क्तिः।

5.6.1 अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः ।
अस्तमर्वन्त आशवोऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.2 सो अग्निर्यो वसुर्गृणे सं यमायन्ति धेनवः ।
समर्वन्तो रघुद्रुवः सं सुजातासः सूरय इषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.3 अग्निर्हि वाजिनं विशे ददाति विश्वचर्षणिः ।
अग्नी राये स्वाभुवं स प्रीतो याति वार्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.4 आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् ।
यद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.5 आ ते अग्न ऋचा हविः शुक्रस्य शोचिषस्पते ।
सुश्चन्द्र दस्म विश्पते हव्यवाट् तुभ्यं हूयत इषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.6 प्रो त्ये अग्नयोऽग्निषु विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् ।
ते हिन्विरे त इन्विरे त इषण्यन्त्यानुषगिषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.7 तव त्ये अग्ने अर्चयो महि व्राधन्त वाजिनः ।
ये पत्वभिः शफानां व्रजा भुरन्त गोनामिषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.8 नवा नो अग्न आ भर स्तोतृभ्यः सुक्षितीरिषः ।
ते स्याम य आनृचुस्त्वादूतासो दमेदम इषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.9 उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष आसनि ।
उतो न उत्पुपूर्या उक्थेषु शवसस्पत इषं स्तोतृभ्य आ भर

5.6.10 एवाँ अग्निमजुर्यमुर्गीर्भिर्यज्ञेभिरानुषक् ।
दधदस्मे सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर

सूक्तम् ५.७
ऋषिः: इष आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, १० पङ्क्तिः

5.7.1 सखायः सं वः सम्यञ्चमिषं स्तोमं चाग्नये ।
वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते

5.7.2 कुत्रा चिद्यस्य समृतौ रण्वा नरो नृषदने ।
अर्हन्तश्चिद्यमिन्धते संजनयन्ति जन्तवः

5.7.3 सं यदिषो वनामहे सं हव्या मानुषाणाम् ।
उत द्युम्नस्य शवस ऋतस्य रश्मिमा ददे

5.7.4 स स्मा कृणोति केतुमा नक्तं चिद्दूर आ सते ।
पावको यद्वनस्पतीन्प्र स्मा मिनात्यजरः

5.7.5 अव स्म यस्य वेषणे स्वेदं पथिषु जुह्वति ।
अभीमह स्वजेन्यं भूमा पृष्ठेव रुरुहुः

5.7.6 यं मर्त्यः पुरुस्पृहं विदद्विश्वस्य धायसे ।
प्र स्वादनं पितूनामस्ततातिं चिदायवे

5.7.7 स हि ष्मा धन्वाक्षितं दाता न दात्या पशुः ।
हिरिश्मश्रुः शुचिदन्नृभुरनिभृष्टतविषिः

5.7.8 शुचिः ष्म यस्मा अत्रिवत्प्र स्वधितीव रीयते ।
सुषूरसूत माता क्राणा यदानशे भगम्

5.7.9 आ यस्ते सर्पिरासुतेऽग्ने शमस्ति धायसे ।
ऐषु द्युम्नमुत श्रव आ चित्तं मर्त्येषु धाः

5.7.10 इति चिन्मन्युमध्रिजस्त्वादातमा पशुं ददे ।
आदग्ने अपृणतोऽत्रिः सासह्याद्दस्यूनिषः सासह्यान्नॄन्

सूक्तम् ५.८
ऋषिः: इष आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती

5.8.1 त्वामग्न ऋतायवः समीधिरे प्रत्नं प्रत्नास ऊतये सहस्कृत ।
पुरुश्चन्द्रं यजतं विश्वधायसं दमूनसं गृहपतिं वरेण्यम्

5.8.2 त्वामग्ने अतिथिं पूर्व्यं विशः शोचिष्केशं गृहपतिं नि षेदिरे ।
बृहत्केतुं पुरुरूपं धनस्पृतं सुशर्माणं स्ववसं जरद्विषम्

5.8.3 त्वामग्ने मानुषीरीळते विशो होत्राविदं विविचिं रत्नधातमम् ।
गुहा सन्तं सुभग विश्वदर्शतं तुविष्वणसं सुयजं घृतश्रियम्

5.8.4 त्वामग्ने धर्णसिं विश्वधा वयं गीर्भिर्गृणन्तो नमसोप सेदिम ।
स नो जुषस्व समिधानो अङ्गिरो देवो मर्तस्य यशसा सुदीतिभिः

5.8.5 त्वमग्ने पुरुरूपो विशेविशे वयो दधासि प्रत्नथा पुरुष्टुत ।
पुरूण्यन्ना सहसा वि राजसि त्विषिः सा ते तित्विषाणस्य नाधृषे

5.8.6 त्वामग्ने समिधानं यविष्ठ्य देवा दूतं चक्रिरे हव्यवाहनम् ।
उरुज्रयसं घृतयोनिमाहुतं त्वेषं चक्षुर्दधिरे चोदयन्मति

5.8.7 त्वामग्ने प्रदिव आहुतं घृतैः सुम्नायवः सुषमिधा समीधिरे ।
स वावृधान ओषधीभिरुक्षितोऽभि ज्रयांसि पार्थिवा वि तिष्ठसे

सूक्तम् ५.९
ऋषिः: गय आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ५, ७ पङ्क्तिः।

5.9.1 त्वामग्ने हविष्मन्तो देवं मर्तास ईळते ।
मन्ये त्वा जातवेदसं स हव्या वक्ष्यानुषक्

5.9.2 अग्निर्होता दास्वतः क्षयस्य वृक्तबर्हिषः ।
सं यज्ञासश्चरन्ति यं सं वाजासः श्रवस्यवः

5.9.3 उत स्म यं शिशुं यथा नवं जनिष्टारणी ।
धर्तारं मानुषीणां विशामग्निं स्वध्वरम्

5.9.4 उत स्म दुर्गृभीयसे पुत्रो न ह्वार्याणाम् ।
पुरू यो दग्धासि वनाग्ने पशुर्न यवसे

5.9.5 अध स्म यस्यार्चयः सम्यक्संयन्ति धूमिनः ।
यदीमह त्रितो दिव्युप ध्मातेव धमति शिशीते ध्मातरी यथा

5.9.6 तवाहमग्न ऊतिभिर्मित्रस्य च प्रशस्तिभिः ।
द्वेषोयुतो न दुरिता तुर्याम मर्त्यानाम्

5.9.7 तं नो अग्ने अभी नरो रयिं सहस्व आ भर ।
स क्षेपयत्स पोषयद्भुवद्वाजस्य सातय उतैधि पृत्सु नो वृधे

सूक्तम् ५.१०
ऋषिः: गय आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ४, ७ पङ्क्तिः।

5.10.1 अग्न ओजिष्ठमा भर द्युम्नमस्मभ्यमध्रिगो ।
प्र नो राया परीणसा रत्सि वाजाय पन्थाम्

5.10.2 त्वं नो अग्ने अद्भुत क्रत्वा दक्षस्य मंहना ।
त्वे असुर्यमारुहत्क्राणा मित्रो न यज्ञियः

5.10.3 त्वं नो अग्न एषां गयं पुष्टिं च वर्धय ।
ये स्तोमेभिः प्र सूरयो नरो मघान्यानशुः

5.10.4 ये अग्ने चन्द्र ते गिरः शुम्भन्त्यश्वराधसः ।
शुष्मेभिः शुष्मिणो नरो दिवश्चिद्येषां बृहत्सुकीर्तिर्बोधति त्मना

5.10.5 तव त्ये अग्ने अर्चयो भ्राजन्तो यन्ति धृष्णुया ।
परिज्मानो न विद्युतः स्वानो रथो न वाजयुः

5.10.6 नू नो अग्न ऊतये सबाधसश्च रातये ।
अस्माकासश्च सूरयो विश्वा आशास्तरीषणि

5.10.7 त्वं नो अग्ने अङ्गिर स्तुत स्तवान आ भर ।
होतर्विभ्वासहं रयिं स्तोतृभ्य स्तवसे च न उतैधि पृत्सु नो वृधे

सूक्तम् ५.११
ऋषिः: सुतंभर आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती।

5.11.1 जनस्य गोपा अजनिष्ट जागृविरग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे ।
घृतप्रतीको बृहता दिविस्पृशा द्युमद्वि भाति भरतेभ्यः शुचिः

5.11.2 यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरोहितमग्निं नरस्त्रिषधस्थे समीधिरे ।
इन्द्रेण देवैः सरथं स बर्हिषि सीदन्नि होता यजथाय सुक्रतुः

5.11.3 असम्मृष्टो जायसे मात्रोः शुचिर्मन्द्रः कविरुदतिष्ठो विवस्वतः ।
घृतेन त्वावर्धयन्नग्न आहुत धूमस्ते केतुरभवद्दिवि श्रितः

5.11.4 अग्निर्नो यज्ञमुप वेतु साधुयाग्निं नरो वि भरन्ते गृहेगृहे ।
अग्निर्दूतो अभवद्धव्यवाहनोऽग्निं वृणाना वृणते कविक्रतुम्

5.11.5 तुभ्येदमग्ने मधुमत्तमं वचस्तुभ्यं मनीषा इयमस्तु शं हृदे ।
त्वां गिरः सिन्धुमिवावनीर्महीरा पृणन्ति शवसा वर्धयन्ति च

5.11.6 त्वामग्ने अङ्गिरसो गुहा हितमन्वविन्दञ्छिश्रियाणं वनेवने ।
स जायसे मथ्यमानः सहो महत्त्वामाहुः सहसस्पुत्रमङ्गिरः

सूक्तम् ५.१२
ऋषिः: सुतंभर आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप् ।

5.12.1 प्राग्नये बृहते यज्ञियाय ऋतस्य वृष्णे असुराय मन्म ।
घृतं न यज्ञ आस्ये सुपूतं गिरं भरे वृषभाय प्रतीचीम्

5.12.2 ऋतं चिकित्व ऋतमिच्चिकिद्ध्यृतस्य धारा अनु तृन्धि पूर्वीः ।
नाहं यातुं सहसा न द्वयेन ऋतं सपाम्यरुषस्य वृष्णः

5.12.3 कया नो अग्न ऋतयन्नृतेन भुवो नवेदा उचथस्य नव्यः ।
वेदा मे देव ऋतुपा ऋतूनां नाहं पतिं सनितुरस्य रायः

5.12.4 के ते अग्ने रिपवे बन्धनासः के पायवः सनिषन्त द्युमन्तः ।
के धासिमग्ने अनृतस्य पान्ति क आसतो वचसः सन्ति गोपाः

5.12.5 सखायस्ते विषुणा अग्न एते शिवासः सन्तो अशिवा अभूवन् ।
अधूर्षत स्वयमेते वचोभिरृजूयते वृजिनानि ब्रुवन्तः

5.12.6 यस्ते अग्ने नमसा यज्ञमीट्ट ऋतं स पात्यरुषस्य वृष्णः ।
तस्य क्षयः पृथुरा साधुरेतु प्रसर्स्राणस्य नहुषस्य शेषः

सूक्तम् ५.१३
ऋषिः: सुतंभर आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री।

5.13.1 अर्चन्तस्त्वा हवामहेऽर्चन्तः समिधीमहि ।
अग्ने अर्चन्त ऊतये

5.13.2 अग्ने स्तोमं मनामहे सिध्रमद्य दिविस्पृशः ।
देवस्य द्रविणस्यवः

5.13.3 अग्निर्जुषत नो गिरो होता यो मानुषेष्वा ।
स यक्षद्दैव्यं जनम्

5.13.4 त्वमग्ने सप्रथा असि जुष्टो होता वरेण्यः ।
त्वया यज्ञं वि तन्वते

5.13.5 त्वामग्ने वाजसातमं विप्रा वर्धन्ति सुष्टुतम् ।
स नो रास्व सुवीर्यम्

5.13.6 अग्ने नेमिरराँ इव देवाँस्त्वं परिभूरसि ।
आ राधश्चित्रमृञ्जसे

सूक्तम् ५.१४
ऋषिः: सुतंभर आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री ।

5.14.1 अग्निं स्तोमेन बोधय समिधानो अमर्त्यम् ।
हव्या देवेषु नो दधत्

5.14.2 तमध्वरेष्वीळते देवं मर्ता अमर्त्यम् ।
यजिष्ठं मानुषे जने

5.14.3 तं हि शश्वन्त ईळते स्रुचा देवं घृतश्चुता ।
अग्निं हव्याय वोळ्हवे

5.14.4 अग्निर्जातो अरोचत घ्नन्दस्यूञ्ज्योतिषा तमः ।
अविन्दद्गा अपः स्वः

5.14.5 अग्निमीळेन्यं कविं घृतपृष्ठं सपर्यत ।
वेतु मे शृणवद्धवम्

5.14.6 अग्निं घृतेन वावृधु स्तोमेभिर्विश्वचर्षणिम् ।
स्वाधीभिर्वचस्युभिः

सूक्तम् ५.१५
ऋषिः: धरुण आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

5.15.1 प्र वेधसे कवये वेद्याय गिरं भरे यशसे पूर्व्याय ।
घृतप्रसत्तो असुरः सुशेवो रायो धर्ता धरुणो वस्वो अग्निः

5.15.2 ऋतेन ऋतं धरुणं धारयन्त यज्ञस्य शाके परमे व्योमन् ।
दिवो धर्मन्धरुणे सेदुषो नॄञ्जातैरजाताँ अभि ये ननक्षुः

5.15.3 अङ्होयुवस्तन्वस्तन्वते वि वयो महद्दुष्टरं पूर्व्याय ।
स संवतो नवजातस्तुतुर्यात्सिङ्हं न क्रुद्धमभितः परि ष्ठुः

5.15.4 मातेव यद्भरसे पप्रथानो जनंजनं धायसे चक्षसे च ।
वयोवयो जरसे यद्दधानः परि त्मना विषुरूपो जिगासि

5.15.5 वाजो नु ते शवसस्पात्वन्तमुरुं दोघं धरुणं देव रायः ।
पदं न तायुर्गुहा दधानो महो राये चितयन्नत्रिमस्पः

सूक्तम् ५.१६
ऋषिः: पूरुरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ५ पङ्क्तिः।

5.16.1 बृहद्वयो हि भानवेऽर्चा देवायाग्नये ।
यं मित्रं न प्रशस्तिभिर्मर्तासो दधिरे पुरः

5.16.2 स हि द्युभिर्जनानां होता दक्षस्य बाह्वोः ।
वि हव्यमग्निरानुषग्भगो न वारमृण्वति

5.16.3 अस्य स्तोमे मघोनः सख्ये वृद्धशोचिषः ।
विश्वा यस्मिन्तुविष्वणि समर्ये शुष्ममादधुः

5.16.4 अधा ह्यग्न एषां सुवीर्यस्य मंहना ।
तमिद्यह्वं न रोदसी परि श्रवो बभूवतुः

5.16.5 नू न एहि वार्यमग्ने गृणान आ भर ।
ये वयं ये च सूरयः स्वस्ति धामहे सचोतैधि पृत्सु नो वृधे

सूक्तम् ५.१७
ऋषिः: पूरुरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ५ पङ्क्तिः

5.17.1 आ यज्ञैर्देव मर्त्य इत्था तव्यांसमूतये ।
अग्निं कृते स्वध्वरे पूरुरीळीतावसे

5.17.2 अस्य हि स्वयशस्तर आसा विधर्मन्मन्यसे ।
तं नाकं चित्रशोचिषं मन्द्रं परो मनीषया

5.17.3 अस्य वासा उ अर्चिषा य आयुक्त तुजा गिरा ।
दिवो न यस्य रेतसा बृहच्छोचन्त्यर्चयः

5.17.4 अस्य क्रत्वा विचेतसो दस्मस्य वसु रथ आ ।
अधा विश्वासु हव्योऽग्निर्विक्षु प्र शस्यते

5.17.5 नू न इद्धि वार्यमासा सचन्त सूरयः ।
ऊर्जो नपादभिष्टये पाहि शग्धि स्वस्तय उतैधि पृत्सु नो वृधे

सूक्तम् ५.१८
ऋषिः: द्वितो मृक्तवाहा आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ५ पङ्क्तिः

5.18.1 प्रातरग्निः पुरुप्रियो विश स्तवेतातिथिः ।
विश्वानि यो अमर्त्यो हव्या मर्तेषु रण्यति

5.18.2 द्विताय मृक्तवाहसे स्वस्य दक्षस्य मंहना ।
इन्दुं स धत्त आनुषक्स्तोता चित्ते अमर्त्य

5.18.3 तं वो दीर्घायुशोचिषं गिरा हुवे मघोनाम् ।
अरिष्टो येषां रथो व्यश्वदावन्नीयते

5.18.4 चित्रा वा येषु दीधितिरासन्नुक्था पान्ति ये ।
स्तीर्णं बर्हिः स्वर्णरे श्रवांसि दधिरे परि

5.18.5 ये मे पञ्चाशतं ददुरश्वानां सधस्तुति ।
द्युमदग्ने महि श्रवो बृहत्कृधि मघोनां नृवदमृत नृणाम्

सूक्तम् ५.१९
ऋषिः: वव्रिरात्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री, ३-४ अनुष्टुप्, ५ विराड्रूपा

5.19.1 अभ्यवस्थाः प्र जायन्ते प्र वव्रेर्वव्रिश्चिकेत ।
उपस्थे मातुर्वि चष्टे

5.19.2 जुहुरे वि चितयन्तोऽनिमिषं नृम्णं पान्ति ।
आ दृळ्हां पुरं विविशुः

5.19.3 आ श्वैत्रेयस्य जन्तवो द्युमद्वर्धन्त कृष्टयः ।
निष्कग्रीवो बृहदुक्थ एना मध्वा न वाजयुः

5.19.4 प्रियं दुग्धं न काम्यमजामि जाम्योः सचा ।
घर्मो न वाजजठरोऽदब्धः शश्वतो दभः

5.19.5 क्रीळन्नो रश्म आ भुवः सं भस्मना वायुना वेविदानः ।
ता अस्य सन्धृषजो न तिग्माः सुसंशिता वक्ष्यो वक्षणेस्थाः

सूक्तम् ५.२०
ऋषिः: प्रयस्वन्त आत्रेयाः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ५ पङ्क्तिः।

5.20.1 यमग्ने वाजसातम त्वं चिन्मन्यसे रयिम् ।
तं नो गीर्भिः श्रवाय्यं देवत्रा पनया युजम्

5.20.2 ये अग्ने नेरयन्ति ते वृद्धा उग्रस्य शवसः ।
अप द्वेषो अप ह्वरोऽन्यव्रतस्य सश्चिरे

5.20.3 होतारं त्वा वृणीमहेऽग्ने दक्षस्य साधनम् ।
यज्ञेषु पूर्व्यं गिरा प्रयस्वन्तो हवामहे

5.20.4 इत्था यथा त ऊतये सहसावन्दिवेदिवे ।
राय ऋताय सुक्रतो गोभिः ष्याम सधमादो वीरैः स्याम सधमादः

सूक्तम् ५.२१
ऋषिः: सस आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ४ पङ्क्तिः।

5.21.1 मनुष्वत्त्वा नि धीमहि मनुष्वत्समिधीमहि ।
अग्ने मनुष्वदङ्गिरो देवान्देवयते यज

5.21.2 त्वं हि मानुषे जनेऽग्ने सुप्रीत इध्यसे ।
स्रुचस्त्वा यन्त्यानुषक्सुजात सर्पिरासुते

5.21.3 त्वां विश्वे सजोषसो देवासो दूतमक्रत ।
सपर्यन्तस्त्वा कवे यज्ञेषु देवमीळते

5.21.4 देवं वो देवयज्ययाग्निमीळीत मर्त्यः ।
समिद्धः शुक्र दीदिह्यृतस्य योनिमासदः ससस्य योनिमासदः

सूक्तम् ५.२२
ऋषिः: विश्वसामा आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ४ पंक्तिः ।

5.22.1 प्र विश्वसामन्नत्रिवदर्चा पावकशोचिषे ।
यो अध्वरेष्वीड्यो होता मन्द्रतमो विशि

5.22.2 न्यग्निं जातवेदसं दधाता देवमृत्विजम् ।
प्र यज्ञ एत्वानुषगद्या देवव्यचस्तमः

5.22.3 चिकित्विन्मनसं त्वा देवं मर्तास ऊतये ।
वरेण्यस्य तेऽवस इयानासो अमन्महि

5.22.4 अग्ने चिकिद्ध्यस्य न इदं वचः सहस्य ।
तं त्वा सुशिप्र दम्पते स्तोमैर्वर्धन्त्यत्रयो गीर्भिः शुम्भन्त्यत्रयः

सूक्तम् ५.२३
ऋषिः: द्युम्नो विश्वचर्षणिरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ४ पङ्क्तिः।

5.23.1 अग्ने सहन्तमा भर द्युम्नस्य प्रासहा रयिम् ।
विश्वा यश्चर्षणीरभ्यासा वाजेषु सासहत्

5.23.2 तमग्ने पृतनाषहं रयिं सहस्व आ भर ।
त्वं हि सत्यो अद्भुतो दाता वाजस्य गोमतः

5.23.3 विश्वे हि त्वा सजोषसो जनासो वृक्तबर्हिषः ।
होतारं सद्मसु प्रियं व्यन्ति वार्या पुरु

5.23.4 स हि ष्मा विश्वचर्षणिरभिमाति सहो दधे ।
अग्न एषु क्षयेष्वा रेवन्नः शुक्र दीदिहि द्युमत्पावक दीदिहि

सूक्तम् ५.२४
ऋषिः: गौपायना लौपायना वा बन्धुः सुबन्धुः श्रुतबन्धुर्विप्रबन्धुश्च । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा विराट्

5.24.1 अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः

5.24.2 वसुरग्निर्वसुश्रवा अच्छा नक्षि द्युमत्तमं रयिं दाः

5.24.3 स नो बोधि श्रुधी हवमुरुष्या णो अघायतः समस्मात्

5.24.4 तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनमीमहे सखिभ्यः

सूक्तम् ५.२५
ऋषिः: वसूयव आत्रेयाः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्।

5.25.1 अच्छा वो अग्निमवसे देवं गासि स नो वसुः ।
रासत्पुत्र ऋषूणामृतावा पर्षति द्विषः

5.25.2 स हि सत्यो यं पूर्वे चिद्देवासश्चिद्यमीधिरे ।
होतारं मन्द्रजिह्वमित्सुदीतिभिर्विभावसुम्

5.25.3 स नो धीती वरिष्ठया श्रेष्ठया च सुमत्या ।
अग्ने रायो दिदीहि नः सुवृक्तिभिर्वरेण्य

5.25.4 अग्निर्देवेषु राजत्यग्निर्मर्तेष्वाविशन् ।
अग्निर्नो हव्यवाहनोऽग्निं धीभिः सपर्यत

5.25.5 अग्निस्तुविश्रवस्तमं तुविब्रह्माणमुत्तमम् ।
अतूर्तं श्रावयत्पतिं पुत्रं ददाति दाशुषे

5.25.6 अग्निर्ददाति सत्पतिं सासाह यो युधा नृभिः ।
अग्निरत्यं रघुष्यदं जेतारमपराजितम्

5.25.7 यद्वाहिष्ठं तदग्नये बृहदर्च विभावसो ।
महिषीव त्वद्रयिस्त्वद्वाजा उदीरते

5.25.8 तव द्युमन्तो अर्चयो ग्रावेवोच्यते बृहत् ।
उतो ते तन्यतुर्यथा स्वानो अर्त त्मना दिवः

5.25.9 एवाँ अग्निं वसूयवः सहसानं ववन्दिम ।
स नो विश्वा अति द्विषः पर्षन्नावेव सुक्रतुः

सूक्तम् ५.२६
ऋषिः: वसूयव आत्रेयाः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ९ विश्वे देवाः। गायत्री।

5.26.1 अग्ने पावक रोचिषा मन्द्रया देव जिह्वया ।
आ देवान्वक्षि यक्षि च

5.26.2 तं त्वा घृतस्नवीमहे चित्रभानो स्वर्दृशम् ।
देवाँ आ वीतये वह

5.26.3 वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तं समिधीमहि ।
अग्ने बृहन्तमध्वरे

5.26.4 अग्ने विश्वेभिरा गहि देवेभिर्हव्यदातये ।
होतारं त्वा वृणीमहे

5.26.5 यजमानाय सुन्वत आग्ने सुवीर्यं वह ।
देवैरा सत्सि बर्हिषि

5.26.6 समिधानः सहस्रजिदग्ने धर्माणि पुष्यसि ।
देवानां दूत उक्थ्यः

5.26.7 न्यग्निं जातवेदसं होत्रवाहं यविष्ठ्यम् ।
दधाता देवमृत्विजम्

5.26.8 प्र यज्ञ एत्वानुषगद्या देवव्यचस्तमः ।
स्तृणीत बर्हिरासदे

5.26.9 एदं मरुतो अश्विना मित्रः सीदन्तु वरुणः ।
देवासः सर्वया विशा

सूक्तम् ५.२७
ऋषिः: विश्ववारात्रेयी । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। १, ३ त्रिष्टुप्, २ जगती, ४ अनुष्टुप्, ५-६ गायत्री

5.27.1 अनस्वन्ता सत्पतिर्मामहे मे गावा चेतिष्ठो असुरो मघोनः ।
त्रैवृष्णो अग्ने दशभिः सहस्रैर्वैश्वानर त्र्यरुणश्चिकेत

5.27.2 यो मे शता च विंशतिं च गोनां हरी च युक्ता सुधुरा ददाति ।
वैश्वानर सुष्टुतो वावृधानोऽग्ने यच्छ त्र्यरुणाय शर्म

5.27.3 एवा ते अग्ने सुमतिं चकानो नविष्ठाय नवमं त्रसदस्युः ।
यो मे गिरस्तुविजातस्य पूर्वीर्युक्तेनाभि त्र्यरुणो गृणाति

5.27.4 यो म इति प्रवोचत्यश्वमेधाय सूरये ।
दददृचा सनिं यते ददन्मेधामृतायते

5.27.5 यस्य मा परुषाः शतमुद्धर्षयन्त्युक्षणः ।
अश्वमेधस्य दानाः सोमा इव त्र्याशिरः

5.27.6 इन्द्राग्नी शतदाव्न्यश्वमेधे सुवीर्यम् ।
क्षत्रं धारयतं बृहद्दिवि सूर्यमिवाजरम्

सूक्तम् ५.२८
ऋषिः: विश्ववारात्रेयी । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। १, ३ त्रिष्टुप्, २ जगती, ४ अनुष्टुप्, ५-६ गायत्री

5.28.1 समिद्धो अग्निर्दिवि शोचिरश्रेत्प्रत्यङ्ङुषसमुर्विया वि भाति ।
एति प्राची विश्ववारा नमोभिर्देवाँ ईळाना हविषा घृताची

5.28.2 समिध्यमानो अमृतस्य राजसि हविष्कृण्वन्तं सचसे स्वस्तये ।
विश्वं स धत्ते द्रविणं यमिन्वस्यातिथ्यमग्ने नि च धत्त इत्पुरः

5.28.3 अग्ने शर्ध महते सौभगाय तव द्युम्नान्युत्तमानि सन्तु ।
सं जास्पत्यं सुयममा कृणुष्व शत्रूयतामभि तिष्ठा महांसि

5.28.4 समिद्धस्य प्रमहसोऽग्ने वन्दे तव श्रियम् ।
वृषभो द्युम्नवाँ असि समध्वरेष्विध्यसे

5.28.5 समिद्धो अग्न आहुत देवान्यक्षि स्वध्वर ।
त्वं हि हव्यवाळसि

5.28.6 आ जुहोता दुवस्यताग्निं प्रयत्यध्वरे ।
वृणीध्वं हव्यवाहनम्

सूक्तम् ५.२९
ऋषिः: गौरिवीतिः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ९(प्रथमपादस्य) उशना वा। त्रिष्टुप्।

5.29.1 त्र्यर्यमा मनुषो देवताता त्री रोचना दिव्या धारयन्त ।
अर्चन्ति त्वा मरुतः पूतदक्षास्त्वमेषामृषिरिन्द्रासि धीरः

5.29.2 अनु यदीं मरुतो मन्दसानमार्चन्निन्द्रं पपिवांसं सुतस्य ।
आदत्त वज्रमभि यदहिं हन्नपो यह्वीरसृजत्सर्तवा उ

5.29.3 उत ब्रह्माणो मरुतो मे अस्येन्द्रः सोमस्य सुषुतस्य पेयाः ।
तद्धि हव्यं मनुषे गा अविन्ददहन्नहिं पपिवाँ इन्द्रो अस्य

5.29.4 आद्रोदसी वितरं वि ष्कभायत्संविव्यानश्चिद्भियसे मृगं कः ।
जिगर्तिमिन्द्रो अपजर्गुराणः प्रति श्वसन्तमव दानवं हन्

5.29.5 अध क्रत्वा मघवन्तुभ्यं देवा अनु विश्वे अददुः सोमपेयम् ।
यत्सूर्यस्य हरितः पतन्तीः पुरः सतीरुपरा एतशे कः

5.29.6 नव यदस्य नवतिं च भोगान्साकं वज्रेण मघवा विवृश्चत् ।
अर्चन्तीन्द्रं मरुतः सधस्थे त्रैष्टुभेन वचसा बाधत द्याम्

5.29.7 सखा सख्ये अपचत्तूयमग्निरस्य क्रत्वा महिषा त्री शतानि ।
त्री साकमिन्द्रो मनुषः सरांसि सुतं पिबद्वृत्रहत्याय सोमम्

5.29.8 त्री यच्छता महिषाणामघो मास्त्री सरांसि मघवा सोम्यापाः ।
कारं न विश्वे अह्वन्त देवा भरमिन्द्राय यदहिं जघान

5.29.9 उशना यत्सहस्यैरयातं गृहमिन्द्र जूजुवानेभिरश्वैः ।
वन्वानो अत्र सरथं ययाथ कुत्सेन देवैरवनोर्ह शुष्णम्

5.29.10 प्रान्यच्चक्रमवृहः सूर्यस्य कुत्सायान्यद्वरिवो यातवेऽकः ।
अनासो दस्यूँरमृणो वधेन नि दुर्योण आवृणङ्मृध्रवाचः

5.29.11 स्तोमासस्त्वा गौरिवीतेरवर्धन्नरन्धयो वैदथिनाय पिप्रुम् ।
आ त्वामृजिश्वा सख्याय चक्रे पचन्पक्तीरपिबः सोममस्य

5.29.12 नवग्वासः सुतसोमास इन्द्रं दशग्वासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः ।
गव्यं चिदूर्वमपिधानवन्तं तं चिन्नरः शशमाना अप व्रन्

5.29.13 कथो नु ते परि चराणि विद्वान्वीर्या मघवन्या चकर्थ ।
या चो नु नव्या कृणवः शविष्ठ प्रेदु ता ते विदथेषु ब्रवाम

5.29.14 एता विश्वा चकृवाँ इन्द्र भूर्यपरीतो जनुषा वीर्येण ।
या चिन्नु वज्रिन्कृणवो दधृष्वान्न ते वर्ता तविष्या अस्ति तस्याः

5.29.15 इन्द्र ब्रह्म क्रियमाणा जुषस्व या ते शविष्ठ नव्या अकर्म ।
वस्त्रेव भद्रा सुकृता वसूयू रथं न धीरः स्वपा अतक्षम्

सूक्तम् ५.३०
ऋषिः: बभ्रुरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १२-१५ ऋणंचयेन्द्रौ। त्रिष्टुप्।

5.30.1 क्व स्य वीरः को अपश्यदिन्द्रं सुखरथमीयमानं हरिभ्याम् ।
यो राया वज्री सुतसोममिच्छन्तदोको गन्ता पुरुहूत ऊती

5.30.2 अवाचचक्षं पदमस्य सस्वरुग्रं निधातुरन्वायमिच्छन् ।
अपृच्छमन्याँ उत ते म आहुरिन्द्रं नरो बुबुधाना अशेम

5.30.3 प्र नु वयं सुते या ते कृतानीन्द्र ब्रवाम यानि नो जुजोषः ।
वेददविद्वाञ्छृणवच्च विद्वान्वहतेऽयं मघवा सर्वसेनः

5.30.4 स्थिरं मनश्चकृषे जात इन्द्र वेषीदेको युधये भूयसश्चित् ।
अश्मानं चिच्छवसा दिद्युतो वि विदो गवामूर्वमुस्रियाणाम्

5.30.5 परो यत्त्वं परम आजनिष्ठाः परावति श्रुत्यं नाम बिभ्रत् ।
अतश्चिदिन्द्रादभयन्त देवा विश्वा अपो अजयद्दासपत्नीः

5.30.6 तुभ्येदेते मरुतः सुशेवा अर्चन्त्यर्कं सुन्वन्त्यन्धः ।
अहिमोहानमप आशयानं प्र मायाभिर्मायिनं सक्षदिन्द्रः

5.30.7 वि षू मृधो जनुषा दानमिन्वन्नहन्गवा मघवन्संचकानः ।
अत्रा दासस्य नमुचेः शिरो यदवर्तयो मनवे गातुमिच्छन्

5.30.8 युजं हि मामकृथा आदिदिन्द्र शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् ।
अश्मानं चित्स्वर्यं वर्तमानं प्र चक्रियेव रोदसी मरुद्भ्यः

5.30.9 स्त्रियो हि दास आयुधानि चक्रे किं मा करन्नबला अस्य सेनाः ।
अन्तर्ह्यख्यदुभे अस्य धेने अथोप प्रैद्युधये दस्युमिन्द्रः

5.30.10 समत्र गावोऽभितोऽनवन्तेहेह वत्सैर्वियुता यदासन् ।
सं ता इन्द्रो असृजदस्य शाकैर्यदीं सोमासः सुषुता अमन्दन्

5.30.11 यदीं सोमा बभ्रुधूता अमन्दन्नरोरवीद्वृषभः सादनेषु ।
पुरंदरः पपिवाँ इन्द्रो अस्य पुनर्गवामददादुस्रियाणाम्

5.30.12 भद्रमिदं रुशमा अग्ने अक्रन्गवां चत्वारि ददतः सहस्रा ।
ऋणंचयस्य प्रयता मघानि प्रत्यग्रभीष्म नृतमस्य नृणाम्

5.30.13 सुपेशसं माव सृजन्त्यस्तं गवां सहस्रै रुशमासो अग्ने ।
तीव्रा इन्द्रमममन्दुः सुतासोऽक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाः

5.30.14 औच्छत्सा रात्री परितक्म्या याँ ऋणंचये राजनि रुशमानाम् ।
अत्यो न वाजी रघुरज्यमानो बभ्रुश्चत्वार्यसनत्सहस्रा

5.30.15 चतुःसहस्रं गव्यस्य पश्वः प्रत्यग्रभीष्म रुशमेष्वग्ने ।
घर्मश्चित्तप्तः प्रवृजे य आसीदयस्मयस्तम्वादाम विप्राः

सूक्तम् ५.३१
ऋषिः: अवस्युरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ८ तृतीयपादस्य कुत्सो वा, चतुर्थपादस्य उशना वा, ९ इन्द्राकुत्सौ। त्रिष्टुप्।

5.31.1 इन्द्रो रथाय प्रवतं कृणोति यमध्यस्थान्मघवा वाजयन्तम् ।
यूथेव पश्वो व्युनोति गोपा अरिष्टो याति प्रथमः सिषासन्

5.31.2 आ प्र द्रव हरिवो मा वि वेनः पिशङ्गराते अभि नः सचस्व ।
नहि त्वदिन्द्र वस्यो अन्यदस्त्यमेनाँश्चिज्जनिवतश्चकर्थ

5.31.3 उद्यत्सहः सहस आजनिष्ट देदिष्ट इन्द्र इन्द्रियाणि विश्वा ।
प्राचोदयत्सुदुघा वव्रे अन्तर्वि ज्योतिषा संववृत्वत्तमोऽवः

5.31.4 अनवस्ते रथमश्वाय तक्षन्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम् ।
ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ

5.31.5 वृष्णे यत्ते वृषणो अर्कमर्चानिन्द्र ग्रावाणो अदितिः सजोषाः ।
अनश्वासो ये पवयोऽरथा इन्द्रेषिता अभ्यवर्तन्त दस्यून्

5.31.6 प्र ते पूर्वाणि करणानि वोचं प्र नूतना मघवन्या चकर्थ ।
शक्तीवो यद्विभरा रोदसी उभे जयन्नपो मनवे दानुचित्राः

5.31.7 तदिन्नु ते करणं दस्म विप्राहिं यद्घ्नन्नोजो अत्रामिमीथाः ।
शुष्णस्य चित्परि माया अगृभ्णाः प्रपित्वं यन्नप दस्यूँरसेधः

5.31.8 त्वमपो यदवे तुर्वशायारमयः सुदुघाः पार इन्द्र ।
उग्रमयातमवहो ह कुत्सं सं ह यद्वामुशनारन्त देवाः

5.31.9 इन्द्राकुत्सा वहमाना रथेना वामत्या अपि कर्णे वहन्तु ।
निः षीमद्भ्यो धमथो निः षधस्थान्मघोनो हृदो वरथस्तमांसि

5.31.10 वातस्य युक्तान्सुयुजश्चिदश्वान्कविश्चिदेषो अजगन्नवस्युः ।
विश्वे ते अत्र मरुतः सखाय इन्द्र ब्रह्माणि तविषीमवर्धन्

5.31.11 सूरश्चिद्रथं परितक्म्यायां पूर्वं करदुपरं जूजुवांसम् ।
भरच्चक्रमेतशः सं रिणाति पुरो दधत्सनिष्यति क्रतुं नः

5.31.12 आयं जना अभिचक्षे जगामेन्द्रः सखायं सुतसोममिच्छन् ।
वदन्ग्रावाव वेदिं भ्रियाते यस्य जीरमध्वर्यवश्चरन्ति

5.31.13 ये चाकनन्त चाकनन्त नू ते मर्ता अमृत मो ते अंह आरन् ।
वावन्धि यज्यूँरुत तेषु धेह्योजो जनेषु येषु ते स्याम

सूक्तम् ५.३२
ऋषिः: गातुरात्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

5.32.1 अदर्दरुत्समसृजो वि खानि त्वमर्णवान्बद्बधानाँ अरम्णाः ।
महान्तमिन्द्र पर्वतं वि यद्वः सृजो वि धारा अव दानवं हन्

5.32.2 त्वमुत्साँ ऋतुभिर्बद्बधानाँ अरंह ऊधः पर्वतस्य वज्रिन् ।
अहिं चिदुग्र प्रयुतं शयानं जघन्वाँ इन्द्र तविषीमधत्थाः

5.32.3 त्यस्य चिन्महतो निर्मृगस्य वधर्जघान तविषीभिरिन्द्रः ।
य एक इदप्रतिर्मन्यमान आदस्मादन्यो अजनिष्ट तव्यान्

5.32.4 त्यं चिदेषां स्वधया मदन्तं मिहो नपातं सुवृधं तमोगाम् ।
वृषप्रभर्मा दानवस्य भामं वज्रेण वज्री नि जघान शुष्णम्

5.32.5 त्यं चिदस्य क्रतुभिर्निषत्तममर्मणो विददिदस्य मर्म ।
यदीं सुक्षत्र प्रभृता मदस्य युयुत्सन्तं तमसि हर्म्ये धाः

5.32.6 त्यं चिदित्था कत्पयं शयानमसूर्ये तमसि वावृधानम् ।
तं चिन्मन्दानो वृषभः सुतस्योच्चैरिन्द्रो अपगूर्या जघान

5.32.7 उद्यदिन्द्रो महते दानवाय वधर्यमिष्ट सहो अप्रतीतम् ।
यदीं वज्रस्य प्रभृतौ ददाभ विश्वस्य जन्तोरधमं चकार

5.32.8 त्यं चिदर्णं मधुपं शयानमसिन्वं वव्रं मह्याददुग्रः ।
अपादमत्रं महता वधेन नि दुर्योण आवृणङ्मृध्रवाचम्

5.32.9 को अस्य शुष्मं तविषीं वरात एको धना भरते अप्रतीतः ।
इमे चिदस्य ज्रयसो नु देवी इन्द्रस्यौजसो भियसा जिहाते

5.32.10 न्यस्मै देवी स्वधितिर्जिहीत इन्द्राय गातुरुशतीव येमे ।
सं यदोजो युवते विश्वमाभिरनु स्वधाव्ने क्षितयो नमन्त

5.32.11 एकं नु त्वा सत्पतिं पाञ्चजन्यं जातं शृणोमि यशसं जनेषु ।
तं मे जगृभ्र आशसो नविष्ठं दोषा वस्तोर्हवमानास इन्द्रम्

5.32.12 एवा हि त्वामृतुथा यातयन्तं मघा विप्रेभ्यो ददतं शृणोमि ।
किं ते ब्रह्माणो गृहते सखायो ये त्वाया निदधुः काममिन्द्र

सूक्तम् ५.३३
ऋषिः: प्राजापत्यः संवरणः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

5.33.1 महि महे तवसे दीध्ये नॄनिन्द्रायेत्था तवसे अतव्यान् ।
यो अस्मै सुमतिं वाजसातौ स्तुतो जने समर्यश्चिकेत

5.33.2 स त्वं न इन्द्र धियसानो अर्कैर्हरीणां वृषन्योक्त्रमश्रेः ।
या इत्था मघवन्ननु जोषं वक्षो अभि प्रार्यः सक्षि जनान्

5.33.3 न ते त इन्द्राभ्यस्मदृष्वायुक्तासो अब्रह्मता यदसन् ।
तिष्ठा रथमधि तं वज्रहस्ता रश्मिं देव यमसे स्वश्वः

5.33.4 पुरू यत्त इन्द्र सन्त्युक्था गवे चकर्थोर्वरासु युध्यन् ।
ततक्षे सूर्याय चिदोकसि स्वे वृषा समत्सु दासस्य नाम चित्

5.33.5 वयं ते त इन्द्र ये च नरः शर्धो जज्ञाना याताश्च रथाः ।
आस्माञ्जगम्यादहिशुष्म सत्वा भगो न हव्यः प्रभृथेषु चारुः

5.33.6 पपृक्षेण्यमिन्द्र त्वे ह्योजो नृम्णानि च नृतमानो अमर्तः ।
स न एनीं वसवानो रयिं दाः प्रार्य स्तुषे तुविमघस्य दानम्

5.33.7 एवा न इन्द्रोतिभिरव पाहि गृणतः शूर कारून् ।
उत त्वचं ददतो वाजसातौ पिप्रीहि मध्वः सुषुतस्य चारोः

5.33.8 उत त्ये मा पौरुकुत्स्यस्य सूरेस्त्रसदस्योर्हिरणिनो रराणाः ।
वहन्तु मा दश श्येतासो अस्य गैरिक्षितस्य क्रतुभिर्नु सश्चे

5.33.9 उत त्ये मा मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वामघासो विदथस्य रातौ ।
सहस्रा मे च्यवतानो ददान आनूकमर्यो वपुषे नार्चत्

5.33.10 उत त्ये मा ध्वन्यस्य जुष्टा लक्ष्मण्यस्य सुरुचो यतानाः ।
मह्ना रायः संवरणस्य ऋषेर्व्रजं न गावः प्रयता अपि ग्मन्

सूक्तम् ५.३४
ऋषिः: प्राजापत्यः संवरणः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ९ त्रिष्टुप् ।

5.34.1 अजातशत्रुमजरा स्वर्वत्यनु स्वधामिता दस्ममीयते ।
सुनोतन पचत ब्रह्मवाहसे पुरुष्टुताय प्रतरं दधातन

5.34.2 आ यः सोमेन जठरमपिप्रतामन्दत मघवा मध्वो अन्धसः ।
यदीं मृगाय हन्तवे महावधः सहस्रभृष्टिमुशना वधं यमत्

5.34.3 यो अस्मै घ्रंस उत वा य ऊधनि सोमं सुनोति भवति द्युमाँ अह ।
अपाप शक्रस्ततनुष्टिमूहति तनूशुभ्रं मघवा यः कवासखः

5.34.4 यस्यावधीत्पितरं यस्य मातरं यस्य शक्रो भ्रातरं नात ईषते ।
वेतीद्वस्य प्रयता यतंकरो न किल्बिषादीषते वस्व आकरः

5.34.5 न पञ्चभिर्दशभिर्वष्ट्यारभं नासुन्वता सचते पुष्यता चन ।
जिनाति वेदमुया हन्ति वा धुनिरा देवयुं भजति गोमति व्रजे

5.34.6 वित्वक्षणः समृतौ चक्रमासजोऽसुन्वतो विषुणः सुन्वतो वृधः ।
इन्द्रो विश्वस्य दमिता विभीषणो यथावशं नयति दासमार्यः

5.34.7 समीं पणेरजति भोजनं मुषे वि दाशुषे भजति सूनरं वसु ।
दुर्गे चन ध्रियते विश्व आ पुरु जनो यो अस्य तविषीमचुक्रुधत्

5.34.8 सं यज्जनौ सुधनौ विश्वशर्धसाववेदिन्द्रो मघवा गोषु शुभ्रिषु ।
युजं ह्यन्यमकृत प्रवेपन्युदीं गव्यं सृजते सत्वभिर्धुनिः

5.34.9 सहस्रसामाग्निवेशिं गृणीषे शत्रिमग्न उपमां केतुमर्यः ।
तस्मा आपः संयतः पीपयन्त तस्मिन्क्षत्रममवत्त्वेषमस्तु

सूक्तम् ५.३५
ऋषिः: प्रभूवसुराङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप्,८ पङ्क्तिः।

5.35.1 यस्ते साधिष्ठोऽवस इन्द्र क्रतुष्टमा भर ।
अस्मभ्यं चर्षणीसहं सस्निं वाजेषु दुष्टरम्

5.35.2 यदिन्द्र ते चतस्रो यच्छूर सन्ति तिस्रः ।
यद्वा पञ्च क्षितीनामवस्तत्सु न आ भर

5.35.3 आ तेऽवो वरेण्यं वृषन्तमस्य हूमहे ।
वृषजूतिर्हि जज्ञिष आभूभिरिन्द्र तुर्वणिः

5.35.4 वृषा ह्यसि राधसे जज्ञिषे वृष्णि ते शवः ।
स्वक्षत्रं ते धृषन्मनः सत्राहमिन्द्र पौंस्यम्

5.35.5 त्वं तमिन्द्र मर्त्यममित्रयन्तमद्रिवः ।
सर्वरथा शतक्रतो नि याहि शवसस्पते

5.35.6 त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः ।
उग्रं पूर्वीषु पूर्व्यं हवन्ते वाजसातये

5.35.7 अस्माकमिन्द्र दुष्टरं पुरोयावानमाजिषु ।
सयावानं धनेधने वाजयन्तमवा रथम्

5.35.8 अस्माकमिन्द्रेहि नो रथमवा पुरंध्या ।
वयं शविष्ठ वार्यं दिवि श्रवो दधीमहि दिवि स्तोमं मनामहे

सूक्तम् ५.३६
ऋषिः: प्रभूवसुराङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, ३ जगती।

5.36.1 स आ गमदिन्द्रो यो वसूनां चिकेतद्दातुं दामनो रयीणाम् ।
धन्वचरो न वंसगस्तृषाणश्चकमानः पिबतु दुग्धमंशुम्

5.36.2 आ ते हनू हरिवः शूर शिप्रे रुहत्सोमो न पर्वतस्य पृष्ठे ।
अनु त्वा राजन्नर्वतो न हिन्वन्गीर्भिर्मदेम पुरुहूत विश्वे

5.36.3 चक्रं न वृत्तं पुरुहूत वेपते मनो भिया मे अमतेरिदद्रिवः ।
रथादधि त्वा जरिता सदावृध कुविन्नु स्तोषन्मघवन्पुरूवसुः

5.36.4 एष ग्रावेव जरिता त इन्द्रेयर्ति वाचं बृहदाशुषाणः ।
प्र सव्येन मघवन्यंसि रायः प्र दक्षिणिद्धरिवो मा वि वेनः

5.36.5 वृषा त्वा वृषणं वर्धतु द्यौर्वृषा वृषभ्यां वहसे हरिभ्याम् ।
स नो वृषा वृषरथः सुशिप्र वृषक्रतो वृषा वज्रिन्भरे धाः

5.36.6 यो रोहितौ वाजिनौ वाजिनीवान्त्रिभिः शतैः सचमानावदिष्ट ।
यूने समस्मै क्षितयो नमन्तां श्रुतरथाय मरुतो दुवोया

सूक्तम् ५.३७
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

5.37.1 सं भानुना यतते सूर्यस्याजुह्वानो घृतपृष्ठः स्वञ्चाः ।
तस्मा अमृध्रा उषसो व्युच्छान्य इन्द्राय सुनवामेत्याह

5.37.2 समिद्धाग्निर्वनवत्स्तीर्णबर्हिर्युक्तग्रावा सुतसोमो जराते ।
ग्रावाणो यस्येषिरं वदन्त्ययदध्वर्युर्हविषाव सिन्धुम्

5.37.3 वधूरियं पतिमिच्छन्त्येति य ईं वहाते महिषीमिषिराम् ।
आस्य श्रवस्याद्रथ आ च घोषात्पुरू सहस्रा परि वर्तयाते

5.37.4 न स राजा व्यथते यस्मिन्निन्द्रस्तीव्रं सोमं पिबति गोसखायम् ।
आ सत्वनैरजति हन्ति वृत्रं क्षेति क्षितीः सुभगो नाम पुष्यन्

5.37.5 पुष्यात्क्षेमे अभि योगे भवात्युभे वृतौ संयती सं जयाति ।
प्रियः सूर्ये प्रियो अग्ना भवाति य इन्द्राय सुतसोमो ददाशत्

सूक्तम् ५.३८
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप् ।

5.38.1 उरोष्ट इन्द्र राधसो विभ्वी रातिः शतक्रतो ।
अधा नो विश्वचर्षणे द्युम्ना सुक्षत्र मंहय

5.38.2 यदीमिन्द्र श्रवाय्यमिषं शविष्ठ दधिषे ।
पप्रथे दीर्घश्रुत्तमं हिरण्यवर्ण दुष्टरम्

5.38.3 शुष्मासो ये ते अद्रिवो मेहना केतसापः ।
उभा देवावभिष्टये दिवश्च ग्मश्च राजथः

5.38.4 उतो नो अस्य कस्य चिद्दक्षस्य तव वृत्रहन् ।
अस्मभ्यं नृम्णमा भरास्मभ्यं नृमणस्यसे

5.38.5 नू त आभिरभिष्टिभिस्तव शर्मञ्छतक्रतो ।
इन्द्र स्याम सुगोपाः शूर स्याम सुगोपाः

सूक्तम् ५.३९
ऋषिः: भौमोऽत्रिः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप्, ५ पङ्क्तिः

5.39.1 यदिन्द्र चित्र मेहनास्ति त्वादातमद्रिवः ।
राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर

5.39.2 यन्मन्यसे वरेण्यमिन्द्र द्युक्षं तदा भर ।
विद्याम तस्य ते वयमकूपारस्य दावने

5.39.3 यत्ते दित्सु प्रराध्यं मनो अस्ति श्रुतं बृहत् ।
तेन दृळ्हा चिदद्रिव आ वाजं दर्षि सातये

5.39.4 मंहिष्ठं वो मघोनां राजानं चर्षणीनाम् ।
इन्द्रमुप प्रशस्तये पूर्वीभिर्जुजुषे गिरः

5.39.5 अस्मा इत्काव्यं वच उक्थमिन्द्राय शंस्यम् ।
तस्मा उ ब्रह्मवाहसे गिरो वर्धन्त्यत्रयो गिरः शुम्भन्त्यत्रयः

सूक्तम् ५.४०
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ५ सूर्यः, ६-९ अत्रिः। १-३ उष्णिक्, ५, ९ अनुष्टुप्, ४, ६-८ त्रिष्टुप्।

5.40.1 आ याह्यद्रिभिः सुतं सोमं सोमपते पिब ।
वृषन्निन्द्र वृषभिर्वृत्रहन्तम

5.40.2 वृषा ग्रावा वृषा मदो वृषा सोमो अयं सुतः ।
वृषन्निन्द्र वृषभिर्वृत्रहन्तम

5.40.3 वृषा त्वा वृषणं हुवे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः ।
वृषन्निन्द्र वृषभिर्वृत्रहन्तम

5.40.4 ऋजीषी वज्री वृषभस्तुराषाट् छुष्मी राजा वृत्रहा सोमपावा ।
युक्त्वा हरिभ्यामुप यासदर्वाङ्माध्यंदिने सवने मत्सदिन्द्रः

5.40.5 यत्त्वा सूर्य स्वर्भानुस्तमसाविध्यदासुरः ।
अक्षेत्रविद्यथा मुग्धो भुवनान्यदीधयुः

5.40.6 स्वर्भानोरध यदिन्द्र माया अवो दिवो वर्तमाना अवाहन् ।
गूळ्हं सूर्यं तमसापव्रतेन तुरीयेण ब्रह्मणाविन्ददत्रिः

5.40.7 मा मामिमं तव सन्तमत्र इरस्या द्रुग्धो भियसा नि गारीत् ।
त्वं मित्रो असि सत्यराधास्तौ मेहावतं वरुणश्च राजा

5.40.8 ग्राव्णो ब्रह्मा युयुजानः सपर्यन्कीरिणा देवान्नमसोपशिक्षन् ।
अत्रिः सूर्यस्य दिवि चक्षुराधात्स्वर्भानोरप माया अघुक्षत्

5.40.9 यं वै सूर्यं स्वर्भानुस्तमसाविध्यदासुरः ।
अत्रयस्तमन्वविन्दन्नह्यन्ये अशक्नुवन्

सूक्तम् ५.४१
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, १६-१७ अतिजगती, २० एकपदा विराट् ।

5.41.1 को नु वां मित्रावरुणावृतायन्दिवो वा महः पार्थिवस्य वा दे ।
ऋतस्य वा सदसि त्रासीथां नो यज्ञायते वा पशुषो न वाजान्

5.41.2 ते नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतो जुषन्त ।
नमोभिर्वा ये दधते सुवृक्तिं स्तोमं रुद्राय मीळ्हुषे सजोषाः

5.41.3 आ वां येष्ठाश्विना हुवध्यै वातस्य पत्मन्रथ्यस्य पुष्टौ ।
उत वा दिवो असुराय मन्म प्रान्धांसीव यज्यवे भरध्वम्

5.41.4 प्र सक्षणो दिव्यः कण्वहोता त्रितो दिवः सजोषा वातो अग्निः ।
पूषा भगः प्रभृथे विश्वभोजा आजिं न जग्मुराश्वश्वतमाः

5.41.5 प्र वो रयिं युक्ताश्वं भरध्वं राय एषेऽवसे दधीत धीः ।
सुशेव एवैरौशिजस्य होता ये व एवा मरुतस्तुराणाम्

5.41.6 प्र वो वायुं रथयुजं कृणुध्वं प्र देवं विप्रं पनितारमर्कैः ।
इषुध्यव ऋतसापः पुरंधीर्वस्वीर्नो अत्र पत्नीरा धिये धुः

5.41.7 उप व एषे वन्द्येभिः शूषैः प्र यह्वी दिवश्चितयद्भिरर्कैः ।
उषासानक्ता विदुषीव विश्वमा हा वहतो मर्त्याय यज्ञम्

5.41.8 अभि वो अर्चे पोष्यावतो नॄन्वास्तोष्पतिं त्वष्टारं रराणः ।
धन्या सजोषा धिषणा नमोभिर्वनस्पतीँरोषधी राय एषे

5.41.9 तुजे नस्तने पर्वताः सन्तु स्वैतवो ये वसवो न वीराः ।
पनित आप्त्यो यजतः सदा नो वर्धान्नः शंसं नर्यो अभिष्टौ

5.41.10 वृष्णो अस्तोषि भूम्यस्य गर्भं त्रितो नपातमपां सुवृक्ति ।
गृणीते अग्निरेतरी न शूषैः शोचिष्केशो नि रिणाति वना

5.41.11 कथा महे रुद्रियाय ब्रवाम कद्राये चिकितुषे भगाय ।
आप ओषधीरुत नोऽवन्तु द्यौर्वना गिरयो वृक्षकेशाः

5.41.12 शृणोतु न ऊर्जां पतिर्गिरः स नभस्तरीयाँ इषिरः परिज्मा ।
शृण्वन्त्वापः पुरो न शुभ्राः परि स्रुचो बबृहाणस्याद्रेः

5.41.13 विदा चिन्नु महान्तो ये व एवा ब्रवाम दस्मा वार्यं दधानाः ।
वयश्चन सुभ्व आव यन्ति क्षुभा मर्तमनुयतं वधस्नैः

5.41.14 आ दैव्यानि पार्थिवानि जन्मापश्चाच्छा सुमखाय वोचम् ।
वर्धन्तां द्यावो गिरश्चन्द्राग्रा उदा वर्धन्तामभिषाता अर्णाः

5.41.15 पदेपदे मे जरिमा नि धायि वरूत्री वा शक्रा या पायुभिश्च ।
सिषक्तु माता मही रसा नः स्मत्सूरिभिरृजुहस्त ऋजुवनिः

5.41.16 कथा दाशेम नमसा सुदानूनेवया मरुतो अच्छोक्तौ प्रश्रवसो मरुतो अच्छोक्तौ ।
मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धादस्माकं भूदुपमातिवनिः

5.41.17 इति चिन्नु प्रजायै पशुमत्यै देवासो वनते मर्त्यो व आ देवासो वनते मर्त्यो वः ।
अत्रा शिवां तन्वो धासिमस्या जरां चिन्मे निरृतिर्जग्रसीत

5.41.18 तां वो देवाः सुमतिमूर्जयन्तीमिषमश्याम वसवः शसा गोः ।
सा नः सुदानुर्मृळयन्ती देवी प्रति द्रवन्ती सुविताय गम्याः

5.41.19 अभि न इळा यूथस्य माता स्मन्नदीभिरुर्वशी वा गृणातु ।
उर्वशी वा बृहद्दिवा गृणानाभ्यूर्ण्वाना प्रभृथस्यायोः

5.41.20 सिषक्तु न ऊर्जव्यस्य पुष्टेः

सूक्तम् ५.४२
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः, ११ रुद्रः। त्रिष्टुप्, १७ एकपदा विराट् ।

5.42.1 प्र शंतमा वरुणं दीधिती गीर्मित्रं भगमदितिं नूनमश्याः ।
पृषद्योनिः पञ्चहोता शृणोत्वतूर्तपन्था असुरो मयोभुः

5.42.2 प्रति मे स्तोममदितिर्जगृभ्यात्सूनुं न माता हृद्यं सुशेवम् ।
ब्रह्म प्रियं देवहितं यदस्त्यहं मित्रे वरुणे यन्मयोभु

5.42.3 उदीरय कवितमं कवीनामुनत्तैनमभि मध्वा घृतेन ।
स नो वसूनि प्रयता हितानि चन्द्राणि देवः सविता सुवाति

5.42.4 समिन्द्र णो मनसा नेषि गोभिः सं सूरिभिर्हरिवः सं स्वस्ति ।
सं ब्रह्मणा देवहितं यदस्ति सं देवानां सुमत्या यज्ञियानाम्

5.42.5 देवो भगः सविता रायो अंश इन्द्रो वृत्रस्य संजितो धनानाम् ।
ऋभुक्षा वाज उत वा पुरंधिरवन्तु नो अमृतासस्तुरासः

5.42.6 मरुत्वतो अप्रतीतस्य जिष्णोरजूर्यतः प्र ब्रवामा कृतानि ।
न ते पूर्वे मघवन्नापरासो न वीर्यं नूतनः कश्चनाप

5.42.7 उप स्तुहि प्रथमं रत्नधेयं बृहस्पतिं सनितारं धनानाम् ।
यः शंसते स्तुवते शम्भविष्ठः पुरूवसुरागमज्जोहुवानम्

5.42.8 तवोतिभिः सचमाना अरिष्टा बृहस्पते मघवानः सुवीराः ।
ये अश्वदा उत वा सन्ति गोदा ये वस्त्रदाः सुभगास्तेषु रायः

5.42.9 विसर्माणं कृणुहि वित्तमेषां ये भुञ्जते अपृणन्तो न उक्थैः ।
अपव्रतान्प्रसवे वावृधानान्ब्रह्मद्विषः सूर्याद्यावयस्व

5.42.10 य ओहते रक्षसो देववीतावचक्रेभिस्तं मरुतो नि यात ।
यो वः शमीं शशमानस्य निन्दात्तुच्छ्यान्कामान्करते सिष्विदानः

5.42.11 तमु ष्टुहि यः स्विषुः सुधन्वा यो विश्वस्य क्षयति भेषजस्य ।
यक्ष्वा महे सौमनसाय रुद्रं नमोभिर्देवमसुरं दुवस्य

5.42.12 दमूनसो अपसो ये सुहस्ता वृष्णः पत्नीर्नद्यो विभ्वतष्टाः ।
सरस्वती बृहद्दिवोत राका दशस्यन्तीर्वरिवस्यन्तु शुभ्राः

5.42.13 प्र सू महे सुशरणाय मेधां गिरं भरे नव्यसीं जायमानाम् ।
य आहना दुहितुर्वक्षणासु रूपा मिनानो अकृणोदिदं नः

5.42.14 प्र सुष्टुति स्तनयन्तं रुवन्तमिळस्पतिं जरितर्नूनमश्याः ।
यो अब्दिमाँ उदनिमाँ इयर्ति प्र विद्युता रोदसी उक्षमाणः

5.42.15 एष स्तोमो मारुतं शर्धो अच्छा रुद्रस्य सूनूँर्युवन्यूँरुदश्याः ।
कामो राये हवते मा स्वस्त्युप स्तुहि पृषदश्वाँ अयासः

5.42.16 प्रैष स्तोमः पृथिवीमन्तरिक्षं वनस्पतीँरोषधी राये अश्याः ।
देवोदेवः सुहवो भूतु मह्यं मा नो माता पृथिवी दुर्मतौ धात्

5.42.17 उरौ देवा अनिबाधे स्याम

5.42.18 समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम ।
आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि

सूक्तम् ५.४३
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, १६ एकपदा विराट्।

5.43.1 आ धेनवः पयसा तूर्ण्यर्था अमर्धन्तीरुप नो यन्तु मध्वा ।
महो राये बृहतीः सप्त विप्रो मयोभुवो जरिता जोहवीति

5.43.2 आ सुष्टुती नमसा वर्तयध्यै द्यावा वाजाय पृथिवी अमृध्रे ।
पिता माता मधुवचाः सुहस्ता भरेभरे नो यशसावविष्टाम्

5.43.3 अध्वर्यवश्चकृवांसो मधूनि प्र वायवे भरत चारु शुक्रम् ।
होतेव नः प्रथमः पाह्यस्य देव मध्वो ररिमा ते मदाय

5.43.4 दश क्षिपो युञ्जते बाहू अद्रिं सोमस्य या शमितारा सुहस्ता ।
मध्वो रसं सुगभस्तिर्गिरिष्ठां चनिश्चदद्दुदुहे शुक्रमंशुः

5.43.5 असावि ते जुजुषाणाय सोमः क्रत्वे दक्षाय बृहते मदाय ।
हरी रथे सुधुरा योगे अर्वागिन्द्र प्रिया कृणुहि हूयमानः

5.43.6 आ नो महीमरमतिं सजोषा ग्नां देवीं नमसा रातहव्याम् ।
मधोर्मदाय बृहतीमृतज्ञामाग्ने वह पथिभिर्देवयानैः

5.43.7 अञ्जन्ति यं प्रथयन्तो न विप्रा वपावन्तं नाग्निना तपन्तः ।
पितुर्न पुत्र उपसि प्रेष्ठ आ घर्मो अग्निमृतयन्नसादि

5.43.8 अच्छा मही बृहती शंतमा गीर्दूतो न गन्त्वश्विना हुवध्यै ।
मयोभुवा सरथा यातमर्वाग्गन्तं निधिं धुरमाणिर्न नाभिम्

5.43.9 प्र तव्यसो नमउक्तिं तुरस्याहं पूष्ण उत वायोरदिक्षि ।
या राधसा चोदितारा मतीनां या वाजस्य द्रविणोदा उत त्मन्

5.43.10 आ नामभिर्मरुतो वक्षि विश्वाना रूपेभिर्जातवेदो हुवानः ।
यज्ञं गिरो जरितुः सुष्टुतिं च विश्वे गन्त मरुतो विश्व ऊती

5.43.11 आ नो दिवो बृहतः पर्वतादा सरस्वती यजता गन्तु यज्ञम् ।
हवं देवी जुजुषाणा घृताची शग्मां नो वाचमुशती शृणोतु

5.43.12 आ वेधसं नीलपृष्ठं बृहन्तं बृहस्पतिं सदने सादयध्वम् ।
सादद्योनिं दम आ दीदिवांसं हिरण्यवर्णमरुषं सपेम

5.43.13 आ धर्णसिर्बृहद्दिवो रराणो विश्वेभिर्गन्त्वोमभिर्हुवानः ।
ग्ना वसान ओषधीरमृध्रस्त्रिधातुशृङ्गो वृषभो वयोधाः

5.43.14 मातुष्पदे परमे शुक्र आयोर्विपन्यवो रास्पिरासो अग्मन् ।
सुशेव्यं नमसा रातहव्याः शिशुं मृजन्त्यायवो न वासे

5.43.15 बृहद्वयो बृहते तुभ्यमग्ने धियाजुरो मिथुनासः सचन्त ।
देवोदेवः सुहवो भूतु मह्यं मा नो माता पृथिवी दुर्मतौ धात्

5.43.16 उरौ देवा अनिबाधे स्याम

5.43.17 समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम ।
आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि

सूक्तम् ५.४४
अनुक्रमणिका: काश्यपोऽवत्सारः (१० क्षत्र-मनस-एवावद-यजत-सध्रि-अवत्साराः, ११ विश्ववार - यजत-मायी - अवत्साराः, १२ अवत्सारेण सह सदापृण-यजत-बाहुवृक्त-श्रुतवित्- तर्याः, १३ सुतंभरश्च) ।

5.44.1 तं प्रत्नथा पूर्वथा विश्वथेमथा ज्येष्ठतातिं बर्हिषदं स्वर्विदम् ।
प्रतीचीनं वृजनं दोहसे गिराशुं जयन्तमनु यासु वर्धसे

5.44.2 श्रिये सुदृशीरुपरस्य याः स्वर्विरोचमानः ककुभामचोदते ।
सुगोपा असि न दभाय सुक्रतो परो मायाभिरृत आस नाम ते

5.44.3 अत्यं हविः सचते सच्च धातु चारिष्टगातुः स होता सहोभरिः ।
प्रसर्स्राणो अनु बर्हिर्वृषा शिशुर्मध्ये युवाजरो विस्रुहा हितः

5.44.4 प्र व एते सुयुजो यामन्निष्टये नीचीरमुष्मै यम्य ऋतावृधः ।
सुयन्तुभिः सर्वशासैरभीशुभिः क्रिविर्नामानि प्रवणे मुषायति

5.44.5 संजर्भुराणस्तरुभिः सुतेगृभं वयाकिनं चित्तगर्भासु सुस्वरुः ।
धारवाकेष्वृजुगाथ शोभसे वर्धस्व पत्नीरभि जीवो अध्वरे

5.44.6 यादृगेव ददृशे तादृगुच्यते सं छायया दधिरे सिध्रयाप्स्वा ।
महीमस्मभ्यमुरुषामुरु ज्रयो बृहत्सुवीरमनपच्युतं सहः

5.44.7 वेत्यग्रुर्जनिवान्वा अति स्पृधः समर्यता मनसा सूर्यः कविः ।
घ्रंसं रक्षन्तं परि विश्वतो गयमस्माकं शर्म वनवत्स्वावसुः

5.44.8 ज्यायांसमस्य यतुनस्य केतुन ऋषिस्वरं चरति यासु नाम ते ।
यादृश्मिन्धायि तमपस्यया विदद्य उ स्वयं वहते सो अरं करत्

5.44.9 समुद्रमासामव तस्थे अग्रिमा न रिष्यति सवनं यस्मिन्नायता ।
अत्रा न हार्दि क्रवणस्य रेजते यत्रा मतिर्विद्यते पूतबन्धनी

5.44.10 स हि क्षत्रस्य मनसस्य चित्तिभिरेवावदस्य यजतस्य सध्रेः ।
अवत्सारस्य स्पृणवाम रण्वभिः शविष्ठं वाजं विदुषा चिदर्ध्यम्

5.44.11 श्येन आसामदितिः कक्ष्यो मदो विश्ववारस्य यजतस्य मायिनः ।
समन्यमन्यमर्थयन्त्येतवे विदुर्विषाणं परिपानमन्ति ते

5.44.12 सदापृणो यजतो वि द्विषो वधीद्बाहुवृक्तः श्रुतवित्तर्यो वः सचा ।
उभा स वरा प्रत्येति भाति च यदीं गणं भजते सुप्रयावभिः

5.44.13 सुतम्भरो यजमानस्य सत्पतिर्विश्वासामूधः स धियामुदञ्चनः ।
भरद्धेनू रसवच्छिश्रिये पयोऽनुब्रुवाणो अध्येति न स्वपन्

5.44.14 यो जागार तमृचः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि यन्ति ।
यो जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः

5.44.15 अग्निर्जागार तमृचः कामयन्तेऽग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति ।
अग्निर्जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः

सूक्तम् ५.४५
ऋषिः: सदापृण आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, ९ पुरस्ताज्ज्योतिः।

5.45.1 विदा दिवो विष्यन्नद्रिमुक्थैरायत्या उषसो अर्चिनो गुः ।
अपावृत व्रजिनीरुत्स्वर्गाद्वि दुरो मानुषीर्देव आवः

5.45.2 वि सूर्यो अमतिं न श्रियं सादोर्वाद्गवां माता जानती गात् ।
धन्वर्णसो नद्यः खादोअर्णा स्थूणेव सुमिता दृंहत द्यौः

5.45.3 अस्मा उक्थाय पर्वतस्य गर्भो महीनां जनुषे पूर्व्याय ।
वि पर्वतो जिहीत साधत द्यौराविवासन्तो दसयन्त भूम

5.45.4 सूक्तेभिर्वो वचोभिर्देवजुष्टैरिन्द्रा न्वग्नी अवसे हुवध्यै ।
उक्थेभिर्हि ष्मा कवयः सुयज्ञा आविवासन्तो मरुतो यजन्ति

5.45.5 एतो न्वद्य सुध्यो भवाम प्र दुच्छुना मिनवामा वरीयः ।
आरे द्वेषांसि सनुतर्दधामायाम प्राञ्चो यजमानमच्छ

5.45.6 एता धियं कृणवामा सखायोऽप या माताँ ऋणुत व्रजं गोः ।
यया मनुर्विशिशिप्रं जिगाय यया वणिग्वङ्कुरापा पुरीषम्

5.45.7 अनूनोदत्र हस्तयतो अद्रिरार्चन्येन दश मासो नवग्वाः ।
ऋतं यती सरमा गा अविन्दद्विश्वानि सत्याङ्गिराश्चकार

5.45.8 विश्वे अस्या व्युषि माहिनायाः सं यद्गोभिरङ्गिरसो नवन्त ।
उत्स आसां परमे सधस्थ ऋतस्य पथा सरमा विदद्गाः

5.45.9 आ सूर्यो यातु सप्ताश्वः क्षेत्रं यदस्योर्विया दीर्घयाथे ।
रघुः श्येनः पतयदन्धो अच्छा युवा कविर्दीदयद्गोषु गच्छन्

5.45.10 आ सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णोऽयुक्त यद्धरितो वीतपृष्ठाः ।
उद्ना न नावमनयन्त धीरा आशृण्वतीरापो अर्वागतिष्ठन्

5.45.11 धियं वो अप्सु दधिषे स्वर्षां ययातरन्दश मासो नवग्वाः ।
अया धिया स्याम देवगोपा अया धिया तुतुर्यामात्यंहः

सूक्तम् ५.४६
ऋषिः: प्रतिक्षत्र आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः, ७-८ देवपत्न्यः। जगती, २,८ त्रिष्टुप्।

5.46.1 हयो न विद्वाँ अयुजि स्वयं धुरि तां वहामि प्रतरणीमवस्युवम् ।
नास्या वश्मि विमुचं नावृतं पुनर्विद्वान्पथः पुरएत ऋजु नेषति

5.46.2 अग्न इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो ।
उभा नासत्या रुद्रो अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त

5.46.3 इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिं स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताँ अपः ।
हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शंसं सवितारमूतये

5.46.4 उत नो विष्णुरुत वातो अस्रिधो द्रविणोदा उत सोमो मयस्करत् ।
उत ऋभव उत राये नो अश्विनोत त्वष्टोत विभ्वानु मंसते

5.46.5 उत त्यन्नो मारुतं शर्ध आ गमद्दिविक्षयं यजतं बर्हिरासदे ।
बृहस्पतिः शर्म पूषोत नो यमद्वरूथ्यं वरुणो मित्रो अर्यमा

5.46.6 उत त्ये नः पर्वतासः सुशस्तयः सुदीतयो नद्यस्त्रामणे भुवन् ।
भगो विभक्ता शवसावसा गमदुरुव्यचा अदितिः श्रोतु मे हवम्

5.46.7 देवानां पत्नीरुशतीरवन्तु नः प्रावन्तु नस्तुजये वाजसातये ।
याः पार्थिवासो या अपामपि व्रते ता नो देवीः सुहवाः शर्म यच्छत

5.46.8 उत ग्ना व्यन्तु देवपत्नीरिन्द्राण्यग्नाय्यश्विनी राट् ।
आ रोदसी वरुणानी शृणोतु व्यन्तु देवीर्य ऋतुर्जनीनाम्

सूक्तम् ५.४७
ऋषिः: प्रतिरथ आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः । त्रिष्टुप्

5.47.1 प्रयुञ्जती दिव एति ब्रुवाणा मही माता दुहितुर्बोधयन्ती ।
आविवासन्ती युवतिर्मनीषा पितृभ्य आ सदने जोहुवाना

5.47.2 अजिरासस्तदप ईयमाना आतस्थिवांसो अमृतस्य नाभिम् ।
अनन्तास उरवो विश्वतः सीं परि द्यावापृथिवी यन्ति पन्थाः

5.47.3 उक्षा समुद्रो अरुषः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुरा विवेश ।
मध्ये दिवो निहितः पृश्निरश्मा वि चक्रमे रजसस्पात्यन्तौ

5.47.4 चत्वार ईं बिभ्रति क्षेमयन्तो दश गर्भं चरसे धापयन्ते ।
त्रिधातवः परमा अस्य गावो दिवश्चरन्ति परि सद्यो अन्तान्

5.47.5 इदं वपुर्निवचनं जनासश्चरन्ति यन्नद्यस्तस्थुरापः ।
द्वे यदीं बिभृतो मातुरन्ये इहेह जाते यम्या सबन्धू

5.47.6 वि तन्वते धियो अस्मा अपांसि वस्त्रा पुत्राय मातरो वयन्ति ।
उपप्रक्षे वृषणो मोदमाना दिवस्पथा वध्वो यन्त्यच्छ

5.47.7 तदस्तु मित्रावरुणा तदग्ने शं योरस्मभ्यमिदमस्तु शस्तम् ।
अशीमहि गाधमुत प्रतिष्ठां नमो दिवे बृहते सादनाय

सूक्तम् ५.४८
ऋषिः: प्रतिभानुरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती ।

5.48.1 कदु प्रियाय धाम्ने मनामहे स्वक्षत्राय स्वयशसे महे वयम् ।
आमेन्यस्य रजसो यदभ्र आँ अपो वृणाना वितनोति मायिनी

5.48.2 ता अत्नत वयुनं वीरवक्षणं समान्या वृतया विश्वमा रजः ।
अपो अपाचीरपरा अपेजते प्र पूर्वाभिस्तिरते देवयुर्जनः

5.48.3 आ ग्रावभिरहन्येभिरक्तुभिर्वरिष्ठं वज्रमा जिघर्ति मायिनि ।
शतं वा यस्य प्रचरन्स्वे दमे संवर्तयन्तो वि च वर्तयन्नहा

5.48.4 तामस्य रीतिं परशोरिव प्रत्यनीकमख्यं भुजे अस्य वर्पसः ।
सचा यदि पितुमन्तमिव क्षयं रत्नं दधाति भरहूतये विशे

5.48.5 स जिह्वया चतुरनीक ऋञ्जते चारु वसानो वरुणो यतन्नरिम् ।
न तस्य विद्म पुरुषत्वता वयं यतो भगः सविता दाति वार्यम्

सूक्तम् ५.४९
ऋषिः: प्रतिप्रभ आत्रेयः ( ५ तृणपाणिः)। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्

5.49.1 देवं वो अद्य सवितारमेषे भगं च रत्नं विभजन्तमायोः ।
आ वां नरा पुरुभुजा ववृत्यां दिवेदिवे चिदश्विना सखीयन्

5.49.2 प्रति प्रयाणमसुरस्य विद्वान्सूक्तैर्देवं सवितारं दुवस्य ।
उप ब्रुवीत नमसा विजानञ्ज्येष्ठं च रत्नं विभजन्तमायोः

5.49.3 अदत्रया दयते वार्याणि पूषा भगो अदितिर्वस्त उस्रः ।
इन्द्रो विष्णुर्वरुणो मित्रो अग्निरहानि भद्रा जनयन्त दस्माः

5.49.4 तन्नो अनर्वा सविता वरूथं तत्सिन्धव इषयन्तो अनु ग्मन् ।
उप यद्वोचे अध्वरस्य होता रायः स्याम पतयो वाजरत्नाः

5.49.5 प्र ये वसुभ्य ईवदा नमो दुर्ये मित्रे वरुणे सूक्तवाचः ।
अवैत्वभ्वं कृणुता वरीयो दिवस्पृथिव्योरवसा मदेम

सूक्तम् ५.५०
ऋषिः: स्वस्त्यात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। अनुष्टुप्,  ५ पङ्क्तिः।

5.50.1 विश्वो देवस्य नेतुर्मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे

5.50.2 ते ते देव नेतर्ये चेमाँ अनुशसे ।
ते राया ते ह्यापृचे सचेमहि सचथ्यैः

5.50.3 अतो न आ नॄनतिथीनतः पत्नीर्दशस्यत ।
आरे विश्वं पथेष्ठां द्विषो युयोतु यूयुविः

5.50.4 यत्र वह्निरभिहितो दुद्रवद्द्रोण्यः पशुः ।
नृमणा वीरपस्त्योऽर्णा धीरेव सनिता

5.50.5 एष ते देव नेता रथस्पतिः शं रयिः ।
शं राये शं स्वस्तय इषस्तुतो मनामहे देवस्तुतो मनामहे

सूक्तम् ५.५१
ऋषिः: स्वस्त्यात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः, ४, ६-७ इन्द्रवायू, ५ वायुः। १-४ गायत्री, ५-१० उष्णिक्, ११-१३ जगती त्रिष्टुपब्वा, १४-१५ अनुष्टुप्  ।

5.51.1 अग्ने सुतस्य पीतये विश्वैरूमेभिरा गहि ।
देवेभिर्हव्यदातये

5.51.2 ऋतधीतय आ गत सत्यधर्माणो अध्वरम् ।
अग्नेः पिबत जिह्वया

5.51.3 विप्रेभिर्विप्र सन्त्य प्रातर्यावभिरा गहि ।
देवेभिः सोमपीतये

5.51.4 अयं सोमश्चमू सुतोऽमत्रे परि षिच्यते ।
प्रिय इन्द्राय वायवे

5.51.5 वायवा याहि वीतये जुषाणो हव्यदातये ।
पिबा सुतस्यान्धसो अभि प्रयः

5.51.6 इन्द्रश्च वायवेषां सुतानां पीतिमर्हथः ।
ताञ्जुषेथामरेपसावभि प्रयः

5.51.7 सुता इन्द्राय वायवे सोमासो दध्याशिरः ।
निम्नं न यन्ति सिन्धवोऽभि प्रयः

5.51.8 सजूर्विश्वेभिर्देवेभिरश्विभ्यामुषसा सजूः ।
आ याह्यग्ने अत्रिवत्सुते रण

5.51.9 सजूर्मित्रावरुणाभ्यां सजूः सोमेन विष्णुना ।
आ याह्यग्ने अत्रिवत्सुते रण

5.51.10 सजूरादित्यैर्वसुभिः सजूरिन्द्रेण वायुना ।
आ याह्यग्ने अत्रिवत्सुते रण

5.51.11 स्वस्ति नो मिमीतामश्विना भगः स्वस्ति देव्यदितिरनर्वणः ।
स्वस्ति पूषा असुरो दधातु नः स्वस्ति द्यावापृथिवी सुचेतुना

5.51.12 स्वस्तये वायुमुप ब्रवामहै सोमं स्वस्ति भुवनस्य यस्पतिः ।
बृहस्पतिं सर्वगणं स्वस्तये स्वस्तय आदित्यासो भवन्तु नः

5.51.13 विश्वे देवा नो अद्या स्वस्तये वैश्वानरो वसुरग्निः स्वस्तये ।
देवा अवन्त्वृभवः स्वस्तये स्वस्ति नो रुद्रः पात्वंहसः

5.51.14 स्वस्ति मित्रावरुणा स्वस्ति पथ्ये रेवति ।
स्वस्ति न इन्द्रश्चाग्निश्च स्वस्ति नो अदिते कृधि

5.51.15 स्वस्ति पन्थामनु चरेम सूर्याचन्द्रमसाविव ।
पुनर्ददताघ्नता जानता सं गमेमहि

सूक्तम् ५.५२
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। अनुष्टुप्, ६, १६-१७ पंक्तिः ।

5.52.1 प्र श्यावाश्व धृष्णुयार्चा मरुद्भिरृक्वभिः ।
ये अद्रोघमनुष्वधं श्रवो मदन्ति यज्ञियाः

5.52.2 ते हि स्थिरस्य शवसः सखायः सन्ति धृष्णुया ।
ते यामन्ना धृषद्विनस्त्मना पान्ति शश्वतः

5.52.3 ते स्यन्द्रासो नोक्षणोऽति ष्कन्दन्ति शर्वरीः ।
मरुतामधा महो दिवि क्षमा च मन्महे

5.52.4 मरुत्सु वो दधीमहि स्तोमं यज्ञं च धृष्णुया ।
विश्वे ये मानुषा युगा पान्ति मर्त्यं रिषः

5.52.5 अर्हन्तो ये सुदानवो नरो असामिशवसः ।
प्र यज्ञं यज्ञियेभ्यो दिवो अर्चा मरुद्भ्यः

5.52.6 आ रुक्मैरा युधा नर ऋष्वा ऋष्टीरसृक्षत ।
अन्वेनाँ अह विद्युतो मरुतो जज्झतीरिव भानुरर्त त्मना दिवः

5.52.7 ये वावृधन्त पार्थिवा य उरावन्तरिक्ष आ ।
वृजने वा नदीनां सधस्थे वा महो दिवः

5.52.8 शर्धो मारुतमुच्छंस सत्यशवसमृभ्वसम् ।
उत स्म ते शुभे नरः प्र स्यन्द्रा युजत त्मना

5.52.9 उत स्म ते परुष्ण्यामूर्णा वसत शुन्ध्यवः ।
उत पव्या रथानामद्रिं भिन्दन्त्योजसा

5.52.10 आपथयो विपथयोऽन्तस्पथा अनुपथाः ।
एतेभिर्मह्यं नामभिर्यज्ञं विष्टार ओहते

5.52.11 अधा नरो न्योहतेऽधा नियुत ओहते ।
अधा पारावता इति चित्रा रूपाणि दर्श्या

5.52.12 छन्दस्तुभः कुभन्यव उत्समा कीरिणो नृतुः ।
ते मे के चिन्न तायव ऊमा आसन्दृशि त्विषे

5.52.13 य ऋष्वा ऋष्टिविद्युतः कवयः सन्ति वेधसः ।
तमृषे मारुतं गणं नमस्या रमया गिरा

5.52.14 अच्छ ऋषे मारुतं गणं दाना मित्रं न योषणा ।
दिवो वा धृष्णव ओजसा स्तुता धीभिरिषण्यत

5.52.15 नू मन्वान एषां देवाँ अच्छा न वक्षणा ।
दाना सचेत सूरिभिर्यामश्रुतेभिरञ्जिभिः

5.52.16 प्र ये मे बन्ध्वेषे गां वोचन्त सूरयः पृश्निं वोचन्त मातरम् ।
अधा पितरमिष्मिणं रुद्रं वोचन्त शिक्वसः

5.52.17 सप्त मे सप्त शाकिन एकमेका शता ददुः ।
यमुनायामधि श्रुतमुद्राधो गव्यं मृजे नि राधो अश्व्यं मृजे

सूक्तम् ५.५३
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। १, ५, १०-११, १५ ककुप्, २ बृहती, ३ अनुष्टुप्, ४ पुरउष्णिक्, ६-७, ९, १३-१४, १६ सतोबृहती, ८, १२ गायत्री ।

5.53.1 को वेद जानमेषां को वा पुरा सुम्नेष्वास मरुताम् ।
यद्युयुज्रे किलास्यः

5.53.2 ऐतान्रथेषु तस्थुषः कः शुश्राव कथा ययुः ।
कस्मै सस्रुः सुदासे अन्वापय इळाभिर्वृष्टयः सह

5.53.3 ते म आहुर्य आययुरुप द्युभिर्विभिर्मदे ।
नरो मर्या अरेपस इमान्पश्यन्निति ष्टुहि

5.53.4 ये अञ्जिषु ये वाशीषु स्वभानवः स्रक्षु रुक्मेषु खादिषु ।
श्राया रथेषु धन्वसु

5.53.5 युष्माकं स्मा रथाँ अनु मुदे दधे मरुतो जीरदानवः ।
वृष्टी द्यावो यतीरिव

5.53.6 आ यं नरः सुदानवो ददाशुषे दिवः कोशमचुच्यवुः ।
वि पर्जन्यं सृजन्ति रोदसी अनु धन्वना यन्ति वृष्टयः

5.53.7 ततृदानाः सिन्धवः क्षोदसा रजः प्र सस्रुर्धेनवो यथा ।
स्यन्ना अश्वा इवाध्वनो विमोचने वि यद्वर्तन्त एन्यः

5.53.8 आ यात मरुतो दिव आन्तरिक्षादमादुत ।
माव स्थात परावतः

5.53.9 मा वो रसानितभा कुभा क्रुमुर्मा वः सिन्धुर्नि रीरमत् ।
मा वः परि ष्ठात्सरयुः पुरीषिण्यस्मे इत्सुम्नमस्तु वः

5.53.10 तं वः शर्धं रथानां त्वेषं गणं मारुतं नव्यसीनाम् ।
अनु प्र यन्ति वृष्टयः

5.53.11 शर्धंशर्धं व एषां व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिः ।
अनु क्रामेम धीतिभिः

5.53.12 कस्मा अद्य सुजाताय रातहव्याय प्र ययुः ।
एना यामेन मरुतः

5.53.13 येन तोकाय तनयाय धान्यं बीजं वहध्वे अक्षितम् ।
अस्मभ्यं तद्धत्तन यद्व ईमहे राधो विश्वायु सौभगम्

5.53.14 अतीयाम निदस्तिरः स्वस्तिभिर्हित्वावद्यमरातीः ।
वृष्ट्वी शं योराप उस्रि भेषजं स्याम मरुतः सह

5.53.15 सुदेवः समहासति सुवीरो नरो मरुतः स मर्त्यः ।
यं त्रायध्वे स्याम ते

5.53.16 स्तुहि भोजान्स्तुवतो अस्य यामनि रणन्गावो न यवसे ।
यतः पूर्वाँ इव सखीँरनु ह्वय गिरा गृणीहि कामिनः

सूक्तम् ५.५४
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, १४ त्रिष्टुप् ।

5.54.1 प्र शर्धाय मारुताय स्वभानव इमां वाचमनजा पर्वतच्युते ।
घर्मस्तुभे दिव आ पृष्ठयज्वने द्युम्नश्रवसे महि नृम्णमर्चत

5.54.2 प्र वो मरुतस्तविषा उदन्यवो वयोवृधो अश्वयुजः परिज्रयः ।
सं विद्युता दधति वाशति त्रितः स्वरन्त्यापोऽवना परिज्रयः

5.54.3 विद्युन्महसो नरो अश्मदिद्यवो वातत्विषो मरुतः पर्वतच्युतः ।
अब्दया चिन्मुहुरा ह्रादुनीवृत स्तनयदमा रभसा उदोजसः

5.54.4 व्यक्तून्रुद्रा व्यहानि शिक्वसो व्यन्तरिक्षं वि रजांसि धूतयः ।
वि यदज्राँ अजथ नाव ईं यथा वि दुर्गाणि मरुतो नाह रिष्यथ

5.54.5 तद्वीर्यं वो मरुतो महित्वनं दीर्घं ततान सूर्यो न योजनम् ।
एता न यामे अगृभीतशोचिषोऽनश्वदां यन्न्ययातना गिरिम्

5.54.6 अभ्राजि शर्धो मरुतो यदर्णसं मोषथा वृक्षं कपनेव वेधसः ।
अध स्मा नो अरमतिं सजोषसश्चक्षुरिव यन्तमनु नेषथा सुगम्

5.54.7 न स जीयते मरुतो न हन्यते न स्रेधति न व्यथते न रिष्यति ।
नास्य राय उप दस्यन्ति नोतय ऋषिं वा यं राजानं वा सुषूदथ

5.54.8 नियुत्वन्तो ग्रामजितो यथा नरोऽर्यमणो न मरुतः कवन्धिनः ।
पिन्वन्त्युत्सं यदिनासो अस्वरन्व्युन्दन्ति पृथिवीं मध्वो अन्धसा

5.54.9 प्रवत्वतीयं पृथिवी मरुद्भ्यः प्रवत्वती द्यौर्भवति प्रयद्भ्यः ।
प्रवत्वतीः पथ्या अन्तरिक्ष्याः प्रवत्वन्तः पर्वता जीरदानवः

5.54.10 यन्मरुतः सभरसः स्वर्णरः सूर्य उदिते मदथा दिवो नरः ।
न वोऽश्वाः श्रथयन्ताह सिस्रतः सद्यो अस्याध्वनः पारमश्नुथ

5.54.11 अंसेषु व ऋष्टयः पत्सु खादयो वक्षस्सु रुक्मा मरुतो रथे शुभः ।
अग्निभ्राजसो विद्युतो गभस्त्योः शिप्राः शीर्षसु वितता हिरण्ययीः

5.54.12 तं नाकमर्यो अगृभीतशोचिषं रुशत्पिप्पलं मरुतो वि धूनुथ ।
समच्यन्त वृजनातित्विषन्त यत्स्वरन्ति घोषं विततमृतायवः

5.54.13 युष्मादत्तस्य मरुतो विचेतसो रायः स्याम रथ्यो वयस्वतः ।
न यो युच्छति तिष्यो यथा दिवोऽस्मे रारन्त मरुतः सहस्रिणम्

5.54.14 यूयं रयिं मरुत स्पार्हवीरं यूयमृषिमवथ सामविप्रम् ।
यूयमर्वन्तं भरताय वाजं यूयं धत्थ राजानं श्रुष्टिमन्तम्

5.54.15 तद्वो यामि द्रविणं सद्यऊतयो येना स्वर्ण ततनाम नॄँरभि ।
इदं सु मे मरुतो हर्यता वचो यस्य तरेम तरसा शतं हिमाः

सूक्तम् ५.५५
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, १० त्रिष्टुप्।

5.55.1 प्रयज्यवो मरुतो भ्राजदृष्टयो बृहद्वयो दधिरे रुक्मवक्षसः ।
ईयन्ते अश्वैः सुयमेभिराशुभिः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.2 स्वयं दधिध्वे तविषीं यथा विद बृहन्महान्त उर्विया वि राजथ ।
उतान्तरिक्षं ममिरे व्योजसा शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.3 साकं जाताः सुभ्वः साकमुक्षिताः श्रिये चिदा प्रतरं वावृधुर्नरः ।
विरोकिणः सूर्यस्येव रश्मयः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.4 आभूषेण्यं वो मरुतो महित्वनं दिदृक्षेण्यं सूर्यस्येव चक्षणम् ।
उतो अस्माँ अमृतत्वे दधातन शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.5 उदीरयथा मरुतः समुद्रतो यूयं वृष्टिं वर्षयथा पुरीषिणः ।
न वो दस्रा उप दस्यन्ति धेनवः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.6 यदश्वान्धूर्षु पृषतीरयुग्ध्वं हिरण्ययान्प्रत्यत्काँ अमुग्ध्वम् ।
विश्वा इत्स्पृधो मरुतो व्यस्यथ शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.7 न पर्वता न नद्यो वरन्त वो यत्राचिध्वं मरुतो गच्छथेदु तत् ।
उत द्यावापृथिवी याथना परि शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.8 यत्पूर्व्यं मरुतो यच्च नूतनं यदुद्यते वसवो यच्च शस्यते ।
विश्वस्य तस्य भवथा नवेदसः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.9 मृळत नो मरुतो मा वधिष्टनास्मभ्यं शर्म बहुलं वि यन्तन ।
अधि स्तोत्रस्य सख्यस्य गातन शुभं यातामनु रथा अवृत्सत

5.55.10 यूयमस्मान्नयत वस्यो अच्छा निरंहतिभ्यो मरुतो गृणानाः ।
जुषध्वं नो हव्यदातिं यजत्रा वयं स्याम पतयो रयीणाम्

सूक्तम् ५.५६
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। बृहती, ३, ७ सतोबृहती।

5.56.1 अग्ने शर्धन्तमा गणं पिष्टं रुक्मेभिरञ्जिभिः ।
विशो अद्य मरुतामव ह्वये दिवश्चिद्रोचनादधि

5.56.2 यथा चिन्मन्यसे हृदा तदिन्मे जग्मुराशसः ।
ये ते नेदिष्ठं हवनान्यागमन्तान्वर्ध भीमसंदृशः

5.56.3 मीळ्हुष्मतीव पृथिवी पराहता मदन्त्येत्यस्मदा ।
ऋक्षो न वो मरुतः शिमीवाँ अमो दुध्रो गौरिव भीमयुः

5.56.4 नि ये रिणन्त्योजसा वृथा गावो न दुर्धुरः ।
अश्मानं चित्स्वर्यं पर्वतं गिरिं प्र च्यावयन्ति यामभिः

5.56.5 उत्तिष्ठ नूनमेषां स्तोमैः समुक्षितानाम् ।
मरुतां पुरुतममपूर्व्यं गवां सर्गमिव ह्वये

5.56.6 युङ्ग्ध्वं ह्यरुषी रथे युङ्ग्ध्वं रथेषु रोहितः ।
युङ्ग्ध्वं हरी अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे

5.56.7 उत स्य वाज्यरुषस्तुविष्वणिरिह स्म धायि दर्शतः ।
मा वो यामेषु मरुतश्चिरं करत्प्र तं रथेषु चोदत

5.56.8 रथं नु मारुतं वयं श्रवस्युमा हुवामहे ।
आ यस्मिन्तस्थौ सुरणानि बिभ्रती सचा मरुत्सु रोदसी

5.56.9 तं वः शर्धं रथेशुभं त्वेषं पनस्युमा हुवे ।
यस्मिन्सुजाता सुभगा महीयते सचा मरुत्सु मीळ्हुषी

सूक्तम् ५.५७
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, ७-८ त्रिष्टुप्

5.57.1 आ रुद्रास इन्द्रवन्तः सजोषसो हिरण्यरथाः सुविताय गन्तन ।
इयं वो अस्मत्प्रति हर्यते मतिस्तृष्णजे न दिव उत्सा उदन्यवे

5.57.2 वाशीमन्त ऋष्टिमन्तो मनीषिणः सुधन्वान इषुमन्तो निषङ्गिणः ।
स्वश्वा स्थ सुरथाः पृश्निमातरः स्वायुधा मरुतो याथना शुभम्

5.57.3 धूनुथ द्यां पर्वतान्दाशुषे वसु नि वो वना जिहते यामनो भिया ।
कोपयथ पृथिवीं पृश्निमातरः शुभे यदुग्राः पृषतीरयुग्ध्वम्

5.57.4 वातत्विषो मरुतो वर्षनिर्णिजो यमा इव सुसदृशः सुपेशसः ।
पिशङ्गाश्वा अरुणाश्वा अरेपसः प्रत्वक्षसो महिना द्यौरिवोरवः

5.57.5 पुरुद्रप्सा अञ्जिमन्तः सुदानवस्त्वेषसंदृशो अनवभ्रराधसः ।
सुजातासो जनुषा रुक्मवक्षसो दिवो अर्का अमृतं नाम भेजिरे

5.57.6 ऋष्टयो वो मरुतो अंसयोरधि सह ओजो बाह्वोर्वो बलं हितम् ।
नृम्णा शीर्षस्वायुधा रथेषु वो विश्वा वः श्रीरधि तनूषु पिपिशे

5.57.7 गोमदश्वावद्रथवत्सुवीरं चन्द्रवद्राधो मरुतो ददा नः ।
प्रशस्तिं नः कृणुत रुद्रियासो भक्षीय वोऽवसो दैव्यस्य

5.57.8 हये नरो मरुतो मृळता नस्तुवीमघासो अमृता ऋतज्ञाः ।
सत्यश्रुतः कवयो युवानो बृहद्गिरयो बृहदुक्षमाणाः

सूक्तम् ५.५८
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। त्रिष्टुप् ।

5.58.1 तमु नूनं तविषीमन्तमेषां स्तुषे गणं मारुतं नव्यसीनाम् ।
य आश्वश्वा अमवद्वहन्त उतेशिरे अमृतस्य स्वराजः

5.58.2 त्वेषं गणं तवसं खादिहस्तं धुनिव्रतं मायिनं दातिवारम् ।
मयोभुवो ये अमिता महित्वा वन्दस्व विप्र तुविराधसो नॄन्

5.58.3 आ वो यन्तूदवाहासो अद्य वृष्टिं ये विश्वे मरुतो जुनन्ति ।
अयं यो अग्निर्मरुतः समिद्ध एतं जुषध्वं कवयो युवानः

5.58.4 यूयं राजानमिर्यं जनाय विभ्वतष्टं जनयथा यजत्राः ।
युष्मदेति मुष्टिहा बाहुजूतो युष्मत्सदश्वो मरुतः सुवीरः

5.58.5 अरा इवेदचरमा अहेव प्रप्र जायन्ते अकवा महोभिः ।
पृश्नेः पुत्रा उपमासो रभिष्ठाः स्वया मत्या मरुतः सं मिमिक्षुः

5.58.6 यत्प्रायासिष्ट पृषतीभिरश्वैर्वीळुपविभिर्मरुतो रथेभिः ।
क्षोदन्त आपो रिणते वनान्यवोस्रियो वृषभः क्रन्दतु द्यौः

5.58.7 प्रथिष्ट यामन्पृथिवी चिदेषां भर्तेव गर्भं स्वमिच्छवो धुः ।
वातान्ह्यश्वान्धुर्यायुयुज्रे वर्षं स्वेदं चक्रिरे रुद्रियासः

5.58.8 हये नरो मरुतो मृळता नस्तुवीमघासो अमृता ऋतज्ञाः ।
सत्यश्रुतः कवयो युवानो बृहद्गिरयो बृहदुक्षमाणाः

सूक्तम् ५.५९
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। जगती, ८ त्रिष्टुप्।

5.59.1 प्र व स्पळक्रन्सुविताय दावनेऽर्चा दिवे प्र पृथिव्या ऋतं भरे ।
उक्षन्ते अश्वान्तरुषन्त आ रजोऽनु स्वं भानुं श्रथयन्ते अर्णवैः

5.59.2 अमादेषां भियसा भूमिरेजति नौर्न पूर्णा क्षरति व्यथिर्यती ।
दूरेदृशो ये चितयन्त एमभिरन्तर्महे विदथे येतिरे नरः

5.59.3 गवामिव श्रियसे शृङ्गमुत्तमं सूर्यो न चक्षू रजसो विसर्जने ।
अत्या इव सुभ्वश्चारव स्थन मर्या इव श्रियसे चेतथा नरः

5.59.4 को वो महान्ति महतामुदश्नवत्कस्काव्या मरुतः को ह पौंस्या ।
यूयं ह भूमिं किरणं न रेजथ प्र यद्भरध्वे सुविताय दावने

5.59.5 अश्वा इवेदरुषासः सबन्धवः शूरा इव प्रयुधः प्रोत युयुधुः ।
मर्या इव सुवृधो वावृधुर्नरः सूर्यस्य चक्षुः प्र मिनन्ति वृष्टिभिः

5.59.6 ते अज्येष्ठा अकनिष्ठास उद्भिदोऽमध्यमासो महसा वि वावृधुः ।
सुजातासो जनुषा पृश्निमातरो दिवो मर्या आ नो अच्छा जिगातन

5.59.7 वयो न ये श्रेणीः पप्तुरोजसान्तान्दिवो बृहतः सानुनस्परि ।
अश्वास एषामुभये यथा विदुः प्र पर्वतस्य नभनूँरचुच्यवुः

5.59.8 मिमातु द्यौरदितिर्वीतये नः सं दानुचित्रा उषसो यतन्ताम् ।
आचुच्यवुर्दिव्यं कोशमेत ऋषे रुद्रस्य मरुतो गृणानाः

सूक्तम् ५.६०
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतोऽग्नमरुतौ वा। त्रिष्टुप्, ७-८ जगती।

5.60.1 ईळे अग्निं स्ववसं नमोभिरिह प्रसत्तो वि चयत्कृतं नः ।
रथैरिव प्र भरे वाजयद्भिः प्रदक्षिणिन्मरुतां स्तोममृध्याम्

5.60.2 आ ये तस्थुः पृषतीषु श्रुतासु सुखेषु रुद्रा मरुतो रथेषु ।
वना चिदुग्रा जिहते नि वो भिया पृथिवी चिद्रेजते पर्वतश्चित्

5.60.3 पर्वतश्चिन्महि वृद्धो बिभाय दिवश्चित्सानु रेजत स्वने वः ।
यत्क्रीळथ मरुत ऋष्टिमन्त आप इव सध्र्यञ्चो धवध्वे

5.60.4 वरा इवेद्रैवतासो हिरण्यैरभि स्वधाभिस्तन्वः पिपिश्रे ।
श्रिये श्रेयांसस्तवसो रथेषु सत्रा महांसि चक्रिरे तनूषु

5.60.5 अज्येष्ठासो अकनिष्ठास एते सं भ्रातरो वावृधुः सौभगाय ।
युवा पिता स्वपा रुद्र एषां सुदुघा पृश्निः सुदिना मरुद्भ्यः

5.60.6 यदुत्तमे मरुतो मध्यमे वा यद्वावमे सुभगासो दिवि ष्ठ ।
अतो नो रुद्रा उत वा न्वस्याग्ने वित्ताद्धविषो यद्यजाम

5.60.7 अग्निश्च यन्मरुतो विश्ववेदसो दिवो वहध्व उत्तरादधि ष्णुभिः ।
ते मन्दसाना धुनयो रिशादसो वामं धत्त यजमानाय सुन्वते

5.60.8 अग्ने मरुद्भिः शुभयद्भिरृक्वभिः सोमं पिब मन्दसानो गणश्रिभिः ।
पावकेभिर्विश्वमिन्वेभिरायुभिर्वैश्वानर प्रदिवा केतुना सजूः

सूक्तम् ५.६१
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. १-४, ११-१६ मरुतः,५-८ तरन्तमहिषी शशीयसी, ९ वैददश्विः पुरुमीळ्हः, १० वैददश्विस्तरन्तः, १७-१९ दार्भ्यो रथवीतिः । गायत्री, ३ निचृत्, ५ अनुष्टुप्, ९ सतोबृहती   ।

5.61.1 के ष्ठा नरः श्रेष्ठतमा य एकएक आयय ।
परमस्याः परावतः

5.61.2 क्व वोऽश्वाः क्वाभीशवः कथं शेक कथा यय ।
पृष्ठे सदो नसोर्यमः

5.61.3 जघने चोद एषां वि सक्थानि नरो यमुः ।
पुत्रकृथे न जनयः

5.61.4 परा वीरास एतन मर्यासो भद्रजानयः ।
अग्नितपो यथासथ

5.61.5 सनत्साश्व्यं पशुमुत गव्यं शतावयम् ।
श्यावाश्वस्तुताय या दोर्वीरायोपबर्बृहत्

5.61.6 उत त्वा स्त्री शशीयसी पुंसो भवति वस्यसी ।
अदेवत्रादराधसः

5.61.7 वि या जानाति जसुरिं वि तृष्यन्तं वि कामिनम् ।
देवत्रा कृणुते मनः

5.61.8 उत घा नेमो अस्तुतः पुमाँ इति ब्रुवे पणिः ।
स वैरदेय इत्समः

5.61.9 उत मेऽरपद्युवतिर्ममन्दुषी प्रति श्यावाय वर्तनिम् ।
वि रोहिता पुरुमीळ्हाय येमतुर्विप्राय दीर्घयशसे

5.61.10 यो मे धेनूनां शतं वैददश्विर्यथा ददत् ।
तरन्त इव मंहना

5.61.11 य ईं वहन्त आशुभिः पिबन्तो मदिरं मधु ।
अत्र श्रवांसि दधिरे

5.61.12 येषां श्रियाधि रोदसी विभ्राजन्ते रथेष्वा ।
दिवि रुक्म इवोपरि

5.61.13 युवा स मारुतो गणस्त्वेषरथो अनेद्यः ।
शुभंयावाप्रतिष्कुतः

5.61.14 को वेद नूनमेषां यत्रा मदन्ति धूतयः ।
ऋतजाता अरेपसः

5.61.15 यूयं मर्तं विपन्यवः प्रणेतार इत्था धिया ।
श्रोतारो यामहूतिषु

5.61.16 ते नो वसूनि काम्या पुरुश्चन्द्रा रिशादसः ।
आ यज्ञियासो ववृत्तन

5.61.17 एतं मे स्तोममूर्म्ये दार्भ्याय परा वह ।
गिरो देवि रथीरिव

5.61.18 उत मे वोचतादिति सुतसोमे रथवीतौ ।
न कामो अप वेति मे

5.61.19 एष क्षेति रथवीतिर्मघवा गोमतीरनु ।
पर्वतेष्वपश्रितः

सूक्तम् ५.६२
ऋषिः: श्रुतविदात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। त्रिष्टुप्।

5.62.1 ऋतेन ऋतमपिहितं ध्रुवं वां सूर्यस्य यत्र विमुचन्त्यश्वान् ।
दश शता सह तस्थुस्तदेकं देवानां श्रेष्ठं वपुषामपश्यम्

5.62.2 तत्सु वां मित्रावरुणा महित्वमीर्मा तस्थुषीरहभिर्दुदुह्रे ।
विश्वाः पिन्वथः स्वसरस्य धेना अनु वामेकः पविरा ववर्त

5.62.3 अधारयतं पृथिवीमुत द्यां मित्रराजाना वरुणा महोभिः ।
वर्धयतमोषधीः पिन्वतं गा अव वृष्टिं सृजतं जीरदानू

5.62.4 आ वामश्वासः सुयुजो वहन्तु यतरश्मय उप यन्त्वर्वाक् ।
घृतस्य निर्णिगनु वर्तते वामुप सिन्धवः प्रदिवि क्षरन्ति

5.62.5 अनु श्रुताममतिं वर्धदुर्वीं बर्हिरिव यजुषा रक्षमाणा ।
नमस्वन्ता धृतदक्षाधि गर्ते मित्रासाथे वरुणेळास्वन्तः

5.62.6 अक्रविहस्ता सुकृते परस्पा यं त्रासाथे वरुणेळास्वन्तः ।
राजाना क्षत्रमहृणीयमाना सहस्रस्थूणं बिभृथः सह द्वौ

5.62.7 हिरण्यनिर्णिगयो अस्य स्थूणा वि भ्राजते दिव्यश्वाजनीव ।
भद्रे क्षेत्रे निमिता तिल्विले वा सनेम मध्वो अधिगर्त्यस्य

5.62.8 हिरण्यरूपमुषसो व्युष्टावयस्थूणमुदिता सूर्यस्य ।
आ रोहथो वरुण मित्र गर्तमतश्चक्षाथे अदितिं दितिं च

5.62.9 यद्बंहिष्ठं नातिविधे सुदानू अच्छिद्रं शर्म भुवनस्य गोपा ।
तेन नो मित्रावरुणावविष्टं सिषासन्तो जिगीवांसः स्याम

सूक्तम् ५.६३
ऋषिः: अर्चनाना आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। जगती।

5.63.1 ऋतस्य गोपावधि तिष्ठथो रथं सत्यधर्माणा परमे व्योमनि ।
यमत्र मित्रावरुणावथो युवं तस्मै वृष्टिर्मधुमत्पिन्वते दिवः

5.63.2 सम्राजावस्य भुवनस्य राजथो मित्रावरुणा विदथे स्वर्दृशा ।
वृष्टिं वां राधो अमृतत्वमीमहे द्यावापृथिवी वि चरन्ति तन्यवः

5.63.3 सम्राजा उग्रा वृषभा दिवस्पती पृथिव्या मित्रावरुणा विचर्षणी ।
चित्रेभिरभ्रैरुप तिष्ठथो रवं द्यां वर्षयथो असुरस्य मायया

5.63.4 माया वां मित्रावरुणा दिवि श्रिता सूर्यो ज्योतिश्चरति चित्रमायुधम् ।
तमभ्रेण वृष्ट्या गूहथो दिवि पर्जन्य द्रप्सा मधुमन्त ईरते

5.63.5 रथं युञ्जते मरुतः शुभे सुखं शूरो न मित्रावरुणा गविष्टिषु ।
रजांसि चित्रा वि चरन्ति तन्यवो दिवः सम्राजा पयसा न उक्षतम्

5.63.6 वाचं सु मित्रावरुणाविरावतीं पर्जन्यश्चित्रां वदति त्विषीमतीम् ।
अभ्रा वसत मरुतः सु मायया द्यां वर्षयतमरुणामरेपसम्

5.63.7 धर्मणा मित्रावरुणा विपश्चिता व्रता रक्षेथे असुरस्य मायया ।
ऋतेन विश्वं भुवनं वि राजथः सूर्यमा धत्थो दिवि चित्र्यं रथम्

सूक्तम् ५.६४
ऋषिः: अर्चनाना आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। अनुष्टुप्, ७ पङ्क्तिः ।

5.64.1 वरुणं वो रिशादसमृचा मित्रं हवामहे ।
परि व्रजेव बाह्वोर्जगन्वांसा स्वर्णरम्

5.64.2 ता बाहवा सुचेतुना प्र यन्तमस्मा अर्चते ।
शेवं हि जार्यं वां विश्वासु क्षासु जोगुवे

5.64.3 यन्नूनमश्यां गतिं मित्रस्य यायां पथा ।
अस्य प्रियस्य शर्मण्यहिंसानस्य सश्चिरे

5.64.4 युवाभ्यां मित्रावरुणोपमं धेयामृचा ।
यद्ध क्षये मघोनां स्तोतॄणां च स्पूर्धसे

5.64.5 आ नो मित्र सुदीतिभिर्वरुणश्च सधस्थ आ ।
स्वे क्षये मघोनां सखीनां च वृधसे

5.64.6 युवं नो येषु वरुण क्षत्रं बृहच्च बिभृथः ।
उरु णो वाजसातये कृतं राये स्वस्तये

5.64.7 उच्छन्त्यां मे यजता देवक्षत्रे रुशद्गवि ।
सुतं सोमं न हस्तिभिरा पड्भिर्धावतं नरा बिभ्रतावर्चनानसम्

सूक्तम् ५.६५
ऋषिः: रातहव्य आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। अनुष्टुप्, ६ पङ्क्तिः।

5.65.1 यश्चिकेत स सुक्रतुर्देवत्रा स ब्रवीतु नः ।
वरुणो यस्य दर्शतो मित्रो वा वनते गिरः

5.65.2 ता हि श्रेष्ठवर्चसा राजाना दीर्घश्रुत्तमा ।
ता सत्पती ऋतावृध ऋतावाना जनेजने

5.65.3 ता वामियानोऽवसे पूर्वा उप ब्रुवे सचा ।
स्वश्वासः सु चेतुना वाजाँ अभि प्र दावने

5.65.4 मित्रो अंहोश्चिदादुरु क्षयाय गातुं वनते ।
मित्रस्य हि प्रतूर्वतः सुमतिरस्ति विधतः

5.65.5 वयं मित्रस्यावसि स्याम सप्रथस्तमे ।
अनेहसस्त्वोतयः सत्रा वरुणशेषसः

5.65.6 युवं मित्रेमं जनं यतथः सं च नयथः ।
मा मघोनः परि ख्यतं मो अस्माकमृषीणां गोपीथे न उरुष्यतम्

सूक्तम् ५.६६
ऋषिः: रातहव्य आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। अनुष्टुप् ।

5.66.1 आ चिकितान सुक्रतू देवौ मर्त रिशादसा ।
वरुणाय ऋतपेशसे दधीत प्रयसे महे

5.66.2 ता हि क्षत्रमविह्रुतं सम्यगसुर्यमाशाते ।
अध व्रतेव मानुषं स्वर्ण धायि दर्शतम्

5.66.3 ता वामेषे रथानामुर्वीं गव्यूतिमेषाम् ।
रातहव्यस्य सुष्टुतिं दधृक्स्तोमैर्मनामहे

5.66.4 अधा हि काव्या युवं दक्षस्य पूर्भिरद्भुता ।
नि केतुना जनानां चिकेथे पूतदक्षसा

5.66.5 तदृतं पृथिवि बृहच्छ्रवएष ऋषीणाम् ।
ज्रयसानावरं पृथ्वति क्षरन्ति यामभिः

5.66.6 आ यद्वामीयचक्षसा मित्र वयं च सूरयः ।
व्यचिष्ठे बहुपाय्ये यतेमहि स्वराज्ये

सूक्तम् ५.६७
ऋषिः: यजत आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। अनुष्टुप्

5.67.1 बळित्था देव निष्कृतमादित्या यजतं बृहत् ।
वरुण मित्रार्यमन्वर्षिष्ठं क्षत्रमाशाथे

5.67.2 आ यद्योनिं हिरण्ययं वरुण मित्र सदथः ।
धर्तारा चर्षणीनां यन्तं सुम्नं रिशादसा

5.67.3 विश्वे हि विश्ववेदसो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
व्रता पदेव सश्चिरे पान्ति मर्त्यं रिषः

5.67.4 ते हि सत्या ऋतस्पृश ऋतावानो जनेजने ।
सुनीथासः सुदानवोऽंहोश्चिदुरुचक्रयः

5.67.5 को नु वां मित्रास्तुतो वरुणो वा तनूनाम् ।
तत्सु वामेषते मतिरत्रिभ्य एषते मतिः

सूक्तम् ५.६८
ऋषिः: यजत आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। गायत्री ।

5.68.1 प्र वो मित्राय गायत वरुणाय विपा गिरा ।
महिक्षत्रावृतं बृहत्

5.68.2 सम्राजा या घृतयोनी मित्रश्चोभा वरुणश्च ।
देवा देवेषु प्रशस्ता

5.68.3 ता नः शक्तं पार्थिवस्य महो रायो दिव्यस्य ।
महि वां क्षत्रं देवेषु

5.68.4 ऋतमृतेन सपन्तेषिरं दक्षमाशाते ।
अद्रुहा देवौ वर्धेते

5.68.5 वृष्टिद्यावा रीत्यापेषस्पती दानुमत्याः ।
बृहन्तं गर्तमाशाते

सूक्तम् ५.६९
ऋषिः: उरुचक्रिरात्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। त्रिष्टुप्

5.69.1 त्री रोचना वरुण त्रीँरुत द्यून्त्रीणि मित्र धारयथो रजांसि ।
वावृधानावमतिं क्षत्रियस्यानु व्रतं रक्षमाणावजुर्यम्

5.69.2 इरावतीर्वरुण धेनवो वां मधुमद्वां सिन्धवो मित्र दुह्रे ।
त्रयस्तस्थुर्वृषभासस्तिसॄणां धिषणानां रेतोधा वि द्युमन्तः

5.69.3 प्रातर्देवीमदितिं जोहवीमि मध्यंदिन उदिता सूर्यस्य ।
राये मित्रावरुणा सर्वतातेळे तोकाय तनयाय शं योः

5.69.4 या धर्तारा रजसो रोचनस्योतादित्या दिव्या पार्थिवस्य ।
न वां देवा अमृता आ मिनन्ति व्रतानि मित्रावरुणा ध्रुवाणि

सूक्तम् ५.७०
ऋषिः: उरुचक्रिरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। गायत्री।

5.70.1 पुरूरुणा चिद्ध्यस्त्यवो नूनं वां वरुण ।
मित्र वंसि वां सुमतिम्

5.70.2 ता वां सम्यगद्रुह्वाणेषमश्याम धायसे ।
वयं ते रुद्रा स्याम

5.70.3 पातं नो रुद्रा पायुभिरुत त्रायेथां सुत्रात्रा ।
तुर्याम दस्यून्तनूभिः

5.70.4 मा कस्याद्भुतक्रतू यक्षं भुजेमा तनूभिः ।
मा शेषसा मा तनसा

सूक्तम् ५.७१
ऋषिः: बाहुवृक्त आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। गायत्री ।

5.71.1 आ नो गन्तं रिशादसा वरुण मित्र बर्हणा ।
उपेमं चारुमध्वरम्

5.71.2 विश्वस्य हि प्रचेतसा वरुण मित्र राजथः ।
ईशाना पिप्यतं धियः

5.71.3 उप नः सुतमा गतं वरुण मित्र दाशुषः ।
अस्य सोमस्य पीतये

सूक्तम् ५.७२
ऋषिः: बाहुवृक्त आत्रेयः । । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। उष्णिक् ।

5.72.1 आ मित्रे वरुणे वयं गीर्भिर्जुहुमो अत्रिवत् ।
नि बर्हिषि सदतं सोमपीतये

5.72.2 व्रतेन स्थो ध्रुवक्षेमा धर्मणा यातयज्जना ।
नि बर्हिषि सदतं सोमपीतये

5.72.3 मित्रश्च नो वरुणश्च जुषेतां यज्ञमिष्टये ।
नि बर्हिषि सदतां सोमपीतये

सूक्तम् ५.७३
ऋषिः: पौर आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। अनुष्टुप्।

5.73.1 यदद्य स्थः परावति यदर्वावत्यश्विना ।
यद्वा पुरू पुरुभुजा यदन्तरिक्ष आ गतम्

5.73.2 इह त्या पुरुभूतमा पुरू दंसांसि बिभ्रता ।
वरस्या याम्यध्रिगू हुवे तुविष्टमा भुजे

5.73.3 ईर्मान्यद्वपुषे वपुश्चक्रं रथस्य येमथुः ।
पर्यन्या नाहुषा युगा मह्ना रजांसि दीयथः

5.73.4 तदू षु वामेना कृतं विश्वा यद्वामनु ष्टवे ।
नाना जातावरेपसा समस्मे बन्धुमेयथुः

5.73.5 आ यद्वां सूर्या रथं तिष्ठद्रघुष्यदं सदा ।
परि वामरुषा वयो घृणा वरन्त आतपः

5.73.6 युवोरत्रिश्चिकेतति नरा सुम्नेन चेतसा ।
घर्मं यद्वामरेपसं नासत्यास्ना भुरण्यति

5.73.7 उग्रो वां ककुहो ययिः शृण्वे यामेषु संतनिः ।
यद्वां दंसोभिरश्विनात्रिर्नराववर्तति

5.73.8 मध्व ऊ षु मधूयुवा रुद्रा सिषक्ति पिप्युषी ।
यत्समुद्राति पर्षथः पक्वाः पृक्षो भरन्त वाम्

5.73.9 सत्यमिद्वा उ अश्विना युवामाहुर्मयोभुवा ।
ता यामन्यामहूतमा यामन्ना मृळयत्तमा

5.73.10 इमा ब्रह्माणि वर्धनाश्विभ्यां सन्तु शंतमा ।
या तक्षाम रथाँ इवावोचाम बृहन्नमः

सूक्तम् ५.७४
ऋषिः: पौर आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। अनुष्टुप्, ८ निचृत् ।

5.74.1 कूष्ठो देवावश्विनाद्या दिवो मनावसू ।
तच्छ्रवथो वृषण्वसू अत्रिर्वामा विवासति

5.74.2 कुह त्या कुह नु श्रुता दिवि देवा नासत्या ।
कस्मिन्ना यतथो जने को वां नदीनां सचा

5.74.3 कं याथः कं ह गच्छथः कमच्छा युञ्जाथे रथम् ।
कस्य ब्रह्माणि रण्यथो वयं वामुश्मसीष्टये

5.74.4 पौरं चिद्ध्युदप्रुतं पौर पौराय जिन्वथः ।
यदीं गृभीततातये सिंहमिव द्रुहस्पदे

5.74.5 प्र च्यवानाज्जुजुरुषो वव्रिमत्कं न मुञ्चथः ।
युवा यदी कृथः पुनरा काममृण्वे वध्वः

5.74.6 अस्ति हि वामिह स्तोता स्मसि वां संदृशि श्रिये ।
नू श्रुतं म आ गतमवोभिर्वाजिनीवसू

5.74.7 को वामद्य पुरूणामा वव्ने मर्त्यानाम् ।
को विप्रो विप्रवाहसा को यज्ञैर्वाजिनीवसू

5.74.8 आ वां रथो रथानां येष्ठो यात्वश्विना ।
पुरू चिदस्मयुस्तिर आङ्गूषो मर्त्येष्वा

5.74.9 शमू षु वां मधूयुवास्माकमस्तु चर्कृतिः ।
अर्वाचीना विचेतसा विभिः श्येनेव दीयतम्

5.74.10 अश्विना यद्ध कर्हि चिच्छुश्रूयातमिमं हवम् ।
वस्वीरू षु वां भुजः पृञ्चन्ति सु वां पृचः

सूक्तम् ५.७५
ऋषिः: अवस्युरात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। पङ्क्तिः।

5.75.1 प्रति प्रियतमं रथं वृषणं वसुवाहनम् ।
स्तोता वामश्विनावृषि स्तोमेन प्रति भूषति माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.2 अत्यायातमश्विना तिरो विश्वा अहं सना ।
दस्रा हिरण्यवर्तनी सुषुम्ना सिन्धुवाहसा माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.3 आ नो रत्नानि बिभ्रतावश्विना गच्छतं युवम् ।
रुद्रा हिरण्यवर्तनी जुषाणा वाजिनीवसू माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.4 सुष्टुभो वां वृषण्वसू रथे वाणीच्याहिता ।
उत वां ककुहो मृगः पृक्षः कृणोति वापुषो माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.5 बोधिन्मनसा रथ्येषिरा हवनश्रुता ।
विभिश्च्यवानमश्विना नि याथो अद्वयाविनं माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.6 आ वां नरा मनोयुजोऽश्वासः प्रुषितप्सवः ।
वयो वहन्तु पीतये सह सुम्नेभिरश्विना माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.7 अश्विनावेह गच्छतं नासत्या मा वि वेनतम् ।
तिरश्चिदर्यया परि वर्तिर्यातमदाभ्या माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.8 अस्मिन्यज्ञे अदाभ्या जरितारं शुभस्पती ।
अवस्युमश्विना युवं गृणन्तमुप भूषथो माध्वी मम श्रुतं हवम्

5.75.9 अभूदुषा रुशत्पशुराग्निरधाय्यृत्वियः ।
अयोजि वां वृषण्वसू रथो दस्रावमर्त्यो माध्वी मम श्रुतं हवम्

सूक्तम् ५.७६
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

5.76.1 आ भात्यग्निरुषसामनीकमुद्विप्राणां देवया वाचो अस्थुः ।
अर्वाञ्चा नूनं रथ्येह यातं पीपिवांसमश्विना घर्ममच्छ

5.76.2 न संस्कृतं प्र मिमीतो गमिष्ठान्ति नूनमश्विनोपस्तुतेह ।
दिवाभिपित्वेऽवसागमिष्ठा प्रत्यवर्तिं दाशुषे शम्भविष्ठा

5.76.3 उता यातं संगवे प्रातरह्नो मध्यंदिन उदिता सूर्यस्य ।
दिवा नक्तमवसा शंतमेन नेदानीं पीतिरश्विना ततान

5.76.4 इदं हि वां प्रदिवि स्थानमोक इमे गृहा अश्विनेदं दुरोणम् ।
आ नो दिवो बृहतः पर्वतादाद्भ्यो यातमिषमूर्जं वहन्ता

5.76.5 समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम ।
आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि

सूक्तम् ५.७७
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्

5.77.1 प्रातर्यावाणा प्रथमा यजध्वं पुरा गृध्रादररुषः पिबातः ।
प्रातर्हि यज्ञमश्विना दधाते प्र शंसन्ति कवयः पूर्वभाजः

5.77.2 प्रातर्यजध्वमश्विना हिनोत न सायमस्ति देवया अजुष्टम् ।
उतान्यो अस्मद्यजते वि चावः पूर्वःपूर्वो यजमानो वनीयान्

5.77.3 हिरण्यत्वङ्मधुवर्णो घृतस्नुः पृक्षो वहन्ना रथो वर्तते वाम् ।
मनोजवा अश्विना वातरंहा येनातियाथो दुरितानि विश्वा

5.77.4 यो भूयिष्ठं नासत्याभ्यां विवेष चनिष्ठं पित्वो ररते विभागे ।
स तोकमस्य पीपरच्छमीभिरनूर्ध्वभासः सदमित्तुतुर्यात्

5.77.5 समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम ।
आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि

सूक्तम् ५.७८
ऋषिः: सप्तवध्रिरात्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ (५-९ गर्भस्राविण्युपनिषद्)।   अनुष्टुप्, १-३ उष्णिक्, ४ त्रिष्टुप् ।

5.78.1 अश्विनावेह गच्छतं नासत्या मा वि वेनतम् ।
हंसाविव पततमा सुताँ उप

5.78.2 अश्विना हरिणाविव गौराविवानु यवसम् ।
हंसाविव पततमा सुताँ उप

5.78.3 अश्विना वाजिनीवसू जुषेथां यज्ञमिष्टये ।
हंसाविव पततमा सुताँ उप

5.78.4 अत्रिर्यद्वामवरोहन्नृबीसमजोहवीन्नाधमानेव योषा ।
श्येनस्य चिज्जवसा नूतनेनागच्छतमश्विना शंतमेन

5.78.5 वि जिहीष्व वनस्पते योनिः सूष्यन्त्या इव ।
श्रुतं मे अश्विना हवं सप्तवध्रिं च मुञ्चतम्

5.78.6 भीताय नाधमानाय ऋषये सप्तवध्रये ।
मायाभिरश्विना युवं वृक्षं सं च वि चाचथः

5.78.7 यथा वातः पुष्करिणीं समिङ्गयति सर्वतः ।
एवा ते गर्भ एजतु निरैतु दशमास्यः

5.78.8 यथा वातो यथा वनं यथा समुद्र एजति ।
एवा त्वं दशमास्य सहावेहि जरायुणा

5.78.9 दश मासाञ्छशयानः कुमारो अधि मातरि ।
निरैतु जीवो अक्षतो जीवो जीवन्त्या अधि

सूक्तम् ५.७९
ऋषिः: सत्यश्रवा आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। पङ्क्तिः ।

5.79.1 महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती ।
यथा चिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

5.79.2 या सुनीथे शौचद्रथे व्यौच्छो दुहितर्दिवः ।
सा व्युच्छ सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

5.79.3 सा नो अद्याभरद्वसुर्व्युच्छा दुहितर्दिवः ।
यो व्यौच्छः सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

5.79.4 अभि ये त्वा विभावरि स्तोमैर्गृणन्ति वह्नयः ।
मघैर्मघोनि सुश्रियो दामन्वन्तः सुरातयः सुजाते अश्वसूनृते

5.79.5 यच्चिद्धि ते गणा इमे छदयन्ति मघत्तये ।
परि चिद्वष्टयो दधुर्ददतो राधो अह्रयं सुजाते अश्वसूनृते

5.79.6 ऐषु धा वीरवद्यश उषो मघोनि सूरिषु ।
ये नो राधांस्यह्रया मघवानो अरासत सुजाते अश्वसूनृते

5.79.7 तेभ्यो द्युम्नं बृहद्यश उषो मघोन्या वह ।
ये नो राधांस्यश्व्या गव्या भजन्त सूरयः सुजाते अश्वसूनृते

5.79.8 उत नो गोमतीरिष आ वहा दुहितर्दिवः ।
साकं सूर्यस्य रश्मिभिः शुक्रैः शोचद्भिरर्चिभिः सुजाते अश्वसूनृते

5.79.9 व्युच्छा दुहितर्दिवो मा चिरं तनुथा अपः ।
नेत्त्वा स्तेनं यथा रिपुं तपाति सूरो अर्चिषा सुजाते अश्वसूनृते

5.79.10 एतावद्वेदुषस्त्वं भूयो वा दातुमर्हसि ।
या स्तोतृभ्यो विभावर्युच्छन्ती न प्रमीयसे सुजाते अश्वसूनृते

सूक्तम् ५.८०
ऋषिः: सत्यश्रवा आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। त्रिष्टुप्।

5.80.1 द्युतद्यामानं बृहतीमृतेन ऋतावरीमरुणप्सुं विभातीम् ।
देवीमुषसं स्वरावहन्तीं प्रति विप्रासो मतिभिर्जरन्ते

5.80.2 एषा जनं दर्शता बोधयन्ती सुगान्पथः कृण्वती यात्यग्रे ।
बृहद्रथा बृहती विश्वमिन्वोषा ज्योतिर्यच्छत्यग्रे अह्नाम्

5.80.3 एषा गोभिररुणेभिर्युजानास्रेधन्ती रयिमप्रायु चक्रे ।
पथो रदन्ती सुविताय देवी पुरुष्टुता विश्ववारा वि भाति

5.80.4 एषा व्येनी भवति द्विबर्हा आविष्कृण्वाना तन्वं पुरस्तात् ।
ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति

5.80.5 एषा शुभ्रा न तन्वो विदानोर्ध्वेव स्नाती दृशये नो अस्थात् ।
अप द्वेषो बाधमाना तमांस्युषा दिवो दुहिता ज्योतिषागात्

5.80.6 एषा प्रतीची दुहिता दिवो नॄन्योषेव भद्रा नि रिणीते अप्सः ।
व्यूर्ण्वती दाशुषे वार्याणि पुनर्ज्योतिर्युवतिः पूर्वथाकः

सूक्तम् ५.८१
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. सविता। जगती  ।

5.81.1 युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः

5.81.2 विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद्भद्रं द्विपदे चतुष्पदे ।
वि नाकमख्यत्सविता वरेण्योऽनु प्रयाणमुषसो वि राजति

5.81.3 यस्य प्रयाणमन्वन्य इद्ययुर्देवा देवस्य महिमानमोजसा ।
यः पार्थिवानि विममे स एतशो रजांसि देवः सविता महित्वना

5.81.4 उत यासि सवितस्त्रीणि रोचनोत सूर्यस्य रश्मिभिः समुच्यसि ।
उत रात्रीमुभयतः परीयस उत मित्रो भवसि देव धर्मभिः

5.81.5 उतेशिषे प्रसवस्य त्वमेक इदुत पूषा भवसि देव यामभिः ।
उतेदं विश्वं भुवनं वि राजसि श्यावाश्वस्ते सवित स्तोममानशे

सूक्तम् ५.८२
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । । अनुक्रमणिका: दे. सविता। गायत्री, १ अनुष्टुप् ।

5.82.1 तत्सवितुर्वृणीमहे वयं देवस्य भोजनम् ।
श्रेष्ठं सर्वधातमं तुरं भगस्य धीमहि

5.82.2 अस्य हि स्वयशस्तरं सवितुः कच्चन प्रियम् ।
न मिनन्ति स्वराज्यम्

5.82.3 स हि रत्नानि दाशुषे सुवाति सविता भगः ।
तं भागं चित्रमीमहे

5.82.4 अद्या नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम् ।
परा दुष्वप्न्यं सुव

5.82.5 विश्वानि देव सवितर्दुरितानि परा सुव ।
यद्भद्रं तन्न आ सुव

5.82.6 अनागसो अदितये देवस्य सवितुः सवे ।
विश्वा वामानि धीमहि

5.82.7 आ विश्वदेवं सत्पतिं सूक्तैरद्या वृणीमहे ।
सत्यसवं सवितारम्

5.82.8 य इमे उभे अहनी पुर एत्यप्रयुच्छन् ।
स्वाधीर्देवः सविता

5.82.9 य इमा विश्वा जातान्याश्रावयति श्लोकेन ।
प्र च सुवाति सविता

सूक्तम् ५.८३
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. पर्जन्यः। त्रिष्टुप्, २-४ जगती, ९ अनुष्टुप्।

5.83.1 अच्छा वद तवसं गीर्भिराभि स्तुहि पर्जन्यं नमसा विवास ।
कनिक्रदद्वृषभो जीरदानू रेतो दधात्योषधीषु गर्भम्

5.83.2 वि वृक्षान्हन्त्युत हन्ति रक्षसो विश्वं बिभाय भुवनं महावधात् ।
उतानागा ईषते वृष्ण्यावतो यत्पर्जन्य स्तनयन्हन्ति दुष्कृतः

5.83.3 रथीव कशयाश्वाँ अभिक्षिपन्नाविर्दूतान्कृणुते वर्ष्याँ अह ।
दूरात्सिंहस्य स्तनथा उदीरते यत्पर्जन्यः कृणुते वर्ष्यं नभः

5.83.4 प्र वाता वान्ति पतयन्ति विद्युत उदोषधीर्जिहते पिन्वते स्वः ।
इरा विश्वस्मै भुवनाय जायते यत्पर्जन्यः पृथिवीं रेतसावति

5.83.5 यस्य व्रते पृथिवी नन्नमीति यस्य व्रते शफवज्जर्भुरीति ।
यस्य व्रत ओषधीर्विश्वरूपाः स नः पर्जन्य महि शर्म यच्छ

5.83.6 दिवो नो वृष्टिं मरुतो ररीध्वं प्र पिन्वत वृष्णो अश्वस्य धाराः ।
अर्वाङेतेन स्तनयित्नुनेह्यपो निषिञ्चन्नसुरः पिता नः

5.83.7 अभि क्रन्द स्तनय गर्भमा धा उदन्वता परि दीया रथेन ।
दृतिं सु कर्ष विषितं न्यञ्चं समा भवन्तूद्वतो निपादाः

5.83.8 महान्तं कोशमुदचा नि षिञ्च स्यन्दन्तां कुल्या विषिताः पुरस्तात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी व्युन्धि सुप्रपाणं भवत्वघ्न्याभ्यः

5.83.9 यत्पर्जन्य कनिक्रदत्स्तनयन्हंसि दुष्कृतः ।
प्रतीदं विश्वं मोदते यत्किं च पृथिव्यामधि

5.83.10 अवर्षीर्वर्षमुदु षू गृभायाकर्धन्वान्यत्येतवा उ ।
अजीजन ओषधीर्भोजनाय कमुत प्रजाभ्योऽविदो मनीषाम्

सूक्तम् ५.८४
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. पृथिवी । अनुष्टुप्।

5.84.1 बळित्था पर्वतानां खिद्रं बिभर्षि पृथिवि ।
प्र या भूमिं प्रवत्वति मह्ना जिनोषि महिनि

5.84.2 स्तोमासस्त्वा विचारिणि प्रति ष्टोभन्त्यक्तुभिः ।
प्र या वाजं न हेषन्तं पेरुमस्यस्यर्जुनि

5.84.3 दृळ्हा चिद्या वनस्पतीन्क्ष्मया दर्धर्ष्योजसा ।
यत्ते अभ्रस्य विद्युतो दिवो वर्षन्ति वृष्टयः

सूक्तम् ५.८५
ऋषिः: भौमोऽत्रिः। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः। त्रिष्टुप् ।

5.85.1 प्र सम्राजे बृहदर्चा गभीरं ब्रह्म प्रियं वरुणाय श्रुताय ।
वि यो जघान शमितेव चर्मोपस्तिरे पृथिवीं सूर्याय

5.85.2 वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजमर्वत्सु पय उस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो अप्स्वग्निं दिवि सूर्यमदधात्सोममद्रौ

5.85.3 नीचीनबारं वरुणः कवन्धं प्र ससर्ज रोदसी अन्तरिक्षम् ।
तेन विश्वस्य भुवनस्य राजा यवं न वृष्टिर्व्युनत्ति भूम

5.85.4 उनत्ति भूमिं पृथिवीमुत द्यां यदा दुग्धं वरुणो वष्ट्यादित् ।
समभ्रेण वसत पर्वतासस्तविषीयन्तः श्रथयन्त वीराः

5.85.5 इमामू ष्वासुरस्य श्रुतस्य महीं मायां वरुणस्य प्र वोचम् ।
मानेनेव तस्थिवाँ अन्तरिक्षे वि यो ममे पृथिवीं सूर्येण

5.85.6 इमामू नु कवितमस्य मायां महीं देवस्य नकिरा दधर्ष ।
एकं यदुद्ना न पृणन्त्येनीरासिञ्चन्तीरवनयः समुद्रम्

5.85.7 अर्यम्यं वरुण मित्र्यं वा सखायं वा सदमिद्भ्रातरं वा ।
वेशं वा नित्यं वरुणारणं वा यत्सीमागश्चकृमा शिश्रथस्तत्

5.85.8 कितवासो यद्रिरिपुर्न दीवि यद्वा घा सत्यमुत यन्न विद्म ।
सर्वा ता वि ष्य शिथिरेव देवाधा ते स्याम वरुण प्रियासः

सूक्तम् ५.८६
ऋषिः: भौमोऽत्रिः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। अनुष्टुप्, ६ विराट्पूर्वा ।

5.86.1 इन्द्राग्नी यमवथ उभा वाजेषु मर्त्यम् ।
दृळ्हा चित्स प्र भेदति द्युम्ना वाणीरिव त्रितः

5.86.2 या पृतनासु दुष्टरा या वाजेषु श्रवाय्या ।
या पञ्च चर्षणीरभीन्द्राग्नी ता हवामहे

5.86.3 तयोरिदमवच्छवस्तिग्मा दिद्युन्मघोनोः ।
प्रति द्रुणा गभस्त्योर्गवां वृत्रघ्न एषते

5.86.4 ता वामेषे रथानामिन्द्राग्नी हवामहे ।
पती तुरस्य राधसो विद्वांसा गिर्वणस्तमा

5.86.5 ता वृधन्तावनु द्यून्मर्ताय देवावदभा ।
अर्हन्ता चित्पुरो दधेऽंशेव देवावर्वते

5.86.6 एवेन्द्राग्निभ्यामहावि हव्यं शूष्यं घृतं न पूतमद्रिभिः ।
ता सूरिषु श्रवो बृहद्रयिं गृणत्सु दिधृतमिषं गृणत्सु दिधृतम्

सूक्तम् ५.८७
ऋषिः: एवयामरुदात्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। अतिजगती

5.87.1 प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत् ।
प्र शर्धाय प्रयज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे

5.87.2 प्र ये जाता महिना ये च नु स्वयं प्र विद्मना ब्रुवत एवयामरुत् ।
क्रत्वा तद्वो मरुतो नाधृषे शवो दाना मह्ना तदेषामधृष्टासो नाद्रयः

5.87.3 प्र ये दिवो बृहतः शृण्विरे गिरा सुशुक्वानः सुभ्व एवयामरुत् ।
न येषामिरी सधस्थ ईष्ट आँ अग्नयो न स्वविद्युतः प्र स्यन्द्रासो धुनीनाम्

5.87.4 स चक्रमे महतो निरुरुक्रमः समानस्मात्सदस एवयामरुत् ।
यदायुक्त त्मना स्वादधि ष्णुभिर्विष्पर्धसो विमहसो जिगाति शेवृधो नृभिः

5.87.5 स्वनो न वोऽमवान्रेजयद्वृषा त्वेषो ययिस्तविष एवयामरुत् ।
येना सहन्त ऋञ्जत स्वरोचिष स्थारश्मानो हिरण्ययाः स्वायुधास इष्मिणः

5.87.6 अपारो वो महिमा वृद्धशवसस्त्वेषं शवोऽवत्वेवयामरुत् ।
स्थातारो हि प्रसितौ संदृशि स्थन ते न उरुष्यता निदः शुशुक्वांसो नाग्नयः

5.87.7 ते रुद्रासः सुमखा अग्नयो यथा तुविद्युम्ना अवन्त्वेवयामरुत् ।
दीर्घं पृथु पप्रथे सद्म पार्थिवं येषामज्मेष्वा महः शर्धांस्यद्भुतैनसाम्

5.87.8 अद्वेषो नो मरुतो गातुमेतन श्रोता हवं जरितुरेवयामरुत् ।
विष्णोर्महः समन्यवो युयोतन स्मद्रथ्यो न दंसनाप द्वेषांसि सनुतः

5.87.9 गन्ता नो यज्ञं यज्ञियाः सुशमि श्रोता हवमरक्ष एवयामरुत् ।
ज्येष्ठासो न पर्वतासो व्योमनि यूयं तस्य प्रचेतसः स्यात दुर्धर्तवो निदः

### Mandala 6

सूक्तम् ६.१
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप् ।

6.1.1 त्वं ह्यग्ने प्रथमो मनोतास्या धियो अभवो दस्म होता ।
त्वं सीं वृषन्नकृणोर्दुष्टरीतु सहो विश्वस्मै सहसे सहध्यै

6.1.2 अधा होता न्यसीदो यजीयानिळस्पद इषयन्नीड्यः सन् ।
तं त्वा नरः प्रथमं देवयन्तो महो राये चितयन्तो अनु ग्मन्

6.1.3 वृतेव यन्तं बहुभिर्वसव्यैस्त्वे रयिं जागृवांसो अनु ग्मन् ।
रुशन्तमग्निं दर्शतं बृहन्तं वपावन्तं विश्वहा दीदिवांसम्

6.1.4 पदं देवस्य नमसा व्यन्तः श्रवस्यवः श्रव आपन्नमृक्तम् ।
नामानि चिद्दधिरे यज्ञियानि भद्रायां ते रणयन्त संदृष्टौ

6.1.5 त्वां वर्धन्ति क्षितयः पृथिव्यां त्वां राय उभयासो जनानाम् ।
त्वं त्राता तरणे चेत्यो भूः पिता माता सदमिन्मानुषाणाम्

6.1.6 सपर्येण्यः स प्रियो विक्ष्वग्निर्होता मन्द्रो नि षसादा यजीयान् ।
तं त्वा वयं दम आ दीदिवांसमुप ज्ञुबाधो नमसा सदेम

6.1.7 तं त्वा वयं सुध्यो नव्यमग्ने सुम्नायव ईमहे देवयन्तः ।
त्वं विशो अनयो दीद्यानो दिवो अग्ने बृहता रोचनेन

6.1.8 विशां कविं विश्पतिं शश्वतीनां नितोशनं वृषभं चर्षणीनाम् ।
प्रेतीषणिमिषयन्तं पावकं राजन्तमग्निं यजतं रयीणाम्

6.1.9 सो अग्न ईजे शशमे च मर्तो यस्त आनट् समिधा हव्यदातिम् ।
य आहुतिं परि वेदा नमोभिर्विश्वेत्स वामा दधते त्वोतः

6.1.10 अस्मा उ ते महि महे विधेम नमोभिरग्ने समिधोत हव्यैः ।
वेदी सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैरा ते भद्रायां सुमतौ यतेम

6.1.11 आ यस्ततन्थ रोदसी वि भासा श्रवोभिश्च श्रवस्यस्तरुत्रः ।
बृहद्भिर्वाजै स्थविरेभिरस्मे रेवद्भिरग्ने वितरं वि भाहि

6.1.12 नृवद्वसो सदमिद्धेह्यस्मे भूरि तोकाय तनयाय पश्वः ।
पूर्वीरिषो बृहतीरारेअघा अस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु

6.1.13 पुरूण्यग्ने पुरुधा त्वाया वसूनि राजन्वसुता ते अश्याम् ।
पुरूणि हि त्वे पुरुवार सन्त्यग्ने वसु विधते राजनि त्वे

सूक्तम् ६.२
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ११ शक्वरी

6.2.1 त्वं हि क्षैतवद्यशोऽग्ने मित्रो न पत्यसे ।
त्वं विचर्षणे श्रवो वसो पुष्टिं न पुष्यसि

6.2.2 त्वां हि ष्मा चर्षणयो यज्ञेभिर्गीर्भिरीळते ।
त्वां वाजी यात्यवृको रजस्तूर्विश्वचर्षणिः

6.2.3 सजोषस्त्वा दिवो नरो यज्ञस्य केतुमिन्धते ।
यद्ध स्य मानुषो जनः सुम्नायुर्जुह्वे अध्वरे

6.2.4 ऋधद्यस्ते सुदानवे धिया मर्तः शशमते ।
ऊती ष बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति

6.2.5 समिधा यस्त आहुतिं निशितिं मर्त्यो नशत् ।
वयावन्तं स पुष्यति क्षयमग्ने शतायुषम्

6.2.6 त्वेषस्ते धूम ऋण्वति दिवि षञ्छुक्र आततः ।
सूरो न हि द्युता त्वं कृपा पावक रोचसे

6.2.7 अधा हि विक्ष्वीड्योऽसि प्रियो नो अतिथिः ।
रण्वः पुरीव जूर्यः सूनुर्न त्रययाय्यः

6.2.8 क्रत्वा हि द्रोणे अज्यसेऽग्ने वाजी न कृत्व्यः ।
परिज्मेव स्वधा गयोऽत्यो न ह्वार्यः शिशुः

6.2.9 त्वं त्या चिदच्युताग्ने पशुर्न यवसे ।
धामा ह यत्ते अजर वना वृश्चन्ति शिक्वसः

6.2.10 वेषि ह्यध्वरीयतामग्ने होता दमे विशाम् ।
समृधो विश्पते कृणु जुषस्व हव्यमङ्गिरः

6.2.11 अच्छा नो मित्रमहो देव देवानग्ने वोचः सुमतिं रोदस्योः ।
वीहि स्वस्तिं सुक्षितिं दिवो नॄन्द्विषो अंहांसि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम

सूक्तम् ६.३
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

6.3.1 अग्ने स क्षेषदृतपा ऋतेजा उरु ज्योतिर्नशते देवयुष्टे ।
यं त्वं मित्रेण वरुणः सजोषा देव पासि त्यजसा मर्तमंहः

6.3.2 ईजे यज्ञेभिः शशमे शमीभिरृधद्वारायाग्नये ददाश ।
एवा चन तं यशसामजुष्टिर्नांहो मर्तं नशते न प्रदृप्तिः

6.3.3 सूरो न यस्य दृशतिररेपा भीमा यदेति शुचतस्त आ धीः ।
हेषस्वतः शुरुधो नायमक्तोः कुत्रा चिद्रण्वो वसतिर्वनेजाः

6.3.4 तिग्मं चिदेम महि वर्पो अस्य भसदश्वो न यमसान आसा ।
विजेहमानः परशुर्न जिह्वां द्रविर्न द्रावयति दारु धक्षत्

6.3.5 स इदस्तेव प्रति धादसिष्यञ्छिशीत तेजोऽयसो न धाराम् ।
चित्रध्रजतिररतिर्यो अक्तोर्वेर्न द्रुषद्वा रघुपत्मजंहाः

6.3.6 स ईं रेभो न प्रति वस्त उस्राः शोचिषा रारपीति मित्रमहाः ।
नक्तं य ईमरुषो यो दिवा नॄनमर्त्यो अरुषो यो दिवा नॄन्

6.3.7 दिवो न यस्य विधतो नवीनोद्वृषा रुक्ष ओषधीषु नूनोत् ।
घृणा न यो ध्रजसा पत्मना यन्ना रोदसी वसुना दं सुपत्नी

6.3.8 धायोभिर्वा यो युज्येभिरर्कैर्विद्युन्न दविद्योत्स्वेभिः शुष्मैः ।
शर्धो वा यो मरुतां ततक्ष ऋभुर्न त्वेषो रभसानो अद्यौत्

सूक्तम् ६.४
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

6.4.1 यथा होतर्मनुषो देवताता यज्ञेभिः सूनो सहसो यजासि ।
एवा नो अद्य समना समानानुशन्नग्न उशतो यक्षि देवान्

6.4.2 स नो विभावा चक्षणिर्न वस्तोरग्निर्वन्दारु वेद्यश्चनो धात् ।
विश्वायुर्यो अमृतो मर्त्येषूषर्भुद्भूदतिथिर्जातवेदाः

6.4.3 द्यावो न यस्य पनयन्त्यभ्वं भासांसि वस्ते सूर्यो न शुक्रः ।
वि य इनोत्यजरः पावकोऽश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि

6.4.4 वद्मा हि सूनो अस्यद्मसद्वा चक्रे अग्निर्जनुषाज्मान्नम् ।
स त्वं न ऊर्जसन ऊर्जं धा राजेव जेरवृके क्षेष्यन्तः

6.4.5 नितिक्ति यो वारणमन्नमत्ति वायुर्न राष्ट्र्यत्येत्यक्तून् ।
तुर्याम यस्त आदिशामरातीरत्यो न ह्रुतः पततः परिह्रुत्

6.4.6 आ सूर्यो न भानुमद्भिरर्कैरग्ने ततन्थ रोदसी वि भासा ।
चित्रो नयत्परि तमांस्यक्तः शोचिषा पत्मन्नौशिजो न दीयन्

6.4.7 त्वां हि मन्द्रतममर्कशोकैर्ववृमहे महि नः श्रोष्यग्ने ।
इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः

6.4.8 नू नो अग्नेऽवृकेभिः स्वस्ति वेषि रायः पथिभिः पर्ष्यंहः ।
ता सूरिभ्यो गृणते रासि सुम्नं मदेम शतहिमाः सुवीराः

सूक्तम् ६.५
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

6.5.1 हुवे वः सूनुं सहसो युवानमद्रोघवाचं मतिभिर्यविष्ठम् ।
य इन्वति द्रविणानि प्रचेता विश्ववाराणि पुरुवारो अध्रुक्

6.5.2 त्वे वसूनि पुर्वणीक होतर्दोषा वस्तोरेरिरे यज्ञियासः ।
क्षामेव विश्वा भुवनानि यस्मिन्सं सौभगानि दधिरे पावके

6.5.3 त्वं विक्षु प्रदिवः सीद आसु क्रत्वा रथीरभवो वार्याणाम् ।
अत इनोषि विधते चिकित्वो व्यानुषग्जातवेदो वसूनि

6.5.4 यो नः सनुत्यो अभिदासदग्ने यो अन्तरो मित्रमहो वनुष्यात् ।
तमजरेभिर्वृषभिस्तव स्वैस्तपा तपिष्ठ तपसा तपस्वान्

6.5.5 यस्ते यज्ञेन समिधा य उक्थैरर्केभिः सूनो सहसो ददाशत् ।
स मर्त्येष्वमृत प्रचेता राया द्युम्नेन श्रवसा वि भाति

6.5.6 स तत्कृधीषितस्तूयमग्ने स्पृधो बाधस्व सहसा सहस्वान् ।
यच्छस्यसे द्युभिरक्तो वचोभिस्तज्जुषस्व जरितुर्घोषि मन्म

6.5.7 अश्याम तं काममग्ने तवोती अश्याम रयिं रयिवः सुवीरम् ।
अश्याम वाजमभि वाजयन्तोऽश्याम द्युम्नमजराजरं ते

सूक्तम् ६.६
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

6.6.1 प्र नव्यसा सहसः सूनुमच्छा यज्ञेन गातुमव इच्छमानः ।
वृश्चद्वनं कृष्णयामं रुशन्तं वीती होतारं दिव्यं जिगाति

6.6.2 स श्वितानस्तन्यतू रोचनस्था अजरेभिर्नानदद्भिर्यविष्ठः ।
यः पावकः पुरुतमः पुरूणि पृथून्यग्निरनुयाति भर्वन्

6.6.3 वि ते विष्वग्वातजूतासो अग्ने भामासः शुचे शुचयश्चरन्ति ।
तुविम्रक्षासो दिव्या नवग्वा वना वनन्ति धृषता रुजन्तः

6.6.4 ये ते शुक्रासः शुचयः शुचिष्मः क्षां वपन्ति विषितासो अश्वाः ।
अध भ्रमस्त उर्विया वि भाति यातयमानो अधि सानु पृश्नेः

6.6.5 अध जिह्वा पापतीति प्र वृष्णो गोषुयुधो नाशनिः सृजाना ।
शूरस्येव प्रसितिः क्षातिरग्नेर्दुर्वर्तुर्भीमो दयते वनानि

6.6.6 आ भानुना पार्थिवानि ज्रयांसि महस्तोदस्य धृषता ततन्थ ।
स बाधस्वाप भया सहोभि स्पृधो वनुष्यन्वनुषो नि जूर्व

6.6.7 स चित्र चित्रं चितयन्तमस्मे चित्रक्षत्र चित्रतमं वयोधाम् ।
चन्द्रं रयिं पुरुवीरं बृहन्तं चन्द्र चन्द्राभिर्गृणते युवस्व

सूक्तम् ६.७
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। त्रिष्टुप्, ६-७ जगती

6.7.1 मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम् ।
कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्ना पात्रं जनयन्त देवाः

6.7.2 नाभिं यज्ञानां सदनं रयीणां महामाहावमभि सं नवन्त ।
वैश्वानरं रथ्यमध्वराणां यज्ञस्य केतुं जनयन्त देवाः

6.7.3 त्वद्विप्रो जायते वाज्यग्ने त्वद्वीरासो अभिमातिषाहः ।
वैश्वानर त्वमस्मासु धेहि वसूनि राजन्स्पृहयाय्याणि

6.7.4 त्वां विश्वे अमृत जायमानं शिशुं न देवा अभि सं नवन्ते ।
तव क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः

6.7.5 वैश्वानर तव तानि व्रतानि महान्यग्ने नकिरा दधर्ष ।
यज्जायमानः पित्रोरुपस्थेऽविन्दः केतुं वयुनेष्वह्नाम्

6.7.6 वैश्वानरस्य विमितानि चक्षसा सानूनि दिवो अमृतस्य केतुना ।
तस्येदु विश्वा भुवनाधि मूर्धनि वया इव रुरुहुः सप्त विस्रुहः

6.7.7 वि यो रजांस्यमिमीत सुक्रतुर्वैश्वानरो वि दिवो रोचना कविः ।
परि यो विश्वा भुवनानि पप्रथेऽदब्धो गोपा अमृतस्य रक्षिता

सूक्तम् ६.८
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। जगती, ७ त्रिष्टुप्

6.8.1 पृक्षस्य वृष्णो अरुषस्य नू सहः प्र नु वोचं विदथा जातवेदसः ।
वैश्वानराय मतिर्नव्यसी शुचिः सोम इव पवते चारुरग्नये

6.8.2 स जायमानः परमे व्योमनि व्रतान्यग्निर्व्रतपा अरक्षत ।
व्यन्तरिक्षममिमीत सुक्रतुर्वैश्वानरो महिना नाकमस्पृशत्

6.8.3 व्यस्तभ्नाद्रोदसी मित्रो अद्भुतोऽन्तर्वावदकृणोज्ज्योतिषा तमः ।
वि चर्मणीव धिषणे अवर्तयद्वैश्वानरो विश्वमधत्त वृष्ण्यम्

6.8.4 अपामुपस्थे महिषा अगृभ्णत विशो राजानमुप तस्थुरृग्मियम् ।
आ दूतो अग्निमभरद्विवस्वतो वैश्वानरं मातरिश्वा परावतः

6.8.5 युगेयुगे विदथ्यं गृणद्भ्योऽग्ने रयिं यशसं धेहि नव्यसीम् ।
पव्येव राजन्नघशंसमजर नीचा नि वृश्च वनिनं न तेजसा

6.8.6 अस्माकमग्ने मघवत्सु धारयाऽनामि क्षत्रमजरं सुवीर्यम् ।
वयं जयेम शतिनं सहस्रिणं वैश्वानर वाजमग्ने तवोतिभिः

6.8.7 अदब्धेभिस्तव गोपाभिरिष्टेऽस्माकं पाहि त्रिषधस्थ सूरीन् ।
रक्षा च नो ददुषां शर्धो अग्ने वैश्वानर प्र च तारी स्तवानः

सूक्तम् ६.९
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। त्रिष्टुप्, (७ प्रस्तारपंक्तिर्वा)

6.9.1 अहश्च कृष्णमहरर्जुनं च वि वर्तेते रजसी वेद्याभिः ।
वैश्वानरो जायमानो न राजावातिरज्ज्योतिषाग्निस्तमांसि

6.9.2 नाहं तन्तुं न वि जानाम्योतुं न यं वयन्ति समरेऽतमानाः ।
कस्य स्वित्पुत्र इह वक्त्वानि परो वदात्यवरेण पित्रा

6.9.3 स इत्तन्तुं स वि जानात्योतुं स वक्त्वान्यृतुथा वदाति ।
य ईं चिकेतदमृतस्य गोपा अवश्चरन्परो अन्येन पश्यन्

6.9.4 अयं होता प्रथमः पश्यतेममिदं ज्योतिरमृतं मर्त्येषु ।
अयं स जज्ञे ध्रुव आ निषत्तोऽमर्त्यस्तन्वा वर्धमानः

6.9.5 ध्रुवं ज्योतिर्निहितं दृशये कं मनो जविष्ठं पतयत्स्वन्तः ।
विश्वे देवाः समनसः सकेता एकं क्रतुमभि वि यन्ति साधु

6.9.6 वि मे कर्णा पतयतो वि चक्षुर्वीदं ज्योतिर्हृदय आहितं यत् ।
वि मे मनश्चरति दूरआधीः किं स्विद्वक्ष्यामि किमु नू मनिष्ये

6.9.7 विश्वे देवा अनमस्यन्भियानास्त्वामग्ने तमसि तस्थिवांसम् ।
वैश्वानरोऽवतूतये नोऽमर्त्योऽवतूतये नः

सूक्तम् ६.१०
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्, ७ द्विपदा विराट्

6.10.1 पुरो वो मन्द्रं दिव्यं सुवृक्तिं प्रयति यज्ञे अग्निमध्वरे दधिध्वम् ।
पुर उक्थेभिः स हि नो विभावा स्वध्वरा करति जातवेदाः

6.10.2 तमु द्युमः पुर्वणीक होतरग्ने अग्निभिर्मनुष इधानः ।
स्तोमं यमस्मै ममतेव शूषं घृतं न शुचि मतयः पवन्ते

6.10.3 पीपाय स श्रवसा मर्त्येषु यो अग्नये ददाश विप्र उक्थैः ।
चित्राभिस्तमूतिभिश्चित्रशोचिर्व्रजस्य साता गोमतो दधाति

6.10.4 आ यः पप्रौ जायमान उर्वी दूरेदृशा भासा कृष्णाध्वा ।
अध बहु चित्तम ऊर्म्यायास्तिरः शोचिषा ददृशे पावकः

6.10.5 नू नश्चित्रं पुरुवाजाभिरूती अग्ने रयिं मघवद्भ्यश्च धेहि ।
ये राधसा श्रवसा चात्यन्यान्सुवीर्येभिश्चाभि सन्ति जनान्

6.10.6 इमं यज्ञं चनो धा अग्न उशन्यं त आसानो जुहुते हविष्मान् ।
भरद्वाजेषु दधिषे सुवृक्तिमवीर्वाजस्य गध्यस्य सातौ

6.10.7 वि द्वेषांसीनुहि वर्धयेळां मदेम शतहिमाः सुवीराः

सूक्तम् ६.११
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप् ।

6.11.1 यजस्व होतरिषितो यजीयानग्ने बाधो मरुतां न प्रयुक्ति ।
आ नो मित्रावरुणा नासत्या द्यावा होत्राय पृथिवी ववृत्याः

6.11.2 त्वं होता मन्द्रतमो नो अध्रुगन्तर्देवो विदथा मर्त्येषु ।
पावकया जुह्वा वह्निरासाग्ने यजस्व तन्वं तव स्वाम्

6.11.3 धन्या चिद्धि त्वे धिषणा वष्टि प्र देवाञ्जन्म गृणते यजध्यै ।
वेपिष्ठो अङ्गिरसां यद्ध विप्रो मधुच्छन्दो भनति रेभ इष्टौ

6.11.4 अदिद्युतत्स्वपाको विभावाग्ने यजस्व रोदसी उरूची ।
आयुं न यं नमसा रातहव्या अञ्जन्ति सुप्रयसं पञ्च जनाः

6.11.5 वृञ्जे ह यन्नमसा बर्हिरग्नावयामि स्रुग्घृतवती सुवृक्तिः ।
अम्यक्षि सद्म सदने पृथिव्या अश्रायि यज्ञः सूर्ये न चक्षुः

6.11.6 दशस्या नः पुर्वणीक होतर्देवेभिरग्ने अग्निभिरिधानः ।
रायः सूनो सहसो वावसाना अति स्रसेम वृजनं नांहः

सूक्तम् ६.१२
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्ष्टुप् (६ पुरस्ताज्ज्योतिर्वा )

6.12.1 मध्ये होता दुरोणे बर्हिषो राळग्निस्तोदस्य रोदसी यजध्यै ।
अयं स सूनुः सहस ऋतावा दूरात्सूर्यो न शोचिषा ततान

6.12.2 आ यस्मिन्त्वे स्वपाके यजत्र यक्षद्राजन्सर्वतातेव नु द्यौः ।
त्रिषधस्थस्ततरुषो न जंहो हव्या मघानि मानुषा यजध्यै

6.12.3 तेजिष्ठा यस्यारतिर्वनेराट् तोदो अध्वन्न वृधसानो अद्यौत् ।
अद्रोघो न द्रविता चेतति त्मन्नमर्त्योऽवर्त्र ओषधीषु

6.12.4 सास्माकेभिरेतरी न शूषैरग्नि ष्टवे दम आ जातवेदाः ।
द्र्वन्नो वन्वन्क्रत्वा नार्वोस्रः पितेव जारयायि यज्ञैः

6.12.5 अध स्मास्य पनयन्ति भासो वृथा यत्तक्षदनुयाति पृथ्वीम् ।
सद्यो यः स्यन्द्रो विषितो धवीयानृणो न तायुरति धन्वा राट्

6.12.6 स त्वं नो अर्वन्निदाया विश्वेभिरग्ने अग्निभिरिधानः ।
वेषि रायो वि यासि दुच्छुना मदेम शतहिमाः सुवीराः

सूक्तम् ६.१३
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

6.13.1 त्वद्विश्वा सुभग सौभगान्यग्ने वि यन्ति वनिनो न वयाः ।
श्रुष्टी रयिर्वाजो वृत्रतूर्ये दिवो वृष्टिरीड्यो रीतिरपाम्

6.13.2 त्वं भगो न आ हि रत्नमिषे परिज्मेव क्षयसि दस्मवर्चाः ।
अग्ने मित्रो न बृहत ऋतस्यासि क्षत्ता वामस्य देव भूरेः

6.13.3 स सत्पतिः शवसा हन्ति वृत्रमग्ने विप्रो वि पणेर्भर्ति वाजम् ।
यं त्वं प्रचेत ऋतजात राया सजोषा नप्त्रापां हिनोषि

6.13.4 यस्ते सूनो सहसो गीर्भिरुक्थैर्यज्ञैर्मर्तो निशितिं वेद्यानट् ।
विश्वं स देव प्रति वारमग्ने धत्ते धान्यं पत्यते वसव्यैः

6.13.5 ता नृभ्य आ सौश्रवसा सुवीराग्ने सूनो सहसः पुष्यसे धाः ।
कृणोषि यच्छवसा भूरि पश्वो वयो वृकायारये जसुरये

6.13.6 वद्मा सूनो सहसो नो विहाया अग्ने तोकं तनयं वाजि नो दाः ।
विश्वाभिर्गीर्भिरभि पूर्तिमश्यां मदेम शतहिमाः सुवीराः

सूक्तम् ६.१४
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। अनुष्टुप्, ६ शक्वरी।

6.14.1 अग्ना यो मर्त्यो दुवो धियं जुजोष धीतिभिः ।
भसन्नु ष प्र पूर्व्य इषं वुरीतावसे

6.14.2 अग्निरिद्धि प्रचेता अग्निर्वेधस्तम ऋषिः ।
अग्निं होतारमीळते यज्ञेषु मनुषो विशः

6.14.3 नाना ह्यग्नेऽवसे स्पर्धन्ते रायो अर्यः ।
तूर्वन्तो दस्युमायवो व्रतैः सीक्षन्तो अव्रतम्

6.14.4 अग्निरप्सामृतीषहं वीरं ददाति सत्पतिम् ।
यस्य त्रसन्ति शवसः संचक्षि शत्रवो भिया

6.14.5 अग्निर्हि विद्मना निदो देवो मर्तमुरुष्यति ।
सहावा यस्यावृतो रयिर्वाजेष्ववृतः

6.14.6 अच्छा नो मित्रमहो देव देवानग्ने वोचः सुमतिं रोदस्योः ।
वीहि स्वस्तिं सुक्षितिं दिवो नॄन्द्विषो अंहांसि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम

सूक्तम् ६.१५
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजो, वीतहव्य आङ्गिरसो वा । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, ३-१५ शक्वरी, ६ अतिशक्वरी, १०-१४, १६, १९ त्रिष्टुप्, १७ अनुष्टुप्, १८ बृहती।

6.15.1 इममू षु वो अतिथिमुषर्बुधं विश्वासां विशां पतिमृञ्जसे गिरा ।
वेतीद्दिवो जनुषा कच्चिदा शुचिर्ज्योक्चिदत्ति गर्भो यदच्युतम्

6.15.2 मित्रं न यं सुधितं भृगवो दधुर्वनस्पतावीड्यमूर्ध्वशोचिषम् ।
स त्वं सुप्रीतो वीतहव्ये अद्भुत प्रशस्तिभिर्महयसे दिवेदिवे

6.15.3 स त्वं दक्षस्यावृको वृधो भूरर्यः परस्यान्तरस्य तरुषः ।
रायः सूनो सहसो मर्त्येष्वा छर्दिर्यच्छ वीतहव्याय सप्रथो भरद्वाजाय सप्रथः

6.15.4 द्युतानं वो अतिथिं स्वर्णरमग्निं होतारं मनुषः स्वध्वरम् ।
विप्रं न द्युक्षवचसं सुवृक्तिभिर्हव्यवाहमरतिं देवमृञ्जसे

6.15.5 पावकया यश्चितयन्त्या कृपा क्षामन्रुरुच उषसो न भानुना ।
तूर्वन्न यामन्नेतशस्य नू रण आ यो घृणे न ततृषाणो अजरः

6.15.6 अग्निमग्निं वः समिधा दुवस्यत प्रियम्प्रियं वो अतिथिं गृणीषणि ।
उप वो गीर्भिरमृतं विवासत देवो देवेषु वनते हि वार्यं देवो देवेषु वनते हि नो दुवः

6.15.7 समिद्धमग्निं समिधा गिरा गृणे शुचिं पावकं पुरो अध्वरे ध्रुवम् ।
विप्रं होतारं पुरुवारमद्रुहं कविं सुम्नैरीमहे जातवेदसम्

6.15.8 त्वां दूतमग्ने अमृतं युगेयुगे हव्यवाहं दधिरे पायुमीड्यम् ।
देवासश्च मर्तासश्च जागृविं विभुं विश्पतिं नमसा नि षेदिरे

6.15.9 विभूषन्नग्न उभयाँ अनु व्रता दूतो देवानां रजसी समीयसे ।
यत्ते धीतिं सुमतिमावृणीमहेऽध स्मा नस्त्रिवरूथः शिवो भव

6.15.10 तं सुप्रतीकं सुदृशं स्वञ्चमविद्वांसो विदुष्टरं सपेम ।
स यक्षद्विश्वा वयुनानि विद्वान्प्र हव्यमग्निरमृतेषु वोचत्

6.15.11 तमग्ने पास्युत तं पिपर्षि यस्त आनट् कवये शूर धीतिम् ।
यज्ञस्य वा निशितिं वोदितिं वा तमित्पृणक्षि शवसोत राया

6.15.12 त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् ।
सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयि स्पृहयाय्यः सहस्री

6.15.13 अग्निर्होता गृहपतिः स राजा विश्वा वेद जनिमा जातवेदाः ।
देवानामुत यो मर्त्यानां यजिष्ठः स प्र यजतामृतावा

6.15.14 अग्ने यदद्य विशो अध्वरस्य होतः पावकशोचे वेष्ट्वं हि यज्वा ।
ऋता यजासि महिना वि यद्भूर्हव्या वह यविष्ठ या ते अद्य

6.15.15 अभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यो नि त्वा दधीत रोदसी यजध्यै ।
अवा नो मघवन्वाजसातावग्ने विश्वानि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम

6.15.16 अग्ने विश्वेभिः स्वनीक देवैरूर्णावन्तं प्रथमः सीद योनिम् ।
कुलायिनं घृतवन्तं सवित्रे यज्ञं नय यजमानाय साधु

6.15.17 इममु त्यमथर्ववदग्निं मन्थन्ति वेधसः ।
यमङ्कूयन्तमानयन्नमूरं श्याव्याभ्यः

6.15.18 जनिष्वा देववीतये सर्वताता स्वस्तये ।
आ देवान्वक्ष्यमृताँ ऋतावृधो यज्ञं देवेषु पिस्पृशः

6.15.19 वयमु त्वा गृहपते जनानामग्ने अकर्म समिधा बृहन्तम् ।
अस्थूरि नो गार्हपत्यानि सन्तु तिग्मेन नस्तेजसा सं शिशाधि

सूक्तम् ६.१६
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः।  गायत्री, १, ६ वर्धमाना, २७, ४७-४८ अनुष्टुप्, ४६ त्रिष्टुप्।

6.16.1 त्वमग्ने यज्ञानां होता विश्वेषां हितः ।
देवेभिर्मानुषे जने

6.16.2 स नो मन्द्राभिरध्वरे जिह्वाभिर्यजा महः ।
आ देवान्वक्षि यक्षि च

6.16.3 वेत्था हि वेधो अध्वनः पथश्च देवाञ्जसा ।
अग्ने यज्ञेषु सुक्रतो

6.16.4 त्वामीळे अध द्विता भरतो वाजिभिः शुनम् ।
ईजे यज्ञेषु यज्ञियम्

6.16.5 त्वमिमा वार्या पुरु दिवोदासाय सुन्वते ।
भरद्वाजाय दाशुषे

6.16.6 त्वं दूतो अमर्त्य आ वहा दैव्यं जनम् ।
शृण्वन्विप्रस्य सुष्टुतिम्

6.16.7 त्वामग्ने स्वाध्यो मर्तासो देववीतये ।
यज्ञेषु देवमीळते

6.16.8 तव प्र यक्षि संदृशमुत क्रतुं सुदानवः ।
विश्वे जुषन्त कामिनः

6.16.9 त्वं होता मनुर्हितो वह्निरासा विदुष्टरः ।
अग्ने यक्षि दिवो विशः

6.16.10 अग्न आ याहि वीतये गृणानो हव्यदातये ।
नि होता सत्सि बर्हिषि

6.16.11 तं त्वा समिद्भिरङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि ।
बृहच्छोचा यविष्ठ्य

6.16.12 स नः पृथु श्रवाय्यमच्छा देव विवाससि ।
बृहदग्ने सुवीर्यम्

6.16.13 त्वामग्ने पुष्करादध्यथर्वा निरमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः

6.16.14 तमु त्वा दध्यङ्ङृषिः पुत्र ईधे अथर्वणः ।
वृत्रहणं पुरंदरम्

6.16.15 तमु त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् ।
धनंजयं रणेरणे

6.16.16 एह्यू षु ब्रवाणि तेऽग्न इत्थेतरा गिरः ।
एभिर्वर्धास इन्दुभिः

6.16.17 यत्र क्व च ते मनो दक्षं दधस उत्तरम् ।
तत्रा सदः कृणवसे

6.16.18 नहि ते पूर्तमक्षिपद्भुवन्नेमानां वसो ।
अथा दुवो वनवसे

6.16.19 आग्निरगामि भारतो वृत्रहा पुरुचेतनः ।
दिवोदासस्य सत्पतिः

6.16.20 स हि विश्वाति पार्थिवा रयिं दाशन्महित्वना ।
वन्वन्नवातो अस्तृतः

6.16.21 स प्रत्नवन्नवीयसाग्ने द्युम्नेन संयता ।
बृहत्ततन्थ भानुना

6.16.22 प्र वः सखायो अग्नये स्तोमं यज्ञं च धृष्णुया ।
अर्च गाय च वेधसे

6.16.23 स हि यो मानुषा युगा सीदद्धोता कविक्रतुः ।
दूतश्च हव्यवाहनः

6.16.24 ता राजाना शुचिव्रतादित्यान्मारुतं गणम् ।
वसो यक्षीह रोदसी

6.16.25 वस्वी ते अग्ने संदृष्टिरिषयते मर्त्याय ।
ऊर्जो नपादमृतस्य

6.16.26 क्रत्वा दा अस्तु श्रेष्ठोऽद्य त्वा वन्वन्सुरेक्णाः ।
मर्त आनाश सुवृक्तिम्

6.16.27 ते ते अग्ने त्वोता इषयन्तो विश्वमायुः ।
तरन्तो अर्यो अरातीर्वन्वन्तो अर्यो अरातीः

6.16.28 अग्निस्तिग्मेन शोचिषा यासद्विश्वं न्यत्रिणम् ।
अग्निर्नो वनते रयिम्

6.16.29 सुवीरं रयिमा भर जातवेदो विचर्षणे ।
जहि रक्षांसि सुक्रतो

6.16.30 त्वं नः पाह्यंहसो जातवेदो अघायतः ।
रक्षा णो ब्रह्मणस्कवे

6.16.31 यो नो अग्ने दुरेव आ मर्तो वधाय दाशति ।
तस्मान्नः पाह्यंहसः

6.16.32 त्वं तं देव जिह्वया परि बाधस्व दुष्कृतम् ।
मर्तो यो नो जिघांसति

6.16.33 भरद्वाजाय सप्रथः शर्म यच्छ सहन्त्य ।
अग्ने वरेण्यं वसु

6.16.34 अग्निर्वृत्राणि जङ्घनद्द्रविणस्युर्विपन्यया ।
समिद्धः शुक्र आहुतः

6.16.35 गर्भे मातुः पितुष्पिता विदिद्युतानो अक्षरे ।
सीदन्नृतस्य योनिमा

6.16.36 ब्रह्म प्रजावदा भर जातवेदो विचर्षणे ।
अग्ने यद्दीदयद्दिवि

6.16.37 उप त्वा रण्वसंदृशं प्रयस्वन्तः सहस्कृत ।
अग्ने ससृज्महे गिरः

6.16.38 उप च्छायामिव घृणेरगन्म शर्म ते वयम् ।
अग्ने हिरण्यसंदृशः

6.16.39 य उग्र इव शर्यहा तिग्मशृङ्गो न वंसगः ।
अग्ने पुरो रुरोजिथ

6.16.40 आ यं हस्ते न खादिनं शिशुं जातं न बिभ्रति ।
विशामग्निं स्वध्वरम्

6.16.41 प्र देवं देववीतये भरता वसुवित्तमम् ।
आ स्वे योनौ नि षीदतु

6.16.42 आ जातं जातवेदसि प्रियं शिशीतातिथिम् ।
स्योन आ गृहपतिम्

6.16.43 अग्ने युक्ष्वा हि ये तवाश्वासो देव साधवः ।
अरं वहन्ति मन्यवे

6.16.44 अच्छा नो याह्या वहाभि प्रयांसि वीतये ।
आ देवान्सोमपीतये

6.16.45 उदग्ने भारत द्युमदजस्रेण दविद्युतत् ।
शोचा वि भाह्यजर

6.16.46 वीती यो देवं मर्तो दुवस्येदग्निमीळीताध्वरे हविष्मान् ।
होतारं सत्ययजं रोदस्योरुत्तानहस्तो नमसा विवासेत्

6.16.47 आ ते अग्न ऋचा हविर्हृदा तष्टं भरामसि ।
ते ते भवन्तूक्षण ऋषभासो वशा उत

6.16.48 अग्निं देवासो अग्रियमिन्धते वृत्रहन्तमम् ।
येना वसून्याभृता तृळ्हा रक्षांसि वाजिना

सूक्तम् ६.१७
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, १५ द्विपदा त्रिष्टुप्

6.17.1 पिबा सोममभि यमुग्र तर्द ऊर्वं गव्यं महि गृणान इन्द्र ।
वि यो धृष्णो वधिषो वज्रहस्त विश्वा वृत्रममित्रिया शवोभिः

6.17.2 स ईं पाहि य ऋजीषी तरुत्रो यः शिप्रवान्वृषभो यो मतीनाम् ।
यो गोत्रभिद्वज्रभृद्यो हरिष्ठाः स इन्द्र चित्राँ अभि तृन्धि वाजान्

6.17.3 एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वा श्रुधि ब्रह्म वावृधस्वोत गीर्भिः ।
आविः सूर्यं कृणुहि पीपिहीषो जहि शत्रूँरभि गा इन्द्र तृन्धि

6.17.4 ते त्वा मदा बृहदिन्द्र स्वधाव इमे पीता उक्षयन्त द्युमन्तम् ।
महामनूनं तवसं विभूतिं मत्सरासो जर्हृषन्त प्रसाहम्

6.17.5 येभिः सूर्यमुषसं मन्दसानोऽवासयोऽप दृळ्हानि दर्द्रत् ।
महामद्रिं परि गा इन्द्र सन्तं नुत्था अच्युतं सदसस्परि स्वात्

6.17.6 तव क्रत्वा तव तद्दंसनाभिरामासु पक्वं शच्या नि दीधः ।
और्णोर्दुर उस्रियाभ्यो वि दृळ्होदूर्वाद्गा असृजो अङ्गिरस्वान्

6.17.7 पप्राथ क्षां महि दंसो व्युर्वीमुप द्यामृष्वो बृहदिन्द्र स्तभायः ।
अधारयो रोदसी देवपुत्रे प्रत्ने मातरा यह्वी ऋतस्य

6.17.8 अध त्वा विश्वे पुर इन्द्र देवा एकं तवसं दधिरे भराय ।
अदेवो यदभ्यौहिष्ट देवान्स्वर्षाता वृणत इन्द्रमत्र

6.17.9 अध द्यौश्चित्ते अप सा नु वज्राद्द्वितानमद्भियसा स्वस्य मन्योः ।
अहिं यदिन्द्रो अभ्योहसानं नि चिद्विश्वायुः शयथे जघान

6.17.10 अध त्वष्टा ते मह उग्र वज्रं सहस्रभृष्टिं ववृतच्छताश्रिम् ।
निकाममरमणसं येन नवन्तमहिं सं पिणगृजीषिन्

6.17.11 वर्धान्यं विश्वे मरुतः सजोषाः पचच्छतं महिषाँ इन्द्र तुभ्यम् ।
पूषा विष्णुस्त्रीणि सरांसि धावन्वृत्रहणं मदिरमंशुमस्मै

6.17.12 आ क्षोदो महि वृतं नदीनां परिष्ठितमसृज ऊर्मिमपाम् ।
तासामनु प्रवत इन्द्र पन्थां प्रार्दयो नीचीरपसः समुद्रम्

6.17.13 एवा ता विश्वा चकृवांसमिन्द्रं महामुग्रमजुर्यं सहोदाम् ।
सुवीरं त्वा स्वायुधं सुवज्रमा ब्रह्म नव्यमवसे ववृत्यात्

6.17.14 स नो वाजाय श्रवस इषे च राये धेहि द्युमत इन्द्र विप्रान् ।
भरद्वाजे नृवत इन्द्र सूरीन्दिवि च स्मैधि पार्ये न इन्द्र

6.17.15 अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः

सूक्तम् ६.१८
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

6.18.1 तमु ष्टुहि यो अभिभूत्योजा वन्वन्नवातः पुरुहूत इन्द्रः ।
अषाळ्हमुग्रं सहमानमाभिर्गीर्भिर्वर्ध वृषभं चर्षणीनाम्

6.18.2 स युध्मः सत्वा खजकृत्समद्वा तुविम्रक्षो नदनुमाँ ऋजीषी ।
बृहद्रेणुश्च्यवनो मानुषीणामेकः कृष्टीनामभवत्सहावा

6.18.3 त्वं ह नु त्यददमायो दस्यूँरेकः कृष्टीरवनोरार्याय ।
अस्ति स्विन्नु वीर्यं तत्त इन्द्र न स्विदस्ति तदृतुथा वि वोचः

6.18.4 सदिद्धि ते तुविजातस्य मन्ये सहः सहिष्ठ तुरतस्तुरस्य ।
उग्रमुग्रस्य तवसस्तवीयोऽरध्रस्य रध्रतुरो बभूव

6.18.5 तन्नः प्रत्नं सख्यमस्तु युष्मे इत्था वदद्भिर्वलमङ्गिरोभिः ।
हन्नच्युतच्युद्दस्मेषयन्तमृणोः पुरो वि दुरो अस्य विश्वाः

6.18.6 स हि धीभिर्हव्यो अस्त्युग्र ईशानकृन्महति वृत्रतूर्ये ।
स तोकसाता तनये स वज्री वितन्तसाय्यो अभवत्समत्सु

6.18.7 स मज्मना जनिम मानुषाणाममर्त्येन नाम्नाति प्र सर्स्रे ।
स द्युम्नेन स शवसोत राया स वीर्येण नृतमः समोकाः

6.18.8 स यो न मुहे न मिथू जनो भूत्सुमन्तुनामा चुमुरिं धुनिं च ।
वृणक्पिप्रुं शम्बरं शुष्णमिन्द्रः पुरां च्यौत्नाय शयथाय नू चित्

6.18.9 उदावता त्वक्षसा पन्यसा च वृत्रहत्याय रथमिन्द्र तिष्ठ ।
धिष्व वज्रं हस्त आ दक्षिणत्राभि प्र मन्द पुरुदत्र मायाः

6.18.10 अग्निर्न शुष्कं वनमिन्द्र हेती रक्षो नि धक्ष्यशनिर्न भीमा ।
गम्भीरय ऋष्वया यो रुरोजाध्वानयद्दुरिता दम्भयच्च

6.18.11 आ सहस्रं पथिभिरिन्द्र राया तुविद्युम्न तुविवाजेभिरर्वाक् ।
याहि सूनो सहसो यस्य नू चिददेव ईशे पुरुहूत योतोः

6.18.12 प्र तुविद्युम्नस्य स्थविरस्य घृष्वेर्दिवो ररप्शे महिमा पृथिव्याः ।
नास्य शत्रुर्न प्रतिमानमस्ति न प्रतिष्ठिः पुरुमायस्य सह्योः

6.18.13 प्र तत्ते अद्या करणं कृतं भूत्कुत्सं यदायुमतिथिग्वमस्मै ।
पुरू सहस्रा नि शिशा अभि क्षामुत्तूर्वयाणं धृषता निनेथ

6.18.14 अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् ।
करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः

6.18.15 अनु द्यावापृथिवी तत्त ओजोऽमर्त्या जिहत इन्द्र देवाः ।
कृष्वा कृत्नो अकृतं यत्ते अस्त्युक्थं नवीयो जनयस्व यज्ञैः

सूक्तम् ६.१९
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.19.1 महाँ इन्द्रो नृवदा चर्षणिप्रा उत द्विबर्हा अमिनः सहोभिः ।
अस्मद्र्यग्वावृधे वीर्यायोरुः पृथुः सुकृतः कर्तृभिर्भूत्

6.19.2 इन्द्रमेव धिषणा सातये धाद्बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् ।
अषाळ्हेन शवसा शूशुवांसं सद्यश्चिद्यो वावृधे असामि

6.19.3 पृथू करस्ना बहुला गभस्ती अस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि ।
यूथेव पश्वः पशुपा दमूना अस्माँ इन्द्राभ्या ववृत्स्वाजौ

6.19.4 तं व इन्द्रं चतिनमस्य शाकैरिह नूनं वाजयन्तो हुवेम ।
यथा चित्पूर्वे जरितार आसुरनेद्या अनवद्या अरिष्टाः

6.19.5 धृतव्रतो धनदाः सोमवृद्धः स हि वामस्य वसुनः पुरुक्षुः ।
सं जग्मिरे पथ्या रायो अस्मिन्त्समुद्रे न सिन्धवो यादमानाः

6.19.6 शविष्ठं न आ भर शूर शव ओजिष्ठमोजो अभिभूत उग्रम् ।
विश्वा द्युम्ना वृष्ण्या मानुषाणामस्मभ्यं दा हरिवो मादयध्यै

6.19.7 यस्ते मदः पृतनाषाळमृध्र इन्द्र तं न आ भर शूशुवांसम् ।
येन तोकस्य तनयस्य सातौ मंसीमहि जिगीवांसस्त्वोताः

6.19.8 आ नो भर वृषणं शुष्ममिन्द्र धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् ।
येन वंसाम पृतनासु शत्रून्तवोतिभिरुत जामीँरजामीन्

6.19.9 आ ते शुष्मो वृषभ एतु पश्चादोत्तरादधरादा पुरस्तात् ।
आ विश्वतो अभि समेत्वर्वाङिन्द्र द्युम्नं स्वर्वद्धेह्यस्मे

6.19.10 नृवत्त इन्द्र नृतमाभिरूती वंसीमहि वामं श्रोमतेभिः ।
ईक्षे हि वस्व उभयस्य राजन्धा रत्नं महि स्थूरं बृहन्तम्

6.19.11 मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् ।
विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम

6.19.12 जनं वज्रिन्महि चिन्मन्यमानमेभ्यो नृभ्यो रन्धया येष्वस्मि ।
अधा हि त्वा पृथिव्यां शूरसातौ हवामहे तनये गोष्वप्सु

6.19.13 वयं त एभिः पुरुहूत सख्यैः शत्रोःशत्रोरुत्तर इत्स्याम ।
घ्नन्तो वृत्राण्युभयानि शूर राया मदेम बृहता त्वोताः

सूक्तम् ६.२०
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, ७ विराट्

6.20.1 द्यौर्न य इन्द्राभि भूमार्यस्तस्थौ रयिः शवसा पृत्सु जनान् ।
तं नः सहस्रभरमुर्वरासां दद्धि सूनो सहसो वृत्रतुरम्

6.20.2 दिवो न तुभ्यमन्विन्द्र सत्रासुर्यं देवेभिर्धायि विश्वम् ।
अहिं यद्वृत्रमपो वव्रिवांसं हन्नृजीषिन्विष्णुना सचानः

6.20.3 तूर्वन्नोजीयान्तवसस्तवीयान्कृतब्रह्मेन्द्रो वृद्धमहाः ।
राजाभवन्मधुनः सोम्यस्य विश्वासां यत्पुरां दर्त्नुमावत्

6.20.4 शतैरपद्रन्पणय इन्द्रात्र दशोणये कवयेऽर्कसातौ ।
वधैः शुष्णस्याशुषस्य मायाः पित्वो नारिरेचीत्किं चन प्र

6.20.5 महो द्रुहो अप विश्वायु धायि वज्रस्य यत्पतने पादि शुष्णः ।
उरु ष सरथं सारथये करिन्द्रः कुत्साय सूर्यस्य सातौ

6.20.6 प्र श्येनो न मदिरमंशुमस्मै शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् ।
प्रावन्नमीं साप्यं ससन्तं पृणग्राया समिषा सं स्वस्ति

6.20.7 वि पिप्रोरहिमायस्य दृळ्हाः पुरो वज्रिञ्छवसा न दर्दः ।
सुदामन्तद्रेक्णो अप्रमृष्यमृजिश्वने दात्रं दाशुषे दाः

6.20.8 स वेतसुं दशमायं दशोणिं तूतुजिमिन्द्रः स्वभिष्टिसुम्नः ।
आ तुग्रं शश्वदिभं द्योतनाय मातुर्न सीमुप सृजा इयध्यै

6.20.9 स ईं स्पृधो वनते अप्रतीतो बिभ्रद्वज्रं वृत्रहणं गभस्तौ ।
तिष्ठद्धरी अध्यस्तेव गर्ते वचोयुजा वहत इन्द्रमृष्वम्

6.20.10 सनेम तेऽवसा नव्य इन्द्र प्र पूरव स्तवन्त एना यज्ञैः ।
सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्द्धन्दासीः पुरुकुत्साय शिक्षन्

6.20.11 त्वं वृध इन्द्र पूर्व्यो भूर्वरिवस्यन्नुशने काव्याय ।
परा नववास्त्वमनुदेयं महे पित्रे ददाथ स्वं नपातम्

6.20.12 त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीरृणोरपः सीरा न स्रवन्तीः ।
प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति

6.20.13 तव ह त्यदिन्द्र विश्वमाजौ सस्तो धुनीचुमुरी या ह सिष्वप् ।
दीदयदित्तुभ्यं सोमेभिः सुन्वन्दभीतिरिध्मभृतिः पक्थ्यर्कैः

सूक्तम् ६.२१
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ९,११ विश्वे देवाः। त्रिष्टुप् ।

6.21.1 इमा उ त्वा पुरुतमस्य कारोर्हव्यं वीर हव्या हवन्ते ।
धियो रथेष्ठामजरं नवीयो रयिर्विभूतिरीयते वचस्या

6.21.2 तमु स्तुष इन्द्रं यो विदानो गिर्वाहसं गीर्भिर्यज्ञवृद्धम् ।
यस्य दिवमति मह्ना पृथिव्याः पुरुमायस्य रिरिचे महित्वम्

6.21.3 स इत्तमोऽवयुनं ततन्वत्सूर्येण वयुनवच्चकार ।
कदा ते मर्ता अमृतस्य धामेयक्षन्तो न मिनन्ति स्वधावः

6.21.4 यस्ता चकार स कुह स्विदिन्द्रः कमा जनं चरति कासु विक्षु ।
कस्ते यज्ञो मनसे शं वराय को अर्क इन्द्र कतमः स होता

6.21.5 इदा हि ते वेविषतः पुराजाः प्रत्नास आसुः पुरुकृत्सखायः ।
ये मध्यमास उत नूतनास उतावमस्य पुरुहूत बोधि

6.21.6 तं पृच्छन्तोऽवरासः पराणि प्रत्ना त इन्द्र श्रुत्यानु येमुः ।
अर्चामसि वीर ब्रह्मवाहो यादेव विद्म तात्त्वा महान्तम्

6.21.7 अभि त्वा पाजो रक्षसो वि तस्थे महि जज्ञानमभि तत्सु तिष्ठ ।
तव प्रत्नेन युज्येन सख्या वज्रेण धृष्णो अप ता नुदस्व

6.21.8 स तु श्रुधीन्द्र नूतनस्य ब्रह्मण्यतो वीर कारुधायः ।
त्वं ह्यापिः प्रदिवि पितॄणां शश्वद्बभूथ सुहव एष्टौ

6.21.9 प्रोतये वरुणं मित्रमिन्द्रं मरुतः कृष्वावसे नो अद्य ।
प्र पूषणं विष्णुमग्निं पुरंधिं सवितारमोषधीः पर्वताँश्च

6.21.10 इम उ त्वा पुरुशाक प्रयज्यो जरितारो अभ्यर्चन्त्यर्कैः ।
श्रुधी हवमा हुवतो हुवानो न त्वावाँ अन्यो अमृत त्वदस्ति

6.21.11 नू म आ वाचमुप याहि विद्वान्विश्वेभिः सूनो सहसो यजत्रैः ।
ये अग्निजिह्वा ऋतसाप आसुर्ये मनुं चक्रुरुपरं दसाय

6.21.12 स नो बोधि पुरएता सुगेषूत दुर्गेषु पथिकृद्विदानः ।
ये अश्रमास उरवो वहिष्ठास्तेभिर्न इन्द्राभि वक्षि वाजम्

सूक्तम् ६.२२
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

6.22.1 य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः ।
यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान्

6.22.2 तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः ।
नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम्

6.22.3 तमीमह इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः ।
यो अस्कृधोयुरजरः स्वर्वान्तमा भर हरिवो मादयध्यै

6.22.4 तन्नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र ।
कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिद्वः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः

6.22.5 तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः ।
तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ

6.22.6 अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन ।
अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन्

6.22.7 तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै ।
स नो वक्षदनिमानः सुवह्मेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि

6.22.8 आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा ।
तपा वृषन्विश्वतः शोचिषा तान्ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च

6.22.9 भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् ।
धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः

6.22.10 आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् ।
यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्सुतुका नाहुषाणि

6.22.11 स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो ।
न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक्

सूक्तम् ६.२३
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.23.1 सुत इत्त्वं निमिश्ल इन्द्र सोमे स्तोमे ब्रह्मणि शस्यमान उक्थे ।
यद्वा युक्ताभ्यां मघवन्हरिभ्यां बिभ्रद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र यासि

6.23.2 यद्वा दिवि पार्ये सुष्विमिन्द्र वृत्रहत्येऽवसि शूरसातौ ।
यद्वा दक्षस्य बिभ्युषो अबिभ्यदरन्धयः शर्धत इन्द्र दस्यून्

6.23.3 पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं प्रणेनीरुग्रो जरितारमूती ।
कर्ता वीराय सुष्वय उ लोकं दाता वसु स्तुवते कीरये चित्

6.23.4 गन्तेयान्ति सवना हरिभ्यां बभ्रिर्वज्रं पपिः सोमं ददिर्गाः ।
कर्ता वीरं नर्यं सर्ववीरं श्रोता हवं गृणत स्तोमवाहाः

6.23.5 अस्मै वयं यद्वावान तद्विविष्म इन्द्राय यो नः प्रदिवो अपस्कः ।
सुते सोमे स्तुमसि शंसदुक्थेन्द्राय ब्रह्म वर्धनं यथासत्

6.23.6 ब्रह्माणि हि चकृषे वर्धनानि तावत्त इन्द्र मतिभिर्विविष्मः ।
सुते सोमे सुतपाः शंतमानि राण्ड्या क्रियास्म वक्षणानि यज्ञैः

6.23.7 स नो बोधि पुरोळाशं रराणः पिबा तु सोमं गोऋजीकमिन्द्र ।
एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदोरुं कृधि त्वायत उ लोकम्

6.23.8 स मन्दस्वा ह्यनु जोषमुग्र प्र त्वा यज्ञास इमे अश्नुवन्तु ।
प्रेमे हवासः पुरुहूतमस्मे आ त्वेयं धीरवस इन्द्र यम्याः

6.23.9 तं वः सखायः सं यथा सुतेषु सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् ।
कुवित्तस्मा असति नो भराय न सुष्विमिन्द्रोऽवसे मृधाति

6.23.10 एवेदिन्द्रः सुते अस्तावि सोमे भरद्वाजेषु क्षयदिन्मघोनः ।
असद्यथा जरित्र उत सूरिरिन्द्रो रायो विश्ववारस्य दाता

सूक्तम् ६.२४
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.24.1 वृषा मद इन्द्रे श्लोक उक्था सचा सोमेषु सुतपा ऋजीषी ।
अर्चत्र्यो मघवा नृभ्य उक्थैर्द्युक्षो राजा गिरामक्षितोतिः

6.24.2 ततुरिर्वीरो नर्यो विचेताः श्रोता हवं गृणत उर्व्यूतिः ।
वसुः शंसो नरां कारुधाया वाजी स्तुतो विदथे दाति वाजम्

6.24.3 अक्षो न चक्र्योः शूर बृहन्प्र ते मह्ना रिरिचे रोदस्योः ।
वृक्षस्य नु ते पुरुहूत वया व्यूतयो रुरुहुरिन्द्र पूर्वीः

6.24.4 शचीवतस्ते पुरुशाक शाका गवामिव स्रुतयः संचरणीः ।
वत्सानां न तन्तयस्त इन्द्र दामन्वन्तो अदामानः सुदामन्

6.24.5 अन्यदद्य कर्वरमन्यदु श्वोऽसच्च सन्मुहुराचक्रिरिन्द्रः ।
मित्रो नो अत्र वरुणश्च पूषार्यो वशस्य पर्येतास्ति

6.24.6 वि त्वदापो न पर्वतस्य पृष्ठादुक्थेभिरिन्द्रानयन्त यज्ञैः ।
तं त्वाभिः सुष्टुतिभिर्वाजयन्त आजिं न जग्मुर्गिर्वाहो अश्वाः

6.24.7 न यं जरन्ति शरदो न मासा न द्याव इन्द्रमवकर्शयन्ति ।
वृद्धस्य चिद्वर्धतामस्य तनू स्तोमेभिरुक्थैश्च शस्यमाना

6.24.8 न वीळवे नमते न स्थिराय न शर्धते दस्युजूताय स्तवान् ।
अज्रा इन्द्रस्य गिरयश्चिदृष्वा गम्भीरे चिद्भवति गाधमस्मै

6.24.9 गम्भीरेण न उरुणामत्रिन्प्रेषो यन्धि सुतपावन्वाजान् ।
स्था ऊ षु ऊर्ध्व ऊती अरिषण्यन्नक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाम्

6.24.10 सचस्व नायमवसे अभीक इतो वा तमिन्द्र पाहि रिषः ।
अमा चैनमरण्ये पाहि रिषो मदेम शतहिमाः सुवीराः

सूक्तम् ६.२५
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

6.25.1 या त ऊतिरवमा या परमा या मध्यमेन्द्र शुष्मिन्नस्ति ।
ताभिरू षु वृत्रहत्येऽवीर्न एभिश्च वाजैर्महान्न उग्र

6.25.2 आभि स्पृधो मिथतीररिषण्यन्नमित्रस्य व्यथया मन्युमिन्द्र ।
आभिर्विश्वा अभियुजो विषूचीरार्याय विशोऽव तारीर्दासीः

6.25.3 इन्द्र जामय उत येऽजामयोऽर्वाचीनासो वनुषो युयुज्रे ।
त्वमेषां विथुरा शवांसि जहि वृष्ण्यानि कृणुही पराचः

6.25.4 शूरो वा शूरं वनते शरीरैस्तनूरुचा तरुषि यत्कृण्वैते ।
तोके वा गोषु तनये यदप्सु वि क्रन्दसी उर्वरासु ब्रवैते

6.25.5 नहि त्वा शूरो न तुरो न धृष्णुर्न त्वा योधो मन्यमानो युयोध ।
इन्द्र नकिष्ट्वा प्रत्यस्त्येषां विश्वा जातान्यभ्यसि तानि

6.25.6 स पत्यत उभयोर्नृम्णमयोर्यदी वेधसः समिथे हवन्ते ।
वृत्रे वा महो नृवति क्षये वा व्यचस्वन्ता यदि वितन्तसैते

6.25.7 अध स्मा ते चर्षणयो यदेजानिन्द्र त्रातोत भवा वरूता ।
अस्माकासो ये नृतमासो अर्य इन्द्र सूरयो दधिरे पुरो नः

6.25.8 अनु ते दायि मह इन्द्रियाय सत्रा ते विश्वमनु वृत्रहत्ये ।
अनु क्षत्रमनु सहो यजत्रेन्द्र देवेभिरनु ते नृषह्ये

6.25.9 एवा न स्पृधः समजा समत्स्विन्द्र रारन्धि मिथतीरदेवीः ।
विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो भरद्वाजा उत त इन्द्र नूनम्

सूक्तम् ६.२६
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.26.1 श्रुधी न इन्द्र ह्वयामसि त्वा महो वाजस्य सातौ वावृषाणाः ।
सं यद्विशोऽयन्त शूरसाता उग्रं नोऽवः पार्ये अहन्दाः

6.26.2 त्वां वाजी हवते वाजिनेयो महो वाजस्य गध्यस्य सातौ ।
त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं तरुत्रं त्वां चष्टे मुष्टिहा गोषु युध्यन्

6.26.3 त्वं कविं चोदयोऽर्कसातौ त्वं कुत्साय शुष्णं दाशुषे वर्क् ।
त्वं शिरो अमर्मणः पराहन्नतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्

6.26.4 त्वं रथं प्र भरो योधमृष्वमावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् ।
त्वं तुग्रं वेतसवे सचाहन्त्वं तुजिं गृणन्तमिन्द्र तूतोः

6.26.5 त्वं तदुक्थमिन्द्र बर्हणा कः प्र यच्छता सहस्रा शूर दर्षि ।
अव गिरेर्दासं शम्बरं हन्प्रावो दिवोदासं चित्राभिरूती

6.26.6 त्वं श्रद्धाभिर्मन्दसानः सोमैर्दभीतये चुमुरिमिन्द्र सिष्वप् ।
त्वं रजिं पिठीनसे दशस्यन्षष्टिं सहस्रा शच्या सचाहन्

6.26.7 अहं चन तत्सूरिभिरानश्यां तव ज्याय इन्द्र सुम्नमोजः ।
त्वया यत्स्तवन्ते सधवीर वीरास्त्रिवरूथेन नहुषा शविष्ठ

6.26.8 वयं ते अस्यामिन्द्र द्युम्नहूतौ सखायः स्याम महिन प्रेष्ठाः ।
प्रातर्दनिः क्षत्रश्रीरस्तु श्रेष्ठो घने वृत्राणां सनये धनानाम्

सूक्तम् ६.२७
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ८ अभ्यावर्ती चायमानः (दानं)। त्रिष्टुप्

6.27.1 किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार ।
रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः

6.27.2 सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार ।
रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः

6.27.3 नहि नु ते महिमनः समस्य न मघवन्मघवत्त्वस्य विद्म ।
न राधसोराधसो नूतनस्येन्द्र नकिर्ददृश इन्द्रियं ते

6.27.4 एतत्त्यत्त इन्द्रियमचेति येनावधीर्वरशिखस्य शेषः ।
वज्रस्य यत्ते निहतस्य शुष्मात्स्वनाच्चिदिन्द्र परमो ददार

6.27.5 वधीदिन्द्रो वरशिखस्य शेषोऽभ्यावर्तिने चायमानाय शिक्षन् ।
वृचीवतो यद्धरियूपीयायां हन्पूर्वे अर्धे भियसापरो दर्त्

6.27.6 त्रिंशच्छतं वर्मिण इन्द्र साकं यव्यावत्यां पुरुहूत श्रवस्या ।
वृचीवन्तः शरवे पत्यमानाः पात्रा भिन्दाना न्यर्थान्यायन्

6.27.7 यस्य गावावरुषा सूयवस्यू अन्तरू षु चरतो रेरिहाणा ।
स सृञ्जयाय तुर्वशं परादाद्वृचीवतो दैववाताय शिक्षन्

6.27.8 द्वयाँ अग्ने रथिनो विंशतिं गा वधूमतो मघवा मह्यं सम्राट् ।
अभ्यावर्ती चायमानो ददाति दूणाशेयं दक्षिणा पार्थवानाम्

सूक्तम् ६.२८
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. गावः, २, ८ इन्द्रो गावो वा। त्रिष्टुप्, २-४ जगती, ८ अनुष्टुप्।

6.28.1 आ गावो अग्मन्नुत भद्रमक्रन्सीदन्तु गोष्ठे रणयन्त्वस्मे ।
प्रजावतीः पुरुरूपा इह स्युरिन्द्राय पूर्वीरुषसो दुहानाः

6.28.2 इन्द्रो यज्वने पृणते च शिक्षत्युपेद्ददाति न स्वं मुषायति ।
भूयोभूयो रयिमिदस्य वर्धयन्नभिन्ने खिल्ये नि दधाति देवयुम्

6.28.3 न ता नशन्ति न दभाति तस्करो नासामामित्रो व्यथिरा दधर्षति ।
देवाँश्च याभिर्यजते ददाति च ज्योगित्ताभिः सचते गोपतिः सह

6.28.4 न ता अर्वा रेणुककाटो अश्नुते न संस्कृतत्रमुप यन्ति ता अभि ।
उरुगायमभयं तस्य ता अनु गावो मर्तस्य वि चरन्ति यज्वनः

6.28.5 गावो भगो गाव इन्द्रो मे अच्छान्गावः सोमस्य प्रथमस्य भक्षः ।
इमा या गावः स जनास इन्द्र इच्छामीद्धृदा मनसा चिदिन्द्रम्

6.28.6 यूयं गावो मेदयथा कृशं चिदश्रीरं चित्कृणुथा सुप्रतीकम् ।
भद्रं गृहं कृणुथ भद्रवाचो बृहद्वो वय उच्यते सभासु

6.28.7 प्रजावतीः सूयवसं रिशन्तीः शुद्धा अपः सुप्रपाणे पिबन्तीः ।
मा व स्तेन ईशत माघशंसः परि वो हेती रुद्रस्य वृज्याः

6.28.8 उपेदमुपपर्चनमासु गोषूप पृच्यताम् ।
उप ऋषभस्य रेतस्युपेन्द्र तव वीर्ये

सूक्तम् ६.२९
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.29.1 इन्द्रं वो नरः सख्याय सेपुर्महो यन्तः सुमतये चकानाः ।
महो हि दाता वज्रहस्तो अस्ति महामु रण्वमवसे यजध्वम्

6.29.2 आ यस्मिन्हस्ते नर्या मिमिक्षुरा रथे हिरण्यये रथेष्ठाः ।
आ रश्मयो गभस्त्यो स्थूरयोराध्वन्नश्वासो वृषणो युजानाः

6.29.3 श्रिये ते पादा दुव आ मिमिक्षुर्धृष्णुर्वज्री शवसा दक्षिणावान् ।
वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्वर्ण नृतविषिरो बभूथ

6.29.4 स सोम आमिश्लतमः सुतो भूद्यस्मिन्पक्तिः पच्यते सन्ति धानाः ।
इन्द्रं नर स्तुवन्तो ब्रह्मकारा उक्था शंसन्तो देववाततमाः

6.29.5 न ते अन्तः शवसो धाय्यस्य वि तु बाबधे रोदसी महित्वा ।
आ ता सूरिः पृणति तूतुजानो यूथेवाप्सु समीजमान ऊती

6.29.6 एवेदिन्द्रः सुहव ऋष्वो अस्तूती अनूती हिरिशिप्रः सत्वा ।
एवा हि जातो असमात्योजाः पुरू च वृत्रा हनति नि दस्यून्

सूक्तम् ६.३०
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

6.30.1 भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि ।
प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे

6.30.2 अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति ।
दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात्

6.30.3 अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र ।
नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि

6.30.4 सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् ।
अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम्

6.30.5 त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य ।
राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम्

सूक्तम् ६.३१
ऋषिः: सुहोत्रो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, ४ शक्वरी ।

6.31.1 अभूरेको रयिपते रयीणामा हस्तयोरधिथा इन्द्र कृष्टीः ।
वि तोके अप्सु तनये च सूरेऽवोचन्त चर्षणयो विवाचः

6.31.2 त्वद्भियेन्द्र पार्थिवानि विश्वाच्युता चिच्च्यावयन्ते रजांसि ।
द्यावाक्षामा पर्वतासो वनानि विश्वं दृळ्हं भयते अज्मन्ना ते

6.31.3 त्वं कुत्सेनाभि शुष्णमिन्द्राशुषं युध्य कुयवं गविष्टौ ।
दश प्रपित्वे अध सूर्यस्य मुषायश्चक्रमविवे रपांसि

6.31.4 त्वं शतान्यव शम्बरस्य पुरो जघन्थाप्रतीनि दस्योः ।
अशिक्षो यत्र शच्या शचीवो दिवोदासाय सुन्वते सुतक्रे भरद्वाजाय गृणते वसूनि

6.31.5 स सत्यसत्वन्महते रणाय रथमा तिष्ठ तुविनृम्ण भीमम् ।
याहि प्रपथिन्नवसोप मद्रिक्प्र च श्रुत श्रावय चर्षणिभ्यः

सूक्तम् ६.३२
ऋषिः: सुहोत्रो भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

6.32.1 अपूर्व्या पुरुतमान्यस्मै महे वीराय तवसे तुराय ।
विरप्शिने वज्रिणे शंतमानि वचांस्यासा स्थविराय तक्षम्

6.32.2 स मातरा सूर्येणा कवीनामवासयद्रुजदद्रिं गृणानः ।
स्वाधीभिरृक्वभिर्वावशान उदुस्रियाणामसृजन्निदानम्

6.32.3 स वह्निभिरृक्वभिर्गोषु शश्वन्मितज्ञुभिः पुरुकृत्वा जिगाय ।
पुरः पुरोहा सखिभिः सखीयन्दृळ्हा रुरोज कविभिः कविः सन्

6.32.4 स नीव्याभिर्जरितारमच्छा महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः ।
पुरुवीराभिर्वृषभ क्षितीनामा गिर्वणः सुविताय प्र याहि

6.32.5 स सर्गेण शवसा तक्तो अत्यैरप इन्द्रो दक्षिणतस्तुराषाट् ।
इत्था सृजाना अनपावृदर्थं दिवेदिवे विविषुरप्रमृष्यम्

सूक्तम् ६.३३
ऋषिः: शुनहोत्रो भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.33.1 य ओजिष्ठ इन्द्र तं सु नो दा मदो वृषन्स्वभिष्टिर्दास्वान् ।
सौवश्व्यं यो वनवत्स्वश्वो वृत्रा समत्सु सासहदमित्रान्

6.33.2 त्वां हीन्द्रावसे विवाचो हवन्ते चर्षणयः शूरसातौ ।
त्वं विप्रेभिर्वि पणीँरशायस्त्वोत इत्सनिता वाजमर्वा

6.33.3 त्वं ताँ इन्द्रोभयाँ अमित्रान्दासा वृत्राण्यार्या च शूर ।
वधीर्वनेव सुधितेभिरत्कैरा पृत्सु दर्षि नृणां नृतम

6.33.4 स त्वं न इन्द्राकवाभिरूती सखा विश्वायुरविता वृधे भूः ।
स्वर्षाता यद्ध्वयामसि त्वा युध्यन्तो नेमधिता पृत्सु शूर

6.33.5 नूनं न इन्द्रापराय च स्या भवा मृळीक उत नो अभिष्टौ ।
इत्था गृणन्तो महिनस्य शर्मन्दिवि ष्याम पार्ये गोषतमाः

सूक्तम् ६.३४
ऋषिः: शुनहोत्रो भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.34.1 सं च त्वे जग्मुर्गिर इन्द्र पूर्वीर्वि च त्वद्यन्ति विभ्वो मनीषाः ।
पुरा नूनं च स्तुतय ऋषीणां पस्पृध्र इन्द्रे अध्युक्थार्का

6.34.2 पुरुहूतो यः पुरुगूर्त ऋभ्वाँ एकः पुरुप्रशस्तो अस्ति यज्ञैः ।
रथो न महे शवसे युजानोऽस्माभिरिन्द्रो अनुमाद्यो भूत्

6.34.3 न यं हिंसन्ति धीतयो न वाणीरिन्द्रं नक्षन्तीदभि वर्धयन्तीः ।
यदि स्तोतारः शतं यत्सहस्रं गृणन्ति गिर्वणसं शं तदस्मै

6.34.4 अस्मा एतद्दिव्यर्चेव मासा मिमिक्ष इन्द्रे न्ययामि सोमः ।
जनं न धन्वन्नभि सं यदापः सत्रा वावृधुर्हवनानि यज्ञैः

6.34.5 अस्मा एतन्मह्याङ्गूषमस्मा इन्द्राय स्तोत्रं मतिभिरवाचि ।
असद्यथा महति वृत्रतूर्य इन्द्रो विश्वायुरविता वृधश्च

सूक्तम् ६.३५
ऋषिः: नरो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.35.1 कदा भुवन्रथक्षयाणि ब्रह्म कदा स्तोत्रे सहस्रपोष्यं दाः ।
कदा स्तोमं वासयोऽस्य राया कदा धियः करसि वाजरत्नाः

6.35.2 कर्हि स्वित्तदिन्द्र यन्नृभिर्नॄन्वीरैर्वीरान्नीळयासे जयाजीन् ।
त्रिधातु गा अधि जयासि गोष्विन्द्र द्युम्नं स्वर्वद्धेह्यस्मे

6.35.3 कर्हि स्वित्तदिन्द्र यज्जरित्रे विश्वप्सु ब्रह्म कृणवः शविष्ठ ।
कदा धियो न नियुतो युवासे कदा गोमघा हवनानि गच्छाः

6.35.4 स गोमघा जरित्रे अश्वश्चन्द्रा वाजश्रवसो अधि धेहि पृक्षः ।
पीपिहीषः सुदुघामिन्द्र धेनुं भरद्वाजेषु सुरुचो रुरुच्याः

6.35.5 तमा नूनं वृजनमन्यथा चिच्छूरो यच्छक्र वि दुरो गृणीषे ।
मा निररं शुक्रदुघस्य धेनोराङ्गिरसान्ब्रह्मणा विप्र जिन्व

सूक्तम् ६.३६
ऋषिः: नरो भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.36.1 सत्रा मदासस्तव विश्वजन्याः सत्रा रायोऽध ये पार्थिवासः ।
सत्रा वाजानामभवो विभक्ता यद्देवेषु धारयथा असुर्यम्

6.36.2 अनु प्र येजे जन ओजो अस्य सत्रा दधिरे अनु वीर्याय ।
स्यूमगृभे दुधयेऽर्वते च क्रतुं वृञ्जन्त्यपि वृत्रहत्ये

6.36.3 तं सध्रीचीरूतयो वृष्ण्यानि पौंस्यानि नियुतः सश्चुरिन्द्रम् ।
समुद्रं न सिन्धव उक्थशुष्मा उरुव्यचसं गिर आ विशन्ति

6.36.4 स रायस्खामुप सृजा गृणानः पुरुश्चन्द्रस्य त्वमिन्द्र वस्वः ।
पतिर्बभूथासमो जनानामेको विश्वस्य भुवनस्य राजा

6.36.5 स तु श्रुधि श्रुत्या यो दुवोयुर्द्यौर्न भूमाभि रायो अर्यः ।
असो यथा नः शवसा चकानो युगेयुगे वयसा चेकितानः

सूक्तम् ६.३७
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

6.37.1 अर्वाग्रथं विश्ववारं त उग्रेन्द्र युक्तासो हरयो वहन्तु ।
कीरिश्चिद्धि त्वा हवते स्वर्वानृधीमहि सधमादस्ते अद्य

6.37.2 प्रो द्रोणे हरयः कर्माग्मन्पुनानास ऋज्यन्तो अभूवन् ।
इन्द्रो नो अस्य पूर्व्यः पपीयाद्द्युक्षो मदस्य सोम्यस्य राजा

6.37.3 आसस्राणासः शवसानमच्छेन्द्रं सुचक्रे रथ्यासो अश्वाः ।
अभि श्रव ऋज्यन्तो वहेयुर्नू चिन्नु वायोरमृतं वि दस्येत्

6.37.4 वरिष्ठो अस्य दक्षिणामियर्तीन्द्रो मघोनां तुविकूर्मितमः ।
यया वज्रिवः परियास्यंहो मघा च धृष्णो दयसे वि सूरीन्

6.37.5 इन्द्रो वाजस्य स्थविरस्य दातेन्द्रो गीर्भिर्वर्धतां वृद्धमहाः ।
इन्द्रो वृत्रं हनिष्ठो अस्तु सत्वा ता सूरिः पृणति तूतुजानः

सूक्तम् ६.३८
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

6.38.1 अपादित उदु नश्चित्रतमो महीं भर्षद्द्युमतीमिन्द्रहूतिम् ।
पन्यसीं धीतिं दैव्यस्य यामञ्जनस्य रातिं वनते सुदानुः

6.38.2 दूराच्चिदा वसतो अस्य कर्णा घोषादिन्द्रस्य तन्यति ब्रुवाणः ।
एयमेनं देवहूतिर्ववृत्यान्मद्र्यगिन्द्रमियमृच्यमाना

6.38.3 तं वो धिया परमया पुराजामजरमिन्द्रमभ्यनूष्यर्कैः ।
ब्रह्मा च गिरो दधिरे समस्मिन्महाँश्च स्तोमो अधि वर्धदिन्द्रे

6.38.4 वर्धाद्यं यज्ञ उत सोम इन्द्रं वर्धाद्ब्रह्म गिर उक्था च मन्म ।
वर्धाहैनमुषसो यामन्नक्तोर्वर्धान्मासाः शरदो द्याव इन्द्रम्

6.38.5 एवा जज्ञानं सहसे असामि वावृधानं राधसे च श्रुताय ।
महामुग्रमवसे विप्र नूनमा विवासेम वृत्रतूर्येषु

सूक्तम् ६.३९
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.39.1 मन्द्रस्य कवेर्दिव्यस्य वह्नेर्विप्रमन्मनो वचनस्य मध्वः ।
अपा नस्तस्य सचनस्य देवेषो युवस्व गृणते गोअग्राः

6.39.2 अयमुशानः पर्यद्रिमुस्रा ऋतधीतिभिरृतयुग्युजानः ।
रुजदरुग्णं वि वलस्य सानुं पणीँर्वचोभिरभि योधदिन्द्रः

6.39.3 अयं द्योतयदद्युतो व्यक्तून्दोषा वस्तोः शरद इन्दुरिन्द्र ।
इमं केतुमदधुर्नू चिदह्नां शुचिजन्मन उषसश्चकार

6.39.4 अयं रोचयदरुचो रुचानोऽयं वासयद्व्यृतेन पूर्वीः ।
अयमीयत ऋतयुग्भिरश्वैः स्वर्विदा नाभिना चर्षणिप्राः

6.39.5 नू गृणानो गृणते प्रत्न राजन्निषः पिन्व वसुदेयाय पूर्वीः ।
अप ओषधीरविषा वनानि गा अर्वतो नॄनृचसे रिरीहि

सूक्तम् ६.४०
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

6.40.1 इन्द्र पिब तुभ्यं सुतो मदायाव स्य हरी वि मुचा सखाया ।
उत प्र गाय गण आ निषद्याथा यज्ञाय गृणते वयो धाः

6.40.2 अस्य पिब यस्य जज्ञान इन्द्र मदाय क्रत्वे अपिबो विरप्शिन् ।
तमु ते गावो नर आपो अद्रिरिन्दुं समह्यन्पीतये समस्मै

6.40.3 समिद्धे अग्नौ सुत इन्द्र सोम आ त्वा वहन्तु हरयो वहिष्ठाः ।
त्वायता मनसा जोहवीमीन्द्रा याहि सुविताय महे नः

6.40.4 आ याहि शश्वदुशता ययाथेन्द्र महा मनसा सोमपेयम् ।
उप ब्रह्माणि शृणव इमा नोऽथा ते यज्ञस्तन्वे वयो धात्

6.40.5 यदिन्द्र दिवि पार्ये यदृधग्यद्वा स्वे सदने यत्र वासि ।
अतो नो यज्ञमवसे नियुत्वान्सजोषाः पाहि गिर्वणो मरुद्भिः

सूक्तम् ६.४१
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

6.41.1 अहेळमान उप याहि यज्ञं तुभ्यं पवन्त इन्दवः सुतासः ।
गावो न वज्रिन्स्वमोको अच्छेन्द्रा गहि प्रथमो यज्ञियानाम्

6.41.2 या ते काकुत्सुकृता या वरिष्ठा यया शश्वत्पिबसि मध्व ऊर्मिम् ।
तया पाहि प्र ते अध्वर्युरस्थात्सं ते वज्रो वर्ततामिन्द्र गव्युः

6.41.3 एष द्रप्सो वृषभो विश्वरूप इन्द्राय वृष्णे समकारि सोमः ।
एतं पिब हरिव स्थातरुग्र यस्येशिषे प्रदिवि यस्ते अन्नम्

6.41.4 सुतः सोमो असुतादिन्द्र वस्यानयं श्रेयाञ्चिकितुषे रणाय ।
एतं तितिर्व उप याहि यज्ञं तेन विश्वास्तविषीरा पृणस्व

6.41.5 ह्वयामसि त्वेन्द्र याह्यर्वाङरं ते सोमस्तन्वे भवाति ।
शतक्रतो मादयस्वा सुतेषु प्रास्माँ अव पृतनासु प्र विक्षु

सूक्तम् ६.४२
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप्, ४ बृहती ।

6.42.1 प्रत्यस्मै पिपीषते विश्वानि विदुषे भर ।
अरंगमाय जग्मयेऽपश्चाद्दघ्वने नरे

6.42.2 एमेनं प्रत्येतन सोमेभिः सोमपातमम् ।
अमत्रेभिरृजीषिणमिन्द्रं सुतेभिरिन्दुभिः

6.42.3 यदी सुतेभिरिन्दुभिः सोमेभिः प्रतिभूषथ ।
वेदा विश्वस्य मेधिरो धृषत्तंतमिदेषते

6.42.4 अस्माअस्मा इदन्धसोऽध्वर्यो प्र भरा सुतम् ।
कुवित्समस्य जेन्यस्य शर्धतोऽभिशस्तेरवस्परत्

सूक्तम् ६.४३
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। उष्णिक्।

6.43.1 यस्य त्यच्छम्बरं मदे दिवोदासाय रन्धयः ।
अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

6.43.2 यस्य तीव्रसुतं मदं मध्यमन्तं च रक्षसे ।
अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

6.43.3 यस्य गा अन्तरश्मनो मदे दृळ्हा अवासृजः ।
अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

6.43.4 यस्य मन्दानो अन्धसो माघोनं दधिषे शवः ।
अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

सूक्तम् ६.४४
ऋषिः: शंयुर्बार्हस्पत्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, १-६ अनुष्टुप्, ७-९ (८ वा) विराट्।

6.44.1 यो रयिवो रयिंतमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः ।
सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

6.44.2 यः शग्मस्तुविशग्म ते रायो दामा मतीनाम् ।
सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

6.44.3 येन वृद्धो न शवसा तुरो न स्वाभिरूतिभिः ।
सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

6.44.4 त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम् ।
इन्द्रं विश्वासाहं नरं मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम्

6.44.5 यं वर्धयन्तीद्गिरः पतिं तुरस्य राधसः ।
तमिन्न्वस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः

6.44.6 तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि ।
विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः

6.44.7 अविदद्दक्षं मित्रो नवीयान्पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् ।
ससवान्स्तौलाभिर्धौतरीभिरुरुष्या पायुरभवत्सखिभ्यः

6.44.8 ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् ।
दधानो नाम महो वचोभिर्वपुर्दृशये वेन्यो व्यावः

6.44.9 द्युमत्तमं दक्षं धेह्यस्मे सेधा जनानां पूर्वीररातीः ।
वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर्धनस्य सातावस्माँ अविड्ढि

6.44.10 इन्द्र तुभ्यमिन्मघवन्नभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः ।
नकिरापिर्ददृशे मर्त्यत्रा किमङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः

6.44.11 मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम ।
पूर्वीष्ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्यसुष्वीन्प्र वृहापृणतः

6.44.12 उदभ्राणीव स्तनयन्नियर्तीन्द्रो राधांस्यश्व्यानि गव्या ।
त्वमसि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन्मघोनः

6.44.13 अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानामिन्द्राय भर स ह्यस्य राजा ।
यः पूर्व्याभिरुत नूतनाभिर्गीर्भिर्वावृधे गृणतामृषीणाम्

6.44.14 अस्य मदे पुरु वर्पांसि विद्वानिन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघान ।
तमु प्र होषि मधुमन्तमस्मै सोमं वीराय शिप्रिणे पिबध्यै

6.44.15 पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं हन्ता वृत्रं वज्रेण मन्दसानः ।
गन्ता यज्ञं परावतश्चिदच्छा वसुर्धीनामविता कारुधायाः

6.44.16 इदं त्यत्पात्रमिन्द्रपानमिन्द्रस्य प्रियममृतमपायि ।
मत्सद्यथा सौमनसाय देवं व्यस्मद्द्वेषो युयवद्व्यंहः

6.44.17 एना मन्दानो जहि शूर शत्रूञ्जामिमजामिं मघवन्नमित्रान् ।
अभिषेणाँ अभ्यादेदिशानान्पराच इन्द्र प्र मृणा जही च

6.44.18 आसु ष्मा णो मघवन्निन्द्र पृत्स्वस्मभ्यं महि वरिवः सुगं कः ।
अपां तोकस्य तनयस्य जेष इन्द्र सूरीन्कृणुहि स्मा नो अर्धम्

6.44.19 आ त्वा हरयो वृषणो युजाना वृषरथासो वृषरश्मयोऽत्याः ।
अस्मत्राञ्चो वृषणो वज्रवाहो वृष्णे मदाय सुयुजो वहन्तु

6.44.20 आ ते वृषन्वृषणो द्रोणमस्थुर्घृतप्रुषो नोर्मयो मदन्तः ।
इन्द्र प्र तुभ्यं वृषभिः सुतानां वृष्णे भरन्ति वृषभाय सोमम्

6.44.21 वृषासि दिवो वृषभः पृथिव्या वृषा सिन्धूनां वृषभ स्तियानाम् ।
वृष्णे त इन्दुर्वृषभ पीपाय स्वादू रसो मधुपेयो वराय

6.44.22 अयं देवः सहसा जायमान इन्द्रेण युजा पणिमस्तभायत् ।
अयं स्वस्य पितुरायुधानीन्दुरमुष्णादशिवस्य मायाः

6.44.23 अयमकृणोदुषसः सुपत्नीरयं सूर्ये अदधाज्ज्योतिरन्तः ।
अयं त्रिधातु दिवि रोचनेषु त्रितेषु विन्ददमृतं निगूळ्हम्

6.44.24 अयं द्यावापृथिवी वि ष्कभायदयं रथमयुनक्सप्तरश्मिम् ।
अयं गोषु शच्या पक्वमन्तः सोमो दाधार दशयन्त्रमुत्सम्

सूक्तम् ६.४५
ऋषिः: शंयुर्बार्हस्पत्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ३१-३३ बृबुस्तक्षा।गायत्री, २९ अतिनिचृत्, ३१ पादनिचृत्, ३३ अनुष्टुप्।

6.45.1 य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम् ।
इन्द्रः स नो युवा सखा

6.45.2 अविप्रे चिद्वयो दधदनाशुना चिदर्वता ।
इन्द्रो जेता हितं धनम्

6.45.3 महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः ।
नास्य क्षीयन्त ऊतयः

6.45.4 सखायो ब्रह्मवाहसेऽर्चत प्र च गायत ।
स हि नः प्रमतिर्मही

6.45.5 त्वमेकस्य वृत्रहन्नविता द्वयोरसि ।
उतेदृशे यथा वयम्

6.45.6 नयसीद्वति द्विषः कृणोष्युक्थशंसिनः ।
नृभिः सुवीर उच्यसे

6.45.7 ब्रह्माणं ब्रह्मवाहसं गीर्भिः सखायमृग्मियम् ।
गां न दोहसे हुवे

6.45.8 यस्य विश्वानि हस्तयोरूचुर्वसूनि नि द्विता ।
वीरस्य पृतनाषहः

6.45.9 वि दृळ्हानि चिदद्रिवो जनानां शचीपते ।
वृह माया अनानत

6.45.10 तमु त्वा सत्य सोमपा इन्द्र वाजानां पते ।
अहूमहि श्रवस्यवः

6.45.11 तमु त्वा यः पुरासिथ यो वा नूनं हिते धने ।
हव्यः स श्रुधी हवम्

6.45.12 धीभिरर्वद्भिरर्वतो वाजाँ इन्द्र श्रवाय्यान् ।
त्वया जेष्म हितं धनम्

6.45.13 अभूरु वीर गिर्वणो महाँ इन्द्र धने हिते ।
भरे वितन्तसाय्यः

6.45.14 या त ऊतिरमित्रहन्मक्षूजवस्तमासति ।
तया नो हिनुही रथम्

6.45.15 स रथेन रथीतमोऽस्माकेनाभियुग्वना ।
जेषि जिष्णो हितं धनम्

6.45.16 य एक इत्तमु ष्टुहि कृष्टीनां विचर्षणिः ।
पतिर्जज्ञे वृषक्रतुः

6.45.17 यो गृणतामिदासिथापिरूती शिवः सखा ।
स त्वं न इन्द्र मृळय

6.45.18 धिष्व वज्रं गभस्त्यो रक्षोहत्याय वज्रिवः ।
सासहीष्ठा अभि स्पृधः

6.45.19 प्रत्नं रयीणां युजं सखायं कीरिचोदनम् ।
ब्रह्मवाहस्तमं हुवे

6.45.20 स हि विश्वानि पार्थिवाँ एको वसूनि पत्यते ।
गिर्वणस्तमो अध्रिगुः

6.45.21 स नो नियुद्भिरा पृण कामं वाजेभिरश्विभिः ।
गोमद्भिर्गोपते धृषत्

6.45.22 तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने ।
शं यद्गवे न शाकिने

6.45.23 न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः ।
यत्सीमुप श्रवद्गिरः

6.45.24 कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् ।
शचीभिरप नो वरत्

6.45.25 इमा उ त्वा शतक्रतोऽभि प्र णोनुवुर्गिरः ।
इन्द्र वत्सं न मातरः

6.45.26 दूणाशं सख्यं तव गौरसि वीर गव्यते ।
अश्वो अश्वायते भव

6.45.27 स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे ।
न स्तोतारं निदे करः

6.45.28 इमा उ त्वा सुतेसुते नक्षन्ते गिर्वणो गिरः ।
वत्सं गावो न धेनवः

6.45.29 पुरूतमं पुरूणां स्तोतॄणां विवाचि ।
वाजेभिर्वाजयताम्

6.45.30 अस्माकमिन्द्र भूतु ते स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः ।
अस्मान्राये महे हिनु

6.45.31 अधि बृबुः पणीनां वर्षिष्ठे मूर्धन्नस्थात् ।
उरुः कक्षो न गाङ्ग्यः

6.45.32 यस्य वायोरिव द्रवद्भद्रा रातिः सहस्रिणी ।
सद्यो दानाय मंहते

6.45.33 तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः ।
बृबुं सहस्रदातमं सूरिं सहस्रसातमम्

सूक्तम् ६.४६
ऋषिः: शंयुर्बार्हस्पत्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः।  प्रगाथः - (विषमा बृहती, समा सतोबृहती)।

6.46.1 त्वामिद्धि हवामहे साता वाजस्य कारवः ।
त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

6.46.2 स त्वं नश्चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः ।
गामश्वं रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे

6.46.3 यः सत्राहा विचर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम् ।
सहस्रमुष्क तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे

6.46.4 बाधसे जनान्वृषभेव मन्युना घृषौ मीळ्ह ऋचीषम ।
अस्माकं बोध्यविता महाधने तनूष्वप्सु सूर्ये

6.46.5 इन्द्र ज्येष्ठं न आ भरँ ओजिष्ठं पपुरि श्रवः ।
येनेमे चित्र वज्रहस्त रोदसी ओभे सुशिप्र प्राः

6.46.6 त्वामुग्रमवसे चर्षणीसहं राजन्देवेषु हूमहे ।
विश्वा सु नो विथुरा पिब्दना वसोऽमित्रान्सुषहान्कृधि

6.46.7 यदिन्द्र नाहुषीष्वाँ ओजो नृम्णं च कृष्टिषु ।
यद्वा पञ्च क्षितीनां द्युम्नमा भर सत्रा विश्वानि पौंस्या

6.46.8 यद्वा तृक्षौ मघवन्द्रुह्यावा जने यत्पूरौ कच्च वृष्ण्यम् ।
अस्मभ्यं तद्रिरीहि सं नृषाह्येऽमित्रान्पृत्सु तुर्वणे

6.46.9 इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथं स्वस्तिमत् ।
छर्दिर्यच्छ मघवद्भ्यश्च मह्यं च यावया दिद्युमेभ्यः

6.46.10 ये गव्यता मनसा शत्रुमादभुरभिप्रघ्नन्ति धृष्णुया ।
अध स्मा नो मघवन्निन्द्र गिर्वणस्तनूपा अन्तमो भव

6.46.11 अध स्मा नो वृधे भवेन्द्र नायमवा युधि ।
यदन्तरिक्षे पतयन्ति पर्णिनो दिद्यवस्तिग्ममूर्धानः

6.46.12 यत्र शूरासस्तन्वो वितन्वते प्रिया शर्म पितॄणाम् ।
अध स्मा यच्छ तन्वे तने च छर्दिरचित्तं यावय द्वेषः

6.46.13 यदिन्द्र सर्गे अर्वतश्चोदयासे महाधने ।
असमने अध्वनि वृजिने पथि श्येनाँ इव श्रवस्यतः

6.46.14 सिन्धूँरिव प्रवण आशुया यतो यदि क्लोशमनु ष्वणि ।
आ ये वयो न वर्वृतत्यामिषि गृभीता बाह्वोर्गवि

सूक्तम् ६.४७
ऋषिः: गर्गो भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १-५ सोमः, २० देव-भूमि-बृहस्पतीन्द्राः, २२-२५ सार्ञ्जयः प्रस्तोकः (दानस्तुतिः), २६-२८ रथः, २९-३० दुंदुभिः, ३१ दुंदुभीन्द्रौ। त्रिष्टुप्, १५ द्विपदा त्रिष्टुप्, १९ बृहती, २३ अनुष्टुप्, २४ गायत्री, २५ द्विपदा त्रिष्टुप्, २७ जगती

6.47.1 स्वादुष्किलायं मधुमाँ उतायं तीव्रः किलायं रसवाँ उतायम् ।
उतो न्वस्य पपिवांसमिन्द्रं न कश्चन सहत आहवेषु

6.47.2 अयं स्वादुरिह मदिष्ठ आस यस्येन्द्रो वृत्रहत्ये ममाद ।
पुरूणि यश्च्यौत्ना शम्बरस्य वि नवतिं नव च देह्यो हन्

6.47.3 अयं मे पीत उदियर्ति वाचमयं मनीषामुशतीमजीगः ।
अयं षळुर्वीरमिमीत धीरो न याभ्यो भुवनं कच्चनारे

6.47.4 अयं स यो वरिमाणं पृथिव्या वर्ष्माणं दिवो अकृणोदयं सः ।
अयं पीयूषं तिसृषु प्रवत्सु सोमो दाधारोर्वन्तरिक्षम्

6.47.5 अयं विदच्चित्रदृशीकमर्णः शुक्रसद्मनामुषसामनीके ।
अयं महान्महता स्कम्भनेनोद्द्यामस्तभ्नाद्वृषभो मरुत्वान्

6.47.6 धृषत्पिब कलशे सोममिन्द्र वृत्रहा शूर समरे वसूनाम् ।
माध्यंदिने सवन आ वृषस्व रयिस्थानो रयिमस्मासु धेहि

6.47.7 इन्द्र प्र णः पुरएतेव पश्य प्र नो नय प्रतरं वस्यो अच्छ ।
भवा सुपारो अतिपारयो नो भवा सुनीतिरुत वामनीतिः

6.47.8 उरुं नो लोकमनु नेषि विद्वान्स्वर्वज्ज्योतिरभयं स्वस्ति ।
ऋष्वा त इन्द्र स्थविरस्य बाहू उप स्थेयाम शरणा बृहन्ता

6.47.9 वरिष्ठे न इन्द्र वन्धुरे धा वहिष्ठयोः शतावन्नश्वयोरा ।
इषमा वक्षीषां वर्षिष्ठां मा नस्तारीन्मघवन्रायो अर्यः

6.47.10 इन्द्र मृळ मह्यं जीवातुमिच्छ चोदय धियमयसो न धाराम् ।
यत्किं चाहं त्वायुरिदं वदामि तज्जुषस्व कृधि मा देववन्तम्

6.47.11 त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहवे सुहवं शूरमिन्द्रम् ।
ह्वयामि शक्रं पुरुहूतमिन्द्रं स्वस्ति नो मघवा धात्विन्द्रः

6.47.12 इन्द्रः सुत्रामा स्ववाँ अवोभिः सुमृळीको भवतु विश्ववेदाः ।
बाधतां द्वेषो अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम

6.47.13 तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ।
स सुत्रामा स्ववाँ इन्द्रो अस्मे आराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु

6.47.14 अव त्वे इन्द्र प्रवतो नोर्मिर्गिरो ब्रह्माणि नियुतो धवन्ते ।
उरू न राधः सवना पुरूण्यपो गा वज्रिन्युवसे समिन्दून्

6.47.15 क ईं स्तवत्कः पृणात्को यजाते यदुग्रमिन्मघवा विश्वहावेत् ।
पादाविव प्रहरन्नन्यमन्यं कृणोति पूर्वमपरं शचीभिः

6.47.16 शृण्वे वीर उग्रमुग्रं दमायन्नन्यमन्यमतिनेनीयमानः ।
एधमानद्विळुभयस्य राजा चोष्कूयते विश इन्द्रो मनुष्यान्

6.47.17 परा पूर्वेषां सख्या वृणक्ति वितर्तुराणो अपरेभिरेति ।
अनानुभूतीरवधून्वानः पूर्वीरिन्द्रः शरदस्तर्तरीति

6.47.18 रूपंरूपं प्रतिरूपो बभूव तदस्य रूपं प्रतिचक्षणाय ।
इन्द्रो मायाभिः पुरुरूप ईयते युक्ता ह्यस्य हरयः शता दश

6.47.19 युजानो हरिता रथे भूरि त्वष्टेह राजति ।
को विश्वाहा द्विषतः पक्ष आसत उतासीनेषु सूरिषु

6.47.20 अगव्यूति क्षेत्रमागन्म देवा उर्वी सती भूमिरंहूरणाभूत् ।
बृहस्पते प्र चिकित्सा गविष्टावित्था सते जरित्र इन्द्र पन्थाम्

6.47.21 दिवेदिवे सदृशीरन्यमर्धं कृष्णा असेधदप सद्मनो जाः ।
अहन्दासा वृषभो वस्नयन्तोदव्रजे वर्चिनं शम्बरं च

6.47.22 प्रस्तोक इन्नु राधसस्त इन्द्र दश कोशयीर्दश वाजिनोऽदात् ।
दिवोदासादतिथिग्वस्य राधः शाम्बरं वसु प्रत्यग्रभीष्म

6.47.23 दशाश्वान्दश कोशान्दश वस्त्राधिभोजना ।
दशो हिरण्यपिण्डान्दिवोदासादसानिषम्

6.47.24 दश रथान्प्रष्टिमतः शतं गा अथर्वभ्यः ।
अश्वथः पायवेऽदात्

6.47.25 महि राधो विश्वजन्यं दधानान्भरद्वाजान्सार्ञ्जयो अभ्ययष्ट

6.47.26 वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः ।
गोभिः संनद्धो असि वीळयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि

6.47.27 दिवस्पृथिव्याः पर्योज उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्याभृतं सहः ।
अपामोज्मानं परि गोभिरावृतमिन्द्रस्य वज्रं हविषा रथं यज

6.47.28 इन्द्रस्य वज्रो मरुतामनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः ।
सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय

6.47.29 उप श्वासय पृथिवीमुत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् ।
स दुन्दुभे सजूरिन्द्रेण देवैर्दूराद्दवीयो अप सेध शत्रून्

6.47.30 आ क्रन्दय बलमोजो न आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः ।
अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना इत इन्द्रस्य मुष्टिरसि वीळयस्व

6.47.31 आमूरज प्रत्यावर्तयेमाः केतुमद्दुन्दुभिर्वावदीति ।
समश्वपर्णाश्चरन्ति नो नरोऽस्माकमिन्द्र रथिनो जयन्तु

सूक्तम् ६.४८
ऋषिः: शंयुर्बार्हस्पत्यः (तृणपाणिः) । अनुक्रमणिका: दे. १-१० अग्निः, ११-१५, २०-२१ मरुतः (१३-१५ लिंगोक्ता वा), १६-१९ पूषा, २२ द्यावाभूमी वा पृश्निर्वा। प्रगाथः - ( ), - - - - -

6.48.1 यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च दक्षसे ।
प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम्

6.48.2 ऊर्जो नपातं स हिनायमस्मयुर्दाशेम हव्यदातये ।
भुवद्वाजेष्वविता भुवद्वृध उत त्राता तनूनाम्

6.48.3 वृषा ह्यग्ने अजरो महान्विभास्यर्चिषा ।
अजस्रेण शोचिषा शोशुचच्छुचे सुदीतिभिः सु दीदिहि

6.48.4 महो देवान्यजसि यक्ष्यानुषक्तव क्रत्वोत दंसना ।
अर्वाचः सीं कृणुह्यग्नेऽवसे रास्व वाजोत वंस्व

6.48.5 यमापो अद्रयो वना गर्भमृतस्य पिप्रति ।
सहसा यो मथितो जायते नृभिः पृथिव्या अधि सानवि

6.48.6 आ यः पप्रौ भानुना रोदसी उभे धूमेन धावते दिवि ।
तिरस्तमो ददृश ऊर्म्यास्वा श्यावास्वरुषो वृषा श्यावा अरुषो वृषा

6.48.7 बृहद्भिरग्ने अर्चिभिः शुक्रेण देव शोचिषा ।
भरद्वाजे समिधानो यविष्ठ्य रेवन्नः शुक्र दीदिहि द्युमत्पावक दीदिहि

6.48.8 विश्वासां गृहपतिर्विशामसि त्वमग्ने मानुषीणाम् ।
शतं पूर्भिर्यविष्ठ पाह्यंहसः समेद्धारं शतं हिमा स्तोतृभ्यो ये च ददति

6.48.9 त्वं नश्चित्र ऊत्या वसो राधांसि चोदय ।
अस्य रायस्त्वमग्ने रथीरसि विदा गाधं तुचे तु नः

6.48.10 पर्षि तोकं तनयं पर्तृभिष्ट्वमदब्धैरप्रयुत्वभिः ।
अग्ने हेळांसि दैव्या युयोधि नोऽदेवानि ह्वरांसि च

6.48.11 आ सखायः सबर्दुघां धेनुमजध्वमुप नव्यसा वचः ।
सृजध्वमनपस्फुराम्

6.48.12 या शर्धाय मारुताय स्वभानवे श्रवोऽमृत्यु धुक्षत ।
या मृळीके मरुतां तुराणां या सुम्नैरेवयावरी

6.48.13 भरद्वाजायाव धुक्षत द्विता ।
धेनुं च विश्वदोहसमिषं च विश्वभोजसम्

6.48.14 तं व इन्द्रं न सुक्रतुं वरुणमिव मायिनम् ।
अर्यमणं न मन्द्रं सृप्रभोजसं विष्णुं न स्तुष आदिशे

6.48.15 त्वेषं शर्धो न मारुतं तुविष्वण्यनर्वाणं पूषणं सं यथा शता ।
सं सहस्रा कारिषच्चर्षणिभ्य आँ आविर्गूळ्हा वसू करत्सुवेदा नो वसू करत्

6.48.16 आ मा पूषन्नुप द्रव शंसिषं नु ते अपिकर्ण आघृणे ।
अघा अर्यो अरातयः

6.48.17 मा काकम्बीरमुद्वृहो वनस्पतिमशस्तीर्वि हि नीनशः ।
मोत सूरो अह एवा चन ग्रीवा आदधते वेः

6.48.18 दृतेरिव तेऽवृकमस्तु सख्यम् ।
अच्छिद्रस्य दधन्वतः सुपूर्णस्य दधन्वतः

6.48.19 परो हि मर्त्यैरसि समो देवैरुत श्रिया ।
अभि ख्यः पूषन्पृतनासु नस्त्वमवा नूनं यथा पुरा

6.48.20 वामी वामस्य धूतयः प्रणीतिरस्तु सूनृता ।
देवस्य वा मरुतो मर्त्यस्य वेजानस्य प्रयज्यवः

6.48.21 सद्यश्चिद्यस्य चर्कृतिः परि द्यां देवो नैति सूर्यः ।
त्वेषं शवो दधिरे नाम यज्ञियं मरुतो वृत्रहं शवो ज्येष्ठं वृत्रहं शवः

6.48.22 सकृद्ध द्यौरजायत सकृद्भूमिरजायत ।
पृश्न्या दुग्धं सकृत्पयस्तदन्यो नानु जायते

सूक्तम् ६.४९
ऋषिः: ऋजिष्वा भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, १५ शक्वरी।

6.49.1 स्तुषे जनं सुव्रतं नव्यसीभिर्गीर्भिर्मित्रावरुणा सुम्नयन्ता ।
त आ गमन्तु त इह श्रुवन्तु सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निः

6.49.2 विशोविश ईड्यमध्वरेष्वदृप्तक्रतुमरतिं युवत्योः ।
दिवः शिशुं सहसः सूनुमग्निं यज्ञस्य केतुमरुषं यजध्यै

6.49.3 अरुषस्य दुहितरा विरूपे स्तृभिरन्या पिपिशे सूरो अन्या ।
मिथस्तुरा विचरन्ती पावके मन्म श्रुतं नक्षत ऋच्यमाने

6.49.4 प्र वायुमच्छा बृहती मनीषा बृहद्रयिं विश्ववारं रथप्राम् ।
द्युतद्यामा नियुतः पत्यमानः कविः कविमियक्षसि प्रयज्यो

6.49.5 स मे वपुश्छदयदश्विनोर्यो रथो विरुक्मान्मनसा युजानः ।
येन नरा नासत्येषयध्यै वर्तिर्याथस्तनयाय त्मने च

6.49.6 पर्जन्यवाता वृषभा पृथिव्याः पुरीषाणि जिन्वतमप्यानि ।
सत्यश्रुतः कवयो यस्य गीर्भिर्जगत स्थातर्जगदा कृणुध्वम्

6.49.7 पावीरवी कन्या चित्रायुः सरस्वती वीरपत्नी धियं धात् ।
ग्नाभिरच्छिद्रं शरणं सजोषा दुराधर्षं गृणते शर्म यंसत्

6.49.8 पथस्पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो अभ्यानळर्कम् ।
स नो रासच्छुरुधश्चन्द्राग्रा धियंधियं सीषधाति प्र पूषा

6.49.9 प्रथमभाजं यशसं वयोधां सुपाणिं देवं सुगभस्तिमृभ्वम् ।
होता यक्षद्यजतं पस्त्यानामग्निस्त्वष्टारं सुहवं विभावा

6.49.10 भुवनस्य पितरं गीर्भिराभी रुद्रं दिवा वर्धया रुद्रमक्तौ ।
बृहन्तमृष्वमजरं सुषुम्नमृधग्घुवेम कविनेषितासः

6.49.11 आ युवानः कवयो यज्ञियासो मरुतो गन्त गृणतो वरस्याम् ।
अचित्रं चिद्धि जिन्वथा वृधन्त इत्था नक्षन्तो नरो अङ्गिरस्वत्

6.49.12 प्र वीराय प्र तवसे तुरायाजा यूथेव पशुरक्षिरस्तम् ।
स पिस्पृशति तन्वि श्रुतस्य स्तृभिर्न नाकं वचनस्य विपः

6.49.13 यो रजांसि विममे पार्थिवानि त्रिश्चिद्विष्णुर्मनवे बाधिताय ।
तस्य ते शर्मन्नुपदद्यमाने राया मदेम तन्वा तना च

6.49.14 तन्नोऽहिर्बुध्न्यो अद्भिरर्कैस्तत्पर्वतस्तत्सविता चनो धात् ।
तदोषधीभिरभि रातिषाचो भगः पुरंधिर्जिन्वतु प्र राये

6.49.15 नू नो रयिं रथ्यं चर्षणिप्रां पुरुवीरं मह ऋतस्य गोपाम् ।
क्षयं दाताजरं येन जनान्स्पृधो अदेवीरभि च क्रमाम विश आदेवीरभ्यश्नवाम

सूक्तम् ६.५०
ऋषिः: ऋजिश्वा भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

6.50.1 हुवे वो देवीमदितिं नमोभिर्मृळीकाय वरुणं मित्रमग्निम् ।
अभिक्षदामर्यमणं सुशेवं त्रातॄन्देवान्सवितारं भगं च

6.50.2 सुज्योतिषः सूर्य दक्षपितॄननागास्त्वे सुमहो वीहि देवान् ।
द्विजन्मानो य ऋतसापः सत्याः स्वर्वन्तो यजता अग्निजिह्वाः

6.50.3 उत द्यावापृथिवी क्षत्रमुरु बृहद्रोदसी शरणं सुषुम्ने ।
महस्करथो वरिवो यथा नोऽस्मे क्षयाय धिषणे अनेहः

6.50.4 आ नो रुद्रस्य सूनवो नमन्तामद्या हूतासो वसवोऽधृष्टाः ।
यदीमर्भे महति वा हितासो बाधे मरुतो अह्वाम देवान्

6.50.5 मिम्यक्ष येषु रोदसी नु देवी सिषक्ति पूषा अभ्यर्धयज्वा ।
श्रुत्वा हवं मरुतो यद्ध याथ भूमा रेजन्ते अध्वनि प्रविक्ते

6.50.6 अभि त्यं वीरं गिर्वणसमर्चेन्द्रं ब्रह्मणा जरितर्नवेन ।
श्रवदिद्धवमुप च स्तवानो रासद्वाजाँ उप महो गृणानः

6.50.7 ओमानमापो मानुषीरमृक्तं धात तोकाय तनयाय शं योः ।
यूयं हि ष्ठा भिषजो मातृतमा विश्वस्य स्थातुर्जगतो जनित्रीः

6.50.8 आ नो देवः सविता त्रायमाणो हिरण्यपाणिर्यजतो जगम्यात् ।
यो दत्रवाँ उषसो न प्रतीकं व्यूर्णुते दाशुषे वार्याणि

6.50.9 उत त्वं सूनो सहसो नो अद्या देवाँ अस्मिन्नध्वरे ववृत्याः ।
स्यामहं ते सदमिद्रातौ तव स्यामग्नेऽवसा सुवीरः

6.50.10 उत त्या मे हवमा जग्म्यातं नासत्या धीभिर्युवमङ्ग विप्रा ।
अत्रिं न महस्तमसोऽमुमुक्तं तूर्वतं नरा दुरितादभीके

6.50.11 ते नो रायो द्युमतो वाजवतो दातारो भूत नृवतः पुरुक्षोः ।
दशस्यन्तो दिव्याः पार्थिवासो गोजाता अप्या मृळता च देवाः

6.50.12 ते नो रुद्रः सरस्वती सजोषा मीळ्हुष्मन्तो विष्णुर्मृळन्तु वायुः ।
ऋभुक्षा वाजो दैव्यो विधाता पर्जन्यावाता पिप्यतामिषं नः

6.50.13 उत स्य देवः सविता भगो नोऽपां नपादवतु दानु पप्रिः ।
त्वष्टा देवेभिर्जनिभिः सजोषा द्यौर्देवेभिः पृथिवी समुद्रैः

6.50.14 उत नोऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्वज एकपात्पृथिवी समुद्रः ।
विश्वे देवा ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता अवन्तु

6.50.15 एवा नपातो मम तस्य धीभिर्भरद्वाजा अभ्यर्चन्त्यर्कैः ।
ग्ना हुतासो वसवोऽधृष्टा विश्वे स्तुतासो भूता यजत्राः

सूक्तम् ६.५१
ऋषिः: ऋजिश्वा भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, १३-१५ उष्णिक्, १६ अनुष्टुप् ।

6.51.1 उदु त्यच्चक्षुर्महि मित्रयोराँ एति प्रियं वरुणयोरदब्धम् ।
ऋतस्य शुचि दर्शतमनीकं रुक्मो न दिव उदिता व्यद्यौत्

6.51.2 वेद यस्त्रीणि विदथान्येषां देवानां जन्म सनुतरा च विप्रः ।
ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्नभि चष्टे सूरो अर्य एवान्

6.51.3 स्तुष उ वो मह ऋतस्य गोपानदितिं मित्रं वरुणं सुजातान् ।
अर्यमणं भगमदब्धधीतीनच्छा वोचे सधन्यः पावकान्

6.51.4 रिशादसः सत्पतीँरदब्धान्महो राज्ञः सुवसनस्य दातॄन् ।
यूनः सुक्षत्रान्क्षयतो दिवो नॄनादित्यान्याम्यदितिं दुवोयु

6.51.5 द्यौष्पितः पृथिवि मातरध्रुगग्ने भ्रातर्वसवो मृळता नः ।
विश्व आदित्या अदिते सजोषा अस्मभ्यं शर्म बहुलं वि यन्त

6.51.6 मा नो वृकाय वृक्ये समस्मा अघायते रीरधता यजत्राः ।
यूयं हि ष्ठा रथ्यो नस्तनूनां यूयं दक्षस्य वचसो बभूव

6.51.7 मा व एनो अन्यकृतं भुजेम मा तत्कर्म वसवो यच्चयध्वे ।
विश्वस्य हि क्षयथ विश्वदेवाः स्वयं रिपुस्तन्वं रीरिषीष्ट

6.51.8 नम इदुग्रं नम आ विवासे नमो दाधार पृथिवीमुत द्याम् ।
नमो देवेभ्यो नम ईश एषां कृतं चिदेनो नमसा विवासे

6.51.9 ऋतस्य वो रथ्यः पूतदक्षानृतस्य पस्त्यसदो अदब्धान् ।
ताँ आ नमोभिरुरुचक्षसो नॄन्विश्वान्व आ नमे महो यजत्राः

6.51.10 ते हि श्रेष्ठवर्चसस्त उ नस्तिरो विश्वानि दुरिता नयन्ति ।
सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निरृतधीतयो वक्मराजसत्याः

6.51.11 ते न इन्द्रः पृथिवी क्षाम वर्धन्पूषा भगो अदितिः पञ्च जनाः ।
सुशर्माणः स्ववसः सुनीथा भवन्तु नः सुत्रात्रासः सुगोपाः

6.51.12 नू सद्मानं दिव्यं नंशि देवा भारद्वाजः सुमतिं याति होता ।
आसानेभिर्यजमानो मियेधैर्देवानां जन्म वसूयुर्ववन्द

6.51.13 अप त्यं वृजिनं रिपुं स्तेनमग्ने दुराध्यम् ।
दविष्ठमस्य सत्पते कृधी सुगम्

6.51.14 ग्रावाणः सोम नो हि कं सखित्वनाय वावशुः ।
जही न्यत्रिणं पणिं वृको हि षः

6.51.15 यूयं हि ष्ठा सुदानव इन्द्रज्येष्ठा अभिद्यवः ।
कर्ता नो अध्वन्ना सुगं गोपा अमा

6.51.16 अपि पन्थामगन्महि स्वस्तिगामनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु

सूक्तम् ६.५२
ऋषिः: ऋजिष्वा भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, ७-१२ गायत्री, १४ जगती।

6.52.1 न तद्दिवा न पृथिव्यानु मन्ये न यज्ञेन नोत शमीभिराभिः ।
उब्जन्तु तं सुभ्वः पर्वतासो नि हीयतामतियाजस्य यष्टा

6.52.2 अति वा यो मरुतो मन्यते नो ब्रह्म वा यः क्रियमाणं निनित्सात् ।
तपूंषि तस्मै वृजिनानि सन्तु ब्रह्मद्विषमभि तं शोचतु द्यौः

6.52.3 किमङ्ग त्वा ब्रह्मणः सोम गोपां किमङ्ग त्वाहुरभिशस्तिपां नः ।
किमङ्ग नः पश्यसि निद्यमानान्ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य

6.52.4 अवन्तु मामुषसो जायमाना अवन्तु मा सिन्धवः पिन्वमानाः ।
अवन्तु मा पर्वतासो ध्रुवासोऽवन्तु मा पितरो देवहूतौ

6.52.5 विश्वदानीं सुमनसः स्याम पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् ।
तथा करद्वसुपतिर्वसूनां देवाँ ओहानोऽवसागमिष्ठः

6.52.6 इन्द्रो नेदिष्ठमवसागमिष्ठः सरस्वती सिन्धुभिः पिन्वमाना ।
पर्जन्यो न ओषधीभिर्मयोभुरग्निः सुशंसः सुहवः पितेव

6.52.7 विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् ।
एदं बर्हिर्नि षीदत

6.52.8 यो वो देवा घृतस्नुना हव्येन प्रतिभूषति ।
तं विश्व उप गच्छथ

6.52.9 उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये ।
सुमृळीका भवन्तु नः

6.52.10 विश्वे देवा ऋतावृध ऋतुभिर्हवनश्रुतः ।
जुषन्तां युज्यं पयः

6.52.11 स्तोत्रमिन्द्रो मरुद्गणस्त्वष्टृमान्मित्रो अर्यमा ।
इमा हव्या जुषन्त नः

6.52.12 इमं नो अग्ने अध्वरं होतर्वयुनशो यज ।
चिकित्वान्दैव्यं जनम्

6.52.13 विश्वे देवाः शृणुतेमं हवं मे ये अन्तरिक्षे य उप द्यवि ष्ठ ।
ये अग्निजिह्वा उत वा यजत्रा आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयध्वम्

6.52.14 विश्वे देवा मम शृण्वन्तु यज्ञिया उभे रोदसी अपां नपाच्च मन्म ।
मा वो वचांसि परिचक्ष्याणि वोचं सुम्नेष्विद्वो अन्तमा मदेम

6.52.15 ये के च ज्मा महिनो अहिमाया दिवो जज्ञिरे अपां सधस्थे ।
ते अस्मभ्यमिषये विश्वमायुः क्षप उस्रा वरिवस्यन्तु देवाः

6.52.16 अग्नीपर्जन्याववतं धियं मेऽस्मिन्हवे सुहवा सुष्टुतिं नः ।
इळामन्यो जनयद्गर्भमन्यः प्रजावतीरिष आ धत्तमस्मे

6.52.17 स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्नौ सूक्तेन महा नमसा विवासे ।
अस्मिन्नो अद्य विदथे यजत्रा विश्वे देवा हविषि मादयध्वम्

सूक्तम् ६.५३
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. पूषा। गायत्री, ८ अनुष्टुप्।

6.53.1 वयमु त्वा पथस्पते रथं न वाजसातये ।
धिये पूषन्नयुज्महि

6.53.2 अभि नो नर्यं वसु वीरं प्रयतदक्षिणम् ।
वामं गृहपतिं नय

6.53.3 अदित्सन्तं चिदाघृणे पूषन्दानाय चोदय ।
पणेश्चिद्वि म्रदा मनः

6.53.4 वि पथो वाजसातये चिनुहि वि मृधो जहि ।
साधन्तामुग्र नो धियः

6.53.5 परि तृन्धि पणीनामारया हृदया कवे ।
अथेमस्मभ्यं रन्धय

6.53.6 वि पूषन्नारया तुद पणेरिच्छ हृदि प्रियम् ।
अथेमस्मभ्यं रन्धय

6.53.7 आ रिख किकिरा कृणु पणीनां हृदया कवे ।
अथेमस्मभ्यं रन्धय

6.53.8 यां पूषन्ब्रह्मचोदनीमारां बिभर्ष्याघृणे ।
तया समस्य हृदयमा रिख किकिरा कृणु

6.53.9 या ते अष्ट्रा गोपशाघृणे पशुसाधनी ।
तस्यास्ते सुम्नमीमहे

6.53.10 उत नो गोषणिं धियमश्वसां वाजसामुत ।
नृवत्कृणुहि वीतये

सूक्तम् ६.५४
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. पूषा। गायत्री।

6.54.1 सं पूषन्विदुषा नय यो अञ्जसानुशासति ।
य एवेदमिति ब्रवत्

6.54.2 समु पूष्णा गमेमहि यो गृहाँ अभिशासति ।
इम एवेति च ब्रवत्

6.54.3 पूष्णश्चक्रं न रिष्यति न कोशोऽव पद्यते ।
नो अस्य व्यथते पविः

6.54.4 यो अस्मै हविषाविधन्न तं पूषापि मृष्यते ।
प्रथमो विन्दते वसु

6.54.5 पूषा गा अन्वेतु नः पूषा रक्षत्वर्वतः ।
पूषा वाजं सनोतु नः

6.54.6 पूषन्ननु प्र गा इहि यजमानस्य सुन्वतः ।
अस्माकं स्तुवतामुत

6.54.7 माकिर्नेशन्माकीं रिषन्माकीं सं शारि केवटे ।
अथारिष्टाभिरा गहि

6.54.8 शृण्वन्तं पूषणं वयमिर्यमनष्टवेदसम् ।
ईशानं राय ईमहे

6.54.9 पूषन्तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन ।
स्तोतारस्त इह स्मसि

6.54.10 परि पूषा परस्ताद्धस्तं दधातु दक्षिणम् ।
पुनर्नो नष्टमाजतु

सूक्तम् ६.५५
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. पूषा। गायत्री।

6.55.1 एहि वां विमुचो नपादाघृणे सं सचावहै ।
रथीरृतस्य नो भव

6.55.2 रथीतमं कपर्दिनमीशानं राधसो महः ।
रायः सखायमीमहे

6.55.3 रायो धारास्याघृणे वसो राशिरजाश्व ।
धीवतोधीवतः सखा

6.55.4 पूषणं न्वजाश्वमुप स्तोषाम वाजिनम् ।
स्वसुर्यो जार उच्यते

6.55.5 मातुर्दिधिषुमब्रवं स्वसुर्जारः शृणोतु नः ।
भ्रातेन्द्रस्य सखा मम

6.55.6 आजासः पूषणं रथे निशृम्भास्ते जनश्रियम् ।
देवं वहन्तु बिभ्रतः

सूक्तम् ६.५६
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. पूषा।  गायत्री, ६ अनुष्टुप् ।

6.56.1 य एनमादिदेशति करम्भादिति पूषणम् ।
न तेन देव आदिशे

6.56.2 उत घा स रथीतमः सख्या सत्पतिर्युजा ।
इन्द्रो वृत्राणि जिघ्नते

6.56.3 उतादः परुषे गवि सूरश्चक्रं हिरण्ययम् ।
न्यैरयद्रथीतमः

6.56.4 यदद्य त्वा पुरुष्टुत ब्रवाम दस्र मन्तुमः ।
तत्सु नो मन्म साधय

6.56.5 इमं च नो गवेषणं सातये सीषधो गणम् ।
आरात्पूषन्नसि श्रुतः

6.56.6 आ ते स्वस्तिमीमह आरेअघामुपावसुम् ।
अद्या च सर्वतातये श्वश्च सर्वतातये

सूक्तम् ६.५७
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रापूषणौ। गायत्री

6.57.1 इन्द्रा नु पूषणा वयं सख्याय स्वस्तये ।
हुवेम वाजसातये

6.57.2 सोममन्य उपासदत्पातवे चम्वोः सुतम् ।
करम्भमन्य इच्छति

6.57.3 अजा अन्यस्य वह्नयो हरी अन्यस्य सम्भृता ।
ताभ्यां वृत्राणि जिघ्नते

6.57.4 यदिन्द्रो अनयद्रितो महीरपो वृषन्तमः ।
तत्र पूषाभवत्सचा

6.57.5 तां पूष्णः सुमतिं वयं वृक्षस्य प्र वयामिव ।
इन्द्रस्य चा रभामहे

6.57.6 उत्पूषणं युवामहेऽभीशूँरिव सारथिः ।
मह्या इन्द्रं स्वस्तये

सूक्तम् ६.५८
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. पूषा। त्रिष्टुप्, २ जगती।

6.58.1 शुक्रं ते अन्यद्यजतं ते अन्यद्विषुरूपे अहनी द्यौरिवासि ।
विश्वा हि माया अवसि स्वधावो भद्रा ते पूषन्निह रातिरस्तु

6.58.2 अजाश्वः पशुपा वाजपस्त्यो धियंजिन्वो भुवने विश्वे अर्पितः ।
अष्ट्रां पूषा शिथिरामुद्वरीवृजत्संचक्षाणो भुवना देव ईयते

6.58.3 यास्ते पूषन्नावो अन्तः समुद्रे हिरण्ययीरन्तरिक्षे चरन्ति ।
ताभिर्यासि दूत्यां सूर्यस्य कामेन कृत श्रव इच्छमानः

6.58.4 पूषा सुबन्धुर्दिव आ पृथिव्या इळस्पतिर्मघवा दस्मवर्चाः ।
यं देवासो अददुः सूर्यायै कामेन कृतं तवसं स्वञ्चम्

सूक्तम् ६.५९
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। बृहती, ७-१० अनुष्टुप्।

6.59.1 प्र नु वोचा सुतेषु वां वीर्या यानि चक्रथुः ।
हतासो वां पितरो देवशत्रव इन्द्राग्नी जीवथो युवम्

6.59.2 बळित्था महिमा वामिन्द्राग्नी पनिष्ठ आ ।
समानो वां जनिता भ्रातरा युवं यमाविहेहमातरा

6.59.3 ओकिवांसा सुते सचाँ अश्वा सप्ती इवादने ।
इन्द्रा न्वग्नी अवसेह वज्रिणा वयं देवा हवामहे

6.59.4 य इन्द्राग्नी सुतेषु वां स्तवत्तेष्वृतावृधा ।
जोषवाकं वदतः पज्रहोषिणा न देवा भसथश्चन

6.59.5 इन्द्राग्नी को अस्य वां देवौ मर्तश्चिकेतति ।
विषूचो अश्वान्युयुजान ईयत एकः समान आ रथे

6.59.6 इन्द्राग्नी अपादियं पूर्वागात्पद्वतीभ्यः ।
हित्वी शिरो जिह्वया वावदच्चरत्त्रिंशत्पदा न्यक्रमीत्

6.59.7 इन्द्राग्नी आ हि तन्वते नरो धन्वानि बाह्वोः ।
मा नो अस्मिन्महाधने परा वर्क्तं गविष्टिषु

6.59.8 इन्द्राग्नी तपन्ति माघा अर्यो अरातयः ।
अप द्वेषांस्या कृतं युयुतं सूर्यादधि

6.59.9 इन्द्राग्नी युवोरपि वसु दिव्यानि पार्थिवा ।
आ न इह प्र यच्छतं रयिं विश्वायुपोषसम्

6.59.10 इन्द्राग्नी उक्थवाहसा स्तोमेभिर्हवनश्रुता ।
विश्वाभिर्गीर्भिरा गतमस्य सोमस्य पीतये

सूक्तम् ६.६०
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। गायत्री, १-३,१३ त्रिष्टुप्, १४ बृहती, १५ अनुष्टुप्

6.60.1 श्नथद्वृत्रमुत सनोति वाजमिन्द्रा यो अग्नी सहुरी सपर्यात् ।
इरज्यन्ता वसव्यस्य भूरेः सहस्तमा सहसा वाजयन्ता

6.60.2 ता योधिष्टमभि गा इन्द्र नूनमपः स्वरुषसो अग्न ऊळ्हाः ।
दिशः स्वरुषस इन्द्र चित्रा अपो गा अग्ने युवसे नियुत्वान्

6.60.3 आ वृत्रहणा वृत्रहभिः शुष्मैरिन्द्र यातं नमोभिरग्ने अर्वाक् ।
युवं राधोभिरकवेभिरिन्द्राग्ने अस्मे भवतमुत्तमेभिः

6.60.4 ता हुवे ययोरिदं पप्ने विश्वं पुरा कृतम् ।
इन्द्राग्नी न मर्धतः

6.60.5 उग्रा विघनिना मृध इन्द्राग्नी हवामहे ।
ता नो मृळात ईदृशे

6.60.6 हतो वृत्राण्यार्या हतो दासानि सत्पती ।
हतो विश्वा अप द्विषः

6.60.7 इन्द्राग्नी युवामिमेऽभि स्तोमा अनूषत ।
पिबतं शम्भुवा सुतम्

6.60.8 या वां सन्ति पुरुस्पृहो नियुतो दाशुषे नरा ।
इन्द्राग्नी ताभिरा गतम्

6.60.9 ताभिरा गच्छतं नरोपेदं सवनं सुतम् ।
इन्द्राग्नी सोमपीतये

6.60.10 तमीळिष्व यो अर्चिषा वना विश्वा परिष्वजत् ।
कृष्णा कृणोति जिह्वया

6.60.11 य इद्ध आविवासति सुम्नमिन्द्रस्य मर्त्यः ।
द्युम्नाय सुतरा अपः

6.60.12 ता नो वाजवतीरिष आशून्पिपृतमर्वतः ।
इन्द्रमग्निं च वोळ्हवे

6.60.13 उभा वामिन्द्राग्नी आहुवध्या उभा राधसः सह मादयध्यै ।
उभा दाताराविषां रयीणामुभा वाजस्य सातये हुवे वाम्

6.60.14 आ नो गव्येभिरश्व्यैर्वसव्यैरुप गच्छतम् ।
सखायौ देवौ सख्याय शम्भुवेन्द्राग्नी ता हवामहे

6.60.15 इन्द्राग्नी शृणुतं हवं यजमानस्य सुन्वतः ।
वीतं हव्यान्या गतं पिबतं सोम्यं मधु

सूक्तम् ६.६१
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. सरस्वती। गायत्री, १-३, १३ जगती, १४ त्रिष्टुप् ।

6.61.1 इयमददाद्रभसमृणच्युतं दिवोदासं वध्र्यश्वाय दाशुषे ।
या शश्वन्तमाचखादावसं पणिं ता ते दात्राणि तविषा सरस्वति

6.61.2 इयं शुष्मेभिर्बिसखा इवारुजत्सानु गिरीणां तविषेभिरूर्मिभिः ।
पारावतघ्नीमवसे सुवृक्तिभिः सरस्वतीमा विवासेम धीतिभिः

6.61.3 सरस्वति देवनिदो नि बर्हय प्रजां विश्वस्य बृसयस्य मायिनः ।
उत क्षितिभ्योऽवनीरविन्दो विषमेभ्यो अस्रवो वाजिनीवति

6.61.4 प्र णो देवी सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती ।
धीनामवित्र्यवतु

6.61.5 यस्त्वा देवि सरस्वत्युपब्रूते धने हिते ।
इन्द्रं न वृत्रतूर्ये

6.61.6 त्वं देवि सरस्वत्यवा वाजेषु वाजिनि ।
रदा पूषेव नः सनिम्

6.61.7 उत स्या नः सरस्वती घोरा हिरण्यवर्तनिः ।
वृत्रघ्नी वष्टि सुष्टुतिम्

6.61.8 यस्या अनन्तो अह्रुतस्त्वेषश्चरिष्णुरर्णवः ।
अमश्चरति रोरुवत्

6.61.9 सा नो विश्वा अति द्विषः स्वसॄरन्या ऋतावरी ।
अतन्नहेव सूर्यः

6.61.10 उत नः प्रिया प्रियासु सप्तस्वसा सुजुष्टा ।
सरस्वती स्तोम्या भूत्

6.61.11 आपप्रुषी पार्थिवान्युरु रजो अन्तरिक्षम् ।
सरस्वती निदस्पातु

6.61.12 त्रिषधस्था सप्तधातुः पञ्च जाता वर्धयन्ती ।
वाजेवाजे हव्या भूत्

6.61.13 प्र या महिम्ना महिनासु चेकिते द्युम्नेभिरन्या अपसामपस्तमा ।
रथ इव बृहती विभ्वने कृतोपस्तुत्या चिकितुषा सरस्वती

6.61.14 सरस्वत्यभि नो नेषि वस्यो माप स्फरीः पयसा मा न आ धक् ।
जुषस्व नः सख्या वेश्या च मा त्वत्क्षेत्राण्यरणानि गन्म

सूक्तम् ६.६२
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप् ।

6.62.1 स्तुषे नरा दिवो अस्य प्रसन्ताश्विना हुवे जरमाणो अर्कैः ।
या सद्य उस्रा व्युषि ज्मो अन्तान्युयूषतः पर्युरू वरांसि

6.62.2 ता यज्ञमा शुचिभिश्चक्रमाणा रथस्य भानुं रुरुचू रजोभिः ।
पुरू वरांस्यमिता मिमानापो धन्वान्यति याथो अज्रान्

6.62.3 ता ह त्यद्वर्तिर्यदरध्रमुग्रेत्था धिय ऊहथुः शश्वदश्वैः ।
मनोजवेभिरिषिरैः शयध्यै परि व्यथिर्दाशुषो मर्त्यस्य

6.62.4 ता नव्यसो जरमाणस्य मन्मोप भूषतो युयुजानसप्ती ।
शुभं पृक्षमिषमूर्जं वहन्ता होता यक्षत्प्रत्नो अध्रुग्युवाना

6.62.5 ता वल्गू दस्रा पुरुशाकतमा प्रत्ना नव्यसा वचसा विवासे ।
या शंसते स्तुवते शम्भविष्ठा बभूवतुर्गृणते चित्रराती

6.62.6 ता भुज्युं विभिरद्भ्यः समुद्रात्तुग्रस्य सूनुमूहथू रजोभिः ।
अरेणुभिर्योजनेभिर्भुजन्ता पतत्रिभिरर्णसो निरुपस्थात्

6.62.7 वि जयुषा रथ्या यातमद्रिं श्रुतं हवं वृषणा वध्रिमत्याः ।
दशस्यन्ता शयवे पिप्यथुर्गामिति च्यवाना सुमतिं भुरण्यू

6.62.8 यद्रोदसी प्रदिवो अस्ति भूमा हेळो देवानामुत मर्त्यत्रा ।
तदादित्या वसवो रुद्रियासो रक्षोयुजे तपुरघं दधात

6.62.9 य ईं राजानावृतुथा विदधद्रजसो मित्रो वरुणश्चिकेतत् ।
गम्भीराय रक्षसे हेतिमस्य द्रोघाय चिद्वचस आनवाय

6.62.10 अन्तरैश्चक्रैस्तनयाय वर्तिर्द्युमता यातं नृवता रथेन ।
सनुत्येन त्यजसा मर्त्यस्य वनुष्यतामपि शीर्षा ववृक्तम्

6.62.11 आ परमाभिरुत मध्यमाभिर्नियुद्भिर्यातमवमाभिरर्वाक् ।
दृळ्हस्य चिद्गोमतो वि व्रजस्य दुरो वर्तं गृणते चित्रराती

सूक्तम् ६.६३
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्, १ विराट्, ११ एकपदा त्रिष्टुप्।

6.63.1 क्व त्या वल्गू पुरुहूताद्य दूतो न स्तोमोऽविदन्नमस्वान् ।
आ यो अर्वाङ्नासत्या ववर्त प्रेष्ठा ह्यसथो अस्य मन्मन्

6.63.2 अरं मे गन्तं हवनायास्मै गृणाना यथा पिबाथो अन्धः ।
परि ह त्यद्वर्तिर्याथो रिषो न यत्परो नान्तरस्तुतुर्यात्

6.63.3 अकारि वामन्धसो वरीमन्नस्तारि बर्हिः सुप्रायणतमम् ।
उत्तानहस्तो युवयुर्ववन्दा वां नक्षन्तो अद्रय आञ्जन्

6.63.4 ऊर्ध्वो वामग्निरध्वरेष्वस्थात्प्र रातिरेति जूर्णिनी घृताची ।
प्र होता गूर्तमना उराणोऽयुक्त यो नासत्या हवीमन्

6.63.5 अधि श्रिये दुहिता सूर्यस्य रथं तस्थौ पुरुभुजा शतोतिम् ।
प्र मायाभिर्मायिना भूतमत्र नरा नृतू जनिमन्यज्ञियानाम्

6.63.6 युवं श्रीभिर्दर्शताभिराभिः शुभे पुष्टिमूहथुः सूर्यायाः ।
प्र वां वयो वपुषेऽनु पप्तन्नक्षद्वाणी सुष्टुता धिष्ण्या वाम्

6.63.7 आ वां वयोऽश्वासो वहिष्ठा अभि प्रयो नासत्या वहन्तु ।
प्र वां रथो मनोजवा असर्जीषः पृक्ष इषिधो अनु पूर्वीः

6.63.8 पुरु हि वां पुरुभुजा देष्णं धेनुं न इषं पिन्वतमसक्राम् ।
स्तुतश्च वां माध्वी सुष्टुतिश्च रसाश्च ये वामनु रातिमग्मन्

6.63.9 उत म ऋज्रे पुरयस्य रघ्वी सुमीळ्हे शतं पेरुके च पक्वा ।
शाण्डो दाद्धिरणिनः स्मद्दिष्टीन्दश वशासो अभिषाच ऋष्वान्

6.63.10 सं वां शता नासत्या सहस्राश्वानां पुरुपन्था गिरे दात् ।
भरद्वाजाय वीर नू गिरे दाद्धता रक्षांसि पुरुदंससा स्युः

6.63.11 आ वां सुम्ने वरिमन्सूरिभिः ष्याम्

सूक्तम् ६.६४
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। त्रिष्टुप्।

6.64.1 उदु श्रिय उषसो रोचमाना अस्थुरपां नोर्मयो रुशन्तः ।
कृणोति विश्वा सुपथा सुगान्यभूदु वस्वी दक्षिणा मघोनी

6.64.2 भद्रा ददृक्ष उर्विया वि भास्युत्ते शोचिर्भानवो द्यामपप्तन् ।
आविर्वक्षः कृणुषे शुम्भमानोषो देवि रोचमाना महोभिः

6.64.3 वहन्ति सीमरुणासो रुशन्तो गावः सुभगामुर्विया प्रथानाम् ।
अपेजते शूरो अस्तेव शत्रून्बाधते तमो अजिरो न वोळ्हा

6.64.4 सुगोत ते सुपथा पर्वतेष्ववाते अपस्तरसि स्वभानो ।
सा न आ वह पृथुयामन्नृष्वे रयिं दिवो दुहितरिषयध्यै

6.64.5 सा वह योक्षभिरवातोषो वरं वहसि जोषमनु ।
त्वं दिवो दुहितर्या ह देवी पूर्वहूतौ मंहना दर्शता भूः

6.64.6 उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ ।
अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय

सूक्तम् ६.६५
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। त्रिष्टुप्।

6.65.1 एषा स्या नो दुहिता दिवोजाः क्षितीरुच्छन्ती मानुषीरजीगः ।
या भानुना रुशता राम्यास्वज्ञायि तिरस्तमसश्चिदक्तून्

6.65.2 वि तद्ययुररुणयुग्भिरश्वैश्चित्रं भान्त्युषसश्चन्द्ररथाः ।
अग्रं यज्ञस्य बृहतो नयन्तीर्वि ता बाधन्ते तम ऊर्म्यायाः

6.65.3 श्रवो वाजमिषमूर्जं वहन्तीर्नि दाशुष उषसो मर्त्याय ।
मघोनीर्वीरवत्पत्यमाना अवो धात विधते रत्नमद्य

6.65.4 इदा हि वो विधते रत्नमस्तीदा वीराय दाशुष उषासः ।
इदा विप्राय जरते यदुक्था नि ष्म मावते वहथा पुरा चित्

6.65.5 इदा हि त उषो अद्रिसानो गोत्रा गवामङ्गिरसो गृणन्ति ।
व्यर्केण बिभिदुर्ब्रह्मणा च सत्या नृणामभवद्देवहूतिः

6.65.6 उच्छा दिवो दुहितः प्रत्नवन्नो भरद्वाजवद्विधते मघोनि ।
सुवीरं रयिं गृणते रिरीह्युरुगायमधि धेहि श्रवो नः

सूक्तम् ६.६६
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। त्रिष्टुप्।

6.66.1 वपुर्नु तच्चिकितुषे चिदस्तु समानं नाम धेनु पत्यमानम् ।
मर्तेष्वन्यद्दोहसे पीपाय सकृच्छुक्रं दुदुहे पृश्निरूधः

6.66.2 ये अग्नयो न शोशुचन्निधाना द्विर्यत्त्रिर्मरुतो वावृधन्त ।
अरेणवो हिरण्ययास एषां साकं नृम्णैः पौंस्येभिश्च भूवन्

6.66.3 रुद्रस्य ये मीळ्हुषः सन्ति पुत्रा याँश्चो नु दाधृविर्भरध्यै ।
विदे हि माता महो मही षा सेत्पृश्निः सुभ्वे गर्भमाधात्

6.66.4 न य ईषन्ते जनुषोऽया न्वन्तः सन्तोऽवद्यानि पुनानाः ।
निर्यद्दुह्रे शुचयोऽनु जोषमनु श्रिया तन्वमुक्षमाणाः

6.66.5 मक्षू न येषु दोहसे चिदया आ नाम धृष्णु मारुतं दधानाः ।
न ये स्तौना अयासो मह्ना नू चित्सुदानुरव यासदुग्रान्

6.66.6 त इदुग्राः शवसा धृष्णुषेणा उभे युजन्त रोदसी सुमेके ।
अध स्मैषु रोदसी स्वशोचिरामवत्सु तस्थौ न रोकः

6.66.7 अनेनो वो मरुतो यामो अस्त्वनश्वश्चिद्यमजत्यरथीः ।
अनवसो अनभीशू रजस्तूर्वि रोदसी पथ्या याति साधन्

6.66.8 नास्य वर्ता न तरुता न्वस्ति मरुतो यमवथ वाजसातौ ।
तोके वा गोषु तनये यमप्सु स व्रजं दर्ता पार्ये अध द्योः

6.66.9 प्र चित्रमर्कं गृणते तुराय मारुताय स्वतवसे भरध्वम् ।
ये सहांसि सहसा सहन्ते रेजते अग्ने पृथिवी मखेभ्यः

6.66.10 त्विषीमन्तो अध्वरस्येव दिद्युत्तृषुच्यवसो जुह्वो नाग्नेः ।
अर्चत्रयो धुनयो न वीरा भ्राजज्जन्मानो मरुतो अधृष्टाः

6.66.11 तं वृधन्तं मारुतं भ्राजदृष्टिं रुद्रस्य सूनुं हवसा विवासे ।
दिवः शर्धाय शुचयो मनीषा गिरयो नाप उग्रा अस्पृध्रन्

सूक्तम् ६.६७
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। त्रिष्टुप्

6.67.1 विश्वेषां वः सतां ज्येष्ठतमा गीर्भिर्मित्रावरुणा वावृधध्यै ।
सं या रश्मेव यमतुर्यमिष्ठा द्वा जनाँ असमा बाहुभिः स्वैः

6.67.2 इयं मद्वां प्र स्तृणीते मनीषोप प्रिया नमसा बर्हिरच्छ ।
यन्तं नो मित्रावरुणावधृष्टं छर्दिर्यद्वां वरूथ्यं सुदानू

6.67.3 आ यातं मित्रावरुणा सुशस्त्युप प्रिया नमसा हूयमाना ।
सं यावप्नस्थो अपसेव जनाञ्छ्रुधीयतश्चिद्यतथो महित्वा

6.67.4 अश्वा न या वाजिना पूतबन्धू ऋता यद्गर्भमदितिर्भरध्यै ।
प्र या महि महान्ता जायमाना घोरा मर्ताय रिपवे नि दीधः

6.67.5 विश्वे यद्वां मंहना मन्दमानाः क्षत्रं देवासो अदधुः सजोषाः ।
परि यद्भूथो रोदसी चिदुर्वी सन्ति स्पशो अदब्धासो अमूराः

6.67.6 ता हि क्षत्रं धारयेथे अनु द्यून्दृंहेथे सानुमुपमादिव द्योः ।
दृळ्हो नक्षत्र उत विश्वदेवो भूमिमातान्द्यां धासिनायोः

6.67.7 ता विग्रं धैथे जठरं पृणध्या आ यत्सद्म सभृतयः पृणन्ति ।
न मृष्यन्ते युवतयोऽवाता वि यत्पयो विश्वजिन्वा भरन्ते

6.67.8 ता जिह्वया सदमेदं सुमेधा आ यद्वां सत्यो अरतिरृते भूत् ।
तद्वां महित्वं घृतान्नावस्तु युवं दाशुषे वि चयिष्टमंहः

6.67.9 प्र यद्वां मित्रावरुणा स्पूर्धन्प्रिया धाम युवधिता मिनन्ति ।
न ये देवास ओहसा न मर्ता अयज्ञसाचो अप्यो न पुत्राः

6.67.10 वि यद्वाचं कीस्तासो भरन्ते शंसन्ति के चिन्निविदो मनानाः ।
आद्वां ब्रवाम सत्यान्युक्था नकिर्देवेभिर्यतथो महित्वा

6.67.11 अवोरित्था वां छर्दिषो अभिष्टौ युवोर्मित्रावरुणावस्कृधोयु ।
अनु यद्गाव स्फुरानृजिप्यं धृष्णुं यद्रणे वृषणं युनजन्

सूक्तम् ६.६८

6.68.1 श्रुष्टी वां यज्ञ उद्यतः सजोषा मनुष्वद्वृक्तबर्हिषो यजध्यै ।
आ य इन्द्रावरुणाविषे अद्य महे सुम्नाय मह आववर्तत्

6.68.2 ता हि श्रेष्ठा देवताता तुजा शूराणां शविष्ठा ता हि भूतम् ।
मघोनां मंहिष्ठा तुविशुष्म ऋतेन वृत्रतुरा सर्वसेना

6.68.3 ता गृणीहि नमस्येभिः शूषैः सुम्नेभिरिन्द्रावरुणा चकाना ।
वज्रेणान्यः शवसा हन्ति वृत्रं सिषक्त्यन्यो वृजनेषु विप्रः

6.68.4 ग्नाश्च यन्नरश्च वावृधन्त विश्वे देवासो नरां स्वगूर्ताः ।
प्रैभ्य इन्द्रावरुणा महित्वा द्यौश्च पृथिवि भूतमुर्वी

6.68.5 स इत्सुदानुः स्ववाँ ऋतावेन्द्रा यो वां वरुण दाशति त्मन् ।
इषा स द्विषस्तरेद्दास्वान्वंसद्रयिं रयिवतश्च जनान्

6.68.6 यं युवं दाश्वध्वराय देवा रयिं धत्थो वसुमन्तं पुरुक्षुम् ।
अस्मे स इन्द्रावरुणावपि ष्यात्प्र यो भनक्ति वनुषामशस्तीः

6.68.7 उत नः सुत्रात्रो देवगोपाः सूरिभ्य इन्द्रावरुणा रयिः ष्यात् ।
येषां शुष्मः पृतनासु साह्वान्प्र सद्यो द्युम्ना तिरते ततुरिः

6.68.8 नू न इन्द्रावरुणा गृणाना पृङ्क्तं रयिं सौश्रवसाय देवा ।
इत्था गृणन्तो महिनस्य शर्धोऽपो न नावा दुरिता तरेम

6.68.9 प्र सम्राजे बृहते मन्म नु प्रियमर्च देवाय वरुणाय सप्रथः ।
अयं य उर्वी महिना महिव्रतः क्रत्वा विभात्यजरो न शोचिषा

6.68.10 इन्द्रावरुणा सुतपाविमं सुतं सोमं पिबतं मद्यं धृतव्रता ।
युवो रथो अध्वरं देववीतये प्रति स्वसरमुप याति पीतये

6.68.11 इन्द्रावरुणा मधुमत्तमस्य वृष्णः सोमस्य वृषणा वृषेथाम् ।
इदं वामन्धः परिषिक्तमस्मे आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयेथाम्

सूक्तम् ६.६९
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राविष्णू। त्रिष्टुप्

6.69.1 सं वां कर्मणा समिषा हिनोमीन्द्राविष्णू अपसस्पारे अस्य ।
जुषेथां यज्ञं द्रविणं च धत्तमरिष्टैर्नः पथिभिः पारयन्ता

6.69.2 या विश्वासां जनितारा मतीनामिन्द्राविष्णू कलशा सोमधाना ।
प्र वां गिरः शस्यमाना अवन्तु प्र स्तोमासो गीयमानासो अर्कैः

6.69.3 इन्द्राविष्णू मदपती मदानामा सोमं यातं द्रविणो दधाना ।
सं वामञ्जन्त्वक्तुभिर्मतीनां सं स्तोमासः शस्यमानास उक्थैः

6.69.4 आ वामश्वासो अभिमातिषाह इन्द्राविष्णू सधमादो वहन्तु ।
जुषेथां विश्वा हवना मतीनामुप ब्रह्माणि शृणुतं गिरो मे

6.69.5 इन्द्राविष्णू तत्पनयाय्यं वां सोमस्य मद उरु चक्रमाथे ।
अकृणुतमन्तरिक्षं वरीयोऽप्रथतं जीवसे नो रजांसि

6.69.6 इन्द्राविष्णू हविषा वावृधानाग्राद्वाना नमसा रातहव्या ।
घृतासुती द्रविणं धत्तमस्मे समुद्र स्थः कलशः सोमधानः

6.69.7 इन्द्राविष्णू पिबतं मध्वो अस्य सोमस्य दस्रा जठरं पृणेथाम् ।
आ वामन्धांसि मदिराण्यग्मन्नुप ब्रह्माणि शृणुतं हवं मे

6.69.8 उभा जिग्यथुर्न परा जयेथे न परा जिग्ये कतरश्चनैनोः ।
इन्द्रश्च विष्णो यदपस्पृधेथां त्रेधा सहस्रं वि तदैरयेथाम्

सूक्तम् ६.७०
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. द्यावापृथिवी। जगती।

6.70.1 घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा ।
द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा

6.70.2 असश्चन्ती भूरिधारे पयस्वती घृतं दुहाते सुकृते शुचिव्रते ।
राजन्ती अस्य भुवनस्य रोदसी अस्मे रेतः सिञ्चतं यन्मनुर्हितम्

6.70.3 यो वामृजवे क्रमणाय रोदसी मर्तो ददाश धिषणे स साधति ।
प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्परि युवोः सिक्ता विषुरूपाणि सव्रता

6.70.4 घृतेन द्यावापृथिवी अभीवृते घृतश्रिया घृतपृचा घृतावृधा ।
उर्वी पृथ्वी होतृवूर्ये पुरोहिते ते इद्विप्रा ईळते सुम्नमिष्टये

6.70.5 मधु नो द्यावापृथिवी मिमिक्षतां मधुश्चुता मधुदुघे मधुव्रते ।
दधाने यज्ञं द्रविणं च देवता महि श्रवो वाजमस्मे सुवीर्यम्

6.70.6 ऊर्जं नो द्यौश्च पृथिवी च पिन्वतां पिता माता विश्वविदा सुदंससा ।
संरराणे रोदसी विश्वशम्भुवा सनिं वाजं रयिमस्मे समिन्वताम्

सूक्तम् ६.७१
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. सविता। जगती, ४-६ त्रिष्टुप् ।

6.71.1 उदु ष्य देवः सविता हिरण्यया बाहू अयंस्त सवनाय सुक्रतुः ।
घृतेन पाणी अभि प्रुष्णुते मखो युवा सुदक्षो रजसो विधर्मणि

6.71.2 देवस्य वयं सवितुः सवीमनि श्रेष्ठे स्याम वसुनश्च दावने ।
यो विश्वस्य द्विपदो यश्चतुष्पदो निवेशने प्रसवे चासि भूमनः

6.71.3 अदब्धेभिः सवितः पायुभिष्ट्वं शिवेभिरद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत

6.71.4 उदु ष्य देवः सविता दमूना हिरण्यपाणिः प्रतिदोषमस्थात् ।
अयोहनुर्यजतो मन्द्रजिह्व आ दाशुषे सुवति भूरि वामम्

6.71.5 उदू अयाँ उपवक्तेव बाहू हिरण्यया सविता सुप्रतीका ।
दिवो रोहांस्यरुहत्पृथिव्या अरीरमत्पतयत्कच्चिदभ्वम्

6.71.6 वाममद्य सवितर्वाममु श्वो दिवेदिवे वाममस्मभ्यं सावीः ।
वामस्य हि क्षयस्य देव भूरेरया धिया वामभाजः स्याम

सूक्तम् ६.७२
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रासोमौ। त्रिष्टुप् ।

6.72.1 इन्द्रासोमा महि तद्वां महित्वं युवं महानि प्रथमानि चक्रथुः ।
युवं सूर्यं विविदथुर्युवं स्वर्विश्वा तमांस्यहतं निदश्च

6.72.2 इन्द्रासोमा वासयथ उषासमुत्सूर्यं नयथो ज्योतिषा सह ।
उप द्यां स्कम्भथु स्कम्भनेनाप्रथतं पृथिवीं मातरं वि

6.72.3 इन्द्रासोमावहिमपः परिष्ठां हथो वृत्रमनु वां द्यौरमन्यत ।
प्रार्णांस्यैरयतं नदीनामा समुद्राणि पप्रथुः पुरूणि

6.72.4 इन्द्रासोमा पक्वमामास्वन्तर्नि गवामिद्दधथुर्वक्षणासु ।
जगृभथुरनपिनद्धमासु रुशच्चित्रासु जगतीष्वन्तः

6.72.5 इन्द्रासोमा युवमङ्ग तरुत्रमपत्यसाचं श्रुत्यं रराथे ।
युवं शुष्मं नर्यं चर्षणिभ्यः सं विव्यथुः पृतनाषाहमुग्रा

सूक्तम् ६.७३
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. बृहस्पतिः। त्रिष्टुप्।

6.73.1 यो अद्रिभित्प्रथमजा ऋतावा बृहस्पतिराङ्गिरसो हविष्मान् ।
द्विबर्हज्मा प्राघर्मसत्पिता न आ रोदसी वृषभो रोरवीति

6.73.2 जनाय चिद्य ईवत उ लोकं बृहस्पतिर्देवहूतौ चकार ।
घ्नन्वृत्राणि वि पुरो दर्दरीति जयञ्छत्रूँरमित्रान्पृत्सु साहन्

6.73.3 बृहस्पतिः समजयद्वसूनि महो व्रजान्गोमतो देव एषः ।
अपः सिषासन्स्वरप्रतीतो बृहस्पतिर्हन्त्यमित्रमर्कैः

सूक्तम् ६.७४
ऋषिः: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. सोमारुद्रौ। त्रिष्टुप्।

6.74.1 सोमारुद्रा धारयेथामसुर्यं प्र वामिष्टयोऽरमश्नुवन्तु ।
दमेदमे सप्त रत्ना दधाना शं नो भूतं द्विपदे शं चतुष्पदे

6.74.2 सोमारुद्रा वि वृहतं विषूचीममीवा या नो गयमाविवेश ।
आरे बाधेथां निरृतिं पराचैरस्मे भद्रा सौश्रवसानि सन्तु

6.74.3 सोमारुद्रा युवमेतान्यस्मे विश्वा तनूषु भेषजानि धत्तम् ।
अव स्यतं मुञ्चतं यन्नो अस्ति तनूषु बद्धं कृतमेनो अस्मत्

6.74.4 तिग्मायुधौ तिग्महेती सुशेवौ सोमारुद्राविह सु मृळतं नः ।
प्र नो मुञ्चतं वरुणस्य पाशाद्गोपायतं नः सुमनस्यमाना

सूक्तम् ६.७५
ऋषिः: पायुर्भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: (संग्रामाशिषः) १ वर्म, २ धनुः, ३ ज्या, ४ आर्त्नी, ५ इषुधिः, ६ (पूर्वार्धः) सारथिः, ६ (उत्तरार्धः) रश्मयः, ७ अश्वाः, ८ रथः,९ रथगोपाः, १० ब्राह्मण-पितृ-सोम-द्यावापृथिवी-पूषाणः, ११-१२, १५-१६ इषवः, १३ प्रतोदः, १४ हस्तघ्नः, १७ युद्धभूमि-कवच-ब्रह्मणस्पत्यादयः, १८ वर्म-सोम-वरुणाः, १९ देवब्रह्माणि। त्रिष्टुप्, ६,१० जगती, १२, १३, १५, १६, १९ अनुष्टुप्, १७ पङ्क्तिः

6.75.1 जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद्वर्मी याति समदामुपस्थे ।
अनाविद्धया तन्वा जय त्वं स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु

6.75.2 धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम ।
धनुः शत्रोरपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम

6.75.3 वक्ष्यन्तीवेदा गनीगन्ति कर्णं प्रियं सखायं परिषस्वजाना ।
योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वञ्ज्या इयं समने पारयन्ती

6.75.4 ते आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृतामुपस्थे ।
अप शत्रून्विध्यतां संविदाने आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती अमित्रान्

6.75.5 बह्वीनां पिता बहुरस्य पुत्रश्चिश्चा कृणोति समनावगत्य ।
इषुधिः सङ्काः पृतनाश्च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः

6.75.6 रथे तिष्ठन्नयति वाजिनः पुरो यत्रयत्र कामयते सुषारथिः ।
अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चादनु यच्छन्ति रश्मयः

6.75.7 तीव्रान्घोषान्कृण्वते वृषपाणयोऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः ।
अवक्रामन्तः प्रपदैरमित्रान्क्षिणन्ति शत्रूँरनपव्ययन्तः

6.75.8 रथवाहनं हविरस्य नाम यत्रायुधं निहितमस्य वर्म ।
तत्रा रथमुप शग्मं सदेम विश्वाहा वयं सुमनस्यमानाः

6.75.9 स्वादुषंसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः ।
चित्रसेना इषुबला अमृध्राः सतोवीरा उरवो व्रातसाहाः

6.75.10 ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी अनेहसा ।
पूषा नः पातु दुरितादृतावृधो रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत

6.75.11 सुपर्णं वस्ते मृगो अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता ।
यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यमिषवः शर्म यंसन्

6.75.12 ऋजीते परि वृङ्धि नोऽश्मा भवतु नस्तनूः ।
सोमो अधि ब्रवीतु नोऽदितिः शर्म यच्छतु

6.75.13 आ जङ्घन्ति सान्वेषां जघनाँ उप जिघ्नते ।
अश्वाजनि प्रचेतसोऽश्वान्समत्सु चोदय

6.75.14 अहिरिव भोगैः पर्येति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः ।
हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान्पुमान्पुमांसं परि पातु विश्वतः

6.75.15 आलाक्ता या रुरुशीर्ष्ण्यथो यस्या अयो मुखम् ।
इदं पर्जन्यरेतस इष्वै देव्यै बृहन्नमः

6.75.16 अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसंशिते ।
गच्छामित्रान्प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच्छिषः

6.75.17 यत्र बाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव ।
तत्रा नो ब्रह्मणस्पतिरदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु

6.75.18 मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु

6.75.19 यो नः स्वो अरणो यश्च निष्ट्यो जिघांसति ।
देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह्म वर्म ममान्तरम्

### Mandala 7

सूक्तम् ७.१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः।विराट्, १९-२५ त्रिष्टुप्।

7.1.1 अग्निं नरो दीधितिभिररण्योर्हस्तच्युती जनयन्त प्रशस्तम् ।
दूरेदृशं गृहपतिमथर्युम्

7.1.2 तमग्निमस्ते वसवो न्यृण्वन्सुप्रतिचक्षमवसे कुतश्चित् ।
दक्षाय्यो यो दम आस नित्यः

7.1.3 प्रेद्धो अग्ने दीदिहि पुरो नोऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ ।
त्वां शश्वन्त उप यन्ति वाजाः

7.1.4 प्र ते अग्नयोऽग्निभ्यो वरं निः सुवीरासः शोशुचन्त द्युमन्तः ।
यत्रा नरः समासते सुजाताः

7.1.5 दा नो अग्ने धिया रयिं सुवीरं स्वपत्यं सहस्य प्रशस्तम् ।
न यं यावा तरति यातुमावान्

7.1.6 उप यमेति युवतिः सुदक्षं दोषा वस्तोर्हविष्मती घृताची ।
उप स्वैनमरमतिर्वसूयुः

7.1.7 विश्वा अग्नेऽप दहारातीर्येभिस्तपोभिरदहो जरूथम् ।
प्र निस्वरं चातयस्वामीवाम्

7.1.8 आ यस्ते अग्न इधते अनीकं वसिष्ठ शुक्र दीदिवः पावक ।
उतो न एभि स्तवथैरिह स्याः

7.1.9 वि ये ते अग्ने भेजिरे अनीकं मर्ता नरः पित्र्यासः पुरुत्रा ।
उतो न एभिः सुमना इह स्याः

7.1.10 इमे नरो वृत्रहत्येषु शूरा विश्वा अदेवीरभि सन्तु मायाः ।
ये मे धियं पनयन्त प्रशस्ताम्

7.1.11 मा शूने अग्ने नि षदाम नृणां माशेषसोऽवीरता परि त्वा ।
प्रजावतीषु दुर्यासु दुर्य

7.1.12 यमश्वी नित्यमुपयाति यज्ञं प्रजावन्तं स्वपत्यं क्षयं नः ।
स्वजन्मना शेषसा वावृधानम्

7.1.13 पाहि नो अग्ने रक्षसो अजुष्टात्पाहि धूर्तेरररुषो अघायोः ।
त्वा युजा पृतनायूँरभि ष्याम्

7.1.14 सेदग्निरग्नीँरत्यस्त्वन्यान्यत्र वाजी तनयो वीळुपाणिः ।
सहस्रपाथा अक्षरा समेति

7.1.15 सेदग्निर्यो वनुष्यतो निपाति समेद्धारमंहस उरुष्यात् ।
सुजातासः परि चरन्ति वीराः

7.1.16 अयं सो अग्निराहुतः पुरुत्रा यमीशानः समिदिन्धे हविष्मान् ।
परि यमेत्यध्वरेषु होता

7.1.17 त्वे अग्न आहवनानि भूरीशानास आ जुहुयाम नित्या ।
उभा कृण्वन्तो वहतू मियेधे

7.1.18 इमो अग्ने वीततमानि हव्याजस्रो वक्षि देवतातिमच्छ ।
प्रति न ईं सुरभीणि व्यन्तु

7.1.19 मा नो अग्नेऽवीरते परा दा दुर्वाससेऽमतये मा नो अस्यै ।
मा नः क्षुधे मा रक्षस ऋतावो मा नो दमे मा वन आ जुहूर्थाः

7.1.20 नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः ।
रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

7.1.21 त्वमग्ने सुहवो रण्वसंदृक्सुदीती सूनो सहसो दिदीहि ।
मा त्वे सचा तनये नित्य आ धङ्मा वीरो अस्मन्नर्यो वि दासीत्

7.1.22 मा नो अग्ने दुर्भृतये सचैषु देवेद्धेष्वग्निषु प्र वोचः ।
मा ते अस्मान्दुर्मतयो भृमाच्चिद्देवस्य सूनो सहसो नशन्त

7.1.23 स मर्तो अग्ने स्वनीक रेवानमर्त्ये य आजुहोति हव्यम् ।
स देवता वसुवनिं दधाति यं सूरिरर्थी पृच्छमान एति

7.1.24 महो नो अग्ने सुवितस्य विद्वान्रयिं सूरिभ्य आ वहा बृहन्तम् ।
येन वयं सहसावन्मदेमाविक्षितास आयुषा सुवीराः

7.1.25 नू मे ब्रह्माण्यग्न उच्छशाधि त्वं देव मघवद्भ्यः सुषूदः ।
रातौ स्यामोभयास आ ते यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं(१इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ नराशंसः, ३ इळः, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः,६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ,                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               ८ तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतयः, ११ स्वाहाकृतयः। त्रिष्टुप्।

7.2.1 जुषस्व नः समिधमग्ने अद्य शोचा बृहद्यजतं धूममृण्वन् ।
उप स्पृश दिव्यं सानु स्तूपैः सं रश्मिभिस्ततनः सूर्यस्य

7.2.2 नराशंसस्य महिमानमेषामुप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः ।
ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा उभयानि हव्या

7.2.3 ईळेन्यं वो असुरं सुदक्षमन्तर्दूतं रोदसी सत्यवाचम् ।
मनुष्वदग्निं मनुना समिद्धं समध्वराय सदमिन्महेम

7.2.4 सपर्यवो भरमाणा अभिज्ञु प्र वृञ्जते नमसा बर्हिरग्नौ ।
आजुह्वाना घृतपृष्ठं पृषद्वदध्वर्यवो हविषा मर्जयध्वम्

7.2.5 स्वाध्यो वि दुरो देवयन्तोऽशिश्रयू रथयुर्देवताता ।
पूर्वी शिशुं न मातरा रिहाणे समग्रुवो न समनेष्वञ्जन्

7.2.6 उत योषणे दिव्ये मही न उषासानक्ता सुदुघेव धेनुः ।
बर्हिषदा पुरुहूते मघोनी आ यज्ञिये सुविताय श्रयेताम्

7.2.7 विप्रा यज्ञेषु मानुषेषु कारू मन्ये वां जातवेदसा यजध्यै ।
ऊर्ध्वं नो अध्वरं कृतं हवेषु ता देवेषु वनथो वार्याणि

7.2.8 आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः ।
सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु

7.2.9 तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व ।
यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः

7.2.10 वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति ।
सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद

7.2.11 आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः ।
बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम्

सूक्तम् ७.३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.3.1 अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतमध्वरे कृणुध्वम् ।
यो मर्त्येषु निध्रुविरृतावा तपुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः

7.3.2 प्रोथदश्वो न यवसेऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्व्यस्थात् ।
आदस्य वातो अनु वाति शोचिरध स्म ते व्रजनं कृष्णमस्ति

7.3.3 उद्यस्य ते नवजातस्य वृष्णोऽग्ने चरन्त्यजरा इधानाः ।
अच्छा द्यामरुषो धूम एति सं दूतो अग्न ईयसे हि देवान्

7.3.4 वि यस्य ते पृथिव्यां पाजो अश्रेत्तृषु यदन्ना समवृक्त जम्भैः ।
सेनेव सृष्टा प्रसितिष्ट एति यवं न दस्म जुह्वा विवेक्षि

7.3.5 तमिद्दोषा तमुषसि यविष्ठमग्निमत्यं न मर्जयन्त नरः ।
निशिशाना अतिथिमस्य योनौ दीदाय शोचिराहुतस्य वृष्णः

7.3.6 सुसंदृक्ते स्वनीक प्रतीकं वि यद्रुक्मो न रोचस उपाके ।
दिवो न ते तन्यतुरेति शुष्मश्चित्रो न सूरः प्रति चक्षि भानुम्

7.3.7 यथा वः स्वाहाग्नये दाशेम परीळाभिर्घृतवद्भिश्च हव्यैः ।
तेभिर्नो अग्ने अमितैर्महोभिः शतं पूर्भिरायसीभिर्नि पाहि

7.3.8 या वा ते सन्ति दाशुषे अधृष्टा गिरो वा याभिर्नृवतीरुरुष्याः ।
ताभिर्नः सूनो सहसो नि पाहि स्मत्सूरीञ्जरितॄञ्जातवेदः

7.3.9 निर्यत्पूतेव स्वधितिः शुचिर्गात्स्वया कृपा तन्वा रोचमानः ।
आ यो मात्रोरुशेन्यो जनिष्ट देवयज्याय सुक्रतुः पावकः

7.3.10 एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम ।
विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.4.1 प्र वः शुक्राय भानवे भरध्वं हव्यं मतिं चाग्नये सुपूतम् ।
यो दैव्यानि मानुषा जनूंष्यन्तर्विश्वानि विद्मना जिगाति

7.4.2 स गृत्सो अग्निस्तरुणश्चिदस्तु यतो यविष्ठो अजनिष्ट मातुः ।
सं यो वना युवते शुचिदन्भूरि चिदन्ना समिदत्ति सद्यः

7.4.3 अस्य देवस्य संसद्यनीके यं मर्तासः श्येतं जगृभ्रे ।
नि यो गृभं पौरुषेयीमुवोच दुरोकमग्निरायवे शुशोच

7.4.4 अयं कविरकविषु प्रचेता मर्तेष्वग्निरमृतो नि धायि ।
स मा नो अत्र जुहुरः सहस्वः सदा त्वे सुमनसः स्याम

7.4.5 आ यो योनिं देवकृतं ससाद क्रत्वा ह्यग्निरमृताँ अतारीत् ।
तमोषधीश्च वनिनश्च गर्भं भूमिश्च विश्वधायसं बिभर्ति

7.4.6 ईशे ह्यग्निरमृतस्य भूरेरीशे रायः सुवीर्यस्य दातोः ।
मा त्वा वयं सहसावन्नवीरा माप्सवः परि षदाम मादुवः

7.4.7 परिषद्यं ह्यरणस्य रेक्णो नित्यस्य रायः पतयः स्याम ।
न शेषो अग्ने अन्यजातमस्त्यचेतानस्य मा पथो वि दुक्षः

7.4.8 नहि ग्रभायारणः सुशेवोऽन्योदर्यो मनसा मन्तवा उ ।
अधा चिदोकः पुनरित्स एत्या नो वाज्यभीषाळेतु नव्यः

7.4.9 त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् ।
सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयि स्पृहयाय्यः सहस्री

7.4.10 एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम ।
विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। त्रिष्टुप्।

7.5.1 प्राग्नये तवसे भरध्वं गिरं दिवो अरतये पृथिव्याः ।
यो विश्वेषाममृतानामुपस्थे वैश्वानरो वावृधे जागृवद्भिः

7.5.2 पृष्टो दिवि धाय्यग्निः पृथिव्यां नेता सिन्धूनां वृषभ स्तियानाम् ।
स मानुषीरभि विशो वि भाति वैश्वानरो वावृधानो वरेण

7.5.3 त्वद्भिया विश आयन्नसिक्नीरसमना जहतीर्भोजनानि ।
वैश्वानर पूरवे शोशुचानः पुरो यदग्ने दरयन्नदीदेः

7.5.4 तव त्रिधातु पृथिवी उत द्यौर्वैश्वानर व्रतमग्ने सचन्त ।
त्वं भासा रोदसी आ ततन्थाजस्रेण शोचिषा शोशुचानः

7.5.5 त्वामग्ने हरितो वावशाना गिरः सचन्ते धुनयो घृताचीः ।
पतिं कृष्टीनां रथ्यं रयीणां वैश्वानरमुषसां केतुमह्नाम्

7.5.6 त्वे असुर्यं वसवो न्यृण्वन्क्रतुं हि ते मित्रमहो जुषन्त ।
त्वं दस्यूँरोकसो अग्न आज उरु ज्योतिर्जनयन्नार्याय

7.5.7 स जायमानः परमे व्योमन्वायुर्न पाथः परि पासि सद्यः ।
त्वं भुवना जनयन्नभि क्रन्नपत्याय जातवेदो दशस्यन्

7.5.8 तामग्ने अस्मे इषमेरयस्व वैश्वानर द्युमतीं जातवेदः ।
यया राधः पिन्वसि विश्ववार पृथु श्रवो दाशुषे मर्त्याय

7.5.9 तं नो अग्ने मघवद्भ्यः पुरुक्षुं रयिं नि वाजं श्रुत्यं युवस्व ।
वैश्वानर महि नः शर्म यच्छ रुद्रेभिरग्ने वसुभिः सजोषाः

सूक्तम् ७.६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। त्रिष्टुप्।

7.6.1 प्र सम्राजो असुरस्य प्रशस्तिं पुंसः कृष्टीनामनुमाद्यस्य ।
इन्द्रस्येव प्र तवसस्कृतानि वन्दे दारुं वन्दमानो विवक्मि

7.6.2 कविं केतुं धासिं भानुमद्रेर्हिन्वन्ति शं राज्यं रोदस्योः ।
पुरंदरस्य गीर्भिरा विवासेऽग्नेर्व्रतानि पूर्व्या महानि

7.6.3 न्यक्रतून्ग्रथिनो मृध्रवाचः पणीँरश्रद्धाँ अवृधाँ अयज्ञान् ।
प्रप्र तान्दस्यूँरग्निर्विवाय पूर्वश्चकारापराँ अयज्यून्

7.6.4 यो अपाचीने तमसि मदन्तीः प्राचीश्चकार नृतमः शचीभिः ।
तमीशानं वस्वो अग्निं गृणीषेऽनानतं दमयन्तं पृतन्यून्

7.6.5 यो देह्यो अनमयद्वधस्नैर्यो अर्यपत्नीरुषसश्चकार ।
स निरुध्या नहुषो यह्वो अग्निर्विशश्चक्रे बलिहृतः सहोभिः

7.6.6 यस्य शर्मन्नुप विश्वे जनास एवैस्तस्थुः सुमतिं भिक्षमाणाः ।
वैश्वानरो वरमा रोदस्योराग्निः ससाद पित्रोरुपस्थम्

7.6.7 आ देवो ददे बुध्न्या वसूनि वैश्वानर उदिता सूर्यस्य ।
आ समुद्रादवरादा परस्मादाग्निर्ददे दिव आ पृथिव्याः

सूक्तम् ७.७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.7.1 प्र वो देवं चित्सहसानमग्निमश्वं न वाजिनं हिषे नमोभिः ।
भवा नो दूतो अध्वरस्य विद्वान्त्मना देवेषु विविदे मितद्रुः

7.7.2 आ याह्यग्ने पथ्या अनु स्वा मन्द्रो देवानां सख्यं जुषाणः ।
आ सानु शुष्मैर्नदयन्पृथिव्या जम्भेभिर्विश्वमुशधग्वनानि

7.7.3 प्राचीनो यज्ञः सुधितं हि बर्हिः प्रीणीते अग्निरीळितो न होता ।
आ मातरा विश्ववारे हुवानो यतो यविष्ठ जज्ञिषे सुशेवः

7.7.4 सद्यो अध्वरे रथिरं जनन्त मानुषासो विचेतसो य एषाम् ।
विशामधायि विश्पतिर्दुरोणेऽग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा

7.7.5 असादि वृतो वह्निराजगन्वानग्निर्ब्रह्मा नृषदने विधर्ता ।
द्यौश्च यं पृथिवी वावृधाते आ यं होता यजति विश्ववारम्

7.7.6 एते द्युम्नेभिर्विश्वमातिरन्त मन्त्रं ये वारं नर्या अतक्षन् ।
प्र ये विशस्तिरन्त श्रोषमाणा आ ये मे अस्य दीधयन्नृतस्य

7.7.7 नू त्वामग्न ईमहे वसिष्ठा ईशानं सूनो सहसो वसूनाम् ।
इषं स्तोतृभ्यो मघवद्भ्य आनड्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.8.1 इन्धे राजा समर्यो नमोभिर्यस्य प्रतीकमाहुतं घृतेन ।
नरो हव्येभिरीळते सबाध आग्निरग्र उषसामशोचि

7.8.2 अयमु ष्य सुमहाँ अवेदि होता मन्द्रो मनुषो यह्वो अग्निः ।
वि भा अकः ससृजानः पृथिव्यां कृष्णपविरोषधीभिर्ववक्षे

7.8.3 कया नो अग्ने वि वसः सुवृक्तिं कामु स्वधामृणवः शस्यमानः ।
कदा भवेम पतयः सुदत्र रायो वन्तारो दुष्टरस्य साधोः

7.8.4 प्रप्रायमग्निर्भरतस्य शृण्वे वि यत्सूर्यो न रोचते बृहद्भाः ।
अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थौ द्युतानो दैव्यो अतिथिः शुशोच

7.8.5 असन्नित्त्वे आहवनानि भूरि भुवो विश्वेभिः सुमना अनीकैः ।
स्तुतश्चिदग्ने शृण्विषे गृणानः स्वयं वर्धस्व तन्वं सुजात

7.8.6 इदं वचः शतसाः संसहस्रमुदग्नये जनिषीष्ट द्विबर्हाः ।
शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवाति द्युमदमीवचातनं रक्षोहा

7.8.7 नू त्वामग्न ईमहे वसिष्ठा ईशानं सूनो सहसो वसूनाम् ।
इषं स्तोतृभ्यो मघवद्भ्य आनड्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.9.1 अबोधि जार उषसामुपस्थाद्धोता मन्द्रः कवितमः पावकः ।
दधाति केतुमुभयस्य जन्तोर्हव्या देवेषु द्रविणं सुकृत्सु

7.9.2 स सुक्रतुर्यो वि दुरः पणीनां पुनानो अर्कं पुरुभोजसं नः ।
होता मन्द्रो विशां दमूनास्तिरस्तमो ददृशे राम्याणाम्

7.9.3 अमूरः कविरदितिर्विवस्वान्सुसंसन्मित्रो अतिथिः शिवो नः ।
चित्रभानुरुषसां भात्यग्रेऽपां गर्भः प्रस्व आ विवेश

7.9.4 ईळेन्यो वो मनुषो युगेषु समनगा अशुचज्जातवेदाः ।
सुसंदृशा भानुना यो विभाति प्रति गावः समिधानं बुधन्त

7.9.5 अग्ने याहि दूत्यं मा रिषण्यो देवाँ अच्छा ब्रह्मकृता गणेन ।
सरस्वतीं मरुतो अश्विनापो यक्षि देवान्रत्नधेयाय विश्वान्

7.9.6 त्वामग्ने समिधानो वसिष्ठो जरूथं हन्यक्षि राये पुरंधिम् ।
पुरुणीथा जातवेदो जरस्व यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.10.1 उषो न जारः पृथु पाजो अश्रेद्दविद्युतद्दीद्यच्छोशुचानः ।
वृषा हरिः शुचिरा भाति भासा धियो हिन्वान उशतीरजीगः

7.10.2 स्वर्ण वस्तोरुषसामरोचि यज्ञं तन्वाना उशिजो न मन्म ।
अग्निर्जन्मानि देव आ वि विद्वान्द्रवद्दूतो देवयावा वनिष्ठः

7.10.3 अच्छा गिरो मतयो देवयन्तीरग्निं यन्ति द्रविणं भिक्षमाणाः ।
सुसंदृशं सुप्रतीकं स्वञ्चं हव्यवाहमरतिं मानुषाणाम्

7.10.4 इन्द्रं नो अग्ने वसुभिः सजोषा रुद्रं रुद्रेभिरा वहा बृहन्तम् ।
आदित्येभिरदितिं विश्वजन्यां बृहस्पतिमृक्वभिर्विश्ववारम्

7.10.5 मन्द्रं होतारमुशिजो यविष्ठमग्निं विश ईळते अध्वरेषु ।
स हि क्षपावाँ अभवद्रयीणामतन्द्रो दूतो यजथाय देवान्

सूक्तम् ७.११
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.11.1 महाँ अस्यध्वरस्य प्रकेतो न ऋते त्वदमृता मादयन्ते ।
आ विश्वेभिः सरथं याहि देवैर्न्यग्ने होता प्रथमः सदेह

7.11.2 त्वामीळते अजिरं दूत्याय हविष्मन्तः सदमिन्मानुषासः ।
यस्य देवैरासदो बर्हिरग्नेऽहान्यस्मै सुदिना भवन्ति

7.11.3 त्रिश्चिदक्तोः प्र चिकितुर्वसूनि त्वे अन्तर्दाशुषे मर्त्याय ।
मनुष्वदग्न इह यक्षि देवान्भवा नो दूतो अभिशस्तिपावा

7.11.4 अग्निरीशे बृहतो अध्वरस्याग्निर्विश्वस्य हविषः कृतस्य ।
क्रतुं ह्यस्य वसवो जुषन्ताथा देवा दधिरे हव्यवाहम्

7.11.5 आग्ने वह हविरद्याय देवानिन्द्रज्येष्ठास इह मादयन्ताम् ।
इमं यज्ञं दिवि देवेषु धेहि यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्।

7.12.1 अगन्म महा नमसा यविष्ठं यो दीदाय समिद्धः स्वे दुरोणे ।
चित्रभानुं रोदसी अन्तरुर्वी स्वाहुतं विश्वतः प्रत्यञ्चम्

7.12.2 स मह्ना विश्वा दुरितानि साह्वानग्नि ष्टवे दम आ जातवेदाः ।
स नो रक्षिषद्दुरितादवद्यादस्मान्गृणत उत नो मघोनः

7.12.3 त्वं वरुण उत मित्रो अग्ने त्वां वर्धन्ति मतिभिर्वसिष्ठाः ।
त्वे वसु सुषणनानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वैश्वानरोऽग्निः। त्रिष्टुप्।

7.13.1 प्राग्नये विश्वशुचे धियंधेऽसुरघ्ने मन्म धीतिं भरध्वम् ।
भरे हविर्न बर्हिषि प्रीणानो वैश्वानराय यतये मतीनाम्

7.13.2 त्वमग्ने शोचिषा शोशुचान आ रोदसी अपृणा जायमानः ।
त्वं देवाँ अभिशस्तेरमुञ्चो वैश्वानर जातवेदो महित्वा

7.13.3 जातो यदग्ने भुवना व्यख्यः पशून्न गोपा इर्यः परिज्मा ।
वैश्वानर ब्रह्मणे विन्द गातुं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्,१ बृहती।

7.14.1 समिधा जातवेदसे देवाय देवहूतिभिः ।
हविर्भिः शुक्रशोचिषे नमस्विनो वयं दाशेमाग्नये

7.14.2 वयं ते अग्ने समिधा विधेम वयं दाशेम सुष्टुती यजत्र ।
वयं घृतेनाध्वरस्य होतर्वयं देव हविषा भद्रशोचे

7.14.3 आ नो देवेभिरुप देवहूतिमग्ने याहि वषट्कृतिं जुषाणः ।
तुभ्यं देवाय दाशतः स्याम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री।

7.15.1 उपसद्याय मीळ्हुष आस्ये जुहुता हविः ।
यो नो नेदिष्ठमाप्यम्

7.15.2 यः पञ्च चर्षणीरभि निषसाद दमेदमे ।
कविर्गृहपतिर्युवा

7.15.3 स नो वेदो अमात्यमग्नी रक्षतु विश्वतः ।
उतास्मान्पात्वंहसः

7.15.4 नवं नु स्तोममग्नये दिवः श्येनाय जीजनम् ।
वस्वः कुविद्वनाति नः

7.15.5 स्पार्हा यस्य श्रियो दृशे रयिर्वीरवतो यथा ।
अग्रे यज्ञस्य शोचतः

7.15.6 सेमां वेतु वषट्कृतिमग्निर्जुषत नो गिरः ।
यजिष्ठो हव्यवाहनः

7.15.7 नि त्वा नक्ष्य विश्पते द्युमन्तं देव धीमहि ।
सुवीरमग्न आहुत

7.15.8 क्षप उस्रश्च दीदिहि स्वग्नयस्त्वया वयम् ।
सुवीरस्त्वमस्मयुः

7.15.9 उप त्वा सातये नरो विप्रासो यन्ति धीतिभिः ।
उपाक्षरा सहस्रिणी

7.15.10 अग्नी रक्षांसि सेधति शुक्रशोचिरमर्त्यः ।
शुचिः पावक ईड्यः

7.15.11 स नो राधांस्या भरेशानः सहसो यहो ।
भगश्च दातु वार्यम्

7.15.12 त्वमग्ने वीरवद्यशो देवश्च सविता भगः ।
दितिश्च दाति वार्यम्

7.15.13 अग्ने रक्षा णो अंहसः प्रति ष्म देव रीषतः ।
तपिष्ठैरजरो दह

7.15.14 अधा मही न आयस्यनाधृष्टो नृपीतये ।
पूर्भवा शतभुजिः

7.15.15 त्वं नः पाह्यंहसो दोषावस्तरघायतः ।
दिवा नक्तमदाभ्य

सूक्तम् ७.१६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। प्रगाथः (विषमा बृहती, समा सतोबृहती।

7.16.1 एना वो अग्निं नमसोर्जो नपातमा हुवे ।
प्रियं चेतिष्ठमरतिं स्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम्

7.16.2 स योजते अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत्स्वाहुतः ।
सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवं राधो जनानाम्

7.16.3 उदस्य शोचिरस्थादाजुह्वानस्य मीळ्हुषः ।
उद्धूमासो अरुषासो दिविस्पृशः समग्निमिन्धते नरः

7.16.4 तं त्वा दूतं कृण्महे यशस्तमं देवाँ आ वीतये वह ।
विश्वा सूनो सहसो मर्तभोजना रास्व तद्यत्त्वेमहे

7.16.5 त्वमग्ने गृहपतिस्त्वं होता नो अध्वरे ।
त्वं पोता विश्ववार प्रचेता यक्षि वेषि च वार्यम्

7.16.6 कृधि रत्नं यजमानाय सुक्रतो त्वं हि रत्नधा असि ।
आ न ऋते शिशीहि विश्वमृत्विजं सुशंसो यश्च दक्षते

7.16.7 त्वे अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः ।
यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान्दयन्त गोनाम्

7.16.8 येषामिळा घृतहस्ता दुरोण आँ अपि प्राता निषीदति ।
ताँस्त्रायस्व सहस्य द्रुहो निदो यच्छा नः शर्म दीर्घश्रुत्

7.16.9 स मन्द्रया च जिह्वया वह्निरासा विदुष्टरः ।
अग्ने रयिं मघवद्भ्यो न आ वह हव्यदातिं च सूदय

7.16.10 ये राधांसि ददत्यश्व्या मघा कामेन श्रवसो महः ।
ताँ अंहसः पिपृहि पर्तृभिष्ट्वं शतं पूर्भिर्यविष्ठ्य

7.16.11 देवो वो द्रविणोदाः पूर्णां विवष्ट्यासिचम् ।
उद्वा सिञ्चध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वो देव ओहते

7.16.12 तं होतारमध्वरस्य प्रचेतसं वह्निं देवा अकृण्वत ।
दधाति रत्नं विधते सुवीर्यमग्निर्जनाय दाशुषे

सूक्तम् ७.१७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। द्विपदा त्रिष्टुप्।

7.17.1 अग्ने भव सुषमिधा समिद्ध उत बर्हिरुर्विया वि स्तृणीताम्

7.17.2 उत द्वार उशतीर्वि श्रयन्तामुत देवाँ उशत आ वहेह

7.17.3 अग्ने वीहि हविषा यक्षि देवान्स्वध्वरा कृणुहि जातवेदः

7.17.4 स्वध्वरा करति जातवेदा यक्षद्देवाँ अमृतान्पिप्रयच्च

7.17.5 वंस्व विश्वा वार्याणि प्रचेतः सत्या भवन्त्वाशिषो नो अद्य

7.17.6 त्वामु ते दधिरे हव्यवाहं देवासो अग्न ऊर्ज आ नपातम्

7.17.7 ते ते देवाय दाशतः स्याम महो नो रत्ना वि दध इयानः

सूक्तम् ७.१८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, २२-२५ सुदाः पैजवनः। त्रिष्टुप्।

7.18.1 त्वे ह यत्पितरश्चिन्न इन्द्र विश्वा वामा जरितारो असन्वन् ।
त्वे गावः सुदुघास्त्वे ह्यश्वास्त्वं वसु देवयते वनिष्ठः

7.18.2 राजेव हि जनिभिः क्षेष्येवाव द्युभिरभि विदुष्कविः सन् ।
पिशा गिरो मघवन्गोभिरश्वैस्त्वायतः शिशीहि राये अस्मान्

7.18.3 इमा उ त्वा पस्पृधानासो अत्र मन्द्रा गिरो देवयन्तीरुप स्थुः ।
अर्वाची ते पथ्या राय एतु स्याम ते सुमताविन्द्र शर्मन्

7.18.4 धेनुं न त्वा सूयवसे दुदुक्षन्नुप ब्रह्माणि ससृजे वसिष्ठः ।
त्वामिन्मे गोपतिं विश्व आहा न इन्द्रः सुमतिं गन्त्वच्छ

7.18.5 अर्णांसि चित्पप्रथाना सुदास इन्द्रो गाधान्यकृणोत्सुपारा ।
शर्धन्तं शिम्युमुचथस्य नव्यः शापं सिन्धूनामकृणोदशस्तीः

7.18.6 पुरोळा इत्तुर्वशो यक्षुरासीद्राये मत्स्यासो निशिता अपीव ।
श्रुष्टिं चक्रुर्भृगवो द्रुह्यवश्च सखा सखायमतरद्विषूचोः

7.18.7 आ पक्थासो भलानसो भनन्तालिनासो विषाणिनः शिवासः ।
आ योऽनयत्सधमा आर्यस्य गव्या तृत्सुभ्यो अजगन्युधा नॄन्

7.18.8 दुराध्यो अदितिं स्रेवयन्तोऽचेतसो वि जगृभ्रे परुष्णीम् ।
मह्नाविव्यक्पृथिवीं पत्यमानः पशुष्कविरशयच्चायमानः

7.18.9 ईयुरर्थं न न्यर्थं परुष्णीमाशुश्चनेदभिपित्वं जगाम ।
सुदास इन्द्रः सुतुकाँ अमित्रानरन्धयन्मानुषे वध्रिवाचः

7.18.10 ईयुर्गावो न यवसादगोपा यथाकृतमभि मित्रं चितासः ।
पृश्निगावः पृश्निनिप्रेषितासः श्रुष्टिं चक्रुर्नियुतो रन्तयश्च

7.18.11 एकं च यो विंशतिं च श्रवस्या वैकर्णयोर्जनान्राजा न्यस्तः ।
दस्मो न सद्मन्नि शिशाति बर्हिः शूरः सर्गमकृणोदिन्द्र एषाम्

7.18.12 अध श्रुतं कवषं वृद्धमप्स्वनु द्रुह्युं नि वृणग्वज्रबाहुः ।
वृणाना अत्र सख्याय सख्यं त्वायन्तो ये अमदन्ननु त्वा

7.18.13 वि सद्यो विश्वा दृंहितान्येषामिन्द्रः पुरः सहसा सप्त दर्दः ।
व्यानवस्य तृत्सवे गयं भाग्जेष्म पूरुं विदथे मृध्रवाचम्

7.18.14 नि गव्यवोऽनवो द्रुह्यवश्च षष्टिः शता सुषुपुः षट् सहस्रा ।
षष्टिर्वीरासो अधि षड्दुवोयु विश्वेदिन्द्रस्य वीर्या कृतानि

7.18.15 इन्द्रेणैते तृत्सवो वेविषाणा आपो न सृष्टा अधवन्त नीचीः ।
दुर्मित्रासः प्रकलविन्मिमाना जहुर्विश्वानि भोजना सुदासे

7.18.16 अर्धं वीरस्य शृतपामनिन्द्रं परा शर्धन्तं नुनुदे अभि क्षाम् ।
इन्द्रो मन्युं मन्युम्यो मिमाय भेजे पथो वर्तनिं पत्यमानः

7.18.17 आध्रेण चित्तद्वेकं चकार सिंह्यं चित्पेत्वेना जघान ।
अव स्रक्तीर्वेश्यावृश्चदिन्द्रः प्रायच्छद्विश्वा भोजना सुदासे

7.18.18 शश्वन्तो हि शत्रवो रारधुष्टे भेदस्य चिच्छर्धतो विन्द रन्धिम् ।
मर्ताँ एन स्तुवतो यः कृणोति तिग्मं तस्मिन्नि जहि वज्रमिन्द्र

7.18.19 आवदिन्द्रं यमुना तृत्सवश्च प्रात्र भेदं सर्वताता मुषायत् ।
अजासश्च शिग्रवो यक्षवश्च बलिं शीर्षाणि जभ्रुरश्व्यानि

7.18.20 न त इन्द्र सुमतयो न रायः संचक्षे पूर्वा उषसो न नूत्नाः ।
देवकं चिन्मान्यमानं जघन्थाव त्मना बृहतः शम्बरं भेत्

7.18.21 प्र ये गृहादममदुस्त्वाया पराशरः शतयातुर्वसिष्ठः ।
न ते भोजस्य सख्यं मृषन्ताधा सूरिभ्यः सुदिना व्युच्छान्

7.18.22 द्वे नप्तुर्देववतः शते गोर्द्वा रथा वधूमन्ता सुदासः ।
अर्हन्नग्ने पैजवनस्य दानं होतेव सद्म पर्येमि रेभन्

7.18.23 चत्वारो मा पैजवनस्य दानाः स्मद्दिष्टयः कृशनिनो निरेके ।
ऋज्रासो मा पृथिविष्ठाः सुदासस्तोकं तोकाय श्रवसे वहन्ति

7.18.24 यस्य श्रवो रोदसी अन्तरुर्वी शीर्ष्णेशीर्ष्णे विबभाजा विभक्ता ।
सप्तेदिन्द्रं न स्रवतो गृणन्ति नि युध्यामधिमशिशादभीके

7.18.25 इमं नरो मरुतः सश्चतानु दिवोदासं न पितरं सुदासः ।
अविष्टना पैजवनस्य केतं दूणाशं क्षत्रमजरं दुवोयु

सूक्तम् ७.१९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

7.19.1 यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीम एकः कृष्टीश्च्यावयति प्र विश्वाः ।
यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः

7.19.2 त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये ।
दासं यच्छुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन्

7.19.3 त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् ।
प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम्

7.19.4 त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि ।
त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु

7.19.5 तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः ।
निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन्

7.19.6 सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे ।
वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम्

7.19.7 मा ते अस्यां सहसावन्परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै ।
त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम

7.19.8 प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः ।
नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्

7.19.9 सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था ।
ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै

7.19.10 एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि ।
तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम्

7.19.11 नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व ।
उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

7.20.1 उग्रो जज्ञे वीर्याय स्वधावाञ्चक्रिरपो नर्यो यत्करिष्यन् ।
जग्मिर्युवा नृषदनमवोभिस्त्राता न इन्द्र एनसो महश्चित्

7.20.2 हन्ता वृत्रमिन्द्रः शूशुवानः प्रावीन्नु वीरो जरितारमूती ।
कर्ता सुदासे अह वा उ लोकं दाता वसु मुहुरा दाशुषे भूत्

7.20.3 युध्मो अनर्वा खजकृत्समद्वा शूरः सत्राषाड्जनुषेमषाळ्हः ।
व्यास इन्द्रः पृतनाः स्वोजा अधा विश्वं शत्रूयन्तं जघान

7.20.4 उभे चिदिन्द्र रोदसी महित्वा पप्राथ तविषीभिस्तुविष्मः ।
नि वज्रमिन्द्रो हरिवान्मिमिक्षन्समन्धसा मदेषु वा उवोच

7.20.5 वृषा जजान वृषणं रणाय तमु चिन्नारी नर्यं ससूव ।
प्र यः सेनानीरध नृभ्यो अस्तीनः सत्वा गवेषणः स धृष्णुः

7.20.6 नू चित्स भ्रेषते जनो न रेषन्मनो यो अस्य घोरमाविवासात् ।
यज्ञैर्य इन्द्रे दधते दुवांसि क्षयत्स राय ऋतपा ऋतेजाः

7.20.7 यदिन्द्र पूर्वो अपराय शिक्षन्नयज्ज्यायान्कनीयसो देष्णम् ।
अमृत इत्पर्यासीत दूरमा चित्र चित्र्यं भरा रयिं नः

7.20.8 यस्त इन्द्र प्रियो जनो ददाशदसन्निरेके अद्रिवः सखा ते ।
वयं ते अस्यां सुमतौ चनिष्ठाः स्याम वरूथे अघ्नतो नृपीतौ

7.20.9 एष स्तोमो अचिक्रदद्वृषा त उत स्तामुर्मघवन्नक्रपिष्ट ।
रायस्कामो जरितारं त आगन्त्वमङ्ग शक्र वस्व आ शको नः

7.20.10 स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति ।
वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

7.21.1 असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच ।
बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु

7.21.2 प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः ।
न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः

7.21.3 त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः ।
त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा

7.21.4 भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् ।
इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान

7.21.5 न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः ।
स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुरृतं नः

7.21.6 अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि ।
स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते

7.21.7 देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि ।
इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ

7.21.8 कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः ।
अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता

7.21.9 सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र ।
वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि

7.21.10 स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति ।
वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। विराट्, ९ त्रिष्टुप्।

7.22.1 पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा

7.22.2 यस्ते मदो युज्यश्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि ।
स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु

7.22.3 बोधा सु मे मघवन्वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् ।
इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व

7.22.4 श्रुधी हवं विपिपानस्याद्रेर्बोधा विप्रस्यार्चतो मनीषाम् ।
कृष्वा दुवांस्यन्तमा सचेमा

7.22.5 न ते गिरो अपि मृष्ये तुरस्य न सुष्टुतिमसुर्यस्य विद्वान् ।
सदा ते नाम स्वयशो विवक्मि

7.22.6 भूरि हि ते सवना मानुषेषु भूरि मनीषी हवते त्वामित् ।
मारे अस्मन्मघवञ्ज्योक्कः

7.22.7 तुभ्येदिमा सवना शूर विश्वा तुभ्यं ब्रह्माणि वर्धना कृणोमि ।
त्वं नृभिर्हव्यो विश्वधासि

7.22.8 नू चिन्नु ते मन्यमानस्य दस्मोदश्नुवन्ति महिमानमुग्र ।
न वीर्यमिन्द्र ते न राधः

7.22.9 ये च पूर्व ऋषयो ये च नूत्ना इन्द्र ब्रह्माणि जनयन्त विप्राः ।
अस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

7.23.1 उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ ।
आ यो विश्वानि शवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वचांसि

7.23.2 अयामि घोष इन्द्र देवजामिरिरज्यन्त यच्छुरुधो विवाचि ।
नहि स्वमायुश्चिकिते जनेषु तानीदंहांस्यति पर्ष्यस्मान्

7.23.3 युजे रथं गवेषणं हरिभ्यामुप ब्रह्माणि जुजुषाणमस्थुः ।
वि बाधिष्ट स्य रोदसी महित्वेन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघन्वान्

7.23.4 आपश्चित्पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्नृतं जरितारस्त इन्द्र ।
याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छा त्वं हि धीभिर्दयसे वि वाजान्

7.23.5 ते त्वा मदा इन्द्र मादयन्तु शुष्मिणं तुविराधसं जरित्रे ।
एको देवत्रा दयसे हि मर्तानस्मिञ्छूर सवने मादयस्व

7.23.6 एवेदिन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

7.24.1 योनिष्ट इन्द्र सदने अकारि तमा नृभिः पुरुहूत प्र याहि ।
असो यथा नोऽविता वृधे च ददो वसूनि ममदश्च सोमैः

7.24.2 गृभीतं ते मन इन्द्र द्विबर्हाः सुतः सोमः परिषिक्ता मधूनि ।
विसृष्टधेना भरते सुवृक्तिरियमिन्द्रं जोहुवती मनीषा

7.24.3 आ नो दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन्निदं बर्हिः सोमपेयाय याहि ।
वहन्तु त्वा हरयो मद्र्यञ्चमाङ्गूषमच्छा तवसं मदाय

7.24.4 आ नो विश्वाभिरूतिभिः सजोषा ब्रह्म जुषाणो हर्यश्व याहि ।
वरीवृजत्स्थविरेभिः सुशिप्रास्मे दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्र

7.24.5 एष स्तोमो मह उग्राय वाहे धुरीवात्यो न वाजयन्नधायि ।
इन्द्र त्वायमर्क ईट्टे वसूनां दिवीव द्यामधि नः श्रोमतं धाः

7.24.6 एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम ।
इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

7.25.1 आ ते मह इन्द्रोत्युग्र समन्यवो यत्समरन्त सेनाः ।
पताति दिद्युन्नर्यस्य बाह्वोर्मा ते मनो विष्वद्र्यग्वि चारीत्

7.25.2 नि दुर्ग इन्द्र श्नथिह्यमित्राँ अभि ये नो मर्तासो अमन्ति ।
आरे तं शंसं कृणुहि निनित्सोरा नो भर सम्भरणं वसूनाम्

7.25.3 शतं ते शिप्रिन्नूतयः सुदासे सहस्रं शंसा उत रातिरस्तु ।
जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्यास्मे द्युम्नमधि रत्नं च धेहि

7.25.4 त्वावतो हीन्द्र क्रत्वे अस्मि त्वावतोऽवितुः शूर रातौ ।
विश्वेदहानि तविषीव उग्रँ ओकः कृणुष्व हरिवो न मर्धीः

7.25.5 कुत्सा एते हर्यश्वाय शूषमिन्द्रे सहो देवजूतमियानाः ।
सत्रा कृधि सुहना शूर वृत्रा वयं तरुत्राः सनुयाम वाजम्

7.25.6 एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम ।
इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

7.26.1 न सोम इन्द्रमसुतो ममाद नाब्रह्माणो मघवानं सुतासः ।
तस्मा उक्थं जनये यज्जुजोषन्नृवन्नवीयः शृणवद्यथा नः

7.26.2 उक्थौक्थे सोम इन्द्रं ममाद नीथेनीथे मघवानं सुतासः ।
यदीं सबाधः पितरं न पुत्राः समानदक्षा अवसे हवन्ते

7.26.3 चकार ता कृणवन्नूनमन्या यानि ब्रुवन्ति वेधसः सुतेषु ।
जनीरिव पतिरेकः समानो नि मामृजे पुर इन्द्रः सु सर्वाः

7.26.4 एवा तमाहुरुत शृण्व इन्द्र एको विभक्ता तरणिर्मघानाम् ।
मिथस्तुर ऊतयो यस्य पूर्वीरस्मे भद्राणि सश्चत प्रियाणि

7.26.5 एवा वसिष्ठ इन्द्रमूतये नॄन्कृष्टीनां वृषभं सुते गृणाति ।
सहस्रिण उप नो माहि वाजान्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः।  त्रिष्टुप्।

7.27.1 इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ते यत्पार्या युनजते धियस्ताः ।
शूरो नृषाता शवसश्चकान आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः

7.27.2 य इन्द्र शुष्मो मघवन्ते अस्ति शिक्षा सखिभ्यः पुरुहूत नृभ्यः ।
त्वं हि दृळ्हा मघवन्विचेता अपा वृधि परिवृतं न राधः

7.27.3 इन्द्रो राजा जगतश्चर्षणीनामधि क्षमि विषुरूपं यदस्ति ।
ततो ददाति दाशुषे वसूनि चोदद्राध उपस्तुतश्चिदर्वाक्

7.27.4 नू चिन्न इन्द्रो मघवा सहूती दानो वाजं नि यमते न ऊती ।
अनूना यस्य दक्षिणा पीपाय वामं नृभ्यो अभिवीता सखिभ्यः

7.27.5 नू इन्द्र राये वरिवस्कृधी न आ ते मनो ववृत्याम मघाय ।
गोमदश्वावद्रथवद्व्यन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । त्रिष्टुप्।

7.28.1 ब्रह्मा ण इन्द्रोप याहि विद्वानर्वाञ्चस्ते हरयः सन्तु युक्ताः ।
विश्वे चिद्धि त्वा विहवन्त मर्ता अस्माकमिच्छृणुहि विश्वमिन्व

7.28.2 हवं त इन्द्र महिमा व्यानड्ब्रह्म यत्पासि शवसिन्नृषीणाम् ।
आ यद्वज्रं दधिषे हस्त उग्र घोरः सन्क्रत्वा जनिष्ठा अषाळ्हः

7.28.3 तव प्रणीतीन्द्र जोहुवानान्सं यन्नॄन्न रोदसी निनेथ ।
महे क्षत्राय शवसे हि जज्ञेऽतूतुजिं चित्तूतुजिरशिश्नत्

7.28.4 एभिर्न इन्द्राहभिर्दशस्य दुर्मित्रासो हि क्षितयः पवन्ते ।
प्रति यच्चष्टे अनृतमनेना अव द्विता वरुणो मायी नः सात्

7.28.5 वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः ।
यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.२९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

7.29.1 अयं सोम इन्द्र तुभ्यं सुन्व आ तु प्र याहि हरिवस्तदोकाः ।
पिबा त्वस्य सुषुतस्य चारोर्ददो मघानि मघवन्नियानः

7.29.2 ब्रह्मन्वीर ब्रह्मकृतिं जुषाणोऽर्वाचीनो हरिभिर्याहि तूयम् ।
अस्मिन्नू षु सवने मादयस्वोप ब्रह्माणि शृणव इमा नः

7.29.3 का ते अस्त्यरंकृतिः सूक्तैः कदा नूनं ते मघवन्दाशेम ।
विश्वा मतीरा ततने त्वायाधा म इन्द्र शृणवो हवेमा

7.29.4 उतो घा ते पुरुष्या इदासन्येषां पूर्वेषामशृणोरृषीणाम् ।
अधाहं त्वा मघवञ्जोहवीमि त्वं न इन्द्रासि प्रमतिः पितेव

7.29.5 वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः ।
यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.३०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्।

7.30.1 आ नो देव शवसा याहि शुष्मिन्भवा वृध इन्द्र रायो अस्य ।
महे नृम्णाय नृपते सुवज्र महि क्षत्राय पौंस्याय शूर

7.30.2 हवन्त उ त्वा हव्यं विवाचि तनूषु शूराः सूर्यस्य सातौ ।
त्वं विश्वेषु सेन्यो जनेषु त्वं वृत्राणि रन्धया सुहन्तु

7.30.3 अहा यदिन्द्र सुदिना व्युच्छान्दधो यत्केतुमुपमं समत्सु ।
न्यग्निः सीददसुरो न होता हुवानो अत्र सुभगाय देवान्

7.30.4 वयं ते त इन्द्र ये च देव स्तवन्त शूर ददतो मघानि ।
यच्छा सूरिभ्य उपमं वरूथं स्वाभुवो जरणामश्नवन्त

7.30.5 वोचेमेदिन्द्रं मघवानमेनं महो रायो राधसो यद्ददन्नः ।
यो अर्चतो ब्रह्मकृतिमविष्ठो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.३१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री, १०-१२ विराट्।

7.31.1 प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत ।
सखायः सोमपाव्ने

7.31.2 शंसेदुक्थं सुदानव उत द्युक्षं यथा नरः ।
चकृमा सत्यराधसे

7.31.3 त्वं न इन्द्र वाजयुस्त्वं गव्युः शतक्रतो ।
त्वं हिरण्ययुर्वसो

7.31.4 वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र णोनुमो वृषन् ।
विद्धी त्वस्य नो वसो

7.31.5 मा नो निदे च वक्तवेऽर्यो रन्धीरराव्णे ।
त्वे अपि क्रतुर्मम

7.31.6 त्वं वर्मासि सप्रथः पुरोयोधश्च वृत्रहन् ।
त्वया प्रति ब्रुवे युजा

7.31.7 महाँ उतासि यस्य तेऽनु स्वधावरी सहः ।
मम्नाते इन्द्र रोदसी

7.31.8 तं त्वा मरुत्वती परि भुवद्वाणी सयावरी ।
नक्षमाणा सह द्युभिः

7.31.9 ऊर्ध्वासस्त्वान्विन्दवो भुवन्दस्ममुप द्यवि ।
सं ते नमन्त कृष्टयः

7.31.10 प्र वो महे महिवृधे भरध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् ।
विशः पूर्वीः प्र चरा चर्षणिप्राः

7.31.11 उरुव्यचसे महिने सुवृक्तिमिन्द्राय ब्रह्म जनयन्त विप्राः ।
तस्य व्रतानि न मिनन्ति धीराः

7.31.12 इन्द्रं वाणीरनुत्तमन्युमेव सत्रा राजानं दधिरे सहध्यै ।
हर्यश्वाय बर्हया समापीन्

सूक्तम् ७.३२
अनुक्रमणिका: ऋ. मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः, २६ पूर्वार्धर्चस्य शक्तिर्वासिष्ठो वा (शाट्यायने ब्राह्मणे), २६-२७ शक्तिर्वासिष्ठो वा(ताण्डके ब्राह्मणे)।

7.32.1 मो षु त्वा वाघतश्चनारे अस्मन्नि रीरमन् ।
आरात्ताच्चित्सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि

7.32.2 इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते ।
इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः

7.32.3 रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणं पुत्रो न पितरं हुवे

7.32.4 इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः ।
ताँ आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ

7.32.5 श्रवच्छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन्नो मर्धिषद्गिरः ।
सद्यश्चिद्यः सहस्राणि शता ददन्नकिर्दित्सन्तमा मिनत्

7.32.6 स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः ।
यस्ते गभीरा सवनानि वृत्रहन्सुनोत्या च धावति

7.32.7 भवा वरूथं मघवन्मघोनां यत्समजासि शर्धतः ।
वि त्वाहतस्य वेदनं भजेमह्या दूणाशो भरा गयम्

7.32.8 सुनोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे ।
पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः

7.32.9 मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे ।
तरणिरिज्जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे

7.32.10 नकिः सुदासो रथं पर्यास न रीरमत् ।
इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत्स गोमति व्रजे

7.32.11 गमद्वाजं वाजयन्निन्द्र मर्त्यो यस्य त्वमविता भुवः ।
अस्माकं बोध्यविता रथानामस्माकं शूर नृणाम्

7.32.12 उदिन्न्वस्य रिच्यतेऽंशो धनं न जिग्युषः ।
य इन्द्रो हरिवान्न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि

7.32.13 मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा ।
पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत्

7.32.14 कस्तमिन्द्र त्वावसुमा मर्त्यो दधर्षति ।
श्रद्धा इत्ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति

7.32.15 मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु ।
तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता

7.32.16 तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् ।
सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष्ट्वा गोषु वृण्वते

7.32.17 त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईं भवन्त्याजयः ।
तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवोऽवस्युर्नाम भिक्षते

7.32.18 यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय ।
स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय

7.32.19 शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे ।
नहि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन

7.32.20 तरणिरित्सिषासति वाजं पुरंध्या युजा ।
आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम्

7.32.21 न दुष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर्नशत् ।
सुशक्तिरिन्मघवन्तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि

7.32.22 अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः ।
ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः

7.32.23 न त्वावाँ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते ।
अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे

7.32.24 अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः ।
पुरूवसुर्हि मघवन्सनादसि भरेभरे च हव्यः

7.32.25 परा णुदस्व मघवन्नमित्रान्सुवेदा नो वसू कृधि ।
अस्माकं बोध्यविता महाधने भवा वृधः सखीनाम्

7.32.26 इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा ।
शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि

7.32.27 मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः ।
त्वया वयं प्रवतः शश्वतीरपोऽति शूर तरामसि

सूक्तम् ७.३३
ऋषिः: १-९ मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः, १०-१४ वसिष्ठपुत्राः। । अनुक्रमणिका: दे. १-९ वसिष्ठपुत्राः इन्द्रो वा, १०-१४ वसिष्ठः। त्रिष्टुप्।

7.33.1 श्वित्यञ्चो मा दक्षिणतस्कपर्दा धियंजिन्वासो अभि हि प्रमन्दुः ।
उत्तिष्ठन्वोचे परि बर्हिषो नॄन्न मे दूरादवितवे वसिष्ठाः

7.33.2 दूरादिन्द्रमनयन्ना सुतेन तिरो वैशन्तमति पान्तमुग्रम् ।
पाशद्युम्नस्य वायतस्य सोमात्सुतादिन्द्रोऽवृणीता वसिष्ठान्

7.33.3 एवेन्नु कं सिन्धुमेभिस्ततारेवेन्नु कं भेदमेभिर्जघान ।
एवेन्नु कं दाशराज्ञे सुदासं प्रावदिन्द्रो ब्रह्मणा वो वसिष्ठाः

7.33.4 जुष्टी नरो ब्रह्मणा वः पितॄणामक्षमव्ययं न किला रिषाथ ।
यच्छक्वरीषु बृहता रवेणेन्द्रे शुष्ममदधाता वसिष्ठाः

7.33.5 उद्द्यामिवेत्तृष्णजो नाथितासोऽदीधयुर्दाशराज्ञे वृतासः ।
वसिष्ठस्य स्तुवत इन्द्रो अश्रोदुरुं तृत्सुभ्यो अकृणोदु लोकम्

7.33.6 दण्डा इवेद्गोअजनास आसन्परिच्छिन्ना भरता अर्भकासः ।
अभवच्च पुरएता वसिष्ठ आदित्तृत्सूनां विशो अप्रथन्त

7.33.7 त्रयः कृण्वन्ति भुवनेषु रेतस्तिस्रः प्रजा आर्या ज्योतिरग्राः ।
त्रयो घर्मास उषसं सचन्ते सर्वाँ इत्ताँ अनु विदुर्वसिष्ठाः

7.33.8 सूर्यस्येव वक्षथो ज्योतिरेषां समुद्रस्येव महिमा गभीरः ।
वातस्येव प्रजवो नान्येन स्तोमो वसिष्ठा अन्वेतवे वः

7.33.9 त इन्निण्यं हृदयस्य प्रकेतैः सहस्रवल्शमभि सं चरन्ति ।
यमेन ततं परिधिं वयन्तोऽप्सरस उप सेदुर्वसिष्ठाः

7.33.10 विद्युतो ज्योतिः परि संजिहानं मित्रावरुणा यदपश्यतां त्वा ।
तत्ते जन्मोतैकं वसिष्ठागस्त्यो यत्त्वा विश आजभार

7.33.11 उतासि मैत्रावरुणो वसिष्ठोर्वश्या ब्रह्मन्मनसोऽधि जातः ।
द्रप्सं स्कन्नं ब्रह्मणा दैव्येन विश्वे देवाः पुष्करे त्वाददन्त

7.33.12 स प्रकेत उभयस्य प्रविद्वान्सहस्रदान उत वा सदानः ।
यमेन ततं परिधिं वयिष्यन्नप्सरसः परि जज्ञे वसिष्ठः

7.33.13 सत्रे ह जाताविषिता नमोभिः कुम्भे रेतः सिषिचतुः समानम् ।
ततो ह मान उदियाय मध्यात्ततो जातमृषिमाहुर्वसिष्ठम्

7.33.14 उक्थभृतं सामभृतं बिभर्ति ग्रावाणं बिभ्रत्प्र वदात्यग्रे ।
उपैनमाध्वं सुमनस्यमाना आ वो गच्छाति प्रतृदो वसिष्ठः

सूक्तम् ७.३४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः, १६ अहिः, १७ अहिर्बुध्न्यः। द्विपदा विराट्, २२-२५ त्रिष्टुप्, ।

7.34.1 प्र शुक्रैतु देवी मनीषा अस्मत्सुतष्टो रथो न वाजी

7.34.2 विदुः पृथिव्या दिवो जनित्रं शृण्वन्त्यापो अध क्षरन्तीः

7.34.3 आपश्चिदस्मै पिन्वन्त पृथ्वीर्वृत्रेषु शूरा मंसन्त उग्राः

7.34.4 आ धूर्ष्वस्मै दधाताश्वानिन्द्रो न वज्री हिरण्यबाहुः

7.34.5 अभि प्र स्थाताहेव यज्ञं यातेव पत्मन्त्मना हिनोत

7.34.6 त्मना समत्सु हिनोत यज्ञं दधात केतुं जनाय वीरम्

7.34.7 उदस्य शुष्माद्भानुर्नार्त बिभर्ति भारं पृथिवी न भूम

7.34.8 ह्वयामि देवाँ अयातुरग्ने साधन्नृतेन धियं दधामि

7.34.9 अभि वो देवीं धियं दधिध्वं प्र वो देवत्रा वाचं कृणुध्वम्

7.34.10 आ चष्ट आसां पाथो नदीनां वरुण उग्रः सहस्रचक्षाः

7.34.11 राजा राष्ट्रानां पेशो नदीनामनुत्तमस्मै क्षत्रं विश्वायु

7.34.12 अविष्टो अस्मान्विश्वासु विक्ष्वद्युं कृणोत शंसं निनित्सोः

7.34.13 व्येतु दिद्युद्द्विषामशेवा युयोत विष्वग्रपस्तनूनाम्

7.34.14 अवीन्नो अग्निर्हव्यान्नमोभिः प्रेष्ठो अस्मा अधायि स्तोमः

7.34.15 सजूर्देवेभिरपां नपातं सखायं कृध्वं शिवो नो अस्तु

7.34.16 अब्जामुक्थैरहिं गृणीषे बुध्ने नदीनां रजस्सु षीदन्

7.34.17 मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धान्मा यज्ञो अस्य स्रिधदृतायोः

7.34.18 उत न एषु नृषु श्रवो धुः प्र राये यन्तु शर्धन्तो अर्यः

7.34.19 तपन्ति शत्रुं स्वर्ण भूमा महासेनासो अमेभिरेषाम्

7.34.20 आ यन्नः पत्नीर्गमन्त्यच्छा त्वष्टा सुपाणिर्दधातु वीरान्

7.34.21 प्रति न स्तोमं त्वष्टा जुषेत स्यादस्मे अरमतिर्वसूयुः

7.34.22 ता नो रासन्रातिषाचो वसून्या रोदसी वरुणानी शृणोतु ।
वरूत्रीभिः सुशरणो नो अस्तु त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायः

7.34.23 तन्नो रायः पर्वतास्तन्न आपस्तद्रातिषाच ओषधीरुत द्यौः ।
वनस्पतिभिः पृथिवी सजोषा उभे रोदसी परि पासतो नः

7.34.24 अनु तदुर्वी रोदसी जिहातामनु द्युक्षो वरुण इन्द्रसखा ।
अनु विश्वे मरुतो ये सहासो रायः स्याम धरुणं धियध्यै

7.34.25 तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त ।
शर्मन्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.३५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

7.35.1 शं न इन्द्राग्नी भवतामवोभिः शं न इन्द्रावरुणा रातहव्या ।
शमिन्द्रासोमा सुविताय शं योः शं न इन्द्रापूषणा वाजसातौ

7.35.2 शं नो भगः शमु नः शंसो अस्तु शं नः पुरंधिः शमु सन्तु रायः ।
शं नः सत्यस्य सुयमस्य शंसः शं नो अर्यमा पुरुजातो अस्तु

7.35.3 शं नो धाता शमु धर्ता नो अस्तु शं न उरूची भवतु स्वधाभिः ।
शं रोदसी बृहती शं नो अद्रिः शं नो देवानां सुहवानि सन्तु

7.35.4 शं नो अग्निर्ज्योतिरनीको अस्तु शं नो मित्रावरुणावश्विना शम् ।
शं नः सुकृतां सुकृतानि सन्तु शं न इषिरो अभि वातु वातः

7.35.5 शं नो द्यावापृथिवी पूर्वहूतौ शमन्तरिक्षं दृशये नो अस्तु ।
शं न ओषधीर्वनिनो भवन्तु शं नो रजसस्पतिरस्तु जिष्णुः

7.35.6 शं न इन्द्रो वसुभिर्देवो अस्तु शमादित्येभिर्वरुणः सुशंसः ।
शं नो रुद्रो रुद्रेभिर्जलाषः शं नस्त्वष्टा ग्नाभिरिह शृणोतु

7.35.7 शं नः सोमो भवतु ब्रह्म शं नः शं नो ग्रावाणः शमु सन्तु यज्ञाः ।
शं नः स्वरूणां मितयो भवन्तु शं नः प्रस्वः शम्वस्तु वेदिः

7.35.8 शं नः सूर्य उरुचक्षा उदेतु शं नश्चतस्रः प्रदिशो भवन्तु ।
शं नः पर्वता ध्रुवयो भवन्तु शं नः सिन्धवः शमु सन्त्वापः

7.35.9 शं नो अदितिर्भवतु व्रतेभिः शं नो भवन्तु मरुतः स्वर्काः ।
शं नो विष्णुः शमु पूषा नो अस्तु शं नो भवित्रं शम्वस्तु वायुः

7.35.10 शं नो देवः सविता त्रायमाणः शं नो भवन्तूषसो विभातीः ।
शं नः पर्जन्यो भवतु प्रजाभ्यः शं नः क्षेत्रस्य पतिरस्तु शम्भुः

7.35.11 शं नो देवा विश्वदेवा भवन्तु शं सरस्वती सह धीभिरस्तु ।
शमभिषाचः शमु रातिषाचः शं नो दिव्याः पार्थिवाः शं नो अप्याः

7.35.12 शं नः सत्यस्य पतयो भवन्तु शं नो अर्वन्तः शमु सन्तु गावः ।
शं न ऋभवः सुकृतः सुहस्ताः शं नो भवन्तु पितरो हवेषु

7.35.13 शं नो अज एकपाद्देवो अस्तु शं नोऽहिर्बुध्न्यः शं समुद्रः ।
शं नो अपां नपात्पेरुरस्तु शं नः पृश्निर्भवतु देवगोपा

7.35.14 आदित्या रुद्रा वसवो जुषन्तेदं ब्रह्म क्रियमाणं नवीयः ।
शृण्वन्तु नो दिव्याः पार्थिवासो गोजाता उत ये यज्ञियासः

7.35.15 ये देवानां यज्ञिया यज्ञियानां मनोर्यजत्रा अमृता ऋतज्ञाः ।
ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.३६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः । त्रिष्टुप्।

7.36.1 प्र ब्रह्मैतु सदनादृतस्य वि रश्मिभिः ससृजे सूर्यो गाः ।
वि सानुना पृथिवी सस्र उर्वी पृथु प्रतीकमध्येधे अग्निः

7.36.2 इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः ।
इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः

7.36.3 आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः ।
महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन्

7.36.4 गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू ।
प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम्

7.36.5 यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् ।
वि पृक्षो बाबधे नृभि स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम्

7.36.6 आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता ।
याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः

7.36.7 उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु ।
मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः

7.36.8 प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् ।
भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम्

7.36.9 अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः ।
उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.३७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः।  त्रिष्टुप्।

7.37.1 आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः ।
अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम्

7.37.2 यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् ।
सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम्

7.37.3 उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे ।
उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या

7.37.4 त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा ।
वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः

7.37.5 सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः ।
ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः

7.37.6 वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः ।
अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी

7.37.7 अभि यं देवी निरृतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः ।
उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः

7.37.8 आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ ।
सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.३८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. १-६ सविता, ६ उत्तरार्धस्य भगो वा, ७-८ वाजिनः। त्रिष्टुप्।

7.38.1 उदु ष्य देवः सविता ययाम हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् ।
नूनं भगो हव्यो मानुषेभिर्वि यो रत्ना पुरूवसुर्दधाति

7.38.2 उदु तिष्ठ सवितः श्रुध्यस्य हिरण्यपाणे प्रभृतावृतस्य ।
व्युर्वीं पृथ्वीममतिं सृजान आ नृभ्यो मर्तभोजनं सुवानः

7.38.3 अपि ष्टुतः सविता देवो अस्तु यमा चिद्विश्वे वसवो गृणन्ति ।
स न स्तोमान्नमस्यश्चनो धाद्विश्वेभिः पातु पायुभिर्नि सूरीन्

7.38.4 अभि यं देव्यदितिर्गृणाति सवं देवस्य सवितुर्जुषाणा ।
अभि सम्राजो वरुणो गृणन्त्यभि मित्रासो अर्यमा सजोषाः

7.38.5 अभि ये मिथो वनुषः सपन्ते रातिं दिवो रातिषाचः पृथिव्याः ।
अहिर्बुध्न्य उत नः शृणोतु वरूत्र्येकधेनुभिर्नि पातु

7.38.6 अनु तन्नो जास्पतिर्मंसीष्ट रत्नं देवस्य सवितुरियानः ।
भगमुग्रोऽवसे जोहवीति भगमनुग्रो अध याति रत्नम्

7.38.7 शं नो भवन्तु वाजिनो हवेषु देवताता मितद्रवः स्वर्काः ।
जम्भयन्तोऽहिं वृकं रक्षांसि सनेम्यस्मद्युयवन्नमीवाः

7.38.8 वाजेवाजेऽवत वाजिनो नो धनेषु विप्रा अमृता ऋतज्ञाः ।
अस्य मध्वः पिबत मादयध्वं तृप्ता यात पथिभिर्देवयानैः

सूक्तम् ७.३९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

7.39.1 ऊर्ध्वो अग्निः सुमतिं वस्वो अश्रेत्प्रतीची जूर्णिर्देवतातिमेति ।
भेजाते अद्री रथ्येव पन्थामृतं होता न इषितो यजाति

7.39.2 प्र वावृजे सुप्रया बर्हिरेषामा विश्पतीव बीरिट इयाते ।
विशामक्तोरुषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान्

7.39.3 ज्मया अत्र वसवो रन्त देवा उरावन्तरिक्षे मर्जयन्त शुभ्राः ।
अर्वाक्पथ उरुज्रयः कृणुध्वं श्रोता दूतस्य जग्मुषो नो अस्य

7.39.4 ते हि यज्ञेषु यज्ञियास ऊमाः सधस्थं विश्वे अभि सन्ति देवाः ।
ताँ अध्वर उशतो यक्ष्यग्ने श्रुष्टी भगं नासत्या पुरंधिम्

7.39.5 आग्ने गिरो दिव आ पृथिव्या मित्रं वह वरुणमिन्द्रमग्निम् ।
आर्यमणमदितिं विष्णुमेषां सरस्वती मरुतो मादयन्ताम्

7.39.6 ररे हव्यं मतिभिर्यज्ञियानां नक्षत्कामं मर्त्यानामसिन्वन् ।
धाता रयिमविदस्यं सदासां सक्षीमहि युज्येभिर्नु देवैः

7.39.7 नू रोदसी अभिष्टुते वसिष्ठैरृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः ।
यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

7.40.1 ओ श्रुष्टिर्विदथ्या समेतु प्रति स्तोमं दधीमहि तुराणाम् ।
यदद्य देवः सविता सुवाति स्यामास्य रत्निनो विभागे

7.40.2 मित्रस्तन्नो वरुणो रोदसी च द्युभक्तमिन्द्रो अर्यमा ददातु ।
दिदेष्टु देव्यदिती रेक्णो वायुश्च यन्नियुवैते भगश्च

7.40.3 सेदुग्रो अस्तु मरुतः स शुष्मी यं मर्त्यं पृषदश्वा अवाथ ।
उतेमग्निः सरस्वती जुनन्ति न तस्य रायः पर्येतास्ति

7.40.4 अयं हि नेता वरुण ऋतस्य मित्रो राजानो अर्यमापो धुः ।
सुहवा देव्यदितिरनर्वा ते नो अंहो अति पर्षन्नरिष्टान्

7.40.5 अस्य देवस्य मीळ्हुषो वया विष्णोरेषस्य प्रभृथे हविर्भिः ।
विदे हि रुद्रो रुद्रियं महित्वं यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत्

7.40.6 मात्र पूषन्नाघृण इरस्यो वरूत्री यद्रातिषाचश्च रासन् ।
मयोभुवो नो अर्वन्तो नि पान्तु वृष्टिं परिज्मा वातो ददातु

7.40.7 नू रोदसी अभिष्टुते वसिष्ठैरृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः ।
यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्नीन्द्रमित्रावरुणाश्विभगपूषब्रह्मणस्पतिसोमरुद्राः, २-६ भगः, ७ उषसः। त्रिष्टुप्, १ जगती।

7.41.1 प्रातरग्निं प्रातरिन्द्रं हवामहे प्रातर्मित्रावरुणा प्रातरश्विना ।
प्रातर्भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोममुत रुद्रं हुवेम

7.41.2 प्रातर्जितं भगमुग्रं हुवेम वयं पुत्रमदितेर्यो विधर्ता ।
आध्रश्चिद्यं मन्यमानस्तुरश्चिद्राजा चिद्यं भगं भक्षीत्याह

7.41.3 भग प्रणेतर्भग सत्यराधो भगेमां धियमुदवा ददन्नः ।
भग प्र णो जनय गोभिरश्वैर्भग प्र नृभिर्नृवन्तः स्याम

7.41.4 उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व उत मध्ये अह्नाम् ।
उतोदिता मघवन्सूर्यस्य वयं देवानां सुमतौ स्याम

7.41.5 भग एव भगवाँ अस्तु देवास्तेन वयं भगवन्तः स्याम ।
तं त्वा भग सर्व इज्जोहवीति स नो भग पुरएता भवेह

7.41.6 समध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय ।
अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथमिवाश्वा वाजिन आ वहन्तु

7.41.7 अश्वावतीर्गोमतीर्न उषासो वीरवतीः सदमुच्छन्तु भद्राः ।
घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

7.42.1 प्र ब्रह्माणो अङ्गिरसो नक्षन्त प्र क्रन्दनुर्नभन्यस्य वेतु ।
प्र धेनव उदप्रुतो नवन्त युज्यातामद्री अध्वरस्य पेशः

7.42.2 सुगस्ते अग्ने सनवित्तो अध्वा युक्ष्वा सुते हरितो रोहितश्च ।
ये वा सद्मन्नरुषा वीरवाहो हुवे देवानां जनिमानि सत्तः

7.42.3 समु वो यज्ञं महयन्नमोभिः प्र होता मन्द्रो रिरिच उपाके ।
यजस्व सु पुर्वणीक देवाना यज्ञियामरमतिं ववृत्याः

7.42.4 यदा वीरस्य रेवतो दुरोणे स्योनशीरतिथिराचिकेतत् ।
सुप्रीतो अग्निः सुधितो दम आ स विशे दाति वार्यमियत्यै

7.42.5 इमं नो अग्ने अध्वरं जुषस्व मरुत्स्विन्द्रे यशसं कृधी नः ।
आ नक्ता बर्हिः सदतामुषासोशन्ता मित्रावरुणा यजेह

7.42.6 एवाग्निं सहस्यं वसिष्ठो रायस्कामो विश्वप्स्न्यस्य स्तौत् ।
इषं रयिं पप्रथद्वाजमस्मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्।

7.43.1 प्र वो यज्ञेषु देवयन्तो अर्चन्द्यावा नमोभिः पृथिवी इषध्यै ।
येषां ब्रह्माण्यसमानि विप्रा विष्वग्वियन्ति वनिनो न शाखाः

7.43.2 प्र यज्ञ एतु हेत्वो न सप्तिरुद्यच्छध्वं समनसो घृताचीः ।
स्तृणीत बर्हिरध्वराय साधूर्ध्वा शोचींषि देवयून्यस्थुः

7.43.3 आ पुत्रासो न मातरं विभृत्राः सानौ देवासो बर्हिषः सदन्तु ।
आ विश्वाची विदथ्यामनक्त्वग्ने मा नो देवताता मृधस्कः

7.43.4 ते सीषपन्त जोषमा यजत्रा ऋतस्य धाराः सुदुघा दुहानाः ।
ज्येष्ठं वो अद्य मह आ वसूनामा गन्तन समनसो यति ष्ठ

7.43.5 एवा नो अग्ने विक्ष्वा दशस्य त्वया वयं सहसावन्नास्क्राः ।
राया युजा सधमादो अरिष्टा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. दधिक्राः, १ दधिक्राश्व्युषोऽग्निर्भगेन्द्रविष्णुपूषब्रह्मणस्पत्यादित्यद्यावापृथिव्यापः। त्रिष्टुप्, १ जगती।

7.44.1 दधिक्रां वः प्रथममश्विनोषसमग्निं समिद्धं भगमूतये हुवे ।
इन्द्रं विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिमादित्यान्द्यावापृथिवी अपः स्वः

7.44.2 दधिक्रामु नमसा बोधयन्त उदीराणा यज्ञमुपप्रयन्तः ।
इळां देवीं बर्हिषि सादयन्तोऽश्विना विप्रा सुहवा हुवेम

7.44.3 दधिक्रावाणं बुबुधानो अग्निमुप ब्रुव उषसं सूर्यं गाम् ।
ब्रध्नं माँश्चतोर्वरुणस्य बभ्रुं ते विश्वास्मद्दुरिता यावयन्तु

7.44.4 दधिक्रावा प्रथमो वाज्यर्वाग्रे रथानां भवति प्रजानन् ।
संविदान उषसा सूर्येणादित्येभिर्वसुभिरङ्गिरोभिः

7.44.5 आ नो दधिक्राः पथ्यामनक्त्वृतस्य पन्थामन्वेतवा उ ।
शृणोतु नो दैव्यं शर्धो अग्निः शृण्वन्तु विश्वे महिषा अमूराः

सूक्तम् ७.४५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. सविता। त्रिष्टुप्।

7.45.1 आ देवो यातु सविता सुरत्नोऽन्तरिक्षप्रा वहमानो अश्वैः ।
हस्ते दधानो नर्या पुरूणि निवेशयञ्च प्रसुवञ्च भूम

7.45.2 उदस्य बाहू शिथिरा बृहन्ता हिरण्यया दिवो अन्ताँ अनष्टाम् ।
नूनं सो अस्य महिमा पनिष्ट सूरश्चिदस्मा अनु दादपस्याम्

7.45.3 स घा नो देवः सविता सहावा साविषद्वसुपतिर्वसूनि ।
विश्रयमाणो अमतिमुरूचीं मर्तभोजनमध रासते नः

7.45.4 इमा गिरः सवितारं सुजिह्वं पूर्णगभस्तिमीळते सुपाणिम् ।
चित्रं वयो बृहदस्मे दधातु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. रुद्रः। जगती, ४ त्रिष्टुप् ।

7.46.1 इमा रुद्राय स्थिरधन्वने गिरः क्षिप्रेषवे देवाय स्वधाव्ने ।
अषाळ्हाय सहमानाय वेधसे तिग्मायुधाय भरता शृणोतु नः

7.46.2 स हि क्षयेण क्षम्यस्य जन्मनः साम्राज्येन दिव्यस्य चेतति ।
अवन्नवन्तीरुप नो दुरश्चरानमीवो रुद्र जासु नो भव

7.46.3 या ते दिद्युदवसृष्टा दिवस्परि क्ष्मया चरति परि सा वृणक्तु नः ।
सहस्रं ते स्वपिवात भेषजा मा नस्तोकेषु तनयेषु रीरिषः

7.46.4 मा नो वधी रुद्र मा परा दा मा ते भूम प्रसितौ हीळितस्य ।
आ नो भज बर्हिषि जीवशंसे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. आपः।  त्रिष्टुप्।

7.47.1 आपो यं वः प्रथमं देवयन्त इन्द्रपानमूर्मिमकृण्वतेळः ।
तं वो वयं शुचिमरिप्रमद्य घृतप्रुषं मधुमन्तं वनेम

7.47.2 तमूर्मिमापो मधुमत्तमं वोऽपां नपादवत्वाशुहेमा ।
यस्मिन्निन्द्रो वसुभिर्मादयाते तमश्याम देवयन्तो वो अद्य

7.47.3 शतपवित्राः स्वधया मदन्तीर्देवीर्देवानामपि यन्ति पाथः ।
ता इन्द्रस्य न मिनन्ति व्रतानि सिन्धुभ्यो हव्यं घृतवज्जुहोत

7.47.4 याः सूर्यो रश्मिभिराततान याभ्य इन्द्रो अरदद्गातुमूर्मिम् ।
ते सिन्धवो वरिवो धातना नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. ऋभवः, ४ विश्वे देवा वा। त्रिष्टुप्।

7.48.1 ऋभुक्षणो वाजा मादयध्वमस्मे नरो मघवानः सुतस्य ।
आ वोऽर्वाचः क्रतवो न यातां विभ्वो रथं नर्यं वर्तयन्तु

7.48.2 ऋभुरृभुभिरभि वः स्याम विभ्वो विभुभिः शवसा शवांसि ।
वाजो अस्माँ अवतु वाजसाताविन्द्रेण युजा तरुषेम वृत्रम्

7.48.3 ते चिद्धि पूर्वीरभि सन्ति शासा विश्वाँ अर्य उपरताति वन्वन् ।
इन्द्रो विभ्वाँ ऋभुक्षा वाजो अर्यः शत्रोर्मिथत्या कृणवन्वि नृम्णम्

7.48.4 नू देवासो वरिवः कर्तना नो भूत नो विश्वेऽवसे सजोषाः ।
समस्मे इषं वसवो ददीरन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.४९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. आपः। त्रिष्टुप्।

7.49.1 समुद्रज्येष्ठाः सलिलस्य मध्यात्पुनाना यन्त्यनिविशमानाः ।
इन्द्रो या वज्री वृषभो रराद ता आपो देवीरिह मामवन्तु

7.49.2 या आपो दिव्या उत वा स्रवन्ति खनित्रिमा उत वा याः स्वयंजाः ।
समुद्रार्था याः शुचयः पावकास्ता आपो देवीरिह मामवन्तु

7.49.3 यासां राजा वरुणो याति मध्ये सत्यानृते अवपश्यञ्जनानाम् ।
मधुश्चुतः शुचयो याः पावकास्ता आपो देवीरिह मामवन्तु

7.49.4 यासु राजा वरुणो यासु सोमो विश्वे देवा यासूर्जं मदन्ति ।
वैश्वानरो यास्वग्निः प्रविष्टस्ता आपो देवीरिह मामवन्तु

सूक्तम् ७.५०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. १ मित्रावरुणौ, २ अग्निः, ३ विश्वे देवाः, ४ नद्यः। जगती, ४ अतिजगती शक्वरी वा ।

7.50.1 आ मां मित्रावरुणेह रक्षतं कुलाययद्विश्वयन्मा न आ गन् ।
अजकावं दुर्दृशीकं तिरो दधे मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः

7.50.2 यद्विजामन्परुषि वन्दनं भुवदष्ठीवन्तौ परि कुल्फौ च देहत् ।
अग्निष्टच्छोचन्नप बाधतामितो मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः

7.50.3 यच्छल्मलौ भवति यन्नदीषु यदोषधीभ्यः परि जायते विषम् ।
विश्वे देवा निरितस्तत्सुवन्तु मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः

7.50.4 याः प्रवतो निवत उद्वत उदन्वतीरनुदकाश्च याः ।
ता अस्मभ्यं पयसा पिन्वमानाः शिवा देवीरशिपदा भवन्तु सर्वा नद्यो अशिमिदा भवन्तु

सूक्तम् ७.५१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. आदित्याः। त्रिष्टुप्।

7.51.1 आदित्यानामवसा नूतनेन सक्षीमहि शर्मणा शंतमेन ।
अनागास्त्वे अदितित्वे तुरास इमं यज्ञं दधतु श्रोषमाणाः

7.51.2 आदित्यासो अदितिर्मादयन्तां मित्रो अर्यमा वरुणो रजिष्ठाः ।
अस्माकं सन्तु भुवनस्य गोपाः पिबन्तु सोममवसे नो अद्य

7.51.3 आदित्या विश्वे मरुतश्च विश्वे देवाश्च विश्व ऋभवश्च विश्वे ।
इन्द्रो अग्निरश्विना तुष्टुवाना यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.५२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः । अनुक्रमणिका: दे. आदित्याः। त्रिष्टुप्।

7.52.1 आदित्यासो अदितयः स्याम पूर्देवत्रा वसवो मर्त्यत्रा ।
सनेम मित्रावरुणा सनन्तो भवेम द्यावापृथिवी भवन्तः

7.52.2 मित्रस्तन्नो वरुणो मामहन्त शर्म तोकाय तनयाय गोपाः ।
मा वो भुजेमान्यजातमेनो मा तत्कर्म वसवो यच्चयध्वे

7.52.3 तुरण्यवोऽङ्गिरसो नक्षन्त रत्नं देवस्य सवितुरियानाः ।
पिता च तन्नो महान्यजत्रो विश्वे देवाः समनसो जुषन्त

सूक्तम् ७.५३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. द्यावापृथिवी। त्रिष्टुप्।

7.53.1 प्र द्यावा यज्ञैः पृथिवी नमोभिः सबाध ईळे बृहती यजत्रे ।
ते चिद्धि पूर्वे कवयो गृणन्तः पुरो मही दधिरे देवपुत्रे

7.53.2 प्र पूर्वजे पितरा नव्यसीभिर्गीर्भिः कृणुध्वं सदने ऋतस्य ।
आ नो द्यावापृथिवी दैव्येन जनेन यातं महि वां वरूथम्

7.53.3 उतो हि वां रत्नधेयानि सन्ति पुरूणि द्यावापृथिवी सुदासे ।
अस्मे धत्तं यदसदस्कृधोयु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.५४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वास्तोष्पतिः । त्रिष्टुप् ।

7.54.1 वास्तोष्पते प्रति जानीह्यस्मान्स्वावेशो अनमीवो भवा नः ।
यत्त्वेमहे प्रति तन्नो जुषस्व शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे

7.54.2 वास्तोष्पते प्रतरणो न एधि गयस्फानो गोभिरश्वेभिरिन्दो ।
अजरासस्ते सख्ये स्याम पितेव पुत्रान्प्रति नो जुषस्व

7.54.3 वास्तोष्पते शग्मया संसदा ते सक्षीमहि रण्वया गातुमत्या ।
पाहि क्षेम उत योगे वरं नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.५५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वास्तोष्पतिः, २-८ इन्द्रः ( २-८ प्रस्वापिनी उपनिषद्)। गायत्री, २-४ उपरिष्टाद्बृहती, ५-८ अनुष्टुप्।

7.55.1 अमीवहा वास्तोष्पते विश्वा रूपाण्याविशन् ।
सखा सुशेव एधि नः

7.55.2 यदर्जुन सारमेय दतः पिशङ्ग यच्छसे ।
वीव भ्राजन्त ऋष्टय उप स्रक्वेषु बप्सतो नि षु स्वप

7.55.3 स्तेनं राय सारमेय तस्करं वा पुनःसर ।
स्तोतॄनिन्द्रस्य रायसि किमस्मान्दुच्छुनायसे नि षु स्वप

7.55.4 त्वं सूकरस्य दर्दृहि तव दर्दर्तु सूकरः ।
स्तोतॄनिन्द्रस्य रायसि किमस्मान्दुच्छुनायसे नि षु स्वप

7.55.5 सस्तु माता सस्तु पिता सस्तु श्वा सस्तु विश्पतिः ।
ससन्तु सर्वे ज्ञातयः सस्त्वयमभितो जनः

7.55.6 य आस्ते यश्च चरति यश्च पश्यति नो जनः ।
तेषां सं हन्मो अक्षाणि यथेदं हर्म्यं तथा

7.55.7 सहस्रशृङ्गो वृषभो यः समुद्रादुदाचरत् ।
तेना सहस्येना वयं नि जनान्स्वापयामसि

7.55.8 प्रोष्ठेशया वह्येशया नारीर्यास्तल्पशीवरीः ।
स्त्रियो याः पुण्यगन्धास्ताः सर्वाः स्वापयामसि

सूक्तम् ७.५६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। त्रिष्टुप्, १-११ द्विपदा विराट्।

7.56.1 क ईं व्यक्ता नरः सनीळा रुद्रस्य मर्या अध स्वश्वाः

7.56.2 नकिर्ह्येषां जनूंषि वेद ते अङ्ग विद्रे मिथो जनित्रम्

7.56.3 अभि स्वपूभिर्मिथो वपन्त वातस्वनसः श्येना अस्पृध्रन्

7.56.4 एतानि धीरो निण्या चिकेत पृश्निर्यदूधो मही जभार

7.56.5 सा विट् सुवीरा मरुद्भिरस्तु सनात्सहन्ती पुष्यन्ती नृम्णम्

7.56.6 यामं येष्ठाः शुभा शोभिष्ठाः श्रिया सम्मिश्ला ओजोभिरुग्राः

7.56.7 उग्रं व ओज स्थिरा शवांस्यधा मरुद्भिर्गणस्तुविष्मान्

7.56.8 शुभ्रो वः शुष्मः क्रुध्मी मनांसि धुनिर्मुनिरिव शर्धस्य धृष्णोः

7.56.9 सनेम्यस्मद्युयोत दिद्युं मा वो दुर्मतिरिह प्रणङ्नः

7.56.10 प्रिया वो नाम हुवे तुराणामा यत्तृपन्मरुतो वावशानाः

7.56.11 स्वायुधास इष्मिणः सुनिष्का उत स्वयं तन्वः शुम्भमानाः

7.56.12 शुची वो हव्या मरुतः शुचीनां शुचिं हिनोम्यध्वरं शुचिभ्यः ।
ऋतेन सत्यमृतसाप आयञ्छुचिजन्मानः शुचयः पावकाः

7.56.13 अंसेष्वा मरुतः खादयो वो वक्षस्सु रुक्मा उपशिश्रियाणाः ।
वि विद्युतो न वृष्टिभी रुचाना अनु स्वधामायुधैर्यच्छमानाः

7.56.14 प्र बुध्न्या व ईरते महांसि प्र नामानि प्रयज्यवस्तिरध्वम् ।
सहस्रियं दम्यं भागमेतं गृहमेधीयं मरुतो जुषध्वम्

7.56.15 यदि स्तुतस्य मरुतो अधीथेत्था विप्रस्य वाजिनो हवीमन् ।
मक्षू रायः सुवीर्यस्य दात नू चिद्यमन्य आदभदरावा

7.56.16 अत्यासो न ये मरुतः स्वञ्चो यक्षदृशो न शुभयन्त मर्याः ।
ते हर्म्येष्ठाः शिशवो न शुभ्रा वत्सासो न प्रक्रीळिनः पयोधाः

7.56.17 दशस्यन्तो नो मरुतो मृळन्तु वरिवस्यन्तो रोदसी सुमेके ।
आरे गोहा नृहा वधो वो अस्तु सुम्नेभिरस्मे वसवो नमध्वम्

7.56.18 आ वो होता जोहवीति सत्तः सत्राचीं रातिं मरुतो गृणानः ।
य ईवतो वृषणो अस्ति गोपाः सो अद्वयावी हवते व उक्थैः

7.56.19 इमे तुरं मरुतो रामयन्तीमे सहः सहस आ नमन्ति ।
इमे शंसं वनुष्यतो नि पान्ति गुरु द्वेषो अररुषे दधन्ति

7.56.20 इमे रध्रं चिन्मरुतो जुनन्ति भृमिं चिद्यथा वसवो जुषन्त ।
अप बाधध्वं वृषणस्तमांसि धत्त विश्वं तनयं तोकमस्मे

7.56.21 मा वो दात्रान्मरुतो निरराम मा पश्चाद्दघ्म रथ्यो विभागे ।
आ न स्पार्हे भजतना वसव्ये यदीं सुजातं वृषणो वो अस्ति

7.56.22 सं यद्धनन्त मन्युभिर्जनासः शूरा यह्वीष्वोषधीषु विक्षु ।
अध स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रातारो भूत पृतनास्वर्यः

7.56.23 भूरि चक्र मरुतः पित्र्याण्युक्थानि या वः शस्यन्ते पुरा चित् ।
मरुद्भिरुग्रः पृतनासु साळ्हा मरुद्भिरित्सनिता वाजमर्वा

7.56.24 अस्मे वीरो मरुतः शुष्म्यस्तु जनानां यो असुरो विधर्ता ।
अपो येन सुक्षितये तरेमाध स्वमोको अभि वः स्याम

7.56.25 तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त ।
शर्मन्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.५७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः।  त्रिष्टुप्।

7.57.1 मध्वो वो नाम मारुतं यजत्राः प्र यज्ञेषु शवसा मदन्ति ।
ये रेजयन्ति रोदसी चिदुर्वी पिन्वन्त्युत्सं यदयासुरुग्राः

7.57.2 निचेतारो हि मरुतो गृणन्तं प्रणेतारो यजमानस्य मन्म ।
अस्माकमद्य विदथेषु बर्हिरा वीतये सदत पिप्रियाणाः

7.57.3 नैतावदन्ये मरुतो यथेमे भ्राजन्ते रुक्मैरायुधैस्तनूभिः ।
आ रोदसी विश्वपिशः पिशानाः समानमञ्ज्यञ्जते शुभे कम्

7.57.4 ऋधक्सा वो मरुतो दिद्युदस्तु यद्व आगः पुरुषता कराम ।
मा वस्तस्यामपि भूमा यजत्रा अस्मे वो अस्तु सुमतिश्चनिष्ठा

7.57.5 कृते चिदत्र मरुतो रणन्तानवद्यासः शुचयः पावकाः ।
प्र णोऽवत सुमतिभिर्यजत्राः प्र वाजेभिस्तिरत पुष्यसे नः

7.57.6 उत स्तुतासो मरुतो व्यन्तु विश्वेभिर्नामभिर्नरो हवींषि ।
ददात नो अमृतस्य प्रजायै जिगृत रायः सूनृता मघानि

7.57.7 आ स्तुतासो मरुतो विश्व ऊती अच्छा सूरीन्सर्वताता जिगात ।
ये नस्त्मना शतिनो वर्धयन्ति यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.५८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। त्रिष्टुप्।

7.58.1 प्र साकमुक्षे अर्चता गणाय यो दैव्यस्य धाम्नस्तुविष्मान् ।
उत क्षोदन्ति रोदसी महित्वा नक्षन्ते नाकं निरृतेरवंशात्

7.58.2 जनूश्चिद्वो मरुतस्त्वेष्येण भीमासस्तुविमन्यवोऽयासः ।
प्र ये महोभिरोजसोत सन्ति विश्वो वो यामन्भयते स्वर्दृक्

7.58.3 बृहद्वयो मघवद्भ्यो दधात जुजोषन्निन्मरुतः सुष्टुतिं नः ।
गतो नाध्वा वि तिराति जन्तुं प्र ण स्पार्हाभिरूतिभिस्तिरेत

7.58.4 युष्मोतो विप्रो मरुतः शतस्वी युष्मोतो अर्वा सहुरिः सहस्री ।
युष्मोतः सम्राळुत हन्ति वृत्रं प्र तद्वो अस्तु धूतयो देष्णम्

7.58.5 ताँ आ रुद्रस्य मीळ्हुषो विवासे कुविन्नंसन्ते मरुतः पुनर्नः ।
यत्सस्वर्ता जिहीळिरे यदाविरव तदेन ईमहे तुराणाम्

7.58.6 प्र सा वाचि सुष्टुतिर्मघोनामिदं सूक्तं मरुतो जुषन्त ।
आराच्चिद्द्वेषो वृषणो युयोत यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.५९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. १-११ मरुतः, १२ रुद्रः (मृत्युविमोचनी ऋक्)। प्रगाथः - विषमा बृहती, समा सतोबृहती, ७-८ त्रिष्टुप्, ९-११ गायत्री, १२ अनुष्टुप्।

7.59.1 यं त्रायध्व इदमिदं देवासो यं च नयथ ।
तस्मा अग्ने वरुण मित्रार्यमन्मरुतः शर्म यच्छत

7.59.2 युष्माकं देवा अवसाहनि प्रिय ईजानस्तरति द्विषः ।
प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति

7.59.3 नहि वश्चरमं चन वसिष्ठः परिमंसते ।
अस्माकमद्य मरुतः सुते सचा विश्वे पिबत कामिनः

7.59.4 नहि व ऊतिः पृतनासु मर्धति यस्मा अराध्वं नरः ।
अभि व आवर्त्सुमतिर्नवीयसी तूयं यात पिपीषवः

7.59.5 ओ षु घृष्विराधसो यातनान्धांसि पीतये ।
इमा वो हव्या मरुतो ररे हि कं मो ष्वन्यत्र गन्तन

7.59.6 आ च नो बर्हिः सदताविता च न स्पार्हाणि दातवे वसु ।
अस्रेधन्तो मरुतः सोम्ये मधौ स्वाहेह मादयाध्वै

7.59.7 सस्वश्चिद्धि तन्वः शुम्भमाना आ हंसासो नीलपृष्ठा अपप्तन् ।
विश्वं शर्धो अभितो मा नि षेद नरो न रण्वाः सवने मदन्तः

7.59.8 यो नो मरुतो अभि दुर्हृणायुस्तिरश्चित्तानि वसवो जिघांसति ।
द्रुहः पाशान्प्रति स मुचीष्ट तपिष्ठेन हन्मना हन्तना तम्

7.59.9 सांतपना इदं हविर्मरुतस्तज्जुजुष्टन ।
युष्माकोती रिशादसः

7.59.10 गृहमेधास आ गत मरुतो माप भूतन ।
युष्माकोती सुदानवः

7.59.11 इहेह वः स्वतवसः कवयः सूर्यत्वचः ।
यज्ञं मरुत आ वृणे

7.59.12 त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ।
उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय मामृतात्

सूक्तम् ७.६०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. १ सूर्यः, २-१२ मित्रावरुणौ । त्रिष्टुप्।

7.60.1 यदद्य सूर्य ब्रवोऽनागा उद्यन्मित्राय वरुणाय सत्यम् ।
वयं देवत्रादिते स्याम तव प्रियासो अर्यमन्गृणन्तः

7.60.2 एष स्य मित्रावरुणा नृचक्षा उभे उदेति सूर्यो अभि ज्मन् ।
विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च गोपा ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्

7.60.3 अयुक्त सप्त हरितः सधस्थाद्या ईं वहन्ति सूर्यं घृताचीः ।
धामानि मित्रावरुणा युवाकुः सं यो यूथेव जनिमानि चष्टे

7.60.4 उद्वां पृक्षासो मधुमन्तो अस्थुरा सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णः ।
यस्मा आदित्या अध्वनो रदन्ति मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः

7.60.5 इमे चेतारो अनृतस्य भूरेर्मित्रो अर्यमा वरुणो हि सन्ति ।
इम ऋतस्य वावृधुर्दुरोणे शग्मासः पुत्रा अदितेरदब्धाः

7.60.6 इमे मित्रो वरुणो दूळभासोऽचेतसं चिच्चितयन्ति दक्षैः ।
अपि क्रतुं सुचेतसं वतन्तस्तिरश्चिदंहः सुपथा नयन्ति

7.60.7 इमे दिवो अनिमिषा पृथिव्याश्चिकित्वांसो अचेतसं नयन्ति ।
प्रव्राजे चिन्नद्यो गाधमस्ति पारं नो अस्य विष्पितस्य पर्षन्

7.60.8 यद्गोपावददितिः शर्म भद्रं मित्रो यच्छन्ति वरुणः सुदासे ।
तस्मिन्ना तोकं तनयं दधाना मा कर्म देवहेळनं तुरासः

7.60.9 अव वेदिं होत्राभिर्यजेत रिपः काश्चिद्वरुणध्रुतः सः ।
परि द्वेषोभिरर्यमा वृणक्तूरुं सुदासे वृषणा उ लोकम्

7.60.10 सस्वश्चिद्धि समृतिस्त्वेष्येषामपीच्येन सहसा सहन्ते ।
युष्मद्भिया वृषणो रेजमाना दक्षस्य चिन्महिना मृळता नः

7.60.11 यो ब्रह्मणे सुमतिमायजाते वाजस्य सातौ परमस्य रायः ।
सीक्षन्त मन्युं मघवानो अर्य उरु क्षयाय चक्रिरे सुधातु

7.60.12 इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि ।
विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। त्रिष्टुप्।

7.61.1 उद्वां चक्षुर्वरुण सुप्रतीकं देवयोरेति सूर्यस्ततन्वान् ।
अभि यो विश्वा भुवनानि चष्टे स मन्युं मर्त्येष्वा चिकेत

7.61.2 प्र वां स मित्रावरुणावृतावा विप्रो मन्मानि दीर्घश्रुदियर्ति ।
यस्य ब्रह्माणि सुक्रतू अवाथ आ यत्क्रत्वा न शरदः पृणैथे

7.61.3 प्रोरोर्मित्रावरुणा पृथिव्याः प्र दिव ऋष्वाद्बृहतः सुदानू ।
स्पशो दधाथे ओषधीषु विक्ष्वृधग्यतो अनिमिषं रक्षमाणा

7.61.4 शंसा मित्रस्य वरुणस्य धाम शुष्मो रोदसी बद्बधे महित्वा ।
अयन्मासा अयज्वनामवीराः प्र यज्ञमन्मा वृजनं तिराते

7.61.5 अमूरा विश्वा वृषणाविमा वां न यासु चित्रं ददृशे न यक्षम् ।
द्रुहः सचन्ते अनृता जनानां न वां निण्यान्यचिते अभूवन्

7.61.6 समु वां यज्ञं महयं नमोभिर्हुवे वां मित्रावरुणा सबाधः ।
प्र वां मन्मान्यृचसे नवानि कृतानि ब्रह्म जुजुषन्निमानि

7.61.7 इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि ।
विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः । अनुक्रमणिका: दे. १-३ सूर्यः, ४-६ मित्रावरुणौ। त्रिष्टुप्।

7.62.1 उत्सूर्यो बृहदर्चींष्यश्रेत्पुरु विश्वा जनिम मानुषाणाम् ।
समो दिवा ददृशे रोचमानः क्रत्वा कृतः सुकृतः कर्तृभिर्भूत्

7.62.2 स सूर्य प्रति पुरो न उद्गा एभि स्तोमेभिरेतशेभिरेवैः ।
प्र नो मित्राय वरुणाय वोचोऽनागसो अर्यम्णे अग्नये च

7.62.3 वि नः सहस्रं शुरुधो रदन्त्वृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः ।
यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कमा नः कामं पूपुरन्तु स्तवानाः

7.62.4 द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नो ये वां जज्ञुः सुजनिमान ऋष्वे ।
मा हेळे भूम वरुणस्य वायोर्मा मित्रस्य प्रियतमस्य नृणाम्

7.62.5 प्र बाहवा सिसृतं जीवसे न आ नो गव्यूतिमुक्षतं घृतेन ।
आ नो जने श्रवयतं युवाना श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमा

7.62.6 नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस्त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु ।
सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. १-४ सूर्यः, ५ सूर्य-मित्रावरुणाः, ६ मित्रावरुणौ अर्यमा च। त्रिष्टुप्।

7.63.1 उद्वेति सुभगो विश्वचक्षाः साधारणः सूर्यो मानुषाणाम् ।
चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्य देवश्चर्मेव यः समविव्यक्तमांसि

7.63.2 उद्वेति प्रसवीता जनानां महान्केतुरर्णवः सूर्यस्य ।
समानं चक्रं पर्याविवृत्सन्यदेतशो वहति धूर्षु युक्तः

7.63.3 विभ्राजमान उषसामुपस्थाद्रेभैरुदेत्यनुमद्यमानः ।
एष मे देवः सविता चच्छन्द यः समानं न प्रमिनाति धाम

7.63.4 दिवो रुक्म उरुचक्षा उदेति दूरेअर्थस्तरणिर्भ्राजमानः ।
नूनं जनाः सूर्येण प्रसूता अयन्नर्थानि कृणवन्नपांसि

7.63.5 यत्रा चक्रुरमृता गातुमस्मै श्येनो न दीयन्नन्वेति पाथः ।
प्रति वां सूर उदिते विधेम नमोभिर्मित्रावरुणोत हव्यैः

7.63.6 नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस्त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु ।
सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ। त्रिष्टुप् ।

7.64.1 दिवि क्षयन्ता रजसः पृथिव्यां प्र वां घृतस्य निर्णिजो ददीरन् ।
हव्यं नो मित्रो अर्यमा सुजातो राजा सुक्षत्रो वरुणो जुषन्त

7.64.2 आ राजाना मह ऋतस्य गोपा सिन्धुपती क्षत्रिया यातमर्वाक् ।
इळां नो मित्रावरुणोत वृष्टिमव दिव इन्वतं जीरदानू

7.64.3 मित्रस्तन्नो वरुणो देवो अर्यः प्र साधिष्ठेभिः पथिभिर्नयन्तु ।
ब्रवद्यथा न आदरिः सुदास इषा मदेम सह देवगोपाः

7.64.4 यो वां गर्तं मनसा तक्षदेतमूर्ध्वां धीतिं कृणवद्धारयच्च ।
उक्षेथां मित्रावरुणा घृतेन ता राजाना सुक्षितीस्तर्पयेथाम्

7.64.5 एष स्तोमो वरुण मित्र तुभ्यं सोमः शुक्रो न वायवेऽयामि ।
अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ, ४-१३ आदित्याः, १४-१६ सूर्यः। गायत्री, १०-१५ प्रगाथः ( ), १६ पुर उष्णिक्  ।

7.65.1 प्रति वां सूर उदिते सूक्तैर्मित्रं हुवे वरुणं पूतदक्षम् ।
ययोरसुर्यमक्षितं ज्येष्ठं विश्वस्य यामन्नाचिता जिगत्नु

7.65.2 ता हि देवानामसुरा तावर्या ता नः क्षितीः करतमूर्जयन्तीः ।
अश्याम मित्रावरुणा वयं वां द्यावा च यत्र पीपयन्नहा च

7.65.3 ता भूरिपाशावनृतस्य सेतू दुरत्येतू रिपवे मर्त्याय ।
ऋतस्य मित्रावरुणा पथा वामपो न नावा दुरिता तरेम

7.65.4 आ नो मित्रावरुणा हव्यजुष्टिं घृतैर्गव्यूतिमुक्षतमिळाभिः ।
प्रति वामत्र वरमा जनाय पृणीतमुद्नो दिव्यस्य चारोः

7.65.5 एष स्तोमो वरुण मित्र तुभ्यं सोमः शुक्रो न वायवेऽयामि ।
अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ, ४-१३ आदित्याः, १४-१६ सूर्यः। गायत्री, १०-१५ प्रगाथः - (विषमा बृहती, समा सतोबृहती), १६ पुर उष्णिक्।

7.66.1 प्र मित्रयोर्वरुणयो स्तोमो न एतु शूष्यः ।
नमस्वान्तुविजातयोः

7.66.2 या धारयन्त देवाः सुदक्षा दक्षपितरा ।
असुर्याय प्रमहसा

7.66.3 ता न स्तिपा तनूपा वरुण जरितॄणाम् ।
मित्र साधयतं धियः

7.66.4 यदद्य सूर उदितेऽनागा मित्रो अर्यमा ।
सुवाति सविता भगः

7.66.5 सुप्रावीरस्तु स क्षयः प्र नु यामन्सुदानवः ।
ये नो अंहोऽतिपिप्रति

7.66.6 उत स्वराजो अदितिरदब्धस्य व्रतस्य ये ।
महो राजान ईशते

7.66.7 प्रति वां सूर उदिते मित्रं गृणीषे वरुणम् ।
अर्यमणं रिशादसम्

7.66.8 राया हिरण्यया मतिरियमवृकाय शवसे ।
इयं विप्रा मेधसातये

7.66.9 ते स्याम देव वरुण ते मित्र सूरिभिः सह ।
इषं स्वश्च धीमहि

7.66.10 बहवः सूरचक्षसोऽग्निजिह्वा ऋतावृधः ।
त्रीणि ये येमुर्विदथानि धीतिभिर्विश्वानि परिभूतिभिः

7.66.11 वि ये दधुः शरदं मासमादहर्यज्ञमक्तुं चादृचम् ।
अनाप्यं वरुणो मित्रो अर्यमा क्षत्रं राजान आशत

7.66.12 तद्वो अद्य मनामहे सूक्तैः सूर उदिते ।
यदोहते वरुणो मित्रो अर्यमा यूयमृतस्य रथ्यः

7.66.13 ऋतावान ऋतजाता ऋतावृधो घोरासो अनृतद्विषः ।
तेषां वः सुम्ने सुच्छर्दिष्टमे नरः स्याम ये च सूरयः

7.66.14 उदु त्यद्दर्शतं वपुर्दिव एति प्रतिह्वरे ।
यदीमाशुर्वहति देव एतशो विश्वस्मै चक्षसे अरम्

7.66.15 शीर्ष्णःशीर्ष्णो जगतस्तस्थुषस्पतिं समया विश्वमा रजः ।
सप्त स्वसारः सुविताय सूर्यं वहन्ति हरितो रथे

7.66.16 तच्चक्षुर्देवहितं शुक्रमुच्चरत् ।
पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतम्

7.66.17 काव्येभिरदाभ्या यातं वरुण द्युमत् ।
मित्रश्च सोमपीतये

7.66.18 दिवो धामभिर्वरुण मित्रश्चा यातमद्रुहा ।
पिबतं सोममातुजी

7.66.19 आ यातं मित्रावरुणा जुषाणावाहुतिं नरा ।
पातं सोममृतावृधा

सूक्तम् ७.६७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ।  त्रिष्टुप्।

7.67.1 प्रति वां रथं नृपती जरध्यै हविष्मता मनसा यज्ञियेन ।
यो वां दूतो न धिष्ण्यावजीगरच्छा सूनुर्न पितरा विवक्मि

7.67.2 अशोच्यग्निः समिधानो अस्मे उपो अदृश्रन्तमसश्चिदन्ताः ।
अचेति केतुरुषसः पुरस्ताच्छ्रिये दिवो दुहितुर्जायमानः

7.67.3 अभि वां नूनमश्विना सुहोता स्तोमैः सिषक्ति नासत्या विवक्वान् ।
पूर्वीभिर्यातं पथ्याभिरर्वाक्स्वर्विदा वसुमता रथेन

7.67.4 अवोर्वां नूनमश्विना युवाकुर्हुवे यद्वां सुते माध्वी वसूयुः ।
आ वां वहन्तु स्थविरासो अश्वाः पिबाथो अस्मे सुषुता मधूनि

7.67.5 प्राचीमु देवाश्विना धियं मेऽमृध्रां सातये कृतं वसूयुम् ।
विश्वा अविष्टं वाज आ पुरंधीस्ता नः शक्तं शचीपती शचीभिः

7.67.6 अविष्टं धीष्वश्विना न आसु प्रजावद्रेतो अह्रयं नो अस्तु ।
आ वां तोके तनये तूतुजानाः सुरत्नासो देववीतिं गमेम

7.67.7 एष स्य वां पूर्वगत्वेव सख्ये निधिर्हितो माध्वी रातो अस्मे ।
अहेळता मनसा यातमर्वागश्नन्ता हव्यं मानुषीषु विक्षु

7.67.8 एकस्मिन्योगे भुरणा समाने परि वां सप्त स्रवतो रथो गात् ।
न वायन्ति सुभ्वो देवयुक्ता ये वां धूर्षु तरणयो वहन्ति

7.67.9 असश्चता मघवद्भ्यो हि भूतं ये राया मघदेयं जुनन्ति ।
प्र ये बन्धुं सूनृताभिस्तिरन्ते गव्या पृञ्चन्तो अश्व्या मघानि

7.67.10 नू मे हवमा शृणुतं युवाना यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत् ।
धत्तं रत्नानि जरतं च सूरीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। विराट्, ८-९ त्रिष्टुप्।

7.68.1 आ शुभ्रा यातमश्विना स्वश्वा गिरो दस्रा जुजुषाणा युवाकोः ।
हव्यानि च प्रतिभृता वीतं नः

7.68.2 प्र वामन्धांसि मद्यान्यस्थुररं गन्तं हविषो वीतये मे ।
तिरो अर्यो हवनानि श्रुतं नः

7.68.3 प्र वां रथो मनोजवा इयर्ति तिरो रजांस्यश्विना शतोतिः ।
अस्मभ्यं सूर्यावसू इयानः

7.68.4 अयं ह यद्वां देवया उ अद्रिरूर्ध्वो विवक्ति सोमसुद्युवभ्याम् ।
आ वल्गू विप्रो ववृतीत हव्यैः

7.68.5 चित्रं ह यद्वां भोजनं न्वस्ति न्यत्रये महिष्वन्तं युयोतम् ।
यो वामोमानं दधते प्रियः सन्

7.68.6 उत त्यद्वां जुरते अश्विना भूच्च्यवानाय प्रतीत्यं हविर्दे ।
अधि यद्वर्प इतऊति धत्थः

7.68.7 उत त्यं भुज्युमश्विना सखायो मध्ये जहुर्दुरेवासः समुद्रे ।
निरीं पर्षदरावा यो युवाकुः

7.68.8 वृकाय चिज्जसमानाय शक्तमुत श्रुतं शयवे हूयमाना ।
यावघ्न्यामपिन्वतमपो न स्तर्यं चिच्छक्त्यश्विना शचीभिः

7.68.9 एष स्य कारुर्जरते सूक्तैरग्रे बुधान उषसां सुमन्मा ।
इषा तं वर्धदघ्न्या पयोभिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.६९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

7.69.1 आ वां रथो रोदसी बद्बधानो हिरण्ययो वृषभिर्यात्वश्वैः ।
घृतवर्तनिः पविभी रुचान इषां वोळ्हा नृपतिर्वाजिनीवान्

7.69.2 स पप्रथानो अभि पञ्च भूमा त्रिवन्धुरो मनसा यातु युक्तः ।
विशो येन गच्छथो देवयन्तीः कुत्रा चिद्याममश्विना दधाना

7.69.3 स्वश्वा यशसा यातमर्वाग्दस्रा निधिं मधुमन्तं पिबाथः ।
वि वां रथो वध्वा यादमानोऽन्तान्दिवो बाधते वर्तनिभ्याम्

7.69.4 युवोः श्रियं परि योषावृणीत सूरो दुहिता परितक्म्यायाम् ।
यद्देवयन्तमवथः शचीभिः परि घ्रंसमोमना वां वयो गात्

7.69.5 यो ह स्य वां रथिरा वस्त उस्रा रथो युजानः परियाति वर्तिः ।
तेन नः शं योरुषसो व्युष्टौ न्यश्विना वहतं यज्ञे अस्मिन्

7.69.6 नरा गौरेव विद्युतं तृषाणास्माकमद्य सवनोप यातम् ।
पुरुत्रा हि वां मतिभिर्हवन्ते मा वामन्ये नि यमन्देवयन्तः

7.69.7 युवं भुज्युमवविद्धं समुद्र उदूहथुरर्णसो अस्रिधानैः ।
पतत्रिभिरश्रमैरव्यथिभिर्दंसनाभिरश्विना पारयन्ता

7.69.8 नू मे हवमा शृणुतं युवाना यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत् ।
धत्तं रत्नानि जरतं च सूरीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

7.70.1 आ विश्ववाराश्विना गतं नः प्र तत्स्थानमवाचि वां पृथिव्याम् ।
अश्वो न वाजी शुनपृष्ठो अस्थादा यत्सेदथुर्ध्रुवसे न योनिम्

7.70.2 सिषक्ति सा वां सुमतिश्चनिष्ठातापि घर्मो मनुषो दुरोणे ।
यो वां समुद्रान्सरितः पिपर्त्येतग्वा चिन्न सुयुजा युजानः

7.70.3 यानि स्थानान्यश्विना दधाथे दिवो यह्वीष्वोषधीषु विक्षु ।
नि पर्वतस्य मूर्धनि सदन्तेषं जनाय दाशुषे वहन्ता

7.70.4 चनिष्टं देवा ओषधीष्वप्सु यद्योग्या अश्नवैथे ऋषीणाम् ।
पुरूणि रत्ना दधतौ न्यस्मे अनु पूर्वाणि चख्यथुर्युगानि

7.70.5 शुश्रुवांसा चिदश्विना पुरूण्यभि ब्रह्माणि चक्षाथे ऋषीणाम् ।
प्रति प्र यातं वरमा जनायास्मे वामस्तु सुमतिश्चनिष्ठा

7.70.6 यो वां यज्ञो नासत्या हविष्मान्कृतब्रह्मा समर्यो भवाति ।
उप प्र यातं वरमा वसिष्ठमिमा ब्रह्माण्यृच्यन्ते युवभ्याम्

7.70.7 इयं मनीषा इयमश्विना गीरिमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् ।
इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

7.71.1 अप स्वसुरुषसो नग्जिहीते रिणक्ति कृष्णीररुषाय पन्थाम् ।
अश्वामघा गोमघा वां हुवेम दिवा नक्तं शरुमस्मद्युयोतम्

7.71.2 उपायातं दाशुषे मर्त्याय रथेन वाममश्विना वहन्ता ।
युयुतमस्मदनिराममीवां दिवा नक्तं माध्वी त्रासीथां नः

7.71.3 आ वां रथमवमस्यां व्युष्टौ सुम्नायवो वृषणो वर्तयन्तु ।
स्यूमगभस्तिमृतयुग्भिरश्वैराश्विना वसुमन्तं वहेथाम्

7.71.4 यो वां रथो नृपती अस्ति वोळ्हा त्रिवन्धुरो वसुमाँ उस्रयामा ।
आ न एना नासत्योप यातमभि यद्वां विश्वप्स्न्यो जिगाति

7.71.5 युवं च्यवानं जरसोऽमुमुक्तं नि पेदव ऊहथुराशुमश्वम् ।
निरंहसस्तमस स्पर्तमत्रिं नि जाहुषं शिथिरे धातमन्तः

7.71.6 इयं मनीषा इयमश्विना गीरिमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् ।
इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

7.72.1 आ गोमता नासत्या रथेनाश्वावता पुरुश्चन्द्रेण यातम् ।
अभि वां विश्वा नियुतः सचन्ते स्पार्हया श्रिया तन्वा शुभाना

7.72.2 आ नो देवेभिरुप यातमर्वाक्सजोषसा नासत्या रथेन ।
युवोर्हि नः सख्या पित्र्याणि समानो बन्धुरुत तस्य वित्तम्

7.72.3 उदु स्तोमासो अश्विनोरबुध्रञ्जामि ब्रह्माण्युषसश्च देवीः ।
आविवासन्रोदसी धिष्ण्येमे अच्छा विप्रो नासत्या विवक्ति

7.72.4 वि चेदुच्छन्त्यश्विना उषासः प्र वां ब्रह्माणि कारवो भरन्ते ।
ऊर्ध्वं भानुं सविता देवो अश्रेद्बृहदग्नयः समिधा जरन्ते

7.72.5 आ पश्चातान्नासत्या पुरस्तादाश्विना यातमधरादुदक्तात् ।
आ विश्वतः पाञ्चजन्येन राया यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्।

7.73.1 अतारिष्म तमसस्पारमस्य प्रति स्तोमं देवयन्तो दधानाः ।
पुरुदंसा पुरुतमा पुराजामर्त्या हवते अश्विना गीः

7.73.2 न्यु प्रियो मनुषः सादि होता नासत्या यो यजते वन्दते च ।
अश्नीतं मध्वो अश्विना उपाक आ वां वोचे विदथेषु प्रयस्वान्

7.73.3 अहेम यज्ञं पथामुराणा इमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् ।
श्रुष्टीवेव प्रेषितो वामबोधि प्रति स्तोमैर्जरमाणो वसिष्ठः

7.73.4 उप त्या वह्नी गमतो विशं नो रक्षोहणा सम्भृता वीळुपाणी ।
समन्धांस्यग्मत मत्सराणि मा नो मर्धिष्टमा गतं शिवेन

7.73.5 आ पश्चातान्नासत्या पुरस्तादाश्विना यातमधरादुदक्तात् ।
आ विश्वतः पाञ्चजन्येन राया यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। प्रगाथः - (विषमा बृहती, समा सतोबृहती)

7.74.1 इमा उ वां दिविष्टय उस्रा हवन्ते अश्विना ।
अयं वामह्वेऽवसे शचीवसू विशंविशं हि गच्छथः

7.74.2 युवं चित्रं ददथुर्भोजनं नरा चोदेथां सूनृतावते ।
अर्वाग्रथं समनसा नि यच्छतं पिबतं सोम्यं मधु

7.74.3 आ यातमुप भूषतं मध्वः पिबतमश्विना ।
दुग्धं पयो वृषणा जेन्यावसू मा नो मर्धिष्टमा गतम्

7.74.4 अश्वासो ये वामुप दाशुषो गृहं युवां दीयन्ति बिभ्रतः ।
मक्षूयुभिर्नरा हयेभिरश्विना देवा यातमस्मयू

7.74.5 अधा ह यन्तो अश्विना पृक्षः सचन्त सूरयः ।
ता यंसतो मघवद्भ्यो ध्रुवं यशश्छर्दिरस्मभ्यं नासत्या

7.74.6 प्र ये ययुरवृकासो रथा इव नृपातारो जनानाम् ।
उत स्वेन शवसा शूशुवुर्नर उत क्षियन्ति सुक्षितिम्

सूक्तम् ७.७५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. उषसः। त्रिष्टुप्।

7.75.1 व्युषा आवो दिविजा ऋतेनाविष्कृण्वाना महिमानमागात् ।
अप द्रुहस्तम आवरजुष्टमङ्गिरस्तमा पथ्या अजीगः

7.75.2 महे नो अद्य सुविताय बोध्युषो महे सौभगाय प्र यन्धि ।
चित्रं रयिं यशसं धेह्यस्मे देवि मर्तेषु मानुषि श्रवस्युम्

7.75.3 एते त्ये भानवो दर्शतायाश्चित्रा उषसो अमृतास आगुः ।
जनयन्तो दैव्यानि व्रतान्यापृणन्तो अन्तरिक्षा व्यस्थुः

7.75.4 एषा स्या युजाना पराकात्पञ्च क्षितीः परि सद्यो जिगाति ।
अभिपश्यन्ती वयुना जनानां दिवो दुहिता भुवनस्य पत्नी

7.75.5 वाजिनीवती सूर्यस्य योषा चित्रामघा राय ईशे वसूनाम् ।
ऋषिष्टुता जरयन्ती मघोन्युषा उच्छति वह्निभिर्गृणाना

7.75.6 प्रति द्युतानामरुषासो अश्वाश्चित्रा अदृश्रन्नुषसं वहन्तः ।
याति शुभ्रा विश्वपिशा रथेन दधाति रत्नं विधते जनाय

7.75.7 सत्या सत्येभिर्महती महद्भिर्देवी देवेभिर्यजता यजत्रैः ।
रुजद्दृळ्हानि दददुस्रियाणां प्रति गाव उषसं वावशन्त

7.75.8 नू नो गोमद्वीरवद्धेहि रत्नमुषो अश्वावत्पुरुभोजो अस्मे ।
मा नो बर्हिः पुरुषता निदे कर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. उषसः। त्रिष्टुप् ।

7.76.1 उदु ज्योतिरमृतं विश्वजन्यं विश्वानरः सविता देवो अश्रेत् ।
क्रत्वा देवानामजनिष्ट चक्षुराविरकर्भुवनं विश्वमुषाः

7.76.2 प्र मे पन्था देवयाना अदृश्रन्नमर्धन्तो वसुभिरिष्कृतासः ।
अभूदु केतुरुषसः पुरस्तात्प्रतीच्यागादधि हर्म्येभ्यः

7.76.3 तानीदहानि बहुलान्यासन्या प्राचीनमुदिता सूर्यस्य ।
यतः परि जार इवाचरन्त्युषो ददृक्षे न पुनर्यतीव

7.76.4 त इद्देवानां सधमाद आसन्नृतावानः कवयः पूर्व्यासः ।
गूळ्हं ज्योतिः पितरो अन्वविन्दन्सत्यमन्त्रा अजनयन्नुषासम्

7.76.5 समान ऊर्वे अधि संगतासः सं जानते न यतन्ते मिथस्ते ।
ते देवानां न मिनन्ति व्रतान्यमर्धन्तो वसुभिर्यादमानाः

7.76.6 प्रति त्वा स्तोमैरीळते वसिष्ठा उषर्बुधः सुभगे तुष्टुवांसः ।
गवां नेत्री वाजपत्नी न उच्छोषः सुजाते प्रथमा जरस्व

7.76.7 एषा नेत्री राधसः सूनृतानामुषा उच्छन्ती रिभ्यते वसिष्ठैः ।
दीर्घश्रुतं रयिमस्मे दधाना यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. उषसः।  त्रिष्टुप्।

7.77.1 उपो रुरुचे युवतिर्न योषा विश्वं जीवं प्रसुवन्ती चरायै ।
अभूदग्निः समिधे मानुषाणामकर्ज्योतिर्बाधमाना तमांसि

7.77.2 विश्वं प्रतीची सप्रथा उदस्थाद्रुशद्वासो बिभ्रती शुक्रमश्वैत् ।
हिरण्यवर्णा सुदृशीकसंदृग्गवां माता नेत्र्यह्नामरोचि

7.77.3 देवानां चक्षुः सुभगा वहन्ती श्वेतं नयन्ती सुदृशीकमश्वम् ।
उषा अदर्शि रश्मिभिर्व्यक्ता चित्रामघा विश्वमनु प्रभूता

7.77.4 अन्तिवामा दूरे अमित्रमुच्छोर्वीं गव्यूतिमभयं कृधी नः ।
यावय द्वेष आ भरा वसूनि चोदय राधो गृणते मघोनि

7.77.5 अस्मे श्रेष्ठेभिर्भानुभिर्वि भाह्युषो देवि प्रतिरन्ती न आयुः ।
इषं च नो दधती विश्ववारे गोमदश्वावद्रथवच्च राधः

7.77.6 यां त्वा दिवो दुहितर्वर्धयन्त्युषः सुजाते मतिभिर्वसिष्ठाः ।
सास्मासु धा रयिमृष्वं बृहन्तं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. उषसः। त्रिष्टुप्।

7.78.1 प्रति केतवः प्रथमा अदृश्रन्नूर्ध्वा अस्या अञ्जयो वि श्रयन्ते ।
उषो अर्वाचा बृहता रथेन ज्योतिष्मता वाममस्मभ्यं वक्षि

7.78.2 प्रति षीमग्निर्जरते समिद्धः प्रति विप्रासो मतिभिर्गृणन्तः ।
उषा याति ज्योतिषा बाधमाना विश्वा तमांसि दुरिताप देवी

7.78.3 एता उ त्याः प्रत्यदृश्रन्पुरस्ताज्ज्योतिर्यच्छन्तीरुषसो विभातीः ।
अजीजनन्सूर्यं यज्ञमग्निमपाचीनं तमो अगादजुष्टम्

7.78.4 अचेति दिवो दुहिता मघोनी विश्वे पश्यन्त्युषसं विभातीम् ।
आस्थाद्रथं स्वधया युज्यमानमा यमश्वासः सुयुजो वहन्ति

7.78.5 प्रति त्वाद्य सुमनसो बुधन्तास्माकासो मघवानो वयं च ।
तिल्विलायध्वमुषसो विभातीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.७९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. उषसः। त्रिष्टुप्।

7.79.1 व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती ।
सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः

7.79.2 व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते ।
सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू

7.79.3 अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि ।
वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि

7.79.4 तावदुषो राधो अस्मभ्यं रास्व यावत्स्तोतृभ्यो अरदो गृणाना ।
यां त्वा जज्ञुर्वृषभस्या रवेण वि दृळ्हस्य दुरो अद्रेरौर्णोः

7.79.5 देवंदेवं राधसे चोदयन्त्यस्मद्र्यक्सूनृता ईरयन्ती ।
व्युच्छन्ती नः सनये धियो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. उषसः। त्रिष्टुप्।

7.80.1 प्रति स्तोमेभिरुषसं वसिष्ठा गीर्भिर्विप्रासः प्रथमा अबुध्रन् ।
विवर्तयन्तीं रजसी समन्ते आविष्कृण्वतीं भुवनानि विश्वा

7.80.2 एषा स्या नव्यमायुर्दधाना गूढ्वी तमो ज्योतिषोषा अबोधि ।
अग्र एति युवतिरह्रयाणा प्राचिकितत्सूर्यं यज्ञमग्निम्

7.80.3 अश्वावतीर्गोमतीर्न उषासो वीरवतीः सदमुच्छन्तु भद्राः ।
घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। जगती।

7.81.1 प्रत्यु अदर्श्यायत्युच्छन्ती दुहिता दिवः ।
अपो महि व्ययति चक्षसे तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरी

7.81.2 उदुस्रियाः सृजते सूर्यः सचाँ उद्यन्नक्षत्रमर्चिवत् ।
तवेदुषो व्युषि सूर्यस्य च सं भक्तेन गमेमहि

7.81.3 प्रति त्वा दुहितर्दिव उषो जीरा अभुत्स्महि ।
या वहसि पुरु स्पार्हं वनन्वति रत्नं न दाशुषे मयः

7.81.4 उच्छन्ती या कृणोषि मंहना महि प्रख्यै देवि स्वर्दृशे ।
तस्यास्ते रत्नभाज ईमहे वयं स्याम मातुर्न सूनवः

7.81.5 तच्चित्रं राध आ भरोषो यद्दीर्घश्रुत्तमम् ।
यत्ते दिवो दुहितर्मर्तभोजनं तद्रास्व भुनजामहै

7.81.6 श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनं वाजाँ अस्मभ्यं गोमतः ।
चोदयित्री मघोनः सूनृतावत्युषा उच्छदप स्रिधः

सूक्तम् ७.८२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। जगती।

7.82.1 इन्द्रावरुणा युवमध्वराय नो विशे जनाय महि शर्म यच्छतम् ।
दीर्घप्रयज्युमति यो वनुष्यति वयं जयेम पृतनासु दूढ्यः

7.82.2 सम्राळन्यः स्वराळन्य उच्यते वां महान्ताविन्द्रावरुणा महावसू ।
विश्वे देवासः परमे व्योमनि सं वामोजो वृषणा सं बलं दधुः

7.82.3 अन्वपां खान्यतृन्तमोजसा सूर्यमैरयतं दिवि प्रभुम् ।
इन्द्रावरुणा मदे अस्य मायिनोऽपिन्वतमपितः पिन्वतं धियः

7.82.4 युवामिद्युत्सु पृतनासु वह्नयो युवां क्षेमस्य प्रसवे मितज्ञवः ।
ईशाना वस्व उभयस्य कारव इन्द्रावरुणा सुहवा हवामहे

7.82.5 इन्द्रावरुणा यदिमानि चक्रथुर्विश्वा जातानि भुवनस्य मज्मना ।
क्षेमेण मित्रो वरुणं दुवस्यति मरुद्भिरुग्रः शुभमन्य ईयते

7.82.6 महे शुल्काय वरुणस्य नु त्विष ओजो मिमाते ध्रुवमस्य यत्स्वम् ।
अजामिमन्यः श्नथयन्तमातिरद्दभ्रेभिरन्यः प्र वृणोति भूयसः

7.82.7 न तमंहो न दुरितानि मर्त्यमिन्द्रावरुणा न तपः कुतश्चन ।
यस्य देवा गच्छथो वीथो अध्वरं न तं मर्तस्य नशते परिह्वृतिः

7.82.8 अर्वाङ्नरा दैव्येनावसा गतं शृणुतं हवं यदि मे जुजोषथः ।
युवोर्हि सख्यमुत वा यदाप्यं मार्डीकमिन्द्रावरुणा नि यच्छतम्

7.82.9 अस्माकमिन्द्रावरुणा भरेभरे पुरोयोधा भवतं कृष्ट्योजसा ।
यद्वां हवन्त उभये अध स्पृधि नरस्तोकस्य तनयस्य सातिषु

7.82.10 अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः ।
अवध्रं ज्योतिरदितेरृतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे

सूक्तम् ७.८३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। जगती।

7.83.1 युवां नरा पश्यमानास आप्यं प्राचा गव्यन्तः पृथुपर्शवो ययुः ।
दासा च वृत्रा हतमार्याणि च सुदासमिन्द्रावरुणावसावतम्

7.83.2 यत्रा नरः समयन्ते कृतध्वजो यस्मिन्नाजा भवति किं चन प्रियम् ।
यत्रा भयन्ते भुवना स्वर्दृशस्तत्रा न इन्द्रावरुणाधि वोचतम्

7.83.3 सं भूम्या अन्ता ध्वसिरा अदृक्षतेन्द्रावरुणा दिवि घोष आरुहत् ।
अस्थुर्जनानामुप मामरातयोऽर्वागवसा हवनश्रुता गतम्

7.83.4 इन्द्रावरुणा वधनाभिरप्रति भेदं वन्वन्ता प्र सुदासमावतम् ।
ब्रह्माण्येषां शृणुतं हवीमनि सत्या तृत्सूनामभवत्पुरोहितिः

7.83.5 इन्द्रावरुणावभ्या तपन्ति माघान्यर्यो वनुषामरातयः ।
युवं हि वस्व उभयस्य राजथोऽध स्मा नोऽवतं पार्ये दिवि

7.83.6 युवां हवन्त उभयास आजिष्विन्द्रं च वस्वो वरुणं च सातये ।
यत्र राजभिर्दशभिर्निबाधितं प्र सुदासमावतं तृत्सुभिः सह

7.83.7 दश राजानः समिता अयज्यवः सुदासमिन्द्रावरुणा न युयुधुः ।
सत्या नृणामद्मसदामुपस्तुतिर्देवा एषामभवन्देवहूतिषु

7.83.8 दाशराज्ञे परियत्ताय विश्वतः सुदास इन्द्रावरुणावशिक्षतम् ।
श्वित्यञ्चो यत्र नमसा कपर्दिनो धिया धीवन्तो असपन्त तृत्सवः

7.83.9 वृत्राण्यन्यः समिथेषु जिघ्नते व्रतान्यन्यो अभि रक्षते सदा ।
हवामहे वां वृषणा सुवृक्तिभिरस्मे इन्द्रावरुणा शर्म यच्छतम्

7.83.10 अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः ।
अवध्रं ज्योतिरदितेरृतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे

सूक्तम् ७.८४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। त्रिष्टुप् ।

7.84.1 आ वां राजानावध्वरे ववृत्यां हव्येभिरिन्द्रावरुणा नमोभिः ।
प्र वां घृताची बाह्वोर्दधाना परि त्मना विषुरूपा जिगाति

7.84.2 युवो राष्ट्रं बृहदिन्वति द्यौर्यौ सेतृभिररज्जुभिः सिनीथः ।
परि नो हेळो वरुणस्य वृज्या उरुं न इन्द्रः कृणवदु लोकम्

7.84.3 कृतं नो यज्ञं विदथेषु चारुं कृतं ब्रह्माणि सूरिषु प्रशस्ता ।
उपो रयिर्देवजूतो न एतु प्र ण स्पार्हाभिरूतिभिस्तिरेतम्

7.84.4 अस्मे इन्द्रावरुणा विश्ववारं रयिं धत्तं वसुमन्तं पुरुक्षुम् ।
प्र य आदित्यो अनृता मिनात्यमिता शूरो दयते वसूनि

7.84.5 इयमिन्द्रं वरुणमष्ट मे गीः प्रावत्तोके तनये तूतुजाना ।
सुरत्नासो देववीतिं गमेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। त्रिष्टुप्।

7.85.1 पुनीषे वामरक्षसं मनीषां सोममिन्द्राय वरुणाय जुह्वत् ।
घृतप्रतीकामुषसं न देवीं ता नो यामन्नुरुष्यतामभीके

7.85.2 स्पर्धन्ते वा उ देवहूये अत्र येषु ध्वजेषु दिद्यवः पतन्ति ।
युवं ताँ इन्द्रावरुणावमित्रान्हतं पराचः शर्वा विषूचः

7.85.3 आपश्चिद्धि स्वयशसः सदस्सु देवीरिन्द्रं वरुणं देवता धुः ।
कृष्टीरन्यो धारयति प्रविक्ता वृत्राण्यन्यो अप्रतीनि हन्ति

7.85.4 स सुक्रतुरृतचिदस्तु होता य आदित्य शवसा वां नमस्वान् ।
आववर्तदवसे वां हविष्मानसदित्स सुविताय प्रयस्वान्

7.85.5 इयमिन्द्रं वरुणमष्ट मे गीः प्रावत्तोके तनये तूतुजाना ।
सुरत्नासो देववीतिं गमेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः। त्रिष्टुप्।

7.86.1 धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी ।
प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम

7.86.2 उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि ।
किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम्

7.86.3 पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् ।
समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते

7.86.4 किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् ।
प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम्

7.86.5 अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः ।
अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम्

7.86.6 न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः ।
अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता

7.86.7 अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः ।
अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति

7.86.8 अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु ।
शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः। त्रिष्टुप्।

7.87.1 रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् ।
सर्गो न सृष्टो अर्वतीरृतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः

7.87.2 आत्मा ते वातो रज आ नवीनोत्पशुर्न भूर्णिर्यवसे ससवान् ।
अन्तर्मही बृहती रोदसीमे विश्वा ते धाम वरुण प्रियाणि

7.87.3 परि स्पशो वरुणस्य स्मदिष्टा उभे पश्यन्ति रोदसी सुमेके ।
ऋतावानः कवयो यज्ञधीराः प्रचेतसो य इषयन्त मन्म

7.87.4 उवाच मे वरुणो मेधिराय त्रिः सप्त नामाघ्न्या बिभर्ति ।
विद्वान्पदस्य गुह्या न वोचद्युगाय विप्र उपराय शिक्षन्

7.87.5 तिस्रो द्यावो निहिता अन्तरस्मिन्तिस्रो भूमीरुपराः षड्विधानाः ।
गृत्सो राजा वरुणश्चक्र एतं दिवि प्रेङ्खं हिरण्ययं शुभे कम्

7.87.6 अव सिन्धुं वरुणो द्यौरिव स्थाद्द्रप्सो न श्वेतो मृगस्तुविष्मान् ।
गम्भीरशंसो रजसो विमानः सुपारक्षत्रः सतो अस्य राजा

7.87.7 यो मृळयाति चक्रुषे चिदागो वयं स्याम वरुणे अनागाः ।
अनु व्रतान्यदितेरृधन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः, (७ पाशविमोचनी)। त्रिष्टुप्।

7.88.1 प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व ।
य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम्

7.88.2 अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि ।
स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात्

7.88.3 आ यद्रुहाव वरुणश्च नावं प्र यत्समुद्रमीरयाव मध्यम् ।
अधि यदपां स्नुभिश्चराव प्र प्रेङ्ख ईङ्खयावहै शुभे कम्

7.88.4 वसिष्ठं ह वरुणो नाव्याधादृषिं चकार स्वपा महोभिः ।
स्तोतारं विप्रः सुदिनत्वे अह्नां यान्नु द्यावस्ततनन्यादुषासः

7.88.5 क्व त्यानि नौ सख्या बभूवुः सचावहे यदवृकं पुरा चित् ।
बृहन्तं मानं वरुण स्वधावः सहस्रद्वारं जगमा गृहं ते

7.88.6 य आपिर्नित्यो वरुण प्रियः सन्त्वामागांसि कृणवत्सखा ते ।
मा त एनस्वन्तो यक्षिन्भुजेम यन्धि ष्मा विप्र स्तुवते वरूथम्

7.88.7 ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्यस्मत्पाशं वरुणो मुमोचत् ।
अवो वन्वाना अदितेरुपस्थाद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.८९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः। गायत्री, ५ जगती ।

7.89.1 मो षु वरुण मृन्मयं गृहं राजन्नहं गमम् ।
मृळा सुक्षत्र मृळय

7.89.2 यदेमि प्रस्फुरन्निव दृतिर्न ध्मातो अद्रिवः ।
मृळा सुक्षत्र मृळय

7.89.3 क्रत्वः समह दीनता प्रतीपं जगमा शुचे ।
मृळा सुक्षत्र मृळय

7.89.4 अपां मध्ये तस्थिवांसं तृष्णाविदज्जरितारम् ।
मृळा सुक्षत्र मृळय

7.89.5 यत्किं चेदं वरुण दैव्ये जनेऽभिद्रोहं मनुष्याश्चरामसि ।
अचित्ती यत्तव धर्मा युयोपिम मा नस्तस्मादेनसो देव रीरिषः

सूक्तम् ७.९०
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. वायुः, ५-७ इन्द्रवायू। त्रिष्टुप्।

7.90.1 प्र वीरया शुचयो दद्रिरे वामध्वर्युभिर्मधुमन्तः सुतासः ।
वह वायो नियुतो याह्यच्छा पिबा सुतस्यान्धसो मदाय

7.90.2 ईशानाय प्रहुतिं यस्त आनट् छुचिं सोमं शुचिपास्तुभ्यं वायो ।
कृणोषि तं मर्त्येषु प्रशस्तं जातोजातो जायते वाज्यस्य

7.90.3 राये नु यं जज्ञतू रोदसीमे राये देवी धिषणा धाति देवम् ।
अध वायुं नियुतः सश्चत स्वा उत श्वेतं वसुधितिं निरेके

7.90.4 उच्छन्नुषसः सुदिना अरिप्रा उरु ज्योतिर्विविदुर्दीध्यानाः ।
गव्यं चिदूर्वमुशिजो वि वव्रुस्तेषामनु प्रदिवः सस्रुरापः

7.90.5 ते सत्येन मनसा दीध्यानाः स्वेन युक्तासः क्रतुना वहन्ति ।
इन्द्रवायू वीरवाहं रथं वामीशानयोरभि पृक्षः सचन्ते

7.90.6 ईशानासो ये दधते स्वर्णो गोभिरश्वेभिर्वसुभिर्हिरण्यैः ।
इन्द्रवायू सूरयो विश्वमायुरर्वद्भिर्वीरैः पृतनासु सह्युः

7.90.7 अर्वन्तो न श्रवसो भिक्षमाणा इन्द्रवायू सुष्टुतिभिर्वसिष्ठाः ।
वाजयन्तः स्ववसे हुवेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. १, ३ वायुः, २, ४-७ इन्द्रवायू। त्रिष्टुप्।

7.91.1 कुविदङ्ग नमसा ये वृधासः पुरा देवा अनवद्यास आसन् ।
ते वायवे मनवे बाधितायावासयन्नुषसं सूर्येण

7.91.2 उशन्ता दूता न दभाय गोपा मासश्च पाथः शरदश्च पूर्वीः ।
इन्द्रवायू सुष्टुतिर्वामियाना मार्डीकमीट्टे सुवितं च नव्यम्

7.91.3 पीवोअन्नाँ रयिवृधः सुमेधाः श्वेतः सिषक्ति नियुतामभिश्रीः ।
ते वायवे समनसो वि तस्थुर्विश्वेन्नरः स्वपत्यानि चक्रुः

7.91.4 यावत्तरस्तन्वो यावदोजो यावन्नरश्चक्षसा दीध्यानाः ।
शुचिं सोमं शुचिपा पातमस्मे इन्द्रवायू सदतं बर्हिरेदम्

7.91.5 नियुवाना नियुत स्पार्हवीरा इन्द्रवायू सरथं यातमर्वाक् ।
इदं हि वां प्रभृतं मध्वो अग्रमध प्रीणाना वि मुमुक्तमस्मे

7.91.6 या वां शतं नियुतो याः सहस्रमिन्द्रवायू विश्ववाराः सचन्ते ।
आभिर्यातं सुविदत्राभिरर्वाक्पातं नरा प्रतिभृतस्य मध्वः

7.91.7 अर्वन्तो न श्रवसो भिक्षमाणा इन्द्रवायू सुष्टुतिभिर्वसिष्ठाः ।
वाजयन्तः स्ववसे हुवेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः । अनुक्रमणिका: दे. वायुः, २, ४ इन्द्रवायू। त्रिष्टुप्।

7.92.1 आ वायो भूष शुचिपा उप नः सहस्रं ते नियुतो विश्ववार ।
उपो ते अन्धो मद्यमयामि यस्य देव दधिषे पूर्वपेयम्

7.92.2 प्र सोता जीरो अध्वरेष्वस्थात्सोममिन्द्राय वायवे पिबध्यै ।
प्र यद्वां मध्वो अग्रियं भरन्त्यध्वर्यवो देवयन्तः शचीभिः

7.92.3 प्र याभिर्यासि दाश्वांसमच्छा नियुद्भिर्वायविष्टये दुरोणे ।
नि नो रयिं सुभोजसं युवस्व नि वीरं गव्यमश्व्यं च राधः

7.92.4 ये वायव इन्द्रमादनास आदेवासो नितोशनासो अर्यः ।
घ्नन्तो वृत्राणि सूरिभिः ष्याम सासह्वांसो युधा नृभिरमित्रान्

7.92.5 आ नो नियुद्भिः शतिनीभिरध्वरं सहस्रिणीभिरुप याहि यज्ञम् ।
वायो अस्मिन्सवने मादयस्व यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। त्रिष्टुप्।

7.93.1 शुचिं नु स्तोमं नवजातमद्येन्द्राग्नी वृत्रहणा जुषेथाम् ।
उभा हि वां सुहवा जोहवीमि ता वाजं सद्य उशते धेष्ठा

7.93.2 ता सानसी शवसाना हि भूतं साकंवृधा शवसा शूशुवांसा ।
क्षयन्तौ रायो यवसस्य भूरेः पृङ्क्तं वाजस्य स्थविरस्य घृष्वेः

7.93.3 उपो ह यद्विदथं वाजिनो गुर्धीभिर्विप्राः प्रमतिमिच्छमानाः ।
अर्वन्तो न काष्ठां नक्षमाणा इन्द्राग्नी जोहुवतो नरस्ते

7.93.4 गीर्भिर्विप्रः प्रमतिमिच्छमान ईट्टे रयिं यशसं पूर्वभाजम् ।
इन्द्राग्नी वृत्रहणा सुवज्रा प्र नो नव्येभिस्तिरतं देष्णैः

7.93.5 सं यन्मही मिथती स्पर्धमाने तनूरुचा शूरसाता यतैते ।
अदेवयुं विदथे देवयुभिः सत्रा हतं सोमसुता जनेन

7.93.6 इमामु षु सोमसुतिमुप न एन्द्राग्नी सौमनसाय यातम् ।
नू चिद्धि परिमम्नाथे अस्माना वां शश्वद्भिर्ववृतीय वाजैः

7.93.7 सो अग्न एना नमसा समिद्धोऽच्छा मित्रं वरुणमिन्द्रं वोचेः ।
यत्सीमागश्चकृमा तत्सु मृळ तदर्यमादितिः शिश्रथन्तु

7.93.8 एता अग्न आशुषाणास इष्टीर्युवोः सचाभ्यश्याम वाजान् ।
मेन्द्रो नो विष्णुर्मरुतः परि ख्यन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इ्न्द्राग्नी। गायत्री, १२ अनुष्टुप्

7.94.1 इयं वामस्य मन्मन इन्द्राग्नी पूर्व्यस्तुतिः ।
अभ्राद्वृष्टिरिवाजनि

7.94.2 शृणुतं जरितुर्हवमिन्द्राग्नी वनतं गिरः ।
ईशाना पिप्यतं धियः

7.94.3 मा पापत्वाय नो नरेन्द्राग्नी माभिशस्तये ।
मा नो रीरधतं निदे

7.94.4 इन्द्रे अग्ना नमो बृहत्सुवृक्तिमेरयामहे ।
धिया धेना अवस्यवः

7.94.5 ता हि शश्वन्त ईळत इत्था विप्रास ऊतये ।
सबाधो वाजसातये

7.94.6 ता वां गीर्भिर्विपन्यवः प्रयस्वन्तो हवामहे ।
मेधसाता सनिष्यवः

7.94.7 इन्द्राग्नी अवसा गतमस्मभ्यं चर्षणीसहा ।
मा नो दुःशंस ईशत

7.94.8 मा कस्य नो अररुषो धूर्तिः प्रणङ्मर्त्यस्य ।
इन्द्राग्नी शर्म यच्छतम्

7.94.9 गोमद्धिरण्यवद्वसु यद्वामश्वावदीमहे ।
इन्द्राग्नी तद्वनेमहि

7.94.10 यत्सोम आ सुते नर इन्द्राग्नी अजोहवुः ।
सप्तीवन्ता सपर्यवः

7.94.11 उक्थेभिर्वृत्रहन्तमा या मन्दाना चिदा गिरा ।
आङ्गूषैराविवासतः

7.94.12 ताविद्दुःशंसं मर्त्यं दुर्विद्वांसं रक्षस्विनम् ।
आभोगं हन्मना हतमुदधिं हन्मना हतम्

सूक्तम् ७.९५
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. सरस्वती, ३ सरस्वान्। त्रिष्टुप्।

7.95.1 प्र क्षोदसा धायसा सस्र एषा सरस्वती धरुणमायसी पूः ।
प्रबाबधाना रथ्येव याति विश्वा अपो महिना सिन्धुरन्याः

7.95.2 एकाचेतत्सरस्वती नदीनां शुचिर्यती गिरिभ्य आ समुद्रात् ।
रायश्चेतन्ती भुवनस्य भूरेर्घृतं पयो दुदुहे नाहुषाय

7.95.3 स वावृधे नर्यो योषणासु वृषा शिशुर्वृषभो यज्ञियासु ।
स वाजिनं मघवद्भ्यो दधाति वि सातये तन्वं मामृजीत

7.95.4 उत स्या नः सरस्वती जुषाणोप श्रवत्सुभगा यज्ञे अस्मिन् ।
मितज्ञुभिर्नमस्यैरियाना राया युजा चिदुत्तरा सखिभ्यः

7.95.5 इमा जुह्वाना युष्मदा नमोभिः प्रति स्तोमं सरस्वति जुषस्व ।
तव शर्मन्प्रियतमे दधाना उप स्थेयाम शरणं न वृक्षम्

7.95.6 अयमु ते सरस्वति वसिष्ठो द्वारावृतस्य सुभगे व्यावः ।
वर्ध शुभ्रे स्तुवते रासि वाजान्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९६
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. सरस्वती, ४-६ सरस्वान्। १-२ प्रगाथः (विषमा बृहती, समा सतोबृहती), ३ प्रस्तारपङ्क्तिः, ४-६ गायत्री।

7.96.1 बृहदु गायिषे वचोऽसुर्या नदीनाम् ।
सरस्वतीमिन्महया सुवृक्तिभि स्तोमैर्वसिष्ठ रोदसी

7.96.2 उभे यत्ते महिना शुभ्रे अन्धसी अधिक्षियन्ति पूरवः ।
सा नो बोध्यवित्री मरुत्सखा चोद राधो मघोनाम्

7.96.3 भद्रमिद्भद्रा कृणवत्सरस्वत्यकवारी चेतति वाजिनीवती ।
गृणाना जमदग्निवत्स्तुवाना च वसिष्ठवत्

7.96.4 जनीयन्तो न्वग्रवः पुत्रीयन्तः सुदानवः ।
सरस्वन्तं हवामहे

7.96.5 ये ते सरस्व ऊर्मयो मधुमन्तो घृतश्चुतः ।
तेभिर्नोऽविता भव

7.96.6 पीपिवांसं सरस्वत स्तनं यो विश्वदर्शतः ।
भक्षीमहि प्रजामिषम्

सूक्तम् ७.९७
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. १ इन्द्रः, २, ४-८ बृहस्पतिः, ३, ९ इन्द्राब्रह्मणस्पती, १० इन्द्राबृहस्पती।  त्रिष्टुप्।

7.97.1 यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति ।
इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च

7.97.2 आ दैव्या वृणीमहेऽवांसि बृहस्पतिर्नो मह आ सखायः ।
यथा भवेम मीळ्हुषे अनागा यो नो दाता परावतः पितेव

7.97.3 तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भिः सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे ।
इन्द्रं श्लोको महि दैव्यः सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा

7.97.4 स आ नो योनिं सदतु प्रेष्ठो बृहस्पतिर्विश्ववारो यो अस्ति ।
कामो रायः सुवीर्यस्य तं दात्पर्षन्नो अति सश्चतो अरिष्टान्

7.97.5 तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः ।
शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम

7.97.6 तं शग्मासो अरुषासो अश्वा बृहस्पतिं सहवाहो वहन्ति ।
सहश्चिद्यस्य नीलवत्सधस्थं नभो न रूपमरुषं वसानाः

7.97.7 स हि शुचिः शतपत्रः स शुन्ध्युर्हिरण्यवाशीरिषिरः स्वर्षाः ।
बृहस्पतिः स स्वावेश ऋष्वः पुरू सखिभ्य आसुतिं करिष्ठः

7.97.8 देवी देवस्य रोदसी जनित्री बृहस्पतिं वावृधतुर्महित्वा ।
दक्षाय्याय दक्षता सखायः करद्ब्रह्मणे सुतरा सुगाधा

7.97.9 इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि ।
अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः

7.97.10 बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य ।
धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९८
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ७ इन्द्राबृहस्पती। त्रिष्टुप्।

7.98.1 अध्वर्यवोऽरुणं दुग्धमंशुं जुहोतन वृषभाय क्षितीनाम् ।
गौराद्वेदीयाँ अवपानमिन्द्रो विश्वाहेद्याति सुतसोममिच्छन्

7.98.2 यद्दधिषे प्रदिवि चार्वन्नं दिवेदिवे पीतिमिदस्य वक्षि ।
उत हृदोत मनसा जुषाण उशन्निन्द्र प्रस्थितान्पाहि सोमान्

7.98.3 जज्ञानः सोमं सहसे पपाथ प्र ते माता महिमानमुवाच ।
एन्द्र पप्राथोर्वन्तरिक्षं युधा देवेभ्यो वरिवश्चकर्थ

7.98.4 यद्योधया महतो मन्यमानान्साक्षाम तान्बाहुभिः शाशदानान् ।
यद्वा नृभिर्वृत इन्द्राभियुध्यास्तं त्वयाजिं सौश्रवसं जयेम

7.98.5 प्रेन्द्रस्य वोचं प्रथमा कृतानि प्र नूतना मघवा या चकार ।
यदेददेवीरसहिष्ट माया अथाभवत्केवलः सोमो अस्य

7.98.6 तवेदं विश्वमभितः पशव्यं यत्पश्यसि चक्षसा सूर्यस्य ।
गवामसि गोपतिरेक इन्द्र भक्षीमहि ते प्रयतस्य वस्वः

7.98.7 बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य ।
धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.९९
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विष्णुः, ४-६ इन्द्राविष्णू। त्रिष्टुप्।

7.99.1 परो मात्रया तन्वा वृधान न ते महित्वमन्वश्नुवन्ति ।
उभे ते विद्म रजसी पृथिव्या विष्णो देव त्वं परमस्य वित्से

7.99.2 न ते विष्णो जायमानो न जातो देव महिम्नः परमन्तमाप ।
उदस्तभ्ना नाकमृष्वं बृहन्तं दाधर्थ प्राचीं ककुभं पृथिव्याः

7.99.3 इरावती धेनुमती हि भूतं सूयवसिनी मनुषे दशस्या ।
व्यस्तभ्ना रोदसी विष्णवेते दाधर्थ पृथिवीमभितो मयूखैः

7.99.4 उरुं यज्ञाय चक्रथुरु लोकं जनयन्ता सूर्यमुषासमग्निम् ।
दासस्य चिद्वृषशिप्रस्य माया जघ्नथुर्नरा पृतनाज्येषु

7.99.5 इन्द्राविष्णू दृंहिताः शम्बरस्य नव पुरो नवतिं च श्नथिष्टम् ।
शतं वर्चिनः सहस्रं च साकं हथो अप्रत्यसुरस्य वीरान्

7.99.6 इयं मनीषा बृहती बृहन्तोरुक्रमा तवसा वर्धयन्ती ।
ररे वां स्तोमं विदथेषु विष्णो पिन्वतमिषो वृजनेष्विन्द्र

7.99.7 वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् ।
वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१००
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विष्णुः। त्रिष्टुप्।

7.100.1 नू मर्तो दयते सनिष्यन्यो विष्णव उरुगायाय दाशत् ।
प्र यः सत्राचा मनसा यजात एतावन्तं नर्यमाविवासात्

7.100.2 त्वं विष्णो सुमतिं विश्वजन्यामप्रयुतामेवयावो मतिं दाः ।
पर्चो यथा नः सुवितस्य भूरेरश्वावतः पुरुश्चन्द्रस्य रायः

7.100.3 त्रिर्देवः पृथिवीमेष एतां वि चक्रमे शतर्चसं महित्वा ।
प्र विष्णुरस्तु तवसस्तवीयान्त्वेषं ह्यस्य स्थविरस्य नाम

7.100.4 वि चक्रमे पृथिवीमेष एतां क्षेत्राय विष्णुर्मनुषे दशस्यन् ।
ध्रुवासो अस्य कीरयो जनास उरुक्षितिं सुजनिमा चकार

7.100.5 प्र तत्ते अद्य शिपिविष्ट नामार्यः शंसामि वयुनानि विद्वान् ।
तं त्वा गृणामि तवसमतव्यान्क्षयन्तमस्य रजसः पराके

7.100.6 किमित्ते विष्णो परिचक्ष्यं भूत्प्र यद्ववक्षे शिपिविष्टो अस्मि ।
मा वर्पो अस्मदप गूह एतद्यदन्यरूपः समिथे बभूथ

7.100.7 वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् ।
वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१०१
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः (वृष्टिकामः), कुमार आग्नेयो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पर्जन्यः। त्रिष्टुप्।

7.101.1 तिस्रो वाचः प्र वद ज्योतिरग्रा या एतद्दुह्रे मधुदोघमूधः ।
स वत्सं कृण्वन्गर्भमोषधीनां सद्यो जातो वृषभो रोरवीति

7.101.2 यो वर्धन ओषधीनां यो अपां यो विश्वस्य जगतो देव ईशे ।
स त्रिधातु शरणं शर्म यंसत्त्रिवर्तु ज्योतिः स्वभिष्ट्यस्मे

7.101.3 स्तरीरु त्वद्भवति सूत उ त्वद्यथावशं तन्वं चक्र एषः ।
पितुः पयः प्रति गृभ्णाति माता तेन पिता वर्धते तेन पुत्रः

7.101.4 यस्मिन्विश्वानि भुवनानि तस्थुस्तिस्रो द्यावस्त्रेधा सस्रुरापः ।
त्रयः कोशास उपसेचनासो मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्

7.101.5 इदं वचः पर्जन्याय स्वराजे हृदो अस्त्वन्तरं तज्जुजोषत् ।
मयोभुवो वृष्टयः सन्त्वस्मे सुपिप्पला ओषधीर्देवगोपाः

7.101.6 स रेतोधा वृषभः शश्वतीनां तस्मिन्नात्मा जगतस्तस्थुषश्च ।
तन्म ऋतं पातु शतशारदाय यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ७.१०२
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः(वृष्टिकामः), कुमार आग्नेयो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पर्जन्यः। गायत्री, २ पादनिचृत्

7.102.1 पर्जन्याय प्र गायत दिवस्पुत्राय मीळ्हुषे ।
स नो यवसमिच्छतु

7.102.2 यो गर्भमोषधीनां गवां कृणोत्यर्वताम् ।
पर्जन्यः पुरुषीणाम्

7.102.3 तस्मा इदास्ये हविर्जुहोता मधुमत्तमम् ।
इळां नः संयतं करत्

सूक्तम् ७.१०३
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. मण्डूकाः (पर्जन्यः)। त्रिष्टुप्, १ अनुष्टुप्।

7.103.1 संवत्सरं शशयाना ब्राह्मणा व्रतचारिणः ।
वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः

7.103.2 दिव्या आपो अभि यदेनमायन्दृतिं न शुष्कं सरसी शयानम् ।
गवामह न मायुर्वत्सिनीनां मण्डूकानां वग्नुरत्रा समेति

7.103.3 यदीमेनाँ उशतो अभ्यवर्षीत्तृष्यावतः प्रावृष्यागतायाम् ।
अख्खलीकृत्या पितरं न पुत्रो अन्यो अन्यमुप वदन्तमेति

7.103.4 अन्यो अन्यमनु गृभ्णात्येनोरपां प्रसर्गे यदमन्दिषाताम् ।
मण्डूको यदभिवृष्टः कनिष्कन्पृश्निः सम्पृङ्क्ते हरितेन वाचम्

7.103.5 यदेषामन्यो अन्यस्य वाचं शाक्तस्येव वदति शिक्षमाणः ।
सर्वं तदेषां समृधेव पर्व यत्सुवाचो वदथनाध्यप्सु

7.103.6 गोमायुरेको अजमायुरेकः पृश्निरेको हरित एक एषाम् ।
समानं नाम बिभ्रतो विरूपाः पुरुत्रा वाचं पिपिशुर्वदन्तः

7.103.7 ब्राह्मणासो अतिरात्रे न सोमे सरो न पूर्णमभितो वदन्तः ।
संवत्सरस्य तदहः परि ष्ठ यन्मण्डूकाः प्रावृषीणं बभूव

7.103.8 ब्राह्मणासः सोमिनो वाचमक्रत ब्रह्म कृण्वन्तः परिवत्सरीणम् ।
अध्वर्यवो घर्मिणः सिष्विदाना आविर्भवन्ति गुह्या न के चित्

7.103.9 देवहितिं जुगुपुर्द्वादशस्य ऋतुं नरो न प्र मिनन्त्येते ।
संवत्सरे प्रावृष्यागतायां तप्ता घर्मा अश्नुवते विसर्गम्

7.103.10 गोमायुरदादजमायुरदात्पृश्निरदाद्धरितो नो वसूनि ।
गवां मण्डूका ददतः शतानि सहस्रसावे प्र तिरन्त आयुः

सूक्तम् ७.१०४
ऋषिः: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. (राक्षोघ्नं) इन्द्रासोमौ, ८,  १६, १९-२२ इन्द्रः, ९, १२-१३ सोमः, १०, १४ अग्निः, ११ देवाः, १७ ग्रावाणः, १८ मरुतः, २३ (पूर्वार्धस्य) वसिष्ठाशीः, (उत्तरार्धस्य) पृथिव्यन्तरिक्षे। त्रिष्टुप्, १ - त्र, २१, २३ जगती, ७ जगती त्रिष्टुब्वा, २५ अनुष्टुप्।

7.104.1 इन्द्रासोमा तपतं रक्ष उब्जतं न्यर्पयतं वृषणा तमोवृधः ।
परा शृणीतमचितो न्योषतं हतं नुदेथां नि शिशीतमत्रिणः

7.104.2 इन्द्रासोमा समघशंसमभ्यघं तपुर्ययस्तु चरुरग्निवाँ इव ।
ब्रह्मद्विषे क्रव्यादे घोरचक्षसे द्वेषो धत्तमनवायं किमीदिने

7.104.3 इन्द्रासोमा दुष्कृतो वव्रे अन्तरनारम्भणे तमसि प्र विध्यतम् ।
यथा नातः पुनरेकश्चनोदयत्तद्वामस्तु सहसे मन्युमच्छवः

7.104.4 इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवो वधं सं पृथिव्या अघशंसाय तर्हणम् ।
उत्तक्षतं स्वर्यं पर्वतेभ्यो येन रक्षो वावृधानं निजूर्वथः

7.104.5 इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवस्पर्यग्नितप्तेभिर्युवमश्महन्मभिः ।
तपुर्वधेभिरजरेभिरत्रिणो नि पर्शाने विध्यतं यन्तु निस्वरम्

7.104.6 इन्द्रासोमा परि वां भूतु विश्वत इयं मतिः कक्ष्याश्वेव वाजिना ।
यां वां होत्रां परिहिनोमि मेधयेमा ब्रह्माणि नृपतीव जिन्वतम्

7.104.7 प्रति स्मरेथां तुजयद्भिरेवैर्हतं द्रुहो रक्षसो भङ्गुरावतः ।
इन्द्रासोमा दुष्कृते मा सुगं भूद्यो नः कदा चिदभिदासति द्रुहा

7.104.8 यो मा पाकेन मनसा चरन्तमभिचष्टे अनृतेभिर्वचोभिः ।
आप इव काशिना संगृभीता असन्नस्त्वासत इन्द्र वक्ता

7.104.9 ये पाकशंसं विहरन्त एवैर्ये वा भद्रं दूषयन्ति स्वधाभिः ।
अहये वा तान्प्रददातु सोम आ वा दधातु निरृतेरुपस्थे

7.104.10 यो नो रसं दिप्सति पित्वो अग्ने यो अश्वानां यो गवां यस्तनूनाम् ।
रिपु स्तेन स्तेयकृद्दभ्रमेतु नि ष हीयतां तन्वा तना च

7.104.11 परः सो अस्तु तन्वा तना च तिस्रः पृथिवीरधो अस्तु विश्वाः ।
प्रति शुष्यतु यशो अस्य देवा यो नो दिवा दिप्सति यश्च नक्तम्

7.104.12 सुविज्ञानं चिकितुषे जनाय सच्चासच्च वचसी पस्पृधाते ।
तयोर्यत्सत्यं यतरदृजीयस्तदित्सोमोऽवति हन्त्यासत्

7.104.13 न वा उ सोमो वृजिनं हिनोति न क्षत्रियं मिथुया धारयन्तम् ।
हन्ति रक्षो हन्त्यासद्वदन्तमुभाविन्द्रस्य प्रसितौ शयाते

7.104.14 यदि वाहमनृतदेव आस मोघं वा देवाँ अप्यूहे अग्ने ।
किमस्मभ्यं जातवेदो हृणीषे द्रोघवाचस्ते निरृथं सचन्ताम्

7.104.15 अद्या मुरीय यदि यातुधानो अस्मि यदि वायुस्ततप पूरुषस्य ।
अधा स वीरैर्दशभिर्वि यूया यो मा मोघं यातुधानेत्याह

7.104.16 यो मायातुं यातुधानेत्याह यो वा रक्षाः शुचिरस्मीत्याह ।
इन्द्रस्तं हन्तु महता वधेन विश्वस्य जन्तोरधमस्पदीष्ट

7.104.17 प्र या जिगाति खर्गलेव नक्तमप द्रुहा तन्वं गूहमाना ।
वव्राँ अनन्ताँ अव सा पदीष्ट ग्रावाणो घ्नन्तु रक्षस उपब्दैः

7.104.18 वि तिष्ठध्वं मरुतो विक्ष्विच्छत गृभायत रक्षसः सं पिनष्टन ।
वयो ये भूत्वी पतयन्ति नक्तभिर्ये वा रिपो दधिरे देवे अध्वरे

7.104.19 प्र वर्तय दिवो अश्मानमिन्द्र सोमशितं मघवन्सं शिशाधि ।
प्राक्तादपाक्तादधरादुदक्तादभि जहि रक्षसः पर्वतेन

7.104.20 एत उ त्ये पतयन्ति श्वयातव इन्द्रं दिप्सन्ति दिप्सवोऽदाभ्यम् ।
शिशीते शक्रः पिशुनेभ्यो वधं नूनं सृजदशनिं यातुमद्भ्यः

7.104.21 इन्द्रो यातूनामभवत्पराशरो हविर्मथीनामभ्याविवासताम् ।
अभीदु शक्रः परशुर्यथा वनं पात्रेव भिन्दन्सत एति रक्षसः

7.104.22 उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम् ।
सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र

7.104.23 मा नो रक्षो अभि नड्यातुमावतामपोच्छतु मिथुना या किमीदिना ।
पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान्

7.104.24 इन्द्र जहि पुमांसं यातुधानमुत स्त्रियं मायया शाशदानाम् ।
विग्रीवासो मूरदेवा ऋदन्तु मा ते दृशन्सूर्यमुच्चरन्तम्

7.104.25 प्रति चक्ष्व वि चक्ष्वेन्द्रश्च सोम जागृतम् ।
रक्षोभ्यो वधमस्यतमशनिं यातुमद्भ्यः

### Mandala 8

सूक्तम् ८.१
अनुक्रमणिका: ऋ. १-२ प्रगाथो (घौरः) काण्वः, ३-२९  मेधातिथि-मेध्यातिथी काण्वौ, ३०-३३ प्लायोगिरासङ्गः, ३४ आङ्गिरसी शाश्वती ऋषिका  ।

8.1.1 मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत ।
इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत

8.1.2 अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् ।
विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम्

8.1.3 यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये ।
अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम्

8.1.4 वि तर्तूर्यन्ते मघवन्विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् ।
उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये

8.1.5 महे चन त्वामद्रिवः परा शुल्काय देयाम् ।
न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ

8.1.6 वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः ।
माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे

8.1.7 क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः ।
अलर्षि युध्म खजकृत्पुरंदर प्र गायत्रा अगासिषुः

8.1.8 प्रास्मै गायत्रमर्चत वावातुर्यः पुरंदरः ।
याभिः काण्वस्योप बर्हिरासदं यासद्वज्री भिनत्पुरः

8.1.9 ये ते सन्ति दशग्विनः शतिनो ये सहस्रिणः ।
अश्वासो ये ते वृषणो रघुद्रुवस्तेभिर्नस्तूयमा गहि

8.1.10 आ त्वद्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम् ।
इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरंकृतम्

8.1.11 यत्तुदत्सूर एतशं वङ्कू वातस्य पर्णिना ।
वहत्कुत्समार्जुनेयं शतक्रतुः त्सरद्गन्धर्वमस्तृतम्

8.1.12 य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः ।
संधाता संधिं मघवा पुरूवसुरिष्कर्ता विह्रुतं पुनः

8.1.13 मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव ।
वनानि न प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि

8.1.14 अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् ।
सकृत्सु ते महता शूर राधसा अनु स्तोमं मुदीमहि

8.1.15 यदि स्तोमं मम श्रवदस्माकमिन्द्रमिन्दवः ।
तिरः पवित्रं ससृवांस आशवो मन्दन्तु तुग्र्यावृधः

8.1.16 आ त्वद्य सधस्तुतिं वावातुः सख्युरा गहि ।
उपस्तुतिर्मघोनां प्र त्वावत्वधा ते वश्मि सुष्टुतिम्

8.1.17 सोता हि सोममद्रिभिरेमेनमप्सु धावत ।
गव्या वस्त्रेव वासयन्त इन्नरो निर्धुक्षन्वक्षणाभ्यः

8.1.18 अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोचनादधि ।
अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण

8.1.19 इन्द्राय सु मदिन्तमं सोमं सोता वरेण्यम् ।
शक्र एणं पीपयद्विश्वया धिया हिन्वानं न वाजयुम्

8.1.20 मा त्वा सोमस्य गल्दया सदा याचन्नहं गिरा ।
भूर्णिं मृगं न सवनेषु चुक्रुधं क ईशानं न याचिषत्

8.1.21 मदेनेषितं मदमुग्रमुग्रेण शवसा ।
विश्वेषां तरुतारं मदच्युतं मदे हि ष्मा ददाति नः

8.1.22 शेवारे वार्या पुरु देवो मर्ताय दाशुषे ।
स सुन्वते च स्तुवते च रासते विश्वगूर्तो अरिष्टुतः

8.1.23 एन्द्र याहि मत्स्व चित्रेण देव राधसा ।
सरो न प्रास्युदरं सपीतिभिरा सोमेभिरुरु स्फिरम्

8.1.24 आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये ।
ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये

8.1.25 आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूरशेप्या ।
शितिपृष्ठा वहतां मध्वो अन्धसो विवक्षणस्य पीतये

8.1.26 पिबा त्वस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव ।
परिष्कृतस्य रसिन इयमासुतिश्चारुर्मदाय पत्यते

8.1.27 य एको अस्ति दंसना महाँ उग्रो अभि व्रतैः ।
गमत्स शिप्री न स योषदा गमद्धवं न परि वर्जति

8.1.28 त्वं पुरं चरिष्ण्वं वधैः शुष्णस्य सं पिणक् ।
त्वं भा अनु चरो अध द्विता यदिन्द्र हव्यो भुवः

8.1.29 मम त्वा सूर उदिते मम मध्यंदिने दिवः ।
मम प्रपित्वे अपिशर्वरे वसवा स्तोमासो अवृत्सत

8.1.30 स्तुहि स्तुहीदेते घा ते मंहिष्ठासो मघोनाम् ।
निन्दिताश्वः प्रपथी परमज्या मघस्य मेध्यातिथे

8.1.31 आ यदश्वान्वनन्वतः श्रद्धयाहं रथे रुहम् ।
उत वामस्य वसुनश्चिकेतति यो अस्ति याद्वः पशुः

8.1.32 य ऋज्रा मह्यं मामहे सह त्वचा हिरण्यया ।
एष विश्वान्यभ्यस्तु सौभगासङ्गस्य स्वनद्रथः

8.1.33 अध प्लायोगिरति दासदन्यानासङ्गो अग्ने दशभिः सहस्रैः ।
अधोक्षणो दश मह्यं रुशन्तो नळा इव सरसो निरतिष्ठन्

8.1.34 अन्वस्य स्थूरं ददृशे पुरस्तादनस्थ ऊरुरवरम्बमाणः ।
शश्वती नार्यभिचक्ष्याह सुभद्रमर्य भोजनं बिभर्षि

सूक्तम् ८.२
ऋषिः: १-४० मेधातिथिः काण्वः, आङ्गिरसः प्रियमेधश्च, ४१-४२ मेधातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ४१-४२ विभिन्दुः। गायत्री, २८ अनुष्टुप्

8.2.1 इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम् ।
अनाभयिन्ररिमा ते

8.2.2 नृभिर्धूतः सुतो अश्नैरव्यो वारैः परिपूतः ।
अश्वो न निक्तो नदीषु

8.2.3 तं ते यवं यथा गोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः ।
इन्द्र त्वास्मिन्सधमादे

8.2.4 इन्द्र इत्सोमपा एक इन्द्रः सुतपा विश्वायुः ।
अन्तर्देवान्मर्त्याँश्च

8.2.5 न यं शुक्रो न दुराशीर्न तृप्रा उरुव्यचसम् ।
अपस्पृण्वते सुहार्दम्

8.2.6 गोभिर्यदीमन्ये अस्मन्मृगं न व्रा मृगयन्ते ।
अभित्सरन्ति धेनुभिः

8.2.7 त्रय इन्द्रस्य सोमाः सुतासः सन्तु देवस्य ।
स्वे क्षये सुतपाव्नः

8.2.8 त्रयः कोशास श्चोतन्ति तिस्रश्चम्वः सुपूर्णाः ।
समाने अधि भार्मन्

8.2.9 शुचिरसि पुरुनिष्ठाः क्षीरैर्मध्यत आशीर्तः ।
दध्ना मन्दिष्ठः शूरस्य

8.2.10 इमे त इन्द्र सोमास्तीव्रा अस्मे सुतासः ।
शुक्रा आशिरं याचन्ते

8.2.11 ताँ आशिरं पुरोळाशमिन्द्रेमं सोमं श्रीणीहि ।
रेवन्तं हि त्वा शृणोमि

8.2.12 हृत्सु पीतासो युध्यन्ते दुर्मदासो न सुरायाम् ।
ऊधर्न नग्ना जरन्ते

8.2.13 रेवाँ इद्रेवत स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः ।
प्रेदु हरिवः श्रुतस्य

8.2.14 उक्थं चन शस्यमानमगोररिरा चिकेत ।
न गायत्रं गीयमानम्

8.2.15 मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः ।
शिक्षा शचीवः शचीभिः

8.2.16 वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः ।
कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते

8.2.17 न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ ।
तवेदु स्तोमं चिकेत

8.2.18 इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति ।
यन्ति प्रमादमतन्द्राः

8.2.19 ओ षु प्र याहि वाजेभिर्मा हृणीथा अभ्यस्मान् ।
महाँ इव युवजानिः

8.2.20 मो ष्वद्य दुर्हणावान्सायं करदारे अस्मत् ।
अश्रीर इव जामाता

8.2.21 विद्मा ह्यस्य वीरस्य भूरिदावरीं सुमतिम् ।
त्रिषु जातस्य मनांसि

8.2.22 आ तू षिञ्च कण्वमन्तं न घा विद्म शवसानात् ।
यशस्तरं शतमूतेः

8.2.23 ज्येष्ठेन सोतरिन्द्राय सोमं वीराय शक्राय ।
भरा पिबन्नर्याय

8.2.24 यो वेदिष्ठो अव्यथिष्वश्वावन्तं जरितृभ्यः ।
वाजं स्तोतृभ्यो गोमन्तम्

8.2.25 पन्यम्पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय ।
सोमं वीराय शूराय

8.2.26 पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् ।
नि यमते शतमूतिः

8.2.27 एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् ।
गीर्भिः श्रुतं गिर्वणसम्

8.2.28 स्वादवः सोमा आ याहि श्रीताः सोमा आ याहि ।
शिप्रिन्नृषीवः शचीवो नायमच्छा सधमादम्

8.2.29 स्तुतश्च यास्त्वा वर्धन्ति महे राधसे नृम्णाय ।
इन्द्र कारिणं वृधन्तः

8.2.30 गिरश्च यास्ते गिर्वाह उक्था च तुभ्यं तानि ।
सत्रा दधिरे शवांसि

8.2.31 एवेदेष तुविकूर्मिर्वाजाँ एको वज्रहस्तः ।
सनादमृक्तो दयते

8.2.32 हन्ता वृत्रं दक्षिणेनेन्द्रः पुरू पुरुहूतः ।
महान्महीभिः शचीभिः

8.2.33 यस्मिन्विश्वाश्चर्षणय उत च्यौत्ना ज्रयांसि च ।
अनु घेन्मन्दी मघोनः

8.2.34 एष एतानि चकारेन्द्रो विश्वा योऽति शृण्वे ।
वाजदावा मघोनाम्

8.2.35 प्रभर्ता रथं गव्यन्तमपाकाच्चिद्यमवति ।
इनो वसु स हि वोळ्हा

8.2.36 सनिता विप्रो अर्वद्भिर्हन्ता वृत्रं नृभिः शूरः ।
सत्योऽविता विधन्तम्

8.2.37 यजध्वैनं प्रियमेधा इन्द्रं सत्राचा मनसा ।
यो भूत्सोमैः सत्यमद्वा

8.2.38 गाथश्रवसं सत्पतिं श्रवस्कामं पुरुत्मानम् ।
कण्वासो गात वाजिनम्

8.2.39 य ऋते चिद्गास्पदेभ्यो दात्सखा नृभ्यः शचीवान् ।
ये अस्मिन्काममश्रियन्

8.2.40 इत्था धीवन्तमद्रिवः काण्वं मेध्यातिथिम् ।
मेषो भूतोऽभि यन्नयः

8.2.41 शिक्षा विभिन्दो अस्मै चत्वार्ययुता ददत् ।
अष्टा परः सहस्रा

8.2.42 उत सु त्ये पयोवृधा माकी रणस्य नप्त्या ।
जनित्वनाय मामहे

सूक्तम् ८.३
ऋषिः: मेध्यातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, २१-२४ कौरयाणः पाकस्थामा। प्रगाथः (  ), २१ अनुष्टुप्, २२-२३ गायत्री, २४ बृहती।

8.3.1 पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः ।
आपिर्नो बोधि सधमाद्यो वृधेऽस्माँ अवन्तु ते धियः

8.3.2 भूयाम ते सुमतौ वाजिनो वयं मा न स्तरभिमातये ।
अस्माञ्चित्राभिरवतादभिष्टिभिरा नः सुम्नेषु यामय

8.3.3 इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम ।
पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितोऽभि स्तोमैरनूषत

8.3.4 अयं सहस्रमृषिभिः सहस्कृतः समुद्र इव पप्रथे ।
सत्यः सो अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये

8.3.5 इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे ।
इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये

8.3.6 इन्द्रो मह्ना रोदसी पप्रथच्छव इन्द्रः सूर्यमरोचयत् ।
इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्रे सुवानास इन्दवः

8.3.7 अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः ।
समीचीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम्

8.3.8 अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि ।
अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा

8.3.9 तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ

8.3.10 येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे

8.3.11 शग्धी न इन्द्र यत्त्वा रयिं यामि सुवीर्यम् ।
शग्धि वाजाय प्रथमं सिषासते शग्धि स्तोमाय पूर्व्य

8.3.12 शग्धी नो अस्य यद्ध पौरमाविथ धिय इन्द्र सिषासतः ।
शग्धि यथा रुशमं श्यावकं कृपमिन्द्र प्रावः स्वर्णरम्

8.3.13 कन्नव्यो अतसीनां तुरो गृणीत मर्त्यः ।
नही न्वस्य महिमानमिन्द्रियं स्वर्गृणन्त आनशुः

8.3.14 कदु स्तुवन्त ऋतयन्त देवत ऋषिः को विप्र ओहते ।
कदा हवं मघवन्निन्द्र सुन्वतः कदु स्तुवत आ गमः

8.3.15 उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते ।
सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव

8.3.16 कण्वा इव भृगवः सूर्या इव विश्वमिद्धीतमानशुः ।
इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन्

8.3.17 युक्ष्वा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः ।
अर्वाचीनो मघवन्सोमपीतय उग्र ऋष्वेभिरा गहि

8.3.18 इमे हि ते कारवो वावशुर्धिया विप्रासो मेधसातये ।
स त्वं नो मघवन्निन्द्र गिर्वणो वेनो न शृणुधी हवम्

8.3.19 निरिन्द्र बृहतीभ्यो वृत्रं धनुभ्यो अस्फुरः ।
निरर्बुदस्य मृगयस्य मायिनो निः पर्वतस्य गा आजः

8.3.20 निरग्नयो रुरुचुर्निरु सूर्यो निः सोम इन्द्रियो रसः ।
निरन्तरिक्षादधमो महामहिं कृषे तदिन्द्र पौंस्यम्

8.3.21 यं मे दुरिन्द्रो मरुतः पाकस्थामा कौरयाणः ।
विश्वेषां त्मना शोभिष्ठमुपेव दिवि धावमानम्

8.3.22 रोहितं मे पाकस्थामा सुधुरं कक्ष्यप्राम् ।
अदाद्रायो विबोधनम्

8.3.23 यस्मा अन्ये दश प्रति धुरं वहन्ति वह्नयः ।
अस्तं वयो न तुग्र्यम्

8.3.24 आत्मा पितुस्तनूर्वास ओजोदा अभ्यञ्जनम् ।
तुरीयमिद्रोहितस्य पाकस्थामानं भोजं दातारमब्रवम्

सूक्तम् ८.४
ऋषिः: देवातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १५-१८ पूषा वा, १९-२१ कुरुङ्गः। प्रगाथः (विषमा बृहती, समा सतोबृहती), २१ पुरउष्णिक् ।

8.4.1 यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः ।
सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे

8.4.2 यद्वा रुमे रुशमे श्यावके कृप इन्द्र मादयसे सचा ।
कण्वासस्त्वा ब्रह्मभि स्तोमवाहस इन्द्रा यच्छन्त्या गहि

8.4.3 यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् ।
आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब

8.4.4 मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते ।
आमुष्या सोममपिबश्चमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः

8.4.5 प्र चक्रे सहसा सहो बभञ्ज मन्युमोजसा ।
विश्वे त इन्द्र पृतनायवो यहो नि वृक्षा इव येमिरे

8.4.6 सहस्रेणेव सचते यवीयुधा यस्त आनळुपस्तुतिम् ।
पुत्रं प्रावर्गं कृणुते सुवीर्ये दाश्नोति नमउक्तिभिः

8.4.7 मा भेम मा श्रमिष्मोग्रस्य सख्ये तव ।
महत्ते वृष्णो अभिचक्ष्यं कृतं पश्येम तुर्वशं यदुम्

8.4.8 सव्यामनु स्फिग्यं वावसे वृषा न दानो अस्य रोषति ।
मध्वा सम्पृक्ताः सारघेण धेनवस्तूयमेहि द्रवा पिब

8.4.9 अश्वी रथी सुरूप इद्गोमाँ इदिन्द्र ते सखा ।
श्वात्रभाजा वयसा सचते सदा चन्द्रो याति सभामुप

8.4.10 ऋश्यो न तृष्यन्नवपानमा गहि पिबा सोमं वशाँ अनु ।
निमेघमानो मघवन्दिवेदिव ओजिष्ठं दधिषे सहः

8.4.11 अध्वर्यो द्रावया त्वं सोममिन्द्रः पिपासति ।
उप नूनं युयुजे वृषणा हरी आ च जगाम वृत्रहा

8.4.12 स्वयं चित्स मन्यते दाशुरिर्जनो यत्रा सोमस्य तृम्पसि ।
इदं ते अन्नं युज्यं समुक्षितं तस्येहि प्र द्रवा पिब

8.4.13 रथेष्ठायाध्वर्यवः सोममिन्द्राय सोतन ।
अधि ब्रध्नस्याद्रयो वि चक्षते सुन्वन्तो दाश्वध्वरम्

8.4.14 उप ब्रध्नं वावाता वृषणा हरी इन्द्रमपसु वक्षतः ।
अर्वाञ्चं त्वा सप्तयोऽध्वरश्रियो वहन्तु सवनेदुप

8.4.15 प्र पूषणं वृणीमहे युज्याय पुरूवसुम् ।
स शक्र शिक्ष पुरुहूत नो धिया तुजे राये विमोचन

8.4.16 सं नः शिशीहि भुरिजोरिव क्षुरं रास्व रायो विमोचन ।
त्वे तन्नः सुवेदमुस्रियं वसु यं त्वं हिनोषि मर्त्यम्

8.4.17 वेमि त्वा पूषन्नृञ्जसे वेमि स्तोतव आघृणे ।
न तस्य वेम्यरणं हि तद्वसो स्तुषे पज्राय साम्ने

8.4.18 परा गावो यवसं कच्चिदाघृणे नित्यं रेक्णो अमर्त्य ।
अस्माकं पूषन्नविता शिवो भव मंहिष्ठो वाजसातये

8.4.19 स्थूरं राधः शताश्वं कुरुङ्गस्य दिविष्टिषु ।
राज्ञस्त्वेषस्य सुभगस्य रातिषु तुर्वशेष्वमन्महि

8.4.20 धीभिः सातानि काण्वस्य वाजिनः प्रियमेधैरभिद्युभिः ।
षष्टिं सहस्रानु निर्मजामजे निर्यूथानि गवामृषिः

8.4.21 वृक्षाश्चिन्मे अभिपित्वे अरारणुः ।
गां भजन्त मेहनाश्वं भजन्त मेहना

सूक्तम् ८.५
ऋषिः: ब्रह्मातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ, ३७(उत्तरार्धस्य) - ३९ चैद्यः कशुः। गायत्री, ३७-३८ बृहती, ३९ अनुष्टुप्

8.5.1 दूरादिहेव यत्सत्यरुणप्सुरशिश्वितत् ।
वि भानुं विश्वधातनत्

8.5.2 नृवद्दस्रा मनोयुजा रथेन पृथुपाजसा ।
सचेथे अश्विनोषसम्

8.5.3 युवाभ्यां वाजिनीवसू प्रति स्तोमा अदृक्षत ।
वाचं दूतो यथोहिषे

8.5.4 पुरुप्रिया ण ऊतये पुरुमन्द्रा पुरूवसू ।
स्तुषे कण्वासो अश्विना

8.5.5 मंहिष्ठा वाजसातमेषयन्ता शुभस्पती ।
गन्तारा दाशुषो गृहम्

8.5.6 ता सुदेवाय दाशुषे सुमेधामवितारिणीम् ।
घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम्

8.5.7 आ न स्तोममुप द्रवत्तूयं श्येनेभिराशुभिः ।
यातमश्वेभिरश्विना

8.5.8 येभिस्तिस्रः परावतो दिवो विश्वानि रोचना ।
त्रीँरक्तून्परिदीयथः

8.5.9 उत नो गोमतीरिष उत सातीरहर्विदा ।
वि पथः सातये सितम्

8.5.10 आ नो गोमन्तमश्विना सुवीरं सुरथं रयिम् ।
वोळ्हमश्वावतीरिषः

8.5.11 वावृधाना शुभस्पती दस्रा हिरण्यवर्तनी ।
पिबतं सोम्यं मधु

8.5.12 अस्मभ्यं वाजिनीवसू मघवद्भ्यश्च सप्रथः ।
छर्दिर्यन्तमदाभ्यम्

8.5.13 नि षु ब्रह्म जनानां याविष्टं तूयमा गतम् ।
मो ष्वन्याँ उपारतम्

8.5.14 अस्य पिबतमश्विना युवं मदस्य चारुणः ।
मध्वो रातस्य धिष्ण्या

8.5.15 अस्मे आ वहतं रयिं शतवन्तं सहस्रिणम् ।
पुरुक्षुं विश्वधायसम्

8.5.16 पुरुत्रा चिद्धि वां नरा विह्वयन्ते मनीषिणः ।
वाघद्भिरश्विना गतम्

8.5.17 जनासो वृक्तबर्हिषो हविष्मन्तो अरंकृतः ।
युवां हवन्ते अश्विना

8.5.18 अस्माकमद्य वामयं स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः ।
युवाभ्यां भूत्वश्विना

8.5.19 यो ह वां मधुनो दृतिराहितो रथचर्षणे ।
ततः पिबतमश्विना

8.5.20 तेन नो वाजिनीवसू पश्वे तोकाय शं गवे ।
वहतं पीवरीरिषः

8.5.21 उत नो दिव्या इष उत सिन्धूँरहर्विदा ।
अप द्वारेव वर्षथः

8.5.22 कदा वां तौग्र्यो विधत्समुद्रे जहितो नरा ।
यद्वां रथो विभिष्पतात्

8.5.23 युवं कण्वाय नासत्या ऋपिरिप्ताय हर्म्ये ।
शश्वदूतीर्दशस्यथः

8.5.24 ताभिरा यातमूतिभिर्नव्यसीभिः सुशस्तिभिः ।
यद्वां वृषण्वसू हुवे

8.5.25 यथा चित्कण्वमावतं प्रियमेधमुपस्तुतम् ।
अत्रिं शिञ्जारमश्विना

8.5.26 यथोत कृत्व्ये धनेऽंशुं गोष्वगस्त्यम् ।
यथा वाजेषु सोभरिम्

8.5.27 एतावद्वां वृषण्वसू अतो वा भूयो अश्विना ।
गृणन्तः सुम्नमीमहे

8.5.28 रथं हिरण्यवन्धुरं हिरण्याभीशुमश्विना ।
आ हि स्थाथो दिविस्पृशम्

8.5.29 हिरण्ययी वां रभिरीषा अक्षो हिरण्ययः ।
उभा चक्रा हिरण्यया

8.5.30 तेन नो वाजिनीवसू परावतश्चिदा गतम् ।
उपेमां सुष्टुतिं मम

8.5.31 आ वहेथे पराकात्पूर्वीरश्नन्तावश्विना ।
इषो दासीरमर्त्या

8.5.32 आ नो द्युम्नैरा श्रवोभिरा राया यातमश्विना ।
पुरुश्चन्द्रा नासत्या

8.5.33 एह वां प्रुषितप्सवो वयो वहन्तु पर्णिनः ।
अच्छा स्वध्वरं जनम्

8.5.34 रथं वामनुगायसं य इषा वर्तते सह ।
न चक्रमभि बाधते

8.5.35 हिरण्ययेन रथेन द्रवत्पाणिभिरश्वैः ।
धीजवना नासत्या

8.5.36 युवं मृगं जागृवांसं स्वदथो वा वृषण्वसू ।
ता नः पृङ्क्तमिषा रयिम्

8.5.37 ता मे अश्विना सनीनां विद्यातं नवानाम् ।
यथा चिच्चैद्यः कशुः शतमुष्ट्रानां ददत्सहस्रा दश गोनाम्

8.5.38 यो मे हिरण्यसंदृशो दश राज्ञो अमंहत ।
अधस्पदा इच्चैद्यस्य कृष्टयश्चर्मम्ना अभितो जनाः

8.5.39 माकिरेना पथा गाद्येनेमे यन्ति चेदयः ।
अन्यो नेत्सूरिरोहते भूरिदावत्तरो जनः

सूक्तम् ८.६
ऋषिः: वत्सः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ४६-४८ तिरिन्दरः पार्शव्यः। गायत्री ।

8.6.1 महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव ।
स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे

8.6.2 प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः ।
विप्रा ऋतस्य वाहसा

8.6.3 कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् ।
जामि ब्रुवत आयुधम्

8.6.4 समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः ।
समुद्रायेव सिन्धवः

8.6.5 ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् ।
इन्द्रश्चर्मेव रोदसी

8.6.6 वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा ।
शिरो बिभेद वृष्णिना

8.6.7 इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः ।
अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः

8.6.8 गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः ।
कण्वा ऋतस्य धारया

8.6.9 प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् ।
प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये

8.6.10 अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ ।
अहं सूर्य इवाजनि

8.6.11 अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् ।
येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे

8.6.12 ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुरृषयो ये च तुष्टुवुः ।
ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः

8.6.13 यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् ।
अपः समुद्रमैरयत्

8.6.14 नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि ।
वृषा ह्युग्र शृण्विषे

8.6.15 न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् ।
न विव्यचन्त भूमयः

8.6.16 यस्त इन्द्र महीरप स्तभूयमान आशयत् ।
नि तं पद्यासु शिश्नथः

8.6.17 य इमे रोदसी मही समीची समजग्रभीत् ।
तमोभिरिन्द्र तं गुहः

8.6.18 य इन्द्र यतयस्त्वा भृगवो ये च तुष्टुवुः ।
ममेदुग्र श्रुधी हवम्

8.6.19 इमास्त इन्द्र पृश्नयो घृतं दुहत आशिरम् ।
एनामृतस्य पिप्युषीः

8.6.20 या इन्द्र प्रस्वस्त्वासा गर्भमचक्रिरन् ।
परि धर्मेव सूर्यम्

8.6.21 त्वामिच्छवसस्पते कण्वा उक्थेन वावृधुः ।
त्वां सुतास इन्दवः

8.6.22 तवेदिन्द्र प्रणीतिषूत प्रशस्तिरद्रिवः ।
यज्ञो वितन्तसाय्यः

8.6.23 आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्षि गोमतीम् ।
उत प्रजां सुवीर्यम्

8.6.24 उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा ।
अग्रे विक्षु प्रदीदयत्

8.6.25 अभि व्रजं न तत्निषे सूर उपाकचक्षसम् ।
यदिन्द्र मृळयासि नः

8.6.26 यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः ।
महाँ अपार ओजसा

8.6.27 तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये ।
उरुज्रयसमिन्दुभिः

8.6.28 उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम् ।
धिया विप्रो अजायत

8.6.29 अतः समुद्रमुद्वतश्चिकित्वाँ अव पश्यति ।
यतो विपान एजति

8.6.30 आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिष्पश्यन्ति वासरम् ।
परो यदिध्यते दिवा

8.6.31 कण्वास इन्द्र ते मतिं विश्वे वर्धन्ति पौंस्यम् ।
उतो शविष्ठ वृष्ण्यम्

8.6.32 इमां म इन्द्र सुष्टुतिं जुषस्व प्र सु मामव ।
उत प्र वर्धया मतिम्

8.6.33 उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः ।
विप्रा अतक्ष्म जीवसे

8.6.34 अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः ।
इन्द्रं वनन्वती मतिः

8.6.35 इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः ।
अनुत्तमन्युमजरम्

8.6.36 आ नो याहि परावतो हरिभ्यां हर्यताभ्याम् ।
इममिन्द्र सुतं पिब

8.6.37 त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः ।
हवन्ते वाजसातये

8.6.38 अनु त्वा रोदसी उभे चक्रं न वर्त्येतशम् ।
अनु सुवानास इन्दवः

8.6.39 मन्दस्वा सु स्वर्णर उतेन्द्र शर्यणावति ।
मत्स्वा विवस्वतो मती

8.6.40 वावृधान उप द्यवि वृषा वज्र्यरोरवीत् ।
वृत्रहा सोमपातमः

8.6.41 ऋषिर्हि पूर्वजा अस्येक ईशान ओजसा ।
इन्द्र चोष्कूयसे वसु

8.6.42 अस्माकं त्वा सुताँ उप वीतपृष्ठा अभि प्रयः ।
शतं वहन्तु हरयः

8.6.43 इमां सु पूर्व्यां धियं मधोर्घृतस्य पिप्युषीम् ।
कण्वा उक्थेन वावृधुः

8.6.44 इन्द्रमिद्विमहीनां मेधे वृणीत मर्त्यः ।
इन्द्रं सनिष्युरूतये

8.6.45 अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी ।
सोमपेयाय वक्षतः

8.6.46 शतमहं तिरिन्दिरे सहस्रं पर्शावा ददे ।
राधांसि याद्वानाम्

8.6.47 त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् ।
ददुष्पज्राय साम्ने

8.6.48 उदानट् ककुहो दिवमुष्ट्राञ्चतुर्युजो ददत् ।
श्रवसा याद्वं जनम्

सूक्तम् ८.७
ऋषिः: पुनर्वत्सः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। गायत्री

8.7.1 प्र यद्वस्त्रिष्टुभमिषं मरुतो विप्रो अक्षरत् ।
वि पर्वतेषु राजथ

8.7.2 यदङ्ग तविषीयवो यामं शुभ्रा अचिध्वम् ।
नि पर्वता अहासत

8.7.3 उदीरयन्त वायुभिर्वाश्रासः पृश्निमातरः ।
धुक्षन्त पिप्युषीमिषम्

8.7.4 वपन्ति मरुतो मिहं प्र वेपयन्ति पर्वतान् ।
यद्यामं यान्ति वायुभिः

8.7.5 नि यद्यामाय वो गिरिर्नि सिन्धवो विधर्मणे ।
महे शुष्माय येमिरे

8.7.6 युष्माँ उ नक्तमूतये युष्मान्दिवा हवामहे ।
युष्मान्प्रयत्यध्वरे

8.7.7 उदु त्ये अरुणप्सवश्चित्रा यामेभिरीरते ।
वाश्रा अधि ष्णुना दिवः

8.7.8 सृजन्ति रश्मिमोजसा पन्थां सूर्याय यातवे ।
ते भानुभिर्वि तस्थिरे

8.7.9 इमां मे मरुतो गिरमिमं स्तोममृभुक्षणः ।
इमं मे वनता हवम्

8.7.10 त्रीणि सरांसि पृश्नयो दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
उत्सं कवन्धमुद्रिणम्

8.7.11 मरुतो यद्ध वो दिवः सुम्नायन्तो हवामहे ।
आ तू न उप गन्तन

8.7.12 यूयं हि ष्ठा सुदानवो रुद्रा ऋभुक्षणो दमे ।
उत प्रचेतसो मदे

8.7.13 आ नो रयिं मदच्युतं पुरुक्षुं विश्वधायसम् ।
इयर्ता मरुतो दिवः

8.7.14 अधीव यद्गिरीणां यामं शुभ्रा अचिध्वम् ।
सुवानैर्मन्दध्व इन्दुभिः

8.7.15 एतावतश्चिदेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः ।
अदाभ्यस्य मन्मभिः

8.7.16 ये द्रप्सा इव रोदसी धमन्त्यनु वृष्टिभिः ।
उत्सं दुहन्तो अक्षितम्

8.7.17 उदु स्वानेभिरीरत उद्रथैरुदु वायुभिः ।
उत्स्तोमैः पृश्निमातरः

8.7.18 येनाव तुर्वशं यदुं येन कण्वं धनस्पृतम् ।
राये सु तस्य धीमहि

8.7.19 इमा उ वः सुदानवो घृतं न पिप्युषीरिषः ।
वर्धान्काण्वस्य मन्मभिः

8.7.20 क्व नूनं सुदानवो मदथा वृक्तबर्हिषः ।
ब्रह्मा को वः सपर्यति

8.7.21 नहि ष्म यद्ध वः पुरा स्तोमेभिर्वृक्तबर्हिषः ।
शर्धाँ ऋतस्य जिन्वथ

8.7.22 समु त्ये महतीरपः सं क्षोणी समु सूर्यम् ।
सं वज्रं पर्वशो दधुः

8.7.23 वि वृत्रं पर्वशो ययुर्वि पर्वताँ अराजिनः ।
चक्राणा वृष्णि पौंस्यम्

8.7.24 अनु त्रितस्य युध्यतः शुष्ममावन्नुत क्रतुम् ।
अन्विन्द्रं वृत्रतूर्ये

8.7.25 विद्युद्धस्ता अभिद्यवः शिप्राः शीर्षन्हिरण्ययीः ।
शुभ्रा व्यञ्जत श्रिये

8.7.26 उशना यत्परावत उक्ष्णो रन्ध्रमयातन ।
द्यौर्न चक्रदद्भिया

8.7.27 आ नो मखस्य दावनेऽश्वैर्हिरण्यपाणिभिः ।
देवास उप गन्तन

8.7.28 यदेषां पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहितः ।
यान्ति शुभ्रा रिणन्नपः

8.7.29 सुषोमे शर्यणावत्यार्जीके पस्त्यावति ।
ययुर्निचक्रया नरः

8.7.30 कदा गच्छाथ मरुत इत्था विप्रं हवमानम् ।
मार्डीकेभिर्नाधमानम्

8.7.31 कद्ध नूनं कधप्रियो यदिन्द्रमजहातन ।
को वः सखित्व ओहते

8.7.32 सहो षु णो वज्रहस्तैः कण्वासो अग्निं मरुद्भिः ।
स्तुषे हिरण्यवाशीभिः

8.7.33 ओ षु वृष्णः प्रयज्यूना नव्यसे सुविताय ।
ववृत्यां चित्रवाजान्

8.7.34 गिरयश्चिन्नि जिहते पर्शानासो मन्यमानाः ।
पर्वताश्चिन्नि येमिरे

8.7.35 आक्ष्णयावानो वहन्त्यन्तरिक्षेण पततः ।
धातार स्तुवते वयः

8.7.36 अग्निर्हि जानि पूर्व्यश्छन्दो न सूरो अर्चिषा ।
ते भानुभिर्वि तस्थिरे

सूक्तम् ८.८
ऋषिः: सध्वंसः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । अनुष्टुप्

8.8.1 आ नो विश्वाभिरूतिभिरश्विना गच्छतं युवम् ।
दस्रा हिरण्यवर्तनी पिबतं सोम्यं मधु

8.8.2 आ नूनं यातमश्विना रथेन सूर्यत्वचा ।
भुजी हिरण्यपेशसा कवी गम्भीरचेतसा

8.8.3 आ यातं नहुषस्पर्यान्तरिक्षात्सुवृक्तिभिः ।
पिबाथो अश्विना मधु कण्वानां सवने सुतम्

8.8.4 आ नो यातं दिवस्पर्यान्तरिक्षादधप्रिया ।
पुत्रः कण्वस्य वामिह सुषाव सोम्यं मधु

8.8.5 आ नो यातमुपश्रुत्यश्विना सोमपीतये ।
स्वाहा स्तोमस्य वर्धना प्र कवी धीतिभिर्नरा

8.8.6 यच्चिद्धि वां पुर ऋषयो जुहूरेऽवसे नरा ।
आ यातमश्विना गतमुपेमां सुष्टुतिं मम

8.8.7 दिवश्चिद्रोचनादध्या नो गन्तं स्वर्विदा ।
धीभिर्वत्सप्रचेतसा स्तोमेभिर्हवनश्रुता

8.8.8 किमन्ये पर्यासतेऽस्मत्स्तोमेभिरश्विना ।
पुत्रः कण्वस्य वामृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत्

8.8.9 आ वां विप्र इहावसेऽह्वत्स्तोमेभिरश्विना ।
अरिप्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं मयोभुवा

8.8.10 आ यद्वां योषणा रथमतिष्ठद्वाजिनीवसू ।
विश्वान्यश्विना युवं प्र धीतान्यगच्छतम्

8.8.11 अतः सहस्रनिर्णिजा रथेना यातमश्विना ।
वत्सो वां मधुमद्वचोऽशंसीत्काव्यः कविः

8.8.12 पुरुमन्द्रा पुरूवसू मनोतरा रयीणाम् ।
स्तोमं मे अश्विनाविममभि वह्नी अनूषाताम्

8.8.13 आ नो विश्वान्यश्विना धत्तं राधांस्यह्रया ।
कृतं न ऋत्वियावतो मा नो रीरधतं निदे

8.8.14 यन्नासत्या परावति यद्वा स्थो अध्यम्बरे ।
अतः सहस्रनिर्णिजा रथेना यातमश्विना

8.8.15 यो वां नासत्यावृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत् ।
तस्मै सहस्रनिर्णिजमिषं धत्तं घृतश्चुतम्

8.8.16 प्रास्मा ऊर्जं घृतश्चुतमश्विना यच्छतं युवम् ।
यो वां सुम्नाय तुष्टवद्वसूयाद्दानुनस्पती

8.8.17 आ नो गन्तं रिशादसेमं स्तोमं पुरुभुजा ।
कृतं नः सुश्रियो नरेमा दातमभिष्टये

8.8.18 आ वां विश्वाभिरूतिभिः प्रियमेधा अहूषत ।
राजन्तावध्वराणामश्विना यामहूतिषु

8.8.19 आ नो गन्तं मयोभुवाश्विना शम्भुवा युवम् ।
यो वां विपन्यू धीतिभिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत्

8.8.20 याभिः कण्वं मेधातिथिं याभिर्वशं दशव्रजम् ।
याभिर्गोशर्यमावतं ताभिर्नोऽवतं नरा

8.8.21 याभिर्नरा त्रसदस्युमावतं कृत्व्ये धने ।
ताभिः ष्वस्माँ अश्विना प्रावतं वाजसातये

8.8.22 प्र वां स्तोमाः सुवृक्तयो गिरो वर्धन्त्वश्विना ।
पुरुत्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं पुरुस्पृहा

8.8.23 त्रीणि पदान्यश्विनोराविः सान्ति गुहा परः ।
कवी ऋतस्य पत्मभिरर्वाग्जीवेभ्यस्परि

सूक्तम् ८.९
ऋषिः: शशकर्णः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। अनुष्टुप्, १,४,६,१४-१५ बृहती, २,३,२०,२१ गायत्री, ५ ककुप्, १० त्रिष्टुप्, ११ विराट्, १२ जगती।

8.9.1 आ नूनमश्विना युवं वत्सस्य गन्तमवसे ।
प्रास्मै यच्छतमवृकं पृथु च्छर्दिर्युयुतं या अरातयः

8.9.2 यदन्तरिक्षे यद्दिवि यत्पञ्च मानुषाँ अनु ।
नृम्णं तद्धत्तमश्विना

8.9.3 ये वां दंसांस्यश्विना विप्रासः परिमामृशुः ।
एवेत्काण्वस्य बोधतम्

8.9.4 अयं वां घर्मो अश्विना स्तोमेन परि षिच्यते ।
अयं सोमो मधुमान्वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः

8.9.5 यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु पुरुदंससा कृतम् ।
तेन माविष्टमश्विना

8.9.6 यन्नासत्या भुरण्यथो यद्वा देव भिषज्यथः ।
अयं वां वत्सो मतिभिर्न विन्धते हविष्मन्तं हि गच्छथः

8.9.7 आ नूनमश्विनोरृषि स्तोमं चिकेत वामया ।
आ सोमं मधुमत्तमं घर्मं सिञ्चादथर्वणि

8.9.8 आ नूनं रघुवर्तनिं रथं तिष्ठाथो अश्विना ।
आ वां स्तोमा इमे मम नभो न चुच्यवीरत

8.9.9 यदद्य वां नासत्योक्थैराचुच्युवीमहि ।
यद्वा वाणीभिरश्विनेवेत्काण्वस्य बोधतम्

8.9.10 यद्वां कक्षीवाँ उत यद्व्यश्व ऋषिर्यद्वां दीर्घतमा जुहाव ।
पृथी यद्वां वैन्यः सादनेष्वेवेदतो अश्विना चेतयेथाम्

8.9.11 यातं छर्दिष्पा उत नः परस्पा भूतं जगत्पा उत नस्तनूपा ।
वर्तिस्तोकाय तनयाय यातम्

8.9.12 यदिन्द्रेण सरथं याथो अश्विना यद्वा वायुना भवथः समोकसा ।
यदादित्येभिरृभुभिः सजोषसा यद्वा विष्णोर्विक्रमणेषु तिष्ठथः

8.9.13 यदद्याश्विनावहं हुवेय वाजसातये ।
यत्पृत्सु तुर्वणे सहस्तच्छ्रेष्ठमश्विनोरवः

8.9.14 आ नूनं यातमश्विनेमा हव्यानि वां हिता ।
इमे सोमासो अधि तुर्वशे यदाविमे कण्वेषु वामथ

8.9.15 यन्नासत्या पराके अर्वाके अस्ति भेषजम् ।
तेन नूनं विमदाय प्रचेतसा छर्दिर्वत्साय यच्छतम्

8.9.16 अभुत्स्यु प्र देव्या साकं वाचाहमश्विनोः ।
व्यावर्देव्या मतिं वि रातिं मर्त्येभ्यः

8.9.17 प्र बोधयोषो अश्विना प्र देवि सूनृते महि ।
प्र यज्ञहोतरानुषक्प्र मदाय श्रवो बृहत्

8.9.18 यदुषो यासि भानुना सं सूर्येण रोचसे ।
आ हायमश्विनो रथो वर्तिर्याति नृपाय्यम्

8.9.19 यदापीतासो अंशवो गावो न दुह्र ऊधभिः ।
यद्वा वाणीरनूषत प्र देवयन्तो अश्विना

8.9.20 प्र द्युम्नाय प्र शवसे प्र नृषाह्याय शर्मणे ।
प्र दक्षाय प्रचेतसा

8.9.21 यन्नूनं धीभिरश्विना पितुर्योना निषीदथः ।
यद्वा सुम्नेभिरुक्थ्या

सूक्तम् ८.१०
ऋषिः: प्रगाथो (घौरः) काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । १ बृहती, २ मध्येज्योतिः (पिंगलमतेन – शंकुमती), ४ आस्तारपङ्क्तिः, ५-६ प्रगाथः (५ बृहती, ६ सतोबृहती)

8.10.1 यत्स्थो दीर्घप्रसद्मनि यद्वादो रोचने दिवः ।
यद्वा समुद्रे अध्याकृते गृहेऽत आ यातमश्विना

8.10.2 यद्वा यज्ञं मनवे सम्मिमिक्षथुरेवेत्काण्वस्य बोधतम् ।
बृहस्पतिं विश्वान्देवाँ अहं हुव इन्द्राविष्णू अश्विनावाशुहेषसा

8.10.3 त्या न्वश्विना हुवे सुदंससा गृभे कृता ।
ययोरस्ति प्र णः सख्यं देवेष्वध्याप्यम्

8.10.4 ययोरधि प्र यज्ञा असूरे सन्ति सूरयः ।
ता यज्ञस्याध्वरस्य प्रचेतसा स्वधाभिर्या पिबतः सोम्यं मधु

8.10.5 यदद्याश्विनावपाग्यत्प्राक्स्थो वाजिनीवसू ।
यद्द्रुह्यव्यनवि तुर्वशे यदौ हुवे वामथ मा गतम्

8.10.6 यदन्तरिक्षे पतथः पुरुभुजा यद्वेमे रोदसी अनु ।
यद्वा स्वधाभिरधितिष्ठथो रथमत आ यातमश्विना

सूक्तम् ८.११
ऋषिः: वत्सः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । गायत्री, १ प्रतिष्ठा, २ वर्धमाना, १० त्रिष्टुप् ।

8.11.1 त्वमग्ने व्रतपा असि देव आ मर्त्येष्वा ।
त्वं यज्ञेष्वीड्यः

8.11.2 त्वमसि प्रशस्यो विदथेषु सहन्त्य ।
अग्ने रथीरध्वराणाम्

8.11.3 स त्वमस्मदप द्विषो युयोधि जातवेदः ।
अदेवीरग्ने अरातीः

8.11.4 अन्ति चित्सन्तमह यज्ञं मर्तस्य रिपोः ।
नोप वेषि जातवेदः

8.11.5 मर्ता अमर्त्यस्य ते भूरि नाम मनामहे ।
विप्रासो जातवेदसः

8.11.6 विप्रं विप्रासोऽवसे देवं मर्तास ऊतये ।
अग्निं गीर्भिर्हवामहे

8.11.7 आ ते वत्सो मनो यमत्परमाच्चित्सधस्थात् ।
अग्ने त्वांकामया गिरा

8.11.8 पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि विशो विश्वा अनु प्रभुः ।
समत्सु त्वा हवामहे

8.11.9 समत्स्वग्निमवसे वाजयन्तो हवामहे ।
वाजेषु चित्रराधसम्

8.11.10 प्रत्नो हि कमीड्यो अध्वरेषु सनाच्च होता नव्यश्च सत्सि ।
स्वां चाग्ने तन्वं पिप्रयस्वास्मभ्यं च सौभगमा यजस्व

सूक्तम् ८.१२
ऋषिः: पर्वतः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । उष्णिक्, ३३ शंकुमती (पिंगलमतेन )

8.12.1 य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति ।
येना हंसि न्यत्रिणं तमीमहे

8.12.2 येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् ।
येना समुद्रमाविथा तमीमहे

8.12.3 येन सिन्धुं महीरपो रथाँ इव प्रचोदयः ।
पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे

8.12.4 इमं स्तोममभिष्टये घृतं न पूतमद्रिवः ।
येना नु सद्य ओजसा ववक्षिथ

8.12.5 इमं जुषस्व गिर्वणः समुद्र इव पिन्वते ।
इन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्ववक्षिथ

8.12.6 यो नो देवः परावतः सखित्वनाय मामहे ।
दिवो न वृष्टिं प्रथयन्ववक्षिथ

8.12.7 ववक्षुरस्य केतवो उत वज्रो गभस्त्योः ।
यत्सूर्यो न रोदसी अवर्धयत्

8.12.8 यदि प्रवृद्ध सत्पते सहस्रं महिषाँ अघः ।
आदित्त इन्द्रियं महि प्र वावृधे

8.12.9 इन्द्रः सूर्यस्य रश्मिभिर्न्यर्शसानमोषति ।
अग्निर्वनेव सासहिः प्र वावृधे

8.12.10 इयं त ऋत्वियावती धीतिरेति नवीयसी ।
सपर्यन्ती पुरुप्रिया मिमीत इत्

8.12.11 गर्भो यज्ञस्य देवयुः क्रतुं पुनीत आनुषक् ।
स्तोमैरिन्द्रस्य वावृधे मिमीत इत्

8.12.12 सनिर्मित्रस्य पप्रथ इन्द्रः सोमस्य पीतये ।
प्राची वाशीव सुन्वते मिमीत इत्

8.12.13 यं विप्रा उक्थवाहसोऽभिप्रमन्दुरायवः ।
घृतं न पिप्य आसन्यृतस्य यत्

8.12.14 उत स्वराजे अदिति स्तोममिन्द्राय जीजनत् ।
पुरुप्रशस्तमूतय ऋतस्य यत्

8.12.15 अभि वह्नय ऊतयेऽनूषत प्रशस्तये ।
न देव विव्रता हरी ऋतस्य यत्

8.12.16 यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये ।
यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः

8.12.17 यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे ।
अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः

8.12.18 यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते ।
उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः

8.12.19 देवंदेवं वोऽवस इन्द्रमिन्द्रं गृणीषणि ।
अधा यज्ञाय तुर्वणे व्यानशुः

8.12.20 यज्ञेभिर्यज्ञवाहसं सोमेभिः सोमपातमम् ।
होत्राभिरिन्द्रं वावृधुर्व्यानशुः

8.12.21 महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः ।
विश्वा वसूनि दाशुषे व्यानशुः

8.12.22 इन्द्रं वृत्राय हन्तवे देवासो दधिरे पुरः ।
इन्द्रं वाणीरनूषता समोजसे

8.12.23 महान्तं महिना वयं स्तोमेभिर्हवनश्रुतम् ।
अर्कैरभि प्र णोनुमः समोजसे

8.12.24 न यं विविक्तो रोदसी नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् ।
अमादिदस्य तित्विषे समोजसः

8.12.25 यदिन्द्र पृतनाज्ये देवास्त्वा दधिरे पुरः ।
आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः

8.12.26 यदा वृत्रं नदीवृतं शवसा वज्रिन्नवधीः ।
आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः

8.12.27 यदा ते विष्णुरोजसा त्रीणि पदा विचक्रमे ।
आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः

8.12.28 यदा ते हर्यता हरी वावृधाते दिवेदिवे ।
आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे

8.12.29 यदा ते मारुतीर्विशस्तुभ्यमिन्द्र नियेमिरे ।
आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे

8.12.30 यदा सूर्यममुं दिवि शुक्रं ज्योतिरधारयः ।
आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे

8.12.31 इमां त इन्द्र सुष्टुतिं विप्र इयर्ति धीतिभिः ।
जामिं पदेव पिप्रतीं प्राध्वरे

8.12.32 यदस्य धामनि प्रिये समीचीनासो अस्वरन् ।
नाभा यज्ञस्य दोहना प्राध्वरे

8.12.33 सुवीर्यं स्वश्व्यं सुगव्यमिन्द्र दद्धि नः ।
होतेव पूर्वचित्तये प्राध्वरे

सूक्तम् ८.१३
ऋषिः: नारदः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। उष्णिक्।

8.13.1 इन्द्रः सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीत उक्थ्यम् ।
विदे वृधस्य दक्षसो महान्हि षः

8.13.2 स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः ।
सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित्

8.13.3 तमह्वे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् ।
भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे

8.13.4 इयं त इन्द्र गिर्वणो रातिः क्षरति सुन्वतः ।
मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि

8.13.5 नूनं तदिन्द्र दद्धि नो यत्त्वा सुन्वन्त ईमहे ।
रयिं नश्चित्रमा भरा स्वर्विदम्

8.13.6 स्तोता यत्ते विचर्षणिरतिप्रशर्धयद्गिरः ।
वया इवानु रोहते जुषन्त यत्

8.13.7 प्रत्नवज्जनया गिरः शृणुधी जरितुर्हवम् ।
मदेमदे ववक्षिथा सुकृत्वने

8.13.8 क्रीळन्त्यस्य सूनृता आपो न प्रवता यतीः ।
अया धिया य उच्यते पतिर्दिवः

8.13.9 उतो पतिर्य उच्यते कृष्टीनामेक इद्वशी ।
नमोवृधैरवस्युभिः सुते रण

8.13.10 स्तुहि श्रुतं विपश्चितं हरी यस्य प्रसक्षिणा ।
गन्तारा दाशुषो गृहं नमस्विनः

8.13.11 तूतुजानो महेमतेऽश्वेभिः प्रुषितप्सुभिः ।
आ याहि यज्ञमाशुभिः शमिद्धि ते

8.13.12 इन्द्र शविष्ठ सत्पते रयिं गृणत्सु धारय ।
श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनम्

8.13.13 हवे त्वा सूर उदिते हवे मध्यंदिने दिवः ।
जुषाण इन्द्र सप्तिभिर्न आ गहि

8.13.14 आ तू गहि प्र तु द्रव मत्स्वा सुतस्य गोमतः ।
तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं यथा विदे

8.13.15 यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् ।
यद्वा समुद्रे अन्धसोऽवितेदसि

8.13.16 इन्द्रं वर्धन्तु नो गिर इन्द्रं सुतास इन्दवः ।
इन्द्रे हविष्मतीर्विशो अराणिषुः

8.13.17 तमिद्विप्रा अवस्यवः प्रवत्वतीभिरूतिभिः ।
इन्द्रं क्षोणीरवर्धयन्वया इव

8.13.18 त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत ।
तमिद्वर्धन्तु नो गिरः सदावृधम्

8.13.19 स्तोता यत्ते अनुव्रत उक्थान्यृतुथा दधे ।
शुचिः पावक उच्यते सो अद्भुतः

8.13.20 तदिद्रुद्रस्य चेतति यह्वं प्रत्नेषु धामसु ।
मनो यत्रा वि तद्दधुर्विचेतसः

8.13.21 यदि मे सख्यमावर इमस्य पाह्यन्धसः ।
येन विश्वा अति द्विषो अतारिम

8.13.22 कदा त इन्द्र गिर्वण स्तोता भवाति शंतमः ।
कदा नो गव्ये अश्व्ये वसौ दधः

8.13.23 उत ते सुष्टुता हरी वृषणा वहतो रथम् ।
अजुर्यस्य मदिन्तमं यमीमहे

8.13.24 तमीमहे पुरुष्टुतं यह्वं प्रत्नाभिरूतिभिः ।
नि बर्हिषि प्रिये सददध द्विता

8.13.25 वर्धस्वा सु पुरुष्टुत ऋषिष्टुताभिरूतिभिः ।
धुक्षस्व पिप्युषीमिषमवा च नः

8.13.26 इन्द्र त्वमवितेदसीत्था स्तुवतो अद्रिवः ।
ऋतादियर्मि ते धियं मनोयुजम्

8.13.27 इह त्या सधमाद्या युजानः सोमपीतये ।
हरी इन्द्र प्रतद्वसू अभि स्वर

8.13.28 अभि स्वरन्तु ये तव रुद्रासः सक्षत श्रियम् ।
उतो मरुत्वतीर्विशो अभि प्रयः

8.13.29 इमा अस्य प्रतूर्तयः पदं जुषन्त यद्दिवि ।
नाभा यज्ञस्य सं दधुर्यथा विदे

8.13.30 अयं दीर्घाय चक्षसे प्राचि प्रयत्यध्वरे ।
मिमीते यज्ञमानुषग्विचक्ष्य

8.13.31 वृषायमिन्द्र ते रथ उतो ते वृषणा हरी ।
वृषा त्वं शतक्रतो वृषा हवः

8.13.32 वृषा ग्रावा वृषा मदो वृषा सोमो अयं सुतः ।
वृषा यज्ञो यमिन्वसि वृषा हवः

8.13.33 वृषा त्वा वृषणं हुवे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः ।
वावन्थ हि प्रतिष्टुतिं वृषा हवः

सूक्तम् ८.१४
ऋषिः: गोषूक्त्यश्वसूक्तिनौ काण्वायनौ। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री।

8.14.1 यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् ।
स्तोता मे गोषखा स्यात्

8.14.2 शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे ।
यदहं गोपतिः स्याम्

8.14.3 धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते ।
गामश्वं पिप्युषी दुहे

8.14.4 न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः ।
यद्दित्ससि स्तुतो मघम्

8.14.5 यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् ।
चक्राण ओपशं दिवि

8.14.6 वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे

8.14.7 व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना ।
इन्द्रो यदभिनद्वलम्

8.14.8 उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः ।
अर्वाञ्चं नुनुदे वलम्

8.14.9 इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च ।
स्थिराणि न पराणुदे

8.14.10 अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते ।
वि ते मदा अराजिषुः

8.14.11 त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः ।
स्तोतॄणामुत भद्रकृत्

8.14.12 इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः ।
उप यज्ञं सुराधसम्

8.14.13 अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः ।$
विश्वा यदजय स्पृधः

8.14.14 मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः ।
अव दस्यूँरधूनुथाः

8.14.15 असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः ।
सोमपा उत्तरो भवन्

सूक्तम् ८.१५
ऋषिः: गोषूक्त्यश्वसूक्तिनौ काण्वायनौ। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। उष्णिक्

8.15.1 तम्वभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम् ।
इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत

8.15.2 यस्य द्विबर्हसो बृहत्सहो दाधार रोदसी ।
गिरीँरज्राँ अपः स्वर्वृषत्वना

8.15.3 स राजसि पुरुष्टुतँ एको वृत्राणि जिघ्नसे ।
इन्द्र जैत्रा श्रवस्या च यन्तवे

8.15.4 तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृत्सु सासहिम् ।
उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम्

8.15.5 येन ज्योतींष्यायवे मनवे च विवेदिथ ।
मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि

8.15.6 तदद्या चित्त उक्थिनोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ।
वृषपत्नीरपो जया दिवेदिवे

8.15.7 तव त्यदिन्द्रियं बृहत्तव शुष्ममुत क्रतुम् ।
वज्रं शिशाति धिषणा वरेण्यम्

8.15.8 तव द्यौरिन्द्र पौंस्यं पृथिवी वर्धति श्रवः ।
त्वामापः पर्वतासश्च हिन्विरे

8.15.9 त्वां विष्णुर्बृहन्क्षयो मित्रो गृणाति वरुणः ।
त्वां शर्धो मदत्यनु मारुतम्

8.15.10 त्वं वृषा जनानां मंहिष्ठ इन्द्र जज्ञिषे ।
सत्रा विश्वा स्वपत्यानि दधिषे

8.15.11 सत्रा त्वं पुरुष्टुतँ एको वृत्राणि तोशसे ।
नान्य इन्द्रात्करणं भूय इन्वति

8.15.12 यदिन्द्र मन्मशस्त्वा नाना हवन्त ऊतये ।
अस्माकेभिर्नृभिरत्रा स्वर्जय

8.15.13 अरं क्षयाय नो महे विश्वा रूपाण्याविशन् ।
इन्द्रं जैत्राय हर्षया शचीपतिम्

सूक्तम् ८.१६
ऋषिः: इरिम्बिठिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । गायत्री ।

8.16.1 प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः ।
नरं नृषाहं मंहिष्ठम्

8.16.2 यस्मिन्नुक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्या ।
अपामवो न समुद्रे

8.16.3 तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् ।
महो वाजिनं सनिभ्यः

8.16.4 यस्यानूना गभीरा मदा उरवस्तरुत्राः ।
हर्षुमन्तः शूरसातौ

8.16.5 तमिद्धनेषु हितेष्वधिवाकाय हवन्ते ।
येषामिन्द्रस्ते जयन्ति

8.16.6 तमिच्च्यौत्नैरार्यन्ति तं कृतेभिश्चर्षणयः ।
एष इन्द्रो वरिवस्कृत्

8.16.7 इन्द्रो ब्रह्मेन्द्र ऋषिरिन्द्रः पुरू पुरुहूतः ।
महान्महीभिः शचीभिः

8.16.8 स स्तोम्यः स हव्यः सत्यः सत्वा तुविकूर्मिः ।
एकश्चित्सन्नभिभूतिः

8.16.9 तमर्केभिस्तं सामभिस्तं गायत्रैश्चर्षणयः ।
इन्द्रं वर्धन्ति क्षितयः

8.16.10 प्रणेतारं वस्यो अच्छा कर्तारं ज्योतिः समत्सु ।
सासह्वांसं युधामित्रान्

8.16.11 स नः पप्रिः पारयाति स्वस्ति नावा पुरुहूतः ।
इन्द्रो विश्वा अति द्विषः

8.16.12 स त्वं न इन्द्र वाजेभिर्दशस्या च गातुया च ।
अच्छा च नः सुम्नं नेषि

सूक्तम् ८.१७
ऋषिः: इरिम्बिठिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १४ वास्तोष्पतिर्वा । गायत्री, प्रगाथः (१४ बृहती, १५ सतोबृहती )

8.17.1 आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् ।
एदं बर्हिः सदो मम

8.17.2 आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना ।
उप ब्रह्माणि नः शृणु

8.17.3 ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः ।
सुतावन्तो हवामहे

8.17.4 आ नो याहि सुतावतोऽस्माकं सुष्टुतीरुप ।
पिबा सु शिप्रिन्नन्धसः

8.17.5 आ ते सिञ्चामि कुक्ष्योरनु गात्रा वि धावतु ।
गृभाय जिह्वया मधु

8.17.6 स्वादुष्टे अस्तु संसुदे मधुमान्तन्वे तव ।
सोमः शमस्तु ते हृदे

8.17.7 अयमु त्वा विचर्षणे जनीरिवाभि संवृतः ।
प्र सोम इन्द्र सर्पतु

8.17.8 तुविग्रीवो वपोदरः सुबाहुरन्धसो मदे ।
इन्द्रो वृत्राणि जिघ्नते

8.17.9 इन्द्र प्रेहि पुरस्त्वं विश्वस्येशान ओजसा ।
वृत्राणि वृत्रहञ्जहि

8.17.10 दीर्घस्ते अस्त्वङ्कुशो येना वसु प्रयच्छसि ।
यजमानाय सुन्वते

8.17.11 अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि ।
एहीमस्य द्रवा पिब

8.17.12 शाचिगो शाचिपूजनायं रणाय ते सुतः ।
आखण्डल प्र हूयसे

8.17.13 यस्ते शृङ्गवृषो नपात्प्रणपात्कुण्डपाय्यः ।
न्यस्मिन्दध्र आ मनः

8.17.14 वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणांसत्रं सोम्यानाम् ।
द्रप्सो भेत्ता पुरां शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा

8.17.15 पृदाकुसानुर्यजतो गवेषण एकः सन्नभि भूयसः ।
भूर्णिमश्वं नयत्तुजा पुरो गृभेन्द्रं सोमस्य पीतये

सूक्तम् ८.१८
ऋषिः: इरिम्बिठिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. आदित्याः, ४, ६, ७ अदितिः, ८ अश्विनौ, ९ अग्निसूर्यानिलाः। उष्णिक्

8.18.1 इदं ह नूनमेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः ।
आदित्यानामपूर्व्यं सवीमनि

8.18.2 अनर्वाणो ह्येषां पन्था आदित्यानाम् ।
अदब्धाः सन्ति पायवः सुगेवृधः

8.18.3 तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
शर्म यच्छन्तु सप्रथो यदीमहे

8.18.4 देवेभिर्देव्यदितेऽरिष्टभर्मन्ना गहि ।
स्मत्सूरिभिः पुरुप्रिये सुशर्मभिः

8.18.5 ते हि पुत्रासो अदितेर्विदुर्द्वेषांसि योतवे ।
अंहोश्चिदुरुचक्रयोऽनेहसः

8.18.6 अदितिर्नो दिवा पशुमदितिर्नक्तमद्वयाः ।
अदितिः पात्वंहसः सदावृधा

8.18.7 उत स्या नो दिवा मतिरदितिरूत्या गमत् ।
सा शंताति मयस्करदप स्रिधः

8.18.8 उत त्या दैव्या भिषजा शं नः करतो अश्विना ।
युयुयातामितो रपो अप स्रिधः

8.18.9 शमग्निरग्निभिः करच्छं नस्तपतु सूर्यः ।
शं वातो वात्वरपा अप स्रिधः

8.18.10 अपामीवामप स्रिधमप सेधत दुर्मतिम् ।
आदित्यासो युयोतना नो अंहसः

8.18.11 युयोता शरुमस्मदाँ आदित्यास उतामतिम् ।
ऋधग्द्वेषः कृणुत विश्ववेदसः

8.18.12 तत्सु नः शर्म यच्छतादित्या यन्मुमोचति ।
एनस्वन्तं चिदेनसः सुदानवः

8.18.13 यो नः कश्चिद्रिरिक्षति रक्षस्त्वेन मर्त्यः ।
स्वैः ष एवै रिरिषीष्ट युर्जनः

8.18.14 समित्तमघमश्नवद्दुःशंसं मर्त्यं रिपुम् ।
यो अस्मत्रा दुर्हणावाँ उप द्वयुः

8.18.15 पाकत्रा स्थन देवा हृत्सु जानीथ मर्त्यम् ।
उप द्वयुं चाद्वयुं च वसवः

8.18.16 आ शर्म पर्वतानामोतापां वृणीमहे ।
द्यावाक्षामारे अस्मद्रपस्कृतम्

8.18.17 ते नो भद्रेण शर्मणा युष्माकं नावा वसवः ।
अति विश्वानि दुरिता पिपर्तन

8.18.18 तुचे तनाय तत्सु नो द्राघीय आयुर्जीवसे ।
आदित्यासः सुमहसः कृणोतन

8.18.19 यज्ञो हीळो वो अन्तर आदित्या अस्ति मृळत ।
युष्मे इद्वो अपि ष्मसि सजात्ये

8.18.20 बृहद्वरूथं मरुतां देवं त्रातारमश्विना ।
मित्रमीमहे वरुणं स्वस्तये

8.18.21 अनेहो मित्रार्यमन्नृवद्वरुण शंस्यम् ।
त्रिवरूथं मरुतो यन्त नश्छर्दिः

8.18.22 ये चिद्धि मृत्युबन्धव आदित्या मनवः स्मसि ।
प्र सू न आयुर्जीवसे तिरेतन

सूक्तम् ८.१९
ऋषिः: सोभरिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ३४-३५ आदित्याः, ३६-३७ त्रसदस्युः पौरुकुत्स्यः। १-२६ प्रगाथः - विषमा ककुप्, समा सतोबृहती, २७ द्विपदा विराट्, २८-३३ प्रगाथः - समा ककुप्, विषमा सतोबृहती, ३4 उष्णिक्, ३५ सतोबृहती, ३६ ककप्, ३७ पङ्क्तिः ।

8.19.1 तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे ।
देवत्रा हव्यमोहिरे

8.19.2 विभूतरातिं विप्र चित्रशोचिषमग्निमीळिष्व यन्तुरम् ।
अस्य मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यम्

8.19.3 यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् ।
अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्

8.19.4 ऊर्जो नपातं सुभगं सुदीदितिमग्निं श्रेष्ठशोचिषम् ।
स नो मित्रस्य वरुणस्य सो अपामा सुम्नं यक्षते दिवि

8.19.5 यः समिधा य आहुती यो वेदेन ददाश मर्तो अग्नये ।
यो नमसा स्वध्वरः

8.19.6 तस्येदर्वन्तो रंहयन्त आशवस्तस्य द्युम्नितमं यशः ।
न तमंहो देवकृतं कुतश्चन न मर्त्यकृतं नशत्

8.19.7 स्वग्नयो वो अग्निभिः स्याम सूनो सहस ऊर्जां पते ।
सुवीरस्त्वमस्मयुः

8.19.8 प्रशंसमानो अतिथिर्न मित्रियोऽग्नी रथो न वेद्यः ।
त्वे क्षेमासो अपि सन्ति साधवस्त्वं राजा रयीणाम्

8.19.9 सो अद्धा दाश्वध्वरोऽग्ने मर्तः सुभग स प्रशंस्यः ।
स धीभिरस्तु सनिता

8.19.10 यस्य त्वमूर्ध्वो अध्वराय तिष्ठसि क्षयद्वीरः स साधते ।
सो अर्वद्भिः सनिता स विपन्युभिः स शूरैः सनिता कृतम्

8.19.11 यस्याग्निर्वपुर्गृहे स्तोमं चनो दधीत विश्ववार्यः ।
हव्या वा वेविषद्विषः

8.19.12 विप्रस्य वा स्तुवतः सहसो यहो मक्षूतमस्य रातिषु ।
अवोदेवमुपरिमर्त्यं कृधि वसो विविदुषो वचः

8.19.13 यो अग्निं हव्यदातिभिर्नमोभिर्वा सुदक्षमाविवासति ।
गिरा वाजिरशोचिषम्

8.19.14 समिधा यो निशिती दाशददितिं धामभिरस्य मर्त्यः ।
विश्वेत्स धीभिः सुभगो जनाँ अति द्युम्नैरुद्न इव तारिषत्

8.19.15 तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासहत्सदने कं चिदत्रिणम् ।
मन्युं जनस्य दूढ्यः

8.19.16 येन चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमा येन नासत्या भगः ।
वयं तत्ते शवसा गातुवित्तमा इन्द्रत्वोता विधेमहि

8.19.17 ते घेदग्ने स्वाध्यो ये त्वा विप्र निदधिरे नृचक्षसम् ।
विप्रासो देव सुक्रतुम्

8.19.18 त इद्वेदिं सुभग त आहुतिं ते सोतुं चक्रिरे दिवि ।
त इद्वाजेभिर्जिग्युर्महद्धनं ये त्वे कामं न्येरिरे

8.19.19 भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः ।
भद्रा उत प्रशस्तयः

8.19.20 भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये येना समत्सु सासहः ।
अव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धतां वनेमा ते अभिष्टिभिः

8.19.21 ईळे गिरा मनुर्हितं यं देवा दूतमरतिं न्येरिरे ।
यजिष्ठं हव्यवाहनम्

8.19.22 तिग्मजम्भाय तरुणाय राजते प्रयो गायस्यग्नये ।
यः पिंशते सूनृताभिः सुवीर्यमग्निर्घृतेभिराहुतः

8.19.23 यदी घृतेभिराहुतो वाशीमग्निर्भरत उच्चाव च ।
असुर इव निर्णिजम्

8.19.24 यो हव्यान्यैरयता मनुर्हितो देव आसा सुगन्धिना ।
विवासते वार्याणि स्वध्वरो होता देवो अमर्त्यः

8.19.25 यदग्ने मर्त्यस्त्वं स्यामहं मित्रमहो अमर्त्यः ।
सहसः सूनवाहुत

8.19.26 न त्वा रासीयाभिशस्तये वसो न पापत्वाय सन्त्य ।
न मे स्तोतामतीवा न दुर्हितः स्यादग्ने न पापया

8.19.27 पितुर्न पुत्रः सुभृतो दुरोण आ देवाँ एतु प्र णो हविः

8.19.28 तवाहमग्न ऊतिभिर्नेदिष्ठाभिः सचेय जोषमा वसो ।
सदा देवस्य मर्त्यः

8.19.29 तव क्रत्वा सनेयं तव रातिभिरग्ने तव प्रशस्तिभिः ।
त्वामिदाहुः प्रमतिं वसो ममाग्ने हर्षस्व दातवे

8.19.30 प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तिरते वाजभर्मभिः ।
यस्य त्वं सख्यमावरः

8.19.31 तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे ।
त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि

8.19.32 तमागन्म सोभरयः सहस्रमुष्कं स्वभिष्टिमवसे ।
सम्राजं त्रासदस्यवम्

8.19.33 यस्य ते अग्ने अन्ये अग्नय उपक्षितो वया इव ।
विपो न द्युम्ना नि युवे जनानां तव क्षत्राणि वर्धयन्

8.19.34 यमादित्यासो अद्रुहः पारं नयथ मर्त्यम् ।
मघोनां विश्वेषां सुदानवः

8.19.35 यूयं राजानः कं चिच्चर्षणीसहः क्षयन्तं मानुषाँ अनु ।
वयं ते वो वरुण मित्रार्यमन्स्यामेदृतस्य रथ्यः

8.19.36 अदान्मे पौरुकुत्स्यः पञ्चाशतं त्रसदस्युर्वधूनाम् ।
मंहिष्ठो अर्यः सत्पतिः

8.19.37 उत मे प्रयियोर्वयियोः सुवास्त्वा अधि तुग्वनि ।
तिसॄणां सप्ततीनां श्यावः प्रणेता भुवद्वसुर्दियानां पतिः

सूक्तम् ८.२०
ऋषिः: सोभरिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः । प्रगाथः (  ), १४ सतोविराट्

8.20.1 आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थाता समन्यवः ।
स्थिरा चिन्नमयिष्णवः

8.20.2 वीळुपविभिर्मरुत ऋभुक्षण आ रुद्रासः सुदीतिभिः ।
इषा नो अद्या गता पुरुस्पृहो यज्ञमा सोभरीयवः

8.20.3 विद्मा हि रुद्रियाणां शुष्ममुग्रं मरुतां शिमीवताम् ।
विष्णोरेषस्य मीळ्हुषाम्

8.20.4 वि द्वीपानि पापतन्तिष्ठद्दुच्छुनोभे युजन्त रोदसी ।
प्र धन्वान्यैरत शुभ्रखादयो यदेजथ स्वभानवः

8.20.5 अच्युता चिद्वो अज्मन्ना नानदति पर्वतासो वनस्पतिः ।
भूमिर्यामेषु रेजते

8.20.6 अमाय वो मरुतो यातवे द्यौर्जिहीत उत्तरा बृहत् ।
यत्रा नरो देदिशते तनूष्वा त्वक्षांसि बाह्वोजसः

8.20.7 स्वधामनु श्रियं नरो महि त्वेषा अमवन्तो वृषप्सवः ।
वहन्ते अह्रुतप्सवः

8.20.8 गोभिर्वाणो अज्यते सोभरीणां रथे कोशे हिरण्यये ।
गोबन्धवः सुजातास इषे भुजे महान्तो न स्परसे नु

8.20.9 प्रति वो वृषदञ्जयो वृष्णे शर्धाय मारुताय भरध्वम् ।
हव्या वृषप्रयाव्णे

8.20.10 वृषणश्वेन मरुतो वृषप्सुना रथेन वृषनाभिना ।
आ श्येनासो न पक्षिणो वृथा नरो हव्या नो वीतये गत

8.20.11 समानमञ्ज्येषां वि भ्राजन्ते रुक्मासो अधि बाहुषु ।
दविद्युतत्यृष्टयः

8.20.12 त उग्रासो वृषण उग्रबाहवो नकिष्टनूषु येतिरे ।
स्थिरा धन्वान्यायुधा रथेषु वोऽनीकेष्वधि श्रियः

8.20.13 येषामर्णो न सप्रथो नाम त्वेषं शश्वतामेकमिद्भुजे ।
वयो न पित्र्यं सहः

8.20.14 तान्वन्दस्व मरुतस्ताँ उप स्तुहि तेषां हि धुनीनाम् ।
अराणां न चरमस्तदेषां दाना मह्ना तदेषाम्

8.20.15 सुभगः स व ऊतिष्वास पूर्वासु मरुतो व्युष्टिषु ।
यो वा नूनमुतासति

8.20.16 यस्य वा यूयं प्रति वाजिनो नर आ हव्या वीतये गथ ।
अभि ष द्युम्नैरुत वाजसातिभिः सुम्ना वो धूतयो नशत्

8.20.17 यथा रुद्रस्य सूनवो दिवो वशन्त्यसुरस्य वेधसः ।
युवानस्तथेदसत्

8.20.18 ये चार्हन्ति मरुतः सुदानवः स्मन्मीळ्हुषश्चरन्ति ये ।
अतश्चिदा न उप वस्यसा हृदा युवान आ ववृध्वम्

8.20.19 यून ऊ षु नविष्ठया वृष्णः पावकाँ अभि सोभरे गिरा ।
गाय गा इव चर्कृषत्

8.20.20 साहा ये सन्ति मुष्टिहेव हव्यो विश्वासु पृत्सु होतृषु ।
वृष्णश्चन्द्रान्न सुश्रवस्तमान्गिरा वन्दस्व मरुतो अह

8.20.21 गावश्चिद्घा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः ।
रिहते ककुभो मिथः

8.20.22 मर्तश्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस उप भ्रातृत्वमायति ।
अधि नो गात मरुतः सदा हि व आपित्वमस्ति निध्रुवि

8.20.23 मरुतो मारुतस्य न आ भेषजस्य वहता सुदानवः ।
यूयं सखायः सप्तयः

8.20.24 याभिः सिन्धुमवथ याभिस्तूर्वथ याभिर्दशस्यथा क्रिविम् ।
मयो नो भूतोतिभिर्मयोभुवः शिवाभिरसचद्विषः

8.20.25 यत्सिन्धौ यदसिक्न्यां यत्समुद्रेषु मरुतः सुबर्हिषः ।
यत्पर्वतेषु भेषजम्

8.20.26 विश्वं पश्यन्तो बिभृथा तनूष्वा तेना नो अधि वोचत ।
क्षमा रपो मरुत आतुरस्य न इष्कर्ता विह्रुतं पुनः

सूक्तम् ८.२१
ऋषिः: सोभरिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १७-१८ चित्रः । प्रगाथः ( )।

8.21.1 वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः ।
वाजे चित्रं हवामहे

8.21.2 उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् ।
त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम्

8.21.3 आ याहीम इन्दवोऽश्वपते गोपत उर्वरापते ।
सोमं सोमपते पिब

8.21.4 वयं हि त्वा बन्धुमन्तमबन्धवो विप्रास इन्द्र येमिम ।
या ते धामानि वृषभ तेभिरा गहि विश्वेभिः सोमपीतये

8.21.5 सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे ।
अभि त्वामिन्द्र नोनुमः

8.21.6 अच्छा च त्वैना नमसा वदामसि किं मुहुश्चिद्वि दीधयः ।
सन्ति कामासो हरिवो ददिष्ट्वं स्मो वयं सन्ति नो धियः

8.21.7 नूत्ना इदिन्द्र ते वयमूती अभूम नहि नू ते अद्रिवः ।
विद्मा पुरा परीणसः

8.21.8 विद्मा सखित्वमुत शूर भोज्यमा ते ता वज्रिन्नीमहे ।
उतो समस्मिन्ना शिशीहि नो वसो वाजे सुशिप्र गोमति

8.21.9 यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे ।
सखाय इन्द्रमूतये

8.21.10 हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत ।
आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम्

8.21.11 त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि ।
संस्थे जनस्य गोमतः

8.21.12 जयेम कारे पुरुहूत कारिणोऽभि तिष्ठेम दूढ्यः ।
नृभिर्वृत्रं हन्याम शूशुयाम चावेरिन्द्र प्र णो धियः

8.21.13 अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि ।
युधेदापित्वमिच्छसे

8.21.14 नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः ।
यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे

8.21.15 मा ते अमाजुरो यथा मूरास इन्द्र सख्ये त्वावतः ।
नि षदाम सचा सुते

8.21.16 मा ते गोदत्र निरराम राधस इन्द्र मा ते गृहामहि ।
दृळ्हा चिदर्यः प्र मृशाभ्या भर न ते दामान आदभे

8.21.17 इन्द्रो वा घेदियन्मघं सरस्वती वा सुभगा ददिर्वसु ।
त्वं वा चित्र दाशुषे

8.21.18 चित्र इद्राजा राजका इदन्यके यके सरस्वतीमनु ।
पर्जन्य इव ततनद्धि वृष्ट्या सहस्रमयुता ददत्

सूक्तम् ८.२२
ऋषिः: सोभरिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। १ - ६ प्रगाथ= (विषमा बृहती, समा सतोबृहती), ७ बृहती, ८ अनुष्टुप्, ११ ककुप्, १२ मध्येज्योतिः, प्रगाथः = (९, १३, १५, १७ ककुप्, १०, १४, १६, १८ सतोबृहती) ।

8.22.1 ओ त्यमह्व आ रथमद्या दंसिष्ठमूतये ।
यमश्विना सुहवा रुद्रवर्तनी आ सूर्यायै तस्थथुः

8.22.2 पूर्वायुषं सुहवं पुरुस्पृहं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम् ।
सचनावन्तं सुमतिभिः सोभरे विद्वेषसमनेहसम्

8.22.3 इह त्या पुरुभूतमा देवा नमोभिरश्विना ।
अर्वाचीना स्ववसे करामहे गन्तारा दाशुषो गृहम्

8.22.4 युवो रथस्य परि चक्रमीयत ईर्मान्यद्वामिषण्यति ।
अस्माँ अच्छा सुमतिर्वां शुभस्पती आ धेनुरिव धावतु

8.22.5 रथो यो वां त्रिवन्धुरो हिरण्याभीशुरश्विना ।
परि द्यावापृथिवी भूषति श्रुतस्तेन नासत्या गतम्

8.22.6 दशस्यन्ता मनवे पूर्व्यं दिवि यवं वृकेण कर्षथः ।
ता वामद्य सुमतिभिः शुभस्पती अश्विना प्र स्तुवीमहि

8.22.7 उप नो वाजिनीवसू यातमृतस्य पथिभिः ।
येभिस्तृक्षिं वृषणा त्रासदस्यवं महे क्षत्राय जिन्वथः

8.22.8 अयं वामद्रिभिः सुतः सोमो नरा वृषण्वसू ।
आ यातं सोमपीतये पिबतं दाशुषो गृहे

8.22.9 आ हि रुहतमश्विना रथे कोशे हिरण्यये वृषण्वसू ।
युञ्जाथां पीवरीरिषः

8.22.10 याभिः पक्थमवथो याभिरध्रिगुं याभिर्बभ्रुं विजोषसम् ।
ताभिर्नो मक्षू तूयमश्विना गतं भिषज्यतं यदातुरम्

8.22.11 यदध्रिगावो अध्रिगू इदा चिदह्नो अश्विना हवामहे ।
वयं गीर्भिर्विपन्यवः

8.22.12 ताभिरा यातं वृषणोप मे हवं विश्वप्सुं विश्ववार्यम् ।
इषा मंहिष्ठा पुरुभूतमा नरा याभिः क्रिविं वावृधुस्ताभिरा गतम्

8.22.13 ताविदा चिदहानां तावश्विना वन्दमान उप ब्रुवे ।
ता उ नमोभिरीमहे

8.22.14 ताविद्दोषा ता उषसि शुभस्पती ता यामन्रुद्रवर्तनी ।
मा नो मर्ताय रिपवे वाजिनीवसू परो रुद्रावति ख्यतम्

8.22.15 आ सुग्म्याय सुग्म्यं प्राता रथेनाश्विना वा सक्षणी ।
हुवे पितेव सोभरी

8.22.16 मनोजवसा वृषणा मदच्युता मक्षुंगमाभिरूतिभिः ।
आरात्ताच्चिद्भूतमस्मे अवसे पूर्वीभिः पुरुभोजसा

8.22.17 आ नो अश्वावदश्विना वर्तिर्यासिष्टं मधुपातमा नरा ।
गोमद्दस्रा हिरण्यवत्

8.22.18 सुप्रावर्गं सुवीर्यं सुष्ठु वार्यमनाधृष्टं रक्षस्विना ।
अस्मिन्ना वामायाने वाजिनीवसू विश्वा वामानि धीमहि

सूक्तम् ८.२३
ऋषिः: विश्वमना वैयश्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। उष्णिक्।

8.23.1 ईळिष्वा हि प्रतीव्यं यजस्व जातवेदसम् ।
चरिष्णुधूममगृभीतशोचिषम्

8.23.2 दामानं विश्वचर्षणेऽग्निं विश्वमनो गिरा ।
उत स्तुषे विष्पर्धसो रथानाम्

8.23.3 येषामाबाध ऋग्मिय इषः पृक्षश्च निग्रभे ।
उपविदा वह्निर्विन्दते वसु

8.23.4 उदस्य शोचिरस्थाद्दीदियुषो व्यजरम् ।
तपुर्जम्भस्य सुद्युतो गणश्रियः

8.23.5 उदु तिष्ठ स्वध्वर स्तवानो देव्या कृपा ।
अभिख्या भासा बृहता शुशुक्वनिः

8.23.6 अग्ने याहि सुशस्तिभिर्हव्या जुह्वान आनुषक् ।
यथा दूतो बभूथ हव्यवाहनः

8.23.7 अग्निं वः पूर्व्यं हुवे होतारं चर्षणीनाम् ।
तमया वाचा गृणे तमु व स्तुषे

8.23.8 यज्ञेभिरद्भुतक्रतुं यं कृपा सूदयन्त इत् ।
मित्रं न जने सुधितमृतावनि

8.23.9 ऋतावानमृतायवो यज्ञस्य साधनं गिरा ।
उपो एनं जुजुषुर्नमसस्पदे

8.23.10 अच्छा नो अङ्गिरस्तमं यज्ञासो यन्तु संयतः ।
होता यो अस्ति विक्ष्वा यशस्तमः

8.23.11 अग्ने तव त्ये अजरेन्धानासो बृहद्भाः ।
अश्वा इव वृषणस्तविषीयवः

8.23.12 स त्वं न ऊर्जां पते रयिं रास्व सुवीर्यम् ।
प्राव नस्तोके तनये समत्स्वा

8.23.13 यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशि ।
विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति

8.23.14 श्रुष्ट्यग्ने नवस्य मे स्तोमस्य वीर विश्पते ।
नि मायिनस्तपुषा रक्षसो दह

8.23.15 न तस्य मायया चन रिपुरीशीत मर्त्यः ।
यो अग्नये ददाश हव्यदातिभिः

8.23.16 व्यश्वस्त्वा वसुविदमुक्षण्युरप्रीणादृषिः ।
महो राये तमु त्वा समिधीमहि

8.23.17 उशना काव्यस्त्वा नि होतारमसादयत् ।
आयजिं त्वा मनवे जातवेदसम्

8.23.18 विश्वे हि त्वा सजोषसो देवासो दूतमक्रत ।
श्रुष्टी देव प्रथमो यज्ञियो भुवः

8.23.19 इमं घा वीरो अमृतं दूतं कृण्वीत मर्त्यः ।
पावकं कृष्णवर्तनिं विहायसम्

8.23.20 तं हुवेम यतस्रुचः सुभासं शुक्रशोचिषम् ।
विशामग्निमजरं प्रत्नमीड्यम्

8.23.21 यो अस्मै हव्यदातिभिराहुतिं मर्तोऽविधत् ।
भूरि पोषं स धत्ते वीरवद्यशः

8.23.22 प्रथमं जातवेदसमग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम् ।
प्रति स्रुगेति नमसा हविष्मती

8.23.23 आभिर्विधेमाग्नये ज्येष्ठाभिर्व्यश्ववत् ।
मंहिष्ठाभिर्मतिभिः शुक्रशोचिषे

8.23.24 नूनमर्च विहायसे स्तोमेभि स्थूरयूपवत् ।
ऋषे वैयश्व दम्यायाग्नये

8.23.25 अतिथिं मानुषाणां सूनुं वनस्पतीनाम् ।
विप्रा अग्निमवसे प्रत्नमीळते

8.23.26 महो विश्वाँ अभि षतोऽभि हव्यानि मानुषा ।
अग्ने नि षत्सि नमसाधि बर्हिषि

8.23.27 वंस्वा नो वार्या पुरु वंस्व रायः पुरुस्पृहः ।
सुवीर्यस्य प्रजावतो यशस्वतः

8.23.28 त्वं वरो सुषाम्णेऽग्ने जनाय चोदय ।
सदा वसो रातिं यविष्ठ शश्वते

8.23.29 त्वं हि सुप्रतूरसि त्वं नो गोमतीरिषः ।
महो रायः सातिमग्ने अपा वृधि

8.23.30 अग्ने त्वं यशा अस्या मित्रावरुणा वह ।
ऋतावाना सम्राजा पूतदक्षसा

सूक्तम् ८.२४
ऋषिः: विश्वमना वैयश्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, २८- ३० वरुः सौषाम्णिः। उष्णिक्, ३० अनुष्टुप्।

8.24.1 सखाय आ शिषामहि ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे ।
स्तुष ऊ षु वो नृतमाय धृष्णवे

8.24.2 शवसा ह्यसि श्रुतो वृत्रहत्येन वृत्रहा ।
मघैर्मघोनो अति शूर दाशसि

8.24.3 स न स्तवान आ भर रयिं चित्रश्रवस्तमम् ।
निरेके चिद्यो हरिवो वसुर्ददिः

8.24.4 आ निरेकमुत प्रियमिन्द्र दर्षि जनानाम् ।
धृषता धृष्णो स्तवमान आ भर

8.24.5 न ते सव्यं न दक्षिणं हस्तं वरन्त आमुरः ।
न परिबाधो हरिवो गविष्टिषु

8.24.6 आ त्वा गोभिरिव व्रजं गीर्भिरृणोम्यद्रिवः ।
आ स्मा कामं जरितुरा मनः पृण

8.24.7 विश्वानि विश्वमनसो धिया नो वृत्रहन्तम ।
उग्र प्रणेतरधि षू वसो गहि

8.24.8 वयं ते अस्य वृत्रहन्विद्याम शूर नव्यसः ।
वसो स्पार्हस्य पुरुहूत राधसः

8.24.9 इन्द्र यथा ह्यस्ति तेऽपरीतं नृतो शवः ।
अमृक्ता रातिः पुरुहूत दाशुषे

8.24.10 आ वृषस्व महामह महे नृतम राधसे ।
दृळ्हश्चिद्दृह्य मघवन्मघत्तये

8.24.11 नू अन्यत्रा चिदद्रिवस्त्वन्नो जग्मुराशसः ।
मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतिभिः

8.24.12 नह्यङ्ग नृतो त्वदन्यं विन्दामि राधसे ।
राये द्युम्नाय शवसे च गिर्वणः

8.24.13 एन्दुमिन्द्राय सिञ्चत पिबाति सोम्यं मधु ।
प्र राधसा चोदयाते महित्वना

8.24.14 उपो हरीणां पतिं दक्षं पृञ्चन्तमब्रवम् ।
नूनं श्रुधि स्तुवतो अश्व्यस्य

8.24.15 नह्यङ्ग पुरा चन जज्ञे वीरतरस्त्वत् ।
नकी राया नैवथा न भन्दना

8.24.16 एदु मध्वो मदिन्तरं सिञ्च वाध्वर्यो अन्धसः ।
एवा हि वीर स्तवते सदावृधः

8.24.17 इन्द्र स्थातर्हरीणां नकिष्टे पूर्व्यस्तुतिम् ।
उदानंश शवसा न भन्दना

8.24.18 तं वो वाजानां पतिमहूमहि श्रवस्यवः ।
अप्रायुभिर्यज्ञेभिर्वावृधेन्यम्

8.24.19 एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखाय स्तोम्यं नरम् ।
कृष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत्

8.24.20 अगोरुधाय गविषे द्युक्षाय दस्म्यं वचः ।
घृतात्स्वादीयो मधुनश्च वोचत

8.24.21 यस्यामितानि वीर्या न राधः पर्येतवे ।
ज्योतिर्न विश्वमभ्यस्ति दक्षिणा

8.24.22 स्तुहीन्द्रं व्यश्ववदनूर्मिं वाजिनं यमम् ।
अर्यो गयं मंहमानं वि दाशुषे

8.24.23 एवा नूनमुप स्तुहि वैयश्व दशमं नवम् ।
सुविद्वांसं चर्कृत्यं चरणीनाम्

8.24.24 वेत्था हि निरृतीनां वज्रहस्त परिवृजम् ।
अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव

8.24.25 तदिन्द्राव आ भर येना दंसिष्ठ कृत्वने ।
द्विता कुत्साय शिश्नथो नि चोदय

8.24.26 तमु त्वा नूनमीमहे नव्यं दंसिष्ठ सन्यसे ।
स त्वं नो विश्वा अभिमातीः सक्षणिः

8.24.27 य ऋक्षादंहसो मुचद्यो वार्यात्सप्त सिन्धुषु ।
वधर्दासस्य तुविनृम्ण नीनमः

8.24.28 यथा वरो सुषाम्णे सनिभ्य आवहो रयिम् ।
व्यश्वेभ्यः सुभगे वाजिनीवति

8.24.29 आ नार्यस्य दक्षिणा व्यश्वाँ एतु सोमिनः ।
स्थूरं च राधः शतवत्सहस्रवत्

8.24.30 यत्त्वा पृच्छादीजानः कुहया कुहयाकृते ।
एषो अपश्रितो वलो गोमतीमव तिष्ठति

सूक्तम् ८.२५
ऋषिः: विश्वमना वैयश्वः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ, १०-१२ विश्वे देवाः। उष्णिक्, २३ उष्णिग्गर्भा

8.25.1 ता वां विश्वस्य गोपा देवा देवेषु यज्ञिया ।
ऋतावाना यजसे पूतदक्षसा

8.25.2 मित्रा तना न रथ्या वरुणो यश्च सुक्रतुः ।
सनात्सुजाता तनया धृतव्रता

8.25.3 ता माता विश्ववेदसासुर्याय प्रमहसा ।
मही जजानादितिरृतावरी

8.25.4 महान्ता मित्रावरुणा सम्राजा देवावसुरा ।
ऋतावानावृतमा घोषतो बृहत्

8.25.5 नपाता शवसो महः सूनू दक्षस्य सुक्रतू ।
सृप्रदानू इषो वास्त्वधि क्षितः

8.25.6 सं या दानूनि येमथुर्दिव्याः पार्थिवीरिषः ।
नभस्वतीरा वां चरन्तु वृष्टयः

8.25.7 अधि या बृहतो दिवोऽभि यूथेव पश्यतः ।
ऋतावाना सम्राजा नमसे हिता

8.25.8 ऋतावाना नि षेदतुः साम्राज्याय सुक्रतू ।
धृतव्रता क्षत्रिया क्षत्रमाशतुः

8.25.9 अक्ष्णश्चिद्गातुवित्तरानुल्बणेन चक्षसा ।
नि चिन्मिषन्ता निचिरा नि चिक्यतुः

8.25.10 उत नो देव्यदितिरुरुष्यतां नासत्या ।
उरुष्यन्तु मरुतो वृद्धशवसः

8.25.11 ते नो नावमुरुष्यत दिवा नक्तं सुदानवः ।
अरिष्यन्तो नि पायुभिः सचेमहि

8.25.12 अघ्नते विष्णवे वयमरिष्यन्तः सुदानवे ।
श्रुधि स्वयावन्सिन्धो पूर्वचित्तये

8.25.13 तद्वार्यं वृणीमहे वरिष्ठं गोपयत्यम् ।
मित्रो यत्पान्ति वरुणो यदर्यमा

8.25.14 उत नः सिन्धुरपां तन्मरुतस्तदश्विना ।
इन्द्रो विष्णुर्मीढ्वांसः सजोषसः

8.25.15 ते हि ष्मा वनुषो नरोऽभिमातिं कयस्य चित् ।
तिग्मं न क्षोदः प्रतिघ्नन्ति भूर्णयः

8.25.16 अयमेक इत्था पुरूरु चष्टे वि विश्पतिः ।
तस्य व्रतान्यनु वश्चरामसि

8.25.17 अनु पूर्वाण्योक्या साम्राज्यस्य सश्चिम ।
मित्रस्य व्रता वरुणस्य दीर्घश्रुत्

8.25.18 परि यो रश्मिना दिवोऽन्तान्ममे पृथिव्याः ।
उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा

8.25.19 उदु ष्य शरणे दिवो ज्योतिरयंस्त सूर्यः ।
अग्निर्न शुक्रः समिधान आहुतः

8.25.20 वचो दीर्घप्रसद्मनीशे वाजस्य गोमतः ।
ईशे हि पित्वोऽविषस्य दावने

8.25.21 तत्सूर्यं रोदसी उभे दोषा वस्तोरुप ब्रुवे ।
भोजेष्वस्माँ अभ्युच्चरा सदा

8.25.22 ऋज्रमुक्षण्यायने रजतं हरयाणे ।
रथं युक्तमसनाम सुषामणि

8.25.23 ता मे अश्व्यानां हरीणां नितोशना ।
उतो नु कृत्व्यानां नृवाहसा

8.25.24 स्मदभीशू कशावन्ता विप्रा नविष्ठया मती ।
महो वाजिनावर्वन्ता सचासनम्

सूक्तम् ८.२६
ऋषिः: विश्वमना वैयश्वः, व्यश्वो वाङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ, २०-२५ वायुः। उष्णिक्, १६-१९, २१, २५ गायत्री, २० अनुष्टुप् ।

8.26.1 युवोरु षू रथं हुवे सधस्तुत्याय सूरिषु ।
अतूर्तदक्षा वृषणा वृषण्वसू

8.26.2 युवं वरो सुषाम्णे महे तने नासत्या ।
अवोभिर्याथो वृषणा वृषण्वसू

8.26.3 ता वामद्य हवामहे हव्येभिर्वाजिनीवसू ।
पूर्वीरिष इषयन्तावति क्षपः

8.26.4 आ वां वाहिष्ठो अश्विना रथो यातु श्रुतो नरा ।
उप स्तोमान्तुरस्य दर्शथः श्रिये

8.26.5 जुहुराणा चिदश्विना मन्येथां वृषण्वसू ।
युवं हि रुद्रा पर्षथो अति द्विषः

8.26.6 दस्रा हि विश्वमानुषङ्मक्षूभिः परिदीयथः ।
धियंजिन्वा मधुवर्णा शुभस्पती

8.26.7 उप नो यातमश्विना राया विश्वपुषा सह ।
मघवाना सुवीरावनपच्युता

8.26.8 आ मे अस्य प्रतीव्यमिन्द्रनासत्या गतम् ।
देवा देवेभिरद्य सचनस्तमा

8.26.9 वयं हि वां हवामह उक्षण्यन्तो व्यश्ववत् ।
सुमतिभिरुप विप्राविहा गतम्

8.26.10 अश्विना स्वृषे स्तुहि कुवित्ते श्रवतो हवम् ।
नेदीयसः कूळयातः पणीँरुत

8.26.11 वैयश्वस्य श्रुतं नरोतो मे अस्य वेदथः ।
सजोषसा वरुणो मित्रो अर्यमा

8.26.12 युवादत्तस्य धिष्ण्या युवानीतस्य सूरिभिः ।
अहरहर्वृषण मह्यं शिक्षतम्

8.26.13 यो वां यज्ञेभिरावृतोऽधिवस्त्रा वधूरिव ।
सपर्यन्ता शुभे चक्राते अश्विना

8.26.14 यो वामुरुव्यचस्तमं चिकेतति नृपाय्यम् ।
वर्तिरश्विना परि यातमस्मयू

8.26.15 अस्मभ्यं सु वृषण्वसू यातं वर्तिर्नृपाय्यम् ।
विषुद्रुहेव यज्ञमूहथुर्गिरा

8.26.16 वाहिष्ठो वां हवानां स्तोमो दूतो हुवन्नरा ।
युवाभ्यां भूत्वश्विना

8.26.17 यददो दिवो अर्णव इषो वा मदथो गृहे ।
श्रुतमिन्मे अमर्त्या

8.26.18 उत स्या श्वेतयावरी वाहिष्ठा वां नदीनाम् ।
सिन्धुर्हिरण्यवर्तनिः

8.26.19 स्मदेतया सुकीर्त्याश्विना श्वेतया धिया ।
वहेथे शुभ्रयावाना

8.26.20 युक्ष्वा हि त्वं रथासहा युवस्व पोष्या वसो ।
आन्नो वायो मधु पिबास्माकं सवना गहि

8.26.21 तव वायवृतस्पते त्वष्टुर्जामातरद्भुत ।
अवांस्या वृणीमहे

8.26.22 त्वष्टुर्जामातरं वयमीशानं राय ईमहे ।
सुतावन्तो वायुं द्युम्ना जनासः

8.26.23 वायो याहि शिवा दिवो वहस्वा सु स्वश्व्यम् ।
वहस्व महः पृथुपक्षसा रथे

8.26.24 त्वां हि सुप्सरस्तमं नृषदनेषु हूमहे ।
ग्रावाणं नाश्वपृष्ठं मंहना

8.26.25 स त्वं नो देव मनसा वायो मन्दानो अग्रियः ।
कृधि वाजाँ अपो धियः

सूक्तम् ८.२७
ऋषिः: मनुर्वैवस्वतः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः ।  प्रगाथः (विषमा बृहती, समा सतोबृहती )

8.27.1 अग्निरुक्थे पुरोहितो ग्रावाणो बर्हिरध्वरे ।
ऋचा यामि मरुतो ब्रह्मणस्पतिं देवाँ अवो वरेण्यम्

8.27.2 आ पशुं गासि पृथिवीं वनस्पतीनुषासा नक्तमोषधीः ।
विश्वे च नो वसवो विश्ववेदसो धीनां भूत प्रावितारः

8.27.3 प्र सू न एत्वध्वरोऽग्ना देवेषु पूर्व्यः ।
आदित्येषु प्र वरुणे धृतव्रते मरुत्सु विश्वभानुषु

8.27.4 विश्वे हि ष्मा मनवे विश्ववेदसो भुवन्वृधे रिशादसः ।
अरिष्टेभिः पायुभिर्विश्ववेदसो यन्ता नोऽवृकं छर्दिः

8.27.5 आ नो अद्य समनसो गन्ता विश्वे सजोषसः ।
ऋचा गिरा मरुतो देव्यदिते सदने पस्त्ये महि

8.27.6 अभि प्रिया मरुतो या वो अश्व्या हव्या मित्र प्रयाथन ।
आ बर्हिरिन्द्रो वरुणस्तुरा नर आदित्यासः सदन्तु नः

8.27.7 वयं वो वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आनुषक् ।
सुतसोमासो वरुण हवामहे मनुष्वदिद्धाग्नयः

8.27.8 आ प्र यात मरुतो विष्णो अश्विना पूषन्माकीनया धिया ।
इन्द्र आ यातु प्रथमः सनिष्युभिर्वृषा यो वृत्रहा गृणे

8.27.9 वि नो देवासो अद्रुहोऽच्छिद्रं शर्म यच्छत ।
न यद्दूराद्वसवो नू चिदन्तितो वरूथमादधर्षति

8.27.10 अस्ति हि वः सजात्यं रिशादसो देवासो अस्त्याप्यम् ।
प्र णः पूर्वस्मै सुविताय वोचत मक्षू सुम्नाय नव्यसे

8.27.11 इदा हि व उपस्तुतिमिदा वामस्य भक्तये ।
उप वो विश्ववेदसो नमस्युराँ असृक्ष्यन्यामिव

8.27.12 उदु ष्य वः सविता सुप्रणीतयोऽस्थादूर्ध्वो वरेण्यः ।
नि द्विपादश्चतुष्पादो अर्थिनोऽविश्रन्पतयिष्णवः

8.27.13 देवंदेवं वोऽवसे देवंदेवमभिष्टये ।
देवंदेवं हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया

8.27.14 देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकं सरातयः ।
ते नो अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः

8.27.15 प्र वः शंसाम्यद्रुहः संस्थ उपस्तुतीनाम् ।
न तं धूर्तिर्वरुण मित्र मर्त्यं यो वो धामभ्योऽविधत्

8.27.16 प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति ।
प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्पर्यरिष्टः सर्व एधते

8.27.17 ऋते स विन्दते युधः सुगेभिर्यात्यध्वनः ।
अर्यमा मित्रो वरुणः सरातयो यं त्रायन्ते सजोषसः

8.27.18 अज्रे चिदस्मै कृणुथा न्यञ्चनं दुर्गे चिदा सुसरणम् ।
एषा चिदस्मादशनिः परो नु सास्रेधन्ती वि नश्यतु

8.27.19 यदद्य सूर्य उद्यति प्रियक्षत्रा ऋतं दध ।
यन्निम्रुचि प्रबुधि विश्ववेदसो यद्वा मध्यंदिने दिवः

8.27.20 यद्वाभिपित्वे असुरा ऋतं यते छर्दिर्येम वि दाशुषे ।
वयं तद्वो वसवो विश्ववेदस उप स्थेयाम मध्य आ

8.27.21 यदद्य सूर उदिते यन्मध्यंदिन आतुचि ।
वामं धत्थ मनवे विश्ववेदसो जुह्वानाय प्रचेतसे

8.27.22 वयं तद्वः सम्राज आ वृणीमहे पुत्रो न बहुपाय्यम् ।
अश्याम तदादित्या जुह्वतो हविर्येन वस्योऽनशामहै

सूक्तम् ८.२८
ऋषिः: मनुर्वैवस्वतः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। गायत्री, ४ पुरउष्णिक्

8.28.1 ये त्रिंशति त्रयस्परो देवासो बर्हिरासदन् ।
विदन्नह द्वितासनन्

8.28.2 वरुणो मित्रो अर्यमा स्मद्रातिषाचो अग्नयः ।
पत्नीवन्तो वषट्कृताः

8.28.3 ते नो गोपा अपाच्यास्त उदक्त इत्था न्यक् ।
पुरस्तात्सर्वया विशा

8.28.4 यथा वशन्ति देवास्तथेदसत्तदेषां नकिरा मिनत् ।
अरावा चन मर्त्यः

8.28.5 सप्तानां सप्त ऋष्टयः सप्त द्युम्नान्येषाम् ।
सप्तो अधि श्रियो धिरे

सूक्तम् ८.२९
ऋषिः: मनुर्वैवस्वतः, कश्यपो वा मारीचः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। द्विपदा विराट्

8.29.1 बभ्रुरेको विषुणः सूनरो युवाञ्ज्यङ्क्ते हिरण्ययम्

8.29.2 योनिमेक आ ससाद द्योतनोऽन्तर्देवेषु मेधिरः

8.29.3 वाशीमेको बिभर्ति हस्त आयसीमन्तर्देवेषु निध्रुविः

8.29.4 वज्रमेको बिभर्ति हस्त आहितं तेन वृत्राणि जिघ्नते

8.29.5 तिग्ममेको बिभर्ति हस्त आयुधं शुचिरुग्रो जलाषभेषजः

8.29.6 पथ एकः पीपाय तस्करो यथाँ एष वेद निधीनाम्

8.29.7 त्रीण्येक उरुगायो वि चक्रमे यत्र देवासो मदन्ति

8.29.8 विभिर्द्वा चरत एकया सह प्र प्रवासेव वसतः

8.29.9 सदो द्वा चक्राते उपमा दिवि सम्राजा सर्पिरासुती

8.29.10 अर्चन्त एके महि साम मन्वत तेन सूर्यमरोचयन्

सूक्तम् ८.३०
ऋषिः: मनुर्वैवस्वतः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः । गायत्री, २ पुरउष्णिक्, ३ बृहती, ५ अनुष्टुप्

8.30.1 नहि वो अस्त्यर्भको देवासो न कुमारकः ।
विश्वे सतोमहान्त इत्

8.30.2 इति स्तुतासो असथा रिशादसो ये स्थ त्रयश्च त्रिंशच्च ।
मनोर्देवा यज्ञियासः

8.30.3 ते नस्त्राध्वं तेऽवत त उ नो अधि वोचत ।
मा नः पथः पित्र्यान्मानवादधि दूरं नैष्ट परावतः

8.30.4 ये देवास इह स्थन विश्वे वैश्वानरा उत ।
अस्मभ्यं शर्म सप्रथो गवेऽश्वाय यच्छत

सूक्तम् ८.३१
ऋषिः: मनुर्वैवस्वतः। । अनुक्रमणिका: दे. १-४ यज्ञः यजमानश्च, ५-९ दंपती, १०-१८ दंपत्याशिषः । गायत्री, ९, १४ अनुष्टुप्, १० पादनिचृत्, १५, १८ पङ्क्तिः।

8.31.1 यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च ।
ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत्

8.31.2 पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् ।
पादित्तं शक्रो अंहसः

8.31.3 तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् ।
विश्वा वन्वन्नमित्रिया

8.31.4 अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे ।
इळा धेनुमती दुहे

8.31.5 या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः ।
देवासो नित्ययाशिरा

8.31.6 प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते ।
न ता वाजेषु वायतः

8.31.7 न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः ।
श्रवो बृहद्विवासतः

8.31.8 पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः ।
उभा हिरण्यपेशसा

8.31.9 वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् ।
समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः

8.31.10 आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् ।
आ विष्णोः सचाभुवः

8.31.11 ऐतु पूषा रयिर्भगः स्वस्ति सर्वधातमः ।
उरुरध्वा स्वस्तये

8.31.12 अरमतिरनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा ।
आदित्यानामनेह इत्

8.31.13 यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः ।
सुगा ऋतस्य पन्थाः

8.31.14 अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवमीळे वसूनाम् ।
सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं न क्षेत्रसाधसम्

8.31.15 मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् ।
देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

8.31.16 न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो ।
देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

8.31.17 नकिष्टं कर्मणा नशन्न प्र योषन्न योषति ।
देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

8.31.18 असदत्र सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यम् ।
देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत्

सूक्तम् ८.३२
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । गायत्री।

8.32.1 प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया ।
मदे सोमस्य वोचत

8.32.2 यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् ।
वधीदुग्रो रिणन्नपः

8.32.3 न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर ।
कृषे तदिन्द्र पौंस्यम्

8.32.4 प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि ।
हुवे सुशिप्रमूतये

8.32.5 स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः ।
पुरं न शूर दर्षसि

8.32.6 यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः ।
आरादुप स्वधा गहि

8.32.7 वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः ।
त्वं नो जिन्व सोमपाः

8.32.8 उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् ।
मघवन्भूरि ते वसु

8.32.9 उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः ।
इळाभिः सं रभेमहि

8.32.10 बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये ।
साधु कृण्वन्तमवसे

8.32.11 यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा ।
जरितृभ्यः पुरूवसुः

8.32.12 स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः ।
इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः

8.32.13 यो रायोऽवनिर्महान्सुपारः सुन्वतः सखा ।
तमिन्द्रमभि गायत

8.32.14 आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् ।
भूरेरीशानमोजसा

8.32.15 नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् ।
नकिर्वक्ता न दादिति

8.32.16 न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् ।
न सोमो अप्रता पपे

8.32.17 पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत ।
ब्रह्मा कृणोत पन्य इत्

8.32.18 पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः ।
इन्द्रो यो यज्वनो वृधः

8.32.19 वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः ।
इन्द्र पिब सुतानाम्

8.32.20 पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा ।
उतायमिन्द्र यस्तव

8.32.21 अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे ।
इमं रातं सुतं पिब

8.32.22 इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति ।
धेना इन्द्रावचाकशत्

8.32.23 सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः ।
निम्नमापो न सध्र्यक्

8.32.24 अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे ।
भरा सुतस्य पीतये

8.32.25 य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् ।
यो गोषु पक्वं धारयत्

8.32.26 अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् ।
हिमेनाविध्यदर्बुदम्

8.32.27 प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे ।
देवत्तं ब्रह्म गायत

8.32.28 यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः ।
इन्द्रो देवेषु चेतति

8.32.29 इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या ।
वोळ्हामभि प्रयो हितम्

8.32.30 अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी ।
सोमपेयाय वक्षतः

सूक्तम् ८.३३
ऋषिः: मेध्यातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। बृहती, १६-१८ गायत्री, १९ अनुष्टुप्।

8.33.1 वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः ।
पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते

8.33.2 स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः ।
कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः

8.33.3 कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् ।
पिशङ्गरूपं मघवन्विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे

8.33.4 पाहि गायान्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे ।
यः सम्मिश्लो हर्योर्यः सुते सचा वज्री रथो हिरण्ययः

8.33.5 यः सुषव्यः सुदक्षिण इनो यः सुक्रतुर्गृणे ।
य आकरः सहस्रा यः शतामघ इन्द्रो यः पूर्भिदारितः

8.33.6 यो धृषितो योऽवृतो यो अस्ति श्मश्रुषु श्रितः ।
विभूतद्युम्नश्च्यवनः पुरुष्टुतः क्रत्वा गौरिव शाकिनः

8.33.7 क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे ।
अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः

8.33.8 दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे ।
नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाँश्चरस्योजसा

8.33.9 य उग्रः सन्ननिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः ।
यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत्

8.33.10 सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽवृतः ।
वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः

8.33.11 वृषणस्ते अभीशवो वृषा कशा हिरण्ययी ।
वृषा रथो मघवन्वृषणा हरी वृषा त्वं शतक्रतो

8.33.12 वृषा सोता सुनोतु ते वृषन्नृजीपिन्ना भर ।
वृषा दधन्वे वृषणं नदीष्वा तुभ्यं स्थातर्हरीणाम्

8.33.13 एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम् ।
नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्था च सुक्रतुः

8.33.14 वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः ।
तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो

8.33.15 अस्माकमद्यान्तमं स्तोमं धिष्व महामह ।
अस्माकं ते सवना सन्तु शंतमा मदाय द्युक्ष सोमपाः

8.33.16 नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति ।
यो अस्मान्वीर आनयत्

8.33.17 इन्द्रश्चिद्घा तदब्रवीत्स्त्रिया अशास्यं मनः ।
उतो अह क्रतुं रघुम्

8.33.18 सप्ती चिद्घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम् ।
एवेद्धूर्वृष्ण उत्तरा

8.33.19 अधः पश्यस्व मोपरि संतरां पादकौ हर ।
मा ते कशप्लकौ दृशन्स्त्री हि ब्रह्मा बभूविथ

सूक्तम् ८.३४
ऋषिः: नीपातिथिः काण्वः, १६-१८ सहस्रं वसुरोचिषोऽङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री।

8.34.1 एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम् ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.2 आ त्वा ग्रावा वदन्निह सोमी घोषेण यच्छतु ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.3 अत्रा वि नेमिरेषामुरां न धूनुते वृकः ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.4 आ त्वा कण्वा इहावसे हवन्ते वाजसातये ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.5 दधामि ते सुतानां वृष्णे न पूर्वपाय्यम् ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.6 स्मत्पुरंधिर्न आ गहि विश्वतोधीर्न ऊतये ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.7 आ नो याहि महेमते सहस्रोते शतामघ ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.8 आ त्वा होता मनुर्हितो देवत्रा वक्षदीड्यः ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.9 आ त्वा मदच्युता हरी श्येनं पक्षेव वक्षतः ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.10 आ याह्यर्य आ परि स्वाहा सोमस्य पीतये ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.11 आ नो याह्युपश्रुत्युक्थेषु रणया इह ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.12 सरूपैरा सु नो गहि सम्भृतैः सम्भृताश्वः ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.13 आ याहि पर्वतेभ्यः समुद्रस्याधि विष्टपः ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.14 आ नो गव्यान्यश्व्या सहस्रा शूर दर्दृहि ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.15 आ नः सहस्रशो भरायुतानि शतानि च ।
दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

8.34.16 आ यदिन्द्रश्च दद्वहे सहस्रं वसुरोचिषः ।
ओजिष्ठमश्व्यं पशुम्

8.34.17 य ऋज्रा वातरंहसोऽरुषासो रघुष्यदः ।
भ्राजन्ते सूर्या इव

8.34.18 पारावतस्य रातिषु द्रवच्चक्रेष्वाशुषु ।
तिष्ठं वनस्य मध्य आ

सूक्तम् ८.३५
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । उपरिष्टाज्ज्योतिः (त्रिष्टुप्), २२-२४ पङ्क्तिः, २३ महाबृहती ।

8.35.1 अग्निनेन्द्रेण वरुणेन विष्णुनादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना

8.35.2 विश्वाभिर्धीभिर्भुवनेन वाजिना दिवा पृथिव्याद्रिभिः सचाभुवा ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना

8.35.3 विश्वैर्देवैस्त्रिभिरेकादशैरिहाद्भिर्मरुद्भिर्भृगुभिः सचाभुवा ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना

8.35.4 जुषेथां यज्ञं बोधतं हवस्य मे विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना

8.35.5 स्तोमं जुषेथां युवशेव कन्यनां विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना

8.35.6 गिरो जुषेथामध्वरं जुषेथां विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना

8.35.7 हारिद्रवेव पतथो वनेदुप सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना

8.35.8 हंसाविव पतथो अध्वगाविव सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना

8.35.9 श्येनाविव पतथो हव्यदातये सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना

8.35.10 पिबतं च तृप्णुतं चा च गच्छतं प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना

8.35.11 जयतं च प्र स्तुतं च प्र चावतं प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना

8.35.12 हतं च शत्रून्यततं च मित्रिणः प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना

8.35.13 मित्रावरुणवन्ता उत धर्मवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना

8.35.14 अङ्गिरस्वन्ता उत विष्णुवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना

8.35.15 ऋभुमन्ता वृषणा वाजवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना

8.35.16 ब्रह्म जिन्वतमुत जिन्वतं धियो हतं रक्षांसि सेधतममीवाः ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना

8.35.17 क्षत्रं जिन्वतमुत जिन्वतं नॄन्हतं रक्षांसि सेधतममीवाः ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना

8.35.18 धेनूर्जिन्वतमुत जिन्वतं विशो हतं रक्षांसि सेधतममीवाः ।
सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना

8.35.19 अत्रेरिव शृणुतं पूर्व्यस्तुतिं श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम्

8.35.20 सर्गाँ इव सृजतं सुष्टुतीरुप श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम्

8.35.21 रश्मीँरिव यच्छतमध्वराँ उप श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता ।
सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम्

8.35.22 अर्वाग्रथं नि यच्छतं पिबतं सोम्यं मधु ।
आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे

8.35.23 नमोवाके प्रस्थिते अध्वरे नरा विवक्षणस्य पीतये ।
आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे

8.35.24 स्वाहाकृतस्य तृम्पतं सुतस्य देवावन्धसः ।
आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे

सूक्तम् ८.३६
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । शक्वरी, ७ महापङ्क्तिः।

8.36.1 अवितासि सुन्वतो वृक्तबर्हिषः पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो ।
यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

8.36.2 प्राव स्तोतारं मघवन्नव त्वां पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो ।
यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

8.36.3 ऊर्जा देवाँ अवस्योजसा त्वां पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो ।
यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

8.36.4 जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो ।
यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

8.36.5 जनिताश्वानां जनिता गवामसि पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो ।
यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

8.36.6 अत्रीणां स्तोममद्रिवो महस्कृधि पिबा सोमं मदाय कं शतक्रतो ।
यं ते भागमधारयन्विश्वाः सेहानः पृतना उरु ज्रयः समप्सुजिन्मरुत्वाँ इन्द्र सत्पते

8.36.7 श्यावाश्वस्य सुन्वतस्तथा शृणु यथाशृणोरत्रेः कर्माणि कृण्वतः ।
प्र त्रसदस्युमाविथ त्वमेक इन्नृषाह्य इन्द्र ब्रह्माणि वर्धयन्

सूक्तम् ८.३७
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः  । महापङ्क्तिः, १ अतिजगती

8.37.1 प्रेदं ब्रह्म वृत्रतूर्येष्वाविथ प्र सुन्वतः शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः ।
माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

8.37.2 सेहान उग्र पृतना अभि द्रुहः शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः ।
माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

8.37.3 एकराळस्य भुवनस्य राजसि शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः ।
माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

8.37.4 सस्थावाना यवयसि त्वमेक इच्छचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः ।
माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

8.37.5 क्षेमस्य च प्रयुजश्च त्वमीशिषे शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः ।
माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

8.37.6 क्षत्राय त्वमवसि न त्वमाविथ शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः ।
माध्यंदिनस्य सवनस्य वृत्रहन्ननेद्य पिबा सोमस्य वज्रिवः

8.37.7 श्यावाश्वस्य रेभतस्तथा शृणु यथाशृणोरत्रेः कर्माणि कृण्वतः ।
प्र त्रसदस्युमाविथ त्वमेक इन्नृषाह्य इन्द्र क्षत्राणि वर्धयन्

सूक्तम् ८.३८
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी। गायत्री

8.38.1 यज्ञस्य हि स्थ ऋत्विजा सस्नी वाजेषु कर्मसु ।
इन्द्राग्नी तस्य बोधतम्

8.38.2 तोशासा रथयावाना वृत्रहणापराजिता ।
इन्द्राग्नी तस्य बोधतम्

8.38.3 इदं वां मदिरं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः ।
इन्द्राग्नी तस्य बोधतम्

8.38.4 जुषेथां यज्ञमिष्टये सुतं सोमं सधस्तुती ।
इन्द्राग्नी आ गतं नरा

8.38.5 इमा जुषेथां सवना येभिर्हव्यान्यूहथुः ।
इन्द्राग्नी आ गतं नरा

8.38.6 इमां गायत्रवर्तनिं जुषेथां सुष्टुतिं मम ।
इन्द्राग्नी आ गतं नरा

8.38.7 प्रातर्यावभिरा गतं देवेभिर्जेन्यावसू ।
इन्द्राग्नी सोमपीतये

8.38.8 श्यावाश्वस्य सुन्वतोऽत्रीणां शृणुतं हवम् ।
इन्द्राग्नी सोमपीतये

8.38.9 एवा वामह्व ऊतये यथाहुवन्त मेधिराः ।
इन्द्राग्नी सोमपीतये

8.38.10 आहं सरस्वतीवतोरिन्द्राग्न्योरवो वृणे ।
याभ्यां गायत्रमृच्यते

सूक्तम् ८.३९
ऋषिः: नाभाकः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। महापङ्क्तिः

8.39.1 अग्निमस्तोष्यृग्मियमग्निमीळा यजध्यै ।
अग्निर्देवाँ अनक्तु न उभे हि विदथे कविरन्तश्चरति दूत्यं नभन्तामन्यके समे

8.39.2 न्यग्ने नव्यसा वचस्तनूषु शंसमेषाम् ।
न्यराती रराव्णां विश्वा अर्यो अरातीरितो युच्छन्त्वामुरो नभन्तामन्यके समे

8.39.3 अग्ने मन्मानि तुभ्यं कं घृतं न जुह्व आसनि ।
स देवेषु प्र चिकिद्धि त्वं ह्यसि पूर्व्यः शिवो दूतो विवस्वतो नभन्तामन्यके समे

8.39.4 तत्तदग्निर्वयो दधे यथायथा कृपण्यति ।
ऊर्जाहुतिर्वसूनां शं च योश्च मयो दधे विश्वस्यै देवहूत्यै नभन्तामन्यके समे

8.39.5 स चिकेत सहीयसाग्निश्चित्रेण कर्मणा ।
स होता शश्वतीनां दक्षिणाभिरभीवृत इनोति च प्रतीव्यं नभन्तामन्यके समे

8.39.6 अग्निर्जाता देवानामग्निर्वेद मर्तानामपीच्यम् ।
अग्निः स द्रविणोदा अग्निर्द्वारा व्यूर्णुते स्वाहुतो नवीयसा नभन्तामन्यके समे

8.39.7 अग्निर्देवेषु संवसुः स विक्षु यज्ञियास्वा ।
स मुदा काव्या पुरु विश्वं भूमेव पुष्यति देवो देवेषु यज्ञियो नभन्तामन्यके समे

8.39.8 यो अग्निः सप्तमानुषः श्रितो विश्वेषु सिन्धुषु ।
तमागन्म त्रिपस्त्यं मन्धातुर्दस्युहन्तममग्निं यज्ञेषु पूर्व्यं नभन्तामन्यके समे

8.39.9 अग्निस्त्रीणि त्रिधातून्या क्षेति विदथा कविः ।
स त्रीँरेकादशाँ इह यक्षच्च पिप्रयच्च नो विप्रो दूतः परिष्कृतो नभन्तामन्यके समे

8.39.10 त्वं नो अग्न आयुषु त्वं देवेषु पूर्व्य वस्व एक इरज्यसि ।
त्वामापः परिस्रुतः परि यन्ति स्वसेतवो नभन्तामन्यके समे

सूक्तम् ८.४०
ऋषिः: नाभाकः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्राग्नी । महापङ्क्तिः, २ शक्वरी, १२ त्रिष्टुप्

8.40.1 इन्द्राग्नी युवं सु नः सहन्ता दासथो रयिम् ।
येन दृळ्हा समत्स्वा वीळु चित्साहिषीमह्यग्निर्वनेव वात इन्नभन्तामन्यके समे

8.40.2 नहि वां वव्रयामहेऽथेन्द्रमिद्यजामहे शविष्ठं नृणां नरम् ।
स नः कदा चिदर्वता गमदा वाजसातये गमदा मेधसातये नभन्तामन्यके समे

8.40.3 ता हि मध्यं भराणामिन्द्राग्नी अधिक्षितः ।
ता उ कवित्वना कवी पृच्छ्यमाना सखीयते सं धीतमश्नुतं नरा नभन्तामन्यके समे

8.40.4 अभ्यर्च नभाकवदिन्द्राग्नी यजसा गिरा ।
ययोर्विश्वमिदं जगदियं द्यौः पृथिवी मह्युपस्थे बिभृतो वसु नभन्तामन्यके समे

8.40.5 प्र ब्रह्माणि नभाकवदिन्द्राग्निभ्यामिरज्यत ।
या सप्तबुध्नमर्णवं जिह्मबारमपोर्णुत इन्द्र ईशान ओजसा नभन्तामन्यके समे

8.40.6 अपि वृश्च पुराणवद्व्रततेरिव गुष्पितमोजो दासस्य दम्भय ।
वयं तदस्य सम्भृतं वस्विन्द्रेण वि भजेमहि नभन्तामन्यके समे

8.40.7 यदिन्द्राग्नी जना इमे विह्वयन्ते तना गिरा ।
अस्माकेभिर्नृभिर्वयं सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतो नभन्तामन्यके समे

8.40.8 या नु श्वेताववो दिव उच्चरात उप द्युभिः ।
इन्द्राग्न्योरनु व्रतमुहाना यन्ति सिन्धवो यान्त्सीं बन्धादमुञ्चतां नभन्तामन्यके समे

8.40.9 पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः सूनो हिन्वस्य हरिवः ।
वस्वो वीरस्यापृचो या नु साधन्त नो धियो नभन्तामन्यके समे

8.40.10 तं शिशीता सुवृक्तिभिस्त्वेषं सत्वानमृग्मियम् ।
उतो नु चिद्य ओजसा शुष्णस्याण्डानि भेदति जेषत्स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे

8.40.11 तं शिशीता स्वध्वरं सत्यं सत्वानमृत्वियम् ।
उतो नु चिद्य ओहत आण्डा शुष्णस्य भेदत्यजैः स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे

8.40.12 एवेन्द्राग्निभ्यां पितृवन्नवीयो मन्धातृवदङ्गिरस्वदवाचि ।
त्रिधातुना शर्मणा पातमस्मान्वयं स्याम पतयो रयीणाम्

सूक्तम् ८.४१
ऋषिः: नाभाकः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. वरुणः । महापङ्क्तिः।

8.41.1 अस्मा ऊ षु प्रभूतये वरुणाय मरुद्भ्योऽर्चा विदुष्टरेभ्यः ।
यो धीता मानुषाणां पश्वो गा इव रक्षति नभन्तामन्यके समे

8.41.2 तमू षु समना गिरा पितॄणां च मन्मभिः ।
नाभाकस्य प्रशस्तिभिर्यः सिन्धूनामुपोदये सप्तस्वसा स मध्यमो नभन्तामन्यके समे

8.41.3 स क्षपः परि षस्वजे न्युस्रो मायया दधे स विश्वं परि दर्शतः ।
तस्य वेनीरनु व्रतमुषस्तिस्रो अवर्धयन्नभन्तामन्यके समे

8.41.4 यः ककुभो निधारयः पृथिव्यामधि दर्शतः ।
स माता पूर्व्यं पदं तद्वरुणस्य सप्त्यं स हि गोपा इवेर्यो नभन्तामन्यके समे

8.41.5 यो धर्ता भुवनानां य उस्राणामपीच्या वेद नामानि गुह्या ।
स कविः काव्या पुरु रूपं द्यौरिव पुष्यति नभन्तामन्यके समे

8.41.6 यस्मिन्विश्वानि काव्या चक्रे नाभिरिव श्रिता ।
त्रितं जूती सपर्यत व्रजे गावो न संयुजे युजे अश्वाँ अयुक्षत नभन्तामन्यके समे

8.41.7 य आस्वत्क आशये विश्वा जातान्येषाम् ।
परि धामानि मर्मृशद्वरुणस्य पुरो गये विश्वे देवा अनु व्रतं नभन्तामन्यके समे

8.41.8 स समुद्रो अपीच्यस्तुरो द्यामिव रोहति नि यदासु यजुर्दधे ।
स माया अर्चिना पदास्तृणान्नाकमारुहन्नभन्तामन्यके समे

8.41.9 यस्य श्वेता विचक्षणा तिस्रो भूमीरधिक्षितः ।
त्रिरुत्तराणि पप्रतुर्वरुणस्य ध्रुवं सदः स सप्तानामिरज्यति नभन्तामन्यके समे

8.41.10 यः श्वेताँ अधिनिर्णिजश्चक्रे कृष्णाँ अनु व्रता ।
स धाम पूर्व्यं ममे य स्कम्भेन वि रोदसी अजो न द्यामधारयन्नभन्तामन्यके समे

सूक्तम् ८.४२
ऋषिः: नाभाकः काण्वः, अर्चनाना आत्रेयो वा । । अनुक्रमणिका: दे. १-३ वरुणः, ४-६ अश्विनौ । १-३ त्रिष्टुप्, ४-६ अनुष्टुप्  ।

8.42.1 अस्तभ्नाद्द्यामसुरो विश्ववेदा अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद्विश्वा भुवनानि सम्राड्विश्वेत्तानि वरुणस्य व्रतानि

8.42.2 एवा वन्दस्व वरुणं बृहन्तं नमस्या धीरममृतस्य गोपाम् ।
स नः शर्म त्रिवरूथं वि यंसत्पातं नो द्यावापृथिवी उपस्थे

8.42.3 इमां धियं शिक्षमाणस्य देव क्रतुं दक्षं वरुण सं शिशाधि ।
ययाति विश्वा दुरिता तरेम सुतर्माणमधि नावं रुहेम

8.42.4 आ वां ग्रावाणो अश्विना धीभिर्विप्रा अचुच्यवुः ।
नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे

8.42.5 यथा वामत्रिरश्विना गीर्भिर्विप्रो अजोहवीत् ।
नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे

8.42.6 एवा वामह्व ऊतये यथाहुवन्त मेधिराः ।
नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे

सूक्तम् ८.४३
ऋषिः: विरूप आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री।

8.43.1 इमे विप्रस्य वेधसोऽग्नेरस्तृतयज्वनः ।
गिर स्तोमास ईरते

8.43.2 अस्मै ते प्रतिहर्यते जातवेदो विचर्षणे ।
अग्ने जनामि सुष्टुतिम्

8.43.3 आरोका इव घेदह तिग्मा अग्ने तव त्विषः ।
दद्भिर्वनानि बप्सति

8.43.4 हरयो धूमकेतवो वातजूता उप द्यवि ।
यतन्ते वृथगग्नयः

8.43.5 एते त्ये वृथगग्नय इद्धासः समदृक्षत ।
उषसामिव केतवः

8.43.6 कृष्णा रजांसि पत्सुतः प्रयाणे जातवेदसः ।
अग्निर्यद्रोधति क्षमि

8.43.7 धासिं कृण्वान ओषधीर्बप्सदग्निर्न वायति ।
पुनर्यन्तरुणीरपि

8.43.8 जिह्वाभिरह नन्नमदर्चिषा जञ्जणाभवन् ।
अग्निर्वनेषु रोचते

8.43.9 अप्स्वग्ने सधिष्टव सौषधीरनु रुध्यसे ।
गर्भे सञ्जायसे पुनः

8.43.10 उदग्ने तव तद्घृतादर्ची रोचत आहुतम् ।
निंसानं जुह्वो मुखे

8.43.11 उक्षान्नाय वशान्नाय सोमपृष्ठाय वेधसे ।
स्तोमैर्विधेमाग्नये

8.43.12 उत त्वा नमसा वयं होतर्वरेण्यक्रतो ।
अग्ने समिद्भिरीमहे

8.43.13 उत त्वा भृगुवच्छुचे मनुष्वदग्न आहुत ।
अङ्गिरस्वद्धवामहे

8.43.14 त्वं ह्यग्ने अग्निना विप्रो विप्रेण सन्सता ।
सखा सख्या समिध्यसे

8.43.15 स त्वं विप्राय दाशुषे रयिं देहि सहस्रिणम् ।
अग्ने वीरवतीमिषम्

8.43.16 अग्ने भ्रातः सहस्कृत रोहिदश्व शुचिव्रत ।
इमं स्तोमं जुषस्व मे

8.43.17 उत त्वाग्ने मम स्तुतो वाश्राय प्रतिहर्यते ।
गोष्ठं गाव इवाशत

8.43.18 तुभ्यं ता अङ्गिरस्तम विश्वाः सुक्षितयः पृथक् ।
अग्ने कामाय येमिरे

8.43.19 अग्निं धीभिर्मनीषिणो मेधिरासो विपश्चितः ।
अद्मसद्याय हिन्विरे

8.43.20 तं त्वामज्मेषु वाजिनं तन्वाना अग्ने अध्वरम् ।
वह्निं होतारमीळते

8.43.21 पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि विशो विश्वा अनु प्रभुः ।
समत्सु त्वा हवामहे

8.43.22 तमीळिष्व य आहुतोऽग्निर्विभ्राजते घृतैः ।
इमं नः शृणवद्धवम्

8.43.23 तं त्वा वयं हवामहे शृण्वन्तं जातवेदसम् ।
अग्ने घ्नन्तमप द्विषः

8.43.24 विशां राजानमद्भुतमध्यक्षं धर्मणामिमम् ।
अग्निमीळे स उ श्रवत्

8.43.25 अग्निं विश्वायुवेपसं मर्यं न वाजिनं हितम् ।
सप्तिं न वाजयामसि

8.43.26 घ्नन्मृध्राण्यप द्विषो दहन्रक्षांसि विश्वहा ।
अग्ने तिग्मेन दीदिहि

8.43.27 यं त्वा जनास इन्धते मनुष्वदङ्गिरस्तम ।
अग्ने स बोधि मे वचः

8.43.28 यदग्ने दिविजा अस्यप्सुजा वा सहस्कृत ।
तं त्वा गीर्भिर्हवामहे

8.43.29 तुभ्यं घेत्ते जना इमे विश्वाः सुक्षितयः पृथक् ।
धासिं हिन्वन्त्यत्तवे

8.43.30 ते घेदग्ने स्वाध्योऽहा विश्वा नृचक्षसः ।
तरन्तः स्याम दुर्गहा

8.43.31 अग्निं मन्द्रं पुरुप्रियं शीरं पावकशोचिषम् ।
हृद्भिर्मन्द्रेभिरीमहे

8.43.32 स त्वमग्ने विभावसुः सृजन्सूर्यो न रश्मिभिः ।
शर्धन्तमांसि जिघ्नसे

8.43.33 तत्ते सहस्व ईमहे दात्रं यन्नोपदस्यति ।
त्वदग्ने वार्यं वसु

सूक्तम् ८.४४
ऋषिः: विरूप आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री

8.44.1 समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर्बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन्हव्या जुहोतन

8.44.2 अग्ने स्तोमं जुषस्व मे वर्धस्वानेन मन्मना ।
प्रति सूक्तानि हर्य नः

8.44.3 अग्निं दूतं पुरो दधे हव्यवाहमुप ब्रुवे ।
देवाँ आ सादयादिह

8.44.4 उत्ते बृहन्तो अर्चयः समिधानस्य दीदिवः ।
अग्ने शुक्रास ईरते

8.44.5 उप त्वा जुह्वो मम घृताचीर्यन्तु हर्यत ।
अग्ने हव्या जुषस्व नः

8.44.6 मन्द्रं होतारमृत्विजं चित्रभानुं विभावसुम् ।
अग्निमीळे स उ श्रवत्

8.44.7 प्रत्नं होतारमीड्यं जुष्टमग्निं कविक्रतुम् ।
अध्वराणामभिश्रियम्

8.44.8 जुषाणो अङ्गिरस्तमेमा हव्यान्यानुषक् ।
अग्ने यज्ञं नय ऋतुथा

8.44.9 समिधान उ सन्त्य शुक्रशोच इहा वह ।
चिकित्वान्दैव्यं जनम्

8.44.10 विप्रं होतारमद्रुहं धूमकेतुं विभावसुम् ।
यज्ञानां केतुमीमहे

8.44.11 अग्ने नि पाहि नस्त्वं प्रति ष्म देव रीषतः ।
भिन्धि द्वेषः सहस्कृत

8.44.12 अग्निः प्रत्नेन मन्मना शुम्भानस्तन्वं स्वाम् ।
कविर्विप्रेण वावृधे

8.44.13 ऊर्जो नपातमा हुवेऽग्निं पावकशोचिषम् ।
अस्मिन्यज्ञे स्वध्वरे

8.44.14 स नो मित्रमहस्त्वमग्ने शुक्रेण शोचिषा ।
देवैरा सत्सि बर्हिषि

8.44.15 यो अग्निं तन्वो दमे देवं मर्तः सपर्यति ।
तस्मा इद्दीदयद्वसु

8.44.16 अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत्पतिः पृथिव्या अयम् ।
अपां रेतांसि जिन्वति

8.44.17 उदग्ने शुचयस्तव शुक्रा भ्राजन्त ईरते ।
तव ज्योतींष्यर्चयः

8.44.18 ईशिषे वार्यस्य हि दात्रस्याग्ने स्वर्पतिः ।
स्तोता स्यां तव शर्मणि

8.44.19 त्वामग्ने मनीषिणस्त्वां हिन्वन्ति चित्तिभिः ।
त्वां वर्धन्तु नो गिरः

8.44.20 अदब्धस्य स्वधावतो दूतस्य रेभतः सदा ।
अग्नेः सख्यं वृणीमहे

8.44.21 अग्निः शुचिव्रततमः शुचिर्विप्रः शुचिः कविः ।
शुची रोचत आहुतः

8.44.22 उत त्वा धीतयो मम गिरो वर्धन्तु विश्वहा ।
अग्ने सख्यस्य बोधि नः

8.44.23 यदग्ने स्यामहं त्वं त्वं वा घा स्या अहम् ।
स्युष्टे सत्या इहाशिषः

8.44.24 वसुर्वसुपतिर्हि कमस्यग्ने विभावसुः ।
स्याम ते सुमतावपि

8.44.25 अग्ने धृतव्रताय ते समुद्रायेव सिन्धवः ।
गिरो वाश्रास ईरते

8.44.26 युवानं विश्पतिं कविं विश्वादं पुरुवेपसम् ।
अग्निं शुम्भामि मन्मभिः

8.44.27 यज्ञानां रथ्ये वयं तिग्मजम्भाय वीळवे ।
स्तोमैरिषेमाग्नये

8.44.28 अयमग्ने त्वे अपि जरिता भूतु सन्त्य ।
तस्मै पावक मृळय

8.44.29 धीरो ह्यस्यद्मसद्विप्रो न जागृविः सदा ।
अग्ने दीदयसि द्यवि

8.44.30 पुराग्ने दुरितेभ्यः पुरा मृध्रेभ्यः कवे ।
प्र ण आयुर्वसो तिर

सूक्तम् ८.४५
ऋषिः: त्रिशोकः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १ अग्नीन्द्रौ। गायत्री।

8.45.1 आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् ।
येषामिन्द्रो युवा सखा

8.45.2 बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः ।
येषामिन्द्रो युवा सखा

8.45.3 अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः ।
येषामिन्द्रो युवा सखा

8.45.4 आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् ।
क उग्राः के ह शृण्विरे

8.45.5 प्रति त्वा शवसी वदद्गिरावप्सो न योधिषत् ।
यस्ते शत्रुत्वमाचके

8.45.6 उत त्वं मघवञ्छृणु यस्ते वष्टि ववक्षि तत् ।
यद्वीळयासि वीळु तत्

8.45.7 यदाजिं यात्याजिकृदिन्द्रः स्वश्वयुरुप ।
रथीतमो रथीनाम्

8.45.8 वि षु विश्वा अभियुजो वज्रिन्विष्वग्यथा वृह ।
भवा नः सुश्रवस्तमः

8.45.9 अस्माकं सु रथं पुर इन्द्रः कृणोतु सातये ।
न यं धूर्वन्ति धूर्तयः

8.45.10 वृज्याम ते परि द्विषोऽरं ते शक्र दावने ।
गमेमेदिन्द्र गोमतः

8.45.11 शनैश्चिद्यन्तो अद्रिवोऽश्वावन्तः शतग्विनः ।
विवक्षणा अनेहसः

8.45.12 ऊर्ध्वा हि ते दिवेदिवे सहस्रा सूनृता शता ।
जरितृभ्यो विमंहते

8.45.13 विद्मा हि त्वा धनंजयमिन्द्र दृळ्हा चिदारुजम् ।
आदारिणं यथा गयम्

8.45.14 ककुहं चित्त्वा कवे मन्दन्तु धृष्णविन्दवः ।
आ त्वा पणिं यदीमहे

8.45.15 यस्ते रेवाँ अदाशुरिः प्रममर्ष मघत्तये ।
तस्य नो वेद आ भर

8.45.16 इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः ।
पुष्टावन्तो यथा पशुम्

8.45.17 उत त्वाबधिरं वयं श्रुत्कर्णं सन्तमूतये ।
दूरादिह हवामहे

8.45.18 यच्छुश्रूया इमं हवं दुर्मर्षं चक्रिया उत ।
भवेरापिर्नो अन्तमः

8.45.19 यच्चिद्धि ते अपि व्यथिर्जगन्वांसो अमन्महि ।
गोदा इदिन्द्र बोधि नः

8.45.20 आ त्वा रम्भं न जिव्रयो ररभ्मा शवसस्पते ।
उश्मसि त्वा सधस्थ आ

8.45.21 स्तोत्रमिन्द्राय गायत पुरुनृम्णाय सत्वने ।
नकिर्यं वृण्वते युधि

8.45.22 अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये ।
तृम्पा व्यश्नुही मदम्

8.45.23 मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् ।
माकीं ब्रह्मद्विषो वनः

8.45.24 इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे ।
सरो गौरो यथा पिब

8.45.25 या वृत्रहा परावति सना नवा च चुच्युवे ।
ता संसत्सु प्र वोचत

8.45.26 अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे ।
अत्रादेदिष्ट पौंस्यम्

8.45.27 सत्यं तत्तुर्वशे यदौ विदानो अह्नवाय्यम् ।
व्यानट् तुर्वणे शमि

8.45.28 तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः ।
समानमु प्र शंसिषम्

8.45.29 ऋभुक्षणं न वर्तव उक्थेषु तुग्र्यावृधम् ।
इन्द्रं सोमे सचा सुते

8.45.30 यः कृन्तदिद्वि योन्यं त्रिशोकाय गिरिं पृथुम् ।
गोभ्यो गातुं निरेतवे

8.45.31 यद्दधिषे मनस्यसि मन्दानः प्रेदियक्षसि ।
मा तत्करिन्द्र मृळय

8.45.32 दभ्रं चिद्धि त्वावतः कृतं शृण्वे अधि क्षमि ।
जिगात्विन्द्र ते मनः

8.45.33 तवेदु ताः सुकीर्तयोऽसन्नुत प्रशस्तयः ।
यदिन्द्र मृळयासि नः

8.45.34 मा न एकस्मिन्नागसि मा द्वयोरुत त्रिषु ।
वधीर्मा शूर भूरिषु

8.45.35 बिभया हि त्वावत उग्रादभिप्रभङ्गिणः ।
दस्मादहमृतीषहः

8.45.36 मा सख्युः शूनमा विदे मा पुत्रस्य प्रभूवसो ।
आवृत्वद्भूतु ते मनः

8.45.37 को नु मर्या अमिथितः सखा सखायमब्रवीत् ।
जहा को अस्मदीषते

8.45.38 एवारे वृषभा सुतेऽसिन्वन्भूर्यावयः ।
श्वघ्नीव निवता चरन्

8.45.39 आ त एता वचोयुजा हरी गृभ्णे सुमद्रथा ।
यदीं ब्रह्मभ्य इद्ददः

8.45.40 भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः ।
वसु स्पार्हं तदा भर

8.45.41 यद्वीळाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् ।
वसु स्पार्हं तदा भर

8.45.42 यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति ।
वसु स्पार्हं तदा भर

सूक्तम् ८.४६
ऋषिः: वशोऽश्व्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, २१-२४ कानीतः पृथुश्रवाः, २५-२८, ३२ वायुः । गायत्री, १ - - - - - - - - - - ।

8.46.1 त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः ।
स्मसि स्थातर्हरीणाम्

8.46.2 त्वां हि सत्यमद्रिवो विद्म दातारमिषाम् ।
विद्म दातारं रयीणाम्

8.46.3 आ यस्य ते महिमानं शतमूते शतक्रतो ।
गीर्भिर्गृणन्ति कारवः

8.46.4 सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा ।
मित्रः पान्त्यद्रुहः

8.46.5 दधानो गोमदश्ववत्सुवीर्यमादित्यजूत एधते ।
सदा राया पुरुस्पृहा

8.46.6 तमिन्द्रं दानमीमहे शवसानमभीर्वम् ।
ईशानं राय ईमहे

8.46.7 तस्मिन्हि सन्त्यूतयो विश्वा अभीरवः सचा ।
तमा वहन्तु सप्तयः पुरूवसुं मदाय हरयः सुतम्

8.46.8 यस्ते मदो वरेण्यो य इन्द्र वृत्रहन्तमः ।
य आददिः स्वर्नृभिर्यः पृतनासु दुष्टरः

8.46.9 यो दुष्टरो विश्ववार श्रवाय्यो वाजेष्वस्ति तरुता ।
स नः शविष्ठ सवना वसो गहि गमेम गोमति व्रजे

8.46.10 गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया ।
वरिवस्य महामह

8.46.11 नहि ते शूर राधसोऽन्तं विन्दामि सत्रा ।
दशस्या नो मघवन्नू चिदद्रिवो धियो वाजेभिराविथ

8.46.12 य ऋष्वः श्रावयत्सखा विश्वेत्स वेद जनिमा पुरुष्टुतः ।
तं विश्वे मानुषा युगेन्द्रं हवन्ते तविषं यतस्रुचः

8.46.13 स नो वाजेष्वविता पुरूवसुः पुरस्थाता मघवा वृत्रहा भुवत्

8.46.14 अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् ।
इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा

8.46.15 ददी रेक्णस्तन्वे ददिर्वसु ददिर्वाजेषु पुरुहूत वाजिनम् ।
नूनमथ

8.46.16 विश्वेषामिरज्यन्तं वसूनां सासह्वांसं चिदस्य वर्पसः ।
कृपयतो नूनमत्यथ

8.46.17 महः सु वो अरमिषे स्तवामहे मीळ्हुषे अरंगमाय जग्मये ।
यज्ञेभिर्गीर्भिर्विश्वमनुषां मरुतामियक्षसि गाये त्वा नमसा गिरा

8.46.18 ये पातयन्ते अज्मभिर्गिरीणां स्नुभिरेषाम् ।
यज्ञं महिष्वणीनां सुम्नं तुविष्वणीनां प्राध्वरे

8.46.19 प्रभङ्गं दुर्मतीनामिन्द्र शविष्ठा भर ।
रयिमस्मभ्यं युज्यं चोदयन्मते ज्येष्ठं चोदयन्मते

8.46.20 सनितः सुसनितरुग्र चित्र चेतिष्ठ सूनृत ।
प्रासहा सम्राट् सहुरिं सहन्तं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम्

8.46.21 आ स एतु य ईवदाँ अदेवः पूर्तमाददे ।
यथा चिद्वशो अश्व्यः पृथुश्रवसि कानीतेऽस्या व्युष्याददे

8.46.22 षष्टिं सहस्राश्व्यस्यायुतासनमुष्ट्रानां विंशतिं शता ।
दश श्यावीनां शता दश त्र्यरुषीणां दश गवां सहस्रा

8.46.23 दश श्यावा ऋधद्रयो वीतवारास आशवः ।
मथ्रा नेमिं नि वावृतुः

8.46.24 दानासः पृथुश्रवसः कानीतस्य सुराधसः ।
रथं हिरण्ययं ददन्मंहिष्ठः सूरिरभूद्वर्षिष्ठमकृत श्रवः

8.46.25 आ नो वायो महे तने याहि मखाय पाजसे ।
वयं हि ते चकृमा भूरि दावने सद्यश्चिन्महि दावने

8.46.26 यो अश्वेभिर्वहते वस्त उस्रास्त्रिः सप्त सप्ततीनाम् ।
एभिः सोमेभिः सोमसुद्भिः सोमपा दानाय शुक्रपूतपाः

8.46.27 यो म इमं चिदु त्मनामन्दच्चित्रं दावने ।
अरट्वे अक्षे नहुषे सुकृत्वनि सुकृत्तराय सुक्रतुः

8.46.28 उचथ्ये वपुषि यः स्वराळुत वायो घृतस्नाः ।
अश्वेषितं रजेषितं शुनेषितं प्राज्म तदिदं नु तत्

8.46.29 अध प्रियमिषिराय षष्टिं सहस्रासनम् ।
अश्वानामिन्न वृष्णाम्

8.46.30 गावो न यूथमुप यन्ति वध्रय उप मा यन्ति वध्रयः

8.46.31 अध यच्चारथे गणे शतमुष्ट्राँ अचिक्रदत् ।
अध श्वित्नेषु विंशतिं शता

8.46.32 शतं दासे बल्बूथे विप्रस्तरुक्ष आ ददे ।
ते ते वायविमे जना मदन्तीन्द्रगोपा मदन्ति देवगोपाः

8.46.33 अध स्या योषणा मही प्रतीची वशमश्व्यम् ।
अधिरुक्मा वि नीयते

सूक्तम् ८.४७
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. आदित्याः, १४-१८ आदित्योषसः(दुःस्वप्नघ्नं) । महापङ्क्तिः

8.47.1 महि वो महतामवो वरुण मित्र दाशुषे ।
यमादित्या अभि द्रुहो रक्षथा नेमघं नशदनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.2 विदा देवा अघानामादित्यासो अपाकृतिम् ।
पक्षा वयो यथोपरि व्यस्मे शर्म यच्छतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.3 व्यस्मे अधि शर्म तत्पक्षा वयो न यन्तन ।
विश्वानि विश्ववेदसो वरूथ्या मनामहेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.4 यस्मा अरासत क्षयं जीवातुं च प्रचेतसः ।
मनोर्विश्वस्य घेदिम आदित्या राय ईशतेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.5 परि णो वृणजन्नघा दुर्गाणि रथ्यो यथा ।
स्यामेदिन्द्रस्य शर्मण्यादित्यानामुतावस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.6 परिह्वृतेदना जनो युष्मादत्तस्य वायति ।
देवा अदभ्रमाश वो यमादित्या अहेतनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.7 न तं तिग्मं चन त्यजो न द्रासदभि तं गुरु ।
यस्मा उ शर्म सप्रथ आदित्यासो अराध्वमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.8 युष्मे देवा अपि ष्मसि युध्यन्त इव वर्मसु ।
यूयं महो न एनसो यूयमर्भादुरुष्यतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.9 अदितिर्न उरुष्यत्वदितिः शर्म यच्छतु ।
माता मित्रस्य रेवतोऽर्यम्णो वरुणस्य चानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.10 यद्देवाः शर्म शरणं यद्भद्रं यदनातुरम् ।
त्रिधातु यद्वरूथ्यं तदस्मासु वि यन्तनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.11 आदित्या अव हि ख्यताधि कूलादिव स्पशः ।
सुतीर्थमर्वतो यथानु नो नेषथा सुगमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.12 नेह भद्रं रक्षस्विने नावयै नोपया उत ।
गवे च भद्रं धेनवे वीराय च श्रवस्यतेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.13 यदाविर्यदपीच्यं देवासो अस्ति दुष्कृतम् ।
त्रिते तद्विश्वमाप्त्य आरे अस्मद्दधातनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.14 यच्च गोषु दुष्वप्न्यं यच्चास्मे दुहितर्दिवः ।
त्रिताय तद्विभावर्याप्त्याय परा वहानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.15 निष्कं वा घा कृणवते स्रजं वा दुहितर्दिवः ।
त्रिते दुष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये परि दद्मस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.16 तदन्नाय तदपसे तं भागमुपसेदुषे ।
त्रिताय च द्विताय चोषो दुष्वप्न्यं वहानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.17 यथा कलां यथा शफं यथ ऋणं संनयामसि ।*
एवा दुष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये सं नयामस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

8.47.18 अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् ।
उषो यस्माद्दुष्वप्न्यादभैष्माप तदुच्छत्वनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः

सूक्तम् ८.४८
ऋषिः: प्रगाथो घौरः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. सोमः। त्रिष्टुप्, ५ जगती

8.48.1 स्वादोरभक्षि वयसः सुमेधाः स्वाध्यो वरिवोवित्तरस्य ।
विश्वे यं देवा उत मर्त्यासो मधु ब्रुवन्तो अभि संचरन्ति

8.48.2 अन्तश्च प्रागा अदितिर्भवास्यवयाता हरसो दैव्यस्य ।
इन्दविन्द्रस्य सख्यं जुषाणः श्रौष्टीव धुरमनु राय ऋध्याः

8.48.3 अपाम सोमममृता अभूमागन्म ज्योतिरविदाम देवान् ।
किं नूनमस्मान्कृणवदरातिः किमु धूर्तिरमृत मर्त्यस्य

8.48.4 शं नो भव हृद आ पीत इन्दो पितेव सोम सूनवे सुशेवः ।
सखेव सख्य उरुशंस धीरः प्र ण आयुर्जीवसे सोम तारीः

8.48.5 इमे मा पीता यशस उरुष्यवो रथं न गावः समनाह पर्वसु ।
ते मा रक्षन्तु विस्रसश्चरित्रादुत मा स्रामाद्यवयन्त्विन्दवः

8.48.6 अग्निं न मा मथितं सं दिदीपः प्र चक्षय कृणुहि वस्यसो नः ।
अथा हि ते मद आ सोम मन्ये रेवाँ इव प्र चरा पुष्टिमच्छ

8.48.7 इषिरेण ते मनसा सुतस्य भक्षीमहि पित्र्यस्येव रायः ।
सोम राजन्प्र ण आयूंषि तारीरहानीव सूर्यो वासराणि

8.48.8 सोम राजन्मृळया नः स्वस्ति तव स्मसि व्रत्यास्तस्य विद्धि ।
अलर्ति दक्ष उत मन्युरिन्दो मा नो अर्यो अनुकामं परा दाः

8.48.9 त्वं हि नस्तन्वः सोम गोपा गात्रेगात्रे निषसत्था नृचक्षाः ।
यत्ते वयं प्रमिनाम व्रतानि स नो मृळ सुषखा देव वस्यः

8.48.10 ऋदूदरेण सख्या सचेय यो मा न रिष्येद्धर्यश्व पीतः ।
अयं यः सोमो न्यधाय्यस्मे तस्मा इन्द्रं प्रतिरमेम्यायुः

8.48.11 अप त्या अस्थुरनिरा अमीवा निरत्रसन्तमिषीचीरभैषुः ।
आ सोमो अस्माँ अरुहद्विहाया अगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः

8.48.12 यो न इन्दुः पितरो हृत्सु पीतोऽमर्त्यो मर्त्याँ आविवेश ।
तस्मै सोमाय हविषा विधेम मृळीके अस्य सुमतौ स्याम

8.48.13 त्वं सोम पितृभिः संविदानोऽनु द्यावापृथिवी आ ततन्थ ।
तस्मै त इन्दो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम्

8.48.14 त्रातारो देवा अधि वोचता नो मा नो निद्रा ईशत मोत जल्पिः ।
वयं सोमस्य विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम

8.48.15 त्वं नः सोम विश्वतो वयोधास्त्वं स्वर्विदा विशा नृचक्षाः ।
त्वं न इन्द ऊतिभिः सजोषाः पाहि पश्चातादुत वा पुरस्तात्

सूक्तम् ८.४९
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। प्रगाथः - विषमा बृहती, समा सतोबृहती

8.49.1 अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे ।
यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति

8.49.2 शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे ।
गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः

8.49.3 आ त्वा सुतास इन्दवो मदा य इन्द्र गिर्वणः ।
आपो न वज्रिन्नन्वोक्यं सरः पृणन्ति शूर राधसे

8.49.4 अनेहसं प्रतरणं विवक्षणं मध्वः स्वादिष्ठमीं पिब ।
आ यथा मन्दसानः किरासि नः प्र क्षुद्रेव त्मना धृषत्

8.49.5 आ न स्तोममुप द्रवद्धियानो अश्वो न सोतृभिः ।
यं ते स्वधावन्स्वदयन्ति धेनव इन्द्र कण्वेषु रातयः

8.49.6 उग्रं न वीरं नमसोप सेदिम विभूतिमक्षितावसुम् ।
उद्रीव वज्रिन्नवतो न सिञ्चते क्षरन्तीन्द्र धीतयः

8.49.7 यद्ध नूनं यद्वा यज्ञे यद्वा पृथिव्यामधि ।
अतो नो यज्ञमाशुभिर्महेमत उग्र उग्रेभिरा गहि

8.49.8 अजिरासो हरयो ये त आशवो वाता इव प्रसक्षिणः ।
येभिरपत्यं मनुषः परीयसे येभिर्विश्वं स्वर्दृशे

8.49.9 एतावतस्त ईमह इन्द्र सुम्नस्य गोमतः ।
यथा प्रावो मघवन्मेध्यातिथिं यथा नीपातिथिं धने

8.49.10 यथा कण्वे मघवन्त्रसदस्यवि यथा पक्थे दशव्रजे ।
यथा गोशर्ये असनोरृजिश्वनीन्द्र गोमद्धिरण्यवत्

सूक्तम् ८.५०
ऋषिः: पुष्टिगुः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । प्रगाथः (विषमा बृहती, समा सतोबृहती )

8.50.1 प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये ।
यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते

8.50.2 शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः ।
गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः

8.50.3 यदीं सुतास इन्दवोऽभि प्रियममन्दिषुः ।
आपो न धायि सवनं म आ वसो दुघा इवोप दाशुषे

8.50.4 अनेहसं वो हवमानमूतये मध्वः क्षरन्ति धीतयः ।
आ त्वा वसो हवमानास इन्दव उप स्तोत्रेषु दधिरे

8.50.5 आ नः सोमे स्वध्वर इयानो अत्यो न तोशते ।
यं ते स्वदावन्स्वदन्ति गूर्तयः पौरे छन्दयसे हवम्

8.50.6 प्र वीरमुग्रं विविचिं धनस्पृतं विभूतिं राधसो महः ।
उद्रीव वज्रिन्नवतो वसुत्वना सदा पीपेथ दाशुषे

8.50.7 यद्ध नूनं परावति यद्वा पृथिव्यां दिवि ।
युजान इन्द्र हरिभिर्महेमत ऋष्व ऋष्वेभिरा गहि

8.50.8 रथिरासो हरयो ये ते अस्रिध ओजो वातस्य पिप्रति ।
येभिर्नि दस्युं मनुषो निघोषयो येभिः स्वः परीयसे

8.50.9 एतावतस्ते वसो विद्याम शूर नव्यसः ।
यथा प्राव एतशं कृत्व्ये धने यथा वशं दशव्रजे

8.50.10 यथा कण्वे मघवन्मेधे अध्वरे दीर्घनीथे दमूनसि ।
यथा गोशर्ये असिषासो अद्रिवो मयि गोत्रं हरिश्रियम्

सूक्तम् ८.५१
ऋषिः: श्रुष्टिगुः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । प्रगाथः ( )।

8.51.1 यथा मनौ सांवरणौ सोममिन्द्रापिबः सुतम् ।
नीपातिथौ मघवन्मेध्यातिथौ पुष्टिगौ श्रुष्टिगौ सचा

8.51.2 पार्षद्वाणः प्रस्कण्वं समसादयच्छयानं जिव्रिमुद्धितम् ।
सहस्राण्यसिषासद्गवामृषिस्त्वोतो दस्यवे वृकः

8.51.3 य उक्थेभिर्न विन्धते चिकिद्य ऋषिचोदनः ।
इन्द्रं तमच्छा वद नव्यस्या मत्यरिष्यन्तं न भोजसे

8.51.4 यस्मा अर्कं सप्तशीर्षाणमानृचुस्त्रिधातुमुत्तमे पदे ।
स त्विमा विश्वा भुवनानि चिक्रददादिज्जनिष्ट पौंस्यम्

8.51.5 यो नो दाता वसूनामिन्द्रं तं हूमहे वयम् ।
विद्मा ह्यस्य सुमतिं नवीयसीं गमेम गोमति व्रजे

8.51.6 यस्मै त्वं वसो दानाय शिक्षसि स रायस्पोषमश्नुते ।
तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे

8.51.7 कदा चन स्तरीरसि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे ।
उपोपेन्नु मघवन्भूय इन्नु ते दानं देवस्य पृच्यते

8.51.8 प्र यो ननक्षे अभ्योजसा क्रिविं वधैः शुष्णं निघोषयन् ।
यदेदस्तम्भीत्प्रथयन्नमूं दिवमादिज्जनिष्ट पार्थिवः

8.51.9 यस्यायं विश्व आर्यो दासः शेवधिपा अरिः ।
तिरश्चिदर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत्सो अज्यते रयिः

8.51.10 तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्चुतं विप्रासो अर्कमानृचुः ।
अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दवः

सूक्तम् ८.५२
ऋषिः: आयुः काण्वः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । प्रगाथः - (विषमा बृहती, समा सतोबृहती)।

8.52.1 यथा मनौ विवस्वति सोमं शक्रापिबः सुतम् ।
यथा त्रिते छन्द इन्द्र जुजोषस्यायौ मादयसे सचा

8.52.2 पृषध्रे मेध्ये मातरिश्वनीन्द्र सुवाने अमन्दथाः ।
यथा सोमं दशशिप्रे दशोण्ये स्यूमरश्मावृजूनसि

8.52.3 य उक्था केवला दधे यः सोमं धृषितापिबत् ।
यस्मै विष्णुस्त्रीणि पदा विचक्रम उप मित्रस्य धर्मभिः

8.52.4 यस्य त्वमिन्द्र स्तोमेषु चाकनो वाजे वाजिञ्छतक्रतो ।
तं त्वा वयं सुदुघामिव गोदुहो जुहूमसि श्रवस्यवः

8.52.5 यो नो दाता स नः पिता महाँ उग्र ईशानकृत् ।
अयामन्नुग्रो मघवा पुरूवसुर्गोरश्वस्य प्र दातु नः

8.52.6 यस्मै त्वं वसो दानाय मंहसे स रायस्पोषमिन्वति ।
वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे

8.52.7 कदा चन प्र युच्छस्युभे नि पासि जन्मनी ।
तुरीयादित्य हवनं त इन्द्रियमा तस्थावमृतं दिवि

8.52.8 यस्मै त्वं मघवन्निन्द्र गिर्वणः शिक्षो शिक्षसि दाशुषे ।
अस्माकं गिर उत सुष्टुतिं वसो कण्ववच्छृणुधी हवम्

8.52.9 अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत ।
पूर्वीरृतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेधा असृक्षत

8.52.10 समिन्द्रो रायो बृहतीरधूनुत सं क्षोणी समु सूर्यम् ।
सं शुक्रासः शुचयः सं गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिषुः

सूक्तम् ८.५३
ऋषिः: मेध्यः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। प्रगाथः ( )।

8.53.1 उपमं त्वा मघोनां ज्येष्ठं च वृषभाणाम् ।
पूर्भित्तमं मघवन्निन्द्र गोविदमीशानं राय ईमहे

8.53.2 य आयुं कुत्समतिथिग्वमर्दयो वावृधानो दिवेदिवे ।
तं त्वा वयं हर्यश्वं शतक्रतुं वाजयन्तो हवामहे

8.53.3 आ नो विश्वेषां रसं मध्वः सिञ्चन्त्वद्रयः ।
ये परावति सुन्विरे जनेष्वा ये अर्वावतीन्दवः

8.53.4 विश्वा द्वेषांसि जहि चाव चा कृधि विश्वे सन्वन्त्वा वसु ।
शीष्टेषु चित्ते मदिरासो अंशवो यत्रा सोमस्य तृम्पसि

8.53.5 इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः ।
आ शंतम शंतमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः

8.53.6 आजितुरं सत्पतिं विश्वचर्षणिं कृधि प्रजास्वाभगम् ।
प्र सू तिरा शचीभिर्ये त उक्थिनः क्रतुं पुनत आनुषक्

8.53.7 यस्ते साधिष्ठोऽवसे ते स्याम भरेषु ते ।
वयं होत्राभिरुत देवहूतिभिः ससवांसो मनामहे

8.53.8 अहं हि ते हरिवो ब्रह्म वाजयुराजिं यामि सदोतिभिः ।
त्वामिदेव तममे समश्वयुर्गव्युरग्रे मथीनाम्

सूक्तम् ८.५४
ऋषिः: मातरिश्वा काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ३-४ विश्वे देवाः। प्रगाथः - (विषमा बृहती, समा सतोबृहती)।

8.54.1 एतत्त इन्द्र वीर्यं गीर्भिर्गृणन्ति कारवः ।
ते स्तोभन्त ऊर्जमावन्घृतश्चुतं पौरासो नक्षन्धीतिभिः

8.54.2 नक्षन्त इन्द्रमवसे सुकृत्यया येषां सुतेषु मन्दसे ।
यथा संवर्ते अमदो यथा कृश एवास्मे इन्द्र मत्स्व

8.54.3 आ नो विश्वे सजोषसो देवासो गन्तनोप नः ।
वसवो रुद्रा अवसे न आ गमञ्छृण्वन्तु मरुतो हवम्

8.54.4 पूषा विष्णुर्हवनं मे सरस्वत्यवन्तु सप्त सिन्धवः ।
आपो वातः पर्वतासो वनस्पतिः शृणोतु पृथिवी हवम्

8.54.5 यदिन्द्र राधो अस्ति ते माघोनं मघवत्तम ।
तेन नो बोधि सधमाद्यो वृधे भगो दानाय वृत्रहन्

8.54.6 आजिपते नृपते त्वमिद्धि नो वाज आ वक्षि सुक्रतो ।
वीती होत्राभिरुत देववीतिभिः ससवांसो वि शृण्विरे

8.54.7 सन्ति ह्यर्य आशिष इन्द्र आयुर्जनानाम् ।
अस्मान्नक्षस्व मघवन्नुपावसे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम्

8.54.8 वयं त इन्द्र स्तोमेभिर्विधेम त्वमस्माकं शतक्रतो ।
महि स्थूरं शशयं राधो अह्रयं प्रस्कण्वाय नि तोशय

सूक्तम् ८.५५
ऋषिः: कृशः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, प्रस्कण्वश्च, ५ अग्निसूर्यौ। गायत्री, ५ पङ्क्तिः।

8.55.1 भूरीदिन्द्रस्य वीर्यं व्यख्यमभ्यायति ।
राधस्ते दस्यवे वृक

8.55.2 शतं श्वेतास उक्षणो दिवि तारो न रोचन्ते ।
मह्ना दिवं न तस्तभुः

8.55.3 शतं वेणूञ्छतं शुनः शतं चर्माणि म्लातानि ।
शतं मे बल्बजस्तुका अरुषीणां चतुःशतम्

8.55.4 सुदेवा स्थ काण्वायना वयोवयो विचरन्तः ।
अश्वासो न चङ्क्रमत

8.55.5 आदित्साप्तस्य चर्किरन्नानूनस्य महि श्रवः ।
श्यावीरतिध्वसन्पथश्चक्षुषा चन संनशे

सूक्तम् ८.५६
ऋषिः: पृषध्रः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, प्रस्कण्वश्च, ५ अग्निसूर्यौ। गायत्री, ५ पङ्क्तिः।

8.56.1 प्रति ते दस्यवे वृक राधो अदर्श्यह्रयम् ।
द्यौर्न प्रथिना शवः

8.56.2 दश मह्यं पौतक्रतः सहस्रा दस्यवे वृकः ।
नित्याद्रायो अमंहत

8.56.3 शतं मे गर्दभानां शतमूर्णावतीनाम् ।
शतं दासाँ अति स्रजः

8.56.4 तत्रो अपि प्राणीयत पूतक्रतायै व्यक्ता ।
अश्वानामिन्न यूथ्याम्

8.56.5 अचेत्यग्निश्चिकितुर्हव्यवाट् स सुमद्रथः ।
अग्निः शुक्रेण शोचिषा बृहत्सूरो अरोचत दिवि सूर्यो अरोचत

सूक्तम् ८.५७
ऋषिः: मेध्यः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । त्रिष्टुप्

8.57.1 युवं देवा क्रतुना पूर्व्येण युक्ता रथेन तविषं यजत्रा ।
आगच्छतं नासत्या शचीभिरिदं तृतीयं सवनं पिबाथः

8.57.2 युवां देवास्त्रय एकादशासः सत्याः सत्यस्य ददृशे पुरस्तात् ।
अस्माकं यज्ञं सवनं जुषाणा पातं सोममश्विना दीद्यग्नी

8.57.3 पनाय्यं तदश्विना कृतं वां वृषभो दिवो रजसः पृथिव्याः ।
सहस्रं शंसा उत ये गविष्टौ सर्वाँ इत्ताँ उप याता पिबध्यै

8.57.4 अयं वां भागो निहितो यजत्रेमा गिरो नासत्योप यातम् ।
पिबतं सोमं मधुमन्तमस्मे प्र दाश्वांसमवतं शचीभिः

सूक्तम् ८.५८
ऋषिः: मेध्यः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः, १ ऋत्विजो वा। त्रिष्टुप्

8.58.1 यमृत्विजो बहुधा कल्पयन्तः सचेतसो यज्ञमिमं वहन्ति ।
यो अनूचानो ब्राह्मणो युक्त आसीत्का स्वित्तत्र यजमानस्य संवित्

8.58.2 एक एवाग्निर्बहुधा समिद्ध एकः सूर्यो विश्वमनु प्रभूतः ।
एकैवोषाः सर्वमिदं वि भात्येकं वा इदं वि बभूव सर्वम्

8.58.3 ज्योतिष्मन्तं केतुमन्तं त्रिचक्रं सुखं रथं सुषदं भूरिवारम् ।
चित्रामघा यस्य योगेऽधिजज्ञे तं वां हुवे अति रिक्तं पिबध्यै

सूक्तम् ८.५९
ऋषिः: सुपर्णः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रावरुणौ। जगती

8.59.1 इमानि वां भागधेयानि सिस्रत इन्द्रावरुणा प्र महे सुतेषु वाम् ।
यज्ञेयज्ञे ह सवना भुरण्यथो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षथः

8.59.2 निष्षिध्वरीरोषधीराप आस्तामिन्द्रावरुणा महिमानमाशत ।
या सिस्रतू रजसः पारे अध्वनो ययोः शत्रुर्नकिरादेव ओहते

8.59.3 सत्यं तदिन्द्रावरुणा कृशस्य वां मध्व ऊर्मिं दुहते सप्त वाणीः ।
ताभिर्दाश्वांसमवतं शुभस्पती यो वामदब्धो अभि पाति चित्तिभिः

8.59.4 घृतप्रुषः सौम्या जीरदानवः सप्त स्वसारः सदन ऋतस्य ।
या ह वामिन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्ताभिर्धत्तं यजमानाय शिक्षतम्

8.59.5 अवोचाम महते सौभगाय सत्यं त्वेषाभ्यां महिमानमिन्द्रियम् ।
अस्मान्स्विन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्त्रिभिः साप्तेभिरवतं शुभस्पती

8.59.6 इन्द्रावरुणा यदृषिभ्यो मनीषां वाचो मतिं श्रुतमदत्तमग्रे ।
यानि स्थानान्यसृजन्त धीरा यज्ञं तन्वानास्तपसाभ्यपश्यम्

8.59.7 इन्द्रावरुणा सौमनसमदृप्तं रायस्पोषं यजमानेषु धत्तम् ।
प्रजां पुष्टिं भूतिमस्मासु धत्तं दीर्घायुत्वाय प्र तिरतं न आयुः

सूक्तम् ८.६०
ऋषिः: भर्गः प्रगाथः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । प्रगाथः (  )

8.60.1 अग्न आ याह्यग्निभिर्होतारं त्वा वृणीमहे ।
आ त्वामनक्तु प्रयता हविष्मती यजिष्ठं बर्हिरासदे

8.60.2 अच्छा हि त्वा सहसः सूनो अङ्गिरः स्रुचश्चरन्त्यध्वरे ।
ऊर्जो नपातं घृतकेशमीमहेऽग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम्

8.60.3 अग्ने कविर्वेधा असि होता पावक यक्ष्यः ।
मन्द्रो यजिष्ठो अध्वरेष्वीड्यो विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः

8.60.4 अद्रोघमा वहोशतो यविष्ठ्य देवाँ अजस्र वीतये ।
अभि प्रयांसि सुधिता वसो गहि मन्दस्व धीतिभिर्हितः

8.60.5 त्वमित्सप्रथा अस्यग्ने त्रातरृतस्कविः ।
त्वां विप्रासः समिधान दीदिव आ विवासन्ति वेधसः

8.60.6 शोचा शोचिष्ठ दीदिहि विशे मयो रास्व स्तोत्रे महाँ असि ।
देवानां शर्मन्मम सन्तु सूरयः शत्रूषाहः स्वग्नयः

8.60.7 यथा चिद्वृद्धमतसमग्ने संजूर्वसि क्षमि ।
एवा दह मित्रमहो यो अस्मध्रुग्दुर्मन्मा कश्च वेनति

8.60.8 मा नो मर्ताय रिपवे रक्षस्विने माघशंसाय रीरधः ।
अस्रेधद्भिस्तरणिभिर्यविष्ठ्य शिवेभिः पाहि पायुभिः

8.60.9 पाहि नो अग्न एकया पाह्युत द्वितीयया ।
पाहि गीर्भिस्तिसृभिरूर्जां पते पाहि चतसृभिर्वसो

8.60.10 पाहि विश्वस्माद्रक्षसो अराव्णः प्र स्म वाजेषु नोऽव ।
त्वामिद्धि नेदिष्ठं देवतातय आपिं नक्षामहे वृधे

8.60.11 आ नो अग्ने वयोवृधं रयिं पावक शंस्यम् ।
रास्वा च न उपमाते पुरुस्पृहं सुनीती स्वयशस्तरम्

8.60.12 येन वंसाम पृतनासु शर्धतस्तरन्तो अर्य आदिशः ।
स त्वं नो वर्ध प्रयसा शचीवसो जिन्वा धियो वसुविदः

8.60.13 शिशानो वृषभो यथाग्निः शृङ्गे दविध्वत् ।
तिग्मा अस्य हनवो न प्रतिधृषे सुजम्भः सहसो यहुः

8.60.14 नहि ते अग्ने वृषभ प्रतिधृषे जम्भासो यद्वितिष्ठसे ।
स त्वं नो होतः सुहुतं हविष्कृधि वंस्वा नो वार्या पुरु

8.60.15 शेषे वनेषु मात्रोः सं त्वा मर्तास इन्धते ।
अतन्द्रो हव्या वहसि हविष्कृत आदिद्देवेषु राजसि

8.60.16 सप्त होतारस्तमिदीळते त्वाग्ने सुत्यजमह्रयम् ।
भिनत्स्यद्रिं तपसा वि शोचिषा प्राग्ने तिष्ठ जनाँ अति

8.60.17 अग्निमग्निं वो अध्रिगुं हुवेम वृक्तबर्हिषः ।
अग्निं हितप्रयसः शश्वतीष्वा होतारं चर्षणीनाम्

8.60.18 केतेन शर्मन्सचते सुषामण्यग्ने तुभ्यं चिकित्वना ।
इषण्यया नः पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये

8.60.19 अग्ने जरितर्विश्पतिस्तेपानो देव रक्षसः ।
अप्रोषिवान्गृहपतिर्महाँ असि दिवस्पायुर्दुरोणयुः

8.60.20 मा नो रक्ष आ वेशीदाघृणीवसो मा यातुर्यातुमावताम् ।
परोगव्यूत्यनिरामप क्षुधमग्ने सेध रक्षस्विनः

सूक्तम् ८.६१
ऋषिः: भर्गः प्रागाथः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । प्रगाथः ( ), १७ शंकुमती।

8.61.1 उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः ।
सत्राच्या मघवा सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत्

8.61.2 तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसे धिषणे निष्टतक्षतुः ।
उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः

8.61.3 आ वृषस्व पुरूवसो सुतस्येन्द्रान्धसः ।
विद्मा हि त्वा हरिवः पृत्सु सासहिमधृष्टं चिद्दधृष्वणिम्

8.61.4 अप्रामिसत्य मघवन्तथेदसदिन्द्र क्रत्वा यथा वशः ।
सनेम वाजं तव शिप्रिन्नवसा मक्षू चिद्यन्तो अद्रिवः

8.61.5 शग्ध्यू षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः ।
भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि

8.61.6 पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः ।
नकिर्हि दानं परिमर्धिषत्त्वे यद्यद्यामि तदा भर

8.61.7 त्वं ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये ।
उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये

8.61.8 त्वं पुरू सहस्राणि शतानि च यूथा दानाय मंहसे ।
आ पुरंदरं चकृम विप्रवचस इन्द्रं गायन्तोऽवसे

8.61.9 अविप्रो वा यदविधद्विप्रो वेन्द्र ते वचः ।
स प्र ममन्दत्त्वाया शतक्रतो प्राचामन्यो अहंसन

8.61.10 उग्रबाहुर्म्रक्षकृत्वा पुरंदरो यदि मे शृणवद्धवम् ।
वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे

8.61.11 न पापासो मनामहे नारायासो न जळ्हवः ।
यदिन्न्विन्द्रं वृषणं सचा सुते सखायं कृणवामहै

8.61.12 उग्रं युयुज्म पृतनासु सासहिमृणकातिमदाभ्यम् ।
वेदा भृमं चित्सनिता रथीतमो वाजिनं यमिदू नशत्

8.61.13 यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि ।
मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतिभिर्वि द्विषो वि मृधो जहि

8.61.14 त्वं हि राधस्पते राधसो महः क्षयस्यासि विधतः ।
तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे

8.61.15 इन्द्र स्पळुत वृत्रहा परस्पा नो वरेण्यः ।
स नो रक्षिषच्चरमं स मध्यमं स पश्चात्पातु नः पुरः

8.61.16 त्वं नः पश्चादधरादुत्तरात्पुर इन्द्र नि पाहि विश्वतः ।
आरे अस्मत्कृणुहि दैव्यं भयमारे हेतीरदेवीः

8.61.17 अद्याद्या श्वःश्व इन्द्र त्रास्व परे च नः ।
विश्वा च नो जरितॄन्सत्पते अहा दिवा नक्तं च रक्षिषः

8.61.18 प्रभङ्गी शूरो मघवा तुवीमघः सम्मिश्लो वीर्याय कम् ।
उभा ते बाहू वृषणा शतक्रतो नि या वज्रं मिमिक्षतुः

सूक्तम् ८.६२
ऋषिः: प्रगाथो घौरः काण्वः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । पंक्तिः, ७-९ बृहती ।

8.62.1 प्रो अस्मा उपस्तुतिं भरता यज्जुजोषति ।
उक्थैरिन्द्रस्य माहिनं वयो वर्धन्ति सोमिनो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.2 अयुजो असमो नृभिरेकः कृष्टीरयास्यः ।
पूर्वीरति प्र वावृधे विश्वा जातान्योजसा भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.3 अहितेन चिदर्वता जीरदानुः सिषासति ।
प्रवाच्यमिन्द्र तत्तव वीर्याणि करिष्यतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.4 आ याहि कृणवाम त इन्द्र ब्रह्माणि वर्धना ।
येभिः शविष्ठ चाकनो भद्रमिह श्रवस्यते भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.5 धृषतश्चिद्धृषन्मनः कृणोषीन्द्र यत्त्वम् ।
तीव्रैः सोमैः सपर्यतो नमोभिः प्रतिभूषतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.6 अव चष्ट ऋचीषमोऽवताँ इव मानुषः ।
जुष्ट्वी दक्षस्य सोमिनः सखायं कृणुते युजं भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.7 विश्वे त इन्द्र वीर्यं देवा अनु क्रतुं ददुः ।
भुवो विश्वस्य गोपतिः पुरुष्टुत भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.8 गृणे तदिन्द्र ते शव उपमं देवतातये ।
यद्धंसि वृत्रमोजसा शचीपते भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.9 समनेव वपुष्यतः कृणवन्मानुषा युगा ।
विदे तदिन्द्रश्चेतनमध श्रुतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.10 उज्जातमिन्द्र ते शव उत्त्वामुत्तव क्रतुम् ।
भूरिगो भूरि वावृधुर्मघवन्तव शर्मणि भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.11 अहं च त्वं च वृत्रहन्सं युज्याव सनिभ्य आ ।
अरातीवा चिदद्रिवोऽनु नौ शूर मंसते भद्रा इन्द्रस्य रातयः

8.62.12 सत्यमिद्वा उ तं वयमिन्द्रं स्तवाम नानृतम् ।
महाँ असुन्वतो वधो भूरि ज्योतींषि सुन्वतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः

सूक्तम् ८.६३
ऋषिः: प्रगाथः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १२ देवाः। १, ४-५, ७ अनुष्टुप्, १२ त्रिष्टुप् ।

8.63.1 स पूर्व्यो महानां वेनः क्रतुभिरानजे ।
यस्य द्वारा मनुष्पिता देवेषु धिय आनजे

8.63.2 दिवो मानं नोत्सदन्सोमपृष्ठासो अद्रयः ।
उक्था ब्रह्म च शंस्या

8.63.3 स विद्वाँ अङ्गिरोभ्य इन्द्रो गा अवृणोदप ।
स्तुषे तदस्य पौंस्यम्

8.63.4 स प्रत्नथा कविवृध इन्द्रो वाकस्य वक्षणिः ।
शिवो अर्कस्य होमन्यस्मत्रा गन्त्ववसे

8.63.5 आदू नु ते अनु क्रतुं स्वाहा वरस्य यज्यवः ।
श्वात्रमर्का अनूषतेन्द्र गोत्रस्य दावने

8.63.6 इन्द्रे विश्वानि वीर्या कृतानि कर्त्वानि च ।
यमर्का अध्वरं विदुः

8.63.7 यत्पाञ्चजन्यया विशेन्द्रे घोषा असृक्षत ।
अस्तृणाद्बर्हणा विपोऽर्यो मानस्य स क्षयः

8.63.8 इयमु ते अनुष्टुतिश्चकृषे तानि पौंस्या ।
प्रावश्चक्रस्य वर्तनिम्

8.63.9 अस्य वृष्णो व्योदन उरु क्रमिष्ट जीवसे ।
यवं न पश्व आ ददे

8.63.10 तद्दधाना अवस्यवो युष्माभिर्दक्षपितरः ।
स्याम मरुत्वतो वृधे

8.63.11 बळृत्वियाय धाम्न ऋक्वभिः शूर नोनुमः ।
जेषामेन्द्र त्वया युजा

8.63.12 अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः ।
यः शंसते स्तुवते धायि पज्र इन्द्रज्येष्ठा अस्माँ अवन्तु देवाः

सूक्तम् ८.६४
ऋषिः: प्रगाथः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री।

8.64.1 उत्त्वा मन्दन्तु स्तोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः ।
अव ब्रह्मद्विषो जहि

8.64.2 पदा पणीँरराधसो नि बाधस्व महाँ असि ।
नहि त्वा कश्चन प्रति

8.64.3 त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् ।
त्वं राजा जनानाम्

8.64.4 एहि प्रेहि क्षयो दिव्याघोषञ्चर्षणीनाम् ।
ओभे पृणासि रोदसी

8.64.5 त्यं चित्पर्वतं गिरिं शतवन्तं सहस्रिणम् ।
वि स्तोतृभ्यो रुरोजिथ

8.64.6 वयमु त्वा दिवा सुते वयं नक्तं हवामहे ।
अस्माकं काममा पृण

8.64.7 क्व स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः ।
ब्रह्मा कस्तं सपर्यति

8.64.8 कस्य स्वित्सवनं वृषा जुजुष्वाँ अव गच्छति ।
इन्द्रं क उ स्विदा चके

8.64.9 कं ते दाना असक्षत वृत्रहन्कं सुवीर्या ।
उक्थे क उ स्विदन्तमः

8.64.10 अयं ते मानुषे जने सोमः पूरुषु सूयते ।
तस्येहि प्र द्रवा पिब

8.64.11 अयं ते शर्यणावति सुषोमायामधि प्रियः ।
आर्जीकीये मदिन्तमः

8.64.12 तमद्य राधसे महे चारुं मदाय घृष्वये ।
एहीमिन्द्र द्रवा पिब

सूक्तम् ८.६५
ऋषिः: प्रगाथः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री।

8.65.1 यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः ।
आ याहि तूयमाशुभिः

8.65.2 यद्वा प्रस्रवणे दिवो मादयासे स्वर्णरे ।
यद्वा समुद्रे अन्धसः

8.65.3 आ त्वा गीर्भिर्महामुरुं हुवे गामिव भोजसे ।
इन्द्र सोमस्य पीतये

8.65.4 आ त इन्द्र महिमानं हरयो देव ते महः ।
रथे वहन्तु बिभ्रतः

8.65.5 इन्द्र गृणीष उ स्तुषे महाँ उग्र ईशानकृत् ।
एहि नः सुतं पिब

8.65.6 सुतावन्तस्त्वा वयं प्रयस्वन्तो हवामहे ।
इदं नो बर्हिरासदे

8.65.7 यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् ।
तं त्वा वयं हवामहे

8.65.8 इदं ते सोम्यं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः ।
जुषाण इन्द्र तत्पिब

8.65.9 विश्वाँ अर्यो विपश्चितोऽति ख्यस्तूयमा गहि ।
अस्मे धेहि श्रवो बृहत्

8.65.10 दाता मे पृषतीनां राजा हिरण्यवीनाम् ।
मा देवा मघवा रिषत्

8.65.11 सहस्रे पृषतीनामधि श्चन्द्रं बृहत्पृथु ।
शुक्रं हिरण्यमा ददे

8.65.12 नपातो दुर्गहस्य मे सहस्रेण सुराधसः ।
श्रवो देवेष्वक्रत

सूक्तम् ८.६६
ऋषिः: कलिः प्रागाथः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। प्रगाथः - (विषमा बृहती, समा सतोबृहती), १५ अनुष्टुप्।

8.66.1 तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये ।
बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम्

8.66.2 न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदे सुशिप्रमन्धसः ।
य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम्

8.66.3 यः शक्रो मृक्षो अश्व्यो यो वा कीजो हिरण्ययः ।
स ऊर्वस्य रेजयत्यपावृतिमिन्द्रो गव्यस्य वृत्रहा

8.66.4 निखातं चिद्यः पुरुसम्भृतं वसूदिद्वपति दाशुषे ।
वज्री सुशिप्रो हर्यश्व इत्करदिन्द्रः क्रत्वा यथा वशत्

8.66.5 यद्वावन्थ पुरुष्टुत पुरा चिच्छूर नृणाम् ।
वयं तत्त इन्द्र सं भरामसि यज्ञमुक्थं तुरं वचः

8.66.6 सचा सोमेषु पुरुहूत वज्रिवो मदाय द्युक्ष सोमपाः ।
त्वमिद्धि ब्रह्मकृते काम्यं वसु देष्ठः सुन्वते भुवः

8.66.7 वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम् ।
तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते

8.66.8 वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति ।
सेमं न स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया

8.66.9 कदू न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् ।
केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा

8.66.10 कदू महीरधृष्टा अस्य तविषीः कदु वृत्रघ्नो अस्तृतम् ।
इन्द्रो विश्वान्बेकनाटाँ अहर्दृश उत क्रत्वा पणीँरभि

8.66.11 वयं घा ते अपूर्व्येन्द्र ब्रह्माणि वृत्रहन् ।
पुरूतमासः पुरुहूत वज्रिवो भृतिं न प्र भरामसि

8.66.12 पूर्वीश्चिद्धि त्वे तुविकूर्मिन्नाशसो हवन्त इन्द्रोतयः ।
तिरश्चिदर्यः सवना वसो गहि शविष्ठ श्रुधि मे हवम्

8.66.13 वयं घा ते त्वे इद्विन्द्र विप्रा अपि ष्मसि ।
नहि त्वदन्यः पुरुहूत कश्चन मघवन्नस्ति मर्डिता

8.66.14 त्वं नो अस्या अमतेरुत क्षुधोऽभिशस्तेरव स्पृधि ।
त्वं न ऊती तव चित्रया धिया शिक्षा शचिष्ठ गातुवित्

8.66.15 सोम इद्वः सुतो अस्तु कलयो मा बिभीतन ।
अपेदेष ध्वस्मायति स्वयं घैषो अपायति

सूक्तम् ८.६७
ऋषिः: मत्स्यः साम्मदः, मैत्रावरुणिर्मान्यः, बहवो वा मत्स्याः जालनद्धाः । अनुक्रमणिका: दे. आदित्याः, १०-१२ अदितिः । गायत्री

8.67.1 त्यान्नु क्षत्रियाँ अव आदित्यान्याचिषामहे ।
सुमृळीकाँ अभिष्टये

8.67.2 मित्रो नो अत्यंहतिं वरुणः पर्षदर्यमा ।
आदित्यासो यथा विदुः

8.67.3 तेषां हि चित्रमुक्थ्यं वरूथमस्ति दाशुषे ।
आदित्यानामरंकृते

8.67.4 महि वो महतामवो वरुण मित्रार्यमन् ।
अवांस्या वृणीमहे

8.67.5 जीवान्नो अभि धेतनादित्यासः पुरा हथात् ।
कद्ध स्थ हवनश्रुतः

8.67.6 यद्वः श्रान्ताय सुन्वते वरूथमस्ति यच्छर्दिः ।
तेना नो अधि वोचत

8.67.7 अस्ति देवा अंहोरुर्वस्ति रत्नमनागसः ।
आदित्या अद्भुतैनसः

8.67.8 मा नः सेतुः सिषेदयं महे वृणक्तु नस्परि ।
इन्द्र इद्धि श्रुतो वशी

8.67.9 मा नो मृचा रिपूणां वृजिनानामविष्यवः ।
देवा अभि प्र मृक्षत

8.67.10 उत त्वामदिते मह्यहं देव्युप ब्रुवे ।
सुमृळीकामभिष्टये

8.67.11 पर्षि दीने गभीर आँ उग्रपुत्रे जिघांसतः ।
माकिस्तोकस्य नो रिषत्

8.67.12 अनेहो न उरुव्रज उरूचि वि प्रसर्तवे ।
कृधि तोकाय जीवसे

8.67.13 ये मूर्धानः क्षितीनामदब्धासः स्वयशसः ।
व्रता रक्षन्ते अद्रुहः

8.67.14 ते न आस्नो वृकाणामादित्यासो मुमोचत ।
स्तेनं बद्धमिवादिते

8.67.15 अपो षु ण इयं शरुरादित्या अप दुर्मतिः ।
अस्मदेत्वजघ्नुषी

8.67.16 शश्वद्धि वः सुदानव आदित्या ऊतिभिर्वयम् ।
पुरा नूनं बुभुज्महे

8.67.17 शश्वन्तं हि प्रचेतसः प्रतियन्तं चिदेनसः ।
देवाः कृणुथ जीवसे

8.67.18 तत्सु नो नव्यं सन्यस आदित्या यन्मुमोचति ।
बन्धाद्बद्धमिवादिते

8.67.19 नास्माकमस्ति तत्तर आदित्यासो अतिष्कदे ।
यूयमस्मभ्यं मृळत

8.67.20 मा नो हेतिर्विवस्वत आदित्याः कृत्रिमा शरुः ।
पुरा नु जरसो वधीत्

8.67.21 वि षु द्वेषो व्यंहतिमादित्यासो वि संहितम् ।
विष्वग्वि वृहता रपः

सूक्तम् ८.६८
ऋषिः: प्रियमेध आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १४-१९ ऋक्षाश्वमेधौ। गायत्री, अनुष्टुम्मुखः प्रगाथः - (अनुष्टुप् + गायत्रयौ) १,४,७,१० अनुष्टुप्, १६ शंकुमती।

8.68.1 आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्तयामसि ।
तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्र शविष्ठ सत्पते

8.68.2 तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते ।
आ पप्राथ महित्वना

8.68.3 यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः ।
हस्ता वज्रं हिरण्ययम्

8.68.4 विश्वानरस्य वस्पतिमनानतस्य शवसः ।
एवैश्च चर्षणीनामूती हुवे रथानाम्

8.68.5 अभिष्टये सदावृधं स्वर्मीळ्हेषु यं नरः ।
नाना हवन्त ऊतये

8.68.6 परोमात्रमृचीषममिन्द्रमुग्रं सुराधसम् ।
ईशानं चिद्वसूनाम्

8.68.7 तंतमिद्राधसे मह इन्द्रं चोदामि पीतये ।
यः पूर्व्यामनुष्टुतिमीशे कृष्टीनां नृतुः

8.68.8 न यस्य ते शवसान सख्यमानंश मर्त्यः ।
नकिः शवांसि ते नशत्

8.68.9 त्वोतासस्त्वा युजाप्सु सूर्ये महद्धनम् ।
जयेम पृत्सु वज्रिवः

8.68.10 तं त्वा यज्ञेभिरीमहे तं गीर्भिर्गिर्वणस्तम ।
इन्द्र यथा चिदाविथ वाजेषु पुरुमाय्यम्

8.68.11 यस्य ते स्वादु सख्यं स्वाद्वी प्रणीतिरद्रिवः ।
यज्ञो वितन्तसाय्यः

8.68.12 उरु णस्तन्वे तन उरु क्षयाय नस्कृधि ।
उरु णो यन्धि जीवसे

8.68.13 उरुं नृभ्य उरुं गव उरुं रथाय पन्थाम् ।
देववीतिं मनामहे

8.68.14 उप मा षड्द्वाद्वा नरः सोमस्य हर्ष्या ।
तिष्ठन्ति स्वादुरातयः

8.68.15 ऋज्राविन्द्रोत आ ददे हरी ऋक्षस्य सूनवि ।
आश्वमेधस्य रोहिता

8.68.16 सुरथाँ आतिथिग्वे स्वभीशूँरार्क्षे ।
आश्वमेधे सुपेशसः

8.68.17 षळश्वाँ आतिथिग्व इन्द्रोते वधूमतः ।
सचा पूतक्रतौ सनम्

8.68.18 ऐषु चेतद्वृषण्वत्यन्तरृज्रेष्वरुषी ।
स्वभीशुः कशावती

8.68.19 न युष्मे वाजबन्धवो निनित्सुश्चन मर्त्यः ।
अवद्यमधि दीधरत्

सूक्तम् ८.६९
ऋषिः: प्रियमेध आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ११ (अर्धर्चस्य) विश्वे देवाः, ११(उत्तरार्धस्य)- १२ वरुणः। अनुष्टुप्, २ उष्णिक्, ४-६ गायत्री, ११, १६ पङ्क्तिः, १७-१८ बृहती

8.69.1 प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं मन्दद्वीरायेन्दवे ।
धिया वो मेधसातये पुरंध्या विवासति

8.69.2 नदं व ओदतीनां नदं योयुवतीनाम् ।
पतिं वो अघ्न्यानां धेनूनामिषुध्यसि

8.69.3 ता अस्य सूददोहसः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन्देवानां विशस्त्रिष्वा रोचने दिवः

8.69.4 अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम्

8.69.5 आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे

8.69.6 इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत्

8.69.7 उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि ।
मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे

8.69.8 अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत ।
अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत

8.69.9 अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् ।
पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम्

8.69.10 आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः ।
अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे

8.69.11 अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत ।
वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव

8.69.12 सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः ।
अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्म्यं सुषिरामिव

8.69.13 यो व्यतीँरफाणयत्सुयुक्ताँ उप दाशुषे ।
तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत

8.69.14 अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः ।
भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा

8.69.15 अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्नवं रथम् ।
स पक्षन्महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम्

8.69.16 आ तू सुशिप्र दम्पते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् ।
अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम्

8.69.17 तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते ।
अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतव आवर्तयन्ति दावने

8.69.18 अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् ।
पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत

सूक्तम् ८.७०
ऋषिः: पुरुहन्मा आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । बृहती, १-६ प्रगाथः ( ), १२ शंकुमती, १३ उष्णिक्, १४ अनुष्टुप्, १५ पुरउष्णिक्

8.70.1 यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः ।
विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे

8.70.2 इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्तरि ।
हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः

8.70.3 नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् ।
इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम्

8.70.4 अषाळ्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः ।
सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः

8.70.5 यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः ।
न त्वा वज्रिन्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी

8.70.6 आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा ।
अस्माँ अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः

8.70.7 न सीमदेव आपदिषं दीर्घायो मर्त्यः ।
एतग्वा चिद्य एतशा युयोजते हरी इन्द्रो युयोजते

8.70.8 तं वो महो महाय्यमिन्द्रं दानाय सक्षणिम् ।
यो गाधेषु य आरणेषु हव्यो वाजेष्वस्ति हव्यः

8.70.9 उदू षु णो वसो महे मृशस्व शूर राधसे ।
उदू षु मह्यै मघवन्मघत्तय उदिन्द्र श्रवसे महे

8.70.10 त्वं न इन्द्र ऋतयुस्त्वानिदो नि तृम्पसि ।
मध्ये वसिष्व तुविनृम्णोर्वोर्नि दासं शिश्नथो हथैः

8.70.11 अन्यव्रतममानुषमयज्वानमदेवयुम् ।
अव स्वः सखा दुधुवीत पर्वतः सुघ्नाय दस्युं पर्वतः

8.70.12 त्वं न इन्द्रासां हस्ते शविष्ठ दावने ।
धानानां न सं गृभायास्मयुर्द्विः सं गृभायास्मयुः

8.70.13 सखायः क्रतुमिच्छत कथा राधाम शरस्य ।
उपस्तुतिं भोजः सूरिर्यो अह्रयः

8.70.14 भूरिभिः समह ऋषिभिर्बर्हिष्मद्भि स्तविष्यसे ।
यदित्थमेकमेकमिच्छर वत्सान्पराददः

8.70.15 कर्णगृह्या मघवा शौरदेव्यो वत्सं नस्त्रिभ्य आनयत् ।
अजां सूरिर्न धातवे

सूक्तम् ८.७१
ऋषिः: सुदीति-पुरुमीळ्हावाङ्गिरसौ, तयोर्वान्यतरः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । गायत्री, १०-१५ प्रगाथः ( )।

8.71.1 त्वं नो अग्ने महोभिः पाहि विश्वस्या अरातेः ।
उत द्विषो मर्त्यस्य

8.71.2 नहि मन्युः पौरुषेय ईशे हि वः प्रियजात ।
त्वमिदसि क्षपावान्

8.71.3 स नो विश्वेभिर्देवेभिरूर्जो नपाद्भद्रशोचे ।
रयिं देहि विश्ववारम्

8.71.4 न तमग्ने अरातयो मर्तं युवन्त रायः ।
यं त्रायसे दाश्वांसम्

8.71.5 यं त्वं विप्र मेधसातावग्ने हिनोषि धनाय ।
स तवोती गोषु गन्ता

8.71.6 त्वं रयिं पुरुवीरमग्ने दाशुषे मर्ताय ।
प्र णो नय वस्यो अच्छ

8.71.7 उरुष्या णो मा परा दा अघायते जातवेदः ।
दुराध्ये मर्ताय

8.71.8 अग्ने माकिष्टे देवस्य रातिमदेवो युयोत ।
त्वमीशिषे वसूनाम्

8.71.9 स नो वस्व उप मास्यूर्जो नपान्माहिनस्य ।
सखे वसो जरितृभ्यः

8.71.10 अच्छा नः शीरशोचिषं गिरो यन्तु दर्शतम् ।
अच्छा यज्ञासो नमसा पुरूवसुं पुरुप्रशस्तमूतये

8.71.11 अग्निं सूनुं सहसो जातवेदसं दानाय वार्याणाम् ।
द्विता यो भूदमृतो मर्त्येष्वा होता मन्द्रतमो विशि

8.71.12 अग्निं वो देवयज्ययाग्निं प्रयत्यध्वरे ।
अग्निं धीषु प्रथममग्निमर्वत्यग्निं क्षैत्राय साधसे

8.71.13 अग्निरिषां सख्ये ददातु न ईशे यो वार्याणाम् ।
अग्निं तोके तनये शश्वदीमहे वसुं सन्तं तनूपाम्

8.71.14 अग्निमीळिष्वावसे गाथाभिः शीरशोचिषम् ।
अग्निं राये पुरुमीळ्ह श्रुतं नरोऽग्निं सुदीतये छर्दिः

8.71.15 अग्निं द्वेषो योतवै नो गृणीमस्यग्निं शं योश्च दातवे ।
विश्वासु विक्ष्ववितेव हव्यो भुवद्वस्तुरृषूणाम्

सूक्तम् ८.७२
ऋषिः: हर्यतः प्रागाथः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, हवींषि वा। गायत्री।

8.72.1 हविष्कृणुध्वमा गमदध्वर्युर्वनते पुनः ।
विद्वाँ अस्य प्रशासनम्

8.72.2 नि तिग्ममभ्यंशुं सीदद्धोता मनावधि ।
जुषाणो अस्य सख्यम्

8.72.3 अन्तरिच्छन्ति तं जने रुद्रं परो मनीषया ।
गृभ्णन्ति जिह्वया ससम्

8.72.4 जाम्यतीतपे धनुर्वयोधा अरुहद्वनम् ।
दृषदं जिह्वयावधीत्

8.72.5 चरन्वत्सो रुशन्निह निदातारं न विन्दते ।
वेति स्तोतव अम्ब्यम्

8.72.6 उतो न्वस्य यन्महदश्वावद्योजनं बृहद् ।
दामा रथस्य ददृशे

8.72.7 दुहन्ति सप्तैकामुप द्वा पञ्च सृजतः ।
तीर्थे सिन्धोरधि स्वरे

8.72.8 आ दशभिर्विवस्वत इन्द्रः कोशमचुच्यवीत् ।
खेदया त्रिवृता दिवः

8.72.9 परि त्रिधातुरध्वरं जूर्णिरेति नवीयसी ।
मध्वा होतारो अञ्जते

8.72.10 सिञ्चन्ति नमसावतमुच्चाचक्रं परिज्मानम् ।
नीचीनबारमक्षितम्

8.72.11 अभ्यारमिदद्रयो निषिक्तं पुष्करे मधु ।
अवतस्य विसर्जने

8.72.12 गाव उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया

8.72.13 आ सुते सिञ्चत श्रियं रोदस्योरभिश्रियम् ।
रसा दधीत वृषभम्

8.72.14 ते जानत स्वमोक्यं सं वत्सासो न मातृभिः ।
मिथो नसन्त जामिभिः

8.72.15 उप स्रक्वेषु बप्सतः कृण्वते धरुणं दिवि ।
इन्द्रे अग्ना नमः स्वः

8.72.16 अधुक्षत्पिप्युषीमिषमूर्जं सप्तपदीमरिः ।
सूर्यस्य सप्त रश्मिभिः

8.72.17 सोमस्य मित्रावरुणोदिता सूर आ ददे ।
तदातुरस्य भेषजम्

8.72.18 उतो न्वस्य यत्पदं हर्यतस्य निधान्यम् ।
परि द्यां जिह्वयातनत्

सूक्तम् ८.७३
ऋषिः: गोपवन आत्रेयः सप्तवध्रिर्वा। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। गायत्री।

8.73.1 उदीराथामृतायते युञ्जाथामश्विना रथम् ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.2 निमिषश्चिज्जवीयसा रथेना यातमश्विना ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.3 उप स्तृणीतमत्रये हिमेन घर्ममश्विना ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.4 कुह स्थः कुह जग्मथुः कुह श्येनेव पेतथुः ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.5 यदद्य कर्हि कर्हि चिच्छुश्रूयातमिमं हवम् ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.6 अश्विना यामहूतमा नेदिष्ठं याम्याप्यम् ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.7 अवन्तमत्रये गृहं कृणुतं युवमश्विना ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.8 वरेथे अग्निमातपो वदते वल्ग्वत्रये ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.9 प्र सप्तवध्रिराशसा धारामग्नेरशायत ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.10 इहा गतं वृषण्वसू शृणुतं म इमं हवम् ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.11 किमिदं वां पुराणवज्जरतोरिव शस्यते ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.12 समानं वां सजात्यं समानो बन्धुरश्विना ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.13 यो वां रजांस्यश्विना रथो वियाति रोदसी ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.14 आ नो गव्येभिरश्व्यैः सहस्रैरुप गच्छतम् ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.15 मा नो गव्येभिरश्व्यैः सहस्रेभिरति ख्यतम् ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.16 अरुणप्सुरुषा अभूदकर्ज्योतिरृतावरी ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.17 अश्विना सु विचाकशद्वृक्षं परशुमाँ इव ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

8.73.18 पुरं न धृष्णवा रुज कृष्णया बाधितो विशा ।
अन्ति षद्भूतु वामवः

सूक्तम् ८.७४
ऋषिः: गोपवन आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १३-१५ आर्क्षः श्रुतर्वा।  १-१२ अनुष्टुम्मुख प्रगाथः - ( अनुष्टुप् + गायत्र्यौ), १३-१५ अनुष्टुप् ।

8.74.1 विशोविशो वो अतिथिं वाजयन्तः पुरुप्रियम् ।
अग्निं वो दुर्यं वच स्तुषे शूषस्य मन्मभिः

8.74.2 यं जनासो हविष्मन्तो मित्रं न सर्पिरासुतिम् ।
प्रशंसन्ति प्रशस्तिभिः

8.74.3 पन्यांसं जातवेदसं यो देवतात्युद्यता ।
हव्यान्यैरयद्दिवि

8.74.4 आगन्म वृत्रहन्तमं ज्येष्ठमग्निमानवम् ।
यस्य श्रुतर्वा बृहन्नार्क्षो अनीक एधते

8.74.5 अमृतं जातवेदसं तिरस्तमांसि दर्शतम् ।
घृताहवनमीड्यम्

8.74.6 सबाधो यं जना इमेऽग्निं हव्येभिरीळते ।
जुह्वानासो यतस्रुचः

8.74.7 इयं ते नव्यसी मतिरग्ने अधाय्यस्मदा ।
मन्द्र सुजात सुक्रतोऽमूर दस्मातिथे

8.74.8 सा ते अग्ने शंतमा चनिष्ठा भवतु प्रिया ।
तया वर्धस्व सुष्टुतः

8.74.9 सा द्युम्नैर्द्युम्निनी बृहदुपोप श्रवसि श्रवः ।
दधीत वृत्रतूर्ये

8.74.10 अश्वमिद्गां रथप्रां त्वेषमिन्द्रं न सत्पतिम् ।
यस्य श्रवांसि तूर्वथ पन्यम्पन्यं च कृष्टयः

8.74.11 यं त्वा गोपवनो गिरा चनिष्ठदग्ने अङ्गिरः ।
स पावक श्रुधी हवम्

8.74.12 यं त्वा जनास ईळते सबाधो वाजसातये ।
स बोधि वृत्रतूर्ये

8.74.13 अहं हुवान आर्क्षे श्रुतर्वणि मदच्युति ।
शर्धांसीव स्तुकाविनां मृक्षा शीर्षा चतुर्णाम्

8.74.14 मां चत्वार आशवः शविष्ठस्य द्रवित्नवः ।
सुरथासो अभि प्रयो वक्षन्वयो न तुग्र्यम्

8.74.15 सत्यमित्त्वा महेनदि परुष्ण्यव देदिशम् ।
नेमापो अश्वदातरः शविष्ठादस्ति मर्त्यः

सूक्तम् ८.७५
ऋषिः: विरूप आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री।

8.75.1 युक्ष्वा हि देवहूतमाँ अश्वाँ अग्ने रथीरिव ।
नि होता पूर्व्यः सदः

8.75.2 उत नो देव देवाँ अच्छा वोचो विदुष्टरः ।
श्रद्विश्वा वार्या कृधि

8.75.3 त्वं ह यद्यविष्ठ्य सहसः सूनवाहुत ।
ऋतावा यज्ञियो भुवः

8.75.4 अयमग्निः सहस्रिणो वाजस्य शतिनस्पतिः ।
मूर्धा कवी रयीणाम्

8.75.5 तं नेमिमृभवो यथा नमस्व सहूतिभिः ।
नेदीयो यज्ञमङ्गिरः

8.75.6 तस्मै नूनमभिद्यवे वाचा विरूप नित्यया ।
वृष्णे चोदस्व सुष्टुतिम्

8.75.7 कमु ष्विदस्य सेनयाग्नेरपाकचक्षसः ।
पणिं गोषु स्तरामहे

8.75.8 मा नो देवानां विशः प्रस्नातीरिवोस्राः ।
कृशं न हासुरघ्न्याः

8.75.9 मा नः समस्य दूढ्यः परिद्वेषसो अंहतिः ।
ऊर्मिर्न नावमा वधीत्

8.75.10 नमस्ते अग्न ओजसे गृणन्ति देव कृष्टयः ।
अमैरमित्रमर्दय

8.75.11 कुवित्सु नो गविष्टयेऽग्ने संवेषिषो रयिम् ।
उरुकृदुरु णस्कृधि

8.75.12 मा नो अस्मिन्महाधने परा वर्ग्भारभृद्यथा ।
संवर्गं सं रयिं जय

8.75.13 अन्यमस्मद्भिया इयमग्ने सिषक्तु दुच्छुना ।
वर्धा नो अमवच्छवः

8.75.14 यस्याजुषन्नमस्विनः शमीमदुर्मखस्य वा ।
तं घेदग्निर्वृधावति

8.75.15 परस्या अधि संवतोऽवराँ अभ्या तर ।
यत्राहमस्मि ताँ अव

8.75.16 विद्मा हि ते पुरा वयमग्ने पितुर्यथावसः ।
अधा ते सुम्नमीमहे

सूक्तम् ८.७६
ऋषिः: कुरुसुतिः काण्वः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । गायत्री ।

8.76.1 इमं नु मायिनं हुव इन्द्रमीशानमोजसा ।
मरुत्वन्तं न वृञ्जसे

8.76.2 अयमिन्द्रो मरुत्सखा वि वृत्रस्याभिनच्छिरः ।
वज्रेण शतपर्वणा

8.76.3 वावृधानो मरुत्सखेन्द्रो वि वृत्रमैरयत् ।
सृजन्समुद्रिया अपः

8.76.4 अयं ह येन वा इदं स्वर्मरुत्वता जितम् ।
इन्द्रेण सोमपीतये

8.76.5 मरुत्वन्तमृजीषिणमोजस्वन्तं विरप्शिनम् ।
इन्द्रं गीर्भिर्हवामहे

8.76.6 इन्द्रं प्रत्नेन मन्मना मरुत्वन्तं हवामहे ।
अस्य सोमस्य पीतये

8.76.7 मरुत्वाँ इन्द्र मीढ्वः पिबा सोमं शतक्रतो ।
अस्मिन्यज्ञे पुरुष्टुत

8.76.8 तुभ्येदिन्द्र मरुत्वते सुताः सोमासो अद्रिवः ।
हृदा हूयन्त उक्थिनः

8.76.9 पिबेदिन्द्र मरुत्सखा सुतं सोमं दिविष्टिषु ।
वज्रं शिशान ओजसा

8.76.10 उत्तिष्ठन्नोजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः ।
सोममिन्द्र चमू सुतम्

8.76.11 अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् ।
इन्द्र यद्दस्युहाभवः

8.76.12 वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् ।
इन्द्रात्परि तन्वं ममे

सूक्तम् ८.७७
ऋषिः: कुरुसुतिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । गायत्री, १०-११ प्रगाथः ( बृहती,  सतोबृहती )

8.77.1 जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् ।
क उग्राः के ह शृण्विरे

8.77.2 आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् ।
ते पुत्र सन्तु निष्टुरः

8.77.3 समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया ।
प्रवृद्धो दस्युहाभवत्

8.77.4 एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् ।
इन्द्रः सोमस्य काणुका

8.77.5 अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा ।
इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे

8.77.6 निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् ।
इन्द्रो बुन्दं स्वाततम्

8.77.7 शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् ।
यमिन्द्र चकृषे युजम्

8.77.8 तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे ।
सद्यो जात ऋभुष्ठिर

8.77.9 एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा ।
हृदा वीड्वधारयः

8.77.10 विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः ।
शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम्

8.77.11 तुविक्षं ते सुकृतं सूमयं धनुः साधुर्बुन्दो हिरण्ययः ।
उभा ते बाहू रण्या सुसंस्कृत ऋदूपे चिदृदूवृधा

सूक्तम् ८.७८
ऋषिः: कुरुसुतिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री, १० बृहती ।

8.78.1 पुरोळाशं नो अन्धस इन्द्र सहस्रमा भर ।
शता च शूर गोनाम्

8.78.2 आ नो भर व्यञ्जनं गामश्वमभ्यञ्जनम् ।
सचा मना हिरण्यया

8.78.3 उत नः कर्णशोभना पुरूणि धृष्णवा भर ।
त्वं हि शृण्विषे वसो

8.78.4 नकीं वृधीक इन्द्र ते न सुषा न सुदा उत ।
नान्यस्त्वच्छूर वाघतः

8.78.5 नकीमिन्द्रो निकर्तवे न शक्रः परिशक्तवे ।
विश्वं शृणोति पश्यति

8.78.6 स मन्युं मर्त्यानामदब्धो नि चिकीषते ।
पुरा निदश्चिकीषते

8.78.7 क्रत्व इत्पूर्णमुदरं तुरस्यास्ति विधतः ।
वृत्रघ्नः सोमपाव्नः

8.78.8 त्वे वसूनि संगता विश्वा च सोम सौभगा ।
सुदात्वपरिह्वृता

8.78.9 त्वामिद्यवयुर्मम कामो गव्युर्हिरण्ययुः ।
त्वामश्वयुरेषते

8.78.10 तवेदिन्द्राहमाशसा हस्ते दात्रं चना ददे ।
दिनस्य वा मघवन्सम्भृतस्य वा पूर्धि यवस्य काशिना

सूक्तम् ८.७९
ऋषिः: कृत्नुर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. सोमः। गायत्री, ९ अनुष्टुप् ।

8.79.1 अयं कृत्नुरगृभीतो विश्वजिदुद्भिदित्सोमः ।
ऋषिर्विप्रः काव्येन

8.79.2 अभ्यूर्णोति यन्नग्नं भिषक्ति विश्वं यत्तुरम् ।
प्रेमन्धः ख्यन्निः श्रोणो भूत्

8.79.3 त्वं सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्योऽन्यकृतेभ्यः ।
उरु यन्तासि वरूथम्

8.79.4 त्वं चित्ती तव दक्षैर्दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन् ।
यावीरघस्य चिद्द्वेषः

8.79.5 अर्थिनो यन्ति चेदर्थं गच्छानिद्ददुषो रातिम् ।
ववृज्युस्तृष्यतः कामम्

8.79.6 विदद्यत्पूर्व्यं नष्टमुदीमृतायुमीरयत् ।
प्रेमायुस्तारीदतीर्णम्

8.79.7 सुशेवो नो मृळयाकुरदृप्तक्रतुरवातः ।
भवा नः सोम शं हृदे

8.79.8 मा नः सोम सं वीविजो मा वि बीभिषथा राजन् ।
मा नो हार्दि त्विषा वधीः

8.79.9 अव यत्स्वे सधस्थे देवानां दुर्मतीरीक्षे ।
राजन्नप द्विषः सेध मीढ्वो अप स्रिधः सेध

सूक्तम् ८.८०
ऋषिः: एकद्यूर्नौधसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १० देवाः । गायत्री, १० त्रिष्टुप्।

8.80.1 नह्यन्यं बळाकरं मर्डितारं शतक्रतो ।
त्वं न इन्द्र मृळय

8.80.2 यो नः शश्वत्पुराविथामृध्रो वाजसातये ।
स त्वं न इन्द्र मृळय

8.80.3 किमङ्ग रध्रचोदनः सुन्वानस्यावितेदसि ।
कुवित्स्विन्द्र णः शकः

8.80.4 इन्द्र प्र णो रथमव पश्चाच्चित्सन्तमद्रिवः ।
पुरस्तादेनं मे कृधि

8.80.5 हन्तो नु किमाससे प्रथमं नो रथं कृधि ।
उपमं वाजयु श्रवः

8.80.6 अवा नो वाजयुं रथं सुकरं ते किमित्परि ।
अस्मान्सु जिग्युषस्कृधि

8.80.7 इन्द्र दृह्यस्व पूरसि भद्रा त एति निष्कृतम् ।
इयं धीरृत्वियावती

8.80.8 मा सीमवद्य आ भागुर्वी काष्ठा हितं धनम् ।
अपावृक्ता अरत्नयः

8.80.9 तुरीयं नाम यज्ञियं यदा करस्तदुश्मसि ।
आदित्पतिर्न ओहसे

8.80.10 अवीवृधद्वो अमृता अमन्दीदेकद्यूर्देवा उत याश्च देवीः ।
तस्मा उ राधः कृणुत प्रशस्तं प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् ८.८१
ऋषिः: कुसीदी काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । गायत्री ।

8.81.1 आ तू न इन्द्र क्षुमन्तं चित्रं ग्राभं सं गृभाय ।
महाहस्ती दक्षिणेन

8.81.2 विद्मा हि त्वा तुविकूर्मिं तुविदेष्णं तुवीमघम् ।
तुविमात्रमवोभिः

8.81.3 नहि त्वा शूर देवा न मर्तासो दित्सन्तम् ।
भीमं न गां वारयन्ते

8.81.4 एतो न्विन्द्रं स्तवामेशानं वस्वः स्वराजम् ।
न राधसा मर्धिषन्नः

8.81.5 प्र स्तोषदुप गासिषच्छ्रवत्साम गीयमानम् ।
अभि राधसा जुगुरत्

8.81.6 आ नो भर दक्षिणेनाभि सव्येन प्र मृश ।
इन्द्र मा नो वसोर्निर्भाक्

8.81.7 उप क्रमस्वा भर धृषता धृष्णो जनानाम् ।
अदाशूष्टरस्य वेदः

8.81.8 इन्द्र य उ नु ते अस्ति वाजो विप्रेभिः सनित्वः ।
अस्माभिः सु तं सनुहि

8.81.9 सद्योजुवस्ते वाजा अस्मभ्यं विश्वश्चन्द्राः ।
वशैश्च मक्षू जरन्ते

सूक्तम् ८.८२
ऋषिः: कुसीदी काण्वः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । गायत्री।

8.82.1 आ प्र द्रव परावतोऽर्वावतश्च वृत्रहन् ।
मध्वः प्रति प्रभर्मणि

8.82.2 तीव्राः सोमास आ गहि सुतासो मादयिष्णवः ।
पिबा दधृग्यथोचिषे

8.82.3 इषा मन्दस्वादु तेऽरं वराय मन्यवे ।
भुवत्त इन्द्र शं हृदे

8.82.4 आ त्वशत्रवा गहि न्युक्थानि च हूयसे ।
उपमे रोचने दिवः

8.82.5 तुभ्यायमद्रिभिः सुतो गोभिः श्रीतो मदाय कम् ।
प्र सोम इन्द्र हूयते

8.82.6 इन्द्र श्रुधि सु मे हवमस्मे सुतस्य गोमतः ।
वि पीतिं तृप्तिमश्नुहि

8.82.7 य इन्द्र चमसेष्वा सोमश्चमूषु ते सुतः ।
पिबेदस्य त्वमीशिषे

8.82.8 यो अप्सु चन्द्रमा इव सोमश्चमूषु ददृशे ।
पिबेदस्य त्वमीशिषे

8.82.9 यं ते श्येनः पदाभरत्तिरो रजांस्यस्पृतम् ।
पिबेदस्य त्वमीशिषे

सूक्तम् ८.८३
ऋषिः: कुसीदी काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। गायत्री।

8.83.1 देवानामिदवो महत्तदा वृणीमहे वयम् ।
वृष्णामस्मभ्यमूतये

8.83.2 ते नः सन्तु युजः सदा वरुणो मित्रो अर्यमा ।
वृधासश्च प्रचेतसः

8.83.3 अति नो विष्पिता पुरु नौभिरपो न पर्षथ ।
यूयमृतस्य रथ्यः

8.83.4 वामं नो अस्त्वर्यमन्वामं वरुण शंस्यम् ।
वामं ह्यावृणीमहे

8.83.5 वामस्य हि प्रचेतस ईशानाशो रिशादसः ।
नेमादित्या अघस्य यत्

8.83.6 वयमिद्वः सुदानवः क्षियन्तो यान्तो अध्वन्ना ।
देवा वृधाय हूमहे

8.83.7 अधि न इन्द्रैषां विष्णो सजात्यानाम् ।
इता मरुतो अश्विना

8.83.8 प्र भ्रातृत्वं सुदानवोऽध द्विता समान्या ।
मातुर्गर्भे भरामहे

8.83.9 यूयं हि ष्ठा सुदानव इन्द्रज्येष्ठा अभिद्यवः ।
अधा चिद्व उत ब्रुवे

सूक्तम् ८.८४
ऋषिः: उशना काव्यः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री।

8.84.1 प्रेष्ठं वो अतिथिं स्तुषे मित्रमिव प्रियम् ।
अग्निं रथं न वेद्यम्

8.84.2 कविमिव प्रचेतसं यं देवासो अध द्विता ।
नि मर्त्येष्वादधुः

8.84.3 त्वं यविष्ठ दाशुषो नॄँः पाहि शृणुधी गिरः ।
रक्षा तोकमुत त्मना

8.84.4 कया ते अग्ने अङ्गिर ऊर्जो नपादुपस्तुतिम् ।
वराय देव मन्यवे

8.84.5 दाशेम कस्य मनसा यज्ञस्य सहसो यहो ।
कदु वोच इदं नमः

8.84.6 अधा त्वं हि नस्करो विश्वा अस्मभ्यं सुक्षितीः ।
वाजद्रविणसो गिरः

8.84.7 कस्य नूनं परीणसो धियो जिन्वसि दम्पते ।
गोषाता यस्य ते गिरः

8.84.8 तं मर्जयन्त सुक्रतुं पुरोयावानमाजिषु ।
स्वेषु क्षयेषु वाजिनम्

8.84.9 क्षेति क्षेमेभिः साधुभिर्नकिर्यं घ्नन्ति हन्ति यः ।
अग्ने सुवीर एधते

सूक्तम् ८.८५
ऋषिः: कृष्ण आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । गायत्री।

8.85.1 आ मे हवं नासत्याश्विना गच्छतं युवम् ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.2 इमं मे स्तोममश्विनेमं मे शृणुतं हवम् ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.3 अयं वां कृष्णो अश्विना हवते वाजिनीवसू ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.4 शृणुतं जरितुर्हवं कृष्णस्य स्तुवतो नरा ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.5 छर्दिर्यन्तमदाभ्यं विप्राय स्तुवते नरा ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.6 गच्छतं दाशुषो गृहमित्था स्तुवतो अश्विना ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.7 युञ्जाथां रासभं रथे वीड्वङ्गे वृषण्वसू ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.8 त्रिवन्धुरेण त्रिवृता रथेना यातमश्विना ।
मध्वः सोमस्य पीतये

8.85.9 नू मे गिरो नासत्याश्विना प्रावतं युवम् ।
मध्वः सोमस्य पीतये

सूक्तम् ८.८६
ऋषिः: कृष्ण आङ्गिरसः, विश्वको वा कार्ष्णिः। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती।

8.86.1 उभा हि दस्रा भिषजा मयोभुवोभा दक्षस्य वचसो बभूवथुः ।
ता वां विश्वको हवते तनूकृथे मा नो वि यौष्टं सख्या मुमोचतम्

8.86.2 कथा नूनं वां विमना उप स्तवद्युवं धियं ददथुर्वस्यइष्टये ।
ता वां विश्वको हवते तनूकृथे मा नो वि यौष्टं सख्या मुमोचतम्

8.86.3 युवं हि ष्मा पुरुभुजेममेधतुं विष्णाप्वे ददथुर्वस्यइष्टये ।
ता वां विश्वको हवते तनूकृथे मा नो वि यौष्टं सख्या मुमोचतम्

8.86.4 उत त्यं वीरं धनसामृजीषिणं दूरे चित्सन्तमवसे हवामहे ।
यस्य स्वादिष्ठा सुमतिः पितुर्यथा मा नो वि यौष्टं सख्या मुमोचतम्

8.86.5 ऋतेन देवः सविता शमायत ऋतस्य शृङ्गमुर्विया वि पप्रथे ।
ऋतं सासाह महि चित्पृतन्यतो मा नो वि यौष्टं सख्या मुमोचतम्

सूक्तम् ८.८७
ऋषिः: कृष्ण आङ्गिरसो, वासिष्ठो वा द्युम्नीकः, प्रियमेध आङ्गिरसो वा। । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ । प्रगाथः ( विषमा बृहती, समा सतोबृहती )

8.87.1 द्युम्नी वां स्तोमो अश्विना क्रिविर्न सेक आ गतम् ।
मध्वः सुतस्य स दिवि प्रियो नरा पातं गौराविवेरिणे

8.87.2 पिबतं घर्मं मधुमन्तमश्विना बर्हिः सीदतं नरा ।
ता मन्दसाना मनुषो दुरोण आ नि पातं वेदसा वयः

8.87.3 आ वां विश्वाभिरूतिभिः प्रियमेधा अहूषत ।
ता वर्तिर्यातमुप वृक्तबर्हिषो जुष्टं यज्ञं दिविष्टिषु

8.87.4 पिबतं सोमं मधुमन्तमश्विना बर्हिः सीदतं सुमत् ।
ता वावृधाना उप सुष्टुतिं दिवो गन्तं गौराविवेरिणम्

8.87.5 आ नूनं यातमश्विनाश्वेभिः प्रुषितप्सुभिः ।
दस्रा हिरण्यवर्तनी शुभस्पती पातं सोममृतावृधा

8.87.6 वयं हि वां हवामहे विपन्यवो विप्रासो वाजसातये ।
ता वल्गू दस्रा पुरुदंससा धियाश्विना श्रुष्ट्या गतम्

सूक्तम् ८.८८
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। प्रगाथः - (विषमा बृहती, समा सतोबृहती)

8.88.1 तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे

8.88.2 द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् ।
क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे

8.88.3 न त्वा बृहन्तो अद्रयो वरन्त इन्द्र वीळवः ।
यद्दित्ससि स्तुवते मावते वसु नकिष्टदा मिनाति ते

8.88.4 योद्धासि क्रत्वा शवसोत दंसना विश्वा जाताभि मज्मना ।
आ त्वायमर्क ऊतये ववर्तति यं गोतमा अजीजनन्

8.88.5 प्र हि रिरिक्ष ओजसा दिवो अन्तेभ्यस्परि ।
न त्वा विव्याच रज इन्द्र पार्थिवमनु स्वधां ववक्षिथ

8.88.6 नकिः परिष्टिर्मघवन्मघस्य ते यद्दाशुषे दशस्यसि ।
अस्माकं बोध्युचथस्य चोदिता मंहिष्ठो वाजसातये

सूक्तम् ८.८९
ऋषिः: नृमेध- पुरुमेधावाङ्गिरसौ। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। १-४ प्रगाथः - विषमा बृहती, समा सतोबृहती, ५-६ अनुष्टुप्, ७ बृहती।

8.89.1 बृहदिन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् ।
येन ज्योतिरजनयन्नृतावृधो देवं देवाय जागृवि

8.89.2 अपाधमदभिशस्तीरशस्तिहाथेन्द्रो द्युम्न्याभवत् ।
देवास्त इन्द्र सख्याय येमिरे बृहद्भानो मरुद्गण

8.89.3 प्र व इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत ।
वृत्रं हनति वृत्रहा शतक्रतुर्वज्रेण शतपर्वणा

8.89.4 अभि प्र भर धृषता धृषन्मनः श्रवश्चित्ते असद्बृहत् ।
अर्षन्त्वापो जवसा वि मातरो हनो वृत्रं जया स्वः

8.89.5 यज्जायथा अपूर्व्य मघवन्वृत्रहत्याय ।
तत्पृथिवीमप्रथयस्तदस्तभ्ना उत द्याम्

8.89.6 तत्ते यज्ञो अजायत तदर्क उत हस्कृतिः ।
तद्विश्वमभिभूरसि यज्जातं यच्च जन्त्वम्

8.89.7 आमासु पक्वमैरय आ सूर्यं रोहयो दिवि ।
घर्मं न सामन्तपता सुवृक्तिभिर्जुष्टं गिर्वणसे बृहत्

सूक्तम् ८.९०
ऋषिः: नृमेध-पुरुमेधावाङ्गिरसौ। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । प्रगाथः( )

8.90.1 आ नो विश्वासु हव्य इन्द्रः समत्सु भूषतु ।
उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहा परमज्या ऋचीषमः

8.90.2 त्वं दाता प्रथमो राधसामस्यसि सत्य ईशानकृत् ।
तुविद्युम्नस्य युज्या वृणीमहे पुत्रस्य शवसो महः

8.90.3 ब्रह्मा त इन्द्र गिर्वणः क्रियन्ते अनतिद्भुता ।
इमा जुषस्व हर्यश्व योजनेन्द्र या ते अमन्महि

8.90.4 त्वं हि सत्यो मघवन्ननानतो वृत्रा भूरि न्यृञ्जसे ।
स त्वं शविष्ठ वज्रहस्त दाशुषेऽर्वाञ्चं रयिमा कृधि

8.90.5 त्वमिन्द्र यशा अस्यृजीषी शवसस्पते ।
त्वं वृत्राणि हंस्यप्रतीन्येक इदनुत्ता चर्षणीधृता

8.90.6 तमु त्वा नूनमसुर प्रचेतसं राधो भागमिवेमहे ।
महीव कृत्तिः शरणा त इन्द्र प्र ते सुम्ना नो अश्नवन्

सूक्तम् ८.९१
ऋषिः: आत्रेयी अपाला। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । अनुष्टुप्, १-२ पङ्क्तिः ।

8.91.1 कन्या वारवायती सोममपि स्रुताविदत् ।
अस्तं भरन्त्यब्रवीदिन्द्राय सुनवै त्वा शक्राय सुनवै त्वा

8.91.2 असौ य एषि वीरको गृहंगृहं विचाकशद् ।
इमं जम्भसुतं पिब धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम्

8.91.3 आ चन त्वा चिकित्सामोऽधि चन त्वा नेमसि ।
शनैरिव शनकैरिवेन्द्रायेन्दो परि स्रव

8.91.4 कुविच्छकत्कुवित्करत्कुविन्नो वस्यसस्करत् ।
कुवित्पतिद्विषो यतीरिन्द्रेण संगमामहै

8.91.5 इमानि त्रीणि विष्टपा तानीन्द्र वि रोहय ।
शिरस्ततस्योर्वरामादिदं म उपोदरे

8.91.6 असौ च या न उर्वरादिमां तन्वं मम ।
अथो ततस्य यच्छिरः सर्वा ता रोमशा कृधि

8.91.7 खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो ।
अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्व्यकृणोः सूर्यत्वचम्

सूक्तम् ८.९२
ऋषिः: श्रुतकक्षः सुकक्षो वा आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री, १ अनुष्टुप्

8.92.1 पान्तमा वो अन्धस इन्द्रमभि प्र गायत ।
विश्वासाहं शतक्रतुं मंहिष्ठं चर्षणीनाम्

8.92.2 पुरुहूतं पुरुष्टुतं गाथान्यं सनश्रुतम् ।
इन्द्र इति ब्रवीतन

8.92.3 इन्द्र इन्नो महानां दाता वाजानां नृतुः ।
महाँ अभिज्ञ्वा यमत्

8.92.4 अपादु शिप्र्यन्धसः सुदक्षस्य प्रहोषिणः ।
इन्दोरिन्द्रो यवाशिरः

8.92.5 तम्वभि प्रार्चतेन्द्रं सोमस्य पीतये ।
तदिद्ध्यस्य वर्धनम्

8.92.6 अस्य पीत्वा मदानां देवो देवस्यौजसा ।
विश्वाभि भुवना भुवत्

8.92.7 त्यमु वः सत्रासाहं विश्वासु गीर्ष्वायतम् ।
आ च्यावयस्यूतये

8.92.8 युध्मं सन्तमनर्वाणं सोमपामनपच्युतम् ।
नरमवार्यक्रतुम्

8.92.9 शिक्षा ण इन्द्र राय आ पुरु विद्वाँ ऋचीषम ।
अवा नः पार्ये धने

8.92.10 अतश्चिदिन्द्र ण उपा याहि शतवाजया ।
इषा सहस्रवाजया

8.92.11 अयाम धीवतो धियोऽर्वद्भिः शक्र गोदरे ।
जयेम पृत्सु वज्रिवः

8.92.12 वयमु त्वा शतक्रतो गावो न यवसेष्वा ।
उक्थेषु रणयामसि

8.92.13 विश्वा हि मर्त्यत्वनानुकामा शतक्रतो ।
अगन्म वज्रिन्नाशसः

8.92.14 त्वे सु पुत्र शवसोऽवृत्रन्कामकातयः ।
न त्वामिन्द्राति रिच्यते

8.92.15 स नो वृषन्सनिष्ठया सं घोरया द्रवित्न्वा ।
धियाविड्ढि पुरंध्या

8.92.16 यस्ते नूनं शतक्रतविन्द्र द्युम्नितमो मदः ।
तेन नूनं मदे मदेः

8.92.17 यस्ते चित्रश्रवस्तमो य इन्द्र वृत्रहन्तमः ।
य ओजोदातमो मदः

8.92.18 विद्मा हि यस्ते अद्रिवस्त्वादत्तः सत्य सोमपाः ।
विश्वासु दस्म कृष्टिषु

8.92.19 इन्द्राय मद्वने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः ।
अर्कमर्चन्तु कारवः

8.92.20 यस्मिन्विश्वा अधि श्रियो रणन्ति सप्त संसदः ।
इन्द्रं सुते हवामहे

8.92.21 त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत ।
तमिद्वर्धन्तु नो गिरः

8.92.22 आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः ।
न त्वामिन्द्राति रिच्यते

8.92.23 विव्यक्थ महिना वृषन्भक्षं सोमस्य जागृवे ।
य इन्द्र जठरेषु ते

8.92.24 अरं त इन्द्र कुक्षये सोमो भवतु वृत्रहन् ।
अरं धामभ्य इन्दवः

8.92.25 अरमश्वाय गायति श्रुतकक्षो अरं गवे ।
अरमिन्द्रस्य धाम्ने

8.92.26 अरं हि ष्म सुतेषु णः सोमेष्विन्द्र भूषसि ।
अरं ते शक्र दावने

8.92.27 पराकात्ताच्चिदद्रिवस्त्वां नक्षन्त नो गिरः ।
अरं गमाम ते वयम्

8.92.28 एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः ।
एवा ते राध्यं मनः

8.92.29 एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः ।
अधा चिदिन्द्र मे सचा

8.92.30 मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते ।
मत्स्वा सुतस्य गोमतः

8.92.31 मा न इन्द्राभ्यादिशः सूरो अक्तुष्वा यमन् ।
त्वा युजा वनेम तत्

8.92.32 त्वयेदिन्द्र युजा वयं प्रति ब्रुवीमहि स्पृधः ।
त्वमस्माकं तव स्मसि

8.92.33 त्वामिद्धि त्वायवोऽनुनोनुवतश्चरान् ।
सखाय इन्द्र कारवः

सूक्तम् ८.९३
ऋषिः: सुकक्ष आङ्गिरसः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ३४ इन्द्र - ऋभवश्च । गायत्री  ।

8.93.1 उद्घेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम् ।
अस्तारमेषि सूर्य

8.93.2 नव यो नवतिं पुरो बिभेद बाह्वोजसा ।
अहिं च वृत्रहावधीत्

8.93.3 स न इन्द्रः शिवः सखाश्वावद्गोमद्यवमत् ।
उरुधारेव दोहते

8.93.4 यदद्य कच्च वृत्रहन्नुदगा अभि सूर्य ।
सर्वं तदिन्द्र ते वशे

8.93.5 यद्वा प्रवृद्ध सत्पते न मरा इति मन्यसे ।
उतो तत्सत्यमित्तव

8.93.6 ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे ।
सर्वाँस्ताँ इन्द्र गच्छसि

8.93.7 तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे ।
स वृषा वृषभो भुवत्

8.93.8 इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः ।
द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः

8.93.9 गिरा वज्रो न सम्भृतः सबलो अनपच्युतः ।
ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः

8.93.10 दुर्गे चिन्नः सुगं कृधि गृणान इन्द्र गिर्वणः ।
त्वं च मघवन्वशः

8.93.11 यस्य ते नू चिदादिशं न मिनन्ति स्वराज्यम् ।
न देवो नाध्रिगुर्जनः

8.93.12 अधा ते अप्रतिष्कुतं देवी शुष्मं सपर्यतः ।
उभे सुशिप्र रोदसी

8.93.13 त्वमेतदधारयः कृष्णासु रोहिणीषु च ।
परुष्णीषु रुशत्पयः

8.93.14 वि यदहेरध त्विषो विश्वे देवासो अक्रमुः ।
विदन्मृगस्य ताँ अमः

8.93.15 आदु मे निवरो भुवद्वृत्रहादिष्ट पौंस्यम् ।
अजातशत्रुरस्तृतः

8.93.16 श्रुतं वो वृत्रहन्तमं प्र शर्धं चर्षणीनाम् ।
आ शुषे राधसे महे

8.93.17 अया धिया च गव्यया पुरुणामन्पुरुष्टुत ।
यत्सोमेसोम आभवः

8.93.18 बोधिन्मना इदस्तु नो वृत्रहा भूर्यासुतिः ।
शृणोतु शक्र आशिषम्

8.93.19 कया त्वं न ऊत्याभि प्र मन्दसे वृषन् ।
कया स्तोतृभ्य आ भर

8.93.20 कस्य वृषा सुते सचा नियुत्वान्वृषभो रणत् ।
वृत्रहा सोमपीतये

8.93.21 अभी षु णस्त्वं रयिं मन्दसानः सहस्रिणम् ।
प्रयन्ता बोधि दाशुषे

8.93.22 पत्नीवन्तः सुता इम उशन्तो यन्ति वीतये ।
अपां जग्मिर्निचुम्पुणः

8.93.23 इष्टा होत्रा असृक्षतेन्द्रं वृधासो अध्वरे ।
अच्छावभृथमोजसा

8.93.24 इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या ।
वोळ्हामभि प्रयो हितम्

8.93.25 तुभ्यं सोमाः सुता इमे स्तीर्णं बर्हिर्विभावसो ।
स्तोतृभ्य इन्द्रमा वह

8.93.26 आ ते दक्षं वि रोचना दधद्रत्ना वि दाशुषे ।
स्तोतृभ्य इन्द्रमर्चत

8.93.27 आ ते दधामीन्द्रियमुक्था विश्वा शतक्रतो ।
स्तोतृभ्य इन्द्र मृळय

8.93.28 भद्रम्भद्रं न आ भरेषमूर्जं शतक्रतो ।
यदिन्द्र मृळयासि नः

8.93.29 स नो विश्वान्या भर सुवितानि शतक्रतो ।
यदिन्द्र मृळयासि नः

8.93.30 त्वामिद्वृत्रहन्तम सुतावन्तो हवामहे ।
यदिन्द्र मृळयासि नः

8.93.31 उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते ।
उप नो हरिभिः सुतम्

8.93.32 द्विता यो वृत्रहन्तमो विद इन्द्रः शतक्रतुः ।
उप नो हरिभिः सुतम्

8.93.33 त्वं हि वृत्रहन्नेषां पाता सोमानामसि ।
उप नो हरिभिः सुतम्

8.93.34 इन्द्र इषे ददातु न ऋभुक्षणमृभुं रयिम् ।
वाजी ददातु वाजिनम्

सूक्तम् ८.९४
ऋषिः: बिन्दुः पूतदक्षो वा अङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। गायत्री।

8.94.1 गौर्धयति मरुतां श्रवस्युर्माता मघोनाम् ।
युक्ता वह्नी रथानाम्

8.94.2 यस्या देवा उपस्थे व्रता विश्वे धारयन्ते ।
सूर्यामासा दृशे कम्

8.94.3 तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः ।
मरुतः सोमपीतये

8.94.4 अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः ।
उत स्वराजो अश्विना

8.94.5 पिबन्ति मित्रो अर्यमा तना पूतस्य वरुणः ।
त्रिषधस्थस्य जावतः

8.94.6 उतो न्वस्य जोषमाँ इन्द्रः सुतस्य गोमतः ।
प्रातर्होतेव मत्सति

8.94.7 कदत्विषन्त सूरयस्तिर आप इव स्रिधः ।
अर्षन्ति पूतदक्षसः

8.94.8 कद्वो अद्य महानां देवानामवो वृणे ।
त्मना च दस्मवर्चसाम्

8.94.9 आ ये विश्वा पार्थिवानि पप्रथन्रोचना दिवः ।
मरुतः सोमपीतये

8.94.10 त्यान्नु पूतदक्षसो दिवो वो मरुतो हुवे ।
अस्य सोमस्य पीतये

8.94.11 त्यान्नु ये वि रोदसी तस्तभुर्मरुतो हुवे ।
अस्य सोमस्य पीतये

8.94.12 त्यं नु मारुतं गणं गिरिष्ठां वृषणं हुवे ।
अस्य सोमस्य पीतये

सूक्तम् ८.९५
ऋषिः: तिरश्चिराङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप्।

8.95.1 आ त्वा गिरो रथीरिवास्थुः सुतेषु गिर्वणः ।
अभि त्वा समनूषतेन्द्र वत्सं न मातरः

8.95.2 आ त्वा शुक्रा अचुच्यवुः सुतास इन्द्र गिर्वणः ।
पिबा त्वस्यान्धस इन्द्र विश्वासु ते हितम्

8.95.3 पिबा सोमं मदाय कमिन्द्र श्येनाभृतं सुतम् ।
त्वं हि शश्वतीनां पती राजा विशामसि

8.95.4 श्रुधी हवं तिरश्च्या इन्द्र यस्त्वा सपर्यति ।
सुवीर्यस्य गोमतो रायस्पूर्धि महाँ असि

8.95.5 इन्द्र यस्ते नवीयसीं गिरं मन्द्रामजीजनत् ।
चिकित्विन्मनसं धियं प्रत्नामृतस्य पिप्युषीम्

8.95.6 तमु ष्टवाम यं गिर इन्द्रमुक्थानि वावृधुः ।
पुरूण्यस्य पौंस्या सिषासन्तो वनामहे

8.95.7 एतो न्विन्द्रं स्तवाम शुद्धं शुद्धेन साम्ना ।
शुद्धैरुक्थैर्वावृध्वांसं शुद्ध आशीर्वान्ममत्तु

8.95.8 इन्द्र शुद्धो न आ गहि शुद्धः शुद्धाभिरूतिभिः ।
शुद्धो रयिं नि धारय शुद्धो ममद्धि सोम्यः

8.95.9 इन्द्र शुद्धो हि नो रयिं शुद्धो रत्नानि दाशुषे ।
शुद्धो वृत्राणि जिघ्नसे शुद्धो वाजं सिषाससि

सूक्तम् ८.९६
ऋषिः: तिरश्चीराङ्गिरसो, द्युतानो वा मारुतः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, १४ इन्द्रामरुतः, १५ इन्द्राबृहस्पती। त्रिष्टुप्, ४ विराट्, २१ पुरस्ताज्ज्योतिः।

8.96.1 अस्मा उषास आतिरन्त याममिन्द्राय नक्तमूर्म्याः सुवाचः ।
अस्मा आपो मातरः सप्त तस्थुर्नृभ्यस्तराय सिन्धवः सुपाराः

8.96.2 अतिविद्धा विथुरेणा चिदस्त्रा त्रिः सप्त सानु संहिता गिरीणाम् ।
न तद्देवो न मर्त्यस्तुतुर्याद्यानि प्रवृद्धो वृषभश्चकार

8.96.3 इन्द्रस्य वज्र आयसो निमिश्ल इन्द्रस्य बाह्वोर्भूयिष्ठमोजः ।
शीर्षन्निन्द्रस्य क्रतवो निरेक आसन्नेषन्त श्रुत्या उपाके

8.96.4 मन्ये त्वा यज्ञियं यज्ञियानां मन्ये त्वा च्यवनमच्युतानाम् ।
मन्ये त्वा सत्वनामिन्द्र केतुं मन्ये त्वा वृषभं चर्षणीनाम्

8.96.5 आ यद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र धत्से मदच्युतमहये हन्तवा उ ।
प्र पर्वता अनवन्त प्र गावः प्र ब्रह्माणो अभिनक्षन्त इन्द्रम्

8.96.6 तमु ष्टवाम य इमा जजान विश्वा जातान्यवराण्यस्मात् ।
इन्द्रेण मित्रं दिधिषेम गीर्भिरुपो नमोभिर्वृषभं विशेम

8.96.7 वृत्रस्य त्वा श्वसथादीषमाणा विश्वे देवा अजहुर्ये सखायः ।
मरुद्भिरिन्द्र सख्यं ते अस्त्वथेमा विश्वाः पृतना जयासि

8.96.8 त्रिः षष्टिस्त्वा मरुतो वावृधाना उस्रा इव राशयो यज्ञियासः ।
उप त्वेमः कृधि नो भागधेयं शुष्मं त एना हविषा विधेम

8.96.9 तिग्ममायुधं मरुतामनीकं कस्त इन्द्र प्रति वज्रं दधर्ष ।
अनायुधासो असुरा अदेवाश्चक्रेण ताँ अप वप ऋजीषिन्

8.96.10 मह उग्राय तवसे सुवृक्तिं प्रेरय शिवतमाय पश्वः ।
गिर्वाहसे गिर इन्द्राय पूर्वीर्धेहि तन्वे कुविदङ्ग वेदत्

8.96.11 उक्थवाहसे विभ्वे मनीषां द्रुणा न पारमीरया नदीनाम् ।
नि स्पृश धिया तन्वि श्रुतस्य जुष्टतरस्य कुविदङ्ग वेदत्

8.96.12 तद्विविड्ढि यत्त इन्द्रो जुजोषत्स्तुहि सुष्टुतिं नमसा विवास ।
उप भूष जरितर्मा रुवण्यः श्रावया वाचं कुविदङ्ग वेदत्

8.96.13 अव द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठदियानः कृष्णो दशभिः सहस्रैः ।
आवत्तमिन्द्रः शच्या धमन्तमप स्नेहितीर्नृमणा अधत्त

8.96.14 द्रप्समपश्यं विषुणे चरन्तमुपह्वरे नद्यो अंशुमत्याः ।
नभो न कृष्णमवतस्थिवांसमिष्यामि वो वृषणो युध्यताजौ

8.96.15 अध द्रप्सो अंशुमत्या उपस्थेऽधारयत्तन्वं तित्विषाणः ।
विशो अदेवीरभ्याचरन्तीर्बृहस्पतिना युजेन्द्रः ससाहे

8.96.16 त्वं ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानोऽशत्रुभ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र ।
गूळ्हे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुमद्भ्यो भुवनेभ्यो रणं धाः

8.96.17 त्वं ह त्यदप्रतिमानमोजो वज्रेण वज्रिन्धृषितो जघन्थ ।
त्वं शुष्णस्यावातिरो वधत्रैस्त्वं गा इन्द्र शच्येदविन्दः

8.96.18 त्वं ह त्यद्वृषभ चर्षणीनां घनो वृत्राणां तविषो बभूथ ।
त्वं सिन्धूँरसृजस्तस्तभानान्त्वमपो अजयो दासपत्नीः

8.96.19 स सुक्रतू रणिता यः सुतेष्वनुत्तमन्युर्यो अहेव रेवान् ।
य एक इन्नर्यपांसि कर्ता स वृत्रहा प्रतीदन्यमाहुः

8.96.20 स वृत्रहेन्द्रश्चर्षणीधृत्तं सुष्टुत्या हव्यं हुवेम ।
स प्राविता मघवा नोऽधिवक्ता स वाजस्य श्रवस्यस्य दाता

8.96.21 स वृत्रहेन्द्र ऋभुक्षाः सद्यो जज्ञानो हव्यो बभूव ।
कृण्वन्नपांसि नर्या पुरूणि सोमो न पीतो हव्यः सखिभ्यः

सूक्तम् ८.९७
ऋषिः: रेभः काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। बृहती, १०, १३ अतिजगती, ११-१२ उपरिष्टाद्बृहती, १४ त्रिष्टुप्, १५ जगती

8.97.1 या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः ।
स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः

8.97.2 यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् ।
यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ

8.97.3 य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः ।
स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः

8.97.4 यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् ।
अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति

8.97.5 यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि ।
यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि

8.97.6 स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते ।
मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा

8.97.7 मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः ।
त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक्

8.97.8 अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु ।
कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते

8.97.9 न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः ।
विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत

8.97.10 विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे ।
क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम्

8.97.11 समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये ।
स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः

8.97.12 नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा ।
सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः

8.97.13 तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि ।
मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री

8.97.14 त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै ।
त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा

8.97.15 तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि ।
कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन्

सूक्तम् ८.९८
ऋषिः: नृमेध आङ्गिरसः । । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । उष्णिक्, ७, १०-११ ककुप्, ९, १२ पुरउष्णिक् ।

8.98.1 इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत् ।
धर्मकृते विपश्चिते पनस्यवे

8.98.2 त्वमिन्द्राभिभूरसि त्वं सूर्यमरोचयः ।
विश्वकर्मा विश्वदेवो महाँ असि

8.98.3 विभ्राजञ्ज्योतिषा स्वरगच्छो रोचनं दिवः ।
देवास्त इन्द्र सख्याय येमिरे

8.98.4 एन्द्र नो गधि प्रियः सत्राजिदगोह्यः ।
गिरिर्न विश्वतस्पृथुः पतिर्दिवः

8.98.5 अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी ।
इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः

8.98.6 त्वं हि शश्वतीनामिन्द्र दर्ता पुरामसि ।
हन्ता दस्योर्मनोर्वृधः पतिर्दिवः

8.98.7 अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा कामान्महः ससृज्महे ।
उदेव यन्त उदभिः

8.98.8 वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि ।
वावृध्वांसं चिदद्रिवो दिवेदिवे

8.98.9 युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे ।
इन्द्रवाहा वचोयुजा

8.98.10 त्वं न इन्द्रा भरँ ओजो नृम्णं शतक्रतो विचर्षणे ।
आ वीरं पृतनाषहम्

8.98.11 त्वं हि नः पिता वसो त्वं माता शतक्रतो बभूविथ ।
अधा ते सुम्नमीमहे

8.98.12 त्वां शुष्मिन्पुरुहूत वाजयन्तमुप ब्रुवे शतक्रतो ।
स नो रास्व सुवीर्यम्

सूक्तम् ८.९९
ऋषिः: नृमेध आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। प्रगाथः - विषमा बृहती, समा सतोबृहती।

8.99.1 त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः ।
स इन्द्र स्तोमवाहसामिह श्रुध्युप स्वसरमा गहि

8.99.2 मत्स्वा सुशिप्र हरिवस्तदीमहे त्वे आ भूषन्ति वेधसः ।
तव श्रवांस्युपमान्युक्थ्या सुतेष्विन्द्र गिर्वणः

8.99.3 श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत ।
वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न दीधिम

8.99.4 अनर्शरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः ।
सो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चोदयन्

8.99.5 त्वमिन्द्र प्रतूर्तिष्वभि विश्वा असि स्पृधः ।
अशस्तिहा जनिता विश्वतूरसि त्वं तूर्य तरुष्यतः

8.99.6 अनु ते शुष्मं तुरयन्तमीयतुः क्षोणी शिशुं न मातरा ।
विश्वास्ते स्पृधः श्नथयन्त मन्यवे वृत्रं यदिन्द्र तूर्वसि

8.99.7 इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम् ।
आशुं जेतारं हेतारं रथीतममतूर्तं तुग्र्यावृधम्

8.99.8 इष्कर्तारमनिष्कृतं सहस्कृतं शतमूतिं शतक्रतुम् ।
समानमिन्द्रमवसे हवामहे वसवानं वसूजुवम्

सूक्तम् ८.१००
ऋषिः: १-३, ६-१२ नेमो भार्गवः, ४-५ इन्द्रः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ८ सुपर्णः, ९ वज्रो वा, १०-११ वाक् । त्रिष्टुप्, ६ जगती, ७-९ अनुष्टुप्

8.100.1 अयं त एमि तन्वा पुरस्ताद्विश्वे देवा अभि मा यन्ति पश्चात् ।
यदा मह्यं दीधरो भागमिन्द्रादिन्मया कृणवो वीर्याणि

8.100.2 दधामि ते मधुनो भक्षमग्रे हितस्ते भागः सुतो अस्तु सोमः ।
असश्च त्वं दक्षिणतः सखा मेऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि

8.100.3 प्र सु स्तोमं भरत वाजयन्त इन्द्राय सत्यं यदि सत्यमस्ति ।
नेन्द्रो अस्तीति नेम उ त्व आह क ईं ददर्श कमभि ष्टवाम

8.100.4 अयमस्मि जरितः पश्य मेह विश्वा जातान्यभ्यस्मि मह्ना ।
ऋतस्य मा प्रदिशो वर्धयन्त्यादर्दिरो भुवना दर्दरीमि

8.100.5 आ यन्मा वेना अरुहन्नृतस्यँ एकमासीनं हर्यतस्य पृष्ठे ।
मनश्चिन्मे हृद आ प्रत्यवोचदचिक्रदञ्छिशुमन्तः सखायः

8.100.6 विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या या चकर्थ मघवन्निन्द्र सुन्वते ।
पारावतं यत्पुरुसम्भृतं वस्वपावृणोः शरभाय ऋषिबन्धवे

8.100.7 प्र नूनं धावता पृथङ्नेह यो वो अवावरीत् ।
नि षीं वृत्रस्य मर्मणि वज्रमिन्द्रो अपीपतत्

8.100.8 मनोजवा अयमान आयसीमतरत्पुरम् ।
दिवं सुपर्णो गत्वाय सोमं वज्रिण आभरत्

8.100.9 समुद्रे अन्तः शयत उद्ना वज्रो अभीवृतः ।
भरन्त्यस्मै संयतः पुरःप्रस्रवणा बलिम्

8.100.10 यद्वाग्वदन्त्यविचेतनानि राष्ट्री देवानां निषसाद मन्द्रा ।
चतस्र ऊर्जं दुदुहे पयांसि क्व स्विदस्याः परमं जगाम

8.100.11 देवीं वाचमजनयन्त देवास्तां विश्वरूपाः पशवो वदन्ति ।
सा नो मन्द्रेषमूर्जं दुहाना धेनुर्वागस्मानुप सुष्टुतैतु

8.100.12 सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व द्यौर्देहि लोकं वज्राय विष्कभे ।
हनाव वृत्रं रिणचाव सिन्धूनिन्द्रस्य यन्तु प्रसवे विसृष्टाः

सूक्तम् ८.१०१
ऋषिः: जमदग्निर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ, ५ मित्रावरुणादित्याः, ६ आदित्याः, ७-८ अश्विनौ, ९-१० वायुः, ११-१२ सूर्यः, १३ उषाः सूर्यप्रभा वा, १४ पवमानः, १५-१६ गौः । १-२ प्रगाथः ( ), ३ गायत्री, ४ सतोबृहती, ५-१३ प्रगाथः ( ), १४-१६ त्रिष्टुप् ।

8.101.1 ऋधगित्था स मर्त्यः शशमे देवतातये ।
यो नूनं मित्रावरुणावभिष्टय आचक्रे हव्यदातये

8.101.2 वर्षिष्ठक्षत्रा उरुचक्षसा नरा राजाना दीर्घश्रुत्तमा ।
ता बाहुता न दंसना रथर्यतः साकं सूर्यस्य रश्मिभिः

8.101.3 प्र यो वां मित्रावरुणाजिरो दूतो अद्रवत् ।
अयःशीर्षा मदेरघुः

8.101.4 न यः सम्पृच्छे न पुनर्हवीतवे न संवादाय रमते ।
तस्मान्नो अद्य समृतेरुरुष्यतं बाहुभ्यां न उरुष्यतम्

8.101.5 प्र मित्राय प्रार्यम्णे सचथ्यमृतावसो ।
वरूथ्यं वरुणे छन्द्यं वच स्तोत्रं राजसु गायत

8.101.6 ते हिन्विरे अरुणं जेन्यं वस्वेकं पुत्रं तिसॄणाम् ।
ते धामान्यमृता मर्त्यानामदब्धा अभि चक्षते

8.101.7 आ मे वचांस्युद्यता द्युमत्तमानि कर्त्वा ।
उभा यातं नासत्या सजोषसा प्रति हव्यानि वीतये

8.101.8 रातिं यद्वामरक्षसं हवामहे युवाभ्यां वाजिनीवसू ।
प्राचीं होत्रां प्रतिरन्तावितं नरा गृणाना जमदग्निना

8.101.9 आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः ।
अन्तः पवित्र उपरि श्रीणानोऽयं शुक्रो अयामि ते

8.101.10 वेत्यध्वर्युः पथिभी रजिष्ठैः प्रति हव्यानि वीतये ।
अधा नियुत्व उभयस्य नः पिब शुचिं सोमं गवाशिरम्

8.101.11 बण्महाँ असि सूर्य बळादित्य महाँ असि ।
महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महाँ असि

8.101.12 बट् सूर्य श्रवसा महाँ असि सत्रा देव महाँ असि ।
मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम्

8.101.13 इयं या नीच्यर्किणी रूपा रोहिण्या कृता ।
चित्रेव प्रत्यदर्श्यायत्यन्तर्दशसु बाहुषु

8.101.14 प्रजा ह तिस्रो अत्यायमीयुर्न्यन्या अर्कमभितो विविश्रे ।
बृहद्ध तस्थौ भुवनेष्वन्तः पवमानो हरित आ विवेश

8.101.15 माता रुद्राणां दुहिता वसूनां स्वसादित्यानाममृतस्य नाभिः ।
प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट

8.101.16 वचोविदं वाचमुदीरयन्तीं विश्वाभिर्धीभिरुपतिष्ठमानाम् ।
देवीं देवेभ्यः पर्येयुषीं गामा मावृक्त मर्त्यो दभ्रचेताः

सूक्तम् ८.१०२
अनुक्रमणिका: ऋ. भार्गवः प्रयोगः, अग्निर्बार्हस्पत्यः, [ पावको] वा, सहसः पुत्रौ गृहपति - यविष्ठौ तयोर्वान्यतरः।

8.102.1 त्वमग्ने बृहद्वयो दधासि देव दाशुषे ।
कविर्गृहपतिर्युवा

8.102.2 स न ईळानया सह देवाँ अग्ने दुवस्युवा ।
चिकिद्विभानवा वह

8.102.3 त्वया ह स्विद्युजा वयं चोदिष्ठेन यविष्ठ्य ।
अभि ष्मो वाजसातये

8.102.4 और्वभृगुवच्छुचिमप्नवानवदा हुवे ।
अग्निं समुद्रवाससम्

8.102.5 हुवे वातस्वनं कविं पर्जन्यक्रन्द्यं सहः ।
अग्निं समुद्रवाससम्

8.102.6 आ सवं सवितुर्यथा भगस्येव भुजिं हुवे ।
अग्निं समुद्रवाससम्

8.102.7 अग्निं वो वृधन्तमध्वराणां पुरूतमम् ।
अच्छा नप्त्रे सहस्वते

8.102.8 अयं यथा न आभुवत्त्वष्टा रूपेव तक्ष्या ।
अस्य क्रत्वा यशस्वतः

8.102.9 अयं विश्वा अभि श्रियोऽग्निर्देवेषु पत्यते ।
आ वाजैरुप नो गमत्

8.102.10 विश्वेषामिह स्तुहि होतॄणां यशस्तमम् ।
अग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम्

8.102.11 शीरं पावकशोचिषं ज्येष्ठो यो दमेष्वा ।
दीदाय दीर्घश्रुत्तमः

8.102.12 तमर्वन्तं न सानसिं गृणीहि विप्र शुष्मिणम् ।
मित्रं न यातयज्जनम्

8.102.13 उप त्वा जामयो गिरो देदिशतीर्हविष्कृतः ।
वायोरनीके अस्थिरन्

8.102.14 यस्य त्रिधात्ववृतं बर्हिस्तस्थावसंदिनम् ।
आपश्चिन्नि दधा पदम्

8.102.15 पदं देवस्य मीळ्हुषोऽनाधृष्टाभिरूतिभिः ।
भद्रा सूर्य इवोपदृक्

8.102.16 अग्ने घृतस्य धीतिभिस्तेपानो देव शोचिषा ।
आ देवान्वक्षि यक्षि च

8.102.17 तं त्वाजनन्त मातरः कविं देवासो अङ्गिरः ।
हव्यवाहममर्त्यम्

8.102.18 प्रचेतसं त्वा कवेऽग्ने दूतं वरेण्यम् ।
हव्यवाहं नि षेदिरे

8.102.19 नहि मे अस्त्यघ्न्या न स्वधितिर्वनन्वति ।
अथैतादृग्भरामि ते

8.102.20 यदग्ने कानि कानि चिदा ते दारूणि दध्मसि ।
ता जुषस्व यविष्ठ्य

8.102.21 यदत्त्युपजिह्विका यद्वम्रो अतिसर्पति ।
सर्वं तदस्तु ते घृतम्

8.102.22 अग्निमिन्धानो मनसा धियं सचेत मर्त्यः ।
अग्निमीधे विवस्वभिः

सूक्तम् ८.१०३
ऋषिः: सौभरिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, १४ अग्नामरुतः। बृहती, ५ विराड्रूपा, ७, ९,११, १३ सतोबृहती, ८, १२ ककुप्, १० ह्रसीयसी, १४ अनुष्टुप्।

8.103.1 अदर्शि गातुवित्तमो यस्मिन्व्रतान्यादधुः ।
उपो षु जातमार्यस्य वर्धनमग्निं नक्षन्त नो गिरः

8.103.2 प्र दैवोदासो अग्निर्देवाँ अच्छा न मज्मना ।
अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते तस्थौ नाकस्य सानवि

8.103.3 यस्माद्रेजन्त कृष्टयश्चर्कृत्यानि कृण्वतः ।
सहस्रसां मेधसाताविव त्मनाग्निं धीभिः सपर्यत

8.103.4 प्र यं राये निनीषसि मर्तो यस्ते वसो दाशत् ।
स वीरं धत्ते अग्न उक्थशंसिनं त्मना सहस्रपोषिणम्

8.103.5 स दृळ्हे चिदभि तृणत्ति वाजमर्वता स धत्ते अक्षिति श्रवः ।
त्वे देवत्रा सदा पुरूवसो विश्वा वामानि धीमहि

8.103.6 यो विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम् ।
मधोर्न पात्रा प्रथमान्यस्मै प्र स्तोमा यन्त्यग्नये

8.103.7 अश्वं न गीर्भी रथ्यं सुदानवो मर्मृज्यन्ते देवयवः ।
उभे तोके तनये दस्म विश्पते पर्षि राधो मघोनाम्

8.103.8 प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे ।
उपस्तुतासो अग्नये

8.103.9 आ वंसते मघवा वीरवद्यशः समिद्धो द्युम्न्याहुतः ।
कुविन्नो अस्य सुमतिर्नवीयस्यच्छा वाजेभिरागमत्

8.103.10 प्रेष्ठमु प्रियाणां स्तुह्यासावातिथिम् ।
अग्निं रथानां यमम्

8.103.11 उदिता यो निदिता वेदिता वस्वा यज्ञियो ववर्तति ।
दुष्टरा यस्य प्रवणे नोर्मयो धिया वाजं सिषासतः

8.103.12 मा नो हृणीतामतिथिर्वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एषः ।
यः सुहोता स्वध्वरः

8.103.13 मो ते रिषन्ये अच्छोक्तिभिर्वसोऽग्ने केभिश्चिदेवैः ।
कीरिश्चिद्धि त्वामीट्टे दूत्याय रातहव्यः स्वध्वरः

8.103.14 आग्ने याहि मरुत्सखा रुद्रेभिः सोमपीतये ।
सोभर्या उप सुष्टुतिं मादयस्व स्वर्णरे

### Mandala 9

सूक्तम् ९.१
ऋषिः: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.1.1 स्वादि॑ष्ठया॒ मदि॑ष्ठया॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या ।
इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः

9.1.2 द्रुणा॑ सधस्थमासदत्

9.1.3 वरिवोधातमो भव मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः ।
पर्षि राधो मघोनाम्

9.1.4 अभ्यर्ष महानां देवानां वीतिमन्धसा ।
अभि वाजमुत श्रवः

9.1.5 त्वामच्छा चरामसि तदिदर्थं दिवेदिवे ।
इन्दो त्वे न आशसः

9.1.6 पुनाति ते परिस्रुतं सोमं सूर्यस्य दुहिता ।
वारेण शश्वता तना

9.1.7 तमीमण्वीः समर्य आ गृभ्णन्ति योषणो दश ।
स्वसारः पार्ये दिवि

9.1.8 तमीं हिन्वन्त्यग्रुवो धमन्ति बाकुरं दृतिम् ।
त्रिधातु वारणं मधु

9.1.9 अभीममघ्न्या उत श्रीणन्ति धेनवः शिशुम् ।
सोममिन्द्राय पातवे

9.1.10 अस्येदिन्द्रो मदेष्वा विश्वा वृत्राणि जिघ्नते ।
शूरो मघा च मंहते

सूक्तम् ९.२
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.2.1 पवस्व देववीरति पवित्रं सोम रंह्या ।
इन्द्रमिन्दो वृषा विश

9.2.2 आ वच्यस्व महि प्सरो वृषेन्दो द्युम्नवत्तमः ।
आ योनिं धर्णसिः सदः

9.2.3 अधुक्षत प्रियं मधु धारा सुतस्य वेधसः ।
अपो वसिष्ट सुक्रतुः

9.2.4 महान्तं त्वा महीरन्वापो अर्षन्ति सिन्धवः ।
यद्गोभिर्वासयिष्यसे

9.2.5 समुद्रो अप्सु मामृजे विष्टम्भो धरुणो दिवः ।
सोमः पवित्रे अस्मयुः

9.2.6 अचिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः ।
सं सूर्येण रोचते

9.2.7 गिरस्त इन्द ओजसा मर्मृज्यन्ते अपस्युवः ।
याभिर्मदाय शुम्भसे

9.2.8 तं त्वा मदाय घृष्वय उ लोककृत्नुमीमहे ।
तव प्रशस्तयो महीः

9.2.9 अस्मभ्यमिन्दविन्द्रयुर्मध्वः पवस्व धारया ।
पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव

9.2.10 गोषा इन्दो नृषा अस्यश्वसा वाजसा उत ।
आत्मा यज्ञस्य पूर्व्यः

सूक्तम् ९.३
ऋषिः: आजीगर्तिः शुनःशेपः, कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.3.1 एष देवो अमर्त्यः पर्णवीरिव दीयति ।
अभि द्रोणान्यासदम्

9.3.2 एष देवो विपा कृतोऽति ह्वरांसि धावति ।
पवमानो अदाभ्यः

9.3.3 एष देवो विपन्युभिः पवमान ऋतायुभिः ।
हरिर्वाजाय मृज्यते

9.3.4 एष विश्वानि वार्या शूरो यन्निव सत्वभिः ।
पवमानः सिषासति

9.3.5 एष देवो रथर्यति पवमानो दशस्यति ।
आविष्कृणोति वग्वनुम्

9.3.6 एष विप्रैरभिष्टुतोऽपो देवो वि गाहते ।
दधद्रत्नानि दाशुषे

9.3.7 एष दिवं वि धावति तिरो रजांसि धारया ।
पवमानः कनिक्रदत्

9.3.8 एष दिवं व्यासरत्तिरो रजांस्यस्पृतः ।
पवमानः स्वध्वरः

9.3.9 एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः ।
हरिः पवित्रे अर्षति

9.3.10 एष उ स्य पुरुव्रतो जज्ञानो जनयन्निषः ।
धारया पवते सुतः

सूक्तम् ९.४
ऋषिः: हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.4.1 सना च सोम जेषि च पवमान महि श्रवः ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.2 सना ज्योतिः सना स्वर्विश्वा च सोम सौभगा ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.3 सना दक्षमुत क्रतुमप सोम मृधो जहि ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.4 पवीतारः पुनीतन सोममिन्द्राय पातवे ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.5 त्वं सूर्ये न आ भज तव क्रत्वा तवोतिभिः ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.6 तव क्रत्वा तवोतिभिर्ज्योक्पश्येम सूर्यम् ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.7 अभ्यर्ष स्वायुध सोम द्विबर्हसं रयिम् ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.8 अभ्यर्षानपच्युतो रयिं समत्सु सासहिः ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.9 त्वां यज्ञैरवीवृधन्पवमान विधर्मणि ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

9.4.10 रयिं नश्चित्रमश्विनमिन्दो विश्वायुमा भर ।
अथा नो वस्यसस्कृधि

सूक्तम् ९.५
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात्, ३ इळा, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, 8 तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः)। गायत्री, ८-११ अनुष्टुप्

9.5.1 समिद्धो विश्वतस्पतिः पवमानो वि राजति ।
प्रीणन्वृषा कनिक्रदत्

9.5.2 तनूनपात्पवमानः शृङ्गे शिशानो अर्षति ।
अन्तरिक्षेण रारजत्

9.5.3 ईळेन्यः पवमानो रयिर्वि राजति द्युमान् ।
मधोर्धाराभिरोजसा

9.5.4 बर्हिः प्राचीनमोजसा पवमान स्तृणन्हरिः ।
देवेषु देव ईयते

9.5.5 उदातैर्जिहते बृहद्द्वारो देवीर्हिरण्ययीः ।
पवमानेन सुष्टुताः

9.5.6 सुशिल्पे बृहती मही पवमानो वृषण्यति ।
नक्तोषासा न दर्शते

9.5.7 उभा देवा नृचक्षसा होतारा दैव्या हुवे ।
पवमान इन्द्रो वृषा

9.5.8 भारती पवमानस्य सरस्वतीळा मही ।
इमं नो यज्ञमा गमन्तिस्रो देवीः सुपेशसः

9.5.9 त्वष्टारमग्रजां गोपां पुरोयावानमा हुवे ।
इन्दुरिन्द्रो वृषा हरिः पवमानः प्रजापतिः

9.5.10 वनस्पतिं पवमान मध्वा समङ्ग्धि धारया ।
सहस्रवल्शं हरितं भ्राजमानं हिरण्ययम्

9.5.11 विश्वे देवाः स्वाहाकृतिं पवमानस्या गत ।
वायुर्बृहस्पतिः सूर्योऽग्निरिन्द्रः सजोषसः

सूक्तम् ९.६
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.6.1 मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः ।
अव्यो वारेष्वस्मयुः

9.6.2 अभि त्यं मद्यं मदमिन्दविन्द्र इति क्षर ।
अभि वाजिनो अर्वतः

9.6.3 अभि त्यं पूर्व्यं मदं सुवानो अर्ष पवित्र आ ।
अभि वाजमुत श्रवः

9.6.4 अनु द्रप्सास इन्दव आपो न प्रवतासरन् ।
पुनाना इन्द्रमाशत

9.6.5 यमत्यमिव वाजिनं मृजन्ति योषणो दश ।
वने क्रीळन्तमत्यविम्

9.6.6 तं गोभिर्वृषणं रसं मदाय देववीतये ।
सुतं भराय सं सृज

9.6.7 देवो देवाय धारयेन्द्राय पवते सुतः ।
पयो यदस्य पीपयत्

9.6.8 आत्मा यज्ञस्य रंह्या सुष्वाणः पवते सुतः ।
प्रत्नं नि पाति काव्यम्

9.6.9 एवा पुनान इन्द्रयुर्मदं मदिष्ठ वीतये ।
गुहा चिद्दधिषे गिरः

सूक्तम् ९.७
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.7.1 असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः ।
विदाना अस्य योजनम्

9.7.2 प्र धारा मध्वो अग्रियो महीरपो वि गाहते ।
हविर्हविष्षु वन्द्यः

9.7.3 प्र युजो वाचो अग्रियो वृषाव चक्रदद्वने ।
सद्माभि सत्यो अध्वरः

9.7.4 परि यत्काव्या कविर्नृम्णा वसानो अर्षति ।
स्वर्वाजी सिषासति

9.7.5 पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति ।
यदीमृण्वन्ति वेधसः

9.7.6 अव्यो वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति ।
रेभो वनुष्यते मती

9.7.7 स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्छति ।
रणा यो अस्य धर्मभिः

9.7.8 आ मित्रावरुणा भगं मध्वः पवन्त ऊर्मयः ।
विदाना अस्य शक्मभिः

9.7.9 अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये ।
श्रवो वसूनि सं जितम्

सूक्तम् ९.८
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.8.1 एते सोमा अभि प्रियमिन्द्रस्य काममक्षरन् ।
वर्धन्तो अस्य वीर्यम्

9.8.2 पुनानासश्चमूषदो गच्छन्तो वायुमश्विना ।
ते नो धान्तु सुवीर्यम्

9.8.3 इन्द्रस्य सोम राधसे पुनानो हार्दि चोदय ।
ऋतस्य योनिमासदम्

9.8.4 मृजन्ति त्वा दश क्षिपो हिन्वन्ति सप्त धीतयः ।
अनु विप्रा अमादिषुः

9.8.5 देवेभ्यस्त्वा मदाय कं सृजानमति मेष्यः ।
सं गोभिर्वासयामसि

9.8.6 पुनानः कलशेष्वा वस्त्राण्यरुषो हरिः ।
परि गव्यान्यव्यत

9.8.7 मघोन आ पवस्व नो जहि विश्वा अप द्विषः ।
इन्दो सखायमा विश

9.8.8 वृष्टिं दिवः परि स्रव द्युम्नं पृथिव्या अधि ।
सहो नः सोम पृत्सु धाः

9.8.9 नृचक्षसं त्वा वयमिन्द्रपीतं स्वर्विदम् ।
भक्षीमहि प्रजामिषम्

सूक्तम् ९.९
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.9.1 परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः ।
सुवानो याति कविक्रतुः

9.9.2 प्रप्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहे ।
वीत्यर्ष चनिष्ठया

9.9.3 स सूनुर्मातरा शुचिर्जातो जाते अरोचयत् ।
महान्मही ऋतावृधा

9.9.4 स सप्त धीतिभिर्हितो नद्यो अजिन्वदद्रुहः ।
या एकमक्षि वावृधुः

9.9.5 ता अभि सन्तमस्तृतं महे युवानमा दधुः ।
इन्दुमिन्द्र तव व्रते

9.9.6 अभि वह्निरमर्त्यः सप्त पश्यति वावहिः ।
क्रिविर्देवीरतर्पयत्

9.9.7 अवा कल्पेषु नः पुमस्तमांसि सोम योध्या ।
तानि पुनान जङ्घनः

9.9.8 नू नव्यसे नवीयसे सूक्ताय साधया पथः ।
प्रत्नवद्रोचया रुचः

9.9.9 पवमान महि श्रवो गामश्वं रासि वीरवत् ।
सना मेधां सना स्वः

सूक्तम् ९.१०
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.10.1 प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न श्रवस्यवः ।
सोमासो राये अक्रमुः

9.10.2 हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः ।
भरासः कारिणामिव

9.10.3 राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते ।
यज्ञो न सप्त धातृभिः

9.10.4 परि सुवानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा ।
सुता अर्षन्ति धारया

9.10.5 आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् ।
सूरा अण्वं वि तन्वते

9.10.6 अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः ।
वृष्णो हरस आयवः

9.10.7 समीचीनास आसते होतारः सप्तजामयः ।
पदमेकस्य पिप्रतः

9.10.8 नाभा नाभिं न आ ददे चक्षुश्चित्सूर्ये सचा ।
कवेरपत्यमा दुहे

9.10.9 अभि प्रिया दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम् ।
सूरः पश्यति चक्षसा

सूक्तम् ९.११
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.11.1 उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे ।
अभि देवाँ इयक्षते

9.11.2 अभि ते मधुना पयोऽथर्वाणो अशिश्रयुः ।
देवं देवाय देवयु

9.11.3 स नः पवस्व शं गवे शं जनाय शमर्वते ।
शं राजन्नोषधीभ्यः

9.11.4 बभ्रवे नु स्वतवसेऽरुणाय दिविस्पृशे ।
सोमाय गाथमर्चत

9.11.5 हस्तच्युतेभिरद्रिभिः सुतं सोमं पुनीतन ।
मधावा धावता मधु

9.11.6 नमसेदुप सीदत दध्नेदभि श्रीणीतन ।
इन्दुमिन्द्रे दधातन

9.11.7 अमित्रहा विचर्षणिः पवस्व सोम शं गवे ।
देवेभ्यो अनुकामकृत्

9.11.8 इन्द्राय सोम पातवे मदाय परि षिच्यसे ।
मनश्चिन्मनसस्पतिः

9.11.9 पवमान सुवीर्यं रयिं सोम रिरीहि नः ।
इन्दविन्द्रेण नो युजा

सूक्तम् ९.१२
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.12.1 सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने ।
इन्द्राय मधुमत्तमाः

9.12.2 अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः ।
इन्द्रं सोमस्य पीतये

9.12.3 मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् ।
सोमो गौरी अधि श्रितः

9.12.4 दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते ।
सोमो यः सुक्रतुः कविः

9.12.5 यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः ।
तमिन्दुः परि षस्वजे

9.12.6 प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि ।
जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम्

9.12.7 नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः ।
हिन्वानो मानुषा युगा

9.12.8 अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति ।
विप्रस्य धारया कविः

9.12.9 आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् ।
अस्मे इन्दो स्वाभुवम्

सूक्तम् ९.१३
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.13.1 सोमः पुनानो अर्षति सहस्रधारो अत्यविः ।
वायोरिन्द्रस्य निष्कृतम्

9.13.2 पवमानमवस्यवो विप्रमभि प्र गायत ।
सुष्वाणं देववीतये

9.13.3 पवन्ते वाजसातये सोमाः सहस्रपाजसः ।
गृणाना देववीतये

9.13.4 उत नो वाजसातये पवस्व बृहतीरिषः ।
द्युमदिन्दो सुवीर्यम्

9.13.5 ते नः सहस्रिणं रयिं पवन्तामा सुवीर्यम् ।
सुवाना देवास इन्दवः

9.13.6 अत्या हियाना न हेतृभिरसृग्रं वाजसातये ।
वि वारमव्यमाशवः

9.13.7 वाश्रा अर्षन्तीन्दवोऽभि वत्सं न धेनवः ।
दधन्विरे गभस्त्योः

9.13.8 जुष्ट इन्द्राय मत्सरः पवमान कनिक्रदत् ।
विश्वा अप द्विषो जहि

9.13.9 अपघ्नन्तो अराव्णः पवमानाः स्वर्दृशः ।
योनावृतस्य सीदत

सूक्तम् ९.१४
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.14.1 परि प्रासिष्यदत्कविः सिन्धोरूर्मावधि श्रितः ।
कारं बिभ्रत्पुरुस्पृहम्

9.14.2 गिरा यदी सबन्धवः पञ्च व्राता अपस्यवः ।
परिष्कृण्वन्ति धर्णसिम्

9.14.3 आदस्य शुष्मिणो रसे विश्वे देवा अमत्सत ।
यदी गोभिर्वसायते

9.14.4 निरिणानो वि धावति जहच्छर्याणि तान्वा ।
अत्रा सं जिघ्नते युजा

9.14.5 नप्तीभिर्यो विवस्वतः शुभ्रो न मामृजे युवा ।
गाः कृण्वानो न निर्णिजम्

9.14.6 अति श्रिती तिरश्चता गव्या जिगात्यण्व्या ।
वग्नुमियर्ति यं विदे

9.14.7 अभि क्षिपः समग्मत मर्जयन्तीरिषस्पतिम् ।
पृष्ठा गृभ्णत वाजिनः

9.14.8 परि दिव्यानि मर्मृशद्विश्वानि सोम पार्थिवा ।
वसूनि याह्यस्मयुः

सूक्तम् ९.१५
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.15.1 एष धिया यात्यण्व्या शूरो रथेभिराशुभिः ।
गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्

9.15.2 एष पुरू धियायते बृहते देवतातये ।
यत्रामृतास आसते

9.15.3 एष हितो वि नीयतेऽन्तः शुभ्रावता पथा ।
यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः

9.15.4 एष शृङ्गाणि दोधुवच्छिशीते यूथ्यो वृषा ।
नृम्णा दधान ओजसा

9.15.5 एष रुक्मिभिरीयते वाजी शुभ्रेभिरंशुभिः ।
पतिः सिन्धूनां भवन्

9.15.6 एष वसूनि पिब्दना परुषा ययिवाँ अति ।
अव शादेषु गच्छति

9.15.7 एतं मृजन्ति मर्ज्यमुप द्रोणेष्वायवः ।
प्रचक्राणं महीरिषः

9.15.8 एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सप्त धीतयः ।
स्वायुधं मदिन्तमम्

सूक्तम् ९.१६
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.16.1 प्र ते सोतार ओण्यो रसं मदाय घृष्वये ।
सर्गो न तक्त्येतशः

9.16.2 क्रत्वा दक्षस्य रथ्यमपो वसानमन्धसा ।
गोषामण्वेषु सश्चिम

9.16.3 अनप्तमप्सु दुष्टरं सोमं पवित्र आ सृज ।
पुनीहीन्द्राय पातवे

9.16.4 प्र पुनानस्य चेतसा सोमः पवित्रे अर्षति ।
क्रत्वा सधस्थमासदत्

9.16.5 प्र त्वा नमोभिरिन्दव इन्द्र सोमा असृक्षत ।
महे भराय कारिणः

9.16.6 पुनानो रूपे अव्यये विश्वा अर्षन्नभि श्रियः ।
शूरो न गोषु तिष्ठति

9.16.7 दिवो न सानु पिप्युषी धारा सुतस्य वेधसः ।
वृथा पवित्रे अर्षति

9.16.8 त्वं सोम विपश्चितं तना पुनान आयुषु ।
अव्यो वारं वि धावसि

सूक्तम् ९.१७
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.17.1 प्र निम्नेनेव सिन्धवो घ्नन्तो वृत्राणि भूर्णयः ।
सोमा असृग्रमाशवः

9.17.2 अभि सुवानास इन्दवो वृष्टयः पृथिवीमिव ।
इन्द्रं सोमासो अक्षरन्

9.17.3 अत्यूर्मिर्मत्सरो मदः सोमः पवित्रे अर्षति ।
विघ्नन्रक्षांसि देवयुः

9.17.4 आ कलशेषु धावति पवित्रे परि षिच्यते ।
उक्थैर्यज्ञेषु वर्धते

9.17.5 अति त्री सोम रोचना रोहन्न भ्राजसे दिवम् ।
इष्णन्सूर्यं न चोदयः

9.17.6 अभि विप्रा अनूषत मूर्धन्यज्ञस्य कारवः ।
दधानाश्चक्षसि प्रियम्

9.17.7 तमु त्वा वाजिनं नरो धीभिर्विप्रा अवस्यवः ।
मृजन्ति देवतातये

9.17.8 मधोर्धारामनु क्षर तीव्रः सधस्थमासदः ।
चारुरृताय पीतये

सूक्तम् ९.१८
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.18.1 परि सुवानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षाः ।
मदेषु सर्वधा असि

9.18.2 त्वं विप्रस्त्वं कविर्मधु प्र जातमन्धसः ।
मदेषु सर्वधा असि

9.18.3 तव विश्वे सजोषसो देवासः पीतिमाशत ।
मदेषु सर्वधा असि

9.18.4 आ यो विश्वानि वार्या वसूनि हस्तयोर्दधे ।
मदेषु सर्वधा असि

9.18.5 य इमे रोदसी मही सं मातरेव दोहते ।
मदेषु सर्वधा असि

9.18.6 परि यो रोदसी उभे सद्यो वाजेभिरर्षति ।
मदेषु सर्वधा असि

9.18.7 स शुष्मी कलशेष्वा पुनानो अचिक्रदत् ।
मदेषु सर्वधा असि

सूक्तम् ९.१९
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.19.1 यत्सोम चित्रमुक्थ्यं दिव्यं पार्थिवं वसु ।
तन्नः पुनान आ भर

9.19.2 युवं हि स्थः स्वर्पती इन्द्रश्च सोम गोपती ।
ईशाना पिप्यतं धियः

9.19.3 वृषा पुनान आयुषु स्तनयन्नधि बर्हिषि ।
हरिः सन्योनिमासदत्

9.19.4 अवावशन्त धीतयो वृषभस्याधि रेतसि ।
सूनोर्वत्सस्य मातरः

9.19.5 कुविद्वृषण्यन्तीभ्यः पुनानो गर्भमादधत् ।
याः शुक्रं दुहते पयः

9.19.6 उप शिक्षापतस्थुषो भियसमा धेहि शत्रुषु ।
पवमान विदा रयिम्

9.19.7 नि शत्रोः सोम वृष्ण्यं नि शुष्मं नि वयस्तिर ।
दूरे वा सतो अन्ति वा

सूक्तम् ९.२०
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.20.1 प्र कविर्देववीतयेऽव्यो वारेभिरर्षति ।
साह्वान्विश्वा अभि स्पृधः

9.20.2 स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति ।
पवमानः सहस्रिणम्

9.20.3 परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती ।
स नः सोम श्रवो विदः

9.20.4 अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् ।
इषं स्तोतृभ्य आ भर

9.20.5 त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ ।
पुनानो वह्ने अद्भुत

9.20.6 स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः ।
सोमश्चमूषु सीदति

9.20.7 क्रीळुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि ।
दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

सूक्तम् ९.२१
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.21.1 एते धावन्तीन्दवः सोमा इन्द्राय घृष्वयः ।
मत्सरासः स्वर्विदः

9.21.2 प्रवृण्वन्तो अभियुजः सुष्वये वरिवोविदः ।
स्वयं स्तोत्रे वयस्कृतः

9.21.3 वृथा क्रीळन्त इन्दवः सधस्थमभ्येकमित् ।
सिन्धोरूर्मा व्यक्षरन्

9.21.4 एते विश्वानि वार्या पवमानास आशत ।
हिता न सप्तयो रथे

9.21.5 आस्मिन्पिशङ्गमिन्दवो दधाता वेनमादिशे ।
यो अस्मभ्यमरावा

9.21.6 ऋभुर्न रथ्यं नवं दधाता केतमादिशे ।
शुक्राः पवध्वमर्णसा

9.21.7 एत उ त्ये अवीवशन्काष्ठां वाजिनो अक्रत ।
सतः प्रासाविषुर्मतिम्

सूक्तम् ९.२२
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.22.1 एते सोमास आशवो रथा इव प्र वाजिनः ।
सर्गाः सृष्टा अहेषत

9.22.2 एते वाता इवोरवः पर्जन्यस्येव वृष्टयः ।
अग्नेरिव भ्रमा वृथा

9.22.3 एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः ।
विपा व्यानशुर्धियः

9.22.4 एते मृष्टा अमर्त्याः ससृवांसो न शश्रमुः ।
इयक्षन्तः पथो रजः

9.22.5 एते पृष्ठानि रोदसोर्विप्रयन्तो व्यानशुः ।
उतेदमुत्तमं रजः

9.22.6 तन्तुं तन्वानमुत्तममनु प्रवत आशत ।
उतेदमुत्तमाय्यम्

9.22.7 त्वं सोम पणिभ्य आ वसु गव्यानि धारयः ।
ततं तन्तुमचिक्रदः

सूक्तम् ९.२३
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.23.1 सोमा असृग्रमाशवो मधोर्मदस्य धारया ।
अभि विश्वानि काव्या

9.23.2 अनु प्रत्नास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः ।
रुचे जनन्त सूर्यम्

9.23.3 आ पवमान नो भरार्यो अदाशुषो गयम् ।
कृधि प्रजावतीरिषः

9.23.4 अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् ।
अभि कोशं मधुश्चुतम्

9.23.5 सोमो अर्षति धर्णसिर्दधान इन्द्रियं रसम् ।
सुवीरो अभिशस्तिपाः

9.23.6 इन्द्राय सोम पवसे देवेभ्यः सधमाद्यः ।
इन्दो वाजं सिषाससि

9.23.7 अस्य पीत्वा मदानामिन्द्रो वृत्राण्यप्रति ।
जघान जघनच्च नु

सूक्तम् ९.२४
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.24.1 प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः ।
श्रीणाना अप्सु मृञ्जत

9.24.2 अभि गावो अधन्विषुरापो न प्रवता यतीः ।
पुनाना इन्द्रमाशत

9.24.3 प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय पातवे ।
नृभिर्यतो वि नीयसे

9.24.4 त्वं सोम नृमादनः पवस्व चर्षणीसहे ।
सस्निर्यो अनुमाद्यः

9.24.5 इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परिधावसि ।
अरमिन्द्रस्य धाम्ने

9.24.6 पवस्व वृत्रहन्तमोक्थेभिरनुमाद्यः ।
शुचिः पावको अद्भुतः

9.24.7 शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतस्य मध्वः ।
देवावीरघशंसहा

सूक्तम् ९.२५
ऋषिः: दृळ्हच्युत आगस्त्यः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.25.1 पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे ।
मरुद्भ्यो वायवे मदः

9.25.2 पवमान धिया हितोऽभि योनिं कनिक्रदत् ।
धर्मणा वायुमा विश

9.25.3 सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः ।
वृत्रहा देववीतमः

9.25.4 विश्वा रूपाण्याविशन्पुनानो याति हर्यतः ।
यत्रामृतास आसते

9.25.5 अरुषो जनयन्गिरः सोमः पवत आयुषक् ।
इन्द्रं गच्छन्कविक्रतुः

9.25.6 आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे ।
अर्कस्य योनिमासदम्

सूक्तम् ९.२६
ऋषिः: इध्मवाहो दार्ढच्युतः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.26.1 तममृक्षन्त वाजिनमुपस्थे अदितेरधि ।
विप्रासो अण्व्या धिया

9.26.2 तं गावो अभ्यनूषत सहस्रधारमक्षितम् ।
इन्दुं धर्तारमा दिवः

9.26.3 तं वेधां मेधयाह्यन्पवमानमधि द्यवि ।
धर्णसिं भूरिधायसम्

9.26.4 तमह्यन्भुरिजोर्धिया संवसानं विवस्वतः ।
पतिं वाचो अदाभ्यम्

9.26.5 तं सानावधि जामयो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः ।
हर्यतं भूरिचक्षसम्

9.26.6 तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् ।
इन्दविन्द्राय मत्सरम्

सूक्तम् ९.२७
ऋषिः: नृमेध आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.27.1 एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते ।
पुनानो घ्नन्नप स्रिधः

9.27.2 एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते ।
पवित्रे दक्षसाधनः

9.27.3 एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः ।
सोमो वनेषु विश्ववित्

9.27.4 एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः ।
इन्दुः सत्राजिदस्तृतः

9.27.5 एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि ।
पवित्रे मत्सरो मदः

9.27.6 एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः ।
पुनान इन्दुरिन्द्रमा

सूक्तम् ९.२८
ऋषिः: प्रियमेध आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.28.1 एष वाजी हितो नृभिर्विश्वविन्मनसस्पतिः ।
अव्यो वारं वि धावति

9.28.2 एष पवित्रे अक्षरत्सोमो देवेभ्यः सुतः ।
विश्वा धामान्याविशन्

9.28.3 एष देवः शुभायतेऽधि योनावमर्त्यः ।
वृत्रहा देववीतमः

9.28.4 एष वृषा कनिक्रदद्दशभिर्जामिभिर्यतः ।
अभि द्रोणानि धावति

9.28.5 एष सूर्यमरोचयत्पवमानो विचर्षणिः ।
विश्वा धामानि विश्ववित्

9.28.6 एष शुष्म्यदाभ्यः सोमः पुनानो अर्षति ।
देवावीरघशंसहा

सूक्तम् ९.२९
ऋषिः: नृमेध आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.29.1 प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा ।
देवाँ अनु प्रभूषतः

9.29.2 सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा ।
ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम्

9.29.3 सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो ।
वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्

9.29.4 विश्वा वसूनि संजयन्पवस्व सोम धारया ।
इनु द्वेषांसि सध्र्यक्

9.29.5 रक्षा सु नो अररुषः स्वनात्समस्य कस्य चित् ।
निदो यत्र मुमुच्महे

9.29.6 एन्दो पार्थिवं रयिं दिव्यं पवस्व धारया ।
द्युमन्तं शुष्ममा भर

सूक्तम् ९.३०
ऋषिः: बिन्दुराङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.30.1 प्र धारा अस्य शुष्मिणो वृथा पवित्रे अक्षरन् ।
पुनानो वाचमिष्यति

9.30.2 इन्दुर्हियानः सोतृभिर्मृज्यमानः कनिक्रदत् ।
इयर्ति वग्नुमिन्द्रियम्

9.30.3 आ नः शुष्मं नृषाह्यं वीरवन्तं पुरुस्पृहम् ।
पवस्व सोम धारया

9.30.4 प्र सोमो अति धारया पवमानो असिष्यदत् ।
अभि द्रोणान्यासदम्

9.30.5 अप्सु त्वा मधुमत्तमं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः ।
इन्दविन्द्राय पीतये

9.30.6 सुनोता मधुमत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे ।
चारुं शर्धाय मत्सरम्

सूक्तम् ९.३१
ऋषिः: गोतमो राहूगणः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.31.1 प्र सोमासः स्वाध्यः पवमानासो अक्रमुः ।
रयिं कृण्वन्ति चेतनम्

9.31.2 दिवस्पृथिव्या अधि भवेन्दो द्युम्नवर्धनः ।
भवा वाजानां पतिः

9.31.3 तुभ्यं वाता अभिप्रियस्तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः ।
सोम वर्धन्ति ते महः

9.31.4 आ प्यायस्व समेतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् ।
भवा वाजस्य संगथे

9.31.5 तुभ्यं गावो घृतं पयो बभ्रो दुदुह्रे अक्षितम् ।
वर्षिष्ठे अधि सानवि

9.31.6 स्वायुधस्य ते सतो भुवनस्य पते वयम् ।
इन्दो सखित्वमुश्मसि

सूक्तम् ९.३२
ऋषिः: श्यावाश्व आत्रेयः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.32.1 प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः ।
सुता विदथे अक्रमुः

9.32.2 आदीं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः ।
इन्दुमिन्द्राय पीतये

9.32.3 आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् ।
अत्यो न गोभिरज्यते

9.32.4 उभे सोमावचाकशन्मृगो न तक्तो अर्षसि ।
सीदन्नृतस्य योनिमा

9.32.5 अभि गावो अनूषत योषा जारमिव प्रियम् ।
अगन्नाजिं यथा हितम्

9.32.6 अस्मे धेहि द्युमद्यशो मघवद्भ्यश्च मह्यं च ।
सनिं मेधामुत श्रवः

सूक्तम् ९.३३
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.33.1 प्र सोमासो विपश्चितोऽपां न यन्त्यूर्मयः ।
वनानि महिषा इव

9.33.2 अभि द्रोणानि बभ्रवः शुक्रा ऋतस्य धारया ।
वाजं गोमन्तमक्षरन्

9.33.3 सुता इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः ।
सोमा अर्षन्ति विष्णवे

9.33.4 तिस्रो वाच उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः ।
हरिरेति कनिक्रदत्

9.33.5 अभि ब्रह्मीरनूषत यह्वीरृतस्य मातरः ।
मर्मृज्यन्ते दिवः शिशुम्

9.33.6 रायः समुद्राँश्चतुरोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः ।
आ पवस्व सहस्रिणः

सूक्तम् ९.३४
ऋषिः: त्रित आप्त्यः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.34.1 प्र सुवानो धारया तनेन्दुर्हिन्वानो अर्षति ।
रुजद्दृळ्हा व्योजसा

9.34.2 सुत इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः ।
सोमो अर्षति विष्णवे

9.34.3 वृषाणं वृषभिर्यतं सुन्वन्ति सोममद्रिभिः ।
दुहन्ति शक्मना पयः

9.34.4 भुवत्त्रितस्य मर्ज्यो भुवदिन्द्राय मत्सरः ।
सं रूपैरज्यते हरिः

9.34.5 अभीमृतस्य विष्टपं दुहते पृश्निमातरः ।
चारु प्रियतमं हविः

9.34.6 समेनमह्रुता इमा गिरो अर्षन्ति सस्रुतः ।
धेनूर्वाश्रो अवीवशत्

सूक्तम् ९.३५
ऋषिः: प्रभूवसुराङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.35.1 आ नः पवस्व धारया पवमान रयिं पृथुम् ।
यया ज्योतिर्विदासि नः

9.35.2 इन्दो समुद्रमीङ्खय पवस्व विश्वमेजय ।
रायो धर्ता न ओजसा

9.35.3 त्वया वीरेण वीरवोऽभि ष्याम पृतन्यतः ।
क्षरा णो अभि वार्यम्

9.35.4 प्र वाजमिन्दुरिष्यति सिषासन्वाजसा ऋषिः ।
व्रता विदान आयुधा

9.35.5 तं गीर्भिर्वाचमीङ्खयं पुनानं वासयामसि ।
सोमं जनस्य गोपतिम्

9.35.6 विश्वो यस्य व्रते जनो दाधार धर्मणस्पतेः ।
पुनानस्य प्रभूवसोः

सूक्तम् ९.३६
ऋषिः: प्रभूवसुराङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.36.1 असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः ।
कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत्

9.36.2 स वह्निः सोम जागृविः पवस्व देववीरति ।
अभि कोशं मधुश्चुतम्

9.36.3 स नो ज्योतींषि पूर्व्य पवमान वि रोचय ।
क्रत्वे दक्षाय नो हिनु

9.36.4 शुम्भमान ऋतायुभिर्मृज्यमानो गभस्त्योः ।
पवते वारे अव्यये

9.36.5 स विश्वा दाशुषे वसु सोमो दिव्यानि पार्थिवा ।
पवतामान्तरिक्ष्या

9.36.6 आ दिवस्पृष्ठमश्वयुर्गव्ययुः सोम रोहसि ।
वीरयुः शवसस्पते

सूक्तम् ९.३७
ऋषिः: रहूगण आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.37.1 स सुतः पीतये वृषा सोमः पवित्रे अर्षति ।
विघ्नन्रक्षांसि देवयुः

9.37.2 स पवित्रे विचक्षणो हरिरर्षति धर्णसिः ।
अभि योनिं कनिक्रदत्

9.37.3 स वाजी रोचना दिवः पवमानो वि धावति ।
रक्षोहा वारमव्ययम्

9.37.4 स त्रितस्याधि सानवि पवमानो अरोचयत् ।
जामिभिः सूर्यं सह

9.37.5 स वृत्रहा वृषा सुतो वरिवोविददाभ्यः ।
सोमो वाजमिवासरत्

9.37.6 स देवः कविनेषितोऽभि द्रोणानि धावति ।
इन्दुरिन्द्राय मंहना

सूक्तम् ९.३८
ऋषिः: रहूगण आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.38.1 एष उ स्य वृषा रथोऽव्यो वारेभिरर्षति ।
गच्छन्वाजं सहस्रिणम्

9.38.2 एतं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः ।
इन्दुमिन्द्राय पीतये

9.38.3 एतं त्यं हरितो दश मर्मृज्यन्ते अपस्युवः ।
याभिर्मदाय शुम्भते

9.38.4 एष स्य मानुषीष्वा श्येनो न विक्षु सीदति ।
गच्छञ्जारो न योषितम्

9.38.5 एष स्य मद्यो रसोऽव चष्टे दिवः शिशुः ।
य इन्दुर्वारमाविशत्

9.38.6 एष स्य पीतये सुतो हरिरर्षति धर्णसिः ।
क्रन्दन्योनिमभि प्रियम्

सूक्तम् ९.३९
ऋषिः: बृहस्पतिराङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.39.1 आशुरर्ष बृहन्मते परि प्रियेण धाम्ना ।
यत्र देवा इति ब्रवन्

9.39.2 परिष्कृण्वन्ननिष्कृतं जनाय यातयन्निषः ।
वृष्टिं दिवः परि स्रव

9.39.3 सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा ।
विचक्षाणो विरोचयन्

9.39.4 अयं स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र आ ।
सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत्

9.39.5 आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः ।
इन्द्राय सिच्यते मधु

9.39.6 समीचीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः ।
योनावृतस्य सीदत

सूक्तम् ९.४०
ऋषिः: बृहन्मतिराङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.40.1 पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः ।
शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः

9.40.2 आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतः ।
ध्रुवे सदसि सीदति

9.40.3 नू नो रयिं महामिन्दोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः ।
आ पवस्व सहस्रिणम्

9.40.4 विश्वा सोम पवमान द्युम्नानीन्दवा भर ।
विदाः सहस्रिणीरिषः

9.40.5 स नः पुनान आ भर रयिं स्तोत्रे सुवीर्यम् ।
जरितुर्वर्धया गिरः

9.40.6 पुनान इन्दवा भर सोम द्विबर्हसं रयिम् ।
वृषन्निन्दो न उक्थ्यम्

सूक्तम् ९.४१
ऋषिः: मेधातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.41.1 प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः ।
घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम्

9.41.2 सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् ।
साह्वांसो दस्युमव्रतम्

9.41.3 शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः ।
चरन्ति विद्युतो दिवि

9.41.4 आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् ।
अश्वावद्वाजवत्सुतः

9.41.5 स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण ।
उषाः सूर्यो न रश्मिभिः

9.41.6 परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः ।
सरा रसेव विष्टपम्

सूक्तम् ९.४२
ऋषिः: मेध्यातिथिः काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.42.1 जनयन्रोचना दिवो जनयन्नप्सु सूर्यम् ।
वसानो गा अपो हरिः

9.42.2 एष प्रत्नेन मन्मना देवो देवेभ्यस्परि ।
धारया पवते सुतः

9.42.3 वावृधानाय तूर्वये पवन्ते वाजसातये ।
सोमाः सहस्रपाजसः

9.42.4 दुहानः प्रत्नमित्पयः पवित्रे परि षिच्यते ।
क्रन्दन्देवाँ अजीजनत्

9.42.5 अभि विश्वानि वार्याभि देवाँ ऋतावृधः ।
सोमः पुनानो अर्षति

9.42.6 गोमन्नः सोम वीरवदश्वावद्वाजवत्सुतः ।
पवस्व बृहतीरिषः

सूक्तम् ९.४३
ऋषिः: मेध्यातिथिः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.43.1 यो अत्य इव मृज्यते गोभिर्मदाय हर्यतः ।
तं गीर्भिर्वासयामसि

9.43.2 तं नो विश्वा अवस्युवो गिरः शुम्भन्ति पूर्वथा ।
इन्दुमिन्द्राय पीतये

9.43.3 पुनानो याति हर्यतः सोमो गीर्भिः परिष्कृतः ।
विप्रस्य मेध्यातिथेः

9.43.4 पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम सुश्रियम् ।
इन्दो सहस्रवर्चसम्

9.43.5 इन्दुरत्यो न वाजसृत्कनिक्रन्ति पवित्र आ ।
यदक्षारति देवयुः

9.43.6 पवस्व वाजसातये विप्रस्य गृणतो वृधे ।
सोम रास्व सुवीर्यम्

सूक्तम् ९.४४
ऋषिः: अयास्य आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.44.1 प्र ण इन्दो महे तन ऊर्मिं न बिभ्रदर्षसि ।
अभि देवाँ अयास्यः

9.44.2 मती जुष्टो धिया हितः सोमो हिन्वे परावति ।
विप्रस्य धारया कविः

9.44.3 अयं देवेषु जागृविः सुत एति पवित्र आ ।
सोमो याति विचर्षणिः

9.44.4 स नः पवस्व वाजयुश्चक्राणश्चारुमध्वरम् ।
बर्हिष्माँ आ विवासति

9.44.5 स नो भगाय वायवे विप्रवीरः सदावृधः ।
सोमो देवेष्वा यमत्

9.44.6 स नो अद्य वसुत्तये क्रतुविद्गातुवित्तमः ।
वाजं जेषि श्रवो बृहत्

सूक्तम् ९.४५
ऋषिः: अयास्य आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.45.1 स पवस्व मदाय कं नृचक्षा देववीतये ।
इन्दविन्द्राय पीतये

9.45.2 स नो अर्षाभि दूत्यं त्वमिन्द्राय तोशसे ।
देवान्सखिभ्य आ वरम्

9.45.3 उत त्वामरुणं वयं गोभिरञ्ज्मो मदाय कम् ।
वि नो राये दुरो वृधि

9.45.4 अत्यू पवित्रमक्रमीद्वाजी धुरं न यामनि ।
इन्दुर्देवेषु पत्यते

9.45.5 समी सखायो अस्वरन्वने क्रीळन्तमत्यविम् ।
इन्दुं नावा अनूषत

9.45.6 तया पवस्व धारया यया पीतो विचक्षसे ।
इन्दो स्तोत्रे सुवीर्यम्

सूक्तम् ९.४६
ऋषिः: अयास्य आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.46.1 असृग्रन्देववीतयेऽत्यासः कृत्व्या इव ।
क्षरन्तः पर्वतावृधः

9.46.2 परिष्कृतास इन्दवो योषेव पित्र्यावती ।
वायुं सोमा असृक्षत

9.46.3 एते सोमास इन्दवः प्रयस्वन्तश्चमू सुताः ।
इन्द्रं वर्धन्ति कर्मभिः

9.46.4 आ धावता सुहस्त्यः शुक्रा गृभ्णीत मन्थिना ।
गोभिः श्रीणीत मत्सरम्

9.46.5 स पवस्व धनंजय प्रयन्ता राधसो महः ।
अस्मभ्यं सोम गातुवित्

9.46.6 एतं मृजन्ति मर्ज्यं पवमानं दश क्षिपः ।
इन्द्राय मत्सरं मदम्

सूक्तम् ९.४७
ऋषिः: कविर्भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.47.1 अया सोमः सुकृत्यया महश्चिदभ्यवर्धत ।
मन्दान उद्वृषायते

9.47.2 कृतानीदस्य कर्त्वा चेतन्ते दस्युतर्हणा ।
ऋणा च धृष्णुश्चयते

9.47.3 आत्सोम इन्द्रियो रसो वज्रः सहस्रसा भुवत् ।
उक्थं यदस्य जायते

9.47.4 स्वयं कविर्विधर्तरि विप्राय रत्नमिच्छति ।
यदी मर्मृज्यते धियः

9.47.5 सिषासतू रयीणां वाजेष्वर्वतामिव ।
भरेषु जिग्युषामसि

सूक्तम् ९.४८
ऋषिः: कविर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.48.1 तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः ।
चारुं सुकृत्ययेमहे

9.48.2 संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम् ।
शतं पुरो रुरुक्षणिम्

9.48.3 अतस्त्वा रयिमभि राजानं सुक्रतो दिवः ।
सुपर्णो अव्यथिर्भरत्

9.48.4 विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम् ।
गोपामृतस्य विर्भरत्

9.48.5 अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे ।
अभिष्टिकृद्विचर्षणिः

सूक्तम् ९.४९
ऋषिः: कविर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.49.1 पवस्व वृष्टिमा सु नोऽपामूर्मिं दिवस्परि ।
अयक्ष्मा बृहतीरिषः

9.49.2 तया पवस्व धारया यया गाव इहागमन् ।
जन्यास उप नो गृहम्

9.49.3 घृतं पवस्व धारया यज्ञेषु देववीतमः ।
अस्मभ्यं वृष्टिमा पव

9.49.4 स न ऊर्जे व्यव्ययं पवित्रं धाव धारया ।
देवासः शृणवन्हि कम्

9.49.5 पवमानो असिष्यदद्रक्षांस्यपजङ्घनत् ।
प्रत्नवद्रोचयन्रुचः

सूक्तम् ९.५०
ऋषिः: उचथ्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.50.1 उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः ।
वाणस्य चोदया पविम्

9.50.2 प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाचो मखस्युवः ।
यदव्य एषि सानवि

9.50.3 अव्यो वारे परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः ।
पवमानं मधुश्चुतम्

9.50.4 आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे ।
अर्कस्य योनिमासदम्

9.50.5 स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः ।
इन्दविन्द्राय पीतये

सूक्तम् ९.५१
ऋषिः: उचथ्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.51.1 अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ सृज ।
पुनीहीन्द्राय पातवे

9.51.2 दिवः पीयूषमुत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे ।
सुनोता मधुमत्तमम्

9.51.3 तव त्य इन्दो अन्धसो देवा मधोर्व्यश्नते ।
पवमानस्य मरुतः

9.51.4 त्वं हि सोम वर्धयन्सुतो मदाय भूर्णये ।
वृषन्स्तोतारमूतये

9.51.5 अभ्यर्ष विचक्षण पवित्रं धारया सुतः ।
अभि वाजमुत श्रवः

सूक्तम् ९.५२
ऋषिः: उचथ्य आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.52.1 परि द्युक्षः सनद्रयिर्भरद्वाजं नो अन्धसा ।
सुवानो अर्ष पवित्र आ

9.52.2 तव प्रत्नेभिरध्वभिरव्यो वारे परि प्रियः ।
सहस्रधारो यात्तना

9.52.3 चरुर्न यस्तमीङ्खयेन्दो न दानमीङ्खय ।
वधैर्वधस्नवीङ्खय

9.52.4 नि शुष्ममिन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् ।
यो अस्माँ आदिदेशति

9.52.5 शतं न इन्द ऊतिभिः सहस्रं वा शुचीनाम् ।
पवस्व मंहयद्रयिः

सूक्तम् ९.५३
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.53.1 उत्ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः ।
नुदस्व याः परिस्पृधः

9.53.2 अया निजघ्निरोजसा रथसंगे धने हिते ।
स्तवा अबिभ्युषा हृदा

9.53.3 अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या ।
रुज यस्त्वा पृतन्यति

9.53.4 तं हिन्वन्ति मदच्युतं हरिं नदीषु वाजिनम् ।
इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्

सूक्तम् ९.५४
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.54.1 अस्य प्रत्नामनु द्युतं शुक्रं दुदुह्रे अह्रयः ।
पयः सहस्रसामृषिम्

9.54.2 अयं सूर्य इवोपदृगयं सरांसि धावति ।
सप्त प्रवत आ दिवम्

9.54.3 अयं विश्वानि तिष्ठति पुनानो भुवनोपरि ।
सोमो देवो न सूर्यः

9.54.4 परि णो देववीतये वाजाँ अर्षसि गोमतः ।
पुनान इन्दविन्द्रयुः

सूक्तम् ९.५५
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.55.1 यवंयवं नो अन्धसा पुष्टम्पुष्टं परि स्रव ।
सोम विश्वा च सौभगा

9.55.2 इन्दो यथा तव स्तवो यथा ते जातमन्धसः ।
नि बर्हिषि प्रिये सदः

9.55.3 उत नो गोविदश्ववित्पवस्व सोमान्धसा ।
मक्षूतमेभिरहभिः

9.55.4 यो जिनाति न जीयते हन्ति शत्रुमभीत्य ।
स पवस्व सहस्रजित्

सूक्तम् ९.५६
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.56.1 परि सोम ऋतं बृहदाशुः पवित्रे अर्षति ।
विघ्नन्रक्षांसि देवयुः

9.56.2 यत्सोमो वाजमर्षति शतं धारा अपस्युवः ।
इन्द्रस्य सख्यमाविशन्

9.56.3 अभि त्वा योषणो दश जारं न कन्यानूषत ।
मृज्यसे सोम सातये

9.56.4 त्वमिन्द्राय विष्णवे स्वादुरिन्दो परि स्रव ।
नॄन्स्तोतॄन्पाह्यंहसः

सूक्तम् ९.५७
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.57.1 प्र ते धारा असश्चतो दिवो न यन्ति वृष्टयः ।
अच्छा वाजं सहस्रिणम्

9.57.2 अभि प्रियाणि काव्या विश्वा चक्षाणो अर्षति ।
हरिस्तुञ्जान आयुधा

9.57.3 स मर्मृजान आयुभिरिभो राजेव सुव्रतः ।
श्येनो न वंसु षीदति

9.57.4 स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि ।
पुनान इन्दवा भर

सूक्तम् ९.५८
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.58.1 तरत्स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः ।
तरत्स मन्दी धावति

9.58.2 उस्रा वेद वसूनां मर्तस्य देव्यवसः ।
तरत्स मन्दी धावति

9.58.3 ध्वस्रयोः पुरुषन्त्योरा सहस्राणि दद्महे ।
तरत्स मन्दी धावति

9.58.4 आ ययोस्त्रिंशतं तना सहस्राणि च दद्महे ।
तरत्स मन्दी धावति

सूक्तम् ९.५९
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.59.1 पवस्व गोजिदश्वजिद्विश्वजित्सोम रण्यजित् ।
प्रजावद्रत्नमा भर

9.59.2 पवस्वाद्भ्यो अदाभ्यः पवस्वौषधीभ्यः ।
पवस्व धिषणाभ्यः

9.59.3 त्वं सोम पवमानो विश्वानि दुरिता तर ।
कविः सीद नि बर्हिषि

9.59.4 पवमान स्वर्विदो जायमानोऽभवो महान् ।
इन्दो विश्वाँ अभीदसि

सूक्तम् ९.६०
ऋषिः: अवत्सारः काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री, ३ पुरउष्णिक्।

9.60.1 प्र गायत्रेण गायत पवमानं विचर्षणिम् ।
इन्दुं सहस्रचक्षसम्

9.60.2 तं त्वा सहस्रचक्षसमथो सहस्रभर्णसम् ।
अति वारमपाविषुः

9.60.3 अति वारान्पवमानो असिष्यदत्कलशाँ अभि धावति ।
इन्द्रस्य हार्द्याविशन्

9.60.4 इन्द्रस्य सोम राधसे शं पवस्व विचर्षणे ।
प्रजावद्रेत आ भर

सूक्तम् ९.६१
ऋषिः: अमहीयुराङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.61.1 अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा ।
अवाहन्नवतीर्नव

9.61.2 पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शम्बरम् ।
अध त्यं तुर्वशं यदुम्

9.61.3 परि णो अश्वमश्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत् ।
क्षरा सहस्रिणीरिषः

9.61.4 पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः ।
सखित्वमा वृणीमहे

9.61.5 ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया ।
तेभिर्नः सोम मृळय

9.61.6 स नः पुनान आ भर रयिं वीरवतीमिषम् ।
ईशानः सोम विश्वतः

9.61.7 एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सिन्धुमातरम् ।
समादित्येभिरख्यत

9.61.8 समिन्द्रेणोत वायुना सुत एति पवित्र आ ।
सं सूर्यस्य रश्मिभिः

9.61.9 स नो भगाय वायवे पूष्णे पवस्व मधुमान् ।
चारुर्मित्रे वरुणे च

9.61.10 उच्चा ते जातमन्धसो दिवि षद्भूम्या ददे ।
उग्रं शर्म महि श्रवः

9.61.11 एना विश्वान्यर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम् ।
सिषासन्तो वनामहे

9.61.12 स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः ।
वरिवोवित्परि स्रव

9.61.13 उपो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् ।
इन्दुं देवा अयासिषुः

9.61.14 तमिद्वर्धन्तु नो गिरो वत्सं संशिश्वरीरिव ।
य इन्द्रस्य हृदंसनिः

9.61.15 अर्षा णः सोम शं गवे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम् ।
वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्

9.61.16 पवमानो अजीजनद्दिवश्चित्रं न तन्यतुम् ।
ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत्

9.61.17 पवमानस्य ते रसो मदो राजन्नदुच्छुनः ।
वि वारमव्यमर्षति

9.61.18 पवमान रसस्तव दक्षो वि राजति द्युमान् ।
ज्योतिर्विश्वं स्वर्दृशे

9.61.19 यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा ।
देवावीरघशंसहा

9.61.20 जघ्निर्वृत्रममित्रियं सस्निर्वाजं दिवेदिवे ।
गोषा उ अश्वसा असि

9.61.21 सम्मिश्लो अरुषो भव सूपस्थाभिर्न धेनुभिः ।
सीदञ्छ्येनो न योनिमा

9.61.22 स पवस्व य आविथेन्द्रं वृत्राय हन्तवे ।
वव्रिवांसं महीरपः

9.61.23 सुवीरासो वयं धना जयेम सोम मीढ्वः ।
पुनानो वर्ध नो गिरः

9.61.24 त्वोतासस्तवावसा स्याम वन्वन्त आमुरः ।
सोम व्रतेषु जागृहि

9.61.25 अपघ्नन्पवते मृधोऽप सोमो अराव्णः ।
गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्

9.61.26 महो नो राय आ भर पवमान जही मृधः ।
रास्वेन्दो वीरवद्यशः

9.61.27 न त्वा शतं चन ह्रुतो राधो दित्सन्तमा मिनन् ।
यत्पुनानो मखस्यसे

9.61.28 पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने ।
विश्वा अप द्विषो जहि

9.61.29 अस्य ते सख्ये वयं तवेन्दो द्युम्न उत्तमे ।
सासह्याम पृतन्यतः

9.61.30 या ते भीमान्यायुधा तिग्मानि सन्ति धूर्वणे ।
रक्षा समस्य नो निदः

सूक्तम् ९.६२
ऋषिः: जमदग्निर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.62.1 एते असृग्रमिन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः ।
विश्वान्यभि सौभगा

9.62.2 विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तोकाय वाजिनः ।
तना कृण्वन्तो अर्वते

9.62.3 कृण्वन्तो वरिवो गवेऽभ्यर्षन्ति सुष्टुतिम् ।
इळामस्मभ्यं संयतम्

9.62.4 असाव्यंशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः ।
श्येनो न योनिमासदत्

9.62.5 शुभ्रमन्धो देववातमप्सु धूतो नृभिः सुतः ।
स्वदन्ति गावः पयोभिः

9.62.6 आदीमश्वं न हेतारोऽशूशुभन्नमृताय ।
मध्वो रसं सधमादे

9.62.7 यास्ते धारा मधुश्चुतोऽसृग्रमिन्द ऊतये ।
ताभिः पवित्रमासदः

9.62.8 सो अर्षेन्द्राय पीतये तिरो रोमाण्यव्यया ।
सीदन्योना वनेष्वा

9.62.9 त्वमिन्दो परि स्रव स्वादिष्ठो अङ्गिरोभ्यः ।
वरिवोविद्घृतं पयः

9.62.10 अयं विचर्षणिर्हितः पवमानः स चेतति ।
हिन्वान आप्यं बृहत्

9.62.11 एष वृषा वृषव्रतः पवमानो अशस्तिहा ।
करद्वसूनि दाशुषे

9.62.12 आ पवस्व सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् ।
पुरुश्चन्द्रं पुरुस्पृहम्

9.62.13 एष स्य परि षिच्यते मर्मृज्यमान आयुभिः ।
उरुगायः कविक्रतुः

9.62.14 सहस्रोतिः शतामघो विमानो रजसः कविः ।
इन्द्राय पवते मदः

9.62.15 गिरा जात इह स्तुत इन्दुरिन्द्राय धीयते ।
विर्योना वसताविव

9.62.16 पवमानः सुतो नृभिः सोमो वाजमिवासरत् ।
चमूषु शक्मनासदम्

9.62.17 तं त्रिपृष्ठे त्रिवन्धुरे रथे युञ्जन्ति यातवे ।
ऋषीणां सप्त धीतिभिः

9.62.18 तं सोतारो धनस्पृतमाशुं वाजाय यातवे ।
हरिं हिनोत वाजिनम्

9.62.19 आविशन्कलशं सुतो विश्वा अर्षन्नभि श्रियः ।
शूरो न गोषु तिष्ठति

9.62.20 आ त इन्दो मदाय कं पयो दुहन्त्यायवः ।
देवा देवेभ्यो मधु

9.62.21 आ नः सोमं पवित्र आ सृजता मधुमत्तमम् ।
देवेभ्यो देवश्रुत्तमम्

9.62.22 एते सोमा असृक्षत गृणानाः श्रवसे महे ।
मदिन्तमस्य धारया

9.62.23 अभि गव्यानि वीतये नृम्णा पुनानो अर्षसि ।
सनद्वाजः परि स्रव

9.62.24 उत नो गोमतीरिषो विश्वा अर्ष परिष्टुभः ।
गृणानो जमदग्निना

9.62.25 पवस्व वाचो अग्रियः सोम चित्राभिरूतिभिः ।
अभि विश्वानि काव्या

9.62.26 त्वं समुद्रिया अपोऽग्रियो वाच ईरयन् ।
पवस्व विश्वमेजय

9.62.27 तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे ।
तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः

9.62.28 प्र ते दिवो न वृष्टयो धारा यन्त्यसश्चतः ।
अभि शुक्रामुपस्तिरम्

9.62.29 इन्द्रायेन्दुं पुनीतनोग्रं दक्षाय साधनम् ।
ईशानं वीतिराधसम्

9.62.30 पवमान ऋतः कविः सोमः पवित्रमासदत् ।
दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

सूक्तम् ९.६३
ऋषिः: निध्रुविः काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री

9.63.1 आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् ।
अस्मे श्रवांसि धारय

9.63.2 इषमूर्जं च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः ।
चमूष्वा नि षीदसि

9.63.3 सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् ।
मधुमाँ अस्तु वायवे

9.63.4 एते असृग्रमाशवोऽति ह्वरांसि बभ्रवः ।
सोमा ऋतस्य धारया

9.63.5 इन्द्रं वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वमार्यम् ।
अपघ्नन्तो अराव्णः

9.63.6 सुता अनु स्वमा रजोऽभ्यर्षन्ति बभ्रवः ।
इन्द्रं गच्छन्त इन्दवः

9.63.7 अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः ।
हिन्वानो मानुषीरपः

9.63.8 अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि ।
अन्तरिक्षेण यातवे

9.63.9 उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे ।
इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन्

9.63.10 परीतो वायवे सुतं गिर इन्द्राय मत्सरम् ।
अव्यो वारेषु सिञ्चत

9.63.11 पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम दुष्टरम् ।
यो दूणाशो वनुष्यता

9.63.12 अभ्यर्ष सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् ।
अभि वाजमुत श्रवः

9.63.13 सोमो देवो न सूर्योऽद्रिभिः पवते सुतः ।
दधानः कलशे रसम्

9.63.14 एते धामान्यार्या शुक्रा ऋतस्य धारया ।
वाजं गोमन्तमक्षरन्

9.63.15 सुता इन्द्राय वज्रिणे सोमासो दध्याशिरः ।
पवित्रमत्यक्षरन्

9.63.16 प्र सोम मधुमत्तमो राये अर्ष पवित्र आ ।
मदो यो देववीतमः

9.63.17 तमी मृजन्त्यायवो हरिं नदीषु वाजिनम् ।
इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्

9.63.18 आ पवस्व हिरण्यवदश्वावत्सोम वीरवत् ।
वाजं गोमन्तमा भर

9.63.19 परि वाजे न वाजयुमव्यो वारेषु सिञ्चत ।
इन्द्राय मधुमत्तमम्

9.63.20 कविं मृजन्ति मर्ज्यं धीभिर्विप्रा अवस्यवः ।
वृषा कनिक्रदर्षति

9.63.21 वृषणं धीभिरप्तुरं सोममृतस्य धारया ।
मती विप्राः समस्वरन्

9.63.22 पवस्व देवायुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः ।
वायुमा रोह धर्मणा

9.63.23 पवमान नि तोशसे रयिं सोम श्रवाय्यम् ।
प्रियः समुद्रमा विश

9.63.24 अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः ।
नुदस्वादेवयुं जनम्

9.63.25 पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः ।
अभि विश्वानि काव्या

9.63.26 पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रमिन्दवः ।
घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः

9.63.27 पवमाना दिवस्पर्यन्तरिक्षादसृक्षत ।
पृथिव्या अधि सानवि

9.63.28 पुनानः सोम धारयेन्दो विश्वा अप स्रिधः ।
जहि रक्षांसि सुक्रतो

9.63.29 अपघ्नन्सोम रक्षसोऽभ्यर्ष कनिक्रदत् ।
द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम्

9.63.30 अस्मे वसूनि धारय सोम दिव्यानि पार्थिवा ।
इन्दो विश्वानि वार्या

सूक्तम् ९.६४
ऋषिः: कश्यपो मारीचः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.64.1 वृषा सोम द्युमाँ असि वृषा देव वृषव्रतः ।
वृषा धर्माणि दधिषे

9.64.2 वृष्णस्ते वृष्ण्यं शवो वृषा वनं वृषा मदः ।
सत्यं वृषन्वृषेदसि

9.64.3 अश्वो न चक्रदो वृषा सं गा इन्दो समर्वतः ।
वि नो राये दुरो वृधि

9.64.4 असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया ।
शुक्रासो वीरयाशवः

9.64.5 शुम्भमाना ऋतायुभिर्मृज्यमाना गभस्त्योः ।
पवन्ते वारे अव्यये

9.64.6 ते विश्वा दाशुषे वसु सोमा दिव्यानि पार्थिवा ।
पवन्तामान्तरिक्ष्या

9.64.7 पवमानस्य विश्ववित्प्र ते सर्गा असृक्षत ।
सूर्यस्येव न रश्मयः

9.64.8 केतुं कृण्वन्दिवस्परि विश्वा रूपाभ्यर्षसि ।
समुद्रः सोम पिन्वसे

9.64.9 हिन्वानो वाचमिष्यसि पवमान विधर्मणि ।
अक्रान्देवो न सूर्यः

9.64.10 इन्दुः पविष्ट चेतनः प्रियः कवीनां मती ।
सृजदश्वं रथीरिव

9.64.11 ऊर्मिर्यस्ते पवित्र आ देवावीः पर्यक्षरत् ।
सीदन्नृतस्य योनिमा

9.64.12 स नो अर्ष पवित्र आ मदो यो देववीतमः ।
इन्दविन्द्राय पीतये

9.64.13 इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः ।
इन्दो रुचाभि गा इहि

9.64.14 पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः ।
हरे सृजान आशिरम्

9.64.15 पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् ।
द्युतानो वाजिभिर्यतः

9.64.16 प्र हिन्वानास इन्दवोऽच्छा समुद्रमाशवः ।
धिया जूता असृक्षत

9.64.17 मर्मृजानास आयवो वृथा समुद्रमिन्दवः ।
अग्मन्नृतस्य योनिमा

9.64.18 परि णो याह्यस्मयुर्विश्वा वसून्योजसा ।
पाहि नः शर्म वीरवत्

9.64.19 मिमाति वह्निरेतशः पदं युजान ऋक्वभिः ।
प्र यत्समुद्र आहितः

9.64.20 आ यद्योनिं हिरण्ययमाशुरृतस्य सीदति ।
जहात्यप्रचेतसः

9.64.21 अभि वेना अनूषतेयक्षन्ति प्रचेतसः ।
मज्जन्त्यविचेतसः

9.64.22 इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः ।
ऋतस्य योनिमासदम्

9.64.23 तं त्वा विप्रा वचोविदः परि ष्कृण्वन्ति वेधसः ।
सं त्वा मृजन्त्यायवः

9.64.24 रसं ते मित्रो अर्यमा पिबन्ति वरुणः कवे ।
पवमानस्य मरुतः

9.64.25 त्वं सोम विपश्चितं पुनानो वाचमिष्यसि ।
इन्दो सहस्रभर्णसम्

9.64.26 उतो सहस्रभर्णसं वाचं सोम मखस्युवम् ।
पुनान इन्दवा भर

9.64.27 पुनान इन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् ।
प्रियः समुद्रमा विश

9.64.28 दविद्युतत्या रुचा परिष्टोभन्त्या कृपा ।
सोमाः शुक्रा गवाशिरः

9.64.29 हिन्वानो हेतृभिर्यत आ वाजं वाज्यक्रमीत् ।
सीदन्तो वनुषो यथा

9.64.30 ऋधक्सोम स्वस्तये संजग्मानो दिवः कविः ।
पवस्व सूर्यो दृशे

सूक्तम् ९.६५
ऋषिः: भृगुर्वारुणिर्जमदग्निर्भार्गवो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। गायत्री।

9.65.1 हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम् ।
महामिन्दुं महीयुवः

9.65.2 पवमान रुचारुचा देवो देवेभ्यस्परि ।
विश्वा वसून्या विश

9.65.3 आ पवमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेभ्यो दुवः ।
इषे पवस्व संयतम्

9.65.4 वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे ।
पवमान स्वाध्यः

9.65.5 आ पवस्व सुवीर्यं मन्दमानः स्वायुध ।
इहो ष्विन्दवा गहि

9.65.6 यदद्भिः परिषिच्यसे मृज्यमानो गभस्त्योः ।
द्रुणा सधस्थमश्नुषे

9.65.7 प्र सोमाय व्यश्ववत्पवमानाय गायत ।
महे सहस्रचक्षसे

9.65.8 यस्य वर्णं मधुश्चुतं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः ।
इन्दुमिन्द्राय पीतये

9.65.9 तस्य ते वाजिनो वयं विश्वा धनानि जिग्युषः ।
सखित्वमा वृणीमहे

9.65.10 वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च मत्सरः ।
विश्वा दधान ओजसा

9.65.11 तं त्वा धर्तारमोण्योः पवमान स्वर्दृशम् ।
हिन्वे वाजेषु वाजिनम्

9.65.12 अया चित्तो विपानया हरिः पवस्व धारया ।
युजं वाजेषु चोदय

9.65.13 आ न इन्दो महीमिषं पवस्व विश्वदर्शतः ।
अस्मभ्यं सोम गातुवित्

9.65.14 आ कलशा अनूषतेन्दो धाराभिरोजसा ।
एन्द्रस्य पीतये विश

9.65.15 यस्य ते मद्यं रसं तीव्रं दुहन्त्यद्रिभिः ।
स पवस्वाभिमातिहा

9.65.16 राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि ।
अन्तरिक्षेण यातवे

9.65.17 आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम् ।
वहा भगत्तिमूतये

9.65.18 आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्चसे भर ।
सुष्वाणो देववीतये

9.65.19 अर्षा सोम द्युमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत् ।
सीदञ्छ्येनो न योनिमा

9.65.20 अप्सा इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः ।
सोमो अर्षति विष्णवे

9.65.21 इषं तोकाय नो दधदस्मभ्यं सोम विश्वतः ।
आ पवस्व सहस्रिणम्

9.65.22 ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे ।
ये वादः शर्यणावति

9.65.23 य आर्जीकेषु कृत्वसु ये मध्ये पस्त्यानाम् ।
ये वा जनेषु पञ्चसु

9.65.24 ते नो वृष्टिं दिवस्परि पवन्तामा सुवीर्यम् ।
सुवाना देवास इन्दवः

9.65.25 पवते हर्यतो हरिर्गृणानो जमदग्निना ।
हिन्वानो गोरधि त्वचि

9.65.26 प्र शुक्रासो वयोजुवो हिन्वानासो न सप्तयः ।
श्रीणाना अप्सु मृञ्जत

9.65.27 तं त्वा सुतेष्वाभुवो हिन्विरे देवतातये ।
स पवस्वानया रुचा

9.65.28 आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे ।
पान्तमा पुरुस्पृहम्

9.65.29 आ मन्द्रमा वरेण्यमा विप्रमा मनीषिणम् ।
पान्तमा पुरुस्पृहम्

9.65.30 आ रयिमा सुचेतुनमा सुक्रतो तनूष्वा ।
पान्तमा पुरुस्पृहम्

सूक्तम् ९.६६
ऋषिः: शतंं वैखानसाः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः, १९-२१ अग्निः पवमानः। गायत्री, १८ अनुष्टुप्।

9.66.1 पवस्व विश्वचर्षणेऽभि विश्वानि काव्या ।
सखा सखिभ्य ईड्यः

9.66.2 ताभ्यां विश्वस्य राजसि ये पवमान धामनी ।
प्रतीची सोम तस्थतुः

9.66.3 परि धामानि यानि ते त्वं सोमासि विश्वतः ।
पवमान ऋतुभिः कवे

9.66.4 पवस्व जनयन्निषोऽभि विश्वानि वार्या ।
सखा सखिभ्य ऊतये

9.66.5 तव शुक्रासो अर्चयो दिवस्पृष्ठे वि तन्वते ।
पवित्रं सोम धामभिः

9.66.6 तवेमे सप्त सिन्धवः प्रशिषं सोम सिस्रते ।
तुभ्यं धावन्ति धेनवः

9.66.7 प्र सोम याहि धारया सुत इन्द्राय मत्सरः ।
दधानो अक्षिति श्रवः

9.66.8 समु त्वा धीभिरस्वरन्हिन्वतीः सप्त जामयः ।
विप्रमाजा विवस्वतः

9.66.9 मृजन्ति त्वा समग्रुवोऽव्ये जीरावधि ष्वणि ।
रेभो यदज्यसे वने

9.66.10 पवमानस्य ते कवे वाजिन् त्सर्गा असृक्षत ।
अर्वन्तो न श्रवस्यवः

9.66.11 अच्छा कोशं मधुश्चुतमसृग्रं वारे अव्यये ।
अवावशन्त धीतयः

9.66.12 अच्छा समुद्रमिन्दवोऽस्तं गावो न धेनवः ।
अग्मन्नृतस्य योनिमा

9.66.13 प्र ण इन्दो महे रण आपो अर्षन्ति सिन्धवः ।
यद्गोभिर्वासयिष्यसे

9.66.14 अस्य ते सख्ये वयमियक्षन्तस्त्वोतयः ।
इन्दो सखित्वमुश्मसि

9.66.15 आ पवस्व गविष्टये महे सोम नृचक्षसे ।
एन्द्रस्य जठरे विश

9.66.16 महाँ असि सोम ज्येष्ठ उग्राणामिन्द ओजिष्ठः ।
युध्वा सञ्छश्वज्जिगेथ

9.66.17 य उग्रेभ्यश्चिदोजीयाञ्छूरेभ्यश्चिच्छूरतरः ।
भूरिदाभ्यश्चिन्मंहीयान्

9.66.18 त्वं सोम सूर एषस्तोकस्य साता तनूनाम् ।
वृणीमहे सख्याय वृणीमहे युज्याय

9.66.19 अग्न आयूंषि पवस आ सुवोर्जमिषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम्

9.66.20 अग्निर्ऋषिः पवमानः पाञ्चजन्यः पुरोहितः ।
तमीमहे महागयम्

9.66.21 अग्ने पवस्व स्वपा अस्मे वर्चः सुवीर्यम् ।
दधद्रयिं मयि पोषम्

9.66.22 पवमानो अति स्रिधोऽभ्यर्षति सुष्टुतिम् ।
सूरो न विश्वदर्शतः

9.66.23 स मर्मृजान आयुभिः प्रयस्वान्प्रयसे हितः ।
इन्दुरत्यो विचक्षणः

9.66.24 पवमान ऋतं बृहच्छुक्रं ज्योतिरजीजनत् ।
कृष्णा तमांसि जङ्घनत्

9.66.25 पवमानस्य जङ्घ्नतो हरेश्चन्द्रा असृक्षत ।
जीरा अजिरशोचिषः

9.66.26 पवमानो रथीतमः शुभ्रेभिः शुभ्रशस्तमः ।
हरिश्चन्द्रो मरुद्गणः

9.66.27 पवमानो व्यश्नवद्रश्मिभिर्वाजसातमः ।
दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

9.66.28 प्र सुवान इन्दुरक्षाः पवित्रमत्यव्ययम् ।
पुनान इन्दुरिन्द्रमा

9.66.29 एष सोमो अधि त्वचि गवां क्रीळत्यद्रिभिः ।
इन्द्रं मदाय जोहुवत्

9.66.30 यस्य ते द्युम्नवत्पयः पवमानाभृतं दिवः ।
तेन नो मृळ जीवसे

सूक्तम् ९.६७
ऋषिः: सप्तर्षयः । अनुक्रमणिका: ऋषयः - सप्तर्षयः(१-३ भरद्वाजो बार्हस्पत्यः, ४-६ कश्यपो मारीचः, ७-९ गोतमो राहूगणः, १०-१२  अत्रिःर्भौमः, १३-१५ विश्वामित्रो गाथिनः, १६-१८ जमदग्निर्भार्गवः, १९-२१ मैत्रावरुणिर्वासिष्ठः, २२-३२ पवित्र आङ्गिरसो वा वसिष्ठो वा उभौ वा)।

9.67.1 त्वं सोमासि धारयुर्मन्द्र ओजिष्ठो अध्वरे ।
पवस्व मंहयद्रयिः

9.67.2 त्वं सुतो नृमादनो दधन्वान्मत्सरिन्तमः ।
इन्द्राय सूरिरन्धसा

9.67.3 त्वं सुष्वाणो अद्रिभिरभ्यर्ष कनिक्रदत् ।
द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम्

9.67.4 इन्दुर्हिन्वानो अर्षति तिरो वाराण्यव्यया ।
हरिर्वाजमचिक्रदत्

9.67.5 इन्दो व्यव्यमर्षसि वि श्रवांसि वि सौभगा ।
वि वाजान्सोम गोमतः

9.67.6 आ न इन्दो शतग्विनं रयिं गोमन्तमश्विनम् ।
भरा सोम सहस्रिणम्

9.67.7 पवमानास इन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः ।
इन्द्रं यामेभिराशत

9.67.8 ककुहः सोम्यो रस इन्दुरिन्द्राय पूर्व्यः ।
आयुः पवत आयवे

9.67.9 हिन्वन्ति सूरमुस्रयः पवमानं मधुश्चुतम् ।
अभि गिरा समस्वरन्

9.67.10 अविता नो अजाश्वः पूषा यामनियामनि ।
आ भक्षत्कन्यासु नः

9.67.11 अयं सोमः कपर्दिने घृतं न पवते मधु ।
आ भक्षत्कन्यासु नः

9.67.12 अयं त आघृणे सुतो घृतं न पवते शुचि ।
आ भक्षत्कन्यासु नः

9.67.13 वाचो जन्तुः कवीनां पवस्व सोम धारया ।
देवेषु रत्नधा असि

9.67.14 आ कलशेषु धावति श्येनो वर्म वि गाहते ।
अभि द्रोणा कनिक्रदत्

9.67.15 परि प्र सोम ते रसोऽसर्जि कलशे सुतः ।
श्येनो न तक्तो अर्षति

9.67.16 पवस्व सोम मन्दयन्निन्द्राय मधुमत्तमः

9.67.17 असृग्रन्देववीतये वाजयन्तो रथा इव

9.67.18 ते सुतासो मदिन्तमाः शुक्रा वायुमसृक्षत

9.67.19 ग्राव्णा तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रं सोम गच्छसि ।
दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

9.67.20 एष तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रमति गाहते ।
रक्षोहा वारमव्ययम्

9.67.21 यदन्ति यच्च दूरके भयं विन्दति मामिह ।
पवमान वि तज्जहि

9.67.22 पवमानः सो अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः ।
यः पोता स पुनातु नः

9.67.23 यत्ते पवित्रमर्चिष्यग्ने विततमन्तरा ।
ब्रह्म तेन पुनीहि नः

9.67.24 यत्ते पवित्रमर्चिवदग्ने तेन पुनीहि नः ।
ब्रह्मसवैः पुनीहि नः

9.67.25 उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
मां पुनीहि विश्वतः

9.67.26 त्रिभिष्ट्वं देव सवितर्वर्षिष्ठैः सोम धामभिः ।
अग्ने दक्षैः पुनीहि नः

9.67.27 पुनन्तु मां देवजनाः पुनन्तु वसवो धिया ।
विश्वे देवाः पुनीत मा जातवेदः पुनीहि मा

9.67.28 प्र प्यायस्व प्र स्यन्दस्व सोम विश्वेभिरंशुभिः ।
देवेभ्य उत्तमं हविः

9.67.29 उप प्रियं पनिप्नतं युवानमाहुतीवृधम् ।
अगन्म बिभ्रतो नमः

9.67.30 अलाय्यस्य परशुर्ननाश तमा पवस्व देव सोम ।
आखुं चिदेव देव सोम

9.67.31 यः पावमानीरध्येत्यृषिभिः सम्भृतं रसम् ।
सर्वं स पूतमश्नाति स्वदितं मातरिश्वना

9.67.32 पावमानीर्यो अध्येत्यृषिभिः सम्भृतं रसम् ।
तस्मै सरस्वती दुहे क्षीरं सर्पिर्मधूदकम्

सूक्तम् ९.६८
ऋषिः: वत्सप्रिर्भालन्दनः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, १० त्रिष्टुप्

9.68.1 प्र देवमच्छा मधुमन्त इन्दवोऽसिष्यदन्त गाव आ न धेनवः ।
बर्हिषदो वचनावन्त ऊधभिः परिस्रुतमुस्रिया निर्णिजं धिरे

9.68.2 स रोरुवदभि पूर्वा अचिक्रददुपारुहः श्रथयन्स्वादते हरिः ।
तिरः पवित्रं परियन्नुरु ज्रयो नि शर्याणि दधते देव आ वरम्

9.68.3 वि यो ममे यम्या संयती मदः साकंवृधा पयसा पिन्वदक्षिता ।
मही अपारे रजसी विवेविददभिव्रजन्नक्षितं पाज आ ददे

9.68.4 स मातरा विचरन्वाजयन्नपः प्र मेधिरः स्वधया पिन्वते पदम् ।
अंशुर्यवेन पिपिशे यतो नृभिः सं जामिभिर्नसते रक्षते शिरः

9.68.5 सं दक्षेण मनसा जायते कविरृतस्य गर्भो निहितो यमा परः ।
यूना ह सन्ता प्रथमं वि जज्ञतुर्गुहा हितं जनिम नेममुद्यतम्

9.68.6 मन्द्रस्य रूपं विविदुर्मनीषिणः श्येनो यदन्धो अभरत्परावतः ।
तं मर्जयन्त सुवृधं नदीष्वाँ उशन्तमंशुं परियन्तमृग्मियम्

9.68.7 त्वां मृजन्ति दश योषणः सुतं सोम ऋषिभिर्मतिभिर्धीतिभिर्हितम् ।
अव्यो वारेभिरुत देवहूतिभिर्नृभिर्यतो वाजमा दर्षि सातये

9.68.8 परिप्रयन्तं वय्यं सुषंसदं सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभः ।
यो धारया मधुमाँ ऊर्मिणा दिव इयर्ति वाचं रयिषाळमर्त्यः

9.68.9 अयं दिव इयर्ति विश्वमा रजः सोमः पुनानः कलशेषु सीदति ।
अद्भिर्गोभिर्मृज्यते अद्रिभिः सुतः पुनान इन्दुर्वरिवो विदत्प्रियम्

9.68.10 एवा नः सोम परिषिच्यमानो वयो दधच्चित्रतमं पवस्व ।
अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिमस्मे सुवीरम्

सूक्तम् ९.६९
ऋषिः: हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, ९-१० त्रिष्टुप्

9.69.1 इषुर्न धन्वन्प्रति धीयते मतिर्वत्सो न मातुरुप सर्ज्यूधनि ।
उरुधारेव दुहे अग्र आयत्यस्य व्रतेष्वपि सोम इष्यते

9.69.2 उपो मतिः पृच्यते सिच्यते मधु मन्द्राजनी चोदते अन्तरासनि ।
पवमानः संतनिः प्रघ्नतामिव मधुमान्द्रप्सः परि वारमर्षति

9.69.3 अव्ये वधूयुः पवते परि त्वचि श्रथ्नीते नप्तीरदितेरृतं यते ।
हरिरक्रान्यजतः संयतो मदो नृम्णा शिशानो महिषो न शोभते

9.69.4 उक्षा मिमाति प्रति यन्ति धेनवो देवस्य देवीरुप यन्ति निष्कृतम् ।
अत्यक्रमीदर्जुनं वारमव्ययमत्कं न निक्तं परि सोमो अव्यत

9.69.5 अमृक्तेन रुशता वाससा हरिरमर्त्यो निर्णिजानः परि व्यत ।
दिवस्पृष्ठं बर्हणा निर्णिजे कृतोपस्तरणं चम्वोर्नभस्मयम्

9.69.6 सूर्यस्येव रश्मयो द्रावयित्नवो मत्सरासः प्रसुपः साकमीरते ।
तन्तुं ततं परि सर्गास आशवो नेन्द्रादृते पवते धाम किं चन

9.69.7 सिन्धोरिव प्रवणे निम्न आशवो वृषच्युता मदासो गातुमाशत ।
शं नो निवेशे द्विपदे चतुष्पदेऽस्मे वाजाः सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

9.69.8 आ नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवदश्वावद्गोमद्यवमत्सुवीर्यम् ।
यूयं हि सोम पितरो मम स्थन दिवो मूर्धानः प्रस्थिता वयस्कृतः

9.69.9 एते सोमाः पवमानास इन्द्रं रथा इव प्र ययुः सातिमच्छ ।
सुताः पवित्रमति यन्त्यव्यं हित्वी वव्रिं हरितो वृष्टिमच्छ

9.69.10 इन्दविन्द्राय बृहते पवस्व सुमृळीको अनवद्यो रिशादाः ।
भरा चन्द्राणि गृणते वसूनि देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः

सूक्तम् ९.७०
ऋषिः: रेणुर्वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, १० त्रिष्टुप्

9.70.1 त्रिरस्मै सप्त धेनवो दुदुह्रे सत्यामाशिरं पूर्व्ये व्योमनि ।
चत्वार्यन्या भुवनानि निर्णिजे चारूणि चक्रे यदृतैरवर्धत

9.70.2 स भिक्षमाणो अमृतस्य चारुण उभे द्यावा काव्येना वि शश्रथे ।
तेजिष्ठा अपो मंहना परि व्यत यदी देवस्य श्रवसा सदो विदुः

9.70.3 ते अस्य सन्तु केतवोऽमृत्यवोऽदाभ्यासो जनुषी उभे अनु ।
येभिर्नृम्णा च देव्या च पुनत आदिद्राजानं मनना अगृभ्णत

9.70.4 स मृज्यमानो दशभिः सुकर्मभिः प्र मध्यमासु मातृषु प्रमे सचा ।
व्रतानि पानो अमृतस्य चारुण उभे नृचक्षा अनु पश्यते विशौ

9.70.5 स मर्मृजान इन्द्रियाय धायस ओभे अन्ता रोदसी हर्षते हितः ।
वृषा शुष्मेण बाधते वि दुर्मतीरादेदिशानः शर्यहेव शुरुधः

9.70.6 स मातरा न ददृशान उस्रियो नानददेति मरुतामिव स्वनः ।
जानन्नृतं प्रथमं यत्स्वर्णरं प्रशस्तये कमवृणीत सुक्रतुः

9.70.7 रुवति भीमो वृषभस्तविष्यया शृङ्गे शिशानो हरिणी विचक्षणः ।
आ योनिं सोमः सुकृतं नि षीदति गव्ययी त्वग्भवति निर्णिगव्ययी

9.70.8 शुचिः पुनानस्तन्वमरेपसमव्ये हरिर्न्यधाविष्ट सानवि ।
जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे त्रिधातु मधु क्रियते सुकर्मभिः

9.70.9 पवस्व सोम देववीतये वृषेन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश ।
पुरा नो बाधाद्दुरिताति पारय क्षेत्रविद्धि दिश आहा विपृच्छते

9.70.10 हितो न सप्तिरभि वाजमर्षेन्द्रस्येन्दो जठरमा पवस्व ।
नावा न सिन्धुमति पर्षि विद्वाञ्छूरो न युध्यन्नव नो निद स्पः

सूक्तम् ९.७१
ऋषिः: ऋषभो वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, ९ त्रिष्टुप्।

9.71.1 आ दक्षिणा सृज्यते शुष्म्यासदं वेति द्रुहो रक्षसः पाति जागृविः ।
हरिरोपशं कृणुते नभस्पय उपस्तिरे चम्वोर्ब्रह्म निर्णिजे

9.71.2 प्र कृष्टिहेव शूष एति रोरुवदसुर्यं वर्णं नि रिणीते अस्य तम् ।
जहाति वव्रिं पितुरेति निष्कृतमुपप्रुतं कृणुते निर्णिजं तना

9.71.3 अद्रिभिः सुतः पवते गभस्त्योर्वृषायते नभसा वेपते मती ।
स मोदते नसते साधते गिरा नेनिक्ते अप्सु यजते परीमणि

9.71.4 परि द्युक्षं सहसः पर्वतावृधं मध्वः सिञ्चन्ति हर्म्यस्य सक्षणिम् ।
आ यस्मिन्गावः सुहुताद ऊधनि मूर्धञ्छ्रीणन्त्यग्रियं वरीमभिः

9.71.5 समी रथं न भुरिजोरहेषत दश स्वसारो अदितेरुपस्थ आ ।
जिगादुप ज्रयति गोरपीच्यं पदं यदस्य मतुथा अजीजनन्

9.71.6 श्येनो न योनिं सदनं धिया कृतं हिरण्ययमासदं देव एषति ।
ए रिणन्ति बर्हिषि प्रियं गिराश्वो न देवाँ अप्येति यज्ञियः

9.71.7 परा व्यक्तो अरुषो दिवः कविर्वृषा त्रिपृष्ठो अनविष्ट गा अभि ।
सहस्रणीतिर्यतिः परायती रेभो न पूर्वीरुषसो वि राजति

9.71.8 त्वेषं रूपं कृणुते वर्णो अस्य स यत्राशयत्समृता सेधति स्रिधः ।
अप्सा याति स्वधया दैव्यं जनं सं सुष्टुती नसते सं गोअग्रया

9.71.9 उक्षेव यूथा परियन्नरावीदधि त्विषीरधित सूर्यस्य ।
दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षत क्षां सोमः परि क्रतुना पश्यते जाः

सूक्तम् ९.७२
ऋषिः: हरिमन्त आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.72.1 हरिं मृजन्त्यरुषो न युज्यते सं धेनुभिः कलशे सोमो अज्यते ।
उद्वाचमीरयति हिन्वते मती पुरुष्टुतस्य कति चित्परिप्रियः

9.72.2 साकं वदन्ति बहवो मनीषिण इन्द्रस्य सोमं जठरे यदादुहुः ।
यदी मृजन्ति सुगभस्तयो नरः सनीळाभिर्दशभिः काम्यं मधु

9.72.3 अरममाणो अत्येति गा अभि सूर्यस्य प्रियं दुहितुस्तिरो रवम् ।
अन्वस्मै जोषमभरद्विनंगृसः सं द्वयीभिः स्वसृभिः क्षेति जामिभिः

9.72.4 नृधूतो अद्रिषुतो बर्हिषि प्रियः पतिर्गवां प्रदिव इन्दुरृत्वियः ।
पुरंधिवान्मनुषो यज्ञसाधनः शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते

9.72.5 नृबाहुभ्यां चोदितो धारया सुतोऽनुष्वधं पवते सोम इन्द्र ते ।
आप्राः क्रतून्समजैरध्वरे मतीर्वेर्न द्रुषच्चम्वोरासदद्धरिः

9.72.6 अंशुं दुहन्ति स्तनयन्तमक्षितं कविं कवयोऽपसो मनीषिणः ।
समी गावो मतयो यन्ति संयत ऋतस्य योना सदने पुनर्भुवः

9.72.7 नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवोऽपामूर्मौ सिन्धुष्वन्तरुक्षितः ।
इन्द्रस्य वज्रो वृषभो विभूवसुः सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः

9.72.8 स तू पवस्व परि पार्थिवं रज स्तोत्रे शिक्षन्नाधून्वते च सुक्रतो ।
मा नो निर्भाग्वसुनः सादनस्पृशो रयिं पिशङ्गं बहुलं वसीमहि

9.72.9 आ तू न इन्दो शतदात्वश्व्यं सहस्रदातु पशुमद्धिरण्यवत् ।
उप मास्व बृहती रेवतीरिषोऽधि स्तोत्रस्य पवमान नो गहि

सूक्तम् ९.७३
ऋषिः: पवित्र आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती

9.73.1 स्रक्वे द्रप्सस्य धमतः समस्वरन्नृतस्य योना समरन्त नाभयः ।
त्रीन्स मूर्ध्नो असुरश्चक्र आरभे सत्यस्य नावः सुकृतमपीपरन्

9.73.2 सम्यक्सम्यञ्चो महिषा अहेषत सिन्धोरूर्मावधि वेना अवीविपन् ।
मधोर्धाराभिर्जनयन्तो अर्कमित्प्रियामिन्द्रस्य तन्वमवीवृधन्

9.73.3 पवित्रवन्तः परि वाचमासते पितैषां प्रत्नो अभि रक्षति व्रतम् ।
महः समुद्रं वरुणस्तिरो दधे धीरा इच्छेकुर्धरुणेष्वारभम्

9.73.4 सहस्रधारेऽव ते समस्वरन्दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतः ।
अस्य स्पशो न नि मिषन्ति भूर्णयः पदेपदे पाशिनः सन्ति सेतवः

9.73.5 पितुर्मातुरध्या ये समस्वरन्नृचा शोचन्तः संदहन्तो अव्रतान् ।
इन्द्रद्विष्टामप धमन्ति मायया त्वचमसिक्नीं भूमनो दिवस्परि

9.73.6 प्रत्नान्मानादध्या ये समस्वरञ्छ्लोकयन्त्रासो रभसस्य मन्तवः ।
अपानक्षासो बधिरा अहासत ऋतस्य पन्थां न तरन्ति दुष्कृतः

9.73.7 सहस्रधारे वितते पवित्र आ वाचं पुनन्ति कवयो मनीषिणः ।
रुद्रास एषामिषिरासो अद्रुह स्पशः स्वञ्चः सुदृशो नृचक्षसः

9.73.8 ऋतस्य गोपा न दभाय सुक्रतुस्त्री ष पवित्रा हृद्यन्तरा दधे ।
विद्वान्स विश्वा भुवनाभि पश्यत्यवाजुष्टान्विध्यति कर्ते अव्रतान्

9.73.9 ऋतस्य तन्तुर्विततः पवित्र आ जिह्वाया अग्रे वरुणस्य मायया ।
धीराश्चित्तत्समिनक्षन्त आशतात्रा कर्तमव पदात्यप्रभुः

सूक्तम् ९.७४
ऋषिः: कक्षीवान् दैर्घतमसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, ८ त्रिष्टुप् ।

9.74.1 शिशुर्न जातोऽव चक्रदद्वने स्वर्यद्वाज्यरुषः सिषासति ।
दिवो रेतसा सचते पयोवृधा तमीमहे सुमती शर्म सप्रथः

9.74.2 दिवो य स्कम्भो धरुणः स्वातत आपूर्णो अंशुः पर्येति विश्वतः ।
सेमे मही रोदसी यक्षदावृता समीचीने दाधार समिषः कविः

9.74.3 महि प्सरः सुकृतं सोम्यं मधूर्वी गव्यूतिरदितेरृतं यते ।
ईशे यो वृष्टेरित उस्रियो वृषापां नेता य इतऊतिरृग्मियः

9.74.4 आत्मन्वन्नभो दुह्यते घृतं पय ऋतस्य नाभिरमृतं वि जायते ।
समीचीनाः सुदानवः प्रीणन्ति तं नरो हितमव मेहन्ति पेरवः

9.74.5 अरावीदंशुः सचमान ऊर्मिणा देवाव्यं मनुषे पिन्वति त्वचम् ।
दधाति गर्भमदितेरुपस्थ आ येन तोकं च तनयं च धामहे

9.74.6 सहस्रधारेऽव ता असश्चतस्तृतीये सन्तु रजसि प्रजावतीः ।
चतस्रो नाभो निहिता अवो दिवो हविर्भरन्त्यमृतं घृतश्चुतः

9.74.7 श्वेतं रूपं कृणुते यत्सिषासति सोमो मीढ्वाँ असुरो वेद भूमनः ।
धिया शमी सचते सेमभि प्रवद्दिवस्कवन्धमव दर्षदुद्रिणम्

9.74.8 अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तं कार्ष्मन्ना वाज्यक्रमीत्ससवान् ।
आ हिन्विरे मनसा देवयन्तः कक्षीवते शतहिमाय गोनाम्

9.74.9 अद्भिः सोम पपृचानस्य ते रसोऽव्यो वारं वि पवमान धावति ।
स मृज्यमानः कविभिर्मदिन्तम स्वदस्वेन्द्राय पवमान पीतये

सूक्तम् ९.७५
ऋषिः: कविर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.75.1 अभि प्रियाणि पवते चनोहितो नामानि यह्वो अधि येषु वर्धते ।
आ सूर्यस्य बृहतो बृहन्नधि रथं विष्वञ्चमरुहद्विचक्षणः

9.75.2 ऋतस्य जिह्वा पवते मधु प्रियं वक्ता पतिर्धियो अस्या अदाभ्यः ।
दधाति पुत्रः पित्रोरपीच्यं नाम तृतीयमधि रोचने दिवः

9.75.3 अव द्युतानः कलशाँ अचिक्रदन्नृभिर्येमानः कोश आ हिरण्यये ।
अभीमृतस्य दोहना अनूषताधि त्रिपृष्ठ उषसो वि राजति

9.75.4 अद्रिभिः सुतो मतिभिश्चनोहितः प्ररोचयन्रोदसी मातरा शुचिः ।
रोमाण्यव्या समया वि धावति मधोर्धारा पिन्वमाना दिवेदिवे

9.75.5 परि सोम प्र धन्वा स्वस्तये नृभिः पुनानो अभि वासयाशिरम् ।
ये ते मदा आहनसो विहायसस्तेभिरिन्द्रं चोदय दातवे मघम्

सूक्तम् ९.७६
ऋषिः: कविर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.76.1 धर्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः ।
हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर्वृथा पाजांसि कृणुते नदीष्वा

9.76.2 शूरो न धत्त आयुधा गभस्त्योः स्वः सिषासन्रथिरो गविष्टिषु ।
इन्द्रस्य शुष्ममीरयन्नपस्युभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते मनीषिभिः

9.76.3 इन्द्रस्य सोम पवमान ऊर्मिणा तविष्यमाणो जठरेष्वा विश ।
प्र णः पिन्व विद्युदभ्रेव रोदसी धिया न वाजाँ उप मासि शश्वतः

9.76.4 विश्वस्य राजा पवते स्वर्दृश ऋतस्य धीतिमृषिषाळवीवशत् ।
यः सूर्यस्यासिरेण मृज्यते पिता मतीनामसमष्टकाव्यः

9.76.5 वृषेव यूथा परि कोशमर्षस्यपामुपस्थे वृषभः कनिक्रदत् ।
स इन्द्राय पवसे मत्सरिन्तमो यथा जेषाम समिथे त्वोतयः

सूक्तम् ९.७७
ऋषिः: कविर्भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.77.1 एष प्र कोशे मधुमाँ अचिक्रददिन्द्रस्य वज्रो वपुषो वपुष्टरः ।
अभीमृतस्य सुदुघा घृतश्चुतो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः

9.77.2 स पूर्व्यः पवते यं दिवस्परि श्येनो मथायदिषितस्तिरो रजः ।
स मध्व आ युवते वेविजान इत्कृशानोरस्तुर्मनसाह बिभ्युषा

9.77.3 ते नः पूर्वास उपरास इन्दवो महे वाजाय धन्वन्तु गोमते ।
ईक्षेण्यासो अह्यो न चारवो ब्रह्मब्रह्म ये जुजुषुर्हविर्हविः

9.77.4 अयं नो विद्वान्वनवद्वनुष्यत इन्दुः सत्राचा मनसा पुरुष्टुतः ।
इनस्य यः सदने गर्भमादधे गवामुरुब्जमभ्यर्षति व्रजम्

9.77.5 चक्रिर्दिवः पवते कृत्व्यो रसो महाँ अदब्धो वरुणो हुरुग्यते ।
असावि मित्रो वृजनेषु यज्ञियोऽत्यो न यूथे वृषयुः कनिक्रदत्

सूक्तम् ९.७८
ऋषिः: कविर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.78.1 प्र राजा वाचं जनयन्नसिष्यददपो वसानो अभि गा इयक्षति ।
गृभ्णाति रिप्रमविरस्य तान्वा शुद्धो देवानामुप याति निष्कृतम्

9.78.2 इन्द्राय सोम परि षिच्यसे नृभिर्नृचक्षा ऊर्मिः कविरज्यसे वने ।
पूर्वीर्हि ते स्रुतयः सन्ति यातवे सहस्रमश्वा हरयश्चमूषदः

9.78.3 समुद्रिया अप्सरसो मनीषिणमासीना अन्तरभि सोममक्षरन् ।
ता ईं हिन्वन्ति हर्म्यस्य सक्षणिं याचन्ते सुम्नं पवमानमक्षितम्

9.78.4 गोजिन्नः सोमो रथजिद्धिरण्यजित्स्वर्जिदब्जित्पवते सहस्रजित् ।
यं देवासश्चक्रिरे पीतये मदं स्वादिष्ठं द्रप्समरुणं मयोभुवम्

9.78.5 एतानि सोम पवमानो अस्मयुः सत्यानि कृण्वन्द्रविणान्यर्षसि ।
जहि शत्रुमन्तिके दूरके च य उर्वीं गव्यूतिमभयं च नस्कृधि

सूक्तम् ९.७९
ऋषिः: कविर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.79.1 अचोदसो नो धन्वन्त्विन्दवः प्र सुवानासो बृहद्दिवेषु हरयः ।
वि च नशन्न इषो अरातयोऽर्यो नशन्त सनिषन्त नो धियः

9.79.2 प्र णो धन्वन्त्विन्दवो मदच्युतो धना वा येभिरर्वतो जुनीमसि ।
तिरो मर्तस्य कस्य चित्परिह्वृतिं वयं धनानि विश्वधा भरेमहि

9.79.3 उत स्वस्या अरात्या अरिर्हि ष उतान्यस्या अरात्या वृको हि षः ।
धन्वन्न तृष्णा समरीत ताँ अभि सोम जहि पवमान दुराध्यः

9.79.4 दिवि ते नाभा परमो य आददे पृथिव्यास्ते रुरुहुः सानवि क्षिपः ।
अद्रयस्त्वा बप्सति गोरधि त्वच्यप्सु त्वा हस्तैर्दुदुहुर्मनीषिणः

9.79.5 एवा त इन्दो सुभ्वं सुपेशसं रसं तुञ्जन्ति प्रथमा अभिश्रियः ।
निदंनिदं पवमान नि तारिष आविस्ते शुष्मो भवतु प्रियो मदः

सूक्तम् ९.८०
ऋषिः: वसुर्भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.80.1 सोमस्य धारा पवते नृचक्षस ऋतेन देवान्हवते दिवस्परि ।
बृहस्पते रवथेना वि दिद्युते समुद्रासो न सवनानि विव्यचुः

9.80.2 यं त्वा वाजिन्नघ्न्या अभ्यनूषतायोहतं योनिमा रोहसि द्युमान् ।
मघोनामायुः प्रतिरन्महि श्रव इन्द्राय सोम पवसे वृषा मदः

9.80.3 एन्द्रस्य कुक्षा पवते मदिन्तम ऊर्जं वसानः श्रवसे सुमङ्गलः ।
प्रत्यङ्स विश्वा भुवनाभि पप्रथे क्रीळन्हरिरत्यः स्यन्दते वृषा

9.80.4 तं त्वा देवेभ्यो मधुमत्तमं नरः सहस्रधारं दुहते दश क्षिपः ।
नृभिः सोम प्रच्युतो ग्रावभिः सुतो विश्वान्देवाँ आ पवस्वा सहस्रजित्

9.80.5 तं त्वा हस्तिनो मधुमन्तमद्रिभिर्दुहन्त्यप्सु वृषभं दश क्षिपः ।
इन्द्रं सोम मादयन्दैव्यं जनं सिन्धोरिवोर्मिः पवमानो अर्षसि

सूक्तम् ९.८१
ऋषिः: वसुर्भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, ५ त्रिष्टुप्।

9.81.1 प्र सोमस्य पवमानस्योर्मय इन्द्रस्य यन्ति जठरं सुपेशसः ।
दध्ना यदीमुन्नीता यशसा गवां दानाय शूरमुदमन्दिषुः सुताः

9.81.2 अच्छा हि सोमः कलशाँ असिष्यददत्यो न वोळ्हा रघुवर्तनिर्वृषा ।
अथा देवानामुभयस्य जन्मनो विद्वाँ अश्नोत्यमुत इतश्च यत्

9.81.3 आ नः सोम पवमानः किरा वस्विन्दो भव मघवा राधसो महः ।
शिक्षा वयोधो वसवे सु चेतुना मा नो गयमारे अस्मत्परा सिचः

9.81.4 आ नः पूषा पवमानः सुरातयो मित्रो गच्छन्तु वरुणः सजोषसः ।
बृहस्पतिर्मरुतो वायुरश्विना त्वष्टा सविता सुयमा सरस्वती

9.81.5 उभे द्यावापृथिवी विश्वमिन्वे अर्यमा देवो अदितिर्विधाता ।
भगो नृशंस उर्वन्तरिक्षं विश्वे देवाः पवमानं जुषन्त

सूक्तम् ९.८२
ऋषिः: वसुर्भारद्वाजः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, ५ त्रिष्टुप्।

9.82.1 असावि सोमो अरुषो वृषा हरी राजेव दस्मो अभि गा अचिक्रदत् ।
पुनानो वारं पर्येत्यव्ययं श्येनो न योनिं घृतवन्तमासदम्

9.82.2 कविर्वेधस्या पर्येषि माहिनमत्यो न मृष्टो अभि वाजमर्षसि ।
अपसेधन्दुरिता सोम मृळय घृतं वसानः परि यासि निर्णिजम्

9.82.3 पर्जन्यः पिता महिषस्य पर्णिनो नाभा पृथिव्या गिरिषु क्षयं दधे ।
स्वसार आपो अभि गा उतासरन्सं ग्रावभिर्नसते वीते अध्वरे

9.82.4 जायेव पत्यावधि शेव मंहसे पज्राया गर्भ शृणुहि ब्रवीमि ते ।
अन्तर्वाणीषु प्र चरा सु जीवसेऽनिन्द्यो वृजने सोम जागृहि

9.82.5 यथा पूर्वेभ्यः शतसा अमृध्रः सहस्रसाः पर्यया वाजमिन्दो ।
एवा पवस्व सुविताय नव्यसे तव व्रतमन्वापः सचन्ते

सूक्तम् ९.८३
ऋषिः: पवित्र आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.83.1 पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पर्येषि विश्वतः ।
अतप्ततनूर्न तदामो अश्नुते शृतास इद्वहन्तस्तत्समाशत

9.83.2 तपोष्पवित्रं विततं दिवस्पदे शोचन्तो अस्य तन्तवो व्यस्थिरन् ।
अवन्त्यस्य पवीतारमाशवो दिवस्पृष्ठमधि तिष्ठन्ति चेतसा

9.83.3 अरूरुचदुषसः पृश्निरग्रिय उक्षा बिभर्ति भुवनानि वाजयुः ।
मायाविनो ममिरे अस्य मायया नृचक्षसः पितरो गर्भमा दधुः

9.83.4 गन्धर्व इत्था पदमस्य रक्षति पाति देवानां जनिमान्यद्भुतः ।
गृभ्णाति रिपुं निधया निधापतिः सुकृत्तमा मधुनो भक्षमाशत

9.83.5 हविर्हविष्मो महि सद्म दैव्यं नभो वसानः परि यास्यध्वरम् ।
राजा पवित्ररथो वाजमारुहः सहस्रभृष्टिर्जयसि श्रवो बृहत्

सूक्तम् ९.८४
ऋषिः: वाच्यः प्रजापतिः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती।

9.84.1 पवस्व देवमादनो विचर्षणिरप्सा इन्द्राय वरुणाय वायवे ।
कृधी नो अद्य वरिवः स्वस्तिमदुरुक्षितौ गृणीहि दैव्यं जनम्

9.84.2 आ यस्तस्थौ भुवनान्यमर्त्यो विश्वानि सोमः परि तान्यर्षति ।
कृण्वन्संचृतं विचृतमभिष्टय इन्दुः सिषक्त्युषसं न सूर्यः

9.84.3 आ यो गोभिः सृज्यत ओषधीष्वा देवानां सुम्न इषयन्नुपावसुः ।
आ विद्युता पवते धारया सुत इन्द्रं सोमो मादयन्दैव्यं जनम्

9.84.4 एष स्य सोमः पवते सहस्रजिद्धिन्वानो वाचमिषिरामुषर्बुधम् ।
इन्दुः समुद्रमुदियर्ति वायुभिरेन्द्रस्य हार्दि कलशेषु सीदति

9.84.5 अभि त्यं गावः पयसा पयोवृधं सोमं श्रीणन्ति मतिभिः स्वर्विदम् ।
धनंजयः पवते कृत्व्यो रसो विप्रः कविः काव्येना स्वर्चनाः

सूक्तम् ९.८५
ऋषिः: वेनो भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। जगती, ११-१२ त्रिष्टुप्  ।

9.85.1 इन्द्राय सोम सुषुतः परि स्रवापामीवा भवतु रक्षसा सह ।
मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविनो द्रविणस्वन्त इह सन्त्विन्दवः

9.85.2 अस्मान्समर्ये पवमान चोदय दक्षो देवानामसि हि प्रियो मदः ।
जहि शत्रूँरभ्या भन्दनायतः पिबेन्द्र सोममव नो मृधो जहि

9.85.3 अदब्ध इन्दो पवसे मदिन्तम आत्मेन्द्रस्य भवसि धासिरुत्तमः ।
अभि स्वरन्ति बहवो मनीषिणो राजानमस्य भुवनस्य निंसते

9.85.4 सहस्रणीथः शतधारो अद्भुत इन्द्रायेन्दुः पवते काम्यं मधु ।
जयन्क्षेत्रमभ्यर्षा जयन्नप उरुं नो गातुं कृणु सोम मीढ्वः

9.85.5 कनिक्रदत्कलशे गोभिरज्यसे व्यव्ययं समया वारमर्षसि ।
मर्मृज्यमानो अत्यो न सानसिरिन्द्रस्य सोम जठरे समक्षरः

9.85.6 स्वादुः पवस्व दिव्याय जन्मने स्वादुरिन्द्राय सुहवीतुनाम्ने ।
स्वादुर्मित्राय वरुणाय वायवे बृहस्पतये मधुमाँ अदाभ्यः

9.85.7 अत्यं मृजन्ति कलशे दश क्षिपः प्र विप्राणां मतयो वाच ईरते ।
पवमाना अभ्यर्षन्ति सुष्टुतिमेन्द्रं विशन्ति मदिरास इन्दवः

9.85.8 पवमानो अभ्यर्षा सुवीर्यमुर्वीं गव्यूतिं महि शर्म सप्रथः ।
माकिर्नो अस्य परिषूतिरीशतेन्दो जयेम त्वया धनंधनम्

9.85.9 अधि द्यामस्थाद्वृषभो विचक्षणोऽरूरुचद्वि दिवो रोचना कविः ।
राजा पवित्रमत्येति रोरुवद्दिवः पीयूषं दुहते नृचक्षसः

9.85.10 दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतो वेना दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् ।
अप्सु द्रप्सं वावृधानं समुद्र आ सिन्धोरूर्मा मधुमन्तं पवित्र आ

9.85.11 नाके सुपर्णमुपपप्तिवांसं गिरो वेनानामकृपन्त पूर्वीः ।
शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं हिरण्ययं शकुनं क्षामणि स्थाम्

9.85.12 ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपा प्रतिचक्षाणो अस्य ।
भानुः शुक्रेण शोचिषा व्यद्यौत्प्रारूरुचद्रोदसी मातरा शुचिः

सूक्तम् ९.८६
अनुक्रमणिका: ऋ. १-१० अकृष्टा माषाः, ११-२० सिकता निवावरी, २१-३० पृश्नियोऽजाः, ३१-४० अकृष्टमाषादयस्त्रयः, ४१-४५ भौमोऽत्रिः, ४६-४८ गृत्समदः शौनकः।

9.86.1 प्र त आशवः पवमान धीजवो मदा अर्षन्ति रघुजा इव त्मना ।
दिव्याः सुपर्णा मधुमन्त इन्दवो मदिन्तमासः परि कोशमासते

9.86.2 प्र ते मदासो मदिरास आशवोऽसृक्षत रथ्यासो यथा पृथक् ।
धेनुर्न वत्सं पयसाभि वज्रिणमिन्द्रमिन्दवो मधुमन्त ऊर्मयः

9.86.3 अत्यो न हियानो अभि वाजमर्ष स्वर्वित्कोशं दिवो अद्रिमातरम् ।
वृषा पवित्रे अधि सानो अव्यये सोमः पुनान इन्द्रियाय धायसे

9.86.4 प्र त आश्विनीः पवमान धीजुवो दिव्या असृग्रन्पयसा धरीमणि ।
प्रान्तरृषय स्थाविरीरसृक्षत ये त्वा मृजन्त्यृषिषाण वेधसः

9.86.5 विश्वा धामानि विश्वचक्ष ऋभ्वसः प्रभोस्ते सतः परि यन्ति केतवः ।
व्यानशिः पवसे सोम धर्मभिः पतिर्विश्वस्य भुवनस्य राजसि

9.86.6 उभयतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सतः परि यन्ति केतवः ।
यदी पवित्रे अधि मृज्यते हरिः सत्ता नि योना कलशेषु सीदति

9.86.7 यज्ञस्य केतुः पवते स्वध्वरः सोमो देवानामुप याति निष्कृतम् ।
सहस्रधारः परि कोशमर्षति वृषा पवित्रमत्येति रोरुवत्

9.86.8 राजा समुद्रं नद्यो वि गाहतेऽपामूर्मिं सचते सिन्धुषु श्रितः ।
अध्यस्थात्सानु पवमानो अव्ययं नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवः

9.86.9 दिवो न सानु स्तनयन्नचिक्रदद्द्यौश्च यस्य पृथिवी च धर्मभिः ।
इन्द्रस्य सख्यं पवते विवेविदत्सोमः पुनानः कलशेषु सीदति

9.86.10 ज्योतिर्यज्ञस्य पवते मधु प्रियं पिता देवानां जनिता विभूवसुः ।
दधाति रत्नं स्वधयोरपीच्यं मदिन्तमो मत्सर इन्द्रियो रसः

9.86.11 अभिक्रन्दन्कलशं वाज्यर्षति पतिर्दिवः शतधारो विचक्षणः ।
हरिर्मित्रस्य सदनेषु सीदति मर्मृजानोऽविभिः सिन्धुभिर्वृषा

9.86.12 अग्रे सिन्धूनां पवमानो अर्षत्यग्रे वाचो अग्रियो गोषु गच्छति ।
अग्रे वाजस्य भजते महाधनं स्वायुधः सोतृभिः पूयते वृषा

9.86.13 अयं मतवाञ्छकुनो यथा हितोऽव्ये ससार पवमान ऊर्मिणा ।
तव क्रत्वा रोदसी अन्तरा कवे शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते

9.86.14 द्रापिं वसानो यजतो दिविस्पृशमन्तरिक्षप्रा भुवनेष्वर्पितः ।
स्वर्जज्ञानो नभसाभ्यक्रमीत्प्रत्नमस्य पितरमा विवासति

9.86.15 सो अस्य विशे महि शर्म यच्छति यो अस्य धाम प्रथमं व्यानशे ।
पदं यदस्य परमे व्योमन्यतो विश्वा अभि सं याति संयतः

9.86.16 प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति संगिरम् ।
मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा

9.86.17 प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः संवसनेष्वक्रमुः ।
सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभोऽभि धेनवः पयसेमशिश्रयुः

9.86.18 आ नः सोम संयतं पिप्युषीमिषमिन्दो पवस्व पवमानो अस्रिधम् ।
या नो दोहते त्रिरहन्नसश्चुषी क्षुमद्वाजवन्मधुमत्सुवीर्यम्

9.86.19 वृषा मतीनां पवते विचक्षणः सोमो अह्नः प्रतरीतोषसो दिवः ।
क्राणा सिन्धूनां कलशाँ अवीवशदिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः

9.86.20 मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशाँ अचिक्रदत् ।
त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरदिन्द्रस्य वायोः सख्याय कर्तवे

9.86.21 अयं पुनान उषसो वि रोचयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत् ।
अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः

9.86.22 पवस्व सोम दिव्येषु धामसु सृजान इन्दो कलशे पवित्र आ ।
सीदन्निन्द्रस्य जठरे कनिक्रदन्नृभिर्यतः सूर्यमारोहयो दिवि

9.86.23 अद्रिभिः सुतः पवसे पवित्र आँ इन्दविन्द्रस्य जठरेष्वाविशन् ।
त्वं नृचक्षा अभवो विचक्षण सोम गोत्रमङ्गिरोभ्योऽवृणोरप

9.86.24 त्वां सोम पवमानं स्वाध्योऽनु विप्रासो अमदन्नवस्यवः ।
त्वां सुपर्ण आभरद्दिवस्परीन्दो विश्वाभिर्मतिभिः परिष्कृतम्

9.86.25 अव्ये पुनानं परि वार ऊर्मिणा हरिं नवन्ते अभि सप्त धेनवः ।
अपामुपस्थे अध्यायवः कविमृतस्य योना महिषा अहेषत

9.86.26 इन्दुः पुनानो अति गाहते मृधो विश्वानि कृण्वन्सुपथानि यज्यवे ।
गाः कृण्वानो निर्णिजं हर्यतः कविरत्यो न क्रीळन्परि वारमर्षति

9.86.27 असश्चतः शतधारा अभिश्रियो हरिं नवन्तेऽव ता उदन्युवः ।
क्षिपो मृजन्ति परि गोभिरावृतं तृतीये पृष्ठे अधि रोचने दिवः

9.86.28 तवेमाः प्रजा दिव्यस्य रेतसस्त्वं विश्वस्य भुवनस्य राजसि ।
अथेदं विश्वं पवमान ते वशे त्वमिन्दो प्रथमो धामधा असि

9.86.29 त्वं समुद्रो असि विश्ववित्कवे तवेमाः पञ्च प्रदिशो विधर्मणि ।
त्वं द्यां च पृथिवीं चाति जभ्रिषे तव ज्योतींषि पवमान सूर्यः

9.86.30 त्वं पवित्रे रजसो विधर्मणि देवेभ्यः सोम पवमान पूयसे ।
त्वामुशिजः प्रथमा अगृभ्णत तुभ्येमा विश्वा भुवनानि येमिरे

9.86.31 प्र रेभ एत्यति वारमव्ययं वृषा वनेष्वव चक्रदद्धरिः ।
सं धीतयो वावशाना अनूषत शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतम्

9.86.32 स सूर्यस्य रश्मिभिः परि व्यत तन्तुं तन्वानस्त्रिवृतं यथा विदे ।
नयन्नृतस्य प्रशिषो नवीयसीः पतिर्जनीनामुप याति निष्कृतम्

9.86.33 राजा सिन्धूनां पवते पतिर्दिव ऋतस्य याति पथिभिः कनिक्रदत् ।
सहस्रधारः परि षिच्यते हरिः पुनानो वाचं जनयन्नुपावसुः

9.86.34 पवमान मह्यर्णो वि धावसि सूरो न चित्रो अव्ययानि पव्यया ।
गभस्तिपूतो नृभिरद्रिभिः सुतो महे वाजाय धन्याय धन्वसि

9.86.35 इषमूर्जं पवमानाभ्यर्षसि श्येनो न वंसु कलशेषु सीदसि ।
इन्द्राय मद्वा मद्यो मदः सुतो दिवो विष्टम्भ उपमो विचक्षणः

9.86.36 सप्त स्वसारो अभि मातरः शिशुं नवं जज्ञानं जेन्यं विपश्चितम् ।
अपां गन्धर्वं दिव्यं नृचक्षसं सोमं विश्वस्य भुवनस्य राजसे

9.86.37 ईशान इमा भुवनानि वीयसे युजान इन्दो हरितः सुपर्ण्यः ।
तास्ते क्षरन्तु मधुमद्घृतं पयस्तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

9.86.38 त्वं नृचक्षा असि सोम विश्वतः पवमान वृषभ ता वि धावसि ।
स नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवद्वयं स्याम भुवनेषु जीवसे

9.86.39 गोवित्पवस्व वसुविद्धिरण्यविद्रेतोधा इन्दो भुवनेष्वर्पितः ।
त्वं सुवीरो असि सोम विश्ववित्तं त्वा विप्रा उप गिरेम आसते

9.86.40 उन्मध्व ऊर्मिर्वनना अतिष्ठिपदपो वसानो महिषो वि गाहते ।
राजा पवित्ररथो वाजमारुहत्सहस्रभृष्टिर्जयति श्रवो बृहत्

9.86.41 स भन्दना उदियर्ति प्रजावतीर्विश्वायुर्विश्वाः सुभरा अहर्दिवि ।
ब्रह्म प्रजावद्रयिमश्वपस्त्यं पीत इन्दविन्द्रमस्मभ्यं याचतात्

9.86.42 सो अग्रे अह्नां हरिर्हर्यतो मदः प्र चेतसा चेतयते अनु द्युभिः ।
द्वा जना यातयन्नन्तरीयते नरा च शंसं दैव्यं च धर्तरि

9.86.43 अञ्जते व्यञ्जते समञ्जते क्रतुं रिहन्ति मधुनाभ्यञ्जते ।
सिन्धोरुच्छ्वासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमासु गृभ्णते

9.86.44 विपश्चिते पवमानाय गायत मही न धारात्यन्धो अर्षति ।
अहिर्न जूर्णामति सर्पति त्वचमत्यो न क्रीळन्नसरद्वृषा हरिः

9.86.45 अग्रेगो राजाप्यस्तविष्यते विमानो अह्नां भुवनेष्वर्पितः ।
हरिर्घृतस्नुः सुदृशीको अर्णवो ज्योतीरथः पवते राय ओक्यः

9.86.46 असर्जि स्कम्भो दिव उद्यतो मदः परि त्रिधातुर्भुवनान्यर्षति ।
अंशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं गिरा यदि निर्णिजमृग्मिणो ययुः

9.86.47 प्र ते धारा अत्यण्वानि मेष्यः पुनानस्य संयतो यन्ति रंहयः ।
यद्गोभिरिन्दो चम्वोः समज्यस आ सुवानः सोम कलशेषु सीदसि

9.86.48 पवस्व सोम क्रतुविन्न उक्थ्योऽव्यो वारे परि धाव मधु प्रियम् ।
जहि विश्वान्रक्षस इन्दो अत्रिणो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः

सूक्तम् ९.८७
ऋषिः: उशना काव्यः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्।

9.87.1 प्र तु द्रव परि कोशं नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजमर्ष ।
अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तोऽच्छा बर्ही रशनाभिर्नयन्ति

9.87.2 स्वायुधः पवते देव इन्दुरशस्तिहा वृजनं रक्षमाणः ।
पिता देवानां जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः

9.87.3 ऋषिर्विप्रः पुरएता जनानामृभुर्धीर उशना काव्येन ।
स चिद्विवेद निहितं यदासामपीच्यं गुह्यं नाम गोनाम्

9.87.4 एष स्य ते मधुमाँ इन्द्र सोमो वृषा वृष्णे परि पवित्रे अक्षाः ।
सहस्रसाः शतसा भूरिदावा शश्वत्तमं बर्हिरा वाज्यस्थात्

9.87.5 एते सोमा अभि गव्या सहस्रा महे वाजायामृताय श्रवांसि ।
पवित्रेभिः पवमाना असृग्रञ्छ्रवस्यवो न पृतनाजो अत्याः

9.87.6 परि हि ष्मा पुरुहूतो जनानां विश्वासरद्भोजना पूयमानः ।
अथा भर श्येनभृत प्रयांसि रयिं तुञ्जानो अभि वाजमर्ष

9.87.7 एष सुवानः परि सोमः पवित्रे सर्गो न सृष्टो अदधावदर्वा ।
तिग्मे शिशानो महिषो न शृङ्गे गा गव्यन्नभि शूरो न सत्वा

9.87.8 एषा ययौ परमादन्तरद्रेः कूचित्सतीरूर्वे गा विवेद ।
दिवो न विद्युत्स्तनयन्त्यभ्रैः सोमस्य ते पवत इन्द्र धारा

9.87.9 उत स्म राशिं परि यासि गोनामिन्द्रेण सोम सरथं पुनानः ।
पूर्वीरिषो बृहतीर्जीरदानो शिक्षा शचीवस्तव ता उपष्टुत्

सूक्तम् ९.८८
ऋषिः: उशना काण्वः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्।

9.88.1 अयं सोम इन्द्र तुभ्यं सुन्वे तुभ्यं पवते त्वमस्य पाहि ।
त्वं ह यं चकृषे त्वं ववृष इन्दुं मदाय युज्याय सोमम्

9.88.2 स ईं रथो न भुरिषाळयोजि महः पुरूणि सातये वसूनि ।
आदीं विश्वा नहुष्याणि जाता स्वर्षाता वन ऊर्ध्वा नवन्त

9.88.3 वायुर्न यो नियुत्वाँ इष्टयामा नासत्येव हव आ शम्भविष्ठः ।
विश्ववारो द्रविणोदा इव त्मन्पूषेव धीजवनोऽसि सोम

9.88.4 इन्द्रो न यो महा कर्माणि चक्रिर्हन्ता वृत्राणामसि सोम पूर्भित् ।
पैद्वो न हि त्वमहिनाम्नां हन्ता विश्वस्यासि सोम दस्योः

9.88.5 अग्निर्न यो वन आ सृज्यमानो वृथा पाजांसि कृणुते नदीषु ।
जनो न युध्वा महत उपब्दिरियर्ति सोमः पवमान ऊर्मिम्

9.88.6 एते सोमा अति वाराण्यव्या दिव्या न कोशासो अभ्रवर्षाः ।
वृथा समुद्रं सिन्धवो न नीचीः सुतासो अभि कलशाँ असृग्रन्

9.88.7 शुष्मी शर्धो न मारुतं पवस्वानभिशस्ता दिव्या यथा विट् ।
आपो न मक्षू सुमतिर्भवा नः सहस्राप्साः पृतनाषाण्न यज्ञः

9.88.8 राज्ञो नु ते वरुणस्य व्रतानि बृहद्गभीरं तव सोम धाम ।
शुचिष्ट्वमसि प्रियो न मित्रो दक्षाय्यो अर्यमेवासि सोम

सूक्तम् ९.८९
ऋषिः: उशना काव्यः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.89.1 प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्यान्दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः ।
सहस्रधारो असदन्न्यस्मे मातुरुपस्थे वन आ च सोमः

9.89.2 राजा सिन्धूनामवसिष्ट वास ऋतस्य नावमारुहद्रजिष्ठाम् ।
अप्सु द्रप्सो वावृधे श्येनजूतो दुह ईं पिता दुह ईं पितुर्जाम्

9.89.3 सिंहं नसन्त मध्वो अयासं हरिमरुषं दिवो अस्य पतिम् ।
शूरो युत्सु प्रथमः पृच्छते गा अस्य चक्षसा परि पात्युक्षा

9.89.4 मधुपृष्ठं घोरमयासमश्वं रथे युञ्जन्त्युरुचक्र ऋष्वम् ।
स्वसार ईं जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनमूर्जयन्ति

9.89.5 चतस्र ईं घृतदुहः सचन्ते समाने अन्तर्धरुणे निषत्ताः ।
ता ईमर्षन्ति नमसा पुनानास्ता ईं विश्वतः परि षन्ति पूर्वीः

9.89.6 विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्या विश्वा उत क्षितयो हस्ते अस्य ।
असत्त उत्सो गृणते नियुत्वान्मध्वो अंशुः पवत इन्द्रियाय

9.89.7 वन्वन्नवातो अभि देववीतिमिन्द्राय सोम वृत्रहा पवस्व ।
शग्धि महः पुरुश्चन्द्रस्य रायः सुवीर्यस्य पतयः स्याम

सूक्तम् ९.९०
ऋषिः: वसिष्ठो मैत्रावरुणिः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.90.1 प्र हिन्वानो जनिता रोदस्यो रथो न वाजं सनिष्यन्नयासीत् ।
इन्द्रं गच्छन्नायुधा संशिशानो विश्वा वसु हस्तयोरादधानः

9.90.2 अभि त्रिपृष्ठं वृषणं वयोधामाङ्गूषाणामवावशन्त वाणीः ।
वना वसानो वरुणो न सिन्धून्वि रत्नधा दयते वार्याणि

9.90.3 शूरग्रामः सर्ववीरः सहावाञ्जेता पवस्व सनिता धनानि ।
तिग्मायुधः क्षिप्रधन्वा समत्स्वषाळ्हः साह्वान्पृतनासु शत्रून्

9.90.4 उरुगव्यूतिरभयानि कृण्वन्समीचीने आ पवस्वा पुरंधी ।
अपः सिषासन्नुषसः स्वर्गाः सं चिक्रदो महो अस्मभ्यं वाजान्

9.90.5 मत्सि सोम वरुणं मत्सि मित्रं मत्सीन्द्रमिन्दो पवमान विष्णुम् ।
मत्सि शर्धो मारुतं मत्सि देवान्मत्सि महामिन्द्रमिन्दो मदाय

9.90.6 एवा राजेव क्रतुमाँ अमेन विश्वा घनिघ्नद्दुरिता पवस्व ।
इन्दो सूक्ताय वचसे वयो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् ९.९१
ऋषिः: कश्यपो मारीचः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.91.1 असर्जि वक्वा रथ्ये यथाजौ धिया मनोता प्रथमो मनीषी ।
दश स्वसारो अधि सानो अव्येऽजन्ति वह्निं सदनान्यच्छ

9.91.2 वीती जनस्य दिव्यस्य कव्यैरधि सुवानो नहुष्येभिरिन्दुः ।
प्र यो नृभिरमृतो मर्त्येभिर्मर्मृजानोऽविभिर्गोभिरद्भिः

9.91.3 वृषा वृष्णे रोरुवदंशुरस्मै पवमानो रुशदीर्ते पयो गोः ।
सहस्रमृक्वा पथिभिर्वचोविदध्वस्मभिः सूरो अण्वं वि याति

9.91.4 रुजा दृळ्हा चिद्रक्षसः सदांसि पुनान इन्द ऊर्णुहि वि वाजान् ।
वृश्चोपरिष्टात्तुजता वधेन ये अन्ति दूरादुपनायमेषाम्

9.91.5 स प्रत्नवन्नव्यसे विश्ववार सूक्ताय पथः कृणुहि प्राचः ।
ये दुःषहासो वनुषा बृहन्तस्ताँस्ते अश्याम पुरुकृत्पुरुक्षो

9.91.6 एवा पुनानो अपः स्वर्गा अस्मभ्यं तोका तनयानि भूरि ।
शं नः क्षेत्रमुरु ज्योतींषि सोम ज्योङ्नः सूर्यं दृशये रिरीहि

सूक्तम् ९.९२
ऋषिः: कश्यपो मारीचः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.92.1 परि सुवानो हरिरंशुः पवित्रे रथो न सर्जि सनये हियानः ।
आपच्छ्लोकमिन्द्रियं पूयमानः प्रति देवाँ अजुषत प्रयोभिः

9.92.2 अच्छा नृचक्षा असरत्पवित्रे नाम दधानः कविरस्य योनौ ।
सीदन्होतेव सदने चमूषूपेमग्मन्नृषयः सप्त विप्राः

9.92.3 प्र सुमेधा गातुविद्विश्वदेवः सोमः पुनानः सद एति नित्यम् ।
भुवद्विश्वेषु काव्येषु रन्तानु जनान्यतते पञ्च धीरः

9.92.4 तव त्ये सोम पवमान निण्ये विश्वे देवास्त्रय एकादशासः ।
दश स्वधाभिरधि सानो अव्ये मृजन्ति त्वा नद्यः सप्त यह्वीः

9.92.5 तन्नु सत्यं पवमानस्यास्तु यत्र विश्वे कारवः संनसन्त ।
ज्योतिर्यदह्ने अकृणोदु लोकं प्रावन्मनुं दस्यवे करभीकम्

9.92.6 परि सद्मेव पशुमान्ति होता राजा न सत्यः समितीरियानः ।
सोमः पुनानः कलशाँ अयासीत्सीदन्मृगो न महिषो वनेषु

सूक्तम् ९.९३
ऋषिः: नोधा गौतमः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.93.1 साकमुक्षो मर्जयन्त स्वसारो दश धीरस्य धीतयो धनुत्रीः ।
हरिः पर्यद्रवज्जाः सूर्यस्य द्रोणं ननक्षे अत्यो न वाजी

9.93.2 सं मातृभिर्न शिशुर्वावशानो वृषा दधन्वे पुरुवारो अद्भिः ।
मर्यो न योषामभि निष्कृतं यन्सं गच्छते कलश उस्रियाभिः

9.93.3 उत प्र पिप्य ऊधरघ्न्याया इन्दुर्धाराभिः सचते सुमेधाः ।
मूर्धानं गावः पयसा चमूष्वभि श्रीणन्ति वसुभिर्न निक्तैः

9.93.4 स नो देवेभिः पवमान रदेन्दो रयिमश्विनं वावशानः ।
रथिरायतामुशती पुरंधिरस्मद्र्यगा दावने वसूनाम्

9.93.5 नू नो रयिमुप मास्व नृवन्तं पुनानो वाताप्यं विश्वश्चन्द्रम् ।
प्र वन्दितुरिन्दो तार्यायुः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात्

सूक्तम् ९.९४
ऋषिः: कण्वो घौरः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.94.1 अधि यदस्मिन्वाजिनीव शुभ स्पर्धन्ते धियः सूर्ये न विशः ।
अपो वृणानः पवते कवीयन्व्रजं न पशुवर्धनाय मन्म

9.94.2 द्विता व्यूर्ण्वन्नमृतस्य धाम स्वर्विदे भुवनानि प्रथन्त ।
धियः पिन्वानाः स्वसरे न गाव ऋतायन्तीरभि वावश्र इन्दुम्

9.94.3 परि यत्कविः काव्या भरते शूरो न रथो भुवनानि विश्वा ।
देवेषु यशो मर्ताय भूषन्दक्षाय रायः पुरुभूषु नव्यः

9.94.4 श्रिये जातः श्रिय आ निरियाय श्रियं वयो जरितृभ्यो दधाति ।
श्रियं वसाना अमृतत्वमायन्भवन्ति सत्या समिथा मितद्रौ

9.94.5 इषमूर्जमभ्यर्षाश्वं गामुरु ज्योतिः कृणुहि मत्सि देवान् ।
विश्वानि हि सुषहा तानि तुभ्यं पवमान बाधसे सोम शत्रून्

सूक्तम् ९.९५
ऋषिः: प्रस्कण्वः काण्वः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.95.1 कनिक्रन्ति हरिरा सृज्यमानः सीदन्वनस्य जठरे पुनानः ।
नृभिर्यतः कृणुते निर्णिजं गा अतो मतीर्जनयत स्वधाभिः

9.95.2 हरिः सृजानः पथ्यामृतस्येयर्ति वाचमरितेव नावम् ।
देवो देवानां गुह्यानि नामाविष्कृणोति बर्हिषि प्रवाचे

9.95.3 अपामिवेदूर्मयस्तर्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोममच्छ ।
नमस्यन्तीरुप च यन्ति सं चा च विशन्त्युशतीरुशन्तम्

9.95.4 तं मर्मृजानं महिषं न सानावंशुं दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् ।
तं वावशानं मतयः सचन्ते त्रितो बिभर्ति वरुणं समुद्रे

9.95.5 इष्यन्वाचमुपवक्तेव होतुः पुनान इन्दो वि ष्या मनीषाम् ।
इन्द्रश्च यत्क्षयथः सौभगाय सुवीर्यस्य पतयः स्याम

सूक्तम् ९.९६
ऋषिः: दैवोदासिः प्रतर्दनः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। त्रिष्टुप्

9.96.1 प्र सेनानीः शूरो अग्रे रथानां गव्यन्नेति हर्षते अस्य सेना ।
भद्रान्कृण्वन्निन्द्रहवान्सखिभ्य आ सोमो वस्त्रा रभसानि दत्ते

9.96.2 समस्य हरिं हरयो मृजन्त्यश्वहयैरनिशितं नमोभिः ।
आ तिष्ठति रथमिन्द्रस्य सखा विद्वाँ एना सुमतिं यात्यच्छ

9.96.3 स नो देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरस इन्द्रपानः ।
कृण्वन्नपो वर्षयन्द्यामुतेमामुरोरा नो वरिवस्या पुनानः

9.96.4 अजीतयेऽहतये पवस्व स्वस्तये सर्वतातये बृहते ।
तदुशन्ति विश्व इमे सखायस्तदहं वश्मि पवमान सोम

9.96.5 सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः ।
जनिताग्नेर्जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः

9.96.6 ब्रह्मा देवानां पदवीः कवीनामृषिर्विप्राणां महिषो मृगाणाम् ।
श्येनो गृध्राणां स्वधितिर्वनानां सोमः पवित्रमत्येति रेभन्

9.96.7 प्रावीविपद्वाच ऊर्मिं न सिन्धुर्गिरः सोमः पवमानो मनीषाः ।
अन्तः पश्यन्वृजनेमावराण्या तिष्ठति वृषभो गोषु जानन्

9.96.8 स मत्सरः पृत्सु वन्वन्नवातः सहस्ररेता अभि वाजमर्ष ।
इन्द्रायेन्दो पवमानो मनीष्यंशोरूर्मिमीरय गा इषण्यन्

9.96.9 परि प्रियः कलशे देववात इन्द्राय सोमो रण्यो मदाय ।
सहस्रधारः शतवाज इन्दुर्वाजी न सप्तिः समना जिगाति

9.96.10 स पूर्व्यो वसुविज्जायमानो मृजानो अप्सु दुदुहानो अद्रौ ।
अभिशस्तिपा भुवनस्य राजा विदद्गातुं ब्रह्मणे पूयमानः

9.96.11 त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः ।
वन्वन्नवातः परिधीँरपोर्णु वीरेभिरश्वैर्मघवा भवा नः

9.96.12 यथापवथा मनवे वयोधा अमित्रहा वरिवोविद्धविष्मान् ।
एवा पवस्व द्रविणं दधान इन्द्रे सं तिष्ठ जनयायुधानि

9.96.13 पवस्व सोम मधुमाँ ऋतावापो वसानो अधि सानो अव्ये ।
अव द्रोणानि घृतवान्ति सीद मदिन्तमो मत्सर इन्द्रपानः

9.96.14 वृष्टिं दिवः शतधारः पवस्व सहस्रसा वाजयुर्देववीतौ ।
सं सिन्धुभिः कलशे वावशानः समुस्रियाभिः प्रतिरन्न आयुः

9.96.15 एष स्य सोमो मतिभिः पुनानोऽत्यो न वाजी तरतीदरातीः ।
पयो न दुग्धमदितेरिषिरमुर्विव गातुः सुयमो न वोळ्हा

9.96.16 स्वायुधः सोतृभिः पूयमानोऽभ्यर्ष गुह्यं चारु नाम ।
अभि वाजं सप्तिरिव श्रवस्याभि वायुमभि गा देव सोम

9.96.17 शिशुं जज्ञानं हर्यतं मृजन्ति शुम्भन्ति वह्निं मरुतो गणेन ।
कविर्गीर्भिः काव्येना कविः सन्सोमः पवित्रमत्येति रेभन्

9.96.18 ऋषिमना य ऋषिकृत्स्वर्षाः सहस्रणीथः पदवीः कवीनाम् ।
तृतीयं धाम महिषः सिषासन्सोमो विराजमनु राजति ष्टुप्

9.96.19 चमूषच्छ्येनः शकुनो विभृत्वा गोविन्दुर्द्रप्स आयुधानि बिभ्रत् ।
अपामूर्मिं सचमानः समुद्रं तुरीयं धाम महिषो विवक्ति

9.96.20 मर्यो न शुभ्रस्तन्वं मृजानोऽत्यो न सृत्वा सनये धनानाम् ।
वृषेव यूथा परि कोशमर्षन्कनिक्रदच्चम्वोरा विवेश

9.96.21 पवस्वेन्दो पवमानो महोभिः कनिक्रदत्परि वाराण्यर्ष ।
क्रीळञ्चम्वोरा विश पूयमान इन्द्रं ते रसो मदिरो ममत्तु

9.96.22 प्रास्य धारा बृहतीरसृग्रन्नक्तो गोभिः कलशाँ आ विवेश ।
साम कृण्वन्सामन्यो विपश्चित्क्रन्दन्नेत्यभि सख्युर्न जामिम्

9.96.23 अपघ्नन्नेषि पवमान शत्रून्प्रियां न जारो अभिगीत इन्दुः ।
सीदन्वनेषु शकुनो न पत्वा सोमः पुनानः कलशेषु सत्ता

9.96.24 आ ते रुचः पवमानस्य सोम योषेव यन्ति सुदुघाः सुधाराः ।
हरिरानीतः पुरुवारो अप्स्वचिक्रदत्कलशे देवयूनाम्

सूक्तम् ९.९७
अनुक्रमणिका: ऋषि- १-३ मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः, ४-६ वासिष्ठ इन्द्रप्रमतिः, ७-९ वासिष्ठो वृषगणः, १०-१२ वासिष्ठो मन्युः*, १३-१५ वासिष्ठ उपमन्युः**, १६-१८वासिष्ठो व्याघ्रपाद्, १९-२१ वासिष्ठः शक्तिः, २२-२४ वासिष्ठः कर्णश्रुद्, २५-२७ वासिष्ठो मृळीकः, २८-३० वासिष्ठो वसुक्रः, ३१-४४ पराशरः शाक्त्यः, ४५-५८ कुत्स आङ्गिरसः।

9.97.1 अस्य प्रेषा हेमना पूयमानो देवो देवेभिः समपृक्त रसम् ।
सुतः पवित्रं पर्येति रेभन्मितेव सद्म पशुमान्ति होता

9.97.2 भद्रा वस्त्रा समन्या वसानो महान्कविर्निवचनानि शंसन् ।
आ वच्यस्व चम्वोः पूयमानो विचक्षणो जागृविर्देववीतौ

9.97.3 समु प्रियो मृज्यते सानो अव्ये यशस्तरो यशसां क्षैतो अस्मे ।
अभि स्वर धन्वा पूयमानो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

9.97.4 प्र गायताभ्यर्चाम देवान्सोमं हिनोत महते धनाय ।
स्वादुः पवाते अति वारमव्यमा सीदाति कलशं देवयुर्नः

9.97.5 इन्दुर्देवानामुप सख्यमायन्सहस्रधारः पवते मदाय ।
नृभि स्तवानो अनु धाम पूर्वमगन्निन्द्रं महते सौभगाय

9.97.6 स्तोत्रे राये हरिरर्षा पुनान इन्द्रं मदो गच्छतु ते भराय ।
देवैर्याहि सरथं राधो अच्छा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

9.97.7 प्र काव्यमुशनेव ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति ।
महिव्रतः शुचिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्येति रेभन्

9.97.8 प्र हंसासस्तृपलं मन्युमच्छामादस्तं वृषगणा अयासुः ।
आङ्गूष्यं पवमानं सखायो दुर्मर्षं साकं प्र वदन्ति वाणम्

9.97.9 स रंहत उरुगायस्य जूतिं वृथा क्रीळन्तं मिमते न गावः ।
परीणसं कृणुते तिग्मशृङ्गो दिवा हरिर्ददृशे नक्तमृज्रः

9.97.10 इन्दुर्वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन्मदाय ।
हन्ति रक्षो बाधते पर्यरातीर्वरिवः कृण्वन्वृजनस्य राजा

9.97.11 अध धारया मध्वा पृचानस्तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः ।
इन्दुरिन्द्रस्य सख्यं जुषाणो देवो देवस्य मत्सरो मदाय

9.97.12 अभि प्रियाणि पवते पुनानो देवो देवान्स्वेन रसेन पृञ्चन् ।
इन्दुर्धर्माण्यृतुथा वसानो दश क्षिपो अव्यत सानो अव्ये

9.97.13 वृषा शोणो अभिकनिक्रदद्गा नदयन्नेति पृथिवीमुत द्याम् ।
इन्द्रस्येव वग्नुरा शृण्व आजौ प्रचेतयन्नर्षति वाचमेमाम्

9.97.14 रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमंशुम् ।
पवमानः संतनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्यमानः

9.97.15 एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नैः ।
परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः

9.97.16 जुष्ट्वी न इन्दो सुपथा सुगान्युरौ पवस्व वरिवांसि कृण्वन् ।
घनेव विष्वग्दुरितानि विघ्नन्नधि ष्णुना धन्व सानो अव्ये

9.97.17 वृष्टिं नो अर्ष दिव्यां जिगत्नुमिळावतीं शंगयीं जीरदानुम् ।
स्तुकेव वीता धन्वा विचिन्वन्बन्धूँरिमाँ अवराँ इन्दो वायून्

9.97.18 ग्रन्थिं न वि ष्य ग्रथितं पुनान ऋजुं च गातुं वृजिनं च सोम ।
अत्यो न क्रदो हरिरा सृजानो मर्यो देव धन्व पस्त्यावान्

9.97.19 जुष्टो मदाय देवतात इन्दो परि ष्णुना धन्व सानो अव्ये ।
सहस्रधारः सुरभिरदब्धः परि स्रव वाजसातौ नृषह्ये

9.97.20 अरश्मानो येऽरथा अयुक्ता अत्यासो न ससृजानास आजौ ।
एते शुक्रासो धन्वन्ति सोमा देवासस्ताँ उप याता पिबध्यै

9.97.21 एवा न इन्दो अभि देववीतिं परि स्रव नभो अर्णश्चमूषु ।
सोमो अस्मभ्यं काम्यं बृहन्तं रयिं ददातु वीरवन्तमुग्रम्

9.97.22 तक्षद्यदी मनसो वेनतो वाग्ज्येष्ठस्य वा धर्मणि क्षोरनीके ।
आदीमायन्वरमा वावशाना जुष्टं पतिं कलशे गाव इन्दुम्

9.97.23 प्र दानुदो दिव्यो दानुपिन्व ऋतमृताय पवते सुमेधाः ।
धर्मा भुवद्वृजन्यस्य राजा प्र रश्मिभिर्दशभिर्भारि भूम

9.97.24 पवित्रेभिः पवमानो नृचक्षा राजा देवानामुत मर्त्यानाम् ।
द्विता भुवद्रयिपती रयीणामृतं भरत्सुभृतं चार्विन्दुः

9.97.25 अर्वाँ इव श्रवसे सातिमच्छेन्द्रस्य वायोरभि वीतिमर्ष ।
स नः सहस्रा बृहतीरिषो दा भवा सोम द्रविणोवित्पुनानः

9.97.26 देवाव्यो नः परिषिच्यमानाः क्षयं सुवीरं धन्वन्तु सोमाः ।
आयज्यवः सुमतिं विश्ववारा होतारो न दिवियजो मन्द्रतमाः

9.97.27 एवा देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरसे देवपानः ।
महश्चिद्धि ष्मसि हिताः समर्ये कृधि सुष्ठाने रोदसी पुनानः

9.97.28 अश्वो नो क्रदो वृषभिर्युजानः सिंहो न भीमो मनसो जवीयान् ।
अर्वाचीनैः पथिभिर्ये रजिष्ठा आ पवस्व सौमनसं न इन्दो

9.97.29 शतं धारा देवजाता असृग्रन्सहस्रमेनाः कवयो मृजन्ति ।
इन्दो सनित्रं दिव आ पवस्व पुरएतासि महतो धनस्य

9.97.30 दिवो न सर्गा अससृग्रमह्नां राजा न मित्रं प्र मिनाति धीरः ।
पितुर्न पुत्रः क्रतुभिर्यतान आ पवस्व विशे अस्या अजीतिम्

9.97.31 प्र ते धारा मधुमतीरसृग्रन्वारान्यत्पूतो अत्येष्यव्यान् ।
पवमान पवसे धाम गोनां जज्ञानः सूर्यमपिन्वो अर्कैः

9.97.32 कनिक्रददनु पन्थामृतस्य शुक्रो वि भास्यमृतस्य धाम ।
स इन्द्राय पवसे मत्सरवान्हिन्वानो वाचं मतिभिः कवीनाम्

9.97.33 दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षि सोम पिन्वन्धाराः कर्मणा देववीतौ ।
एन्दो विश कलशं सोमधानं क्रन्दन्निहि सूर्यस्योप रश्मिम्

9.97.34 तिस्रो वाच ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम् ।
गावो यन्ति गोपतिं पृच्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः

9.97.35 सोमं गावो धेनवो वावशानाः सोमं विप्रा मतिभिः पृच्छमानाः ।
सोमः सुतः पूयते अज्यमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते

9.97.36 एवा नः सोम परिषिच्यमान आ पवस्व पूयमानः स्वस्ति ।
इन्द्रमा विश बृहता रवेण वर्धया वाचं जनया पुरंधिम्

9.97.37 आ जागृविर्विप्र ऋता मतीनां सोमः पुनानो असदच्चमूषु ।
सपन्ति यं मिथुनासो निकामा अध्वर्यवो रथिरासः सुहस्ताः

9.97.38 स पुनान उप सूरे न धातोभे अप्रा रोदसी वि ष आवः ।
प्रिया चिद्यस्य प्रियसास ऊती स तू धनं कारिणे न प्र यंसत्

9.97.39 स वर्धिता वर्धनः पूयमानः सोमो मीढ्वाँ अभि नो ज्योतिषावीत् ।
येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञाः स्वर्विदो अभि गा अद्रिमुष्णन्

9.97.40 अक्रान्त्समुद्रः प्रथमे विधर्मञ्जनयन्प्रजा भुवनस्य राजा ।
वृषा पवित्रे अधि सानो अव्ये बृहत्सोमो वावृधे सुवान इन्दुः

9.97.41 महत्तत्सोमो महिषश्चकारापां यद्गर्भोऽवृणीत देवान् ।
अदधादिन्द्रे पवमान ओजोऽजनयत्सूर्ये ज्योतिरिन्दुः

9.97.42 मत्सि वायुमिष्टये राधसे च मत्सि मित्रावरुणा पूयमानः ।
मत्सि शर्धो मारुतं मत्सि देवान्मत्सि द्यावापृथिवी देव सोम

9.97.43 ऋजुः पवस्व वृजिनस्य हन्तापामीवां बाधमानो मृधश्च ।
अभिश्रीणन्पयः पयसाभि गोनामिन्द्रस्य त्वं तव वयं सखायः

9.97.44 मध्वः सूदं पवस्व वस्व उत्सं वीरं च न आ पवस्वा भगं च ।
स्वदस्वेन्द्राय पवमान इन्दो रयिं च न आ पवस्वा समुद्रात्

9.97.45 सोमः सुतो धारयात्यो न हित्वा सिन्धुर्न निम्नमभि वाज्यक्षाः ।
आ योनिं वन्यमसदत्पुनानः समिन्दुर्गोभिरसरत्समद्भिः

9.97.46 एष स्य ते पवत इन्द्र सोमश्चमूषु धीर उशते तवस्वान् ।
स्वर्चक्षा रथिरः सत्यशुष्मः कामो न यो देवयतामसर्जि

9.97.47 एष प्रत्नेन वयसा पुनानस्तिरो वर्पांसि दुहितुर्दधानः ।
वसानः शर्म त्रिवरूथमप्सु होतेव याति समनेषु रेभन्

9.97.48 नू नस्त्वं रथिरो देव सोम परि स्रव चम्वोः पूयमानः।
अप्सु स्वादिष्ठो मधुमाँ ऋतावा देवो न यः सविता सत्यमन्मा

9.97.49 अभि वायुं वीत्यर्षा गृणानोऽभि मित्रावरुणा पूयमानः ।
अभी नरं धीजवनं रथेष्ठामभीन्द्रं वृषणं वज्रबाहुम्

9.97.50 अभि वस्त्रा सुवसनान्यर्षाभि धेनूः सुदुघाः पूयमानः ।
अभि चन्द्रा भर्तवे नो हिरण्याभ्यश्वान्रथिनो देव सोम

9.97.51 अभी नो अर्ष दिव्या वसून्यभि विश्वा पार्थिवा पूयमानः ।
अभि येन द्रविणमश्नवामाभ्यार्षेयं जमदग्निवन्नः

9.97.52 अया पवा पवस्वैना वसूनि माँश्चत्व इन्दो सरसि प्र धन्व ।
ब्रध्नश्चिदत्र वातो न जूतः पुरुमेधश्चित्तकवे नरं दात्

9.97.53 उत न एना पवया पवस्वाधि श्रुते श्रवाय्यस्य तीर्थे ।
षष्टिं सहस्रा नैगुतो वसूनि वृक्षं न पक्वं धूनवद्रणाय

9.97.54 महीमे अस्य वृषनाम शूषे माँश्चत्वे वा पृशने वा वधत्रे ।
अस्वापयन्निगुतः स्नेहयच्चापामित्राँ अपाचितो अचेतः

9.97.55 सं त्री पवित्रा विततान्येष्यन्वेकं धावसि पूयमानः ।
असि भगो असि दात्रस्य दातासि मघवा मघवद्भ्य इन्दो

9.97.56 एष विश्ववित्पवते मनीषी सोमो विश्वस्य भुवनस्य राजा ।
द्रप्साँ ईरयन्विदथेष्विन्दुर्वि वारमव्यं समयाति याति

9.97.57 इन्दुं रिहन्ति महिषा अदब्धाः पदे रेभन्ति कवयो न गृध्राः ।
हिन्वन्ति धीरा दशभिः क्षिपाभिः समञ्जते रूपमपां रसेन

9.97.58 त्वया वयं पवमानेन सोम भरे कृतं वि चिनुयाम शश्वत् ।
तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

सूक्तम् ९.९८
ऋषिः: अम्बरीषो वार्षागिरः, ऋजिश्वा भारद्वाजश्च । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। अनुष्टुप्, ११ बृहती

9.98.1 अभि नो वाजसातमं रयिमर्ष पुरुस्पृहम् ।
इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभ्वासहम्

9.98.2 परि ष्य सुवानो अव्ययं रथे न वर्माव्यत ।
इन्दुरभि द्रुणा हितो हियानो धाराभिरक्षाः

9.98.3 परि ष्य सुवानो अक्षा इन्दुरव्ये मदच्युतः ।
धारा य ऊर्ध्वो अध्वरे भ्राजा नैति गव्ययुः

9.98.4 स हि त्वं देव शश्वते वसु मर्ताय दाशुषे ।
इन्दो सहस्रिणं रयिं शतात्मानं विवाससि

9.98.5 वयं ते अस्य वृत्रहन्वसो वस्वः पुरुस्पृहः ।
नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुम्नस्याध्रिगो

9.98.6 द्विर्यं पञ्च स्वयशसं स्वसारो अद्रिसंहतम् ।
प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त्यूर्मिणम्

9.98.7 परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण ।
यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति

9.98.8 अस्य वो ह्यवसा पान्तो दक्षसाधनम् ।
यः सूरिषु श्रवो बृहद्दधे स्वर्ण हर्यतः

9.98.9 स वां यज्ञेषु मानवी इन्दुर्जनिष्ट रोदसी ।
देवो देवी गिरिष्ठा अस्रेधन्तं तुविष्वणि

9.98.10 इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे ।
नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे

9.98.11 ते प्रत्नासो व्युष्टिषु सोमाः पवित्रे अक्षरन् ।
अपप्रोथन्तः सनुतर्हुरश्चितः प्रातस्ताँ अप्रचेतसः

9.98.12 तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः ।
अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम्

सूक्तम् ९.९९
ऋषिः: रेभसूनू काश्यपौ । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। अनुष्टुप्, १ बृहती

9.99.1 आ हर्यताय धृष्णवे धनुस्तन्वन्ति पौंस्यम् ।
शुक्रां वयन्त्यसुराय निर्णिजं विपामग्रे महीयुवः

9.99.2 अध क्षपा परिष्कृतो वाजाँ अभि प्र गाहते ।
यदी विवस्वतो धियो हरिं हिन्वन्ति यातवे

9.99.3 तमस्य मर्जयामसि मदो य इन्द्रपातमः ।
यं गाव आसभिर्दधुः पुरा नूनं च सूरयः

9.99.4 तं गाथया पुराण्या पुनानमभ्यनूषत ।
उतो कृपन्त धीतयो देवानां नाम बिभ्रतीः

9.99.5 तमुक्षमाणमव्यये वारे पुनन्ति धर्णसिम् ।
दूतं न पूर्वचित्तय आ शासते मनीषिणः

9.99.6 स पुनानो मदिन्तमः सोमश्चमूषु सीदति ।
पशौ न रेत आदधत्पतिर्वचस्यते धियः

9.99.7 स मृज्यते सुकर्मभिर्देवो देवेभ्यः सुतः ।
विदे यदासु संददिर्महीरपो वि गाहते

9.99.8 सुत इन्दो पवित्र आ नृभिर्यतो वि नीयसे ।
इन्द्राय मत्सरिन्तमश्चमूष्वा नि षीदसि

सूक्तम् ९.१००
ऋषिः: रेभसूनू काश्यपौ । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। अनुष्टुप्

9.100.1 अभी नवन्ते अद्रुहः प्रियमिन्द्रस्य काम्यम् ।
वत्सं न पूर्व आयुनि जातं रिहन्ति मातरः

9.100.2 पुनान इन्दवा भर सोम द्विबर्हसं रयिम् ।
त्वं वसूनि पुष्यसि विश्वानि दाशुषो गृहे

9.100.3 त्वं धियं मनोयुजं सृजा वृष्टिं न तन्यतुः ।
त्वं वसूनि पार्थिवा दिव्या च सोम पुष्यसि

9.100.4 परि ते जिग्युषो यथा धारा सुतस्य धावति ।
रंहमाणा व्यव्ययं वारं वाजीव सानसिः

9.100.5 क्रत्वे दक्षाय नः कवे पवस्व सोम धारया ।
इन्द्राय पातवे सुतो मित्राय वरुणाय च

9.100.6 पवस्व वाजसातमः पवित्रे धारया सुतः ।
इन्द्राय सोम विष्णवे देवेभ्यो मधुमत्तमः

9.100.7 त्वां रिहन्ति मातरो हरिं पवित्रे अद्रुहः ।
वत्सं जातं न धेनवः पवमान विधर्मणि

9.100.8 पवमान महि श्रवश्चित्रेभिर्यासि रश्मिभिः ।
शर्धन्तमांसि जिघ्नसे विश्वानि दाशुषो गृहे

9.100.9 त्वं द्यां च महिव्रत पृथिवीं चाति जभ्रिषे ।
प्रति द्रापिममुञ्चथाः पवमान महित्वना

सूक्तम् ९.१०१
ऋषिः: ऋ. १-३ अन्धीगुः श्यावाश्विः,....... । अनुक्रमणिका: ऋ. १-३ अन्धीगुः श्यावाश्विः, ४-६ ययातिर्नाहुषः, ७-९ नहुषो मानवः, १०-१२ मनुः सांवरणः, १३-१६ वैश्वामित्रो वाच्यो वा प्रजापतिः।

9.101.1 पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे ।
अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम्

9.101.2 यो धारया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः ।
इन्दुरश्वो न कृत्व्यः

9.101.3 तं दुरोषमभी नरः सोमं विश्वाच्या धिया ।
यज्ञं हिन्वन्त्यद्रिभिः

9.101.4 सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः ।
पवित्रवन्तो अक्षरन्देवान्गच्छन्तु वो मदाः

9.101.5 इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन् ।
वाचस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसा

9.101.6 सहस्रधारः पवते समुद्रो वाचमीङ्खयः ।
सोमः पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे

9.101.7 अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति ।
पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे

9.101.8 समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः ।
सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः

9.101.9 य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यम् ।
यः पञ्च चर्षणीरभि रयिं येन वनामहै

9.101.10 सोमाः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमाः ।
मित्राः सुवाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः

9.101.11 सुष्वाणासो व्यद्रिभिश्चिताना गोरधि त्वचि ।
इषमस्मभ्यमभितः समस्वरन्वसुविदः

9.101.12 एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः ।
सूर्यासो न दर्शतासो जिगत्नवो ध्रुवा घृते

9.101.13 प्र सुन्वानस्यान्धसो मर्तो न वृत तद्वचः ।
अप श्वानमराधसं हता मखं न भृगवः

9.101.14 आ जामिरत्के अव्यत भुजे न पुत्र ओण्योः ।
सरज्जारो न योषणां वरो न योनिमासदम्

9.101.15 स वीरो दक्षसाधनो वि यस्तस्तम्भ रोदसी ।
हरिः पवित्रे अव्यत वेधा न योनिमासदम्

9.101.16 अव्यो वारेभिः पवते सोमो गव्ये अधि त्वचि ।
कनिक्रदद्वृषा हरिरिन्द्रस्याभ्येति निष्कृतम्

सूक्तम् ९.१०२
ऋषिः: त्रित आप्त्यः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। उष्णिक्।

9.102.1 क्राणा शिशुर्महीनां हिन्वन्नृतस्य दीधितिम् ।
विश्वा परि प्रिया भुवदध द्विता

9.102.2 उप त्रितस्य पाष्योरभक्त यद्गुहा पदम् ।
यज्ञस्य सप्त धामभिरध प्रियम्

9.102.3 त्रीणि त्रितस्य धारया पृष्ठेष्वेरया रयिम् ।
मिमीते अस्य योजना वि सुक्रतुः

9.102.4 जज्ञानं सप्त मातरो वेधामशासत श्रिये ।
अयं ध्रुवो रयीणां चिकेत यत्

9.102.5 अस्य व्रते सजोषसो विश्वे देवासो अद्रुहः ।
स्पार्हा भवन्ति रन्तयो जुषन्त यत्

9.102.6 यमी गर्भमृतावृधो दृशे चारुमजीजनन् ।
कविं मंहिष्ठमध्वरे पुरुस्पृहम्

9.102.7 समीचीने अभि त्मना यह्वी ऋतस्य मातरा ।
तन्वाना यज्ञमानुषग्यदञ्जते

9.102.8 क्रत्वा शुक्रेभिरक्षभिरृणोरप व्रजं दिवः ।
हिन्वन्नृतस्य दीधितिं प्राध्वरे

सूक्तम् ९.१०३
ऋषिः: द्वित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। उष्णिक्

9.103.1 प्र पुनानाय वेधसे सोमाय वच उद्यतम् ।
भृतिं न भरा मतिभिर्जुजोषते

9.103.2 परि वाराण्यव्यया गोभिरञ्जानो अर्षति ।
त्री षधस्था पुनानः कृणुते हरिः

9.103.3 परि कोशं मधुश्चुतमव्यये वारे अर्षति ।
अभि वाणीरृषीणां सप्त नूषत

9.103.4 परि णेता मतीनां विश्वदेवो अदाभ्यः ।
सोमः पुनानश्चम्वोर्विशद्धरिः

9.103.5 परि दैवीरनु स्वधा इन्द्रेण याहि सरथम् ।
पुनानो वाघद्वाघद्भिरमर्त्यः

9.103.6 परि सप्तिर्न वाजयुर्देवो देवेभ्यः सुतः ।
व्यानशिः पवमानो वि धावति

सूक्तम् ९.१०४
ऋषिः: पर्वतनारदौ काण्वौ, काश्यप्यौ शिखण्डिन्यावप्सरसौ वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। उष्णिक्।

9.104.1 सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत ।
शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये

9.104.2 समी वत्सं न मातृभिः सृजता गयसाधनम् ।
देवाव्यं मदमभि द्विशवसम्

9.104.3 पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय वीतये ।
यथा मित्राय वरुणाय शंतमः

9.104.4 अस्मभ्यं त्वा वसुविदमभि वाणीरनूषत ।
गोभिष्टे वर्णमभि वासयामसि

9.104.5 स नो मदानां पत इन्दो देवप्सरा असि ।
सखेव सख्ये गातुवित्तमो भव

9.104.6 सनेमि कृध्यस्मदा रक्षसं कं चिदत्रिणम् ।
अपादेवं द्वयुमंहो युयोधि नः

सूक्तम् ९.१०५
ऋषिः: पर्वतनारदौ काण्वौ। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। उष्णिक्।

9.105.1 तं वः सखायो मदाय पुनानमभि गायत ।
शिशुं न यज्ञैः स्वदयन्त गूर्तिभिः

9.105.2 सं वत्स इव मातृभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते ।
देवावीर्मदो मतिभिः परिष्कृतः

9.105.3 अयं दक्षाय साधनोऽयं शर्धाय वीतये ।
अयं देवेभ्यो मधुमत्तमः सुतः

9.105.4 गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धन्व ।
शुचिं ते वर्णमधि गोषु दीधरम्

9.105.5 स नो हरीणां पत इन्दो देवप्सरस्तमः ।
सखेव सख्ये नर्यो रुचे भव

9.105.6 सनेमि त्वमस्मदाँ अदेवं कं चिदत्रिणम् ।
साह्वाँ इन्दो परि बाधो अप द्वयुम्

सूक्तम् ९.१०६
ऋषिः: १-३, १०-१४ अग्निश्चाक्षुषः, ४-६ चक्षुर्मानवः, ७-९ मनुराप्सवः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। उष्णिक्।

9.106.1 इन्द्रमच्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः ।
श्रुष्टी जातास इन्दवः स्वर्विदः

9.106.2 अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः ।
सोमो जैत्रस्य चेतति यथा विदे

9.106.3 अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णीत सानसिम् ।
वज्रं च वृषणं भरत्समप्सुजित्

9.106.4 प्र धन्वा सोम जागृविरिन्द्रायेन्दो परि स्रव ।
द्युमन्तं शुष्ममा भरा स्वर्विदम्

9.106.5 इन्द्राय वृषणं मदं पवस्व विश्वदर्शतः ।
सहस्रयामा पथिकृद्विचक्षणः

9.106.6 अस्मभ्यं गातुवित्तमो देवेभ्यो मधुमत्तमः ।
सहस्रं याहि पथिभिः कनिक्रदत्

9.106.7 पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा ।
आ कलशं मधुमान्सोम नः सदः

9.106.8 तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः ।
त्वां देवासो अमृताय कं पपुः

9.106.9 आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् ।
वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः

9.106.10 सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यो वारं वि धावति ।
अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत्

9.106.11 धीभिर्हिन्वन्ति वाजिनं वने क्रीळन्तमत्यविम् ।
अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन्

9.106.12 असर्जि कलशाँ अभि मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः ।
पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत्

9.106.13 पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या ।
अभ्यर्षन्स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः

9.106.14 अया पवस्व देवयुर्मधोर्धारा असृक्षत ।
रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः

सूक्तम् ९.१०७
अनुक्रमणिका: ऋषयः - सप्तर्षयः (१ भरद्वाजो बार्हस्पत्यः, २ कश्यपो मारीचः, ३ गोतमो राहूगणः, ४ भौमोऽत्रिः, ५ विश्वामित्रो गाथिनः, ६ जमदग्निर्भार्गवः, ७ मैत्रावरुणिर्वासिष्ठः)।

9.107.1 परीतो षिञ्चता सुतं सोमो य उत्तमं हविः ।
दधन्वाँ यो नर्यो अप्स्वन्तरा सुषाव सोममद्रिभिः

9.107.2 नूनं पुनानोऽविभिः परि स्रवादब्धः सुरभिन्तरः ।
सुते चित्त्वाप्सु मदामो अन्धसा श्रीणन्तो गोभिरुत्तरम्

9.107.3 परि सुवानश्चक्षसे देवमादनः क्रतुरिन्दुर्विचक्षणः

9.107.4 पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि ।
आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देव हिरण्ययः

9.107.5 दुहान ऊधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नं सधस्थमासदत् ।
आपृच्छ्यं धरुणं वाज्यर्षति नृभिर्धूतो विचक्षणः

9.107.6 पुनानः सोम जागृविरव्यो वारे परि प्रियः ।
त्वं विप्रो अभवोऽङ्गिरस्तमो मध्वा यज्ञं मिमिक्ष नः

9.107.7 सोमो मीढ्वान्पवते गातुवित्तम ऋषिर्विप्रो विचक्षणः ।
त्वं कविरभवो देववीतम आ सूर्यं रोहयो दिवि

9.107.8 सोम उ षुवाणः सोतृभिरधि ष्णुभिरवीनाम् ।
अश्वयेव हरिता याति धारया मन्द्रया याति धारया

9.107.9 अनूपे गोमान्गोभिरक्षाः सोमो दुग्धाभिरक्षाः ।
समुद्रं न संवरणान्यग्मन्मन्दी मदाय तोशते

9.107.10 आ सोम सुवानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया ।
जनो न पुरि चम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दधिषे

9.107.11 स मामृजे तिरो अण्वानि मेष्यो मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः ।
अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विप्रेभिरृक्वभिः

9.107.12 प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा ।
अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्छा कोशं मधुश्चुतम्

9.107.13 आ हर्यतो अर्जुने अत्के अव्यत प्रियः सूनुर्न मर्ज्यः ।
तमीं हिन्वन्त्यपसो यथा रथं नदीष्वा गभस्त्योः

9.107.14 अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् ।
समुद्रस्याधि विष्टपि मनीषिणो मत्सरासः स्वर्विदः

9.107.15 तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत् ।
अर्षन्मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत्

9.107.16 नृभिर्येमानो हर्यतो विचक्षणो राजा देवः समुद्रियः

9.107.17 इन्द्राय पवते मदः सोमो मरुत्वते सुतः ।
सहस्रधारो अत्यव्यमर्षति तमी मृजन्त्यायवः

9.107.18 पुनानश्चमू जनयन्मतिं कविः सोमो देवेषु रण्यति ।
अपो वसानः परि गोभिरुत्तरः सीदन्वनेष्वव्यत

9.107.19 तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे ।
पुरूणि बभ्रो नि चरन्ति मामव परिधीँरति ताँ इहि

9.107.20 उताहं नक्तमुत सोम ते दिवा सख्याय बभ्र ऊधनि ।
घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम

9.107.21 मृज्यमानः सुहस्त्य समुद्रे वाचमिन्वसि ।
रयिं पिशङ्गं बहुलं पुरुस्पृहं पवमानाभ्यर्षसि

9.107.22 मृजानो वारे पवमानो अव्यये वृषाव चक्रदो वने ।
देवानां सोम पवमान निष्कृतं गोभिरञ्जानो अर्षसि

9.107.23 पवस्व वाजसातयेऽभि विश्वानि काव्या ।
त्वं समुद्रं प्रथमो वि धारयो देवेभ्यः सोम मत्सरः

9.107.24 स तू पवस्व परि पार्थिवं रजो दिव्या च सोम धर्मभिः ।
त्वां विप्रासो मतिभिर्विचक्षण शुभ्रं हिन्वन्ति धीतिभिः

9.107.25 पवमाना असृक्षत पवित्रमति धारया ।
मरुत्वन्तो मत्सरा इन्द्रिया हया मेधामभि प्रयांसि च

9.107.26 अपो वसानः परि कोशमर्षतीन्दुर्हियानः सोतृभिः ।
जनयञ्ज्योतिर्मन्दना अवीवशद्गाः कृण्वानो न निर्णिजम्

सूक्तम् ९.१०८
अनुक्रमणिका: ऋ. १-२ गौरिवीतिः शाक्त्यः, ३, १४-१६ शक्तिर्वासिष्ठः, ४-५ ऊरुराङ्गिरसः, ६-७ ऋजिश्वा भारद्वाजः, ८-९ ऊर्ध्वसद्मा आङ्गिरसः, १०-११ कृतयशा आङ्गिरसः, १२-१३ ऋणंचयो राजर्षिः।

9.108.1 पवस्व मधुमत्तम इन्द्राय सोम क्रतुवित्तमो मदः ।
महि द्युक्षतमो मदः

9.108.2 यस्य ते पीत्वा वृषभो वृषायतेऽस्य पीता स्वर्विदः ।
स सुप्रकेतो अभ्यक्रमीदिषोऽच्छा वाजं नैतशः

9.108.3 त्वं ह्यङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः ।
अमृतत्वाय घोषयः

9.108.4 येना नवग्वो दध्यङ्ङपोर्णुते येन विप्रास आपिरे ।
देवानां सुम्ने अमृतस्य चारुणो येन श्रवांस्यानशुः

9.108.5 एष स्य धारया सुतोऽव्यो वारेभिः पवते मदिन्तमः ।
क्रीळन्नूर्मिरपामिव

9.108.6 य उस्रिया अप्या अन्तरश्मनो निर्गा अकृन्तदोजसा ।
अभि व्रजं तत्निषे गव्यमश्व्यं वर्मीव धृष्णवा रुज

9.108.7 आ सोता परि षिञ्चताश्वं न स्तोममप्तुरं रजस्तुरम् ।
वनक्रक्षमुदप्रुतम्

9.108.8 सहस्रधारं वृषभं पयोवृधं प्रियं देवाय जन्मने ।
ऋतेन य ऋतजातो विवावृधे राजा देव ऋतं बृहत्

9.108.9 अभि द्युम्नं बृहद्यश इषस्पते दिदीहि देव देवयुः ।
वि कोशं मध्यमं युव

9.108.10 आ वच्यस्व सुदक्ष चम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः ।
वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपां जिन्वा गविष्टये धियः

9.108.11 एतमु त्यं मदच्युतं सहस्रधारं वृषभं दिवो दुहुः ।
विश्वा वसूनि बिभ्रतम्

9.108.12 वृषा वि जज्ञे जनयन्नमर्त्यः प्रतपञ्ज्योतिषा तमः ।
स सुष्टुतः कविभिर्निर्णिजं दधे त्रिधात्वस्य दंससा

9.108.13 स सुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इळानाम् ।
सोमो यः सुक्षितीनाम्

9.108.14 यस्य न इन्द्रः पिबाद्यस्य मरुतो यस्य वार्यमणा भगः ।
आ येन मित्रावरुणा करामह एन्द्रमवसे महे

9.108.15 इन्द्राय सोम पातवे नृभिर्यतः स्वायुधो मदिन्तमः ।
पवस्व मधुमत्तमः

9.108.16 इन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश समुद्रमिव सिन्धवः ।
जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे दिवो विष्टम्भ उत्तमः

सूक्तम् ९.१०९
ऋषिः: अग्नयो धिष्ण्या ऐश्वरयः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। द्विपदा विराट्।

9.109.1 परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

9.109.2 इन्द्रस्ते सोम सुतस्य पेयाः क्रत्वे दक्षाय विश्वे च देवाः

9.109.3 एवामृताय महे क्षयाय स शुक्रो अर्ष दिव्यः पीयूषः

9.109.4 पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

9.109.5 शुक्रः पवस्व देवेभ्यः सोम दिवे पृथिव्यै शं च प्रजायै

9.109.6 दिवो धर्तासि शुक्रः पीयूषः सत्ये विधर्मन्वाजी पवस्व

9.109.7 पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महामवीनामनु पूर्व्यः

9.109.8 नृभिर्येमानो जज्ञानः पूतः क्षरद्विश्वानि मन्द्रः स्वर्वित्

9.109.9 इन्दुः पुनानः प्रजामुराणः करद्विश्वानि द्रविणानि नः

9.109.10 पवस्व सोम क्रत्वे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

9.109.11 तं ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे द्युम्नाय

9.109.12 शिशुं जज्ञानं हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम्

9.109.13 इन्दुः पविष्ट चारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय

9.109.14 बिभर्ति चार्विन्द्रस्य नाम येन विश्वानि वृत्रा जघान

9.109.15 पिबन्त्यस्य विश्वे देवासो गोभिः श्रीतस्य नृभिः सुतस्य

9.109.16 प्र सुवानो अक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम्

9.109.17 स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः

9.109.18 प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः

9.109.19 असर्जि वाजी तिरः पवित्रमिन्द्राय सोमः सहस्रधारः

9.109.20 अञ्जन्त्येनं मध्वो रसेनेन्द्राय वृष्ण इन्दुं मदाय

9.109.21 देवेभ्यस्त्वा वृथा पाजसेऽपो वसानं हरिं मृजन्ति

9.109.22 इन्दुरिन्द्राय तोशते नि तोशते श्रीणन्नुग्रो रिणन्नपः

सूक्तम् ९.११०
ऋषिः: त्र्यरुणस्त्रैवृष्ण्यः त्रसदस्युः पौरुकुत्स्यः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। १-३ पिपीलिकामध्या अनुष्टुप्, ४-९ ऊर्ध्वबृहती, १०-१२ विराट् ।

9.110.1 पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः ।
द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे

9.110.2 अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये ।
वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे

9.110.3 अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः ।
गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या

9.110.4 अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः ।
सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत्

9.110.5 अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् ।
शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः

9.110.6 आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत ।
वारं न देवः सविता व्यूर्णुते

9.110.7 त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियं दधुः ।
स त्वं नो वीर वीर्याय चोदय

9.110.8 दिवः पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहाद्दिव आ निरधुक्षत ।
इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन्

9.110.9 अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना ।
यूथे न निष्ठा वृषभो वि तिष्ठसे

9.110.10 सोमः पुनानो अव्यये वारे शिशुर्न क्रीळन्पवमानो अक्षाः ।
सहस्रधारः शतवाज इन्दुः

9.110.11 एष पुनानो मधुमाँ ऋतावेन्द्रायेन्दुः पवते स्वादुरूर्मिः ।
वाजसनिर्वरिवोविद्वयोधाः

9.110.12 स पवस्व सहमानः पृतन्यून्सेधन्रक्षांस्यप दुर्गहाणि ।
स्वायुधः सासह्वान्सोम शत्रून्

सूक्तम् ९.१११
ऋषिः: अनानतः पारुच्छेपिः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। अत्यष्टिः।

9.111.1 अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति स्वयुग्वभिः सूरो न स्वयुग्वभिः ।
धारा सुतस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः ।
विश्वा यद्रूपा परियात्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः

9.111.2 त्वं त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे ।
परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः ।
त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोचमानो वयो दधे

9.111.3 पूर्वामनु प्रदिशं याति चेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः ।
अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयन् ।
वज्रश्च यद्भवथो अनपच्युता समत्स्वनपच्युता

सूक्तम् ९.११२
ऋषिः: शिशुराङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। पङ्क्तिः।

9.112.1 नानानं वा उ नो धियो वि व्रतानि जनानाम् ।
तक्षा रिष्टं रुतं भिषग्ब्रह्मा सुन्वन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.112.2 जरतीभिरोषधीभिः पर्णेभिः शकुनानाम् ।
कार्मारो अश्मभिर्द्युभिर्हिरण्यवन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.112.3 कारुरहं ततो भिषगुपलप्रक्षिणी नना ।
नानाधियो वसूयवोऽनु गा इव तस्थिमेन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.112.4 अश्वो वोळ्हा सुखं रथं हसनामुपमन्त्रिणः ।
शेपो रोमण्वन्तौ भेदौ वारिन्मण्डूक इच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव

सूक्तम् ९.११३
ऋषिः: कश्यपो मारीचः । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। पङ्क्तिः।

9.113.1 शर्यणावति सोममिन्द्रः पिबतु वृत्रहा ।
बलं दधान आत्मनि करिष्यन्वीर्यं महदिन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.2 आ पवस्व दिशां पत आर्जीकात्सोम मीढ्वः ।
ऋतवाकेन सत्येन श्रद्धया तपसा सुत इन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.3 पर्जन्यवृद्धं महिषं तं सूर्यस्य दुहिताभरत् ।
तं गन्धर्वाः प्रत्यगृभ्णन्तं सोमे रसमादधुरिन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.4 ऋतं वदन्नृतद्युम्न सत्यं वदन्सत्यकर्मन् ।
श्रद्धां वदन्सोम राजन्धात्रा सोम परिष्कृत इन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.5 सत्यमुग्रस्य बृहतः सं स्रवन्ति संस्रवाः ।
सं यन्ति रसिनो रसाः पुनानो ब्रह्मणा हर इन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.6 यत्र ब्रह्मा पवमान छन्दस्यां वाचं वदन् ।
ग्राव्णा सोमे महीयते सोमेनानन्दं जनयन्निन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.7 यत्र ज्योतिरजस्रं यस्मिँल्लोके स्वर्हितम् ।
तस्मिन्मां धेहि पवमानामृते लोके अक्षित इन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.8 यत्र राजा वैवस्वतो यत्रावरोधनं दिवः ।
यत्रामूर्यह्वतीरापस्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.9 यत्रानुकामं चरणं त्रिनाके त्रिदिवे दिवः ।
लोका यत्र ज्योतिष्मन्तस्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.10 यत्र कामा निकामाश्च यत्र ब्रध्नस्य विष्टपम् ।
स्वधा च यत्र तृप्तिश्च तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.113.11 यत्रानन्दाश्च मोदाश्च मुदः प्रमुद आसते ।
कामस्य यत्राप्ताः कामास्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव

सूक्तम् ९.११४
ऋषिः: कश्यपोऽसितो देवलो वा। । अनुक्रमणिका: दे. पवमानः सोमः। उष्णिक्।

9.114.1 य इन्दोः पवमानस्यानु धामान्यक्रमीत् ।
तमाहुः सुप्रजा इति यस्ते सोमाविधन्मन इन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.114.2 ऋषे मन्त्रकृतां स्तोमैः कश्यपोद्वर्धयन्गिरः ।
सोमं नमस्य राजानं यो जज्ञे वीरुधां पतिरिन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.114.3 सप्त दिशो नानासूर्याः सप्त होतार ऋत्विजः ।
देवा आदित्या ये सप्त तेभिः सोमाभि रक्ष न इन्द्रायेन्दो परि स्रव

9.114.4 यत्ते राजञ्छृतं हविस्तेन सोमाभि रक्ष नः ।
अरातीवा मा नस्तारीन्मो च नः किं चनाममदिन्द्रायेन्दो परि स्रव

### Mandala 10

सूक्तम् १०.१
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.1.1 अग्रे बृहन्नुषसामूर्ध्वो अस्थान्निर्जगन्वान्तमसो ज्योतिषागात् ।
अग्निर्भानुना रुशता स्वङ्ग आ जातो विश्वा सद्मान्यप्राः

10.1.2 स जातो गर्भो असि रोदस्योरग्ने चारुर्विभृत ओषधीषु ।
चित्रः शिशुः परि तमांस्यक्तून्प्र मातृभ्यो अधि कनिक्रदद्गाः

10.1.3 विष्णुरित्था परममस्य विद्वाञ्जातो बृहन्नभि पाति तृतीयम् ।
आसा यदस्य पयो अक्रत स्वं सचेतसो अभ्यर्चन्त्यत्र

10.1.4 अत उ त्वा पितुभृतो जनित्रीरन्नावृधं प्रति चरन्त्यन्नैः ।
ता ईं प्रत्येषि पुनरन्यरूपा असि त्वं विक्षु मानुषीषु होता

10.1.5 होतारं चित्ररथमध्वरस्य यज्ञस्ययज्ञस्य केतुं रुशन्तम् ।
प्रत्यर्धिं देवस्यदेवस्य मह्ना श्रिया त्वग्निमतिथिं जनानाम्

10.1.6 स तु वस्त्राण्यध पेशनानि वसानो अग्निर्नाभा पृथिव्याः ।
अरुषो जातः पद इळायाः पुरोहितो राजन्यक्षीह देवान्

10.1.7 आ हि द्यावापृथिवी अग्न उभे सदा पुत्रो न मातरा ततन्थ ।
प्र याह्यच्छोशतो यविष्ठाथा वह सहस्येह देवान्

सूक्तम् १०.२
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.2.1 पिप्रीहि देवाँ उशतो यविष्ठ विद्वाँ ऋतूँरृतुपते यजेह ।
ये दैव्या ऋत्विजस्तेभिरग्ने त्वं होतॄणामस्यायजिष्ठः

10.2.2 वेषि होत्रमुत पोत्रं जनानां मन्धातासि द्रविणोदा ऋतावा ।
स्वाहा वयं कृणवामा हवींषि देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन्

10.2.3 आ देवानामपि पन्थामगन्म यच्छक्नवाम तदनु प्रवोळ्हुम् ।
अग्निर्विद्वान्स यजात्सेदु होता सो अध्वरान्स ऋतून्कल्पयाति

10.2.4 यद्वो वयं प्रमिनाम व्रतानि विदुषां देवा अविदुष्टरासः ।
अग्निष्टद्विश्वमा पृणाति विद्वान्येभिर्देवाँ ऋतुभिः कल्पयाति

10.2.5 यत्पाकत्रा मनसा दीनदक्षा न यज्ञस्य मन्वते मर्त्यासः ।
अग्निष्टद्धोता क्रतुविद्विजानन्यजिष्ठो देवाँ ऋतुशो यजाति

10.2.6 विश्वेषां ह्यध्वराणामनीकं चित्रं केतुं जनिता त्वा जजान ।
स आ यजस्व नृवतीरनु क्षा स्पार्हा इषः क्षुमतीर्विश्वजन्याः

10.2.7 यं त्वा द्यावापृथिवी यं त्वापस्त्वष्टा यं त्वा सुजनिमा जजान ।
पन्थामनु प्रविद्वान्पितृयाणं द्युमदग्ने समिधानो वि भाहि

सूक्तम् १०.३
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.3.1 इनो राजन्नरतिः समिद्धो रौद्रो दक्षाय सुषुमाँ अदर्शि ।
चिकिद्वि भाति भासा बृहतासिक्नीमेति रुशतीमपाजन्

10.3.2 कृष्णां यदेनीमभि वर्पसा भूज्जनयन्योषां बृहतः पितुर्जाम् ।
ऊर्ध्वं भानुं सूर्यस्य स्तभायन्दिवो वसुभिररतिर्वि भाति

10.3.3 भद्रो भद्रया सचमान आगात्स्वसारं जारो अभ्येति पश्चात् ।
सुप्रकेतैर्द्युभिरग्निर्वितिष्ठन्रुशद्भिर्वर्णैरभि राममस्थात्

10.3.4 अस्य यामासो बृहतो न वग्नूनिन्धाना अग्नेः सख्युः शिवस्य ।
ईड्यस्य वृष्णो बृहतः स्वासो भामासो यामन्नक्तवश्चिकित्रे

10.3.5 स्वना न यस्य भामासः पवन्ते रोचमानस्य बृहतः सुदिवः ।
ज्येष्ठेभिर्यस्तेजिष्ठैः क्रीळुमद्भिर्वर्षिष्ठेभिर्भानुभिर्नक्षति द्याम्

10.3.6 अस्य शुष्मासो ददृशानपवेर्जेहमानस्य स्वनयन्नियुद्भिः ।
प्रत्नेभिर्यो रुशद्भिर्देवतमो वि रेभद्भिररतिर्भाति विभ्वा

10.3.7 स आ वक्षि महि न आ च सत्सि दिवस्पृथिव्योररतिर्युवत्योः ।
अग्निः सुतुकः सुतुकेभिरश्वै रभस्वद्भी रभस्वाँ एह गम्याः

सूक्तम् १०.४
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.4.1 प्र ते यक्षि प्र त इयर्मि मन्म भुवो यथा वन्द्यो नो हवेषु ।
धन्वन्निव प्रपा असि त्वमग्न इयक्षवे पूरवे प्रत्न राजन्

10.4.2 यं त्वा जनासो अभि संचरन्ति गाव उष्णमिव व्रजं यविष्ठ ।
दूतो देवानामसि मर्त्यानामन्तर्महाँश्चरसि रोचनेन

10.4.3 शिशुं न त्वा जेन्यं वर्धयन्ती माता बिभर्ति सचनस्यमाना ।
धनोरधि प्रवता यासि हर्यञ्जिगीषसे पशुरिवावसृष्टः

10.4.4 मूरा अमूर न वयं चिकित्वो महित्वमग्ने त्वमङ्ग वित्से ।
शये वव्रिश्चरति जिह्वयादन्रेरिह्यते युवतिं विश्पतिः सन्

10.4.5 कूचिज्जायते सनयासु नव्यो वने तस्थौ पलितो धूमकेतुः ।
अस्नातापो वृषभो न प्र वेति सचेतसो यं प्रणयन्त मर्ताः

10.4.6 तनूत्यजेव तस्करा वनर्गू रशनाभिर्दशभिरभ्यधीताम् ।
इयं ते अग्ने नव्यसी मनीषा युक्ष्वा रथं न शुचयद्भिरङ्गैः

10.4.7 ब्रह्म च ते जातवेदो नमश्चेयं च गीः सदमिद्वर्धनी भूत् ।
रक्षा णो अग्ने तनयानि तोका रक्षोत नस्तन्वो अप्रयुच्छन्

सूक्तम् १०.५
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.5.1 एकः समुद्रो धरुणो रयीणामस्मद्धृदो भूरिजन्मा वि चष्टे ।
सिषक्त्यूधर्निण्योरुपस्थ उत्सस्य मध्ये निहितं पदं वेः

10.5.2 समानं नीळं वृषणो वसानाः सं जग्मिरे महिषा अर्वतीभिः ।
ऋतस्य पदं कवयो नि पान्ति गुहा नामानि दधिरे पराणि

10.5.3 ऋतायिनी मायिनी सं दधाते मित्वा शिशुं जज्ञतुर्वर्धयन्ती ।
विश्वस्य नाभिं चरतो ध्रुवस्य कवेश्चित्तन्तुं मनसा वियन्तः

10.5.4 ऋतस्य हि वर्तनयः सुजातमिषो वाजाय प्रदिवः सचन्ते ।
अधीवासं रोदसी वावसाने घृतैरन्नैर्वावृधाते मधूनाम्

10.5.5 सप्त स्वसॄररुषीर्वावशानो विद्वान्मध्व उज्जभारा दृशे कम् ।
अन्तर्येमे अन्तरिक्षे पुराजा इच्छन्वव्रिमविदत्पूषणस्य

10.5.6 सप्त मर्यादाः कवयस्ततक्षुस्तासामेकामिदभ्यंहुरो गात् ।
आयोर्ह स्कम्भ उपमस्य नीळे पथां विसर्गे धरुणेषु तस्थौ

10.5.7 असच्च सच्च परमे व्योमन्दक्षस्य जन्मन्नदितेरुपस्थे ।
अग्निर्ह नः प्रथमजा ऋतस्य पूर्व आयुनि वृषभश्च धेनुः

सूक्तम् १०.६
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.6.1 अयं स यस्य शर्मन्नवोभिरग्नेरेधते जरिताभिष्टौ ।
ज्येष्ठेभिर्यो भानुभिरृषूणां पर्येति परिवीतो विभावा

10.6.2 यो भानुभिर्विभावा विभात्यग्निर्देवेभिरृतावाजस्रः ।
आ यो विवाय सख्या सखिभ्योऽपरिह्वृतो अत्यो न सप्तिः

10.6.3 ईशे यो विश्वस्या देववीतेरीशे विश्वायुरुषसो व्युष्टौ ।
आ यस्मिन्मना हवींष्यग्नावरिष्टरथ स्कभ्नाति शूषैः

10.6.4 शूषेभिर्वृधो जुषाणो अर्कैर्देवाँ अच्छा रघुपत्वा जिगाति ।
मन्द्रो होता स जुह्वा यजिष्ठः सम्मिश्लो अग्निरा जिघर्ति देवान्

10.6.5 तमुस्रामिन्द्रं न रेजमानमग्निं गीर्भिर्नमोभिरा कृणुध्वम् ।
आ यं विप्रासो मतिभिर्गृणन्ति जातवेदसं जुह्वं सहानाम्

10.6.6 सं यस्मिन्विश्वा वसूनि जग्मुर्वाजे नाश्वाः सप्तीवन्त एवैः ।
अस्मे ऊतीरिन्द्रवाततमा अर्वाचीना अग्न आ कृणुष्व

10.6.7 अधा ह्यग्ने मह्ना निषद्या सद्यो जज्ञानो हव्यो बभूथ ।
तं ते देवासो अनु केतमायन्नधावर्धन्त प्रथमास ऊमाः

सूक्तम् १०.७
ऋषिः: त्रित आप्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.7.1 स्वस्ति नो दिवो अग्ने पृथिव्या विश्वायुर्धेहि यजथाय देव ।
सचेमहि तव दस्म प्रकेतैरुरुष्या ण उरुभिर्देव शंसैः

10.7.2 इमा अग्ने मतयस्तुभ्यं जाता गोभिरश्वैरभि गृणन्ति राधः ।
यदा ते मर्तो अनु भोगमानड्वसो दधानो मतिभिः सुजात

10.7.3 अग्निं मन्ये पितरमग्निमापिमग्निं भ्रातरं सदमित्सखायम् ।
अग्नेरनीकं बृहतः सपर्यं दिवि शुक्रं यजतं सूर्यस्य

10.7.4 सिध्रा अग्ने धियो अस्मे सनुत्रीर्यं त्रायसे दम आ नित्यहोता ।
ऋतावा स रोहिदश्वः पुरुक्षुर्द्युभिरस्मा अहभिर्वाममस्तु

10.7.5 द्युभिर्हितं मित्रमिव प्रयोगं प्रत्नमृत्विजमध्वरस्य जारम् ।
बाहुभ्यामग्निमायवोऽजनन्त विक्षु होतारं न्यसादयन्त

10.7.6 स्वयं यजस्व दिवि देव देवान्किं ते पाकः कृणवदप्रचेताः ।
यथायज ऋतुभिर्देव देवानेवा यजस्व तन्वं सुजात

10.7.7 भवा नो अग्नेऽवितोत गोपा भवा वयस्कृदुत नो वयोधाः ।
रास्वा च नः सुमहो हव्यदातिं त्रास्वोत नस्तन्वो अप्रयुच्छन्

सूक्तम् १०.८
ऋषिः: त्रिशिरास्त्वाष्ट्रः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ७-९ इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.8.1 प्र केतुना बृहता यात्यग्निरा रोदसी वृषभो रोरवीति ।
दिवश्चिदन्ताँ उपमाँ उदानळपामुपस्थे महिषो ववर्ध

10.8.2 मुमोद गर्भो वृषभः ककुद्मानस्रेमा वत्सः शिमीवाँ अरावीत् ।
स देवतात्युद्यतानि कृण्वन्स्वेषु क्षयेषु प्रथमो जिगाति

10.8.3 आ यो मूर्धानं पित्रोररब्ध न्यध्वरे दधिरे सूरो अर्णः ।
अस्य पत्मन्नरुषीरश्वबुध्ना ऋतस्य योनौ तन्वो जुषन्त

10.8.4 उषौषो हि वसो अग्रमेषि त्वं यमयोरभवो विभावा ।
ऋताय सप्त दधिषे पदानि जनयन्मित्रं तन्वे स्वायै

10.8.5 भुवश्चक्षुर्मह ऋतस्य गोपा भुवो वरुणो यदृताय वेषि ।
भुवो अपां नपाज्जातवेदो भुवो दूतो यस्य हव्यं जुजोषः

10.8.6 भुवो यज्ञस्य रजसश्च नेता यत्रा नियुद्भिः सचसे शिवाभिः ।
दिवि मूर्धानं दधिषे स्वर्षां जिह्वामग्ने चकृषे हव्यवाहम्

10.8.7 अस्य त्रितः क्रतुना वव्रे अन्तरिच्छन्धीतिं पितुरेवैः परस्य ।
सचस्यमानः पित्रोरुपस्थे जामि ब्रुवाण आयुधानि वेति

10.8.8 स पित्र्याण्यायुधानि विद्वानिन्द्रेषित आप्त्यो अभ्ययुध्यत् ।
त्रिशीर्षाणं सप्तरश्मिं जघन्वान्त्वाष्ट्रस्य चिन्निः ससृजे त्रितो गाः

10.8.9 भूरीदिन्द्र उदिनक्षन्तमोजोऽवाभिनत्सत्पतिर्मन्यमानम् ।
त्वाष्ट्रस्य चिद्विश्वरूपस्य गोनामाचक्राणस्त्रीणि शीर्षा परा वर्क्

सूक्तम् १०.९
ऋषिः: त्रिशिरास्त्वाष्ट्रः, सिन्धुद्वीप आम्बरीषो वा । अनुक्रमणिका: दे. आपः। गायत्री, ५ वर्धमाना गायत्री, ७ प्रतिष्ठा गायत्री, ८-९ अनुष्टुप्

10.9.1 आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्जे दधातन ।
महे रणाय चक्षसे

10.9.2 यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः ।
उशतीरिव मातरः

10.9.3 तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ ।
आपो जनयथा च नः

10.9.4 शं नो देवीरभिष्टय आपो भवन्तु पीतये ।
शं योरभि स्रवन्तु नः

10.9.5 ईशाना वार्याणां क्षयन्तीश्चर्षणीनाम् ।
अपो याचामि भेषजम्

10.9.6 अप्सु मे सोमो अब्रवीदन्तर्विश्वानि भेषजा ।
अग्निं च विश्वशम्भुवम्

10.9.7 आपः पृणीत भेषजं वरूथं तन्वे मम ।
ज्योक्च सूर्यं दृशे

10.9.8 इदमापः प्र वहत यत्किं च दुरितं मयि ।
यद्वाहमभिदुद्रोह यद्वा शेप उतानृतम्

10.9.9 आपो अद्यान्वचारिषं रसेन समगस्महि ।
पयस्वानग्न आ गहि तं मा सं सृज वर्चसा

सूक्तम् १०.१०
अनुक्रमणिका: नवमीवर्ज्यानामयुजां षष्ठ्याश्च वैवस्वती यमी ऋषिका। दे. यमः।

10.10.1 ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् ।
पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः

10.10.2 न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति ।
महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन्

10.10.3 उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य ।
नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविश्याः

10.10.4 न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृता वदन्तो अनृतं रपेम ।
गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नो नाभिः परमं जामि तन्नौ

10.10.5 गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः ।
नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः

10.10.6 को अस्य वेद प्रथमस्याह्नः क ईं ददर्श क इह प्र वोचत् ।
बृहन्मित्रस्य वरुणस्य धाम कदु ब्रव आहनो वीच्या नॄन्

10.10.7 यमस्य मा यम्यं काम आगन्समाने योनौ सहशेय्याय ।
जायेव पत्ये तन्वं रिरिच्यां वि चिद्वृहेव रथ्येव चक्रा

10.10.8 न तिष्ठन्ति न नि मिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति ।
अन्येन मदाहनो याहि तूयं तेन वि वृह रथ्येव चक्रा

10.10.9 रात्रीभिरस्मा अहभिर्दशस्येत्सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन्मिमीयात् ।
दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू यमीर्यमस्य बिभृयादजामि

10.10.10 आ घा ता गच्छानुत्तरा युगानि यत्र जामयः कृणवन्नजामि ।
उप बर्बृहि वृषभाय बाहुमन्यमिच्छस्व सुभगे पतिं मत्

10.10.11 किं भ्रातासद्यदनाथं भवाति किमु स्वसा यन्निरृतिर्निगच्छात् ।
काममूता बह्वेतद्रपामि तन्वा मे तन्वं सं पिपृग्धि

10.10.12 न वा उ ते तन्वा तन्वं सं पपृच्यां पापमाहुर्यः स्वसारं निगच्छात् ।
अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत्

10.10.13 बतो बतासि यम नैव ते मनो हृदयं चाविदाम ।
अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम्

10.10.14 अन्यमू षु त्वं यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम् ।
तस्य वा त्वं मन इच्छा स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम्

सूक्तम् १०.११
ऋषिः: आङ्गिर्हविर्धानः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, ७-९ त्रिष्टुप्

10.11.1 वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः ।
विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजतु यज्ञियाँ ऋतून्

10.11.2 रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु मे मनः ।
इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति

10.11.3 सो चिन्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती ।
यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन्

10.11.4 अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षणं विराभरदिषितः श्येनो अध्वरे ।
यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत

10.11.5 सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः ।
विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यं वाजं ससवाँ उपयासि भूरिभिः

10.11.6 उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति ।
विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती

10.11.7 यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अक्षत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे ।
इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाँ अमवान्भूषति द्यून्

10.11.8 यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र ।
रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात्

10.11.9 श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् ।
आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः

सूक्तम् १०.१२
ऋषिः: आङ्गिर्हविर्धानः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.12.1 द्यावा ह क्षामा प्रथमे ऋतेनाभिश्रावे भवतः सत्यवाचा ।
देवो यन्मर्तान्यजथाय कृण्वन्सीदद्धोता प्रत्यङ्स्वमसुं यन्

10.12.2 देवो देवान्परिभूरृतेन वहा नो हव्यं प्रथमश्चिकित्वान् ।
धूमकेतुः समिधा भाऋजीको मन्द्रो होता नित्यो वाचा यजीयान्

10.12.3 स्वावृग्देवस्यामृतं यदी गोरतो जातासो धारयन्त उर्वी ।
विश्वे देवा अनु तत्ते यजुर्गुर्दुहे यदेनी दिव्यं घृतं वाः

10.12.4 अर्चामि वां वर्धायापो घृतस्नू द्यावाभूमी शृणुतं रोदसी मे ।
अहा यद्द्यावोऽसुनीतिमयन्मध्वा नो अत्र पितरा शिशीताम्

10.12.5 किं स्विन्नो राजा जगृहे कदस्याति व्रतं चकृमा को वि वेद ।
मित्रश्चिद्धि ष्मा जुहुराणो देवाञ्छ्लोको न यातामपि वाजो अस्ति

10.12.6 दुर्मन्त्वत्रामृतस्य नाम सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति ।
यमस्य यो मनवते सुमन्त्वग्ने तमृष्व पाह्यप्रयुच्छन्

10.12.7 यस्मिन्देवा विदथे मादयन्ते विवस्वतः सदने धारयन्ते ।
सूर्ये ज्योतिरदधुर्मास्यक्तून्परि द्योतनिं चरतो अजस्रा

10.12.8 यस्मिन्देवा मन्मनि संचरन्त्यपीच्ये न वयमस्य विद्म ।
मित्रो नो अत्रादितिरनागान्सविता देवो वरुणाय वोचत्

10.12.9 श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् ।
आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः

सूक्तम् १०.१३
ऋषिः: आङ्गिर्हविर्धानः, विवस्वानादित्यो वा । अनुक्रमणिका: दे. हविर्धाने। त्रिष्टुप्, ५ जगती

10.13.1 युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर्वि श्लोक एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे अमृतस्य पुत्रा आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः

10.13.2 यमे इव यतमाने यदैतं प्र वां भरन्मानुषा देवयन्तः ।
आ सीदतं स्वमु लोकं विदाने स्वासस्थे भवतमिन्दवे नः

10.13.3 पञ्च पदानि रुपो अन्वरोहं चतुष्पदीमन्वेमि व्रतेन ।
अक्षरेण प्रति मिम एतामृतस्य नाभावधि सं पुनामि

10.13.4 देवेभ्यः कमवृणीत मृत्युं प्रजायै कममृतं नावृणीत ।
बृहस्पतिं यज्ञमकृण्वत ऋषिं प्रियां यमस्तन्वं प्रारिरेचीत्

10.13.5 सप्त क्षरन्ति शिशवे मरुत्वते पित्रे पुत्रासो अप्यवीवतन्नृतम् ।
उभे इदस्योभयस्य राजत उभे यतेते उभयस्य पुष्यतः

सूक्तम् १०.१४
ऋषिः: वैवस्वतो यमः । अनुक्रमणिका: दे. यमः, ६ पित्रथर्वभृगुसोमाः, ७-९ लिङ्गोक्तदेवताः, पितरो वा, १०-१२ श्वानौ। त्रिष्टुप्, १३, १४, १६ अनुष्टुप्, १५ बृहती

10.14.1 परेयिवांसं प्रवतो महीरनु बहुभ्यः पन्थामनुपस्पशानम् ।
वैवस्वतं संगमनं जनानां यमं राजानं हविषा दुवस्य

10.14.2 यमो नो गातुं प्रथमो विवेद नैषा गव्यूतिरपभर्तवा उ ।
यत्रा नः पूर्वे पितरः परेयुरेना जज्ञानाः पथ्या अनु स्वाः

10.14.3 मातली कव्यैर्यमो अङ्गिरोभिर्बृहस्पतिर्ऋक्वभिर्वावृधानः ।
याँश्च देवा वावृधुर्ये च देवान्स्वाहान्ये स्वधयान्ये मदन्ति

10.14.4 इमं यम प्रस्तरमा हि सीदाङ्गिरोभिः पितृभिः संविदानः ।
आ त्वा मन्त्राः कविशस्ता वहन्त्वेना राजन्हविषा मादयस्व

10.14.5 अङ्गिरोभिरा गहि यज्ञियेभिर्यम वैरूपैरिह मादयस्व ।
विवस्वन्तं हुवे यः पिता तेऽस्मिन्यज्ञे बर्हिष्या निषद्य

10.14.6 अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः ।
तेषां वयं सुमतौ यज्ञियानामपि भद्रे सौमनसे स्याम

10.14.7 प्रेहि प्रेहि पथिभिः पूर्व्येभिर्यत्रा नः पूर्वे पितरः परेयुः ।
उभा राजाना स्वधया मदन्ता यमं पश्यासि वरुणं च देवम्

10.14.8 सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेनेष्टापूर्तेन परमे व्योमन् ।
हित्वायावद्यं पुनरस्तमेहि सं गच्छस्व तन्वा सुवर्चाः

10.14.9 अपेत वीत वि च सर्पतातोऽस्मा एतं पितरो लोकमक्रन् ।
अहोभिरद्भिरक्तुभिर्व्यक्तं यमो ददात्यवसानमस्मै

10.14.10 अति द्रव सारमेयौ श्वानौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा ।
अथा पितॄन्सुविदत्राँ उपेहि यमेन ये सधमादं मदन्ति

10.14.11 यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिरक्षी नृचक्षसौ ।
ताभ्यामेनं परि देहि राजन्स्वस्ति चास्मा अनमीवं च धेहि

10.14.12 उरूणसावसुतृपा उदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनाँ अनु ।
तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम्

10.14.13 यमाय सोमं सुनुत यमाय जुहुता हविः ।
यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः

10.14.14 यमाय घृतवद्धविर्जुहोत प्र च तिष्ठत ।
स नो देवेष्वा यमद्दीर्घमायुः प्र जीवसे

10.14.15 यमाय मधुमत्तमं राज्ञे हव्यं जुहोतन ।
इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः

10.14.16 त्रिकद्रुकेभिः पतति षळुर्वीरेकमिद्बृहत् ।
त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आहिता

सूक्तम् १०.१५
ऋषिः: शङ्खो यामायनः । अनुक्रमणिका: दे. पितरः। त्रिष्टुप्, ११ जगती

10.15.1 उदीरतामवर उत्परास उन्मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ईयुरवृका ऋतज्ञास्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु

10.15.2 इदं पितृभ्यो नमो अस्त्वद्य ये पूर्वासो य उपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्या निषत्ता ये वा नूनं सुवृजनासु विक्षु

10.15.3 आहं पितॄन्सुविदत्राँ अवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त इहागमिष्ठाः

10.15.4 बर्हिषदः पितर ऊत्यर्वागिमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त आ गतावसा शंतमेनाथा नः शं योररपो दधात

10.15.5 उपहूताः पितरः सोम्यासो बर्हिष्येषु निधिषु प्रियेषु ।
त आ गमन्तु त इह श्रुवन्त्वधि ब्रुवन्तु तेऽवन्त्वस्मान्

10.15.6 आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येमं यज्ञमभि गृणीत विश्वे ।
मा हिंसिष्ट पितरः केन चिन्नो यद्व आगः पुरुषता कराम

10.15.7 आसीनासो अरुणीनामुपस्थे रयिं धत्त दाशुषे मर्त्याय ।
पुत्रेभ्यः पितरस्तस्य वस्वः प्र यच्छत त इहोर्जं दधात

10.15.8 ये नः पूर्वे पितरः सोम्यासोऽनूहिरे सोमपीथं वसिष्ठाः ।
तेभिर्यमः संरराणो हवींष्युशन्नुशद्भिः प्रतिकाममत्तु

10.15.9 ये तातृषुर्देवत्रा जेहमाना होत्राविद स्तोमतष्टासो अर्कैः ।
आग्ने याहि सुविदत्रेभिरर्वाङ्सत्यैः कव्यैः पितृभिर्घर्मसद्भिः

10.15.10 ये सत्यासो हविरदो हविष्पा इन्द्रेण देवैः सरथं दधानाः ।
आग्ने याहि सहस्रं देववन्दैः परैः पूर्वैः पितृभिर्घर्मसद्भिः

10.15.11 अग्निष्वात्ताः पितर एह गच्छत सदःसदः सदत सुप्रणीतयः ।
अत्ता हवींषि प्रयतानि बर्हिष्यथा रयिं सर्ववीरं दधातन

10.15.12 त्वमग्न ईळितो जातवेदोऽवाड्ढव्यानि सुरभीणि कृत्वी ।
प्रादाः पितृभ्यः स्वधया ते अक्षन्नद्धि त्वं देव प्रयता हवींषि

10.15.13 ये चेह पितरो ये च नेह याँश्च विद्म याँ उ च न प्रविद्म ।
त्वं वेत्थ यति ते जातवेदः स्वधाभिर्यज्ञं सुकृतं जुषस्व

10.15.14 ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
तेभिः स्वराळसुनीतिमेतां यथावशं तन्वं कल्पयस्व

सूक्तम् १०.१६
ऋषिः: दमनो यामायनः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्, ११-१४ अनुष्टुप्

10.16.1 मैनमग्ने वि दहो माभि शोचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् ।
यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितृभ्यः

10.16.2 शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं परि दत्तात्पितृभ्यः ।
यदा गच्छात्यसुनीतिमेतामथा देवानां वशनीर्भवाति

10.16.3 सूर्यं चक्षुर्गच्छतु वातमात्मा द्यां च गच्छ पृथिवीं च धर्मणा ।
अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः

10.16.4 अजो भागस्तपसा तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः ।
यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम्

10.16.5 अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधाभिः ।
आयुर्वसान उप वेतु शेषः सं गच्छतां तन्वा जातवेदः

10.16.6 यत्ते कृष्णः शकुन आतुतोद पिपीलः सर्प उत वा श्वापदः ।
अग्निष्टद्विश्वादगदं कृणोतु सोमश्च यो ब्राह्मणाँ आविवेश

10.16.7 अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व पीवसा मेदसा च ।
नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्ष्यन्पर्यङ्खयाते

10.16.8 इममग्ने चमसं मा वि जिह्वरः प्रियो देवानामुत सोम्यानाम् ।
एष यश्चमसो देवपानस्तस्मिन्देवा अमृता मादयन्ते

10.16.9 क्रव्यादमग्निं प्र हिणोमि दूरं यमराज्ञो गच्छतु रिप्रवाहः ।
इहैवायमितरो जातवेदा देवेभ्यो हव्यं वहतु प्रजानन्

10.16.10 यो अग्निः क्रव्यात्प्रविवेश वो गृहमिमं पश्यन्नितरं जातवेदसम् ।
तं हरामि पितृयज्ञाय देवं स घर्ममिन्वात्परमे सधस्थे

10.16.11 यो अग्निः क्रव्यवाहनः पितॄन्यक्षदृतावृधः ।
प्रेदु हव्यानि वोचति देवेभ्यश्च पितृभ्य आ

10.16.12 उशन्तस्त्वा नि धीमह्युशन्तः समिधीमहि ।
उशन्नुशत आ वह पितॄन्हविषे अत्तवे

10.16.13 यं त्वमग्ने समदहस्तमु निर्वापया पुनः ।
कियाम्ब्वत्र रोहतु पाकदूर्वा व्यल्कशा

10.16.14 शीतिके शीतिकावति ह्लादिके ह्लादिकावति ।
मण्डूक्या सु सं गम इमं स्वग्निं हर्षय

सूक्तम् १०.१७
ऋषिः: देवश्रवा यामायनः । अनुक्रमणिका: दे. १-२ सरण्यूः, ३-६ पूषा, ७-९ सरस्वती, १०-१४ आपः, ११-१३ सोमो वा। त्रिष्टुप्, १३-१४ अनुष्टुप्, १३ पुरस्ताद्बृहती वा।

10.17.1 त्वष्टा दुहित्रे वहतुं कृणोतीतीदं विश्वं भुवनं समेति ।
यमस्य माता पर्युह्यमाना महो जाया विवस्वतो ननाश

10.17.2 अपागूहन्नमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वी सवर्णामददुर्विवस्वते ।
उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः

10.17.3 पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वाननष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः ।
स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः

10.17.4 आयुर्विश्वायुः परि पासति त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् ।
यत्रासते सुकृतो यत्र ते ययुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु

10.17.5 पूषेमा आशा अनु वेद सर्वाः सो अस्माँ अभयतमेन नेषत् ।
स्वस्तिदा आघृणिः सर्ववीरोऽप्रयुच्छन्पुर एतु प्रजानन्

10.17.6 प्रपथे पथामजनिष्ट पूषा प्रपथे दिवः प्रपथे पृथिव्याः ।
उभे अभि प्रियतमे सधस्थे आ च परा च चरति प्रजानन्

10.17.7 सरस्वतीं देवयन्तो हवन्ते सरस्वतीमध्वरे तायमाने ।
सरस्वतीं सुकृतो अह्वयन्त सरस्वती दाशुषे वार्यं दात्

10.17.8 सरस्वति या सरथं ययाथ स्वधाभिर्देवि पितृभिर्मदन्ती ।
आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयस्वानमीवा इष आ धेह्यस्मे

10.17.9 सरस्वतीं यां पितरो हवन्ते दक्षिणा यज्ञमभिनक्षमाणाः ।
सहस्रार्घमिळो अत्र भागं रायस्पोषं यजमानेषु धेहि

10.17.10 आपो अस्मान्मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरा पूत एमि

10.17.11 द्रप्सश्चस्कन्द प्रथमाँ अनु द्यूनिमं च योनिमनु यश्च पूर्वः ।
समानं योनिमनु संचरन्तं द्रप्सं जुहोम्यनु सप्त होत्राः

10.17.12 यस्ते द्रप्स स्कन्दति यस्ते अंशुर्बाहुच्युतो धिषणाया उपस्थात् ।
अध्वर्योर्वा परि वा यः पवित्रात्तं ते जुहोमि मनसा वषट्कृतम्

10.17.13 यस्ते द्रप्स स्कन्नो यस्ते अंशुरवश्च यः परः स्रुचा ।
अयं देवो बृहस्पतिः सं तं सिञ्चतु राधसे

10.17.14 पयस्वतीरोषधयः पयस्वन्मामकं वचः ।
अपां पयस्वदित्पयस्तेन मा सह शुन्धत

सूक्तम् १०.१८
ऋषिः: संकुसुको यामायनः@ । अनुक्रमणिका: दे. १-.४ मृत्युः, ५ धाता, ६ त्वष्टा, ७-१४ पितृमेधः, १४ प्रजापतिर्वा। त्रिष्टुप्, ११ प्रस्तारपङ्क्तिः, १३ जगती, १४ अनुष्टुप्

10.18.1 परं मृत्यो अनु परेहि पन्थां यस्ते स्व इतरो देवयानात् ।
चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमि मा नः प्रजां रीरिषो मोत वीरान्

10.18.2 मृत्योः पदं योपयन्तो यदैत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ।
आप्यायमानाः प्रजया धनेन शुद्धाः पूता भवत यज्ञियासः

10.18.3 इमे जीवा वि मृतैराववृत्रन्नभूद्भद्रा देवहूतिर्नो अद्य ।
प्राञ्चो अगाम नृतये हसाय द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः

10.18.4 इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गादपरो अर्थमेतम् ।
शतं जीवन्तु शरदः पुरूचीरन्तर्मृत्युं दधतां पर्वतेन

10.18.5 यथाहान्यनुपूर्वं भवन्ति यथ ऋतव ऋतुभिर्यन्ति साधु ।
यथा न पूर्वमपरो जहात्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम्

10.18.6 आ रोहतायुर्जरसं वृणाना अनुपूर्वं यतमाना यति ष्ठ ।
इह त्वष्टा सुजनिमा सजोषा दीर्घमायुः करति जीवसे वः

10.18.7 इमा नारीरविधवाः सुपत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं विशन्तु ।
अनश्रवोऽनमीवाः सुरत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे

10.18.8 उदीर्ष्व नार्यभि जीवलोकं गतासुमेतमुप शेष एहि ।
हस्तग्राभस्य दिधिषोस्तवेदं पत्युर्जनित्वमभि सं बभूथ

10.18.9 धनुर्हस्तादाददानो मृतस्यास्मे क्षत्राय वर्चसे बलाय ।
अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा स्पृधो अभिमातीर्जयेम

10.18.10 उप सर्प मातरं भूमिमेतामुरुव्यचसं पृथिवीं सुशेवाम् ।
ऊर्णम्रदा युवतिर्दक्षिणावत एषा त्वा पातु निरृतेरुपस्थात्

10.18.11 उच्छ्वञ्चस्व पृथिवि मा नि बाधथाः सूपायनास्मै भव सूपवञ्चना ।
माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि

10.18.12 उच्छ्वञ्चमाना पृथिवी सु तिष्ठतु सहस्रं मित उप हि श्रयन्ताम् ।
ते गृहासो घृतश्चुतो भवन्तु विश्वाहास्मै शरणाः सन्त्वत्र

10.18.13 उत्ते स्तभ्नामि पृथिवीं त्वत्परीमं लोगं निदधन्मो अहं रिषम् ।
एतां स्थूणां पितरो धारयन्तु तेऽत्रा यमः सादना ते मिनोतु

10.18.14 प्रतीचीने मामहनीष्वाः पर्णमिवा दधुः ।
प्रतीचीं जग्रभा वाचमश्वं रशनया यथा

सूक्तम् १०.१९
ऋषिः: मथितो यामायनः, भृगुर्वारुणिर्वा, भार्गवश्च्यवनो वा । अनुक्रमणिका: दे. आपः, गावो वा, १ उत्तरार्धर्चस्य अग्नीषोमौ। अनुष्टुप्, ६ गायत्री

10.19.1 नि वर्तध्वं मानु गातास्मान्सिषक्त रेवतीः ।
अग्नीषोमा पुनर्वसू अस्मे धारयतं रयिम्

10.19.2 पुनरेना नि वर्तय पुनरेना न्या कुरु ।
इन्द्र एणा नि यच्छत्वग्निरेना उपाजतु

10.19.3 पुनरेता नि वर्तन्तामस्मिन्पुष्यन्तु गोपतौ ।
इहैवाग्ने नि धारयेह तिष्ठतु या रयिः

10.19.4 यन्नियानं न्ययनं संज्ञानं यत्परायणम् ।
आवर्तनं निवर्तनं यो गोपा अपि तं हुवे

10.19.5 य उदानड्व्ययनं य उदानट् परायणम् ।
आवर्तनं निवर्तनमपि गोपा नि वर्तताम्

10.19.6 आ निवर्त नि वर्तय पुनर्न इन्द्र गा देहि ।
जीवाभिर्भुनजामहै

10.19.7 परि वो विश्वतो दध ऊर्जा घृतेन पयसा ।
ये देवाः के च यज्ञियास्ते रय्या सं सृजन्तु नः

10.19.8 आ निवर्तन वर्तय नि निवर्तन वर्तय ।
भूम्याश्चतस्रः प्रदिशस्ताभ्य एना नि वर्तय

सूक्तम् १०.२०
ऋषिः: ऐन्द्रो विमदः, प्राजापत्यो वा,वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री, १ एकपदा विराट्(एष मन्त्रः शान्त्यर्थं), २ अनुष्टुप्, ९ विराट्, १० त्रिष्टुप्

10.20.1 भद्रं नो अपि वातय मनः

10.20.2 अग्निमीळे भुजां यविष्ठं शासा मित्रं दुर्धरीतुम् ।
यस्य धर्मन्स्वरेनीः सपर्यन्ति मातुरूधः

10.20.3 यमासा कृपनीळं भासाकेतुं वर्धयन्ति ।
भ्राजते श्रेणिदन्

10.20.4 अर्यो विशां गातुरेति प्र यदानड्दिवो अन्तान् ।
कविरभ्रं दीद्यानः

10.20.5 जुषद्धव्या मानुषस्योर्ध्वस्तस्थावृभ्वा यज्ञे ।
मिन्वन्सद्म पुर एति

10.20.6 स हि क्षेमो हविर्यज्ञः श्रुष्टीदस्य गातुरेति ।
अग्निं देवा वाशीमन्तम्

10.20.7 यज्ञासाहं दुव इषेऽग्निं पूर्वस्य शेवस्य ।
अद्रेः सूनुमायुमाहुः

10.20.8 नरो ये के चास्मदा विश्वेत्ते वाम आ स्युः ।
अग्निं हविषा वर्धन्तः

10.20.9 कृष्णः श्वेतोऽरुषो यामो अस्य ब्रध्न ऋज्र उत शोणो यशस्वान् ।
हिरण्यरूपं जनिता जजान

10.20.10 एवा ते अग्ने विमदो मनीषामूर्जो नपादमृतेभिः सजोषाः ।
गिर आ वक्षत्सुमतीरियान इषमूर्जं सुक्षितिं विश्वमाभाः

सूक्तम् १०.२१
ऋषिः: ऐन्द्रो विमदः, प्राजापत्यो वा,वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। आस्तारपङ्क्तिः

10.21.1 आग्निं न स्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा वृणीमहे ।
यज्ञाय स्तीर्णबर्हिषे वि वो मदे शीरं पावकशोचिषं विवक्षसे

10.21.2 त्वामु ते स्वाभुवः शुम्भन्त्यश्वराधसः ।
वेति त्वामुपसेचनी वि वो मद ऋजीतिरग्न आहुतिर्विवक्षसे

10.21.3 त्वे धर्माण आसते जुहूभिः सिञ्चतीरिव ।
कृष्णा रूपाण्यर्जुना वि वो मदे विश्वा अधि श्रियो धिषे विवक्षसे

10.21.4 यमग्ने मन्यसे रयिं सहसावन्नमर्त्य ।
तमा नो वाजसातये वि वो मदे यज्ञेषु चित्रमा भरा विवक्षसे

10.21.5 अग्निर्जातो अथर्वणा विदद्विश्वानि काव्या ।
भुवद्दूतो विवस्वतो वि वो मदे प्रियो यमस्य काम्यो विवक्षसे

10.21.6 त्वां यज्ञेष्वीळतेऽग्ने प्रयत्यध्वरे ।
त्वं वसूनि काम्या वि वो मदे विश्वा दधासि दाशुषे विवक्षसे

10.21.7 त्वां यज्ञेष्वृत्विजं चारुमग्ने नि षेदिरे ।
घृतप्रतीकं मनुषो वि वो मदे शुक्रं चेतिष्ठमक्षभिर्विवक्षसे

10.21.8 अग्ने शुक्रेण शोचिषोरु प्रथयसे बृहत् ।
अभिक्रन्दन्वृषायसे वि वो मदे गर्भं दधासि जामिषु विवक्षसे

सूक्तम् १०.२२
ऋषिः: ऐन्द्रोविमदः, प्राजापत्यो वा,वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। पुरस्ताद्बृहती, ५, ७, ९ अनुष्टुप्, १५ त्रिष्टुप्

10.22.1 कुह श्रुत इन्द्रः कस्मिन्नद्य जने मित्रो न श्रूयते ।
ऋषीणां वा यः क्षये गुहा वा चर्कृषे गिरा

10.22.2 इह श्रुत इन्द्रो अस्मे अद्य स्तवे वज्र्यृचीषमः ।
मित्रो न यो जनेष्वा यशश्चक्रे असाम्या

10.22.3 महो यस्पतिः शवसो असाम्या महो नृम्णस्य तूतुजिः ।
भर्ता वज्रस्य धृष्णोः पिता पुत्रमिव प्रियम्

10.22.4 युजानो अश्वा वातस्य धुनी देवो देवस्य वज्रिवः ।
स्यन्ता पथा विरुक्मता सृजान स्तोष्यध्वनः

10.22.5 त्वं त्या चिद्वातस्याश्वागा ऋज्रा त्मना वहध्यै ।
ययोर्देवो न मर्त्यो यन्ता नकिर्विदाय्यः

10.22.6 अध ग्मन्तोशना पृच्छते वां कदर्था न आ गृहम् ।
आ जग्मथुः पराकाद्दिवश्च ग्मश्च मर्त्यम्

10.22.7 आ न इन्द्र पृक्षसेऽस्माकं ब्रह्मोद्यतम् ।
तत्त्वा याचामहेऽवः शुष्णं यद्धन्नमानुषम्

10.22.8 अकर्मा दस्युरभि नो अमन्तुरन्यव्रतो अमानुषः ।
त्वं तस्यामित्रहन्वधर्दासस्य दम्भय

10.22.9 त्वं न इन्द्र शूर शूरैरुत त्वोतासो बर्हणा ।
पुरुत्रा ते वि पूर्तयो नवन्त क्षोणयो यथा

10.22.10 त्वं तान्वृत्रहत्ये चोदयो नॄन्कार्पाणे शूर वज्रिवः ।
गुहा यदी कवीनां विशां नक्षत्रशवसाम्

10.22.11 मक्षू ता त इन्द्र दानाप्नस आक्षाणे शूर वज्रिवः ।
यद्ध शुष्णस्य दम्भयो जातं विश्वं सयावभिः

10.22.12 माकुध्र्यगिन्द्र शूर वस्वीरस्मे भूवन्नभिष्टयः ।
वयंवयं त आसां सुम्ने स्याम वज्रिवः

10.22.13 अस्मे ता त इन्द्र सन्तु सत्याहिंसन्तीरुपस्पृशः ।
विद्याम यासां भुजो धेनूनां न वज्रिवः

10.22.14 अहस्ता यदपदी वर्धत क्षाः शचीभिर्वेद्यानाम् ।
शुष्णं परि प्रदक्षिणिद्विश्वायवे नि शिश्नथः

10.22.15 पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मा रिषण्यो वसवान वसुः सन् ।
उत त्रायस्व गृणतो मघोनो महश्च रायो रेवतस्कृधी नः

सूक्तम् १०.२३
ऋषिः: ऐन्द्रोविमदः, प्राजापत्यो वा, वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, १, ७ त्रिष्टुप्, ५ अभिसारिणी

10.23.1 यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्यं विव्रतानाम् ।
प्र श्मश्रु दोधुवदूर्ध्वथा भूद्वि सेनाभिर्दयमानो वि राधसा

10.23.2 हरी न्वस्य या वने विदे वस्विन्द्रो मघैर्मघवा वृत्रहा भुवत् ।
ऋभुर्वाज ऋभुक्षाः पत्यते शवोऽव क्ष्णौमि दासस्य नाम चित्

10.23.3 यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः ।
आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः

10.23.4 सो चिन्नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचाँ इन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते ।
अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूनोति वातो यथा वनम्

10.23.5 यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान ।
तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः

10.23.6 स्तोमं त इन्द्र विमदा अजीजनन्नपूर्व्यं पुरुतमं सुदानवे ।
विद्मा ह्यस्य भोजनमिनस्य यदा पशुं न गोपाः करामहे

10.23.7 माकिर्न एना सख्या वि यौषुस्तव चेन्द्र विमदस्य च ऋषेः ।
विद्मा हि ते प्रमतिं देव जामिवदस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि

सूक्तम् १०.२४
ऋषिः: ऐन्द्रोविमदः, प्राजापत्यो वा, वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ४-६ अश्विनौ। आस्तारपङ्क्तिः, ४-६ अनुष्टुप्

10.24.1 इन्द्र सोममिमं पिब मधुमन्तं चमू सुतम् ।
अस्मे रयिं नि धारय वि वो मदे सहस्रिणं पुरूवसो विवक्षसे

10.24.2 त्वां यज्ञेभिरुक्थैरुप हव्येभिरीमहे ।
शचीपते शचीनां वि वो मदे श्रेष्ठं नो धेहि वार्यं विवक्षसे

10.24.3 यस्पतिर्वार्याणामसि रध्रस्य चोदिता ।
इन्द्र स्तोतॄणामविता वि वो मदे द्विषो नः पाह्यंहसो विवक्षसे

10.24.4 युवं शक्रा मायाविना समीची निरमन्थतम् ।
विमदेन यदीळिता नासत्या निरमन्थतम्

10.24.5 विश्वे देवा अकृपन्त समीच्योर्निष्पतन्त्योः ।
नासत्यावब्रुवन्देवाः पुनरा वहतादिति

10.24.6 मधुमन्मे परायणं मधुमत्पुनरायनम् ।
ता नो देवा देवतया युवं मधुमतस्कृतम्

सूक्तम् १०.२५
ऋषिः: ऐन्द्रो विमदः, प्राजापत्यो वा, वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. सोमः। आस्तारपङ्क्तिः

10.25.1 भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम् ।
अधा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणन्गावो न यवसे विवक्षसे

10.25.2 हृदिस्पृशस्त आसते विश्वेषु सोम धामसु ।
अधा कामा इमे मम वि वो मदे वि तिष्ठन्ते वसूयवो विवक्षसे

10.25.3 उत व्रतानि सोम ते प्राहं मिनामि पाक्या ।
अधा पितेव सूनवे वि वो मदे मृळा नो अभि चिद्वधाद्विवक्षसे

10.25.4 समु प्र यन्ति धीतयः सर्गासोऽवताँ इव ।
क्रतुं नः सोम जीवसे वि वो मदे धारया चमसाँ इव विवक्षसे

10.25.5 तव त्ये सोम शक्तिभिर्निकामासो व्यृण्विरे ।
गृत्सस्य धीरास्तवसो वि वो मदे व्रजं गोमन्तमश्विनं विवक्षसे

10.25.6 पशुं नः सोम रक्षसि पुरुत्रा विष्ठितं जगत् ।
समाकृणोषि जीवसे वि वो मदे विश्वा सम्पश्यन्भुवना विवक्षसे

10.25.7 त्वं नः सोम विश्वतो गोपा अदाभ्यो भव ।
सेध राजन्नप स्रिधो वि वो मदे मा नो दुःशंस ईशता विवक्षसे

10.25.8 त्वं नः सोम सुक्रतुर्वयोधेयाय जागृहि ।
क्षेत्रवित्तरो मनुषो वि वो मदे द्रुहो नः पाह्यंहसो विवक्षसे

10.25.9 त्वं नो वृत्रहन्तमेन्द्रस्येन्दो शिवः सखा ।
यत्सीं हवन्ते समिथे वि वो मदे युध्यमानास्तोकसातौ विवक्षसे

10.25.10 अयं घ स तुरो मद इन्द्रस्य वर्धत प्रियः ।
अयं कक्षीवतो महो वि वो मदे मतिं विप्रस्य वर्धयद्विवक्षसे

10.25.11 अयं विप्राय दाशुषे वाजाँ इयर्ति गोमतः ।
अयं सप्तभ्य आ वरं वि वो मदे प्रान्धं श्रोणं च तारिषद्विवक्षसे

सूक्तम् १०.२६
ऋषिः: ऐन्द्रोविमदः, प्राजापत्यो वा, वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. पूषा। अनुष्टुप्, १, ४ उष्णिक्

10.26.1 प्र ह्यच्छा मनीषा स्पार्हा यन्ति नियुतः ।
प्र दस्रा नियुद्रथः पूषा अविष्टु माहिनः

10.26.2 यस्य त्यन्महित्वं वाताप्यमयं जनः ।
विप्र आ वंसद्धीतिभिश्चिकेत सुष्टुतीनाम्

10.26.3 स वेद सुष्टुतीनामिन्दुर्न पूषा वृषा ।
अभि प्सुरः प्रुषायति व्रजं न आ प्रुषायति

10.26.4 मंसीमहि त्वा वयमस्माकं देव पूषन् ।
मतीनां च साधनं विप्राणां चाधवम्

10.26.5 प्रत्यर्धिर्यज्ञानामश्वहयो रथानाम् ।
ऋषिः स यो मनुर्हितो विप्रस्य यावयत्सखः

10.26.6 आधीषमाणायाः पतिः शुचायाश्च शुचस्य च ।
वासोवायोऽवीनामा वासांसि मर्मृजत्

10.26.7 इनो वाजानां पतिरिनः पुष्टीनां सखा ।
प्र श्मश्रु हर्यतो दूधोद्वि वृथा यो अदाभ्यः

10.26.8 आ ते रथस्य पूषन्नजा धुरं ववृत्युः ।
विश्वस्यार्थिनः सखा सनोजा अनपच्युतः

10.26.9 अस्माकमूर्जा रथं पूषा अविष्टु माहिनः ।
भुवद्वाजानां वृध इमं नः शृणवद्धवम्

सूक्तम् १०.२७
ऋषिः: ऐन्द्रो वसुक्रः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.27.1 असत्सु मे जरितः साभिवेगो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षम् ।
अनाशीर्दामहमस्मि प्रहन्ता सत्यध्वृतं वृजिनायन्तमाभुम्

10.27.2 यदीदहं युधये संनयान्यदेवयून्तन्वा शूशुजानान् ।
अमा ते तुम्रं वृषभं पचानि तीव्रं सुतं पञ्चदशं नि षिञ्चम्

10.27.3 नाहं तं वेद य इति ब्रवीत्यदेवयून्समरणे जघन्वान् ।
यदावाख्यत्समरणमृघावदादिद्ध मे वृषभा प्र ब्रुवन्ति

10.27.4 यदज्ञातेषु वृजनेष्वासं विश्वे सतो मघवानो म आसन् ।
जिनामि वेत्क्षेम आ सन्तमाभुं प्र तं क्षिणां पर्वते पादगृह्य

10.27.5 न वा उ मां वृजने वारयन्ते न पर्वतासो यदहं मनस्ये ।
मम स्वनात्कृधुकर्णो भयात एवेदनु द्यून्किरणः समेजात्

10.27.6 दर्शन्न्वत्र शृतपाँ अनिन्द्रान्बाहुक्षदः शरवे पत्यमानान् ।
घृषुं वा ये निनिदुः सखायमध्यू न्वेषु पवयो ववृत्युः

10.27.7 अभूर्वौक्षीर्व्यु आयुरानड्दर्षन्नु पूर्वो अपरो नु दर्षत् ।
द्वे पवस्ते परि तं न भूतो यो अस्य पारे रजसो विवेष

10.27.8 गावो यवं प्रयुता अर्यो अक्षन्ता अपश्यं सहगोपाश्चरन्तीः ।
हवा इदर्यो अभितः समायन्कियदासु स्वपतिश्छन्दयाते

10.27.9 सं यद्वयं यवसादो जनानामहं यवाद उर्वज्रे अन्तः ।
अत्रा युक्तोऽवसातारमिच्छादथो अयुक्तं युनजद्ववन्वान्

10.27.10 अत्रेदु मे मंससे सत्यमुक्तं द्विपाच्च यच्चतुष्पात्संसृजानि ।
स्त्रीभिर्यो अत्र वृषणं पृतन्यादयुद्धो अस्य वि भजानि वेदः

10.27.11 यस्यानक्षा दुहिता जात्वास कस्तां विद्वाँ अभि मन्याते अन्धाम् ।
कतरो मेनिं प्रति तं मुचाते य ईं वहाते य ईं वा वरेयात्

10.27.12 कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसा वार्येण ।
भद्रा वधूर्भवति यत्सुपेशाः स्वयं सा मित्रं वनुते जने चित्

10.27.13 पत्तो जगार प्रत्यञ्चमत्ति शीर्ष्णा शिरः प्रति दधौ वरूथम् ।
आसीन ऊर्ध्वामुपसि क्षिणाति न्यङ्ङुत्तानामन्वेति भूमिम्

10.27.14 बृहन्नच्छायो अपलाशो अर्वा तस्थौ माता विषितो अत्ति गर्भः ।
अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा नि दधे धेनुरूधः

10.27.15 सप्त वीरासो अधरादुदायन्नष्टोत्तरात्तात्समजग्मिरन्ते ।
नव पश्चातात्स्थिविमन्त आयन्दश प्राक्सानु वि तिरन्त्यश्नः

10.27.16 दशानामेकं कपिलं समानं तं हिन्वन्ति क्रतवे पार्याय ।
गर्भं माता सुधितं वक्षणास्ववेनन्तं तुषयन्ती बिभर्ति

10.27.17 पीवानं मेषमपचन्त वीरा न्युप्ता अक्षा अनु दीव आसन् ।
द्वा धनुं बृहतीमप्स्वन्तः पवित्रवन्ता चरतः पुनन्ता

10.27.18 वि क्रोशनासो विष्वञ्च आयन्पचाति नेमो नहि पक्षदर्धः ।
अयं मे देवः सविता तदाह द्र्वन्न इद्वनवत्सर्पिरन्नः

10.27.19 अपश्यं ग्रामं वहमानमारादचक्रया स्वधया वर्तमानम् ।
सिषक्त्यर्यः प्र युगा जनानां सद्यः शिश्ना प्रमिनानो नवीयान्

10.27.20 एतौ मे गावौ प्रमरस्य युक्तौ मो षु प्र सेधीर्मुहुरिन्ममन्धि ।
आपश्चिदस्य वि नशन्त्यर्थं सूरश्च मर्क उपरो बभूवान्

10.27.21 अयं यो वज्रः पुरुधा विवृत्तोऽवः सूर्यस्य बृहतः पुरीषात् ।
श्रव इदेना परो अन्यदस्ति तदव्यथी जरिमाणस्तरन्ति

10.27.22 वृक्षेवृक्षे नियता मीमयद्गौस्ततो वयः प्र पतान्पूरुषादः ।
अथेदं विश्वं भुवनं भयात इन्द्राय सुन्वदृषये च शिक्षत्

10.27.23 देवानां माने प्रथमा अतिष्ठन्कृन्तत्रादेषामुपरा उदायन् ।
त्रयस्तपन्ति पृथिवीमनूपा द्वा बृबूकं वहतः पुरीषम्

10.27.24 सा ते जीवातुरुत तस्य विद्धि मा स्मैतादृगप गूहः समर्ये ।
आविः स्वः कृणुते गूहते बुसं स पादुरस्य निर्णिजो न मुच्यते

सूक्तम् १०.२८
अनुक्रमणिका: १ इन्द्रस्नुषा वसुक्रपत्नी ऋषिका, २, ६, ८, १०, १२ इन्द्र ऋषिः, ३, ४, ५, ७, ९, ११ ऐन्द्रो वसुक्र ऋषिः।

10.28.1 विश्वो ह्यन्यो अरिराजगाम ममेदह श्वशुरो ना जगाम ।
जक्षीयाद्धाना उत सोमं पपीयात्स्वाशितः पुनरस्तं जगायात्

10.28.2 स रोरुवद्वृषभस्तिग्मशृङ्गो वर्ष्मन्तस्थौ वरिमन्ना पृथिव्याः ।
विश्वेष्वेनं वृजनेषु पामि यो मे कुक्षी सुतसोमः पृणाति

10.28.3 अद्रिणा ते मन्दिन इन्द्र तूयान्सुन्वन्ति सोमान्पिबसि त्वमेषाम् ।
पचन्ति ते वृषभाँ अत्सि तेषां पृक्षेण यन्मघवन्हूयमानः

10.28.4 इदं सु मे जरितरा चिकिद्धि प्रतीपं शापं नद्यो वहन्ति ।
लोपाशः सिंहं प्रत्यञ्चमत्साः क्रोष्टा वराहं निरतक्त कक्षात्

10.28.5 कथा त एतदहमा चिकेतं गृत्सस्य पाकस्तवसो मनीषाम् ।
त्वं नो विद्वाँ ऋतुथा वि वोचो यमर्धं ते मघवन्क्षेम्या धूः

10.28.6 एवा हि मां तवसं वर्धयन्ति दिवश्चिन्मे बृहत उत्तरा धूः ।
पुरू सहस्रा नि शिशामि साकमशत्रुं हि मा जनिता जजान

10.28.7 एवा हि मां तवसं जज्ञुरुग्रं कर्मन्कर्मन्वृषणमिन्द्र देवाः ।
वधीं वृत्रं वज्रेण मन्दसानोऽप व्रजं महिना दाशुषे वम्

10.28.8 देवास आयन्परशूँरबिभ्रन्वना वृश्चन्तो अभि विड्भिरायन् ।
नि सुद्र्वं दधतो वक्षणासु यत्रा कृपीटमनु तद्दहन्ति

10.28.9 शशः क्षुरं प्रत्यञ्चं जगाराद्रिं लोगेन व्यभेदमारात् ।
बृहन्तं चिदृहते रन्धयानि वयद्वत्सो वृषभं शूशुवानः

10.28.10 सुपर्ण इत्था नखमा सिषायावरुद्धः परिपदं न सिंहः ।
निरुद्धश्चिन्महिषस्तर्ष्यावान्गोधा तस्मा अयथं कर्षदेतत्

10.28.11 तेभ्यो गोधा अयथं कर्षदेतद्ये ब्रह्मणः प्रतिपीयन्त्यन्नैः ।
सिम उक्ष्णोऽवसृष्टाँ अदन्ति स्वयं बलानि तन्वः शृणानाः

10.28.12 एते शमीभिः सुशमी अभूवन्ये हिन्विरे तन्वः सोम उक्थैः ।
नृवद्वदन्नुप नो माहि वाजान्दिवि श्रवो दधिषे नाम वीरः

सूक्तम् १०.२९
ऋषिः: ऐन्द्रो वसुक्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.29.1 वने न वा यो न्यधायि चाकञ्छुचिर्वां स्तोमो भुरणावजीगः ।
यस्येदिन्द्रः पुरुदिनेषु होता नृणां नर्यो नृतमः क्षपावान्

10.29.2 प्र ते अस्या उषसः प्रापरस्या नृतौ स्याम नृतमस्य नृणाम् ।
अनु त्रिशोकः शतमावहन्नॄन्कुत्सेन रथो यो असत्ससवान्

10.29.3 कस्ते मद इन्द्र रन्त्यो भूद्दुरो गिरो अभ्युग्रो वि धाव ।
कद्वाहो अर्वागुप मा मनीषा आ त्वा शक्यामुपमं राधो अन्नैः

10.29.4 कदु द्युम्नमिन्द्र त्वावतो नॄन्कया धिया करसे कन्न आगन् ।
मित्रो न सत्य उरुगाय भृत्या अन्ने समस्य यदसन्मनीषाः

10.29.5 प्रेरय सूरो अर्थं न पारं ये अस्य कामं जनिधा इव ग्मन् ।
गिरश्च ये ते तुविजात पूर्वीर्नर इन्द्र प्रतिशिक्षन्त्यन्नैः

10.29.6 मात्रे नु ते सुमिते इन्द्र पूर्वी द्यौर्मज्मना पृथिवी काव्येन ।
वराय ते घृतवन्तः सुतासः स्वाद्मन्भवन्तु पीतये मधूनि

10.29.7 आ मध्वो अस्मा असिचन्नमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत्यराधाः ।
स वावृधे वरिमन्ना पृथिव्या अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैश्च

10.29.8 व्यानळिन्द्रः पृतनाः स्वोजा आस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः ।
आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं भद्रया सुमत्या चोदयासे

सूक्तम् १०.३०
ऋषिः: कवष ऐलूषः । अनुक्रमणिका: दे. आपः, अपांनपात् वा। त्रिष्टुप्

10.30.1 प्र देवत्रा ब्रह्मणे गातुरेत्वपो अच्छा मनसो न प्रयुक्ति ।
महीं मित्रस्य वरुणस्य धासिं पृथुज्रयसे रीरधा सुवृक्तिम्

10.30.2 अध्वर्यवो हविष्मन्तो हि भूताच्छाप इतोशतीरुशन्तः ।
अव याश्चष्टे अरुणः सुपर्णस्तमास्यध्वमूर्मिमद्या सुहस्ताः

10.30.3 अध्वर्यवोऽप इता समुद्रमपां नपातं हविषा यजध्वम् ।
स वो दददूर्मिमद्या सुपूतं तस्मै सोमं मधुमन्तं सुनोत

10.30.4 यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईळते अध्वरेषु ।
अपां नपान्मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्याय

10.30.5 याभिः सोमो मोदते हर्षते च कल्याणीभिर्युवतिभिर्न मर्यः ।
ता अध्वर्यो अपो अच्छा परेहि यदासिञ्चा ओषधीभिः पुनीतात्

10.30.6 एवेद्यूने युवतयो नमन्त यदीमुशन्नुशतीरेत्यच्छ ।
सं जानते मनसा सं चिकित्रेऽध्वर्यवो धिषणापश्च देवीः

10.30.7 यो वो वृताभ्यो अकृणोदु लोकं यो वो मह्या अभिशस्तेरमुञ्चत् ।
तस्मा इन्द्राय मधुमन्तमूर्मिं देवमादनं प्र हिणोतनापः

10.30.8 प्रास्मै हिनोत मधुमन्तमूर्मिं गर्भो यो वः सिन्धवो मध्व उत्सः ।
घृतपृष्ठमीड्यमध्वरेष्वापो रेवतीः शृणुता हवं मे

10.30.9 तं सिन्धवो मत्सरमिन्द्रपानमूर्मिं प्र हेत य उभे इयर्ति ।
मदच्युतमौशानं नभोजां परि त्रितन्तुं विचरन्तमुत्सम्

10.30.10 आवर्वृततीरध नु द्विधारा गोषुयुधो न नियवं चरन्तीः ।
ऋषे जनित्रीर्भुवनस्य पत्नीरपो वन्दस्व सवृधः सयोनीः

10.30.11 हिनोता नो अध्वरं देवयज्या हिनोत ब्रह्म सनये धनानाम् ।
ऋतस्य योगे वि ष्यध्वमूधः श्रुष्टीवरीर्भूतनास्मभ्यमापः

10.30.12 आपो रेवतीः क्षयथा हि वस्वः क्रतुं च भद्रं बिभृथामृतं च ।
रायश्च स्थ स्वपत्यस्य पत्नीः सरस्वती तद्गृणते वयो धात्

10.30.13 प्रति यदापो अदृश्रमायतीर्घृतं पयांसि बिभ्रतीर्मधूनि ।
अध्वर्युभिर्मनसा संविदाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तीः

10.30.14 एमा अग्मन्रेवतीर्जीवधन्या अध्वर्यवः सादयता सखायः ।
नि बर्हिषि धत्तन सोम्यासोऽपां नप्त्रा संविदानास एनाः

10.30.15 आग्मन्नाप उशतीर्बर्हिरेदं न्यध्वरे असदन्देवयन्तीः ।
अध्वर्यवः सुनुतेन्द्राय सोममभूदु वः सुशका देवयज्या

सूक्तम् १०.३१
ऋषिः: कवष ऐलूषः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्

10.31.1 आ नो देवानामुप वेतु शंसो विश्वेभिस्तुरैरवसे यजत्रः ।
तेभिर्वयं सुषखायो भवेम तरन्तो विश्वा दुरिता स्याम

10.31.2 परि चिन्मर्तो द्रविणं ममन्यादृतस्य पथा नमसा विवासेत् ।
उत स्वेन क्रतुना सं वदेत श्रेयांसं दक्षं मनसा जगृभ्यात्

10.31.3 अधायि धीतिरससृग्रमंशास्तीर्थे न दस्ममुप यन्त्यूमाः ।
अभ्यानश्म सुवितस्य शूषं नवेदसो अमृतानामभूम

10.31.4 नित्यश्चाकन्यात्स्वपतिर्दमूना यस्मा उ देवः सविता जजान ।
भगो वा गोभिरर्यमेमनज्यात्सो अस्मै चारुश्छदयदुत स्यात्

10.31.5 इयं सा भूया उषसामिव क्षा यद्ध क्षुमन्तः शवसा समायन् ।
अस्य स्तुतिं जरितुर्भिक्षमाणा आ नः शग्मास उप यन्तु वाजाः

10.31.6 अस्येदेषा सुमतिः पप्रथानाभवत्पूर्व्या भूमना गौः ।
अस्य सनीळा असुरस्य योनौ समान आ भरणे बिभ्रमाणाः

10.31.7 किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः ।
संतस्थाने अजरे इतऊती अहानि पूर्वीरुषसो जरन्त

10.31.8 नैतावदेना परो अन्यदस्त्युक्षा स द्यावापृथिवी बिभर्ति ।
त्वचं पवित्रं कृणुत स्वधावान्यदीं सूर्यं न हरितो वहन्ति

10.31.9 स्तेगो न क्षामत्येति पृथ्वीं मिहं न वातो वि ह वाति भूम ।
मित्रो यत्र वरुणो अज्यमानोऽग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम्

10.31.10 स्तरीर्यत्सूत सद्यो अज्यमाना व्यथिरव्यथीः कृणुत स्वगोपा ।
पुत्रो यत्पूर्वः पित्रोर्जनिष्ट शम्यां गौर्जगार यद्ध पृच्छान्

10.31.11 उत कण्वं नृषदः पुत्रमाहुरुत श्यावो धनमादत्त वाजी ।
प्र कृष्णाय रुशदपिन्वतोधरृतमत्र नकिरस्मा अपीपेत्

सूक्तम् १०.३२
ऋषिः: कवष ऐलूषः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ६-९ त्रिष्टुप्

10.32.1 प्र सु ग्मन्ता धियसानस्य सक्षणि वरेभिर्वराँ अभि षु प्रसीदतः ।
अस्माकमिन्द्र उभयं जुजोषति यत्सोम्यस्यान्धसो बुबोधति

10.32.2 वीन्द्र यासि दिव्यानि रोचना वि पार्थिवानि रजसा पुरुष्टुत ।
ये त्वा वहन्ति मुहुरध्वराँ उप ते सु वन्वन्तु वग्वनाँ अराधसः

10.32.3 तदिन्मे छन्त्सद्वपुषो वपुष्टरं पुत्रो यज्जानं पित्रोरधीयति ।
जाया पतिं वहति वग्नुना सुमत्पुंस इद्भद्रो वहतुः परिष्कृतः

10.32.4 तदित्सधस्थमभि चारु दीधय गावो यच्छासन्वहतुं न धेनवः ।
माता यन्मन्तुर्यूथस्य पूर्व्याभि वाणस्य सप्तधातुरिज्जनः

10.32.5 प्र वोऽच्छा रिरिचे देवयुष्पदमेको रुद्रेभिर्याति तुर्वणिः ।
जरा वा येष्वमृतेषु दावने परि व ऊमेभ्यः सिञ्चता मधु

10.32.6 निधीयमानमपगूळ्हमप्सु प्र मे देवानां व्रतपा उवाच ।
इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम्

10.32.7 अक्षेत्रवित्क्षेत्रविदं ह्यप्राट् स प्रैति क्षेत्रविदानुशिष्टः ।
एतद्वै भद्रमनुशासनस्योत स्रुतिं विन्दत्यञ्जसीनाम्

10.32.8 अद्येदु प्राणीदममन्निमाहापीवृतो अधयन्मातुरूधः ।
एमेनमाप जरिमा युवानमहेळन्वसुः सुमना बभूव

10.32.9 एतानि भद्रा कलश क्रियाम कुरुश्रवण ददतो मघानि ।
दान इद्वो मघवानः सो अस्त्वयं च सोमो हृदि यं बिभर्मि

सूक्तम् १०.३३
ऋषिः: कवष ऐलूषः । अनुक्रमणिका: दे. १ विश्वे देवाः, २, ३ इन्द्रः, ४-५ कुरुश्रवणत्रासदस्यवः, ६-९ उपमश्रवा मैत्रातिथिः। १ त्रिष्टुप्, प्रगाथः (२ बृहती, ३ सतोबृहती), ४-९ गायत्री।

10.33.1 प्र मा युयुज्रे प्रयुजो जनानां वहामि स्म पूषणमन्तरेण ।
विश्वे देवासो अध मामरक्षन्दुःशासुरागादिति घोष आसीत्

10.33.2 सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः ।
नि बाधते अमतिर्नग्नता जसुर्वेर्न वेवीयते मतिः

10.33.3 मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो ।
सकृत्सु नो मघवन्निन्द्र मृळयाधा पितेव नो भव

10.33.4 कुरुश्रवणमावृणि राजानं त्रासदस्यवम् ।
मंहिष्ठं वाघतामृषिः

10.33.5 यस्य मा हरितो रथे तिस्रो वहन्ति साधुया ।
स्तवै सहस्रदक्षिणे

10.33.6 यस्य प्रस्वादसो गिर उपमश्रवसः पितुः ।
क्षेत्रं न रण्वमूचुषे

10.33.7 अधि पुत्रोपमश्रवो नपान्मित्रातिथेरिहि ।
पितुष्टे अस्मि वन्दिता

10.33.8 यदीशीयामृतानामुत वा मर्त्यानाम् ।
जीवेदिन्मघवा मम

10.33.9 न देवानामति व्रतं शतात्मा चन जीवति ।
तथा युजा वि वावृते

सूक्तम् १०.३४
ऋषिः: कवष ऐलूषः अश्नो भोजवान् वा । अनुक्रमणिका: दे. १, ७, ९, १२ अक्षाः, १३ कृषिः, २, ६, ८, १०, ११, १४ अक्ष कितव-निन्दा।  त्रिष्टुप्, ७ जगती

10.34.1 प्रावेपा मा बृहतो मादयन्ति प्रवातेजा इरिणे वर्वृतानाः ।
सोमस्येव मौजवतस्य भक्षो विभीदको जागृविर्मह्यमच्छान्

10.34.2 न मा मिमेथ न जिहीळ एषा शिवा सखिभ्य उत मह्यमासीत् ।
अक्षस्याहमेकपरस्य हेतोरनुव्रतामप जायामरोधम्

10.34.3 द्वेष्टि श्वश्रूरप जाया रुणद्धि न नाथितो विन्दते मर्डितारम् ।
अश्वस्येव जरतो वस्न्यस्य नाहं विन्दामि कितवस्य भोगम्

10.34.4 अन्ये जायां परि मृशन्त्यस्य यस्यागृधद्वेदने वाज्यक्षः ।
पिता माता भ्रातर एनमाहुर्न जानीमो नयता बद्धमेतम्

10.34.5 यदादीध्ये न दविषाण्येभिः परायद्भ्योऽव हीये सखिभ्यः ।
न्युप्ताश्च बभ्रवो वाचमक्रतँ एमीदेषां निष्कृतं जारिणीव

10.34.6 सभामेति कितवः पृच्छमानो जेष्यामीति तन्वा शूशुजानः ।
अक्षासो अस्य वि तिरन्ति कामं प्रतिदीव्ने दधत आ कृतानि

10.34.7 अक्षास इदङ्कुशिनो नितोदिनो निकृत्वानस्तपनास्तापयिष्णवः ।
कुमारदेष्णा जयतः पुनर्हणो मध्वा सम्पृक्ताः कितवस्य बर्हणा

10.34.8 त्रिपञ्चाशः क्रीळति व्रात एषां देव इव सविता सत्यधर्मा ।
उग्रस्य चिन्मन्यवे ना नमन्ते राजा चिदेभ्यो नम इत्कृणोति

10.34.9 नीचा वर्तन्त उपरि स्फुरन्त्यहस्तासो हस्तवन्तं सहन्ते ।
दिव्या अङ्गारा इरिणे न्युप्ताः शीताः सन्तो हृदयं निर्दहन्ति

10.34.10 जाया तप्यते कितवस्य हीना माता पुत्रस्य चरतः क्व स्वित् ।
ऋणावा बिभ्यद्धनमिच्छमानोऽन्येषामस्तमुप नक्तमेति

10.34.11 स्त्रियं दृष्ट्वाय कितवं ततापान्येषां जायां सुकृतं च योनिम् ।
पूर्वाह्णे अश्वान्युयुजे हि बभ्रून्सो अग्नेरन्ते वृषलः पपाद

10.34.12 यो वः सेनानीर्महतो गणस्य राजा व्रातस्य प्रथमो बभूव ।
तस्मै कृणोमि न धना रुणध्मि दशाहं प्राचीस्तदृतं वदामि

10.34.13 अक्षैर्मा दीव्यः कृषिमित्कृषस्व वित्ते रमस्व बहु मन्यमानः ।
तत्र गावः कितव तत्र जाया तन्मे वि चष्टे सवितायमर्यः

10.34.14 मित्रं कृणुध्वं खलु मृळता नो मा नो घोरेण चरताभि धृष्णु ।
नि वो नु मन्युर्विशतामरातिरन्यो बभ्रूणां प्रसितौ न्वस्तु

सूक्तम् १०.३५
ऋषिः: लुशो धानाकः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती, १३-१४ त्रिष्टुप्

10.35.1 अबुध्रमु त्य इन्द्रवन्तो अग्नयो ज्योतिर्भरन्त उषसो व्युष्टिषु ।
मही द्यावापृथिवी चेततामपोऽद्या देवानामव आ वृणीमहे

10.35.2 दिवस्पृथिव्योरव आ वृणीमहे मातॄन्सिन्धून्पर्वताञ्छर्यणावतः ।
अनागास्त्वं सूर्यमुषासमीमहे भद्रं सोमः सुवानो अद्या कृणोतु नः

10.35.3 द्यावा नो अद्य पृथिवी अनागसो मही त्रायेतां सुविताय मातरा ।
उषा उच्छन्त्यप बाधतामघं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.4 इयं न उस्रा प्रथमा सुदेव्यं रेवत्सनिभ्यो रेवती व्युच्छतु ।
आरे मन्युं दुर्विदत्रस्य धीमहि स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.5 प्र याः सिस्रते सूर्यस्य रश्मिभिर्ज्योतिर्भरन्तीरुषसो व्युष्टिषु ।
भद्रा नो अद्य श्रवसे व्युच्छत स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.6 अनमीवा उषस आ चरन्तु न उदग्नयो जिहतां ज्योतिषा बृहत् ।
आयुक्षातामश्विना तूतुजिं रथं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.7 श्रेष्ठं नो अद्य सवितर्वरेण्यं भागमा सुव स हि रत्नधा असि ।
रायो जनित्रीं धिषणामुप ब्रुवे स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.8 पिपर्तु मा तदृतस्य प्रवाचनं देवानां यन्मनुष्या अमन्महि ।
विश्वा इदुस्रा स्पळुदेति सूर्यः स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.9 अद्वेषो अद्य बर्हिष स्तरीमणि ग्राव्णां योगे मन्मनः साध ईमहे ।
आदित्यानां शर्मणि स्था भुरण्यसि स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.10 आ नो बर्हिः सधमादे बृहद्दिवि देवाँ ईळे सादया सप्त होतॄन् ।
इन्द्रं मित्रं वरुणं सातये भगं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.11 त आदित्या आ गता सर्वतातये वृधे नो यज्ञमवता सजोषसः ।
बृहस्पतिं पूषणमश्विना भगं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.12 तन्नो देवा यच्छत सुप्रवाचनं छर्दिरादित्याः सुभरं नृपाय्यम् ।
पश्वे तोकाय तनयाय जीवसे स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे

10.35.13 विश्वे अद्य मरुतो विश्व ऊती विश्वे भवन्त्वग्नयः समिद्धाः ।
विश्वे नो देवा अवसा गमन्तु विश्वमस्तु द्रविणं वाजो अस्मे

10.35.14 यं देवासोऽवथ वाजसातौ यं त्रायध्वे यं पिपृथात्यंहः ।
यो वो गोपीथे न भयस्य वेद ते स्याम देववीतये तुरासः

सूक्तम् १०.३६
ऋषिः: लुशो धानाकः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती, १३-१४ त्रिष्टुप्

10.36.1 उषासानक्ता बृहती सुपेशसा द्यावाक्षामा वरुणो मित्रो अर्यमा ।
इन्द्रं हुवे मरुतः पर्वताँ अप आदित्यान्द्यावापृथिवी अपः स्वः

10.36.2 द्यौश्च नः पृथिवी च प्रचेतस ऋतावरी रक्षतामंहसो रिषः ।
मा दुर्विदत्रा निरृतिर्न ईशत तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.3 विश्वस्मान्नो अदितिः पात्वंहसो माता मित्रस्य वरुणस्य रेवतः ।
स्वर्वज्ज्योतिरवृकं नशीमहि तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.4 ग्रावा वदन्नप रक्षांसि सेधतु दुष्वप्न्यं निरृतिं विश्वमत्रिणम् ।
आदित्यं शर्म मरुतामशीमहि तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.5 एन्द्रो बर्हिः सीदतु पिन्वतामिळा बृहस्पतिः सामभिरृक्वो अर्चतु ।
सुप्रकेतं जीवसे मन्म धीमहि तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.6 दिविस्पृशं यज्ञमस्माकमश्विना जीराध्वरं कृणुतं सुम्नमिष्टये ।
प्राचीनरश्मिमाहुतं घृतेन तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.7 उप ह्वये सुहवं मारुतं गणं पावकमृष्वं सख्याय शम्भुवम् ।
रायस्पोषं सौश्रवसाय धीमहि तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.8 अपां पेरुं जीवधन्यं भरामहे देवाव्यं सुहवमध्वरश्रियम् ।
सुरश्मिं सोममिन्द्रियं यमीमहि तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.9 सनेम तत्सुसनिता सनित्वभिर्वयं जीवा जीवपुत्रा अनागसः ।
ब्रह्मद्विषो विष्वगेनो भरेरत तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.10 ये स्था मनोर्यज्ञियास्ते शृणोतन यद्वो देवा ईमहे तद्ददातन ।
जैत्रं क्रतुं रयिमद्वीरवद्यशस्तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.11 महदद्य महतामा वृणीमहेऽवो देवानां बृहतामनर्वणाम् ।
यथा वसु वीरजातं नशामहै तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.12 महो अग्नेः समिधानस्य शर्मण्यनागा मित्रे वरुणे स्वस्तये ।
श्रेष्ठे स्याम सवितुः सवीमनि तद्देवानामवो अद्या वृणीमहे

10.36.13 ये सवितुः सत्यसवस्य विश्वे मित्रस्य व्रते वरुणस्य देवाः ।
ते सौभगं वीरवद्गोमदप्नो दधातन द्रविणं चित्रमस्मे

10.36.14 सविता पश्चातात्सविता पुरस्तात्सवितोत्तरात्तात्सविताधरात्तात् ।
सविता नः सुवतु सर्वतातिं सविता नो रासतां दीर्घमायुः

सूक्तम् १०.३७
ऋषिः: सौर्योऽभितपाः । अनुक्रमणिका: दे. सूर्यः। जगती, १० त्रिष्टुप्

10.37.1 नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे महो देवाय तदृतं सपर्यत ।
दूरेदृशे देवजाताय केतवे दिवस्पुत्राय सूर्याय शंसत

10.37.2 सा मा सत्योक्तिः परि पातु विश्वतो द्यावा च यत्र ततनन्नहानि च ।
विश्वमन्यन्नि विशते यदेजति विश्वाहापो विश्वाहोदेति सूर्यः

10.37.3 न ते अदेवः प्रदिवो नि वासते यदेतशेभिः पतरै रथर्यसि ।
प्राचीनमन्यदनु वर्तते रज उदन्येन ज्योतिषा यासि सूर्य

10.37.4 येन सूर्य ज्योतिषा बाधसे तमो जगच्च विश्वमुदियर्षि भानुना ।
तेनास्मद्विश्वामनिरामनाहुतिमपामीवामप दुष्वप्न्यं सुव

10.37.5 विश्वस्य हि प्रेषितो रक्षसि व्रतमहेळयन्नुच्चरसि स्वधा अनु ।
यदद्य त्वा सूर्योपब्रवामहै तं नो देवा अनु मंसीरत क्रतुम्

10.37.6 तं नो द्यावापृथिवी तन्न आप इन्द्रः शृण्वन्तु मरुतो हवं वचः ।
मा शूने भूम सूर्यस्य संदृशि भद्रं जीवन्तो जरणामशीमहि

10.37.7 विश्वाहा त्वा सुमनसः सुचक्षसः प्रजावन्तो अनमीवा अनागसः ।
उद्यन्तं त्वा मित्रमहो दिवेदिवे ज्योग्जीवाः प्रति पश्येम सूर्य

10.37.8 महि ज्योतिर्बिभ्रतं त्वा विचक्षण भास्वन्तं चक्षुषेचक्षुषे मयः ।
आरोहन्तं बृहतः पाजसस्परि वयं जीवाः प्रति पश्येम सूर्य

10.37.9 यस्य ते विश्वा भुवनानि केतुना प्र चेरते नि च विशन्ते अक्तुभिः ।
अनागास्त्वेन हरिकेश सूर्याह्नाह्ना नो वस्यसावस्यसोदिहि

10.37.10 शं नो भव चक्षसा शं नो अह्ना शं भानुना शं हिमा शं घृणेन ।
यथा शमध्वञ्छमसद्दुरोणे तत्सूर्य द्रविणं धेहि चित्रम्

10.37.11 अस्माकं देवा उभयाय जन्मने शर्म यच्छत द्विपदे चतुष्पदे ।
अदत्पिबदूर्जयमानमाशितं तदस्मे शं योररपो दधातन

10.37.12 यद्वो देवाश्चकृम जिह्वया गुरु मनसो वा प्रयुती देवहेळनम् ।
अरावा यो नो अभि दुच्छुनायते तस्मिन्तदेनो वसवो नि धेतन

सूक्तम् १०.३८
ऋषिः: मुष्कवानिन्द्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती

10.38.1 अस्मिन्न इन्द्र पृत्सुतौ यशस्वति शिमीवति क्रन्दसि प्राव सातये ।
यत्र गोषाता धृषितेषु खादिषु विष्वक्पतन्ति दिद्यवो नृषाह्ये

10.38.2 स नः क्षुमन्तं सदने व्यूर्णुहि गोअर्णसं रयिमिन्द्र श्रवाय्यम् ।
स्याम ते जयतः शक्र मेदिनो यथा वयमुश्मसि तद्वसो कृधि

10.38.3 यो नो दास आर्यो वा पुरुष्टुतादेव इन्द्र युधये चिकेतति ।
अस्माभिष्टे सुषहाः सन्तु शत्रवस्त्वया वयं तान्वनुयाम संगमे

10.38.4 यो दभ्रेभिर्हव्यो यश्च भूरिभिर्यो अभीके वरिवोविन्नृषाह्ये ।
तं विखादे सस्निमद्य श्रुतं नरमर्वाञ्चमिन्द्रमवसे करामहे

10.38.5 स्ववृजं हि त्वामहमिन्द्र शुश्रवानानुदं वृषभ रध्रचोदनम् ।
प्र मुञ्चस्व परि कुत्सादिहा गहि किमु त्वावान्मुष्कयोर्बद्ध आसते

सूक्तम् १०.३९
ऋषिः: काक्षीवती घोषा । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती, १४ त्रिष्टुप्

10.39.1 यो वां परिज्मा सुवृदश्विना रथो दोषामुषासो हव्यो हविष्मता ।
शश्वत्तमासस्तमु वामिदं वयं पितुर्न नाम सुहवं हवामहे

10.39.2 चोदयतं सूनृताः पिन्वतं धिय उत्पुरंधीरीरयतं तदुश्मसि ।
यशसं भागं कृणुतं नो अश्विना सोमं न चारुं मघवत्सु नस्कृतम्

10.39.3 अमाजुरश्चिद्भवथो युवं भगोऽनाशोश्चिदवितारापमस्य चित् ।
अन्धस्य चिन्नासत्या कृशस्य चिद्युवामिदाहुर्भिषजा रुतस्य चित्

10.39.4 युवं च्यवानं सनयं यथा रथं पुनर्युवानं चरथाय तक्षथुः ।
निष्टौग्र्यमूहथुरद्भ्यस्परि विश्वेत्ता वां सवनेषु प्रवाच्या

10.39.5 पुराणा वां वीर्या प्र ब्रवा जनेऽथो हासथुर्भिषजा मयोभुवा ।
ता वां नु नव्याववसे करामहेऽयं नासत्या श्रदरिर्यथा दधत्

10.39.6 इयं वामह्वे शृणुतं मे अश्विना पुत्रायेव पितरा मह्यं शिक्षतम् ।
अनापिरज्ञा असजात्यामतिः पुरा तस्या अभिशस्तेरव स्पृतम्

10.39.7 युवं रथेन विमदाय शुन्ध्युवं न्यूहथुः पुरुमित्रस्य योषणाम् ।
युवं हवं वध्रिमत्या अगच्छतं युवं सुषुतिं चक्रथुः पुरंधये

10.39.8 युवं विप्रस्य जरणामुपेयुषः पुनः कलेरकृणुतं युवद्वयः ।
युवं वन्दनमृश्यदादुदूपथुर्युवं सद्यो विश्पलामेतवे कृथः

10.39.9 युवं ह रेभं वृषणा गुहा हितमुदैरयतं ममृवांसमश्विना ।
युवमृबीसमुत तप्तमत्रय ओमन्वन्तं चक्रथुः सप्तवध्रये

10.39.10 युवं श्वेतं पेदवेऽश्विनाश्वं नवभिर्वाजैर्नवती च वाजिनम् ।
चर्कृत्यं ददथुर्द्रावयत्सखं भगं न नृभ्यो हव्यं मयोभुवम्

10.39.11 न तं राजानावदिते कुतश्चन नांहो अश्नोति दुरितं नकिर्भयम् ।
यमश्विना सुहवा रुद्रवर्तनी पुरोरथं कृणुथः पत्न्या सह

10.39.12 आ तेन यातं मनसो जवीयसा रथं यं वामृभवश्चक्रुरश्विना ।
यस्य योगे दुहिता जायते दिव उभे अहनी सुदिने विवस्वतः

10.39.13 ता वर्तिर्यातं जयुषा वि पर्वतमपिन्वतं शयवे धेनुमश्विना ।
वृकस्य चिद्वर्तिकामन्तरास्याद्युवं शचीभिर्ग्रसिताममुञ्चतम्

10.39.14 एतं वां स्तोममश्विनावकर्मातक्षाम भृगवो न रथम् ।
न्यमृक्षाम योषणां न मर्ये नित्यं न सूनुं तनयं दधानाः

सूक्तम् १०.४०
ऋषिः: काक्षीवती घोषा । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती

10.40.1 रथं यान्तं कुह को ह वां नरा प्रति द्युमन्तं सुविताय भूषति ।
प्रातर्यावाणं विभ्वं विशेविशे वस्तोर्वस्तोर्वहमानं धिया शमि

10.40.2 कुह स्विद्दोषा कुह वस्तोरश्विना कुहाभिपित्वं करतः कुहोषतुः ।
को वां शयुत्रा विधवेव देवरं मर्यं न योषा कृणुते सधस्थ आ

10.40.3 प्रातर्जरेथे जरणेव कापया वस्तोर्वस्तोर्यजता गच्छथो गृहम् ।
कस्य ध्वस्रा भवथः कस्य वा नरा राजपुत्रेव सवनाव गच्छथः

10.40.4 युवां मृगेव वारणा मृगण्यवो दोषा वस्तोर्हविषा नि ह्वयामहे ।
युवं होत्रामृतुथा जुह्वते नरेषं जनाय वहथः शुभस्पती

10.40.5 युवां ह घोषा पर्यश्विना यती राज्ञ ऊचे दुहिता पृच्छे वां नरा ।
भूतं मे अह्न उत भूतमक्तवेऽश्वावते रथिने शक्तमर्वते

10.40.6 युवं कवी ष्ठः पर्यश्विना रथं विशो न कुत्सो जरितुर्नशायथः ।
युवोर्ह मक्षा पर्यश्विना मध्वासा भरत निष्कृतं न योषणा

10.40.7 युवं ह भुज्युं युवमश्विना वशं युवं शिञ्जारमुशनामुपारथुः ।
युवो ररावा परि सख्यमासते युवोरहमवसा सुम्नमा चके

10.40.8 युवं ह कृशं युवमश्विना शयुं युवं विधन्तं विधवामुरुष्यथः ।
युवं सनिभ्य स्तनयन्तमश्विनाप व्रजमूर्णुथः सप्तास्यम्

10.40.9 जनिष्ट योषा पतयत्कनीनको वि चारुहन्वीरुधो दंसना अनु ।
आस्मै रीयन्ते निवनेव सिन्धवोऽस्मा अह्ने भवति तत्पतित्वनम्

10.40.10 जीवं रुदन्ति वि मयन्ते अध्वरे दीर्घामनु प्रसितिं दीधियुर्नरः ।
वामं पितृभ्यो य इदं समेरिरे मयः पतिभ्यो जनयः परिष्वजे

10.40.11 न तस्य विद्म तदु षु प्र वोचत युवा ह यद्युवत्याः क्षेति योनिषु ।
प्रियोस्रियस्य वृषभस्य रेतिनो गृहं गमेमाश्विना तदुश्मसि

10.40.12 आ वामगन्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अयंसत ।
अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्याँ अशीमहि

10.40.13 ता मन्दसाना मनुषो दुरोण आ धत्तं रयिं सहवीरं वचस्यवे ।
कृतं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथेष्ठामप दुर्मतिं हतम्

10.40.14 क्व स्विदद्य कतमास्वश्विना विक्षु दस्रा मादयेते शुभस्पती ।
क ईं नि येमे कतमस्य जग्मतुर्विप्रस्य वा यजमानस्य वा गृहम्

सूक्तम् १०.४१
ऋषिः: सुहस्त्यो घौषेयः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। जगती

10.41.1 समानमु त्यं पुरुहूतमुक्थ्यं रथं त्रिचक्रं सवना गनिग्मतम् ।
परिज्मानं विदथ्यं सुवृक्तिभिर्वयं व्युष्टा उषसो हवामहे

10.41.2 प्रातर्युजं नासत्याधि तिष्ठथः प्रातर्यावाणं मधुवाहनं रथम् ।
विशो येन गच्छथो यज्वरीर्नरा कीरेश्चिद्यज्ञं होतृमन्तमश्विना

10.41.3 अध्वर्युं वा मधुपाणिं सुहस्त्यमग्निधं वा धृतदक्षं दमूनसम् ।
विप्रस्य वा यत्सवनानि गच्छथोऽत आ यातं मधुपेयमश्विना

सूक्तम् १०.४२
ऋषिः: कृष्ण आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.42.1 अस्तेव सु प्रतरं लायमस्यन्भूषन्निव प्र भरा स्तोममस्मै ।
वाचा विप्रास्तरत वाचमर्यो नि रामय जरितः सोम इन्द्रम्

10.42.2 दोहेन गामुप शिक्षा सखायं प्र बोधय जरितर्जारमिन्द्रम् ।
कोशं न पूर्णं वसुना न्यृष्टमा च्यावय मघदेयाय शूरम्

10.42.3 किमङ्ग त्वा मघवन्भोजमाहुः शिशीहि मा शिशयं त्वा शृणोमि ।
अप्नस्वती मम धीरस्तु शक्र वसुविदं भगमिन्द्रा भरा नः

10.42.4 त्वां जना ममसत्येष्विन्द्र संतस्थाना वि ह्वयन्ते समीके ।
अत्रा युजं कृणुते यो हविष्मान्नासुन्वता सख्यं वष्टि शूरः

10.42.5 धनं न स्यन्द्रं बहुलं यो अस्मै तीव्रान्सोमाँ आसुनोति प्रयस्वान् ।
तस्मै शत्रून्सुतुकान्प्रातरह्नो नि स्वष्ट्रान्युवति हन्ति वृत्रम्

10.42.6 यस्मिन्वयं दधिमा शंसमिन्द्रे यः शिश्राय मघवा काममस्मे ।
आराच्चित्सन्भयतामस्य शत्रुर्न्यस्मै द्युम्ना जन्या नमन्ताम्

10.42.7 आराच्छत्रुमप बाधस्व दूरमुग्रो यः शम्बः पुरुहूत तेन ।
अस्मे धेहि यवमद्गोमदिन्द्र कृधी धियं जरित्रे वाजरत्नाम्

10.42.8 प्र यमन्तर्वृषसवासो अग्मन्तीव्राः सोमा बहुलान्तास इन्द्रम् ।
नाह दामानं मघवा नि यंसन्नि सुन्वते वहति भूरि वामम्

10.42.9 उत प्रहामतिदीव्या जयाति कृतं यच्छ्वघ्नी विचिनोति काले ।
यो देवकामो न धना रुणद्धि समित्तं राया सृजति स्वधावान्

10.42.10 गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् ।
वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम

10.42.11 बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः ।
इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु

सूक्तम् १०.४३
ऋषिः: कृष्ण आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, १०-११ त्रिष्टुप् ।

10.43.1 अच्छा म इन्द्रं मतयः स्वर्विदः सध्रीचीर्विश्वा उशतीरनूषत ।
परि ष्वजन्ते जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये

10.43.2 न घा त्वद्रिगप वेति मे मनस्त्वे इत्कामं पुरुहूत शिश्रय ।
राजेव दस्म नि षदोऽधि बर्हिष्यस्मिन्सु सोमेऽवपानमस्तु ते

10.43.3 विषूवृदिन्द्रो अमतेरुत क्षुधः स इद्रायो मघवा वस्व ईशते ।
तस्येदिमे प्रवणे सप्त सिन्धवो वयो वर्धन्ति वृषभस्य शुष्मिणः

10.43.4 वयो न वृक्षं सुपलाशमासदन्सोमास इन्द्रं मन्दिनश्चमूषदः ।
प्रैषामनीकं शवसा दविद्युतद्विदत्स्वर्मनवे ज्योतिरार्यम्

10.43.5 कृतं न श्वघ्नी वि चिनोति देवने संवर्गं यन्मघवा सूर्यं जयत् ।
न तत्ते अन्यो अनु वीर्यं शकन्न पुराणो मघवन्नोत नूतनः

10.43.6 विशंविशं मघवा पर्यशायत जनानां धेना अवचाकशद्वृषा ।
यस्याह शक्रः सवनेषु रण्यति स तीव्रैः सोमैः सहते पृतन्यतः

10.43.7 आपो न सिन्धुमभि यत्समक्षरन्सोमास इन्द्रं कुल्या इव ह्रदम् ।
वर्धन्ति विप्रा महो अस्य सादने यवं न वृष्टिर्दिव्येन दानुना

10.43.8 वृषा न क्रुद्धः पतयद्रजस्स्वा यो अर्यपत्नीरकृणोदिमा अपः ।
स सुन्वते मघवा जीरदानवेऽविन्दज्ज्योतिर्मनवे हविष्मते

10.43.9 उज्जायतां परशुर्ज्योतिषा सह भूया ऋतस्य सुदुघा पुराणवत् ।
वि रोचतामरुषो भानुना शुचिः स्वर्ण शुक्रं शुशुचीत सत्पतिः

10.43.10 गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् ।
वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम

10.43.11 बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः ।
इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु

सूक्तम् १०.४४
ऋषिः: कृष्ण आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, १-३, १०-११ त्रिष्टुप् ।

10.44.1 आ यात्विन्द्रः स्वपतिर्मदाय यो धर्मणा तूतुजानस्तुविष्मान् ।
प्रत्वक्षाणो अति विश्वा सहांस्यपारेण महता वृष्ण्येन

10.44.2 सुष्ठामा रथः सुयमा हरी ते मिम्यक्ष वज्रो नृपते गभस्तौ ।
शीभं राजन्सुपथा याह्यर्वाङ्वर्धाम ते पपुषो वृष्ण्यानि

10.44.3 एन्द्रवाहो नृपतिं वज्रबाहुमुग्रमुग्रासस्तविषास एनम् ।
प्रत्वक्षसं वृषभं सत्यशुष्ममेमस्मत्रा सधमादो वहन्तु

10.44.4 एवा पतिं द्रोणसाचं सचेतसमूर्ज स्कम्भं धरुण आ वृषायसे ।
ओजः कृष्व सं गृभाय त्वे अप्यसो यथा केनिपानामिनो वृधे

10.44.5 गमन्नस्मे वसून्या हि शंसिषं स्वाशिषं भरमा याहि सोमिनः ।
त्वमीशिषे सास्मिन्ना सत्सि बर्हिष्यनाधृष्या तव पात्राणि धर्मणा

10.44.6 पृथक्प्रायन्प्रथमा देवहूतयोऽकृण्वत श्रवस्यानि दुष्टरा ।
न ये शेकुर्यज्ञियां नावमारुहमीर्मैव ते न्यविशन्त केपयः

10.44.7 एवैवापागपरे सन्तु दूढ्योऽश्वा येषां दुर्युज आयुयुज्रे ।
इत्था ये प्रागुपरे सन्ति दावने पुरूणि यत्र वयुनानि भोजना

10.44.8 गिरीँरज्रान्रेजमानाँ अधारयद्द्यौः क्रन्ददन्तरिक्षाणि कोपयत् ।
समीचीने धिषणे वि ष्कभायति वृष्णः पीत्वा मद उक्थानि शंसति

10.44.9 इमं बिभर्मि सुकृतं ते अङ्कुशं येनारुजासि मघवञ्छफारुजः ।
अस्मिन्सु ते सवने अस्त्वोक्यं सुत इष्टौ मघवन्बोध्याभगः

10.44.10 गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् ।
वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम

10.44.11 बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः ।
इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु

सूक्तम् १०.४५
ऋषिः: वत्सप्रिर्भालन्दनः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.45.1 दिवस्परि प्रथमं जज्ञे अग्निरस्मद्द्वितीयं परि जातवेदाः ।
तृतीयमप्सु नृमणा अजस्रमिन्धान एनं जरते स्वाधीः

10.45.2 विद्मा ते अग्ने त्रेधा त्रयाणि विद्मा ते धाम विभृता पुरुत्रा ।
विद्मा ते नाम परमं गुहा यद्विद्मा तमुत्सं यत आजगन्थ

10.45.3 समुद्रे त्वा नृमणा अप्स्वन्तर्नृचक्षा ईधे दिवो अग्न ऊधन् ।
तृतीये त्वा रजसि तस्थिवांसमपामुपस्थे महिषा अवर्धन्

10.45.4 अक्रन्ददग्नि स्तनयन्निव द्यौः क्षामा रेरिहद्वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीमिद्धो अख्यदा रोदसी भानुना भात्यन्तः

10.45.5 श्रीणामुदारो धरुणो रयीणां मनीषाणां प्रार्पणः सोमगोपाः ।
वसुः सूनुः सहसो अप्सु राजा वि भात्यग्र उषसामिधानः

10.45.6 विश्वस्य केतुर्भुवनस्य गर्भ आ रोदसी अपृणाज्जायमानः ।
वीळुं चिदद्रिमभिनत्परायञ्जना यदग्निमयजन्त पञ्च

10.45.7 उशिक्पावको अरतिः सुमेधा मर्तेष्वग्निरमृतो नि धायि ।
इयर्ति धूममरुषं भरिभ्रदुच्छुक्रेण शोचिषा द्यामिनक्षन्

10.45.8 दृशानो रुक्म उर्विया व्यद्यौद्दुर्मर्षमायुः श्रिये रुचानः ।
अग्निरमृतो अभवद्वयोभिर्यदेनं द्यौर्जनयत्सुरेताः

10.45.9 यस्ते अद्य कृणवद्भद्रशोचेऽपूपं देव घृतवन्तमग्ने ।
प्र तं नय प्रतरं वस्यो अच्छाभि सुम्नं देवभक्तं यविष्ठ

10.45.10 आ तं भज सौश्रवसेष्वग्न उक्थउक्थ आ भज शस्यमाने ।
प्रियः सूर्ये प्रियो अग्ना भवात्युज्जातेन भिनददुज्जनित्वैः

10.45.11 त्वामग्ने यजमाना अनु द्यून्विश्वा वसु दधिरे वार्याणि ।
त्वया सह द्रविणमिच्छमाना व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः

10.45.12 अस्ताव्यग्निर्नरां सुशेवो वैश्वानर ऋषिभिः सोमगोपाः ।
अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिमस्मे सुवीरम्

सूक्तम् १०.४६
ऋषिः: वत्सप्रिर्भालन्दनः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.46.1 प्र होता जातो महान्नभोविन्नृषद्वा सीददपामुपस्थे ।
दधिर्यो धायि स ते वयांसि यन्ता वसूनि विधते तनूपाः

10.46.2 इमं विधन्तो अपां सधस्थे पशुं न नष्टं पदैरनु ग्मन् ।
गुहा चतन्तमुशिजो नमोभिरिच्छन्तो धीरा भृगवोऽविन्दन्

10.46.3 इमं त्रितो भूर्यविन्ददिच्छन्वैभूवसो मूर्धन्यघ्न्यायाः ।
स शेवृधो जात आ हर्म्येषु नाभिर्युवा भवति रोचनस्य

10.46.4 मन्द्रं होतारमुशिजो नमोभिः प्राञ्चं यज्ञं नेतारमध्वराणाम् ।
विशामकृण्वन्नरतिं पावकं हव्यवाहं दधतो मानुषेषु

10.46.5 प्र भूर्जयन्तं महां विपोधां मूरा अमूरं पुरां दर्माणम् ।
नयन्तो गर्भं वनां धियं धुर्हिरिश्मश्रुं नार्वाणं धनर्चम्

10.46.6 नि पस्त्यासु त्रित स्तभूयन्परिवीतो योनौ सीददन्तः ।
अतः संगृभ्या विशां दमूना विधर्मणायन्त्रैरीयते नॄन्

10.46.7 अस्याजरासो दमामरित्रा अर्चद्धूमासो अग्नयः पावकाः ।
श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः

10.46.8 प्र जिह्वया भरते वेपो अग्निः प्र वयुनानि चेतसा पृथिव्याः ।
तमायवः शुचयन्तं पावकं मन्द्रं होतारं दधिरे यजिष्ठम्

10.46.9 द्यावा यमग्निं पृथिवी जनिष्टामापस्त्वष्टा भृगवो यं सहोभिः ।
ईळेन्यं प्रथमं मातरिश्वा देवास्ततक्षुर्मनवे यजत्रम्

10.46.10 यं त्वा देवा दधिरे हव्यवाहं पुरुस्पृहो मानुषासो यजत्रम् ।
स यामन्नग्ने स्तुवते वयो धाः प्र देवयन्यशसः सं हि पूर्वीः

सूक्तम् १०.४७
ऋषिः: सप्तगुराङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. वैकुण्ठ इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.47.1 जगृभ्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम् ।
विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

10.47.2 स्वायुधं स्ववसं सुनीथं चतुःसमुद्रं धरुणं रयीणाम् ।
चर्कृत्यं शंस्यं भूरिवारमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

10.47.3 सुब्रह्माणं देववन्तं बृहन्तमुरुं गभीरं पृथुबुध्नमिन्द्र ।
श्रुतऋषिमुग्रमभिमातिषाहमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

10.47.4 सनद्वाजं विप्रवीरं तरुत्रं धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् ।
दस्युहनं पूर्भिदमिन्द्र सत्यमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

10.47.5 अश्वावन्तं रथिनं वीरवन्तं सहस्रिणं शतिनं वाजमिन्द्र ।
भद्रव्रातं विप्रवीरं स्वर्षामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

10.47.6 प्र सप्तगुमृतधीतिं सुमेधां बृहस्पतिं मतिरच्छा जिगाति ।
य आङ्गिरसो नमसोपसद्योऽस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

10.47.7 वनीवानो मम दूतास इन्द्रं स्तोमाश्चरन्ति सुमतीरियानाः ।
हृदिस्पृशो मनसा वच्यमाना अस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

10.47.8 यत्त्वा यामि दद्धि तन्न इन्द्र बृहन्तं क्षयमसमं जनानाम् ।
अभि तद्द्यावापृथिवी गृणीतामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः

सूक्तम् १०.४८
ऋषिः: वैकुण्ठ इन्द्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ७, १०-११ त्रिष्टुप्।

10.48.1 अहं भुवं वसुनः पूर्व्यस्पतिरहं धनानि सं जयामि शश्वतः ।
मां हवन्ते पितरं न जन्तवोऽहं दाशुषे वि भजामि भोजनम्

10.48.2 अहमिन्द्रो रोधो वक्षो अथर्वणस्त्रिताय गा अजनयमहेरधि ।
अहं दस्युभ्यः परि नृम्णमा ददे गोत्रा शिक्षन्दधीचे मातरिश्वने

10.48.3 मह्यं त्वष्टा वज्रमतक्षदायसं मयि देवासोऽवृजन्नपि क्रतुम् ।
ममानीकं सूर्यस्येव दुष्टरं मामार्यन्ति कृतेन कर्त्वेन च

10.48.4 अहमेतं गव्ययमश्व्यं पशुं पुरीषिणं सायकेना हिरण्ययम् ।
पुरू सहस्रा नि शिशामि दाशुषे यन्मा सोमास उक्थिनो अमन्दिषुः

10.48.5 अहमिन्द्रो न परा जिग्य इद्धनं न मृत्यवेऽव तस्थे कदा चन ।
सोममिन्मा सुन्वन्तो याचता वसु न मे पूरवः सख्ये रिषाथन

10.48.6 अहमेताञ्छाश्वसतो द्वाद्वेन्द्रं ये वज्रं युधयेऽकृण्वत ।
आह्वयमानाँ अव हन्मनाहनं दृळ्हा वदन्ननमस्युर्नमस्विनः

10.48.7 अभीदमेकमेको अस्मि निष्षाळभी द्वा किमु त्रयः करन्ति ।
खले न पर्षान्प्रति हन्मि भूरि किं मा निन्दन्ति शत्रवोऽनिन्द्राः

10.48.8 अहं गुङ्गुभ्यो अतिथिग्वमिष्करमिषं न वृत्रतुरं विक्षु धारयम् ।
यत्पर्णयघ्न उत वा करञ्जहे प्राहं महे वृत्रहत्ये अशुश्रवि

10.48.9 प्र मे नमी साप्य इषे भुजे भूद्गवामेषे सख्या कृणुत द्विता ।
दिद्युं यदस्य समिथेषु मंहयमादिदेनं शंस्यमुक्थ्यं करम्

10.48.10 प्र नेमस्मिन्ददृशे सोमो अन्तर्गोपा नेममाविरस्था कृणोति ।
स तिग्मशृङ्गं वृषभं युयुत्सन्द्रुहस्तस्थौ बहुले बद्धो अन्तः

10.48.11 आदित्यानां वसूनां रुद्रियाणां देवो देवानां न मिनामि धाम ।
ते मा भद्राय शवसे ततक्षुरपराजितमस्तृतमषाळ्हम्

सूक्तम् १०.४९
ऋषिः: वैकुण्ठ इन्द्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, २, ११ त्रिष्टुप्

10.49.1 अहं दां गृणते पूर्व्यं वस्वहं ब्रह्म कृणवं मह्यं वर्धनम् ।
अहं भुवं यजमानस्य चोदितायज्वनः साक्षि विश्वस्मिन्भरे

10.49.2 मां धुरिन्द्रं नाम देवता दिवश्च ग्मश्चापां च जन्तवः ।
अहं हरी वृषणा विव्रता रघू अहं वज्रं शवसे धृष्ण्वा ददे

10.49.3 अहमत्कं कवये शिश्नथं हथैरहं कुत्समावमाभिरूतिभिः ।
अहं शुष्णस्य श्नथिता वधर्यमं न यो रर आर्यं नाम दस्यवे

10.49.4 अहं पितेव वेतसूँरभिष्टये तुग्रं कुत्साय स्मदिभं च रन्धयम् ।
अहं भुवं यजमानस्य राजनि प्र यद्भरे तुजये न प्रियाधृषे

10.49.5 अहं रन्धयं मृगयं श्रुतर्वणे यन्माजिहीत वयुना चनानुषक् ।
अहं वेशं नम्रमायवेऽकरमहं सव्याय पड्गृभिमरन्धयम्

10.49.6 अहं स यो नववास्त्वं बृहद्रथं सं वृत्रेव दासं वृत्रहारुजम् ।
यद्वर्धयन्तं प्रथयन्तमानुषग्दूरे पारे रजसो रोचनाकरम्

10.49.7 अहं सूर्यस्य परि याम्याशुभिः प्रैतशेभिर्वहमान ओजसा ।
यन्मा सावो मनुष आह निर्णिज ऋधक्कृषे दासं कृत्व्यं हथैः

10.49.8 अहं सप्तहा नहुषो नहुष्टरः प्राश्रावयं शवसा तुर्वशं यदुम् ।
अहं न्यन्यं सहसा सहस्करं नव व्राधतो नवतिं च वक्षयम्

10.49.9 अहं सप्त स्रवतो धारयं वृषा द्रवित्न्वः पृथिव्यां सीरा अधि ।
अहमर्णांसि वि तिरामि सुक्रतुर्युधा विदं मनवे गातुमिष्टये

10.49.10 अहं तदासु धारयं यदासु न देवश्चन त्वष्टाधारयद्रुशत् ।
स्पार्हं गवामूधस्सु वक्षणास्वा मधोर्मधु श्वात्र्यं सोममाशिरम्

10.49.11 एवा देवाँ इन्द्रो विव्ये नॄन्प्र च्यौत्नेन मघवा सत्यराधाः ।
विश्वेत्ता ते हरिवः शचीवोऽभि तुरासः स्वयशो गृणन्ति

सूक्तम् १०.५०
ऋषिः: वैकुण्ठ इन्द्रः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ३, ४ अभिसारिणी, ७ त्रिष्टुप्

10.50.1 प्र वो महे मन्दमानायान्धसोऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे ।
इन्द्रस्य यस्य सुमखं सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः

10.50.2 सो चिन्नु सख्या नर्य इन स्तुतश्चर्कृत्य इन्द्रो मावते नरे ।
विश्वासु धूर्षु वाजकृत्येषु सत्पते वृत्रे वाप्स्वभि शूर मन्दसे

10.50.3 के ते नर इन्द्र ये त इषे ये ते सुम्नं सधन्यमियक्षान् ।
के ते वाजायासुर्याय हिन्विरे के अप्सु स्वासूर्वरासु पौंस्ये

10.50.4 भुवस्त्वमिन्द्र ब्रह्मणा महान्भुवो विश्वेषु सवनेषु यज्ञियः ।
भुवो नॄँश्च्यौत्नो विश्वस्मिन्भरे ज्येष्ठश्च मन्त्रो विश्वचर्षणे

10.50.5 अवा नु कं ज्यायान्यज्ञवनसो महीं त ओमात्रां कृष्टयो विदुः ।
असो नु कमजरो वर्धाश्च विश्वेदेता सवना तूतुमा कृषे

10.50.6 एता विश्वा सवना तूतुमा कृषे स्वयं सूनो सहसो यानि दधिषे ।
वराय ते पात्रं धर्मणे तना यज्ञो मन्त्रो ब्रह्मोद्यतं वचः

10.50.7 ये ते विप्र ब्रह्मकृतः सुते सचा वसूनां च वसुनश्च दावने ।
प्र ते सुम्नस्य मनसा पथा भुवन्मदे सुतस्य सोम्यस्यान्धसः

सूक्तम् १०.५१
ऋषिः: १, ३, ५, ७, ९ देवाः, २, ४, ६, ८ सौचीकोऽग्निः । अनुक्रमणिका: दे. २, ४, ६, ८ देवाः, १, ३, ५, ७, ९ अग्निः। त्रिष्टुप्

10.51.1 महत्तदुल्बं स्थविरं तदासीद्येनाविष्टितः प्रविवेशिथापः ।
विश्वा अपश्यद्बहुधा ते अग्ने जातवेदस्तन्वो देव एकः

10.51.2 को मा ददर्श कतमः स देवो यो मे तन्वो बहुधा पर्यपश्यत् ।
क्वाह मित्रावरुणा क्षियन्त्यग्नेर्विश्वाः समिधो देवयानीः

10.51.3 ऐच्छाम त्वा बहुधा जातवेदः प्रविष्टमग्ने अप्स्वोषधीषु ।
तं त्वा यमो अचिकेच्चित्रभानो दशान्तरुष्यादतिरोचमानम्

10.51.4 होत्रादहं वरुण बिभ्यदायं नेदेव मा युनजन्नत्र देवाः ।
तस्य मे तन्वो बहुधा निविष्टा एतमर्थं न चिकेताहमग्निः

10.51.5 एहि मनुर्देवयुर्यज्ञकामोऽरंकृत्या तमसि क्षेष्यग्ने ।
सुगान्पथः कृणुहि देवयानान्वह हव्यानि सुमनस्यमानः

10.51.6 अग्नेः पूर्वे भ्रातरो अर्थमेतं रथीवाध्वानमन्वावरीवुः ।
तस्माद्भिया वरुण दूरमायं गौरो न क्षेप्नोरविजे ज्यायाः

10.51.7 कुर्मस्त आयुरजरं यदग्ने यथा युक्तो जातवेदो न रिष्याः ।
अथा वहासि सुमनस्यमानो भागं देवेभ्यो हविषः सुजात

10.51.8 प्रयाजान्मे अनुयाजाँश्च केवलानूर्जस्वन्तं हविषो दत्त भागम् ।
घृतं चापां पुरुषं चौषधीनामग्नेश्च दीर्घमायुरस्तु देवाः

10.51.9 तव प्रयाजा अनुयाजाश्च केवल ऊर्जस्वन्तो हविषः सन्तु भागाः ।
तवाग्ने यज्ञोऽयमस्तु सर्वस्तुभ्यं नमन्तां प्रदिशश्चतस्रः

सूक्तम् १०.५२
ऋषिः: सौचीकोऽग्निः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्

10.52.1 विश्वे देवाः शास्तन मा यथेह होता वृतो मनवै यन्निषद्य ।
प्र मे ब्रूत भागधेयं यथा वो येन पथा हव्यमा वो वहानि

10.52.2 अहं होता न्यसीदं यजीयान्विश्वे देवा मरुतो मा जुनन्ति ।
अहरहरश्विनाध्वर्यवं वां ब्रह्मा समिद्भवति साहुतिर्वाम्

10.52.3 अयं यो होता किरु स यमस्य कमप्यूहे यत्समञ्जन्ति देवाः ।
अहरहर्जायते मासिमास्यथा देवा दधिरे हव्यवाहम्

10.52.4 मां देवा दधिरे हव्यवाहमपम्लुक्तं बहु कृच्छ्रा चरन्तम् ।
अग्निर्विद्वान्यज्ञं नः कल्पयाति पञ्चयामं त्रिवृतं सप्ततन्तुम्

10.52.5 आ वो यक्ष्यमृतत्वं सुवीरं यथा वो देवा वरिवः कराणि ।
आ बाह्वोर्वज्रमिन्द्रस्य धेयामथेमा विश्वाः पृतना जयाति

10.52.6 त्रीणि शता त्री सहस्राण्यग्निं त्रिंशच्च देवा नव चासपर्यन् ।
औक्षन्घृतैरस्तृणन्बर्हिरस्मा आदिद्धोतारं न्यसादयन्त

सूक्तम् १०.५३
ऋषिः: देवाः, ४-५ सौचीकोऽग्निः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः, ४-५ देवाः। १-५, ८ त्रिष्टुप्, ६-७, ९-११ जगती

10.53.1 यमैच्छाम मनसा सोऽयमागाद्यज्ञस्य विद्वान्परुषश्चिकित्वान् ।
स नो यक्षद्देवताता यजीयान्नि हि षत्सदन्तरः पूर्वो अस्मत्

10.53.2 अराधि होता निषदा यजीयानभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यत् ।
यजामहै यज्ञियान्हन्त देवाँ ईळामहा ईड्याँ आज्येन

10.53.3 साध्वीमकर्देववीतिं नो अद्य यज्ञस्य जिह्वामविदाम गुह्याम् ।
स आयुरागात्सुरभिर्वसानो भद्रामकर्देवहूतिं नो अद्य

10.53.4 तदद्य वाचः प्रथमं मसीय येनासुराँ अभि देवा असाम ।
ऊर्जाद उत यज्ञियासः पञ्च जना मम होत्रं जुषध्वम्

10.53.5 पञ्च जना मम होत्रं जुषन्तां गोजाता उत ये यज्ञियासः ।
पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान्

10.53.6 तन्तुं तन्वन्रजसो भानुमन्विहि ज्योतिष्मतः पथो रक्ष धिया कृतान् ।
अनुल्बणं वयत जोगुवामपो मनुर्भव जनया दैव्यं जनम्

10.53.7 अक्षानहो नह्यतनोत सोम्या इष्कृणुध्वं रशना ओत पिंशत ।
अष्टावन्धुरं वहताभितो रथं येन देवासो अनयन्नभि प्रियम्

10.53.8 अश्मन्वती रीयते सं रभध्वमुत्तिष्ठत प्र तरता सखायः ।
अत्रा जहाम ये असन्नशेवाः शिवान्वयमुत्तरेमाभि वाजान्

10.53.9 त्वष्टा माया वेदपसामपस्तमो बिभ्रत्पात्रा देवपानानि शंतमा ।
शिशीते नूनं परशुं स्वायसं येन वृश्चादेतशो ब्रह्मणस्पतिः

10.53.10 सतो नूनं कवयः सं शिशीत वाशीभिर्याभिरमृताय तक्षथ ।
विद्वांसः पदा गुह्यानि कर्तन येन देवासो अमृतत्वमानशुः

10.53.11 गर्भे योषामदधुर्वत्समासन्यपीच्येन मनसोत जिह्वया ।
स विश्वाहा सुमना योग्या अभि सिषासनिर्वनते कार इज्जितिम्

सूक्तम् १०.५४
ऋषिः: बृहदुक्थो वामदेव्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

10.54.1 तां सु ते कीर्तिं मघवन्महित्वा यत्त्वा भीते रोदसी अह्वयेताम् ।
प्रावो देवाँ आतिरो दासमोजः प्रजायै त्वस्यै यदशिक्ष इन्द्र

10.54.2 यदचरस्तन्वा वावृधानो बलानीन्द्र प्रब्रुवाणो जनेषु ।
मायेत्सा ते यानि युद्धान्याहुर्नाद्य शत्रुं ननु पुरा विवित्से

10.54.3 क उ नु ते महिमनः समस्यास्मत्पूर्व ऋषयोऽन्तमापुः ।
यन्मातरं च पितरं च साकमजनयथास्तन्वः स्वायाः

10.54.4 चत्वारि ते असुर्याणि नामादाभ्यानि महिषस्य सन्ति ।
त्वमङ्ग तानि विश्वानि वित्से येभिः कर्माणि मघवञ्चकर्थ

10.54.5 त्वं विश्वा दधिषे केवलानि यान्याविर्या च गुहा वसूनि ।
काममिन्मे मघवन्मा वि तारीस्त्वमाज्ञाता त्वमिन्द्रासि दाता

10.54.6 यो अदधाज्ज्योतिषि ज्योतिरन्तर्यो असृजन्मधुना सं मधूनि ।
अध प्रियं शूषमिन्द्राय मन्म ब्रह्मकृतो बृहदुक्थादवाचि

सूक्तम् १०.५५
ऋषिः: बृहदुक्थो वामदेव्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.55.1 दूरे तन्नाम गुह्यं पराचैर्यत्त्वा भीते अह्वयेतां वयोधै ।
उदस्तभ्नाः पृथिवीं द्यामभीके भ्रातुः पुत्रान्मघवन्तित्विषाणः

10.55.2 महत्तन्नाम गुह्यं पुरुस्पृग्येन भूतं जनयो येन भव्यम् ।
प्रत्नं जातं ज्योतिर्यदस्य प्रियं प्रियाः समविशन्त पञ्च

10.55.3 आ रोदसी अपृणादोत मध्यं पञ्च देवाँ ऋतुशः सप्तसप्त ।
चतुस्त्रिंशता पुरुधा वि चष्टे सरूपेण ज्योतिषा विव्रतेन

10.55.4 यदुष औच्छः प्रथमा विभानामजनयो येन पुष्टस्य पुष्टम् ।
यत्ते जामित्वमवरं परस्या महन्महत्या असुरत्वमेकम्

10.55.5 विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार ।
देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान

10.55.6 शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीळः ।
यच्चिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता

10.55.7 ऐभिर्ददे वृष्ण्या पौंस्यानि येभिरौक्षद्वृत्रहत्याय वज्री ।
ये कर्मणः क्रियमाणस्य मह्न ऋतेकर्ममुदजायन्त देवाः

10.55.8 युजा कर्माणि जनयन्विश्वौजा अशस्तिहा विश्वमनास्तुराषाट् ।
पीत्वी सोमस्य दिव आ वृधानः शूरो निर्युधाधमद्दस्यून्

सूक्तम् १०.५६
ऋषिः: बृहदुक्थो वामदेव्यः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, ४-६ जगती।

10.56.1 इदं त एकं पर ऊ त एकं तृतीयेन ज्योतिषा सं विशस्व ।
संवेशने तन्वश्चारुरेधि प्रियो देवानां परमे जनित्रे

10.56.2 तनूष्टे वाजिन्तन्वं नयन्ती वाममस्मभ्यं धातु शर्म तुभ्यम् ।
अह्रुतो महो धरुणाय देवान्दिवीव ज्योतिः स्वमा मिमीयाः

10.56.3 वाज्यसि वाजिनेना सुवेनीः सुवित स्तोमं सुवितो दिवं गाः ।
सुवितो धर्म प्रथमानु सत्या सुवितो देवान्सुवितोऽनु पत्म

10.56.4 महिम्न एषां पितरश्चनेशिरे देवा देवेष्वदधुरपि क्रतुम् ।
समविव्यचुरुत यान्यत्विषुरैषां तनूषु नि विविशुः पुनः

10.56.5 सहोभिर्विश्वं परि चक्रमू रजः पूर्वा धामान्यमिता मिमानाः ।
तनूषु विश्वा भुवना नि येमिरे प्रासारयन्त पुरुध प्रजा अनु

10.56.6 द्विधा सूनवोऽसुरं स्वर्विदमास्थापयन्त तृतीयेन कर्मणा ।
स्वां प्रजां पितरः पित्र्यं सह आवरेष्वदधुस्तन्तुमाततम्

10.56.7 नावा न क्षोदः प्रदिशः पृथिव्याः स्वस्तिभिरति दुर्गाणि विश्वा ।
स्वां प्रजां बृहदुक्थो महित्वावरेष्वदधादा परेषु

सूक्तम् १०.५७
ऋषिः: बन्धुः श्रुतबन्धुर्विप्रबन्धुर्गौपायनाः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। गायत्री

10.57.1 मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः ।
मान्त स्थुर्नो अरातयः

10.57.2 यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः ।
तमाहुतं नशीमहि

10.57.3 मनो न्वा हुवामहे नाराशंसेन सोमेन ।
पितॄणां च मन्मभिः

10.57.4 आ त एतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
ज्योक्च सूर्यं दृशे

10.57.5 पुनर्नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः ।
जीवं व्रातं सचेमहि

10.57.6 वयं सोम व्रते तव मनस्तनूषु बिभ्रतः ।
प्रजावन्तः सचेमहि

सूक्तम् १०.५८
ऋषिः: बन्धुः श्रुतबन्धुर्विप्रबन्धुर्गौपायनाः । अनुक्रमणिका: दे. मन आवर्तनम्। अनुष्टुप्।

10.58.1 यत्ते यमं वैवस्वतं मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.2 यत्ते दिवं यत्पृथिवीं मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.3 यत्ते भूमिं चतुर्भृष्टिं मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.4 यत्ते चतस्रः प्रदिशो मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.5 यत्ते समुद्रमर्णवं मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.6 यत्ते मरीचीः प्रवतो मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.7 यत्ते अपो यदोषधीर्मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.8 यत्ते सूर्यं यदुषसं मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.9 यत्ते पर्वतान्बृहतो मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.10 यत्ते विश्वमिदं जगन्मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.11 यत्ते पराः परावतो मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

10.58.12 यत्ते भूतं च भव्यं च मनो जगाम दूरकम् ।
तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे

सूक्तम् १०.५९
ऋषिः: बन्धुः श्रुतबन्धुर्विप्रबन्धुर्गोपायनाः । अनुक्रमणिका: दे. १-३ निर्ऋतिः, ४ निर्ऋतिः सोमश्च, ५-६ असुनीतिः, ७ पृथिवी-द्व्यन्तरिक्ष-सोम-पूष-पथ्या-स्वस्तयः, ८-१० द्यावापृथिवी, १० (पूर्वार्धस्य) इन्द्र-द्यावापृथिव्यः।   त्रिष्टुप्, ८ पङ्क्तिः, ९ महापङ्क्तिः, १० पङ्क्त्युत्तरा

10.59.1 प्र तार्यायुः प्रतरं नवीय स्थातारेव क्रतुमता रथस्य ।
अध च्यवान उत्तवीत्यर्थं परातरं सु निरृतिर्जिहीताम्

10.59.2 सामन्नु राये निधिमन्न्वन्नं करामहे सु पुरुध श्रवांसि ।
ता नो विश्वानि जरिता ममत्तु परातरं सु निरृतिर्जिहीताम्

10.59.3 अभी ष्वर्यः पौंस्यैर्भवेम द्यौर्न भूमिं गिरयो नाज्रान् ।
ता नो विश्वानि जरिता चिकेत परातरं सु निरृतिर्जिहीताम्

10.59.4 मो षु णः सोम मृत्यवे परा दाः पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् ।
द्युभिर्हितो जरिमा सू नो अस्तु परातरं सु निरृतिर्जिहीताम्

10.59.5 असुनीते मनो अस्मासु धारय जीवातवे सु प्र तिरा न आयुः ।
रारन्धि नः सूर्यस्य संदृशि घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व

10.59.6 असुनीते पुनरस्मासु चक्षुः पुनः प्राणमिह नो धेहि भोगम् ।
ज्योक्पश्येम सूर्यमुच्चरन्तमनुमते मृळया नः स्वस्ति

10.59.7 पुनर्नो असुं पृथिवी ददातु पुनर्द्यौर्देवी पुनरन्तरिक्षम् ।
पुनर्नः सोमस्तन्वं ददातु पुनः पूषा पथ्यां या स्वस्तिः

10.59.8 शं रोदसी सुबन्धवे यह्वी ऋतस्य मातरा ।
भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत्

10.59.9 अव द्वके अव त्रिका दिवश्चरन्ति भेषजा ।
क्षमा चरिष्ण्वेककं भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत्

10.59.10 समिन्द्रेरय गामनड्वाहं य आवहदुशीनराण्या अनः ।
भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत्

सूक्तम् १०.६०
ऋषिः: बन्धुः श्रुतबन्धुर्विप्रबन्धुर्गौपायनाः, ६ अगस्त्यस्वसा एषां माता ऋषिका। । अनुक्रमणिका: दे. १-४, ६ असमातिः, ५ इन्द्रः, ७-११ जीवः, १२ हस्तः । अनुष्टुप्, १-५ गायत्री, ८-९ पंक्तिः

10.60.1 आ जनं त्वेषसंदृशं माहीनानामुपस्तुतम् ।
अगन्म बिभ्रतो नमः

10.60.2 असमातिं नितोशनं त्वेषं निययिनं रथम् ।
भजेरथस्य सत्पतिम्

10.60.3 यो जनान्महिषाँ इवातितस्थौ पवीरवान् ।
उतापवीरवान्युधा

10.60.4 यस्येक्ष्वाकुरुप व्रते रेवान्मराय्येधते ।
दिवीव पञ्च कृष्टयः

10.60.5 इन्द्र क्षत्रासमातिषु रथप्रोष्ठेषु धारय ।
दिवीव सूर्यं दृशे

10.60.6 अगस्त्यस्य नद्भ्यः सप्ती युनक्षि रोहिता ।
पणीन्न्यक्रमीरभि विश्वान्राजन्नराधसः

10.60.7 अयं मातायं पितायं जीवातुरागमत् ।
इदं तव प्रसर्पणं सुबन्धवेहि निरिहि

10.60.8 यथा युगं वरत्रया नह्यन्ति धरुणाय कम् ।
एवा दाधार ते मनो जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये

10.60.9 यथेयं पृथिवी मही दाधारेमान्वनस्पतीन् ।
एवा दाधार ते मनो जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये

10.60.10 यमादहं वैवस्वतात्सुबन्धोर्मन आभरम् ।
जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये

10.60.11 न्यग्वातोऽव वाति न्यक्तपति सूर्यः ।
नीचीनमघ्न्या दुहे न्यग्भवतु ते रपः

10.60.12 अयं मे हस्तो भगवानयं मे भगवत्तरः ।
अयं मे विश्वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः

सूक्तम् १०.६१
ऋषिः: नाभानेदिष्ठो मानवः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्

10.61.1 इदमित्था रौद्रं गूर्तवचा ब्रह्म क्रत्वा शच्यामन्तराजौ ।
क्राणा यदस्य पितरा मंहनेष्ठाः पर्षत्पक्थे अहन्ना सप्त होतॄन्

10.61.2 स इद्दानाय दभ्याय वन्वञ्च्यवानः सूदैरमिमीत वेदिम् ।
तूर्वयाणो गूर्तवचस्तमः क्षोदो न रेत इतऊति सिञ्चत्

10.61.3 मनो न येषु हवनेषु तिग्मं विपः शच्या वनुथो द्रवन्ता ।
आ यः शर्याभिस्तुविनृम्णो अस्याश्रीणीतादिशं गभस्तौ

10.61.4 कृष्णा यद्गोष्वरुणीषु सीदद्दिवो नपाताश्विना हुवे वाम् ।
वीतं मे यज्ञमा गतं मे अन्नं ववन्वांसा नेषमस्मृतध्रू

10.61.5 प्रथिष्ट यस्य वीरकर्ममिष्णदनुष्ठितं नु नर्यो अपौहत् ।
पुनस्तदा वृहति यत्कनाया दुहितुरा अनुभृतमनर्वा

10.61.6 मध्या यत्कर्त्वमभवदभीके कामं कृण्वाने पितरि युवत्याम् ।
मनानग्रेतो जहतुर्वियन्ता सानौ निषिक्तं सुकृतस्य योनौ

10.61.7 पिता यत्स्वां दुहितरमधिष्कन्क्ष्मया रेतः संजग्मानो नि षिञ्चत् ।
स्वाध्योऽजनयन्ब्रह्म देवा वास्तोष्पतिं व्रतपां निरतक्षन्

10.61.8 स ईं वृषा न फेनमस्यदाजौ स्मदा परैदप दभ्रचेताः ।
सरत्पदा न दक्षिणा परावृङ्न ता नु मे पृशन्यो जगृभ्रे

10.61.9 मक्षू न वह्निः प्रजाया उपब्दिरग्निं न नग्न उप सीददूधः ।
सनितेध्मं सनितोत वाजं स धर्ता जज्ञे सहसा यवीयुत्

10.61.10 मक्षू कनायाः सख्यं नवग्वा ऋतं वदन्त ऋतयुक्तिमग्मन् ।
द्विबर्हसो य उप गोपमागुरदक्षिणासो अच्युता दुदुक्षन्

10.61.11 मक्षू कनायाः सख्यं नवीयो राधो न रेत ऋतमित्तुरण्यन् ।
शुचि यत्ते रेक्ण आयजन्त सबर्दुघायाः पय उस्रियायाः

10.61.12 पश्वा यत्पश्चा वियुता बुधन्तेति ब्रवीति वक्तरी रराणः ।
वसोर्वसुत्वा कारवोऽनेहा विश्वं विवेष्टि द्रविणमुप क्षु

10.61.13 तदिन्न्वस्य परिषद्वानो अग्मन्पुरू सदन्तो नार्षदं बिभित्सन् ।
वि शुष्णस्य संग्रथितमनर्वा विदत्पुरुप्रजातस्य गुहा यत्

10.61.14 भर्गो ह नामोत यस्य देवाः स्वर्ण ये त्रिषधस्थे निषेदुः ।
अग्निर्ह नामोत जातवेदाः श्रुधी नो होतरृतस्य होताध्रुक्

10.61.15 उत त्या मे रौद्रावर्चिमन्ता नासत्याविन्द्र गूर्तये यजध्यै ।
मनुष्वद्वृक्तबर्हिषे रराणा मन्दू हितप्रयसा विक्षु यज्यू

10.61.16 अयं स्तुतो राजा वन्दि वेधा अपश्च विप्रस्तरति स्वसेतुः ।
स कक्षीवन्तं रेजयत्सो अग्निं नेमिं न चक्रमर्वतो रघुद्रु

10.61.17 स द्विबन्धुर्वैतरणो यष्टा सबर्धुं धेनुमस्वं दुहध्यै ।
सं यन्मित्रावरुणा वृञ्ज उक्थैर्ज्येष्ठेभिरर्यमणं वरूथैः

10.61.18 तद्बन्धुः सूरिर्दिवि ते धियंधा नाभानेदिष्ठो रपति प्र वेनन् ।
सा नो नाभिः परमास्य वा घाहं तत्पश्चा कतिथश्चिदास

10.61.19 इयं मे नाभिरिह मे सधस्थमिमे मे देवा अयमस्मि सर्वः ।
द्विजा अह प्रथमजा ऋतस्येदं धेनुरदुहज्जायमाना

10.61.20 अधासु मन्द्रो अरतिर्विभावाव स्यति द्विवर्तनिर्वनेषाट् ।
ऊर्ध्वा यच्छ्रेणिर्न शिशुर्दन्मक्षू स्थिरं शेवृधं सूत माता

10.61.21 अधा गाव उपमातिं कनाया अनु श्वान्तस्य कस्य चित्परेयुः ।
श्रुधि त्वं सुद्रविणो नस्त्वं याळाश्वघ्नस्य वावृधे सूनृताभिः

10.61.22 अध त्वमिन्द्र विद्ध्यस्मान्महो राये नृपते वज्रबाहुः ।
रक्षा च नो मघोनः पाहि सूरीननेहसस्ते हरिवो अभिष्टौ

10.61.23 अध यद्राजाना गविष्टौ सरत्सरण्युः कारवे जरण्युः ।
विप्रः प्रेष्ठः स ह्येषां बभूव परा च वक्षदुत पर्षदेनान्

10.61.24 अधा न्वस्य जेन्यस्य पुष्टौ वृथा रेभन्त ईमहे तदू नु ।
सरण्युरस्य सूनुरश्वो विप्रश्चासि श्रवसश्च सातौ

10.61.25 युवोर्यदि सख्यायास्मे शर्धाय स्तोमं जुजुषे नमस्वान् ।
विश्वत्र यस्मिन्ना गिरः समीचीः पूर्वीव गातुर्दाशत्सूनृतायै

10.61.26 स गृणानो अद्भिर्देववानिति सुबन्धुर्नमसा सूक्तैः ।
वर्धदुक्थैर्वचोभिरा हि नूनं व्यध्वैति पयस उस्रियायाः

10.61.27 त ऊ षु णो महो यजत्रा भूत देवास ऊतये सजोषाः ।
ये वाजाँ अनयता वियन्तो ये स्था निचेतारो अमूराः

सूक्तम् १०.६२
ऋषिः: नाभानेदिष्ठो मानवः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः, १-६ अङ्गिरसो वा, ८-११ सावर्णेर्दानम्। जगती, ५,८,९ अनुष्टुप्, प्रगाथ- - ६ बृहती, 7 सतोबृहती, १० गायत्री, ११ त्रिष्टुप्

10.62.1 ये यज्ञेन दक्षिणया समक्ता इन्द्रस्य सख्यममृतत्वमानश ।
तेभ्यो भद्रमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः

10.62.2 य उदाजन्पितरो गोमयं वस्वृतेनाभिन्दन्परिवत्सरे वलम् ।
दीर्घायुत्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः

10.62.3 य ऋतेन सूर्यमारोहयन्दिव्यप्रथयन्पृथिवीं मातरं वि ।
सुप्रजास्त्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः

10.62.4 अयं नाभा वदति वल्गु वो गृहे देवपुत्रा ऋषयस्तच्छृणोतन ।
सुब्रह्मण्यमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः

10.62.5 विरूपास इदृषयस्त इद्गम्भीरवेपसः ।
ते अङ्गिरसः सूनवस्ते अग्नेः परि जज्ञिरे

10.62.6 ये अग्नेः परि जज्ञिरे विरूपासो दिवस्परि ।
नवग्वो नु दशग्वो अङ्गिरस्तमो सचा देवेषु मंहते

10.62.7 इन्द्रेण युजा निः सृजन्त वाघतो व्रजं गोमन्तमश्विनम् ।
सहस्रं मे ददतो अष्टकर्ण्यः श्रवो देवेष्वक्रत

10.62.8 प्र नूनं जायतामयं मनुस्तोक्मेव रोहतु ।
यः सहस्रं शताश्वं सद्यो दानाय मंहते

10.62.9 न तमश्नोति कश्चन दिव इव सान्वारभम् ।
सावर्ण्यस्य दक्षिणा वि सिन्धुरिव पप्रथे

10.62.10 उत दासा परिविषे स्मद्दिष्टी गोपरीणसा ।
यदुस्तुर्वश्च मामहे

10.62.11 सहस्रदा ग्रामणीर्मा रिषन्मनुः सूर्येणास्य यतमानैतु दक्षिणा ।
सावर्णेर्देवाः प्र तिरन्त्वायुर्यस्मिन्नश्रान्ता असनाम वाजम्

सूक्तम् १०.६३
ऋषिः: गयः प्लातः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः, १५-१६ पथ्या स्वस्तिः। जगती, १५ त्रिष्टुब्वा, १६-१७ त्रिष्टुप्।

10.63.1 परावतो ये दिधिषन्त आप्यं मनुप्रीतासो जनिमा विवस्वतः ।
ययातेर्ये नहुष्यस्य बर्हिषि देवा आसते ते अधि ब्रुवन्तु नः

10.63.2 विश्वा हि वो नमस्यानि वन्द्या नामानि देवा उत यज्ञियानि वः ।
ये स्थ जाता अदितेरद्भ्यस्परि ये पृथिव्यास्ते म इह श्रुता हवम्

10.63.3 येभ्यो माता मधुमत्पिन्वते पयः पीयूषं द्यौरदितिरद्रिबर्हाः ।
उक्थशुष्मान्वृषभरान्स्वप्नसस्ताँ आदित्याँ अनु मदा स्वस्तये

10.63.4 नृचक्षसो अनिमिषन्तो अर्हणा बृहद्देवासो अमृतत्वमानशुः ।
ज्योतीरथा अहिमाया अनागसो दिवो वर्ष्माणं वसते स्वस्तये

10.63.5 सम्राजो ये सुवृधो यज्ञमाययुरपरिह्वृता दधिरे दिवि क्षयम् ।
ताँ आ विवास नमसा सुवृक्तिभिर्महो आदित्याँ अदितिं स्वस्तये

10.63.6 को व स्तोमं राधति यं जुजोषथ विश्वे देवासो मनुषो यति ष्ठन ।
को वोऽध्वरं तुविजाता अरं करद्यो नः पर्षदत्यंहः स्वस्तये

10.63.7 येभ्यो होत्रां प्रथमामायेजे मनुः समिद्धाग्निर्मनसा सप्त होतृभिः ।
त आदित्या अभयं शर्म यच्छत सुगा नः कर्त सुपथा स्वस्तये

10.63.8 य ईशिरे भुवनस्य प्रचेतसो विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च मन्तवः ।
ते नः कृतादकृतादेनसस्पर्यद्या देवासः पिपृता स्वस्तये

10.63.9 भरेष्विन्द्रं सुहवं हवामहेऽंहोमुचं सुकृतं दैव्यं जनम् ।
अग्निं मित्रं वरुणं सातये भगं द्यावापृथिवी मरुतः स्वस्तये

10.63.10 सुत्रामाणं पृथिवीं द्यामनेहसं सुशर्माणमदितिं सुप्रणीतिम् ।
दैवीं नावं स्वरित्रामनागसमस्रवन्तीमा रुहेमा स्वस्तये

10.63.11 विश्वे यजत्रा अधि वोचतोतये त्रायध्वं नो दुरेवाया अभिह्रुतः ।
सत्यया वो देवहूत्या हुवेम शृण्वतो देवा अवसे स्वस्तये

10.63.12 अपामीवामप विश्वामनाहुतिमपारातिं दुर्विदत्रामघायतः ।
आरे देवा द्वेषो अस्मद्युयोतनोरु णः शर्म यच्छता स्वस्तये

10.63.13 अरिष्टः स मर्तो विश्व एधते प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्परि ।
यमादित्यासो नयथा सुनीतिभिरति विश्वानि दुरिता स्वस्तये

10.63.14 यं देवासोऽवथ वाजसातौ यं शूरसाता मरुतो हिते धने ।
प्रातर्यावाणं रथमिन्द्र सानसिमरिष्यन्तमा रुहेमा स्वस्तये

10.63.15 स्वस्ति नः पथ्यासु धन्वसु स्वस्त्यप्सु वृजने स्वर्वति ।
स्वस्ति नः पुत्रकृथेषु योनिषु स्वस्ति राये मरुतो दधातन

10.63.16 स्वस्तिरिद्धि प्रपथे श्रेष्ठा रेक्णस्वत्यभि या वाममेति ।
सा नो अमा सो अरणे नि पातु स्वावेशा भवतु देवगोपा

10.63.17 एवा प्लतेः सूनुरवीवृधद्वो विश्व आदित्या अदिते मनीषी ।
ईशानासो नरो अमर्त्येनास्तावि जनो दिव्यो गयेन

सूक्तम् १०.६४
ऋषिः: गयः प्लातः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती, १२, १६, १७ त्रिष्टुप् ।

10.64.1 कथा देवानां कतमस्य यामनि सुमन्तु नाम शृण्वतां मनामहे ।
को मृळाति कतमो नो मयस्करत्कतम ऊती अभ्या ववर्तति

10.64.2 क्रतूयन्ति क्रतवो हृत्सु धीतयो वेनन्ति वेनाः पतयन्त्या दिशः ।
न मर्डिता विद्यते अन्य एभ्यो देवेषु मे अधि कामा अयंसत

10.64.3 नरा वा शंसं पूषणमगोह्यमग्निं देवेद्धमभ्यर्चसे गिरा ।
सूर्यामासा चन्द्रमसा यमं दिवि त्रितं वातमुषसमक्तुमश्विना

10.64.4 कथा कविस्तुवीरवान्कया गिरा बृहस्पतिर्वावृधते सुवृक्तिभिः ।
अज एकपात्सुहवेभिरृक्वभिरहिः शृणोतु बुध्न्यो हवीमनि

10.64.5 दक्षस्य वादिते जन्मनि व्रते राजाना मित्रावरुणा विवाससि ।
अतूर्तपन्थाः पुरुरथो अर्यमा सप्तहोता विषुरूपेषु जन्मसु

10.64.6 ते नो अर्वन्तो हवनश्रुतो हवं विश्वे शृण्वन्तु वाजिनो मितद्रवः ।
सहस्रसा मेधसाताविव त्मना महो ये धनं समिथेषु जभ्रिरे

10.64.7 प्र वो वायुं रथयुजं पुरंधिं स्तोमैः कृणुध्वं सख्याय पूषणम् ।
ते हि देवस्य सवितुः सवीमनि क्रतुं सचन्ते सचितः सचेतसः

10.64.8 त्रिः सप्त सस्रा नद्यो महीरपो वनस्पतीन्पर्वताँ अग्निमूतये ।
कृशानुमस्तॄन्तिष्यं सधस्थ आ रुद्रं रुद्रेषु रुद्रियं हवामहे

10.64.9 सरस्वती सरयुः सिन्धुरूर्मिभिर्महो महीरवसा यन्तु वक्षणीः ।
देवीरापो मातरः सूदयित्न्वो घृतवत्पयो मधुमन्नो अर्चत

10.64.10 उत माता बृहद्दिवा शृणोतु नस्त्वष्टा देवेभिर्जनिभिः पिता वचः ।
ऋभुक्षा वाजो रथस्पतिर्भगो रण्वः शंसः शशमानस्य पातु नः

10.64.11 रण्वः संदृष्टौ पितुमाँ इव क्षयो भद्रा रुद्राणां मरुतामुपस्तुतिः ।
गोभिः ष्याम यशसो जनेष्वा सदा देवास इळया सचेमहि

10.64.12 यां मे धियं मरुत इन्द्र देवा अददात वरुण मित्र यूयम् ।
तां पीपयत पयसेव धेनुं कुविद्गिरो अधि रथे वहाथ

10.64.13 कुविदङ्ग प्रति यथा चिदस्य नः सजात्यस्य मरुतो बुबोधथ ।
नाभा यत्र प्रथमं संनसामहे तत्र जामित्वमदितिर्दधातु नः

10.64.14 ते हि द्यावापृथिवी मातरा मही देवी देवाञ्जन्मना यज्ञिये इतः ।
उभे बिभृत उभयं भरीमभिः पुरू रेतांसि पितृभिश्च सिञ्चतः

10.64.15 वि षा होत्रा विश्वमश्नोति वार्यं बृहस्पतिररमतिः पनीयसी ।
ग्रावा यत्र मधुषुदुच्यते बृहदवीवशन्त मतिभिर्मनीषिणः

10.64.16 एवा कविस्तुवीरवाँ ऋतज्ञा द्रविणस्युर्द्रविणसश्चकानः ।
उक्थेभिरत्र मतिभिश्च विप्रोऽपीपयद्गयो दिव्यानि जन्म

10.64.17 एवा प्लतेः सूनुरवीवृधद्वो विश्व आदित्या अदिते मनीषी ।
ईशानासो नरो अमर्त्येनास्तावि जनो दिव्यो गयेन

सूक्तम् १०.६५
ऋषिः: वसुकर्णो वासुक्रः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती, १५ त्रिष्टुप्।

10.65.1 अग्निरिन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा वायुः पूषा सरस्वती सजोषसः ।
आदित्या विष्णुर्मरुतः स्वर्बृहत्सोमो रुद्रो अदितिर्ब्रह्मणस्पतिः

10.65.2 इन्द्राग्नी वृत्रहत्येषु सत्पती मिथो हिन्वाना तन्वा समोकसा ।
अन्तरिक्षं मह्या पप्रुरोजसा सोमो घृतश्रीर्महिमानमीरयन्

10.65.3 तेषां हि मह्ना महतामनर्वणां स्तोमाँ इयर्म्यृतज्ञा ऋतावृधाम् ।
ये अप्सवमर्णवं चित्रराधसस्ते नो रासन्तां महये सुमित्र्याः

10.65.4 स्वर्णरमन्तरिक्षाणि रोचना द्यावाभूमी पृथिवीं स्कम्भुरोजसा ।
पृक्षा इव महयन्तः सुरातयो देवा स्तवन्ते मनुषाय सूरयः

10.65.5 मित्राय शिक्ष वरुणाय दाशुषे या सम्राजा मनसा न प्रयुच्छतः ।
ययोर्धाम धर्मणा रोचते बृहद्ययोरुभे रोदसी नाधसी वृतौ

10.65.6 या गौर्वर्तनिं पर्येति निष्कृतं पयो दुहाना व्रतनीरवारतः ।
सा प्रब्रुवाणा वरुणाय दाशुषे देवेभ्यो दाशद्धविषा विवस्वते

10.65.7 दिवक्षसो अग्निजिह्वा ऋतावृध ऋतस्य योनिं विमृशन्त आसते ।
द्यां स्कभित्व्यप आ चक्रुरोजसा यज्ञं जनित्वी तन्वी नि मामृजुः

10.65.8 परिक्षिता पितरा पूर्वजावरी ऋतस्य योना क्षयतः समोकसा ।
द्यावापृथिवी वरुणाय सव्रते घृतवत्पयो महिषाय पिन्वतः

10.65.9 पर्जन्यावाता वृषभा पुरीषिणेन्द्रवायू वरुणो मित्रो अर्यमा ।
देवाँ आदित्याँ अदितिं हवामहे ये पार्थिवासो दिव्यासो अप्सु ये

10.65.10 त्वष्टारं वायुमृभवो य ओहते दैव्या होतारा उषसं स्वस्तये ।
बृहस्पतिं वृत्रखादं सुमेधसमिन्द्रियं सोमं धनसा उ ईमहे

10.65.11 ब्रह्म गामश्वं जनयन्त ओषधीर्वनस्पतीन्पृथिवीं पर्वताँ अपः ।
सूर्यं दिवि रोहयन्तः सुदानव आर्या व्रता विसृजन्तो अधि क्षमि

10.65.12 भुज्युमंहसः पिपृथो निरश्विना श्यावं पुत्रं वध्रिमत्या अजिन्वतम् ।
कमद्युवं विमदायोहथुर्युवं विष्णाप्वं विश्वकायाव सृजथः

10.65.13 पावीरवी तन्यतुरेकपादजो दिवो धर्ता सिन्धुरापः समुद्रियः ।
विश्वे देवासः शृणवन्वचांसि मे सरस्वती सह धीभिः पुरंध्या

10.65.14 विश्वे देवाः सह धीभिः पुरंध्या मनोर्यजत्रा अमृता ऋतज्ञाः ।
रातिषाचो अभिषाचः स्वर्विदः स्वर्गिरो ब्रह्म सूक्तं जुषेरत

10.65.15 देवान्वसिष्ठो अमृतान्ववन्दे ये विश्वा भुवनाभि प्रतस्थुः ।
ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् १०.६६
ऋषिः: वसुकर्णो वासुक्रः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती, १५ त्रिष्टुप्

10.66.1 देवान्हुवे बृहच्छ्रवसः स्वस्तये ज्योतिष्कृतो अध्वरस्य प्रचेतसः ।
ये वावृधुः प्रतरं विश्ववेदस इन्द्रज्येष्ठासो अमृता ऋतावृधः

10.66.2 इन्द्रप्रसूता वरुणप्रशिष्टा ये सूर्यस्य ज्योतिषो भागमानशुः ।
मरुद्गणे वृजने मन्म धीमहि माघोने यज्ञं जनयन्त सूरयः

10.66.3 इन्द्रो वसुभिः परि पातु नो गयमादित्यैर्नो अदितिः शर्म यच्छतु ।
रुद्रो रुद्रेभिर्देवो मृळयाति नस्त्वष्टा नो ग्नाभिः सुविताय जिन्वतु

10.66.4 अदितिर्द्यावापृथिवी ऋतं महदिन्द्राविष्णू मरुतः स्वर्बृहत् ।
देवाँ आदित्याँ अवसे हवामहे वसून्रुद्रान्सवितारं सुदंससम्

10.66.5 सरस्वान्धीभिर्वरुणो धृतव्रतः पूषा विष्णुर्महिमा वायुरश्विना ।
ब्रह्मकृतो अमृता विश्ववेदसः शर्म नो यंसन्त्रिवरूथमंहसः

10.66.6 वृषा यज्ञो वृषणः सन्तु यज्ञिया वृषणो देवा वृषणो हविष्कृतः ।
वृषणा द्यावापृथिवी ऋतावरी वृषा पर्जन्यो वृषणो वृषस्तुभः

10.66.7 अग्नीषोमा वृषणा वाजसातये पुरुप्रशस्ता वृषणा उप ब्रुवे ।
यावीजिरे वृषणो देवयज्यया ता नः शर्म त्रिवरूथं वि यंसतः

10.66.8 धृतव्रताः क्षत्रिया यज्ञनिष्कृतो बृहद्दिवा अध्वराणामभिश्रियः ।
अग्निहोतार ऋतसापो अद्रुहोऽपो असृजन्ननु वृत्रतूर्ये

10.66.9 द्यावापृथिवी जनयन्नभि व्रताप ओषधीर्वनिनानि यज्ञिया ।
अन्तरिक्षं स्वरा पप्रुरूतये वशं देवासस्तन्वी नि मामृजुः

10.66.10 धर्तारो दिव ऋभवः सुहस्ता वातापर्जन्या महिषस्य तन्यतोः ।
आप ओषधीः प्र तिरन्तु नो गिरो भगो रातिर्वाजिनो यन्तु मे हवम्

10.66.11 समुद्रः सिन्धू रजो अन्तरिक्षमज एकपात्तनयित्नुरर्णवः ।
अहिर्बुध्न्यः शृणवद्वचांसि मे विश्वे देवास उत सूरयो मम

10.66.12 स्याम वो मनवो देववीतये प्राञ्चं नो यज्ञं प्र णयत साधुया ।
आदित्या रुद्रा वसवः सुदानव इमा ब्रह्म शस्यमानानि जिन्वत

10.66.13 दैव्या होतारा प्रथमा पुरोहित ऋतस्य पन्थामन्वेमि साधुया ।
क्षेत्रस्य पतिं प्रतिवेशमीमहे विश्वान्देवाँ अमृताँ अप्रयुच्छतः

10.66.14 वसिष्ठासः पितृवद्वाचमक्रत देवाँ ईळाना ऋषिवत्स्वस्तये ।
प्रीता इव ज्ञातयः काममेत्यास्मे देवासोऽव धूनुता वसु

10.66.15 देवान्वसिष्ठो अमृतान्ववन्दे ये विश्वा भुवनाभि प्रतस्थुः ।
ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् १०.६७
ऋषिः: अयास्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. बृहस्पतिः। त्रिष्टुप्

10.67.1 इमां धियं सप्तशीर्ष्णीं पिता न ऋतप्रजातां बृहतीमविन्दत् ।
तुरीयं स्विज्जनयद्विश्वजन्योऽयास्य उक्थमिन्द्राय शंसन्

10.67.2 ऋतं शंसन्त ऋजु दीध्याना दिवस्पुत्रासो असुरस्य वीराः ।
विप्रं पदमङ्गिरसो दधाना यज्ञस्य धाम प्रथमं मनन्त

10.67.3 हंसैरिव सखिभिर्वावदद्भिरश्मन्मयानि नहना व्यस्यन् ।
बृहस्पतिरभिकनिक्रदद्गा उत प्रास्तौदुच्च विद्वाँ अगायत्

10.67.4 अवो द्वाभ्यां पर एकया गा गुहा तिष्ठन्तीरनृतस्य सेतौ ।
बृहस्पतिस्तमसि ज्योतिरिच्छन्नुदुस्रा आकर्वि हि तिस्र आवः

10.67.5 विभिद्या पुरं शयथेमपाचीं निस्त्रीणि साकमुदधेरकृन्तत् ।
बृहस्पतिरुषसं सूर्यं गामर्कं विवेद स्तनयन्निव द्यौः

10.67.6 इन्द्रो वलं रक्षितारं दुघानां करेणेव वि चकर्ता रवेण ।
स्वेदाञ्जिभिराशिरमिच्छमानोऽरोदयत्पणिमा गा अमुष्णात्

10.67.7 स ईं सत्येभिः सखिभिः शुचद्भिर्गोधायसं वि धनसैरदर्दः ।
ब्रह्मणस्पतिर्वृषभिर्वराहैर्घर्मस्वेदेभिर्द्रविणं व्यानट्

10.67.8 ते सत्येन मनसा गोपतिं गा इयानास इषणयन्त धीभिः ।
बृहस्पतिर्मिथोअवद्यपेभिरुदुस्रिया असृजत स्वयुग्भिः

10.67.9 तं वर्धयन्तो मतिभिः शिवाभिः सिंहमिव नानदतं सधस्थे ।
बृहस्पतिं वृषणं शूरसातौ भरेभरे अनु मदेम जिष्णुम्

10.67.10 यदा वाजमसनद्विश्वरूपमा द्यामरुक्षदुत्तराणि सद्म ।
बृहस्पतिं वृषणं वर्धयन्तो नाना सन्तो बिभ्रतो ज्योतिरासा

10.67.11 सत्यामाशिषं कृणुता वयोधै कीरिं चिद्ध्यवथ स्वेभिरेवैः ।
पश्चा मृधो अप भवन्तु विश्वास्तद्रोदसी शृणुतं विश्वमिन्वे

10.67.12 इन्द्रो मह्ना महतो अर्णवस्य वि मूर्धानमभिनदर्बुदस्य ।
अहन्नहिमरिणात्सप्त सिन्धून्देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः

सूक्तम् १०.६८
ऋषिः: अयास्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. बृहस्पतिः।  त्रिष्टुप् ।

10.68.1 उदप्रुतो न वयो रक्षमाणा वावदतो अभ्रियस्येव घोषाः ।
गिरिभ्रजो नोर्मयो मदन्तो बृहस्पतिमभ्यर्का अनावन्

10.68.2 सं गोभिराङ्गिरसो नक्षमाणो भग इवेदर्यमणं निनाय ।
जने मित्रो न दम्पती अनक्ति बृहस्पते वाजयाशूँरिवाजौ

10.68.3 साध्वर्या अतिथिनीरिषिरा स्पार्हाः सुवर्णा अनवद्यरूपाः ।
बृहस्पतिः पर्वतेभ्यो वितूर्या निर्गा ऊपे यवमिव स्थिविभ्यः

10.68.4 आप्रुषायन्मधुन ऋतस्य योनिमवक्षिपन्नर्क उल्कामिव द्योः ।
बृहस्पतिरुद्धरन्नश्मनो गा भूम्या उद्नेव वि त्वचं बिभेद

10.68.5 अप ज्योतिषा तमो अन्तरिक्षादुद्नः शीपालमिव वात आजत् ।
बृहस्पतिरनुमृश्या वलस्याभ्रमिव वात आ चक्र आ गाः

10.68.6 यदा वलस्य पीयतो जसुं भेद्बृहस्पतिरग्नितपोभिरर्कैः ।
दद्भिर्न जिह्वा परिविष्टमाददाविर्निधीँरकृणोदुस्रियाणाम्

10.68.7 बृहस्पतिरमत हि त्यदासां नाम स्वरीणां सदने गुहा यत् ।
आण्डेव भित्त्वा शकुनस्य गर्भमुदुस्रियाः पर्वतस्य त्मनाजत्

10.68.8 अश्नापिनद्धं मधु पर्यपश्यन्मत्स्यं न दीन उदनि क्षियन्तम् ।
निष्टज्जभार चमसं न वृक्षाद्बृहस्पतिर्विरवेणा विकृत्य

10.68.9 सोषामविन्दत्स स्वः सो अग्निं सो अर्केण वि बबाधे तमांसि ।
बृहस्पतिर्गोवपुषो वलस्य निर्मज्जानं न पर्वणो जभार

10.68.10 हिमेव पर्णा मुषिता वनानि बृहस्पतिनाकृपयद्वलो गाः ।
अनानुकृत्यमपुनश्चकार यात्सूर्यामासा मिथ उच्चरातः

10.68.11 अभि श्यावं न कृशनेभिरश्वं नक्षत्रेभिः पितरो द्यामपिंशन् ।
रात्र्यां तमो अदधुर्ज्योतिरहन्बृहस्पतिर्भिनदद्रिं विदद्गाः

10.68.12 इदमकर्म नमो अभ्रियाय यः पूर्वीरन्वानोनवीति ।
बृहस्पतिः स हि गोभिः सो अश्वैः स वीरेभिः स नृभिर्नो वयो धात्

सूक्तम् १०.६९
ऋषिः: सुमित्रो वाध्र्यश्वः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्, १-२ जगती

10.69.1 भद्रा अग्नेर्वध्र्यश्वस्य संदृशो वामी प्रणीतिः सुरणा उपेतयः ।
यदीं सुमित्रा विशो अग्र इन्धते घृतेनाहुतो जरते दविद्युतत्

10.69.2 घृतमग्नेर्वध्र्यश्वस्य वर्धनं घृतमन्नं घृतम्वस्य मेदनम् ।
घृतेनाहुत उर्विया वि पप्रथे सूर्य इव रोचते सर्पिरासुतिः

10.69.3 यत्ते मनुर्यदनीकं सुमित्रः समीधे अग्ने तदिदं नवीयः ।
स रेवच्छोच स गिरो जुषस्व स वाजं दर्षि स इह श्रवो धाः

10.69.4 यं त्वा पूर्वमीळितो वध्र्यश्वः समीधे अग्ने स इदं जुषस्व ।
स न स्तिपा उत भवा तनूपा दात्रं रक्षस्व यदिदं ते अस्मे

10.69.5 भवा द्युम्नी वाध्र्यश्वोत गोपा मा त्वा तारीदभिमातिर्जनानाम् ।
शूर इव धृष्णुश्च्यवनः सुमित्रः प्र नु वोचं वाध्र्यश्वस्य नाम

10.69.6 समज्र्या पर्वत्या वसूनि दासा वृत्राण्यार्या जिगेथ ।
शूर इव धृष्णुश्च्यवनो जनानां त्वमग्ने पृतनायूँरभि ष्याः

10.69.7 दीर्घतन्तुर्बृहदुक्षायमग्निः सहस्रस्तरीः शतनीथ ऋभ्वा ।
द्युमान्द्युमत्सु नृभिर्मृज्यमानः सुमित्रेषु दीदयो देवयत्सु

10.69.8 त्वे धेनुः सुदुघा जातवेदोऽसश्चतेव समना सबर्धुक् ।
त्वं नृभिर्दक्षिणावद्भिरग्ने सुमित्रेभिरिध्यसे देवयद्भिः

10.69.9 देवाश्चित्ते अमृता जातवेदो महिमानं वाध्र्यश्व प्र वोचन् ।
यत्सम्पृच्छं मानुषीर्विश आयन्त्वं नृभिरजयस्त्वावृधेभिः

10.69.10 पितेव पुत्रमबिभरुपस्थे त्वामग्ने वध्र्यश्वः सपर्यन् ।
जुषाणो अस्य समिधं यविष्ठोत पूर्वाँ अवनोर्व्राधतश्चित्

10.69.11 शश्वदग्निर्वध्र्यश्वस्य शत्रून्नृभिर्जिगाय सुतसोमवद्भिः ।
समनं चिददहश्चित्रभानोऽव व्राधन्तमभिनद्वृधश्चित्

10.69.12 अयमग्निर्वध्र्यश्वस्य वृत्रहा सनकात्प्रेद्धो नमसोपवाक्यः ।
स नो अजामीँरुत वा विजामीनभि तिष्ठ शर्धतो वाध्र्यश्व

सूक्तम् १०.७०
ऋषिः: सुमित्रो वाध्र्यश्वःऐन्द्रो विमदः, प्राजापत्यो वा,वासुक्रो वसुकृद्वा। । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ नराशंसः, ३ इळा, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, 8 तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः)  । त्रिष्टुप्

10.70.1 इमां मे अग्ने समिधं जुषस्वेळस्पदे प्रति हर्या घृताचीम् ।
वर्ष्मन्पृथिव्याः सुदिनत्वे अह्नामूर्ध्वो भव सुक्रतो देवयज्या

10.70.2 आ देवानामग्रयावेह यातु नराशंसो विश्वरूपेभिरश्वैः ।
ऋतस्य पथा नमसा मियेधो देवेभ्यो देवतमः सुषूदत्

10.70.3 शश्वत्तममीळते दूत्याय हविष्मन्तो मनुष्यासो अग्निम् ।
वहिष्ठैरश्वैः सुवृता रथेना देवान्वक्षि नि षदेह होता

10.70.4 वि प्रथतां देवजुष्टं तिरश्चा दीर्घं द्राघ्मा सुरभि भूत्वस्मे ।
अहेळता मनसा देव बर्हिरिन्द्रज्येष्ठाँ उशतो यक्षि देवान्

10.70.5 दिवो वा सानु स्पृशता वरीयः पृथिव्या वा मात्रया वि श्रयध्वम् ।
उशतीर्द्वारो महिना महद्भिर्देवं रथं रथयुर्धारयध्वम्

10.70.6 देवी दिवो दुहितरा सुशिल्पे उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
आ वां देवास उशती उशन्त उरौ सीदन्तु सुभगे उपस्थे

10.70.7 ऊर्ध्वो ग्रावा बृहदग्निः समिद्धः प्रिया धामान्यदितेरुपस्थे ।
पुरोहितावृत्विजा यज्ञे अस्मिन्विदुष्टरा द्रविणमा यजेथाम्

10.70.8 तिस्रो देवीर्बर्हिरिदं वरीय आ सीदत चकृमा वः स्योनम् ।
मनुष्वद्यज्ञं सुधिता हवींषीळा देवी घृतपदी जुषन्त

10.70.9 देव त्वष्टर्यद्ध चारुत्वमानड्यदङ्गिरसामभवः सचाभूः ।
स देवानां पाथ उप प्र विद्वाँ उशन्यक्षि द्रविणोदः सुरत्नः

10.70.10 वनस्पते रशनया नियूया देवानां पाथ उप वक्षि विद्वान् ।
स्वदाति देवः कृणवद्धवींष्यवतां द्यावापृथिवी हवं मे

10.70.11 आग्ने वह वरुणमिष्टये न इन्द्रं दिवो मरुतो अन्तरिक्षात् ।
सीदन्तु बर्हिर्विश्व आ यजत्राः स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम्

सूक्तम् १०.७१
ऋषिः: बृहस्पतिराङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: ज्ञानम् । त्रिष्टुप्, ९ जगती

10.71.1 बृहस्पते प्रथमं वाचो अग्रं यत्प्रैरत नामधेयं दधानाः ।
यदेषां श्रेष्ठं यदरिप्रमासीत्प्रेणा तदेषां निहितं गुहाविः

10.71.2 सक्तुमिव तितउना पुनन्तो यत्र धीरा मनसा वाचमक्रत ।
अत्रा सखायः सख्यानि जानते भद्रैषां लक्ष्मीर्निहिताधि वाचि

10.71.3 यज्ञेन वाचः पदवीयमायन्तामन्वविन्दन्नृषिषु प्रविष्टाम् ।
तामाभृत्या व्यदधुः पुरुत्रा तां सप्त रेभा अभि सं नवन्ते

10.71.4 उत त्वः पश्यन्न ददर्श वाचमुत त्वः शृण्वन्न शृणोत्येनाम् ।
उतो त्वस्मै तन्वं वि सस्रे जायेव पत्य उशती सुवासाः

10.71.5 उत त्वं सख्ये स्थिरपीतमाहुर्नैनं हिन्वन्त्यपि वाजिनेषु ।
अधेन्वा चरति माययैष वाचं शुश्रुवाँ अफलामपुष्पाम्

10.71.6 यस्तित्याज सचिविदं सखायं न तस्य वाच्यपि भागो अस्ति ।
यदीं शृणोत्यलकं शृणोति नहि प्रवेद सुकृतस्य पन्थाम्

10.71.7 अक्षण्वन्तः कर्णवन्तः सखायो मनोजवेष्वसमा बभूवुः ।
आदघ्नास उपकक्षास उ त्वे ह्रदा इव स्नात्वा उ त्वे ददृश्रे

10.71.8 हृदा तष्टेषु मनसो जवेषु यद्ब्राह्मणाः संयजन्ते सखायः ।
अत्राह त्वं वि जहुर्वेद्याभिरोहब्रह्माणो वि चरन्त्यु त्वे

10.71.9 इमे ये नार्वाङ्न परश्चरन्ति न ब्राह्मणासो न सुतेकरासः ।
त एते वाचमभिपद्य पापया सिरीस्तन्त्रं तन्वते अप्रजज्ञयः

10.71.10 सर्वे नन्दन्ति यशसागतेन सभासाहेन सख्या सखायः ।
किल्बिषस्पृत्पितुषणिर्ह्येषामरं हितो भवति वाजिनाय

10.71.11 ऋचां त्वः पोषमास्ते पुपुष्वान्गायत्रं त्वो गायति शक्वरीषु ।
ब्रह्मा त्वो वदति जातविद्यां यज्ञस्य मात्रां वि मिमीत उ त्वः

सूक्तम् १०.७२
ऋषिः: लौक्यो बृहस्पतिः, बृहस्पतिराङ्गिरसो वा, दाक्षायणी अदितिर्वा। । अनुक्रमणिका: दे. देवाः। अनुष्टुप्

10.72.1 देवानां नु वयं जाना प्र वोचाम विपन्यया ।
उक्थेषु शस्यमानेषु यः पश्यादुत्तरे युगे

10.72.2 ब्रह्मणस्पतिरेता सं कर्मार इवाधमत् ।
देवानां पूर्व्ये युगेऽसतः सदजायत

10.72.3 देवानां युगे प्रथमेऽसतः सदजायत ।
तदाशा अन्वजायन्त तदुत्तानपदस्परि

10.72.4 भूर्जज्ञ उत्तानपदो भुव आशा अजायन्त ।
अदितेर्दक्षो अजायत दक्षाद्वदितिः परि

10.72.5 अदितिर्ह्यजनिष्ट दक्ष या दुहिता तव ।
तां देवा अन्वजायन्त भद्रा अमृतबन्धवः

10.72.6 यद्देवा अदः सलिले सुसंरब्धा अतिष्ठत ।
अत्रा वो नृत्यतामिव तीव्रो रेणुरपायत

10.72.7 यद्देवा यतयो यथा भुवनान्यपिन्वत ।
अत्रा समुद्र आ गूळ्हमा सूर्यमजभर्तन

10.72.8 अष्टौ पुत्रासो अदितेर्ये जातास्तन्वस्परि ।
देवाँ उप प्रैत्सप्तभिः परा मार्ताण्डमास्यत्

10.72.9 सप्तभिः पुत्रैरदितिरुप प्रैत्पूर्व्यं युगम् ।
प्रजायै मृत्यवे त्वत्पुनर्मार्ताण्डमाभरत्

सूक्तम् १०.७३
ऋषिः: गौरिवीतिः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.73.1 जनिष्ठा उग्रः सहसे तुराय मन्द्र ओजिष्ठो बहुलाभिमानः ।
अवर्धन्निन्द्रं मरुतश्चिदत्र माता यद्वीरं दधनद्धनिष्ठा

10.73.2 द्रुहो निषत्ता पृशनी चिदेवैः पुरू शंसेन वावृधुष्ट इन्द्रम् ।
अभीवृतेव ता महापदेन ध्वान्तात्प्रपित्वादुदरन्त गर्भाः

10.73.3 ऋष्वा ते पादा प्र यज्जिगास्यवर्धन्वाजा उत ये चिदत्र ।
त्वमिन्द्र सालावृकान्सहस्रमासन्दधिषे अश्विना ववृत्याः

10.73.4 समना तूर्णिरुप यासि यज्ञमा नासत्या सख्याय वक्षि ।
वसाव्यामिन्द्र धारयः सहस्राश्विना शूर ददतुर्मघानि

10.73.5 मन्दमान ऋतादधि प्रजायै सखिभिरिन्द्र इषिरेभिरर्थम् ।
आभिर्हि माया उप दस्युमागान्मिहः प्र तम्रा अवपत्तमांसि

10.73.6 सनामाना चिद्ध्वसयो न्यस्मा अवाहन्निन्द्र उषसो यथानः ।
ऋष्वैरगच्छः सखिभिर्निकामैः साकं प्रतिष्ठा हृद्या जघन्थ

10.73.7 त्वं जघन्थ नमुचिं मखस्युं दासं कृण्वान ऋषये विमायम् ।
त्वं चकर्थ मनवे स्योनान्पथो देवत्राञ्जसेव यानान्

10.73.8 त्वमेतानि पप्रिषे वि नामेशान इन्द्र दधिषे गभस्तौ ।
अनु त्वा देवाः शवसा मदन्त्युपरिबुध्नान्वनिनश्चकर्थ

10.73.9 चक्रं यदस्याप्स्वा निषत्तमुतो तदस्मै मध्विच्चच्छद्यात् ।
पृथिव्यामतिषितं यदूधः पयो गोष्वदधा ओषधीषु

10.73.10 अश्वादियायेति यद्वदन्त्योजसो जातमुत मन्य एनम् ।
मन्योरियाय हर्म्येषु तस्थौ यतः प्रजज्ञ इन्द्रो अस्य वेद

10.73.11 वयः सुपर्णा उप सेदुरिन्द्रं प्रियमेधा ऋषयो नाधमानाः ।
अप ध्वान्तमूर्णुहि पूर्धि चक्षुर्मुमुग्ध्यस्मान्निधयेव बद्धान्

सूक्तम् १०.७४
ऋषिः: गौरिवीतिः शाक्त्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

10.74.1 वसूनां वा चर्कृष इयक्षन्धिया वा यज्ञैर्वा रोदस्योः ।
अर्वन्तो वा ये रयिमन्तः सातौ वनुं वा ये सुश्रुणं सुश्रुतो धुः

10.74.2 हव एषामसुरो नक्षत द्यां श्रवस्यता मनसा निंसत क्षाम् ।
चक्षाणा यत्र सुविताय देवा द्यौर्न वारेभिः कृणवन्त स्वैः

10.74.3 इयमेषाममृतानां गीः सर्वताता ये कृपणन्त रत्नम् ।
धियं च यज्ञं च साधन्तस्ते नो धान्तु वसव्यमसामि

10.74.4 आ तत्त इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् ।
सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीं सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन्

10.74.5 शचीव इन्द्रमवसे कृणुध्वमनानतं दमयन्तं पृतन्यून् ।
ऋभुक्षणं मघवानं सुवृक्तिं भर्ता यो वज्रं नर्यं पुरुक्षुः

10.74.6 यद्वावान पुरुतमं पुराषाळा वृत्रहेन्द्रो नामान्यप्राः ।
अचेति प्रासहस्पतिस्तुविष्मान्यदीमुश्मसि कर्तवे करत्तत्

सूक्तम् १०.७५
ऋषिः: सिन्धुक्षित् प्रैयमेधः । अनुक्रमणिका: दे. नद्यः। जगती

10.75.1 प्र सु व आपो महिमानमुत्तमं कारुर्वोचाति सदने विवस्वतः ।
प्र सप्तसप्त त्रेधा हि चक्रमुः प्र सृत्वरीणामति सिन्धुरोजसा

10.75.2 प्र तेऽरदद्वरुणो यातवे पथः सिन्धो यद्वाजाँ अभ्यद्रवस्त्वम् ।
भूम्या अधि प्रवता यासि सानुना यदेषामग्रं जगतामिरज्यसि

10.75.3 दिवि स्वनो यतते भूम्योपर्यनन्तं शुष्ममुदियर्ति भानुना ।
अभ्रादिव प्र स्तनयन्ति वृष्टयः सिन्धुर्यदेति वृषभो न रोरुवत्

10.75.4 अभि त्वा सिन्धो शिशुमिन्न मातरो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः ।
राजेव युध्वा नयसि त्वमित्सिचौ यदासामग्रं प्रवतामिनक्षसि

10.75.5 इमं मे गङ्गे यमुने सरस्वति शुतुद्रि स्तोमं सचता परुष्ण्या ।
असिक्न्या मरुद्वृधे वितस्तयार्जीकीये शृणुह्या सुषोमया

10.75.6 तृष्टामया प्रथमं यातवे सजूः सुसर्त्वा रसया श्वेत्या त्या ।
त्वं सिन्धो कुभया गोमतीं क्रुमुं मेहत्न्वा सरथं याभिरीयसे

10.75.7 ऋजीत्येनी रुशती महित्वा परि ज्रयांसि भरते रजांसि ।
अदब्धा सिन्धुरपसामपस्तमाश्वा न चित्रा वपुषीव दर्शता

10.75.8 स्वश्वा सिन्धुः सुरथा सुवासा हिरण्ययी सुकृता वाजिनीवती ।
ऊर्णावती युवतिः सीलमावत्युताधि वस्ते सुभगा मधुवृधम्

10.75.9 सुखं रथं युयुजे सिन्धुरश्विनं तेन वाजं सनिषदस्मिन्नाजौ ।
महान्ह्यस्य महिमा पनस्यतेऽदब्धस्य स्वयशसो विरप्शिनः

सूक्तम् १०.७६
ऋषिः: सर्प ऐरावतो जरत्कर्णः । अनुक्रमणिका: दे. ग्रावाणः। जगती

10.76.1 आ व ऋञ्जस ऊर्जां व्युष्टिष्विन्द्रं मरुतो रोदसी अनक्तन ।
उभे यथा नो अहनी सचाभुवा सदःसदो वरिवस्यात उद्भिदा

10.76.2 तदु श्रेष्ठं सवनं सुनोतनात्यो न हस्तयतो अद्रिः सोतरि ।
विदद्ध्यर्यो अभिभूति पौंस्यं महो राये चित्तरुते यदर्वतः

10.76.3 तदिद्ध्यस्य सवनं विवेरपो यथा पुरा मनवे गातुमश्रेत् ।
गोअर्णसि त्वाष्ट्रे अश्वनिर्णिजि प्रेमध्वरेष्वध्वराँ अशिश्रयुः

10.76.4 अप हत रक्षसो भङ्गुरावत स्कभायत निरृतिं सेधतामतिम् ।
आ नो रयिं सर्ववीरं सुनोतन देवाव्यं भरत श्लोकमद्रयः

10.76.5 दिवश्चिदा वोऽमवत्तरेभ्यो विभ्वना चिदाश्वपस्तरेभ्यः ।
वायोश्चिदा सोमरभस्तरेभ्योऽग्नेश्चिदर्च पितुकृत्तरेभ्यः

10.76.6 भुरन्तु नो यशसः सोत्वन्धसो ग्रावाणो वाचा दिविता दिवित्मता ।
नरो यत्र दुहते काम्यं मध्वाघोषयन्तो अभितो मिथस्तुरः

10.76.7 सुन्वन्ति सोमं रथिरासो अद्रयो निरस्य रसं गविषो दुहन्ति ते ।
दुहन्त्यूधरुपसेचनाय कं नरो हव्या न मर्जयन्त आसभिः

10.76.8 एते नरः स्वपसो अभूतन य इन्द्राय सुनुथ सोममद्रयः ।
वामंवामं वो दिव्याय धाम्ने वसुवसु वः पार्थिवाय सुन्वते

सूक्तम् १०.७७
ऋषिः: स्यूमरश्मिर्भार्गवः। । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। त्रिष्टुप्, ५ जगती

10.77.1 अभ्रप्रुषो न वाचा प्रुषा वसु हविष्मन्तो न यज्ञा विजानुषः ।
सुमारुतं न ब्रह्माणमर्हसे गणमस्तोष्येषां न शोभसे

10.77.2 श्रिये मर्यासो अञ्जीँरकृण्वत सुमारुतं न पूर्वीरति क्षपः ।
दिवस्पुत्रास एता न येतिर आदित्यासस्ते अक्रा न वावृधुः

10.77.3 प्र ये दिवः पृथिव्या न बर्हणा त्मना रिरिच्रे अभ्रान्न सूर्यः ।
पाजस्वन्तो न वीराः पनस्यवो रिशादसो न मर्या अभिद्यवः

10.77.4 युष्माकं बुध्ने अपां न यामनि विथुर्यति न मही श्रथर्यति ।
विश्वप्सुर्यज्ञो अर्वागयं सु वः प्रयस्वन्तो न सत्राच आ गत

10.77.5 यूयं धूर्षु प्रयुजो न रश्मिभिर्ज्योतिष्मन्तो न भासा व्युष्टिषु ।
श्येनासो न स्वयशसो रिशादसः प्रवासो न प्रसितासः परिप्रुषः

10.77.6 प्र यद्वहध्वे मरुतः पराकाद्यूयं महः संवरणस्य वस्वः ।
विदानासो वसवो राध्यस्याराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोत

10.77.7 य उदृचि यज्ञे अध्वरेष्ठा मरुद्भ्यो न मानुषो ददाशत् ।
रेवत्स वयो दधते सुवीरं स देवानामपि गोपीथे अस्तु

10.77.8 ते हि यज्ञेषु यज्ञियास ऊमा आदित्येन नाम्ना शम्भविष्ठाः ।
ते नोऽवन्तु रथतूर्मनीषां महश्च यामन्नध्वरे चकानाः

सूक्तम् १०.७८
ऋषिः: स्यूमरश्मिर्भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. मरुतः। त्रिष्टुप्, २, ५-७ जगती।

10.78.1 विप्रासो न मन्मभिः स्वाध्यो देवाव्यो न यज्ञैः स्वप्नसः ।
राजानो न चित्राः सुसंदृशः क्षितीनां न मर्या अरेपसः

10.78.2 अग्निर्न ये भ्राजसा रुक्मवक्षसो वातासो न स्वयुजः सद्यऊतयः ।
प्रज्ञातारो न ज्येष्ठाः सुनीतयः सुशर्माणो न सोमा ऋतं यते

10.78.3 वातासो न ये धुनयो जिगत्नवोऽग्नीनां न जिह्वा विरोकिणः ।
वर्मण्वन्तो न योधाः शिमीवन्तः पितॄणां न शंसाः सुरातयः

10.78.4 रथानां न येऽराः सनाभयो जिगीवांसो न शूरा अभिद्यवः ।
वरेयवो न मर्या घृतप्रुषोऽभिस्वर्तारो अर्कं न सुष्टुभः

10.78.5 अश्वासो न ये ज्येष्ठास आशवो दिधिषवो न रथ्यः सुदानवः ।
आपो न निम्नैरुदभिर्जिगत्नवो विश्वरूपा अङ्गिरसो न सामभिः

10.78.6 ग्रावाणो न सूरयः सिन्धुमातर आदर्दिरासो अद्रयो न विश्वहा ।
शिशूला न क्रीळयः सुमातरो महाग्रामो न यामन्नुत त्विषा

10.78.7 उषसां न केतवोऽध्वरश्रियः शुभंयवो नाञ्जिभिर्व्यश्वितन् ।
सिन्धवो न ययियो भ्राजदृष्टयः परावतो न योजनानि ममिरे

10.78.8 सुभागान्नो देवाः कृणुता सुरत्नानस्मान्स्तोतॄन्मरुतो वावृधानाः ।
अधि स्तोत्रस्य सख्यस्य गात सनाद्धि वो रत्नधेयानि सन्ति

सूक्तम् १०.७९
ऋषिः: सौचीकोऽग्निर्वैश्वानरो वा, सप्तिर्वाजंभरो वा। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्

10.79.1 अपश्यमस्य महतो महित्वममर्त्यस्य मर्त्यासु विक्षु ।
नाना हनू विभृते सं भरेते असिन्वती बप्सती भूर्यत्तः

10.79.2 गुहा शिरो निहितमृधगक्षी असिन्वन्नत्ति जिह्वया वनानि ।
अत्राण्यस्मै पड्भिः सं भरन्त्युत्तानहस्ता नमसाधि विक्षु

10.79.3 प्र मातुः प्रतरं गुह्यमिच्छन्कुमारो न वीरुधः सर्पदुर्वीः ।
ससं न पक्वमविदच्छुचन्तं रिरिह्वांसं रिप उपस्थे अन्तः

10.79.4 तद्वामृतं रोदसी प्र ब्रवीमि जायमानो मातरा गर्भो अत्ति ।
नाहं देवस्य मर्त्यश्चिकेताग्निरङ्ग विचेताः स प्रचेताः

10.79.5 यो अस्मा अन्नं तृष्वादधात्याज्यैर्घृतैर्जुहोति पुष्यति ।
तस्मै सहस्रमक्षभिर्वि चक्षेऽग्ने विश्वतः प्रत्यङ्ङसि त्वम्

10.79.6 किं देवेषु त्यज एनश्चकर्थाग्ने पृच्छामि नु त्वामविद्वान् ।
अक्रीळन्क्रीळन्हरिरत्तवेऽदन्वि पर्वशश्चकर्त गामिवासिः

10.79.7 विषूचो अश्वान्युयुजे वनेजा ऋजीतिभी रशनाभिर्गृभीतान् ।
चक्षदे मित्रो वसुभिः सुजातः समानृधे पर्वभिर्वावृधानः

सूक्तम् १०.८०
ऋषिः: सौचीकोऽग्निः वैश्वानरो वा, सप्तिर्वाजंभरो वा। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः ।त्रिष्टुप्

10.80.1 अग्निः सप्तिं वाजम्भरं ददात्यग्निर्वीरं श्रुत्यं कर्मनिष्ठाम् ।
अग्नी रोदसी वि चरत्समञ्जन्नग्निर्नारीं वीरकुक्षिं पुरंधिम्

10.80.2 अग्नेरप्नसः समिदस्तु भद्राग्निर्मही रोदसी आ विवेश ।
अग्निरेकं चोदयत्समत्स्वग्निर्वृत्राणि दयते पुरूणि

10.80.3 अग्निर्ह त्यं जरतः कर्णमावाग्निरद्भ्यो निरदहज्जरूथम् ।
अग्निरत्रिं घर्म उरुष्यदन्तरग्निर्नृमेधं प्रजयासृजत्सम्

10.80.4 अग्निर्दाद्द्रविणं वीरपेशा अग्निरृषिं यः सहस्रा सनोति ।
अग्निर्दिवि हव्यमा ततानाग्नेर्धामानि विभृता पुरुत्रा

10.80.5 अग्निमुक्थैरृषयो वि ह्वयन्तेऽग्निं नरो यामनि बाधितासः ।
अग्निं वयो अन्तरिक्षे पतन्तोऽग्निः सहस्रा परि याति गोनाम्

10.80.6 अग्निं विश ईळते मानुषीर्या अग्निं मनुषो नहुषो वि जाताः ।
अग्निर्गान्धर्वीं पथ्यामृतस्याग्नेर्गव्यूतिर्घृत आ निषत्ता

10.80.7 अग्नये ब्रह्म ऋभवस्ततक्षुरग्निं महामवोचामा सुवृक्तिम् ।
अग्ने प्राव जरितारं यविष्ठाग्ने महि द्रविणमा यजस्व

सूक्तम् १०.८१
ऋषिः: विश्वकर्मा भौवनः । अनुक्रमणिका: विश्वकर्मा । त्रिष्टुप्, २ विराड्रूपा

10.81.1 य इमा विश्वा भुवनानि जुह्वदृषिर्होता न्यसीदत्पिता नः ।
स आशिषा द्रविणमिच्छमानः प्रथमच्छदवराँ आ विवेश

10.81.2 किं स्विदासीदधिष्ठानमारम्भणं कतमत्स्वित्कथासीत् ।
यतो भूमिं जनयन्विश्वकर्मा वि द्यामौर्णोन्महिना विश्वचक्षाः

10.81.3 विश्वतश्चक्षुरुत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुरुत विश्वतस्पात् ।
सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर्द्यावाभूमी जनयन्देव एकः

10.81.4 किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः ।
मनीषिणो मनसा पृच्छतेदु तद्यदध्यतिष्ठद्भुवनानि धारयन्

10.81.5 या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्नुतेमा ।
शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः

10.81.6 विश्वकर्मन्हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीमुत द्याम् ।
मुह्यन्त्वन्ये अभितो जनास इहास्माकं मघवा सूरिरस्तु

10.81.7 वाचस्पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे अद्या हुवेम ।
स नो विश्वानि हवनानि जोषद्विश्वशम्भूरवसे साधुकर्मा

सूक्तम् १०.८२
ऋषिः: विश्वकर्मा भौवनः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वकर्मा। त्रिष्टुप्

10.82.1 चक्षुषः पिता मनसा हि धीरो घृतमेने अजनन्नम्नमाने ।
यदेदन्ता अददृहन्त पूर्व आदिद्द्यावापृथिवी अप्रथेताम्

10.82.2 विश्वकर्मा विमना आद्विहाया धाता विधाता परमोत संदृक् ।
तेषामिष्टानि समिषा मदन्ति यत्रा सप्तऋषीन्पर एकमाहुः

10.82.3 यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामधा एक एव तं सम्प्रश्नं भुवना यन्त्यन्या

10.82.4 त आयजन्त द्रविणं समस्मा ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना ।
असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्निमानि

10.82.5 परो दिवा पर एना पृथिव्या परो देवेभिरसुरैर्यदस्ति ।
कं स्विद्गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त विश्वे

10.82.6 तमिद्गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे ।
अजस्य नाभावध्येकमर्पितं यस्मिन्विश्वानि भुवनानि तस्थुः

10.82.7 न तं विदाथ य इमा जजानान्यद्युष्माकमन्तरं बभूव ।
नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप उक्थशासश्चरन्ति

सूक्तम् १०.८३
ऋषिः: मन्युः तापसः । अनुक्रमणिका: दे. मन्युः। १ जगती, २-१४ त्रिष्टुप्

10.83.1 यस्ते मन्योऽविधद्वज्र सायक सह ओजः पुष्यति विश्वमानुषक् ।
साह्याम दासमार्यं त्वया युजा सहस्कृतेन सहसा सहस्वता

10.83.2 मन्युरिन्द्रो मन्युरेवास देवो मन्युर्होता वरुणो जातवेदाः ।
मन्युं विश ईळते मानुषीर्याः पाहि नो मन्यो तपसा सजोषाः

10.83.3 अभीहि मन्यो तवसस्तवीयान्तपसा युजा वि जहि शत्रून् ।*
अमित्रहा वृत्रहा दस्युहा च विश्वा वसून्या भरा त्वं नः

10.83.4 त्वं हि मन्यो अभिभूत्योजाः स्वयम्भूर्भामो अभिमातिषाहः ।
विश्वचर्षणिः सहुरिः सहावानस्मास्वोजः पृतनासु धेहि

10.83.5 अभागः सन्नप परेतो अस्मि तव क्रत्वा तविषस्य प्रचेतः ।
तं त्वा मन्यो अक्रतुर्जिहीळाहं स्वा तनूर्बलदेयाय मेहि

10.83.6 अयं ते अस्म्युप मेह्यर्वाङ्प्रतीचीनः सहुरे विश्वधायः ।
मन्यो वज्रिन्नभि मामा ववृत्स्व हनाव दस्यूँरुत बोध्यापेः

10.83.7 अभि प्रेहि दक्षिणतो भवा मेऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि ।
जुहोमि ते धरुणं मध्वो अग्रमुभा उपांशु प्रथमा पिबाव

सूक्तम् १०.८४
ऋषिः: मन्युः तापसः । अनुक्रमणिका: दे. मन्युः। १-३ त्रिष्टुप्, ४-७ जगती

10.84.1 त्वया मन्यो सरथमारुजन्तो हर्षमाणासो धृषिता मरुत्वः ।
तिग्मेषव आयुधा संशिशाना अभि प्र यन्तु नरो अग्निरूपाः

10.84.2 अग्निरिव मन्यो त्विषितः सहस्व सेनानीर्नः सहुरे हूत एधि ।
हत्वाय शत्रून्वि भजस्व वेद ओजो मिमानो वि मृधो नुदस्व

10.84.3 सहस्व मन्यो अभिमातिमस्मे रुजन्मृणन्प्रमृणन्प्रेहि शत्रून् ।
उग्रं ते पाजो नन्वा रुरुध्रे वशी वशं नयस एकज त्वम्

10.84.4 एको बहूनामसि मन्यवीळितो विशंविशं युधये सं शिशाधि ।
अकृत्तरुक्त्वया युजा वयं द्युमन्तं घोषं विजयाय कृण्महे

10.84.5 विजेषकृदिन्द्र इवानवब्रवोऽस्माकं मन्यो अधिपा भवेह ।
प्रियं ते नाम सहुरे गृणीमसि विद्मा तमुत्सं यत आबभूथ

10.84.6 आभूत्या सहजा वज्र सायक सहो बिभर्ष्यभिभूत उत्तरम् ।
क्रत्वा नो मन्यो सह मेद्येधि महाधनस्य पुरुहूत संसृजि

10.84.7 संसृष्टं धनमुभयं समाकृतमस्मभ्यं दत्तां वरुणश्च मन्युः ।
भियं दधाना हृदयेषु शत्रवः पराजितासो अप नि लयन्ताम्

सूक्तम् १०.८५
ऋषिः: सावित्री सूर्या ऋषिका । अनुक्रमणिका: दे. १-५ सोमः, ६-१६ सूर्याविवाहः, १७ देवाः, १८ सोमार्कौ, १९ चन्द्रमाः, २०-२८ नृणां विवाहमन्त्रा आशीप्रायाः, २९-३० वधूवासःसंस्पर्शनिन्दा, ३१ दम्पत्योर्यक्ष्मनाशनम्, ३२-४७ सूर्या सावित्री।। अनुष्टुप्, १४, १९-२1, २३-२४, २६, ३६-३७, ४४ त्रिष्टुप्, १८, २७, ४३ जगती, ४४ उरोबृहती।

10.85.1 सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः ।
ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः

10.85.2 सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही ।
अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः

10.85.3 सोमं मन्यते पपिवान्यत्सम्पिंषन्त्योषधिम् ।
सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति कश्चन

10.85.4 आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः ।
ग्राव्णामिच्छृण्वन्तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः

10.85.5 यत्त्वा देव प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः ।
वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः

10.85.6 रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी ।
सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृतम्

10.85.7 चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् ।
द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम्

10.85.8 स्तोमा आसन्प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः ।
सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः

10.85.9 सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा ।
सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात्

10.85.10 मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः ।
शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या गृहम्

10.85.11 ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावितः ।
श्रोत्रं ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचारः

10.85.12 शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः ।
अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम्

10.85.13 सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् ।
अघासु हन्यन्ते गावोऽर्जुन्योः पर्युह्यते

10.85.14 यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः ।
विश्वे देवा अनु तद्वामजानन्पुत्रः पितराववृणीत पूषा

10.85.15 यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप ।
क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः

10.85.16 द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः ।
अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः

10.85.17 सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च ।
ये भूतस्य प्रचेतस इदं तेभ्योऽकरं नमः

10.85.18 पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीळन्तौ परि यातो अध्वरम् ।
विश्वान्यन्यो भुवनाभिचष्ट ऋतूँरन्यो विदधज्जायते पुनः

10.85.19 नवोनवो भवति जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेत्यग्रम् ।
भागं देवेभ्यो वि दधात्यायन्प्र चन्द्रमास्तिरते दीर्घमायुः

10.85.20 सुकिंशुकं शल्मलिं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् ।
आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पत्ये वहतुं कृणुष्व

10.85.21 उदीर्ष्वातः पतिवती ह्येषा विश्वावसुं नमसा गीर्भिरीळे ।
अन्यामिच्छ पितृषदं व्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि

10.85.22 उदीर्ष्वातो विश्वावसो नमसेळा महे त्वा ।
अन्यामिच्छ प्रफर्व्यं सं जायां पत्या सृज

10.85.23 अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्था येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् ।
समर्यमा सं भगो नो निनीयात्सं जास्पत्यं सुयममस्तु देवाः

10.85.24 प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवः ।
ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोकेऽरिष्टां त्वा सह पत्या दधामि

10.85.25 प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् ।
यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति

10.85.26 पूषा त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन ।
गृहान्गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि

10.85.27 इह प्रियं प्रजया ते समृध्यतामस्मिन्गृहे गार्हपत्याय जागृहि ।
एना पत्या तन्वं सं सृजस्वाधा जिव्री विदथमा वदाथः

10.85.28 नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते ।
एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते

10.85.29 परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु ।
कृत्यैषा पद्वती भूत्व्या जाया विशते पतिम्

10.85.30 अश्रीरा तनूर्भवति रुशती पापयामुया ।
पतिर्यद्वध्वो वाससा स्वमङ्गमभिधित्सते

10.85.31 ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक्ष्मा यन्ति जनादनु ।
पुनस्तान्यज्ञिया देवा नयन्तु यत आगताः

10.85.32 मा विदन्परिपन्थिनो य आसीदन्ति दम्पती ।
सुगेभिर्दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः

10.85.33 सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत ।
सौभाग्यमस्यै दत्त्वायाथास्तं वि परेतन

10.85.34 तृष्टमेतत्कटुकमेतदपाष्ठवद्विषवन्नैतदत्तवे ।
सूर्यां यो ब्रह्मा विद्यात्स इद्वाधूयमर्हति

10.85.35 आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् ।
सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मा तु शुन्धति

10.85.36 गृभ्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः ।
भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः

10.85.37 तां पूषञ्छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति ।
या न ऊरू उशती विश्रयाते यस्यामुशन्तः प्रहराम शेपम्

10.85.38 तुभ्यमग्रे पर्यवहन्सूर्यां वहतुना सह ।
पुनः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह

10.85.39 पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा ।
दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम्

10.85.40 सोमः प्रथमो विविदे गन्धर्वो विविद उत्तरः ।*
तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः

10.85.41 सोमो ददद्गन्धर्वाय गन्धर्वो दददग्नये ।
रयिं च पुत्राँश्चादादग्निर्मह्यमथो इमाम्

10.85.42 इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् ।
क्रीळन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वे गृहे

10.85.43 आ नः प्रजां जनयतु प्रजापतिराजरसाय समनक्त्वर्यमा ।
अदुर्मङ्गलीः पतिलोकमा विश शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे

10.85.44 अघोरचक्षुरपतिघ्न्येधि शिवा पशुभ्यः सुमनाः सुवर्चाः ।
वीरसूर्देवकामा स्योना शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे

10.85.45 इमां त्वमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रां सुभगां कृणु ।
दशास्यां पुत्राना धेहि पतिमेकादशं कृधि

10.85.46 सम्राज्ञी श्वशुरे भव सम्राज्ञी श्वश्र्वां भव ।
ननान्दरि सम्राज्ञी भव सम्राज्ञी अधि देवृषु

10.85.47 समञ्जन्तु विश्वे देवाः समापो हृदयानि नौ ।
सं मातरिश्वा सं धाता समु देष्ट्री दधातु नौ

सूक्तम् १०.८६
ऋषिः: इन्द्रः, ७,१३,२३ ऐन्द्रो वृषाकपिः, २-६, ९-१०, १५-१८ इन्द्राणी। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। पङ्क्तिः

10.86.1 वि हि सोतोरसृक्षत नेन्द्रं देवममंसत ।
यत्रामदद्वृषाकपिरर्यः पुष्टेषु मत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.2 परा हीन्द्र धावसि वृषाकपेरति व्यथिः ।
नो अह प्र विन्दस्यन्यत्र सोमपीतये विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.3 किमयं त्वां वृषाकपिश्चकार हरितो मृगः ।
यस्मा इरस्यसीदु न्वर्यो वा पुष्टिमद्वसु विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.4 यमिमं त्वं वृषाकपिं प्रियमिन्द्राभिरक्षसि ।
श्वा न्वस्य जम्भिषदपि कर्णे वराहयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.5 प्रिया तष्टानि मे कपिर्व्यक्ता व्यदूदुषत् ।
शिरो न्वस्य राविषं न सुगं दुष्कृते भुवं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.6 न मत्स्त्री सुभसत्तरा न सुयाशुतरा भुवत् ।
न मत्प्रतिच्यवीयसी न सक्थ्युद्यमीयसी विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.7 उवे अम्ब सुलाभिके यथेवाङ्ग भविष्यति ।
भसन्मे अम्ब सक्थि मे शिरो मे वीव हृष्यति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.8 किं सुबाहो स्वङ्गुरे पृथुष्टो पृथुजाघने ।
किं शूरपत्नि नस्त्वमभ्यमीषि वृषाकपिं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.9 अवीरामिव मामयं शरारुरभि मन्यते ।
उताहमस्मि वीरिणीन्द्रपत्नी मरुत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.10 संहोत्रं स्म पुरा नारी समनं वाव गच्छति ।
वेधा ऋतस्य वीरिणीन्द्रपत्नी महीयते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.11 इन्द्राणीमासु नारिषु सुभगामहमश्रवम् ।
नह्यस्या अपरं चन जरसा मरते पतिर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.12 नाहमिन्द्राणि रारण सख्युर्वृषाकपेरृते ।
यस्येदमप्यं हविः प्रियं देवेषु गच्छति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.13 वृषाकपायि रेवति सुपुत्र आदु सुस्नुषे ।
घसत्त इन्द्र उक्षणः प्रियं काचित्करं हविर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.14 उक्ष्णो हि मे पञ्चदश साकं पचन्ति विंशतिम् ।
उताहमद्मि पीव इदुभा कुक्षी पृणन्ति मे विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.15 वृषभो न तिग्मशृङ्गोऽन्तर्यूथेषु रोरुवत् ।
मन्थस्त इन्द्र शं हृदे यं ते सुनोति भावयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.16 न सेशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृत् ।
सेदीशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.17 न सेशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते ।
सेदीशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.18 अयमिन्द्र वृषाकपिः परस्वन्तं हतं विदत् ।
असिं सूनां नवं चरुमादेधस्यान आचितं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.19 अयमेमि विचाकशद्विचिन्वन्दासमार्यम् ।
पिबामि पाकसुत्वनोऽभि धीरमचाकशं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.20 धन्व च यत्कृन्तत्रं च कति स्वित्ता वि योजना ।
नेदीयसो वृषाकपेऽस्तमेहि गृहाँ उप विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.21 पुनरेहि वृषाकपे सुविता कल्पयावहै ।
य एष स्वप्ननंशनोऽस्तमेषि पथा पुनर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.22 यदुदञ्चो वृषाकपे गृहमिन्द्राजगन्तन ।
क्व स्य पुल्वघो मृगः कमगञ्जनयोपनो विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

10.86.23 पर्शुर्ह नाम मानवी साकं ससूव विंशतिम् ।
भद्रं भल त्यस्या अभूद्यस्या उदरमामयद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः

सूक्तम् १०.८७
ऋषिः: पायुर्भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. रक्षोहाग्निः। त्रिष्टुप्, २२-२५ अनुष्टुप्

10.87.1 रक्षोहणं वाजिनमा जिघर्मि मित्रं प्रथिष्ठमुप यामि शर्म ।
शिशानो अग्निः क्रतुभिः समिद्धः स नो दिवा स रिषः पातु नक्तम्

10.87.2 अयोदंष्ट्रो अर्चिषा यातुधानानुप स्पृश जातवेदः समिद्धः ।
आ जिह्वया मूरदेवान्रभस्व क्रव्यादो वृक्त्व्यपि धत्स्वासन्

10.87.3 उभोभयाविन्नुप धेहि दंष्ट्रा हिंस्रः शिशानोऽवरं परं च ।
उतान्तरिक्षे परि याहि राजञ्जम्भैः सं धेह्यभि यातुधानान्

10.87.4 यज्ञैरिषूः संनममानो अग्ने वाचा शल्याँ अशनिभिर्दिहानः ।
ताभिर्विध्य हृदये यातुधानान्प्रतीचो बाहून्प्रति भङ्ध्येषाम्

10.87.5 अग्ने त्वचं यातुधानस्य भिन्धि हिंस्राशनिर्हरसा हन्त्वेनम् ।
प्र पर्वाणि जातवेदः शृणीहि क्रव्यात्क्रविष्णुर्वि चिनोतु वृक्णम्

10.87.6 यत्रेदानीं पश्यसि जातवेदस्तिष्ठन्तमग्न उत वा चरन्तम् ।
यद्वान्तरिक्षे पथिभिः पतन्तं तमस्ता विध्य शर्वा शिशानः

10.87.7 उतालब्धं स्पृणुहि जातवेद आलेभानादृष्टिभिर्यातुधानात् ।
अग्ने पूर्वो नि जहि शोशुचान आमादः क्ष्विङ्कास्तमदन्त्वेनीः

10.87.8 इह प्र ब्रूहि यतमः सो अग्ने यो यातुधानो य इदं कृणोति ।
तमा रभस्व समिधा यविष्ठ नृचक्षसश्चक्षुषे रन्धयैनम्

10.87.9 तीक्ष्णेनाग्ने चक्षुषा रक्ष यज्ञं प्राञ्चं वसुभ्यः प्र णय प्रचेतः ।
हिंस्रं रक्षांस्यभि शोशुचानं मा त्वा दभन्यातुधाना नृचक्षः

10.87.10 नृचक्षा रक्षः परि पश्य विक्षु तस्य त्रीणि प्रति शृणीह्यग्रा ।
तस्याग्ने पृष्टीर्हरसा शृणीहि त्रेधा मूलं यातुधानस्य वृश्च

10.87.11 त्रिर्यातुधानः प्रसितिं त एत्वृतं यो अग्ने अनृतेन हन्ति ।
तमर्चिषा स्फूर्जयञ्जातवेदः समक्षमेनं गृणते नि वृङ्धि

10.87.12 तदग्ने चक्षुः प्रति धेहि रेभे शफारुजं येन पश्यसि यातुधानम् ।
अथर्ववज्ज्योतिषा दैव्येन सत्यं धूर्वन्तमचितं न्योष

10.87.13 यदग्ने अद्य मिथुना शपातो यद्वाचस्तृष्टं जनयन्त रेभाः ।
मन्योर्मनसः शरव्या जायते या तया विध्य हृदये यातुधानान्

10.87.14 परा शृणीहि तपसा यातुधानान्पराग्ने रक्षो हरसा शृणीहि ।
परार्चिषा मूरदेवाञ्छृणीहि परासुतृपो अभि शोशुचानः

10.87.15 पराद्य देवा वृजिनं शृणन्तु प्रत्यगेनं शपथा यन्तु तृष्टाः ।
वाचास्तेनं शरव ऋच्छन्तु मर्मन्विश्वस्यैतु प्रसितिं यातुधानः

10.87.16 यः पौरुषेयेण क्रविषा समङ्क्ते यो अश्व्येन पशुना यातुधानः ।
यो अघ्न्याया भरति क्षीरमग्ने तेषां शीर्षाणि हरसापि वृश्च

10.87.17 संवत्सरीणं पय उस्रियायास्तस्य माशीद्यातुधानो नृचक्षः ।
पीयूषमग्ने यतमस्तितृप्सात्तं प्रत्यञ्चमर्चिषा विध्य मर्मन्

10.87.18 विषं गवां यातुधानाः पिबन्त्वा वृश्च्यन्तामदितये दुरेवाः ।
परैनान्देवः सविता ददातु परा भागमोषधीनां जयन्ताम्

10.87.19 सनादग्ने मृणसि यातुधानान्न त्वा रक्षांसि पृतनासु जिग्युः ।
अनु दह सहमूरान्क्रव्यादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः

10.87.20 त्वं नो अग्ने अधरादुदक्तात्त्वं पश्चादुत रक्षा पुरस्तात् ।
प्रति ते ते अजरासस्तपिष्ठा अघशंसं शोशुचतो दहन्तु

10.87.21 पश्चात्पुरस्तादधरादुदक्तात्कविः काव्येन परि पाहि राजन् ।
सखे सखायमजरो जरिम्णेऽग्ने मर्ताँ अमर्त्यस्त्वं नः

10.87.22 परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रं सहस्य धीमहि ।
धृषद्वर्णं दिवेदिवे हन्तारं भङ्गुरावताम्

10.87.23 विषेण भङ्गुरावतः प्रति ष्म रक्षसो दह ।
अग्ने तिग्मेन शोचिषा तपुरग्राभिरृष्टिभिः

10.87.24 प्रत्यग्ने मिथुना दह यातुधाना किमीदिना ।
सं त्वा शिशामि जागृह्यदब्धं विप्र मन्मभिः

10.87.25 प्रत्यग्ने हरसा हरः शृणीहि विश्वतः प्रति ।
यातुधानस्य रक्षसो बलं वि रुज वीर्यम्

सूक्तम् १०.८८
ऋषिः: आङ्गिरसो मूर्धन्वान्, वामदेव्यो वा । अनुक्रमणिका: दे. सूर्य-वैश्वानरो अग्निः। त्रिष्टुप्

10.88.1 हविष्पान्तमजरं स्वर्विदि दिविस्पृश्याहुतं जुष्टमग्नौ ।
तस्य भर्मणे भुवनाय देवा धर्मणे कं स्वधया पप्रथन्त

10.88.2 गीर्णं भुवनं तमसापगूळ्हमाविः स्वरभवज्जाते अग्नौ ।
तस्य देवाः पृथिवी द्यौरुतापोऽरणयन्नोषधीः सख्ये अस्य

10.88.3 देवेभिर्न्विषितो यज्ञियेभिरग्निं स्तोषाण्यजरं बृहन्तम् ।
यो भानुना पृथिवीं द्यामुतेमामाततान रोदसी अन्तरिक्षम्

10.88.4 यो होतासीत्प्रथमो देवजुष्टो यं समाञ्जन्नाज्येना वृणानाः ।
स पतत्रीत्वरं स्था जगद्यच्छ्वात्रमग्निरकृणोज्जातवेदाः

10.88.5 यज्जातवेदो भुवनस्य मूर्धन्नतिष्ठो अग्ने सह रोचनेन ।
तं त्वाहेम मतिभिर्गीर्भिरुक्थैः स यज्ञियो अभवो रोदसिप्राः

10.88.6 मूर्धा भुवो भवति नक्तमग्निस्ततः सूर्यो जायते प्रातरुद्यन् ।
मायामू तु यज्ञियानामेतामपो यत्तूर्णिश्चरति प्रजानन्

10.88.7 दृशेन्यो यो महिना समिद्धोऽरोचत दिवियोनिर्विभावा ।
तस्मिन्नग्नौ सूक्तवाकेन देवा हविर्विश्व आजुहवुस्तनूपाः

10.88.8 सूक्तवाकं प्रथममादिदग्निमादिद्धविरजनयन्त देवाः ।
स एषां यज्ञो अभवत्तनूपास्तं द्यौर्वेद तं पृथिवी तमापः

10.88.9 यं देवासोऽजनयन्ताग्निं यस्मिन्नाजुहवुर्भुवनानि विश्वा ।
सो अर्चिषा पृथिवीं द्यामुतेमामृजूयमानो अतपन्महित्वा

10.88.10 स्तोमेन हि दिवि देवासो अग्निमजीजनञ्छक्तिभी रोदसिप्राम् ।
तमू अकृण्वन्त्रेधा भुवे कं स ओषधीः पचति विश्वरूपाः

10.88.11 यदेदेनमदधुर्यज्ञियासो दिवि देवाः सूर्यमादितेयम् ।
यदा चरिष्णू मिथुनावभूतामादित्प्रापश्यन्भुवनानि विश्वा

10.88.12 विश्वस्मा अग्निं भुवनाय देवा वैश्वानरं केतुमह्नामकृण्वन् ।
आ यस्ततानोषसो विभातीरपो ऊर्णोति तमो अर्चिषा यन्

10.88.13 वैश्वानरं कवयो यज्ञियासोऽग्निं देवा अजनयन्नजुर्यम् ।
नक्षत्रं प्रत्नममिनच्चरिष्णु यक्षस्याध्यक्षं तविषं बृहन्तम्

10.88.14 वैश्वानरं विश्वहा दीदिवांसं मन्त्रैरग्निं कविमच्छा वदामः ।
यो महिम्ना परिबभूवोर्वी उतावस्तादुत देवः परस्तात्

10.88.15 द्वे स्रुती अशृणवं पितॄणामहं देवानामुत मर्त्यानाम् ।
ताभ्यामिदं विश्वमेजत्समेति यदन्तरा पितरं मातरं च

10.88.16 द्वे समीची बिभृतश्चरन्तं शीर्षतो जातं मनसा विमृष्टम् ।
स प्रत्यङ्विश्वा भुवनानि तस्थावप्रयुच्छन्तरणिर्भ्राजमानः

10.88.17 यत्रा वदेते अवरः परश्च यज्ञन्योः कतरो नौ वि वेद ।
आ शेकुरित्सधमादं सखायो नक्षन्त यज्ञं क इदं वि वोचत्

10.88.18 कत्यग्नयः कति सूर्यासः कत्युषासः कत्यु स्विदापः ।
नोपस्पिजं वः पितरो वदामि पृच्छामि वः कवयो विद्मने कम्

10.88.19 यावन्मात्रमुषसो न प्रतीकं सुपर्ण्यो वसते मातरिश्वः ।
तावद्दधात्युप यज्ञमायन्ब्राह्मणो होतुरवरो निषीदन्

सूक्तम् १०.८९
ऋषिः: रेणुर्वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ७ इन्द्रासोमौ। त्रिष्टुप्

10.89.1 इन्द्रं स्तवा नृतमं यस्य मह्ना विबबाधे रोचना वि ज्मो अन्तान् ।
आ यः पप्रौ चर्षणीधृद्वरोभिः प्र सिन्धुभ्यो रिरिचानो महित्वा

10.89.2 स सूर्यः पर्युरू वरांस्येन्द्रो ववृत्याद्रथ्येव चक्रा ।
अतिष्ठन्तमपस्यं न सर्गं कृष्णा तमांसि त्विष्या जघान

10.89.3 समानमस्मा अनपावृदर्च क्ष्मया दिवो असमं ब्रह्म नव्यम् ।
वि यः पृष्ठेव जनिमान्यर्य इन्द्रश्चिकाय न सखायमीषे

10.89.4 इन्द्राय गिरो अनिशितसर्गा अपः प्रेरयं सगरस्य बुध्नात् ।
यो अक्षेणेव चक्रिया शचीभिर्विष्वक्तस्तम्भ पृथिवीमुत द्याम्

10.89.5 आपान्तमन्युस्तृपलप्रभर्मा धुनिः शिमीवाञ्छरुमाँ ऋजीषी ।
सोमो विश्वान्यतसा वनानि नार्वागिन्द्रं प्रतिमानानि देभुः

10.89.6 न यस्य द्यावापृथिवी न धन्व नान्तरिक्षं नाद्रयः सोमो अक्षाः ।
यदस्य मन्युरधिनीयमानः शृणाति वीळु रुजति स्थिराणि

10.89.7 जघान वृत्रं स्वधितिर्वनेव रुरोज पुरो अरदन्न सिन्धून् ।
बिभेद गिरिं नवमिन्न कुम्भमा गा इन्द्रो अकृणुत स्वयुग्भिः

10.89.8 त्वं ह त्यदृणया इन्द्र धीरोऽसिर्न पर्व वृजिना शृणासि ।
प्र ये मित्रस्य वरुणस्य धाम युजं न जना मिनन्ति मित्रम्

10.89.9 प्र ये मित्रं प्रार्यमणं दुरेवाः प्र संगिरः प्र वरुणं मिनन्ति ।
न्यमित्रेषु वधमिन्द्र तुम्रं वृषन्वृषाणमरुषं शिशीहि

10.89.10 इन्द्रो दिव इन्द्र ईशे पृथिव्या इन्द्रो अपामिन्द्र इत्पर्वतानाम् ।
इन्द्रो वृधामिन्द्र इन्मेधिराणामिन्द्रः क्षेमे योगे हव्य इन्द्रः

10.89.11 प्राक्तुभ्य इन्द्रः प्र वृधो अहभ्यः प्रान्तरिक्षात्प्र समुद्रस्य धासेः ।
प्र वातस्य प्रथसः प्र ज्मो अन्तात्प्र सिन्धुभ्यो रिरिचे प्र क्षितिभ्यः

10.89.12 प्र शोशुचत्या उषसो न केतुरसिन्वा ते वर्ततामिन्द्र हेतिः ।
अश्मेव विध्य दिव आ सृजानस्तपिष्ठेन हेषसा द्रोघमित्रान्

10.89.13 अन्वह मासा अन्विद्वनान्यन्वोषधीरनु पर्वतासः ।
अन्विन्द्रं रोदसी वावशाने अन्वापो अजिहत जायमानम्

10.89.14 कर्हि स्वित्सा त इन्द्र चेत्यासदघस्य यद्भिनदो रक्ष एषत् ।
मित्रक्रुवो यच्छसने न गावः पृथिव्या आपृगमुया शयन्ते

10.89.15 शत्रूयन्तो अभि ये नस्ततस्रे महि व्राधन्त ओगणास इन्द्र ।
अन्धेनामित्रास्तमसा सचन्तां सुज्योतिषो अक्तवस्ताँ अभि ष्युः

10.89.16 पुरूणि हि त्वा सवना जनानां ब्रह्माणि मन्दन्गृणतामृषीणाम् ।
इमामाघोषन्नवसा सहूतिं तिरो विश्वाँ अर्चतो याह्यर्वाङ्

10.89.17 एवा ते वयमिन्द्र भुञ्जतीनां विद्याम सुमतीनां नवानाम् ।
विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो विश्वामित्रा उत त इन्द्र नूनम्

10.89.18 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् १०.९०
ऋषिः: नारायणः  । । अनुक्रमणिका: दे. पुरुषः ।अनुष्टुप्, १६ त्रिष्टुप्

10.90.1 सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिं विश्वतो वृत्वात्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम्

10.90.2 पुरुष एवेदं सर्वं यद्भूतं यच्च भव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति

10.90.3 एतावानस्य महिमातो ज्यायाँश्च पूरुषः ।
पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि

10.90.4 त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषः पादोऽस्येहाभवत्पुनः ।
ततो विष्वङ्व्यक्रामत्साशनानशने अभि

10.90.5 तस्माद्विराळजायत विराजो अधि पूरुषः ।
स जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः

10.90.6 यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत ।
वसन्तो अस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः

10.90.7 तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन्पुरुषं जातमग्रतः ।
तेन देवा अयजन्त साध्या ऋषयश्च ये

10.90.8 तस्माद्यज्ञात्सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् ।
पशून् ताँश्चक्रे वायव्यानारण्यान्ग्राम्याश्च ये

10.90.9 तस्माद्यज्ञात्सर्वहुत ऋचः सामानि जज्ञिरे ।
छन्दांसि जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत

10.90.10 तस्मादश्वा अजायन्त ये के चोभयादतः ।
गावो ह जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः

10.90.11 यत्पुरुषं व्यदधुः कतिधा व्यकल्पयन् ।
मुखं किमस्य कौ बाहू का ऊरू पादा उच्येते

10.90.12 ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्बाहू राजन्यः कृतः ।
ऊरू तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्यां शूद्रो अजायत

10.90.13 चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत ।
मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च प्राणाद्वायुरजायत

10.90.14 नाभ्या आसीदन्तरिक्षं शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत ।
पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकाँ अकल्पयन्

10.90.15 सप्तास्यासन्परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः ।
देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन्पुरुषं पशुम्

10.90.16 यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः

सूक्तम् १०.९१
ऋषिः: अरुणो वैतहव्यः । अनुक्रमणिका: अग्निः । जगती, १५ त्रिष्टुप्।

10.91.1 सं जागृवद्भिर्जरमाण इध्यते दमे दमूना इषयन्निळस्पदे ।
विश्वस्य होता हविषो वरेण्यो विभुर्विभावा सुषखा सखीयते

10.91.2 स दर्शतश्रीरतिथिर्गृहेगृहे वनेवने शिश्रिये तक्ववीरिव ।
जनंजनं जन्यो नाति मन्यते विश आ क्षेति विश्यो विशंविशम्

10.91.3 सुदक्षो दक्षैः क्रतुनासि सुक्रतुरग्ने कविः काव्येनासि विश्ववित् ।
वसुर्वसूनां क्षयसि त्वमेक इद्द्यावा च यानि पृथिवी च पुष्यतः

10.91.4 प्रजानन्नग्ने तव योनिमृत्वियमिळायास्पदे घृतवन्तमासदः ।
आ ते चिकित्र उषसामिवेतयोऽरेपसः सूर्यस्येव रश्मयः

10.91.5 तव श्रियो वर्ष्यस्येव विद्युतश्चित्राश्चिकित्र उषसां न केतवः ।
यदोषधीरभिसृष्टो वनानि च परि स्वयं चिनुषे अन्नमास्ये

10.91.6 तमोषधीर्दधिरे गर्भमृत्वियं तमापो अग्निं जनयन्त मातरः ।
तमित्समानं वनिनश्च वीरुधोऽन्तर्वतीश्च सुवते च विश्वहा

10.91.7 वातोपधूत इषितो वशाँ अनु तृषु यदन्ना वेविषद्वितिष्ठसे ।
आ ते यतन्ते रथ्यो यथा पृथक्छर्धांस्यग्ने अजराणि धक्षतः

10.91.8 मेधाकारं विदथस्य प्रसाधनमग्निं होतारं परिभूतमं मतिम् ।
तमिदर्भे हविष्या समानमित्तमिन्महे वृणते नान्यं त्वत्

10.91.9 त्वामिदत्र वृणते त्वायवो होतारमग्ने विदथेषु वेधसः ।
यद्देवयन्तो दधति प्रयांसि ते हविष्मन्तो मनवो वृक्तबर्हिषः

10.91.10 तवाग्ने होत्रं तव पोत्रमृत्वियं तव नेष्ट्रं त्वमग्निदृतायतः ।
तव प्रशास्त्रं त्वमध्वरीयसि ब्रह्मा चासि गृहपतिश्च नो दमे

10.91.11 यस्तुभ्यमग्ने अमृताय मर्त्यः समिधा दाशदुत वा हविष्कृति ।
तस्य होता भवसि यासि दूत्यमुप ब्रूषे यजस्यध्वरीयसि

10.91.12 इमा अस्मै मतयो वाचो अस्मदाँ ऋचो गिरः सुष्टुतयः समग्मत ।
वसूयवो वसवे जातवेदसे वृद्धासु चिद्वर्धनो यासु चाकनत्

10.91.13 इमां प्रत्नाय सुष्टुतिं नवीयसीं वोचेयमस्मा उशते शृणोतु नः ।
भूया अन्तरा हृद्यस्य निस्पृशे जायेव पत्य उशती सुवासाः

10.91.14 यस्मिन्नश्वास ऋषभास उक्षणो वशा मेषा अवसृष्टास आहुताः ।
कीलालपे सोमपृष्ठाय वेधसे हृदा मतिं जनये चारुमग्नये

10.91.15 अहाव्यग्ने हविरास्ये ते स्रुचीव घृतं चम्वीव सोमः ।
वाजसनिं रयिमस्मे सुवीरं प्रशस्तं धेहि यशसं बृहन्तम्

सूक्तम् १०.९२
ऋषिः: शार्यातो मानवः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती

10.92.1 यज्ञस्य वो रथ्यं विश्पतिं विशां होतारमक्तोरतिथिं विभावसुम् ।
शोचञ्छुष्कासु हरिणीषु जर्भुरद्वृषा केतुर्यजतो द्यामशायत

10.92.2 इममञ्जस्पामुभये अकृण्वत धर्माणमग्निं विदथस्य साधनम् ।
अक्तुं न यह्वमुषसः पुरोहितं तनूनपातमरुषस्य निंसते

10.92.3 बळस्य नीथा वि पणेश्च मन्महे वया अस्य प्रहुता आसुरत्तवे ।
यदा घोरासो अमृतत्वमाशतादिज्जनस्य दैव्यस्य चर्किरन्

10.92.4 ऋतस्य हि प्रसितिर्द्यौरुरु व्यचो नमो मह्यरमतिः पनीयसी ।
इन्द्रो मित्रो वरुणः सं चिकित्रिरेऽथो भगः सविता पूतदक्षसः

10.92.5 प्र रुद्रेण ययिना यन्ति सिन्धवस्तिरो महीमरमतिं दधन्विरे ।
येभिः परिज्मा परियन्नुरु ज्रयो वि रोरुवज्जठरे विश्वमुक्षते

10.92.6 क्राणा रुद्रा मरुतो विश्वकृष्टयो दिवः श्येनासो असुरस्य नीळयः ।
तेभिश्चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमेन्द्रो देवेभिरर्वशेभिरर्वशः

10.92.7 इन्द्रे भुजं शशमानास आशत सूरो दृशीके वृषणश्च पौंस्ये ।
प्र ये न्वस्यार्हणा ततक्षिरे युजं वज्रं नृषदनेषु कारवः

10.92.8 सूरश्चिदा हरितो अस्य रीरमदिन्द्रादा कश्चिद्भयते तवीयसः ।
भीमस्य वृष्णो जठरादभिश्वसो दिवेदिवे सहुरि स्तन्नबाधितः

10.92.9 स्तोमं वो अद्य रुद्राय शिक्वसे क्षयद्वीराय नमसा दिदिष्टन ।
येभिः शिवः स्ववाँ एवयावभिर्दिवः सिषक्ति स्वयशा निकामभिः

10.92.10 ते हि प्रजाया अभरन्त वि श्रवो बृहस्पतिर्वृषभः सोमजामयः ।
यज्ञैरथर्वा प्रथमो वि धारयद्देवा दक्षैर्भृगवः सं चिकित्रिरे

10.92.11 ते हि द्यावापृथिवी भूरिरेतसा नराशंसश्चतुरङ्गो यमोऽदितिः ।
देवस्त्वष्टा द्रविणोदा ऋभुक्षणः प्र रोदसी मरुतो विष्णुरर्हिरे

10.92.12 उत स्य न उशिजामुर्विया कविरहिः शृणोतु बुध्न्यो हवीमनि ।
सूर्यामासा विचरन्ता दिविक्षिता धिया शमीनहुषी अस्य बोधतम्

10.92.13 प्र नः पूषा चरथं विश्वदेव्योऽपां नपादवतु वायुरिष्टये ।
आत्मानं वस्यो अभि वातमर्चत तदश्विना सुहवा यामनि श्रुतम्

10.92.14 विशामासामभयानामधिक्षितं गीर्भिरु स्वयशसं गृणीमसि ।
ग्नाभिर्विश्वाभिरदितिमनर्वणमक्तोर्युवानं नृमणा अधा पतिम्

10.92.15 रेभदत्र जनुषा पूर्वो अङ्गिरा ग्रावाण ऊर्ध्वा अभि चक्षुरध्वरम् ।
येभिर्विहाया अभवद्विचक्षणः पाथः सुमेकं स्वधितिर्वनन्वति

सूक्तम् १०.९३
ऋषिः: तान्वः पार्थ्यः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। प्रस्तारपङ्क्तिः, २,३, १३ अनुष्टुप्, ९ अक्षरैः पङ्क्तिः, ११ न्यङ्कुसारिणी, १५ पुरस्ताद्बृहती।

10.93.1 महि द्यावापृथिवी भूतमुर्वी नारी यह्वी न रोदसी सदं नः ।
तेभिर्नः पातं सह्यस एभिर्नः पातं शूषणि

10.93.2 यज्ञेयज्ञे स मर्त्यो देवान्सपर्यति ।
यः सुम्नैर्दीर्घश्रुत्तम आविवासत्येनान्

10.93.3 विश्वेषामिरज्यवो देवानां वार्महः ।
विश्वे हि विश्वमहसो विश्वे यज्ञेषु यज्ञियाः

10.93.4 ते घा राजानो अमृतस्य मन्द्रा अर्यमा मित्रो वरुणः परिज्मा ।
कद्रुद्रो नृणां स्तुतो मरुतः पूषणो भगः

10.93.5 उत नो नक्तमपां वृषण्वसू सूर्यामासा सदनाय सधन्या ।
सचा यत्साद्येषामहिर्बुध्नेषु बुध्न्यः

10.93.6 उत नो देवावश्विना शुभस्पती धामभिर्मित्रावरुणा उरुष्यताम् ।
महः स राय एषतेऽति धन्वेव दुरिता

10.93.7 उत नो रुद्रा चिन्मृळतामश्विना विश्वे देवासो रथस्पतिर्भगः ।
ऋभुर्वाज ऋभुक्षणः परिज्मा विश्ववेदसः

10.93.8 ऋभुरृभुक्षा ऋभुर्विधतो मद आ ते हरी जूजुवानस्य वाजिना ।
दुष्टरं यस्य साम चिदृधग्यज्ञो न मानुषः

10.93.9 कृधी नो अह्रयो देव सवितः स च स्तुषे मघोनाम् ।
सहो न इन्द्रो वह्निभिर्न्येषां चर्षणीनां चक्रं रश्मिं न योयुवे

10.93.10 ऐषु द्यावापृथिवी धातं महदस्मे वीरेषु विश्वचर्षणि श्रवः ।
पृक्षं वाजस्य सातये पृक्षं रायोत तुर्वणे

10.93.11 एतं शंसमिन्द्रास्मयुष्ट्वं कूचित्सन्तं सहसावन्नभिष्टये ।
सदा पाह्यभिष्टये मेदतां वेदता वसो

10.93.12 एतं मे स्तोमं तना न सूर्ये द्युतद्यामानं वावृधन्त नृणाम् ।
संवननं नाश्व्यं तष्टेवानपच्युतम्

10.93.13 वावर्त येषां राया युक्तैषां हिरण्ययी ।
नेमधिता न पौंस्या वृथेव विष्टान्ता

10.93.14 प्र तद्दुःशीमे पृथवाने वेने प्र रामे वोचमसुरे मघवत्सु ।
ये युक्त्वाय पञ्च शतास्मयु पथा विश्राव्येषाम्

10.93.15 अधीन्न्वत्र सप्ततिं च सप्त च ।
सद्यो दिदिष्ट तान्वः सद्यो दिदिष्ट पार्थ्यः सद्यो दिदिष्ट मायवः

सूक्तम् १०.९४
ऋषिः: अर्बुदः काद्रवेयः सर्पः । अनुक्रमणिका: दे. ग्रावाणः, छ. जगती, ५,७,१4 त्रिष्टुप् ।

10.94.1 प्रैते वदन्तु प्र वयं वदाम ग्रावभ्यो वाचं वदता वदद्भ्यः ।
यदद्रयः पर्वताः साकमाशवः श्लोकं घोषं भरथेन्द्राय सोमिनः

10.94.2 एते वदन्ति शतवत्सहस्रवदभि क्रन्दन्ति हरितेभिरासभिः ।
विष्ट्वी ग्रावाणः सुकृतः सुकृत्यया होतुश्चित्पूर्वे हविरद्यमाशत

10.94.3 एते वदन्त्यविदन्नना मधु न्यूङ्खयन्ते अधि पक्व आमिषि ।
वृक्षस्य शाखामरुणस्य बप्सतस्ते सूभर्वा वृषभाः प्रेमराविषुः

10.94.4 बृहद्वदन्ति मदिरेण मन्दिनेन्द्रं क्रोशन्तोऽविदन्नना मधु ।
संरभ्या धीराः स्वसृभिरनर्तिषुराघोषयन्तः पृथिवीमुपब्दिभिः

10.94.5 सुपर्णा वाचमक्रतोप द्यव्याखरे कृष्णा इषिरा अनर्तिषुः ।
न्यङ्नि यन्त्युपरस्य निष्कृतं पुरू रेतो दधिरे सूर्यश्वितः

10.94.6 उग्रा इव प्रवहन्तः समायमुः साकं युक्ता वृषणो बिभ्रतो धुरः ।
यच्छ्वसन्तो जग्रसाना अराविषुः शृण्व एषां प्रोथथो अर्वतामिव

10.94.7 दशावनिभ्यो दशकक्ष्येभ्यो दशयोक्त्रेभ्यो दशयोजनेभ्यः ।
दशाभीशुभ्यो अर्चताजरेभ्यो दश धुरो दश युक्ता वहद्भ्यः

10.94.8 ते अद्रयो दशयन्त्रास आशवस्तेषामाधानं पर्येति हर्यतम् ।
त ऊ सुतस्य सोम्यस्यान्धसोऽंशोः पीयूषं प्रथमस्य भेजिरे

10.94.9 ते सोमादो हरी इन्द्रस्य निंसतेऽंशुं दुहन्तो अध्यासते गवि ।
तेभिर्दुग्धं पपिवान्सोम्यं मध्विन्द्रो वर्धते प्रथते वृषायते

10.94.10 वृषा वो अंशुर्न किला रिषाथनेळावन्तः सदमित्स्थनाशिताः ।
रैवत्येव महसा चारव स्थन यस्य ग्रावाणो अजुषध्वमध्वरम्

10.94.11 तृदिला अतृदिलासो अद्रयोऽश्रमणा अशृथिता अमृत्यवः ।
अनातुरा अजरा स्थामविष्णवः सुपीवसो अतृषिता अतृष्णजः

10.94.12 ध्रुवा एव वः पितरो युगेयुगे क्षेमकामासः सदसो न युञ्जते ।
अजुर्यासो हरिषाचो हरिद्रव आ द्यां रवेण पृथिवीमशुश्रवुः

10.94.13 तदिद्वदन्त्यद्रयो विमोचने यामन्नञ्जस्पा इव घेदुपब्दिभिः ।
वपन्तो बीजमिव धान्याकृतः पृञ्चन्ति सोमं न मिनन्ति बप्सतः

10.94.14 सुते अध्वरे अधि वाचमक्रता क्रीळयो न मातरं तुदन्तः ।
वि षू मुञ्चा सुषुवुषो मनीषां वि वर्तन्तामद्रयश्चायमानाः

सूक्तम् १०.९५
ऋषिः: ऐलः पुरूरवाः, २, ४-५, ७, ११, १३, १५-१६, १८ उर्वशी । अनुक्रमणिका: दे. उर्वशी, २, ४-५, ७, ११, १३, १५-१६, १८ पुरूरवा। त्रिष्टुप्

10.95.1 हये जाये मनसा तिष्ठ घोरे वचांसि मिश्रा कृणवावहै नु ।
न नौ मन्त्रा अनुदितास एते मयस्करन्परतरे चनाहन्

10.95.2 किमेता वाचा कृणवा तवाहं प्राक्रमिषमुषसामग्रियेव ।
पुरूरवः पुनरस्तं परेहि दुरापना वात इवाहमस्मि

10.95.3 इषुर्न श्रिय इषुधेरसना गोषाः शतसा न रंहिः ।
अवीरे क्रतौ वि दविद्युतन्नोरा न मायुं चितयन्त धुनयः

10.95.4 सा वसु दधती श्वशुराय वय उषो यदि वष्ट्यन्तिगृहात् ।
अस्तं ननक्षे यस्मिञ्चाकन्दिवा नक्तं श्नथिता वैतसेन

10.95.5 त्रिः स्म माह्नः श्नथयो वैतसेनोत स्म मेऽव्यत्यै पृणासि ।
पुरूरवोऽनु ते केतमायं राजा मे वीर तन्वस्तदासीः

10.95.6 या सुजूर्णिः श्रेणिः सुम्नआपिर्ह्रदेचक्षुर्न ग्रन्थिनी चरण्युः ।
ता अञ्जयोऽरुणयो न सस्रुः श्रिये गावो न धेनवोऽनवन्त

10.95.7 समस्मिञ्जायमान आसत ग्ना उतेमवर्धन्नद्यः स्वगूर्ताः ।
महे यत्त्वा पुरूरवो रणायावर्धयन्दस्युहत्याय देवाः

10.95.8 सचा यदासु जहतीष्वत्कममानुषीषु मानुषो निषेवे ।
अप स्म मत्तरसन्ती न भुज्युस्ता अत्रसन्रथस्पृशो नाश्वाः

10.95.9 यदासु मर्तो अमृतासु निस्पृक्सं क्षोणीभिः क्रतुभिर्न पृङ्क्ते ।
ता आतयो न तन्वः शुम्भत स्वा अश्वासो न क्रीळयो दन्दशानाः

10.95.10 विद्युन्न या पतन्ती दविद्योद्भरन्ती मे अप्या काम्यानि ।
जनिष्टो अपो नर्यः सुजातः प्रोर्वशी तिरत दीर्घमायुः

10.95.11 जज्ञिष इत्था गोपीथ्याय हि दधाथ तत्पुरूरवो म ओजः ।
अशासं त्वा विदुषी सस्मिन्नहन्न म आशृणोः किमभुग्वदासि

10.95.12 कदा सूनुः पितरं जात इच्छाच्चक्रन्नाश्रु वर्तयद्विजानन् ।
को दम्पती समनसा वि यूयोदध यदग्निः श्वशुरेषु दीदयत्

10.95.13 प्रति ब्रवाणि वर्तयते अश्रु चक्रन्न क्रन्ददाध्ये शिवायै ।
प्र तत्ते हिनवा यत्ते अस्मे परेह्यस्तं नहि मूर मापः

10.95.14 सुदेवो अद्य प्रपतेदनावृत्परावतं परमां गन्तवा उ ।
अधा शयीत निरृतेरुपस्थेऽधैनं वृका रभसासो अद्युः

10.95.15 पुरूरवो मा मृथा मा प्र पप्तो मा त्वा वृकासो अशिवास उ क्षन् ।
न वै स्त्रैणानि सख्यानि सन्ति सालावृकाणां हृदयान्येता

10.95.16 यद्विरूपाचरं मर्त्येष्ववसं रात्रीः शरदश्चतस्रः ।
घृतस्य स्तोकं सकृदह्न आश्नां तादेवेदं तातृपाणा चरामि

10.95.17 अन्तरिक्षप्रां रजसो विमानीमुप शिक्षाम्युर्वशीं वसिष्ठः ।
उप त्वा रातिः सुकृतस्य तिष्ठान्नि वर्तस्व हृदयं तप्यते मे

10.95.18 इति त्वा देवा इम आहुरैळ यथेमेतद्भवसि मृत्युबन्धुः ।
प्रजा ते देवान्हविषा यजाति स्वर्ग उ त्वमपि मादयासे

सूक्तम् १०.९६
ऋषिः: वरुराङ्गिरसः, सर्वहरिर्वा ऐन्द्रः। । अनुक्रमणिका: दे. हरिः। जगती, १२-१३ त्रिष्टुप्

10.96.1 प्र ते महे विदथे शंसिषं हरी प्र ते वन्वे वनुषो हर्यतं मदम् ।
घृतं न यो हरिभिश्चारु सेचत आ त्वा विशन्तु हरिवर्पसं गिरः

10.96.2 हरिं हि योनिमभि ये समस्वरन्हिन्वन्तो हरी दिव्यं यथा सदः ।
आ यं पृणन्ति हरिभिर्न धेनव इन्द्राय शूषं हरिवन्तमर्चत

10.96.3 सो अस्य वज्रो हरितो य आयसो हरिर्निकामो हरिरा गभस्त्योः ।
द्युम्नी सुशिप्रो हरिमन्युसायक इन्द्रे नि रूपा हरिता मिमिक्षिरे

10.96.4 दिवि न केतुरधि धायि हर्यतो विव्यचद्वज्रो हरितो न रंह्या ।
तुददहिं हरिशिप्रो य आयसः सहस्रशोका अभवद्धरिम्भरः

10.96.5 त्वंत्वमहर्यथा उपस्तुतः पूर्वेभिरिन्द्र हरिकेश यज्वभिः ।
त्वं हर्यसि तव विश्वमुक्थ्यमसामि राधो हरिजात हर्यतम्

10.96.6 ता वज्रिणं मन्दिनं स्तोम्यं मद इन्द्रं रथे वहतो हर्यता हरी ।
पुरूण्यस्मै सवनानि हर्यत इन्द्राय सोमा हरयो दधन्विरे

10.96.7 अरं कामाय हरयो दधन्विरे स्थिराय हिन्वन्हरयो हरी तुरा ।
अर्वद्भिर्यो हरिभिर्जोषमीयते सो अस्य कामं हरिवन्तमानशे

10.96.8 हरिश्मशारुर्हरिकेश आयसस्तुरस्पेये यो हरिपा अवर्धत ।
अर्वद्भिर्यो हरिभिर्वाजिनीवसुरति विश्वा दुरिता पारिषद्धरी

10.96.9 स्रुवेव यस्य हरिणी विपेततुः शिप्रे वाजाय हरिणी दविध्वतः ।
प्र यत्कृते चमसे मर्मृजद्धरी पीत्वा मदस्य हर्यतस्यान्धसः

10.96.10 उत स्म सद्म हर्यतस्य पस्त्योरत्यो न वाजं हरिवाँ अचिक्रदत् ।
मही चिद्धि धिषणाहर्यदोजसा बृहद्वयो दधिषे हर्यतश्चिदा

10.96.11 आ रोदसी हर्यमाणो महित्वा नव्यंनव्यं हर्यसि मन्म नु प्रियम् ।
प्र पस्त्यमसुर हर्यतं गोराविष्कृधि हरये सूर्याय

10.96.12 आ त्वा हर्यन्तं प्रयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र ।
पिबा यथा प्रतिभृतस्य मध्वो हर्यन्यज्ञं सधमादे दशोणिम्

10.96.13 अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनं केवलं ते ।
ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वृषञ्जठर आ वृषस्व

सूक्तम् १०.९७
ऋषिः: आथर्वणो भिषग्। । अनुक्रमणिका: दे. ओषधयः। अनुष्टुप्

10.97.1 या ओषधीः पूर्वा जाता देवेभ्यस्त्रियुगं पुरा ।
मनै नु बभ्रूणामहं शतं धामानि सप्त च

10.97.2 शतं वो अम्ब धामानि सहस्रमुत वो रुहः ।
अधा शतक्रत्वो यूयमिमं मे अगदं कृत

10.97.3 ओषधीः प्रति मोदध्वं पुष्पवतीः प्रसूवरीः ।
अश्वा इव सजित्वरीर्वीरुधः पारयिष्ण्वः

10.97.4 ओषधीरिति मातरस्तद्वो देवीरुप ब्रुवे ।
सनेयमश्वं गां वास आत्मानं तव पूरुष

10.97.5 अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष्कृता ।
गोभाज इत्किलासथ यत्सनवथ पूरुषम्

10.97.6 यत्रौषधीः समग्मत राजानः समिताविव ।
विप्रः स उच्यते भिषग्रक्षोहामीवचातनः

10.97.7 अश्वावतीं सोमावतीमूर्जयन्तीमुदोजसम् ।
आवित्सि सर्वा ओषधीरस्मा अरिष्टतातये

10.97.8 उच्छुष्मा ओषधीनां गावो गोष्ठादिवेरते ।
धनं सनिष्यन्तीनामात्मानं तव पूरुष

10.97.9 इष्कृतिर्नाम वो माताथो यूयं स्थ निष्कृतीः ।
सीराः पतत्रिणी स्थन यदामयति निष्कृथ

10.97.10 अति विश्वाः परिष्ठा स्तेन इव व्रजमक्रमुः ।
ओषधीः प्राचुच्यवुर्यत्किं च तन्वो रपः

10.97.11 यदिमा वाजयन्नहमोषधीर्हस्त आदधे ।
आत्मा यक्ष्मस्य नश्यति पुरा जीवगृभो यथा

10.97.12 यस्यौषधीः प्रसर्पथाङ्गमङ्गं परुष्परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधध्व उग्रो मध्यमशीरिव

10.97.13 साकं यक्ष्म प्र पत चाषेण किकिदीविना ।
साकं वातस्य ध्राज्या साकं नश्य निहाकया

10.97.14 अन्या वो अन्यामवत्वन्यान्यस्या उपावत ।
ताः सर्वाः संविदाना इदं मे प्रावता वचः

10.97.15 याः फलिनीर्या अफला अपुष्पा याश्च पुष्पिणीः ।
बृहस्पतिप्रसूतास्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः

10.97.16 मुञ्चन्तु मा शपथ्यादथो वरुण्यादुत ।
अथो यमस्य पड्बीशात्सर्वस्माद्देवकिल्बिषात्

10.97.17 अवपतन्तीरवदन्दिव ओषधयस्परि ।
यं जीवमश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः

10.97.18 या ओषधीः सोमराज्ञीर्बह्वीः शतविचक्षणाः ।
तासां त्वमस्युत्तमारं कामाय शं हृदे

10.97.19 या ओषधीः सोमराज्ञीर्विष्ठिताः पृथिवीमनु ।
बृहस्पतिप्रसूता अस्यै सं दत्त वीर्यम्

10.97.20 मा वो रिषत्खनिता यस्मै चाहं खनामि वः ।
द्विपच्चतुष्पदस्माकं सर्वमस्त्वनातुरम्

10.97.21 याश्चेदमुपशृण्वन्ति याश्च दूरं परागताः ।
सर्वाः संगत्य वीरुधोऽस्यै सं दत्त वीर्यम्

10.97.22 ओषधयः सं वदन्ते सोमेन सह राज्ञा ।
यस्मै कृणोति ब्राह्मणस्तं राजन्पारयामसि

10.97.23 त्वमुत्तमास्योषधे तव वृक्षा उपस्तयः ।
उपस्तिरस्तु सोऽस्माकं यो अस्माँ अभिदासति

सूक्तम् १०.९८
ऋषिः: आर्ष्टिषेणो देवापिः (वृष्टिकामः) । अनुक्रमणिका: दे. देवाः। त्रिष्टुप्।

10.98.1 बृहस्पते प्रति मे देवतामिहि मित्रो वा यद्वरुणो वासि पूषा ।
आदित्यैर्वा यद्वसुभिर्मरुत्वान्स पर्जन्यं शंतनवे वृषाय

10.98.2 आ देवो दूतो अजिरश्चिकित्वान्त्वद्देवापे अभि मामगच्छत् ।
प्रतीचीनः प्रति मामा ववृत्स्व दधामि ते द्युमतीं वाचमासन्

10.98.3 अस्मे धेहि द्युमतीं वाचमासन्बृहस्पते अनमीवामिषिराम् ।
यया वृष्टिं शंतनवे वनाव दिवो द्रप्सो मधुमाँ आ विवेश

10.98.4 आ नो द्रप्सा मधुमन्तो विशन्त्विन्द्र देह्यधिरथं सहस्रम् ।
नि षीद होत्रमृतुथा यजस्व देवान्देवापे हविषा सपर्य

10.98.5 आर्ष्टिषेणो होत्रमृषिर्निषीदन्देवापिर्देवसुमतिं चिकित्वान् ।
स उत्तरस्मादधरं समुद्रमपो दिव्या असृजद्वर्ष्या अभि

10.98.6 अस्मिन्समुद्रे अध्युत्तरस्मिन्नापो देवेभिर्निवृता अतिष्ठन् ।
ता अद्रवन्नार्ष्टिषेणेन सृष्टा देवापिना प्रेषिता मृक्षिणीषु

10.98.7 यद्देवापिः शंतनवे पुरोहितो होत्राय वृतः कृपयन्नदीधेत् ।
देवश्रुतं वृष्टिवनिं रराणो बृहस्पतिर्वाचमस्मा अयच्छत्

10.98.8 यं त्वा देवापिः शुशुचानो अग्न आर्ष्टिषेणो मनुष्यः समीधे ।
विश्वेभिर्देवैरनुमद्यमानः प्र पर्जन्यमीरया वृष्टिमन्तम्

10.98.9 त्वां पूर्व ऋषयो गीर्भिरायन्त्वामध्वरेषु पुरुहूत विश्वे ।
सहस्राण्यधिरथान्यस्मे आ नो यज्ञं रोहिदश्वोप याहि

10.98.10 एतान्यग्ने नवतिर्नव त्वे आहुतान्यधिरथा सहस्रा ।
तेभिर्वर्धस्व तन्वः शूर पूर्वीर्दिवो नो वृष्टिमिषितो रिरीहि

10.98.11 एतान्यग्ने नवतिं सहस्रा सं प्र यच्छ वृष्ण इन्द्राय भागम् ।
विद्वान्पथ ऋतुशो देवयानानप्यौलानं दिवि देवेषु धेहि

10.98.12 अग्ने बाधस्व वि मृधो वि दुर्गहापामीवामप रक्षांसि सेध ।
अस्मात्समुद्राद्बृहतो दिवो नोऽपां भूमानमुप नः सृजेह

सूक्तम् १०.९९
ऋषिः: वम्रो वैखानसः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः।  त्रिष्टुप् ।

10.99.1 कं नश्चित्रमिषण्यसि चिकित्वान्पृथुग्मानं वाश्रं वावृधध्यै ।
कत्तस्य दातु शवसो व्युष्टौ तक्षद्वज्रं वृत्रतुरमपिन्वत्

10.99.2 स हि द्युता विद्युता वेति साम पृथुं योनिमसुरत्वा ससाद ।
स सनीळेभिः प्रसहानो अस्य भ्रातुर्न ऋते सप्तथस्य मायाः

10.99.3 स वाजं यातापदुष्पदा यन्स्वर्षाता परि षदत्सनिष्यन् ।
अनर्वा यच्छतदुरस्य वेदो घ्नञ्छिश्नदेवाँ अभि वर्पसा भूत्

10.99.4 स यह्व्योऽवनीर्गोष्वर्वा जुहोति प्रधन्यासु सस्रिः ।
अपादो यत्र युज्यासोऽरथा द्रोण्यश्वास ईरते घृतं वाः

10.99.5 स रुद्रेभिरशस्तवार ऋभ्वा हित्वी गयमारेअवद्य आगात् ।
वम्रस्य मन्ये मिथुना विवव्री अन्नमभीत्यारोदयन्मुषायन्

10.99.6 स इद्दासं तुवीरवं पतिर्दन्षळक्षं त्रिशीर्षाणं दमन्यत् ।
अस्य त्रितो न्वोजसा वृधानो विपा वराहमयोअग्रया हन्

10.99.7 स द्रुह्वणे मनुष ऊर्ध्वसान आ साविषदर्शसानाय शरुम् ।
स नृतमो नहुषोऽस्मत्सुजातः पुरोऽभिनदर्हन्दस्युहत्ये

10.99.8 सो अभ्रियो न यवस उदन्यन्क्षयाय गातुं विदन्नो अस्मे ।
उप यत्सीददिन्दुं शरीरैः श्येनोऽयोपाष्टिर्हन्ति दस्यून्

10.99.9 स व्राधतः शवसानेभिरस्य कुत्साय शुष्णं कृपणे परादात् ।
अयं कविमनयच्छस्यमानमत्कं यो अस्य सनितोत नृणाम्

10.99.10 अयं दशस्यन्नर्येभिरस्य दस्मो देवेभिर्वरुणो न मायी ।
अयं कनीन ऋतुपा अवेद्यमिमीताररुं यश्चतुष्पात्

10.99.11 अस्य स्तोमेभिरौशिज ऋजिश्वा व्रजं दरयद्वृषभेण पिप्रोः ।
सुत्वा यद्यजतो दीदयद्गीः पुर इयानो अभि वर्पसा भूत्

10.99.12 एवा महो असुर वक्षथाय वम्रकः पड्भिरुप सर्पदिन्द्रम् ।
स इयानः करति स्वस्तिमस्मा इषमूर्जं सुक्षितिं विश्वमाभाः

सूक्तम् १०.१००
ऋषिः: दुवस्युर्वान्दनः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। जगती, १२ त्रिष्टुप् ।

10.100.1 इन्द्र दृह्य मघवन्त्वावदिद्भुज इह स्तुतः सुतपा बोधि नो वृधे ।
देवेभिर्नः सविता प्रावतु श्रुतमा सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.2 भराय सु भरत भागमृत्वियं प्र वायवे शुचिपे क्रन्ददिष्टये ।
गौरस्य यः पयसः पीतिमानश आ सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.3 आ नो देवः सविता साविषद्वय ऋजूयते यजमानाय सुन्वते ।
यथा देवान्प्रतिभूषेम पाकवदा सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.4 इन्द्रो अस्मे सुमना अस्तु विश्वहा राजा सोमः सुवितस्याध्येतु नः ।
यथायथा मित्रधितानि संदधुरा सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.5 इन्द्र उक्थेन शवसा परुर्दधे बृहस्पते प्रतरीतास्यायुषः ।
यज्ञो मनुः प्रमतिर्नः पिता हि कमा सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.6 इन्द्रस्य नु सुकृतं दैव्यं सहोऽग्निर्गृहे जरिता मेधिरः कविः ।
यज्ञश्च भूद्विदथे चारुरन्तम आ सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.7 न वो गुहा चकृम भूरि दुष्कृतं नाविष्ट्यं वसवो देवहेळनम् ।
माकिर्नो देवा अनृतस्य वर्पस आ सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.8 अपामीवां सविता साविषन्न्यग्वरीय इदप सेधन्त्वद्रयः ।
ग्रावा यत्र मधुषुदुच्यते बृहदा सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.9 ऊर्ध्वो ग्रावा वसवोऽस्तु सोतरि विश्वा द्वेषांसि सनुतर्युयोत ।
स नो देवः सविता पायुरीड्य आ सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.10 ऊर्जं गावो यवसे पीवो अत्तन ऋतस्य याः सदने कोशे अङ्ग्ध्वे ।
तनूरेव तन्वो अस्तु भेषजमा सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.11 क्रतुप्रावा जरिता शश्वतामव इन्द्र इद्भद्रा प्रमतिः सुतावताम् ।
पूर्णमूधर्दिव्यं यस्य सिक्तय आ सर्वतातिमदितिं वृणीमहे

10.100.12 चित्रस्ते भानुः क्रतुप्रा अभिष्टिः सन्ति स्पृधो जरणिप्रा अधृष्टाः ।
रजिष्ठया रज्या पश्व आ गोस्तूतूर्षति पर्यग्रं दुवस्युः

सूक्तम् १०.१०१
ऋषिः: बुधः सौम्यः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवा, ऋत्विजो वा। त्रिष्टुप्, ४, ६ गायत्री, ५ बृहती, ९, १२ जगती ।

10.101.1 उद्बुध्यध्वं समनसः सखायः समग्निमिन्ध्वं बहवः सनीळाः ।
दधिक्रामग्निमुषसं च देवीमिन्द्रावतोऽवसे नि ह्वये वः

10.101.2 मन्द्रा कृणुध्वं धिय आ तनुध्वं नावमरित्रपरणीं कृणुध्वम् ।
इष्कृणुध्वमायुधारं कृणुध्वं प्राञ्चं यज्ञं प्र णयता सखायः

10.101.3 युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन्नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमेयात्

10.101.4 सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नया

10.101.5 निराहावान्कृणोतन सं वरत्रा दधातन ।
सिञ्चामहा अवतमुद्रिणं वयं सुषेकमनुपक्षितम्

10.101.6 इष्कृताहावमवतं सुवरत्रं सुषेचनम् ।
उद्रिणं सिञ्चे अक्षितम्

10.101.7 प्रीणीताश्वान्हितं जयाथ स्वस्तिवाहं रथमित्कृणुध्वम् ।
द्रोणाहावमवतमश्मचक्रमंसत्रकोशं सिञ्चता नृपाणम्

10.101.8 व्रजं कृणुध्वं स हि वो नृपाणो वर्म सीव्यध्वं बहुला पृथूनि ।
पुरः कृणुध्वमायसीरधृष्टा मा वः सुस्रोच्चमसो दृंहता तम्

10.101.9 आ वो धियं यज्ञियां वर्त ऊतये देवा देवीं यजतां यज्ञियामिह ।
सा नो दुहीयद्यवसेव गत्वी सहस्रधारा पयसा मही गौः

10.101.10 आ तू षिञ्च हरिमीं द्रोरुपस्थे वाशीभिस्तक्षताश्मन्मयीभिः ।
परि ष्वजध्वं दश कक्ष्याभिरुभे धुरौ प्रति वह्निं युनक्त

10.101.11 उभे धुरौ वह्निरापिब्दमानोऽन्तर्योनेव चरति द्विजानिः ।
वनस्पतिं वन आस्थापयध्वं नि षू दधिध्वमखनन्त उत्सम्

10.101.12 कपृन्नरः कपृथमुद्दधातन चोदयत खुदत वाजसातये ।
निष्टिग्र्यः पुत्रमा च्यावयोतय इन्द्रं सबाध इह सोमपीतये

सूक्तम् १०.१०२
ऋषिः: मुद्गलो भार्म्यश्व-। । अनुक्रमणिका: दे. द्रुघण, इन्द्रो वा। त्रिष्टुप्, १, ३,१२ बृहती।

10.102.1 प्र ते रथं मिथूकृतमिन्द्रोऽवतु धृष्णुया ।
अस्मिन्नाजौ पुरुहूत श्रवाय्ये धनभक्षेषु नोऽव

10.102.2 उत्स्म वातो वहति वासोऽस्या अधिरथं यदजयत्सहस्रम् ।
रथीरभून्मुद्गलानी गविष्टौ भरे कृतं व्यचेदिन्द्रसेना

10.102.3 अन्तर्यच्छ जिघांसतो वज्रमिन्द्राभिदासतः ।
दासस्य वा मघवन्नार्यस्य वा सनुतर्यवया वधम्

10.102.4 उद्नो ह्रदमपिबज्जर्हृषाणः कूटं स्म तृंहदभिमातिमेति ।
प्र मुष्कभारः श्रव इच्छमानोऽजिरं बाहू अभरत्सिषासन्

10.102.5 न्यक्रन्दयन्नुपयन्त एनममेहयन्वृषभं मध्य आजेः ।
तेन सूभर्वं शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः प्रधने जिगाय

10.102.6 ककर्दवे वृषभो युक्त आसीदवावचीत्सारथिरस्य केशी ।
दुधेर्युक्तस्य द्रवतः सहानस ऋच्छन्ति ष्मा निष्पदो मुद्गलानीम्

10.102.7 उत प्रधिमुदहन्नस्य विद्वानुपायुनग्वंसगमत्र शिक्षन् ।
इन्द्र उदावत्पतिमघ्न्यानामरंहत पद्याभिः ककुद्मान्

10.102.8 शुनमष्ट्राव्यचरत्कपर्दी वरत्रायां दार्वानह्यमानः ।
नृम्णानि कृण्वन्बहवे जनाय गाः पस्पशानस्तविषीरधत्त

10.102.9 इमं तं पश्य वृषभस्य युञ्जं काष्ठाया मध्ये द्रुघणं शयानम् ।
येन जिगाय शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः पृतनाज्येषु

10.102.10 आरे अघा को न्वित्था ददर्श यं युञ्जन्ति तम्वा स्थापयन्ति ।
नास्मै तृणं नोदकमा भरन्त्युत्तरो धुरो वहति प्रदेदिशत्

10.102.11 परिवृक्तेव पतिविद्यमानट् पीप्याना कूचक्रेणेव सिञ्चन् ।
एषैष्या चिद्रथ्या जयेम सुमङ्गलं सिनवदस्तु सातम्

10.102.12 त्वं विश्वस्य जगतश्चक्षुरिन्द्रासि चक्षुषः ।
वृषा यदाजिं वृषणा सिषाससि चोदयन्वध्रिणा युजा

सूक्तम् १०.१०३
ऋषिः: ऐन्द्रोऽप्रतिरथः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ४ बृहस्पतिः, १२ अप्वा देवी, १३ मरुतो वा।  त्रिष्टुप्, १३ अनुष्टुप्

10.103.1 आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश्चर्षणीनाम् ।
संक्रन्दनोऽनिमिष एकवीरः शतं सेना अजयत्साकमिन्द्रः

10.103.2 संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।
तदिन्द्रेण जयत तत्सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा

10.103.3 स इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर्वशी संस्रष्टा स युध इन्द्रो गणेन ।
संसृष्टजित्सोमपा बाहुशर्ध्युग्रधन्वा प्रतिहिताभिरस्ता

10.103.4 बृहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहामित्राँ अपबाधमानः ।
प्रभञ्जन्त्सेनाः प्रमृणो युधा जयन्नस्माकमेध्यविता रथानाम्

10.103.5 बलविज्ञाय स्थविरः प्रवीरः सहस्वान्वाजी सहमान उग्रः ।
अभिवीरो अभिसत्वा सहोजा जैत्रमिन्द्र रथमा तिष्ठ गोवित्

10.103.6 गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तमज्म प्रमृणन्तमोजसा ।
इमं सजाता अनु वीरयध्वमिन्द्रं सखायो अनु सं रभध्वम्

10.103.7 अभि गोत्राणि सहसा गाहमानोऽदयो वीरः शतमन्युरिन्द्रः ।
दुश्च्यवनः पृतनाषाळयुध्योऽस्माकं सेना अवतु प्र युत्सु

10.103.8 इन्द्र आसां नेता बृहस्पतिर्दक्षिणा यज्ञः पुर एतु सोमः ।
देवसेनानामभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्वग्रम्

10.103.9 इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ आदित्यानां मरुतां शर्ध उग्रम् ।
महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयतामुदस्थात्

10.103.10 उद्धर्षय मघवन्नायुधान्युत्सत्वनां मामकानां मनांसि ।
उद्वृत्रहन्वाजिनां वाजिनान्युद्रथानां जयतां यन्तु घोषाः

10.103.11 अस्माकमिन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्वस्माकं या इषवस्ता जयन्तु ।
अस्माकं वीरा उत्तरे भवन्त्वस्माँ उ देवा अवता हवेषु

10.103.12 अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्यप्वे परेहि ।
अभि प्रेहि निर्दह हृत्सु शोकैरन्धेनामित्रास्तमसा सचन्ताम्

10.103.13 प्रेता जयता नर इन्द्रो वः शर्म यच्छतु ।
उग्रा वः सन्तु बाहवोऽनाधृष्या यथासथ

सूक्तम् १०.१०४
ऋषिः: अष्टको वैश्वामित्रः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

10.104.1 असावि सोमः पुरुहूत तुभ्यं हरिभ्यां यज्ञमुप याहि तूयम् ।
तुभ्यं गिरो विप्रवीरा इयाना दधन्विर इन्द्र पिबा सुतस्य

10.104.2 अप्सु धूतस्य हरिवः पिबेह नृभिः सुतस्य जठरं पृणस्व ।
मिमिक्षुर्यमद्रय इन्द्र तुभ्यं तेभिर्वर्धस्व मदमुक्थवाहः

10.104.3 प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् ।
इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः

10.104.4 ऊती शचीवस्तव वीर्येण वयो दधाना उशिज ऋतज्ञाः ।
प्रजावदिन्द्र मनुषो दुरोणे तस्थुर्गृणन्तः सधमाद्यासः

10.104.5 प्रणीतिभिष्टे हर्यश्व सुष्टोः सुषुम्नस्य पुरुरुचो जनासः ।
मंहिष्ठामूतिं वितिरे दधाना स्तोतार इन्द्र तव सूनृताभिः

10.104.6 उप ब्रह्माणि हरिवो हरिभ्यां सोमस्य याहि पीतये सुतस्य ।
इन्द्र त्वा यज्ञः क्षममाणमानड् दाश्वाँ अस्यध्वरस्य प्रकेतः

10.104.7 सहस्रवाजमभिमातिषाहं सुतेरणं मघवानं सुवृक्तिम् ।
उप भूषन्ति गिरो अप्रतीतमिन्द्रं नमस्या जरितुः पनन्त

10.104.8 सप्तापो देवीः सुरणा अमृक्ता याभिः सिन्धुमतर इन्द्र पूर्भित् ।
नवतिं स्रोत्या नव च स्रवन्तीर्देवेभ्यो गातुं मनुषे च विन्दः

10.104.9 अपो महीरभिशस्तेरमुञ्चोऽजागरास्वधि देव एकः ।
इन्द्र यास्त्वं वृत्रतूर्ये चकर्थ ताभिर्विश्वायुस्तन्वं पुपुष्याः

10.104.10 वीरेण्यः क्रतुरिन्द्रः सुशस्तिरुतापि धेना पुरुहूतमीट्टे ।
आर्दयद्वृत्रमकृणोदु लोकं ससाहे शक्रः पृतना अभिष्टिः

10.104.11 शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ ।
शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्

सूक्तम् १०.१०५
ऋषिः: कौत्सो दुर्मित्रः सुमित्रो वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। उष्णिक्, १ गायत्री वा, २, ७ पिपीलिकामध्या, ११ त्रिष्टुप्

10.105.1 कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आव श्मशा रुधद्वाः ।
दीर्घं सुतं वाताप्याय

10.105.2 हरी यस्य सुयुजा विव्रता वेरर्वन्तानु शेपा ।
उभा रजी न केशिना पतिर्दन्

10.105.3 अप योरिन्द्रः पापज आ मर्तो न शश्रमाणो बिभीवान् ।
शुभे यद्युयुजे तविषीवान्

10.105.4 सचायोरिन्द्रश्चर्कृष आँ उपानसः सपर्यन् ।
नदयोर्विव्रतयोः शूर इन्द्रः

10.105.5 अधि यस्तस्थौ केशवन्ता व्यचस्वन्ता न पुष्ट्यै ।
वनोति शिप्राभ्यां शिप्रिणीवान्

10.105.6 प्रास्तौदृष्वौजा ऋष्वेभिस्ततक्ष शूरः शवसा ।
ऋभुर्न क्रतुभिर्मातरिश्वा

10.105.7 वज्रं यश्चक्रे सुहनाय दस्यवे हिरीमशो हिरीमान् ।
अरुतहनुरद्भुतं न रजः

10.105.8 अव नो वृजिना शिशीह्यृचा वनेमानृचः ।
नाब्रह्मा यज्ञ ऋधग्जोषति त्वे

10.105.9 ऊर्ध्वा यत्ते त्रेतिनी भूद्यज्ञस्य धूर्षु सद्मन् ।
सजूर्नावं स्वयशसं सचायोः

10.105.10 श्रिये ते पृश्निरुपसेचनी भूच्छ्रिये दर्विररेपाः ।
यया स्वे पात्रे सिञ्चस उत्

10.105.11 शतं वा यदसुर्य प्रति त्वा सुमित्र इत्थास्तौद्दुर्मित्र इत्थास्तौत् ।
आवो यद्दस्युहत्ये कुत्सपुत्रं प्रावो यद्दस्युहत्ये कुत्सवत्सम्

सूक्तम् १०.१०६
ऋषिः: भूतांशः काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ। त्रिष्टुप्

10.106.1 उभा उ नूनं तदिदर्थयेथे वि तन्वाथे धियो वस्त्रापसेव ।
सध्रीचीना यातवे प्रेमजीगः सुदिनेव पृक्ष आ तंसयेथे

10.106.2 उष्टारेव फर्वरेषु श्रयेथे प्रायोगेव श्वात्र्या शासुरेथः ।
दूतेव हि ष्ठो यशसा जनेषु माप स्थातं महिषेवावपानात्

10.106.3 साकंयुजा शकुनस्येव पक्षा पश्वेव चित्रा यजुरा गमिष्टम् ।
अग्निरिव देवयोर्दीदिवांसा परिज्मानेव यजथः पुरुत्रा

10.106.4 आपी वो अस्मे पितरेव पुत्रोग्रेव रुचा नृपतीव तुर्यै ।
इर्येव पुष्ट्यै किरणेव भुज्यै श्रुष्टीवानेव हवमा गमिष्टम्

10.106.5 वंसगेव पूषर्या शिम्बाता मित्रेव ऋता शतरा शातपन्ता ।
वाजेवोच्चा वयसा घर्म्येष्ठा मेषेवेषा सपर्या पुरीषा

10.106.6 सृण्येव जर्भरी तुर्फरीतू नैतोशेव तुर्फरी पर्फरीका ।
उदन्यजेव जेमना मदेरू ता मे जराय्वजरं मरायु

10.106.7 पज्रेव चर्चरं जारं मरायु क्षद्मेवार्थेषु तर्तरीथ उग्रा ।
ऋभू नापत्खरमज्रा खरज्रुर्वायुर्न पर्फरत्क्षयद्रयीणाम्

10.106.8 घर्मेव मधु जठरे सनेरू भगेविता तुर्फरी फारिवारम् ।
पतरेव चचरा चन्द्रनिर्णिङ्मनऋङ्गा मनन्या न जग्मी

10.106.9 बृहन्तेव गम्भरेषु प्रतिष्ठां पादेव गाधं तरते विदाथः ।
कर्णेव शासुरनु हि स्मराथोऽंशेव नो भजतं चित्रमप्नः

10.106.10 आरङ्गरेव मध्वेरयेथे सारघेव गवि नीचीनबारे ।
कीनारेव स्वेदमासिष्विदाना क्षामेवोर्जा सूयवसात्सचेथे

10.106.11 ऋध्याम स्तोमं सनुयाम वाजमा नो मन्त्रं सरथेहोप यातम् ।
यशो न पक्वं मधु गोष्वन्तरा भूतांशो अश्विनोः काममप्राः

सूक्तम् १०.१०७
ऋषिः: दिव्य आङ्गिरसः, दक्षिणा वा प्राजापत्या। । अनुक्रमणिका: दे. दक्षिणा, दक्षिणादातारो वा। त्रिष्टुप्, ४ जगती।

10.107.1 आविरभून्महि माघोनमेषां विश्वं जीवं तमसो निरमोचि ।
महि ज्योतिः पितृभिर्दत्तमागादुरुः पन्था दक्षिणाया अदर्शि

10.107.2 उच्चा दिवि दक्षिणावन्तो अस्थुर्ये अश्वदाः सह ते सूर्येण ।
हिरण्यदा अमृतत्वं भजन्ते वासोदाः सोम प्र तिरन्त आयुः

10.107.3 दैवी पूर्तिर्दक्षिणा देवयज्या न कवारिभ्यो नहि ते पृणन्ति ।
अथा नरः प्रयतदक्षिणासोऽवद्यभिया बहवः पृणन्ति

10.107.4 शतधारं वायुमर्कं स्वर्विदं नृचक्षसस्ते अभि चक्षते हविः ।
ये पृणन्ति प्र च यच्छन्ति संगमे ते दक्षिणां दुहते सप्तमातरम्

10.107.5 दक्षिणावान्प्रथमो हूत एति दक्षिणावान्ग्रामणीरग्रमेति ।
तमेव मन्ये नृपतिं जनानां यः प्रथमो दक्षिणामाविवाय

10.107.6 तमेव ऋषिं तमु ब्रह्माणमाहुर्यज्ञन्यं सामगामुक्थशासम् ।
स शुक्रस्य तन्वो वेद तिस्रो यः प्रथमो दक्षिणया रराध

10.107.7 दक्षिणाश्वं दक्षिणा गां ददाति दक्षिणा चन्द्रमुत यद्धिरण्यम् ।
दक्षिणान्नं वनुते यो न आत्मा दक्षिणां वर्म कृणुते विजानन्

10.107.8 न भोजा मम्रुर्न न्यर्थमीयुर्न रिष्यन्ति न व्यथन्ते ह भोजाः ।
इदं यद्विश्वं भुवनं स्वश्चैतत्सर्वं दक्षिणैभ्यो ददाति

10.107.9 भोजा जिग्युः सुरभिं योनिमग्रे भोजा जिग्युर्वध्वं या सुवासाः ।
भोजा जिग्युरन्तःपेयं सुराया भोजा जिग्युर्ये अहूताः प्रयन्ति

10.107.10 भोजायाश्वं सं मृजन्त्याशुं भोजायास्ते कन्या शुम्भमाना ।
भोजस्येदं पुष्करिणीव वेश्म परिष्कृतं देवमानेव चित्रम्

10.107.11 भोजमश्वाः सुष्ठुवाहो वहन्ति सुवृद्रथो वर्तते दक्षिणायाः ।
भोजं देवासोऽवता भरेषु भोजः शत्रून्समनीकेषु जेता

सूक्तम् १०.१०८
ऋषिः: पणयोऽसुराः । अनुक्रमणिका: दे. सरमा देवता। २, ४, ६, ८, १०-११ सरमा देवशुनी ऋषिका। पणयो देवता। त्रिष्टुप्।

10.108.1 किमिच्छन्ती सरमा प्रेदमानड्दूरे ह्यध्वा जगुरिः पराचैः ।
कास्मेहितिः का परितक्म्यासीत्कथं रसाया अतरः पयांसि

10.108.2 इन्द्रस्य दूतीरिषिता चरामि मह इच्छन्ती पणयो निधीन्वः ।
अतिष्कदो भियसा तन्न आवत्तथा रसाया अतरं पयांसि

10.108.3 कीदृङ्ङिन्द्रः सरमे का दृशीका यस्येदं दूतीरसरः पराकात् ।
आ च गच्छान्मित्रमेना दधामाथा गवां गोपतिर्नो भवाति

10.108.4 नाहं तं वेद दभ्यं दभत्स यस्येदं दूतीरसरं पराकात् ।
न तं गूहन्ति स्रवतो गभीरा हता इन्द्रेण पणयः शयध्वे

10.108.5 इमा गावः सरमे या ऐच्छः परि दिवो अन्तान्सुभगे पतन्ती ।
कस्त एना अव सृजादयुध्व्युतास्माकमायुधा सन्ति तिग्मा

10.108.6 असेन्या वः पणयो वचांस्यनिषव्यास्तन्वः सन्तु पापीः ।
अधृष्टो व एतवा अस्तु पन्था बृहस्पतिर्व उभया न मृळात्

10.108.7 अयं निधिः सरमे अद्रिबुध्नो गोभिरश्वेभिर्वसुभिर्न्यृष्टः ।
रक्षन्ति तं पणयो ये सुगोपा रेकु पदमलकमा जगन्थ

10.108.8 एह गमन्नृषयः सोमशिता अयास्यो अङ्गिरसो नवग्वाः ।
त एतमूर्वं वि भजन्त गोनामथैतद्वचः पणयो वमन्नित्

10.108.9 एवा च त्वं सरम आजगन्थ प्रबाधिता सहसा दैव्येन ।
स्वसारं त्वा कृणवै मा पुनर्गा अप ते गवां सुभगे भजाम

10.108.10 नाहं वेद भ्रातृत्वं नो स्वसृत्वमिन्द्रो विदुरङ्गिरसश्च घोराः ।
गोकामा मे अच्छदयन्यदायमपात इत पणयो वरीयः

10.108.11 दूरमित पणयो वरीय उद्गावो यन्तु मिनतीरृतेन ।
बृहस्पतिर्या अविन्दन्निगूळ्हाः सोमो ग्रावाण ऋषयश्च विप्राः

सूक्तम् १०.१०९
ऋषिः: जुहूर्ब्रह्मजाया, ब्राह्मः ऊर्ध्वनाभा वा। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, ६-७ अनुष्टुप्

10.109.1 तेऽवदन्प्रथमा ब्रह्मकिल्बिषेऽकूपारः सलिलो मातरिश्वा ।
वीळुहरास्तप उग्रो मयोभूरापो देवीः प्रथमजा ऋतेन

10.109.2 सोमो राजा प्रथमो ब्रह्मजायां पुनः प्रायच्छदहृणीयमानः ।
अन्वर्तिता वरुणो मित्र आसीदग्निर्होता हस्तगृह्या निनाय

10.109.3 हस्तेनैव ग्राह्य आधिरस्या ब्रह्मजायेयमिति चेदवोचन् ।
न दूताय प्रह्ये तस्थ एषा तथा राष्ट्रं गुपितं क्षत्रियस्य

10.109.4 देवा एतस्यामवदन्त पूर्वे सप्तऋषयस्तपसे ये निषेदुः ।
भीमा जाया ब्राह्मणस्योपनीता दुर्धां दधाति परमे व्योमन्

10.109.5 ब्रह्मचारी चरति वेविषद्विषः स देवानां भवत्येकमङ्गम् ।
तेन जायामन्वविन्दद्बृहस्पतिः सोमेन नीतां जुह्वं न देवाः

10.109.6 पुनर्वै देवा अददुः पुनर्मनुष्या उत ।
राजानः सत्यं कृण्वाना ब्रह्मजायां पुनर्ददुः

10.109.7 पुनर्दाय ब्रह्मजायां कृत्वी देवैर्निकिल्बिषम् ।
ऊर्जं पृथिव्या भक्त्वायोरुगायमुपासते

सूक्तम् १०.११०
ऋषिः: जमदग्निर्भार्गवः, जामदग्न्यो रामो वा। । अनुक्रमणिका: दे. आप्रीसूक्तं (१ इध्मः समिद्धोऽग्निर्वा, २ तनूनपात्, ३ इळा, ४ बर्हिः, ५ देवीर्द्वारः, ६ उषासानक्ता, ७ दैव्यौ होतारौ प्रचेतसौ, 8 तिस्रो देव्यः सरस्वतीळाभारत्यः, ९ त्वष्टा, १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः)।  त्रिष्टुप् ।

10.110.1 समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान्यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान्त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः

10.110.2 तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान्मध्वा समञ्जन्स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन्देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः

10.110.3 आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान्यक्षीषितो यजीयान्

10.110.4 प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् ।
व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम्

10.110.5 व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः

10.110.6 आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने

10.110.7 दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता

10.110.8 आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विळा मनुष्वदिह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वती स्वपसः सदन्तु

10.110.9 य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा ।
तमद्य होतरिषितो यजीयान्देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान्

10.110.10 उपावसृज त्मन्या समञ्जन्देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन

10.110.11 सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रदिश्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः

सूक्तम् १०.१११
ऋषिः: वैरूपोऽष्टादंष्ट्रः । अनुक्रमणिका: इन्द्रः । त्रिष्टुप्।

10.111.1 मनीषिणः प्र भरध्वं मनीषां यथायथा मतयः सन्ति नृणाम् ।
इन्द्रं सत्यैरेरयामा कृतेभिः स हि वीरो गिर्वणस्युर्विदानः

10.111.2 ऋतस्य हि सदसो धीतिरद्यौत्सं गार्ष्टेयो वृषभो गोभिरानट् ।
उदतिष्ठत्तविषेणा रवेण महान्ति चित्सं विव्याचा रजांसि

10.111.3 इन्द्रः किल श्रुत्या अस्य वेद स हि जिष्णुः पथिकृत्सूर्याय ।
आन्मेनां कृण्वन्नच्युतो भुवद्गोः पतिर्दिवः सनजा अप्रतीतः

10.111.4 इन्द्रो मह्ना महतो अर्णवस्य व्रतामिनादङ्गिरोभिर्गृणानः ।
पुरूणि चिन्नि तताना रजांसि दाधार यो धरुणं सत्यताता

10.111.5 इन्द्रो दिवः प्रतिमानं पृथिव्या विश्वा वेद सवना हन्ति शुष्णम् ।
महीं चिद्द्यामातनोत्सूर्येण चास्कम्भ चित्कम्भनेन स्कभीयान्

10.111.6 वज्रेण हि वृत्रहा वृत्रमस्तरदेवस्य शूशुवानस्य मायाः ।
वि धृष्णो अत्र धृषता जघन्थाथाभवो मघवन्बाह्वोजाः

10.111.7 सचन्त यदुषसः सूर्येण चित्रामस्य केतवो रामविन्दन् ।
आ यन्नक्षत्रं ददृशे दिवो न पुनर्यतो नकिरद्धा नु वेद

10.111.8 दूरं किल प्रथमा जग्मुरासामिन्द्रस्य याः प्रसवे सस्रुरापः ।
क्व स्विदग्रं क्व बुध्न आसामापो मध्यं क्व वो नूनमन्तः

10.111.9 सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानाँ आदिदेताः प्र विविज्रे जवेन ।
मुमुक्षमाणा उत या मुमुच्रेऽधेदेता न रमन्ते नितिक्ताः

10.111.10 सध्रीचीः सिन्धुमुशतीरिवायन्सनाज्जार आरितः पूर्भिदासाम् ।
अस्तमा ते पार्थिवा वसून्यस्मे जग्मुः सूनृता इन्द्र पूर्वीः

सूक्तम् १०.११२
ऋषिः: वैरूपो नभ-प्रभेदनः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्

10.112.1 इन्द्र पिब प्रतिकामं सुतस्य प्रातःसावस्तव हि पूर्वपीतिः ।
हर्षस्व हन्तवे शूर शत्रूनुक्थेभिष्टे वीर्या प्र ब्रवाम

10.112.2 यस्ते रथो मनसो जवीयानेन्द्र तेन सोमपेयाय याहि ।
तूयमा ते हरयः प्र द्रवन्तु येभिर्यासि वृषभिर्मन्दमानः

10.112.3 हरित्वता वर्चसा सूर्यस्य श्रेष्ठै रूपैस्तन्वं स्पर्शयस्व ।
अस्माभिरिन्द्र सखिभिर्हुवानः सध्रीचीनो मादयस्वा निषद्य

10.112.4 यस्य त्यत्ते महिमानं मदेष्विमे मही रोदसी नाविविक्ताम् ।
तदोक आ हरिभिरिन्द्र युक्तैः प्रियेभिर्याहि प्रियमन्नमच्छ

10.112.5 यस्य शश्वत्पपिवाँ इन्द्र शत्रूननानुकृत्या रण्या चकर्थ ।
स ते पुरंधिं तविषीमियर्ति स ते मदाय सुत इन्द्र सोमः

10.112.6 इदं ते पात्रं सनवित्तमिन्द्र पिबा सोममेना शतक्रतो ।
पूर्ण आहावो मदिरस्य मध्वो यं विश्व इदभिहर्यन्ति देवाः

10.112.7 वि हि त्वामिन्द्र पुरुधा जनासो हितप्रयसो वृषभ ह्वयन्ते ।
अस्माकं ते मधुमत्तमानीमा भुवन्सवना तेषु हर्य

10.112.8 प्र त इन्द्र पूर्व्याणि प्र नूनं वीर्या वोचं प्रथमा कृतानि ।
सतीनमन्युरश्रथायो अद्रिं सुवेदनामकृणोर्ब्रह्मणे गाम्

10.112.9 नि षु सीद गणपते गणेषु त्वामाहुर्विप्रतमं कवीनाम् ।
न ऋते त्वत्क्रियते किं चनारे महामर्कं मघवञ्चित्रमर्च

10.112.10 अभिख्या नो मघवन्नाधमानान्सखे बोधि वसुपते सखीनाम् ।
रणं कृधि रणकृत्सत्यशुष्माभक्ते चिदा भजा राये अस्मान्

सूक्तम् १०.११३
ऋषिः: वैरूपः शतप्रभेदनः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । जगती, १० त्रिष्टुप्।

10.113.1 तमस्य द्यावापृथिवी सचेतसा विश्वेभिर्देवैरनु शुष्ममावताम् ।
यदैत्कृण्वानो महिमानमिन्द्रियं पीत्वी सोमस्य क्रतुमाँ अवर्धत

10.113.2 तमस्य विष्णुर्महिमानमोजसांशुं दधन्वान्मधुनो वि रप्शते ।
देवेभिरिन्द्रो मघवा सयावभिर्वृत्रं जघन्वाँ अभवद्वरेण्यः

10.113.3 वृत्रेण यदहिना बिभ्रदायुधा समस्थिथा युधये शंसमाविदे ।
विश्वे ते अत्र मरुतः सह त्मनावर्धन्नुग्र महिमानमिन्द्रियम्

10.113.4 जज्ञान एव व्यबाधत स्पृधः प्रापश्यद्वीरो अभि पौंस्यं रणम् ।
अवृश्चदद्रिमव सस्यदः सृजदस्तभ्नान्नाकं स्वपस्यया पृथुम्

10.113.5 आदिन्द्रः सत्रा तविषीरपत्यत वरीयो द्यावापृथिवी अबाधत ।
अवाभरद्धृषितो वज्रमायसं शेवं मित्राय वरुणाय दाशुषे

10.113.6 इन्द्रस्यात्र तविषीभ्यो विरप्शिन ऋघायतो अरंहयन्त मन्यवे ।
वृत्रं यदुग्रो व्यवृश्चदोजसापो बिभ्रतं तमसा परीवृतम्

10.113.7 या वीर्याणि प्रथमानि कर्त्वा महित्वेभिर्यतमानौ समीयतुः ।
ध्वान्तं तमोऽव दध्वसे हत इन्द्रो मह्ना पूर्वहूतावपत्यत

10.113.8 विश्वे देवासो अध वृष्ण्यानि तेऽवर्धयन्सोमवत्या वचस्यया ।
रद्धं वृत्रमहिमिन्द्रस्य हन्मनाग्निर्न जम्भैस्तृष्वन्नमावयत्

10.113.9 भूरि दक्षेभिर्वचनेभिरृक्वभिः सख्येभिः सख्यानि प्र वोचत ।
इन्द्रो धुनिं च चुमुरिं च दम्भयञ्छ्रद्धामनस्या शृणुते दभीतये

10.113.10 त्वं पुरूण्या भरा स्वश्व्या येभिर्मंसै निवचनानि शंसन् ।
सुगेभिर्विश्वा दुरिता तरेम विदो षु ण उर्विया गाधमद्य

सूक्तम् १०.११४
ऋषिः: वैरूपः सध्रिः, तापसो घर्मो वा। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, ४ जगती ।

10.114.1 घर्मा समन्ता त्रिवृतं व्यापतुस्तयोर्जुष्टिं मातरिश्वा जगाम ।
दिवस्पयो दिधिषाणा अवेषन्विदुर्देवाः सहसामानमर्कम्

10.114.2 तिस्रो देष्ट्राय निरृतीरुपासते दीर्घश्रुतो वि हि जानन्ति वह्नयः ।
तासां नि चिक्युः कवयो निदानं परेषु या गुह्येषु व्रतेषु

10.114.3 चतुष्कपर्दा युवतिः सुपेशा घृतप्रतीका वयुनानि वस्ते ।
तस्यां सुपर्णा वृषणा नि षेदतुर्यत्र देवा दधिरे भागधेयम्

10.114.4 एकः सुपर्णः स समुद्रमा विवेश स इदं विश्वं भुवनं वि चष्टे ।
तं पाकेन मनसापश्यमन्तितस्तं माता रेळ्हि स उ रेळ्हि मातरम्

10.114.5 सुपर्णं विप्राः कवयो वचोभिरेकं सन्तं बहुधा कल्पयन्ति ।
छन्दांसि च दधतो अध्वरेषु ग्रहान्सोमस्य मिमते द्वादश

10.114.6 षट्त्रिंशाँश्च चतुरः कल्पयन्तश्छन्दांसि च दधत आद्वादशम् ।
यज्ञं विमाय कवयो मनीष ऋक्सामाभ्यां प्र रथं वर्तयन्ति

10.114.7 चतुर्दशान्ये महिमानो अस्य तं धीरा वाचा प्र णयन्ति सप्त ।
आप्नानं तीर्थं क इह प्र वोचद्येन पथा प्रपिबन्ते सुतस्य

10.114.8 सहस्रधा पञ्चदशान्युक्था यावद्द्यावापृथिवी तावदित्तत् ।
सहस्रधा महिमानः सहस्रं यावद्ब्रह्म विष्ठितं तावती वाक्

10.114.9 कश्छन्दसां योगमावेद धीरः को धिष्ण्यां प्रति वाचं पपाद ।
कमृत्विजामष्टमं शूरमाहुर्हरी इन्द्रस्य नि चिकाय कः स्वित्

10.114.10 भूम्या अन्तं पर्येके चरन्ति रथस्य धूर्षु युक्तासो अस्थुः ।
श्रमस्य दायं वि भजन्त्येभ्यो यदा यमो भवति हर्म्ये हितः

सूक्तम् १०.११५
ऋषिः: वार्ष्टिहव्य उपस्तुतः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, ८ त्रिष्टुप्, ९ शक्वरी ।

10.115.1 चित्र इच्छिशोस्तरुणस्य वक्षथो न यो मातरावप्येति धातवे ।
अनूधा यदि जीजनदधा च नु ववक्ष सद्यो महि दूत्यं चरन्

10.115.2 अग्निर्ह नाम धायि दन्नपस्तमः सं यो वना युवते भस्मना दता ।
अभिप्रमुरा जुह्वा स्वध्वर इनो न प्रोथमानो यवसे वृषा

10.115.3 तं वो विं न द्रुषदं देवमन्धस इन्दुं प्रोथन्तं प्रवपन्तमर्णवम् ।
आसा वह्निं न शोचिषा विरप्शिनं महिव्रतं न सरजन्तमध्वनः

10.115.4 वि यस्य ते ज्रयसानस्याजर धक्षोर्न वाताः परि सन्त्यच्युताः ।
आ रण्वासो युयुधयो न सत्वनं त्रितं नशन्त प्र शिषन्त इष्टये

10.115.5 स इदग्निः कण्वतमः कण्वसखार्यः परस्यान्तरस्य तरुषः ।
अग्निः पातु गृणतो अग्निः सूरीनग्निर्ददातु तेषामवो नः

10.115.6 वाजिन्तमाय सह्यसे सुपित्र्य तृषु च्यवानो अनु जातवेदसे ।
अनुद्रे चिद्यो धृषता वरं सते महिन्तमाय धन्वनेदविष्यते

10.115.7 एवाग्निर्मर्तैः सह सूरिभिर्वसु ष्टवे सहसः सूनरो नृभिः ।
मित्रासो न ये सुधिता ऋतायवो द्यावो न द्युम्नैरभि सन्ति मानुषान्

10.115.8 ऊर्जो नपात्सहसावन्निति त्वोपस्तुतस्य वन्दते वृषा वाक् ।
त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः

10.115.9 इति त्वाग्ने वृष्टिहव्यस्य पुत्रा उपस्तुतास ऋषयोऽवोचन् ।
ताँश्च पाहि गृणतश्च सूरीन्वषड्वषळित्यूर्ध्वासो अनक्षन्नमो नम इत्यूर्ध्वासो अनक्षन्

सूक्तम् १०.११६
ऋषिः: स्थौरोऽग्नियुतः स्थौरोऽग्नियूपो वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । त्रिष्टुप्

10.116.1 पिबा सोमं महत इन्द्रियाय पिबा वृत्राय हन्तवे शविष्ठ ।
पिब राये शवसे हूयमानः पिब मध्वस्तृपदिन्द्रा वृषस्व

10.116.2 अस्य पिब क्षुमतः प्रस्थितस्येन्द्र सोमस्य वरमा सुतस्य ।
स्वस्तिदा मनसा मादयस्वार्वाचीनो रेवते सौभगाय

10.116.3 ममत्तु त्वा दिव्यः सोम इन्द्र ममत्तु यः सूयते पार्थिवेषु ।
ममत्तु येन वरिवश्चकर्थ ममत्तु येन निरिणासि शत्रून्

10.116.4 आ द्विबर्हा अमिनो यात्विन्द्रो वृषा हरिभ्यां परिषिक्तमन्धः ।
गव्या सुतस्य प्रभृतस्य मध्वः सत्रा खेदामरुशहा वृषस्व

10.116.5 नि तिग्मानि भ्राशयन्भ्राश्यान्यव स्थिरा तनुहि यातुजूनाम् ।
उग्राय ते सहो बलं ददामि प्रतीत्या शत्रून्विगदेषु वृश्च

10.116.6 व्यर्य इन्द्र तनुहि श्रवांस्योज स्थिरेव धन्वनोऽभिमातीः ।
अस्मद्र्यग्वावृधानः सहोभिरनिभृष्टस्तन्वं वावृधस्व

10.116.7 इदं हविर्मघवन्तुभ्यं रातं प्रति सम्राळहृणानो गृभाय ।
तुभ्यं सुतो मघवन्तुभ्यं पक्वोऽद्धीन्द्र पिब च प्रस्थितस्य

10.116.8 अद्धीदिन्द्र प्रस्थितेमा हवींषि चनो दधिष्व पचतोत सोमम् ।
प्रयस्वन्तः प्रति हर्यामसि त्वा सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः

10.116.9 प्रेन्द्राग्निभ्यां सुवचस्यामियर्मि सिन्धाविव प्रेरयं नावमर्कैः ।
अया इव परि चरन्ति देवा ये अस्मभ्यं धनदा उद्भिदश्च

सूक्तम् १०.११७
ऋषिः: भिक्षुराङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. धनान्नदानं। त्रिष्टुप्, १-९ जगती।

10.117.1 न वा उ देवाः क्षुधमिद्वधं ददुरुताशितमुप गच्छन्ति मृत्यवः ।
उतो रयिः पृणतो नोप दस्यत्युतापृणन्मर्डितारं न विन्दते

10.117.2 य आध्राय चकमानाय पित्वोऽन्नवान्सन्रफितायोपजग्मुषे ।
स्थिरं मनः कृणुते सेवते पुरोतो चित्स मर्डितारं न विन्दते

10.117.3 स इद्भोजो यो गृहवे ददात्यन्नकामाय चरते कृशाय ।
अरमस्मै भवति यामहूता उतापरीषु कृणुते सखायम्

10.117.4 न स सखा यो न ददाति सख्ये सचाभुवे सचमानाय पित्वः ।
अपास्मात्प्रेयान्न तदोको अस्ति पृणन्तमन्यमरणं चिदिच्छेत्

10.117.5 पृणीयादिन्नाधमानाय तव्यान्द्राघीयांसमनु पश्येत पन्थाम् ।
ओ हि वर्तन्ते रथ्येव चक्रान्यमन्यमुप तिष्ठन्त रायः

10.117.6 मोघमन्नं विन्दते अप्रचेताः सत्यं ब्रवीमि वध इत्स तस्य ।
नार्यमणं पुष्यति नो सखायं केवलाघो भवति केवलादी

10.117.7 कृषन्नित्फाल आशितं कृणोति यन्नध्वानमप वृङ्क्ते चरित्रैः ।
वदन्ब्रह्मावदतो वनीयान्पृणन्नापिरपृणन्तमभि ष्यात्

10.117.8 एकपाद्भूयो द्विपदो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात् ।
चतुष्पादेति द्विपदामभिस्वरे सम्पश्यन्पङ्क्तीरुपतिष्ठमानः

10.117.9 समौ चिद्धस्तौ न समं विविष्टः सम्मातरा चिन्न समं दुहाते ।
यमयोश्चिन्न समा वीर्याणि ज्ञाती चित्सन्तौ न समं पृणीतः

सूक्तम् १०.११८
ऋषिः: उरुक्षय आमहीयवः । अनुक्रमणिका: दे. रक्षोहाऽग्निः। गायत्री।

10.118.1 अग्ने हंसि न्यत्रिणं दीद्यन्मर्त्येष्वा ।
स्वे क्षये शुचिव्रत

10.118.2 उत्तिष्ठसि स्वाहुतो घृतानि प्रति मोदसे ।
यत्त्वा स्रुचः समस्थिरन्

10.118.3 स आहुतो वि रोचतेऽग्निरीळेन्यो गिरा ।
स्रुचा प्रतीकमज्यते

10.118.4 घृतेनाग्निः समज्यते मधुप्रतीक आहुतः ।
रोचमानो विभावसुः

10.118.5 जरमाणः समिध्यसे देवेभ्यो हव्यवाहन ।
तं त्वा हवन्त मर्त्याः

10.118.6 तं मर्ता अमर्त्यं घृतेनाग्निं सपर्यत ।
अदाभ्यं गृहपतिम्

10.118.7 अदाभ्येन शोचिषाग्ने रक्षस्त्वं दह ।
गोपा ऋतस्य दीदिहि

10.118.8 स त्वमग्ने प्रतीकेन प्रत्योष यातुधान्यः ।
उरुक्षयेषु दीद्यत्

10.118.9 तं त्वा गीर्भिरुरुक्षया हव्यवाहं समीधिरे ।
यजिष्ठं मानुषे जने

सूक्तम् १०.११९
ऋषिः: ऐन्द्रो लबः। । अनुक्रमणिका: दे. आत्मा (इन्द्रः)। गायत्री

10.119.1 इति वा इति मे मनो गामश्वं सनुयामिति ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.2 प्र वाता इव दोधत उन्मा पीता अयंसत ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.3 उन्मा पीता अयंसत रथमश्वा इवाशवः ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.4 उप मा मतिरस्थित वाश्रा पुत्रमिव प्रियम् ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.5 अहं तष्टेव वन्धुरं पर्यचामि हृदा मतिम् ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.6 नहि मे अक्षिपच्चनाच्छान्त्सुः पञ्च कृष्टयः ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.7 नहि मे रोदसी उभे अन्यं पक्षं चन प्रति ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.8 अभि द्यां महिना भुवमभीमां पृथिवीं महीम् ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.9 हन्ताहं पृथिवीमिमां नि दधानीह वेह वा ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.10 ओषमित्पृथिवीमहं जङ्घनानीह वेह वा ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.11 दिवि मे अन्यः पक्षोऽधो अन्यमचीकृषम् ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.12 अहमस्मि महामहोऽभिनभ्यमुदीषितः ।
कुवित्सोमस्यापामिति

10.119.13 गृहो याम्यरंकृतो देवेभ्यो हव्यवाहनः ।
कुवित्सोमस्यापामिति

सूक्तम् १०.१२०
ऋषिः: आथर्वणो बृहद्दिवः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः ।  त्रिष्टुप् ।

10.120.1 तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रूननु यं विश्वे मदन्त्यूमाः

10.120.2 वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति ।
अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु

10.120.3 त्वे क्रतुमपि वृञ्जन्ति विश्वे द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः ।
स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः

10.120.4 इति चिद्धि त्वा धना जयन्तं मदेमदे अनुमदन्ति विप्राः ।
ओजीयो धृष्णो स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन्यातुधाना दुरेवाः

10.120.5 त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि ।
चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि

10.120.6 स्तुषेय्यं पुरुवर्पसमृभ्वमिनतममाप्त्यमाप्त्यानाम् ।
आ दर्षते शवसा सप्त दानून्प्र साक्षते प्रतिमानानि भूरि

10.120.7 नि तद्दधिषेऽवरं परं च यस्मिन्नाविथावसा दुरोणे ।
आ मातरा स्थापयसे जिगत्नू अत इनोषि कर्वरा पुरूणि

10.120.8 इमा ब्रह्म बृहद्दिवो विवक्तीन्द्राय शूषमग्रियः स्वर्षाः ।
महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजो दुरश्च विश्वा अवृणोदप स्वाः

10.120.9 एवा महान्बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव ।
स्वसारो मातरिभ्वरीररिप्रा हिन्वन्ति च शवसा वर्धयन्ति च

सूक्तम् १०.१२१
ऋषिः: हिरण्यगर्भः प्राजापत्यः । अनुक्रमणिका: कः (प्रजापतिः) । त्रिष्टुप्।

10.121.1 हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्यामुतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.2 य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.3 यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक इद्राजा जगतो बभूव ।
य ईशे अस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.4 यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रं रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.5 येन द्यौरुग्रा पृथिवी च दृळ्हा येन स्वः स्तभितं येन नाकः ।
यो अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.6 यं क्रन्दसी अवसा तस्तभाने अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने ।
यत्राधि सूर उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.7 आपो ह यद्बृहतीर्विश्वमायन्गर्भं दधाना जनयन्तीरग्निम् ।
ततो देवानां समवर्ततासुरेकः कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.8 यश्चिदापो महिना पर्यपश्यद्दक्षं दधाना जनयन्तीर्यज्ञम् ।
यो देवेष्वधि देव एक आसीत्कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.9 मा नो हिंसीज्जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवं सत्यधर्मा जजान ।
यश्चापश्चन्द्रा बृहतीर्जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम

10.121.10 प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो विश्वा जातानि परि ता बभूव ।
यत्कामास्ते जुहुमस्तन्नो अस्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम्

सूक्तम् १०.१२२
ऋषिः: चित्रमहा वासिष्ठः । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। जगती, १, ५ त्रिष्टुप्।

10.122.1 वसुं न चित्रमहसं गृणीषे वामं शेवमतिथिमद्विषेण्यम् ।
स रासते शुरुधो विश्वधायसोऽग्निर्होता गृहपतिः सुवीर्यम्

10.122.2 जुषाणो अग्ने प्रति हर्य मे वचो विश्वानि विद्वान्वयुनानि सुक्रतो ।
घृतनिर्णिग्ब्रह्मणे गातुमेरय तव देवा अजनयन्ननु व्रतम्

10.122.3 सप्त धामानि परियन्नमर्त्यो दाशद्दाशुषे सुकृते मामहस्व ।
सुवीरेण रयिणाग्ने स्वाभुवा यस्त आनट् समिधा तं जुषस्व

10.122.4 यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरोहितं हविष्मन्त ईळते सप्त वाजिनम् ।
शृण्वन्तमग्निं घृतपृष्ठमुक्षणं पृणन्तं देवं पृणते सुवीर्यम्

10.122.5 त्वं दूतः प्रथमो वरेण्यः स हूयमानो अमृताय मत्स्व ।
त्वां मर्जयन्मरुतो दाशुषो गृहे त्वां स्तोमेभिर्भृगवो वि रुरुचुः

10.122.6 इषं दुहन्सुदुघां विश्वधायसं यज्ञप्रिये यजमानाय सुक्रतो ।
अग्ने घृतस्नुस्त्रिरृतानि दीद्यद्वर्तिर्यज्ञं परियन्सुक्रतूयसे

10.122.7 त्वामिदस्या उषसो व्युष्टिषु दूतं कृण्वाना अयजन्त मानुषाः ।
त्वां देवा महयाय्याय वावृधुराज्यमग्ने निमृजन्तो अध्वरे

10.122.8 नि त्वा वसिष्ठा अह्वन्त वाजिनं गृणन्तो अग्ने विदथेषु वेधसः ।
रायस्पोषं यजमानेषु धारय यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

सूक्तम् १०.१२३
ऋषिः: वेनो भार्गवः । अनुक्रमणिका: दे. वेनः।  त्रिष्टुप्।

10.123.1 अयं वेनश्चोदयत्पृश्निगर्भा ज्योतिर्जरायू रजसो विमाने ।
इममपां संगमे सूर्यस्य शिशुं न विप्रा मतिभी रिहन्ति

10.123.2 समुद्रादूर्मिमुदियर्ति वेनो नभोजाः पृष्ठं हर्यतस्य दर्शि ।
ऋतस्य सानावधि विष्टपि भ्राट् समानं योनिमभ्यनूषत व्राः

10.123.3 समानं पूर्वीरभि वावशानास्तिष्ठन्वत्सस्य मातरः सनीळाः ।
ऋतस्य सानावधि चक्रमाणा रिहन्ति मध्वो अमृतस्य वाणीः

10.123.4 जानन्तो रूपमकृपन्त विप्रा मृगस्य घोषं महिषस्य हि ग्मन् ।
ऋतेन यन्तो अधि सिन्धुमस्थुर्विदद्गन्धर्वो अमृतानि नाम

10.123.5 अप्सरा जारमुपसिष्मियाणा योषा बिभर्ति परमे व्योमन् ।
चरत्प्रियस्य योनिषु प्रियः सन्सीदत्पक्षे हिरण्यये स वेनः

10.123.6 नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तं हृदा वेनन्तो अभ्यचक्षत त्वा ।
हिरण्यपक्षं वरुणस्य दूतं यमस्य योनौ शकुनं भुरण्युम्

10.123.7 ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थात्प्रत्यङ्चित्रा बिभ्रदस्यायुधानि ।
वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्वर्ण नाम जनत प्रियाणि

10.123.8 द्रप्सः समुद्रमभि यज्जिगाति पश्यन्गृध्रस्य चक्षसा विधर्मन् ।
भानुः शुक्रेण शोचिषा चकानस्तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि

सूक्तम् १०.१२४
ऋषिः: अग्निः, १, ५-९ अग्नि - वरुण - सोमाः। । अनुक्रमणिका: दे. १ अग्निः, २-४ अग्नेरात्मा, ५, ७-८ वरुणः, ६ सोमः, ९ इन्द्रः। त्रिष्टुप्, ७ जगती ।

10.124.1 इमं नो अग्न उप यज्ञमेहि पञ्चयामं त्रिवृतं सप्ततन्तुम् ।
असो हव्यवाळुत नः पुरोगा ज्योगेव दीर्घं तम आशयिष्ठाः

10.124.2 अदेवाद्देवः प्रचता गुहा यन्प्रपश्यमानो अमृतत्वमेमि ।
शिवं यत्सन्तमशिवो जहामि स्वात्सख्यादरणीं नाभिमेमि

10.124.3 पश्यन्नन्यस्या अतिथिं वयाया ऋतस्य धाम वि मिमे पुरूणि ।
शंसामि पित्रे असुराय शेवमयज्ञियाद्यज्ञियं भागमेमि

10.124.4 बह्वीः समा अकरमन्तरस्मिन्निन्द्रं वृणानः पितरं जहामि ।
अग्निः सोमो वरुणस्ते च्यवन्ते पर्यावर्द्राष्ट्रं तदवाम्यायन्

10.124.5 निर्माया उ त्ये असुरा अभूवन्त्वं च मा वरुण कामयासे ।
ऋतेन राजन्ननृतं विविञ्चन्मम राष्ट्रस्याधिपत्यमेहि

10.124.6 इदं स्वरिदमिदास वाममयं प्रकाश उर्वन्तरिक्षम् ।
हनाव वृत्रं निरेहि सोम हविष्ट्वा सन्तं हविषा यजाम

10.124.7 कविः कवित्वा दिवि रूपमासजदप्रभूती वरुणो निरपः सृजत् ।
क्षेमं कृण्वाना जनयो न सिन्धवस्ता अस्य वर्णं शुचयो भरिभ्रति

10.124.8 ता अस्य ज्येष्ठमिन्द्रियं सचन्ते ता ईमा क्षेति स्वधया मदन्तीः ।
ता ईं विशो न राजानं वृणाना बीभत्सुवो अप वृत्रादतिष्ठन्

10.124.9 बीभत्सूनां सयुजं हंसमाहुरपां दिव्यानां सख्ये चरन्तम् ।
अनुष्टुभमनु चर्चूर्यमाणमिन्द्रं नि चिक्युः कवयो मनीषा

सूक्तम् १०.१२५
ऋषिः: वागाम्भृणी । अनुक्रमणिका: दे. आत्मा। त्रिष्टुप्, २ जगती

10.125.1 अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यहमादित्यैरुत विश्वदेवैः ।
अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यहमिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा

10.125.2 अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् ।
अहं दधामि द्रविणं हविष्मते सुप्राव्ये यजमानाय सुन्वते

10.125.3 अहं राष्ट्री संगमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् ।
तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तीम्

10.125.4 मया सो अन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणिति य ईं शृणोत्युक्तम् ।
अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि

10.125.5 अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः ।
यं कामये तंतमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम्

10.125.6 अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ ।
अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश

10.125.7 अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन्मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे ।
ततो वि तिष्ठे भुवनानु विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि

10.125.8 अहमेव वात इव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा ।
परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिना सं बभूव

सूक्तम् १०.१२६
ऋषिः: शैलूषिः कुल्मलबर्हिषः, वामदेव्योंऽहोमुग्वा । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। उपरिष्टाद्बृहती, ८ त्रिष्टुप्

10.126.1 न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम् ।
सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयन्ति वरुणो अति द्विषः

10.126.2 तद्धि वयं वृणीमहे वरुण मित्रार्यमन् ।
येना निरंहसो यूयं पाथ नेथा च मर्त्यमति द्विषः

10.126.3 ते नूनं नोऽयमूतये वरुणो मित्रो अर्यमा ।
नयिष्ठा उ नो नेषणि पर्षिष्ठा उ नः पर्षण्यति द्विषः

10.126.4 यूयं विश्वं परि पाथ वरुणो मित्रो अर्यमा ।
युष्माकं शर्मणि प्रिये स्याम सुप्रणीतयोऽति द्विषः

10.126.5 आदित्यासो अति स्रिधो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
उग्रं मरुद्भी रुद्रं हुवेमेन्द्रमग्निं स्वस्तयेऽति द्विषः

10.126.6 नेतार ऊ षु णस्तिरो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
अति विश्वानि दुरिता राजानश्चर्षणीनामति द्विषः

10.126.7 शुनमस्मभ्यमूतये वरुणो मित्रो अर्यमा ।
शर्म यच्छन्तु सप्रथ आदित्यासो यदीमहे अति द्विषः

10.126.8 यथा ह त्यद्वसवो गौर्यं चित्पदि षिताममुञ्चता यजत्राः ।
एवो ष्वस्मन्मुञ्चता व्यंहः प्र तार्यग्ने प्रतरं न आयुः

सूक्तम् १०.१२७
ऋषिः: कुशिकः सौभरः, रात्रिर्वा भारद्वाजी। । अनुक्रमणिका: दे. रात्रिः। गायत्री।

10.127.1 रात्री व्यख्यदायती पुरुत्रा देव्यक्षभिः ।
विश्वा अधि श्रियोऽधित

10.127.2 ओर्वप्रा अमर्त्या निवतो देव्युद्वतः ।
ज्योतिषा बाधते तमः

10.127.3 निरु स्वसारमस्कृतोषसं देव्यायती ।
अपेदु हासते तमः

10.127.4 सा नो अद्य यस्या वयं नि ते यामन्नविक्ष्महि ।
वृक्षे न वसतिं वयः

10.127.5 नि ग्रामासो अविक्षत नि पद्वन्तो नि पक्षिणः ।
नि श्येनासश्चिदर्थिनः

10.127.6 यावया वृक्यं वृकं यवय स्तेनमूर्म्ये ।
अथा नः सुतरा भव

10.127.7 उप मा पेपिशत्तमः कृष्णं व्यक्तमस्थित ।
उष ऋणेव यातय

10.127.8 उप ते गा इवाकरं वृणीष्व दुहितर्दिवः ।
रात्रि स्तोमं न जिग्युषे

सूक्तम् १०.१२८
ऋषिः: विहव्य आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्, ९ जगती।

10.128.1 ममाग्ने वर्चो विहवेष्वस्तु वयं त्वेन्धानास्तन्वं पुषेम ।
मह्यं नमन्तां प्रदिशश्चतस्रस्त्वयाध्यक्षेण पृतना जयेम

10.128.2 मम देवा विहवे सन्तु सर्व इन्द्रवन्तो मरुतो विष्णुरग्निः ।
ममान्तरिक्षमुरुलोकमस्तु मह्यं वातः पवतां कामे अस्मिन्

10.128.3 मयि देवा द्रविणमा यजन्तां मय्याशीरस्तु मयि देवहूतिः ।
दैव्या होतारो वनुषन्त पूर्वेऽरिष्टाः स्याम तन्वा सुवीराः

10.128.4 मह्यं यजन्तु मम यानि हव्याकूतिः सत्या मनसो मे अस्तु ।
एनो मा नि गां कतमच्चनाहं विश्वे देवासो अधि वोचता नः

10.128.5 देवीः षळुर्वीरुरु नः कृणोत विश्वे देवास इह वीरयध्वम् ।
मा हास्महि प्रजया मा तनूभिर्मा रधाम द्विषते सोम राजन्

10.128.6 अग्ने मन्युं प्रतिनुदन्परेषामदब्धो गोपाः परि पाहि नस्त्वम् ।
प्रत्यञ्चो यन्तु निगुतः पुनस्तेऽमैषां चित्तं प्रबुधां वि नेशत्

10.128.7 धाता धातॄणां भुवनस्य यस्पतिर्देवं त्रातारमभिमातिषाहम् ।
इमं यज्ञमश्विनोभा बृहस्पतिर्देवाः पान्तु यजमानं न्यर्थात्

10.128.8 उरुव्यचा नो महिषः शर्म यंसदस्मिन्हवे पुरुहूतः पुरुक्षुः ।
स नः प्रजायै हर्यश्व मृळयेन्द्र मा नो रीरिषो मा परा दाः

10.128.9 ये नः सपत्ना अप ते भवन्त्विन्द्राग्निभ्यामव बाधामहे तान् ।
वसवो रुद्रा आदित्या उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारमधिराजमक्रन्

सूक्तम् १०.१२९
ऋषिः: प्रजापतिः परमेष्ठी। । अनुक्रमणिका: दे. भाववृत्तम्। त्रिष्टुप् ।

10.129.1 नासदासीन्नो सदासीत्तदानीं नासीद्रजो नो व्योमा परो यत्।
किमावरीवः कुह कस्य शर्मन्नम्भः किमासीद्गहनं गभीरम्

10.129.2 न मृत्युरासीदमृतं न तर्हि न रात्र्या अह्न आसीत्प्रकेतः।
आनीदवातं स्वधया तदेकं तस्माद्धान्यन्न परः किं चनास

10.129.3 तम आसीत्तमसा गूळ्हमग्रेऽप्रकेतं सलिलं सर्वमा इदम्।
तुच्छ्येनाभ्वपिहितं यदासीत्तपसस्तन्महिनाजायतैकम्

10.129.4 कामस्तदग्रे समवर्तताधि मनसो रेतः प्रथमं यदासीत्।
सतो बन्धुमसति निरविन्दन् हृदि प्रतीष्या कवयो मनीषा

10.129.5 तिरश्चीनो विततो रश्मिरेषामधः स्विदासी३दुपरि स्विदासी३त्।
रेतोधा आसन्महिमान आसन्त्स्वधा अवस्तात्प्रयतिः परस्तात्

10.129.6 को अद्धा वेद क इह प्र वोचत्कुत आजाता कुत इयं विसृष्टिः।
अर्वाग्देवा अस्य विसर्जनेनाथा को वेद यत आबभूव

10.129.7 इयं विसृष्टिर्यत आबभूव यदि वा दधे यदि वा न।
यो अस्याध्यक्षः परमे व्योमन्त्सो अङ्ग वेद यदि वा न वेद

सूक्तम् १०.१३०
ऋषिः: यज्ञः प्राजापत्यः। । अनुक्रमणिका: दे. भाववृत्तम् ।  त्रिष्टुप्, १ जगती ।

10.130.1 यो यज्ञो विश्वतस्तन्तुभिस्तत एकशतं देवकर्मेभिरायतः ।
इमे वयन्ति पितरो य आययुः प्र वयाप वयेत्यासते तते

10.130.2 पुमाँ एनं तनुत उत्कृणत्ति पुमान्वि तत्ने अधि नाके अस्मिन् ।
इमे मयूखा उप सेदुरू सदः सामानि चक्रुस्तसराण्योतवे

10.130.3 कासीत्प्रमा प्रतिमा किं निदानमाज्यं किमासीत्परिधिः क आसीत् ।
छन्दः किमासीत्प्रउगं किमुक्थं यद्देवा देवमयजन्त विश्वे

10.130.4 अग्नेर्गायत्र्यभवत्सयुग्वोष्णिहया सविता सं बभूव ।
अनुष्टुभा सोम उक्थैर्महस्वान्बृहस्पतेर्बृहती वाचमावत्

10.130.5 विराण्मित्रावरुणयोरभिश्रीरिन्द्रस्य त्रिष्टुबिह भागो अह्नः ।
विश्वान्देवाञ्जगत्या विवेश तेन चाकॢप्र ऋषयो मनुष्याः

10.130.6 चाकॢप्रे तेन ऋषयो मनुष्या यज्ञे जाते पितरो नः पुराणे ।
पश्यन्मन्ये मनसा चक्षसा तान्य इमं यज्ञमयजन्त पूर्वे

10.130.7 सहस्तोमाः सहछन्दस आवृतः सहप्रमा ऋषयः सप्त दैव्याः ।
पूर्वेषां पन्थामनुदृश्य धीरा अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन्

सूक्तम् १०.१३१
ऋषिः: सुकीर्तिः काक्षीवतः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ४-५ अश्विनौ। त्रिष्टुप्, ४ अनुष्टुप्

10.131.1 अप प्राच इन्द्र विश्वाँ अमित्रानपापाचो अभिभूते नुदस्व ।
अपोदीचो अप शूराधराच उरौ यथा तव शर्मन्मदेम

10.131.2 कुविदङ्ग यवमन्तो यवं चिद्यथा दान्त्यनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नमोवृक्तिं न जग्मुः

10.131.3 नहि स्थूर्यृतुथा यातमस्ति नोत श्रवो विविदे संगमेषु ।
गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः

10.131.4 युवं सुराममश्विना नमुचावासुरे सचा ।
विपिपाना शुभस्पती इन्द्रं कर्मस्वावतम्

10.131.5 पुत्रमिव पितरावश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर्दंसनाभिः ।
यत्सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्नभिष्णक्

10.131.6 इन्द्रः सुत्रामा स्ववाँ अवोभिः सुमृळीको भवतु विश्ववेदाः ।
बाधतां द्वेषो अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम

10.131.7 तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ।
स सुत्रामा स्ववाँ इन्द्रो अस्मे आराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु

सूक्तम् १०.१३२
ऋषिः: शकपूतो नार्मेधः । अनुक्रमणिका: दे. मित्रावरुणौ, १ द्युभूम्यश्विनः। विराड्रूपा, १ न्यङ्कुसारिणी, २, ६ प्रस्तारपङ्क्तिः, ७ महासतोबृहती।

10.132.1 ईजानमिद्द्यौर्गूर्तावसुरीजानं भूमिरभि प्रभूषणि ।
ईजानं देवावश्विनावभि सुम्नैरवर्धताम्

10.132.2 ता वां मित्रावरुणा धारयत्क्षिती सुषुम्नेषितत्वता यजामसि ।
युवोः क्राणाय सख्यैरभि ष्याम रक्षसः

10.132.3 अधा चिन्नु यद्दिधिषामहे वामभि प्रियं रेक्णः पत्यमानाः ।
दद्वाँ वा यत्पुष्यति रेक्णः सम्वारन्नकिरस्य मघानि

10.132.4 असावन्यो असुर सूयत द्यौस्त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा ।
मूर्धा रथस्य चाकन्नैतावतैनसान्तकध्रुक्

10.132.5 अस्मिन्स्वेतच्छकपूत एनो हिते मित्रे निगतान्हन्ति वीरान् ।
अवोर्वा यद्धात्तनूष्ववः प्रियासु यज्ञियास्वर्वा

10.132.6 युवोर्हि मातादितिर्विचेतसा द्यौर्न भूमिः पयसा पुपूतनि ।
अव प्रिया दिदिष्टन सूरो निनिक्त रश्मिभिः

10.132.7 युवं ह्यप्नराजावसीदतं तिष्ठद्रथं न धूर्षदं वनर्षदम् ।
ता नः कणूकयन्तीर्नृमेधस्तत्रे अंहसः सुमेधस्तत्रे अंहसः

सूक्तम् १०.१३३
ऋषिः: सुदाः पैजवनः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः ।  शक्वरी, ४-६ महापङ्क्तिः, ७ त्रिष्टुप्।

10.133.1 प्रो ष्वस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूषमर्चत ।
अभीके चिदु लोककृत्संगे समत्सु वृत्रहास्माकं बोधि चोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

10.133.2 त्वं सिन्धूँरवासृजोऽधराचो अहन्नहिम् ।
अशत्रुरिन्द्र जज्ञिषे विश्वं पुष्यसि वार्यं तं त्वा परि ष्वजामहे नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

10.133.3 वि षु विश्वा अरातयोऽर्यो नशन्त नो धियः ।
अस्तासि शत्रवे वधं यो न इन्द्र जिघांसति या ते रातिर्ददिर्वसु नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

10.133.4 यो न इन्द्राभितो जनो वृकायुरादिदेशति ।
अधस्पदं तमीं कृधि विबाधो असि सासहिर्नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

10.133.5 यो न इन्द्राभिदासति सनाभिर्यश्च निष्ट्यः ।
अव तस्य बलं तिर महीव द्यौरध त्मना नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

10.133.6 वयमिन्द्र त्वायवः सखित्वमा रभामहे ।
ऋतस्य नः पथा नयाति विश्वानि दुरिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

10.133.7 अस्मभ्यं सु त्वमिन्द्र तां शिक्ष या दोहते प्रति वरं जरित्रे ।
अच्छिद्रोध्नी पीपयद्यथा नः सहस्रधारा पयसा मही गौः

सूक्तम् १०.१३४
ऋषिः: मान्धाता यौवनाश्वः (१-६), गोधा(७) । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । छ.  महापंक्तिः (१-६), पंक्तिः (७)

10.134.1 उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव ।
महान्तं त्वा महीनां सम्राजं चर्षणीनां देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्

10.134.2 अव स्म दुर्हणायतो मर्तस्य तनुहि स्थिरम् ।
अधस्पदं तमीं कृधि यो अस्माँ आदिदेशति देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्

10.134.3 अव त्या बृहतीरिषो विश्वश्चन्द्रा अमित्रहन् ।
शचीभिः शक्र धूनुहीन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्

10.134.4 अव यत्त्वं शतक्रतविन्द्र विश्वानि धूनुषे ।
रयिं न सुन्वते सचा सहस्रिणीभिरूतिभिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्

10.134.5 अव स्वेदा इवाभितो विष्वक्पतन्तु दिद्यवः ।
दूर्वाया इव तन्तवो व्यस्मदेतु दुर्मतिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्

10.134.6 दीर्घं ह्यङ्कुशं यथा शक्तिं बिभर्षि मन्तुमः ।
पूर्वेण मघवन्पदाजो वयां यथा यमो देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्

10.134.7 नकिर्देवा मिनीमसि नकिरा योपयामसि मन्त्रश्रुत्यं चरामसि ।
पक्षेभिरपिकक्षेभिरत्राभि सं रभामहे

सूक्तम् १०.१३५
ऋषिः: कुमारो यामायनः । अनुक्रमणिका: दे. यमः। अनुष्टुप्

10.135.1 यस्मिन्वृक्षे सुपलाशे देवैः सम्पिबते यमः ।
अत्रा नो विश्पतिः पिता पुराणाँ अनु वेनति

10.135.2 पुराणाँ अनुवेनन्तं चरन्तं पापयामुया ।
असूयन्नभ्यचाकशं तस्मा अस्पृहयं पुनः

10.135.3 यं कुमार नवं रथमचक्रं मनसाकृणोः ।
एकेषं विश्वतः प्राञ्चमपश्यन्नधि तिष्ठसि

10.135.4 यं कुमार प्रावर्तयो रथं विप्रेभ्यस्परि ।
तं सामानु प्रावर्तत समितो नाव्याहितम्

10.135.5 कः कुमारमजनयद्रथं को निरवर्तयत् ।
कः स्वित्तदद्य नो ब्रूयादनुदेयी यथाभवत्

10.135.6 यथाभवदनुदेयी ततो अग्रमजायत ।
पुरस्ताद्बुध्न आततः पश्चान्निरयणं कृतम्

10.135.7 इदं यमस्य सादनं देवमानं यदुच्यते ।
इयमस्य धम्यते नाळीरयं गीर्भिः परिष्कृतः

सूक्तम् १०.१३६
अनुक्रमणिका: ऋ. १ जूतिः, २ वातजूतिः, ३ विप्रजूतिः, ४ वृषाणकः, ५ करिक्रतः, ६ एतशः, ७ ऋष्यशृङ्गः (एते वातरशना मुनयः)।

10.136.1 केश्यग्निं केशी विषं केशी बिभर्ति रोदसी ।
केशी विश्वं स्वर्दृशे केशीदं ज्योतिरुच्यते

10.136.2 मुनयो वातरशनाः पिशङ्गा वसते मला ।
वातस्यानु ध्राजिं यन्ति यद्देवासो अविक्षत

10.136.3 उन्मदिता मौनेयेन वाताँ आ तस्थिमा वयम् ।
शरीरेदस्माकं यूयं मर्तासो अभि पश्यथ

10.136.4 अन्तरिक्षेण पतति विश्वा रूपावचाकशत् ।
मुनिर्देवस्यदेवस्य सौकृत्याय सखा हितः

10.136.5 वातस्याश्वो वायोः सखाथो देवेषितो मुनिः ।
उभौ समुद्रावा क्षेति यश्च पूर्व उतापरः

10.136.6 अप्सरसां गन्धर्वाणां मृगाणां चरणे चरन् ।
केशी केतस्य विद्वान्सखा स्वादुर्मदिन्तमः

10.136.7 वायुरस्मा उपामन्थत्पिनष्टि स्मा कुनन्नमा ।
केशी विषस्य पात्रेण यद्रुद्रेणापिबत्सह

सूक्तम् १०.१३७
ऋषिः: ऋ. १ भरद्वाजः, २ कश्यपः, ३ गोतमः, ४ अत्रिः, ५ विश्वामित्रः, ६ जमदग्निः, ७ वसिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। अनुष्टुप्

10.137.1 उत देवा अवहितं देवा उन्नयथा पुनः ।
उतागश्चक्रुषं देवा देवा जीवयथा पुनः

10.137.2 द्वाविमौ वातौ वात आ सिन्धोरा परावतः ।
दक्षं ते अन्य आ वातु परान्यो वातु यद्रपः

10.137.3 आ वात वाहि भेषजं वि वात वाहि यद्रपः ।
त्वं हि विश्वभेषजो देवानां दूत ईयसे

10.137.4 आ त्वागमं शंतातिभिरथो अरिष्टतातिभिः ।
दक्षं ते भद्रमाभार्षं परा यक्ष्मं सुवामि ते

10.137.5 त्रायन्तामिह देवास्त्रायतां मरुतां गणः ।
त्रायन्तां विश्वा भूतानि यथायमरपा असत्

10.137.6 आप इद्वा उ भेषजीरापो अमीवचातनीः ।
आपः सर्वस्य भेषजीस्तास्ते कृण्वन्तु भेषजम्

10.137.7 हस्ताभ्यां दशशाखाभ्यां जिह्वा वाचः पुरोगवी ।
अनामयित्नुभ्यां त्वा ताभ्यां त्वोप स्पृशामसि

सूक्तम् १०.१३८
ऋषिः: अङ्ग औरवः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती।

10.138.1 तव त्य इन्द्र सख्येषु वह्नय ऋतं मन्वाना व्यदर्दिरुर्वलम् ।
यत्रा दशस्यन्नुषसो रिणन्नपः कुत्साय मन्मन्नह्यश्च दंसयः

10.138.2 अवासृजः प्रस्वः श्वञ्चयो गिरीनुदाज उस्रा अपिबो मधु प्रियम् ।
अवर्धयो वनिनो अस्य दंससा शुशोच सूर्य ऋतजातया गिरा

10.138.3 वि सूर्यो मध्ये अमुचद्रथं दिवो विदद्दासाय प्रतिमानमार्यः ।
दृळ्हानि पिप्रोरसुरस्य मायिन इन्द्रो व्यास्यच्चकृवाँ ऋजिश्वना

10.138.4 अनाधृष्टानि धृषितो व्यास्यन्निधीँरदेवाँ अमृणदयास्यः ।
मासेव सूर्यो वसु पुर्यमा ददे गृणानः शत्रूँरशृणाद्विरुक्मता

10.138.5 अयुद्धसेनो विभ्वा विभिन्दता दाशद्वृत्रहा तुज्यानि तेजते ।
इन्द्रस्य वज्रादबिभेदभिश्नथः प्राक्रामच्छुन्ध्यूरजहादुषा अनः

10.138.6 एता त्या ते श्रुत्यानि केवला यदेक एकमकृणोरयज्ञम् ।
मासां विधानमदधा अधि द्यवि त्वया विभिन्नं भरति प्रधिं पिता

सूक्तम् १०.१३९
ऋषिः: देवगन्धर्वो विश्वावसुः । अनुक्रमणिका: दे. सविता, ४-६ आत्मा। त्रिष्टुप्

10.139.1 सूर्यरश्मिर्हरिकेशः पुरस्तात्सविता ज्योतिरुदयाँ अजस्रम् ।
तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्सम्पश्यन्विश्वा भुवनानि गोपाः

10.139.2 नृचक्षा एष दिवो मध्य आस्त आपप्रिवान्रोदसी अन्तरिक्षम् ।
स विश्वाचीरभि चष्टे घृताचीरन्तरा पूर्वमपरं च केतुम्

10.139.3 रायो बुध्नः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाभि चष्टे शचीभिः ।
देव इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम्

10.139.4 विश्वावसुं सोम गन्धर्वमापो ददृशुषीस्तदृतेना व्यायन् ।
तदन्ववैदिन्द्रो रारहाण आसां परि सूर्यस्य परिधीँरपश्यत्

10.139.5 विश्वावसुरभि तन्नो गृणातु दिव्यो गन्धर्वो रजसो विमानः ।
यद्वा घा सत्यमुत यन्न विद्म धियो हिन्वानो धिय इन्नो अव्याः

10.139.6 सस्निमविन्दच्चरणे नदीनामपावृणोद्दुरो अश्मव्रजानाम् ।
प्रासां गन्धर्वो अमृतानि वोचदिन्द्रो दक्षं परि जानादहीनाम्

सूक्तम् १०.१४०
ऋषिः: अग्निः पावकः। । अनुक्रमणिका: ऋ. [ अग्निः पावकः,] दे. अग्निः ।  सतोबृहती, १-२ विष्टारपंक्तिः, ६ उपरिष्टाज्ज्योतिः

10.140.1 अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते अर्चयो विभावसो ।
बृहद्भानो शवसा वाजमुक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे

10.140.2 पावकवर्चाः शुक्रवर्चा अनूनवर्चा उदियर्षि भानुना ।
पुत्रो मातरा विचरन्नुपावसि पृणक्षि रोदसी उभे

10.140.3 ऊर्जो नपाज्जातवेदः सुशस्तिभिर्मन्दस्व धीतिभिर्हितः ।
त्वे इषः सं दधुर्भूरिवर्पसश्चित्रोतयो वामजाताः

10.140.4 इरज्यन्नग्ने प्रथयस्व जन्तुभिरस्मे रायो अमर्त्य ।
स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि सानसिं क्रतुम्

10.140.5 इष्कर्तारमध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तं राधसो महः ।
रातिं वामस्य सुभगां महीमिषं दधासि सानसिं रयिम्

10.140.6 ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतमग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः ।
श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा

सूक्तम् १०.१४१
ऋषिः: अग्निस्तापसः । अनुक्रमणिका: विश्वे देवाः । अनुष्टुप्।

10.141.1 अग्ने अच्छा वदेह नः प्रत्यङ्नः सुमना भव ।
प्र नो यच्छ विशस्पते धनदा असि नस्त्वम्

10.141.2 प्र नो यच्छत्वर्यमा प्र भगः प्र बृहस्पतिः ।
प्र देवाः प्रोत सूनृता रायो देवी ददातु नः

10.141.3 सोमं राजानमवसेऽग्निं गीर्भिर्हवामहे ।
आदित्यान्विष्णुं सूर्यं ब्रह्माणं च बृहस्पतिम्

10.141.4 इन्द्रवायू बृहस्पतिं सुहवेह हवामहे ।
यथा नः सर्व इज्जनः संगत्यां सुमना असत्

10.141.5 अर्यमणं बृहस्पतिमिन्द्रं दानाय चोदय ।
वातं विष्णुं सरस्वतीं सवितारं च वाजिनम्

10.141.6 त्वं नो अग्ने अग्निभिर्ब्रह्म यज्ञं च वर्धय ।
त्वं नो देवतातये रायो दानाय चोदय

सूक्तम् १०.१४२
ऋषिः: शार्ङ्गाः - १-२ जरिता, ३-४ द्रोणः, ५-६ सारिसृक्कः, ७-८ स्तम्बमित्रः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। त्रिष्टुप्, १-२ जगती, ७-८ अनुष्टुप्।

10.142.1 अयमग्ने जरिता त्वे अभूदपि सहसः सूनो नह्यन्यदस्त्याप्यम् ।
भद्रं हि शर्म त्रिवरूथमस्ति त आरे हिंसानामप दिद्युमा कृधि

10.142.2 प्रवत्ते अग्ने जनिमा पितूयतः साचीव विश्वा भुवना न्यृञ्जसे ।
प्र सप्तयः प्र सनिषन्त नो धियः पुरश्चरन्ति पशुपा इव त्मना

10.142.3 उत वा उ परि वृणक्षि बप्सद्बहोरग्न उलपस्य स्वधावः ।
उत खिल्या उर्वराणां भवन्ति मा ते हेतिं तविषीं चुक्रुधाम

10.142.4 यदुद्वतो निवतो यासि बप्सत्पृथगेषि प्रगर्धिनीव सेना ।
यदा ते वातो अनुवाति शोचिर्वप्तेव श्मश्रु वपसि प्र भूम

10.142.5 प्रत्यस्य श्रेणयो ददृश्र एकं नियानं बहवो रथासः ।
बाहू यदग्ने अनुमर्मृजानो न्यङ्ङुत्तानामन्वेषि भूमिम्

10.142.6 उत्ते शुष्मा जिहतामुत्ते अर्चिरुत्ते अग्ने शशमानस्य वाजाः ।
उच्छ्वञ्चस्व नि नम वर्धमान आ त्वाद्य विश्वे वसवः सदन्तु

10.142.7 अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् ।
अन्यं कृणुष्वेतः पन्थां तेन याहि वशाँ अनु

10.142.8 आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः ।
ह्रदाश्च पुण्डरीकाणि समुद्रस्य गृहा इमे

सूक्तम् १०.१४३
ऋषिः: अत्रिः सांख्यः । अनुक्रमणिका: दे. अश्विनौ।  अनुष्टुप्

10.143.1 त्यं चिदत्रिमृतजुरमर्थमश्वं न यातवे ।
कक्षीवन्तं यदी पुना रथं न कृणुथो नवम्

10.143.2 त्यं चिदश्वं न वाजिनमरेणवो यमत्नत ।
दृळ्हं ग्रन्थिं न वि ष्यतमत्रिं यविष्ठमा रजः

10.143.3 नरा दंसिष्ठवत्रये शुभ्रा सिषासतं धियः ।
अथा हि वां दिवो नरा पुन स्तोमो न विशसे

10.143.4 चिते तद्वां सुराधसा रातिः सुमतिरश्विना ।
आ यन्नः सदने पृथौ समने पर्षथो नरा

10.143.5 युवं भुज्युं समुद्र आ रजसः पार ईङ्खितम् ।
यातमच्छा पतत्रिभिर्नासत्या सातये कृतम्

10.143.6 आ वां सुम्नैः शंयू इव मंहिष्ठा विश्ववेदसा ।
समस्मे भूषतं नरोत्सं न पिप्युषीरिषः

सूक्तम् १०.१४४
ऋषिः: तार्क्ष्यः सुपर्णः, यामायन ऊर्ध्वकृशनो वा। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। गायत्री, २ बृहती, ५ सतोबृहती, ६ विष्टारपङ्क्तिः  ।

10.144.1 अयं हि ते अमर्त्य इन्दुरत्यो न पत्यते ।
दक्षो विश्वायुर्वेधसे

10.144.2 अयमस्मासु काव्य ऋभुर्वज्रो दास्वते ।
अयं बिभर्त्यूर्ध्वकृशनं मदमृभुर्न कृत्व्यं मदम्

10.144.3 घृषुः श्येनाय कृत्वन आसु स्वासु वंसगः ।
अव दीधेदहीशुवः

10.144.4 यं सुपर्णः परावतः श्येनस्य पुत्र आभरत् ।
शतचक्रं योऽह्यो वर्तनिः

10.144.5 यं ते श्येनश्चारुमवृकं पदाभरदरुणं मानमन्धसः ।
एना वयो वि तार्यायुर्जीवस एना जागार बन्धुता

10.144.6 एवा तदिन्द्र इन्दुना देवेषु चिद्धारयाते महि त्यजः ।
क्रत्वा वयो वि तार्यायुः सुक्रतो क्रत्वायमस्मदा सुतः

सूक्तम् १०.१४५
ऋषिः: इन्द्राणी । अनुक्रमणिका: दे. सपत्नीबाधनम्( उपनिषत्)। अनुष्टुप्, ६ पङ्क्तिः

10.145.1 इमां खनाम्योषधिं वीरुधं बलवत्तमाम् ।
यया सपत्नीं बाधते यया संविन्दते पतिम्

10.145.2 उत्तानपर्णे सुभगे देवजूते सहस्वति ।
सपत्नीं मे परा धम पतिं मे केवलं कुरु

10.145.3 उत्तराहमुत्तर उत्तरेदुत्तराभ्यः ।
अथा सपत्नी या ममाधरा साधराभ्यः

10.145.4 नह्यस्या नाम गृभ्णामि नो अस्मिन्रमते जने ।
परामेव परावतं सपत्नीं गमयामसि

10.145.5 अहमस्मि सहमानाथ त्वमसि सासहिः ।
उभे सहस्वती भूत्वी सपत्नीं मे सहावहै

10.145.6 उप तेऽधां सहमानामभि त्वाधां सहीयसा ।
मामनु प्र ते मनो वत्सं गौरिव धावतु पथा वारिव धावतु

सूक्तम् १०.१४६
ऋषिः: ऐरम्मदो देवमुनिः। । अनुक्रमणिका: दे. अरण्यानी । अनुष्टुप्

10.146.1 अरण्यान्यरण्यान्यसौ या प्रेव नश्यसि ।
कथा ग्रामं न पृच्छसि न त्वा भीरिव विन्दती३ँ

10.146.2 वृषारवाय वदते यदुपावति चिच्चिकः ।
आघाटिभिरिव धावयन्नरण्यानिर्महीयते

10.146.3 उत गाव इवादन्त्युत वेश्मेव दृश्यते ।
उतो अरण्यानिः सायं शकटीरिव सर्जति

10.146.4 गामङ्गैष आ ह्वयति दार्वङ्गैषो अपावधीत् ।
वसन्नरण्यान्यां सायमक्रुक्षदिति मन्यते

10.146.5 न वा अरण्यानिर्हन्त्यन्यश्चेन्नाभिगच्छति ।
स्वादोः फलस्य जग्ध्वाय यथाकामं नि पद्यते

10.146.6 आञ्जनगन्धिं सुरभिं बह्वन्नामकृषीवलाम् ।
प्राहं मृगाणां मातरमरण्यानिमशंसिषम्

सूक्तम् १०.१४७
ऋषिः: सुवेदाः शैरीषिः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। जगती, ५ त्रिष्टुप्।

10.147.1 श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्वृत्रं नर्यं विवेरपः ।
उभे यत्त्वा भवतो रोदसी अनु रेजते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः

10.147.2 त्वं मायाभिरनवद्य मायिनं श्रवस्यता मनसा वृत्रमर्दयः ।
त्वामिन्नरो वृणते गविष्टिषु त्वां विश्वासु हव्यास्विष्टिषु

10.147.3 ऐषु चाकन्धि पुरुहूत सूरिषु वृधासो ये मघवन्नानशुर्मघम् ।
अर्चन्ति तोके तनये परिष्टिषु मेधसाता वाजिनमह्रये धने

10.147.4 स इन्नु रायः सुभृतस्य चाकनन्मदं यो अस्य रंह्यं चिकेतति ।
त्वावृधो मघवन्दाश्वध्वरो मक्षू स वाजं भरते धना नृभिः

10.147.5 त्वं शर्धाय महिना गृणान उरु कृधि मघवञ्छग्धि रायः ।
त्वं नो मित्रो वरुणो न मायी पित्वो न दस्म दयसे विभक्ता

सूक्तम् १०.१४८
ऋषिः: पृथुर्वैन्यः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप् ।

10.148.1 सुष्वाणास इन्द्र स्तुमसि त्वा ससवांसश्च तुविनृम्ण वाजम् ।
आ नो भर सुवितं यस्य चाकन्त्मना तना सनुयाम त्वोताः

10.148.2 ऋष्वस्त्वमिन्द्र शूर जातो दासीर्विशः सूर्येण सह्याः ।
गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु बिभृमसि प्रस्रवणे न सोमम्

10.148.3 अर्यो वा गिरो अभ्यर्च विद्वानृषीणां विप्रः सुमतिं चकानः ।
ते स्याम ये रणयन्त सोमैरेनोत तुभ्यं रथोळ्ह भक्षैः

10.148.4 इमा ब्रह्मेन्द्र तुभ्यं शंसि दा नृभ्यो नृणां शूर शवः ।
तेभिर्भव सक्रतुर्येषु चाकन्नुत त्रायस्व गृणत उत स्तीन्

10.148.5 श्रुधी हवमिन्द्र शूर पृथ्या उत स्तवसे वेन्यस्यार्कैः ।
आ यस्ते योनिं घृतवन्तमस्वारूर्मिर्न निम्नैर्द्रवयन्त वक्वाः

सूक्तम् १०.१४९
ऋषिः: अर्चन् हैरण्यस्तूपः । अनुक्रमणिका: दे. सविता। त्रिष्टुप्

10.149.1 सविता यन्त्रैः पृथिवीमरम्णादस्कम्भने सविता द्यामदृंहत् ।
अश्वमिवाधुक्षद्धुनिमन्तरिक्षमतूर्ते बद्धं सविता समुद्रम्

10.149.2 यत्रा समुद्र स्कभितो व्यौनदपां नपात्सविता तस्य वेद ।
अतो भूरत आ उत्थितं रजोऽतो द्यावापृथिवी अप्रथेताम्

10.149.3 पश्चेदमन्यदभवद्यजत्रममर्त्यस्य भुवनस्य भूना ।
सुपर्णो अङ्ग सवितुर्गरुत्मान्पूर्वो जातः स उ अस्यानु धर्म

10.149.4 गाव इव ग्रामं यूयुधिरिवाश्वान्वाश्रेव वत्सं सुमना दुहाना ।
पतिरिव जायामभि नो न्येतु धर्ता दिवः सविता विश्ववारः

10.149.5 हिरण्यस्तूपः सवितर्यथा त्वाङ्गिरसो जुह्वे वाजे अस्मिन् ।
एवा त्वार्चन्नवसे वन्दमानः सोमस्येवांशुं प्रति जागराहम्

सूक्तम् १०.१५०
ऋषिः: मृडीको वासिष्ठः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । बृहती, ४-५ उपरिष्टाज्ज्योतिः, ४ जगती वा।

10.150.1 समिद्धश्चित्समिध्यसे देवेभ्यो हव्यवाहन ।
आदित्यै रुद्रैर्वसुभिर्न आ गहि मृळीकाय न आ गहि

10.150.2 इमं यज्ञमिदं वचो जुजुषाण उपागहि ।
मर्तासस्त्वा समिधान हवामहे मृळीकाय हवामहे

10.150.3 त्वामु जातवेदसं विश्ववारं गृणे धिया ।
अग्ने देवाँ आ वह नः प्रियव्रतान्मृळीकाय प्रियव्रतान्

10.150.4 अग्निर्देवो देवानामभवत्पुरोहितोऽग्निं मनुष्या ऋषयः समीधिरे ।
अग्निं महो धनसातावहं हुवे मृळीकं धनसातये

10.150.5 अग्निरत्रिं भरद्वाजं गविष्ठिरं प्रावन्नः कण्वं त्रसदस्युमाहवे ।
अग्निं वसिष्ठो हवते पुरोहितो मृळीकाय पुरोहितः

सूक्तम् १०.१५१
ऋषिः: श्रद्धा कामायनी । अनुक्रमणिका: श्रद्धा । अनुष्टुप्।

10.151.1 श्रद्धयाग्निः समिध्यते श्रद्धया हूयते हविः ।
श्रद्धां भगस्य मूर्धनि वचसा वेदयामसि

10.151.2 प्रियं श्रद्धे ददतः प्रियं श्रद्धे दिदासतः ।
प्रियं भोजेषु यज्वस्विदं म उदितं कृधि

10.151.3 यथा देवा असुरेषु श्रद्धामुग्रेषु चक्रिरे ।
एवं भोजेषु यज्वस्वस्माकमुदितं कृधि

10.151.4 श्रद्धां देवा यजमाना वायुगोपा उपासते ।
श्रद्धां हृदय्ययाकूत्या श्रद्धया विन्दते वसु

10.151.5 श्रद्धां प्रातर्हवामहे श्रद्धां मध्यंदिनं परि ।
श्रद्धां सूर्यस्य निम्रुचि श्रद्धे श्रद्धापयेह नः

सूक्तम् १०.१५२
ऋषिः: शासो भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। अनुष्टुप्

10.152.1 शास इत्था महाँ अस्यमित्रखादो अद्भुतः ।
न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन

10.152.2 स्वस्तिदा विशस्पतिर्वृत्रहा विमृधो वशी ।
वृषेन्द्रः पुर एतु नः सोमपा अभयंकरः

10.152.3 वि रक्षो वि मृधो जहि वि वृत्रस्य हनू रुज ।
वि मन्युमिन्द्र वृत्रहन्नमित्रस्याभिदासतः

10.152.4 वि न इन्द्र मृधो जहि नीचा यच्छ पृतन्यतः ।
यो अस्माँ अभिदासत्यधरं गमया तमः

10.152.5 अपेन्द्र द्विषतो मनोऽप जिज्यासतो वधम् ।
वि मन्योः शर्म यच्छ वरीयो यवया वधम्

सूक्तम् १०.१५३
ऋषिः: देवजामय इन्द्रमातरः । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः । गायत्री।

10.153.1 ईङ्खयन्तीरपस्युव इन्द्रं जातमुपासते ।
भेजानासः सुवीर्यम्

10.153.2 त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः ।
त्वं वृषन्वृषेदसि

10.153.3 त्वमिन्द्रासि वृत्रहा व्यन्तरिक्षमतिरः ।
उद्द्यामस्तभ्ना ओजसा

10.153.4 त्वमिन्द्र सजोषसमर्कं बिभर्षि बाह्वोः ।
वज्रं शिशान ओजसा

10.153.5 त्वमिन्द्राभिभूरसि विश्वा जातान्योजसा ।
स विश्वा भुव आभवः

सूक्तम् १०.१५४
ऋषिः: यमी वैवस्वती। । अनुक्रमणिका: दे. भाववृत्तम्। अनुष्टुप् ।

10.154.1 सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते ।
येभ्यो मधु प्रधावति ताँश्चिदेवापि गच्छतात्

10.154.2 तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः ।
तपो ये चक्रिरे महस्ताँश्चिदेवापि गच्छतात्

10.154.3 ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये तनूत्यजः ।
ये वा सहस्रदक्षिणास्ताँश्चिदेवापि गच्छतात्

10.154.4 ये चित्पूर्व ऋतसाप ऋतावान ऋतावृधः ।
पितॄन्तपस्वतो यम ताँश्चिदेवापि गच्छतात्

10.154.5 सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् ।
ऋषीन्तपस्वतो यम तपोजाँ अपि गच्छतात्

सूक्तम् १०.१५५
ऋषिः: शिरिम्बिठो भारद्वाजः । अनुक्रमणिका: दे. अलक्ष्मीघ्नम्, २-३ ब्रह्मणस्पतिः, ५ विश्वे देवाः। अनुष्टुप्

10.155.1 अरायि काणे विकटे गिरिं गच्छ सदान्वे ।
शिरिम्बिठस्य सत्वभिस्तेभिष्ट्वा चातयामसि

10.155.2 चत्तो इतश्चत्तामुतः सर्वा भ्रूणान्यारुषी ।
अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृङ्गोदृषन्निहि

10.155.3 अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् ।
तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम्

10.155.4 यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः ।
हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः

10.155.5 परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत ।
देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति

सूक्तम् १०.१५६
ऋषिः: केतुराग्नेयः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः । गायत्री

10.156.1 अग्निं हिन्वन्तु नो धियः सप्तिमाशुमिवाजिषु ।
तेन जेष्म धनंधनम्

10.156.2 यया गा आकरामहे सेनयाग्ने तवोत्या ।
तां नो हिन्व मघत्तये

10.156.3 आग्ने स्थूरं रयिं भर पृथुं गोमन्तमश्विनम् ।
अङ्धि खं वर्तया पणिम्

10.156.4 अग्ने नक्षत्रमजरमा सूर्यं रोहयो दिवि ।
दधज्ज्योतिर्जनेभ्यः

10.156.5 अग्ने केतुर्विशामसि प्रेष्ठः श्रेष्ठ उपस्थसत् ।
बोधा स्तोत्रे वयो दधत्

सूक्तम् १०.१५७
ऋषिः: भुवन आप्त्यः, साधनो वा भौवनः। । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। द्विपदा त्रिष्टुप् ।

10.157.1 इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः

10.157.2 यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति

10.157.3 आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम्

10.157.4 हत्वाय देवा असुरान्यदायन्देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः

10.157.5 प्रत्यञ्चमर्कमनयञ्छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन्

सूक्तम् १०.१५८
ऋषिः: चक्षुः सौर्यः । अनुक्रमणिका: दे. सूर्यः। गायत्री, २ स्वराट्।

10.158.1 सूर्यो नो दिवस्पातु वातो अन्तरिक्षात् ।
अग्निर्नः पार्थिवेभ्यः

10.158.2 जोषा सवितर्यस्य ते हरः शतं सवाँ अर्हति ।
पाहि नो दिद्युतः पतन्त्याः

10.158.3 चक्षुर्नो देवः सविता चक्षुर्न उत पर्वतः ।
चक्षुर्धाता दधातु नः

10.158.4 चक्षुर्नो धेहि चक्षुषे चक्षुर्विख्यै तनूभ्यः ।
सं चेदं वि च पश्येम

10.158.5 सुसंदृशं त्वा वयं प्रति पश्येम सूर्य ।
वि पश्येम नृचक्षसः

सूक्तम् १०.१५९
ऋषिः: पौलोमी शची। । अनुक्रमणिका: दे. शची (आत्मानं तुष्टाव)। अनुष्टुप्

10.159.1 उदसौ सूर्यो अगादुदयं मामको भगः ।
अहं तद्विद्वला पतिमभ्यसाक्षि विषासहिः

10.159.2 अहं केतुरहं मूर्धाहमुग्रा विवाचनी ।
ममेदनु क्रतुं पतिः सेहानाया उपाचरेत्

10.159.3 मम पुत्राः शत्रुहणोऽथो मे दुहिता विराट् ।
उताहमस्मि संजया पत्यौ मे श्लोक उत्तमः

10.159.4 येनेन्द्रो हविषा कृत्व्यभवद्द्युम्न्युत्तमः ।
इदं तदक्रि देवा असपत्ना किलाभुवम्

10.159.5 असपत्ना सपत्नघ्नी जयन्त्यभिभूवरी ।
आवृक्षमन्यासां वर्चो राधो अस्थेयसामिव

10.159.6 समजैषमिमा अहं सपत्नीरभिभूवरी ।
यथाहमस्य वीरस्य विराजानि जनस्य च

सूक्तम् १०.१६०
ऋषिः: पूरणो वैश्वामित्रः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः ।  त्रिष्टुप्।

10.160.1 तीव्रस्याभिवयसो अस्य पाहि सर्वरथा वि हरी इह मुञ्च ।
इन्द्र मा त्वा यजमानासो अन्ये नि रीरमन्तुभ्यमिमे सुतासः

10.160.2 तुभ्यं सुतास्तुभ्यमु सोत्वासस्त्वां गिरः श्वात्र्या आ ह्वयन्ति ।
इन्द्रेदमद्य सवनं जुषाणो विश्वस्य विद्वाँ इह पाहि सोमम्

10.160.3 य उशता मनसा सोममस्मै सर्वहृदा देवकामः सुनोति ।
न गा इन्द्रस्तस्य परा ददाति प्रशस्तमिच्चारुमस्मै कृणोति

10.160.4 अनुस्पष्टो भवत्येषो अस्य यो अस्मै रेवान्न सुनोति सोमम् ।
निररत्नौ मघवा तं दधाति ब्रह्मद्विषो हन्त्यनानुदिष्टः

10.160.5 अश्वायन्तो गव्यन्तो वाजयन्तो हवामहे त्वोपगन्तवा उ ।
आभूषन्तस्ते सुमतौ नवायां वयमिन्द्र त्वा शुनं हुवेम

सूक्तम् १०.१६१
ऋषिः: प्राजापत्यो यक्ष्मनाशनः । अनुक्रमणिका: इन्द्राग्नी, राजयक्ष्मघ्नं वा । त्रिष्टुप्, ५ अनुष्टुप्।

10.161.1 मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात् ।
ग्राहिर्जग्राह यदि वैतदेनं तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम्

10.161.2 यदि क्षितायुर्यदि वा परेतो यदि मृत्योरन्तिकं नीत एव ।
तमा हरामि निरृतेरुपस्थादस्पार्षमेनं शतशारदाय

10.161.3 सहस्राक्षेण शतशारदेन शतायुषा हविषाहार्षमेनम् ।
शतं यथेमं शरदो नयातीन्द्रो विश्वस्य दुरितस्य पारम्

10.161.4 शतं जीव शरदो वर्धमानः शतं हेमन्ताञ्छतमु वसन्तान् ।
शतमिन्द्राग्नी सविता बृहस्पतिः शतायुषा हविषेमं पुनर्दुः

10.161.5 आहार्षं त्वाविदं त्वा पुनरागाः पुनर्नव ।
सर्वाङ्ग सर्वं ते चक्षुः सर्वमायुश्च तेऽविदम्

सूक्तम् १०.१६२
ऋषिः: ब्राह्मो रक्षोहा । अनुक्रमणिका: दे. रक्षोहा। अनुष्टुप्

10.162.1 ब्रह्मणाग्निः संविदानो रक्षोहा बाधतामितः ।
अमीवा यस्ते गर्भं दुर्णामा योनिमाशये

10.162.2 यस्ते गर्भममीवा दुर्णामा योनिमाशये ।
अग्निष्टं ब्रह्मणा सह निष्क्रव्यादमनीनशत्

10.162.3 यस्ते हन्ति पतयन्तं निषत्स्नुं यः सरीसृपम् ।
जातं यस्ते जिघांसति तमितो नाशयामसि

10.162.4 यस्त ऊरू विहरत्यन्तरा दम्पती शये ।
योनिं यो अन्तरारेळ्हि तमितो नाशयामसि

10.162.5 यस्त्वा भ्राता पतिर्भूत्वा जारो भूत्वा निपद्यते ।
प्रजां यस्ते जिघांसति तमितो नाशयामसि

10.162.6 यस्त्वा स्वप्नेन तमसा मोहयित्वा निपद्यते ।
प्रजां यस्ते जिघांसति तमितो नाशयामसि

सूक्तम् १०.१६३
ऋषिः: विवृहा काश्यपः । अनुक्रमणिका: दे. यक्ष्मनाशनम्। अनुष्टुप्

10.163.1 अक्षीभ्यां ते नासिकाभ्यां कर्णाभ्यां छुबुकादधि ।
यक्ष्मं शीर्षण्यं मस्तिष्काज्जिह्वाया वि वृहामि ते

10.163.2 ग्रीवाभ्यस्त उष्णिहाभ्यः कीकसाभ्यो अनूक्यात् ।
यक्ष्मं दोषण्यमंसाभ्यां बाहुभ्यां वि वृहामि ते

10.163.3 आन्त्रेभ्यस्ते गुदाभ्यो वनिष्ठोर्हृदयादधि ।
यक्ष्मं मतस्नाभ्यां यक्नः प्लाशिभ्यो वि वृहामि ते

10.163.4 ऊरुभ्यां ते अष्ठीवद्भ्यां पार्ष्णिभ्यां प्रपदाभ्याम् ।
यक्ष्मं श्रोणिभ्यां भासदाद्भंससो वि वृहामि ते

10.163.5 मेहनाद्वनंकरणाल्लोमभ्यस्ते नखेभ्यः ।
यक्ष्मं सर्वस्मादात्मनस्तमिदं वि वृहामि ते

10.163.6 अङ्गादङ्गाल्लोम्नोलोम्नो जातं पर्वणिपर्वणि ।
यक्ष्मं सर्वस्मादात्मनस्तमिदं वि वृहामि ते

सूक्तम् १०.१६४
ऋषिः: प्रचेता आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. दुःस्वप्ननाशनम् । अनुष्टुप्, ३ त्रिष्टुप्, ५ पङ्क्तिः  ।

10.164.1 अपेहि मनसस्पतेऽप क्राम परश्चर ।
परो निरृत्या आ चक्ष्व बहुधा जीवतो मनः

10.164.2 भद्रं वै वरं वृणते भद्रं युञ्जन्ति दक्षिणम् ।
भद्रं वैवस्वते चक्षुर्बहुत्रा जीवतो मनः

10.164.3 यदाशसा निःशसाभिशसोपारिम जाग्रतो यत्स्वपन्तः ।
अग्निर्विश्वान्यप दुष्कृतान्यजुष्टान्यारे अस्मद्दधातु

10.164.4 यदिन्द्र ब्रह्मणस्पतेऽभिद्रोहं चरामसि ।
प्रचेता न आङ्गिरसो द्विषतां पात्वंहसः

10.164.5 अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् ।
जाग्रत्स्वप्नः संकल्पः पापो यं द्विष्मस्तं स ऋच्छतु यो नो द्वेष्टि तमृच्छतु

सूक्तम् १०.१६५
ऋषिः: नैर्ऋतः कपोतः । अनुक्रमणिका: दे. विश्वे देवाः। त्रिष्टुप्

10.165.1 देवाः कपोत इषितो यदिच्छन्दूतो निरृत्या इदमाजगाम ।
तस्मा अर्चाम कृणवाम निष्कृतिं शं नो अस्तु द्विपदे शं चतुष्पदे

10.165.2 शिवः कपोत इषितो नो अस्त्वनागा देवाः शकुनो गृहेषु ।
अग्निर्हि विप्रो जुषतां हविर्नः परि हेतिः पक्षिणी नो वृणक्तु

10.165.3 हेतिः पक्षिणी न दभात्यस्मानाष्ट्र्यां पदं कृणुते अग्निधाने ।
शं नो गोभ्यश्च पुरुषेभ्यश्चास्तु मा नो हिंसीदिह देवाः कपोतः

10.165.4 यदुलूको वदति मोघमेतद्यत्कपोतः पदमग्नौ कृणोति ।
यस्य दूतः प्रहित एष एतत्तस्मै यमाय नमो अस्तु मृत्यवे

10.165.5 ऋचा कपोतं नुदत प्रणोदमिषं मदन्तः परि गां नयध्वम् ।
संयोपयन्तो दुरितानि विश्वा हित्वा न ऊर्जं प्र पतात्पतिष्ठः

सूक्तम् १०.१६६
ऋषिः: ऋषभो वैराजः, ऋषभः शाक्वरो भीमसेनो वा। । अनुक्रमणिका: दे. सपत्नघ्नम् । अनुष्टुप्, ५ महापङ्क्तिः

10.166.1 ऋषभं मा समानानां सपत्नानां विषासहिम् ।
हन्तारं शत्रूणां कृधि विराजं गोपतिं गवाम्

10.166.2 अहमस्मि सपत्नहेन्द्र इवारिष्टो अक्षतः ।
अधः सपत्ना मे पदोरिमे सर्वे अभिष्ठिताः

10.166.3 अत्रैव वोऽपि नह्याम्युभे आर्त्नी इव ज्यया ।
वाचस्पते नि षेधेमान्यथा मदधरं वदान्

10.166.4 अभिभूरहमागमं विश्वकर्मेण धाम्ना ।
आ वश्चित्तमा वो व्रतमा वोऽहं समितिं ददे

10.166.5 योगक्षेमं व आदायाहं भूयासमुत्तम आ वो मूर्धानमक्रमीम् ।
अधस्पदान्म उद्वदत मण्डूका इवोदकान्मण्डूका उदकादिव

सूक्तम् १०.१६७
ऋषिः: विश्वामित्र-जमदग्नी। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः, ३ सोम-वरुण-बृहस्पति- अनुमति-मघवत्- धातृ-विधातारः। जगती।

10.167.1 तुभ्येदमिन्द्र परि षिच्यते मधु त्वं सुतस्य कलशस्य राजसि ।
त्वं रयिं पुरुवीरामु नस्कृधि त्वं तपः परितप्याजयः स्वः

10.167.2 स्वर्जितं महि मन्दानमन्धसो हवामहे परि शक्रं सुताँ उप ।
इमं नो यज्ञमिह बोध्या गहि स्पृधो जयन्तं मघवानमीमहे

10.167.3 सोमस्य राज्ञो वरुणस्य धर्मणि बृहस्पतेरनुमत्या उ शर्मणि ।
तवाहमद्य मघवन्नुपस्तुतौ धातर्विधातः कलशाँ अभक्षयम्

10.167.4 प्रसूतो भक्षमकरं चरावपि स्तोमं चेमं प्रथमः सूरिरुन्मृजे ।
सुते सातेन यद्यागमं वां प्रति विश्वामित्रजमदग्नी दमे

सूक्तम् १०.१६८
ऋषिः: अनिलो वातायनः । अनुक्रमणिका: दे. वायुः। त्रिष्टुप् ।

10.168.1 वातस्य नु महिमानं रथस्य रुजन्नेति स्तनयन्नस्य घोषः ।
दिविस्पृग्यात्यरुणानि कृण्वन्नुतो एति पृथिव्या रेणुमस्यन्

10.168.2 सं प्रेरते अनु वातस्य विष्ठा ऐनं गच्छन्ति समनं न योषाः ।
ताभिः सयुक्सरथं देव ईयतेऽस्य विश्वस्य भुवनस्य राजा

10.168.3 अन्तरिक्षे पथिभिरीयमानो न नि विशते कतमच्चनाहः ।
अपां सखा प्रथमजा ऋतावा क्व स्विज्जातः कुत आ बभूव

10.168.4 आत्मा देवानां भुवनस्य गर्भो यथावशं चरति देव एषः ।
घोषा इदस्य शृण्विरे न रूपं तस्मै वाताय हविषा विधेम

सूक्तम् १०.१६९
ऋषिः: शबरः काक्षीवतः । अनुक्रमणिका: दे. गावः। त्रिष्टुप्

10.169.1 मयोभूर्वातो अभि वातूस्रा ऊर्जस्वतीरोषधीरा रिशन्ताम् ।
पीवस्वतीर्जीवधन्याः पिबन्त्ववसाय पद्वते रुद्र मृळ

10.169.2 याः सरूपा विरूपा एकरूपा यासामग्निरिष्ट्या नामानि वेद ।
या अङ्गिरसस्तपसेह चक्रुस्ताभ्यः पर्जन्य महि शर्म यच्छ

10.169.3 या देवेषु तन्वमैरयन्त यासां सोमो विश्वा रूपाणि वेद ।
ता अस्मभ्यं पयसा पिन्वमानाः प्रजावतीरिन्द्र गोष्ठे रिरीहि

10.169.4 प्रजापतिर्मह्यमेता रराणो विश्वैर्देवैः पितृभिः संविदानः ।
शिवाः सतीरुप नो गोष्ठमाकस्तासां वयं प्रजया सं सदेम

सूक्तम् १०.१७०
ऋषिः: विभ्राट् सौर्यः। । अनुक्रमणिका: दे. सूर्यः ।  जगती, ४ आस्तारपङ्क्तिः ।

10.170.1 विभ्राड्बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् ।
वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पुपोष पुरुधा वि राजति

10.170.2 विभ्राड्बृहत्सुभृतं वाजसातमं धर्मन्दिवो धरुणे सत्यमर्पितम् ।
अमित्रहा वृत्रहा दस्युहन्तमं ज्योतिर्जज्ञे असुरहा सपत्नहा

10.170.3 इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरुत्तमं विश्वजिद्धनजिदुच्यते बृहत् ।
विश्वभ्राड्भ्राजो महि सूर्यो दृश उरु पप्रथे सह ओजो अच्युतम्

10.170.4 विभ्राजञ्ज्योतिषा स्वरगच्छो रोचनं दिवः ।
येनेमा विश्वा भुवनान्याभृता विश्वकर्मणा विश्वदेव्यावता

सूक्तम् १०.१७१
ऋषिः: इटो भार्गवः । अनुक्रमणिका: इन्द्रः । गायत्री।

10.171.1 त्वं त्यमिटतो रथमिन्द्र प्रावः सुतावतः ।
अशृणोः सोमिनो हवम्

10.171.2 त्वं मखस्य दोधतः शिरोऽव त्वचो भरः ।
अगच्छः सोमिनो गृहम्

10.171.3 त्वं त्यमिन्द्र मर्त्यमास्त्रबुध्नाय वेन्यम् ।
मुहुः श्रथ्ना मनस्यवे

10.171.4 त्वं त्यमिन्द्र सूर्यं पश्चा सन्तं पुरस्कृधि ।
देवानां चित्तिरो वशम्

सूक्तम् १०.१७२
ऋषिः: संवर्त आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. उषाः। द्विपदा विराट्

10.172.1 आ याहि वनसा सह गावः सचन्त वर्तनिं यदूधभिः

10.172.2 आ याहि वस्व्या धिया मंहिष्ठो जारयन्मखः सुदानुभिः

10.172.3 पितुभृतो न तन्तुमित्सुदानवः प्रति दध्मो यजामसि

10.172.4 उषा अप स्वसुस्तमः सं वर्तयति वर्तनिं सुजातता

सूक्तम् १०.१७३
ऋषिः: ध्रुव आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: दे. राजा। अनुष्टुप्

10.173.1 आ त्वाहार्षमन्तरेधि ध्रुवस्तिष्ठाविचाचलिः ।
विशस्त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद्राष्ट्रमधि भ्रशत्

10.173.2 इहैवैधि माप च्योष्ठाः पर्वत इवाविचाचलिः ।
इन्द्र इवेह ध्रुवस्तिष्ठेह राष्ट्रमु धारय

10.173.3 इममिन्द्रो अदीधरद्ध्रुवं ध्रुवेण हविषा ।
तस्मै सोमो अधि ब्रवत्तस्मा उ ब्रह्मणस्पतिः

10.173.4 ध्रुवा द्यौर्ध्रुवा पृथिवी ध्रुवासः पर्वता इमे ।
ध्रुवं विश्वमिदं जगद्ध्रुवो राजा विशामयम्

10.173.5 ध्रुवं ते राजा वरुणो ध्रुवं देवो बृहस्पतिः ।
ध्रुवं त इन्द्रश्चाग्निश्च राष्ट्रं धारयतां ध्रुवम्

10.173.6 ध्रुवं ध्रुवेण हविषाभि सोमं मृशामसि ।
अथो त इन्द्रः केवलीर्विशो बलिहृतस्करत्

सूक्तम् १०.१७४
ऋषिः: अभीवर्त आङ्गिरसः। । अनुक्रमणिका: दे. राजा। अनुष्टुप् ।

10.174.1 अभीवर्तेन हविषा येनेन्द्रो अभिवावृते ।
तेनास्मान्ब्रह्मणस्पतेऽभि राष्ट्राय वर्तय

10.174.2 अभिवृत्य सपत्नानभि या नो अरातयः ।
अभि पृतन्यन्तं तिष्ठाभि यो न इरस्यति

10.174.3 अभि त्वा देवः सविताभि सोमो अवीवृतत् ।
अभि त्वा विश्वा भूतान्यभीवर्तो यथाससि

10.174.4 येनेन्द्रो हविषा कृत्व्यभवद्द्युम्न्युत्तमः ।
इदं तदक्रि देवा असपत्नः किलाभुवम्

10.174.5 असपत्नः सपत्नहाभिराष्ट्रो विषासहिः ।
यथाहमेषां भूतानां विराजानि जनस्य च

सूक्तम् १०.१७५
ऋषिः: ऊर्ध्वग्रावा सर्प आर्बुदिः । अनुक्रमणिका: दे. ग्रावाणः। गायत्री

10.175.1 प्र वो ग्रावाणः सविता देवः सुवतु धर्मणा ।
धूर्षु युज्यध्वं सुनुत

10.175.2 ग्रावाणो अप दुच्छुनामप सेधत दुर्मतिम् ।
उस्राः कर्तन भेषजम्

10.175.3 ग्रावाण उपरेष्वा महीयन्ते सजोषसः ।
वृष्णे दधतो वृष्ण्यम्

10.175.4 ग्रावाणः सविता नु वो देवः सुवतु धर्मणा ।
यजमानाय सुन्वते

सूक्तम् १०.१७६
ऋषिः: सूनुरार्भवः। । अनुक्रमणिका: दे. १ ऋभवः, २-४ अग्निः । अनुष्टुप्, २ गायत्री

10.176.1 प्र सूनव ऋभूणां बृहन्नवन्त वृजना ।
क्षामा ये विश्वधायसोऽश्नन्धेनुं न मातरम्

10.176.2 प्र देवं देव्या धिया भरता जातवेदसम् ।
हव्या नो वक्षदानुषक्

10.176.3 अयमु ष्य प्र देवयुर्होता यज्ञाय नीयते ।
रथो न योरभीवृतो घृणीवाञ्चेतति त्मना

10.176.4 अयमग्निरुरुष्यत्यमृतादिव जन्मनः ।
सहसश्चित्सहीयान्देवो जीवातवे कृतः

सूक्तम् १०.१७७
ऋषिः: पतङ्गः प्राजापत्यः। । अनुक्रमणिका: दे. मायाभेदः। त्रिष्टुप्, १ जगती।

10.177.1 पतंगमक्तमसुरस्य मायया हृदा पश्यन्ति मनसा विपश्चितः ।
समुद्रे अन्तः कवयो वि चक्षते मरीचीनां पदमिच्छन्ति वेधसः

10.177.2 पतंगो वाचं मनसा बिभर्ति तां गन्धर्वोऽवदद्गर्भे अन्तः ।
तां द्योतमानां स्वर्यं मनीषामृतस्य पदे कवयो नि पान्ति

10.177.3 अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः

सूक्तम् १०.१७८
ऋषिः: अरिष्टनेमिस्तार्क्ष्यः । अनुक्रमणिका: दे. तार्क्ष्यः। त्रिष्टुप् ।

10.178.1 त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहावानं तरुतारं रथानाम् ।
अरिष्टनेमिं पृतनाजमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम

10.178.2 इन्द्रस्येव रातिमाजोहुवानाः स्वस्तये नावमिवा रुहेम ।
उर्वी न पृथ्वी बहुले गभीरे मा वामेतौ मा परेतौ रिषाम

10.178.3 सद्यश्चिद्यः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस्ततान ।
सहस्रसाः शतसा अस्य रंहिर्न स्मा वरन्ते युवतिं न शर्याम्

सूक्तम् १०.१७९
ऋषिः: क्रमेण - शिबिरौशीनरः, काशिराजः प्रतर्दनः, रौहिदश्वो वसुमनाः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः। त्रिष्टुप्, १ अनुष्टुप्

10.179.1 उत्तिष्ठताव पश्यतेन्द्रस्य भागमृत्वियम् ।
यदि श्रातो जुहोतन यद्यश्रातो ममत्तन

10.179.2 श्रातं हविरो ष्विन्द्र प्र याहि जगाम सूरो अध्वनो विमध्यम् ।
परि त्वासते निधिभिः सखायः कुलपा न व्राजपतिं चरन्तम्

10.179.3 श्रातं मन्य ऊधनि श्रातमग्नौ सुश्रातं मन्ये तदृतं नवीयः ।
माध्यंदिनस्य सवनस्य दध्नः पिबेन्द्र वज्रिन्पुरुकृज्जुषाणः

सूक्तम् १०.१८०
ऋषिः: जय ऐन्द्रः। । अनुक्रमणिका: दे. इन्द्रः ।  त्रिष्टुप्  ।

10.180.1 प्र ससाहिषे पुरुहूत शत्रूञ्ज्येष्ठस्ते शुष्म इह रातिरस्तु ।
इन्द्रा भर दक्षिणेना वसूनि पतिः सिन्धूनामसि रेवतीनाम्

10.180.2 मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः परावत आ जगन्था परस्याः ।
सृकं संशाय पविमिन्द्र तिग्मं वि शत्रून्ताळ्हि वि मृधो नुदस्व

10.180.3 इन्द्र क्षत्रमभि वाममोजोऽजायथा वृषभ चर्षणीनाम् ।
अपानुदो जनममित्रयन्तमुरुं देवेभ्यो अकृणोरु लोकम्

सूक्तम् १०.१८१
ऋषिः: क्रमेण - प्रथो वासिष्ठः, सप्रथो भारद्वाजः, घर्मः सौर्यः । अनुक्रमणिका: विश्वे देवाः । त्रिष्टुप्।

10.181.1 प्रथश्च यस्य सप्रथश्च नामानुष्टुभस्य हविषो हविर्यत् ।
धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णो रथंतरमा जभारा वसिष्ठः

10.181.2 अविन्दन्ते अतिहितं यदासीद्यज्ञस्य धाम परमं गुहा यत् ।
धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोर्भरद्वाजो बृहदा चक्रे अग्नेः

10.181.3 तेऽविन्दन्मनसा दीध्याना यजु ष्कन्नं प्रथमं देवयानम् ।
धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोरा सूर्यादभरन्घर्ममेते

सूक्तम् १०.१८२
ऋषिः: तपुमूर्धा बार्हस्पत्यः । अनुक्रमणिका: दे. बृहस्पतिः। त्रिष्टुप्

10.182.1 बृहस्पतिर्नयतु दुर्गहा तिरः पुनर्नेषदघशंसाय मन्म ।
क्षिपदशस्तिमप दुर्मतिं हन्नथा करद्यजमानाय शं योः

10.182.2 नराशंसो नोऽवतु प्रयाजे शं नो अस्त्वनुयाजो हवेषु ।
क्षिपदशस्तिमप दुर्मतिं हन्नथा करद्यजमानाय शं योः

10.182.3 तपुर्मूर्धा तपतु रक्षसो ये ब्रह्मद्विषः शरवे हन्तवा उ ।
क्षिपदशस्तिमप दुर्मतिं हन्नथा करद्यजमानाय शं योः

सूक्तम् १०.१८३
ऋषिः: प्रजावान् प्राजापत्यः । अनुक्रमणिका: दे. १ यजमानः, २ यजमानपत्नी, ३ होत्राशिषः।  त्रिष्टुप्।

10.183.1 अपश्यं त्वा मनसा चेकितानं तपसो जातं तपसो विभूतम् ।
इह प्रजामिह रयिं रराणः प्र जायस्व प्रजया पुत्रकाम

10.183.2 अपश्यं त्वा मनसा दीध्यानां स्वायां तनू ऋत्व्ये नाधमानाम् ।
उप मामुच्चा युवतिर्बभूयाः प्र जायस्व प्रजया पुत्रकामे

10.183.3 अहं गर्भमदधामोषधीष्वहं विश्वेषु भुवनेष्वन्तः ।
अहं प्रजा अजनयं पृथिव्यामहं जनिभ्यो अपरीषु पुत्रान्

सूक्तम् १०.१८४
ऋषिः: त्वष्टा गर्भकर्ता, विष्णुर्वा प्राजापत्यः । अनुक्रमणिका: दे. १ विष्णु-त्वष्टृ-प्रजापति-धातारः, २ सिनीवालीसरस्वत्यश्विनः, ३ अश्विनौ । अनुष्टुप् ।

10.184.1 विष्णुर्योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु ।
आ सिञ्चतु प्रजापतिर्धाता गर्भं दधातु ते

10.184.2 गर्भं धेहि सिनीवालि गर्भं धेहि सरस्वति ।
गर्भं ते अश्विनौ देवावा धत्तां पुष्करस्रजा

10.184.3 हिरण्ययी अरणी यं निर्मन्थतो अश्विना ।
तं ते गर्भं हवामहे दशमे मासि सूतवे

सूक्तम् १०.१८५
ऋषिः: सत्यधृतिर्वारुणिः । अनुक्रमणिका: दे. आदित्यः(स्वस्त्ययनम्)/अदितिः। गायत्री

10.185.1 महि त्रीणामवोऽस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः ।
दुराधर्षं वरुणस्य

10.185.2 नहि तेषाममा चन नाध्वसु वारणेषु ।
ईशे रिपुरघशंसः

10.185.3 यस्मै पुत्रासो अदितेः प्र जीवसे मर्त्याय ।
ज्योतिर्यच्छन्त्यजस्रम्

सूक्तम् १०.१८६
ऋषिः: वातायन उलः । अनुक्रमणिका: दे. वायुः । गायत्री।

10.186.1 वात आ वातु भेषजं शम्भु मयोभु नो हृदे ।
प्र ण आयूंषि तारिषत्

10.186.2 उत वात पितासि न उत भ्रातोत नः सखा ।
स नो जीवातवे कृधि

10.186.3 यददो वात ते गृहेऽमृतस्य निधिर्हितः ।
ततो नो देहि जीवसे

सूक्तम् १०.१८७
ऋषिः: आग्नेयो वत्सः। । अनुक्रमणिका: दे. अग्निः। गायत्री।

10.187.1 प्राग्नये वाचमीरय वृषभाय क्षितीनाम् ।
स नः पर्षदति द्विषः

10.187.2 यः परस्याः परावतस्तिरो धन्वातिरोचते ।
स नः पर्षदति द्विषः

10.187.3 यो रक्षांसि निजूर्वति वृषा शुक्रेण शोचिषा ।
स नः पर्षदति द्विषः

10.187.4 यो विश्वाभि विपश्यति भुवना सं च पश्यति ।
स नः पर्षदति द्विषः

10.187.5 यो अस्य पारे रजसः शुक्रो अग्निरजायत ।
स नः पर्षदति द्विषः

सूक्तम् १०.१८८
ऋषिः: आग्नेयः श्येनः । अनुक्रमणिका: दे. जातवेदा अग्निः। गायत्री।

10.188.1 प्र नूनं जातवेदसमश्वं हिनोत वाजिनम् ।
इदं नो बर्हिरासदे

10.188.2 अस्य प्र जातवेदसो विप्रवीरस्य मीळ्हुषः ।
महीमियर्मि सुष्टुतिम्

10.188.3 या रुचो जातवेदसो देवत्रा हव्यवाहनीः ।
ताभिर्नो यज्ञमिन्वतु

सूक्तम् १०.१८९
ऋषिः: सार्पराज्ञी। । अनुक्रमणिका: दे. आत्मा, सूर्यो वा। गायत्री।

10.189.1 आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन्मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्स्वः

10.189.2 अन्तश्चरति रोचनास्य प्राणादपानती ।
व्यख्यन्महिषो दिवम्

10.189.3 त्रिंशद्धाम वि राजति वाक्पतंगाय धीयते ।
प्रति वस्तोरह द्युभिः

सूक्तम् १०.१९०
ऋषिः: माधुच्छन्दसोऽघमर्षणः। । अनुक्रमणिका: दे. भाववृत्तम् ।  अनुष्टुप्  ।

10.190.1 ऋतं च सत्यं चाभीद्धात्तपसोऽध्यजायत ।
ततो रात्र्यजायत ततः समुद्रो अर्णवः

10.190.2 समुद्रादर्णवादधि संवत्सरो अजायत ।
अहोरात्राणि विदधद्विश्वस्य मिषतो वशी

10.190.3 सूर्याचन्द्रमसौ धाता यथापूर्वमकल्पयत् ।
दिवं च पृथिवीं चान्तरिक्षमथो स्वः

सूक्तम् १०.१९१
ऋषिः: संवनन आङ्गिरसः । अनुक्रमणिका: अग्निः, २-४ संज्ञानम् । अनुष्टुप्, ३ त्रिष्टुप्।

10.191.1 संसमिद्युवसे वृषन्नग्ने विश्वान्यर्य आ ।
इळस्पदे समिध्यसे स नो वसून्या भर

10.191.2 सं गच्छध्वं सं वदध्वं सं वो मनांसि जानताम् ।
देवा भागं यथा पूर्वे संजानाना उपासते

10.191.3 समानो मन्त्रः समितिः समानी समानं मनः सह चित्तमेषाम् ।
समानं मन्त्रमभि मन्त्रये वः समानेन वो हविषा जुहोमि

10.191.4 समानी व आकूतिः समाना हृदयानि वः ।
समानमस्तु वो मनो यथा वः सुसहासति

## Translation — Mouseia

> Mouseia’s complete machine-assisted Musean translation, made directly from the Vedic Sanskrit, passage for passage, covering all ten mandalas, 1,028 hymns and 10,552 verses.

### Mandala 1

Hymn 1.1 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.1.1 Om. I praise Agni, priest set before the sacrifice, the divine minister of the rite,
the invoker, richest bestower of treasure.

1.1.2 Agni, praised by ancient seers and by the new,
shall bring the gods here.

1.1.3 Through Agni may one gain wealth and daily increase,
glory and a wealth of heroic sons.

1.1.4 Agni, whatever sacrifice and rite you encompass on every side
truly reaches the gods.

1.1.5 Agni, the invoker, whose purpose is a seer's, true, most radiant in renown:
may this god come here with the gods.

1.1.6 Whatever good you do for your worshiper, Agni,
that indeed is your truth, Angiras.

1.1.7 To you, Agni, day after day, at dusk and dawn, we come
bringing reverence in our thought:

1.1.8 To you who reign over the rites, shining guardian of Truth,
growing in your own house.

1.1.9 Be easy for us to approach, Agni, as a father is for his son;
stay with us for our well-being.

Hymn 1.2 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deities: Vayu (1–3), Indra and Vayu (4–6), Mitra and Varuna (7–9). Meter: Gayatri.

1.2.1 Come, Vayu, radiant one; these soma draughts are prepared.
Drink them; hear our call.

1.2.2 Vayu, singers praise you in hymns,
pressers of soma who know the day.

1.2.3 Vayu, your swelling stream of praise flows to the giver,
far-reaching, for the drinking of soma.

1.2.4 Indra and Vayu, come near these pressed juices with your delights:
the soma drops long for you both.

1.2.5 Vayu and Indra, rich in prize-winning strength, you know the pressed juices;
come, both of you, swiftly here.

1.2.6 Vayu and Indra, come to the presser's prepared offering,
quickly, you two heroes, with inspired thought.

1.2.7 I invoke Mitra of pure skill and Varuna who destroys those who harm;
together they bring to fulfillment the thought rich in ghee.

1.2.8 By Truth, Mitra and Varuna, who grow through Truth and touch Truth,
you attain vast purpose.

1.2.9 Mitra and Varuna, seers of mighty birth and wide dominion,
give us skill that accomplishes work.

Hymn 1.3 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deities: the Ashvins (1–3), Indra (4–6), the All-Gods (7–9), Sarasvati (10–12). Meter: Gayatri.

1.3.1 Ashvins, lords of beauty with swift hands, rejoicing in sacrificial offerings,
delighting in many gifts, be gracious.

1.3.2 Ashvins, men of manifold wonders, with a thought strong in heroes,
wise ones, receive our songs.

1.3.3 Wonder-workers, Nasatyas, these juices are pressed for you where the grass is laid;
come on your fierce-running paths.

1.3.4 Come, Indra, radiant one; these pressed juices seek you,
purified through the fine woolen strainer.

1.3.5 Come, Indra, summoned by thought, urged by the inspired singer,
to the chants of the worshiper who has pressed the soma.

1.3.6 Come eagerly, Indra, driver of bay horses, to our chants;
at our pressing, take delight in us.

1.3.7 Come, all you gods, guardians who sustain the peoples,
generous ones, to the giver's pressed soma.

1.3.8 All you gods, swift in work, come rapidly to the pressed soma,
like rays of light to their dwelling places.

1.3.9 All you gods, unfailing, without deceit or malice,
bearers of offerings, delight in the sacrifice.

1.3.10 May Sarasvati, purifier, rich in rewards and rewarding power,
rich in inspired thought, desire our sacrifice.

1.3.11 Awakening truthful utterances, discerning gracious thoughts,
Sarasvati upholds the sacrifice.

1.3.12 Sarasvati makes her mighty flood known through her light;
she shines over every thought.

Hymn 1.4 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.4.1 For help we summon the maker of splendid forms each day,
as a milker calls a cow that yields abundantly.

1.4.2 Come to our pressings, drink the soma, drinker of soma;
its exhilaration brings cattle to the wealthy.

1.4.3 Then may we know your closest favor;
do not pass us by—come here.

1.4.4 Go to the wise Indra, unassailed and beyond dispute, and ask him
what good he has for your companions.

1.4.5 Let those who revile us speak; let them withdraw elsewhere,
while we offer worship to Indra.

1.4.6 And let our rival and the wondrous peoples call us fortunate;
may we dwell in Indra's shelter.

1.4.7 Bring the swift draught to the swift one, the sacrifice's splendor, delighting men;
let it fly and gladden its friend.

1.4.8 After drinking this, hundred-powered one, you became the destroyer of Vritras;
you aided the prize-winner in contests.

1.4.9 You, prize-winner in contests, hundred-powered one, we urge to victory,
Indra, in the winning of riches.

1.4.10 To Indra sing, great refuge of wealth, good guide across danger,
friend of the one who presses soma.

Hymn 1.5 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.5.1 Come sit here; sing out to Indra,
friends who bear songs of praise.

1.5.2 Sing to Indra, mightiest among the mighty, lord of desirable things,
at the pressing of soma.

1.5.3 May he come to us in the harnessing of effort, for wealth and abundant wisdom;
may he come to us with prizes.

1.5.4 His bay horses no foes can stop in battles;
sing to that Indra.

1.5.5 These pure pressed somas, mixed with curds, go to the drinker of pressed juice
for his delight.

1.5.6 You were born at once to grow strong by drinking the pressed soma,
Indra, for supremacy, wise in power.

1.5.7 Let the swift somas enter you, Indra, lover of song;
may they bring joy to your discerning mind.

1.5.8 Our praises have strengthened you, our hymns, hundred-powered one;
may our songs strengthen you.

1.5.9 May Indra, whose aid never fails, win this thousandfold prize,
in which every deed of valor lies.

1.5.10 Let mortals not attack our bodies, Indra, lover of song;
as lord, turn their weapon away.

Hymn 1.6 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deities: Indra (1–3, 10), the Maruts (4, 6, 8–9), Indra and the Maruts (5, 7). Meter: Gayatri.

1.6.1 They harness the tawny, ruddy one as he moves among the standing ones;
the bright regions shine in heaven.

1.6.2 They harness his lovely bay horses to the chariot, flanking each side,
red, bold, and bearing the hero.

1.6.3 Making light for the lightless, beauty for the unbeautiful, O hero,
you were born with the dawns.

1.6.4 Then, following their own nature, they stirred the womb once more,
taking up the name fit for sacrifice.

1.6.5 Even the hard places you broke, Indra, with your bearers, even the hidden places;
you found the cows one after another.

1.6.6 Like those who seek the divine, their songs of thought went toward the finder of wealth;
they sang of the great and renowned one.

1.6.7 Together with fearless Indra you are seen, arriving together,
you joyous ones of equal radiance.

1.6.8 The mighty one shines with blameless, heaven-facing bands,
Indra's beloved companies, rich in strength.

1.6.9 Come here from there, far-ranging ones, or from heaven's bright realm;
all these songs adorn you.

1.6.10 From here we seek Indra for victory, or from heaven,
or from the great expanse of earth.

Hymn 1.7 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.7.1 Singers sang loudly to Indra, chanters praised Indra with songs;
voices celebrated Indra.

1.7.2 Indra is joined with his pair of bay horses, united with speech for his harness;
Indra is the golden bearer of the mace.

1.7.3 Indra lifted the sun into heaven for far-reaching sight;
with rays he split open the mountain.

1.7.4 Indra, help us in contests and in battles for a thousand prizes,
fierce one, with fierce protections.

1.7.5 We call on Indra for a great prize and a small one alike,
the mace-bearer as our ally against Vritras.

1.7.6 Bull, constant giver, make this offering grow for us,
without refusing us.

1.7.7 As one praise follows another for mace-bearing Indra,
I cannot find a song fine enough for him.

1.7.8 A bull among the herd, he stirs the peoples by his might,
lord whom none can turn aside.

1.7.9 Indra alone rules the peoples and their wealth,
the five tribes of the earth.

1.7.10 For all the peoples we invoke Indra from every side;
may he be ours alone.

Hymn 1.8 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.8.1 Bring us, Indra, wealth that wins, victorious and ever conquering,
strongest for our protection.

1.8.2 With it let us crush the Vritras in hand-to-hand combat,
protected by you with our horses.

1.8.3 Under your protection, Indra, let us seize the destroying mace;
may we defeat our rivals in battle.

1.8.4 With bold, unconquered heroes, Indra, with you as our ally,
may we overpower our attackers.

1.8.5 Great is Indra; still greater let the mace-bearer's greatness be;
his power spreads wide as heaven.

1.8.6 Whether men gather in the press of battle to win offspring,
or inspired poets seek insight—

1.8.7 His belly, most eager to drink soma, swells like the sea,
like broad waters upon the heights.

1.8.8 So too his gracious bounty, abundant in cows and great,
is like a laden branch for the giver.

1.8.9 So indeed your powers and protections, Indra, even now
are ready for a giver such as I.

1.8.10 So let his desired song and praiseworthy hymn
be for Indra when he drinks the soma.

Hymn 1.9 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.9.1 Come, Indra, delight in the drink through all its stages of soma;
great in strength, you bring us aid.

1.9.2 Release this draught when it is pressed for joyful Indra to enjoy,
the maker of all things for the deed.

1.9.3 Rejoice, fair-cheeked one, in gladdening songs, watcher of all peoples;
be present at these pressings.

1.9.4 Your songs have been sent forth, Indra; they rose to greet you,
seeking the mighty bull as their lord.

1.9.5 Send toward us splendid bounty, Indra, worthy of our choice;
let it be yours, mighty and abundant.

1.9.6 Urge us on there, Indra, toward wealth that can be grasped,
toward glory, mighty in splendor.

1.9.7 Grant us, Indra, wide, great renown, rich in cattle and prizes;
set within us imperishable, lifelong strength.

1.9.8 Give us great fame and splendor winning thousands, Indra,
and those provisions that carry us forward.

1.9.9 Indra, lord of treasures and worthy of song, we praise with our voices
and summon him to come to our aid.

1.9.10 At every pressing the singer, firmly at home, raises
mighty praise for mighty Indra.

Hymn 1.10 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

1.10.1 Singers of Gayatri sing to you; hymn-makers honor you in hymns;
priests lift you, hundred-powered one, like a beam to the roof.

1.10.2 Climbing from ridge to ridge, one sees the many tasks to be done;
Indra marks that purpose, and the bull moves with his herd.

1.10.3 Harness your two long-maned bay stallions, filling out the chariot's girth;
then, Indra, drinker of soma, come listen to our songs.

1.10.4 Come, answer our praises with a song; sing and cry aloud;
and with your generosity, Indra, strengthen our prayer and sacrifice.

1.10.5 The hymn of praise for Indra shall strengthen him who defies the many;
may mighty Indra rejoice in our pressings and our friendship.

1.10.6 We seek him for friendship, him for wealth, him for brave strength;
may mighty Indra be able to give us wealth.

1.10.7 Indra, the fame you bestow is freely opened and easily attained;
open the cattle pen; grant bounty, wielder of the stone.

1.10.8 Neither heaven nor earth can contain you as you surge;
conquer the sunlit waters; shake loose the cows for us.

1.10.9 Hearer with attentive ears, hear our call; take my songs to heart even now;
Indra, make this praise of mine closer even than a companion.

1.10.10 We know you as the mightiest bull, hearing our call in battles;
we invoke the mightiest bull for aid that wins thousands.

1.10.11 Come, Indra, son of Kushika; rejoice and drink the pressed soma;
set new life in motion; make the seer a winner of thousands.

1.10.12 Let these songs, lover of song, surround you on every side;
let welcome praises follow your lengthening life, ever growing.

Hymn 1.11 — Seer: Jeta Madhuchhandasa. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

1.11.1 All songs have strengthened Indra, whose reach is like the sea,
greatest of charioteers, true lord of prizes, the lord.

1.11.2 Indra, lord of strength, may we not fear beside you in friendship;
we cry aloud to you, the undefeated victor.

1.11.3 Indra's many gifts of aid never fail
when he grants the singers wealth rich in cattle and prizes.

1.11.4 The breaker of fortresses was born, a young seer of boundless power;
Indra, bearer of the mace, much praised, sustains every deed.

1.11.5 You opened the entrance to cattle-rich Vala, bearer of the stone;
the fearless gods found refuge in you when pressed hard.

1.11.6 By your gifts, hero, I came toward the river as I sang;
your knowing singers, lover of song, approached you there.

1.11.7 With your powers, Indra, you brought low the sorcerer Shushna;
wise ones know your deed: carry their praises beyond.

1.11.8 Songs praised Indra, lord in strength;
a thousand are his gifts, or more than a thousand.

Hymn 1.12 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Agni (two forms of Agni in the first half of verse 6). Meter: Gayatri.

1.12.1 We choose Agni as our messenger, the all-knowing invoker,
wise minister of this sacrifice.

1.12.2 With oblations people ever call Agni, Agni, lord of the dwelling,
bearer of offerings, dear to many.

1.12.3 Agni, born here, bring the gods to the one who has spread the ritual grass;
you are our invoker, worthy of praise.

1.12.4 Awaken those eager gods when, Agni, you go as messenger;
sit with the gods upon the ritual grass.

1.12.5 Bright one fed with ghee, burn the assailants back;
Agni, guard us from harmful spirits.

1.12.6 Agni is kindled by Agni, the seer, young lord of the home,
bearer of offerings with the ladle for his mouth.

1.12.7 Praise Agni the seer in the rite, true to his ordinance,
the god who drives away disease.

1.12.8 Whoever, Agni, lord of oblations, honors you, divine messenger,
be ever his protector.

1.12.9 Whoever comes to Agni bearing offerings for the gods' delight,
show him mercy, purifier.

1.12.10 You, bright purifier Agni, bring the gods here
to our sacrifice and our oblation.

1.12.11 Praised by this fresh Gayatri hymn, bring us
wealth and nourishment rich in heroes.

1.12.12 Agni, with your bright flame and all the calls to the gods,
welcome this praise of ours.

Hymn 1.13 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: gods in the preparatory rite, forms of Agni: kindled fire (1), Tanunapat (2), Narashamsa (3), Ila (4), ritual grass (5), divine doors (6), Night and Dawn (7), the two divine invokers (8), Sarasvati, Ila, and Bharati (9), Tvashtar (10), the forest lord (11), offerings made with “svaha” (12). Meter: Gayatri.

1.13.1 Well kindled, Agni, bring the gods to us who bear oblations;
pure invoker, perform the sacrifice.

1.13.2 Tanunapat, seer, make our honeyed sacrifice among the gods
ready for their delight today.

1.13.3 Here in this sacrifice I call beloved Narashamsa,
honey-tongued and served with oblations.

1.13.4 Agni, bring the praised gods in your most comfortable chariot;
you are the invoker appointed by Manu.

1.13.5 Spread the ritual grass in order, sages, its back anointed with ghee,
where the immortal is beheld.

1.13.6 Let the divine doors, growing through Truth, open without a creak,
now, today, for sacrifice.

1.13.7 I summon beautiful Night and Dawn to this sacrifice
to sit upon our ritual grass.

1.13.8 I summon the two divine invokers, wise and eloquent;
let them perform this sacrifice of ours.

1.13.9 Let Ila, Sarasvati, and Mahi, three joy-bringing goddesses,
sit on the ritual grass without failing.

1.13.10 Here I call on Tvashtar, foremost, whose forms are manifold;
may he belong to us alone.

1.13.11 Release the oblation, divine forest lord, to the gods;
may the giver's awareness be awakened.

1.13.12 With “svaha,” perform the sacrifice for Indra in the worshiper's home;
there I call the gods.

Hymn 1.14 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Agni with the All-Gods; Indra, Vayu, Brihaspati, Mitra, Agni, Pushan, Bhaga, the Adityas, and the Maruts (3); the All-Gods, Agni, Indra, Vayu, and Mitra (10); Agni (11). Meter: Gayatri.

1.14.1 Agni, come to drink soma with all these gods,
with these songs of service, and perform the sacrifice.

1.14.2 The Kanvas have called you, inspired one; their thoughts praise you;
come with the gods, Agni.

1.14.3 Bring Indra and Vayu, Brihaspati, Mitra and Agni, Pushan and Bhaga,
the Adityas and the Marut host.

1.14.4 The soma drops are carried forth to you, intoxicating, bringing joy,
drops of honey settling in the vessels.

1.14.5 The Kanvas seeking your aid praise you, their ritual grass laid down,
bearing oblations and made ready.

1.14.6 Your bearers, their backs anointed with ghee and yoked by thought, carry you:
bring the gods here to drink soma.

1.14.7 Agni, make those worshipful ones who grow through Truth come with their wives;
give them honey to drink, sweet-tongued one.

1.14.8 Let the gods fit for sacrifice and praise drink through your tongue,
Agni, at the cry of “vashat,” the honeyed draught.

1.14.9 From the sun's bright realm the inspired invoker will bring here
all the gods who wake at dawn.

1.14.10 Agni, drink the soma's honey with all the gods, with Indra and Vayu,
with Mitra's divine powers.

1.14.11 You, Agni, are the invoker appointed by Manu, seated at sacrifices;
perform this rite of ours.

1.14.12 Harness to your chariot the ruddy, tawny, red horses, divine one;
with them bring the gods here.

Hymn 1.15 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra (1, 5), the Maruts (2), Tvashtar (3), Agni (4, 12), Mitra and Varuna (6), Dravinodas (7–10), the Ashvins (11). Meter: Gayatri.

1.15.1 Indra, drink soma in due season; let the drops enter you,
intoxicating ones, at home within you.

1.15.2 Drink in due season, Maruts; purify the sacrifice from the purifier's vessel;
you indeed are generous givers.

1.15.3 Praise our sacrifice, lord of women, serving priest; drink in due season;
you are the giver of treasure.

1.15.4 Agni, bring the gods here and seat them in their three places;
adorn yourself all around and drink in due season.

1.15.5 Drink the soma, Indra, in due season from the priest's gift;
your friendship truly cannot be pierced.

1.15.6 You two, Mitra and Varuna, who hold your ordinances, possess skill unconquerable;
in due season you attain the sacrifice.

1.15.7 The wealth-givers, with wealth and pressing stones in hand at the rite,
praise the god at sacrifices.

1.15.8 Let Dravinodas give us all the riches that are spoken of;
may we win them among the gods.

1.15.9 Dravinodas longs to drink; pour the offering and rise up;
from the guide's vessel, seek him at the appointed seasons.

1.15.10 When we sacrifice to you for the fourth time in due season, Dravinodas,
then be a giver to us.

1.15.11 Ashvins, drink the honey with the shining fires, pure in ordinance,
in due season, bearers of sacrifice.

1.15.12 At the hearth you are present, the performer of sacrifices in due season;
offer sacrifice to the gods for one who seeks the gods.

Hymn 1.16 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.16.1 Let your bay horses, bright as the sun's eyes, carry you here,
Indra the bull, to drink soma.

1.16.2 These horses will bring Indra, on the most comfortable chariot,
to the parched grains dripping with ghee.

1.16.3 We call Indra in the morning, Indra as the rite proceeds,
Indra to drink the soma.

1.16.4 Come to our pressed soma with your long-maned bay horses, Indra;
we call you to the pressing.

1.16.5 Come to this praise of ours, to this pressing prepared for you;
drink like a thirsty wild bull.

1.16.6 These soma drops have been pressed on the ritual grass;
drink them, Indra, for strength.

1.16.7 Let this first praise of yours touch your heart and give you deepest joy;
then drink the pressed soma.

1.16.8 Indra the Vritra-slayer comes to every prepared pressing
for delight, to drink soma.

1.16.9 Fulfill this wish of ours with cattle and horses, hundred-powered one;
with inspired minds we shall praise you.

Hymn 1.17 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra and Varuna. Meter: Gayatri, with variations in verses 4–5.

1.17.1 I choose the protection of Indra and Varuna, sovereign kings;
may they show us mercy in this plight.

1.17.2 You surely come to help at a poet's call, such as mine;
you sustain the peoples.

1.17.3 Indra and Varuna, satisfy our longing for wealth;
it is you two we seek above all.

1.17.4 May we belong to you in your powers, to you in your benevolent thoughts,
to you who bestow prizes.

1.17.5 Indra, giver by the thousand, and Varuna, worthy of praise:
their resolve is worthy of song.

1.17.6 Through their aid may we win wealth and keep it;
may there even be abundance beyond measure.

1.17.7 I call you, Indra and Varuna, for splendid bounty;
make us victors.

1.17.8 Indra and Varuna, now, for thoughts that seek reward,
grant us shelter.

1.17.9 Let my beautiful praise reach you, Indra and Varuna, as I call;
accept this praise offered to you together.

Hymn 1.18 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Brihaspati (1–3), Indra, Brihaspati, and Soma (4), Brihaspati, Soma, Indra, and Dakshina (5), the Lord of the Assembly (6–8), the Lord of the Assembly or Narashamsa (9). Meter: Gayatri.

1.18.1 Make the soma ring aloud, Brihaspati,
as did Kakshivant, son of Ushij.

1.18.2 He who is wealthy, drives away disease, finds treasure, increases prosperity:
let that swift one stay with us.

1.18.3 Let no curse or deceit of a hostile mortal reach us;
guard us, Brihaspati.

1.18.4 The mortal whom Indra, Brihaspati, and Soma urge on
truly suffers no harm as a hero.

1.18.5 You, Brihaspati, Soma and Indra, and Dakshina,
protect that mortal from distress.

1.18.6 I have won the wondrous Lord of the Assembly, dear to Indra,
a cherished treasure of insight.

1.18.7 Without him not even a sage's sacrifice succeeds;
he sets our thoughts in harness.

1.18.8 He prospers the making of oblations, directs the rite forward;
the invocation reaches the gods.

1.18.9 I saw Narashamsa, supremely bold and far-reaching,
like heaven's dwelling, full of vigor.

Hymn 1.19 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Agni and the Maruts. Meter: Gayatri.

1.19.1 You are summoned to this lovely rite for protection;
come with the Maruts, Agni.

1.19.2 No god or mortal surpasses your mighty purpose;
come with the Maruts, Agni.

1.19.3 They know the great expanse, all the gods without deceit;
come with the Maruts, Agni.

1.19.4 Fierce, unassailable in might, they sang out the hymn;
come with the Maruts, Agni.

1.19.5 Shining, terrible in form, strong in dominion, destroyers of harm;
come with the Maruts, Agni.

1.19.6 These gods sit in heaven, high in its brightness;
come with the Maruts, Agni.

1.19.7 They shake the mountains beyond the surging sea;
come with the Maruts, Agni.

1.19.8 They stretch out with their rays across the sea in strength;
come with the Maruts, Agni.

1.19.9 I pour the soma's honey before you for the first draught;
come with the Maruts, Agni.

Hymn 1.20 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

1.20.1 For the divine race this song has been made by inspired mouths,
richest bestower of treasure.

1.20.2 They who fashioned Indra's pair of bay horses with minds yoked to speech
through their skill attained the sacrifice.

1.20.3 They fashioned a comfortable, far-ranging chariot for the Ashvins;
they fashioned a cow that yields milk without fail.

1.20.4 The Ribhus, true in counsel, intent on right, by skill
made their aged parents young again.

1.20.5 Let your joys meet with Indra accompanied by the Maruts,
and with the kingly Adityas.

1.20.6 That single new cup, fashioned by divine Tvashtar,
they remade into four.

1.20.7 Give us treasures, three times seven, for the one who presses soma,
one by one, with beautiful praises.

1.20.8 The bearers sustained their work, and by fine craftsmanship
won their sacrificial share among the gods.

Hymn 1.21 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

1.21.1 Here I call on Indra and Agni; we desire a hymn for them,
those two most eager to drink soma.

1.21.2 Praise them at sacrifices, Indra and Agni; adorn the heroes;
sing to them in Gayatri hymns.

1.21.3 We call Indra and Agni, praised by Mitra,
drinking soma, to drink the soma.

1.21.4 We call you, fierce ones, to this pressing prepared:
Indra and Agni, come here.

1.21.5 You mighty lords of the assembly, Indra and Agni, crush the harmful spirits;
let the devourers have no offspring.

1.21.6 Awake through that truth in the place of insight;
Indra and Agni, grant us shelter.

Hymn 1.22 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: the Ashvins (1–4), Savitar (5–8), Agni (9–10), the goddesses (11), Indrani, Varunani, and Agnayi (12), Heaven and Earth (13–14), Earth (15), Vishnu or the gods (16), Vishnu (17–21). Meter: Gayatri.

1.22.1 Wake the Ashvins, who harness their chariot at dawn; let them come here
to drink this soma.

1.22.2 We call the Ashvins, the two gods who touch heaven,
greatest charioteers with a beautiful chariot.

1.22.3 Ashvins, with that honeyed whip of yours, rich in truthful speech,
moisten the sacrifice.

1.22.4 Nothing is far from you when you drive in your chariot,
Ashvins, to the soma-presser's home.

1.22.5 I call gold-handed Savitar for aid;
he knows the station of the gods.

1.22.6 Praise Savitar, offspring of the waters, for aid;
we desire his ordinances.

1.22.7 We call Savitar, who sees humanity, distributor
of wondrous wealth and bounty.

1.22.8 Sit down, friends: Savitar now deserves our praise,
the giver who makes his bounties shine.

1.22.9 Bring the gods' eager wives here, Agni,
and Tvashtar to drink soma.

1.22.10 Agni, bring here for our aid the divine women, youngest invoker Bharati,
protectress Dhishana.

1.22.11 May the goddesses, mistresses of men, accompany us with their aid
and wide shelter, their wings unbroken.

1.22.12 Here I call Indrani and Varunani for well-being,
and Agnayi to drink soma.

1.22.13 May great Heaven and Earth soak our sacrifice;
may they fulfill us with their nourishing gifts.

1.22.14 Inspired poets lick their ghee-rich milk with their thoughts
in the Gandharva's steadfast dwelling.

1.22.15 Be gentle, Earth, without thorns, a place to settle;
grant us wide shelter.

1.22.16 May the gods help us from the place where Vishnu strode abroad,
across the earth's seven realms.

1.22.17 Vishnu strode across this world; three times he set down his foot,
and all is gathered in his dust.

1.22.18 Vishnu, guardian who cannot be deceived, strode out three steps,
upholding the ordinances from that place.

1.22.19 See Vishnu's works, from which he looks upon the ordinances,
Indra's companion and trusted friend.

1.22.20 Seers always see that highest step of Vishnu,
like an eye extended through heaven.

1.22.21 Awake and singing, inspired poets kindle
that highest step of Vishnu.

Hymn 1.23 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Vayu (1), Indra and Vayu (2–3), Mitra and Varuna (4–6), Indra with the Maruts (7–9), the All-Gods (10–12), Pushan (13–15), the Waters (16–22 and first half of 23), Agni (second half of 23–24). Meters: Gayatri (1–18), Ushnih (19), Pankti (21), Anushtubh (20, 22–24).

1.23.1 Come: these potent somas, mixed and pressed, are ready;
Vayu, drink them as they are offered.

1.23.2 We call on both gods who touch heaven, Indra and Vayu,
to drink this soma.

1.23.3 Inspired poets call for help on Indra and Vayu, swift as thought,
thousand-eyed lords of insight.

1.23.4 We call Mitra and Varuna to drink soma,
both born with pure discernment.

1.23.5 I call Mitra and Varuna, who grow through Truth by Truth,
masters of the light of Truth.

1.23.6 May Varuna be our defender and Mitra aid us with every help;
let them make us rich in blessings.

1.23.7 We call Indra accompanied by the Maruts to drink soma;
let him enjoy it with their company.

1.23.8 Hosts of Maruts with Indra at their head, gods generous as Pushan,
all of you, hear my call.

1.23.9 Generous ones, strike down Vritra with Indra as your strong ally;
let no evildoer rule over us.

1.23.10 We call all the gods, the Maruts, to drink soma;
fierce ones are the sons of Prishni.

1.23.11 Their thunder comes boldly, as if to win a battle,
when you, heroes, go forth in splendor.

1.23.12 Born from laughter amid lightning, may they guard us;
let the Maruts be gracious to us.

1.23.13 Come, radiant Pushan, to Chitrabarhis, support of heaven;
bring back the lost, as a stray beast is brought home.

1.23.14 Radiant Pushan found King Chitrabarhis,
hidden away in a secret place.

1.23.15 For me he drove along the six yoked ones with soma drops;
with cows he plowed the barley field.

1.23.16 The mother waters go their ways, sisters of those who perform the rite,
mingling milk with honey.

1.23.17 Those that are near the sun, and those with whom the sun travels:
may these waters speed our rite.

1.23.18 I call the divine waters where our cattle drink;
let an oblation be made to the streams.

1.23.19 Within the waters lies immortality, within the waters healing;
for the waters' praise, be swift, O gods.

1.23.20 Soma told me: “In the waters are all healing powers,
and Agni who blesses all, and the waters that heal all.”

1.23.21 Waters, fill us with healing, a shelter for my body,
that I may see the sun for many years.

1.23.22 Carry away, waters, whatever evil is in me,
whatever wrong I have done, whatever curse I have spoken, whatever lie.

1.23.23 Today I entered the waters; we have mingled with their essence.
Come, Agni, rich in nourishment, and join me to splendor.

1.23.24 Join me to splendor, Agni, to children and length of life;
let the gods know this of me, let Indra know it with the seers.

Hymn 1.24 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also called Devarata Vaishvamitra. Deities: Prajapati (1), Agni (2), Savitar (3–5), Bhaga (also 5), Varuna (6–15). Meters: Trishtubh (1–2, 6–15), Gayatri (3–5).

1.24.1 Whose lovely name shall we invoke now, which of the immortal gods?
Who will return us to vast freedom, so that I may see my father and my mother?

1.24.2 We shall invoke the lovely name of Agni, first among immortals;
may he return us to vast freedom, so that I may see my father and my mother.

1.24.3 We seek a share from you, divine Savitar,
lord of all desirable things, eternal giver.

1.24.4 For even that share of yours he held in his hands,
free from malice, long before any reproach.

1.24.5 May we rise to receive our allotted share through your help;
I reach for the summit of riches.

1.24.6 Neither birds flying through the air attain your sovereignty, your strength, your wrath;
nor restless flowing waters, nor winds can diminish your fury.

1.24.7 King Varuna, pure in wisdom, holds the treetop upright in a rootless space;
its branches hang downward, its roots are above—may its rays settle within us.

1.24.8 King Varuna made a broad path for the sun to follow;
he made footfalls where no path was, and turns aside even what pierces the heart.

1.24.9 A hundred healers are yours, king, a thousand; may your gracious thought be wide and deep;
banish ruin far away; release us even from the sin we have committed.

1.24.10 Those stars set high, visible by night—where have they gone by day?
Varuna's ordinances do not fail; the moon, surveying all, goes on by night.

1.24.11 I approach you with prayer in reverence; the sacrificer asks this with oblations:
Varuna, do not scorn us; hear us here, gracious one, and do not steal away our life.

1.24.12 This is told me by night and by day; this insight speaks to me from the heart:
let King Varuna release us, whom the bound Shunahshepa called upon.

1.24.13 Shunahshepa, bound to three posts, called upon you, Aditya;
let King Varuna, wise and inviolate, loosen his bonds and set him free.

1.24.14 With reverence we beg you to put away your wrath, Varuna, with sacrifices and oblations;
knowing lord and king who reigns among us, loosen the sins we have committed.

1.24.15 Varuna, loosen the upper bond from us, the lower, and undo the middle;
then, Aditya, under your ordinance may we live without sin in freedom.

Hymn 1.25 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also called Devarata Vaishvamitra. Deity: Varuna. Meter: Gayatri.

1.25.1 Although, divine Varuna, we violate your ordinance
day after day, like the common people,

1.25.2 Do not hand us over to death or the slayer
in your indignation, or to your anger when provoked.

1.25.3 With songs we bind your mind toward mercy, Varuna,
as a driver binds his horse.

1.25.4 My angry thoughts fly away in pursuit of wealth,
like birds returning to their nests.

1.25.5 When shall we draw near to kingly Varuna, splendid in dominion,
wide-seeing, to receive his mercy?

1.25.6 The two eager ones attain this alike and do not neglect
the generous upholder of ordinances.

1.25.7 He knows the paths of birds flying through the sky;
he knows the ships that cross the sea.

1.25.8 He who holds the ordinances knows the twelve months and their offspring;
he knows the one born after them.

1.25.9 He knows the course of the wind, vast, lofty, and strong;
he knows those who sit above it.

1.25.10 Varuna, keeper of ordinances, took his seat in the dwellings,
wise in power, to reign supreme.

1.25.11 From there he looks upon every wondrous thing with understanding:
what has been done and what remains to do.

1.25.12 May that wise Aditya make us a good path every day,
and carry our lives forward.

1.25.13 Varuna wears a golden cloak, a shining garment;
his watchers have taken their seats around him.

1.25.14 The god is beyond the reach of those who seek to deceive,
of human traitors and their designs.

1.25.15 He too has established unequaled glory among mortals,
even in the depths within us.

1.25.16 My thoughts go far abroad, like cows to their pastures,
seeking the wide-seeing one.

1.25.17 Let us speak together again, since honey has been brought me;
like an invoker, you eat what you love.

1.25.18 I have seen the one whom all can see, seen his chariot upon the earth;
welcome these songs of mine.

1.25.19 Hear this call of mine, Varuna, and show mercy today;
I call to you in need of help.

1.25.20 Wise one, you rule over all, heaven and earth;
hear me when I set forth.

1.25.21 Release our upper bond; undo the middle cord;
loosen the lower bonds so that we may live.

Hymn 1.26 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also called Devarata Vaishvamitra. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.26.1 Put on your garments, lord of nourishment, worthy of sacrifice;
perform this rite of ours.

1.26.2 Sit down as our chosen invoker always, youngest one, among our prayers;
Agni, bring heavenly speech.

1.26.3 For a father offers sacrifice for his son and a friend for his friend;
a chosen companion offers for a companion.

1.26.4 Let Varuna, Mitra, and Aryaman, destroyers of harm,
sit on our ritual grass, as they did for Manu.

1.26.5 Ancient invoker, rejoice in this offering and in our friendship;
listen well to these songs.

1.26.6 Whenever, through all generations, we sacrifice to god after god,
it is into you that the oblation is poured.

1.26.7 Let our beloved lord of the people be a joyous, chosen invoker;
may we be dear to Agni.

1.26.8 For the gods have set desirable wealth before us who love Agni;
we who love Agni give them thought.

1.26.9 Immortal one, let our praises meet both kinds of beings,
mortals and immortals alike.

1.26.10 Agni, with every fire, take delight in this sacrifice and this word,
child of strength.

Hymn 1.27 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also called Devarata Vaishvamitra. Deities: Agni (1–12), the gods (13). Meters: Gayatri (1–12), Trishtubh (13).

1.27.1 I honor you, Agni, like a horse with its flowing mane,
reigning over sacrifices, with reverent praise.

1.27.2 May he be a son to us, strong, ranging far, gracious,
bountiful to our people.

1.27.3 From far and near, from every mortal intent on harm,
guard us always, guardian of all life.

1.27.4 Declare this newest Gayatri hymn of ours,
Agni, among the gods.

1.27.5 Give us a share in the highest prizes and in the middle;
be generous with the nearest treasure.

1.27.6 You are the divider, radiant one, and like a river's wave close by,
you pour out for the giver at once.

1.27.7 The mortal you protect in battles, Agni, whom you rouse in contests,
gains everlasting nourishment.

1.27.8 No enemy overtakes his strength, nor any who encircles him;
his prize is worthy of renown.

1.27.9 Let him who watches all humanity win the prize with conquering horses;
let him win with inspired poets.

1.27.10 You who wake at old age, discern the visible praise
for Rudra, worthy of sacrifice in every house.

1.27.11 May the great, boundless one, with smoke as his banner, rich in delights,
urge us toward inspiration and the prize.

1.27.12 Let Agni, rich as the lord of the people, a godly light of broad brilliance,
hear us through our hymns.

1.27.13 Honor to the great, honor to the small; honor to the young, honor to the aged.
Let us worship the gods if we can; gods, let me not cut off the elder's praise.

Hymn 1.28 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also called Devarata Vaishvamitra. Deities: Indra (1–4), the mortar (5–6), mortar and pestle (7–8), Prajapati Harishchandra, the pressing hide, or Soma (9). Meters: Anushtubh (1–5), Gayatri (7–9).

1.28.1 Where the pressing stone stands upright on its broad base to press,
Indra, swallow the soma pressed in the mortar.

1.28.2 Where the two pressing boards have been set like a pair of buttocks,
Indra, swallow the soma pressed in the mortar.

1.28.3 Where the woman learns to move the pestle up and down,
Indra, swallow the soma pressed in the mortar.

1.28.4 Where they bind the churn's cords like reins to steer a horse,
Indra, swallow the soma pressed in the mortar.

1.28.5 Though you are yoked in every house, little mortar,
speak here most resplendently, like a war drum sounding victory.

1.28.6 And wind blows over your summit, forest-born one;
so press soma for Indra to drink, mortar.

1.28.7 The two sacrifice-makers, greatest winners of prizes, rise high;
like bay horses, they devour the plants.

1.28.8 These two tall wooden ones, with the tall pressers,
have pressed the honeyed juice for Indra today.

1.28.9 Carry the remainder into the two vessels; release the soma through the strainer;
lay it upon the cowhide.

Hymn 1.29 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also called Devarata Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Pankti.

1.29.1 Even if we seem without a blessing, true drinker of soma,
come and bring us praise, Indra, for cattle, splendid horses, and thousands, richly generous one.

1.29.2 Bright-cheeked lord of prizes, powerful are your wonders;
come and bring us praise, Indra, for cattle, splendid horses, and thousands, richly generous one.

1.29.3 Put the treacherous spies to sleep; let them lie unawakened;
come and bring us praise, Indra, for cattle, splendid horses, and thousands, richly generous one.

1.29.4 Let grudging enemies sleep, and gifts awaken, hero;
come and bring us praise, Indra, for cattle, splendid horses, and thousands, richly generous one.

1.29.5 Crush together, Indra, the donkey braying with evil intent;
come and bring us praise, Indra, for cattle, splendid horses, and thousands, richly generous one.

1.29.6 Let the wind from the forest carry that shrill screech far away;
come and bring us praise, Indra, for cattle, splendid horses, and thousands, richly generous one.

1.29.7 Strike down every clamor, and crush the horse-throated one;
come and bring us praise, Indra, for cattle, splendid horses, and thousands, richly generous one.

Hymn 1.30 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also called Devarata Vaishvamitra. Deities: Indra (1–16), the Ashvins (17–19), Ushas (20–22). Meters: Gayatri (1–10, 12–15, 17–22), variant Gayatri (11), Trishtubh (16).

1.30.1 Pour the drops for Indra, hundred-powered, most generous,
as men striving for prizes bring them to Krivi.

1.30.2 A hundred pure draughts, or a thousand mixed with milk,
flow to him as waters descend into a hollow.

1.30.3 For the strong one's delight, the draughts gathered in his belly,
and he contained their breadth like the sea.

1.30.4 This song rests in you like a dove in its nest;
even that word of ours you carry.

1.30.5 Let praise be yours, lord of gifts, hero borne by songs;
let your wealth be rich in gracious speech.

1.30.6 Stand upright for our aid in this contest, hundred-powered one;
let us speak together among the others.

1.30.7 At every harnessing of effort, in every contest,
we friends call the mighty Indra to aid us.

1.30.8 If he hears, he will surely come to our call
with a thousand protections and prizes.

1.30.9 From the ancient dwelling I call the man of great understanding,
whom your father invoked before you.

1.30.10 We ask you for every choice gift, much-invoked one,
friend and benefactor of singers.

1.30.11 You, drinker of soma, are the friend of us bright-faced women,
pressers of soma; friend, wielder of the mace, of friends.

1.30.12 Let it be so, soma-drinker, friend and wielder of the mace;
do as we desire for sustenance.

1.30.13 May we feast together with Indra on rich provisions,
abundant in prizes, noisy with the joy they bring.

1.30.14 Come to your praisers, fearless one who has found yourself;
open the way as an axle turns between two wheels.

1.30.15 When you brought the singers' wish to pass, hundred-powered one,
you opened the way with your powers as an axle does.

1.30.16 Indra has always won wealth with snorting, neighing, panting steeds;
may that wondrous giver grant us a golden chariot and wealth to win.

1.30.17 Ashvins, come in your horse-drawn chariot, full of heroic strength,
bringing cattle and gold, wonder-workers.

1.30.18 Your chariot, wonder-workers, is yoked alike on both sides, immortal;
Ashvins, it journeys over the sea.

1.30.19 You set one wheel of your chariot upon the head of the uninjurable one;
the other circles through heaven.

1.30.20 What mortal, beloved at all times, immortal Ushas, is yours to enjoy?
Whom do you visit, radiant one?

1.30.21 We have set our thoughts on you from near and far,
on you like a splendid ruddy horse.

1.30.22 Come with these prizes, daughter of heaven;
set wealth among us.

Hymn 1.31 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Agni. Meters: Jagati, Trishtubh (8–16, 18).

1.31.1 You, Agni, were the first seer Angiras, a god and gracious friend of gods;
under your ordinance arose the wise, skilled Maruts with glittering spears.

1.31.2 You, Agni, first and greatest Angiras, wise one, encompass the gods' ordinance;
all-pervading sage of all worlds, two-mothered, you have lain in many forms for man.

1.31.3 Agni, as the first Matarishvan, appear in wise power to Vivasvat;
heaven and earth trembled at the choice of invoker; unharmed you bore the burden and sacrificed, great giver.

1.31.4 Agni, you made heaven sound for Manu and, doer of good, for the worthy Pururavas;
when swiftly freed from your parents, those before brought you forth, and later ones again.

1.31.5 Agni, you are the bull increasing plenty, famous when the ladle is raised;
you who know the offering and cry of “vashat” serve the people at the front with one life.

1.31.6 Agni, at the gathering you carry a man along his crooked path, discerning, among the clans;
in contests for brave prizes, with the few allied to you, you strike down the many.

1.31.7 You place that mortal in highest immortality for glory day by day, Agni;
for him who thirsts for both births you make delight, and bring nourishment to the seer.

1.31.8 Agni, praised by us, make our singer famous for the winning of wealth;
may we prosper through fresh skill in deeds; with the gods, Heaven and Earth, help us.

1.31.9 In the lap of your two parents, Agni, you wake as a blameless god among gods;
make yourself known as maker of bodies, mindful of the singer; gracious one, you possess all wealth.

1.31.10 Agni, you are our guardian and our father; you grant us life, and we are your kin;
wealth by hundreds and thousands comes to you, rich in heroes, guardian of ordinance, undeceived.

1.31.11 The gods made you the first life for man, Agni, lord of Nahusha's people;
they made Ila the guide of humankind, when a son is born to his own father.

1.31.12 Agni, with your divine defenses guard our generous patrons and our bodies, worthy one;
protect our children and descendants and cattle, watching sleeplessly over your ordinance.

1.31.13 Agni, as a guardian within you are kindled for the worshiper, four-eyed, never faltering;
the giver of offerings feeds the harmless man; you welcome even the poor man's prayer.

1.31.14 Agni, whatever highest treasure you grant the singer whose praise reaches far,
you are called a guardian and father even to the poor; you instruct the simple and guide the wise.

1.31.15 Agni, you encircle and protect the man whose gift is ready, like armor sewn all around;
he offers a living sacrifice, eats sweet food, and makes his dwelling pleasant beneath heaven.

1.31.16 Agni, consider this refuge of ours, this road on which we have traveled from afar;
you are companion, father, and guide to those who press soma, swift mover and maker of seers among mortals.

1.31.17 As for Manu and Angiras, as for Yayati in the old dwelling, bright Angiras,
come and bring the divine people; seat them upon the ritual grass and offer what is dear.

1.31.18 Grow through this prayer, Agni, through whatever we have done with strength and knowledge;
lead us toward greater wealth and join us to gracious thought rich in prizes.

Hymn 1.32 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.32.1 Now I shall proclaim Indra's heroic deeds, the first performed by the mace-bearer:
he killed the serpent, released the waters, split open the mountain's channels.

1.32.2 He killed the serpent hiding in the mountain; Tvashtar fashioned for him the sounding mace;
like lowing cows rushing onward, the waters went straight down to the sea.

1.32.3 Eager as a bull, he chose the soma, drank the pressed drink at the three vessels;
the generous one took up his weapon, the mace, and killed the firstborn of serpents.

1.32.4 When you, Indra, killed the firstborn serpent, you shattered the spells of sorcerers;
then, birthing the sun and heaven and dawn, you found no enemy left before you.

1.32.5 Indra struck Vritra, mightiest of obstructors, the shoulderless one, with his great killing mace;
like tree trunks chopped with an ax, the serpent lay stretched across the earth.

1.32.6 Like a drunk who cannot fight, he challenged the great hero, forceful victor;
he could not withstand the clash of his weapons; shattered lay Indra's enemy.

1.32.7 Without hands or feet he fought Indra; the mace struck him on his back;
like a gelding imitating a bull, Vritra lay scattered in many places.

1.32.8 Over him lying there the waters rose and surged, as over a broken riverbank;
the waters Vritra had held in his might found the serpent lying beneath their feet.

1.32.9 Vritra's mother fell prostrate when Indra flung down his weapon against her;
the son lay beneath, his mother above: Danu lay like a cow beside her calf.

1.32.10 Among restless, unfettered streams lay his body;
the waters wandered through Vritra's hidden place; Indra's enemy lay in lasting darkness.

1.32.11 The waters stood captive, with the Dasa as master and the serpent as herdsman, like cattle held by the Panis;
when the entrance to the waters was shut, he killed Vritra and opened it.

1.32.12 You became a horse's tail, Indra, when the lone god struck back with his blade;
you won the cattle, hero, won the soma and set the seven rivers running.

1.32.13 Neither lightning nor thunder hindered him, nor rain he poured nor hail;
when Indra and the serpent fought, the generous one prevailed for all time to come.

1.32.14 What avenger of the serpent did you see, Indra, when fear entered your heart after the killing?
Why did you cross the ninety-nine flowing rivers and the expanses like a frightened hawk?

1.32.15 Indra, whose arm bears the mace, rules moving and resting things, tame and horned beasts;
he rules the peoples, encircling them as the rim surrounds the spokes.

Hymn 1.33 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.33.1 Let us come to Indra in search of cattle; may our wise guardian gain strength;
undiminished, perhaps he will turn the highest sign of cattle wealth toward us.

1.33.2 I fly to the unresisted giver of wealth like a hawk to its beloved nest;
I bow to Indra with songs, whom singers call upon as they go forth.

1.33.3 With his whole army he fastened the quivers, drove away the rivals' cows at will;
Indra, bring forth abundant beauty; let no Pani grow rich at our expense.

1.33.4 You alone struck the wealthy Dasyu with your weapon, Indra, as you went with your helpers;
scattered from the bow, the ancient non-sacrificers went their separate ways to death.

1.33.5 Their heads turned away from you, Indra, those non-sacrificers contending with worshipers;
when you, fierce driver of bays, stood firm from heaven, you cast the lawless down between the worlds.

1.33.6 They did not dare fight the army of the blameless one; the peoples of the ninefold singers advanced;
cast out like horned bulls deprived of strength, they came to recognize Indra through his voices.

1.33.7 Indra, you fought them weeping and laughing beyond the wide heavens;
you burned the Dasyu down from heaven and helped the presser's song of praise.

1.33.8 They made a ring about the earth, adorned with gold and jewels;
though striving, they could not overcome you, Indra; you set watchers beside the sun.

1.33.9 When you, Indra, embraced both heaven and earth in greatness on all sides,
with the discerning you drove down the heedless Dasyu, those without prayers.

1.33.10 They reached neither the end of heaven nor of earth, nor with spells surrounded the giver of treasure;
Indra the bull harnessed his mace and milked the cattle out of darkness with light.

1.33.11 The waters flowed according to his own law; he grew amid the navigable streams;
Indra struck him in broad daylight with the strongest blow and undivided mind.

1.33.12 Indra pierced the strongholds of Ilibisha, split the horned Shushna apart;
generous one, with all your surpassing strength you killed the warring foe with your mace.

1.33.13 A scorching force went against his enemies; with his sharp bull he split their fortresses;
Indra let loose the mace on Vritra, seeking to advance his own design.

1.33.14 Indra, you guarded Kutsa, whom you loved, and aided the battling bull Dashadyu;
dust shaken from hooves reached heaven, and Shvaitreya stood up to conquer men.

1.33.15 You guarded the bull Shama amid the Tugryas, generous one, and the white cow in the field;
those who stood long against us sank low, stripped of knowledge.

Hymn 1.34 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deities: the Ashvins. Meters: Jagati, Trishtubh (9–12).

1.34.1 Come to us three times today, Ashvins, with new gifts; wide is your journey and your bounty;
your guidance wraps us like a winter coat; come near to our wise thoughts.

1.34.2 Three wheels are on your honey-bearing chariot, as all know who long for soma;
three are its posts raised to hold it; three times by night and three by day you journey, Ashvins.

1.34.3 Three times in one day destroy what harms the cattle; three times bathe our sacrifice in honey today;
three times, Ashvins, pour prize-bearing food over us at dusk and dawn.

1.34.4 Come three times to our home and three times to one devoted to you; give threefold to the man under your care;
three times bring happiness, Ashvins, three times pour out abundance for us as from a perennial spring.

1.34.5 Bring us riches three times, Ashvins; three times protect our thoughts among the gods;
bring us fortune and renown three times; three times the daughter of the sun mounted your chariot.

1.34.6 Ashvins, give us heavenly medicines three times, earthly medicines three times, and three times those from waters;
bring triple shelter, lords of beauty, to my son for his peace and well-being.

1.34.7 Three times daily, Ashvins, come for us to sacrifice; you have traveled over the threefold earth;
Nasatyas, journey through the three far places of your chariot, like wind through its dwelling places.

1.34.8 Three times, Ashvins, with the seven mother rivers; three are the offering vessels and threefold the oblation;
three earths are beneath and heaven above: keep watch over the vault set for bright days and nights.

1.34.9 Where are the chariot's three wheels, its triple form; where the three seats together?
When will the donkey's swift team be harnessed to carry you to the sacrifice, Nasatyas?

1.34.10 Come, Nasatyas, the oblation calls; drink the honey with honey-drinking mouths;
Savitar sends your bright chariot, rich in ghee, before the dawn to the sacred order.

1.34.11 Come, Nasatyas, with thirty-three gods to drink honey here, Ashvins;
prolong our lives, wipe away our sins, banish hatred, and stay beside us.

1.34.12 Bring brave wealth toward us in your threefold chariot, Ashvins;
hear my repeated call for aid, and help us grow in winning the prize.

Hymn 1.35 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deities: Agni, Mitra and Varuna, Night, Savitar (1); Savitar (2–11). Meters: Trishtubh, Jagati (1, 9).

1.35.1 I call first on Agni for well-being; I call Mitra and Varuna here for aid;
I call Night, who brings the world to rest; I call divine Savitar for help.

1.35.2 Moving through the dark expanse, settling both immortal and mortal,
divine Savitar journeys in his golden chariot, watching the worlds.

1.35.3 The god journeys downhill, uphill, borne by his two shining bay horses, worthy of sacrifice;
from afar comes divine Savitar, driving away every evil.

1.35.4 Savitar of splendid radiance has mounted his great chariot, clothed in every form, with golden pin;
he takes on might as he crosses the dark expanses.

1.35.5 His dark, white-footed horses, carrying the golden chariot pole, gaze upon the peoples;
all worlds and peoples forever dwell in the lap of divine Savitar.

1.35.6 Three heavens belong to Savitar, two in his lap; one rules within Yama's world;
immortals stand on him as on a chariot's axle: let one who knows tell of it here.

1.35.7 The fair-winged one surveys the spaces, deep-stirring god of good guidance;
where is the sun now? Who knows what heaven its ray has reached?

1.35.8 He looked over earth's eight regions, three desert stretches, seven rivers;
golden-eyed divine Savitar has come, bearing choice treasures for the giver.

1.35.9 Golden-handed Savitar, watching humanity, moves between both heaven and earth;
he drives off disease, follows the sun, and covers the sky with dark expanse.

1.35.10 Let the golden-handed lord come toward us, well-guiding and gracious, rich in his own light;
driving away evil spirits, the god stands praised at every dusk.

1.35.11 By your ancient paths, Savitar, free of dust and well-made in the air,
protect us today on those easy roads, and speak on our behalf, O god.

Hymn 1.36 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Agni (or the sacrificial post in verses 13–14). Meters: alternating Brihati and Satobrihati, variant Brihati (13).

1.36.1 With beautiful songs we seek Agni, great one of the many god-seeking peoples;
we seek him with words of praise, whom others too honor.

1.36.2 People have installed Agni, who increases strength; bearing oblations, we worship you;
be our kindly protector today in contests, present one.

1.36.3 We choose you as our messenger, the all-knowing invoker;
your great flames wander abroad and your beams touch heaven.

1.36.4 The gods Varuna, Mitra, and Aryaman kindle you as their ancient messenger;
the mortal who gives to you wins every treasure through you, Agni.

1.36.5 You are the joyful invoker, lord of the house, Agni, messenger of peoples;
within you all the lasting ordinances made by gods converge.

1.36.6 In you, fortunate young Agni, every offering is poured;
be kindly to us today and hereafter, sacrifice to the gods for brave strength.

1.36.7 Reverent ones sit beside this sovereign;
the people kindle Agni with their invocations, crossing beyond deceit.

1.36.8 Killing Vritra, they crossed the worlds and waters, making a broad dwelling;
let the radiant bull be invoked among the Kanvas, his horse neighing in the quest for cattle.

1.36.9 Sit down together, great one; blaze, god most loved by gods;
release your ruddy smoke, Agni worthy of sacrifice, glorious and splendid to behold.

1.36.10 You whom the gods established here for Manu, best sacrificer and bearer of oblations;
whom Kanva Medhyatithi, wealth-seeking, and the praising bull invoked:

1.36.11 That Agni whom Medhyatithi Kanva kindled from Truth,
his commands flashed; with these verses we strengthen that Agni.

1.36.12 Fill us with riches, self-sustained one; you have kinship with the gods, Agni;
you reign over the renowned prize; be gracious to us, for you are great.

1.36.13 Stand high for our help, like the god Savitar;
upright, winner of the prize, when we call you with decorated singers.

1.36.14 From on high guard us from distress; with your light burn down every devourer;
set us upright to move and live; make our service known among the gods.

1.36.15 Guard us from harmful spirits, Agni, from the guile of the ungenerous;
guard us from those who hurt or seek to kill us, bright and youthful one.

1.36.16 Like a bludgeon, strike the ungenerous in every direction, burning-jawed foe of our foes;
let no mortal who hones his weapon against us by night become our master.

1.36.17 Agni won brave strength, Agni brought fortune to Kanva;
Agni guarded Medhyatithi as a friend and the one praised in battle.

1.36.18 With Agni we call fierce Turvasha and Yadu from afar;
Agni led Navavastva, Brihadratha, and Turviti to mastery over the Dasyu.

1.36.19 Manu set you down, Agni, as a light for all generations;
you shone for Kanva, born of Truth, strengthened, whom the peoples honor.

1.36.20 Agni's flames blaze with strength, fearsome to resist;
burn away harmful spirits and sorcerers always, every devourer.

Hymn 1.37 — Seer: Kanva Ghaura. Deities: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.37.1 Kanvas, sing forth to the playful Marut host,
unbridled, splendid in its chariots.

1.37.2 They were born with spotted steeds, spears,
axes and ornaments, shining by their own light.

1.37.3 Even here I hear their whips speak in their hands
as they array themselves for a brilliant journey.

1.37.4 Sing your god-given prayer to this bold host,
strong, radiant in glory.

1.37.5 Praise the uninjurable cow among the cattle when the Marut host plays;
it has grown strong in the taste of their jaws.

1.37.6 Who is the greatest among you, heroes, who shake heaven and earth
when you toss them like a border cloth?

1.37.7 For your fierce journey and wrath, mortal man crouches;
the mountain and hill recoil.

1.37.8 At whose movement the earth, like an aged lord of the house,
shakes in fear along their paths.

1.37.9 Firm is their clan, sprung from their mother,
when strength comes upon them in twofold measure.

1.37.10 Those sons of the mountain stretched upward toward the heights,
setting out on their courses with a roar like cattle.

1.37.11 Even the long and broad cloud, son of the rain, unyielding,
they drive forward on their journeys.

1.37.12 Maruts, by your power you have shaken the peoples;
you have shaken the mountains.

1.37.13 When the Maruts go they speak together on the road;
someone hears them.

1.37.14 Go swiftly with your rapid teams; you have service among the Kanvas;
there take your delight.

1.37.15 There is joy for you indeed; we are among your people
that we may live a whole lifetime.

Hymn 1.38 — Seer: Kanva Ghaura. Deities: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.38.1 When now, you lovers of the rite, will you hold us like a father holds a son
in his two hands, where the ritual grass is laid?

1.38.2 Where now will your journey take you, in heaven or on earth?
Where do your cows rejoice?

1.38.3 Where are your new favors, Maruts, where your blessings,
where all your fortunes?

1.38.4 If you, sons of Prishni, were mortal,
your singer would become immortal.

1.38.5 Let your singer not be unwelcome like a beast among the grass,
nor tread the path of Yama.

1.38.6 Let far-ranging ruin, so hard to overcome, not strike us down;
let it perish of thirst.

1.38.7 Truly the fierce and mighty sons of Rudra
make rain fall even in a windless desert.

1.38.8 Lightning bellows like a cow and follows like a mother her calf
when their rain is loosed.

1.38.9 They make darkness even by day, with the cloud carrying water,
when they drench the earth.

1.38.10 At the sound of the Maruts the whole earthly dwelling
and the peoples trembled.

1.38.11 Maruts, with strong hands, journey through splendid, cloud-filled skies
on unfailing paths.

1.38.12 Firm be your wheel rims, your chariots and horses;
well fitted be their reins.

1.38.13 Speak aloud now in song of praise to Brihaspati,
and to Agni, lovely to behold as a friend.

1.38.14 Shape praise in your mouth, spreading like Parjanya;
sing a hymn worthy of Gayatri.

1.38.15 Honor the Marut host, bright, praiseworthy singers;
may they grow great here for us.

Hymn 1.39 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Brihaspati. Meters: alternating Brihati and Satobrihati.

1.39.1 When you fling your power forth like flame from afar,
by whose will, Maruts, whose beauty, toward whom do you travel, shaking all?

1.39.2 Let your weapons be steady for driving away and strong to withstand;
let your praiseworthy power be yours, not the mortal trickster's.

1.39.3 When you heroes throw down what is firm and overturn what is heavy,
you scatter the forests of earth and the mountain thickets.

1.39.4 No foe is found to match you in heaven or earth, destroyers of harm;
let your strength serve you ever, sons of Rudra, even now unassailable.

1.39.5 They shake the mountains and split the trees;
ride forth, Maruts, like gods drunk with fierce joy, with all your company.

1.39.6 You harness your spotted mares to the chariots; a red horse bears the trace;
even earth has heard your passage; mortals have been afraid.

1.39.7 Rudras, we choose your swift aid for our children;
come now to us with help as you came before to fearful Kanva.

1.39.8 Whether driven by you, Maruts, or driven by men, whoever seeks to harm us,
scatter him with your strength, with your might and your protections.

1.39.9 Wise, worshipful ones, grant Kanva aid in full;
come to us, Maruts, with unbroken help, like clouds of rain with lightning.

1.39.10 You bear undiminished might, generous shakers, undiminished force;
Maruts, shoot hatred like an arrow at the hater of seers.

Hymn 1.40 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Brihaspati. Meters: alternating Brihati and Satobrihati.

1.40.1 Rise, Brihaspati; we who seek the divine call for you;
come near, generous Maruts; Indra, hurry here beside us.

1.40.2 For a mortal speaks to you, son of strength, when wealth is at stake;
let the one who calls you, Maruts, gain fine heroes and fine horses.

1.40.3 Let Brihaspati advance and divine truthful speech advance;
let the gods lead our sacrifice to a manly hero rich in fivefold gifts.

1.40.4 He who gives a beautiful treasure to the singer wins undying fame;
for him we sacrifice to Ila, rich in brave sons, invincible and easily invoked.

1.40.5 Now Brihaspati utters a prayer worthy of praise,
where Indra, Varuna, Mitra, Aryaman, and the gods have made their homes.

1.40.6 Let us utter that blessed and unfailing prayer in assemblies, gods;
welcome this word, heroes, and all your blessings will come to you.

1.40.7 Who can reach a god-seeking people? Who can reach those who spread the grass?
The giver has stepped forward with his household and founded a lasting home within.

1.40.8 He comes near to royal power; through kings he strikes, and builds a safe dwelling even in danger;
none can turn back or outstrip the mace-bearer in great contests or small.

Hymn 1.41 — Seer: Kanva Ghaura. Deities: Varuna, Mitra, and Aryaman; the Adityas (4–6). Meter: Gayatri.

1.41.1 The person guarded by wise Varuna, Mitra, and Aryaman
can never be deceived.

1.41.2 They sustain a mortal as if in their arms and guard him from harm;
uninjured, he prospers in all things.

1.41.3 These kings break through hardship and hostile forts,
leading us beyond distress.

1.41.4 Smooth and without stones is the path, Adityas, for one who follows Truth;
no pit lies along your road.

1.41.5 The sacrifice you guide along a straight path, Adityas,
comes to you for inspiration.

1.41.6 That mortal approaches treasures, every wealth and offspring,
whole and unopposed.

1.41.7 How shall we bring to fulfillment, friends, a song to Mitra and Aryaman,
to the vast dominion of Varuna?

1.41.8 Let me not answer someone who strikes or curses you, gods;
I seek you only with acts of kindness.

1.41.9 One should fear even a man who gives in all four directions, if he hoards in secret;
one should not desire his harsh speech.

Hymn 1.42 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Pushan. Meter: Gayatri.

1.42.1 Pushan, child of release, take us over the roads, beyond distress;
go before us, O god.

1.42.2 The evil wolf who marks us out, Pushan, the malicious one:
drive him away from our road.

1.42.3 Drive the highway robber, the thieving deceiver,
far away from the path.

1.42.4 Trample underfoot the burning fury
of every double-speaking evildoer.

1.42.5 Wonder-worker Pushan, we seek the aid from you
with which you urged our ancestors onward.

1.42.6 Possessor of all good fortune, bearer of the golden ax,
make us skillful in winning wealth.

1.42.7 Guide us past those who beset us; make our way easy and our paths good;
Pushan, know your task here.

1.42.8 Lead us to good pasture without fresh fever along the road;
Pushan, know your task here.

1.42.9 Give us power, fulfill us, urge us forward, fill our bellies;
Pushan, know your task here.

1.42.10 We do not disparage Pushan: we praise him with beautiful songs;
we ask the wondrous one for treasures.

Hymn 1.43 — Seer: Kanva Ghaura. Deities: Rudra (1–6), Mitra and Varuna (3), Soma (7–9). Meters: Gayatri, Anushtubh (9).

1.43.1 What heart-cheering word shall we speak to mighty Rudra,
wise and most generous?

1.43.2 May Aditi bring Rudra's favor to our beasts,
to men and cattle, and to our children.

1.43.3 May Mitra and Varuna know us,
may Rudra and all the gods together know us.

1.43.4 Rudra, lord of song and wisdom, with soothing medicine:
we seek his favor for peace and well-being.

1.43.5 He gleams like the radiant sun and glitters like gold,
best treasure among the gods.

1.43.6 May he bring peace to our horse and ease for ram and ewe,
for men and women and cattle.

1.43.7 Soma, establish among us the glory of a hundred men,
great renown and mighty manhood.

1.43.8 Soma, let no obstructors or grudging foes lead us astray;
share out the prize to us, drop of soma.

1.43.9 Your children in the farthest realm of immortality and Truth,
Soma, adorning the summit and center, know your desire.

Hymn 1.44 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Agni, with the Ashvins and Ushas (1–2). Meters: alternating Brihati and Satobrihati.

1.44.1 Immortal Agni, bring the shining bounty of radiant Dawn to the giver;
today, Jatavedas, bring the gods who wake at dawn.

1.44.2 Agni, you are the beloved messenger, bearer of oblations and charioteer of rites;
with the Ashvins and Ushas, place great renown and brave strength among us.

1.44.3 Today we choose Agni as messenger, a treasure loved by many,
smoke-bannered, light-path blazing at the break of day, glory of the sacrifices.

1.44.4 I praise Agni at daybreak, finest and youngest guest, well offered to, beloved by the giver,
Jatavedas, ready to go to the gods.

1.44.5 I shall praise you, Agni, whose sustenance belongs to all, immortal,
immortal guardian, worthy of sacrifice, supreme performer and bearer of offerings.

1.44.6 Be gracious to your singer, youngest, honey-tongued and well served;
lengthen Praskanva's days so he may live, honoring the divine race.

1.44.7 The peoples kindle you as their all-knowing invoker;
bring here the wise gods swiftly, Agni much invoked.

1.44.8 The Kanvas, who have pressed soma, kindle you in the dawns of night,
Agni, bearer of offerings, together with Savitar, Ushas, the Ashvins, and Bhaga.

1.44.9 You are the lord of rites, Agni, the messenger of peoples;
awake at dawn, bring the heaven-seeing gods to drink soma today.

1.44.10 Before the first dawns, radiant Agni, you blazed for all to see;
you are protector in the settlements, priest before the people, human at sacrifices.

1.44.11 We set you here as the one who completes the sacrifice, Agni, invoker and minister,
as Manu did: perceptive, lively, deathless messenger.

1.44.12 When you travel as the gods' messenger within, priest before the people, friend of mighty Mitra,
Agni's flames flash like rushing waves of a river.

1.44.13 Hear us with attentive ears, Agni, and come with your fellow gods;
let Mitra and Aryaman, travelers at dawn, sit on the ritual grass for the rite.

1.44.14 Let generous Maruts, with Agni as their tongue, hear the praise and grow through Truth;
let Varuna, keeper of ordinances, drink soma with the Ashvins and Ushas.

Hymn 1.45 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Agni (the gods in the second half of verse 10). Meter: Anushtubh.

1.45.1 Agni, sacrifice here to the Vasus, the Rudras, and the Adityas,
the divine people born of Manu, sprinkled with ghee.

1.45.2 The gods heed the giver, Agni, and discern many things;
bring those thirty-three here, red-horsed lover of song.

1.45.3 Jatavedas, great in ordinance, hear Praskanva's call
as you heard Priyamedha, Atri, Virupa, and Angiras.

1.45.4 The Priyamedhas, loud in song, called to Agni for help,
reigning over rites with a brilliant flame.

1.45.5 Fed with ghee and ever near us, listen well to these songs
with which Kanva's sons call upon you for help.

1.45.6 People in their settlements call on you, most splendid in fame,
flame-haired Agni, loved by many, to carry their offerings.

1.45.7 Inspired poets have set you down in heavenly rites as invoker and minister,
richest finder of treasures, far-reaching, ever listening, Agni.

1.45.8 Inspired pressers of soma have called you to the offering,
Agni, who carry oblations and shine greatly for mortal givers.

1.45.9 Child of strength, present one, seat the divine people here today
upon the ritual grass to drink soma in the morning.

1.45.10 Agni, sacrifice to the divine people who draw near, with your fellow callers;
here is the soma, generous gods: drink the draught pressed yesterday.

Hymn 1.46 — Seer: Praskanva Kanva. Deities: the Ashvins. Meter: Gayatri.

1.46.1 This peerless Ushas dawns, beloved daughter of heaven;
I praise you two Ashvins greatly.

1.46.2 Wonder-workers born of the river, traversers of wealth,
you gods find treasures through thought.

1.46.3 Your voices sound out on the high plateau at dawn
when your chariot flies through the sky.

1.46.4 With offerings the lover of waters brings fullness, you nourished heroes,
the father of Kutsa's people.

1.46.5 Nasatyas, receivers of our thoughts and voices of prayer,
drink the soma boldly.

1.46.6 Ashvins, grant us that shining nourishment
which carried us through the darkness.

1.46.7 Come to us in the boat of our thoughts to reach the farther shore;
harness your chariot, Ashvins.

1.46.8 Your oar is broad as heaven, your chariot at the river's crossing;
the soma drops were harnessed through insight.

1.46.9 Kanvas, drops of heavenly wealth, by the rivers' dwelling,
where do you two set your own shelter?

1.46.10 The light has come for the stalk; gold faces the sun;
the dark one gazed out with his tongue.

1.46.11 The good path of Truth has appeared for reaching the farther shore;
heaven's open highway has been seen.

1.46.12 The singer decks out each act of help from the Ashvins
while they swell with soma's delight.

1.46.13 Desiring the soma to drink at the house of Vivasvat,
come, bringers of good, with our song, as you did for Manu.

1.46.14 Ushas has followed your splendor, far-ranging ones, and drawn near;
through the nights you win what is true.

1.46.15 Drink, both of you Ashvins; grant us both your shelters
with unbroken protections.

Hymn 1.47 — Seer: Praskanva Kanva. Deities: the Ashvins. Meters: alternating Brihati and Satobrihati.

1.47.1 This sweetest pressed soma is yours, you two who grow through Truth;
drink it, Ashvins, the draught pressed yesterday, and give treasures to your worshiper.

1.47.2 Come in your three-seated, threefold, beautiful chariot, Ashvins;
the Kanvas make prayers for you at the rite: hear their call.

1.47.3 Ashvins, growing through Truth, drink the sweetest soma;
then come to the worshiper today, wonder-workers, bearing wealth on your chariot.

1.47.4 At the threefold seat on the ritual grass, all-knowing ones, moisten our sacrifice with honey;
the Kanvas who press soma and face the light call you, Ashvins.

1.47.5 With the protections with which you aided Kanva, Ashvins,
guard us, lords of beauty, and drink soma, you who grow through Truth.

1.47.6 Wonder-working Ashvins, carry wealth and nourishment on your chariot to Sudas;
set much-desired riches here for us from sea or heaven.

1.47.7 Whether you dwell afar, Nasatyas, or among the Turvashas,
come from there in your well-turned chariot together with the sun's rays.

1.47.8 Let your horses, glory of sacrifice, bear you near to the pressing;
generous heroes, bring food to the good doer and sit upon the ritual grass.

1.47.9 Come in that sun-bright chariot, Nasatyas,
in which you have always carried wealth to your worshiper, to drink soma's honey.

1.47.10 With hymns and songs we call you near to help, rich ones;
in the beloved assembly of the Kanvas you have always drunk soma, Ashvins.

Hymn 1.48 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Ushas. Meters: alternating Brihati and Satobrihati.

1.48.1 Dawn on us with beauty, Ushas, daughter of heaven;
with great splendor, radiant one, and wealth, generous goddess.

1.48.2 Your horse-rich, cattle-rich gifts bring all good things, abundantly stirring men to rise;
rouse truthful speech before me, Ushas; stir the generosity of patrons.

1.48.3 Ushas has dawned and will dawn again, goddess who speeds the chariots;
at her approach men seek renown as they venture on the sea.

1.48.4 Ushas, the generous wise turn their minds to giving as you set forth;
here Kanva, greatest of Kanvas, celebrates their names among men.

1.48.5 Like a lovely woman, generous Ushas arrives and makes abundance hers;
she wakes the walking host of men and sends birds flying.

1.48.6 She sends companions and wayfarers on their separate ways, never delaying her own course;
at your dawning, bringer of prizes, no winged birds sit still.

1.48.7 From far away, from where the sun rises, this fortunate Ushas has harnessed
her hundred chariots and travels among human beings.

1.48.8 The whole moving world bows before her for sight; the gracious one makes light;
wealthy Ushas, daughter of heaven, drives away hatred and deceit at dawn.

1.48.9 Shine out with your lovely radiance, Ushas, daughter of heaven;
bring us abundant good fortune as you dawn amid heavenly hymns.

1.48.10 All breath and life depend upon you as you dawn, gracious one;
hear our call on your great chariot, radiant one of splendid gifts.

1.48.11 Ushas, win the prize renowned among humankind;
bring it to the rites of those who do good and sing to you as offerers.

1.48.12 Bring all the gods from the sky to drink soma, Ushas;
establish here a prize rich in cattle, horses, brave strength, and worthy of praise.

1.48.13 She whose rosy beams appeared auspicious before us:
may Ushas give us lovely wealth, desired by all, easy to obtain.

1.48.14 The seers of old called upon you for help and mighty protection;
Ushas, receive our hymns with favor and brilliant flame.

1.48.15 Ushas, when you open heaven's doors with light today,
grant us a broad and harmless refuge, goddess, and cattle-rich food.

1.48.16 Soak us with great wealth of every form and with nourishing gifts;
with all-conquering splendor and great prizes, Ushas, bringer of prizes.

Hymn 1.49 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Ushas. Meter: Anushtubh.

1.49.1 Ushas, come with blessings even from heaven's bright realm;
let your ruddy steeds carry you to the soma-presser's home.

1.49.2 In your beautiful, comfortable chariot where you stand, Ushas,
help the people to win fine renown today, daughter of heaven.

1.49.3 Even winged birds, two-footed and four-footed beings, bright one,
set out as you dawn from heaven's edges in due season.

1.49.4 As you dawn you light up the whole shining realm with your rays;
Kanvas seeking wealth have called you with songs, Ushas.

Hymn 1.50 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Surya; verses 11–13 are invocations for the removal of disease, and the final half-verse of 13 against an enemy. Meters: Gayatri (1–9), Anushtubh (10–13).

1.50.1 His rays lift the god Surya, who knows all beings,
for all the world to see.

1.50.2 Stars vanish with the nights like thieves
before the all-seeing sun.

1.50.3 His lights, his rays, have appeared among the peoples,
shining like fires.

1.50.4 Swift, visible to all, maker of light, Surya,
you illuminate the entire bright realm.

1.50.5 You rise facing the gods' peoples, facing humanity,
facing everyone, so that they may see the sunlight.

1.50.6 With the pure eye by which you watch busy humankind,
you gaze upon them, Varuna.

1.50.7 You cross heaven and the wide expanse, measuring days with nights,
watching generations, Surya.

1.50.8 Seven bay mares carry you in your chariot, divine Surya,
you seer with flaming hair.

1.50.9 The sun harnessed seven pure daughters of his chariot;
with those self-harnessed steeds he rides.

1.50.10 Rising above darkness, seeing the higher light,
we have reached Surya, god among gods, the highest light.

1.50.11 As you rise today, O sun, friend of greatness, climbing the higher heaven,
destroy my heart disease and my yellow sickness.

1.50.12 We place my yellow sickness among parrots and yellow birds;
in golden birds we deposit my yellow sickness.

1.50.13 This sun has risen with all his strength;
may he subdue the one who hates me, and may I not submit to my enemy.

Hymn 1.51 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati, Trishtubh (14–15).

1.51.1 Celebrate in song that much-invoked ram, Indra worthy of hymns, an ocean of wealth;
praise the inspired one, greatest giver, whom the heavens cannot contain for human enjoyment.

1.51.2 His protections, his ready help, gathered around him, wrapped in might filling the sky;
wise Ribhus mounted Indra, hundred-powered, with swift true speech that stirs joy.

1.51.3 You opened the cattle pen for the Angirases, and made a way for Atri through a hundred doors;
you brought wealth to Vimada and moved the mountain in battle for the one longing for it.

1.51.4 You opened the barriers holding back the waters; you held rich abundance on the mountain;
when you killed Vritra the serpent by your might, Indra, you raised the sun into heaven for sight.

1.51.5 With your powers you drove down the sorcerers who cried out from ambush under their own laws;
you broke Pipru's fortresses for Nriman and helped Rijishvan in killing Dasyus.

1.51.6 You guarded Kutsa in battles against Shushna, and handed Shambara over to Atithigva;
you trod down mighty Arbuda; from ancient times you were born to defeat the Dasyus.

1.51.7 In you all powers are held together; your bounty rejoices in the drinking of soma;
your mace in your arms is known: cut away all your enemy's virile strength.

1.51.8 Distinguish the Aryas and those who are Dasyus; bring the lawless under the worshiper on the grass;
stand strong, urged on by the sacrificer; all these things are yours in festive assemblies.

1.51.9 Bringing the breakers of ordinances under the obedient, Indra broke those without help through his allies;
even while the old one grew, the praising ant struck down the hoarders and reached heaven.

1.51.10 When Ushana fashioned your strength together with force, your might pressed apart both worlds with majesty;
your steeds, manly and yoked by thought like the wind, bore you growing toward glory.

1.51.11 When Indra rejoiced most beside Ushana Kavya, he mounted the curved ridge upon ridge;
the fierce, swift one released the streams of waters and broke apart Shushna's fortified towns.

1.51.12 You stand in the chariot among strong-handed ones, rejoicing in Sharyata's offerings;
Indra, as you love the soma pressers, you climb to heaven in unbridled praise.

1.51.13 You gave young Vrichaya to great-speaking Kakshivant as he pressed soma, Indra;
you became the wife of Vrishanashva, wise one: all your deeds deserve proclamation at pressings.

1.51.14 Indra is kindled among the wise, praised among the Pajras like a post before the house;
longing for horses, cattle, chariots, and wealth, Indra holds the riches that move forth.

1.51.15 This reverence has been spoken to the bull, sovereign in his own right, truly strong;
Indra, let us and all our heroes dwell with generous patrons in your shelter in this gathering.

Hymn 1.52 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati, Trishtubh (13–15).

1.52.1 Honor well that ram who finds the sun, whose hundred powers rise together;
let us turn Indra toward us for aid with beautiful songs, like a horse for the prize, a chariot drawn to the call.

1.52.2 Unshaken as a mountain on its foundations, he grew mighty with a thousand protections;
when Indra killed Vritra who penned up the rivers, he loosed the floods, exulting in the drink.

1.52.3 He opened the gates within gates, the udder that gleams below, growing glad with wise men's joy;
I call that Indra with finely made thought, most generous giver, filled with the draught.

1.52.4 His own blessings fill him in heaven like streams filling the sea;
his protections stood beside him for Vritra's slaughter, his windless power, straight in purpose.

1.52.5 His protections sped like racers downhill toward their own outpouring as he fought in ecstasy;
when mace-bearing Indra, emboldened by the drink, broke Vala's defenses like Trita.

1.52.6 His fierce power courses around and flashes, having surrounded the waters and settled at the base of heaven;
when you struck Vritra's jaw with thunder on the slope, Indra, hard to grasp.

1.52.7 Your strengthening prayers, Indra, cannot sink you, any more than waves sink a lake;
even Tvashtar increased your allied might and fashioned the mace, overpowering in strength.

1.52.8 You killed Vritra with your bays, Indra, with purpose gathered, making a path for the waters for Manu;
you grasped the iron mace in your arms and held the heavenly sun for sight.

1.52.9 When men in fear raised the shining great light of heaven worthy of praise,
the Maruts, man-conquering in human battles, rejoiced with Indra's helpers.

1.52.10 Even heaven shook in fear at the sound of the serpent, and your mace, Indra;
when Vritra pressed against both worlds, you smashed his head in the joy of pressed soma.

1.52.11 If the earth with ten arms and all the peoples stretched out all the days,
your renowned strength, generous Indra, would still rise to heaven, spreading by might.

1.52.12 Beyond the upper air's expanse, you made your power manifest, bold-minded for aid;
you made earth the measure of your strength and encompass waters, sun, and heaven.

1.52.13 You are earth's measure; you became lord of the high, great heroes;
you filled the whole midair with greatness; truly no other is like you.

1.52.14 Neither heaven and earth matched his breadth nor rivers reached the expanse's end;
nor did his outpouring when he fought in delight: alone he made all else in proper order.

1.52.15 Here the Maruts sang in battle and all gods rejoiced with you,
when you, Indra, struck Vritra's turned back with the blazing weapon.

Hymn 1.53 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati, Trishtubh (10–11).

1.53.1 Now let us bring a great word, our songs, for Indra in Vivasvat's house;
he finds treasure even for the sleeping; false praise is not worthy of wealth-givers.

1.53.2 You are the door to horses, the door to cattle, Indra, and to barley, lord of treasure;
generous teacher, giving freely from heaven, friend to friends: him we praise.

1.53.3 Powerful, many-doing, most resplendent Indra, all this wealth is known to be yours;
gather it from there and bring it by your conquering might; do not leave your eager singer's desire unfulfilled.

1.53.4 With these bright days and soma drops, cheerful, we keep want away with cattle and horses;
with Indra and the drops we break the Dasyu, rid of hate, and seize our food.

1.53.5 With Indra let us take wealth and sustenance, many splendid prizes facing heaven;
with divine foresight and hero's strength, with cattle at the front and horses, let us grasp them.

1.53.6 Those joys strengthened you, those bull-like somas in the battles with Vritra, true lord;
for the singer seated on grass you laid low ten Vritras and thousands without resistance.

1.53.7 Fearlessly you advance from battle to battle; with your might you destroy one fort after another;
when, Indra, allied from afar in friendship, you brought down the sorcerer named Namuchi.

1.53.8 You killed Karanja and Parnaya in the bold course of Atithigva;
you broke down Vangrida's hundred forts, though Rijishvan encircled you.

1.53.9 You met these twenty tribal kings as they came against their ally Sushravas;
with your chariot wheel you laid low sixty thousand and ninety-nine, renowned one, in the hard passage.

1.53.10 You guarded Sushravas by your protections, Turvayana by your shields, Indra;
you brought Kutsa, Atithigva, and Ayu under this great young king.

1.53.11 Indra, may we be the happiest of your friends, turning upward under divine guard;
we shall praise you, bearing brave sons and ever-longer life through you.

Hymn 1.54 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati, Trishtubh (6, 8–9, 11).

1.54.1 Generous one, do not leave us in distress in this battle: the end of your strength cannot be reached;
you made rivers roar and forests resound: how could lands not tremble in fear?

1.54.2 Sing to mighty, powerful Indra, honor and praise him who listens,
the bull who boldly arrays the two worlds with might and his own virile power.

1.54.3 Lift a mighty word of vigor to heaven, to him whose royal power and bold mind are his own;
renowned, godly, enlarged in stature, he is the bull before the chariot and its bays.

1.54.4 You made the great summit of heaven shake and broke Shambara beneath with your bold self;
when you battle sorcerers with your sharpened lightning in hand, intoxicated and fearless.

1.54.5 When you split apart what rests upon the storm's summit, even noisy Shushna who roars through the woods,
with your forward-driving mind and spreading force—even today, who can withstand you?

1.54.6 You guarded heroic Turvasha and Yadu; you guarded Turviti and Vayya, hundred-powered one;
you helped Etasha win his chariot in the battle for wealth and shattered ninety-nine forts.

1.54.7 He is truly king and lord of the good, making the people thrive; the giver who follows his command;
for him who praises with hymns and gifts, rain clouds swell from heaven above.

1.54.8 Unequaled be their dominion, unequaled their wisdom, soma-drinker, and deeds as well,
those givers who increase your vast, lasting royal power and manly strength, Indra.

1.54.9 For you are these many draughts pressed from stone, settled in bowls and cups for Indra to drink;
drink deep and fulfill their longing, then set your mind on giving wealth.

1.54.10 Darkness stood upon the water's deceptive barrier, the mountain within Vritra's bellies;
Indra struck them all, rivers held captive by a wall, into their downward courses.

1.54.11 Set growing glory among us, Indra, vast sovereignty that conquers peoples;
guard our generous ones, protect our patrons, and grant us wealth, good children, and food.

Hymn 1.55 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.55.1 Even heaven's breadth is less than his; earth cannot match Indra's greatness;
terrible, powerful, blazing before the peoples, he sharpens his mace like a bull his horns.

1.55.2 Like rivers reaching toward the sea, he gathers far-flung reaches to himself;
Indra grows bull-like to drink the soma, warlike from of old, praised for his might.

1.55.3 You rule that mountain, Indra, for enjoyment, as lord of the laws of great manly strength;
you are known by heroic deeds among the gods, fierce and set before every undertaking.

1.55.4 In the woods, reverent ones address him; among the people they tell of Indra's lovely strength;
the bull becomes eager, beloved bull, when the generous one drives the milk cow to safety.

1.55.5 With majesty he makes mighty contests for the peoples, a fighter strong in force;
and then they put their faith in blazing Indra, who strikes weapon upon weapon with the mace.

1.55.6 Longing for glory, he destroys man-made dwellings by the strength growing in him;
he makes unthreatening lights for the sacrificer and wisely releases the waters to run.

1.55.7 Soma-drinker, let your mind be set on giving; turn your bays this way at the sound of praise;
your keen charioteers, Indra, are not overtaken by swift and watchful ones.

1.55.8 In your hands you carry inexhaustible wealth, in your body invincible power;
your many designs, Indra, are like sheltered wells crafted within you.

Hymn 1.56 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.56.1 Here is the conqueror rising over many enemies like a racehorse straining toward a mare;
he gives great skill the golden draught to drink, turning his chariot and harnessing the bays with craft.

1.56.2 Songs of praise and nourishment surround him as rivers surround the sea, eager for gain;
seekers climb toward him as toward a mountain, this lord of skill and counsel and strength.

1.56.3 Great is this conqueror, dustless in manly power; his swift strength flashes like a mountain's peak;
by it, drunk on soma, he bound iron-armed sorcerer Shushna in his own bonds.

1.56.4 When divine strength came to help him grow, it joined Indra as the sun joins Ushas;
he drives back darkness with bold strength and raises dust with vast tumult.

1.56.5 When you set the firm expanse of heaven across the supporting sky by your greatness,
Indra, rejoicing in the sunlight and soma, you killed Vritra and loosed the flood of waters.

1.56.6 You set heaven's support by strength, Indra, and the mighty foundations of earth;
in the joy of the pressed drink you sent the waters flowing, shattered Vritra's side to pieces.

Hymn 1.57 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.57.1 I offer thought to the most generous, great in wealth, true in strength and powerful,
whose irresistible bounty, like waters on a slope, lies open to every life for vigor.

1.57.2 Then everything obeys your desire; the pressings of those bearing oblations flow like water downhill,
when Indra's golden mace, beloved and shattering, clashes upon the mountain.

1.57.3 Bring reverence to this fearsome one at the rite, lovely as Ushas and worthy of praise;
his dwelling was made a light for glory, his name a sign of Indra's power, like swift bay horses.

1.57.4 These are your people, Indra much praised, following you, rich and mighty one;
no other lover of song can bear our songs: welcome our words as earth welcomes rain.

1.57.5 Your heroic deeds are many, Indra: fulfill your singer's longing, generous one;
broad heaven has followed your valor, and this earth has bent to your might.

1.57.6 That mighty, vast mountain you hacked to pieces with your mace, mace-bearer Indra;
you released the pent-up waters to run and gathered all strength to yourself alone.

Hymn 1.58 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Agni. Meters: Jagati, Trishtubh (6–9).

1.58.1 Even now the strong immortal bursts forth, when the invoker became Vivasvat's messenger;
by the most direct paths he measured the air, seeking the gods with oblations.

1.58.2 Joining himself to his own home, ageless, he stands among brushwood, intent on devouring;
he shines like a horse on a rain-damp slope, roaring like thunder from heaven's heights.

1.58.3 Working with Rudras and Vasus, installed as priest before the people, the immortal invoker wins riches;
like a chariot among the clans, the god goes forth, continually bringing men desired wealth.

1.58.4 Wind-driven, he stands among brushwood, roaring with wanton tongues and cutting flames;
when you rush bull-like through the woods, Agni, your path turns black, your waves gleam red, ageless one.

1.58.5 With burning jaws he runs through woods driven by wind, like a bull dominant in the herd;
his force sweeps across the endless air; things still and moving and winged flee in fear.

1.58.6 The Bhrigus placed you among men as lovely wealth easy for the people to call upon;
Agni, chosen invoker and guest, gentle as a friend to the heavenly race.

1.58.7 The invoker with seven tongues, best sacrificer, whom singers choose at rites,
Agni, bringer of all treasures, I honor with offerings and seek as my jewel.

1.58.8 Give your singers unbroken shelter today, child of strength, friendly in might;
Agni, rescue the one who praises from distress, son of nourishment, with iron forts.

1.58.9 Be shelter to your singer, bright one; generous one, give shelter to the generous;
rescue the singer from distress, Agni; may the one rich in insight come swiftly at dawn.

Hymn 1.59 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

1.59.1 Other fires are branches of yours, Agni, and in you all immortals rejoice;
Vaishvanara, you are the peoples' navel, holding humanity together like a pillar.

1.59.2 Agni became heaven's summit and earth's navel, then the messenger of both worlds;
the gods begot you as a god, Vaishvanara, a light for the Arya.

1.59.3 In Vaishvanara Agni all treasures are held firm as rays within the sun;
those in mountains, plants, waters, and humans: you are king over them.

1.59.4 Great as the two worlds for their son are the songs to the human invoker skilled in rites;
many mighty songs for Vaishvanara, greatest hero, true in power and bearing sunlight.

1.59.5 Your greatness extends even beyond mighty heaven, Jatavedas Vaishvanara;
you are king of human peoples; through battle you have opened a way for the gods.

1.59.6 Now I shall proclaim the greatness of the bull whom the Purus join, the Vritra-slayer;
Agni Vaishvanara killed the Dasyu, shook the heights, and broke Shambara down.

1.59.7 Vaishvanara, bright and worshipful, renowned among all peoples and the Bharadvajas;
Agni, in the home of Shatavani and Purunitha, is praised with hundreds of gifts and truthful speech.

Hymn 1.60 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.60.1 Matarishvan carried the famous bearer of offerings, sign of the assembly, swift messenger who arrives at once,
twice born, praised like treasure, and gave him as a gift to the Bhrigu.

1.60.2 Those who bear oblations and long for him, mortals of both kinds, follow his guidance;
the invoker seated before heaven, lord of the clan among clans, must be asked for wisdom.

1.60.3 May fresh praise reach him, born in the heart, honey-tongued and well acclaimed among us,
whom the human ministers of the rite, givers of oblations, brought to birth in the gathering.

1.60.4 The pure, desired treasure was set among mortals as their chosen invoker;
Agni, guardian of the house and lord of the household, became lord of riches within homes.

1.60.5 We Gautamas proclaim you lord of riches with thoughts, Agni;
we adorn you as a swift bearer of prizes; may the one rich in insight come swiftly at dawn.

Hymn 1.61 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.61.1 For him, strong and swift, I raise my praise like a gift, to the great one;
for the thirsty singer of hymns I bring my most generous prayers to Indra.

1.61.2 For him I bring a hymn like an offering, a beautiful song of defense;
for Indra, ancient lord, poets polish their thoughts with heart and mind.

1.61.3 For him I carry that peerless song which wins the sun with my mouth,
the most generous of songs, with well-turned thoughts to magnify the patron.

1.61.4 For him I send the hymn forth like a carpenter a chariot into battle;
all my fine songs for Indra, bearer of praise and wise, fill the world.

1.61.5 For him I anoint the song with my tongue, like a steed for fame, for Indra,
to honor the hero who dwells among gifts, destroyer of forts whose fame is sung.

1.61.6 For him Tvashtar fashioned the finest mace, sounding out for battle,
with which its lord and striker pierced even Vritra's vital part.

1.61.7 At his mother's pressings he drank the mighty nourishment at once, rushing near;
stronger Vishnu stole the cooked food and the archer shot the boar through the mountain.

1.61.8 For him even the divine wives sang a song for Indra when the serpent fell;
broad heaven and earth he clasped, yet they could not encompass his greatness.

1.61.9 His greatness extended past heaven, earth, and midair;
self-ruling Indra, praised everywhere at home, was carried to battle in the sunlight.

1.61.10 With his strength Indra hacked down Vritra, who dried up the world, with his mace;
he released the waters like enclosed cows, eager to win fame by giving.

1.61.11 The rivers rejoiced in his splendor when he surrounded him with the mace;
he gave to the worshiper as sovereign and conqueror, and made a ford for Turviti.

1.61.12 Against Vritra he hurried with the mace, bearer of sovereign power;
he cleft the mountain as one cuts a cow's joints and sent floods of waters running.

1.61.13 Tell of his first deeds, the swift one's works, with new hymns:
when he brandished weapons in battle and drove away enemies who rose against him.

1.61.14 Before his terror solid mountains, heaven, and earth themselves shook at his birth;
Nodhas sang to the loving one's protection and at once found heroic strength.

1.61.15 For him alone to take, as sole lord over plenty, these rewards were laid out;
Indra aided Etasha when he challenged the sun, striving for a fine team of horses.

1.61.16 Thus the Gautamas have made these fine songs for your harnessed bays, Indra;
place thought of every form within them; may the one rich in insight come swiftly at dawn.

Hymn 1.62 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.62.1 For the strong one we fashion a mighty song of praise, for the lover of song, as the Angirases did;
with beautiful songs we honor the hymn-worthy man famed abroad.

1.62.2 Bring great homage, a mighty chant of praise to the mighty one;
with it our path-finding fathers, the ancient Angirases, singing, found the cows.

1.62.3 Through Indra's and the Angirases' seeking, Sarama found nourishment for her offspring;
Brihaspati broke the rock and found the cows, and the heroes bellowed with the cattle.

1.62.4 With seven inspired singers, with praise and song, with ninefold singers raising the sound to heaven,
you, mighty Indra, split Vala's cavern with a roar and the swiftly moving tenfold singers.

1.62.5 Praised with the Angirases, wonder-worker, you opened darkness with Ushas, the sun, and cattle;
you spread the earth's heights, Indra, and propped up heaven's upper expanse.

1.62.6 That was his most worthy deed, the wonder-worker's loveliest marvel:
when in the hollow he swelled four rivers, their streams flowing with honey.

1.62.7 Ayasya split apart the two eternal sisters who shared a home, with hymns of praise;
like Bhaga in highest heaven, the wonder-worker upheld the two worlds.

1.62.8 From of old the two young ones, heaven and earth, unlike in form, renew themselves by their own motion;
with dark and bright forms, Night and Ushas follow each other in turn.

1.62.9 The skillful son maintained their ancient friendship by his strength, working wonders;
within raw cows you placed ripe milk, shining white among the dark red ones.

1.62.10 Ancient sisters the rivers, untroubled, immortal, guard their ordinances with strength;
thousands upon thousands of them serve him, sisters like wives to a husband, without shame.

1.62.11 Ever young and desiring riches, new thoughts rushed to you with reverence and hymns;
like eager wives toward their eager husband, powerful thoughts reach out and touch you.

1.62.12 Your treasures have long been in your hands and never dwindle or wear out, wonder-worker;
you are radiant, wise, discerning Indra; teach us, mighty one, by your powers.

1.62.13 For him, Indra, Gautama fashioned a new prayer for the harnessing of your bays;
for our good guidance, mighty one, may Nodhas, rich in insight, come swiftly at dawn.

Hymn 1.63 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.63.1 You are great, Indra: at your birth you set heaven and earth in their strength;
even all the massive, firm mountains shook like specks in fear of you.

1.63.2 When your bay horses break loose, Indra, your singer places the mace in your arms;
with it, tireless in purpose, you stormed many enemy forts, much-invoked one.

1.63.3 You are true, Indra, bold; you are rich in craft, manly and triumphant;
you killed Shushna amid hardship for young Kutsa in the shining battle.

1.63.4 You did that, Indra, in aid of your friend, when, mace-bearer and bull in action, you subdued Vritra;
when, hero of strong spirit, you cast far off the Dasyus, ungodly from birth.

1.63.5 You were there, Indra, to avert injury even when mortals were strong and unkind;
like a timber cutter, mace-bearer, cut our enemies away from our advancing steeds.

1.63.6 You are the one men invoke, Indra, in the battle for waters and the radiant sunlight;
your own unfailing aid, self-sustained one, has proved ours in contests for the prize.

1.63.7 You, mace-bearer, smashed seven forts in war for Purukutsa;
you made a way for Sudas, king, and the Puru people, as one parts grass and trouble.

1.63.8 You swelled our splendid nourishment, Indra, far-ranging one, like waters;
by it, hero, you send us strength to pour forth everywhere, as from a full vessel.

1.63.9 The Gautamas have made prayers for you, Indra, offered in honor of your bays;
bring us lovely treasure; may the one rich in insight come swiftly at dawn.

Hymn 1.64 — Seer: Nodhas Gautama. Deities: the Maruts. Meters: Jagati, Trishtubh (15).

1.64.1 Nodhas, bring a fine hymn for the bull-like Marut host, joyous and wise;
like a skilled worker shaping water with his hands, I shape songs in the assemblies with my mind.

1.64.2 They were born from heaven, high bulls, Rudra's young sons, lords without stain;
blazing and pure like suns, powerful like drops of rain, terrifying in form.

1.64.3 Young, ageless sons of Rudra, unerring in their attack, they rose like mountains;
by their majesty they shake all solid earthly beings and the heavenly ones.

1.64.4 They adorn their bodies with bright ornaments, placing gold plates on their breasts;
spears gleam on their shoulders; by their own nature the heroes were born together from heaven.

1.64.5 Lords who shake and destroy harm, they fashioned winds and lightning with their power;
they milk the heavens' udders, they travel round the earth and fill it with milk.

1.64.6 The generous Maruts swell the waters with milk like ghee as they appear in gatherings;
they lead the racing horse to rainfall and milk the inexhaustible thunderous spring.

1.64.7 Mighty sorcerous buffaloes, bright in color, strong as mountains, swift to strike;
like wild elephants you devour forests when you yoke your powers to the red mares.

1.64.8 You bellow like lions, discerning ones, handsome as finely painted figures, knowing all;
you speed the nights with your spotted mares and spears, together fierce in conflict.

1.64.9 Speak to Heaven and Earth, glorious hosts, man-conquering heroes fierce in power;
on your chariots, Maruts, the flashing splendor stands like lightning on the seats.

1.64.10 All-knowing, rich and united, joined in magnificent strength,
these heroes with endless vigor hold arrows in their hands, bull-like eaters.

1.64.11 With golden wheel rims they make their way upward, growing with milk, striking mountains like roadblocks;
vigorous, untiring, rushing together, they dislodge what is firm, fierce Maruts with glittering spears.

1.64.12 We praise with invocation the bold, pure, forest-ranging son of Rudra, watching humanity;
seek the powerful Marut host that crosses the sky, tempestuous bulls, for glory.

1.64.13 The mortal you guard, Maruts, surpasses other men in strength;
he carries off the prize with horses, wins wealth with heroes, lives and prospers, rich in counsel.

1.64.14 Place among our patrons, Maruts, power repeated in battles, unconquerable, radiant;
may we nurture for a hundred winters sons and descendants who win wealth and praise before all peoples.

1.64.15 Now place among us firm wealth rich in heroes, Maruts, that overcomes distress,
wealth by thousands and hundreds that grows; may the one rich in insight come swiftly at dawn.

Hymn 1.65 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.65.1 Like a thief with stolen cattle he moves hidden, bearing homage, yoked to homage.

1.65.2 In harmony the wise followed his tracks; all the gods worthy of sacrifice sat down beside you.

1.65.3 The gods followed the ordinances of Truth; he became an embracing shelter, like heaven around earth.

1.65.4 The swelling waters, praising, nourished him well, nobly born in the womb, the seat of Truth.

1.65.5 Lovely as nourishment, broad as a dwelling, abundant as a mountain, and kind as rushing water.

1.65.6 Like a racehorse on its course, released for its run, like a raging river—who can restrain him?

1.65.7 Kinsman of rivers, like a brother to his sisters, he eats forests as a king eats tribute.

1.65.8 When, driven by the wind, he spreads through the forests, Agni eats the hair of the earth.

1.65.9 He breathes in the waters, resting like a swan; keenest in thought, he wakes before the people.

1.65.10 Like Soma the wise one, born of Truth; like a young beast, he shines far and wide.

Hymn 1.66 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.66.1 Like wealth of many colors, like the sun before our eyes, like life-breath, eternal as a son.

1.66.2 Like a swift runner he pursues the woods; like a cow's milk he is pure and radiant.

1.66.3 He holds up security, lovely as home, ripe as barley, victor over peoples.

1.66.4 Praised among the clans like a chanting seer, like a cherished racer he grants vigor.

1.66.5 His flame is hard to approach, his purpose constant; like a wife in her home he is ready for all.

1.66.6 When he glows, shining among the peoples, golden as a chariot, fierce in battles.

1.66.7 Like an advancing army he shows his strength, like an archer's flash, face ablaze.

1.66.8 Born, he is Yama, Yama in begetting, a lover of maidens, a husband of wives.

1.66.9 We come to him from our homes; cattle come to him when he is kindled.

1.66.10 Like a roaring river he ran downward; cows lowed at the sight of the sun.

Hymn 1.67 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.67.1 Born among woods, a friend among mortals, he chooses obedience like a righteous king.

1.67.2 Gracious as a safe home, kindly in purpose, wise and self-possessed, he became invoker and bearer of offerings.

1.67.3 Holding every strength in his hand, seated in hiding, he has gathered the gods together.

1.67.4 Here men find the inspirer of thought as they speak prayers fashioned in the heart.

1.67.5 Unborn, he upheld the broad earth and propped up heaven with true prayers.

1.67.6 Guard the beloved tracks of cattle, Agni, guardian of all life; you have gone from hiding place to hiding place.

1.67.7 Whoever recognized him dwelling in hiding and came to the stream of Truth—

1.67.8 Those who divide rightly and follow Truth, to them he spoke of treasures.

1.67.9 With his greatness he grows among plants, within offspring and the power of begetting.

1.67.10 A light in the waters, keeper of all life in the home; sages made him like a dwelling in accord.

Hymn 1.68 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.68.1 Preparing his feast, he took his stand and ranged through heaven; he unveiled nights for the still and moving.

1.68.2 When he alone became god among all these gods through greatness,

1.68.3 then all accepted your purpose, O god, when living flame was born from dry wood.

1.68.4 All share the name of divinity, following Truth, immortal through their own ways.

1.68.5 Truth's command, Truth's thought: sustaining all life, they accomplished every work.

1.68.6 Whoever gives to you or offers you worship, bestow discerning riches upon him.

1.68.7 The invoker seated among Manu's descendants is indeed lord of their riches now.

1.68.8 They desire seed in one another's bodies; the wise know each other through their own skill.

1.68.9 Like sons welcoming a father's purpose, the swift ones hear his instruction.

1.68.10 Rich in cattle, lord of the home, he opened the doors of wealth and brightened heaven with stars.

Hymn 1.69 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.69.1 Flashing brilliantly like Dawn's lover, he filled the meeting worlds like heaven's light.

1.69.2 Born all around, you came to be through wisdom, father of the gods though yourself their son.

1.69.3 Agni the wise, unsated, discerning, sweet with nourishment like cows at the udder.

1.69.4 Dear to people and called by them, he sits joyful in the center of the house.

1.69.5 Like a newborn son, dear in the home, like a beloved steed, he crosses the peoples.

1.69.6 When the peoples call him with men who share his home, may Agni attain every divine power.

1.69.7 No one violates those ordinances of yours, since you made them obedient to men.

1.69.8 That is your marvel: joined by equal men you distributed the works on that day.

1.69.9 Like the lover of Ushas, radiant and ruddy, he has seen and recognized her shape.

1.69.10 Carrying him of their own accord, they opened the doors; all helped at the sight of sunlight.

Hymn 1.70 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.70.1 May we win the firstborn powers by noble thought; may bright-flamed Agni gain all things.

1.70.2 He knows the gods' ordinances and the births of human beings.

1.70.3 The embryo of waters, the embryo of forests, embryo of things still and moving.

1.70.4 Even within the mountain he dwells, the deathless wise one of every clan.

1.70.5 For Agni remains through the nights, lord of riches; the man who brings him fine songs gives freely.

1.70.6 Discerning one, guard these worlds; you know the births of gods and mortals.

1.70.7 Grow through the many differently shaped nights, clothed in Truth, among still and moving things.

1.70.8 The invoker has prospered, seated in sunlight, making every work true.

1.70.9 You place glory among cattle and woods; all bring you tribute, as they do the sun.

1.70.10 Men honor you in many places; they bring shares to you as to an aged father.

1.70.11 Clever as a seeker, bold as a fighter, fierce as a traveler in battles.

Hymn 1.71 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.71.1 Desiring wives approached their beloved one, their eternal lord, sharing his home;
like cows before brightening Ushas, the sisters welcomed the dark and ruddy one.

1.71.2 Our ancestral Angirases broke the solid, stubborn rock with hymns and a roar;
they made a path for us to vast heaven, found day and sunlight, a sign of cattle.

1.71.3 Upholding Truth, winning his thought like treasure, the noble workers bore their offering;
never thirsty, they went toward divine birth, nourishing it with oblations.

1.71.4 When Matarishvan kindled him and divided his fire, he became a white victor in every house;
then the Bhrigus took on his embassy, joining a king more powerful than themselves.

1.71.5 When the knowing one made the sky a stream of nourishment for his great father,
the bold archer launched a flash for him, and the god placed radiance in his own daughter.

1.71.6 The one whose home shines for you, Agni, who gives homage through eager days,
increase his life in double measure; let the one you urge ride with riches.

1.71.7 All nourishments flow toward Agni like seven mighty rivers rushing to the sea;
let no kinship deceive our hopes; knowing one, find protection among the gods.

1.71.8 When luminous vigor reached the lord of men for sustenance, heaven poured pure seed nearby;
Agni birthed a young, blameless host, skilled in thought, and stirred it into life.

1.71.9 Like thought, he crosses the road at once, alone and ever ruling over the sun's treasure;
kingly Mitra and Varuna, gracious in hand, guard the beloved immortal among the cows.

1.71.10 Agni, do not forget our ancestral friendships, knowing seer that you are;
age erases beauty like a cloud: consider us before that curse falls.

Hymn 1.72 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.72.1 Holding in his hand the seers' ancient works, many and manly,
Agni became lord of riches, making all immortal things forever.

1.72.2 All the wise immortals searched and could not find the calf moving around us;
weary trackers, masters of thought, stood upon Agni's lovely highest track.

1.72.3 When three autumns, Agni, they sought you and honored you, pure ones, with ghee,
they took sacrificial names and gave birth to their nobly formed bodies.

1.72.4 The great two worlds, knowing each other, bore forth the Rudra-born, worthy of sacrifice;
a mortal half understood and found Agni standing in his highest place.

1.72.5 Recognizing him, they sit down close, bowing to one worthy of honor with their wives;
they made their bodies their own, guarding a friend in the blink of an eye.

1.72.6 When the gods of sacrifice found the three times seven hidden steps in you,
they guarded immortality together with them; guard our cattle, things still and moving.

1.72.7 Knowing the ways of people, Agni, you made abundant provisions for life;
knowing the paths leading to gods, you became tireless messenger and bearer of offerings.

1.72.8 The wise seven rivers from heaven recognized the doors to riches as they opened;
Sarama found the solid cattle fold from which our human people now eat.

1.72.9 They stood beside all their fine offspring, making a road toward immortality;
great Earth took her place among the great, Aditi the mother with sons to sustain her.

1.72.10 They placed beauty in him when immortals made the two eyes of heaven;
then the rivers flowed forth, released, and their red streams ran downward, Agni.

Hymn 1.73 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.73.1 Like inherited wealth that gives life, like the sure guidance of a wise instructor,
like a pleasant guest who delights the house, he crosses the worshiper's home as an invoker.

1.73.2 Like divine Savitar, true in thought, he guards every gathering with wisdom;
much praised, as true as devotion, he became dear as one's own life, worthy of support.

1.73.3 Like a god he dwells on earth sustaining all, like a king with good allies;
like heroes he sits in front and takes shelter, faultless as a woman beloved by her husband.

1.73.4 Men attend you in their homes, Agni, kindled continually in settled dwellings;
they have laid great splendor upon you; be the enduring foundation of riches for every life.

1.73.5 Generous men, Agni, would win nourishment, and patrons give it through a whole life;
may we win the prize in noble battles, securing our share among gods for glory.

1.73.6 For the cows of Truth, lowing, full of milk, filled their udders and shone with light;
seeking favor from afar, the rivers ran around the mountain.

1.73.7 Seeking your favor, Agni, those worthy of sacrifice placed glory in heaven;
Night and Ushas, differently shaped, made darkness and ruddy light together.

1.73.8 Let us be among the generous mortals whom you have urged on toward riches, Agni;
like shade you cover the whole world, filling both worlds and the midair.

1.73.9 Protected by you, Agni, may we win steeds with steeds, men with men, heroes with heroes;
let our generous patrons, heirs of ancestral wealth, live for a hundred winters.

1.73.10 Let these hymns of yours, wise Agni, please your heart and mind;
may we draw your well-yoked wealth toward us, bearing glory allotted by the gods.

Hymn 1.74 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.74.1 As we approach the rite, let us speak a prayer for Agni,
who hears us both far away and here.

1.74.2 He of old among peoples united in affection
guarded the giver's household.

1.74.3 Let creatures proclaim: “Agni has arisen, Vritra-slayer,
winner of treasure in battle after battle.”

1.74.4 In the house for which you serve as messenger, you seek oblations for the feast;
you make the rite wondrous.

1.74.5 People call him easy to invoke, Angiras, gracious to the gods,
child of strength, with the grass well laid.

1.74.6 Bring the gods here for praise,
their oblations for delight, beautiful one.

1.74.7 Not even the sound of your horses or your chariot is heard
when you go as messenger, Agni.

1.74.8 Protected by you, an unashamed prize-winner, one after another,
the giver rises forth, Agni.

1.74.9 And you desire bright, great heroic strength
from the gods for the human giver, Agni.

Hymn 1.75 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.75.1 Welcome this far-reaching word, most beautiful to the gods,
as offerings are poured into your mouth.

1.75.2 Then we shall speak for you, most Angiras-like Agni, wisest one,
a beloved, victorious prayer.

1.75.3 Who among men is your kin, Agni? Who performs a rite for you?
In whom do you dwell, and where?

1.75.4 You are kin to men, Agni, a beloved friend,
a companion worthy of your companions' praise.

1.75.5 Sacrifice to Mitra and Varuna for us, to the gods and great Truth;
Agni, worship your own house.

Hymn 1.76 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.76.1 What approach of the mind will find your favor, Agni? What thought will please you most?
Who can encompass your skill in sacrifice, with what mind shall we honor you?

1.76.2 Come here, Agni, take your seat as invoker and be our unfailing guide;
let both worlds, embracing all, protect you: sacrifice to the gods for our happiness.

1.76.3 Burn away every harmful spirit, Agni, guard the sacrifices from curses;
then bring the lord of soma with his bays: we have prepared welcome for this generous one.

1.76.4 With a voice that brings offspring I call you, bearer, and bid you sit among the gods;
perform the invoker's and purifier's rites, worshipful begetter of treasure, ever coming forth.

1.76.5 As you, seer, sacrificed to the gods for inspired Manu with offerings,
so, most truthful invoker, sacrifice today, Agni, with your joyous tongue.

Hymn 1.77 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.77.1 How shall we worship Agni? What god-beloved song is spoken for the shining one,
immortal among mortals, faithful to Truth, the invoker who most truly makes the gods?

1.77.2 Make him your own with homage, the gracious invoker of the rites, faithful to Truth;
when Agni conveys gods for mortals, he knows their minds and makes the offering.

1.77.3 He is purpose, he is hero, he is virtuous, a friend driving the chariot of wonders;
god-seeking peoples call that wonder-worker foremost in their sacrificial assemblies.

1.77.4 Let that most heroic Agni, destroyer of harm, welcome our thoughts and songs with help;
let the generous, strong of old, inspired by prizes, desire our hymn.

1.77.5 So Jatavedas Agni, true to Truth, was praised by inspired Gautamas;
may he swell their glory and prizes and, knowing them, favor their increase.

Hymn 1.78 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.78.1 To you, Jatavedas, watcher of men, we Gautamas sing,
and cry aloud with praises of splendor.

1.78.2 You Gotama honors with song, longing for riches;
we cry aloud with praises of splendor.

1.78.3 We call you, greatest winner of prizes, as Angiras did;
we cry aloud with praises of splendor.

1.78.4 We call you, greatest slayer of Vritra, who shook off the Dasyus;
we cry aloud with praises of splendor.

1.78.5 We Rahuganas have spoken a honeyed word for Agni;
we cry aloud with praises of splendor.

Hymn 1.79 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni (the Agni of the midair in verses 1–3). Meters: Trishtubh (1–3), Ushnih (4–6), Gayatri (7–12).

1.79.1 Gold-haired in the opening of the sky, serpent that shakes, racing like wind,
he shines pure in new dawns, glorious ones ever working and faithful.

1.79.2 When the dark bull roared, your winged ones followed their courses unchecked;
he arrived with gentle, smiling companions; clouds fly and thunder and rain.

1.79.3 When he drinks the milk of Truth and guides us along Truth's straightest paths,
Aryaman, Mitra, and far-ranging Varuna moisten the upper womb's skin.

1.79.4 Agni, child of strength, ruler of cattle-rich prizes,
set great renown among us, Jatavedas.

1.79.5 Kindled, Agni, seer rich in treasure, worthy of song,
shine for us with wealth, many-faced one.

1.79.6 Through the nights, O king, and through evening and dawn,
burn back the harmful spirits with your sharp jaws, Agni.

1.79.7 Guard us, Agni, with your protections when we bring Gayatri,
worthy of praise in every thought.

1.79.8 Bring us, Agni, coveted wealth that always wins,
uncrossable in every battle.

1.79.9 Agni, with good guidance, bring wealth that nourishes a whole life;
grant us mercy so that we may live.

1.79.10 Bring pure words for sharp-flamed Agni, Gotama,
and songs seeking his favor.

1.79.11 Whoever attacks us, Agni, let him fall far away;
be the source of our increase.

1.79.12 Thousand-eyed Agni, watcher of mankind, drives harmful spirits away;
he is the invoker worthy of hymns.

Hymn 1.80 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra, with Atharvan, Manu, and Dadhyang mentioned in verse 16. Meter: Pankti.

1.80.1 Thus, in soma's exhilaration, the prayer made you grow;
strongest mace-bearer, with your might you drove the serpent from earth, singing of your sovereignty.

1.80.2 That pressed soma brought by the hawk, bull-like delight, intoxicated you;
with it, mace-bearer, you struck Vritra away from the waters by strength, singing of your sovereignty.

1.80.3 Advance, attack, be daring: your mace will never hold back;
Indra, your might is manly power; kill Vritra, win the waters, singing of your sovereignty.

1.80.4 Indra, you struck Vritra from earth and from heaven;
release these life-giving waters accompanied by the Maruts, singing of your sovereignty.

1.80.5 When Vritra grew furious, Indra strode forward and struck his summit with the mace,
urging waters on for Sarama, singing of your sovereignty.

1.80.6 On his crest Indra struck with the hundred-jointed mace,
delighting in the drink and seeking a path for his friends, singing of your sovereignty.

1.80.7 Indra, bearer of the stone and mace, your heroic deed is unequaled:
with cunning you killed that cunning beast, singing of your sovereignty.

1.80.8 Your maces stood out over ninety navigable rivers;
great was your heroism, Indra, strength residing in your arms, singing of your sovereignty.

1.80.9 A thousand sang together, twenty answered all around;
a hundred praised him in turn: the prayer rose to Indra, singing of your sovereignty.

1.80.10 Indra crushed Vritra's fury with overwhelming force;
that was his great manly deed: he killed Vritra and set the waters free, singing of your sovereignty.

1.80.11 Even these two great worlds tremble in fear of your anger,
when, mace-bearing Indra, you killed Vritra with the Maruts, singing of your sovereignty.

1.80.12 Vritra did not frighten Indra with shaking or thunder;
the iron mace with a thousand edges came down upon him, singing of your sovereignty.

1.80.13 When you fought Vritra and his lightning with your mace,
eager to kill the serpent, Indra, your might swelled in heaven, singing of your sovereignty.

1.80.14 Even things still and moving tremble at your thunder, wielder of the stone;
even Tvashtar quakes in fear of your rage, Indra, singing of your sovereignty.

1.80.15 No one whom we know can surpass Indra in heroic deeds;
within him the gods set manly power, wisdom, and strength, singing of your sovereignty.

1.80.16 The thought fashioned by Atharvan, father Manu, and Dadhyang:
within that first prayer Indra's hymns came together, singing of your sovereignty.

Hymn 1.81 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meter: Pankti.

1.81.1 Indra grew for delight and strength, Vritra-slayer strengthened by men;
we call him in great and little battles; may he guard us in contests.

1.81.2 For you are a hero leading hosts and give abundantly;
you increase even the little and teach the worshiper; you have great wealth for the soma-presser.

1.81.3 When battles rise and prizes are placed before the bold, harness your joyous bays;
whom will you kill, whom endow with treasure? Endow us, Indra, with treasure.

1.81.4 Great by wisdom, his fearsome strength has grown by its own law;
for splendor the high-born, bay-horsed one holds the iron mace in his two hands.

1.81.5 He filled the earthly air and braced the lights of heaven;
no one like you, Indra, has been or will be born: you have outgrown the whole world.

1.81.6 He who gives a mortal's livelihood to a noble giver:
let Indra teach us; share out your abundant wealth, so I may enjoy your bounty.

1.81.7 At every joyous draught our generous guide, straight in purpose, gives herds of cows;
gather many hundreds, wealth in both hands, sharpen it and bring us riches.

1.81.8 Rejoice beside the pressed soma, hero, for strength and bounty;
we know you possess many riches; we have released our desires to you: be our defender.

1.81.9 These people of yours, Indra, nourish every desirable thing;
for you know inwardly those men, noble and ungenerous; bring us their wealth.

Hymn 1.82 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meters: Pankti, Jagati (6).

1.82.1 Listen to our songs, generous one, not as if you were far away;
when you come to us who speak truly, harness your bay horses, Indra.

1.82.2 They have eaten and rejoiced; their loved ones shook off weariness;
the self-radiant sages praised you with newest thought: harness your bay horses, Indra.

1.82.3 We would honor you, generous one, beautiful to behold;
come now, praised, with the seat full, according to your desire: harness your bay horses, Indra.

1.82.4 He mounts that bull-like chariot, finder of cattle,
who recognizes Indra's full cup and the harnessing of the bays: harness your bay horses, Indra.

1.82.5 Let your right and left horse both be yoked, hundred-powered one;
with them go delighted by the drink to your beloved wife: harness your bay horses, Indra.

1.82.6 With prayer I yoke your long-maned bay horses; come forward and take the reins;
the vigorous pressed juices have exhilarated you, mace-bearer; with Pushan, delight together with your wife.

Hymn 1.83 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.83.1 First among horses and cattle goes the mortal you protect, Indra, by your help;
you fill him with greater wealth, as discerning waters fill a river on all sides.

1.83.2 Like goddesses the waters approach the sacrificial fire and see shelter spread wide as the sky;
the gods lead the god-seeker forward, pleased with this lover of prayer like chosen friends.

1.83.3 You placed a hymn in the two who offer together, lifting ladles to worship;
the one not confined lives and thrives by your ordinance; blessed strength comes to the presser.

1.83.4 Then the Angirases first took up their work as fires, with skilled hands and wood;
those heroes found every treasure of the Pani, horses and cattle and beasts.

1.83.5 Atharvan first laid out the paths with sacrifices; then the sun, guardian of ordinance, was born;
Ushana Kavya drove the cows here; we worship Yama's immortal offspring.

1.83.6 Where ritual grass is spread for fine offspring, where a song sounds heavenward,
where the pressing stone speaks and a poet chants, there Indra delights at evening meals.

Hymn 1.84 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meters: Anushtubh (1–6), Ushnih (7–9), Pankti (10–12), Gayatri (13–15), Trishtubh (16–18), Brihati (19), Satobrihati (20).

1.84.1 The soma is pressed for you, Indra; come, strongest and boldest;
let it fill your power as the sun fills the sky with rays.

1.84.2 The two bay horses bear Indra of unassailable force
toward the seers' praises and the human sacrifice.

1.84.3 Mount your chariot, Vritra-slayer; your bay horses are yoked by prayer;
let the pressing stone's call turn your mind this way.

1.84.4 Drink this pressed soma, Indra, the foremost immortal delight;
bright streams poured over you in the seat of Truth.

1.84.5 Now sing to Indra and utter hymns;
the pressed drops have brought joy; honor his foremost power.

1.84.6 No charioteer surpasses you, Indra, when you restrain your bays;
none matches your greatness, none with finer horses has reached you.

1.84.7 He alone allots treasure to the mortal giver,
Indra, lord whom none can turn aside.

1.84.8 When will he kick a grudging mortal away like a mushroom?
When will Indra hear our songs?

1.84.9 Even when one who has pressed soma honors you from among the many,
that fierce strength comes to its master, Indra.

1.84.10 The bright cows drink the sweet, abundant honey,
who journey and rejoice with bull-like Indra in splendor, rich in wealth, following his sovereignty.

1.84.11 Those spotted cows who love him blend the soma for him;
Indra's beloved milk cows drive forth his striking mace, rich in wealth, following his sovereignty.

1.84.12 Those wise ones serve his strength with homage;
they attend his many ordinances for ancient insight, rich in wealth, following his sovereignty.

1.84.13 With the bones of Dadhichi, Indra, whom none could turn aside,
struck down ninety-nine Vritras.

1.84.14 Seeking the horse's head hidden in the mountains,
he found it at Sharyanavat.

1.84.15 Here they remembered the cow's secret name,
Tvashtar's, in the home of the moon.

1.84.16 Who now yokes to the pole the cows of Truth, active, shining, hard to restrain?
Arrows at the mouth, joy in the heart—who can withstand their assault and live?

1.84.17 Who strives, who is stirred, who fears? Who considers Indra present here?
Who will speak for children, for elephants and wealth, for oneself and the people?

1.84.18 Who worships Agni with an oblation of ghee, with a ladle, in the constant seasons?
To whom will I swiftly bring the gods? Who knows the god-loving invoker of the feast?

1.84.19 You yourself, strongest god, will praise the mortal;
no one but you, generous Indra, shows mercy: I speak my word to you.

1.84.20 Let neither your gifts nor your protections, generous one, fail us ever;
measure out for us every human treasure, all wealth for the peoples.

Hymn 1.85 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: the Maruts. Meters: Jagati, Trishtubh (5, 12).

1.85.1 The wondrous sons of Rudra array themselves on their journey like women, like horses;
Maruts, they make both worlds increase; bold heroes rejoice in the assemblies.

1.85.2 Anointed, they reached greatness; sons of Rudra took their seat in heaven;
sons of Prishni sang their song, generated power, and put on splendor.

1.85.3 Born of the cow, they adorn themselves with ornaments and place bright gold plates upon their bodies;
they drive every threat away, and ghee flows along their paths.

1.85.4 Splendid ones gleam with spears, shaking even the immovable through strength;
swift as thought, Maruts, bull-like companies, you yoked the spotted mares to your chariots.

1.85.5 When you yoked spotted mares to chariots, Maruts, driving the mountain fast toward the prize,
streams poured out from the red one; with waters you drenched the earth like a hide.

1.85.6 Let swift steeds bring you here, flying rapidly, as you advance with strong arms;
sit on the ritual grass, your spacious place prepared, and delight in the honeyed draught, Maruts.

1.85.7 These self-strong ones grew in greatness, stood upon heaven's vault, made a broad seat;
when Vishnu ran to the exhilarated bull, he settled like a bird on the beloved grass.

1.85.8 Like heroes bound for battle, like fighters they advanced, as seekers of renown ranged over battlefields;
all worlds fear the Maruts, heroes terrible to see as kings.

1.85.9 When skilled Tvashtar fashioned the golden, thousand-edged mace,
Indra took it up to accomplish manly deeds: he killed Vritra and released the flood of waters.

1.85.10 You forced the spring upward by your might, split apart even the stubborn mountain;
blowing your pipes, generous Maruts, you made merry in the joy of soma.

1.85.11 They pushed the crooked spring in that direction, poured out a fountain for thirsty Gotama;
bright ones came with aid and satisfied the sage's longing with their powers.

1.85.12 The triple shelters you have for the devoted giver, bestow them;
turn them toward us, Maruts; strong ones, grant us riches with brave sons.

Hymn 1.86 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.86.1 The man in whose home you, vast Maruts, take shelter from heaven
has the finest guardians.

1.86.2 Whether through sacrifices, carriers of sacrifice, or through an inspired poet's thoughts,
Maruts, hear our call.

1.86.3 And the one for whom the inspired poet fashioned songs of prizes
will come to a cattle-rich pasture.

1.86.4 On this hero's ritual grass, pressed soma is offered at heavenly rites;
his song and delight are praised.

1.86.5 May all the worlds hear his song and all the peoples,
even the sun and swiftly moving nourishment.

1.86.6 Through many autumns, Maruts, we have made offerings,
and sought the help of the peoples.

1.86.7 Blessed be the mortal, worshipful Maruts,
whose offerings you carry beyond danger.

1.86.8 And, heroes, know the longing of the devoted man,
true in strength, who labors and desires.

1.86.9 You, true in power, reveal that by your greatness;
pierce the harmful spirit with lightning.

1.86.10 Hide the secret darkness; drive away every devourer;
make the light we desire.

Hymn 1.87 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: the Maruts. Meter: Jagati.

1.87.1 Plain to see and mighty, magnificent, unbent and unfaltering, impetuous,
beloved above all, finest heroes, some are adorned with ornaments like dawns with stars.

1.87.2 When you drive your swift team through the valleys, Maruts, like birds along a path,
water pours from the vessels on your chariots; you shower honey-colored ghee for your singer.

1.87.3 Earth trembles like a tottering thing at their passage when they yoke themselves to journey in glory;
those playful shakers, glittering-speared, rejoice in the greatness they themselves proclaim.

1.87.4 The young host with spotted steeds rushes of its own accord, lord wrapped in power;
you are true, debt-paying, worthy of praise, guardian of this thought and mighty host.

1.87.5 We speak of the ancient father's birth; Soma's tongue goes forth with sight;
when they sat beside Indra singing for peace, they took the names of sacrifice.

1.87.6 For splendor they joined together with radiance, rays and hymns giving delight;
with axes, eager and fearless, they found the beloved dwelling of the Maruts.

Hymn 1.88 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: the Maruts. Meters: Trishtubh, variant Pankti (1, 6), Viraj (5).

1.88.1 Come, Maruts, in lightning-bearing chariots radiant with hymns, armed with spears and swift-winged horses;
fly like birds toward us with the richest food, masters of marvels.

1.88.2 With tawny and reddish horses they race for beauty, pulling the chariot;
its flashing gold ornaments and bladed wheels strike the earth.

1.88.3 Your axes are raised on your bodies for splendor; your wisdom makes the forests stand upright;
well-born Maruts of mighty glory, for you they break the mountain for treasure.

1.88.4 Days circled you like eager birds, and this divine, song-worthy thought;
the Gautamas made prayers with hymns and drove the spring upward to drink.

1.88.5 Gotama discerned that distant journey of yours, Maruts, when he saw
the wild boars speeding with golden wheels and iron tusks.

1.88.6 This supporting song of yours, Maruts, answers like the singer's voice;
she resounded freely according to their own nature, within their hands.

Hymn 1.89 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: the All-Gods (1–9); Aditi (10). Meters: Jagati (1–5, 7), variant Viraj (6), Trishtubh (8–10).

1.89.1 May noble thoughts come to us from every side, unconquered, unhindered, breaking through;
may the gods be ever with us for our growth, our tireless guardians day after day.

1.89.2 May the gods' gracious counsel come to the upright; may the gods' bounty turn toward us;
may we draw near the friendship of gods, and may the gods lengthen our days for life.

1.89.3 With an ancient invocation we call Bhaga, Mitra, Aditi, Daksha the unfailing,
Aryaman, Varuna, Soma, the Ashvins: may fortunate Sarasvati bring us joy.

1.89.4 May the wind blow healing joy to us, and Mother Earth and Father Heaven;
may the soma-pressing stones bring it; may you two discerning Ashvins hear us.

1.89.5 For aid we call the lord of the moving and the still, who quickens thought;
let Pushan increase our knowledge, unfailing guardian and defender for well-being.

1.89.6 May Indra of growing fame give us well-being, and Pushan who knows all;
may Tarkshya with unbroken wheels give well-being, and Brihaspati give us well-being.

1.89.7 May the Maruts, with spotted horses, born of Prishni, go with joy to assemblies;
with Agni as their tongue and the sun as their eye, may all gods come here to aid us.

1.89.8 May we hear what is good with our ears, gods; see what is good with our eyes, worshipful ones;
with firm limbs and bodies, singing your praises, may we live the life the gods have allotted.

1.89.9 A hundred autumns lie before us, gods, where you have appointed our bodies' aging,
where sons become fathers; let no harm interrupt the course of our life midway.

1.89.10 Aditi is heaven, Aditi the midair; Aditi is mother, father, and son;
Aditi is all gods and the five peoples; Aditi is what was born and what will be born.

Hymn 1.90 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: the All-Gods. Meters: Gayatri, Anushtubh (9).

1.90.1 Let Varuna guide us straight, and discerning Mitra;
let Aryaman join them with the gods.

1.90.2 For they have treasures and possess great wealth;
unfailing in greatness, they guard the ordinances always.

1.90.3 Let these immortals give shelter to us mortals,
driving hostility away.

1.90.4 Let Indra and the Maruts clear our roads toward blessing,
and Pushan and Bhaga, worthy of praise.

1.90.5 And Pushan, with Vishnu, make our cattle-leading thoughts
prosperous and safe.

1.90.6 Sweetly blows the wind for those who follow Truth; sweetly flow the rivers;
may the plants be sweet for us.

1.90.7 Sweet be night and dawn, sweet the earthly air;
may Father Heaven be sweet to us.

1.90.8 May the forest tree be sweet to us, the sun be sweet;
may our cows be sweet to us.

1.90.9 May Mitra bless us, Varuna bless us, Aryaman bless us;
may Indra and Brihaspati bless us, and wide-striding Vishnu bless us.

Hymn 1.91 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Soma. Meters: Trishtubh (1–4), Gayatri (5–16), Ushnih (17).

1.91.1 You, Soma, are wise through insight; you lead along the straightest path;
under your guidance our discerning ancestors, drop of soma, gained treasure among gods.

1.91.2 You became wise with powers, Soma, skilled with skills, knowing all;
you became a bull through strength, great through greatness, glorious through glory, watcher of men.

1.91.3 Your ordinances are those of King Varuna, Soma, your dwelling vast and deep;
you are pure, dear as Mitra, worthy as Aryaman, Soma.

1.91.4 With all your abodes in heaven, on earth, in mountains, in plants and waters,
good-minded King Soma, without anger, receive our offerings.

1.91.5 You, Soma, are lord of the good, king and slayer of Vritra;
you are benevolent purpose.

1.91.6 You are ours, Soma, so that we may live and not die,
beloved of song, lord of the plants.

1.91.7 You give a great portion, Soma, and wisdom to the young man who follows Truth,
so that he may live.

1.91.8 Guard us, King Soma, from every evildoer;
the friend of one protected by you will suffer no harm.

1.91.9 Soma, by those joy-bringing protections of yours for the giver,
be our defender.

1.91.10 Welcome this sacrifice and this word and come near;
Soma, be the source of our growth.

1.91.11 We who know speech strengthen you with songs, Soma;
enter us full of gracious mercy.

1.91.12 Expanding our households, driving disease away, finding treasure, increasing plenty,
be our faithful friend, Soma.

1.91.13 Settle in our hearts, Soma, like cattle amid the pastures,
like a young man in his own home.

1.91.14 The mortal who finds delight in your friendship, divine Soma,
is accompanied by discerning skill.

1.91.15 Rescue us from curses, Soma, and guard us from distress;
be a gracious friend to us.

1.91.16 Swell, Soma; let your bull-like strength gather from every side;
be present at the winning of prizes.

1.91.17 Swell with every stalk, Soma, most exhilarating one;
be our most renowned friend for increase.

1.91.18 Let your milk and prizes gather, your powers that conquer threats;
swelling for immortality, Soma, place your highest glories in heaven.

1.91.19 All your dwelling places honored by offerings, surround our sacrifice;
expanding homes and brave sons, traversing dangers, Soma, walk through our homes without killing heroes.

1.91.20 Soma gives a milk cow, Soma a swift horse, Soma a hero fit for action
to the one who gives to him—a man at home in council and assembly, honored by his fathers.

1.91.21 May we rejoice in you, Soma, unbeaten in battles, mighty, winning sunlight and waters, guarding the people,
victorious in the struggle for riches, well housed and famed.

1.91.22 You gave birth to all these plants, Soma, to waters and cattle;
you stretched the broad midair and with light dispersed the darkness.

1.91.23 With your divine mind fight for our share of riches, mighty divine Soma;
let no rival master your strength; distinguish the two sides in our search for cattle.

Hymn 1.92 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Ushas (the Ashvins in verses 16–18). Meters: Jagati (1–4), Trishtubh (5–12), Ushnih (13–18).

1.92.1 These dawns have made their sign, adorning the eastern half of the air with brightness;
red mothers advance toward the cattle, bringing their weapons to light like bold fighters.

1.92.2 Ruddy rays flew upward freely; the dawns yoked their self-harnessed red cattle;
as before they made their signs and fastened their red splendor to the shining light.

1.92.3 The women sing through their work as workers at the same task, journeying together from afar;
all these generous ones bring nourishment for the doer of good, the presser at the sacrifice.

1.92.4 She casts on finery like a dancer and bares her breast like a red cow;
making light for every living thing, Dawn opens the darkness as cows stream from their stall.

1.92.5 Her rosy brilliance appeared and spreads abroad, driving black night away;
daughter of heaven has assumed bright radiance, adorning her beauty in the gathering like a carved post.

1.92.6 We have crossed to darkness's farther shore; dawning Ushas opens the ways;
she smiles like a lover as she shines, fair-faced she comes to give joy.

1.92.7 The Gautamas praise heaven's shining daughter, guide of truthful speech;
Ushas, measure out cattle-led prizes, rich in children, men, and waking horses.

1.92.8 May I win from you, Ushas, wealth glorious and rich in heroes, commanding servants and rousing horses;
with your skillful deeds and great renown you shine, fortunate giver of prizes.

1.92.9 The goddess shines face-to-face with every world, her eye turned toward all the wide expanse;
she awakens every living thing to move; she has found the voice of every thinking man.

1.92.10 Born again and again, though ancient, she adorns herself in the same colors;
like a skilled gambler cutting away a stake, the goddess wears away mortal life.

1.92.11 Unveiling heaven's edge, she awoke and drove her sister far away;
taking away human generations, she shines like a woman before her lover's eyes.

1.92.12 Bright and fortunate, she spreads wide like herds, crosses the expanse like the rushing river;
never breaking divine ordinances, she appears among the rays of the sun.

1.92.13 Ushas, bring us that splendid prize, you who bring prizes,
by which we may establish children and descendants.

1.92.14 Dawn on us today, Ushas, rich in cattle and horses, radiant one,
with treasure and truthful speech.

1.92.15 Harness your ruddy horses today, Ushas, bringer of prizes;
then bring us every fortune.

1.92.16 Ashvins, bring your cattle-rich, gold-rich dwelling toward us, wonder-workers;
draw your chariot here in one accord.

1.92.17 You who have made light from heaven for people in this way, worthy of song,
bring us nourishment, you two Ashvins.

1.92.18 Come here, joy-bringing gods, wonder-workers of golden paths;
let your dawn-waking steeds carry you to drink soma.

Hymn 1.93 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: Agni and Soma. Meters: Anushtubh (1–3), Trishtubh (4–7, 12), Jagati or Trishtubh (8), Gayatri (9–11).

1.93.1 Agni and Soma, mighty ones, hear this call of mine;
welcome our beautiful songs and bring joy to the giver.

1.93.2 Agni and Soma, to the one who honors you with these words today,
give brave strength, abundant cattle, and fine horses.

1.93.3 Agni and Soma, whoever gives you an offering and serves you with oblations
will enjoy strong descendants and a whole long life.

1.93.4 Agni and Soma, that heroic feat of yours is known: you took the Pani's cows, his sustenance;
you drove off the offspring of Brisaya and found one light for the many.

1.93.5 Together in purpose, Agni and Soma, you set these lights in heaven;
you freed the captured rivers from accusation and disgrace.

1.93.6 Matarishvan brought one of you from heaven; the hawk wrested the other from the mountain;
grown by prayer, Agni and Soma, you made a wide world for sacrifice.

1.93.7 Drink and welcome the offered oblation, mighty Agni and Soma;
be good shelter and help, and bring peace and well-being to the worshiper.

1.93.8 Whoever honors you, Agni and Soma, with an oblation, a god-seeking mind and ghee,
guard his ordinance, defend him from distress, and grant his people great shelter.

1.93.9 Agni and Soma, one in knowledge and invocation, welcome our songs;
you have come together among the gods.

1.93.10 Agni and Soma, for the man who gives you ghee
shine with greatness.

1.93.11 Agni and Soma, welcome these offerings of ours;
come here to join us.

1.93.12 Agni and Soma, speed our horses and let our cattle, milkers of oblations, grow plentiful;
set strength among our patrons and make our sacrifice effective.

Hymn 1.94 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Jatavedas Agni; the gods in the first three quarters of verse 8, Agni or Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth and Heaven in the latter half of verse 16. Meters: Jagati, Trishtubh (15–16).

1.94.1 Let us shape this praise for worthy Jatavedas with thought, as one builds a chariot;
his guidance is good in our company: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.2 He for whom you offer sacrifice succeeds, dwells unhampered and gains brave strength;
he grows strong and no distress touches him: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.3 May we be able to kindle you and bring thoughts to fulfillment; in you the gods eat poured offerings;
bring the Adityas, whom we desire: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.4 We bring fuel and make oblations for you, honoring you at every turn;
fulfill our plans so we may live on: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.5 Creatures two-footed and four-footed walk by night under this guardian of the peoples;
his great shining sign is dawn: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.6 You are the minister and ancient invoker, director and purifier, priest since birth;
you know all the rites, wise one, and make them prosper: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.7 Your beautiful face is seen from every side, and from afar you shine as if near;
god, you see through night's darkness: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.8 Gods, let the presser's chariot go first, and let our song overcome ill thoughts;
know and nourish this word: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.9 With weapons strike the slanderous and evil-minded, devourers near and far;
then ease the path for the singer's rite: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.10 When you yoke your red and ruddy steeds to the chariot, wind-swift, you roar like a bull;
then you stir the forests with your smoke banner: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.11 At the sound even winged creatures fled, when the sparks from your fire spread through grass;
let your chariots travel easily: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.12 This wondrous one is for the support of Mitra and Varuna; let the Maruts' wrath fall away;
be merciful and turn their hearts kindly again: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.13 You are a god among gods, a wondrous friend, loveliest treasure among treasures at the rite;
may we dwell in your widest shelter: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.14 It is your grace that, kindled in your own house and fed with soma, you shine most mercifully;
you place treasure and riches with the giver: Agni, may we suffer no harm in your friendship.

1.94.15 To the one to whom you have given fine wealth, you bring freedom from sin, Aditi, in full;
may we receive your favor, rich in children, when you urge us with kindly strength.

1.94.16 You know good fortune, Agni; lengthen our lives, O god;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.95 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni, or Agni of the dawn. Meter: Trishtubh.

1.95.1 Two of different forms move for their own purpose, each giving suck to the other's calf;
in one he is tawny and self-sustained; in the other bright and splendid to behold.

1.95.2 Ten tireless young women bore Tvashtar's embryo and carried him around;
with sharp front, famed among men, they lead him shining in their midst.

1.95.3 His three births surround him: one in the sea, one in heaven, one in the waters;
he assigned the earthly seasons, obeying and ruling in the eastern quarter.

1.95.4 Who among you knows this secret? The calf through his own nature gave birth to his mothers;
an embryo of many workers he arose, the great self-sustained seer coming forth.

1.95.5 Beautiful, he grows within these, upright amid the slanting ones, radiant in their lap;
the two worlds tremble at Tvashtar's newborn, yet turn lovingly toward the lion.

1.95.6 Both kindly ones welcome him like lowing cows that approach their young;
he became lord of skilled workers, honored by oblations poured on his right.

1.95.7 He raises both arms like Savitar and stretches his two sleeves, fearsome, preparing;
he sends forth his bright garment and casts off new clothes from his mothers.

1.95.8 He takes his higher radiant form, mingling at his place with cows and waters;
the seer washes his base; his thought becomes an assembly of gods.

1.95.9 Your great surge passes around the foundation of the bull's shining dwelling;
kindled by all your own glories, Agni, guard us with protections that cannot fail.

1.95.10 In a dry land he makes a stream, a traveling wave, and with shining waves reaches the earth;
he carries all ancient things within his bellies, moving among the new generations.

1.95.11 Thus, Agni, growing through kindling, shine for us with wealth and purifying renown;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.96 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni or Agni Dravinodas. Meter: Trishtubh.

1.96.1 Born with force as of old, he held all the works of seers firm at once;
waters, friendship, and insight prospered: the gods upheld Agni, giver of treasure.

1.96.2 By the ancient invocation, the ancient seer begot these generations of Manus;
with shining eyes he saw heaven and waters: the gods upheld Agni, giver of treasure.

1.96.3 The peoples honor him first, achiever of sacrifice, brightened by offerings;
son of nourishment, bearer, swiftly giving: the gods upheld Agni, giver of treasure.

1.96.4 Matarishvan, nurtured by many, found a path for his son and discovered the sun;
guardian of the peoples and begetter of both worlds: the gods upheld Agni, giver of treasure.

1.96.5 Night and Ushas, drawing near, together give suck to the single child;
gold between heaven and earth shines: the gods upheld Agni, giver of treasure.

1.96.6 Foundation of riches, gathering of treasures, sign of sacrifice, accomplisher of thought,
the gods upheld Agni, giver of treasure, guarding immortality.

1.96.7 Home of riches now and before, dwelling of born and unborn,
guardian of what is and will be: the gods upheld Agni, giver of treasure.

1.96.8 Let Dravinodas give the wealth of the swift, the wealth of the ever-present;
Dravinodas gives us hero-rich food, Dravinodas bestows long life.

1.96.9 Thus, Agni, growing through kindling, shine for us with wealth and purifying renown;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.97 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni, the pure one. Meter: Gayatri.

1.97.1 Burn away our evil, Agni; kindle riches for us;
burn away our evil.

1.97.2 For good fields, good journeys, and wealth we sacrifice;
burn away our evil.

1.97.3 So that their patrons prosper and our own advance,
burn away our evil.

1.97.4 So that your patrons may increase, Agni, and we ourselves prosper,
burn away our evil.

1.97.5 When mighty Agni's lights go forth on every side,
burn away our evil.

1.97.6 For you have a face on every side and encompass all on every side;
burn away our evil.

1.97.7 Carry us across hatred, all-faced one, as a boat crosses water;
burn away our evil.

1.97.8 Carry us as a boat across the river to safety;
burn away our evil.

Hymn 1.98 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

1.98.1 May we abide in Vaishvanara's gracious thought; he is king, the splendor of the worlds;
born here, he surveys all this; Vaishvanara stretches beside the sun.

1.98.2 Agni is sought in heaven and on earth and has entered every plant;
Vaishvanara Agni, sought with strength, guard us from harm by day and by night.

1.98.3 Vaishvanara, let this truth of yours stand: may generous riches join us;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.99 — Seers: Rijrashva, Ambarisha, Sahadeva, Bhayamana, and Suradhas, descendants of Vrishagira. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.99.1 Let us press soma for Jatavedas, whose discerning fire burns the hostile;
let Agni carry us across every hardship as a boat crosses the river, beyond evil.

Hymn 1.100 — Seers: Rijrashva, Ambarisha, Sahadeva, Bhayamana, and Suradhas, descendants of Vrishagira. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.100.1 He is the bull living among the strong, sovereign over great heaven and earth;
true and triumphant, invoked in battles: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.2 His path cannot be caught, like the sun's; the Vritra-slayer has strength for every battle;
most bull-like among his companions in his own ways: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.3 From his seed, like heaven's, flow pathways that cannot be checked by strength;
he crosses hatred, victorious by manly deeds: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.4 With the Angirases he became greatest Angiras, bull among bulls, a companion of companions;
with hymn-makers a hymn-maker, foremost in paths: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.5 With Rudra's sons, like his own sons, the skilled one mastered enemies in the conquest of men;
with companions of one home he won glory: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.6 He drove his fury to the clash of battle and won the sun with our heroes;
on this day the lord of the good is much invoked: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.7 His protections cheered him in winning heroes; peoples made him their defender in peace;
he alone rules over every act: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.8 Heroes seek that hero for aid and wealth when strength pours forth;
he finds light even in blind darkness: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.9 With his left hand he restrains even those who would obstruct, with his right he gathers gains;
even with a poor singer he wins wealth: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.10 He wins with hosts and chariots; today all peoples know him;
with manly powers he overcomes slanders: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.11 When he battles kinsmen for the prize, or strangers, the much-invoked one fights with them;
for victory in waters, children, and descendants: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.12 Bearing the mace, killing Dasyus, terrible and fierce, thousand-minded, hundred-guided, ingenious,
the champion of five peoples, strong as a war shield: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.13 His mace thunders in battles seeking sunlight, fierce as heaven's resounding cry;
gains and treasures attend him: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.14 His limitless strength, measured by hymns, embraces both worlds from every side;
he rejoices in his designs and will carry us across: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.15 Neither gods nor mortals, nor even the waters, reached the limit of his might;
he spread wide with strength beyond earth and heaven: may Indra with the Maruts be our help.

1.100.16 Red and dark horses, led by the good soma-stalk, bear Rijrashva's heaven-housed riches;
the joyful bearer of the bull-like chariot on its poles was known among the Nahusha clans.

1.100.17 This bull-like hymn of yours, Indra, the sons of Vrishagira sing for bounty:
Rijrashva with his team, Ambarisha, Sahadeva, Bhayamana, and Suradhas.

1.100.18 With his allies the much-invoked one struck the Dasyus and Shimyu and laid them low on earth;
with his shining companions he won land, won the sun and the waters with his fine mace.

1.100.19 May Indra always speak for us; may we win the prize without being turned back;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.101 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati (1–7), Trishtubh (8–11).

1.101.1 Sing a nourishing word to the one who brings joy, who struck down Krishna's embryos with Rijishvan;
seeking aid, we call the bull who holds the mace in his right hand, accompanied by the Maruts, for friendship.

1.101.2 He who in fierce exhilaration struck the shoulderless one, Shambara, and lawless Pipru;
Indra who brought down Shushna, dried up: we call him with the Maruts for friendship.

1.101.3 His are the great heroic powers of heaven and earth; Varuna and the sun follow his ordinance;
the rivers attend Indra's ordinance: we call him with the Maruts for friendship.

1.101.4 He is master of horses and cattle, guardian of cows; firm in deed after deed;
Indra is death even to the strongest non-presser: we call him with the Maruts for friendship.

1.101.5 He is lord of all moving, breathing life; first to find cows for prayer;
Indra who cast down the Dasyus: we call him with the Maruts for friendship.

1.101.6 Brave men invoke him and timid men, runners and victors call him;
all the worlds have set their hope upon Indra: we call him with the Maruts for friendship.

1.101.7 He moves through the Rudras' region, watchful; with the Rudras the goddess spreads a broad sweep;
wisdom praises famous Indra: we call him with the Maruts for friendship.

1.101.8 Whether you rejoice with the Maruts in the highest assembly or in the nearest gathering,
come from there to our rite; we have made an offering for you, true in bounty.

1.101.9 We have pressed soma for you, Indra, skilled one, and prepared offerings for you, borne by prayer;
then, with your teams and Marut host, rejoice on the ritual grass in this sacrifice.

1.101.10 Rejoice with your bay horses, Indra; open your cheeks wide and let the streams flow;
let your bays bear you here, handsome-cheeked one; welcome our eager oblations.

1.101.11 With Indra, guardian of the Marut-praising host, may we win the prize;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.102 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati (1–10), Trishtubh (11).

1.102.1 I bring this great thought to you, mighty one, when insight has clothed you in this praise;
the gods exulted in strong Indra, who conquers at the outset and at the harvest.

1.102.2 Seven rivers carry his glory, heaven and earth his lovely form;
we see sun and moon among us, believe in Indra, whose movement crosses all.

1.102.3 Guard that victorious chariot of yours, generous one, which we cheer when we gather to win;
Indra much praised, stand with us in battle and shelter us who look to you.

1.102.4 With you as ally let us win the encircled share, carrying our portion out of each battle;
make our way easy, Indra, and shatter our enemies' strength, generous one.

1.102.5 Many peoples call on you in different ways, keeper of riches, wise ones seeking help;
mount our chariot for victory, Indra, for your victorious mind is steady.

1.102.6 His arms win cattle, his designs are endless, his hundredfold protections work in every task;
Indra has no measure for his might; desiring peoples call him from every side.

1.102.7 Your fame rises above hundreds, generous one, higher than thousands among peoples;
your immeasurable wisdom glitters; then you strike Vritras and break forts.

1.102.8 Threefold in station, measure of power, you rule three earths, king of men, and three bright realms;
you have outgrown this whole world, Indra, enemy-free from birth and from of old.

1.102.9 We invoke you first among gods, victorious in battles;
let Indra set our singer and his chariot before us, to pierce obstructions at our departure.

1.102.10 You conquered and never held wealth back, generous one, in small or great battles;
we sharpen our call for your fierce aid: spur us on at our invocations, Indra.

1.102.11 May Indra always speak for us; may we win the prize without being turned back;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.103 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.103.1 The ancient seers long ago upheld that utmost power of yours from far away;
one part belongs to earth, another to heaven, while their common sign joins in the gathering.

1.103.2 He upheld the earth and spread it wide; killing with his mace, he released the waters;
he struck the serpent, split the mountain stronghold, and smashed the shoulderless one by his powers.

1.103.3 Believing in his power, born in might, he went through the Dasa forts and split them apart;
knowing bearer of the mace, increase the Arya's strength and glory against the Dasyu weapon, Indra.

1.103.4 So among these human generations he bore the name of the generous one, worthy of fame;
the mace-bearer came forth to destroy the Dasyus, and his son won a name in glory.

1.103.5 See this abundance he has made; place faith in Indra's might:
he found cattle and horses; he found plants, waters, and forests.

1.103.6 For the many-working, strong bull, true in might, let us press soma;
like a hero he advances, allotting the wealth of non-sacrificers to others.

1.103.7 That was a splendid deed you did, Indra, when with your mace you woke the sleeping serpent;
the wives rejoiced with you, and all the gods rejoiced with you.

1.103.8 When you killed Shushna, Pipru, Kuyava, and Vritra, Indra, and broke Shambara's forts,
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.104 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.104.1 A seat has been made for you, Indra; settle here, neighing like a horse;
loosen your horses and rest them at dusk and at morning, when they have carried you to the feast.

1.104.2 Those men went to Indra for help; may he arrive from the road even now;
the gods restrain the Dasa's anger and bring us a way to prosperity.

1.104.3 He himself carries down what understands signs, while rising foam bears itself upward;
washed with milk, the two women of Kuyava shall be struck beside Shipha's slope.

1.104.4 The upper one's navel was severed from the mortal; the hero crosses by the former paths;
Anjasi and Kulishi, wives of heroes, bearing milk, carry it forth with water.

1.104.5 When the Dasyu woman was seen following his lead, she went toward the familiar home;
then, generous one, remember us: do not deliver us like wealth to hidden ruin.

1.104.6 Indra, allot us a blameless share of sunlight and waters in living hope;
do not injure us in the middle of our portion, for your great strength has earned our faith.

1.104.7 Now I think faith has been placed in you for us: bull, urge us toward great treasure;
do not hand us, much-invoked Indra, over to hungry birds in an unfinished dwelling.

1.104.8 Do not kill us, Indra, or give us away; do not take our beloved food;
do not break our eggs, generous mighty one, or shatter the vessels born beside us.

1.104.9 Come here, for they say you desire soma; here it is pressed, so drink and rejoice;
swell your wide belly and hear us when we call, like a father.

Hymn 1.105 — Seer: Trita Aptya, or Kutsa Angirasa. Deities: the All-Gods. Meters: Pankti, variant Brihati (8), Trishtubh (19).

1.105.1 The moon is within the waters; a bright-winged one speeds through heaven;
your gold-rimmed wheels cannot find his track, lightning flashes; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.2 A wife approaches a husband as a needy one seeks her aim;
they churn the bull's milk, draw out its surrounding juice; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.3 Gods, do not let that sun fall from heaven;
let us never lose the joyful soma and become bereft; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.4 I ask the lowliest sacrifice, and the messenger tells it apart;
where has ancient Truth gone, and who now upholds it? Know this of me, Heaven and Earth.

1.105.5 You gods there in the three bright regions of heaven,
what is your truth or falsehood, where your ancient offering? Know this of me, Heaven and Earth.

1.105.6 Where is Truth's foundation, where Varuna's vision?
When shall we cross beyond Aryaman's great road and evil thoughts? Know this of me, Heaven and Earth.

1.105.7 I am the one who spoke before at the soma pressing;
worries gnaw me like wolves a thirsty beast; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.8 My ribs burn all around like rival wives;
worries devour your singer, hundred-powered one, like mice gnawing cords; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.9 There where those seven rays shine, my navel is stretched out;
Trita Aptya knows this and sings for kinship; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.10 Those five bulls standing in the midst of the mighty heaven
turned together to proclaim it among the gods; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.11 Those bright-winged ones sit at heaven's center, barring the ascent;
they drive a wolf from the path as it crosses great waters; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.12 This new hymn has been laid down, gods, worthy of speech;
the rivers flow with Truth, the sun spreads out what is true; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.13 Agni, you have praiseworthy kinship among the gods;
seated here as with Manu, sacrifice to the gods for us, wisest one; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.14 Seated as Manu's wise invoker facing the gods,
Agni brings the offerings to birth, a god wise among gods; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.15 Varuna makes the prayer, we seek him as finder of the path;
he uncovers thought from his heart; let new Truth be born; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.16 That sun's path in heaven, made by the Aditya, deserves proclamation;
not even gods cross it; do you mortals not see it? Know this of me, Heaven and Earth.

1.105.17 Trita, fallen into a well, calls on the gods for aid;
Brihaspati heard him, making room in the narrow place; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.18 A ruddy wolf once saw me walking on the road;
he reared up at the sight like a carpenter with an aching back; know this of me, Heaven and Earth.

1.105.19 With this song, all heroes and Indra among us, may we overcome the struggle;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.106 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: the All-Gods. Meters: Jagati, Trishtubh (7).

1.106.1 We call Indra, Mitra, Varuna, Agni, the Marut host, and Aditi to aid us;
Vasus, generous ones, carry us beyond every distress as a chariot through difficult ground.

1.106.2 Come here, Adityas, for our wholeness; be gracious, gods, in struggles against Vritra;
Vasus, generous ones, carry us beyond every distress as a chariot through difficult ground.

1.106.3 Let our eloquent ancestors guard us, and the divine daughters of gods who grow through Truth;
Vasus, generous ones, carry us beyond every distress as a chariot through difficult ground.

1.106.4 We seek Narashamsa, rich in prizes, to spur us here; we seek Pushan, sustaining heroes, with kindness;
Vasus, generous ones, carry us beyond every distress as a chariot through difficult ground.

1.106.5 Brihaspati, forever make our road easy; we ask your peace and well-being established by Manu;
Vasus, generous ones, carry us beyond every distress as a chariot through difficult ground.

1.106.6 Kutsa, the seer trapped in a pit, called Indra the Vritra-slayer, master of power, to aid him;
Vasus, generous ones, carry us beyond every distress as a chariot through difficult ground.

1.106.7 Let divine Aditi shelter us with the gods; let the guardian god protect us without failing;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.107 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

1.107.1 The sacrifice approaches the favor of the gods; show mercy, Adityas;
let your gracious thought turn toward us and open a way even out of distress.

1.107.2 May the gods come near to help us as we praise them with the Angirases' song;
may Indra with his powers, the Maruts with theirs, and Aditi with the Adityas give shelter.

1.107.3 May Indra, Varuna, Agni, Aryaman, and Savitar bestow that delight;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.108 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: Indra and Agni. Meter: Trishtubh.

1.108.1 Indra and Agni, come in that most splendid chariot of yours which looks out over all worlds;
ride together upon it, then drink the pressed soma.

1.108.2 As wide and deep as this whole vast world extends,
so abundant is this soma for you to drink, Indra and Agni, enough to satisfy you both.

1.108.3 Together you have made a blessed name, Vritra-slayers joined in one purpose;
sit together, Indra and Agni, and, bulls, drink your fill of the bull's soma.

1.108.4 When fires are lit and ladles raised and the ritual grass is spread,
come near, Indra and Agni, for happiness and the poured, potent soma.

1.108.5 Through the heroic deeds you have done, Indra and Agni, your forms and your bull-like might,
through your ancient blessed friendships, drink the pressed soma.

1.108.6 What I first said when I chose you—that this soma is ours to call you to from the Asuras—
come true to that pledge of faith, then drink the pressed soma.

1.108.7 If you rejoice, Indra and Agni, in your own home or in the home of priest or king,
come from there, strong ones, then drink the pressed soma.

1.108.8 If you dwell, Indra and Agni, among Yadus and Turvashas, Druhyus, Anus, or Purus,
come from there, strong ones, then drink the pressed soma.

1.108.9 If you dwell, Indra and Agni, on the nearest earth, the middle earth, or the highest,
come from there, strong ones, then drink the pressed soma.

1.108.10 If you dwell, Indra and Agni, on the highest earth, the middle earth, or the nearest,
come from there, strong ones, then drink the pressed soma.

1.108.11 If you dwell, Indra and Agni, in heaven, on earth, in mountains, plants, or waters,
come from there, strong ones, then drink the pressed soma.

1.108.12 If you two, Indra and Agni, rejoice by your own nature at sunrise in the center of heaven,
come from there, strong ones, then drink the pressed soma.

1.108.13 So, Indra and Agni, having drunk the pressed soma, win all treasures for us together;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.109 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: Indra and Agni. Meter: Trishtubh.

1.109.1 I looked about in my mind, desiring wealth, Indra and Agni, among kin and people of my birth;
no guardian exists for me but you; I shaped this prize-winning thought for you both.

1.109.2 For I heard you give more generously than a son-in-law or a wife's brother;
so, as I prepare soma for you, Indra and Agni, I bring a fresh hymn to birth.

1.109.3 “Let us not sever the reins,” the supplicants say, reaching for the powers of their fathers;
the stones delight the two bulls, Indra and Agni, in the lap of inspiration.

1.109.4 Divine thought, eager to bring you joy, presses soma for you, Indra and Agni;
come swiftly, you gracious-handed riders, and mingle honey with the waters.

1.109.5 Indra and Agni, I have heard you are strongest in allotting wealth and killing Vritra;
sit on the ritual grass at this sacrifice and delight in the pressed drink among the peoples.

1.109.6 In calls to battle you surpass the peoples, surpass earth and heaven;
in greatness you surpass rivers and mountains, Indra and Agni, and all other worlds.

1.109.7 Bring riches and teach us, mace-armed ones; protect us with your powers, Indra and Agni;
these are the rays of the sun through which our fathers won kinship.

1.109.8 Fort-breakers, wielding the mace, give us wealth, Indra and Agni, and protect us in battle;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.110 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: the Ribhus. Meters: Jagati, Trishtubh (5, 9).

1.110.1 My work is spread out and springs to life again; sweetest thought is proclaimed for praise;
this soma sea is here for all the gods; be filled together with the offering, Ribhus.

1.110.2 When you came seeking plenty, my companions went forward with no thought of turning back;
sons of Sudhanvan, who have traveled far, come to generous Savitar's home.

1.110.3 Savitar gave you immortality when you went proclaiming what could not be hidden;
that one cup, the divine one's vessel for drinking, you made into four.

1.110.4 Setting to work with skill, though mortal, the singers attained immortality;
the sons of Sudhanvan, Ribhus who see the sun, came together with their thoughts for a year.

1.110.5 They measured the single precious cup as one measures a field with a rod, Ribhus;
praised and seeking excellence, they desired renown among immortals.

1.110.6 For the heroes of the midair let us pour out thought like ghee from a ladle;
they followed their father's swift skill, Ribhus and Vaja, and ascended the heavenly realm.

1.110.7 Let Indra with Ribhu be new in power for us, and Ribhu, generous with prizes, give treasure;
through your aid, gods, on the beloved day, may we face non-pressers in battle.

1.110.8 Ribhus, you fashioned a cow out of its hide and brought mother and calf together again;
sons of Sudhanvan, skilled craftsmen, you made your aged parents young.

1.110.9 Aid us with prizes in winning prizes, Indra accompanied by Ribhus; show us splendid bounty;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.111 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: the Ribhus. Meters: Jagati, Trishtubh (5).

1.111.1 With skilled hands they fashioned a well-turned chariot, and fashioned the mighty horses that carry Indra;
Ribhus, they fashioned youth for their parents, a mother to stay with her calf.

1.111.2 Fashion for our sacrifice, Ribhus, enduring life, skill, and food rich in offspring,
so that we may dwell with a people full of heroes; place that power in our host.

1.111.3 Fashion success for us, Ribhus, success for the chariot and the horses, heroes;
let us magnify triumphant gain always, gain alongside kin and strangers in battle.

1.111.4 I call Indra with the Ribhus for help, the Ribhus, Vajas and Maruts to drink soma;
Mitra, Varuna, and the Ashvins too: may they speed our thought toward victory.

1.111.5 Let Ribhu sharpen our success in battle; let Vaja help us win the contest;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.112 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: Heaven and Earth (first quarter of verse 1), Agni (second quarter of verse 1), the Ashvins (remaining verses). Meters: Jagati, Trishtubh (24–25).

1.112.1 I praise Heaven and Earth for ancient insight, Agni the bright flame to urge our course;
with the protections by which you stir the singer in battle, come now with those protections, Ashvins.

1.112.2 For your giving, unrestrained bearers of plenty mounted the chariot, not to boast;
with the protections by which you aid thoughts in deeds, come now with those protections, Ashvins.

1.112.3 You two rule the peoples under the heavenly ordinance through immortal majesty;
with the protections by which you swell the dry cow with milk, come now with those protections, Ashvins.

1.112.4 The far-ranging one by his son's strength, two-mothered, swifter than the swift, shines all around;
with the protections by which Trimantu became discerning, come now with those protections, Ashvins.

1.112.5 You lifted Rebha, bound and submerged, and Vandana out of the waters into sunlight;
with the protections by which you guarded aspiring Kanva, come now with those protections, Ashvins.

1.112.6 With which you helped Antaka as he grew old in the wasteland and saved Bhujyu unharmed,
with which you sustained Karkandhu and Vayya, come now with those protections, Ashvins.

1.112.7 With which you aided Shuchanti to win wealth, Sushamsada, Atri scorched by heat, and Omyavati,
with which you aided Prishnigu and Purukutsa, come now with those protections, Ashvins.

1.112.8 With your powers, bulls, you made Paravrij, the blind man and the lame, go forth to sight;
with which you freed the swallowed quail, come now with those protections, Ashvins.

1.112.9 With which you swelled the honeyed, unfailing stream and sustained ageless Vasishtha,
with which you guarded Kutsa, Shrutarya and Narya, come now with those protections, Ashvins.

1.112.10 With which you strengthened Vishpala in battle for wealth, the Atharvan, and a thousand fighters,
with which you guarded Vasha and Ashvya and Preni, come now with those protections, Ashvins.

1.112.11 With which honey poured from the vessel for generous Dirghashravas, trader and son of Ushij,
with which you guarded the singer Kakshivant, come now with those protections, Ashvins.

1.112.12 With which you filled Rasa with a rushing flood and helped a horseless chariot win,
with which Trishoka drove out the cows, come now with those protections, Ashvins.

1.112.13 With which you accompanied Surya afar and helped Mandhatar win lordship of the fields,
with which you guarded inspired Bharadvaja, come now with those protections, Ashvins.

1.112.14 With which you guarded great Atithigva, Divodasa the whip-driver, in the slaughter of Shambara,
with which you guarded fort-breaking Trasadasyu, come now with those protections, Ashvins.

1.112.15 With which you served Vamra drunk with delight and praised, and Kali when he had found a wife,
with which you aided Vyashva and Prithi, come now with those protections, Ashvins.

1.112.16 With which you sought a path for Shayu, for Atri, and for Manu long ago,
with which you drove Shari for Syumarashmi, come now with those protections, Ashvins.

1.112.17 With which Patharvan, by the power of his belly, did not burn, like fire kindled on a racecourse,
with which you guarded Sharyata in the great contest, come now with those protections, Ashvins.

1.112.18 With which you brought Angiras forth in thought and reached the front in the cavern of the flood of cows,
with which you helped heroic Manu with food, come now with those protections, Ashvins.

1.112.19 With which you brought wives to Vimada and trained the red mares,
with which you conveyed Sudevya to Sudas, come now with those protections, Ashvins.

1.112.20 With which you bring peace to the giver, save Bhujyu and Adhrigu,
Omyavati, abundant and singing of Truth: come now with those protections, Ashvins.

1.112.21 With which you served Krishanu at the meal and guarded a young horse in the race,
when you bore dear honey to the bees, come now with those protections, Ashvins.

1.112.22 With which you strengthened the man fighting for cattle in battle, winning land and offspring,
with which you guarded chariots and horses, come now with those protections, Ashvins.

1.112.23 With which you guarded Kutsa son of Arjuna, hundred-powered, Turviti and Dabhiti,
with which you guarded Dhvasanti and Purushanti, come now with those protections, Ashvins.

1.112.24 Give us speech rich in achievement, Ashvins; give us thought, wonder-working bulls;
I invoke you for unfailing aid: help us grow and win the prize.

1.112.25 Guard us through day and night, Ashvins, with unharmed good fortune;
may Mitra, Varuna, Aditi, River, Earth, and Heaven favor us in this.

Hymn 1.113 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Ushas (and Night in the second half of verse 1). Meter: Trishtubh.

1.113.1 Here comes the brightest light of lights; a wondrous sign, spreading, is born.
As Night, released at Savitar's prompting, yielded her place to Dawn.

1.113.2 Bright with her ruddy calf, the shining one has come; the dark one has left her dwelling.
The two immortal sisters, following one another, traverse heaven, exchanging their colors.

1.113.3 The sisters' road is the same, endless; at the gods' bidding each follows the other.
They neither clash nor linger, well ordered: Night and Dawn, one in mind, unlike in form.

1.113.4 Radiant leader of fair words, she has appeared and opened the splendid doors for us.
She set the moving world in motion and revealed our riches: Dawn has awakened every being.

1.113.5 For one who walks crookedly, for one who goes straight, generous one; for pleasure and for the quest for wealth;
For those who see little, to see far and wide: Dawn has awakened every being.

1.113.6 For dominion you wake one, another for glory, one for lofty sacrifice, another to pursue his aim.
With her differing gifts of life she looks upon us: Dawn has awakened every being.

1.113.7 Here the daughter of Heaven has appeared, a young woman dawning in shining robes.
Mistress of all earthly treasure, fortunate Dawn, shine here today.

1.113.8 She follows the path of those gone before, the first of those who forever come.
Dawning, she rouses the living, yet Dawn awakens no one who has died.

1.113.9 Dawn, when you stirred Agni to be kindled and opened the way with Surya's eye,
When you roused the people who would sacrifice, you did noble work among the gods.

1.113.10 How far shall she keep pace with the dawns that have dawned and those that will now dawn?
Yearning, she follows the earlier ones; shining forth, she joins gladly with the others.

1.113.11 The mortals who saw your former dawning have gone away.
Now you are seen by us; those who will see you in days to come are on their way.

1.113.12 Driving hatred away, guarding Truth and born of Truth, bearing kindness, uttering gracious words,
Bringing fair blessings and the gods' delight, Dawn, shine here today, most excellent of all.

1.113.13 The goddess Dawn has shone from ancient times; generously she has shone forth today.
She will shine through days to come, ageless, deathless, moving by her own laws.

1.113.14 With her bright adornments she has shone on the borders of heaven, drawing off her dark garment.
Awakening all, Dawn comes in her well-yoked chariot drawn by ruddy horses.

1.113.15 Bearing gifts of nourishment worth choosing, she makes her brilliant sign known.
Last of the dawns that have passed, first of those forever yet to shine, Dawn has gleamed.

1.113.16 Rise up! The breath of life has come to us; darkness has departed and light approaches.
She has cleared the way for Surya to travel; we have reached the place where life is prolonged.

1.113.17 The singer lifts his voice with a hymn, praising the radiant dawns.
Shine today, generous one, for your singer; kindle in us a life rich in children.

1.113.18 Those dawns rich in cows and heroes that shine for the mortal giver,
He who presses soma shall gain them, bestowers of horses, with gracious words rising like the wind.

1.113.19 Mother of the gods, face of Aditi, great beacon of sacrifice, shine forth.
Bring praise to our prayer and bring our people to birth, Dawn, desired by all.

1.113.20 Whatever splendid, gracious work the dawns bring to the worshiping man,
May Mitra and Varuna grant it us, and Aditi, River, Earth, and Heaven.

Hymn 1.114 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Rudra. Meter: Jagati, verses 10–11 Trishtubh.

1.114.1 To mighty Rudra of braided hair, lord of heroes, we offer these thoughts,
That he may bring peace to two-footed and four-footed creatures, and all in this village flourish without disease.

1.114.2 Be gracious to us, Rudra, and give us joy; to you, lord of heroes, we bow in worship.
The peace and welfare our father Manu sought: may we attain them under your guidance, Rudra.

1.114.3 Through worship of the gods may we win your favor, bountiful Rudra, lord of heroes.
Come in kindness toward our people; with our heroes unharmed, we offer you oblation.

1.114.4 For help we call the fierce Rudra, master of sacrifice, keen, wise one.
Let his divine anger be far from us; it is his favor we choose.

1.114.5 With reverence we call the ruddy boar of heaven, braided-haired, of dazzling form.
Bearing precious remedies in his hand, may he grant us refuge, armor, and shelter.

1.114.6 This word is spoken to the father of the Maruts, a sweet increase sweeter than sweetness for Rudra.
Grant us mortal food, immortal one; be gracious to ourselves, our children, and their children.

1.114.7 Do not strike our elder or our child, our growing youth or the fully grown;
Do not kill our father or our mother, Rudra; do not hurt our dear bodies.

1.114.8 Do not harm our children, their children, our lives, our cows or our horses.
Do not kill our warriors in your anger, Rudra; bearing oblations we call on you always.

1.114.9 Like a shepherd I have brought my praises to you; grant us favor, father of the Maruts.
Your goodwill is gracious and most merciful; it is your help that we choose.

1.114.10 Keep far away your slaying of cattle and men; lord of heroes, let your favor be ours.
Be gracious, god, speak in our defense, and grant us shelter in double measure.

1.114.11 Seeking help, we have spoken reverence to him; may Rudra with the Maruts hear our call.
May Mitra and Varuna grant this us, and Aditi, River, Earth, and Heaven.

Hymn 1.115 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Surya. Meter: Trishtubh.

1.115.1 The splendid face of the gods has risen, the eye of Mitra, Varuna, and Agni.
Surya has filled heaven, earth, and the midair; he is the soul of all that moves and stands.

1.115.2 Surya follows the radiant goddess Ushas like a young man pursuing a woman.
There god-loving men stretch out their labors age after age, good fortune following good.

1.115.3 Surya's bright bay horses, swift and radiant, are beautiful, worthy of praise.
Bowing, they have mounted the back of heaven and instantly circle heaven and earth.

1.115.4 Such is Surya's godhead and greatness: midway through his work he gathers up the outspread light.
When he unyokes his bay horses from their station, Night draws her garment over everything.

1.115.5 Before the gaze of Mitra and Varuna, Surya takes his form in heaven's lap.
One part of his power shines boundless bright; another, dark, his bay horses gather up.

1.115.6 Today, gods, at Surya's rising, deliver us from distress and reproach.
May Mitra and Varuna grant this us, and Aditi, River, Earth, and Heaven.

Hymn 1.116 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.116.1 For the Nasatyas I spread songs as ritual grass, lift hymns as wind raises clouds;
For Vimada, seeking a bride, you swept her off in your battle-speeding chariot.

1.116.2 Whether by your swift strong wings or by the driving force of the gods, you prevailed;
Your donkey, Nasatyas, won a thousand in Yama's contest of strength.

1.116.3 Tugra abandoned Bhujyu in the water-cloud, as one forsakes a dying man along with his wealth.
You carried him in living ships, sailing through the air, unsinkable in water.

1.116.4 For three nights and three days, Nasatyas, you bore Bhujyu with your flying steeds,
Across the water's wet wilderness, in three chariots, hundred-footed, drawn by six horses.

1.116.5 You showed your power where nothing can be grasped, on the unanchored sea without foothold,
When you carried Bhujyu home, Ashvins, as he stood on a ship with a hundred oars.

1.116.6 The white horse you gave to Aghashva, Ashvins, to bring him lasting good fortune:
Your great gift became renowned; Pedu's champion steed is always called on, a noble horse.

1.116.7 For your singer, Kakshivan of the Pajras, you dug up an overflowing treasure, heroes;
From the hoof of a mighty horse you poured out a hundred jars of strong drink.

1.116.8 You kept the scorching heat of fire away with cold and gave him nourishing food.
You drew Atri from the fiery pit, Ashvins, and brought all his companions safely up.

1.116.9 You raised up from afar, Nasatyas, a well with lofty base and crooked mouth.
Its waters flowed like drink for thirsty Gotama and wealth for his thousands.

1.116.10 You stripped old age away from Chyavana, Nasatyas, like a worn-out robe;
You prolonged the abandoned man's life, wondrous ones, and made him husband of young women.

1.116.11 Here is your praiseworthy deed, heroes, your welcome protection, Nasatyas:
Knowing where Vandana lay hidden like buried treasure, you brought him to light.

1.116.12 For reward I reveal your mighty work, heroes, like rain from a thundercloud:
How Dadhyanch, son of Atharvan, told you the honeyed secret through a horse's head.

1.116.13 Vadhrimati called on you, Nasatyas, in your great journey, rich in succor, bountiful;
You heard her like a command and gave her Hiranyahasta, Ashvins.

1.116.14 From the wolf's jaws you freed the quail in her peril, Nasatyas, heroes;
And you, rich in aid, gave sight to the poet when he was suffering.

1.116.15 In Khela's battle at the close of day, Vishpala's leg was cut away like a bird's wing.
At once you fitted her with an iron leg to run for the prize at stake.

1.116.16 His father blinded Rijrashva for giving a hundred sheep to the she-wolf to devour.
For him, Nasatyas, you gave eyes to see, wondrous healers who never fail.

1.116.17 Surya's daughter mounted your chariot as if winning the finish line with horses.
All the gods consented in their hearts, and you, Nasatyas, joined her in splendor.

1.116.18 When you came to Divodasa, to Bharadvaja, swiftly answering, Ashvins,
Your splendid chariot brought abundance, with a bull and a sea creature yoked to it.

1.116.19 Bearing wealth, good dominion, children, long life, and heroic strength, Nasatyas,
You came together with riches to Jahnu's daughter, who gives her share three times a day.

1.116.20 You carried Jahusha, hemmed in on every side, through the night by easy paths across the sky;
In your unobstructed chariot, Nasatyas, you crossed the mountains, ageless ones.

1.116.21 In a single night, Ashvins, you brought Vasha to Rana to win a thousand;
Together with Indra you struck down the evil misfortunes and enemies of Prithushravas.

1.116.22 From the lowly burning hollow of the well, you raised water high for drinking;
For weary Shayu too, Nasatyas, by your powers you filled the barren cow with milk.

1.116.23 For Krishna's son Vishvaka, seeking help, praising you and walking straight, Nasatyas,
You restored Vishnapu to sight, like a lost animal found again.

1.116.24 For ten nights and nine days Rebha lay bound, broken, in hostile waters,
Scattered and cast into the flood; you lifted him up like soma in a ladle.

1.116.25 I have proclaimed your wonders, Ashvins: may I have cattle, heroes, and be master of them;
Seeing and enjoying a long life, may I reach old age as one reaches home.

Hymn 1.117 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.117.1 The ancient priest invites you, Ashvins, to delight in the sweet soma.
The gift lies on ritual grass, the song spreads wide; come to us, Nasatyas, with nourishment.

1.117.2 Your chariot, Ashvins, swifter than thought and drawn by fine horses, visits the clans;
In it you come to the home of the righteous: come by that way to us, heroes.

1.117.3 You freed the five-tribed seer Atri from distress and the fiery pit, with his companions,
Undoing the evil Dasyu's magic, urging him forward step by step, mighty ones.

1.117.4 You drew the seer Rebha from the waters, heroes, like a horse hidden by the wicked;
With your wonders you restored him, scattered and lost: your ancient deeds never grow old.

1.117.5 Like one sleeping in the lap of ruin, like Surya dwelling in darkness,
Like a bright gold ornament buried out of sight, you raised Vandana up, Ashvins.

1.117.6 Your praiseworthy act, Nasatyas, for Kakshivan of the Pajras was this:
From the hoof of a swift horse you poured a hundred jars of honey for the people.

1.117.7 For your singer, Krishna's son Vishvaka, you restored Vishnapu, heroes;
And for Ghosha, aging in her father's house, you gave a husband, Ashvins.

1.117.8 You gave a shining bride to dark Shyava, and to the great Kanva a broad land, Ashvins;
This feat of yours is worth proclaiming, mighty ones: you bestowed renown on Narshada.

1.117.9 Taking many forms, Ashvins, you brought Pedu a swift horse,
The prize-winning, irresistible steed, serpent-slayer, glorious, victorious.

1.117.10 These praises to you, generous ones, are famous songs filling heaven and earth;
When the Pajras call you, Ashvins, come with food and a prize for the wise man.

1.117.11 Praised with the song of Sunu, you dug up a prize for the inspired man, abundant ones;
Strengthened by Agastya's prayer, you restored Vishpala, Nasatyas.

1.117.12 Where were you going when the poet called his fine praise, sons of Heaven, swift helpers?
You lifted him up on the tenth day, Ashvins, like a buried jar of gold.

1.117.13 You made old Chyavana young again, Ashvins, by your powers;
Surya's daughter chose your chariot and its splendor, Nasatyas.

1.117.14 By your ancient powers you became young again for Tugra, both of you;
You bore Bhujyu from the ocean's waves on flying, straight-running horses.

1.117.15 Tugra's son called to you, Ashvins, cast upon the sea, going forth without fear;
You carried him safely away in your well-yoked, thought-swift chariot, mighty ones.

1.117.16 The quail called to you, Ashvins, and you freed her from the wolf's mouth;
You crossed the mountain ridge in triumph and cured the child struck by poison.

1.117.17 His unkind father sent Rijrashva into darkness for granting the she-wolf a hundred sheep;
You set eyes in him, Ashvins, and gave the blind man sight and light.

1.117.18 The blind she-wolf called out to you, Ashvins: “Heroes, bring me health!”
Rijrashva, her lover like a young man with a maiden, had given her a hundred and one sheep.

1.117.19 Great and joy-bringing is your help, Ashvins; you healed the crippled woman too, wise ones.
Then Purandhi herself called on you; come to her aid, mighty ones.

1.117.20 For Shayu you filled with milk the barren cow, spent and dry, Ashvins of wondrous deeds;
By your powers you carried off Purumitra's daughter to be Vimada's bride.

1.117.21 You sowed barley with the wolf, Ashvins, and milked nourishment for mankind, wondrous ones;
You drove the Dasyu away with Bakura and made broad light for the Arya.

1.117.22 For Dadhyanch the Atharvan, Ashvins, you restored a horse's head;
With it he told you the honeyed secret of Truth, wondrous ones, Tvashtar's secret hidden from you.

1.117.23 Wise ones, I have always sought your goodwill; protect all my thoughts, Ashvins.
Grant us great wealth, Nasatyas, bringing children and lasting fame.

1.117.24 You gave Vadhrimati a son, Hiranyahasta, heroes, as a gift;
You brought back Shyava, cut in three, to life, Ashvins, generous ones.

1.117.25 These ancient deeds of yours, Ashvins, the descendants of Ayu have proclaimed.
Composing prayers for you, mighty ones, may we speak in council, rich in heroes.

Hymn 1.118 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.118.1 Let your chariot come near, Ashvins, falcon-winged, gracious, splendid,
Swifter than a mortal's thought, three-seated, mighty ones, racing like wind.

1.118.2 In your three-seated, threefold chariot, with three wheels and easy motion, come to us;
Fill our cows with milk, speed our horses, and make our hero grow, Ashvins.

1.118.3 Come by your swift chariot, wondrous ones, and hear this song of the pressing stone.
What, Ashvins, is the nearest path of your return? The ancient sages ask.

1.118.4 May your falcons bring you, Ashvins, swift winged steeds yoked to your chariot,
Who, as tireless as heavenly eagles, bear you toward the offered food, Nasatyas.

1.118.5 Here let Surya's daughter, finding joy in you, mount your chariot, heroes;
Let your lovely flying ruddy horses bear you swiftly here, like birds.

1.118.6 By your wonders you raised Vandana; by your powers you lifted Rebha, mighty healers;
You ferried Tugra's son from the sea and made Chyavana young again.

1.118.7 For Atri, sunk in the pit, you prepared food to drive away heat, Ashvins;
To Kanva, harmed and blinded, you restored sight, welcoming his fine praise.

1.118.8 For ancient Shayu in need, you filled the cow with milk, Ashvins;
You freed the quail from peril and fitted Vishpala with a new leg.

1.118.9 You gave Pedu the white horse, driven by Indra, serpent-killer, Ashvins,
Invincible champion, vanquisher of foes, winning thousands, vigorous, strong-limbed.

1.118.10 Well-born heroes, Ashvins, we call on you, asking for your protection.
Come in your wealth-laden chariot for our welfare, welcoming our songs.

1.118.11 With the falcon's new-found speed come to us together, Nasatyas;
For I, Rat havya, call you, Ashvins, at the dawning of the oldest Dawn.

Hymn 1.119 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

1.119.1 I call your many-wondrous, thought-swift chariot for life, its horses quick, fit for sacrifice;
Thousand-bannered, richly laden, bearing a hundred treasures, prompt to heed, opening paths toward the feast.

1.119.2 My hymn is raised to greet its approach; the directions meet in glad expectation.
I taste the heated drink; helpers come to meet us: Ashvins, mount your strength-bearing chariot.

1.119.3 When rival hosts meet, contending in battle for splendor, unmeasured in daring,
Your chariot, Ashvins, is seen descending the slope, bearing Surya, the chosen bride.

1.119.4 You carried struggling Bhujyu home to his parents on your self-yoked birds;
You came, mighty ones, on the victorious path to Divodasa; your help was great.

1.119.5 Your chariot, Ashvins, yoked for your beauty, both brides drew to themselves in strength;
The maiden seeking marriage and companionship chose you both as husbands, victorious ones.

1.119.6 You saved Rebha from the enclosing waters and cooled the heat that scorched Atri;
You filled Shayu's cow with milk, and prolonged Vandana's life beyond its span.

1.119.7 You restored Vandana, worn down by age, as craftsmen rebuild a chariot, wondrous ones;
You brought the seer forth from the field with song: your wonders have appeared for the worshiper here.

1.119.8 You came to one in distress far away, oppressed by his own father's abandonment;
Your dazzling, sunlit aids and wondrous rescues were close at hand.

1.119.9 And the honeyed bee sang your praise when Ushij's son invoked you in the exhilaration of soma;
You won the mind of Dadhyanch, and his horse's head spoke to you.

1.119.10 You favored Pedu's white horse, Ashvins, chosen to cross through many contests,
Unconquerable in battles with arrows, ever active, subduer of men like Indra.

Hymn 1.120 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: the Ashvins (verse 12: destruction of bad dreams). Meter: Gayatri, Kakubh, Viraj, Nashtarupi, Tanushira, Ushnih, Vishtara-Brihati, Kriti, Viraj, and Gayatri (verses 10–12).

1.120.1 What offering, Ashvins, will satisfy you both? What will please you?
How can one who does not understand worship you?

1.120.2 A man who knows would ask another who knows; one ignorant and witless cannot.
What now of a mortal still unskilled?

1.120.3 We call you both, who know; speak your wise counsel to us today.
The devoted singer raises his song, longing for you.

1.120.4 I ask the gods as an innocent might, wondrous ones, about your marvelous sacrificial cry;
Guard us from the mighty and rescue us from those who would seize us.

1.120.5 Let my voice go forth, ringing like Ghosha's hymn among the Bhrigus,
The voice with which the Pajra worships you, knowing his charge.

1.120.6 You heard Takvan's Gayatri song; I too have sung to you, Ashvins;
Give me eyes, lords of beauty.

1.120.7 You two possess great power, or you have attained it for yourselves;
Be our treasure-bearing, watchful guardians; protect us from the evil wolf.

1.120.8 Do not hand us over to any enemy; do not let our cows stray from our homes,
Those milk-giving mothers with their young.

1.120.9 Let them give milk for a friend's support; measure out wealth and plenty for us together,
Measure out food and cows for us.

1.120.10 The Ashvins' seat is their horseless chariot, the seat of the prize-winning pair;
With it I long for abundant treasure.

1.120.11 This chariot will carry me among the people;
Easy-riding is the chariot bound for the soma drink.

1.120.12 Then the nightmare and the rich man who shares nothing,
Both of them, you two, shall perish.

Hymn 1.121 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: Indra or the All-Gods. Meter: Trishtubh.

1.121.1 When will the vessel of the men who love the gods hear the swift Angirases' songs?
When the worshipful one spreads out among the clans, across the hall, and strides broad at the sacrifice.

1.121.2 He propped up heaven, its support, and shook it; the skillful one won cattle's wealth for the men;
The mighty bull looked upon his own-born lady, the mare, the cow's mother.

1.121.3 The ancient king came to the call of the red mares, swift among the Angirases' tribes day after day;
He fashioned his mace, harnessed his team, and supported heaven for the four-footed and the two-footed man.

1.121.4 In his exhilaration he gave the sunlit world to Truth and disclosed the hidden face of the cows;
When the three-peaked one turned in their release, he opened the doors against the deceiver of man.

1.121.5 For you the two parents poured their milk, their generous seed, strong and abundant;
They offered you the pure wealth of the ever-milking bright cow, her milk.

1.121.6 Then the swift one was born, to rejoice, shining forth like Surya from radiant Dawn;
The sparkling soma by which he was gladdened, poured with the ladle, reached his age-old home.

1.121.7 When the woodcutter works with kindling and axe, and the radiant priest moves around the cattle's enclosure,
You blaze forth in your deeds day after day, for the restless people's food and cattle.

1.121.8 The driver yoked the two bay horses from mighty heaven to this place, to win renown against the warriors' spring;
They milked for your growth with stones the exhilarating, wind-swept, vigorous juice of the cow.

1.121.9 You rolled back the iron stone of the cow, the skillfully guided rock of heaven,
When, much-invoked one, fighting for Kutsa, you circled Shushna with endless blows.

1.121.10 Before the sun vanished in darkness, mace-bearer, you shattered that treacherous device;
Even the power Shushna had hidden, knotted tightly across heaven, you seized.

1.121.11 The great expanses followed your strength; heaven and earth rejoiced in your deed, Indra.
With your mighty mace you pierced Vritra, lying in the channels, the wild boar who confined the waters.

1.121.12 You, Indra, heroic one, stand by the men you protect; harness the swiftest, well-yoked steeds of wind;
The thrilling, Vritra-slaying mace that wise Ushanas fashioned for you was fit to cross the great divide.

1.121.13 You halted Surya's bay horses and brought his wheel to men, Indra, when Etasha could not advance;
You sent ninety streams over the far bank and overturned the pit on the godless.

1.121.14 Protect us, Indra, mace-bearer, from this hard-to-resist evil, from peril at hand;
Grant us chariot-prizes and horse-won food, fame and gracious speech.

1.121.15 Let your favor not forsake us; great winner of prizes, may gifts of food gather round us.
Share cows with us, generous friend; may we join your most abundant feast.

Hymn 1.122 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh (verses 5–6: Viraj).

1.122.1 Pour out the drink, you whose anger flies swiftly; bring the sacrifice to generous Rudra.
He has been praised, heaven's lord, among the warriors, like an archer's quiver, Maruts, between heaven and earth.

1.122.2 Dawn and Night, like a wife delighting in the first invitation, finding yourselves in many places,
Clothe yourselves like a woman in a woven gown, beautiful with Surya's brilliance and gold.

1.122.3 May the all-embracing, rain-rich one delight us; may the wind, bull of the waters, delight us.
Indra and Parvata, sharpen us; may all the gods make wide room for us.

1.122.4 And may those of good fame hear my call for Shvetana and guard Ushij's son;
Proclaim the child of waters and the two mothers of the wandering life.

1.122.5 I call you to hear the cry of Ushij's son, as Ghosha's song found Arjuna;
I speak for Pushan's gift, for Agni's wealth.

1.122.6 Hear my call, Mitra and Varuna; hear it from your seat on every side.
May the generous hearer hear us, and the river rich with water and good lands.

1.122.7 Mitra and Varuna, I praise your gift of a hundred cows among the Pajras, rich in nourishment;
With Shrutaratha and Priyaratha they arrived, bearing swift, abundant prosperity.

1.122.8 I praise the bounty of this generous patron: may we gain it with strong sons among the Nahushas;
The generous man gave the Pajras prize-winning horses and chariots for me.

1.122.9 The one who cheats you, Mitra and Varuna, offers you no libation, dishonestly, like one withholding water;
He plants sickness in his own heart when the keeper of Truth is approached with offerings.

1.122.10 That Nahusha, driven by mighty deeds, surpasses the hosts of men and wins good fame;
Liberal in gifts and swift in strength, the hero rides through every battle.

1.122.11 May you come to the generous Nahusha's call, kings, hearers, glad in immortality;
When his sky-speeding wealth goes forth for praise, great with chariots.

1.122.12 “Set this patron's host in place,” they said of the man of tenfold gifts;
In them riches and treasure have found a home: may all gain the prize in their contests.

1.122.13 We delight in the tenfold giver's gift, when twice five bring their offerings of food;
With well-loved horses and reins they lead the men to victory, their own masters.

1.122.14 Gold-eared, jewel-necked is the flowing flood; may all the gods grant us ample room;
Our benefactor's songs came at once, and the cows found delight among both our peoples.

1.122.15 Four strong steeds of Masharshara came to me, three of victorious King Ayavasa;
Your chariot, Mitra and Varuna, with its far-reaching form and woven reins, shone like the sun.

Hymn 1.123 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

1.123.1 The broad chariot of the bountiful one was yoked; the deathless gods mounted it.
The noble one rose out of the dark, separating, taking thought for the dwelling of men.

1.123.2 She woke before all the world, winning the prize, great and triumphant;
The ever-returning maiden shone on high; Dawn came first at the early call.

1.123.3 As you divide the day's share among men, well-born goddess Dawn, here among mortals,
May Savitar, guardian of our home, tell Surya we are free of wrong.

1.123.4 Day after day she visits every house, bearing the same name each day;
Yearning to win, radiant, she comes forever, claiming the foremost of treasures.

1.123.5 Sister of Bhaga, kin of Varuna, gracious Dawn, be first to wake.
Let the maker of evil fall behind; with the chariot of bounty may we overcome him.

1.123.6 Let gracious words and generous thoughts arise; the fires stand flaming high.
The shining dawns reveal treasures worth desiring, hidden by the dark.

1.123.7 The one recedes, the other approaches; the two unlike days travel together.
One makes darkness conceal the world; Dawn lights it with her shining chariot.

1.123.8 Today and tomorrow, alike in form, they keep Varuna's long ordinance;
Faultless, each at once traverses thirty leagues according to her purpose.

1.123.9 Knowing the name of the day's beginning, bright, white-robed, she was born from blackness;
The maiden of Truth does not transgress its law, coming day by day to her appointed place.

1.123.10 Like a maiden proud of her body, goddess, you come toward the god who would seek you;
Smiling before us as a young woman, you unveil your breasts as you shine.

1.123.11 Beautiful as a woman bathed by her mother, you reveal your form for us to see.
Shine far and wide in beauty, Dawn; the other dawns cannot rival you.

1.123.12 Rich in horses and cattle, desired by all, striving with Surya's beams,
The dawns go away and return, bearing their name of blessing.

1.123.13 Following the ray of Truth, place in us each good and gracious purpose.
Shine today, Dawn, ready to hear; may riches dwell with us and with the generous.

Hymn 1.124 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

1.124.1 Dawn shines as Agni is kindled and Surya rises, spreading vast light.
May Savitar set two-footed and four-footed creatures in motion to fulfill our purpose.

1.124.2 Never failing the divine ordinances, she lessens the generations of men;
Last of the dawns departed, first of those forever coming, Dawn has shone.

1.124.3 The daughter of Heaven appears again, clothed in light before us all alike;
She follows Truth's path straight, as one who knows the way and never strays.

1.124.4 She appears like a beauty revealing her breast, as a poet reveals his cherished works;
Awakening sleepers like one who feeds the hungry, she comes again, the oldest of those returning.

1.124.5 In the eastern half of the watery sky, mother of cows, she has set forth her sign;
She spreads ever wider, filling the laps of both her parents.

1.124.6 So this most ancient one comes to be seen; she does not exclude stranger or kin.
Rejoicing in her spotless body, shining, she fears neither the small nor the great.

1.124.7 Like a woman with no brother she comes toward men, like one mounting a wagon to win treasure;
Like a wife eager for her husband, well dressed, Dawn strips away the darkness with laughter.

1.124.8 Sister has given her elder sister room, departing as the other comes into view;
Dawning with Surya's rays, she adorns herself like women going to a gathering.

1.124.9 Among these sister days, an earlier one is followed by a later one;
Like those of old, may the new dawns now shine on us, prosperous with fair days.

1.124.10 Wake the generous giver, Dawn; let the Panis sleep on unawakened.
Shine with riches for the generous, generous one, kindling the singer with gracious words.

1.124.11 This maiden has come forth; before us she yokes her team of ruddy cows.
Now her sign will shine; Agni stands at every house.

1.124.12 At your dawning even birds have flown from their nests, and men rise to take their fathers' share.
You bring many blessings home to the mortal giver, goddess Dawn.

1.124.13 With my worthy hymn I have praised you; I have strengthened you, ardent dawns.
With your aid, goddesses, may we win a prize of hundreds and thousands.

Hymn 1.125 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij. Deity: praise of Svanaya's gifts. Meter: Trishtubh, verses 4–5 Jagati.

1.125.1 The early visitor bestows treasure in the morning; the wise man receives and keeps it.
With it he increases children and life, growing rich and vigorous among his heroes.

1.125.2 Let him have fine cattle, gold, and horses; Indra grants him a long life,
Who, early visitor, frees a needy man with wealth, as one frees a foot from a snare.

1.125.3 This man has come early today seeking good deeds, riding in a wealthy chariot, son of sacrifice;
Give him the pressed, intoxicating soma to drink; strengthen the lord of heroes with kind words.

1.125.4 Streams of joy flow toward the man who sacrifices, and cows to the man about to sacrifice;
Streams of clarified butter flow on every side toward the generous, prolific man who seeks renown.

1.125.5 He who gives ascends to heaven's summit and moves among the gods;
For him the rivers stream with butter; for him this gift of bounty swells forever.

1.125.6 Splendid things belong to those who give gifts; theirs are the suns in heaven.
The givers share immortality; the givers prolong their lives.

1.125.7 Let no evil befall those who give, let the generous men of good ordinance never grow old;
Let some other fate surround them; let griefs close in on those who give nothing.

Hymn 1.126 — Seers: verses 1–5 Kakshivan, son of Dirghatamas, son of Ushij; verse 6 Svanaya Bhavayavya; verse 7 Romasha. Deities: verses 1–5 Svanaya Bhavayavya; verse 6 Romasha; verse 7 Svanaya Bhavayavya. Meter: Trishtubh, verses 6–7 Anushtubh.

1.126.1 With clear thought I offer stirring songs for Bhavya, dwelling beside the Sindhu,
Who measured out a thousand gifts for me, the undefeated king seeking glory.

1.126.2 At once I accepted from the gracious king a hundred gold pieces, a hundred harnessed horses;
Kakshivan received a hundred cows from the lord and spread his ageless fame in heaven.

1.126.3 Ten dark chariots given by Svanaya, with brides in them, came to me;
Then sixty thousand cattle followed; Kakshivan won them at the end of the day.

1.126.4 Forty red steeds in front of a thousand lead the procession of the ten chariots;
The Pajras of Kakshivan made the eager, lean-flanked racers shine.

1.126.5 After the first gift I received eight cattle yoked in threes, with broad carts;
Well-bound together, like the people in their ranks, the chariot-bearing Pajras sought renown.

1.126.6 She who clasps and enfolds me, fluttering like a little bird,
Gives me what is dear to me, hundreds of delights to enjoy.

1.126.7 Come close and touch me; do not think my charms too slight.
I am all covered in hair, like a ewe of Gandhara.

Hymn 1.127 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Agni. Meter: Atyashti, verse 6 Atidhriti.

1.127.1 I think of Agni the priest as a generous treasure, son of strength, Jatavedas, inspired like a sage;
The god rising upright for sacred rites seeks the gods, his flame answering the gleam of poured butter.

1.127.2 As worshipers we call you, most worthy of worship, eldest of the Angirases, bright one, with inspired songs;
You range like heaven, priest of the peoples, flame-haired bull, whom the clans urge on for aid.

1.127.3 Glowing with gold, his strength overcomes many deceivers, an axe against deceivers;
In the struggle he masters even what is firm as forest wood, overcoming by power, unconquerable in the wasteland.

1.127.4 Even strong doors open for him; with his fiercest fire-sticks he burns, offering aid to Agni;
With flame he penetrates far, carving the forest, breaking even solid food and firm things with force.

1.127.5 Let us set his nourishment upon the heights, he who shines brighter at night than day and never fades;
May he take up the span of life and give a strong shelter to his son: the deathless fires accept both offered and unoffered food.

1.127.6 He roars like the Maruts' host, moving through fruitful fields without harming them;
He takes oblations, worthy beacon of sacrifice; all men welcome his joyful, quivering path, as a path to beauty.

1.127.7 When the Bhrigus, striving toward heaven, rubbed him forth and worshiped him, offering praise,
Agni rules treasures; pure, their sustainer, the wise one wins the beloved secret riches.

1.127.8 We call you lord of all peoples, common master of every home, to enjoy the true song;
Guest of men, whose mouth is like a father's, bring all the deathless gods to our offerings.

1.127.9 You are born, Agni, mightiest in strength and vigor, for the gods like wealth for the gods;
Mightiest is your rapture and most splendid your purpose; the watchful serve you, ageless one.

1.127.10 May a hymn arise for mighty, powerful Agni, awake at dawn and guarding the herds;
Bearing oblation, I call him in every dwelling; in the van the seer sings, swift priest of seers.

1.127.11 Bring near to us, Agni, with the gods and wise in your care, great wealth plainly visible;
Give us greatness to see and enjoy, most powerful one; generous god, grant singers heroic strength.

Hymn 1.128 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Agni. Meter: Atyashti.

1.128.1 Agni was born in man's keeping, priest most fit to sacrifice, following the eager one's ordinance and his own;
Heeds every call for friendship and fame like treasure; unconquered, the priest takes his seat in the place of refreshment.

1.128.2 Let us fan the accomplisher of sacrifice on Truth's path, with reverence and oblations to the gods;
He brings us nourishment and never wearies in his work, the god Matarishvan brought for Manu from afar.

1.128.3 Swiftly he circles the earth, repeatedly roaring as a bull scattering his seed;
The god sees a hundred things through his eyes, triumphant in the woods, Agni seated on far mountain heights.

1.128.4 Wise Agni, priest appointed in every house, knows the sacrifice by his design;
The maker, seeking nourishment, touches all creatures, the butter-bright guest born as wise bearer of offerings.

1.128.5 When his purpose joins his might, Agni's aid comes like a feast of Maruts to seek food;
He impels the distribution of goods with his force and saves us from crooked evil and hateful slander.

1.128.6 He encompasses all; the tireless treasure-bearer keeps riches in his right hand, swift in pursuit of fame;
He is invoked for every man to bring oblation to the gods; Agni opens the doors to every doer of good.

1.128.7 Placed among men, Agni is most gracious, dear in sacrifice like a conquering clan-lord;
He rules the offerings men prepare with praise and saves us from great Varuna's deceit.

1.128.8 They praise Agni the priest, holder of treasure, dear, most wise; they kindle the tireless carrier of offerings;
To him, knowing all life, worthy priest and seer, the gods longing for wealth sing lovely songs for aid.

Hymn 1.129 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra (verse 6: Soma). Meter: Atyashti, verses 8–9 Atishakvari, verse 11 Ashti.

1.129.1 The chariot you lead to win wisdom, Indra, though distant, you bring near, swift and blameless;
At once make it ready and its steeds obedient for our aid, eager faultless one, and hear this word of craftsmen.

1.129.2 Hear us, Indra, you who in every battle answer the men calling on your skill to overcome;
With heroes you win sunlight, with poets the prize; they honor you as their lord, champion as a racing steed.

1.129.3 Wondrous hero, you swell the bull's hide and encompass every unruly mortal;
To you, Indra, and to heaven, to glorious Rudra, to Mitra and gracious, far-reaching Varuna I speak.

1.129.4 We desire Indra as our friend for help, long-lived, mighty ally in contests;
Protect our prayer in every battle: no enemy crosses you, for you strike every foe down.

1.129.5 Bend down even Kayasa's hostile thought with your fiercest arrows of aid, your mighty help;
Guide us as of old, hero, knowing us guiltless; carry us across all Purus' strongholds.

1.129.6 Let me speak this to life-giving Soma, who glitters like a summoned, arrow-bearing thought, slayer of demons;
May he himself defeat our defamer's evil mind with weapons; let the malicious one sink low like a petty stream.

1.129.7 May we win wealth through perceptive priesthood, rich in heroes, pleasant in its power;
With good counsel let us join the ill-minded to our food and call glorious Indra with true invocations.

1.129.8 Fill us with your glorious aid: Indra is a breaker of malicious minds;
Let such a mind perish of itself when it approaches us, hurled away like a dry branch that bears no fruit.

1.129.9 Come to us with ample wealth, Indra, along unhindered, demon-free paths;
Stand with us far away and near home; always protect us from afar and close at hand with your aid.

1.129.10 Bring us victorious wealth, Indra; though fierce, let your greatness come as a great friend's help;
Strongest guardian, immortal protector, turn some other man away from us, mace-bearer, anyone who would harm us.

1.129.11 Protect us, well-praised Indra, from the plots and ever-hostile thoughts of the wicked;
God who strikes the evil demon and guards the poet, your father made you a demon-slayer, generous one.

Hymn 1.130 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra. Meter: Atyashti, verse 10 Trishtubh.

1.130.1 Come to us, Indra, from afar, as a true lord to councils, a true king to his house;
We call you as the soma is pressed, bringing offerings, as sons call a father to win prizes, the most generous father.

1.130.2 Drink the soma pressed by stones, Indra, poured from the bowl like water from a well for a thirsty bull;
For delight and your most powerful refreshment, let your bay horses bear you here like Surya, the sun before all.

1.130.3 He found heaven's hidden treasure, like a bird's embryo sealed in endless stone;
The mace-bearer, foremost Angirasa, seeking the cows' enclosure, Indra opened the shut gates of nourishment.

1.130.4 Clasping his mace, Indra sharpened its edge like a blade to strike the serpent;
Wrapping himself in force and power, Indra, you fell the wooded tree like a carpenter with an axe.

1.130.5 You released the rivers, Indra, to run freely to the sea like chariots racing for prizes;
They set out from here, all bound for a single unfailing goal, milking bounty for Manu's people like cows.

1.130.6 Desiring wealth, the sons of Ayu fashioned this word for your favor, as a skilled maker shapes a chariot;
Adorning you, inspired one, as a champion among prizes, like a steed prepared to win all wealth.

1.130.7 For generous Puru's son Divodasa you broke ninety forts with your mace, Indra, dancer of war;
For Atithigva you cast Shambara down from the mountain, dividing all his great riches by your might.

1.130.8 In every clash, in every sun-winning battle, hundred-helped Indra saved the Arya worshiper;
For Manu he subdued the lawless, the dark-skinned foe, burning the starving one like fire consuming dry wood.

1.130.9 The hero tore off the wheel with his inborn strength; at day's end Aruna stole the word, eager to seize it;
When wise Ushanas came from far away to help, all blessings came, like man's champion over every day.

1.130.10 Protector who does mighty deeds, with new hymns and strong guardians shield us;
Praised among the Divodasas, Indra, grow as heaven grows with the days.

Hymn 1.131 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra. Meter: Atyashti.

1.131.1 For Indra heaven bent low, for Indra the broad earth spread wide to win splendor;
All the gods together placed Indra at their head: let every human soma-pressing be offered to Indra.

1.131.2 At every pressing they stir you, the same sole bull, though each seeks the sun separately;
We place you like a ferryboat at the yoke of strength; the sons of Ayu honor Indra with sacrifice and song.

1.131.3 The pair seeking help pressed you, Indra, to release the cattle from their stall;
When you bring together two peoples seeking cows and sun, reveal your strong, allied mace, Indra.

1.131.4 The Purus know your prowess, when you shattered the autumn forts with overwhelming power, Indra;
You punished the godless mortal, lord of strength, and took the great earth and these waters in your joy.

1.131.5 Then men sang your prowess in delight, bull, when you aided the Ushijes seeking friendship;
You cleared a way for them through battles, and they won river after river in pursuit of fame.

1.131.6 Now accept this dawn and take notice of the hymn and oblation offered in our quest for light;
When you intend to strike the enemies, Indra, bull, mace-bearer, hear this newest work of my inspired mind.

1.131.7 With growing power, Indra, hero born in strength, strike with your mace the mortal who treats us as enemies;
Strike anyone who plots us harm, you who hear so well; let every evil thought depart our journey.

Hymn 1.132 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra (first half of verse 6: Indra and Parvata). Meter: Atyashti.

1.132.1 With your protection, generous Indra, may we conquer in the ancient contest and overcome our attackers;
Speak today for the presser, near at hand; in this sacrifice let us choose victory in battle for the prize.

1.132.2 At the word of the dawn-awakened, striding to win sunlight on his straight path,
Indra struck head after head as was fitting; may your lovely gifts come together to us, giver of blessings.

1.132.3 That bright ancient delight of yours, in the sacrifice where they made a shelter within Truth's dwelling,
Proclaim it again; inside they see by the rays; Indra the cattle-seeker knows the way for his kinsmen.

1.132.4 Tell now as of old what deserves telling: how you opened the pen for the Angirases and gave its cattle, Indra;
Grant us the same, win and fight for us; bring any lawless, angry enemy under the soma-pressers' power.

1.132.5 When you, hero, watch over men with your counsels, seekers of glory triumph in the struggle for wealth;
To you, Indra, they sing for life and offspring in adversity; their thoughts find a home with you, as with the gods.

1.132.6 Indra and Parvata, strike down with your mace any who battles us, each foremost warrior;
Even at a distance let him fall into a deep pit; hero, break our enemies on every side.

Hymn 1.133 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, verses 2–4 Anushtubh, verse 5 Gayatri, verse 6 Dhriti, verse 7 Ashti.

1.133.1 I purify both heaven and earth with Truth and burn the great godless deceivers;
Where our enemies lay slain, I destroy their haunted resting place utterly.

1.133.2 Even the heads of the sorceresses as they swoop, mace-bearer,
Cut off with your great crushing foot, your mighty foot.

1.133.3 Strike down their hosts, generous one, the sorceresses,
At the little ruin and the great haunted ruin.

1.133.4 Their thrice fifty you scattered with sweeping strokes;
That deed is surely yours to remember, yours to remember.

1.133.5 Crush the tawny-haired, piercing fiend, Indra;
Sweep every demon away.

1.133.6 Break open the vastness, Indra, and hear us; heaven glows, earth quakes with fear, mace-bearer;
Most powerful with mighty weapons, you go forth, unconquered hero, not killing men, with three times seven allies.

1.133.7 The presser wins a flourishing home, for by pressing and sacrificing he drives off the gods' enemies;
The presser seeks a thousand unfailing prizes, and Indra gives the presser present wealth.

Hymn 1.134 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Vayu. Meter: Atyashti, verse 6 Ashti.

1.134.1 Let eager coursers bear you here to the offering, Vayu, to drink the soma first;
Let your mind, knowing kind words, be uplifted; come in your chariot with its team to give the feast its gift.

1.134.2 Let these exhilarating drops gladden you, Vayu, well made by us, bright with the milk, striving toward heaven;
When they are prepared to rouse strength, your allies come united, the teams answer our offering and thoughts.

1.134.3 Vayu yokes the ruddy horses, Vayu the red, Vayu the swift steeds to his chariot's foremost yoke;
Wake generous Thought like a lover waking his sleeping beloved; reveal heaven and earth, illumine the dawns for fame.

1.134.4 For you the pure dawns from afar spread lovely garments on their shining, ever-new rays;
For you the ever-milking cow yields every treasure, and you brought forth the Maruts from the riverbeds of heaven.

1.134.5 For you the bright, pure, swift ones fiercely seek the waters in their rapture;
The longing singer praises you as Bhaga in battle; by your ordinance you shield us from every world and from Surya.

1.134.6 You, Vayu, are worthy to drink first of these fresh-pressed somas of ours;
Among the clans that summon you and have chosen you, all your cows yield the rich milk-mixture and butter.

Hymn 1.135 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deities: Vayu (verses 1–3, 9), Indra and Vayu (verses 4–8). Meter: Atyashti, verses 7–8 Ashti.

1.135.1 Come to our strewn ritual grass for the feast, Vayu, with thousands and hundreds of your teams;
For you, god, the gods reserved the first drink; sweet pressed drops await your delight and your will.

1.135.2 This soma, pressed with stones, purified for you, flows beautifully clothed around the vessel, shining as it flows;
This soma is your share among the sons of Ayu, offered among the gods; bring your teams, Vayu, come to us gladly.

1.135.3 Come with teams in hundreds and thousands to feast on our sacrifice and offerings, Vayu;
This proper share, radiating with light, accompanies Surya: brought by the priests, the bright drops await you.

1.135.4 Let your team-drawn chariot carry you to the prepared foods for our help and feast, Indra and Vayu;
Drink the sweet juice, whose first draft is yours; come with glittering bounty, Vayu and Indra.

1.135.5 Our thoughts turn to you at the rites; they cleanse this swift racing drop like a prize horse;
Drink these for our sake, come here to help us, Indra and Vayu, to rejoice in what the stones have pressed.

1.135.6 These somas pressed here in the waters were brought by priests, shining for you, Vayu;
These swift drops were sent through the filter, eager for you, through the woolen fleece.

1.135.7 Pass those who sleep, Vayu, and come where the pressing stone speaks; go there with Indra;
Kind speech shines forth, butter flows; with your full teams go to the sacrifice, both of you.

1.135.8 Here you carry the honeyed oblation for which victors stand by the ashvattha tree; let those victors be ours;
Together the cows bring forth and the barley ripens; your milking cows, Vayu, never fail or dwindle.

1.135.9 These strong-armed bulls of yours, Vayu, race within the rivers, great bulls growing in power;
Even over wasteland and rocky mountains they are tireless and swift, hard to restrain as Surya's rays in your hands.

Hymn 1.136 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deities: Mitra and Varuna (verses 1–5), gods named in the verses (verses 6–7). Meter: Atyashti, verse 7 Trishtubh.

1.136.1 Bring vast praise, oblation, thought to the two ancient and foremost ones, merciful and most sweet;
Those two sovereigns, fed with butter, are praised at every sacrifice: none can challenge their rule or godhead.

1.136.2 A broad path has appeared for the journey, the path of Truth, meeting with Bhaga's eye and rays;
Mitra's shining seat, and Aryaman's and Varuna's: there they establish great praiseworthy life and splendor.

1.136.3 Day after day they sustain Aditi, dwelling in light, and the sunlit earth, vigilant each day;
The Adityas, lords of bounty, possess radiant dominion; Mitra, Varuna, and Aryaman guide mankind.

1.136.4 This most pleasant soma, Mitra and Varuna, has gained its share among the drinking gods;
Let all the gods gladly accept it today; grant what we ask, kings who keep Truth.

1.136.5 The man who honors Mitra and Varuna, a mortal giver, you shelter from distress;
Aryaman protects the man who walks straight by the ordinance, who adorns your ordinance with hymns and songs.

1.136.6 I speak reverence to great Heaven and both worlds, to generous, merciful Mitra and Varuna;
Praise Indra and Agni, radiant Aryaman and Bhaga; may we live long with children through Soma's help.

1.136.7 With Indra and the glorious Maruts may we possess the gods' help;
May Agni, Mitra, and Varuna grant shelter; may the generous and we ourselves attain it.

Hymn 1.137 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Atishakvari.

1.137.1 Come to the pressed somas, crushed with stones, mixed with milk, these intoxicating draughts;
Come near to us, sky-touching kings: these pure somas, Mitra and Varuna, are blended with milk for you.

1.137.2 Come to these drops, somas blended with curds, pressed and waiting;
Awake with the dawn and Surya's rays: this lovely offering was pressed for Mitra and Varuna to drink in Truth.

1.137.3 They milk this shoot as if it were a cow, with the stones they milk the soma;
Come near to us both to drink: this soma, Mitra and Varuna, men have pressed for you to drink.

Hymn 1.138 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Pushan. Meter: Atyashti.

1.138.1 Again and again the greatness of mighty-born Pushan is praised; his hymn does not weary;
Seeking kindness I praise his near and joyful help, the god who draws the mind of all toward himself.

1.138.2 As if clearing your quick path, Pushan, with songs I call you to crush resistance like a camel;
A mortal calls you, joy-bringing god, for friendship; give our praises splendor among prizes.

1.138.3 Those wise in your friendship, Pushan, found delight in your help through their purpose;
Following them we seek your newer team and wealth; far-famed one, never angry, be our ally in every contest.

1.138.4 Be here to help us win, giving freely, goat-horsed one, as men seek fame;
With fitting songs we turn to you, wondrous Pushan; I do not scorn you, radiant one, or deny your friendship.

Hymn 1.139 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deities: the All-Gods (verses 1, 11), Mitra and Varuna (verse 2), the Ashvins (verses 3–5), Indra (verse 6), Agni (verse 7), the Maruts (verse 8), Indra and Agni (verse 9), Brihaspati (verse 10). Meter: Atyashti, verse 5 Brihati, verse 11 Trishtubh.

1.139.1 Let the call be heard! With thought I place Agni first, then choose the heavenly host, Indra and Vayu;
When the new offering is laid at Vivasvat's navel, let our thoughts come forward toward the gods.

1.139.2 Mitra and Varuna, when by your own anger you distinguished falsehood from Truth, by your own skill,
We beheld your golden presence in your dwellings, with our minds, our thoughts, our very eyes that look on soma.

1.139.3 The god-loving sons of Ayu make you hear their hymn with songs and oblations, Ashvins;
On you rest all splendors and all nourishment, all-knowing ones, glittering on the golden rims of your chariot.

1.139.4 Your wonder is revealed; you open heaven, healers, and your chariot-horses are harnessed for journeys above;
Let us stand on your golden chariot's seat, wondrous ones, guiding the air on the straight path as travelers guide the road.

1.139.5 With your powers, rich in power, help us by day and by night;
Let your gifts to us never fail, nor ours to you, ever.

1.139.6 Indra the bull, these bull-giving drops are pressed by stones for you, bursting with strength;
Let them thrill you to give great, splendid wealth; come, praised by songs, kindly come to us.

1.139.7 Hear us, Agni, when praised; speak to the gods, the royal ones worthy of sacrifice;
The gods gave that cow to the Angirases, and Aryaman milked her with a cutter; I know her well.

1.139.8 Let your ancient heroic might and splendor never age away from us, Maruts;
In every age reveal your wondrous, deathless glory and establish among us what none can overcome.

1.139.9 Dadhyanch knows my lineage, as did the ancient Angirasa, Priyamedha, Kanva, Atri, and Manu;
Their way leads to the gods; our kinship is with them; in their footsteps I bow to Indra and Agni with mighty song.

1.139.10 Let the priest sacrifice; let forest dwellers choose the desired gift; Brihaspati worships with bulls of many kinds;
We have seized the far-reaching call, the pressing stone's song; the wise one has upheld many dwellings against foes.

1.139.11 You gods who are eleven in heaven and eleven on earth,
And eleven dwelling in waters by your greatness: gods, accept this sacrifice.

Hymn 1.140 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati (verses 10, 12–13 Trishtubh).

1.140.1 For Agni on the altar, dear in his home and shining bright, I bring his birthplace like nourishing food;
With thought clothe the pure, light-charioted, brilliant-colored slayer of dark as with a garment.

1.140.2 Twice-born, thrice-fed, he cleanses his food, growing through the year and consuming it again;
The victorious bull licks one thing with his tongue, and the forest bull grazes another.

1.140.3 His two companions tremble on the dark path, both mothers cross over to their child,
His tongue stretched forward, destroying, quick to move, a swelling child near his father's side.

1.140.4 Quick-running, dark-tracked steeds long to escape for the human who desires men;
Unequal, swift and bounding, urged by the wind, these eager ones are yoked.

1.140.5 Then they race free and cast down the vast dark shape, making a mighty form;
When he touches the great earth, he comes breathing and thundering, roaring aloud.

1.140.6 Like a lover bowing over brown maidens, like a bull he roars toward his wives;
His body swells with force, and the terrible one brandishes his horns, hard to grasp.

1.140.7 He gathers them all, knowing them as they know him, lying always in their embrace;
They grow again and return to the divine, changing their forms together with their parents.

1.140.8 The young long-haired maidens sang together and stood upright, dying and born again for life;
He goes roaring, freeing them from age and bringing forth a life beyond, untouched by death.

1.140.9 Licking the garment around his mother, he advances with fierce champions, spreading wide;
Giving wings to what has feet, ever licking, he follows the falcon's track.

1.140.10 Shine among our generous people, Agni; breathe as the bull who guards the house;
Light up the mothers with their young, encompassing them like armor in battle.

1.140.11 Agni, may this good thought please you better than an ill-considered one, better even than a cherished thought;
With your pure brightness shining from your body, win us treasure.

1.140.12 Give us a boat for the chariot and for our house, Agni, with lasting oars and feet;
Let it bear our warriors and generous people across, bringing them to shelter.

1.140.13 May heaven and earth, and the rivers, praise our hymn to Agni with one voice;
Seeking cattle, barley, and long-lasting food, may the ruddy ones choose the best.

Hymn 1.141 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati, verses 12–13 Trishtubh.

1.141.1 Yes, that visible splendor of the god was set forth in its beauty, born of strength;
When thought turned toward him and strove, the flowing milk-cows of Truth led him forth.

1.141.2 His first form, nourishing and full of food, rests forever; his second dwells in seven gracious mothers;
For the third, the bull's milking, the women bring forth the ten-guided one.

1.141.3 When lords by their strength raised him from the depths of the mighty bull's body,
Matarishvan rubbed forth the hidden one at the ancient stirring of honey.

1.141.4 When he is brought round from the supreme father, he grows through fruitful plants and vines;
Both births stir him, and then, pure and shining, he became the brightest.

1.141.5 Then pure, unharmed, he entered the mothers and grew wide within them;
Climbing the ancient, ever-moving ones, he rushes down among the newer and lower.

1.141.6 Then they choose him priest for heavenly journeys, adorning him as they would Bhaga;
When the much-praised one by his power goes among gods and mortals alike, bearing praise and food.

1.141.7 When the wind-driven worshipful one stood apart, crooked as a snake, unformed by age,
His flight, with keen black feet and a pure birth, spread over the air and paths.

1.141.8 Like a chariot shaped by craftsmen, he moves heavenward with shining ruddy limbs;
At his flashing, his blackened branches flee in fear as from a hero.

1.141.9 Through you, Agni, Varuna keeps his ordinance, and Mitra and generous Aryaman rejoice;
As the all-pervading one you were born to encircle everything with purpose, like a wheel's rim.

1.141.10 Agni, youngest one, you further the godly treasure of the soma-presser who worships;
Now we fashion you anew, son of strength, like Bhaga at his work, rich in jewels.

1.141.11 For us you join wealth, favorable and at home, with Bhaga's sustaining skill;
Wise in Truth, you master both births as one reins in rays, and bring the gods' praise.

1.141.12 May our bright, swift-horsed, joyful priest with his gleaming chariot hear us;
May Agni, unerring guide, lead us to lovely, better fortune.

1.141.13 Agni has been praised with fervent songs, establishing his dominion afar;
May these generous men and we burst through the rain like Surya.

Hymn 1.142 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deities: kindling and Agni (verse 1), Tanunapat (verse 2), Narashamsa (verse 3), Ila (verse 4), ritual grass (verse 5), divine doors (verse 6), Dawn and Night (verse 7), two divine priests (verse 8), Sarasvati, Ila, and Bharati (verse 9), Tvashtar (verse 10), Lord of the Forest (verse 11), offerings made with svaha (verse 12), Indra (verse 13). Meter: Anushtubh.

1.142.1 Agni, kindled, bring the gods today to the outstretched ladle;
Stretch out the ancient thread for the giver whose soma is pressed.

1.142.2 Bring near our sacrifice, rich in butter and honey, Tanunapat,
The inspired, devout worshiper's sacrifice, offered for your favor.

1.142.3 Pure, cleansing, marvelous Narashamsa moistens the sacrifice with honey;
Three times each day the god is honored among gods, worthy of worship.

1.142.4 Praised Agni, bring dear, splendid Indra here;
My thought, fair-tongued one, speaks to you in welcome.

1.142.5 As we spread the ritual grass for the pure sacrifice, ladles held forward,
I open the widest divine refuge for Indra's shelter.

1.142.6 Let the great divine doors swing wide for the gods' approach, increasing Truth,
Pure and much desired, never failing.

1.142.7 Draw near in splendor, beautifully adorned, Night and Dawn;
Mighty mothers of Truth, sit joyfully upon the ritual grass.

1.142.8 Divine priests, poets with sweet tongues and song-filled voices,
Offer this swift, heaven-reaching sacrifice of ours today.

1.142.9 Bharati, pure among the gods, honored as priestess with the Maruts;
Ila, Sarasvati, and Mahi, worthy of sacrifice, sit upon the grass.

1.142.10 May Tvashtar himself spread forth this marvelous, manifold gift
For our growth and wealth, its center bound to us.

1.142.11 Letting loose your own power, Lord of the Forest, worship the gods;
Wise divine Agni brings the oblations among the gods to readiness.

1.142.12 For Pushan, for the Maruts, for Vayu with all the gods,
Make the oblation with “svaha” for Indra of the trembling song.

1.142.13 Come to our offerings, blessed with “svaha,” to enjoy the feast;
Come, Indra, hear the call: they summon you to the sacrifice.

Hymn 1.143 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati, verse 8 Trishtubh.

1.143.1 I bring Agni a powerful new thought, a word and song for the son of strength,
Child of Waters, beloved of the Vasus, the priest who sat upon earth at the appointed hour.

1.143.2 At his birth in highest heaven, Agni appeared to Matarishvan;
By his design and kindled strength, his flame lit heaven and earth.

1.143.3 His keen immortal rays are beautiful to see, bright on his lovely face;
Agni's tireless flames shimmer like rivers across the dark, forever awake.

1.143.4 The Bhrigus stirred up the all-knowing one by their strength at the world's earthly navel;
Urge that Agni on with songs at home, the one who reigns alone over wealth like Varuna.

1.143.5 His roar is like the Maruts, like a host sent forth, like lightning from heaven;
Agni devours and chews with sharp jaws and clears the forests like a warrior conquering foes.

1.143.6 Will Agni grant wealth and heroes to the son of Ucatha? Will he fulfill our desire with the Vasus?
Will he drive our thoughts forward to victory? I praise his pure face with this thought.

1.143.7 At kindling they adorn butter-faced Agni, who bears Truth's burden, as they do a friend;
Kindled in the gatherings, glowing bright, he lifts up our shining thought.

1.143.8 Never neglecting us, Agni, shield us with your never-failing, gracious guardians;
With unfailing, untiring, wakeful protectors defend our offspring on every side.

Hymn 1.144 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati.

1.144.1 The priest approaches his ordinance by his wonders, lifting upright a pure and beautiful thought;
He circles the ladles sunwise, which touch his first dwelling.

1.144.2 Truth's milk-givers sang to him, surrounding him in the god's birthplace;
He dwelt in the waters' lap and took in the nourishment by which he moves.

1.144.3 Two of equal age, wishing to join, share the same form and seek one purpose together;
Then like Bhaga called to the feast, the charioteer brings reins together for the bearer.

1.144.4 Two companions of one age attend him, twins sharing one home and birthplace;
By day and by night the gray one was born young, ageless through many human generations.

1.144.5 Ten fingers impel him with their thoughts; we mortals call the god for help;
He flows from the bow down the slope, putting on new forms as he advances.

1.144.6 You rule the heavens, Agni, and earth too, like a guardian of cattle;
These two immense, shining ones of yours, golden and eloquent, take their places on the ritual grass.

1.144.7 Welcome that word, Agni, take delight in it, joyous, self-sustaining one, born of Truth, wise one;
You are beautiful facing us from every side, lovely to see, like a nourishing home.

Hymn 1.145 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati, verse 5 Trishtubh.

1.145.1 Ask him: he has arrived and he knows; knowing, he moves forward, and she follows;
In him are commands and longings: he is lord of the prize, of strength and power.

1.145.2 They ask him, but not all question him, when the wise man has grasped him with his own mind;
He refuses neither the first nor the later word: unfailing, he follows the purpose of his plan.

1.145.3 The ladles go to him, and the mares; may he alone hear all my words;
With many charges, swift, accomplishing sacrifice, the tireless child takes hold with force.

1.145.4 He moves in the lap when united with his fellows; newborn, he runs swiftly with his companions;
For joy he touches the panting one when the eager women come to him established on high.

1.145.5 This forest-roaming beast was set down close beneath the skin of the nearer mother;
Knowing Truth, true Agni has revealed his ways to mortals.

Hymn 1.146 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.146.1 I praise three-headed, seven-rayed, perfect Agni in his parents' lap,
Seated in the fixed and moving world, filling all heaven's shining expanses.

1.146.2 The great bull has grown among them; deathless and lofty, he stands with help from here;
On the wide summit he sets his feet; his ruddy ones lick his udder.

1.146.3 Two gentle cows wander separately around the same calf,
Measuring a path that none can shut and carrying every beacon of the great one.

1.146.4 Thoughtful poets lead to his place, guarding the ageless one with different hearts;
Seeking to win, they gazed across the river; Surya was revealed to the men.

1.146.5 Beautiful to see, victorious on every boundary, he deserves praise to give the great and small their life;
The generous one appears everywhere to these children, visible to all like Surya.

Hymn 1.147 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.147.1 How, Agni, have the sons of Ayu, growing pure, brought you gifts as they sought prizes,
When the gods placed you among children and their children and rejoiced in Truth's harmony?

1.147.2 Take notice of this my word, youngest one, generous, self-possessed one, offered with all my heart;
One reviles you and one praises you: as your devoted worshiper I worship your form, Agni.

1.147.3 Your watchmen who protected Mamateya, blind though they saw him, from evil, Agni,
Those doers of good Jatavedas protected; hostile enemies could not deceive them.

1.147.4 Whoever plots us harm, Agni, ungenerous and evil, tormenting us with double speech,
May this weighty spell turn on him; may his harsh words strike his own body.

1.147.5 Or if some mortal, knowingly, son of strength, torments another mortal with double speech,
Protect your praising singer from him, Agni; do not let anyone abandon us to evil.

Hymn 1.148 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.148.1 When summoned Matarishvan rubbed out the priest, who rules all waters and belongs to all gods,
And placed him among human tribes, bright like Surya and splendid in his form.

1.148.2 Let those who give not despise my prayer; I choose Agni's shelter;
Let all his deeds find favor with the singer bringing him praise.

1.148.3 Even in his lasting dwelling they grasped him; the sacrificers established him with hymns;
They lead him forward to the rite, holding him as horses eager for a chariot.

1.148.4 With his jaws the wondrous one shatters many things, blazing through the wood;
Then wind follows his flame day by day like an arrow shot by an archer.

1.148.5 While he lies in the womb, no enemy or assailant can harm him;
The blind, unable to see, could not deceive him; his enduring protectors kept him safe.

Hymn 1.149 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Viraj.

1.149.1 The great lord seeks riches, master of food and wealth, approaching their place;
As he surges onward the stones split before him.

1.149.2 The bull, as lord of men, stands between the worlds with fame, releasing a living stream;
Pouring forth he rests in his birthplace.

1.149.3 He lights a fortress like a storming army, swift and wise as a racing steed;
A hundredfold in power, he shines like Surya.

1.149.4 Twice-born he has risen glowing across all three realms of light and all the skies,
The priest most worthy of worship in the waters' gathering place.

1.149.5 This is that twice-born priest who grants all cherished, glorious gifts
To the mortal who willingly gives to him.

Hymn 1.150 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Agni. Meter: Ushnih.

1.150.1 Many times may your generous singer speak to you, Agni, of what is yours;
I turn for shelter to your greatness, as from one who goads me on.

1.150.2 Be far from the man with no cattle, though rich, the ungenerous one;
Never favor those who seek no gods.

1.150.3 That radiant, inspired mortal grows greatest in heaven;
May we become your champions, Agni, against the hostile.

Hymn 1.151 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deities: Mitra (verse 1), Mitra and Varuna (verses 2–9). Meter: Jagati.

1.151.1 Seekers of cattle, wise in council, brought forth Mitra among the cows and waters through their work;
Heaven and earth shook at his powerful song, receiving the beloved god at birth.

1.151.2 When the companions of Purumilha the soma-presser laid that offering before you, Mitra and Varuna,
You found purpose and praised the path: hear the householder, mighty ones.

1.151.3 The peoples adorn your birth between heaven and earth, a mighty wonder to be proclaimed;
When you bring offerings for Truth and the steed, you move through the rite with sacrifice and work.

1.151.4 Great is your dear divine domain: guardians of Truth, you proclaim lofty Truth;
You yoke the great heaven's living power to your work as a cow to its yoke.

1.151.5 With greatness here you open a vast refuge; the dustless, rushing cows return to their dwelling;
They low at Surya's setting, at the fading light, as the dawns call the running hero.

1.151.6 For Truth the long-haired ones sing to you, Mitra and Varuna, where you praise the path;
Release the streams by your power and swell our thoughts; you two are anointed with the poet's song.

1.151.7 To the man who serves you with sacrifices, the wise priest who honors you with a hymn,
You come and take part in his rite; come to our songs with kindly thoughts.

1.151.8 With sacrifice they first anoint you with milk, guardians of Truth, swift as thoughts in the mind;
Disciplined hymns carry you their prayer; with unswerving minds you win riches.

1.151.9 You establish rich life and win great treasure, heroes, by your wonders and mighty help;
Neither heaven by its days, nor rivers, nor Panis by their wealth, can attain your divinity.

Hymn 1.152 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

1.152.1 You clothe yourselves in ample garments; your designs stream forth without a break;
You have crossed beyond every falsehood; with Truth you join yourselves, Mitra and Varuna.

1.152.2 Who among them understands even this? The true prayer is spoken by a wise, righteous man;
The strong four-cornered one strikes the three-cornered, and the slanderers of the gods are first to perish.

1.152.3 Footless, she goes first among the footed: who understands this of yours, Mitra and Varuna?
Though pregnant she bears her burden; she nourishes Truth and sinks falsehood.

1.152.4 We see the lover going around the maidens, never stopping among them,
Clothed in an unbroken spread, the beloved dwelling of Mitra and Varuna.

1.152.5 Born horseless and without reins, the steed cries out and flies high above the ridge;
The young ones, praising Mitra's and Varuna's dwelling, welcome the unthinking prayer.

1.152.6 Let the protecting cows fill Mamateya, lover of prayers, at their udder;
Knowing the ways, may he beg for food and guard Aditi as one who seeks her favor.

1.152.7 With reverence I seek your aid and acceptance of the offering, Mitra and Varuna;
May our prayer triumph in battles and our heavenly rain be easy to cross.

Hymn 1.153 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

1.153.1 With accord we worship your greatness, Mitra and Varuna, with offerings and reverence;
With butter and streams of butter the priests bear you what our thoughts have made.

1.153.2 I bring you praise, Mitra and Varuna, as your abiding place and the means of your approach;
When the priest anoints you in councils, the patron seeks your favor, mighty ones.

1.153.3 Aditi the cow has swelled for Truth and for the offering people, Mitra and Varuna;
When a man honoring you at council urges his gift forward, like a human priest.

1.153.4 The intoxicating juice among the clans, and cows and divine waters, swell for you;
Let the ancient lord give us a share: drink the milk of the shining cow.

Hymn 1.154 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Vishnu. Meter: Trishtubh.

1.154.1 Now I will proclaim Vishnu's mighty deeds: he measured out the earthly realms
And propped up the upper dwelling, he of the wide stride taking his three great steps.

1.154.2 For this Vishnu is praised for his might, terrible as a beast roaming the mountains;
Within his three far-reaching strides every living world has its dwelling.

1.154.3 Let my strong song go forth to Vishnu, mountain-dwelling bull of the wide stride,
Who alone measured out this vast and stretching dwelling with just three steps.

1.154.4 His three footsteps, filled with honey, delight by their own power, never fading;
He alone upholds earth, heaven, and all living worlds in their threefold order.

1.154.5 May I reach his beloved path where god-loving men rejoice;
For there, in the highest step of wide-striding Vishnu, is the spring of honey.

1.154.6 We long to reach your dwellings where many-horned cattle wander;
There the highest step of the wide-striding bull shines forth abundantly.

Hymn 1.155 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Vishnu (verses 1–3: Indra and Vishnu). Meter: Jagati.

1.155.1 Pour the drink and raise your inspired praise to great heroic Vishnu;
The two, invincible at the mountain peaks, stood firm like noble steeds.

1.155.2 Indra and Vishnu, soma-drinkers, your fierce union protects the deeds of men;
For mortals you guard the flame from the archer's falling arrow.

1.155.3 The two strengthen the greatness of his manhood; the mother guides the seed to its enjoyment;
The son holds both his father's lower and higher names, and a third in heaven's light.

1.155.4 We praise each deed of this lord, guardian, gentle and generous,
Who with three mighty strides traversed earthly realms to give life to the wide world.

1.155.5 The mortal who sees the sun marvels at two of his steps;
His third no one has ever reached, not even winged birds in flight.

1.155.6 With four times ninety names he set the turning wheel rolling as a circle;
Vast in body and measured out in songs, forever young he comes to the call.

Hymn 1.156 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: Vishnu. Meter: Jagati.

1.156.1 Be kind as Mitra, rich in libations, resplendent, advancing and broad;
Then even the wise one's hymn and the offerer's sacrifice, Vishnu, shall be worthy of you.

1.156.2 Whoever gives to Vishnu, ancient maker ever new, born in light,
Who speaks of the greatness of this mighty one's birth, wins fitting fame and fellowship.

1.156.3 Singers, sustain him, ancient embryo of Truth, as you know how;
Knowing his name, proclaim it: great Vishnu, we share your favor.

1.156.4 King Varuna and the Ashvins attend the purpose of this maker of the Maruts;
Vishnu has maintained supreme wisdom, knowing the day, and as a friend opens the cattle's pen.

1.156.5 Vishnu, whose deeds are fairest, has joined divine companionship with good-working Indra;
The maker stirred the Arya in the triple seat and gave the sacrificer a share of Truth.

Hymn 1.157 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati, verses 5–6 Trishtubh.

1.157.1 Agni has awakened on earth, Surya rises, and great glowing Dawn shines with her light;
The Ashvins yoked their chariot for travel; Savitar set each living thing in motion.

1.157.2 When you yoke your mighty chariot, Ashvins, moisten our realm with butter and honey;
Speed our prayer through battles, so that we may gain wealth in the heroes' contest.

1.157.3 Come near, praised Ashvins, in your three-wheeled, honey-bearing chariot with swift horses;
Three-seated, generous, bringing every blessing, let it bear peace to two-footed and four-footed creatures.

1.157.4 Bring nourishment to us, Ashvins, and sprinkle us with your honeyed whip;
Prolong our life, wipe off disease, drive away hatred, be our allies.

1.157.5 You have set the embryo within all creatures, within every living world;
You two, Ashvins, stir Agni and the waters and the forest trees to life.

1.157.6 You are healers with remedies and charioteers with chariots;
You mighty ones grant dominion to the man who offers with devoted mind.

Hymn 1.158 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh, verse 6 Anushtubh.

1.158.1 Vasus and Rudras, abundant in thought and growth, grant us your favor in our need, mighty ones;
Wondrous ones, when you stretched out with unerring help for the son of Ucatha, what riches you bestowed!

1.158.2 Who will give to you to win your favor, Vasus, when you stand with reverence in the cow's footsteps?
Awaken rich thoughts in us, moving with a mind filled with desire.

1.158.3 When your vessel was yoked for Tugra's son and Pajra was set amid the sea,
May I reach your protection and refuge, as the hero flies through the race on swift wings.

1.158.4 May praise protect the son of Ucatha; let not these two flying creatures drain me;
Let not this fire lit with ten logs burn me while, bound fast, it devours the earth before you.

1.158.5 May the most motherly rivers not drown me, when the slaves threw me bound tightly into them;
When Traitana hacked at his head, the slave wounded his own chest and shoulders.

1.158.6 Dirghatamas, son of Mamata, grown old in his tenth generation,
Became a priest and charioteer for the onward-moving waters.

Hymn 1.159 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deities: Heaven and Earth. Meter: Jagati.

1.159.1 At councils I praise mighty Heaven and Earth with sacrifices, nourishers of Truth, full of wisdom;
Divine parents of gods, wondrous workers, they fashion precious gifts with thought.

1.159.2 With offerings I ponder our guileless father's mind and our mother's great native strength;
Rich in seed, these parents made us a vast, deathless expanse for their offspring.

1.159.3 Their skillful, marvelous children were born to great mother Earth in the first act of thought;
By their true law for what stands and moves they guarded the place of the innocent son.

1.159.4 The wise pair, masters of wonders, measured out as twins one birthplace and one dwelling;
The insightful poets stretch ever newer threads within the heavenly sea.

1.159.5 Today we seek that choice gift of Savitar, sent forth by the god;
Heaven and Earth, in your wisdom grant us wealthy riches, a hundred cows.

Hymn 1.160 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deities: Heaven and Earth. Meter: Jagati.

1.160.1 Heaven and Earth bring good to all; they keep Truth and sustain the skies with wisdom;
Between these two well-born, thoughtful ones, pure Surya moves, god amid goddesses, by his law.

1.160.2 Wide-spreading, great, unwearying father and mother protect the living worlds;
Strong and beautiful are both realms, whom the father clothed in his forms.

1.160.3 The son of the two parents, bright with purifying power, cleanses worlds with his wisdom;
Every day they milk the shining milk of this dappled cow and fertile bull.

1.160.4 This one is the most active of the active gods, who gave birth to heaven and earth, blessings to all;
With wise purpose he measured both realms and matched them with ageless pillars.

1.160.5 Heaven and Earth, grant us your singers great fame and high dominion;
With it may we spread among the peoples; bring into us your praiseworthy force.

Hymn 1.161 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: the Ribhus. Meter: Jagati, verse 14 Trishtubh.

1.161.1 “Who came to us, the eldest or the youngest? What is the message, and when did we speak it?
We do not slight the cup of that great house, brother Agni; we spoke only of the wooden vessel's form.”

1.161.2 “Make four cups out of one”: this is what the gods said and what has reached you.
“Sons of Sudhanvan, if you accomplish it, you shall share sacrifice with the gods.”

1.161.3 You answered Agni the messenger: “A horse must be made, and here a chariot too;
A cow must be made and two must be made young again, brother: we shall do those things for you.”

1.161.4 Having done it, the Ribhus asked: “Where is the messenger who came to us?”
When he reported that the cups had been made four, Tvashtar hid himself among the women.

1.161.5 “Let us kill them,” said Tvashtar, “for they have disparaged the gods' drinking cup.”
They took other names at the soma pressing, and by new names a maiden greeted them.

1.161.6 Indra yoked his bay horses, the Ashvins their chariot, Brihaspati brought the cow of many forms;
Ribhu, Vibhu, and Vaja came to the gods: skillful workers, claim your sacrificial portion.

1.161.7 You freed the cow from her hide with your thoughts and made the two aged parents young;
Sons of Sudhanvan, you fashioned a horse from a horse and came to the gods with your chariot yoked.

1.161.8 “This water, drink it,” they said; “or drink this purification made from munja grass.”
Sons of Sudhanvan, if neither pleases you, rejoice at the third soma-pressing.

1.161.9 “Water is greatest,” one declared; “Agni is greatest,” another;
The third spoke of the axe for many: speaking truths, they ornamented the cups.

1.161.10 One fetches a lame cow and water; one shapes the meat brought on the spit;
One carries off dung at sunset: how did the parents aid their sons?

1.161.11 On high ground you made grass for him; in low places, water, heroes, by your skill;
When you were in Agohya's house, Ribhus, you could not go from there today.

1.161.12 When you closed your eyes and roamed the worlds, where were your parents then?
Whoever grasped your arm cursed; tell that to the man who spoke out.

1.161.13 Awaking from sleep, the Ribhus asked: “Agohya, who woke us?”
“The goat called the dog your waker; today the year has fully appeared.”

1.161.14 The Maruts journey through heaven by day, Agni travels the earth, wind the midair;
Varuna moves with the waters through the seas, seeking you, children of strength.

Hymn 1.162 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: the Horse. Meter: Trishtubh, verses 3 and 6 Jagati.

1.162.1 Let not Mitra, Varuna, Aryaman, Ayu, Indra, the Ribhus, or the Maruts find fault
As in assembly we proclaim the mighty deeds of the god-born steed, the prize-winning horse.

1.162.2 When they lead the gift forward, draped in adornment and treasure,
The dappled goat, led rightly, bleating, goes to the feast beloved of Indra and Pushan.

1.162.3 This goat, Pushan's share, is led in front of the prize-winning horse, sacred to all the gods;
As it goes before the beloved cake and horse, Tvashtar urges it toward noble fame.

1.162.4 When people lead the sacrificial horse around three times at the proper season on the gods' path,
Here Pushan's share goes first, the goat announcing the sacrifice to the gods.

1.162.5 Priest, officiant, fire-kindler, holder of the pressing stone, and eloquent chanter:
By this well-made, fitting sacrifice fill the streams to overflowing.

1.162.6 Those who fell the posts, who carry them, who shape the cap for the horse's post,
And those who bring together what cooks the horse: let their praise strengthen us too.

1.162.7 He came willingly; my hymn was laid in the gods' presence, his back covered;
The wise seers rejoice after him; we have made him a true ally at the gods' feast.

1.162.8 The prize horse's tether, the steed's binding cords, its head-halter and rope,
And the grass brought to its mouth: may all these too be among your offerings to the gods.

1.162.9 Whatever of the horse's raw flesh a fly has eaten, or whatever clings to post and knife,
Whatever sticks to the slaughterer's hands and nails: may all these too be among your offerings to the gods.

1.162.10 What escapes from the belly when cut, the smell of uncooked flesh,
Let the skilled slaughterers prepare it and cook the offering until it is well done.

1.162.11 Whatever runs from your limbs as you cook upon the spit,
Let none fall on earth or grass: let it be given to the gods who desire it.

1.162.12 Those who watch the cooked horse and those who say, “It smells good; bring it out,”
And those waiting to ask for horse meat: let their praise strengthen us too.

1.162.13 The fork of the meat-cooking pot, the vessels to receive its broth,
The steam-lids of cooking pots, the hooks and knives that adorn the horse:

1.162.14 The horse's steps, its place of rest, its turning, its fetter,
What it drank and the grass it ate: may all these too be among your offerings to the gods.

1.162.15 Let not the smoky fire vex you, nor the glowing pot burst and spill on you;
The gods receive the horse, offered and enjoyed, praised and consecrated with the cry “vashat.”

1.162.16 The cloth spread beneath the horse, its covering and golden ornaments,
The steed's fetter and foot-shackle, beloved of the gods, accompany it to them.

1.162.17 Whatever pain the saddle pressed on you or the heel or the whip inflicted,
With prayer I make it good for you, as oblation is made ready with the ladle at sacrifice.

1.162.18 The knife cuts through the thirty-four ribs of the horse, the gods' companion;
Keep its limbs unbroken and carve joint from joint in the proper way.

1.162.19 There is one carver of Tvashtar's horse and two handlers, as the rite ordains;
What I prepare of your limbs in season, of these pieces I make an offering in fire.

1.162.20 Let not the fire torment your beloved departing soul, nor the knife lodge in your body;
Let no greedy, unskilled carver mutilate your limbs with a blade.

1.162.21 You do not die; no harm befalls you: you go to the gods along the easy paths;
Indra's bay pair and the dappled mares are your yokemates; the horse stands at the donkey's yoke.

1.162.22 Let the horse win us good cattle and horses, sons and wealth that nourishes all;
Let Aditi make us innocent, and the offered horse win us dominion.

Hymn 1.163 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deity: the Horse. Meter: Trishtubh.

1.163.1 When you first cried out at birth, rising from the sea or from the waters,
With a falcon's wings and deer's forelegs, horse, yours was a great birth worthy of praise.

1.163.2 Yama gave him, Trita harnessed him, Indra was first to mount him;
The Gandharva held his reins; the Vasus fashioned the horse out of Surya.

1.163.3 You are Yama, horse, you are Aditya, and by secret ordinance you are Trita;
You are joined to Soma: they say you have three bonds in heaven.

1.163.4 Three bonds, they say, are yours in heaven, three in the waters, three within the sea;
Varuna himself tells me, horse, where they say your highest birthplace lies.

1.163.5 These are your cleansing places, champion, these the sites where your hoofs were won;
Here I saw your gracious bridles, guarded by keepers of Truth.

1.163.6 From afar I recognize your spirit with my mind, the flying bird gliding beneath heaven;
I saw your head flying along easy, dustless paths, winged one.

1.163.7 Here I saw your finest form, eager to win food at the cow's footprint;
When a mortal has enjoyed his share with you, you most eagerly devour the plants.

1.163.8 The chariot follows you, horse, and the man, the cows, and the maidens' good fortune;
Troops follow your fellowship, and the gods have measured out your might.

1.163.9 His horns are gold, his feet are iron, his speed is thought; Indra was first to mount him;
The gods came to eat his oblation, this first rider of the horse.

1.163.10 Broad-rumped, narrow-waisted, strong-limbed, the heavenly racers
Go in files like swans when the horses have reached the racecourse of heaven.

1.163.11 Your body flies, horse, and your spirit darts like the wind;
Your horns move out in many places, grazing in the wilderness.

1.163.12 The prize horse has come to slaughter, his mind turned devoutly toward the gods;
The goat is led before him as his navel; behind him the inspired singers follow.

1.163.13 He has come to the highest gathering, the horse to his father and mother;
Today let him go most welcome among the gods and then bring blessings to his giver.

Hymn 1.164 — Seer: Dirghatamas Aucathya. Deities: the All-Gods (verses 1–41), Speech and Waters (verse 42), Shakadhuuma and Soma (verse 43), long-haired Agni, Surya, and Vayu (verse 44), Speech (verse 45), Surya (verses 46–47), the year's wheel of time (verse 48), Sarasvati (verse 49), the Sadhyas (verse 50), Surya or Parjanya and Agni (verse 51), Sarasvan or Surya (verse 52). Meter: Trishtubh, verses 12, 15, 23, 29, 36, 41 Jagati, verse 42 Prastarapankti, verse 51 Anushtubh.

1.164.1 This fair gray-haired priest has a middle brother who feeds on food;
His third brother's back is buttered: here I saw the clan-lord with seven sons.

1.164.2 Seven yoke the chariot of a single wheel; one horse of seven names draws it;
The three-naved wheel is ageless, never loose; on it all these worlds are set.

1.164.3 The seven who stand on this chariot are borne by seven horses with seven wheels;
Seven sisters sing together around it, where the seven names of cows are stored.

1.164.4 Who saw the firstborn, when the boneless bore the one with bones?
Where is earth's blood, breath, and soul? Who will approach a sage to ask?

1.164.5 Unknowing, I ask with my mind where the gods have hidden their tracks;
Over the year-old calf the poets stretched seven threads for weaving.

1.164.6 Not knowing, I ask the poets who know, that I may learn:
Who set apart these six expanses, and what is the one in the form of the unborn?

1.164.7 Let whoever knows proclaim here the hidden footprint of this fair bird;
The cows milk from its head; clothed in a covering, they drew water with their feet.

1.164.8 The mother shared with the father in Truth; they came together first in thought and mind;
Impregnated, she took the seed in fear, and those who bowed came near with words.

1.164.9 The mother was yoked to the right-hand pole; the child stood inside the enclosures;
The calf bellowed, looking after the cow of manifold forms in the threefold journey.

1.164.10 One bearing three mothers and three fathers stood upright, yet they never exhaust him;
On the far side of heaven they speak together the all-knowing word, which not all understand.

1.164.11 The twelve-spoked wheel of Truth turns around heaven, never growing old;
Upon it, Agni, stand seven hundred and twenty children, born in pairs.

1.164.12 They say the five-footed, twelve-formed father, rich in water, dwells in the further half of heaven;
Others say the far-seeing one is set in a lower wheel of seven wheels and six spokes.

1.164.13 Within the turning five-spoked wheel stand all living worlds;
Its axle never heats beneath the heavy load; its nave has never broken from its beginning.

1.164.14 The ageless wheel with its unbroken rim turns wide, drawn by ten yoked to the upward-facing one;
Surya's eye moves covered by the air; in it all living worlds are set.

1.164.15 They call seven born together, but the seventh born alone; six indeed are god-born seers;
Their appointed places are set according to form, and steadfast they tremble in their different shapes.

1.164.16 Though female, these are called male; a sighted man sees, but the blind cannot discern;
The son who is a poet knows them, and whoever knows them is father of his father.

1.164.17 Below the higher, above the lower, bearing her calf on her foot, the cow has risen;
Where has she gone, in which direction? Where does she give birth, not among the herd?

1.164.18 Whoever traces its father below the higher and above the lower,
Who here with a poet's vision can proclaim where the divine mind was born?

1.164.19 What come toward us, they call departing; what depart, they call approaching;
What you and Indra have made, Soma, carry the skies like a pair yoked to a pole.

1.164.20 Two beautiful-winged birds, companions and friends, embrace the same tree;
One eats its sweet fig, the other watches without eating.

1.164.21 Where fair-winged birds sing unblinking of their share of immortality at the gathering,
The lord and guardian of every world entered into me, a simple man, to give me insight.

1.164.22 The tree in which the fair-winged honey-eaters all settle and bring forth offspring:
They say its fig is sweet at the summit; one who does not know the father cannot reach it.

1.164.23 The Gayatri is set upon the Gayatri; from the Trishtubh they shaped the Trishtubh;
In the Jagati the Jagati's measure is set: whoever knows this has won immortality.

1.164.24 With Gayatri they measure the hymn, with hymn the chant, with Trishtubh speech;
With speech they measure two-foot and four-foot speech, with syllable the seven voices.

1.164.25 With Jagati he propped the heavenly sea; in the Rathantara chant he saw Surya;
They speak of Gayatri's three kindlings; through them his greatness overflowed with might.

1.164.26 I call near this good-milking cow: let a skilled cowherd milk her;
Let Savitar send us his finest gift, the cauldron warmed: this I proclaim.

1.164.27 Lowing, queen of treasures, she came in thought, looking for her calf;
Let us milk this unharmed cow for the Ashvins; may she grow to great good fortune.

1.164.28 The cow lowed after her blinking calf and cried “hin” above his head;
Calling to the heated pot at her mouth, she bellows and pours forth milk.

1.164.29 This calf cries, and the cow enfolding him answers with a low as she stands over the rushing flow;
With her insights she has shaped the mortal and, becoming lightning, cast aside her covering.

1.164.30 The living, swift-moving one rests without breath, firmly placed at the center of dwellings;
The living moves by its own power within the dead, the deathless sharing a womb with the mortal.

1.164.31 I saw the herdsman who never rests, traveling on paths to and fro;
Clothed in what converges and diverges, he moves among the worlds.

1.164.32 The one who made it does not know it, and from the one who saw it it is hidden;
Wrapped in its mother's womb, it entered destruction, bearing many children.

1.164.33 Heaven is my father, my begetter; here is my navel, and this great Earth my mother and kin;
Between the two upturned bowls lies the womb; here the father placed seed in his daughter.

1.164.34 I ask you where earth's farthest limit is; I ask where the world's navel lies;
I ask you for the seed of the stallion; I ask for speech's highest heaven.

1.164.35 This altar is earth's farthest limit; this sacrifice is the world's navel;
This soma is the stallion's seed; this prayer is speech's highest heaven.

1.164.36 Seven half-embryos, seed of the world, stand in Vishnu's several directions according to law;
Thoughtful sages with their minds encompass and enfold everything on all sides.

1.164.37 I do not discern what I truly am; hidden, bound in mind, I wander;
When the firstborn of Truth comes to me, I gain a share of this speech.

1.164.38 Back and forth it goes, held fast by its own law, immortal yet born with the mortal;
The lasting pair go different ways; men know one but fail to know the other.

1.164.39 The hymns dwell in the imperishable, highest heaven, where all the gods have taken their seats;
What will one who knows it not do with hymns? Those who know it sit here together.

1.164.40 Be blessed with rich pasture, and may we too be blessed;
Eat grass at all times, unharmed cow, and drink pure water as you roam.

1.164.41 Gauri measures and carves the waters: one-footed, two-footed, then four-footed,
Becoming eight-footed and nine-footed, with a thousand syllables in highest heaven.

1.164.42 From her the oceans stream forth, and by her the four directions live;
From her flows the imperishable on which the whole world lives.

1.164.43 I saw the dung-born smoke from afar, beyond the near and far divide;
The heroes cooked the dappled bull: these were the first ordinances.

1.164.44 Three long-haired ones appear by season: one of them shears in the year;
One sees everything with his powers; the third's swift course is seen, but not his form.

1.164.45 Speech has four measured steps, known by thoughtful priests;
Three lie hidden and do not stir; humans speak the fourth step of speech.

1.164.46 They call him Indra, Mitra, Varuna, Agni, and the heavenly, beautiful-winged Garutman;
What is one, the poets speak of in many ways: they call it Agni, Yama, Matarishvan.

1.164.47 The bright-winged ones fly through the dark course, clothed in waters, mounting to heaven;
Returning from Truth's dwelling, they rain butter down on earth.

1.164.48 The one wheel has twelve rims and three hubs—who truly knows it?
Upon it stand together three hundred and sixty pegs, fixed and yet unfixed.

1.164.49 The breast of yours that is inexhaustible and joy-giving, that nourishes every precious thing,
That holds jewels and finds wealth, so generous, Sarasvati: offer that breast here to drink.

1.164.50 With sacrifice the gods sacrificed to sacrifice: those were the first ordinances;
Those mighty ones reached heaven, where the ancient gods called Sadhyas dwell.

1.164.51 The same water rises upward and descends through the days;
Rains revive the earth, fires revive heaven.

1.164.52 I call Sarasvan for help, the great winged one of heaven, child of waters, beautiful among plants,
Who satisfies with rain those who seek him.

Hymn 1.165 — Seers: Indra (verses 1–2, 4, 6, 8, 10–12), the Maruts (verses 3, 5, 7, 9), Agastya Maitravaruni (verses 13–15). Deity: Indra with the Maruts. Meter: Trishtubh.

1.165.1 “With what radiance do the Maruts, companions of one age and home, meet in unity?
With what thought and from where have these come, bulls roaring forth their force in search of wealth?”

1.165.2 “Whose prayers have these young ones favored? Who brought the Maruts to the sacrifice?
They speed like falcons in the midair; by what great thought can we delight them?”

1.165.3 “From where, Indra, do you come alone in your might? What brings you here, true lord?
You question us as you meet us adorned: tell us, bay-horsed one, what you need from us.”

1.165.4 “My hymns and thoughts, my well-pressed soma, bring me joy; my offered pressing stone stirs my strength;
The songs long for me and meet me; my bay pair bear me to these gatherings.”

1.165.5 “From here we go, harnessed with our nearest friends, adorning our bodies in our own dominion;
With our mighty teams we come to you, Indra: you have indeed followed our ordinance.”

1.165.6 “Where was that power of yours, Maruts, when you left me alone to kill the serpent?
I alone, fierce in might and powerful, overcame every enemy with weapons.”

1.165.7 “You did many deeds with us as companions, bull, equal partners in strength;
We too, mightiest Indra, accomplish many things with our wisdom when we will.”

1.165.8 “I killed Vritra by my own Indra-power, made mighty by my own fury, Maruts;
I, mace in hand, made these beautiful waters flow easily for all mankind.”

1.165.9 “No one can surpass you, generous one; no god like you is known;
No born being can reach you, nor one yet to be born: grown mighty, do what you intend.”

1.165.10 “Were I to act by thought with even a portion of my boundless force, who could withstand it?
For I am fierce, Maruts, and know my power; whatever I set in motion, Indra rules it.”

1.165.11 “Your song gladdened me here, Maruts, when you heroes made a famous prayer for me;
For great Indra, mighty lord of sacrifice, friends gave their very bodies in friendship.”

1.165.12 “Now you come shining toward me, possessing blameless fame;
Maruts of radiant color, look kindly on me, and now delight me.”

1.165.13 “Who here has exalted you, Maruts? Go to your friends as friends;
Breathe life into splendid hymns; be their new knowers of Truth.”

1.165.14 “As the singer makes a gift worthy of honor, his wisdom made us honored;
Come, Maruts, toward the poet: the singer has raised these prayers for you.”

1.165.15 “This is your hymn, Maruts, the song of the venerable poet Mandarya;
May it bring strength to the body; may we win nourishing food and lasting vigor.”

Hymn 1.166 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, verses 14–15 Trishtubh.

1.166.1 Let us proclaim the ancient greatness of the bull's fierce birth as a beacon;
Like fuel in your coming, roaring Maruts, like strong warriors display your power.

1.166.2 They bring honey as to a lifelong son and play their games, fierce in the gatherings;
The Rudras reach the worshiper with help, and mighty ones never abandon the oblation-giver.

1.166.3 For whoever these deathless gods grant abundant wealth and offers them sacrifice,
The Maruts water him as if with life-giving rain, filling vast spaces with joyous milk.

1.166.4 They cover the skies with their power; your steeds rush forward of their own will;
Every home and world trembles: marvelous is your advance with leveled spears.

1.166.5 When your fierce advance makes mountains roar and casts heaven's summit into motion,
Every forest tree fears your course; plants bow as if to riders passing.

1.166.6 Fierce Maruts, in your wisdom keep our community unharmed and grant us favor;
Where your lightning flashes its flashing teeth, it cuts down cattle like a sharp axe.

1.166.7 Best praised in the assemblies, unfallen in bounty, they support what is desired and do no harm;
They sing a hymn to drink the rousing juice, knowing the warrior's earliest feats.

1.166.8 With a hundred-handed fortress defend from crooked evil the man you favor, Maruts;
Shield his people and growing offspring from reproach, fierce and powerful, magnificent ones.

1.166.9 All fine gifts lie on your chariots, Maruts, your powers contending with one another;
Your neckpieces shine on your shoulders, your wheels turn level with your axles.

1.166.10 Many good things adorn your manly arms, glittering plates your breasts, bold ornaments;
Blades rest on your shoulders, on your wheel-rims, arrayed like wings on birds.

1.166.11 Great in greatness, vast in splendor, seen far off like stars in heaven,
Glad, eloquent singers with their voices, the Maruts mingle with Indra in praise.

1.166.12 Well-born Maruts, your greatness and lasting gift are like Aditi's ordinance;
Even Indra cannot diminish the good you accomplish for a man.

1.166.13 Your kinship, Maruts, lived in a former age, when you deathless ones protected many people;
With this thought you drew near to Manu, and men knew you by your wonders.

1.166.14 By your abundant gifts, swift Maruts, may we flourish long;
When men reach out amid adversity, may these sacrifices win us aid.

1.166.15 This is your hymn, Maruts, the song of the venerable poet Mandarya;
May it bring strength to the body; may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.167 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deities: Indra (verse 1), the Maruts (verses 2–11). Meter: Trishtubh.

1.167.1 A thousand are your helps for us, Indra, a thousand gifts of food, bay-horsed one, most praised;
A thousand riches for joy: let prizes by the thousand come to us.

1.167.2 May the wise Maruts come to us with their ancient, heaven-great help;
Even beyond the far shore of the sea their teams roar mightily.

1.167.3 Among them a well-placed, butter-bright spear joins the gold-clad woman;
Hidden she moves like a mortal woman, bringing voice to the gathering like speech in council.

1.167.4 The shining ones moved afar, mingling like common waters, Maruts;
The terrible ones do not thrust apart heaven and earth: the gods welcome strength for friendship.

1.167.5 When the woman of divine power joins them, Rodasi of flowing hair and manly spirit,
She mounts their chariot like the sun, bright-faced, borne through the clouds.

1.167.6 The young men placed their young woman among them, resplendent in assemblies;
As your singer, Maruts, offered oblation and pressed soma, he sang his hymn in worship.

1.167.7 I will proclaim what deserves praise: the real greatness of these Maruts;
When their proud strength accompanies her, she carries fortunate beings, firm as they are.

1.167.8 Mitra and Varuna protect her from reproach, and Aryaman drives away blame;
Even immovable foundations shake; the Maruts have increased her gifts.

1.167.9 No one among us, Maruts, has reached the end of your strength, even from far away;
Growing in bold might, you rise above hatred like waves over the sea.

1.167.10 Today we are Indra's dearest; tomorrow may we speak to you in the contest;
We were great in former days and every day since: let the Ribhus' lord stay with our men.

1.167.11 This is your hymn, Maruts, the song of the venerable poet Mandarya;
May it bring strength to the body; may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.168 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, verses 8–10 Trishtubh.

1.168.1 From sacrifice to sacrifice, from thought to thought, we bring our shared, godward song to you;
Come near from between heaven and earth for our well-being; with praises I seek your mighty help.

1.168.2 Self-born and mighty, swift as streams, they rise seeking food and the sun;
Like a thousand waves of water they come, our praiseworthy bulls, like cows lowing.

1.168.3 Like pressed soma with swollen shoots, drunk in the heart, they settle into worship;
Across their shoulders a glittering adornment clings; in their hands are bracelets and blades.

1.168.4 Free and self-yoked they descended from heaven, deathless ones driving themselves with the whip;
Dustless and mighty-born, gleaming-spear Maruts, they shake even things fixed firm.

1.168.5 Which of you, Maruts, bright with lightning spears, quivers within like a tongue inside the jaws?
Swift in your journey, moving across the wastes, tireless chargers with many missions.

1.168.6 Where beyond this vast sky, where beneath it, Maruts, is the place you reach?
When you shake together things asunder, you fly over the raging sea with your stone.

1.168.7 Your victory is mighty, sunlight-bright and dazzling, ripening in power, Maruts;
Your gift is kindly as bounty from a generous hand, broad and full of divine force.

1.168.8 Rivers answer the roar of your wheels when you lift your cloud-born voices;
Lightnings flash down on earth when you pour the butter out, Maruts.

1.168.9 Prishni gave birth for the great battle to the blazing army of the Maruts;
These swift-footed ones brought forth a mighty wonder and found their own driving power.

1.168.10 This is your hymn, Maruts, the song of the venerable poet Mandarya;
May it bring strength to the body; may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.169 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, verse 2 Viraj.

1.169.1 Though you are great, Indra, you protect these great ones with your even greater force;
Wise maker, win for us the favor of the Maruts; they are dearest to you.

1.169.2 The Maruts, unconquered among all peoples, understand how to ward off harm to mortals;
Laughing in battle, they win the sunlit prize in combat.

1.169.3 Let your spear strike true for us, Indra; the Maruts drive the eternal marvel on;
Even Agni blazes for the thirsty, while the waters bear offerings like islands.

1.169.4 Now, Indra, grant us wealth in your mightiest bounty, like a gracious gift;
Praised, receive what they desire for you: like a breast filled with honey, swell our prizes.

1.169.5 In you, Indra, are the riches dearest to any guide who keeps Truth;
May the Maruts show us kindness, these gods who went forth before as if seeking a path.

1.169.6 Go forth to meet them, Indra, the generous men; attend the great earthly dwelling;
There their broad-based powers have stood on the crossing like the heroic Aryas.

1.169.7 I hear the rumble of these terrible Maruts as they approach;
They fly upon the mortal fighting man with aid, like a torrent set free.

1.169.8 With the Maruts, Indra, carve for our sons wealth for all peoples and cow-rich strength;
You are praised by gods with these gods; may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.170 — Seers: Indra (verses 1, 3–4), Agastya Maitravaruni (verses 2, 5). Deity: Indra. Meter: Brihati, verses 2–4 Anushtubh, verse 5 Trishtubh.

1.170.1 “There is no now and no tomorrow: who knows what is marvelous?
One must attend to another's thought, and what was learned vanishes.”

1.170.2 “Why do you seek to kill us, Indra? The Maruts are your brothers;
Join them in harmony; do not strike us down in battle.”

1.170.3 “Why, brother Agastya, do you scorn us, when you are our friend?
We know your mind: you are not willing to give to us.”

1.170.4 “Let them prepare the altar and kindle the fire before us;
There let us stretch out your sacrifice, a sign of immortality.”

1.170.5 “You rule treasures, lord of wealth; you are the firmest among friends, lord of friends;
Indra, speak with the Maruts and then eat the offerings in season.”

Hymn 1.171 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Maruts (verses 3–6: Indra with the Maruts). Meter: Trishtubh.

1.171.1 With reverence I come before you and with a fine hymn ask the favor of the swift;
Give with ready kindness, Maruts; lay aside anger and unharness your horses.

1.171.2 Here is your reverent hymn, Maruts, shaped in my heart and placed in my mind, gods;
Come to it with willing minds, for you grow stronger through our reverence.

1.171.3 Praised Maruts, show us mercy, and generous Indra, praised, bring us perfect joy;
May our homesteads rise high, and may we win every day, Maruts.

1.171.4 Trembling in fear of Indra and seeking his strength, I sent you sharp offerings, Maruts;
We have set them far away; show us mercy.

1.171.5 With his might men behold the shining cows in the dawns forever returning;
Bull, grant us fame with the Maruts, mighty with the mighty, strong among the strong.

1.171.6 Protect our stronger men, Indra; with the Maruts, turn aside anger;
With bright-minded ones establish victory, that we may win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.172 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.172.1 Marvelous your course and your help, generous ones,
Maruts, bright as serpents.

1.172.2 Far away, generous Maruts, let your shining arrow fly,
And far away the stone you hurl.

1.172.3 Keep your people far from the breaker of grasses, generous ones;
Raise us upright to live.

Hymn 1.173 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, verse 4 Viraj.

1.173.1 Sing a sky-reaching chant like a bird's; let us honor with sunlight the one who grows by it;
Unharmed milk-cows upon ritual grass seek their heavenly dwelling.

1.173.2 The bull sang among bulls, answering oblations, fierce like a beast that roams beyond;
The joyous worshiper brings the pair together with praise, the man fit for sacrifice.

1.173.3 The priest reaches his appointed dwelling and bears earth's child through her autumns;
The horse cries, the led cow lows; the messenger passes between heaven and earth like speech.

1.173.4 Those seeking the gods bring him their spotted steeds and sudden strength;
Let brilliant, wondrous Indra take delight, chariot-rider as skillful as the Ashvins.

1.173.5 Praise that Indra who is strong, the hero, the generous chariot-fighter,
Who can meet the warrior face to face and pierce even enveloping darkness.

1.173.6 Through his greatness he stands ready for men, and heaven and earth are room enough for him;
Indra covers the fields like broad earth and bears the sky like an ornament.

1.173.7 In battle we seek your help, hero, to make safe a path through the besiegers;
In joy the lands welcome Indra, and even the benefactor exults in prizes.

1.173.8 So, Indra, the libations and sea and divine waters gladden you;
Every cow belongs gladly to you when you favor patrons and men with your insight.

1.173.9 May we find good friendship and aid in him, famed among men;
May Indra be present at our hymns, urging work on like a swift steed.

1.173.10 Let mace-handed Indra be ours against rivals, celebrated among men;
Like men who love a friend they seek the lord of the fort with sacrifices in the contest.

1.173.11 A sacrifice gladdens Indra even when a distracted man offers it in his mind;
Like a long road to water, it opens a swift path to the thirsty man's home.

1.173.12 Do not abandon us here in battles with the gods, Indra; you have allies, mighty one;
The gift-rich man's generous, oblation-bearing song calls on the Maruts.

1.173.13 This hymn is for you, Indra; with it show us a path, bay-horsed one;
Turn toward us for good, god: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.174 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.174.1 You are king, Indra, over gods as well: guard men, protect us, divine lord;
You are our true, generous master and victor, faithful one, possessor of wealth and strength.

1.174.2 When you broke seven autumn forts as shelter for Danu's harsh-speaking people, Indra,
You opened the blameless flowing waters, and subdued young Vritra for Purukutsa.

1.174.3 You chose the heroic wives, Indra, and heaven with them, much-invoked one;
Guard Agni, unswerving and swift, like a lion in his dwelling, and the work of day and night.

1.174.4 Let them rest, Indra, in your appointed place for praise of your great weapon;
When you freed the rivers and won cattle by battle, your bay pair stood and boldly seized the prizes.

1.174.5 Carry Kutsa, Indra, with the two straight, wind-swift horses he desires;
Tear the wheel from Surya nearby, mace-bearer, as you go against your rivals.

1.174.6 You have struck the hostile, godless ones, Indra, bay-horsed one, and awakened friendly peoples;
They look toward Aryaman, bearing children with your help and keeping the law.

1.174.7 The poet sang when Indra won the sun; you made earth a cushion for the Dasa;
Generous one, you fashioned three bright gifts and cast Kuyava down into a dark dwelling.

1.174.8 Those ancient deeds of yours, Indra, came again as new, great power in heaven for former people;
You broke the unbroken godless forts and bowed down the weapon of the evil unbeliever.

1.174.9 You freed rushing rivers, Indra, the waters roaring like streams from a plow;
When you crossed beyond the sea, hero, you brought Turvasha and Yadu safely over.

1.174.10 Indra, be always our gentlest protector among the guardians of men;
Give us strength against every rival: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.175 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Indra. Meter: Brihati, verses 2–5 Anushtubh, verse 6 Trishtubh.

1.175.1 Your great draught is drunk like a cupful, bay-horsed one, an exhilarating joy;
Your drop is a bull, bull-god, a racing horse that wins a thousand prizes.

1.175.2 Let your exhilarating, excellent bull's joy come to us,
Powerful Indra, victorious, immortal conqueror in battles.

1.175.3 You are a hero who wins and drives the chariot of mankind onward;
Strong one, you burned the lawless Dasyu like a vessel in flames.

1.175.4 You stole Surya's wheel for the poet, ruling by your might;
Bring Kutsa on wind's horses to bear a weapon against Shushna.

1.175.5 Your joy is strongest, your wisdom most radiant;
Think of us as Vritra-slayer, path-finder, winner of horses.

1.175.6 Just as you became to singers of old like water to the thirsty, Indra,
So with this invocation I call you: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.176 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, verse 6 Trishtubh.

1.176.1 Drink for our finest sacrifice, Indra; enter the drop as a bull;
You stir the adversary, but find no enemy close enough to stand.

1.176.2 Place your songs in him, the one lord of peoples;
He is sown according to his own law, like barley the farmer grows, the bull.

1.176.3 In his hands are all the treasures of the five peoples;
Watch out for the one who wrongs us and strike like lightning from heaven.

1.176.4 Strike down the man who presses no soma and destroys all, the one who brings you no joy;
Give us knowledge of his wealth, which even his patron covets.

1.176.5 The refuge of this mighty twofold one is found continuously in songs;
In battle, drop, aid Indra, the prize-winner among prizes.

1.176.6 Just as you became to singers of old like water to the thirsty, Indra,
So with this invocation I call you: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.177 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.177.1 Indra, bull filling the peoples, king of tribes, much invoked by men,
Praised and seeking fame, yoke your bay pair and come near the pressing stones for our help.

1.177.2 Your mighty stallions, Indra, harnessed by prayers to the mighty chariot:
Mount them and come near; we call you at the pressed soma, Indra.

1.177.3 Mount your mighty chariot, bull; the strong soma and honeyed drops have been poured for you;
Yoke your two bay bulls, bull of the peoples, and come down to the stones.

1.177.4 Here is the god-loving sacrifice, here the offering, these the prayers and the soma, Indra;
The ritual grass is spread: come forth, mighty one; sit and drink, and loose your bay pair here.

1.177.5 Well-praised Indra, come here to the venerable poet's prayers;
With your aid may we find a dwelling as we sing, and win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.178 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.178.1 If that response of yours is ready, Indra, with which you helped singers,
Do not consume our growing desire; may I attain all your gifts among the sons of Ayu.

1.178.2 King Indra will not deceive us, nor the sisters who make their home;
Even the waters flowed easily for him: may Indra's friendship and strength reach us.

1.178.3 With men Indra is victor, a hero in battles, hearing the needy singer's call;
He brings the chariot near the giver, lifting songs as he himself rises.

1.178.4 Thus Indra with men has won fine fame, providing food for his allies;
In the contest he gives praise to the singer, his word a lasting service to the sacrificer.

1.178.5 With your help, generous Indra, may we overcome enemies who think themselves mighty;
Be our protector and our strength: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.179 — Seers: Lopamudra (verses 1–2), Agastya Maitravaruni (verses 3–4), Agastya's disciple, a student (verses 5–6). Deity: Desire. Meter: Trishtubh, verse 5 Brihati.

1.179.1 For many autumns I have toiled, wearing out nights and dawns;
Age diminishes the body's beauty; yet strong men should come to their wives.

1.179.2 Even the ancient men who won Truth and spoke truths with the gods
Reached their end; they did not live forever: let strong men now come together with their wives.

1.179.3 The gods do not let toil come to nothing; together we can overcome every rival;
Here we shall win the battle in a hundred ways if we two run forward together as a pair.

1.179.4 Desire has come over me, though I have held it back, born from somewhere near or far;
Lopamudra draws her strong husband close; the ardent woman embraces the panting sage.

1.179.5 I speak to the soma drunk deep in my heart:
If we have committed any wrong, let it pardon us; a mortal is filled with many desires.

1.179.6 Agastya dug with his digging tools, seeking children, offspring, and strength;
The powerful seer nourished both human ways and won true blessings among the gods.

Hymn 1.180 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.180.1 Your well-reined horses course through the skies when your chariot flies over the waves;
Your golden wheels sparkle; drinking honey, you join the dawns.

1.180.2 You reach the winged hero's chariot when he prepares his worship;
When your sister brings offerings of every kind, she seeks food and the honeyed drink.

1.180.3 You put milk in the bright cow, ripeness in what was unripe, the ancient cow;
When among the forest trees you, drinkers of Truth, are worshiped with oblation like a pure flame.

1.180.4 For Atri you chose the honeyed hot drink, Ashvins, as water chooses its rushing course;
The devout seek your gifts of cattle and food, as chariot wheels follow one another.

1.180.5 I turn to you for giving, wondrous ones, like Tugra's son with his cattle-fetching plea;
The earth's waters follow your might; worn with age, I seek refuge from distress, worshipful ones.

1.180.6 When you yoke your teams, generous ones, and release abundance according to your own ordinance,
It runs and spreads like wind; the generous man takes a great reward as a keeper of good vows.

1.180.7 We your singers seek your favor faithfully, though the Pani conceals the riches;
You, Ashvins, are faultless and have made a path near the gods, mighty ones.

1.180.8 Day after day, Ashvins, as you won the wild stream,
Agastya, praised among men, brought thousands to your notice with a song like rushing water.

1.180.9 When you drive forth in your mighty chariot, when you move swiftly like human priests,
Grant your patrons good horses, Nasatyas, and let us seek wealth successfully.

1.180.10 Today we call that chariot of yours with new hymns for our welfare, Ashvins,
Its rims unbroken, traveling heaven's circuit: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.181 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.181.1 When did you, dearest among nourishing riches, bring the waters up for the sacrificer?
This sacrifice has praised you, guardians of people and holders of wealth.

1.181.2 May your pure, heavenly, milk-rich, wind-swift, thought-speeding stallions
With covered backs bring you here, independent Ashvins.

1.181.3 Let your chariot come for blessing, swift down the slope and smoothly seated,
With two mighty riders, swifter than thought, the foremost in sacrifice.

1.181.4 Born here and here, let both sing together in their spotless bodies under their own names;
One of you is a conquering giver at the fine sacrifice, the other a blessed son of heaven.

1.181.5 Your bay horses seek the homes of the dappled herd along the ridges;
The other's bay pair swell with food; the worlds, Ashvins, ring out with your cries.

1.181.6 The autumn-rich bull goes forth like a seated lord, sending abundant food and honey;
The other's powers swell with prizes, and eager rivers rise and run.

1.181.7 An ancient song from the maker has been released for you, Ashvins, flowing strongly in three streams;
Protect your suppliant with praise and hear my call on every journey.

1.181.8 Your bright and lovely song nourishes men in the three-grass gathering;
Your rain-cloud grows strong, pouring bounty for mortals like a cow milking herself.

1.181.9 I call you, Ashvins, bearing gifts like Pushan, as an offerer calls Agni at dawn;
I praise you seeking your help: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.182 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati, verses 6–8 Trishtubh.

1.182.1 The sign has appeared; adorn it now, mighty charioteers, be glad, thoughtful ones;
Thought-strengtheners and wise ones, bearing gifts to Vishpala, heaven's children of pure ordinance, favor the righteous.

1.182.2 More Indra-like, more Marut-like than any, healers most wondrous, peerless charioteers,
You bear a full chariot heaped with honey and come with it to the giver, Ashvins.

1.182.3 What are you doing here, wondrous ones? Why sit still while some offeringless man prospers?
Stride past him and crush the Pani's life-force; make light for the eloquent seer.

1.182.4 Check the two dogs snapping on either side; strike down foes—you know how, Ashvins;
Make each of the singer's words a jewel; protect both my praises, Nasatyas.

1.182.5 For Tugra's son you made a winged vessel afloat on the rivers, alive in its own power;
By it you flew with minds fixed on the gods and carried him away from the great flood.

1.182.6 The son of Tugra was flung into the waters, cast into darkness where nothing could be grasped;
Four boats, welcomed from Jathala, rose at the Ashvins' bidding and ferried him across.

1.182.7 What tree stood in the middle of the sea for Tugra's son to cling to in his distress?
You, Ashvins, brought him up for renown, as one grasps the wings of a flying beast.

1.182.8 May what men once said in your praise follow you, Nasatyas;
From this soma gathering today, may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.183 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.183.1 Yoke the chariot swifter than thought, mighty ones, three-seated and three-wheeled,
In which you come to the good man's home, flying on its threefold frame like birds on wings.

1.183.2 Your well-turning chariot rolls over the earth, bearing you, wise ones, toward nourishment;
Let this shapely song join your beauty; you two accompany Dawn, heaven's daughter.

1.183.3 Mount your well-turning chariot, which follows the ordinances and bears oblations,
In which you travel, Nasatyas, to give food and aid for offspring and yourselves.

1.183.4 Let neither wolf nor she-wolf attack you; do not shun us or forsake us;
Here is your allotted portion and here your song, wondrous ones, here your hoards of honey.

1.183.5 Gotama, Purumilha, and Atri call you with oblations for help, wondrous ones;
Come toward my call, Nasatyas, traveling straight as though toward a marked direction.

1.183.6 We have crossed beyond this darkness; our hymn is offered to you, Ashvins;
Come by the gods' own paths: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.184 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.184.1 Today and again tomorrow we call you with songs, at the brightening dawn;
Wherever you are, Nasatyas, sons of Heaven, come for the generous man's sake.

1.184.2 Take joy in us, mighty ones, and strike the Panis amid the flood in your gladness;
Hear me through the fair words of my thoughts, heroes, active seekers with keen ears.

1.184.3 As Pushan prepared splendor, gods, so the Ashvins went to Surya's wedding;
Your lofty praises rise in the waters, age after age under vast Varuna's reign.

1.184.4 Let your honeyed gift be ours; drive forth the venerable poet's hymn;
In pursuit of your fame, generous ones, people rejoice in your heroic strength.

1.184.5 This hymn is made for you, Ashvins, by reverent, well-turned words, generous ones;
Come to help Agastya, Nasatyas, rejoicing for his children and himself.

1.184.6 We have crossed beyond this darkness; our hymn is offered to you, Ashvins;
Come by the gods' own paths: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.185 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deities: Heaven and Earth. Meter: Trishtubh.

1.185.1 Which was first of you, and which came later? How were you born, poets—who knows?
You uphold everything by yourselves and turn like two wheels with the days.

1.185.2 The two hold within their abundance an unmoving, footless embryo and all that moves with feet;
Like an eternal son in his parents' lap: Heaven and Earth, shield us from disaster.

1.185.3 I call for Aditi's unhindered, harmless, heaven-bright, reverent gift;
Bring it forth for the singer, both worlds: Heaven and Earth, shield us from disaster.

1.185.4 May we follow the help of you unscorched parents of gods, Heaven and Earth;
Both gods of both divine realms and days: Heaven and Earth, shield us from disaster.

1.185.5 Two maidens coming together on every side, sisters, kinswomen in their parents' lap,
They kiss the navel of the world: Heaven and Earth, shield us from disaster.

1.185.6 I call the vast, wide dwellings, mothers of the gods through Truth, for help;
They keep immortality on their fair faces: Heaven and Earth, shield us from disaster.

1.185.7 Vast, broad, abundant, with far-distant boundaries, I address you with reverence in this sacrifice;
You establish lovely, swift aid: Heaven and Earth, shield us from disaster.

1.185.8 Whatever wrong we have done against the gods, a friend, or always against a master of the house,
Let this prayer reconcile us to them: Heaven and Earth, shield us from disaster.

1.185.9 May both receive my human praises and both accompany me with protection;
Grant the generous man rich food, gods, that we may rejoice in nourishment.

1.185.10 Thoughtful, I have first spoken this Truth aloud for heaven and earth;
Let father and mother shield me with help from reproach and nearby evil.

1.185.11 Let what I say to you here be true, Heaven and Earth, father and mother;
Be our nearest divine aid: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.186 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

1.186.1 Let all-human Savitar come to our gathering with blessings and fine praise;
As young men delight among us, may his wisdom extend to every living creature at the feast.

1.186.2 Let all unfailing gods come to us—Mitra, Aryaman, Varuna—together;
May all grow our world and easily overcome divided power with their strength.

1.186.3 I praise your dearest guest, Agni, with hymns, triumphant one, in common accord;
May Varuna dwell with us in fair fame, and the inspired patron bring food across.

1.186.4 With reverence I seek Dawn and Night from you, like a good-milking cow, longing to prevail;
Measuring one hymn in one day, the two unlike ones have milk in the same udder.

1.186.5 Let Ahirbudhnya give us joy, and the river come like a nursing mother to her child;
By her let us hasten the Child of Waters, whom thought-swift bulls bear.

1.186.6 Let Tvashtar come near with us and our patrons in accord at the feast;
Let Indra, Vritra-slayer, filling the peoples, mightiest of men, come here.

1.186.7 Our horse-yoked thoughts caress him like cows licking their young calf;
Our songs reach him like wives toward their husbands, the sweetest-scented among men.

1.186.8 Let the Maruts with their growing host and both worlds sit united beside us,
Dapple-horsed, rolling like chariots over streams, destroyers of harm, gods yoked as friends.

1.186.9 When their greatness shows forth, their yoking horses eagerly answer the songs;
When on a good day their armies stream like arrows, they shake the whole earth.

1.186.10 Invoke the Ashvins for help and invoke Pushan, for they are strong of themselves;
I turn for favor to Vishnu without hatred, Vayu, the lord of Ribhus, and the gods.

1.186.11 May this illumination of yours fill and abide among us, worshipful ones;
Seeking wealth it strives among the gods: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.187 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Food. Meter: Ushnih, verses 2, 4, 8–10 Gayatri, verses 3, 5–7, 11 Anushtubh.

1.187.1 Now I will praise Food, great power and force of ordinance;
With its strength Trita crushed Vritra limb from limb.

1.187.2 Sweet food, honeyed food, we choose you;
Be our protector.

1.187.3 Come near us, Food, kindly, with gracious help;
Joy-bringing, free of hatred, friendly, loving, without deceit.

1.187.4 Your flavors, Food, spread through the skies,
Established there like winds in heaven.

1.187.5 They give of yours, Food, and yours is sweetest;
The flavors stream out like mighty-necked bulls.

1.187.6 In you, Food, rests the mind of the great gods;
By your lovely sign the serpent was slain.

1.187.7 When you went beyond the mountains, Food, brightly visible,
Come here ready for us to eat, sweet food.

1.187.8 When we partake of the essence of waters and herbs,
Grow fat, Vatapi.

1.187.9 When we share your soma mixed with milk and barley,
Grow fat, Vatapi.

1.187.10 Be porridge and healing plant, plump with generous kidneys;
Grow fat, Vatapi.

1.187.11 We have made you ready with words, Food, as cows make offerings ready;
For the gods you are a shared feast, and for us a shared feast.

Hymn 1.188 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deities: kindling and Agni (verse 1), Tanunapat (verse 2), Ila (verse 3), ritual grass (verse 4), divine doors (verse 5), Dawn and Night (verse 6), two divine priests (verse 7), Sarasvati, Ila, and Bharati (verse 8), Tvashtar (verse 9), Lord of the Forest (verse 10), offerings made with svaha (verse 11). Meter: Gayatri.

1.188.1 Kindled today, you reign, god with gods, winner of thousands;
Wise messenger, carry the oblations.

1.188.2 For Tanunapat, going toward Truth, the sacrifice is anointed with honey,
Bringing nourishment in thousands.

1.188.3 Praised and invoked, bring the gods worthy of worship to us;
Agni, you win thousands.

1.188.4 With strength they spread the eastward ritual grass, rich in a thousand heroes,
Where you, Adityas, shine forth.

1.188.5 The wide, imperial, spreading, powerful, many and abundant
Doors streamed with butter.

1.188.6 Beautiful in gold and adorned with splendor,
Let Dawn and Night sit here together.

1.188.7 You are foremost, eloquent divine priests and poets;
Offer this sacrifice of ours.

1.188.8 Bharati, Ila, Sarasvati, I address you all;
Urge us onward to splendor.

1.188.9 For Tvashtar, lord of forms, has adorned every living beast;
Sacrifice for their flourishing among us.

1.188.10 Open by your own power, Lord of the Forest, the paths to the gods;
Let Agni make the oblations sweet.

1.188.11 Agni, who leads the gods, is anointed with Gayatri song;
He shines amid offerings made with “svaha.”

Hymn 1.189 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.189.1 Agni, lead us by the good path to riches, god who knows all the ways;
Keep crooked sin away from us: we will give you our fullest words of reverence.

1.189.2 Agni, as our new guide carry us through every hardship to well-being;
Let our settlement be broad and plentiful, bringing peace to children and their children.

1.189.3 Agni, drive disease away from us and tribes that come against us without fire;
Return earth to us for good fortune, god worthy of worship, with all the deathless ones.

1.189.4 Guard us, Agni, with unceasing protectors, blazing in your beloved dwelling;
Let no fear find your singer now or afterward, youngest one, mighty son of strength.

1.189.5 Do not release us, Agni, to the evil-minded, ravenous foe or misfortune;
Do not give us to one who bites, devours, hates, or harms, powerful one.

1.189.6 Born of Truth, you spread protection for your singer's body, Agni;
You discern all deceivers and slanderers, god, however crooked their schemes.

1.189.7 You know both kinds of people, Agni, and visit them at the feast, worshipful one;
At the feast you became a guide for Manu, purified and kindled by eager men.

1.189.8 The son of Mana has spoken secret words to powerful Agni here;
With the seers may we gain a thousand gifts and win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.190 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

1.190.1 Strengthen unstoppable Brihaspati, the bull of joyful tongue, with new hymns;
The gods and mortals hear the bright songs of his swelling praise.

1.190.2 Timely voices attend him, released like the stream of those who love the gods;
Brihaspati becomes vast in battle, opening riches as Matarishvan did.

1.190.3 He stretches out praise and reverence and song as Savitar spreads his arms;
Through his wisdom he is mighty every day, terrible as a beast, strong against demons.

1.190.4 His song resounds through heaven and earth, a chariot horse guided by the discerning one;
Like hunters' missiles, these go forth against Brihaspati's serpent-magic day after day.

1.190.5 Those foolish men who take you for a mere cattle-driver live on your good gifts while doing evil;
You do not give your favor to wicked thought, Brihaspati, but expose the deceitful one.

1.190.6 As a good path through rich pasture, as a friend difficult to restrain yet embraced,
He stands before those who look upon us, unhindered, uncovering what has been concealed.

1.190.7 Songs flow together toward him like streams to the sea, held within their banks;
Wise Brihaspati sees both shores from within, penetrating waters and the eager foe.

1.190.8 Thus the great, mighty-born and powerful bull Brihaspati has been established as a god;
Praised, grant us cattle and heroes: may we win nourishing food and lasting vigor.

Hymn 1.191 — Seer: Agastya Maitravaruni. Deities: the invisible creatures and Surya (charm against poison). Meter: Anushtubh, verses 10–12 Mahapankti, verse 13 Mahabrihati.

1.191.1 The biting and the non-biting, and the little ones that bite,
Both kinds of insects, unseen, have settled on us.

1.191.2 She kills them as she approaches, kills them as she departs;
She kills them as she strikes and grinds them as she crushes.

1.191.3 Grass-stalks, rushes, darbha grass, the reeds,
The munja and the thorny, unseen ones have settled here together.

1.191.4 The cows have settled in their stall, the wild beasts have entered their dens;
The lights among men have gone to rest, and the unseen ones have settled.

1.191.5 Those creatures appear at dusk like thieves;
Invisible but seeing all, wake up and show yourselves.

1.191.6 Heaven is your father, earth your mother, Soma your brother, Aditi your sister;
Unseen and all-seeing ones, stay still and settle down.

1.191.7 Those on shoulders, on limbs, tiny needles and little biters:
Unseen ones, you have no place here; all of you perish together.

1.191.8 Surya rises in the east, seeing all, killer of unseen things;
He crushes every hidden creature and every sorceress.

1.191.9 There Surya has leapt upward, sweeping across the many worlds;
From the mountains rises Aditya, seeing all, slayer of invisible things.

1.191.10 I bind the poison to Surya as a wineskin is tied in the drinker's house;
Neither it nor we shall die; his course is far away: Harishtha, the honey-maker has made you honey.

1.191.11 This little bird ate your poison together with hers;
Neither it nor we shall die; his course is far away: Harishtha, the honey-maker has made you honey.

1.191.12 Three times seven sparks of fire consumed the growth of poison;
Neither they nor we shall die; his course is far away: Harishtha, the honey-maker has made you honey.

1.191.13 Of ninety-nine poison-stripping herbs,
I have seized the names of them all; his course is far away: Harishtha, the honey-maker has made you honey.

1.191.14 Three times seven peahens, seven maiden sisters,
Have carried your poison off like women bearing water jars.

1.191.15 I crush the tiny Kushumbhaka with a stone;
The poison turns away from there and flees along the distant slopes.

1.191.16 Kushumbhaka, coming down from the mountain, said:
“The scorpion's poison has no juice; scorpion, your poison is drained.”

### Mandala 2

Hymn 2.1 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Agni. Meter: Jagati.

2.1.1 Agni, you are born from heavenly days, from flame, from waters and stone;
From woods and herbs you are born, pure one, lord of men among men.

2.1.2 Yours is the office of priest, of purifier, of guide; you are the fire-kindler at the appointed hour;
Yours is the role of director, and you perform the rite; you are our chief priest and master of the house.

2.1.3 You are Indra, Agni, bull of those who exist; you are Vishnu of the wide stride, worthy of reverence;
You are the prayer, finder of wealth, Brihaspati; you join with abundance, giver of gifts.

2.1.4 You are King Varuna, Agni, who keeps the ordinance; you become wondrous Mitra, deserving praise;
You are Aryaman, true lord who gives the feast; you are Amsha, god distributing shares at assembly.

2.1.5 You are Tvashtar, Agni, offering abundant strength to the worshiper; yours is the marriage of the goddesses, friend of the great;
You give swift runners and fine horses; you are the host of men, rich in many treasures.

2.1.6 You are Rudra, divine lord of vast heaven, and lord of the Maruts' host and its food;
You travel with gracious ruddy winds; as Pushan, you guard the worshiper yourself.

2.1.7 You give wealth, Agni, to the one prepared; you are god Savitar, dispenser of jewels;
You are Bhaga, lord of men, master of goods; you are guardian in the house of whoever honors you.

2.1.8 At home the clans adorn you as their lord, Agni, as a king of wise discernment;
You rule over all, bright-faced one; you meet thousands, hundreds, and tens.

2.1.9 With sacrifices men honor you as a father, Agni, as a brother whose body shines from his work;
To the man who honors you, you are a son, and a loving friend who protects against harm.

2.1.10 You are Ribhu, Agni, worthy of reverence nearby; you rule prize-rich, nourishing wealth;
You shine on every side to give gifts, and you teach the sacrifice and spread it forth.

2.1.11 You are Aditi to the giver, Agni, and as priestess Bharati you grow with song;
You are Ila for the man who seeks a hundred winters, and Sarasvati, Vritra-slayer, lord of wealth.

2.1.12 When well tended, Agni, you are the highest life; in your lovely color splendors come into sight;
You are the great prize that carries us across, wealth in abundance, spreading everywhere.

2.1.13 The Adityas made you their mouth, Agni, and the pure gods their tongue, wise one;
Those seeking gifts joined you in sacrifice; in you gods consume the offered oblation.

2.1.14 In you, Agni, all the guileless deathless gods consume oblation with their mouths;
Through you mortals taste the poured offering, and you are born a pure child of plants.

2.1.15 You meet and match them with your strength, Agni, well-born god, and surpass them;
Through your greatness nourishment spread abroad here, throughout both heaven and earth.

2.1.16 Patrons who give singers cattle-led, horse-adorned gifts, Agni:
Lead us and them toward richer good, so with strong heroes we may speak greatly in council.

Hymn 2.2 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Agni. Meter: Jagati.

2.2.1 Let sacrifice strengthen Jatavedas; worship Agni with oblation, your body, and song;
Kindled and richly fed, splendid as Surya, the radiant priest bears the burden in battle.

2.2.2 Nights and dawns yearn for you, Agni, as cows in their stalls yearn for a calf;
Tireless through human generations like heaven, you shine through the nights, choosing many gifts.

2.2.3 The gods set that wonder-worker at the base of the sky, messenger of heaven and earth;
Agni is like a chariot worth knowing, bright-flamed, a friend worthy of praise among peoples.

2.2.4 They set him in his own house in the air, pouring forth, beautifully shining like the moon;
The wise-winged son of Prishni sees with his eyes and guards both peoples like a path.

2.2.5 The priest encircles the whole sacrifice; mortals adorn him with offerings and songs;
Golden-mouthed, he feeds among growing things, lighting both worlds like heaven with stars.

2.2.6 Kindled in splendor for our well-being, shine riches and fellowship upon us;
Set both worlds in favor of our good fortune, Agni, and carry men's offerings to the gods.

2.2.7 Give us great, thousandfold gifts, Agni; open the doors to the prize, famous one;
Turn heaven and earth toward us with prayer, shining brightly like the dawns with sunlight.

2.2.8 Kindled through the lovely dawns, he shines like Surya with ruddy light;
Agni, priest with man's offerings, well ordered, king of clans, beloved guest of Ayu's people.

2.2.9 So, ancient Agni among deathless gods, may our human thought grow under the great heavens;
Like a cow yielding to her singer in battles, she gives a hundred gifts of many shapes by her own will.

2.2.10 Agni, through horses or fine heroes or prayer may we shine beyond other peoples;
Let our brilliance among the five tribes shine high like Surya, impossible to overcome.

2.2.11 Take notice of us, praised son of strength, in whom generous, well-born patrons seek food;
Agni, prize-seeking men approach your sacrifice as you shine forever among the children in your home.

2.2.12 May we both be sheltered by you, Jatavedas, singers and patrons alike, Agni;
Grant us riches and plentiful splendor, children and worthy descendants.

2.2.13 Patrons who give singers cattle-led, horse-adorned gifts, Agni:
Lead us and them toward richer good, so with strong heroes we may speak greatly in council.

Hymn 2.3 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deities: kindling and Agni (verse 1), Tanunapat (verse 2), Ila (verse 3), ritual grass (verse 4), divine doors (verse 5), Dawn and Night (verse 6), two divine priests (verse 7), Sarasvati, Ila, and Bharati (verse 8), Tvashtar (verse 9), Lord of the Forest (verse 10), offerings made with svaha (verse 11). Meter: Trishtubh, verse 7 Jagati.

2.3.1 Agni kindled upon earth stands facing all living worlds;
The pure priest, wise from ancient days, shall worthily offer the god's sacrifice to the gods.

2.3.2 Narashamsa adorns three stations, three heights of heaven, with his own flame and greatness;
Wet with butter, let him anoint the oblation in thought and bind the gods at the sacrifice's summit.

2.3.3 Agni, praised with our hearts, worthy one, offer the gods sacrifice before any man today;
Bring the unfailing host of Maruts and Indra; heroes, worship them on the ritual grass.

2.3.4 Divine ritual grass, growing rich in heroes, spread to bring good wealth upon the altar;
Vasus, sit upon it, and all the Adityas and gods worthy of sacrifice.

2.3.5 Open wide at our call, divine doors, easy of approach with reverence;
Spread broad, deathless doors, purifying a glorious color and heroes in plenty.

2.3.6 Dawn and Night have blessed our ancient work and rejoice like two weavers;
Together they weave the extended thread of sacrifice, good-milking and rich in milk.

2.3.7 Divine priests, the first to know, worship rightly and harmoniously with beautiful forms;
Sacrifice to the gods and adorn them in season at earth's navel, upon its three summits.

2.3.8 Sarasvati, fulfilling our thought, goddess Ila, and Bharati who overcomes all:
Let the three goddesses sit on this unbroken shelter of ritual grass and guard it by their power.

2.3.9 Tawny in form, bearing life, the hero eager for gods is born at our call;
May Tvashtar extend our offspring and kinship and come to the gods' feast.

2.3.10 Lord of the Forest stands here opening the way, and Agni prepares the oblation through prayers;
Let the divine preparer convey the thrice-anointed offering to the gods, knowing all life.

2.3.11 Butter blends with butter: butter is his birthplace, he rests in butter, butter is his home;
Bring the oblation according to ordinance and rejoice; bull, carry the offering consecrated with “svaha.”

Hymn 2.4 — Seer: Somahuti Bhargava. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

2.4.1 With fair praise I call you, shining Agni, richly fed guest of the peoples,
Who, like Mitra, deserves our love, divine Jatavedas born among god-loving folk.

2.4.2 The Bhrigus, honoring him, placed him among Ayu's peoples in the waters' gathering place;
May Agni of swift horses, tireless messenger of gods, watch over every earthly realm.

2.4.3 The gods placed Agni among human clans as a dear friend when they sought shelter;
For the giver he shines upon eager nights, fit to show wisdom at home.

2.4.4 His beautiful face is like his own abundance, skillful even as he draws away;
He flickers his tongue through plants and shakes the precious things like a chariot horse.

2.4.5 When eager worshipers praise my marvel, the woods yield their color;
He glows with splendid light, this one who aged and again became young.

2.4.6 Thirsting for the woods, he shines like a path through forest, roaring like a chariot;
His dark trail and joyful heat are visible as he smiles through the clouds like heaven.

2.4.7 When he stands spreading over the broad land, he roams on his own like an unguarded beast;
Flame-bright Agni burns dry brush, shaking dark ground and tasting it all.

2.4.8 Now mindful of your former help, I sing in our third assembly;
Give us, Agni, strong heroic wealth, plentiful food and fine descendants.

2.4.9 As the Gritsamadas, Agni, prevailed over those hidden above through your aid,
May we, rich in heroes and victorious over foes, place this strength with our praising patrons.

Hymn 2.5 — Seer: Somahuti Bhargava. Deity: Agni. Meter: Anushtubh.

2.5.1 The knowing priest was born, a father to the fathers for help;
To win victorious treasure through worship, may we master the prize.

2.5.2 In him, guide of sacrifice, seven rays are stretched;
As with Manu, the eighth divine purifier strengthens all things.

2.5.3 When he spoke prayers to the racing one, he embraced them;
He encompassed every poetic work like a rim around its wheel.

2.5.4 Pure and with the pure one, the wise director was born;
Knowing his fixed ordinances, he climbs branch upon branch.

2.5.5 The cows follow their guide, the sons of Ayu, taking on his color;
What treasure might the three sisters choose, those who came here?

2.5.6 When sisters brought butter near their mother, they stood together;
At their coming the officiant rejoices like barley in the rain.

2.5.7 Let each officiant make a heaven for his own refreshment;
May we gain the hymn and sacrifice and grant our gifts.

2.5.8 May the wise one make all ready for all gods worthy of sacrifice;
This, Agni, is the sacrifice we have performed within you.

Hymn 2.6 — Seer: Somahuti Bhargava. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

2.6.1 Agni, accept this kindling and this approach of mine;
Hear these songs now.

2.6.2 With this fine hymn we serve you, Agni, child of nourishment,
Seeking horses, well-born one.

2.6.3 With songs let us serve you, lover of songs, seeker and giver of wealth,
We who long to honor you.

2.6.4 Be a wise, generous patron, lord and giver of treasures;
Keep hatred far from us.

2.6.5 Give us rain from heaven, an unhindered prize,
And nourishment in thousands.

2.6.6 Youngest messenger, come to your singer who asks for aid;
Most worthy priest, hear our song.

2.6.7 You move between both kinds of birth, Agni, knowing both, poet;
A messenger friendly as a kinsman.

2.6.8 Knowing and wise, gladden us and worship in due order;
Take your seat upon this ritual grass.

Hymn 2.7 — Seer: Somahuti Bhargava. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

2.7.1 Bring us the finest, most resplendent wealth, young Agni Bharata,
A treasure, precious one, desired by many.

2.7.2 Let no malice of god or mortal rule over us;
Carry us across it and across hatred.

2.7.3 Through you let us cross over every hatred,
As one crosses streams of water.

2.7.4 Pure and purifying, worthy of praise, Agni, you shine far and wide,
Fed with butter offerings.

2.7.5 You, Agni Bharata, are ours, honored with barren cows and bulls,
With eight-footed beasts.

2.7.6 Swift-flowing with butter, the ancient priest, worthy of choice,
Son of strength, wondrous one.

Hymn 2.8 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Agni. Meter: Gayatri, verse 6 Anushtubh.

2.8.1 Praise Agni's yoked chariots, as one eager for the prize;
He is most glorious among generous gods.

2.8.2 He guides the giver well, immortal, wearing down the hostile;
Lovely-faced when offered worship.

2.8.3 He is praised for splendor at home, at dusk and dawn;
His ordinance never fails.

2.8.4 Bright as Surya in radiance, he blazes with splendid flame,
Anointing himself with deathless ones.

2.8.5 Following Atri, the hymns magnified Agni's self-rule;
He took on every splendor.

2.8.6 By the help of Agni, Indra, Soma, and the gods,
May we remain unharmed and overcome those who fight us.

Hymn 2.9 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

2.9.1 Knowing, the priest took his seat in the priest's place, fierce and blazing, wise;
Agni, spotless in ordinance, greatest bearer of thousands, with pure tongue and unfailing purpose.

2.9.2 You are our messenger and far-seeing guardian, our guide to greater wealth, bull;
Agni, stay awake, never neglecting us, blazing as guardian of our children and descendants.

2.9.3 We serve you in your highest birthplace, Agni, and with songs in your lower seat;
At the birthplace from which you rose for sacrifice, they pour offerings into you when kindled.

2.9.4 Worship with oblation, Agni, most fit to worship; hear and grant generous gifts;
You are indeed lord of riches, and mindful of bright prayer.

2.9.5 The double treasure of you born day by day never runs out, wondrous one;
Make your singer rich in food, Agni, a master of wealth and fine children.

2.9.6 With your splendid host, bring us wisdom; worship the gods, most skillful in sacrifice, for our good;
Unfailing guardian, watcher from afar, shine for us with glory and wealth, Agni.

Hymn 2.10 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

2.10.1 Agni, first to be called, kindled by Manu in the place of refreshment, is like a father;
Clothed in splendor, immortal and discerning, worthy of honor, famed and victorious.

2.10.2 May bright-rayed Agni hear my call with all my songs, immortal and discerning;
Dark and ruddy horses pull his chariot, or red ones, bearing their rider.

2.10.3 They brought him forth in the upturned mother, born well; Agni was an embryo within her many forms;
Even on a black night he dwells uncovered, wise through his mighty deeds.

2.10.4 I warm Agni with oblation and butter, who faces every living world;
Broad and tall, extending across, widest in food, appearing with fierce power.

2.10.5 I warm him facing us from every side; may he welcome this with a mind free of demons;
Agni, lovely as a young man, desirable in color, flourishes with a body none may touch.

2.10.6 Knowing your allotted share, son of strength, with choice offerings, we your messengers speak like Manu;
With praise and the ladle I call perfect Agni, blended with honey, to win wealth.

Hymn 2.11 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Indra. Meter: Viraj, verse 21 Trishtubh.

2.11.1 Hear the call, Indra; let us suffer no harm but share your gift of treasures;
These foods strengthen you, flowing like rivers, eager to bring wealth.

2.11.2 Release the mighty rivers you swelled, hero, when the serpent encircled them long ago;
You struck down even the Dasa who thought himself immortal, strengthened by hymns.

2.11.3 Among the hymns you love, hero, and the Rudra-like songs, Indra,
These bright streams are for you; gladdened by them, they run toward Vayu.

2.11.4 Increasing your bright might, we place your shining mace in your arms;
Grow bright for us, Indra, and with Surya master the Dasa peoples.

2.11.5 You struck the serpent hiding in the waters, concealed and secret, sheltering with magic;
He had held back the waters and propped heaven, but you destroyed him by your heroic strength.

2.11.6 Now let us praise your ancient mighty deeds, Indra, and praise your new works;
Let us praise the mace flashing in your arms, your bay horses, the beacons of Surya.

2.11.7 Your bay horses, Indra, racing for the prize, drove toward the heaven that pours butter;
The whole earth spread wide, and even the mountain broke loose to move.

2.11.8 The mountain sank without pause, meeting the mothers with a roar;
Across the distant bank they raised their voice and spread the channel at Indra's command.

2.11.9 Great Indra dragged out cunning Vritra lying in the vast river;
Heaven and earth shook in fear at the roaring of the bull's mace.

2.11.10 His mighty mace roared when a mortal struck down what was beyond men;
After drinking the pressed soma, he made the Danu's sorcerous arts fall away.

2.11.11 Drink and drink again the soma, heroic Indra; let the pressed, intoxicating drops gladden you;
Let them fill your belly and increase your strength: soma pressed in this fortress will protect Indra.

2.11.12 We have become yours, Indra; serving Truth, may we poets win insight;
Seeking help, we compose praise: let us soon share the riches you give.

2.11.13 Let us be among those you help, Indra, who seek support and increase their food;
God, grant us the rich heroic wealth for which we long most strongly.

2.11.14 Give us a home and friendship, Indra, and give us your Marut host;
May the joyous companions and the winds guard our leadership together.

2.11.15 Let the offerings delight you: drink your fill of soma, Indra, and stand firm;
Make us victorious in battles and enlarge heaven with your towering hymns.

2.11.16 Great are those who seek your favor with hymns, victor,
Spreading the ritual grass at home, who have reached a prize under your protection, Indra.

2.11.17 Rejoice among fierce men, hero; drink soma at the threefold pressing, Indra;
Let it drip on your beard as you delight; come with your bay pair to drink the pressing.

2.11.18 Take up the strength, hero, by which you struck Vritra, the ocean-born child of Danu;
You opened light for the Arya and laid the Dasyu low on the left, Indra.

2.11.19 With your aid may we win, crossing every contest and the Dasyus through the Arya;
You subdued many-formed Tvashtar's son for us and for Trita's fellowship.

2.11.20 Strengthened by the rousing soma pressed by Trita, you cast down Arbuda;
Like Surya turning the wheel, Angirasa Indra broke open Vala.

2.11.21 Now let your bountiful gift yield its chosen share to your singer, Indra;
Give to the singers and do not withhold our fortune, so with strong heroes we may speak greatly in council.

Hymn 2.12 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.12.1 He who at birth was foremost in spirit, a god surpassing the gods by his wisdom,
Before whose power both worlds trembled in awe of his great manhood—he, people, is Indra.

2.12.2 He who made the shaking earth firm and calmed the agitated mountains,
Who measured wide the midair and propped up heaven—he, people, is Indra.

2.12.3 He who slew the serpent and freed the seven rivers, who drove cattle out of Vala's cave,
Who brought Agni forth between the stones, winning battles—he, people, is Indra.

2.12.4 By whom all these shifting worlds were made, who hid the Dasa people low,
Who like a lucky gambler wins the stake and seizes an enemy's wealth—he, people, is Indra.

2.12.5 He whom men ask of in fear, “Where is he?” and of whom others say, “He is not,”
He who seizes the enemy's riches like a winner—believe in him: he, people, is Indra.

2.12.6 He who urges the poor and the lean, the priest and singer seeking aid,
The fair-faced guardian of the man whose stones are yoked and soma pressed—he, people, is Indra.

2.12.7 Whose horses and cows are found in every quarter, whose are the villages and every chariot,
Who brought forth Surya and Dawn and leads the waters—he, people, is Indra.

2.12.8 Whom opposing hosts call upon as they clash, the distant and the near, both enemy sides,
Even those on a single chariot calling separately—he, people, is Indra.

2.12.9 Without whom peoples never win, whom warriors call for help,
Who became the measure of the whole world and shakes what cannot be shaken—he, people, is Indra.

2.12.10 He who with his arrow killed those bearing grave and lasting wrong, those who scorned him,
Who gives no ground to the arrogant and kills the Dasyu—he, people, is Indra.

2.12.11 He who found Shambara dwelling in the mountains in the fortieth autumn,
Who killed the swelling serpent, child of Danu, where it lay—he, people, is Indra.

2.12.12 The mighty seven-rayed bull who freed the seven rivers to flow,
Who with mace in hand struck Rauhina as he climbed toward heaven—he, people, is Indra.

2.12.13 Even heaven and earth bow to him, and the mountains fear his force;
Soma-drinker armed with the mace, holding the mace in his hand—he, people, is Indra.

2.12.14 He who helps the presser and cook, the singer and worshiper with aid,
Whom prayer strengthens, whose is soma and whose is this gift—he, people, is Indra.

2.12.15 You fiercely grant the prize to one who presses and cooks; you are indeed true;
Indra, may we always be dear to you, rich in heroes, speaking in assembly.

Hymn 2.13 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Indra. Meter: Jagati, verse 13 Trishtubh.

2.13.1 Season is the mother; swiftly born from her waters, he entered those in which he grows;
Then the nourishing cow filled with milk: the shoot's first nectar is worthy of praise.

2.13.2 They come together bearing milk, bringing food to the one of universal form;
The streams' common course cannot fail; you made it first, and so deserve praise.

2.13.3 One speaks when another gives; one measures out their forms and travels after water;
One endures all the others' driving: you made them first, and so deserve praise.

2.13.4 They sit sharing nourishment with their children, supplying the back as wealth for whoever approaches;
The young one eats its father's food with teeth still unripe: you made them first, and so deserve praise.

2.13.5 You made earth visible to heaven, serpent-slayer who opened the paths of flowing waters;
The gods brought you forth with hymns like a prize horse from the waters, and so you deserve praise.

2.13.6 You give and increase food, milking honeyed drink from wet and dry alike;
You placed the treasure in Vivasvat and alone rule all: you deserve praise.

2.13.7 By law you held in place the blossoms, fruits, and fertile lands for giving;
You brought heaven's unmatched lightning flashes and broad spacious worlds: you deserve praise.

2.13.8 You brought Narmara with his wealth to destruction and gave nourishment to those who entered the Dasa's house;
With her eager, unshielded mouth she stands today: maker of many things, you deserve praise.

2.13.9 When you answered one man's call, hundreds and thousands—or tens—you defeated together;
You bound the Dasyus without rope, to their terror: good protector, you deserve praise.

2.13.10 Every barrier acknowledged his manhood and gave him gifts, wealth for the maker;
You propped six realms and stretched out five visions, surpassing all: you deserve praise.

2.13.11 Your heroic might is well proclaimed, hero, for by one wise act you find riches;
Give steadfast life to the strong, as you have always done: you deserve praise.

2.13.12 You checked Sarapas for the crossing, made a passage for Turviti and Vayya;
You raised the lowly Paravrij and made the blind and lame renowned: you deserve praise.

2.13.13 For us, rich god, bring forth that bounty to give; many are your treasures;
Indra, grant us the splendid gifts of fame day after day, so with strong heroes we may speak greatly in council.

Hymn 2.14 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.14.1 Priests, bring soma to Indra; pour the heady draught into vessels;
The hero forever desires to drink it: offer it to the bull, for that is what he loves.

2.14.2 Priests, he killed Vritra, who enclosed the waters, like lightning splitting a tree;
Bring this drink to him as he desires: Indra deserves to drink it.

2.14.3 Priests, he slew Dribhika and drove the cows out when he opened Vala;
Cover Indra in soma as wind fills the sky, like an old man wrapped in robes.

2.14.4 Priests, he killed Urana, who had nine and ninety arms,
And forced Arbuda down low: bring the soma to Indra.

2.14.5 Priests, he killed Svashna and dried up Shushna, destroyed Vyamsa,
Pipru, Namuci, and Rudhikra: pour the draught for Indra.

2.14.6 Priests, he broke a hundred of Shambara's ancient forts as though they were stone;
Indra scattered a hundred thousand of Varchin's men: bring him soma.

2.14.7 Priests, he struck down a hundred, then a thousand, in earth's lap;
He defeated the warriors of Kutsa, Ayu, and Atithigva: bring him soma.

2.14.8 Priests, whatever prize you desire, carry it swiftly and place it with Indra;
Bring hand-purified soma to the famous one; worshipers, pour it for Indra.

2.14.9 Priests, give him a ready hearing; lift the purified juice from its wooden vessel;
He longs for what your hands provide: pour the intoxicating soma for Indra.

2.14.10 Priests, as you support the cow with milk, fill generous Indra with soma;
I know his secret and he knows mine: he would give more to the worshiper.

2.14.11 Priests, he is king of heavenly, earthly, and domestic riches;
Fill Indra with soma as you fill a sack with barley, and let that be your work.

2.14.12 For us, rich god, bring forth that bounty to give; many are your treasures;
Indra, grant us the splendid gifts of fame day after day, so with strong heroes we may speak greatly in council.

Hymn 2.15 — Seer: Gritsamada Shaunaka, son of Shaunaka, of the Bhrigus (formerly an Angirasa, son of Shunahotra). Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.15.1 Now I will proclaim the true great deeds of the great true one;
At the threefold pressing he drank the pressed soma, and in its joy Indra killed the serpent.

2.15.2 He propped the great heaven on no pillar and filled the midair between both worlds;
He held up and spread the earth: these things Indra did in the joy of soma.

2.15.3 He measured eastward as if laying out a house, and cut channels for rivers with his mace;
He let them flow free on their long roads: these things Indra did in the joy of soma.

2.15.4 He brought the carriers past the deceiver and set all weapons in the burning fire;
He joined them with cattle, horses, and chariots: these things Indra did in the joy of soma.

2.15.5 He checked the great rushing flood on its way and ferried across those who could not swim;
They crossed and sought riches: these things Indra did in the joy of soma.

2.15.6 By his greatness he sent the river flowing upward; with his mace he crushed Dawn's wagon;
He divided slow ones from the swift: these things Indra did in the joy of soma.

2.15.7 Knowing the maiden's hidden dwelling, the outcast rose into the open;
The lame one stood and the blind one saw: these things Indra did in the joy of soma.

2.15.8 He broke Vala with the Angirases singing and opened the mountain's fastened doors;
He broke their artificial barriers: these things Indra did in the joy of soma.

2.15.9 You stole upon Chumuri and Dhuni in sleep and struck down the Dasa; you brought Dabhiti aid.
Here even Rambhi found gold: Indra did these deeds in the rapture of soma.

2.15.10 Now may your generous gift, Indra, yield the singer a chosen blessing.
Give to the singers; let our share not fail. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.16 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra. Meter: Jagati; verse 9 Trishtubh.

2.16.1 For the eldest of all that are, I bring a noble praise, like an oblation to a kindled fire.
For aid we call on Indra, unaging, growing strong, forever young since ancient days.

2.16.2 Apart from mighty Indra there is nothing: in him all heroic powers are gathered.
He bears soma in his belly, vast strength in his body, the mace in his hand, resolve in his head.

2.16.3 Neither earths nor seas nor mountains can contain your might, Indra, or your chariot.
None can overtake your mace as you fly with your swift steeds across so many leagues.

2.16.4 All bring their power of thought to this bold, worshipful bull, his followers.
Strong one, accept our oblation, you who know best; drink soma, Indra, with your bull-like splendor.

2.16.5 The strong one's vessel flows, a wave of sweetness, drink for the strong, bull-fed bull.
Strong are the officiants, bull-like the stones that press the mighty soma for the bull.

2.16.6 Strong is your mace and strong your chariot; strong your bay horses, bull-like your weapons.
Bull, you command the strong one's ecstasy; Indra, drink your fill of potent soma.

2.16.7 Boldly at the pressings I send my hymn toward you, as a boat to the contest.
Will he hear this utterance of ours? We pour forth Indra like a fountain of riches.

2.16.8 Turn to us before distress, like a cow full of pasture's milk to her calf.
With your blessings may we reach you, hundred-powered one, like the bull with his mates and consorts.

2.16.9 Now may your generous gift, Indra, yield the singer a chosen blessing.
Give to the singers; let our share not fail. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.17 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 8–9 Trishtubh.

2.17.1 Sing him a new song like the Angirases, as his ancient powers rise again.
When in soma's rapture he drove forth all the cattle pens, firmly shut, by force.

2.17.2 May he be there, who measured strength for the first draught and surpassed all greatness.
The warrior who armored his body in battle and set the sky upon his head by his might.

2.17.3 Then you performed your first great deed of courage when at the outset you stirred your might with prayer.
Dislodged by the chariot-rider with bay horses, the swift streams ran forward, together and apart.

2.17.4 Then he grew in strength, ruling over all creatures and surpassing the ancients.
The bearer spread light between both worlds and wrapped the darkness closely woven around them.

2.17.5 He made firm the eastern mountains by his strength and sent the waters' flood down below.
He upheld the all-sustaining earth and by his art propped up the falling sky.

2.17.6 His father fashioned for his arms a weapon beyond every creature at birth.
With it the thunderous one struck down Krivi, laying him upon earth with his mace.

2.17.7 Like an unmarried daughter still living with her parents, I come to you from the common home to seek my share.
Make me a sign; bring it near me. Give me my bodily portion by which I may thrive.

2.17.8 We call on you as giver, Indra: grant us works and prizes, Indra.
Find us, Indra, with your brilliant aid; strong Indra, make us more prosperous.

2.17.9 Now may your generous gift, Indra, yield the singer a chosen blessing.
Give to the singers; let our share not fail. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.18 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.18.1 At dawn the new chariot was yoked, victorious, four-yoked, three-whipped, seven-reined.
Ten-oared, man-bearing, seeking sunlight, it sped onward with offerings and prayers.

2.18.2 He prepared for him the first and the second, and even the third: he is the people's priest.
Some bear the child of another mother; that victorious bull joins with others.

2.18.3 Now I yoke Indra's bay horses to the chariot so he may come at the sound of a new and lovely hymn.
Let not the many other sages here, other sacrificers, keep you back.

2.18.4 Come, Indra, with two bay horses, with four, with six, when summoned.
With eight or ten come drink the soma, noble giver; this has been pressed—do not despise it.

2.18.5 Come here with twenty or thirty, with forty bay horses yoked.
With fifty fine chariot steeds, Indra, with sixty, with seventy, to drink soma.

2.18.6 Come here with eighty or ninety, carried by a hundred bay horses.
For this soma, Indra, has been poured for you among the Shunahotras, for your delight.

2.18.7 Come to my prayer, Indra; put all your bay horses to the chariot's yoke.
Many places summon you: rejoice at this pressing, warrior.

2.18.8 Let my friendship with Indra never end; may his gift yield riches to us.
Sheltered beneath his foremost protecting hand, may we win at every venture.

2.18.9 Now may your generous gift, Indra, yield the singer a chosen blessing.
Give to the singers; let our share not fail. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.19 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.19.1 For exhilaration the wise man's pressed drink, the nourishing soma, has been drunk.
In it Indra has grown strong from ancient days, and the men who love sacred speech have made their home.

2.19.2 Delighting in this honeyed drink, mace in hand, Indra cut open the serpent that held back the flood.
Then the currents of the rivers raced toward their own dwelling places like birds.

2.19.3 That mighty Indra, serpent-slayer, drove the floods of water toward the sea.
He brought forth the sun, found the cows, and shaped the ordering of nights and days.

2.19.4 Indra bestows countless unconquered gifts on Manu, on the giver; he slays Vritra.
At once he was men's unconquerable ally as they competed for possession of the sun.

2.19.5 God Indra brings the sun to the praising mortal who presses soma.
He brings him wealth concealed from reproach, giving him a share like the swift steed Etasha.

2.19.6 For his charioteer Kutsa he subdued Shushna, without vigor, and Kuyava.
For Divodasa, Indra broke apart Shambara's ninety-nine fortresses.

2.19.7 Thus we have spoken praise to you, Indra, striving ourselves for renown and prize.
May we win the sevenfold gift as we hasten, never bowing to the blow of the godless foe.

2.19.8 Thus the Gritsamadas, warrior, fashioned new hymns for you, hungry for aid and wise in their ways.
Devoted to prayer, may they gain from you, Indra, fresh nourishment, strength, safe dwelling, and joy.

2.19.9 Now may your generous gift, Indra, yield the singer a chosen blessing.
Give to the singers; let our share not fail. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.20 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 3 Viraj-rupa.

2.20.1 We bring you our strength, Indra; know us well, as a man eager for victory brings his chariot.
Praising, pondering wisely, seeking the grace of men like you.

2.20.2 You guard us, Indra, your own people who seek you, with help that is yours.
You are the protector of the giver; so the wise man who comes to you is sheltered.

2.20.3 May Indra, our youthful, much-invoked friend, be men's kindly guardian.
With aid may he lead the singer, the worshiper, the cook of offerings, and the praiser.

2.20.4 I praise that Indra, I sing of him in whom the ancients grew strong and prevailed.
As he comes, may he fulfill the longing for riches of the new man devoted to prayer.

2.20.5 Pleased by the songs of the Angirases, Indra, the inspired one, struck forth seeking a way.
By the sun he stole the dawns; praised, he shattered even the ancient foundations of the strong one.

2.20.6 He is the god renowned by the name of Indra, risen high, most wonderful to mankind.
Strong in his own nature, he brought down the head of the Dasa who vaunted himself.

2.20.7 Indra, Vritra's killer, fortress-breaker, drove apart the dark-born Dasa women.
He brought forth land and waters for Manu, and always strengthened the sacrificer's song.

2.20.8 To that strong Indra the gods gave perpetual power in the winning of waters.
When they set the mace in his arms, he struck the Dasyus and broke down their iron fortresses.

2.20.9 Now may your generous gift, Indra, yield the singer a chosen blessing.
Give to the singers; let our share not fail. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.21 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra. Meter: Jagati; verse 6 Trishtubh.

2.21.1 To the winner of all, of wealth, of sunlight, of lasting victory, of men and fertile land;
To the winner of horses, cows, and waters, bring coveted soma to worshipful Indra.

2.21.2 To the surpassing one, the breaker, the conqueror, the unconquered, the enduring, the maker;
To the mighty singer, the bearer no one can cross, the ever-victorious Indra, speak your homage.

2.21.3 Ever victorious, consuming the peoples, overpowering men, shaking foes, a fighter nurtured by delight;
Gathering all, prevailing, renowned among the clans: I tell the deeds of Indra's courage.

2.21.4 Unrepelled bull, brandishing his weapon, profound, towering, his wisdom beyond all measure;
Urging the poor, crushing the hardened foe, Indra, honored by sacrifice, brought forth dawn and sunlight.

2.21.5 Through sacrifice the active ones found the path; the eager, wise seers sent forth their thoughts.
Seeking cows, seated to the sound of praise, they turned to Indra and gained their treasures.

2.21.6 Indra, give us the finest treasures: insight and skill, a fortunate lot;
The increase of wealth, safety for our bodies, sweetness of speech, and fair days.

Hymn 2.22 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra. Meter: Ashti; verses 2–3 Atishakvari; verse 4 Ashti or Atishakvari.

2.22.1 At the three Kadru vessels the mighty, fiercely strong one drank his fill of barley-mixed soma, pressed with Vishnu, as he wished.
It filled him with joy for a great deed; vast and broad, the true drop, a god, joined the true god Indra.

2.22.2 Then, blazing with strength, he battled Krivi and filled both worlds with his might as he grew.
He put one within his belly and overflowed the other; the true drop, a god, joined the true god Indra.

2.22.3 Born together with his wisdom, together with his strength, you grew; with your powers you grew, subduer of enemies, watching over peoples.
You grant the singer desired wealth; the true drop, a god, joined the true god Indra.

2.22.4 That was your first ancient manly deed, Indra, dancer, famed in heaven:
By the god's power you set the life-breath flowing, released the waters.
With might he overcame all the godless; the hundred-powered one found strength and found nourishment.

Hymn 2.23 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Brihaspati; verses 1, 5, 9, 11, 17, 19 Brahmanaspati. Meter: Jagati; verses 15, 19 Trishtubh.

2.23.1 We call you, lord of hosts, leader of hosts, seer among seers, greatest in renown.
Eldest king of prayers, Brahmanaspati, hear us and take your seat with your aid among us.

2.23.2 Even the gods, discerning Brihaspati, have gained their sacrificial portion of your divine power.
Like the sun whose light brings morning, you are the begetter of all sacred prayers.

2.23.3 Driving off assailants and darkness, you mount the radiant chariot of Truth.
Brihaspati, terrible, crushing enemies, killing demons, breaking cattle pens, finding the sunlight.

2.23.4 By your good guidance you lead and protect the one who gives to you; no distress reaches him.
You scorch the enemies of prayer and awaken wrath against them, Brihaspati: such is your greatness.

2.23.5 No harm nor evil from any quarter, no enemy nor deceiver can overcome the one
Whom you protect as watchful herdsman, Brahmanaspati: you drive every treachery away from him.

2.23.6 You are our guardian, maker of paths, discerning one; with hymns we honor your ordinance.
Brihaspati, let the man who plans treachery against us perish by his own ill-starred designs.

2.23.7 And if a hostile mortal, a wolf howling from the heights, harms us though we are innocent,
Turn him away from our path, Brihaspati; make our way smooth to this feast of the gods.

2.23.8 We call on you as protector of our bodies, our defender, advocate who cares for us.
Brihaspati, put down those who revile the gods; let the evildoers not attain the higher blessing.

2.23.9 Through you, our good increaser, Brahmanaspati, may we mortals obtain desirable riches.
Crush the worthless enemies who assail us, whether far off or near.

2.23.10 With you as ally, filling us and bringing gain, Brihaspati, we attain the highest vigor.
Let no spiteful schemer have power over us; may we cross beyond him with good songs and thoughts.

2.23.11 Unrepelled bull, entering the battle, burning away the foe, victorious in combat,
You are true, Brahmanaspati, punisher even of the fierce one raging in his strength.

2.23.12 If one with godless mind means us harm, thinking himself mighty and wishing to kill,
Brihaspati, let not his blow reach us; bring low the wrath of that aggressive evildoer.

2.23.13 Summoned to battles, approached with reverence, coming to contests, winning prize after prize,
Brihaspati has scattered every assault of grasping enemies like chariots cast aside.

2.23.14 With your fiercest heat scorch the demons who revile you though your valor is plain.
Reveal what is worthy of song in you, Brihaspati; crush the deceivers on every side.

2.23.15 Brihaspati, when your glorious wisdom shines among men, surpassing the noble,
When the power born of Truth blazes out, place that shining treasure among us.

2.23.16 Do not hand us over to thieves, our foes who plot treachery and covet our food.
They wage war upon the gods and have a divided heart, Brihaspati; they know no end to their chant.

2.23.17 For Tvashtri, the sage, fashioned you beyond all beings, chant after chant.
Brahmanaspati, the debt-collector, slayer of deceit, you uphold mighty Truth.

2.23.18 The mountain split before your splendor when you opened the enclosure of cows, Angirasa.
With Indra your ally, Brihaspati, you thrust forth the flood of waters wrapped in darkness.

2.23.19 Brahmanaspati, guide this hymn; take heed and give life to our offspring.
All that the gods protect is blessed. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.24 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Brahmanaspati; verses 1–10 Brihaspati; verse 12 Indra and Brahmanaspati. Meter: Jagati; verses 12, 16 Trishtubh.

2.24.1 Accept this offering, you who hold power; with a new, great hymn we worship you.
Let your praising friend find favor, generous Brihaspati; aid us and inspire our thought.

2.24.2 With his force he bowed what would not bend and in anger split apart Shambara's strongholds.
Brahmanaspati moved what could not move and entered the wealth-bearing mountain.

2.24.3 That deed fit for the god of gods: they broke the firm enclosures and shattered the fortified walls.
By prayer he drove forth the cows, broke Vala, hid the dark, revealed the sunlight.

2.24.4 Brahmanaspati broke through with his strength to the stone-mouthed well that streams with honey.
All those who see the sunlight drank from it and together drew from the deep fountain.

2.24.5 Since ancient times those beings of yours have come to be, and years have opened your doors.
As they move without effort, Brahmanaspati makes one sign after another manifest today.

2.24.6 Pressing on, they reached the Panis' treasure hidden in a distant cave.
These knowing ones saw through the falsehood; back they came, and rose into sight again.

2.24.7 Faithful to Truth, the wise saw through the falsehood and returned from that place to the great road.
With their arms they blew fire into the stone; no one else could do it, for the others abandoned him.

2.24.8 With Truth-strung bow and swift arrows, Brahmanaspati reaches whatever he desires.
His arrows fly true, keen-eared, visible to men, their eyes upon mankind.

2.24.9 He gathers and he separates; he stands foremost and is well praised in battle, Brahmanaspati.
When the watchful one brings the prize with his thought, the sun shines bright upon the treasure.

2.24.10 Broad, powerful, the first gifts of Brihaspati, rich in rain, are easily discovered.
These are the victories of the longing, vigorous one, by which both peoples enjoy his bounty.

2.24.11 In the lower realm you are everywhere mighty; great in strength, you have grown delightful.
The god spread wide before the gods, Brahmanaspati, encompassing all things.

2.24.12 Every truth belongs to you two, generous ones; even the waters do not transgress your ordinance.
Indra and Brahmanaspati, come to our oblation as a yoked racehorse comes to food.

2.24.13 Even the most eager bearers hear him; the eloquent sage brings riches by his thought.
He subdues stubborn hatred and claims its due: Brahmanaspati is the victor in battle.

2.24.14 Brahmanaspati's true anger acted as he wished, when he was about to perform his mighty deed.
He drove forth the cows and divided heaven; like a vast current his strength streamed abroad.

2.24.15 Brahmanaspati, let us always ride in the well-guided chariot of your vigorous riches.
Add heroes to our heroes, you who have power, if by prayer you heed my summons.

2.24.16 Brahmanaspati, guide this hymn; take heed and give life to our offspring.
All that the gods protect is blessed. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.25 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Brahmanaspati. Meter: Jagati.

2.25.1 Kindling fire, he will conquer his foes; with prayer fashioned and oblation offered, he will grow strong.
He passes from birth to birth beyond them, each one Brahmanaspati makes his ally.

2.25.2 With heroes he conquers hostile heroes, and spreads his wealth in cows; he wakes to understanding himself.
His child and children's children flourish, each one Brahmanaspati makes his ally.

2.25.3 Like a rushing river in his work, he sweeps against the treacherous, as a bull attacks the gelded herd.
He cannot be turned back, any more than the course of fire, each one Brahmanaspati makes his ally.

2.25.4 For him the heavens pour down unceasing; with his comrades he goes first to win the cows.
His force unbroken, he strikes in strength, each one Brahmanaspati makes his ally.

2.25.5 For him all rivers thunder; they establish many unbroken shelters.
He prospers, favored in the gods' good will, each one Brahmanaspati makes his ally.

Hymn 2.26 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Brahmanaspati. Meter: Jagati.

2.26.1 The upright one who longs to worship will overcome his enemies; the god-loving man prevails against the godless.
Well guarded, the sacrificer prevails in strife; he divides the feast from the one who offers none.

2.26.2 Sacrifice, hero; set your heart upon the worshipers; turn your mind to good in the struggle against Vritra.
Prepare the oblation so that you may be fortunate; we choose Brahmanaspati's help.

2.26.3 He gains prizes with his people and clan, his birth and sons, his warriors;
He who reverently serves Brahmanaspati, father of the gods, with faithful mind and oblation.

2.26.4 The man who serves him with ghee-rich offerings Brahmanaspati leads forward.
Protecting him from distress and harm, this wondrous one makes room for him even in a narrow place.

Hymn 2.27 — Seer: Kurma Gartsamada or Gritsamada. Deity: the Adityas. Meter: Trishtubh.

2.27.1 These ghee-streaming songs I offer with my tongue to the Adityas, kings since ancient days.
Let Mitra, Aryaman, Bhaga, Varuna of many births, Daksha, and Amsha hear us.

2.27.2 May Mitra, Aryaman, and Varuna, of one intent, accept this praise of mine today:
The Adityas, pure, cleansed as by flowing water, without deceit, faultless, unharmed.

2.27.3 Those Adityas are vast and deep, not to be cheated, watching the deceitful, of wide vision.
They see what is crooked and what is right within; even the farthest things belong to the kings.

2.27.4 The Adityas uphold what moves and what stands still, gods guarding the entire world.
Far-seeing, they keep watch on sovereign power, faithful to Truth and exacting every debt.

2.27.5 Adityas, may I know your aid, Aryaman, even amid fear, and know delight.
Under your guidance, Mitra and Varuna, may I pass around evils as around deep pits.

2.27.6 Your path is good, Aryaman and Mitra, without sharp stones, Varuna, smooth and straight.
Lead us along it, Adityas, and grant us shelter beyond all injury.

2.27.7 May Aditi, mother of kings, and Aryaman bring us safely through hostilities on easy paths.
May we, rich in warriors and unharmed, enter the wide shelter of Mitra and Varuna.

2.27.8 They uphold three earths and three heavens, and three ordinances stand within their assembly.
Through Truth, Adityas, your greatness is mighty; beautiful is this, Aryaman, Varuna, Mitra.

2.27.9 They uphold the three bright spaces of heaven: golden, pure, washed by the current.
Never dozing, never closing their eyes, never deceived, they give wide praise to the upright mortal.

2.27.10 Varuna, you are king of all, of gods and mortals alike, sovereign lord.
Grant us a hundred autumns to see; may we reach the full span of life assigned to us.

2.27.11 I cannot distinguish right from left, Adityas, nor east from west.
Though immature and though wise, Vasus, led by you may I attain the fearless light.

2.27.12 The man who gives to the kings, whose way is Truth, whom enduring plenty makes strong,
Rides foremost with wealth in his chariot, generous and praised in assemblies.

2.27.13 Pure, with flowing waters and good pasture, unharmed, he lives rich in years and brave sons.
None strikes him, near or far, who walks under the Adityas' guidance.

2.27.14 Aditi, Mitra, Varuna, be gracious for whatever wrong we may have done against you.
May I find the spacious, fearless light, Indra; let not long shadows come upon us.

2.27.15 Both worlds together nourish him; blessed, he fosters the name of rain from heaven.
He rides victorious through both settlements in battle; both sides go well for him.

2.27.16 Your snares, worshipful Adityas, spread for the deceiving enemy—
Like a charioteer may I drive beyond them and remain unhurt in your broad shelter.

2.27.17 Let me never know want, Varuna, while dear to the generous giver of abundant gifts.
King, let me never fall away from easily governed riches. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.28 — Seer: Kurma Gartsamada or Gritsamada. Deity: Varuna; verse 10 dispels bad dreams. Meter: Trishtubh.

2.28.1 May everything come under the greatness of this inspired Aditya, sovereign king.
I ask for the splendid fame of generous Varuna, the god who gladdens men at sacrifice.

2.28.2 May we be fortunate within your ordinance, Varuna, thoughtful as we sing your praise,
Meeting the cow-rich dawns like fires burning on from day to day.

2.28.3 Let us abide in your shelter, Varuna, leader of many heroes, worthy of wide praise.
You sons of Aditi, undefeated gods, forgive us for the sake of friendship.

2.28.4 The Aditya released the rivers, bearers of the world; they flow in Varuna's Truth.
They do not tire or cease, but fly swiftly through the expanse like birds.

2.28.5 Loosen my offense as one unfastens a tether; let me prosper, Varuna, in your spring of Truth.
Do not cut the thread while I weave my thought; do not let the measure of my work fail before its time.

2.28.6 Take fear away from me, Varuna; sovereign faithful to Truth, embrace me.
Free me from distress as a calf from its rope; without you I cannot rule even the blinking of an eye.

2.28.7 Do not strike us, Varuna, with your weapons, which punish those who sin against your will, divine lord.
Let us not go into exile from the light; undo the assaults against us, that we may live.

2.28.8 Long ago we spoke homage to you, Varuna; now and hereafter we shall speak it, nobly born one.
For in you your ordinances stand unshaken, like mountains, unconquerable one.

2.28.9 Drive away the debts I owe, and those others have incurred; do not let me pay, king, for another's deed.
Many dawns have yet to break; through them, Varuna, guide us while we live.

2.28.10 If one who is my companion or friend, king, tells fearful me of terror in a dream,
Or a thief or wolf seeks to harm us, protect us from him, Varuna.

2.28.11 Let me never know want, Varuna, while dear to the generous giver of abundant gifts.
King, let me never fall away from easily governed riches. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.29 — Seer: Kurma Gartsamada or Gritsamada. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

2.29.1 Adityas who keep your ordinances, swift ones, put far from me the hidden sin, like a secret wound.
Varuna, Mitra, gods who hear, knowing what is good, I call on you for help.

2.29.2 You gods are our insight, you our strength; keep all hostilities far away.
You who forgive, grant forgiveness, be gracious to us today and in days to come.

2.29.3 What more should we do for you, Vasus, than the old bond of friendship?
Mitra, Varuna, Aditi, Indra and Maruts, bring us well-being.

2.29.4 O gods, you yourselves are kin; have mercy on me as I implore you.
Let not your chariot stray midway from Truth; may we never tire of your friendship.

2.29.5 I alone have cried out for many sins, when you disciplined me as a father does a gambler.
Keep the snares, keep the evils far away, gods; do not seize me like a mother bird with her chick.

2.29.6 Come close today, worshipful ones; afraid, I shall lay bare my heart to you.
Save us from the wolf's oppressive jaws; save us from the pit of the trap, worshipful ones.

2.29.7 Let me never know want, Varuna, while dear to the generous giver of abundant gifts.
King, let me never fall away from easily governed riches. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.30 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Indra; verse 6 Indra and Soma; first half of verse 8 Sarasvati; verse 9 Brihaspati; verse 11 the Maruts. Meter: Trishtubh; verse 11 Jagati.

2.30.1 The waters do not rest for Savitar, the god who makes Truth, or for Indra the serpent-slayer.
Day after day the dark turns round; how long until their first outpouring?

2.30.2 His mother told the knowing one of him who would bring a weapon against Vritra.
Clearing paths to his pleasure, day after day the roaring waters reach their goal.

2.30.3 He rose upright in midair and carried his weapon against Vritra.
Clothed in mist, the raging one approached him; Indra with the sharp weapon overcame his foe.

2.30.4 Brihaspati, strike with scorching stone the wolfish warriors of the demon.
As you struck in daring long ago, so, Indra, strike our enemy today.

2.30.5 Cast down the stone from the height of heaven, the one with which, in rapture, you crushed the foe.
For our children's gain, for abundant offspring, Indra, grant us our share of cows.

2.30.6 For you two bring forth the wisdom you desire, champions of the humble sacrificer.
Indra and Soma, aid us; in this place of fear make room for us.

2.30.7 Let me not say, from darkness, weariness, or exhaustion, “Do not press the soma.”
May one fill my need, give to me, heed me, and come with cows to me as I press the soma.

2.30.8 Sarasvati, help us; bold with Maruts, you overcome our foes.
Indra strikes down that raging bull of the Shandikas, swelling with might.

2.30.9 Whoever plots to strike us secretly or openly, pierce him with your sharpened weapon.
Brihaspati, defeat our enemies with your arms; king, encircle the treacherous destroyer.

2.30.10 With our heroes, warrior, work the heroic deeds that are yours to do.
Let our enemies linger smoldering after their defeat; slay them and bring us their treasures.

2.30.11 Longing for grace, with song and homage I invoke your Marut host, that godly company,
That day by day we may attain wealth with every hero, winning children and worthy of renown.

Hymn 2.31 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verse 7 Trishtubh.

2.31.1 Mitra and Varuna, guard our chariot, joined by the Adityas, Rudras, and Vasus.
They fly outward like birds from a rock, eager for renown, bristling, dwelling in the woods.

2.31.2 United gods, help our chariot, racing to victory among the peoples.
The swift ones cross the expanse on foot, striking with their hands upon the high ground of earth.

2.31.3 May all-seeing Indra, wise with his Marut host from heaven,
Stand by our chariot with guileless aid for great gain, for winning the prize.

2.31.4 May Tvashtri, god and companion of the world, with his wives drive forward our chariot;
Ila, Bhaga, Brihaddiva, both worlds, Pushan, Purandhi, the Ashvins, and the two lords.

2.31.5 And those two blessed goddesses, Dawn and Night, facing one another, who quicken all that moves:
Earth, I praise you both with new words, for you spread the threefold span of life over all that stands.

2.31.6 And I call on your praised ones, as did the eager seers: Ahir Budhnya and Aja Ekapad;
Trita, the Ribhus, Savitar grant us delight, and swift-moving Apam Napat bless our thought.

2.31.7 I long for these uplifted songs for you, worshipful ones, fashioned anew by men;
Seeking fame and longing for the prize, let me attain insight as a steed reaches its chariot.

Hymn 2.32 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: verse 1 Heaven and Earth; verses 2–3 Indra or Tvashtri; verses 4–5 Raka; verses 6–7 Sinivali; verse 8 the named goddesses. Meter: Jagati; verses 6–8 Anushtubh.

2.32.1 Heaven and Earth, guard this speech of mine, as I seek Truth and seek to win your favor.
Your lifetime reaches farther: here I set your greatness before me, seeking wealth and praising you.

2.32.2 Do not let a hidden enemy of man strike us or deceive us; keep us from these misfortunes.
Do not dissolve our friendship; know it. With minds set on your favor we seek that very thing.

2.32.3 With a kindly mind bring quick help, the ever-flowing cow full of milk.
With my feet and with my voice I urge you on, swift winner, much-invoked one, every day.

2.32.4 With fine praise I call on Raka, easy to summon; may the blessed one hear and heed us.
May she sew her work with an unbroken needle and give us a hero praised in song, generous a hundredfold.

2.32.5 With those beautiful favors of yours, Raka, by which you give riches to the worshiper,
Come to us today, glad of heart, blessed one, bringing increase a thousandfold.

2.32.6 Sinivali of broad braids, sister of the gods,
Accept the poured oblation, goddess, and grant us children.

2.32.7 She has fine arms, fine fingers, bears children easily and bears many.
To her, mistress of the people, to Sinivali, pour the oblation.

2.32.8 To Gungu, to Sinivali, to Raka and Sarasvati,
I call to Indrani for aid and Varunani for well-being.

Hymn 2.33 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Rudra. Meter: Trishtubh.

2.33.1 Father of the Maruts, let your favor come to us; do not drive us from the sight of the sun.
May our warrior endure among the horses; may we flourish with offspring, Rudra.

2.33.2 With your most healing remedies, Rudra, may I live a hundred winters.
Drive far from us hatred, distress, and diseases in every direction.

2.33.3 You are the most glorious of all born beings, Rudra, strongest of the strong, mace-armed one.
Carry us safely beyond distress; fend off all assaults of evil.

2.33.4 Let us not anger you, Rudra, with our homage or ill praise or our invocation, bull.
Restore our heroes with your medicines; I hear that you are foremost of all physicians.

2.33.5 May I turn aside Rudra with the songs of one who calls him with offerings.
May the brown one, soft of belly and lovely of lip, never turn against us in his anger.

2.33.6 May the bull with the Maruts cheer me as I plead for a life extended.
May I reach a shade from burning heat, unscathed, and seek the favor of Rudra.

2.33.7 Where is your hand of mercy, Rudra, your healing, soothing hand?
Bull, who removes the harm sent by gods, show me forgiveness now.

2.33.8 For the brown bull shining white I send forth a great, magnificent praise.
With homage we honor the blazing one and sing the radiant name of Rudra.

2.33.9 Firm-limbed, many-formed, fierce, the brown one shines with brilliant gold ornaments.
Sovereignty over this vast world can never be taken from Rudra.

2.33.10 Worthy one, you bear arrows and bow, and a golden necklace of many beautiful forms.
Worthy one, you govern this whole vast world; there is none mightier than you, Rudra.

2.33.11 Praise the renowned one who dwells in his chariot, young and fierce as a dangerous beast.
Be gracious to your singer, Rudra, when praised; let your hosts strike another, not us.

2.33.12 Like a child bowing before his father, I bow to you, Rudra, as you approach.
I praise you, lord of the good, generous giver; when praised, grant us remedies.

2.33.13 The pure medicines of you Maruts, the most healing and most gladdening, strong ones,
Which our father Manu chose: these gifts of healing and relief from Rudra I desire.

2.33.14 May Rudra's missile go around us, may the mighty one's great evil intention pass by.
Lower your firm bow for our generous patrons; bountiful one, be gracious to our children and descendants.

2.33.15 Thus, brown and discerning bull, be a god who does not rage or strike.
Hear our calling here, Rudra. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.34 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: the Maruts. Meter: Jagati; verse 15 Trishtubh.

2.34.1 Streaming rain, the bold strong Maruts blaze in might, terrifying as wild beasts.
Shining like fires, scattering dust, they blow the storm and release the cows.

2.34.2 With their spears and collars they glitter like the heavens; like cloudless rain they flash.
For you, gold-chested Maruts, Rudra the bull was born from Prishni's shining udder.

2.34.3 They sprinkle their horses like racing steeds and speed with swift ones, their ears alert to the roar.
Golden-lipped Maruts, you shake, united in purpose, and ride with your dappled mares to food.

2.34.4 All beings have grown strong on your food; you give swiftly and bring friendship forever.
With dappled steeds and unexhausted bounty, you sit at the yoke, straight in your ways.

2.34.5 With kindling flames, with rain-bearing cows whose udders swell, bright-speared on trackless paths,
Come like swans to your resting places, Maruts of one mind, for honeyed rapture.

2.34.6 Come, Maruts of one mind, to our prayers and pressings, like fame coming to men.
Fill the cow's udder like a racing mare; make the singer's vision beautiful with prizes.

2.34.7 Maruts, give us that chariot rich in prizes and that daily drink that awakens prayer;
Give sustenance to singers in their struggles, a gift of insight and unharmed, unconquerable strength.

2.34.8 When the gold-chested Maruts yoke their horses to chariots, generous as Bhaga,
The cow swells with milk in her stalls, yielding abundant food to those who offer oblations.

2.34.9 If a mortal sets wolfish enmity against us, Maruts, protect us from the enemy's harm, Vasus.
Turn him back by your burning powers; Rudras, strike that man down with a fatal blow.

2.34.10 Wonderful is your journey, Maruts, when your kinsmen draw milk from Prishni's udder.
Or when the unassailable sons of Rudra bring Trita youth, though reviled, in place of age.

2.34.11 We call you, great Maruts, in the company of swift Vishnu, when we begin the offering.
Golden, prominent, freely giving, we who cherish prayer ask you for glorious riches.

2.34.12 They, the first ten singers, bore forth the sacrifice; let them spur us at each breaking of dawn.
Like Dawn unveiling nights with her red rays, they uncover with great pure light and floods of cattle.

2.34.13 Those Rudras grew strong in Truth's dwelling with ruddy adornments like earthly robes.
Clouding the sky with their utmost vigor, they took on a bright and beautiful hue.

2.34.14 Seeking their great shelter for aid, we approach them with reverent praise.
It was they whom Trita turned to help, like five priests summoned from afar.

2.34.15 The help with which you carry the weak man beyond distress, with which you free the singer from abuse—
Let that help come near, Maruts; let your gracious thought come like a lowing cow.

Hymn 2.35 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Apam Napat. Meter: Trishtubh.

2.35.1 Seeking the prize I have released my speech toward him; may the river-born one delight in my songs.
May swift-moving Apam Napat make us fair to behold; surely he rejoices in them.

2.35.2 Let us speak this hymn, finely fashioned from our own hearts; perhaps he will know it.
By his divine greatness Apam Napat begot all beings worthy of honor.

2.35.3 Some rivers go together, others flow toward them; they fill the same wide basin.
The pure waters surrounded him, pure and radiant, Apam Napat.

2.35.4 The smiling young waters circle the youth, washing him clean.
Bright with shining colors, he glows amid the waters, rich in ghee, though without fuel.

2.35.5 Three goddesses, unshaken women, prepare food for this god.
They stream toward him as though made for him, and he drinks the first waters' sweetness.

2.35.6 Here is the birth of the horse and of this sunlight; protect the generous from deceit and injury.
Let the unassailable one in raw fortresses be beyond the reach of enemies and falsehood.

2.35.7 In his own house is his cow rich in milk; he swells with his own nourishment and eats the fair food.
He, Apam Napat, grows strong amid the waters and shines for the one who honors him, granting riches.

2.35.8 Pure in the waters with a divine brightness, faithful to Truth, he shines far and ceaselessly.
Other worlds are his branches, spreading forth, and plants and their offspring too.

2.35.9 Apam Napat stands upright in the lap of the winding waters, clothed in lightning.
Bearing his highest greatness, the great golden-colored rivers circle around him.

2.35.10 Golden of form, golden of face, golden in color is Apam Napat.
Seated in his golden birthplace, he receives food from the givers of gold.

2.35.11 That face of his and his lovely secret name grow strong amid the waters.
The young women kindle him; golden-hued ghee is his food.

2.35.12 For friendship with the youngest among many, let us worship him with sacrifice, reverence, and oblations.
I wipe clean his summit and nourish him with kindling; I bring him food and surround him with song.

2.35.13 The bull begot a child among them; the child drinks from them and they lick him.
Apam Napat, whose color never fades, has entered here in another's form.

2.35.14 There in the highest dwelling he stands, gleaming always on paths without dust.
The great waters carry ghee as food to their son, and fly about him in their own garments.

2.35.15 Agni, I have gained safe dwelling for the people and good praise for our generous patrons.
All that the gods protect is blessed. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.36 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: the seasonal gods: verse 1 Indra and Madhu; 2 the Maruts and Madhava; 3 Tvashtri and Shukra; 4 Agni and Shuchi; 5 Indra and Nabhas; 6 Mitra and Varuna and Nabhasya. Meter: Jagati.

2.36.1 For you they have set the cows and waters moving; with unwearied stones the men milked them out.
Drink, Indra, the soma poured with “svaha,” offered with “vashat,” first from the Hotar, you who have command.

2.36.2 Blended with sacrifices, with dappled mares and spears, bright ones, beloved on your radiant journey,
Seat yourselves on Bharata's ritual grass, sons of heaven; drink soma from the Potar, Maruts.

2.36.3 Come to us like our own, easy to invoke; sit upon the grass and rejoice.
Then delight in the drink you cherish, Tvashtri, with gods born with you, your gladdened company.

2.36.4 Bring the gods here, inspired Hotar, worship them; eagerly take your seat in the three places.
Receive the honeyed soma brought forward; drink from the Agnidh, drink your fill of your portion.

2.36.5 This drink of yours increases the manly power of your body, the strength and vigor laid in your arms from of old.
For you it was pressed and brought, generous Indra; drink your fill of it from the Brahman priest.

2.36.6 Accept our sacrifice; heed my summons, as the Hotar sits chanting the ancient invocations.
Come to the oblation, two kings, with reverence; drink the honeyed soma from the Prashastar.

Hymn 2.37 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: verses 1–4 Dravinodas and the Seasons; verse 5 the Ashvins and the Seasons; verse 6 Agni and the Season. Meter: Jagati.

2.37.1 Delight in the drink from the Hotar as you please; the officiants desire to pour you a full cup.
Bring it to him, for he is the giver of what you seek; drink soma from the Hotar, Dravinodas, with the Seasons.

2.37.2 The one I called before I call again: he is the one to invoke, the giver who rules by name.
Drink the honeyed soma prepared by the officiants, from the Potar, Dravinodas, with the Seasons.

2.37.3 May the bearers who carry you rejoice; come unharmed and stand strong, lord of the woods.
Bold one, called on with fervor, drink soma from the Neshtar, Dravinodas, with the Seasons.

2.37.4 He drank from the Hotar and from the Potar too; from the Neshtar he enjoyed the food set out.
Let immortal Dravinodas drink the unspilled fourth vessel, the vessel of the giver of riches.

2.37.5 Yoke here today your man-bearing chariot to bring you near, and unhitch it here.
Mix the oblations with honey; come and drink soma, Ashvins rich in prizes.

2.37.6 Delight in the kindling, Agni, delight in the offering, delight in the people's prayer and noble praise.
Great Vasu, with every Season feed all the eager gods the oblation they desire.

Hymn 2.38 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Savitar. Meter: Trishtubh.

2.38.1 God Savitar has risen to set things in motion, bearing out the ancient work of the waters.
Now he apportions treasure to the gods, then grants the sacrificer his share in well-being.

2.38.2 For the awakening of all, the god stretches his broad hands high in the air.
Even the waters obey his ordinance; even this wind rests in the wide expanse.

2.38.3 Now he unharnesses his swift steeds and halts even the traveler on the road.
Even the serpent's winding course has ceased; night comes according to Savitar's ordinance.

2.38.4 Again the weaving woman wraps her stretched-out web; halfway through her work the wise one lays down her labor.
He rises to summon, dividing the seasons: tireless god Savitar has arrived.

2.38.5 In every dwelling the blaze of fire spreads; each living thing settles in its home.
The mother gives her eldest son his portion, following the sign sent by Savitar.

2.38.6 The wanderer bent on winning has returned; all creatures on the move long for home.
Leaving his unfinished task, each traveler comes back by the divine Savitar's ordinance.

2.38.7 Wild beasts spread through dry lands to find the portion you placed for them in waters;
Birds take to the woods: none violates these ordinances of god Savitar.

2.38.8 Varuna goes to his watery resting place at a blink, undisturbed, moving gently.
Every bird and beast goes to its fold; Savitar has assigned their places of birth.

2.38.9 Indra, Varuna, Mitra, Aryaman, and Rudra do not break his ordinance,
Nor do our enemies: with homage I call on god Savitar for this well-being.

2.38.10 May Bhaga, insight, prize-winning Purandhi, Narashamsa, lord of women, guard us.
May we gather desirable riches and be dear to god Savitar.

2.38.11 Let that desired bounty you grant from sky, waters, and earth come to us;
Let it bless your singers and companions, Savitar, and the singer who praises you widely.

Hymn 2.39 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

2.39.1 You sing for this purpose like the pressing stones; like vultures you seek a treasure-bearing tree;
Like priests commanding hymns at the gathering, like envoys carrying people's summons far and wide.

2.39.2 You travel at dawn like heroes in chariots; like twin Yamas you follow beauty.
Like two women adorning their bodies, like a married pair among people, wise in works.

2.39.3 Come first to us like horns, like two hooves treading firmly on the earth.
Like paired waterfowl at dawn's return, come near, powerful ones, like chariot riders.

2.39.4 Carry us across like a boat; be like a yoke, a wheel hub, its axle and its rim.
Like dogs guard our bodies from harm; like crutches, protect us when we stumble.

2.39.5 Come near like an untiring wind, like a river's current, like eyes with sight.
Like hands bring comfort to the body; like feet lead us toward a better lot.

2.39.6 Like lips that speak sweetly for the mouth, like breasts fill us with milk for life.
Like noses guard our bodies; like ears hear us well.

2.39.7 Like hands grant us strength; like earth bring all the spaces into accord for us.
Ashvins, sharpen these songs that long for you, as with a whetstone one sharpens an axe.

2.39.8 The Gritsamadas have made these prayers and hymns to strengthen you, Ashvins.
Take pleasure in them and come, heroes. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.40 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: Soma and Pushan; final half of verse 6 Aditi. Meter: Trishtubh.

2.40.1 Soma and Pushan, creators of wealth, creators of heaven, creators of earth,
Born as guardians of the entire world, the gods made you the navel of immortality.

2.40.2 The gods welcomed these two at their birth, and the two concealed the unwanted darkness.
Through Soma and Pushan, Indra brought the ripe into being among the raw, the cattle into the cows.

2.40.3 Soma and Pushan, you drive a chariot spanning the heavens, seven-wheeled, reaching everywhere;
Changing its course, yoked by thought, strong ones, you drive that chariot with five reins.

2.40.4 One made his dwelling high in heaven; the other on earth and in the middle air.
Open for us the hub of rich and manifold wealth, abundant in food and growth.

2.40.5 The one begot all beings; the other passes over all, watching them.
Soma and Pushan, guard my thought; with you two may we conquer every battle.

2.40.6 May Pushan who reaches everywhere quicken my thought; may Soma, lord of wealth, give riches.
May unconquered goddess Aditi guard us. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.41 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: verses 1–2 Vayu; 3 Indra and Vayu; 4–6 Mitra and Varuna; 7–9 the Ashvins; 10–12 Indra; 13–15 the All-Gods; 16–18 Sarasvati; 19–21 Heaven and Earth or the oblation carts, and Agni in verse 19. Meter: Gayatri; verses 16–17 Anushtubh; verse 18 Brihati.

2.41.1 Vayu, come here with your thousand
Chariots and their teams,
To drink the soma.

2.41.2 Come, Vayu, with your teams; this bright
Drink I offer for you.
Come to the home of the soma-presser.

2.41.3 Indra and Vayu, with your teams,
Come today to the bright drink mixed with milk;
Come and drink it, heroes.

2.41.4 This soma, Mitra and Varuna,
Has been pressed for you, sustainers of Truth;
Hear my summons here.

2.41.5 The two kings, free from treachery,
Sit in the highest, steadfast dwelling,
The hall of a thousand pillars.

2.41.6 These two sovereign Adityas,
Lords of bounty whose pressing is rich in ghee,
Join together without deceit.

2.41.7 Come, true Ashvins, with cows,
With horses, Rudras, on your path
That protects mankind.

2.41.8 No evil-speaking mortal foe,
Whether distant or near, dare challenge you,
Strong and rich in gifts.

2.41.9 Carry to us, Ashvins, wealth
Glowing tawny to behold;
Wise ones, find an open way.

2.41.10 Indra has indeed shaken off
The great fear that beset us;
Steadfast is he, who sees all peoples.

2.41.11 May Indra favor us,
That no evil come upon us from behind,
And good fortune lie before us.

2.41.12 May Indra give us safety
From every direction, victorious
Over enemies, watching all peoples.

2.41.13 Come, all you gods;
Hear this summons of mine
And take your seats on this ritual grass.

2.41.14 This strong, honeyed, exhilarating drink
Is yours among the Shunahotras;
Drink this desirable cup.

2.41.15 Gods with Indra at your head,
The Marut host, Pushan our giver,
All of you hear my call.

2.41.16 Best mother, best river,
Best goddess, Sarasvati:
We seem without renown;
Mother, make us renowned.

2.41.17 In you, divine Sarasvati,
All lives have found their refuge.
Rejoice among the Shunahotras;
Goddess, give us children.

2.41.18 Accept these prayers, Sarasvati,
Rich in prizes.
Your beloved Gritsamadas, faithful to Truth, offer you their song among the gods.

2.41.19 Come forth, you two who bring joy
To sacrifice; we choose you now,
And Agni who bears oblations.

2.41.20 Heaven and Earth, today convey
This perfect sacrifice that touches heaven
Among the gods for us.

2.41.21 Gods worthy of sacrifice, sit
In the lap of these two, free from guile,
To drink soma here today.

Hymn 2.42 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: the bird, Indra in the form of a partridge. Meter: Trishtubh.

2.42.1 Crying out, declaring your kind, you launch your voice like a rower launching a boat.
Bird, be an omen of blessing; let no harm from any quarter find you.

2.42.2 Let no hawk or great eagle kill you, and no archer find you with his arrow.
Calling in the ancient direction of your fathers, speak a good and fortunate word here.

2.42.3 Cry out to the right of our houses, bird, as a good omen speaking a gracious word.
Let no thief or evildoer rule over us. May we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

Hymn 2.43 — Seer: Gritsamada, Angirasa Shaunhotra, later Bhargava Shaunaka. Deity: the bird, Indra in the form of a partridge. Meter: Jagati; verse 2 Atishakvari or Ashti.

2.43.1 The singers chant around us clockwise, while birds sing their voices each in season.
It speaks both songs like a singer of sacred chants; the Gayatri and Trishtubh sound beneath its rule.

2.43.2 Bird, you sing the melody like a lead singer; like a priest's son you speak praise at the pressings.
Like a fertile bull approaching mares with foals, speak good to us from every side, bird, speak blessing from every side.

2.43.3 Speaking, bird, speak good fortune; sitting silent, hold kind thoughts for us.
When you speak in flight like a lute, may we speak greatly in assembly, rich in brave sons.

### Mandala 3

Hymn 3.1 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.1.1 Agni, you made me soma's mighty carrier to serve at the sacred gathering.
Toward the gods I set my song in motion; for peace, Agni, accept my body.

3.1.2 We have set the sacrifice on its way: let our song grow as we serve Agni with kindling and reverence.
The sages, masters of heaven's gatherings, seek the path to strength even for the wise.

3.1.3 Wise and pure in skill, a kindred spirit of heaven and earth by birth, he brought delight.
The gods found beautiful Agni among the waters, in the labor of the sisters.

3.1.4 The seven great ones nourished him, blessed, born white and red in his greatness.
They cried out around him like a newborn child; the gods fostered Agni at his birth.

3.1.5 Stretching through space with shining limbs, refining his wisdom with the sages' purifying filters,
He clothes himself in flame, circles through the waters, and fashions unfailing, vast splendors.

3.1.6 Unharmed, the great daughters of heaven wandered roaring, clothed yet naked of flame.
Ever youthful here, seven voices of one womb bore a single child.

3.1.7 Spread wide, gathered in all shapes within the birthplace of ghee, in the streaming of honey,
Here the swelling cows stood; the wondrous one's two vast mothers came together.

3.1.8 Taking shape, son of strength, he flashed out, wearing brilliant forms in his ardor.
Streams of honey and ghee pour where the bull has grown by sacred song.

3.1.9 At birth he knew even his father's udder; he let its currents loose, and the milk cows too.
Walking hidden with kindly companions, he was no longer hidden by the great daughters of heaven.

3.1.10 He bore his father's and his begetter's child, alone suckling the many swelling mothers.
The two kindred wives of the pure bull—guard them both for him among men.

3.1.11 Great in the wide, unobstructed space he grew; many glorious waters gathered around Agni.
In Truth's womb Agni the householder lay amid his kindred sisters' work.

3.1.12 Brown like a wild beast in the struggle of the mighty, bright-faced, he longs to see the son.
The begetter brought forth the cattle; Agni, child of the waters, strongest of men, was born great.

3.1.13 The blessed forests gave birth to the lovely, many-formed child of waters and plants.
Even the gods came together in thought to worship the mighty one born most worthy of praise.

3.1.14 Great rays, bright as lightning, attend Agni whose face is light.
Growing in secret in his own dwelling, milking immortality from the boundless expanse.

3.1.15 I, the sacrificer, praise you with oblations; seeking favor I praise your friendship and good will.
Measure out the gods' help to your singer, and guard us with the faces of our household fire.

3.1.16 Dwelling under your good guidance, Agni, storing up every treasure,
Rich in seed, flourishing in renown, may we overcome the godless who desire battle.

3.1.17 You became the gods' bright sign, Agni, gladdening, knowing every poet's work.
You have lighted mortals, householder; like a charioteer you follow the gods and carry out their will.

3.1.18 The immortal king sat in mortals' houses to conduct their sacred gatherings.
His face gleaming with ghee, Agni shone far and wide, knowing every poet's work.

3.1.19 Come to us with gracious friendships, great one, running with mighty forms of help.
Make us rich in abundant wealth that crosses every barrier; grant us a share of eloquent, splendid fame.

3.1.20 These are your ancient births, Agni; to the primeval one I have told of new ones.
We have prepared these great pressings for the bull, placed in every birth, Jatavedas.

3.1.21 Set within birth after birth, Jatavedas burns unceasingly, kindled by the Vishvamitras.
May we remain in the worthy god's favor and in his blessed kindness of heart.

3.1.22 Set this sacrifice of ours among the gods, mighty wise one, with generous heart.
Bring our great nourishment, Hotar; Agni, win us mighty treasures through sacrifice.

3.1.23 Agni, bring the one who calls you Ila's abundance and the generous gift of cows forever.
Let us have a son whose descendants multiply; Agni, let this be your favor toward us.

Hymn 3.2 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Jagati.

3.2.1 For Vaishvanara, who grows through Truth, we fashion thought as pure as ghee for Agni.
He is priest both for man and singer; thought shapes him as the craftsman's axe shapes a chariot.

3.2.2 At birth he made both worlds shine, and became his mothers' son, deserving praise.
Agni, bearer of offerings, ageless, bringing joy, unconquerable guest of clans, shining with treasure.

3.2.3 With discerning thoughts the gods brought Agni into being by the wisdom of skill, within its great order.
Radiant with vast light and splendor, I call him like a racehorse seeking victory.

3.2.4 Desiring the gift of the gladdening one, we choose that desirable, inexhaustible prize of song:
The Bhrigus' gift, the eager one of poetic wisdom, Agni glowing with celestial flame.

3.2.5 People who spread the ritual grass set Agni before them for favor, famed for winning prizes.
With ladles raised they serve the radiant god of all, fierce one who completes the sacrifice and its work.

3.2.6 O pure-flamed Hotar, men who spread the grass attend your dwelling at sacrifice,
Seeking worship and friendship; Agni, grant them treasure.

3.2.7 He filled the two worlds and great sunlight when the waters upheld him at birth.
The inspired one is led around the rite, delightful as a racehorse led to win the prize.

3.2.8 Honor the giver of oblations, whose ritual succeeds; serve Jatavedas of the household.
Agni, Truth's charioteer, vast and all-seeing, became the gods' priest set before them.

3.2.9 The deathless, eager ones purified the three kindling sticks of mighty, all-pervading Agni.
One they placed among mortals for their enjoyment; the other two went to their kindred realm.

3.2.10 Men made the sage, lord of the clan, into human nourishment, as an axe is sharpened for its work.
He visits heights and depths, longing for them; he holds the seed within these worlds.

3.2.11 Born within their bellies, he quickens them; a bull roaring like a lion in many-colored forms.
Vaishvanara, immortal, wide of power, generously gives precious riches to the giver.

3.2.12 As in ancient days Vaishvanara climbed to the sky's summit, the back of heaven, gladdened by fine hymns.
As before, he creates wealth for mankind, circling the common realm, awake and watchful.

3.2.13 The one faithful to Truth, worthy of sacrifice, seer worthy of praise, whom Matarishvan placed in heaven as a home,
That fair-shining, golden-haired Agni we seek for fresh good fortune.

3.2.14 Pure in his course, swift and sunlight-seeing, heaven's beacon standing in the luminous realm, waking at dawn,
Agni, highest summit of heaven, irresistible and mighty, we seek with homage for victory.

3.2.15 Gladdening Hotar, pure and free of guile, domestic god worthy of song and seeing all peoples,
Beautiful to behold like a bright chariot, placed here by Manu, we seek him always for wealth.

Hymn 3.3 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Jagati.

3.3.1 For Vaishvanara, broad of strength, inspired men arrange offerings at the foundations to find a way.
For immortal Agni serves the gods, and his ancient ordinances do not fail.

3.3.2 The wondrous messenger passes between both worlds, the Hotar seated, mankind's priest.
With light he adorns his vast dwelling; Agni, rich in thought, goes at the gods' command.

3.3.3 The wise exalt Agni in their thoughts, beacon of sacrifices, accomplisher of the assembly.
Their songs commit the works to him; in him the sacrificer seeks his blessings.

3.3.4 Father of sacrifices, lord of life, knower of the wise, Agni measures the singers' paths and visions.
With his immense form he entered both worlds; widely beloved, the sage delights in his dwellings.

3.3.5 Bright Agni of the bright chariot, gold-ordained Vaishvanara, seated in the waters, finder of sunlight,
Plunging swiftly, clothed in power, swift-moving: the gods set him here in beauty.

3.3.6 Agni with gods and human beings unfolds in thought a sacrifice of many forms.
A charioteer moves between them, swift, master of the house, driving away curses through successful offerings.

3.3.7 Agni, grow old with long life and good offspring; swell with strength, shine upon us with food.
Quicken our lives, wake to the great; you are the gods' wise seeker, wise among seers.

3.3.8 Men praise with homage and zeal the great guest, lord of the clan, guide of thoughts, eager friend of singers,
Jatavedas who perceives the sacrifices, that he may grow strong.

3.3.9 Agni became the shining god who circles settlements, gracious, strong, and splendid in his chariot.
We adorn his ordinances, abundant in nourishment, in our home with lovely hymns.

3.3.10 Vaishvanara, I invoke your dwellings through which you found sunlight, all-seeing one.
At birth you filled the worlds, both heaven and earth; by your own power you encompass them all, Agni.

3.3.11 From the vast wonders of Vaishvanara the single sage made his way through his good work.
Agni was born, honoring both his parents, heaven and earth, rich in seed.

Hymn 3.4 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: the Apri gods: verse 1 kindling or Agni; 2 Tanunapat; 3 Ila; 4 ritual grass; 5 divine doors; 6 Dawn and Night; 7 the two divine Hotars; 8 Bharati, Ila, and Sarasvati; 9 Tvashtri; 10 Vanaspati; 11 offerings with svaha. Meter: Trishtubh.

3.4.1 At every kindling, be kind to us; with each flame give us the good will of the Vasus.
Bring the gods to worship, god; as friend to friends, with gracious heart serve them, Agni.

3.4.2 The one the gods invoke three times daily, Varuna, Mitra, and Agni, day after day:
Tanunapat, make this honeyed sacrifice of ours, born of ghee, fruitful for those who offer it.

3.4.3 The brightness beloved of all goes forward to Ila's Hotar, first to worship.
With homage she comes to praise the bull; inspired, the best sacrificer will serve the gods.

3.4.4 Your path has been made upward at the rite; flames reach upward and enter space.
The Hotar has taken his seat at heaven's navel; we spread the god-embracing ritual grass.

3.4.5 Choosing seven priestly offices in their minds, moving the whole world according to Truth,
Beautiful as men, born in assemblies, the ancient divine doors open before this sacrifice.

3.4.6 Dawn and Night draw near, both radiant, smiling in their different bodies.
May Mitra and Varuna be pleased with us, and Indra with the Maruts in their greatness.

3.4.7 I adorn the two divine Hotars first; the seven nourishing ones delight in their own nature.
Speaking Truth, they tell of Truth here, pondering in obedience to the ordinance they guard.

3.4.8 Let Bharati come here with the Bharatis, Ila with gods and men, Agni with them;
Sarasvati with the Sarasvatas: let the three goddesses take their seats upon this grass.

3.4.9 Nourish for us the seed that multiplies, god Tvashtri; bestow it freely.
From it may a hero be born, active, skillful, stones yoked for the pressing, eager for gods.

3.4.10 Lord of the forest, release the oblation toward the gods; Agni the preparer makes the offering ready.
That Hotar will sacrifice faithfully, for he knows the gods' births.

3.4.11 Come here, Agni, kindled, with Indra and the swift gods sharing your chariot.
Let Aditi, rich in good children, sit on our grass; let the immortal gods delight in the offerings with svaha.

Hymn 3.5 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.5.1 Agni woke at the dawns, the inspired one who knows the poets' path.
Wide of power, kindled by worshipers, the bearer opened the doors of darkness.

3.5.2 Agni grew with the praises, songs, and reverent hymns of singers.
Longing for the ancient visions of Truth, the messenger shone at the break of dawn.

3.5.3 Agni was set among human peoples, child of the waters, a friend accomplishing his work by Truth.
The lovely and worshipful one climbed to the summit; the seer became worthy of inspired songs.

3.5.4 Agni becomes Mitra when kindled; as Hotar, Jatavedas is Mitra and Varuna.
The swift householder, serving as priest, is Mitra of rivers and mountains too.

3.5.5 He guards the dear foremost place of the bird, beyond the foe; he guards the great sun's passage.
Agni guards the seven-headed one at the navel; lofty one, he guards the gods' nearest abode.

3.5.6 The gifted craftsman made a lovely, praiseworthy name for him; the god knows every hidden sign.
The couch, the ghee-rich footprint of the bird: Agni guards it without ever failing.

3.5.7 Agni took his place in a ghee-rich birthplace, wide in its approach, eager and desired.
Blazing, pure, high, cleansing, again and again he renews the two mothers.

3.5.8 Newborn, he grows with plants when shoots of life nourish him with ghee.
Like waters glittering downhill, Agni shines in the lap of his parents.

3.5.9 Praised and kindled, the great one shone on the summit of heaven, above earth's navel.
Agni, Mitra, worthy of praise, Matarishvan, will bear the gods to the sacrifice as messenger.

3.5.10 With kindling, lofty Agni propped up the sky, becoming the highest of lights.
Matarishvan kindled him for the Bhrigus, the offering-bearer hidden away.

3.5.11 Agni, bring the one who calls you Ila's abundance and the generous gift of cows forever.
Let us have a son whose descendants multiply; Agni, let this be your favor toward us.

Hymn 3.6 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.6.1 Singers, inspired, guide your spoken words toward the gods, seeking the gods.
The wealth-bearing gift moves east, rich in prizes, bearing a ghee-filled oblation to Agni.

3.6.2 At birth you filled heaven and earth, then spread out your inherited domain, worthy of sacrifice.
Agni, let your seven-tongued flames be spoken of, in the greatness of heaven and earth.

3.6.3 Heaven and Earth, worthy of worship, set you as Hotar in the house,
When god-seeking human peoples praise your gleaming flame, rich in offerings.

3.6.4 Great, firmly seated in the common hall, beloved between the mighty heavens,
His two rival wives, ageless, unfailing, are two cows rich in milk for him of wide renown.

3.6.5 Your mighty ordinances are mighty, Agni; by your wisdom you stretched out heaven and earth.
At birth you became messenger; bull, you became the guide of peoples.

3.6.6 Harness the two red, ghee-streaming steeds, their manes of Truth, to your yoke.
Then bring all the gods, god, and make our sacrifice prosper, Jatavedas.

3.6.7 Even the bright realms of heaven shine for you; you shine before the many gleaming dawns.
When you, Agni, have burned through the forests, the gods praise the joyful Hotar's work.

3.6.8 The gods rejoicing in the wide middle air, or dwelling in heaven's luminous realm,
Or those nearby, easily invoked and worshipful: horses yoked to your chariot have brought them, Agni.

3.6.9 Come here with them in one chariot, Agni, or in separate cars, since horses are plentiful.
Bring the thirty-three gods with their wives, each as is proper, and rejoice.

3.6.10 He is the Hotar for whom even the wide heaven and earth sing for increase at every sacrifice.
They stand facing east at the rite, well shaped, faithful to Truth, in the Truth of him born of Truth.

3.6.11 Agni, bring the one who calls you Ila's abundance and the generous gift of cows forever.
Let us have a son whose descendants multiply; Agni, let this be your favor toward us.

Hymn 3.7 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.7.1 Seven voices climbed up to the white-backed one's resting place and entered their two mothers.
Both parents wander in the surrounding realm and stream forth long life for worship.

3.7.2 The sky-dwelling cows, horses of the bull, divine bearers of sweetness, have taken their places.
One cow walks around you as you rest in Truth's dwelling, along its turning path.

3.7.3 Well guided, the cows mounted there, and their knowing lord discovered the riches.
The blue-backed one, many-faced, bellowed toward them from the food of the thicket.

3.7.4 Carrying the great work of Tvashtri, they bring the ageless one and give him strength.
Flashing from his limbs in the shared dwelling, he entered heaven and earth as one.

3.7.5 They know the grace of the ruddy bull and delight under the tawny one's rule.
Shining from heaven with brilliant light, they count Ila's song among their great company.

3.7.6 To both parents they proclaimed their cry and brought great strength to the two great ones.
There the bull follows his own dwelling beyond night's covering, according to the singer's song.

3.7.7 With five officiants seven inspired men guard the dear, hidden footprint of the bird.
The ageless bulls rejoice facing forward; the gods have followed the gods' ordinances.

3.7.8 I adorn the two divine Hotars first; the seven nourishing ones delight in their own nature.
Speaking Truth, they tell of Truth here, pondering in obedience to the ordinance they guard.

3.7.9 For the great swift stallion, for the many-colored bull, the well-guided rays surge forward in strength.
Godly Hotar, more delightful in wisdom, bring the mighty gods and both worlds here.

3.7.10 With food offered and lovely speech, bright-signaled dawns broke in splendor.
And even for an offense committed, Agni, show us your great mercy, vast as earth.

3.7.11 Agni, bring the one who calls you Ila's abundance and the generous gift of cows forever.
Let us have a son whose descendants multiply; Agni, let this be your favor toward us.

Hymn 3.8 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: the sacrificial post; verses 6–10 the posts, verse 8 alternatively the All-Gods; verse 11 the axe. Meter: Trishtubh; verses 3, 7 Anushtubh.

3.8.1 They anoint you in the rite, seeking the gods, lord of the forest, with divine honey.
Whether you stand upright, grant us riches here, or lie in the lap of this mother earth.

3.8.2 Rising before the kindled fire, winning ageless and heroic prayer,
Driving poverty far from us, rise high for great good fortune.

3.8.3 Rise, lord of the forest,
Above earth's summit;
As the measure is set true, lend brilliance to the bearer of sacrifice.

3.8.4 Young, well robed and adorned, he has come; as he is born he grows more excellent.
The wise seers raise him, thoughtfully seeking the gods.

3.8.5 Born, he is born again to bring fair days; among people he grows at the assembly.
The wise workers cleanse him with thought; the god-seeking seer lifts up his voice.

3.8.6 The posts that god-seeking men have measured, lord of the forest, or the axe has hewn,
May they, standing like gods, grant us treasure rich in offspring.

3.8.7 Those cut and planted in the ground,
Ladles lifted toward them:
May they bring us desirable gain, accomplishing our realm among the gods.

3.8.8 Adityas, Rudras, Vasus, good guides, heaven, firm earth, and middle air,
May the gods together guard the sacrifice and raise high the rite's beacon.

3.8.9 The shining posts have come to us, arranged in ranks like swans, clothed in brightness.
Raised in front by seers, these divine ones go upon the gods' path.

3.8.10 Like the horns of horned beasts the posts with their finials stand upon the earth.
Hearing the singers' call, may they defend us in our battles.

3.8.11 Lord of the forest, grow forth with a hundred branches; may we grow forth with a thousand.
The keen axe has led you onward to great good fortune.

Hymn 3.9 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Brihati; verse 9 Trishtubh.

3.9.1 As friends, we mortals choose you,
God, for our help:
Apam Napat, blessed, beautifully blazing, good in every onset, beyond reproach.

3.9.2 When you, longing for the forests,
Went toward your mothers, the waters,
Your return cannot be forgotten, Agni, when from far away you came among us.

3.9.3 You crossed beyond thirst,
And then your heart was glad.
Some move onward, others sit around, those who rest in friendship with you.

3.9.4 Far beyond the countless enemies,
Beyond those forever clinging,
The guileless seekers found him lying in the waters like a lion.

3.9.5 Agni had gone forth by himself
And so was hidden away;
Matarishvan brought him from afar, kindled for the gods.

3.9.6 Mortals laid hold of you
As bearer of offerings for the gods.
Youngest one, by your wisdom you oversee all human sacrifices.

3.9.7 Even the simple take delight
In your blessed wonder-working,
When the animals gather round you, Agni, kindled even in the dark.

3.9.8 Offer to him whose ritual prospers,
The strong one with pure flame;
Serve the swift, tireless, ancient messenger, god worthy of praise.

3.9.9 Three hundred, three thousand, thirty and nine gods worshiped Agni.
They anointed him with ghee and spread his ritual grass, then seated the Hotar there.

Hymn 3.10 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Ushnih.

3.10.1 You, Agni, whom the wise kindle
As king over peoples,
A god among mortals at the sacrifice.

3.10.2 You, Agni, they praise as officiant
And Hotar at sacrifices;
Guardian of Truth, shine in your own home.

3.10.3 That man who gives kindling
To you, Jatavedas,
Gains valor and flourishes, Agni.

3.10.4 Agni, beacon of the rites,
Comes with the gods,
Anointed by seven priests for the giver of oblations.

3.10.5 Bring the ancient, lofty song
To Agni the Hotar,
Who bears the lights of the seers like a creator.

3.10.6 Let our songs give strength to Agni,
From whom all praised things arise,
For great prizes and treasures, beautiful to behold.

3.10.7 Agni, most worthy of worship, serve
The gods for the one who seeks them at the rite;
Delightful Hotar, you shine beyond deceivers.

3.10.8 Pure one, shine upon us,
Grant us brilliant heroic power;
Be the singers' nearest friend for well-being.

3.10.9 Inspired, praising seers, awake,
Kindle you, immortal
Bearer of oblations, growing strong.

Hymn 3.11 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

3.11.1 Agni is the Hotar, priest set first,
All-seeing at the sacrifice;
He knows the human rite.

3.11.2 The immortal bearer of offerings,
Eager messenger who brings delight,
Agni is shaped by thought.

3.11.3 Agni attends to thought,
The ancient beacon of sacrifice,
For he speeds toward its goal.

3.11.4 Agni, renowned son of strength,
Jatavedas, the gods made
Their bearer from ancient days.

3.11.5 Unassailable leader
Of human peoples, Agni,
The swift chariot always new.

3.11.6 Overcoming every assault,
Unfailing purpose of the gods,
Agni, most glorious of all.

3.11.7 By bringing offerings a mortal giver
Reaches the dwelling
Of him whose flames are pure.

3.11.8 May we, inspired, surround
All Agni's well-wrought gifts
With hymns to Jatavedas.

3.11.9 May we win all desired things
In contests, Agni;
The gods have turned toward you.

Hymn 3.12 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

3.12.1 Indra and Agni, come to the pressed drink,
Desired as heaven, summoned by songs;
Drink, impelled by our thought.

3.12.2 Indra and Agni, the singer's
Living sacrifice moves forward;
Drink this freshly pressed soma.

3.12.3 I choose Indra and Agni,
Cherished by poets, for the rite;
Let them drink their fill of soma here.

3.12.4 I call the eager Vritra-slayers,
Joint victors unconquered,
Indra and Agni, best winners of the prize.

3.12.5 The singers who know the paths
Chant praise to you;
Indra and Agni, I seek your nourishment.

3.12.6 Indra and Agni, you shook
Ninety fortresses held by Dasas
Together in a single deed.

3.12.7 The thoughts of men pass beyond
All works toward Indra and Agni,
Following the paths of Truth.

3.12.8 Indra and Agni, your mighty deeds,
Your common dwellings and your food,
Are set within your tireless labor.

3.12.9 Indra and Agni, you adorn
Heaven's luminous realms in contests;
Your valor shines clear.

Hymn 3.13 — Seer: Rishabha, of Vishvamitra's line. Deity: Agni. Meter: Anushtubh.

3.13.1 Sing Agni, god upon the ritual grass;
To him our song is offered.
May he come with the gods to us,
Most fit to worship, and sit upon the grass.

3.13.2 He is faithful to Truth; both worlds,
Attending his skill, bring aid.
Offerers praise him, seeking him
To gain his help.

3.13.3 He guides these seers,
And guides the sacrifices.
Serve this Agni,
Giver and winner of bounty.

3.13.4 May Agni grant us his gentlest
Shelters for our delight,
From where he showers treasure upon us,
From heaven, earth's peoples, and the waters.

3.13.5 With their precious thoughts,
The singers kindle shining Agni,
The one without precedent,
Hotar and lord of the clans.

3.13.6 Guard us in our prayers
And hymns, most invoked of gods.
Shine kindly, Agni, friend of Maruts,
Bestower of a thousand victories.

3.13.7 Now give us wealth a thousandfold,
Rich in children and nourishment,
Brilliant, Agni, rich in brave men,
Abundant and unfailing.

Hymn 3.14 — Seer: Rishabha, of Vishvamitra's line. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.14.1 The joyful Hotar took his place at the assemblies, true sacrificer, wisest of poets, maker.
Agni, son of strength, whose chariot is lightning, flame-haired, took his power upon earth.

3.14.2 I have brought you a hymn of homage; accept it, faithful to Truth, discerning son of strength.
Knowing, bring the knowing ones and sit for help in the middle of the grass, worshipful one.

3.14.3 Let two prize-seeking dawns speed toward you, Agni, along the wind's roads.
Anointed with ancient offerings, they have stood like the two sides of a chariot in the house.

3.14.4 Mitra, Varuna, and all the Maruts sing favor to you, Agni, son of strength.
When you rise in flame and spread across the peoples, shining on men like the sun.

3.14.5 Today we have given you what you desire, approaching with hands uplifted in reverence.
With a mind most fit for sacrifice, serve the gods, Agni, inspired with unfailing thought.

3.14.6 From you, son of strength, come many forms of the god's help and many prizes.
Give us wealth a thousandfold, Agni, in faithful and truthful speech.

3.14.7 Wise god of poetic skill, whatever we mortals have done for you at this sacrifice,
Know all of this beautiful rite, immortal Agni, and take delight in it.

Hymn 3.15 — Seer: Katya Utkila. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.15.1 Blazing with your broad power, drive away enemies, demons, and diseases.
May I abide in great Agni's good shelter, guided by him, easy to invoke.

3.15.2 Guard us at the break of this dawn and when the sun rises.
Accept my hymn like a son you cherish, Agni, well-born one, with your whole being.

3.15.3 You see men; shine red through the many dark nights, Agni, bull of light.
Vasu, lead us beyond distress; youngest one, make us eager for wealth.

3.15.4 Unconquered Agni, shine, a bull victorious over every fortress and rich in good fortune,
Guide of the first sacrifice, guardian of the great rite, Jatavedas, leading us well.

3.15.5 Shine toward the gods, wise one, bringing your singer many unbroken shelters.
Like a victorious chariot carry the prize to us, Agni, and the two kindly worlds.

3.15.6 Make us flourish, bull; quicken our prizes, Agni, and our two milk-rich worlds.
Shine with the gods in godly splendor; let no mortal's evil thought hem us in.

3.15.7 Agni, bring the one who calls you Ila's abundance and the generous gift of cows forever.
Let us have a son whose descendants multiply; Agni, let this be your favor toward us.

Hymn 3.16 — Seer: Katya Utkila. Deity: Agni. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

3.16.1 This Agni holds power over fine heroism
And great good fortune;
He commands wealth, good offspring and cows; he commands the slaying of Vritra.

3.16.2 Men and Maruts, attend this increaser,
In whom lie riches and generous blessings.
In battles his wise friends always overcame the enemy.

3.16.3 So sharpen for us, bountiful Agni,
Wealth rich in brave men,
Great in brilliance, most abundant, rich in children, free of sickness and full of might.

3.16.4 He who has done all deeds and overcomes
All beings has paid his worship among the gods.
He strives for heroism and praise among gods and men.

3.16.5 Agni, do not abandon us
To thoughtlessness or loss of heroes,
Or lack of cows, son of strength, or abuse: put away hostilities.

3.16.6 At the great sacrifice, blessed Agni,
Give us a share of prize and offspring;
Join us to greater, joyous, splendid, glorious wealth.

Hymn 3.17 — Seer: Kata, of Vishvamitra's line. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.17.1 Kindled by ancient law, beloved of all, he is anointed with the nights.
Flame-haired, clothed in ghee, purifying Agni sacrifices well to the gods.

3.17.2 As you performed the priest's work on earth and in heaven, discerning Jatavedas,
So serve the gods with this oblation; like Manu, let us extend the sacrifice today.

3.17.3 Three lives are yours, Jatavedas; three births, three dawns, Agni.
Knowing these, offer the gods their portion; then bring health and comfort to the sacrificer.

3.17.4 Singing of bright, beautiful Agni, we honor you, praiseworthy Jatavedas.
The gods made you their messenger and envoy, bearer of oblations, navel of immortality.

3.17.5 The Hotar before you, Agni, more worshipful, true in both ways and gladdening by his own nature:
Follow his law in sacrifice, discerning one, and set our rite among the gods' feasts.

Hymn 3.18 — Seer: Kata, of Vishvamitra's line. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.18.1 Agni, greet us with kindness, like a friend to a friend, a father to his good son.
Men's settlements harbor many plots; burn the hostile powers facing us.

3.18.2 Burn our enemies within, Agni; burn the assault of the alien foe.
Burn the senseless ones, Vasu, with discernment; let your ageless flames stand spread abroad.

3.18.3 With kindling and ghee, Agni, seeking your favor, I offer an oblation for vigor and strength.
As long as I have the power, I honor with prayer this divine thought that wins a hundredfold.

3.18.4 Blaze upward, son of strength, praised; give ample life to those who serve you.
Among the Vishvamitras, wealthy Agni, bring health and peace; often have we adorned your body.

3.18.5 Make us a treasure, fine winner of riches: you are this, Agni, when you are kindled.
In the blessed singer's prosperous home you wear your swift and beautiful forms.

Hymn 3.19 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.19.1 In our meeting I choose Agni as Hotar, alert sage who knows all, free of delusion.
May he worship the gods for us, best worshiper, and win bounty of wealth and prize.

3.19.2 I send you, Agni, a radiant, gift-bearing, ghee-rich oblation.
Turning toward the gods, decked with gifts and treasures, let the sacrifice find its place.

3.19.3 Through your stronger wisdom, help and train the seeker of good offspring.
Agni, in the abundance of wealth rich in men, may we and our praises be yours.

3.19.4 For men who sacrifice have set many faces in you, Agni the god.
Bring the gods here, youngest one, when you worship the heavenly host today.

3.19.5 When the gods anointed and seated you as Hotar in our meeting for the rite,
Be our protector here, Agni, and set renown upon our bodies.

Hymn 3.20 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni; verses 1, 5 the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.20.1 With hymns at daybreak the bearer calls Agni, Ushas, the Ashvins, and Dadhikra.
May the radiant gods hear us together, longing for the rite.

3.20.2 Agni, yours are three victors, three dwellings, and three ancient tongues born of Truth.
Three bodies of yours are favored by the gods: with them guard our songs without ceasing.

3.20.3 Many are your names of immortality, Jatavedas, god true to your own nature,
And many the arts of the artful, reaching all, which they have stored in you, binder of the heights.

3.20.4 Agni guides the peoples like Bhaga, a god among gods, keeper of seasons, faithful to Truth.
Vritra-slayer, giver of gifts, knower of all, let him bring the singer beyond all evils.

3.20.5 I call here Dadhikra, Agni, goddess Ushas, Brihaspati, god Savitar,
The Ashvins, Mitra and Varuna, Bhaga, the Vasus, Rudras, and Adityas.

Hymn 3.21 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni. Meter: verse 1 Trishtubh; verses 2–3 Anushtubh; verse 4 Viraj-rupa; verse 5 Satobrihati.

3.21.1 Place this sacrifice of ours among the immortals; accept these offerings, Jatavedas.
Sit first, Hotar, and eat the drops of fat and ghee, Agni.

3.21.2 Your ghee-rich drops of fat,
Pure one, are flowing down.
By your own law, for the gods' feast,
Give us the finest thing worth winning.

3.21.3 For you the drops of ghee fall,
Agni, inspired and true.
Best seer, you are kindled;
Be guardian of our sacrifice.

3.21.4 For you, wise Agni, the drops of fat and ghee flow as though with power, unconquered one.
Praised by seers, with mighty light you have come; accept the oblations, wise one.

3.21.5 We set before you the strongest fat, drawn from the middle.
Vasu, drops flow upon your skin; receive them one by one as a god.

Hymn 3.22 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni; verse 4 the fires set upon the earth. Meter: Trishtubh; verse 4 Anushtubh.

3.22.1 This is the Agni in whom Indra placed the pressed soma, longing to hold it in his belly.
Winner of a thousandfold prize like a racing steed, you are praised, Jatavedas.

3.22.2 Agni, the light of yours in heaven, on earth, among plants and waters, worshipful one,
With which you stretched the wide midair, is dazzling: a wave of light watching over men.

3.22.3 Agni, seek the flood of heaven and the gods who dwell there in the high places,
The waters beyond the sun's luminous realm and those that stand beneath it.

3.22.4 Let the fires on the earth, united
With the pressing stones,
Enjoy the sacrifice, free from guile,
And abundant food, free from disease.

3.22.5 Agni, bring the one who calls you Ila's abundance and the generous gift of cows forever.
Let us have a son whose descendants multiply; Agni, let this be your favor toward us.

Hymn 3.23 — Seers: Devashravas and Devavata, of the Bharatas. Deity: Agni. Meter: Trishtubh; verse 3 Satobrihati.

3.23.1 Churned forth, well placed in the common hall, the youthful seer guides the sacrifice.
Among aging forests Agni never ages; Jatavedas establishes the immortal here.

3.23.2 The Bharatas, Devashravas and Devavata, churned forth the glorious, skillful fire.
Agni, look out upon our vast riches; be our guide day by day.

3.23.3 Ten fingers gave birth to the ancient one, well born and dear among his mothers.
Praise Agni, son of Devavata, Devashravas, who shall be ruler of peoples.

3.23.4 I place you on the earth's chosen spot, at Ila's station, for fair days.
Shine richly, Agni, by the Drishadvati, the Apaya of men, and the Sarasvati.

3.23.5 Agni, bring the one who calls you Ila's abundance and the generous gift of cows forever.
Let us have a son whose descendants multiply; Agni, let this be your favor toward us.

Hymn 3.24 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Gayatri; verse 1 Anushtubh.

3.24.1 Agni, overcome the hostile hosts;
Drive away the assaults.
Uncrossable, crossing beyond enemies,
Give splendor to the bearer of sacrifice.

3.24.2 Agni, kindled with praise,
Immortal, served with offerings,
Gladly accept our rite.

3.24.3 Agni, wakeful in splendor,
Son of strength, summoned here,
Sit here upon my grass.

3.24.4 Agni, with all the fires
And gods magnify the songs
Of those who gather at sacrifice.

3.24.5 Agni, give the giver wealth
Abundant in heroes;
Strengthen us and our sons.

Hymn 3.25 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni; verse 4 Agni and Indra. Meter: Trishtubh.

3.25.1 Agni, you are heaven's discerning son, born of earth, knowing all things.
In your wisdom worship the separate gods here.

3.25.2 Agni, knowing, wins heroic might and wins the prize, adorning immortality.
Bring the gods to us here, you of abundant food.

3.25.3 Agni shines upon Heaven and Earth, two goddesses who give birth to all, immortal and unfailing.
He dwells among prizes, widely radiant and greeted with homages.

3.25.4 Agni and Indra, come to the sacrifice here in the giver's home where soma is pressed.
Come as gods without fail, to drink the soma.

3.25.5 Agni, you are kindled in the house by the waters, everlasting Jatavedas, son of strength,
Glorifying your common dwelling with aid.

Hymn 3.26 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin; verse 7 the self. Deity: verses 1–3 Agni Vaishvanara; 4–6 the Maruts; 7–8 the self or Agni; 9 Vishvamitra's teacher. Meter: verses 1–6 Jagati; 7–9 Trishtubh.

3.26.1 Holding Vaishvanara Agni in mind, bearing offerings, longing for the finder of sunlight,
We Kushikas, seeking wealth, call with songs on the generous god, delightful charioteer.

3.26.2 We call that bright Agni for aid, Vaishvanara, Matarishvan, worthy of praise,
Brihaspati for man's feast with the gods: the inspired, attentive guest who speeds to us.

3.26.3 Like a horse neighing, Vaishvanara is kindled by his kindred Kushikas age after age.
May that wakeful Agni grant us splendid heroism and fine horses, a treasure among immortals.

3.26.4 Let the prizes come forth, fires in their strength; in splendor the Maruts have yoked their dappled mares.
The great-bull Maruts, knowing all, shake mountains, irresistible.

3.26.5 We seek the fierce protection of the all-creating Maruts, splendid as fire.
Roaring sons of Rudra, clothed in rain, generous as lions when they charge.

3.26.6 Host by host and troop by troop, with lovely songs we seek Agni's brightness and the Maruts' power.
On dappled steeds, with undiminished gifts, wise ones, they come to sacrifice in the gatherings.

3.26.7 I am Agni, Jatavedas by birth; ghee is my eye, immortality is in my mouth.
I am the threefold light that measures space, unfailing heat; oblation is my name.

3.26.8 He purified the song with three filters, following its light with heart and mind.
By his own powers he made the highest treasure; then he looked out over heaven and earth.

3.26.9 An undiminished fountain with a hundred streams, wise father of those who speak,
The joyful friend in the lap of his two parents: may heaven and earth sustain him, truthful of speech.

Hymn 3.27 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni; verse 1 alternatively the Seasons. Meter: Gayatri.

3.27.1 Prize-seekers bright as day,
Bearing oblations rich in ghee,
He goes toward the gods seeking favor.

3.27.2 With song I praise discerning Agni,
Who brings the sacrifice to fulfillment,
Attentive, firm in thought.

3.27.3 Agni, may we gain your guidance,
The god's prize-winning power;
May we cross beyond hatred.

3.27.4 Pure Agni kindled at the rite
Is worthy of praise;
We seek the one whose hair is flame.

3.27.5 Broad in strength, immortal,
Clothed in ghee, well offered to,
Agni carries the rite's oblations.

3.27.6 Beset by trouble, ladles raised,
The sacrificers in their thought
Made Agni their source of help.

3.27.7 The immortal godly Hotar
Comes first by his wondrous power,
Impelled to the sacred gatherings.

3.27.8 The victor is set among prizes,
Led forward at the rites;
The sage brings sacrifice to fulfillment.

3.27.9 By thought he fashioned the excellent,
Set the seed within all beings,
Father of skill in his own person.

3.27.10 Ila set you in her chosen place,
Agni, brilliantly lit,
Born of strength and eager for wisdom.

3.27.11 In the work that joins to immortality,
Inspired men kindle Agni,
Untiring guide, with prizes.

3.27.12 I praise Agni, child of strength,
Blazing in the rite toward heaven,
Wise in the seer's art.

3.27.13 Praiseworthy, honored, visible
Beyond the darkness,
Agni the bull is kindled.

3.27.14 Agni the bull burns bright,
Like a horse bearing gods;
Those with oblations praise him.

3.27.15 You are a bull; we strong ones
Kindle you in strength;
Agni, shine high and wide.

Hymn 3.28 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: verses 1–2, 6 Gayatri; verse 3 Ushnih; verse 4 Trishtubh; verse 5 Jagati.

3.28.1 Agni, accept our offering,
The sacrificial cake, Jatavedas,
At the morning pressing, rich in thought.

3.28.2 The cake cooked for you, Agni,
Has been prepared for you;
Accept it, youngest one.

3.28.3 Agni, eat the offered cake
At the pressing after the day:
Son of strength, it is set at this rite.

3.28.4 At the midday pressing, Jatavedas, accept the cake here, inspired one.
Wise men in their assemblies do not neglect this share of yours, great Agni.

3.28.5 Agni, at the third pressing you long for the offered cake, son of strength.
Then among the immortal gods, wakeful one, set this treasure-rich sacrifice in place with praise.

3.28.6 Agni, grown great, accept
The offered cake, Jatavedas,
At the pressing after the day.

Hymn 3.29 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni; verse 5 alternatively the officiants. Meter: Trishtubh; verses 1, 4, 10, 12 Anushtubh; verses 6, 11, 14, 15 Jagati.

3.29.1 Here is the lower fire stick;
The kindling device is ready.
Bring the mistress of the people here;
Let us churn out Agni as of old.

3.29.2 Hidden in the two fire sticks, Jatavedas rests secure like a child within a pregnant woman.
Day after day Agni must be honored by wakeful men bearing oblations.

3.29.3 Place the lower stick flat, discerning one; she has borne the vigorous one, swiftly brought forth.
The red one raises his tuft; his power shines: Ila's son is born into understanding.

3.29.4 In Ila's place, above
The navel of the earth,
We set you, Jatavedas, Agni,
To bear our oblations.

3.29.5 Churn him out, men: the guileless, discerning, immortal seer of beautiful face.
Bring forth Agni before us, the first beacon of sacrifice, gentle and good.

3.29.6 As their arms churn, he shines like a red racehorse in the woods.
Bright on the Ashvins' path, untiring, he burns through stone and grass around him.

3.29.7 Newborn Agni shines, discerning, victorious, seer praised by seers, generous,
Whom the gods placed at sacrifices as worthy of praise, all-knowing bearer of oblations.

3.29.8 Sit, knowing Hotar, in your own place; set the rite in the womb of good work.
Agni, friendly to gods, worship them with oblation and give the sacrificer broad life.

3.29.9 Make the smoke rise, friends, like a bull; go unfailing toward the prize.
This Agni wins battles, rich in heroes; with him the gods overcame the Dasyus.

3.29.10 This is your seasonal birthplace,
From which you first shone at birth.
Knowing it, take your seat, Agni,
And then strengthen our songs.

3.29.11 In the womb he is called Tanunapat; when born, he becomes Narashamsa.
When Matarishvan fashioned him in his mother, he became the wind's rush in his movement.

3.29.12 Well churned forth, well set in place,
The wise one has been kindled.
Agni, make our rite prosper;
Worship the gods for the god-seeker.

3.29.13 Mortals have brought forth the immortal, tireless, swift, strong-jawed one.
Ten virgin sisters, close together, seize the newborn male.

3.29.14 The sevenfold Hotar shone since ancient times, burning in his mother's lap, at her breast.
He never sleeps, kindly day by day, born from the belly of the sovereign lord.

3.29.15 Armed against enemies, rushing like the Maruts, firstborn of prayer, they know all things.
The Kushikas sent forth brilliant praise; each kindled Agni in his home.

3.29.16 When today at this sacrifice we chose you as Hotar, discerning one,
You came firmly, expecting firm support; knowing all, come to our soma.

Hymn 3.30 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.30.1 Your soma-loving friends desire you; they press soma and place food before you.
They bear the attacks of men: from you, Indra, comes every sign of hope.

3.30.2 Even the farthest reaches of space are not distant to you; come with your two bay horses, horse-lord.
For the firm bull we have prepared the pressings, yoked the stones, and kindled the fire.

3.30.3 Indra of lovely lips, generous rescuer, great in his company, vastly active and just:
When you, fierce one, have been obstructed among mortals, where are your heroic deeds, bull?

3.30.4 You alone dislodge the fixed things, roaming to strike down Vritras.
Heaven, earth, and mountains stand like posts in obedience to your ordinance.

3.30.5 Even to both sides, much-invoked one, you alone spoke firm encouragement with your glories, Vritra-slayer.
When you grasp even these boundless worlds, Indra, how small they seem to you, generous one!

3.30.6 Send forth your bay horses down the slope, Indra; send your mace out crushing enemies.
Strike those facing you, those following, and those fleeing; make everything true and firmly set.

3.30.7 The mortal for whom you established nourishment receives even an unassigned portion in his home.
Blessed is your ghee-rich favor, Indra, and your thousandfold gift, much-invoked one.

3.30.8 You crushed Sahadanu, much-invoked Indra, and the dwellers Kuyava and Ahasta.
You struck the swollen Vritra, insatiable and footless, with your strength.

3.30.9 You settled on vast, boundless earth, swift Indra, as your firm dwelling.
The bull propped up the sky and midair; let the waters you released flow here.

3.30.10 Indra, Vala opened the cows' pen in fear even before you struck.
You made the paths easy and drove forth the cows; you aided the singers who called you from every side.

3.30.11 Indra alone filled the two treasure-bearing worlds, earth and heaven, joined together.
From the midair, send us stores of food and chariots, warrior, with companions and prizes.

3.30.12 The sun does not trespass beyond the directions the lord of bay horses appointed day after day.
When he has traveled the roads with his horses, he makes a place to unharness them.

3.30.13 The dawns long to see by night a great, wonderful face at daybreak.
All know the many good deeds of Indra when he comes in greatness.

3.30.14 A great light lies hidden in the rivers; the cow bears its ripe milk, though still raw herself.
All sweetness is gathered in the cow, placed there by Indra for nourishment.

3.30.15 Strengthen us, Indra, when our stores are empty; teach your praising friends how to sacrifice.
Ill-meaning mortals, evildoers and enemies bearing arrows, seek to slay us.

3.30.16 Hear the cry rising from our lowly enemies; hurl your fiercest bolt among them.
Cut them low, shatter them, overcome them; strike the demon, generous one, and subdue it.

3.30.17 Tear up the demon root and all, Indra; cut through its middle, crush its crown.
You made the fiery bolt for the hissing serpent, for him who hates prayer.

3.30.18 Guide us with swift horses to well-being, bringing together plentiful stores of food.
May we gain abundant wealth; Indra, grant us a share rich in children.

3.30.19 Bring us a glorious share, Indra, that we may partake of your exceeding generosity.
Our longing has spread like a plain; fill it with riches, lord of wealth.

3.30.20 Gladden this longing with cows and horses, and enlarge it with shining bounty.
The Kushikas, seeking sunlight, have made prayers their vehicle for you, Indra.

3.30.21 Break open the cattle pens for us, lord of cows; let prizes and gifts come together to us.
You dwell in heaven, truthful bull of strength; be our giver of cows, generous one.

3.30.22 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.31 — Seer: Kushika Aishirathi or Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.31.1 The bearer obeyed and went to the daughter's grandson, knowing the light of Truth and honoring it.
There the father joined with the daughter and poured his seed, bringing them together in a kindly mind.

3.31.2 He left no inheritance to his sister; he made the hidden child a treasure for the winner.
When the mothers brought forth the bearer, one made him, another performed the good work.

3.31.3 Agni was born trembling in the ladle, for the worship of the red one's great sons.
Their mighty child was born of a mighty mother; she grew great through the bay-horsed one's rites.

3.31.4 They pursued the one striving for victory and brought great light forth from darkness.
The dawns, knowing him, came out to meet him; Indra alone became lord of the cows.

3.31.5 With insight they pierced the firm enclosures; seven seers urged their thoughts forward.
They found the entire path of Truth and, knowing it, entered in reverence.

3.31.6 When Sarama found the mountain cleft, she fashioned a great ancient path forward.
She led the first of those whose feet leave clear tracks, and knowing the cry, went toward it.

3.31.7 The wisest seer came seeking friendship; the mountain brought forth a child for the doer of good.
The vigorous young man won his prize, and the Angiras began at once to sing.

3.31.8 First among those that are, measure of every being, he knows every birth and strikes Shushna.
Seeking cows, he sang us a path from heaven; friend, he freed his friends from reproach.

3.31.9 Desiring cows, they sat down to sing, making a path toward immortality.
Even this became their vast dwelling, where they reached the months by Truth.

3.31.10 They saw together and rejoiced in their own milk, drawing from the ancient seed.
Their cry warmed both worlds; at birth they placed their heroes among the cows.

3.31.11 With newborn songs Indra the Vritra-slayer released the cows through hymns.
The victorious cow, bearing ghee-rich gifts, gave him sweet honey in abundance.

3.31.12 They made a dwelling even for their father; the good workers saw the great blazing radiance.
With a prop they upheld their mother, and standing upright measured the vast height.

3.31.13 When great inspired thought prepared and placed the one who grew at once between heaven and earth,
All songs gathered in him, blameless; all unconquered powers belong to Indra.

3.31.14 I seek your friendship through mighty powers, Vritra-slayer; many yoked teams come to you.
We have come to the sage for great praise and aid; generous one, guard what is ours.

3.31.15 Finding a vast, shining country, he joined his friends and set them in motion.
Indra with men brought forth, all gleaming together, the sun, the dawn, the path, and fire.

3.31.16 The master of the house also released the waters to flow together, lovely to all.
Cleansing their honey with the sages' filters, shining through days and nights, they speed to the desert.

3.31.17 Both dark and bright wealth-bearing powers depart at the sun's command, two worshipful ones.
Your beloved friends strive to encompass your greatness, Indra, steadfast and true.

3.31.18 Be lord of truthful songs, Vritra-slayer, bull who gives life to all the voices.
Come to us with gracious friendships, great one, running with mighty forms of help.

3.31.19 Like an Angiras I honor him with homage; for the ancient one I fashion a fresh song for gain.
Dispel the many godless deceits, and grant us sunlight for victory, generous one.

3.31.20 Purifying rains have spread abroad; carry us safely beyond them.
Indra, be our charioteer; protect us from harm and make us winners of cows at every turn.

3.31.21 The Vritra-slayer, lord of cows, revealed the cattle; he crossed dark places with red light.
Sending forth truthful speech by Truth, he opened all his own doors.

3.31.22 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.32 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.32.1 Indra, lord of soma, drink this lovely midday pressing meant for you.
Fill your two cheeks, generous one, strong in the pressed draught; unhitch your bay horses and rejoice here.

3.32.2 Drink the bright soma, Indra, mixed with milk and stirred; we give it for your delight.
Together with the prayer-making Marut troop, with Rudra's sons, drink your fill and wax strong.

3.32.3 Those Maruts who increased your strength, your fierce power, and your vigor by their praise—
At the midday pressing drink with the Rudra host, lovely-lipped mace-bearer.

3.32.4 They were the Marut troop of Indra that drank deeply of this sweet draught.
With them he found Vritra's vulnerable place, the weakness of him who imagined himself invulnerable.

3.32.5 As Manu did, Indra, welcome the pressing; drink soma for lasting heroism.
Turn to us, bay-horsed one, at our rites; set the racing floods of water running.

3.32.6 You released the waters to run like racers when you struck Vritra.
With your moving weapon you struck the godless one lying there, encircling the godly waters.

3.32.7 With reverence we worship mighty Indra, vast, towering, ageless, young.
Even heaven and earth, beloved of this worshipful one, could not measure his greatness.

3.32.8 Many are Indra's good deeds; not all the gods can violate his ordinances.
He supported earth and this sky, and with his good work brought forth the sun and dawn.

3.32.9 True and guileless is that greatness of yours: at birth you drank the soma at once.
Neither the heavens, Indra, nor days nor months nor autumns can contain your power.

3.32.10 At your very birth, Indra, you drank soma in the highest heaven for delight.
When you entered heaven and earth, you became the ancient protector of the singer.

3.32.11 You struck the serpent lying around the flood, mighty one born of mighty stock.
Heaven could not equal your greatness when you planted one hip against the earth.

3.32.12 The sacrifice gave you increase, Indra, and the soma-pressing was dear to you.
Through sacrifice you, worshipful, protected sacrifice; your rite aided your mace in striking the serpent.

3.32.13 By sacrifice I brought Indra near for aid; let me turn him toward a new blessing,
Him whom ancient praises made strong, and those of the middle time and those of today.

3.32.14 When inspired thought stirred and bore me, I shall praise Indra before the day's close,
Where he carries us through distress like a boat, the one whom both parties invoke while crossing.

3.32.15 His cup is full, with “svaha”; like one who fills a vessel, I have poured it out for drinking.
His beloved soma draughts circle toward Indra for his delight.

3.32.16 No deep river, much-invoked one, nor encompassing mountains can hold you back.
So, when your friends urged you on, Indra, you broke even the firm cattle pen.

3.32.17 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.33 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin; verses 4, 6, 8, 10 spoken by the rivers. Deity: the rivers; verses 4, 8, 10 Vishvamitra; verses 6–7 Indra. Meter: Trishtubh; verse 13 Anushtubh.

3.33.1 From the mountain's lap they rush eager, laughing like two mares let loose.
Like two bright mother cows licking their calves, Vipash and Shutudri race with their waters.

3.33.2 Sent by Indra, seeking a free course, you travel toward the sea like chariot horses.
Meeting in waves and swelling, lovely ones, one of you reaches the other.

3.33.3 I have come to the most motherly river, the Sindhu, and to spacious, blessed Vipash.
Like mothers licking their calf, they flow onward together toward their common home.

3.33.4 “Full with water, we follow the bed the gods have made for us.
Our rushing flow cannot be turned back; why does the seer call to us, rivers?”

3.33.5 “Rest for a moment at my soma-inspired words, you who are faithful to Truth.
I, Kushika's son, invoke you with my great song as you run toward the Sindhu.”

3.33.6 “Indra, mace in hand, dug us out and struck Vritra, the barrier round the rivers.
God Savitar of gracious hands led us; by his impulse we run, broad rivers.”

3.33.7 “Always worthy of telling is that heroic deed of Indra, when he cut apart the serpent.
With his mace he smashed the enclosing banks; the waters flowed on, seeking their way.”

3.33.8 “Do not forget this speech, singer, so that later generations will hear your cry.
Poet, remember us in your hymns; do not humble us before men. I honor you.”

3.33.9 “Hear the singer, sisters: he has come to you from afar with wagon and chariot.
Bow low, become easy to cross, rivers; flow beneath the axles and the chariot rails.”

3.33.10 “We hear your words, singer, who have come from afar with wagon and chariot.
We will bow for you like a woman with milk, like a maiden before a young man.”

3.33.11 “When the Bharatas, driven by Indra, cross you, a tribe seeking cows,
Let your destined current flow; I seek your favor, goddesses worthy of worship.”

3.33.12 “The cow-seeking Bharatas have crossed; the seer has won the rivers' favor.
Flow onward, bearing food and rich gifts; fill your channels and hurry on.”

3.33.13 Waters, let your wave rise no higher than our axles; loosen your reins.
Let the harmless pair reach safety, free of guilt and evil deed.

Hymn 3.34 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.34.1 Indra, breaker of fortresses, went beyond the Dasa with songs, found wealth, and scattered enemies.
Spurred by prayer, growing strong in body, giver of much, he filled both worlds.

3.34.2 I send forth my voice to stir your mighty vigor, adorning it for the immortal.
Indra, you go before the human lands and the peoples of the gods.

3.34.3 Indra, leader of troops, encompassed Vritra and broke down the fraud of the magicians.
He struck Vyamsa, burned through the woods, and made the cows of the night visible.

3.34.4 Seeking sunlight, Indra created the days; with the eager ones he conquered armies, full of help.
For Manu he lit the beacon of day and found light for the great struggle.

3.34.5 Indra entered the crushing battle, bearing many manly deeds like a man.
He awakened these thoughts for the singer, and drew forth their radiant color.

3.34.6 They praise the great and many good deeds of mighty Indra.
With his host he crushed the wicked; by wondrous arts the mighty one overpowered the Dasyus.

3.34.7 Indra, lord of the good, opened a way through battle for the gods and filled the peoples.
In the dwelling of Vivasvat the inspired sages sing those deeds in hymns.

3.34.8 The wise praise Indra, ever victorious, chosen, giver of strength,
Who won the sunlight and divine waters, who won this earth and sky.

3.34.9 Indra won the racing horse and sun, won the cow that gives manifold food.
He won golden wealth; striking the Dasyus, he protected the Arya people.

3.34.10 Indra won plants and days, trees and middle air.
He broke Vala, drove away the discordant, and subdued those who plotted against him.

3.34.11 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.35 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.35.1 Stand: your bay horses are being yoked to the chariot; come to us like Vayu with his teams.
Drink this pressed draught poured for us, Indra; with “svaha” we give it for your delight.

3.35.2 For the much-invoked one I yoke his two swift bay racers to the chariot's pole.
May they speed from every side and bring Indra to this sacrifice.

3.35.3 Bring the powerful pair here, bull, master of your own nature; come to our ardent draught.
Let your ruddy horses graze when you unhitch them here; day after day eat the prepared grain.

3.35.4 With prayer I yoke your prayer-loving bay horses, swift friends sharing your feast.
Mounted on your steady, easy-riding chariot, Indra, knowing and wise, come to our soma.

3.35.5 Let no other sacrificers hold back your two strong, broad-backed bay horses.
Come past them; with our pressed soma we will always make you welcome.

3.35.6 This soma is yours: come here, drink it with a gracious heart forever.
Sit upon the grass at this rite; take the drop into your belly, Indra.

3.35.7 Your grass is spread, Indra, your soma pressed, and grain prepared for you and your bay horses.
To you, the powerful bull with the Maruts, oblations are offered for your home.

3.35.8 Men, mountains, and waters have blended this honeyed drink for you with milk, Indra.
Come, towering one, drink with goodwill, knowing and following your own paths.

3.35.9 The Maruts whom you took as your share when drinking soma, who made you grow and became your troop:
With them come united, Indra, and eagerly drink this soma with Agni's tongue.

3.35.10 Drink the pressed soma as you please, Indra, or drink it through Agni's tongue, worshipful one.
Or take what the officiant presents in his hand, or enjoy the Hotar's offered sacrifice.

3.35.11 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.36 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin; verse 10 Ghora Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.36.1 Set this offering in the place of victory, always coming to us with your aid.
At each pressing he grew by songs of strength, renowned for mighty deeds.

3.36.2 The soma draughts have been known to Indra from ancient days; with them the mighty bull grew great.
Take hold of them as they are offered, Indra; drink the strong draught of the strong one.

3.36.3 Drink and grow: these pressed soma draughts are yours, Indra, the first and the present.
As you drank the ancient draughts, so drink the new, praised one, today.

3.36.4 Great and immeasurable in battle, his fierce force rules, his daring vigor.
Even the earth could not contain him when the soma draughts gladdened the bay-horsed one.

3.36.5 Great and fierce, he grew for heroic action; the bull gathered himself through sacred song.
Indra is Bhaga, giver of prizes; his cows are born in abundance, and many gifts are his.

3.36.6 As rivers follow their destined course and waters run like chariot racers to the sea,
So Indra outgrows even the meeting place when soma, the milked shoot, fills him.

3.36.7 The rivers running toward the sea bear well-pressed soma to Indra.
With their hands they milk the stalk into vessels and filter honey through the streaming wool.

3.36.8 His soma-holding bellies, like lakes, fill with the many pressings.
When Indra first tasted the food, he struck Vritra and chose the soma.

3.36.9 Bring it here; let no one keep this from us, for we know you as lord of riches.
Indra, whatever mighty gift is yours, grant it to us, bay-horsed one.

3.36.10 Grant us, generous Indra, strong in the pressed soma, great wealth desired by all.
Grant us a hundred autumns to live and enduring heroes, Indra of lovely lips.

3.36.11 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.37 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Gayatri; verse 11 Anushtubh.

3.37.1 For might to kill Vritra
And conquer hostile armies,
Indra, we call you here.

3.37.2 Let the singers bring your mind
And eyes toward us, hundred-powered
Indra, here nearby.

3.37.3 Your names, hundred-powered one,
We seek with all our songs,
Indra, to overcome assault.

3.37.4 In a hundred dwelling places
We magnify the much-praised Indra,
Who sustains the peoples.

3.37.5 I call the much-invoked Indra
To strike down Vritra,
To win the prize in battles.

3.37.6 Be victorious in contests;
We seek you, hundred-powered
Indra, to strike down Vritra.

3.37.7 In glory, in battle and combat,
In struggles for renown, Indra,
Prevail over attacks.

3.37.8 Guard our strongest, splendid,
Ever-watchful source of help,
The soma, hundred-powered Indra.

3.37.9 The powers of yours, Indra,
Among the five peoples,
I choose them, hundred-powered one.

3.37.10 Great renown has come, Indra;
Take on unconquerable splendor.
We heighten your might.

3.37.11 Come from close by to us,
And from afar, mighty one;
From whatever world is yours,
Stone-wielder Indra, come here.

Hymn 3.38 — Seer: Prajapati of Vishvamitra's line, or Prajapati Vachya, or Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.38.1 I shape thought like a carpenter, like a well-yoked racer setting off for a prize.
I reach toward beloved things beyond; with keen intelligence I seek to see the poets.

3.38.2 Ask and inquire about the poets' birth; holding them in mind, skilled makers fashioned heaven.
These dear ones of yours have grown, and moved on the winds of thought into the ordinance.

3.38.3 Here they set the hidden powers within, and joined heaven and earth for sovereignty.
With measured spans they shaped the wide worlds and set them between the great pair for nourishment.

3.38.4 All adorned him as he took his stand; clothed in beauty, he moves by his own light.
Great is the name of that divine bull: in every shape he stands among immortals.

3.38.5 The greater, ancient bull brought them forth; these are his many shelters.
Descendants of heaven, in the assembly's thoughts you two kings have held power since ancient days.

3.38.6 At the gathering, two kings, you adorn all three dwellings and the many others.
Going there in thought I saw the wind-haired Gandharvas within the ordinance.

3.38.7 By names they measured the union of this bull and cow.
Wearing different divine powers, the wonder-workers shaped form upon form within him.

3.38.8 No one, not even I, has mastered that golden craft of Savitar.
I send fine praise to both worlds, reaching all, while he veils births like a woman.

3.38.9 You two perform the great deed of the ancient one; may divine well-being surround us.
All see the manifold works of the wonder-maker, guardian-tongued and steadfast.

3.38.10 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.39 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.39.1 My thought, uttered from the heart and shaped by praise, moves toward its lord Indra.
When it is spoken awake in the assembly, Indra, know what is born for you.

3.39.2 Born even before heaven, uttered awake in the gathering,
Wearing fine, shining garments, this ancient thought of our fathers is ours.

3.39.3 Yama's sister here gave birth to twins; the tip of the tongue flew up into speech.
Two forms born together attend each other, slayers of darkness rising from burning depths.

3.39.4 None among mortals reviles those fathers of ours who fought for the cows.
Mighty Indra strengthened them and with wondrous deeds released the cattle pens.

3.39.5 When as friend with the nine-singers he followed the cows with friends and warriors on their knees,
Then truly Indra with the ten-singers found the sun dwelling in darkness.

3.39.6 Indra found the honey gathered in the cow, whether the creature had feet or hooves.
The secret hidden deep within the waters the generous one took in his right hand.

3.39.7 Knowing light, he chose it over darkness; may we be far from evil and distress.
Indra, soma-drinker, grown strong on soma, accept these songs of your devoted singer.

3.39.8 May light follow heaven and earth for the sacrifice; may we be far from abundant evil.
For the protecting Vasus carry even the heavily burdened mortal safely across.

3.39.9 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.40 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

3.40.1 Indra, we call on you, bull,
At the pressing of soma;
Drink this honeyed draught.

3.40.2 Indra, wise in sacred work,
Much-praised one, drink the soma,
Pressed and full of strength; grow mighty.

3.40.3 Indra, lord of the clan, lead
Our mindful sacrifice
With all the gods, hearing praise.

3.40.4 Indra, these pressed soma drops,
Bright ones, make their way to you,
Good lord, to your dwelling.

3.40.5 Set the worthy pressed soma
In your belly, Indra;
The shining drops are yours.

3.40.6 Song-loving Indra, drink our soma;
You are anointed with streams of honey,
And from you comes this glory.

3.40.7 Unfailing splendors gather round
Indra the winner;
Drinking soma, he grew great.

3.40.8 Come to us from near and far,
Vritra-slayer;
Accept these songs of ours.

3.40.9 Whether you are summoned from afar
Or somewhere in between,
Indra, come here from there.

Hymn 3.41 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

3.41.1 Come to us, Indra, eager
To drink soma at our call;
Come with your bay horses, stone-wielder.

3.41.2 The seasonal Hotar is seated;
The grass has been spread in order,
The pressing stones yoked at dawn.

3.41.3 These prayers are made for you,
Bearer of prayer; sit on the grass,
Warrior, and eat the cake.

3.41.4 Delight in these pressings,
In these songs, Vritra-slayer,
In these hymns, song-loving Indra.

3.41.5 Our thoughts caress Indra,
Soma-drinker, broad lord of strength,
As mothers caress their calf.

3.41.6 Rejoice in the drink
For your body's great gain;
Do not expose your singer to abuse.

3.41.7 Desiring you, Indra, we sing
With oblations; Vasu,
May you in turn desire us.

3.41.8 Do not let your beloved bay horses
Carry you away from us; come near,
Indra, delight here by your own will.

3.41.9 Let your two maned, ghee-streaming steeds
Bear you here on the easy chariot,
Indra, to sit upon the grass.

Hymn 3.42 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

3.42.1 Come to our pressed soma, Indra,
Mixed with milk;
Your bay horses yearn for us.

3.42.2 Come, Indra, to delight
In the stone-pressed drink upon the grass;
May you drink your fill of it.

3.42.3 These songs of mine, Indra,
Spurred from here, have gone toward you
To bring you back to drink soma.

3.42.4 We call Indra here with songs
And hymns to drink soma;
May he come to us.

3.42.5 Indra, these soma draughts are pressed;
Hold them in your belly,
Hundred-powered one, rich in prizes.

3.42.6 We know you win wealth,
Courageous in contests, sage;
Therefore we seek your favor.

3.42.7 Come and drink this soma of ours,
Mixed with milk and barley,
Indra, pressed by powerful men.

3.42.8 For you in your own home, Indra,
I send soma to drink;
May it rest gladly in your heart.

3.42.9 We Kushikas call on you,
Ancient Indra, seeking help,
To drink this pressed soma.

Hymn 3.43 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.43.1 Come here, take your seat in the chariot, to the soma drunk by you since ancient days.
Unhitch your dear companions beside the grass; these bearers of offerings call to you.

3.43.2 Come past the many peoples, with your bay horses, to the eager man's blessings for us.
These thoughts, fashioned as songs, call you, Indra, cherishing your friendship.

3.43.3 Indra, god, come swiftly with bay horses to our sacrifice, which grows through reverence.
I call you with thoughts to the feast of honey, where ghee-rich food is offered.

3.43.4 Let your two powerful bay horses bring you here, friends with a fine yoke, splendid of limb.
Enjoy the grain-rich pressing, Indra; as friend, hear the praises of your friend.

3.43.5 Will you make me guardian of the people, will you make me king, generous one, strong in the draught?
Will you make me a seer who has drunk the pressed soma, and teach me immortal wealth?

3.43.6 Let the great bay horses, harnessed, bear you near for the feast, Indra.
In pairs they journey forth from heaven, well groomed, the bull's vigorous steeds.

3.43.7 Indra, drink the strong draught of the strong one, which the falcon brought to you in your longing.
In its rapture you dislodge the peoples; in its rapture you open cattle pens.

3.43.8 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.44 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Brihati.

3.44.1 Let this soma, pressed by your bay horses,
Be pleasing to you.
Gladly come to us with your bay horses, Indra, and mount the tawny chariot.

3.44.2 Longing, you lit the dawn;
Longing, you kindled the sun.
Knowing, discerning bay-horsed one, you grow over every splendor, Indra.

3.44.3 Indra upheld the sky, home of light,
And earth, rich in bright forms,
Both full of food, between which the tawny one travels.

3.44.4 Born a tawny bull,
He shines throughout the luminous realm;
The bay-horsed one holds a tawny weapon, the shining mace in his arms.

3.44.5 Indra opened with his bay horses
The bright mace decked in light;
With the stones the soma was pressed; he drove forth the shining cows.

Hymn 3.45 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Brihati.

3.45.1 Come, Indra, with your joyous bay horses,
Feathered like peacocks.
Let none bind you fast as in a snare; pass beyond them as across a desert.

3.45.2 Eater of Vritra, breaker of Vala,
Shatterer of forts, begetter of waters,
Indra stands upon his bay-horsed chariot, resounding as he breaks the strongest walls.

3.45.3 Deep as seas you nurture wisdom,
And cows as a herdsman would;
As milk cows seek grass, as streams a lake, they reach their pasture.

3.45.4 Bring us wealth that carries us across,
A share for those who acknowledge you;
Shake down treasure, Indra, like ripe fruit from a tree.

3.45.5 You are your own friend, Indra,
Self-ruling, bright with your own fame.
Growing in power, much-praised one, make us most renowned.

Hymn 3.46 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.46.1 I proclaim the great deeds of your fighting bull, self-ruling, fierce and young, ancient and bold,
Of ageless Indra, mace-bearer, renowned and mighty.

3.46.2 You are great, mighty bull, in your powers, seizing wealth, fierce, conquering others.
Sole king of the entire world, lead men to battle and to settled peace.

3.46.3 In brilliance Indra surpassed all measure, unsurpassed by the gods on any side.
In might he surpassed heaven and earth, and the wide and mighty middle air.

3.46.4 The soma draughts pressed long ago enter Indra, fierce from birth, deep and wide, wellspring of every thought,
As streams flow into the ocean.

3.46.5 The soma which Earth and Heaven hold for you, Indra, as a mother holds her child,
The officiants urge and cleanse for you to drink, bull.

Hymn 3.47 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.47.1 Indra with the Maruts, bull in battle, drink soma as is your wont, for delight.
Pour the honeyed wave into your belly; you are king of the pressings since ancient days.

3.47.2 United with the Maruts, drink soma with your host, Indra, Vritra-slayer, knowing warrior.
Strike enemies, drive assaults away, and bring us safety on every side.

3.47.3 With the Seasons, keeper of seasons, drink our pressed soma, Indra, with your godly friends,
The Maruts whom you chose, who followed you and gave you strength against Vritra.

3.47.4 Those who strengthened you in killing the serpent, generous one, against Shambara, bay-horsed one, and seeking cows,
Those who delight in you now as poets: drink soma, Indra, with the Marut host.

3.47.5 Indra with the Maruts, growing bull, unconquered, heaven's ruler,
All-conquering, fierce giver of strength, we call him here for new aid.

Hymn 3.48 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.48.1 At his birth the young bull immediately asked to receive the pressed drink.
Drink the first essence of the soma, mixed with sweetness, to your heart's desire.

3.48.2 On the day you were born, in longing for it you drank the mountain-growing stalk's sweetness.
Your mother, the young woman who bore you, first poured it out for you in your great father's home.

3.48.3 Approaching his mother, he sought food; he saw the sharp soma upon her breast.
He drove others away, moved in wisdom, and performed great deeds in many forms.

3.48.4 Fierce, rapidly conquering, overwhelming in might, he shaped his own body at will.
Indra surpassed Tvashtri at birth and drank the soma stolen from his cups.

3.48.5 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.49 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.49.1 Praise great Indra, in whom all soma-drinking peoples have found what they desire,
Whom the wise, inspired gods fashioned as their mighty weapon, the crusher of Vritras.

3.49.2 No one surpasses him in battle, the self-ruling one, in either way, mightiest of men, lord of bay horses.
Leading with warriors, he shortened the Dasyu's life by his blows across the wide earth.

3.49.3 United in strength, he crosses battle like a swift horse; rich in rain, he fills both worlds.
Like Bhaga he is called to the singer's prayer; dear as a father, easy to call, he gives long life.

3.49.4 Upholder of heaven, standing high upon the back of space, like Vayu's chariot yoked with Vasus,
Clother of nights, begetter of the sun, he divides the share like insight divides the prize.

3.49.5 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.50 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.50.1 Let Indra drink soma with “svaha,” coming with the Maruts, mighty bull.
Wide-reaching one, be filled with these foods; may the oblation fulfill your body's longing.

3.50.2 I yoke your two steeds for their eager journey, whose swift aid you welcomed long ago.
Let your bay horses settle you here, lovely-lipped one, and drink this well-pressed draught.

3.50.3 Praising Indra for the foremost draught, they blended it with milk for his safe crossing.
Glad with soma, strong one, send us cows in manifold abundance.

3.50.4 Gladden this longing with cows and horses, and enlarge it with shining bounty.
The Kushikas, seeking sunlight, have made prayers their vehicle for you, Indra.

3.50.5 May we call the generous Indra for good fortune in this struggle to win the prize, mightiest of men,
The fierce one who hears us for aid in battle, strikes Vritras, and conquers wealth.

Hymn 3.51 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 10–12 Gayatri.

3.51.1 Great songs have sung of generous Indra, supporter of peoples and worthy of praise,
The much-invoked immortal who grows with fair hymns, celebrated day after day.

3.51.2 From every side my songs reach Indra, hundred-powered, ocean-wide, mighty man,
Prize-winner, fortress-breaker, swift and tireless, winning dwellings, overwhelming foes, finder of sunlight.

3.51.3 At the source of wealth the singer praises him; Indra honors the spotless song.
He took delight in Vivasvat's dwelling: praise the ever-victorious destroyer of enemies.

3.51.4 Beset by trouble, praise with songs and hymns the mightiest man, the warrior.
He overcomes the many-wiled foe; since ancient days he alone commands homage.

3.51.5 He has established many barriers among mortals; earth carries plentiful riches.
For Indra heaven, plants, waters, swift forests all guard the treasure.

3.51.6 For you, Indra, they have always placed prayers and songs; bay-horsed one, accept them.
Know yourself our friend for new aid, Vasu, and give long life to singers.

3.51.7 Indra with the Maruts, drink the soma here as you once drank the draught pressed by Sharyata.
Under your guidance, within your shelter, warrior, poets come to serve with good sacrifice.

3.51.8 Drink our pressed soma here, Indra, in your longing, with your Marut friends.
All the gods surrounded you at birth for the great battle, much-invoked one.

3.51.9 In their swift labor the Maruts, your dear companions, rejoiced with Indra, choosers of bounty.
Let the Vritra-devourer drink the giver's pressed soma with them in his own gathering place.

3.51.10 This is pressed in full strength,
Lord of gifts;
Drink it, lover of song.

3.51.11 Give yourself to the pressing
In accord with your own nature;
Let soma exhilarate you.

3.51.12 Let it spread through your belly,
Indra, through your head with prayer,
And through your arms, warrior, for generous giving.

Hymn 3.52 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verses 1–4 Gayatri; verse 6 Jagati.

3.52.1 With roasted grain and barley porridge,
With cakes and songs,
Indra, enjoy our morning offering.

3.52.2 Enjoy the baked cake, Indra,
And eagerly swallow it;
The offerings stream toward you.

3.52.3 You will enjoy our cake
And our songs, as a man longing
For a bride delights in her.

3.52.4 Ancient renowned one, accept
Our cake at the morning pressing,
Indra: your wisdom is vast.

3.52.5 At the midday pressing enjoy the roasted grain, Indra, and make the cake lovely here.
The singer, seeking swift help, comes near with songs, longing for the bull.

3.52.6 At the third pressing, much-praised one, honor our roasted grain and offered cake.
We bring you rich in Ribhus and prizes, poet; with nourishing thought we seek your instruction.

3.52.7 For you with Pushan we have made barley porridge, and for the bay-horsed one roasted grain.
Eat the cake with the Marut host; drink soma, wise Vritra-slaying warrior.

3.52.8 Quickly bring grain and cake to him, mightiest of men.
Day by day let our like offerings make you strong to drink soma, bold Indra.

Hymn 3.53 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Indra; verse 1 Indra and Parvata; verses 15–16 Speech (Sasarpări); verses 17–20 chariot parts; verses 21–24 curse. Meter: Trishtubh; verses 10, 16 Jagati; verse 13 Gayatri; verses 12, 20, 22 Anushtubh; verse 18 Brihati.

3.53.1 Indra and Parvata, bring us lovely food with your great chariot, rich in heroes.
Enjoy the oblations at the rites, gods; grow with our songs and rejoice in Ila.

3.53.2 Stay, generous one, do not go away; now with well-pressed soma I worship you.
Like a son grasping his father, I reach for you, Indra, with my sweetest song, powerful one.

3.53.3 Let us sing, officiant; answer my call, and make a song that pleases Indra.
Sit here on the sacrificer's grass, and then let the hymn be sung to Indra.

3.53.4 Your wife is your home, generous one, your own resting place; let your yoked bay horses bring you there.
Whenever we press soma, Agni as messenger will speed to call you.

3.53.5 Go away, generous Indra, and return, brother; you have a purpose in both places.
There is the great chariot's standing place, where its horse and donkey are unyoked.

3.53.6 You have drunk soma; go home, Indra, where your lovely wife awaits you in your pleasant house,
Where the great chariot has its standing place and the gift-winning steed is unyoked.

3.53.7 These various generous Angirases are sons of heaven, heroes of the divine lord.
Giving riches to Vishvamitra, may they prolong his life at the thousandfold pressing.

3.53.8 The generous one becomes form after form, working wonders about his own body.
Three times from heaven he came in an instant; faithful to Truth, he goes with his own invocations beyond the seasons.

3.53.9 The great seer, born of gods, urged on by gods, held back the river's flood, watching over men.
When Vishvamitra led Sudas across, Indra found favor with the Kushikas.

3.53.10 Like swans, raise a cry with the pressing stones, rejoicing in songs beside the pressed drink at the rite.
With gods, inspired seers who watch over men, drink the honeyed soma, Kushikas.

3.53.11 Come near, Kushikas; take heed, and unharness Sudas's horse to receive riches.
The king strikes Vritra east, west, north, and then sacrifices on earth's chosen ground.

3.53.12 I have praised Indra, who holds
Both worlds together.
This prayer of Vishvamitra
Guards the Bharata people.

3.53.13 The Vishvamitras offered prayer
To Indra, mace-bearer;
May he make us rich in gifts.

3.53.14 What are your cows doing among the Kikatas? They yield no milk for mixing and heat no sacrificial pot.
Bring us Pramaganda's wealth; subdue the man of the low branch for us, generous one.

3.53.15 Sasarpari, driving poverty away, rang out greatly, given by the Jamadagnis.
Daughter of the sun, she spread undying, ageless fame among the gods.

3.53.16 Sasarpari swiftly brought them renown among the five peoples.
She has wings and brings new life, she whom the Jamadagnis gave me at Palasti.

3.53.17 Let our two oxen be firm, our axle strong; let not the pole snap or the yoke break apart.
Let Indra give support to the wagon's sides; with unharmed wheel rims, ride beside us.

3.53.18 Place strength in our bodies,
Strength, Indra, in our cattle,
Strength in our children and descendants to live: you are giver of strength.

3.53.19 Wrap yourself in the heartwood of acacia; set strength in the trembling shishapa wood.
Axle, hold firm, firm one, stay firm; do not throw us from this journey.

3.53.20 May this lord of the forest
Neither abandon nor injure us.
Bring us safely from our homes
To the place where we unhitch.

3.53.21 Come today, Indra, with abundant help; bring us life with your finest aid, generous warrior.
Let the one who hates us fall below our feet, and let life leave the one we hate.

3.53.22 He scorches even the axe and cleaves the log;
Even a boiling pot, Indra,
When set on the fire, tosses up its foam.

3.53.23 People do not understand the arrow; they lead an ass along, thinking it a horse.
They cannot make a nonracer run in races; they do not lead a donkey ahead of horses.

3.53.24 These sons of Bharata, Indra, understand departure but not arrival.
They drive an untrained horse as though he were forever trained; they lead a bow-prize around in battle.

Hymn 3.54 — Seer: Prajapati of Vishvamitra's line or Prajapati Vachya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.54.1 They have often brought this great song of strength to the one worthy of praise in assembly.
Let him hear us by his household faces; let unceasing Agni hear us by his heavenly ones.

3.54.2 Sing a great song to mighty heaven and earth; longing moves me as I understand.
At their praise in the gatherings the worshipful gods rejoice, together with humankind.

3.54.3 Let your Truth be true, heaven and earth; arise to bring us great good fortune.
I bring this homage to heaven and earth, Agni; I serve with food and seek the treasure.

3.54.4 Even the ancients found you, truthful-speaking heaven and earth faithful to Truth.
Men too, seeking heroes in battle, praised you, earth, finding your blessing.

3.54.5 Who truly knows? Who here can declare which road leads to the gods?
Only their nearest dwellings are seen; the farther ones lie hidden within their ordinances.

3.54.6 The seer who watches men has looked upon them both, rejoicing in Truth's birthplace, open wide.
Though they fashioned separate dwellings, they agreed in one wisdom, like two birds.

3.54.7 Equal, though parted at the far horizon, they stand awake in their fixed stations.
And the youthful sisters speak their paired names to one another.

3.54.8 The two distinguish all births, bearing the great gods without faltering.
The whole world, moving and still, flies as one; each winged creature is born apart.

3.54.9 I follow the ancient path to him, our great father and begetter, our kin.
There the praising gods stand within the broad, open road.

3.54.10 I speak this praise to heaven and earth; let the tender-hearted, fire-tongued ones hear:
Mitra, young sovereign Varuna, the Adityas, wise and wide-reaching.

3.54.11 Golden-handed Savitar, gracious of tongue, comes three times from heaven, lord of the gathering.
Savitar, take your place in the gods' song; send us complete fulfillment.

3.54.12 Skilled and gracious-handed, possessed of himself and faithful to Truth, may god Tvashtri give us these gifts for help.
Rejoice with Pushan, Ribhus; with the stones raised, you have fashioned the rite.

3.54.13 Maruts with lightning chariots and spears, tireless heroes of heaven born of Truth,
And Sarasvati, hear us; let the worshipful ones and Dhatar grant wealth with heroes.

3.54.14 Songs of praise have reached Vishnu of many wonders in his course, as singers reach Bhaga.
He strides widely and stands supreme; his many young mothers do not fail him.

3.54.15 Indra, lord of every heroic power, filled both worlds with his greatness.
Fortress-breaker, Vritra-slayer, with a bold host, gather and bring us many cattle.

3.54.16 Ashvins, true ones, tell me about your kinship and the lovely name you share by birth.
You give us wealth, guardians of the gift, free of fraud and uncheated by fools.

3.54.17 Great, wise ones, is your beautiful name, that you all become gods in Indra.
With the dear Ribhus, much-invoked one, fashion this thought for our gain.

3.54.18 Aryaman, Aditi, worshipful ones, and Varuna's unbroken ordinances,
Ward off childlessness from our path; let our way be rich in children and cattle.

3.54.19 Let the gods' messenger, born in many places, declare us innocent among you all.
Let earth and heaven and waters hear us, the sun with the stars and wide middle air.

3.54.20 Let the mighty mountains hear us, firm in their places, rejoicing in Ila.
Let Aditi with the Adityas hear us; let the Maruts give us gracious shelter.

3.54.21 May our path always be smooth and rich in food; gods, fill the plants with honey.
Agni, let not Bhaga fail in friendship; may I find a home with riches and plentiful food.

3.54.22 Taste our oblations; shine out with sustenance; measure out renown for us.
Defeat all our enemies in battle, Agni; shine kindly upon us every day.

Hymn 3.55 — Seer: Prajapati of Vishvamitra's line or Prajapati Vachya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.55.1 When the early dawns first broke, the great imperishable was born in the cow's footprint.
Now I approach the gods' ordinances: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.2 Let not the gods mislead us here, nor the ancient fathers who knew the path, Agni.
The sign lies between the two ancient dwellings: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.3 My desires fly in many directions; I ponder the ancient things, seeking peace.
With Agni kindled, let us speak only Truth: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.4 The same king, distributed through many places, sleeps in beds, hidden in woods.
One mother bears the calf and departs, another dwells with him: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.5 In later daughters he has entered former ones, born at once among the young.
The pregnant mothers bear without conception: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.6 The resting one lies beyond; the single calf, child of two mothers, wanders free of bonds.
These are Mitra's and Varuna's ordinances: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.7 Hotar of two mothers, sovereign in assemblies, he follows the summit and dwells below.
They bring his pleasing gifts with pleasing voices: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.8 Like the far end of a fighting hero, the whole world is seen turned back toward him.
Thought moves inside the cow's enclosure: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.9 The gray-haired messenger stirs within them; great among them, he moves with light.
Bearing his many forms, he looks upon us: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.10 Vishnu the guardian watches over the highest station, holding dear immortal dwelling places.
Agni knows all those worlds: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.11 The twin sisters made their forms distinct; one shines and the other is dark.
Dark and red are the two sisters: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.12 Where mother and daughter, both milk cows, give milk side by side,
I praise them within Truth's dwelling: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.13 Licking the calf of another, she lows: by what power did the cow lay down her udder?
Ila swells with the milk of Truth: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.14 She clothes her feet in many shapes and stands upright, licking the three-year-old.
Knowing, I wander through the house of Truth: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.15 Like two footprints hidden within the wondrous one, one is secret, the other seen.
Though their paths run together, they part: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.16 Let the childless cows give milk, sharing one udder, resting unmilked.
They become ever-new young mothers: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.17 When the bull roars among one herd, he deposits his seed among another.
He is lord of nights, Bhaga, and king: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.18 Let us now tell you, people, of the hero's fine horses; gods, tell of his wisdom.
Harnessed in six ways, they bear five by five: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.19 God Tvashtri, Savitar of many forms, nourished creatures and begot them in many ways.
All these worlds too belong to him: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.20 The two great vessels meet, facing one another, both filled with his wealth.
The hero is heard winning riches: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.21 In this earth, sustaining all, he dwells, like a king among trusted friends.
Like heroes sitting before us in shelter: great is the single divine sovereignty of the gods.

3.55.22 Your plants and waters stand guard; earth bears your wealth, Indra.
May we be friends who share your lovely gifts: great is the single divine sovereignty of the gods.

Hymn 3.56 — Seer: Prajapati of Vishvamitra's line or Prajapati Vachya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.56.1 Neither wonder-workers nor wise men violate the gods' ancient, steadfast ordinances.
Not heaven and earth, faithful and well ordained, nor the standing mountains bend away.

3.56.2 One bears six burdens as he moves; the cows have approached the highest Truth.
Three mighty realms stand beyond; two lie hidden, one appears.

3.56.3 Three-powered is the bull of every form, three-uddered, rich in many kinds of offspring.
Three-faced, ruling in greatness, he forever bestows seed on the females.

3.56.4 The path appeared before them; I call upon the Adityas' lovely name.
Even the divine waters, traveling separate roads, rested for him and surrounded him.

3.56.5 Three dwellings of rivers, three of seers, and the three-mothered sovereign in assemblies;
Three women faithful to Truth, dwelling in waters, rule the gathering thrice from heaven.

3.56.6 Three times from heaven, Savitar, send desirable things, three times each day.
Send us threefold riches and treasure; Bhaga, protector, grant insight for our gain.

3.56.7 Three times from heaven Savitar sends his impulse, and Mitra and Varuna, kings with gracious hands.
Even the waters and wide heaven and earth ask Savitar for treasure at his stirring.

3.56.8 Three highest realms are hard to reach; three heroes of the divine lord shine there.
Faithful to Truth, swift, unconquerable, may the gods attend the gathering thrice from heaven.

Hymn 3.57 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.57.1 The discerning one found my thought, a cow wandering alone without a herdsman.
At once she gave abundant milk; Indra and Agni praise her for it.

3.57.2 Indra and Pushan, strong and deft-handed, milked the resting cow, glad as the heavens.
When all the gods rejoice in her, Vasus, may we gain your favor here.

3.57.3 The sisters seek the bull's power and honor the child they know within him.
The lowing cows move toward their son, bearing splendid forms of greatness.

3.57.4 I speak to the gracious two worlds, yoking my mind to the pressing stone at sacrifice.
These many chosen gifts of yours rise up for Manu, lovely and worthy of worship.

3.57.5 With your honeyed, wise tongue, Agni, which speaks widely among the gods,
Seat all these worshipful ones here for help, and feed them sweet drink.

3.57.6 Your bright stream, Agni, as from a mountain, feeds the divine ones close beside it.
Grant us that insight, Jatavedas, Vasu, and your good will for all mankind.

Hymn 3.58 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

3.58.1 The cow yields the ancient one's desired milk; within her the son moves toward the gift.
Dawn carries her shining light along her bright path; a hymn has awakened the Ashvins.

3.58.2 Well-yoked steeds bring you by Truth; like fathers our minds rise up to you.
Grow old with us, beyond the Pani's plotting; we have sought your help, so come near.

3.58.3 With well-yoked horses and your finely built chariot, wondrous ones, hear this song at the stone.
Why have you turned away from us? The seers call you, Ashvins born of old.

3.58.4 Think kindly and come by these paths; all people call you, Ashvins.
For your milk-bright honeyed draughts are poured forth by friends at first light.

3.58.5 Beyond many realms your song resounds among the people, generous Ashvins.
Come here on the gods' roads, wondrous ones; here are your stores of honey.

3.58.6 Your ancient dwelling and blessed friendship, heroes, and your riches are by the Jahnavi.
Renewing our gracious friendships, may we rejoice in honey together now.

3.58.7 Ashvins, young and skillful, united with Vayu and his yoked teams,
True ones, generous and untiring, drink the soma of yesterday's pressing.

3.58.8 Ashvins, our many prayers have gone around you, striving in song, unhurt.
Your chariot, born of Truth and spurred by stones, circles heaven and earth in a moment.

3.58.9 Ashvins, come drink this soma pressed with honey for you in our house.
Your many-formed chariot will carry you to the preparation of the pressed drink.

Hymn 3.59 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Mitra. Meter: Trishtubh; verses 6–9 Gayatri.

3.59.1 Mitra guides the peoples with his word; Mitra upheld earth and heaven.
Mitra watches the clans without closing his eyes; pour ghee-rich oblations to Mitra.

3.59.2 Let that mortal prosper, Mitra, who obeys your ordinance, Aditya.
Protected by you, he is not slain or defeated; trouble reaches him neither near nor far.

3.59.3 Free of illness, rejoicing in Ila, bowing in reverence over earth's wide spaces,
Dwelling under the Aditya's ordinance, may we live in Mitra's favor.

3.59.4 This Mitra, honored and kind, a king of fine sovereign power, was born the maker.
May we remain in the worshipful one's favor and in his blessed kindness of heart.

3.59.5 Great is the Aditya, approachable with reverence, who guides men and favors the singer.
For him, the most praiseworthy, pour this pleasing offering into Agni's fire for Mitra.

3.59.6 We have gained the aid of god Mitra,
Who sustains the peoples:
Splendor bright with surpassing renown.

3.59.7 Mitra, by his greatness, spreads
Across the whole sky,
Across the earth by his glory.

3.59.8 The five peoples draw near
To Mitra for mighty help;
He upholds all the gods.

3.59.9 For gods and humankind,
For the man who spreads ritual grass,
Mitra has made food through his cherished ordinance.

Hymn 3.60 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: the Ribhus; verses 5–7 Indra and the Ribhus. Meter: Jagati.

3.60.1 Here and here with kinship in their hearts the eager men approached your works with knowledge.
Through those wondrous arts and shapes made fit for praise, sons of Sudhanvan, you won a share of sacrifice.

3.60.2 By those skills you fashioned the cups; by that thought you shaped the cow from its hide;
By that wisdom you hewed the bay horses, and by it, Ribhus, attained godhood.

3.60.3 The Ribhus won Indra's friendship; Manu's descendants took their work in hand.
Sudhanvan's sons reached immortality, honored for their good works and craftsmanship.

3.60.4 Ride with Indra in one chariot to the pressing, and share the beauty of those who desire you.
I cannot measure your good works and heroic deeds, singers, sons of Sudhanvan, Ribhus.

3.60.5 Indra, drink the pressed soma poured into your hands with the prize-winning Ribhus.
Called by prayer, generous one, rejoice in the giver's house with Sudhanvan's sons.

3.60.6 Indra with the Ribhus and Vaja, rejoice here at our pressing through your skill, much-praised one.
These seasonal offerings have been prepared for you by the gods' ordinances and the laws of men.

3.60.7 Indra, eager for prizes, come with the vigorous Ribhus to the singer's worshipful hymn.
With a hundred swift-bright signs for man, guide a thousand at the sacrifice's invocation.

Hymn 3.61 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

3.61.1 Ushas, wise giver rich in prizes, accept the praise of your singer, generous one.
Ancient goddess, young woman, abundant one, you follow your ordinance, beloved of all.

3.61.2 Shine forth, immortal goddess Ushas, driving a shining chariot, stirring truthful words.
Let your well-guided horses bear you here, golden of color and broad of strength.

3.61.3 Ushas, you rise upright before all beings, beacon of immortality.
Moving toward the same goal, circle back anew like a wheel.

3.61.4 Like a seamstress unfolding her work, generous Ushas comes as mistress of the day.
Bringing forth sunlight, blessed and wonderful, she spreads from heaven's edge over earth.

3.61.5 Offer homage and a lovely hymn to the goddess Ushas as she shines toward you.
Her honey-giving strength has risen into heaven; her radiant spaces glow, lovely to see.

3.61.6 Faithful to Truth, she wakes from heaven with songs, rich with gifts, brilliant across both worlds.
Agni, as shining Ushas comes, you seek lovely treasure and riches.

3.61.7 The bull, seeking the dawns from Truth's foundation, entered the vast heaven and earth.
The mighty wonder of Mitra and Varuna spread its radiant light everywhere, like the moon.

Hymn 3.62 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin; alternatively Jamadagni for verses 16–18. Deity: verses 1–3 Indra and Varuna; 4–6 Brihaspati; 7–9 Pushan; 10–12 Savitar; 13–15 Soma; 16–18 Mitra and Varuna. Meter: Gayatri; verses 1–3 Trishtubh.

3.62.1 These bold songs we have made, turning to you two for help, Indra and Varuna.
Where is your glory with which you once brought food to your friends?

3.62.2 This man, eager above all for riches, calls you again and again for lasting aid.
Indra and Varuna, united with the Maruts, with heaven and earth, hear my call.

3.62.3 May this wealth be ours, Indra and Varuna, and wealth with every hero, Maruts.
May our protectresses shelter us, and Bharati of the priestly offerings and gifts.

3.62.4 Brihaspati, accept our offerings,
Belonging to all the gods;
Grant treasures to the giver.

3.62.5 Honor pure Brihaspati
With songs at sacrifices;
I seek his unbending strength.

3.62.6 The bull of all peoples,
Of every form, unconquerable,
Brihaspati whom we choose.

3.62.7 Pushan, radiant god, this new
And lovely praise of you
Is spoken for you by us.

3.62.8 Accept this prize-seeking song
And thought of mine,
As a man longing for a bride embraces her.

3.62.9 Pushan sees in every way,
And beholds all beings together;
May he be our guardian.

3.62.10 Let us hold in mind the glorious light
Of god Savitar, worthy of our choice,
Who will inspire our thoughts.

3.62.11 Seeking prizes with full understanding,
We ask for the gift of Bhaga
From the god Savitar.

3.62.12 Inspired men honor god Savitar
With sacrifices and lovely hymns,
Urged on by their thoughts.

3.62.13 Soma moves forward, finding the way
To the gods' appointed place,
To sit in Truth's birthplace.

3.62.14 May Soma give us nourishment
Free of disease, for humans
And for our four-footed cattle.

3.62.15 Soma has taken his place
Among us, lengthening our lives
And overcoming hostile powers.

3.62.16 Mitra and Varuna, pour ghee
Over our pastureland,
And honey over the spaces, wise ones.

3.62.17 Wide-renowned, growing through homage,
You rule in the greatness of skill,
Pure in ordinance, from long ages past.

3.62.18 Praised by Jamadagni,
Sit in Truth's birthplace;
Drink soma, you who make Truth grow.

### Mandala 4

Hymn 4.1 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni; verses 2–5 alternatively Agni and Varuna. Meter: Trishtubh; verse 1 Ashti; verse 2 Atijagati; verse 3 Dhriti.

4.1.1 For you, Agni, the gods in their accord appointed a godly messenger forever; by their wisdom they appointed you.
The immortal one for mortals to worship: god brought forth god, discerning in all things, god brought forth god, discerning in all things.

4.1.2 So turn your brother Varuna here, Agni, with gracious thought toward the gods, the eldest who wins sacrifice.
The Aditya faithful to Truth, king who sustains the peoples, sustainer of peoples.

4.1.3 Friend, bring your friend here swiftly, like a chariot rider brings his wheel, wondrous one, swiftly to us.
Agni, find mercy with Varuna and the Maruts radiant everywhere.
Shining one, bring well-being to our children and offspring; wondrous one, bring us well-being.

4.1.4 Knowing the divine Varuna, Agni, drive his anger far away from us.
Most fit to worship, best bearer, blazing, release us from every hatred.

4.1.5 Agni, be our closest help at the breaking of this dawn.
Delightfully turn Varuna from his anger at us; seek his grace and be easy for us to call.

4.1.6 This blessed god's appearance is the loveliest among mortals,
Pure as heated ghee from the inviolate cow's udder, desirable as the divine cow's gift.

4.1.7 Agni has three highest births, true, worthy of the god.
Within the boundless he came adorned, pure, shining, noble, radiant.

4.1.8 The messenger reaches into every dwelling, golden-charioted Hotar with a lively tongue.
With red horses, beautiful and shining, forever delightful in the food-rich assembly.

4.1.9 He rouses men, bound to the rite; they lead him forth with the great cord.
He dwells in their houses, accomplishing his work; the god has come to share the mortal's gain.

4.1.10 Let this Agni lead us, knowing, toward the treasure assigned him by the gods,
Which all immortals fashioned in thought, which heaven the father and begetter showered down in truth.

4.1.11 He is born first in dwellings, at the great foundation, in this birthplace of space.
Without feet or head, he hides his end, turning in the bull's lair.

4.1.12 The foremost host rang out, discerning, in Truth's birthplace, the bull's lair.
Desirable, young, beautiful, shining, seven beloved mothers gave birth to the bull.

4.1.13 Here our human fathers approached, eager for Truth.
They found the fine-milking cows in a stone enclosure and drove out the red ones, calling the dawns.

4.1.14 They cleared the mountain when they saw it; others among them spoke all around it.
The cattle-seekers sang to the maker, found the light, and shaped it with their thoughts.

4.1.15 With minds eager for cows, they approached the firm, closed mountain hemming in the herd.
The eager men opened by godly speech that strong, cow-rich enclosure.

4.1.16 They recalled the cow's first name and found the mother's thrice-seven highest names.
Knowing them, they sang toward the pens; the ruddy cows appeared with their glory.

4.1.17 Darkness vanished and the sky shone; the radiance of divine dawn rose high.
The sun mounted heaven's vast plains, seeing straightness and crookedness among mortals.

4.1.18 Then those awakened later saw; they held the treasure allotted by heaven.
Let Truth be ours, Mitra and Varuna, in all the dwellings of all the gods.

4.1.19 I would praise blazing Agni, Hotar who bears all, most fit to worship.
He broke through the cow's pure udder, as pressed soma is strained and poured.

4.1.20 Aditi of all who sacrifice, guest of all humankind,
Agni, choosing the gods' protection, may Jatavedas be gracious.

Hymn 4.2 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.2.1 The immortal among mortals, faithful to Truth, set as divine messenger among gods,
Agni, greatest Hotar, is urged to shine in his greatness and to move men with offerings.

4.2.2 Born here today, son of strength, you move between both kinds of beings, Agni.
You go as a messenger, lofty one, yoking both the straight-backed and strong and the shining ones.

4.2.3 Your red, ghee-streaming racers, advancing and swift in thought, I think of as Truth itself.
You travel between, yoking the ruddy ones, the gods and the mortal peoples.

4.2.4 Aryaman, Varuna, Mitra, Indra and Vishnu, the Maruts and Ashvins:
Bring them to the generous giver, Agni, with fine steeds and a lovely chariot.

4.2.5 Rich in cows, sheep, and horses, may our sacrifice have brave men as friends, never to be forgotten.
Rich in Ila, offspring, and long life, divine lord, may its broad-founded wealth fill the assembly.

4.2.6 For the man who brings your firewood, Agni, sweating, or heats his head in service to you,
Be a protector in your own might; save him from every evildoer.

4.2.7 The man who brings you food though needing it himself, who settles the delightful guest and praises him,
Kindles you, seeking the gods, in his house: let firm, generous wealth be his.

4.2.8 The man who praises you at evening and dawn, or makes you dear with his offerings,
Like a golden horse in his own house: carry that giver through distress.

4.2.9 The man who gives to you, immortal Agni, and serves with his ladle raised,
Let him not lose the riches he has gained; let no evildoer's harm hem him in.

4.2.10 When you, Agni, as god, gladly accept a mortal's well-ordered rite,
Let the priestly work please you, youngest one; may we strengthen the man who worships you.

4.2.11 Discerning, distinguish wisdom from folly, as men tell the open places from crooked ground.
God, give us wealth and good offspring; grant us what may be divided, and guard undivided Aditi.

4.2.12 The unfailing poets guided the poet, keeping him in men's houses.
From there, Agni, you can see these wondrous ones with your feet, noble one, upon your journeys.

4.2.13 Agni, you are good guidance to the singer, youngest one, who presses soma and gives.
Bring broad, shining treasure to the bold singer for aid, you who fill the peoples.

4.2.14 Then, Agni, seeking you with our feet, hands, and bodies,
Like builders of a chariot, the wise workers strove to make their way to Truth.

4.2.15 Then may we be the first of the seven seers born of Dawn our mother, creators of men;
May we be Angirases, sons of heaven, and break the treasure-bearing mountain with light.

4.2.16 Then, as our distant, ancient fathers sought Truth, Agni,
The hymn-commanding ones came shining in thought, broke the earth, and opened the ruddy cows' pen.

4.2.17 Doing good works, shining, seeking gods, forging divine births as if from iron,
They made Agni and Indra blaze and grow; surrounding the cattle-rich expanse, they entered.

4.2.18 Like a noisy herd of cattle he appeared when he knew the fierce births of the gods.
He made even mortals broad in power, and brought increase to the noble man who came later.

4.2.19 We have done your work, skilled one, and attained Truth; the radiant dawns have spread.
They have adorned Agni, undiminished, bright in many forms, the beautiful eye of the god.

4.2.20 These words we have spoken to you, inspired Agni; accept them, seer.
Blaze upward, make us richer; grant us vast wealth in many forms, beloved of all.

Hymn 4.3 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni; verse 1 Rudra. Meter: Trishtubh.

4.3.1 Call here the king of the rite, Rudra, Hotar who sacrifices truly between the two worlds;
Call for help Agni, golden-formed, who stood before the thunder's first sound.

4.3.2 We have made this birthplace for you, like a well-dressed wife who longs for her husband.
Come near, sit down, adorned; these songs face you, master of purification.

4.3.3 I praise with song the god who hears and is never arrogant, watcher of men, gracious creator,
The immortal one, like a pressing stone that pours out honey.

4.3.4 Agni, know this hymn of ours, in accord with Truth, faithful to Truth and wise in mind.
When will your hymns be shared in feast? When will friendship flourish in your house?

4.3.5 How will you speak of our fault to Varuna, Agni, and how to heaven?
How will you tell Mitra, bountiful earth, Aryaman, and Bhaga?

4.3.6 When, Agni, growing amid bright places, will you speak to the wind, swift and beautiful?
When to far-ranging Nasatya and the guardian of dwellings, and when to Rudra, killer of men?

4.3.7 When to great, nourishing Pushan, when to Rudra of the gracious sacrifice?
When will you speak to far-ranging Vishnu of seed, Agni, and when to the great arrow?

4.3.8 How will you answer the Marut host, faithful to Truth, how the great sun when asked?
Answer Aditi, swift one; succeed, discerning Jatavedas born of heaven.

4.3.9 By Truth I praise the Truth drawn near from the cow, Agni, the honeyed ripe milk.
Though dark, with shining nourishment she swells with the milk of our kindred life.

4.3.10 For by Truth the bull, male Agni, is anointed with milk upon his back.
Without stirring he moved, giver of life; the bright bull milked Prishni's udder.

4.3.11 With Truth the Angirases broke the mountain open and called out with the cows.
The men gathered around Dawn for good fortune; when Agni was born, sunlight appeared.

4.3.12 By Truth the divine immortal waters, unhurt, send their honeyed floods, Agni.
Like a racehorse surging in its course, they always pour forth to stream onward.

4.3.13 Let me not bear another's debt, whether of a god, a household's betrayer, or a kinsman.
Let me not bear the debt of an unjust brother, Agni, or suffer the skill of a treacherous friend.

4.3.14 Protect us with your protections, Agni, watchful, gracious and pleased.
Turn back the blow, break firm distress; strike the demon, however great it grows.

4.3.15 Be gracious with these songs, Agni; touch these prizes with these thoughts, warrior.
Accept the prayers of the Angirases; let your godward praise ring forth.

4.3.16 These secret guides and hidden words I have sung to you, knowing one, Agni,
The poets' intimations to the poet, the sage's hymns inspired by thought.

Hymn 4.4 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni, destroyer of demons. Meter: Trishtubh.

4.4.1 Unleash your power as a wide net; march like a mighty king with his elephant.
Speed after your swift-cast net, archer; pierce the demons with your fiercest darts.

4.4.2 Your wandering flames fly swiftly; touch every place, blazing boldly.
Agni, with your tongue cast out flying brands of heat; unbound, scatter firebrands everywhere.

4.4.3 Send out watchers, swiftest one; be the unfailing guardian of this people.
Let no slanderer far away or nearby, Agni, dare injure you.

4.4.4 Rise, Agni; spread out against them; burn our enemies with your sharp weapons.
Whoever kindled enmity against us, burn him low as dry wood.

4.4.5 Stand upright and shoot away from us; make your divine powers visible, Agni.
Loosen the hard strength of sorcerers; crush foes, whether kindred or strangers.

4.4.6 He knows your good will, youngest one, who yearns and opens a path to prayer.
Let all bright days, riches, and glorious dwellings shine open for him.

4.4.7 Blessed and generous be the man who with constant offerings and hymns
Strives to please you in his own life and home, Agni; let every day bring him blessing.

4.4.8 I sing your favor aloud, calling it near; may this song, beloved of you, grow old with you.
With good horses and fine chariots may we honor you; hold sovereignty among us day after day.

4.4.9 Here may many approach you at evening and dawn, blazing day by day.
With hearts glad at play may we serve you, standing amid men's glories.

4.4.10 The man with fine horses and golden wealth who comes to you in a treasure-laden chariot, Agni:
You are his protector and friend, the one who welcomes your presence as guest.

4.4.11 With words of kinship I break through great silence; this has come to me from my father Gotama.
Heed these words of ours, wise and youngest Hotar, master of the house.

4.4.12 Sleepless, swift, gracious, tireless, without malice, never growing weary,
May these guards sit together and watch over us for you, Agni, unfailing one.

4.4.13 Those guards of yours, Agni, watched over Mamata's son and protected the blind man from evil.
The knower of all good works protected them; hostile plotters could not deceive them.

4.4.14 With you as our ally, protected by you, following your guidance, may we win prizes.
Bring both our pleas to fulfillment in truth; accomplish them as asked, undaunted one.

4.4.15 With this kindling we worship you, Agni; receive the hymn offered before you.
Burn the demon slanderers; protect us from deceit, abuse, and a friend's betraying hand.

Hymn 4.5 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

4.5.1 How shall we, united, give to generous Vaishvanara Agni, shining broadly?
He props up the barrier with an unstinted, mighty supporting force.

4.5.2 Let no one scorn this gift which the self-possessed god gave to me, a mortal.
Wise among the simple, immortal and discerning, Vaishvanara Agni, mightiest man.

4.5.3 Great, sharp-edged, thousand-seeded, powerful bull, with two couches,
Agni found the cow's hidden footprint and has told me his insight.

4.5.4 Let Agni, with sharp jaws and fiercest flame, devour the ones who transgress
Varuna's ordinances and break dear Mitra's lasting rules.

4.5.5 Without brothers, like women apart from their husbands; without a lord, like wives in an evil house,
Being wicked, false and untrue, they begot this profound dwelling.

4.5.6 For me, Agni, this thought seems too great, like a heavy weight I cannot lift, purifier.
You hold the vast, deep, far-reaching height on its sevenfold foundation by your bold strength.

4.5.7 Let thought purify and reach him in the same gathering with one wisdom.
Upon the sleeping cow's hide, at the front, the bright form of Prishni lies concealed.

4.5.8 What should I say of this word of mine? They speak in riddles of the thing hidden away.
When he uncovered the cow's waters, he guarded the dear, foremost footprint of the bird.

4.5.9 This is that great, mighty countenance which the ancient cow attends with her rays;
Shining at the station of Truth, the swift one swiftly found what lay hidden.

4.5.10 Then blazing beside his two parents, he followed the secret beauty of the dappled one;
At the mother's highest station, near the cow, rested the tongue of the eager bull's flame.

4.5.11 Asked with reverence, I shall speak the truth, O all-knowing Agni, through hope in you:
You govern all that exists, the wealth in heaven and the wealth upon earth.

4.5.12 What is its wealth, and what its treasure? Tell us clearly, all-knowing one, who understands.
We have not reached its hidden, remotest path, its distant station or its foundations.

4.5.13 What is the boundary, what the pattern, what is lovely? May we rush toward the prize like swift runners.
When will the divine Dawns, brides of immortality, spread their color for us in the sun?

4.5.14 With worthless speech, insubstantial and deceitful, the hungry and the stunted approach.
What can they say to you here, Agni? Let the unarmed sit down and keep company.

4.5.15 For the splendor of this kindled bull, the gracious one's face has shone in the house;
Clothed in brightness, beautiful to behold, he shines like a dwelling rich in abundance.

Hymn 4.6 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.6.1 Rise high for us, Agni, priest of sacrifice, most worthy to worship at the gathering of gods;
For you encompass every prayer and are the inspired thought of the wise.

4.6.2 The unerring priest Agni has sat among the peoples, joyful and discerning at their assemblies;
Like Savitar he raises his light, and like a pillar holds his smoke against the sky.

4.6.3 Moving richly, giving gifts, dripping with ghee, he advances clockwise toward the gods;
The beam rises, newborn, reaching the vault, well-kindled and beautiful, anointing the beast.

4.6.4 With the ritual grass spread and Agni kindled, the priest stands upright, taking pleasure in the rite;
Agni circles as guardian of cattle and priest, traversing the threefold realm, reaching toward the primal heavens.

4.6.5 The joyful priest Agni moves round by himself, measuring the wood, honey-voiced and true to Truth;
His flames run like horses; all beings tremble when he blazes forth.

4.6.6 Lovely is the sight of your shining face, Agni; though terrible and far-ranging, you are beautiful;
No darkness can enfold your flame, nor can those who would harm you stain your body.

4.6.7 No one has barred his birth from his begetters, not even his mother and father, though they sought him;
Then Agni, pure and well established like Mitra, shone among the human peoples.

4.6.8 The ten sisters, dwelling together, brought Agni to birth among the human peoples,
Awakening at dawn, like a biting beast, shining and keen-edged as an axe.

4.6.9 Yours, Agni, are those golden, ghee-bathed, red horses, straight-running, beautiful;
The ruddy, powerful, straight-limbed ones have summoned the wondrous one to the gathering of gods.

4.6.10 Those are your conquering, tireless, fierce flames, Agni, moving forth;
Like falcons seeking their goal, resounding loudly like the host of Maruts.

4.6.11 A prayer has been made for you, kindled one; the hymn praises you, worshipful one: shine forth.
Men seated Agni as priest; the eager ones honored him with the song of the living.

Hymn 4.7 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Jagati (1), Anushtubh (2–6).

4.7.1 Here the founders first established him, the priest most worthy of praise at sacrifices;
Apnavana and the Bhrigus kindled him in the woods, the brilliant, far-reaching one for every clan.

4.7.2 Agni, when will your divine understanding be continuously present?
For mortals have embraced you, worthy of praise among the peoples.

4.7.3 Seeing him, true to Truth and discerning, like heaven adorned with stars,
The maker of all sacrifices, in every home.

4.7.4 They brought the swift messenger of Vivasvat, who reaches every people,
The sign to human beings, the child of the Bhrigus, from clan to clan.

4.7.5 They seated him as priest in due order, the knowing one,
Delightful, with purifying flames, most worshipful in his seven stations.

4.7.6 Him hidden among his perpetual mothers, sheltered in the wood,
Brilliant yet concealed, well-known to anyone who seeks him.

4.7.7 When the gods rejoiced in the womb of Truth, in his own parted udder,
Great Agni, honored with homage and offerings, will ever come, true to Truth, to the sacrifice.

4.7.8 Knowing the errands of sacrifice, comprehending both limits of heaven and earth,
You journey as messenger, reaching from the primal sky, knowing the ascents of heaven best.

4.7.9 Your dark track lies before your bright splendor; your moving flame is one among all your forms;
When the unkindled ones bear their embryo, from the moment of birth you become messenger.

4.7.10 The newborn's strength is seen when the wind blows upon his flame;
He twists his pointed tongue among dry grasses and devours even solid food with parted jaws.

4.7.11 When the mighty Agni swiftly carries swift food, he makes a swift messenger;
Driving hard he follows the wind's path, urged on like a swift horse toward the prize.

Hymn 4.8 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

4.8.1 With song I adorn your messenger, all-knowing,
Immortal carrier of oblations, most worthy of worship.

4.8.2 For he knows where treasure lies, the great ascent of heaven;
He will bring the gods here.

4.8.3 This god knows the way to the gods in the home of the seeker of Truth;
He gives even precious wealth.

4.8.4 He, the priest, discerning, journeys between on his errand,
Knowing the ascent of heaven.

4.8.5 May we be among those who give to Agni with gifts of oblation,
Who nourish and kindle him.

4.8.6 They become renowned through riches and heroic sons,
Those who establish worship in Agni.

4.8.7 May much-desired riches come to us day by day;
May prizes flow toward us.

4.8.8 He is the inspired one among human peoples;
With his strength he pierces through like a swift dart.

Hymn 4.9 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

4.9.1 Have mercy, Agni, great are you, who have come to this god-seeking people
To sit upon the ritual grass.

4.9.2 Unassailable among human clans, immortal, you protect;
Be the messenger of them all.

4.9.3 He is led around the dwelling, the joyful priest, at heavenly rites;
He sits as purifier too.

4.9.4 Agni is also the lady of sacrifice, and the master of the house at home;
He sits as the reciter too.

4.9.5 You draw near those who perform the rite, spokesman for the peoples,
And bearer of the oblations of mortals.

4.9.6 You fulfill the errand of the one whose sacrifice you favor,
To carry a mortal's oblation.

4.9.7 Favor our sacrifice, Angiras, our offering;
Listen to our call.

4.9.8 May your unassailable chariot reach us from every side,
The chariot with which you protect the giver.

Hymn 4.10 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Pankti, Ushnih (4, 6–8), Mahapankti (5).

4.10.1 Agni, with songs today may we attain your heart-touching strength,
Fine as a horse and noble as resolve, through offerings to you.

4.10.2 For you, Agni, have become the charioteer of great Truth,
Of gracious purpose and capable judgment.

4.10.3 With these praises come toward us, be our light like the sun,
Agni, gracious with all your faces.

4.10.4 With these songs we praise you today and offer to you, Agni;
Your powers thunder forth like heaven.

4.10.5 Sweetest is the sight of you, Agni, by day and in the night;
Near at hand you shine for splendor like a golden ornament.

4.10.6 Your body is pure as clarified ghee, unblemished, clean as gold;
That brilliance shines like an ornament, self-possessed one.

4.10.7 For you drive away even ancient hatred from a mortal, Agni;
So do you for the worshiper, true to Truth.

4.10.8 May our friendship with you and your divine brothers be auspicious, Agni;
May it be our navel in the dwelling, in the common udder.

Hymn 4.11 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.11.1 Blessed is your face, mighty Agni, shining near the sun;
Bright to behold, it appears even at night, food set before the eye, unconsumed.

4.11.2 Accept the singer's insight, Agni, opening a path with your trembling force, much-born and praised;
What you have won with all the shining gods, grant us, great one, in abundant inspiration.

4.11.3 From you, Agni, come poems, from you insights, from you hymns worthy of fulfillment;
From you comes wealth adorned with heroes for the mortal who offers with devotion.

4.11.4 From you springs the prize-bearing steed, far-ranging, true in strength and giver of aid;
From you god-sent riches that bring joy; from you the swift and eager racehorse, Agni.

4.11.5 You, god Agni, immortal and sweet-tongued, mortals seeking gods first welcome with their thoughts,
Free of hatred, master of the house, never bewildered.

4.11.6 Far from us be want, far be distress, far all ill will, when you protect us;
Blessed at night, son of strength, Agni, you attend even the man a god favors with well-being.

Hymn 4.12 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.12.1 Whoever kindles you, Agni, holding his ladle ready, and makes you food three times each day,
May he prevail in glory and success, discerning through your wisdom, all-knowing one.

4.12.2 He who labors to bring you kindling, worshiping your great face, Agni,
Feeding your fire at dusk and dawn, gains thriving riches and defeats his foes.

4.12.3 Agni rules over great sovereignty, Agni over the highest prize of wealth;
The ever-young, self-governed one bestows treasure on the worshiping mortal without interruption.

4.12.4 If through human frailty, youngest one, we have committed any offense through ignorance,
Make us innocent before Aditi; loosen our offenses on all sides, Agni.

4.12.5 Even from great offense, Agni, in the presence of gods and mortals, from the wide danger,
Let us not forever lose your friendship; grant peace and welfare to our children and descendants.

4.12.6 As you Vasus, worshipful ones, once released even a cow caught by its foot,
So release us from distress; prolong our lives further, Agni.

Hymn 4.13 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.13.1 Agni has faced the forefront of the brightening Dawns, favorably disposed toward the giving of treasures;
Come, Ashvins, makers of good, to our house by chariot; the divine sun rises with light.

4.13.2 The god Savitar has lifted his radiance, a glittering drop, like a hero seeking cattle;
Varuna and Mitra follow their ordinance as they raise the sun into heaven.

4.13.3 The sun whom they made to part the darkness, seeking their goal, unwavering in their stations,
Is carried by seven mighty golden mares, the watcher of all that moves.

4.13.4 With your strongest team you travel, unwinding the black thread, divine one, the dark covering;
The sun's trembling rays have cast away darkness as if a hide into the waters.

4.13.5 Unsupported, unbound, how does he not fall down headfirst?
By what self-power does he travel? Who has seen? The pillar of heaven supports the vault together.

Hymn 4.14 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.14.1 All-knowing god Agni has faced the shining Dawns in their splendor;
Come to this sacrifice of ours, wide-ranging Ashvins, in your chariot.

4.14.2 The god Savitar has lifted his banner, making light for the whole world;
The sun fills heaven, earth and midair, manifest in his rays.

4.14.3 The ruddy one has come with light, vast, wondrous, manifest in her rays;
Awakening us to good fortune, divine Ushas travels in her well-yoked chariot.

4.14.4 Let your fleetest horses bring you here on their chariot at the breaking of dawn;
These soma draughts are ready for you to drink as honey; strong ones, delight in this sacrifice.

4.14.5 Unsupported, unbound, how does he not fall down headfirst?
By what self-power does he travel? Who has seen? The pillar of heaven supports the vault together.

Hymn 4.15 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni, Somaka Sahadevya (7–8), the Ashvins (9–10). Meter: Gayatri.

4.15.1 Agni, our priest at the sacrifice, is led around like a prize-winning horse,
A god worthy of worship among gods.

4.15.2 Agni travels the threefold sacrifice as a charioteer,
Carrying refreshment to the gods.

4.15.3 Agni, lord of the prize and seer, has passed among the oblations,
Setting treasures before the giver.

4.15.4 This is he whom Daivavata kindles before the Srinjayas,
Bright, crusher of enemies.

4.15.5 The mortal blessed with this Agni, the generous one of sharp jaws,
Will have power over heroes.

4.15.6 They polish him day by day like a winning horse,
Like the ruddy child of heaven.

4.15.7 Somaka, the son of Sahadeva, awakened me with his two bay horses,
Summoning me to his presence.

4.15.8 And those two worshipful bays from prince Sahadevya
I accepted at once when they were presented.

4.15.9 O divine Ashvins, may this prince Somaka,
Son of Sahadeva, enjoy a long life.

4.15.10 Divine Ashvins, grant that prince,
The son of Sahadeva, a long life.

Hymn 4.16 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.16.1 Let truthful, generous Indra come, strong with pressed soma; let his bay horses race toward us;
We have pressed this draught for him with skill; let him, praised, take delight here.

4.16.2 Hero, leave the far end of the road and rejoice in our pressing today;
Like the wise Ushanas, he chants the hymn, an inspired thought for one who knows divine power.

4.16.3 Like a poet discovering the secret, accomplishing sacred assemblies, the bull sings, drinking the flowing stream;
Thus he brought forth the seven singers from heaven, who by day made sacred designs and sang.

4.16.4 When the sun was found, fair to behold through hymns, when great lights shone in the day,
He made the blind darkness visible to men, the greatest hero bringing aid.

4.16.5 Indra, powerful with soma, grew beyond measure, filling both heaven and earth with greatness;
His glory surpassed even these, encompassing all worlds.

4.16.6 Shakra, knowing every heroic deed, released the waters with his beloved friends;
With words they even split the rock, and the eager ones opened the cattle-filled enclosure.

4.16.7 You struck down Vritra, who enclosed the waters; earth, aware, favored your mace;
You let loose the ocean streams and became their lord by strength, bold hero.

4.16.8 When you split the mountain for the waters, much-invoked one, Sarama first appeared to you;
Lead us, opening the cattle pens with the Angirases, and bring us a great prize, praised one.

4.16.9 Turn toward the poet seeking cattle and sunlight, generous one, imploring help;
Urge him on with your aid in his call for glory; the magical Dasyu without prayer sank down.

4.16.10 Come home intent on killing Dasyus; let Kutsa find the friendship he desires with you;
Take your seats, alike, in your proper place; the woman who knows Truth discerned you both.

4.16.11 You ride one chariot with Kutsa, seeking to help, lord of the wind-swift bays;
When the poet prepared to strike his foe, you sought the straight path to the prize.

4.16.12 For Kutsa you laid low Shushna, drained of strength, and Kuyava with his thousands at day's decline;
At once you crushed the Dasyus with Kutsa and threw the sun's wheel down into their midst.

4.16.13 For Rijishvan, son of Vidathin, you subdued swollen Pipru and Mrigaya;
You laid low fifty thousand dark ones and shattered forts like age shattering a body.

4.16.14 Assuming your form near the sun, when your immortal shape shines out,
You are like a mighty elephant seeking strength, like a fearsome lion bearing weapons.

4.16.15 Desires for riches have come to Indra, eager at the soma-pressing as at a gathering for sunlight;
The seekers of glory sing hymns, lovely as a home, fair to behold as thriving life.

4.16.16 We call that Indra, easy to summon, who performed so many heroic deeds,
Who swiftly brings even a prize to a singer like me, he of lavish gifts.

4.16.17 When sharp lightning flashes among some company of men, O hero,
When the clash grows terrible, be the guardian of our bodies.

4.16.18 Be the guardian of Vamadeva's songs, be a friend who does no harm in winning the prize;
We have followed your wisdom; be generous to your singer always.

4.16.19 With these men who long for you, generous Indra, with the generous in every battle,
May we shine above our rivals with splendors like heaven, enjoying many nights and autumns.

4.16.20 Thus we fashioned a prayer for Indra the mighty bull, as the Bhrigus fashion a chariot;
Let our friendship never part; may the fierce one be our defender and guardian.

4.16.21 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.17 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, Viraj (15).

4.17.1 You are great, Indra; earth yields to you, and heaven honors your sovereignty in your greatness;
Having slain Vritra by strength, you freed the rivers the serpent had swallowed.

4.17.2 At your birth heaven shook with the blaze of your power, earth shook in fear of your wrath;
The well-formed mountains trembled; deserts grew damp and waters ran.

4.17.3 Hurling his mace, he split the mountain by strength, revealing his irresistible force;
Rejoicing, he killed Vritra with the mace; the waters rushed forth, their captor struck down.

4.17.4 Heaven honored you as a mighty son; the maker of Indra was most skilled in his work,
Begetting the sun-finding, well-armed one, unshaken from his station.

4.17.5 He alone moves the vast earth, Indra, much-invoked king of peoples;
All truly rejoice in the generosity of the praised, bountiful god.

4.17.6 All soma was yours, and yours were all the most exhilarating draughts of the great;
You truly became lord of treasure and all peoples, Indra, when bestowing gifts.

4.17.7 Even as you were first born, Indra, you held all peoples in your power;
With the mace, generous one, you cut apart the serpent lying across the slope.

4.17.8 Indra, breaker in every battle, daring and immense, the boundless, well-armed bull,
Slayer of Vritra and winner of prizes, the generous giver of generous gifts.

4.17.9 This one drives the gathered foe away; the generous one alone is heard in battle;
He brings the prize he wins; may we be cherished in his friendship.

4.17.10 He is heard prevailing and striking down, and he sets the cattle free by combat;
When Indra shows his true fury, all things firm and moving fear him.

4.17.11 Indra won cattle and gold together, and the generous one won many horses;
With these men, greatest hero, he divides the riches and gathers the treasure.

4.17.12 How much does Indra take from his mother, how much from the father who begot him?
Who rouses his force again and again, like wind driven by thunderclouds?

4.17.13 He makes the settled wander, raising clouds of dust in a surge;
He breaks apart like heaven armed with lightning, and sets the singer among riches.

4.17.14 He hastens the sun's wheel and checks its racing horse;
The dark one lunges toward it at the bottom of the covering in its airy home.

4.17.15 In the dark river, like a priest at sacrifice.

4.17.16 Seeking cattle, horses, prizes, and sons, poets summon powerful Indra into friendship;
We draw down the inexhaustible giver of children and protection, as a bucket into a well.

4.17.17 Be our guardian, our visibly present kin, watcher and merciful friend of soma-pressers;
Be friend and father, father beyond fathers; make room for us desiring life, giver of strength.

4.17.18 As a friend, protect those who seek your friendship; singing Indra, grant strength to your singer;
For we have made efforts in your service, honoring you through these acts, Indra.

4.17.19 When praised, generous Indra alone destroys the many irresistible Vritras;
The singer he cherishes dwells under his shelter, where neither gods nor mortals bar the way.

4.17.20 Thus may vast, generous Indra make us truthful, sustaining the peoples and irresistible;
You are king of generations; set great renown upon us, your singer.

4.17.21 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.18 — Seer: Vamadeva Gautama, Indra (1), Aditi (4, 7). Deity: Vamadeva (1, 4, 7), Indra (2–4, 8–13). Meter: Trishtubh.

4.18.1 “This is the ancient path known from old, by which all the gods were born;
By it too you must be born, fully grown; do not bring your mother to fall another way.”

4.18.2 “I shall not go out by this path; this way is hard to pass. I shall emerge across the side;
Much remains for me to do: I must fight one and challenge another.”

4.18.3 He looked at his mother as she departed: “Shall I not follow? Now I shall follow!”
In Tvashtri's house Indra drank the soma, pressed in the vessels, worth a hundred treasures.

4.18.4 “What could he do to one whom I bore for a thousand months and many autumns?
There is none his equal among those already born or yet to be born.”

4.18.5 His mother, thinking him an object of reproach, hid Indra, though he was endowed with valor;
Then he arose himself, clothed in splendor, and filled heaven and earth at his birth.

4.18.6 “These waters rush roaring together as if faithful to Truth, calling out;
Ask them what they are saying. What mountain enclosure are the waters breaking?”

4.18.7 “What are these waters chanting to him, seeking a word of reproach against Indra?
My son slew Vritra with a mighty blow and released the rivers.”

4.18.8 “Even the young woman cast you off; even Kushava swallowed you;
Even the waters showed mercy to the infant; Indra himself rose up with strength.”

4.18.9 “Even Vyamsa struck you on the jaw, generous one, driving his weapon home;
Then you rose above your wound and crushed the Dasa's head with your blow.”

4.18.10 A young cow bore you, an ancient bull, fierce, irresistible Indra;
His mother set her restless calf free to roam, seeking a path for himself.

4.18.11 His mother asked the great bull, “Are the gods abandoning you, son?”
Then Indra, about to kill Vritra, said: “Friend Vishnu, stride farther out.”

4.18.12 “Who made your mother a widow? Who sought to kill you when you lay there or walked?
Which god showed you mercy when you seized your father by the foot and crushed him?”

4.18.13 “In need I cooked a dog's entrails; I found no mercy among the gods;
I saw my wife dishonored; then the falcon brought me honey.”

Hymn 4.19 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.19.1 Thus, mace-bearing Indra, all the easily summoned gods here chose you as their ally,
You, great and towering, grown beyond both heaven and earth, alone for Vritra's killing.

4.19.2 The gods let loose like aging things; you became sovereign, Indra, born of Truth;
You struck the serpent lying around the flood and opened channels for all streams.

4.19.3 Insatiable, stretched out, unawake, sleeping unawares across seven slopes,
You tore the limbless serpent apart with your mace, Indra.

4.19.4 Indra's strength shook the earth to its roots as wind shakes water;
He broke the strongholds, yearning for strength, and tore open the mountain heights.

4.19.5 The waters rushed like mothers to a child; like chariots the stones advanced together;
You satisfied the surging released waves and freed the dammed-up rivers, Indra.

4.19.6 For Turviti and Vayya you made the great, all-nourishing river flow;
You calmed with homage the swelling flood, Indra, making the rivers easy to cross.

4.19.7 The roaring waters, like those who cannot speak, filled the young channels, knowing Truth;
They filled the thirsty dry lands; Indra drove the waters down to their lord.

4.19.8 Through many praised dawns and autumns, having killed Vritra, you released the rivers;
Indra broke through their encircling bonds, making the streams flow over the earth.

4.19.9 You brought the son from the ants and from his confinement, lord of bays;
The blind man saw, seizing the serpent; the cripple emerged, and the joints were joined.

4.19.10 Your ancient deeds, inspired one, the wise man relates to one who knows;
How, king, in each of your heroic acts you embraced the labors sung by your own voice.

4.19.11 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.20 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.20.1 May Indra come from afar or nearby to aid us, fierce giver of help;
Mace-armed lord of men, strongest of all, overcoming combatants in the press of battle.

4.20.2 Let Indra come to us on his bays, turning toward us with aid and gifts;
The mace-bearer, bountiful and mighty, attends our sacrifice in the winning of prizes.

4.20.3 Indra, put our sacrifice before you and bring our purpose to fulfillment;
Mace-bearer, as one who casts the die for wealth, with you may we win the contest against our foes.

4.20.4 Come near to us, willing and gracious, self-governed one, to our freshly pressed soma;
Drink the presented sweetness, Indra, and revel in the soma from the heights.

4.20.5 Him who grows vast through new poets, like a ripe tree, victorious as a sickle,
As a youth ardent for a woman, him, much-invoked Indra, I call near.

4.20.6 Indra stands like a mountain, lofty in his own strength, fierce, born of old for victory;
Holding his terrible heavy mace, like a vessel brimming with water and treasure.

4.20.7 None from birth can turn him away; no limit exhausts his generosity;
Ever increasing, mighty and fierce, give us riches, much-invoked one.

4.20.8 You oversee the wealth and homes of men and open the fold of cattle;
You teach men in combat and lead them forward to abundant heaps of treasure.

4.20.9 By what power, most powerful one, do I hear of that mighty act which you do repeatedly?
You free the giver from many troubles, most discerning one, and grant wealth to the singer.

4.20.10 Do not neglect us: bring and give us that abundance of yours for the giver to give;
For your new gift, praised in this hymn, we shall proclaim you, Indra, with our praises.

4.20.11 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.21 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.21.1 Let Indra come to us with help; praised here, let the hero share our feast;
Growing mighty, whose manifold powers swell like the sovereignty of heaven, triumphant.

4.21.2 Praise here his mighty deeds, this man of great splendor and generous bounty,
Whose purpose at the assembly, like a sovereign, prevails over hostile peoples.

4.21.3 Let Indra come swiftly from heaven, from earth, from the sea or the mist,
With the Maruts from the sunlit place to aid us, or from the distant home of Truth.

4.21.4 Praise at gatherings Indra, lord of immense, abundant wealth,
Who with Vayu wins cattle and boldly guides us toward riches.

4.21.5 Whoever steadies reverence upon reverence and sends forth speech to engender sacrifice,
The priest, adorned with hymns, should bring much-honored Indra to our dwellings.

4.21.6 When thinkers turn their thought to the paths, sitting beside the stone at the cattle's hidden place,
Let the household priest, our mighty bearer among gatherings, approach at daybreak.

4.21.7 When the bull's force supports the singer in battle,
When it moves from the hidden cattle-place of Ushij toward thought, nourishment and joy.

4.21.8 When I open the mountain's enclosures, refreshing the rush of waters with milk,
He finds the wild cow in the cattle's hidden place, when wise men lead him to the prize.

4.21.9 Your hands and palms are good, skillful in bringing gifts to the singer, Indra;
Where do you dwell? In what do you delight in us? What awakens your joy to give us gifts?

4.21.10 Thus Indra, truthful sovereign of riches, killed Vritra and made room for Puru;
Much-praised one, by your wisdom make us strong in wealth; may I share your divine help.

4.21.11 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.22 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.22.1 Whatever Indra favors and desires, let the great and mighty one make it ours:
Prayer, praise, soma and hymns—the generous one who comes bearing the stone in strength.

4.22.2 The bull, casting his four-edged weapon, vigorous and strongest of men, skilled with his arms,
Loosened the joints of the covering for beauty, parting its wool for his friends.

4.22.3 The god who at his birth was greatest among gods, great with prizes and great strength,
Holding his shining mace in his arms, made heaven and wide earth tremble with might.

4.22.4 Every barrier and many slopes, the high heaven and earth shook at his birth;
He lifts the cow's two mothers by his strength, while winds roar around him like men.

4.22.5 Those great deeds of yours, Indra, great one, deserve telling at every pressing:
How, daring hero, you boldly overcame the serpent with your mace and strength.

4.22.6 All these deeds of yours are true, man of vast strength: cows stream from the bull's udder;
Then the rivers, fearing your manly force, ran swiftly forth from you.

4.22.7 Then your divine sisters, lord of bays, praised you with their pleas, Indra,
As you unbound their fetters and sent them streaming along their long course.

4.22.8 The exhilarating drop swells like a river; the worshiper's work and strength draw near you;
Toward us turn the blazing reins of the powerful cow, like a swift horse toward its lead.

4.22.9 Grant us the highest, greatest heroic strengths, truly victorious one;
Make Vritras easy for us to kill, and strike the mortal who seeks our harm.

4.22.10 Hear us indeed, Indra, bring us splendid prizes;
Bring us every abundant nourishment; generous one, give us cattle.

4.22.11 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.23 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra, Truth (8–10). Meter: Trishtubh.

4.23.1 How shall the great one grow mighty? At whose priest's sacrifice will he delight and swell with soma?
Drinking gladly, relishing the draught, the lofty one will hasten toward shining treasure.

4.23.2 What hero shares his feast? Who reaches him with noble thoughts?
When does he discern a sign, when will his aid increase the devout worshiper's prosperity?

4.23.3 How does Indra hear when invoked? Hearing, how does he recognize our cries for help?
What are his many precedents, and how do they call him a protector of the singer?

4.23.4 How shall the troubled worshiper reach his treasure through shining thought?
Will the god become guardian of Truths for me, when he gladly accepts my homage?

4.23.5 How, and at what breaking dawn, did the god delight in a mortal's friendship?
How did he grant his friends friendship, who gave their love wholly to him?

4.23.6 What portion of friendship goes to friends, and when shall we proclaim you a brother?
For splendor his beautiful forms flow forth, bright as the sun, the loveliest gift of the cow.

4.23.7 Intent on killing treachery and the Indra-less deceiver, he sharpens his keen faces to thrust;
Where fierce debts are paid for debts, he has driven back the distant, unknown Dawns.

4.23.8 For the aids of Truth are many; the thought of Truth destroys deceit;
The song of Truth pierces deaf ears, awakening the shining mortal.

4.23.9 Truth has firm foundations and manifold shining forms of beauty;
By Truth they seek enduring nourishment; by Truth the cows entered Truth.

4.23.10 The one who upholds Truth wins Truth; Truth's force speeds toward the cattle;
For Truth the broad and deep two worlds, for Truth the cows in heaven yield their milk.

4.23.11 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.24 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, Anushtubh (10).

4.24.1 What fine praise will turn Indra, son of strength, toward us bearing riches?
The hero gives treasure to his singer; people, may that lord of cattle free us from constraint.

4.24.2 He is to be invoked in Vritra's killing; he is to be praised; well-praised Indra gives true gifts;
Generous to a mortal who worships and presses soma, he opens a broad way on his journey.

4.24.3 Men call him to the battle line, laying down their bodies for protection,
When both sides meet in mutual violence, striving to win sons and descendants.

4.24.4 Peoples strive for purpose at the yoking, contending against each other for the flood;
When warriors clash with tribes, some call on Indra in the fight.

4.24.5 Then some sacrifice to Indra's power, and some prepare and present the sacrificial cake;
Then soma flows from the presser; then they seek to sacrifice to the bull.

4.24.6 He makes way for the man who presses soma for Indra who desires it;
When they reach him with one mind, he makes him his friend in battle.

4.24.7 Whoever presses soma for Indra today, cooks meals and roasts grain,
Indra puts powerful strength into him and eagerly responds to the man's songs.

4.24.8 When the righteous man faces battle and sees a long contest against his enemy,
He calls the bull toward his wife, sharpened by soma-pressers in the house.

4.24.9 He sought a greater price, offering less; he came back without selling and without profit;
He will not trade less for more; those of poor skill milk the speech dry.

4.24.10 Who will buy this Indra of mine for ten cows?
When he has killed the Vritras, give him back to me.

4.24.11 Praised now, Indra, sung now, fill your singer with food as rivers fill their banks;
A new prayer is made for you, lord of bay horses; may we be your charioteers through insight, forever.

Hymn 4.25 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.25.1 What man today, desiring gods, gladly delights in Indra's friendship?
Who with fire kindled and soma pressed seeks the mighty help that crosses us over?

4.25.2 Who reveres him with words for the soma feast? Who longs for the shining cows?
Who desires Indra's companionship, who his friendship and brotherhood, who the poet's aid?

4.25.3 Who today chooses the gods' help, invokes the Adityas, Aditi and light?
Whose pressed draught will the Ashvins, Indra and Agni drink with undivided will?

4.25.4 For him Agni Bharata will offer shelter; long will he behold the rising sun,
He who says, “Let us press soma for Indra, manliest man, greatest hero among men.”

4.25.5 Neither many nor few can overcome him; Aditi offers him wide shelter;
The doer of good is dear, dear to Indra the willing, dear the well-protected, dear his soma-presser.

4.25.6 Easy to protect is the hero who wins the first prize; Indra makes the presser's meal his own;
For the non-presser he is no kin, no friend, no brother: hard to win, he strikes down the unvoiced.

4.25.7 Indra, drinker of pressed soma, makes no friendship with a rich Pani who presses none;
He strips away his wealth and strikes him bare; wholly for the presser and cook he stands.

4.25.8 Those beyond, those near, those between seek Indra; those bound seek Indra;
Men settled or fighting, contending for the prize, invoke Indra.

Hymn 4.26 — Seer: Vamadeva Gautama, or Indra (1–3). Deity: Indra or the Self (1–3), the Falcon (4–7). Meter: Trishtubh.

4.26.1 I became Manu, and I became the sun; I am the inspired poet Kakshivat;
I adorned Kutsa, son of Arjuna; I am the poet Ushanas. Look upon me.

4.26.2 I gave the land to the Arya, rain to the mortal worshiper;
I brought the eager waters forth; the gods followed my command.

4.26.3 Rejoicing, I shattered the ninety-nine forts of Shambara;
The hundredth, the dwelling, I gave to Divodasa Atithigva in the contest for all.

4.26.4 May the falcon soar far beyond the birds and outfly the swiftest hawks;
Without wheels, by his own power, the great bird brought Manu the gods' beloved oblation.

4.26.5 When he carried it, shuddering, the wide paths let him fly swift as thought;
The falcon quickly came with honeyed soma and won glory there.

4.26.6 The straight-flying falcon seized the stalk and brought the delightful draught from afar;
The bold, god-guided bird brought soma down from the far upper heaven.

4.26.7 Having seized it, the falcon bore the soma with a thousand pressings, and ten thousand besides;
There insight left its foes behind; in soma's ecstasy the wise outwitted fools.

Hymn 4.27 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Falcon, or Indra (5). Meter: Trishtubh, Shakvari (5).

4.27.1 While still in the womb I knew all the births of these gods;
A hundred iron fortresses guarded me; then I flew out swiftly as a falcon.

4.27.2 He did not carry me willingly; I surpassed him in skill and strength;
My insight left my enemies behind, and my swelling force crossed the winds.

4.27.3 When the falcon cried from heaven and the winds bore insight apart,
The archer Krishanu, aiming hard with thought, loosed and shot his bowstring at him.

4.27.4 The straight-flying falcon carried him from the lofty height, like Bhujyu aided by Indra;
A feather fell from the flying bird along the path of that swift flight.

4.27.5 Then the generous one received the white jar, filled with shining soma, bright drink,
The choicest honey prepared by the priests, to drink for joy; Indra the hero received it to drink for joy.

Hymn 4.28 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra, or Indra and Soma. Meter: Trishtubh.

4.28.1 Joined with you, Soma, your friend Indra made the waters flow for Manu;
He killed the serpent, freed the seven rivers, opened their closed channels.

4.28.2 With you as ally, O drop, Indra at once stopped the sun's wheel by force;
From its lofty station he cast away the immense deceiver pressing on all life.

4.28.3 Indra struck and Agni burned the Dasyus, Soma, at noon in battle;
By their counsel, when many thousands took refuge in the stronghold, they cut them down.

4.28.4 Indra, you drove the Dasyus from every place and made the Dasa tribes powerless;
Together you broke down enemies and earned renown through your blows.

4.28.5 Thus, truly generous Indra and Soma, you opened wide the wealth of horses and cows;
You broke hidden things open with stone and made even the earth overflow.

Hymn 4.29 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.29.1 Praised, come to us with prizes and help, Indra, rejoicing on your bay horses;
Overcome our rival's many pressings, sung by songs, you giver of true gifts.

4.29.2 For the discerning hero comes when called by pressers to the sacrifice;
Rich in horses, fearless and assured, he delights among soma-pressers and their heroes.

4.29.3 Let him open his ears to the prize and follow the beloved way to joy;
Swelling with strength for our benefit, may mighty Indra make our passage easy and safe.

4.29.4 With aid he comes to the imploring poet who calls and sings;
The mace-armed one harnesses his swift steeds, bringing hundreds and thousands.

4.29.5 Protected by you, generous Indra, may we be your inspired singers and patrons,
Sharing the wealth of great heaven, vast stores for your praised generosity.

Hymn 4.30 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra, Indra and Ushas (9–11). Meter: Gayatri, Anushtubh (8, 24).

4.30.1 No one is higher than you, Indra, no one greater, Vritra-killer;
There is no one like you.

4.30.2 Truly all peoples turn after you as spokes around a wheel;
Truly you are great and renowned.

4.30.3 Not even all the gods resisted you, Indra,
When you carried day through the night.

4.30.4 When for Kutsa in battle, for those beset,
You stole the sun's wheel, Indra.

4.30.5 When you fought alone against all the gods who threatened,
You struck your foes, Indra.

4.30.6 When for a mortal you set the sun free, Indra,
And protected Etasha with your powers.

4.30.7 How, Vritra-killer, generous one, could you be so furious
That you crossed beyond Danu there?

4.30.8 This indeed was your heroic deed, Indra, your act of manly force:
You struck that hard-to-overcome woman, the daughter of heaven.

4.30.9 Even the daughter of heaven, the great one who grew mighty,
Ushas, you crushed, Indra.

4.30.10 Ushas fled from her shattered chariot, terrified,
When the bull struck her down.

4.30.11 Her chariot lies there, utterly shattered on the Vipash;
She escaped far away.

4.30.12 And the overflowing Sindhu, stretching over the earth,
You surrounded by magic, Indra.

4.30.13 And boldly you erased the knowledge of Shushna,
When you smashed his forts.

4.30.14 And from the high mountain, Indra, you struck down
Shambara, the Dasa son of Kulitara.

4.30.15 And you struck down hundreds of thousands of Varchin's Dasas,
As around the five spokes of a wheel.

4.30.16 And you, hundred-powered Indra, brought back the abandoned son of the maiden
To share in the hymns.

4.30.17 And Turvasha and Yadu, unable to swim,
Indra, lord of power, knowingly carried across.

4.30.18 And across the Sarayu you drove the Aryas at once, Indra;
You struck Arna and Chitraratha.

4.30.19 You led back the two abandoned men, the blind and the lame, Vritra-killer;
Even this kindness of yours cannot be contained.

4.30.20 Indra broke open a hundred fortresses made of stone
For generous Divodasa.

4.30.21 For Dabhiti, Indra by his magic put to sleep
Thirty thousand Dasas with their weapons.

4.30.22 You, Vritra-killer, are indeed the same lord of cattle, Indra,
Who has gathered all these things.

4.30.23 And the mighty heroic act you will do now, Indra,
No one today can diminish.

4.30.24 May god Aryaman grant you gift upon gift;
May Pushan grant gifts, Bhaga gifts, and the kindly god gifts.

Hymn 4.31 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

4.31.1 By what shining help will our ever-growing friend come near?
With what most powerful chosen gift?

4.31.2 What true, mightiest draught will delight you among intoxicating drinks,
So you break open even strong wealth?

4.31.3 Be guardian of our friends and singers;
Be with us through a hundred protections.

4.31.4 Turn toward us as the wheel of a racing horse turns,
With your harnessed companies of men.

4.31.5 For you go down the slopes of purpose, as a foot takes its step;
I have shared the sun with you.

4.31.6 When your powers, Indra, and your wheels came together,
They dwelt both in you and in the sun.

4.31.7 And they truly call you generous, lord of power,
A giver who does not delay.

4.31.8 Even now you shower plentiful wealth
On the devoted soma-presser.

4.31.9 Not even a hundred foolish men can restrain your bounty,
Nor the great deeds you will perform.

4.31.10 Let your hundred protections guard us, your thousand guard us;
Let every aid of yours guard us.

4.31.11 Choose us here for friendship and welfare,
For great wealth shining from heaven.

4.31.12 Guard us each day, Indra, with abundant wealth;
Guard us with all your protections.

4.31.13 Open the cattle-filled pens for us as one unbars them,
Indra, with your new protections.

4.31.14 Our bold and brilliant chariot, Indra, never shaken,
Runs seeking cattle and horses.

4.31.15 Make our fame greatest among the gods, radiant one,
Highest above us like heaven.

Hymn 4.32 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra, Indra's horses (23–24). Meter: Gayatri.

4.32.1 Now come to us, Indra, Vritra-killer, to our side,
Great with your mighty protections.

4.32.2 You are impetuous even amid turmoil, marvelous among marvels;
You work wonders to give help.

4.32.3 With even a few friends who cling to you,
You strike the swelling enemy with your power.

4.32.4 We stand by you, Indra, we sing to you;
Guard each one of us.

4.32.5 Come to us, stone-bearer, with wondrous, faultless protections
That none can assail.

4.32.6 May we be your companions, Indra, rich in cattle,
Allies in the ardent quest for prizes.

4.32.7 For you alone hold power over cattle-rich prizes, Indra;
Give us abundant food.

4.32.8 None can otherwise hold you back when, praised, you wish to give,
Indra, lover of song, to singers.

4.32.9 The Gautamas have sung to you with song, Indra,
So you will give in the ardent quest for prizes.

4.32.10 We shall proclaim your heroic deeds, how, rejoicing,
You broke the Dasa forts in your assault.

4.32.11 The wise praise those heroic acts you performed
At the pressings, Indra, lover of song.

4.32.12 The Gautamas who carry hymns have magnified you, Indra;
Set among them glory rich in heroes.

4.32.13 For you are truly shared by all generations, Indra;
We call upon you.

4.32.14 Come toward us, gracious one, and rejoice in our draught,
Indra, drinker of soma.

4.32.15 Let the praise born of our thoughts hold you, Indra;
Turn your bays toward us.

4.32.16 Delight in our sacrificial cake and our songs
As a bridegroom delights in his bride.

4.32.17 We ask Indra for a thousand yoked steeds
And a hundred jars of soma.

4.32.18 We bring your thousands and hundreds of cows toward us;
May your gifts come our way.

4.32.19 We desire ten jars of gold from you;
You give abundantly, Vritra-killer.

4.32.20 Abundant giver, give us abundance, do not bring us little;
For it is abundance you wish to give, Indra.

4.32.21 You are renowned as an abundant giver everywhere, heroic Vritra-killer;
Make us share in your bounty.

4.32.22 I praise your two brown horses, discerning one, son of the cattle-winner;
Do not loosen the cows from us.

4.32.23 Like two young maidens on a new little wooden stand,
The brown pair shine on their journeys.

4.32.24 Ready for the rider at dawn and for the one who follows dawn,
The tireless brown pair are ready on the journeys.

Hymn 4.33 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh.

4.33.1 I send out speech to the Ribhus like a messenger; I praise the white cow spread beside me;
Wind-driven on swift courses, the craftsmen circled heaven at once.

4.33.2 When the Ribhus gave relief to their parents, worn by age, through their skills,
Then the wise entered the friendship of gods and brought sustenance to the mind.

4.33.3 Those who made their old, reclining parents young again, like sacrificial posts,
May Vaja, Vibhvan and Ribhu, with Indra, sweet-flowing, protect our sacrifice.

4.33.4 For a year the Ribhus guarded the cow; for a year the Ribhus shaped her;
For a year they bore her light: by these works they attained immortality.

4.33.5 The eldest said, “Make two bowls from the single one”; the younger said, “Let us make three.”
The youngest said, “Make four.” Tvashtri, Ribhus, praised that word of yours.

4.33.6 The men spoke truly and did so; the Ribhus followed their own ordinance;
Tvashtri saw the four radiant bowls and looked at them as at days.

4.33.7 When for twelve days the Ribhus rested in the unseen one's hospitality,
They made fields fruitful, led out rivers, set plants in the desert and waters in lowlands.

4.33.8 Those who made the smooth-running chariot fit for men and the all-moving cow of every form,
May those Ribhus carve us wealth, self-reliant, fine-working and skillful-handed.

4.33.9 The gods welcomed their works, beholding their wisdom with keen thought;
Vaja was the gods' fine craftsman, Ribhu belonged to Indra, Vibhvan to Varuna.

4.33.10 You fashioned the two well-yoked horses for Indra that revel in inspired praise;
Ribhus, grant us wealth and growing riches, safeguarding us like friends.

4.33.11 The gods set drink and delight for you today in friendship, not without your labor;
Now, Ribhus, bestow treasure on us at this third pressing.

Hymn 4.34 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh.

4.34.1 Ribhu, Vibhvan, Vaja and Indra, come to our sacrifice, bringing treasures;
The divine insight of the days has now set drink before you: your delights have come together.

4.34.2 Knowing the birth of prize-giving riches, rejoice with the seasons, Ribhus;
Your delights and abundance have come together; send us wealth rich in heroes.

4.34.3 This sacrifice has been made for you, Ribhus, which you received from ancient days as Manu did;
Delighting in it, they stood before you; every first prize was present.

4.34.4 Now the laying down of treasures is yours, men, for the worshiping mortal;
Drink, Vajas and Ribhus; I have given you this ample third pressing for joy.

4.34.5 Come near us, Vajas and Ribhu-lords, great generous men praised for riches;
The drinks for you have come home at the day's appointed feast like new arrivals.

4.34.6 Come near, sons of strength, called with reverence to this sacrifice;
In harmony with the patrons you accompany, drink honey with Indra, treasure-givers.

4.34.7 Together with Varuna drink soma, Indra; together with the Maruts, lover of song;
Together with those who drink first and in season, with the divine wives who bring treasure.

4.34.8 Rejoice together with the Adityas, Ribhus, together with the mountains;
Together with divine Savitar, together with the treasure-giving rivers.

4.34.9 You who shaped the Ashvins, the parents, the protecting cow and horses, Ribhus;
You who made reins and parted the two worlds and made lovely children, Vibhvans.

4.34.10 You who grant wealth rich in cattle, prizes, heroes, treasures and abundant grain,
Ribhus who drink first, rejoicing, grant us that, you who sing the gift.

4.34.11 Do not leave us; we have not wearied of you or failed to praise you, Ribhus, in this sacrifice;
Rejoice with Indra, with the Maruts and the royal gods in the sharing of treasure.

Hymn 4.35 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh.

4.35.1 Come here, sons of strength, Ribhus, descendants of Sudhanvan; do not stay away;
Here at our pressing are treasures for you; let your joys follow Indra.

4.35.2 Here has come the Ribhus' treasure; the finely pressed soma is ready to drink;
Through skill and fine work you made one bowl into four.

4.35.3 You divided one bowl four ways when the friend said, “Part it and learn”;
Then, skillful-handed Ribhus and Vajas, you followed the path to immortality among the gods.

4.35.4 Of what stuff was that bowl, which you made into four through inspired craft?
Now press the draught for joy, and drink, Ribhus, the honey of soma.

4.35.5 With skill you made your parents young; with skill you made the gods' drinking bowl;
With skill you shaped the two steeds to draw Indra, Ribhus whose treasure is prizes.

4.35.6 For the man who at the day's feast presses a potent draught to delight you, Vajas,
Carve out wealth rich in every hero, Ribhus, rejoicing bulls.

4.35.7 You drank the morning pressing, lord of golden steeds; the midday pressing is yours alone;
Now drink with your skilled treasure-giving friends the Ribhus, whom you made, Indra.

4.35.8 You became gods through your fine work and settled in heaven like falcons;
Grant treasure, sons of strength; children of Sudhanvan, you became immortal.

4.35.9 This third, treasure-bearing pressing you fashioned with skillful hands;
It is poured for you, Ribhus; drink it with the joys of Indra.

Hymn 4.36 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Jagati, Trishtubh (9).

4.36.1 Born without horses or reins, your three-wheeled chariot, worthy of praise, circles the heavens;
Great is this divine deed proclaimed of you, Ribhus, that you nourish heaven and earth.

4.36.2 You wise ones made a smoothly turning chariot, tireless through your thought and design;
For a drink at this pressing we now call you near, Vajas and Ribhus.

4.36.3 This deed of yours deserves praise among gods, Vajas, Ribhus and Vibhvan, for its grandeur:
How you shaped your ancient, decrepit parents young again so they could move about.

4.36.4 We divided one bowl into four, and through thought freed the cow from her hide;
Then you reached immortality among gods: Vajas, Ribhus, this is what they celebrate of you.

4.36.5 Wealth won through the Ribhus is foremost in fame, the treasure the prize-renowned men engendered;
Shaped by Vibhvan and praised in assemblies, whoever the gods protect is distinguished among men.

4.36.6 That man is a winning horse, a sage of eloquence, a warrior archer hard to overcome in battle;
He acquires wealth and heroic sons whom Vaja, Vibhvan and the Ribhus favor.

4.36.7 Your fairest, loveliest shape has been set before us: accept this song, Vajas and Ribhus;
You are wise poets of insight; through this prayer we bring you to awareness.

4.36.8 Out of your wisdom, grant us, knowing ones, every manly enjoyment;
Fashion us brilliant prize and highest strength, Ribhus, and vital wealth.

4.36.9 Grant offspring here and riches here; fashion fame with heroes here for us,
That we might surpass the others; Ribhus, give us that splendid prize.

Hymn 4.37 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh, Anushtubh (5–8).

4.37.1 Come to our sacrifice, gods Vajas and Ribhu-lords, along the gods' own paths;
As you established Manu's sacrifice among the peoples, delighting in the day's bright hours.

4.37.2 May the sacrifices be welcome to your hearts and minds; today they come clothed in ghee;
The full pressed draughts glow for you, and when drunk gladden wisdom and skill.

4.37.3 To you, Vajas and Ribhu-lords, I offer the threefold god-ordained song;
Like Manu, among later peoples, I pour soma with you in the days of great heaven.

4.37.4 You are well-fed horses and shining chariots, with iron jaws, winning and well-adorned;
Sons of Indra, sons of strength, he recognizes your foremost portion for delight.

4.37.5 We summon Ribhu and the Ribhu-lords, the most winning allies in the contest,
Rich in Indra, best in lasting victory, swift as the Ashvins.

4.37.6 The mortal whom you Ribhus and Indra protect,
May he win through insight, in the contest for wisdom and horses.

4.37.7 Open a path for us to sacrifice, Vajas and Ribhu-lords;
Praised patrons, bring us every hope of rescue.

4.37.8 Indra, Ashvins, Vajas and Ribhu-lords, grant us this treasure,
Horses together for people and plentiful generosity.

Hymn 4.38 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Dadhikra, Heaven and Earth (1). Meter: Trishtubh.

4.38.1 And of old you two gave gifts which Trasadasyu distributed among the Purus;
You gave fertile fields and lands, and fierce, overpowering blows against Dasyus.

4.38.2 You also gave Dadhikra, the prize-winning horse who breaks through every barrier, serving every people,
Straight-flying as a falcon, swift with shining drops, active like a noble king, like a hero.

4.38.3 All Puru's folk rejoice in him, rushing like water down a slope;
Grasping with his hooves, heroic and eager for contest, he races like wind against chariots.

4.38.4 He breaks through obstacles in contests, passing secretly among the cattle;
Brightly he reveals himself at assemblies, crossing the human struggle.

4.38.5 The people shout after him in battle, as after a thief snatching clothes,
As he swoops low like a swooping falcon, toward fame and cattle-rich herds.

4.38.6 When he first dashes out ahead of the chariot lines, he whinnies;
Like a handsome youth putting on a garland, he licks the flying dust and bares his teeth.

4.38.7 The conquering horse, true to Truth, eager in body for combat,
Runs swiftly among the runners, straight-flying, scattering dust above his brow.

4.38.8 His enemies fear him as they fear the thunder of heaven;
When he fights a thousand, terrible and hard to turn, he shines.

4.38.9 The people praise the swift one's drive, his conquest running before the tribes;
As they charge into battle they say, “Dadhikra has raced beyond thousands.”

4.38.10 With strength Dadhikra has spread across the five peoples like the sun with its light across waters;
Prize-winning horse, winner of thousands and hundreds, may he sweeten all these words with honey.

Hymn 4.39 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Dadhikra. Meter: Trishtubh, Anushtubh (6).

4.39.1 Let us praise swift Dadhikra and celebrate him with heaven and earth;
May the brightening Dawns spur me on as he carries us beyond all evils.

4.39.2 I praise the great horse, fulfilling purpose, Dadhikra, the much-honored bull,
Whom Mitra and Varuna gave to the Purus, blazing like Agni, to carry them across.

4.39.3 Whoever honors the horse Dadhikra at dawn when Agni is kindled,
May Aditi make him sinless, in harmony with Mitra and Varuna.

4.39.4 When we ask for the great food and strength of Dadhikra, the gracious name of the Maruts,
We call Varuna, Mitra, Agni and mace-armed Indra for well-being.

4.39.5 Both parties call him like Indra as they raise the sacrifice;
Mitra and Varuna, you gave us Dadhikra, the horse, to drive mortals onward.

4.39.6 I have praised victorious Dadhikra, the winning horse;
May he make our mouths fragrant and carry our lives forward.

Hymn 4.40 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Dadhikra, Surya (5). Meter: Jagati, Trishtubh (1).

4.40.1 Let us celebrate Dadhikra now; may all the Dawns urge me onward,
With the waters, Agni, Dawn, Surya, and Brihaspati, victorious Angiras.

4.40.2 The powerful one, seeking sustenance and cattle, eager for service, for glory and dawn, surges forward;
True, running and swift, winged Dadhikra produces food, strength and sunlight.

4.40.3 As he runs swiftly, his plume streams behind him like a bird's feather;
Like a falcon on the wing, Dadhikra crosses with his great strength.

4.40.4 The winning horse rushes at the goad, held about his neck and against his flanks;
Dadhikra follows the purpose, snorting along the curves of the paths.

4.40.5 A swan in the pure realm, a Vasu in midair, a priest at the altar, a guest at the hearth;
Among men, in the heights, in Truth and heaven, born of water, cattle, Truth and mountain—Truth itself.

Hymn 4.41 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra and Varuna. Meter: Trishtubh.

4.41.1 Indra and Varuna, whose offering-filled song has won your favor like an immortal priest?
Whose thoughtful words and reverence, Indra and Varuna, have touched your hearts?

4.41.2 The mortal who makes you two gods his friends with oblations, Indra and Varuna,
Defeats enemies and Vritras in battles; through your great protection he grows renowned.

4.41.3 Indra and Varuna, grant treasure to men who honor you thus,
When the two friends gladly delight in the pressed soma offered for your friendship.

4.41.4 Indra and Varuna, fierce ones, cast down your brightest and strongest mace on him,
That evil wanderer who seeks to cheat us; measure your overpowering strength against him.

4.41.5 Indra and Varuna, be guides of this thought of ours, as bulls guide the cow;
May that great cow yield us milk in a thousand streams as she comes to our aid.

4.41.6 For our children and offspring, fertile fields, the sight of sunlight and virile force,
Indra and Varuna, wondrous ones, guard us here with your help through the night.

4.41.7 We choose you for ancient help, seeking cows, kindly friends,
And cherished friendship, most generous heroes, beneficent as fathers.

4.41.8 Our thoughts race to you for aid, like runners in a contest, generous ones;
The soma bowls stand ready as cows for beauty; my songs seek Indra and Varuna.

4.41.9 These thoughts of mine approach Indra and Varuna seeking treasure;
They stand before you like lovers of wealth, swift in begging for glory.

4.41.10 May we become masters of horses, chariots, prosperity and lasting wealth;
By your new protections send companies of treasure to our side.

4.41.11 Come to us, great Indra and Varuna, with great protections as prizes are won;
When weapons flash and play in battle, may we be the winners in your fight.

Hymn 4.42 — Seer: Trasadasyu Paurukutsya. Deity: Trasadasyu, Indra and Varuna (7–10). Meter: Trishtubh.

4.42.1 “Twofold is my dominion as a sovereign, as all the immortals belong to all of us;
The gods attend Varuna's will; I rule the people of the highest enclosure.”

4.42.2 “I am King Varuna; those primordial powers of divine lordship are mine;
The gods attend Varuna's will; I rule the people of the highest enclosure.”

4.42.3 “I am Indra and Varuna: in my greatness the broad, deep two regions are beautiful;
Like Tvashtri who knows all worlds, I have shaped and uphold heaven and earth.”

4.42.4 “I filled the swelling waters; I upheld heaven, the dwelling of Truth;
The son of Aditi, faithful to Truth, through Truth spread out the threefold earth.”

4.42.5 “Men with fine horses, seeking victory, invoke me, chosen in battle;
I make the contest: I am generous Indra; with conquering force I stir up the dust.”

4.42.6 “I did all these things; no divine force can restrain my irresistible power;
When soma and hymns exhilarate me, both boundless regions tremble.”

4.42.7 “All beings know this about you, wise one; tell these things to Varuna;
You are famed for slaying the Vritras; you freed the enclosed rivers, Indra.”

4.42.8 “Our fathers were present there, the seven sages, while Daurgaha was held captive;
They worshiped, and begot Trasadasyu, like Indra who conquers Vritra, half a god.”

4.42.9 “For Purukutsani honored you, Indra and Varuna, with oblations and reverence;
Then you granted her the king Trasadasyu, Vritra-killer, half a god.”

4.42.10 “May we, thriving with wealth, rejoice in the oblation, gods, as cows rejoice in grass;
Indra and Varuna, grant us that unfailing cow all our days.”

Hymn 4.43 — Seers: Purumilha and Ajamila, sons of Suhotra. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

4.43.1 Which of the worshipful ones will hear us? Which praiseworthy god will accept our offering?
In whose heart among the immortals shall we set this dearest, divine song, easy to summon?

4.43.2 Who grants mercy, which god comes most readily, which brings most blessings?
Whose chariot, swift and drawn by racing steeds, is said to be the one Surya's daughter chose?

4.43.3 You come quickly through many days, like Indra with power in the night;
Born in heaven, heavenly winged ones, by which of your powers do you become most powerful?

4.43.4 What sign of yours was it? By what means will you come when invoked, Ashvins?
Who confronts your vast force? Honeyed wonder-workers, protect us with your aid.

4.43.5 Your chariot travels far around heaven when it turns from the sea toward us;
Honeyed ones, you sprinkle your honey with sweetness as ripe nourishment serves you.

4.43.6 The Sindhu with its stream has moistened your horses; bright ruddy birds surround you;
Your swift journey is plainly seen, by which you became Surya's husbands.

4.43.7 As I call you together here, let this generous thought, rich in prizes, belong to us;
Protect your singer, Ashvins; his desire rests upon you alone.

Hymn 4.44 — Seers: Purumilha and Ajamila, sons of Suhotra. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

4.44.1 Today we call your chariot, Ashvins, swift across the broad land, companion of cattle,
Which bears Surya's daughter, wide of seat, bearing songs and most abundant riches.

4.44.2 You two, sons of heaven, win that divine beauty through your powers;
Nourishment follows your beautiful form when splendid steeds carry your chariot.

4.44.3 Who today has offered you oblations and songs for help or to drink the pressed soma?
Who turns to the ancient lover of Truth, upheld by reverence, Ashvins?

4.44.4 Come to this sacrifice on your golden chariot, Nasatyas, present everywhere;
Drink the honeyed soma and bestow treasure on your worshiper.

4.44.5 Come toward us from heaven and earth in your golden, smooth-running chariot;
Let no other god-seekers hold you back, as your ancient bond joins you together.

4.44.6 Wonder-workers, grant us abundant wealth and heroes on both sides;
The men of Ajamila have brought your song, Ashvins, in a chorus of praise.

4.44.7 As I call you together here, let this generous thought, rich in prizes, belong to us;
Protect your singer, Ashvins; his desire rests upon you alone.

Hymn 4.45 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati, Trishtubh (7).

4.45.1 His light is rising; his circling chariot is yoked at the crest of heaven;
Three pairs of nourishing things are set upon it; the fourth vessel overflows with honey.

4.45.2 Your honey-laden teams arise, horses and chariots, at the breaking of the Dawns;
Uncovering enveloping darkness, they spread bright light across the heavens like the sun.

4.45.3 Drink honey from your honey-drinking mouths and yoke your beloved chariot for honey;
Refresh the paths along your course with honey, and bear the honey-filled vessel, Ashvins.

4.45.4 Your honey-laden, unfailing swans, golden-winged, called forth and waking at dawn,
Rise from the waters, delighting and touching delight, as flies seek honey, and reach the pressings.

4.45.5 The fine-sacrificing, honey-rich fires praise you at dawn, Ashvins,
When the bright, discerning presser with washed hands presses honeyed soma with stones.

4.45.6 As your tireless horses flutter through the days and spread light like the sun across the air,
Even the sun yokes his horses; by your nature you know every path.

4.45.7 I have declared this song to you, Ashvins, shapers of insight: your fine-horsed chariot never ages;
By it you circle the heavens in a moment to reach the oblation-bearing, swift and generous host.

Hymn 4.46 — Seer: Vamadeva Gautama, or Indra (1–3). Deity: Indra and Vayu, Vayu (1). Meter: Gayatri.

4.46.1 Drink the first portion of the honeyed draught, Vayu, pressed at the heavenly rites;
For you are first to drink.

4.46.2 With a hundred harnessed teams and protections, with Indra as charioteer,
Vayu, drink your fill of the pressed soma.

4.46.3 Let your thousand bay horses bring food near you,
Indra and Vayu, to drink soma.

4.46.4 Mount your golden-seated chariot, Indra and Vayu,
Fine for sacrifice and touching heaven.

4.46.5 On your wide-powered chariot visit the generous giver;
Come here, Indra and Vayu.

4.46.6 This soma is pressed, Indra and Vayu; drink it
With the gods in accord at the giver's house.

4.46.7 Let your journey begin here, Indra and Vayu, and end here,
Where soma awaits you to drink.

Hymn 4.47 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra and Vayu, Vayu (1). Meter: Anushtubh.

4.47.1 I have prepared for you, Vayu, the bright first portion of honey at the heavenly rites;
Come to drink the soma, desirable god, with your harnessed team.

4.47.2 Indra and Vayu, you deserve to drink these soma draughts;
For the drops travel to you together as waters flow down a slope.

4.47.3 Vayu and Indra, lords of strength, mighty on a single chariot,
Come with your harnessed teams for our protection, to drink the soma.

4.47.4 All the teams you have, so prized by the generous giver, two heroes,
Harness them here for us who bring the sacrifice, Indra and Vayu.

Hymn 4.48 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Vayu. Meter: Anushtubh.

4.48.1 Uncover the invocations, as a generous man unveils treasures;
Vayu, come on your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.2 Casting off ill words, with your team and Indra as charioteer,
Vayu, come on your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.3 The two richly formed storehouses extend across the dark expanse;
Vayu, come on your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.4 Let ninety-nine yoked steeds, harnessed by thought, bear you;
Vayu, come on your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.5 Vayu, harness a hundred nourishing bays,
Or let your thousand-horsed chariot come in power.

Hymn 4.49 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra and Brihaspati. Meter: Gayatri.

4.49.1 This beloved offering is set before you, Indra and Brihaspati;
A hymn and rapture are spoken.

4.49.2 This lovely soma is poured for you, Indra and Brihaspati,
To drink and to rejoice.

4.49.3 Come into our home, Indra and Brihaspati,
Drinkers of soma, to drink soma.

4.49.4 Give us wealth, Indra and Brihaspati, of a hundred cows,
With horses and a thousand treasures.

4.49.5 At the pressing we summon you with songs, Indra and Brihaspati,
To drink this soma.

4.49.6 Drink soma at the giver's house, Indra and Brihaspati;
Rejoice together in that home.

Hymn 4.50 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Brihaspati, Indra and Brihaspati (10–11). Meter: Trishtubh, Jagati (10).

4.50.1 Brihaspati, dwelling in three places, upheld earth's far boundaries by his roar;
Ancient sages of shining insight set before them the sweet-tongued one.

4.50.2 Those who stir, rejoice and turn thoughtful minds toward you, Brihaspati, have stretched out their aid;
Guard his flowing, spotless, wide and fertile birthplace, Brihaspati.

4.50.3 From your farthest distant home, Brihaspati, the Truth-touching ones sit near you;
For you the wells dug in the rock pour sweet drink all around in abundance.

4.50.4 Brihaspati, born first in the highest sky of the great light,
Seven-mouthed and many-born, with his roar and seven rays drove darkness away.

4.50.5 With the well-praising, hymn-bearing band he broke open Vala's fortress by roaring;
Brihaspati, driving oblations, sent forth the bellowing, longing cows.

4.50.6 Thus we worship with sacrifices, homage and oblations the mighty father of all gods;
Brihaspati, may we have fine children, many heroes and mastery of wealth.

4.50.7 He is a king who stands by strength against every enemy in heroic power,
The man who honors well-supported Brihaspati, praising the one who receives the first share.

4.50.8 He dwells securely in his own home, where refreshment flows to him always;
Peoples bow willingly before him, the king whom priestly prayer leads.

4.50.9 Unopposed, he wins together riches from strangers and his own kin alike;
The gods protect that king who makes room for the priest seeking aid.

4.50.10 Indra and Brihaspati, drink the soma together in this sacrifice, rejoicing, rich in power;
Let the drops enter you, self-born ones, and grant us wealth rich in every hero.

4.50.11 Brihaspati and Indra, make us grow; let your gracious thought dwell with us;
Guard our thoughts, awaken abundant wisdom, and crush the hostility of the enemy who hates us.

Hymn 4.51 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

4.51.1 This manifold light rose in the east, bright with forms from the darkness;
Now the Dawns, heaven's shining daughters, make a path for humankind.

4.51.2 Brilliant Dawns have stood in the east like posts measured out for sacrifice;
Shining, pure and cleansing, they opened the doors of darkness's pen.

4.51.3 Dawns, dawning today, rouse the generous to give gifts, bountiful ones;
Let the Panis sleep unawakened in the midst of unfigured darkness.

4.51.4 Divine Dawns, will you have an ancient or a new course for us today,
With which you once shone richly on the ninefold and tenfold Angiras and the seven-mouthed one?

4.51.5 For you, divine Dawns, circle all the worlds at once with horses yoked to Truth,
Waking from sleep all life, those who walk on two feet and four, to move about.

4.51.6 Which of them is the oldest, the one by whom the Ribhus ordered their work?
When the radiant Dawns travel in beauty, they cannot be distinguished: alike and ageless.

4.51.7 Those ancient Dawns were blessed, glorious with aid, born from Truth and faithful to Truth;
In their days the worshiper, singing and praising with hymns, found treasure at once.

4.51.8 Together they come from the east, alike in their equal spreading;
Awakening in Truth's dwelling, the divine Dawns sing like released cows.

4.51.9 Alike, the Dawns go forth in harmony, in colors that do not diminish;
Their shining bodies conceal the dark abyss, brilliant, pure and bright.

4.51.10 Heaven's daughters, shining goddesses, grant us wealth with descendants;
May we awaken to your blessings and be lords of noble strength.

4.51.11 Heaven's shining daughters, Dawns, I, herald of sacrifice, ask this of you:
May we be glorious among peoples; let divine heaven and earth grant this.

Hymn 4.52 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Ushas. Meter: Gayatri.

4.52.1 That gracious lady, heaven's daughter, appears,
Dawning beyond her sister.

4.52.2 Bright and ruddy like a mare, mother of cows, faithful to Truth,
Ushas is the Ashvins' friend.

4.52.3 And you are the Ashvins' friend and mother of the cows;
And you, Ushas, rule over riches.

4.52.4 You who drive off hatred, wise and truthful one,
We have risen to greet you with hymns.

4.52.5 Her gracious rays have appeared like the cattle released from the pen;
Ushas filled the wide course.

4.52.6 Spreading abroad, shining one, part the darkness with your light;
Come, Ushas, in your own way.

4.52.7 You spread your rays across heaven and the beloved vast air,
Ushas, with your brilliant flame.

Hymn 4.53 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Savitar. Meter: Jagati.

4.53.1 We choose that great precious gift of divine Savitar, the discerning lord:
The shelter he grants the giver of his own will; may the mighty god raise it for us with his beams.

4.53.2 The bearer of heaven, lord of all creatures, the poet dons his golden garment;
The discerning Savitar spreads and fills the broad expanse, bringing praiseworthy joy to birth.

4.53.3 He has filled the heavenly and earthly realms; the god makes praise according to his own law;
Savitar stretches out his arms to impel, settling and stirring the world with his beams.

4.53.4 Unassailable Savitar, shining over all worlds, guards the gods' ordinances;
With arms spread toward living creatures, he reigns, true to his ordinance, over the vast course.

4.53.5 In greatness Savitar encircles three airs, three realms and three shining heavens;
He refreshes three heavens and earths, guarding us with his three ordinances.

4.53.6 Lord of both moving and still, source of great joy, who urges forth and brings to rest,
May this god Savitar grant us shelter for life, a triple defense against distress.

4.53.7 The god has come with the seasons: may he increase our home, grant us fine offspring and nourishment;
May Savitar refresh us by night and day and bestow wealth rich in children.

Hymn 4.54 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Savitar. Meter: Jagati, Trishtubh (6).

4.54.1 Now divine Savitar is worthy of our praise; men should speak his name today;
He distributes treasures to mortals: may he bestow the finest riches on us here.

4.54.2 For first you send immortality and the highest portion to the worshipful gods;
Then, Savitar, you reveal to human beings their successive spans of life.

4.54.3 If unknowingly we have offended the divine people through feeble skill or human presumption,
Among gods and mortals, Savitar, absolve us of that offense here.

4.54.4 The divine Savitar's power will not fail in upholding the whole world;
What he impels across earth's expanse and the height of heaven is true.

4.54.5 You send the inhabitants of these homes to great mountains ruled by Indra;
As they fly out and return, so they remain under your impulse, Savitar.

4.54.6 May your three impellings, Savitar, each day and every day send us good fortune;
May Indra, heaven and earth, Sindhu with the waters, and Aditi with the Adityas grant us shelter.

Hymn 4.55 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, Gayatri (8–10).

4.55.1 Who will guard us, Vasus, who defend us? Heaven, earth and Aditi, save us;
Varuna and Mitra, save us from a stronger mortal; gods, who will grant you space in the rite?

4.55.2 Those unerring gods revealed their ancient stations and shone forth, makers of the dawn;
They appointed the ordinances and shone wondrously, unwearied thinkers of Truth.

4.55.3 With songs I praise household Aditi, the river goddess, for welfare and friendship;
May undefiled Dawn and Night protect us throughout both days.

4.55.4 Aryaman and Varuna know the way; Agni, lord of food, knows the good path;
Indra and Vishnu, praised like heroes, grant us shelter, a mighty defense.

4.55.5 Let the help of the mountain and Maruts, of god the guardian and Bhaga, come;
May Mitra protect us from a stranger's distress, and save us from an unfriendly friend.

4.55.6 Now praise divine heaven and earth with Ahi Budhnya and these offerings;
As seekers on the sea, let the hot-flowing rivers open the way.

4.55.7 Let divine Aditi with the gods protect us; let the guardian god protect without neglect;
For we must not transgress the command of Mitra, Varuna or Agni.

4.55.8 Agni rules over treasure and great good fortune;
May he grant these things to us.

4.55.9 Bring us many precious gifts, bountiful Ushas, truthful one,
Rich in prizes.

4.55.10 May Savitar, Bhaga, Varuna, Mitra, Aryaman,
And Indra come to us with gifts.

Hymn 4.56 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Heaven and Earth. Meter: Trishtubh, Gayatri (5–7).

4.56.1 Let mighty heaven and earth, the eldest here, shine with radiant hymns;
The broad pair expand, and the roaring bull fills them with his courses.

4.56.2 Divine, unviolated, the two stand, overflowing with the gods worshipful at sacrifice;
Faithful to Truth and without deceit, mothers of gods, leading the sacrifice through radiant songs.

4.56.3 He was indeed the skillful worker among worlds, who gave birth to heaven and earth;
The wise one shaped the wide, deep and lovely realms, without any support, through his power.

4.56.4 Now, heaven and earth, give us broad defenses and sustenance together with your consorts;
The wide pair guard every worshiper; may we be your charioteers through insight forever.

4.56.5 To you two, mighty heaven and earth, we bring this hymn of praise,
Pure ones worthy of celebration.

4.56.6 Cleansing yourselves, you two reign together by your own skill;
You bear the ancient Truth.

4.56.7 You two uphold the great ordinance of Mitra, crossing over, sustaining Truth;
You sit around the sacrifice.

Hymn 4.57 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Lord of the Field (1–3), Shuna (4), Shuna and Sira (5, 8), Sita (6–7). Meter: Anushtubh, Trishtubh (2–3, 8), Ushnih (5).

4.57.1 With the lord of the field as our friend, we win our way,
Nourishing cow and horse; may he favor us in this.

4.57.2 Lord of the field, yield us a honeyed wave as a cow yields milk;
May the lords of Truth favor us with honey-dripping bounty, pure as clarified ghee.

4.57.3 May plants, heaven and waters be honeyed, may the air be honeyed to us;
May the lord of the field be honeyed to us, and may we follow him unharmed.

4.57.4 Bless the draft animals, bless the men, bless the plow as it plows;
Bless the harness straps as they are fastened, and lift the goad with blessing.

4.57.5 Shuna and Sira, accept this prayer, and with the milk you made in heaven,
Water this land.

4.57.6 Come toward us, blessed furrow, Sita; we honor you;
Bring us good fortune and fruitful crops.

4.57.7 May Indra take hold of the furrow and Pushan guide her on;
May she yield rich milk for us year after year.

4.57.8 Let the plowshares cut the ground with blessing, the farmers advance with their teams in blessing;
Let Parjanya rain honeyed milk with blessing; Shuna and Sira, set blessing upon us.

Hymn 4.58 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni, or Surya, the waters, the cows, or praise of ghee. Meter: Trishtubh, Jagati (11).

4.58.1 A honeyed wave rose from the ocean; in the hidden stream it reached immortality;
The secret name of ghee is the tongue of the gods and the navel of immortality.

4.58.2 Let us proclaim the name of ghee and uphold it with reverence at this sacrifice;
Let the priest hear as it is praised: the four-horned bull has uttered this.

4.58.3 Four horns, three feet, two heads, seven hands are his;
Threefold bound, the bull bellows: the great god has entered mortals.

4.58.4 The gods discovered ghee hidden threefold in the cow by the Panis;
Indra brought forth one part, Surya one, and from Vena they fashioned one by their own power.

4.58.5 These streams flow from the ocean of the heart in a hundred channels unseen by the foe;
I behold the streams of ghee, the golden reed among them.

4.58.6 They flow together like rivers, cleansed within the heart by the mind;
These waves of ghee rush like deer fleeing an arrow.

4.58.7 Like the Sindhu on its journey, swift as wind, mighty streams run;
The streams of ghee swell in waves like a ruddy horse breaking through the bounds.

4.58.8 They pour toward Agni like women at a gathering, beautiful and smiling;
Streams of ghee reach the kindling, and the all-knowing one eagerly receives them.

4.58.9 Like brides approaching their wedding, adorned with ointment, I watch them;
The streams of ghee flow toward the place where soma is pressed and sacrifice is made.

4.58.10 Flow to our fair praise and cattle-rich prize; grant us blessed riches;
Lead our sacrifice to the gods: the streams of ghee flow sweetly.

4.58.11 Your dwelling rests upon the entire world, within the sea, the heart and living breath;
In the midst of the waters, brought to the gathering, may we attain your honeyed wave.

### Mandala 5

Hymn 5.1 — Seers: Budha and Gavisthira Atreya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.1.1 Agni awakened by the people's kindling to meet oncoming Dawn, like a cow;
Like great branches rising, his beams streamed toward the vault of heaven.

5.1.2 The priest awoke to worship the gods; Agni rose upright and glad at morning;
The kindled one's radiant force appeared, and the great god escaped the darkness.

5.1.3 When he puts the band's harness in motion, pure Agni anoints himself with pure rays;
The prize-seeking offering is yoked, and upright he receives it from upturned ladles.

5.1.4 The thoughts of god-seekers converge on Agni as eyes converge on the sun;
When the two unlike mothers bring him forth, a white steed is born at the head of days.

5.1.5 At the head of days the victorious one was born, the ruddy one placed in the woods;
Bearing seven treasures in every home, Agni, most worthy of worship, took his seat as priest.

5.1.6 Agni, most worshipful priest, sat in his mother's fragrant lap;
Young seer, ever faithful to Truth, support of peoples, he was kindled in their midst.

5.1.7 With reverence they praise at sacrifices that inspired, fitting priest Agni;
He stretched heaven and earth out through Truth; they always polish the prize-winner with ghee.

5.1.8 Cleaned in his own home, master of the house, a guest praised by poets, he blesses us;
Thousand-horned bull, with that strength overwhelm every other foe, Agni.

5.1.9 At once you outstrip the others, Agni, when you show yourself most beautiful to someone;
Worthy of worship, splendid and radiant, beloved guest of human peoples.

5.1.10 Peoples bring you tribute, youngest Agni, from near and far;
Take notice of the gracious thought of the most blessed; vast and blessed is your great shelter.

5.1.11 Climb today your shining chariot, bright Agni, together with those worthy of worship;
Knowing the paths of the vast air, bring the gods here today to eat the oblation.

5.1.12 For the pure poet, the praiseworthy bull, I have spoken a word of praise;
Gavisthira set his homage-song in Agni like a far-shining ornament in heaven.

Hymn 5.2 — Seer: Kumara Atreya, or Vrisha Jana, or both (Vrisha Jana in 2 and 9). Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Shakvari (12).

5.2.1 A young mother carries a concealed child in secret and will not hand him to the father;
People cannot diminish his face; they see him hidden before them in the struggle.

5.2.2 What child is this that you bear close, young woman? The mighty lady bore him;
For many autumns the embryo grew; I saw him born when his mother gave birth.

5.2.3 I saw him from afar in the field, golden-toothed and brilliant, wielding weapons;
I offer him immortal drink; what can the Indra-less, hymn-less ones do to me?

5.2.4 I saw him traveling secretly from the field, shining like a splendid herd;
They did not seize them, for he was born; even the old cows become young again.

5.2.5 Who drive my young one away with cows, who have no herdsman even in a strange land?
Let those who seized him set him free; the discerning one approaches his kindred cattle.

5.2.6 Foes hid the king of goods, the people's dwelling, among mortals;
Let Atri's prayers set him free, and let his accusers become accused.

5.2.7 You freed Shunahshepa, bound to the post by a thousand bonds; he gained peace;
So free us from our bonds, Agni, and sit here now, discerning priest.

5.2.8 “When you were angry, you went away from my feast,” the guardian of divine ordinances told me;
Wise Indra explained you to me, and by his instruction I have come, Agni.

5.2.9 Agni shines with great light, revealing all through his grandeur;
He conquers wicked, ungodly deceptions and sharpens his horns against the Rakshasas.

5.2.10 Let Agni's keen-armed weapons sound in heaven to strike the Rakshasas;
Even in his delight his flames break forth; godless obstacles cannot resist him.

5.2.11 This hymn to you, many-born one, I, a poet, have fashioned as a wise craftsman shapes a chariot;
If you welcome it, divine Agni, we shall win the waters rich in sunlight.

5.2.12 “Thick-necked and swelling, the bull knows the assembly where foes are overcome”:
Thus the immortals spoke of this Agni; he shall grant shelter to oblation-bearing Manu with his ritual grass, grant shelter to oblation-bearing Manu.

Hymn 5.3 — Seer: Vasushruta Atreya. Deity: Agni, the Maruts, Rudra and Vishnu (3). Meter: Trishtubh, Viraj (1).

5.3.1 You become Varuna when born, Agni, and Mitra when kindled;
All gods are in you, son of strength; for the mortal giver you are Indra.

5.3.2 You become Aryaman when you carry the secret name of the maidens, self-possessed one;
They anoint the well-established Mitra with rays when you make husband and wife of one mind.

5.3.3 The Maruts cleanse themselves for your beauty, Rudra, for your marvelous and lovely birth;
When Vishnu's highest station is established, through it you guard the secret name of the cows.

5.3.4 At your beauty the gods appear splendid, bearing manifold immortality;
Men seated Agni as priest, the eager ones worshiping with the song of mortals.

5.3.5 No earlier priest, Agni, was more worshipful than you, none later more skilled in poetry;
The people of whom you are guest will overcome other mortals through sacrifice, god.

5.3.6 With your aid, Agni, may we win riches, longing for goods and awakened by our offerings;
May we prevail against mortals in the day's assemblies and with wealth, son of strength.

5.3.7 Whoever brings an offense against us and charges us with guilt in malicious speech,
Strike down that accusation, discerning Agni, whoever harms us through duplicity.

5.3.8 At this dawn the ancients made you their messenger, god, and worshiped with offerings;
When, Agni, you go to gather riches, a god kindled among mortals with treasures.

5.3.9 Turn toward the father, fight knowingly as a son, son of strength, for the one who has called you;
When will you look upon us, discerning Agni? When will you lead us to Truth?

5.3.10 A father gives much in the name of the one honoring him, gracious one, if you favor this;
May Agni, growing strong, win the god's favor, eager through his strength.

5.3.11 Youngest Agni, carry your singer past every trouble;
Thieves and hostile men have been exposed; their schemes are known as crooked.

5.3.12 These paths have led toward you, or else this fault was spoken for treasure;
Surely Agni is not here to curse us; growing strong, he will not leave us to injury.

Hymn 5.4 — Seer: Vasushruta Atreya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.4.1 I rejoice in you, Agni, ruler at sacrifices, lord of treasures;
With you may we win the prize and prevail over mortals in battle.

5.4.2 Agni, immortal bearer of oblations, our father, all-pervading and bright, fair to see,
Shine with the bounty of a good household fire and build renown around us.

5.4.3 Set Agni as priest, poet and lord of human peoples, pure and purifying, ghee upon his back,
Knower of all, who wins precious gifts among the gods.

5.4.4 Delight in Ila, Agni, working in harmony with the sun's rays;
Delight in our kindling, all-knowing one, and bring the gods to eat the oblation.

5.4.5 Welcomed guest in our home, wise master of the house, come to this sacrifice;
Strike down all who attack us, Agni, and bring back sustenance from those who hate us.

5.4.6 Drive off the Dasyu with your weapon, giving strength to your own body;
When you carry the gods across, son of strength, guard us in this prize, most heroic Agni.

5.4.7 We will worship you with hymns, Agni, with oblations, purifier of gracious flame;
Bring us wealth desired by all and place in our hands all treasures.

5.4.8 Accept our sacrifice and oblation, Agni, son of strength who dwells in three places;
May we do good among gods; shelter us under your triple defense.

5.4.9 Carry us over all dangers, all-knowing one, as a boat carries us across a river;
Agni, praised with homage like Atri, be the guardian of our lives.

5.4.10 When I, a mortal, mindful with a grateful heart, call you, immortal one,
Set glory among us, all-knowing one; may we attain immortality through our children, Agni.

5.4.11 For the doer of good whom you grant a pleasant place to live, Agni,
He wins happiness and wealth of horses, sons, heroes and cattle.

Hymn 5.5 — Seer: Vasushruta Atreya. Deity: the Apri gods (Agni, Narashamsa, Ila, ritual grass, divine doors, Dawn and Night, two divine priests, Sarasvati, Ila and Bharati, Tvashtri, the forest lord, and offerings). Meter: Gayatri.

5.5.1 Pour vigorous ghee upon the well-kindled flame,
Upon all-knowing Agni.

5.5.2 Let unassailable Narashamsa guide this sacrifice well,
The inspired one with honeyed hands.

5.5.3 Praised Agni, bring splendid, beloved Indra here
For help in your smoothly rolling chariots.

5.5.4 Soft as wool, spread wide; our hymns have called to you;
Be radiant for our victory.

5.5.5 Divine doors, open wide to aid our safe approach;
Fill the sacrifice to overflowing.

5.5.6 Dawn and Night, lovely-faced mothers of Truth, giving strength,
We ask for your protection.

5.5.7 Praised in the wind's flight, divine priests of mankind,
Come to our sacrifice.

5.5.8 Ila, Sarasvati and Bharati, three unfailing goddesses who bring joy,
Sit upon the ritual grass.

5.5.9 Come here, kind Tvashtri, abundant in nurture and power;
Help us at every sacrifice.

5.5.10 Forest lord, where you know the secret names of gods,
Send our oblations there.

5.5.11 An offering to Agni, an offering to Varuna, to Indra and the Maruts;
An offering to the gods.

Hymn 5.6 — Seer: Vasushruta Atreya. Deity: Agni. Meter: Pankti.

5.6.1 I call Agni a treasure, the home where milch cows go,
Where swift horses and constant winners return; bring food to the singers.

5.6.2 Agni is the treasure I praise, to whom cows come together,
Swift-running horses and noble patrons gather; bring food to the singers.

5.6.3 Agni, who beholds all people, gives prize-winning wealth to the clan;
Agni goes in joy toward self-born treasure; bring food to the singers.

5.6.4 We would kindle your immortal, brilliant light, Agni,
When your most precious kindling blazes in the heavens; bring food to the singers.

5.6.5 With a song we offer you oblation, Agni, lord of bright flame;
Beautiful, wondrous lord of peoples and bearer of oblations, bring food to the singers.

5.6.6 Those fires among fires make all precious things thrive;
They press forward, grow strong and long for food always; bring food to the singers.

5.6.7 Your flames, Agni, prize-winners, grow greatly,
Trampling the folds of cattle with their hooves; bring food to the singers.

5.6.8 Bring new food to us singers, Agni, and secure dwellings;
May we be those who praise you, messengers in every house; bring food to the singers.

5.6.9 Bright one, you dip both shining ladles into your mouth;
Fill us too with strength in our hymns, lord of might; bring food to the singers.

5.6.10 So we worship tireless Agni with unbroken songs and sacrifices;
Set heroic strength among us, and horses upon horses; bring food to the singers.

Hymn 5.7 — Seer: Isha Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (10).

5.7.1 Friends, prepare together food and song for Agni,
Highest of dwellers, strength's grandson, powerful one.

5.7.2 Wherever men rejoice at his gathering in their dwelling,
Even the deserving kindle him, and living creatures bring him into being.

5.7.3 When we win food and the oblations of mortals together,
I grasp the ray of glory, strength and Truth.

5.7.4 Even at night he makes a signal for the one living far away,
When the ageless purifier cuts down the trees.

5.7.5 On his path, as he seeks his way, they pour out their sweat;
Over the earth they climb his back like a creature born of itself.

5.7.6 The mortal who discovers him, desired by all, for the sustenance of all,
Wins the sweetness of food even in the far distance for mankind.

5.7.7 For he dwells in the desert as a generous giver, a creature of bounty;
Golden-bearded, pure-toothed, skillful, his strength unstained.

5.7.8 Purely he flows, as for Atri, like a flashing axe;
His mother bore him well when, busy at work, she attained her portion.

5.7.9 Agni, for those who seek your flowing nourishment,
Set splendor and fame among those mortals, and understanding.

5.7.10 So with an offering I laid a beast before you to appease your anger;
Then, Agni, Atri gained food by overcoming Dasyus, and men through conquest.

Hymn 5.8 — Seer: Isha Atreya. Deity: Agni. Meter: Jagati.

5.8.1 Seekers of Truth, ancients of old, kindled you, Agni, ancient one, for help, fashioned by strength;
Much-shining, worshipful sustainer of all, master of the house, worthy to choose.

5.8.2 Peoples seated you, Agni, their ancient guest, flame-haired master of the house,
Great-bannered, many-formed, winning wealth, giving fine shelter and strong help against old age.

5.8.3 Human peoples praise you, Agni, who know the priestly rites, discerning and most rich in treasure;
Though hidden, fortunate one, you are visible to all, loud-roaring, well-sacrificing, beautiful with ghee.

5.8.4 We have approached you, Agni, support of all, praising with songs and homage;
Accept us when kindled, Angiras, a god granting mortal fame with your bright fires.

5.8.5 Agni, you take many forms for every clan, bringing vitality as you did of old, much-praised one;
You reign over many kinds of food with strength; no one withstands your fiercely blazing fire.

5.8.6 The gods made you, youngest Agni, their kindled messenger and bearer of oblations;
Swift-ranging, born of ghee, fed with offerings, they made you their fierce eye that stirs thought.

5.8.7 Seekers of joy have kindled you, Agni, from ancient days, with good wood and offerings of ghee;
Growing strong, nourished by plants, you spread across the earth's wide spaces.

Hymn 5.9 — Seer: Gaya Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (5, 7).

5.9.1 Mortals bearing oblations praise you, divine Agni;
I think you are all-knowing; carry our offerings always.

5.9.2 Agni is priest of the giver's house where the ritual grass is strewn;
Sacrifices gather around him, and prizes eager for fame.

5.9.3 As fire-sticks brought forth a new child,
They brought forth Agni, guardian of human peoples, fit for sacrifice.

5.9.4 You are hard to grasp, like the sons of men who stray;
Agni, you burn many woods as a beast consumes grass.

5.9.5 Then his smoky flames rise all together,
When Trita blows upon him in heaven as a smith blows the forge, sharpening him at the bellows.

5.9.6 By your protections, Agni, and the praises of Mitra,
May we cross beyond hatred and mortal troubles, free of enemies.

5.9.7 Bring us wealth, strong Agni, beyond other men;
May it hasten and nourish us, winning prizes; increase our power in battle.

Hymn 5.10 — Seer: Gaya Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (4, 7).

5.10.1 Bring us your mightiest glory, Agni, irresistible one;
Open with abundant wealth a way for us toward victory.

5.10.2 For us, wondrous Agni, through purpose and the abundance of your skill,
Divine power rises in you, active and worshipful like Mitra.

5.10.3 Agni, increase the household and thriving of those
Generous men who through hymns have won gifts.

5.10.4 Those whose songs adorn you, shining Agni, whose reward is horses,
Powerful men of power—even heaven awakens to their great renown.

5.10.5 Your flames, Agni, go forth blazing boldly,
Like lightning across the world, like a roaring prize-seeking chariot.

5.10.6 Come now, Agni, to aid us in hardship and in giving;
Let our generous patrons cross beyond every hope.

5.10.7 Praised and magnified, Angiras Agni, bring us,
Priest, wealth surpassing all to bless your singers and yourself; increase our power in battle.

Hymn 5.11 — Seer: Sutambhara Atreya. Deity: Agni. Meter: Jagati.

5.11.1 Agni, wakeful guardian of the people, was born with good skill for fresh good fortune;
Ghee-faced, reaching great heaven, pure, he shines brightly for the Bharatas.

5.11.2 Men kindled Agni at the threefold station, first priest and beacon of sacrifice;
Sharing a chariot with Indra and the gods, the skillful priest sat upon the grass to worship.

5.11.3 Unsullied and pure you are born from two mothers, joyful seer rising from Vivasvat;
They nourished you with ghee and oblations, Agni; your smoke became a banner lodged in heaven.

5.11.4 May Agni come graciously to our sacrifice; men bring Agni into every home;
Agni became the messenger bearing oblations; they choose Agni, wise in purpose.

5.11.5 For you, Agni, is this sweetest word, for you this thought that blesses the heart;
Songs fill you like broad valleys filling a river, and increase your power.

5.11.6 The Angirases found you, Agni, hidden and sheltered in every wood;
Born through friction in mighty strength, you are called son of strength, Angiras.

Hymn 5.12 — Seer: Sutambhara Atreya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.12.1 For great, worshipful Agni, bull of Truth and mighty lord, I bring my thought;
Like pure clarified ghee into the sacrifice, I offer song to the bull's face.

5.12.2 Know Truth, discerning one, know Truth itself; follow the many ancient streams of Truth;
Not by force nor by deception do I seek my way; I worship the Truth of the ruddy bull.

5.12.3 By what Truth of yours, Agni, seeking Truth, will you be guardian of our new song?
The god who protects the seasons knows their order, not I, lord of that wealth to be won.

5.12.4 Who are your bonds for the deceiver, Agni? Which glorious guards will win?
Who guard the foundation of falsehood, Agni? Who protect the lying word?

5.12.5 Those friends of yours have parted from you, Agni, good though they were, they grew wicked;
They stumbled through their own speech, proclaiming crooked things to the one who follows the straight path.

5.12.6 The man who honors your sacrifice with reverence, Agni, guards the Truth of the ruddy bull;
May his home spread wide and flourish, the inheritance of the far-ranging descendant of Nahusha.

Hymn 5.13 — Seer: Sutambhara Atreya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

5.13.1 Praising you, we summon you; praising, we kindle you;
Praising, Agni, we ask for help.

5.13.2 Agni, desiring riches, today we compose a ready hymn
For the heaven-touching god.

5.13.3 May Agni, the priest among humans, delight in our songs;
May he worship the divine people.

5.13.4 You are far-reaching, Agni, welcomed, the chosen priest;
Through you they spread the sacrifice.

5.13.5 Poets exalt you, Agni, who win prizes and receive fair praise;
Grant us strength rich in heroes.

5.13.6 Agni, you surround the gods as a wheel rim surrounds its spokes;
You prepare splendid gifts.

Hymn 5.14 — Seer: Sutambhara Atreya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

5.14.1 Awaken immortal Agni with a hymn as he is kindled,
Carrying our oblations to the gods.

5.14.2 Mortals praise this immortal god at sacrifices,
The most worshipful among human beings.

5.14.3 Again and again they praise this god with a ghee-dripping ladle,
Agni, to carry the oblation.

5.14.4 At his birth Agni shone, killing Dasyus and darkness with his light;
He found cows, waters and sunlight.

5.14.5 Worship Agni, the praiseworthy seer whose back glistens with ghee;
May he come and hear my call.

5.14.6 They strengthened Agni, who watches all people, with ghee and songs,
With wise and eloquent thoughts.

Hymn 5.15 — Seer: Dharuna Angirasa. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.15.1 I bring a song to the sage and poet, worthy of knowledge and ancient glory:
Agni, anointed with ghee, mighty and gracious, holder of wealth and support of treasure.

5.15.2 By Truth they uphold Truth, the support at sacrifice's power in the highest heaven;
Beneath heaven's ordinance, sitting on its foundation, born men reach the unborn.

5.15.3 Escaping distress, they stretch their lives toward that vast, ancient, impassable vitality;
Newborn, he crosses its borders as they gather around him like an angry lion.

5.15.4 Like a mother you spread out and carry each person for sustenance and sight;
Taking on life after life, you circle round in many forms of your own will.

5.15.5 May the prize and lord of strength guard your abundant, ample support of riches, god;
Concealing your station in secret like a thief, you inspired Atri toward great wealth.

Hymn 5.16 — Seer: Puru Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (5).

5.16.1 Sing to divine Agni for his shining, far-reaching life,
Whom mortals set before them like a friend with praise.

5.16.2 He is priest for the people by day, resting in skill's arms;
Agni distributes oblation without pause, like Bhaga giving a prize.

5.16.3 At this generous one's hymn, in the friendship of him whose flame grows,
All set their strength within this great-roaring one for the contest.

5.16.4 For through the abundance of their heroic strength, Agni,
Even heaven and earth have enclosed his great renown.

5.16.5 Now come, praised Agni, and bring us precious treasure,
So that we and our patrons may live in happiness with cattle and feast with heroes; increase our power in battle.

Hymn 5.17 — Seer: Puru Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (5).

5.17.1 Thus the mortal Puru should praise powerful divine Agni for help,
For protection in his well-ordered sacrifice.

5.17.2 For you honor him with a mouth glorious in itself according to the ordinance;
Through thought praise the joyful one with marvelous flame, higher than heaven's vault.

5.17.3 With his robe of flame, whoever yokes himself to his thrusting song,
Sees his great flames shine like heaven's seed.

5.17.4 Through the wisdom of this discerning, wondrous one, wealth mounts the chariot;
So Agni, summoned among all peoples, is extolled.

5.17.5 Now generous patrons gather to us and our precious gifts;
Grandson of strength, guard us for aid, be able to bring us well-being, and increase our power in battle.

Hymn 5.18 — Seer: Dvita Mriktavaha Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (5).

5.18.1 In the morning let the clan praise Agni, guest beloved by many,
The immortal who delights in all oblations among mortals.

5.18.2 For Dvita Mriktavaha, through the greatness of his own skill,
He sets the soma drop in place continually, immortal one mindful even of the singer.

5.18.3 With song I summon him of long-lived flame for generous men,
Whose chariot, given horses, travels unharmed.

5.18.4 Radiance shines among those whose mouths preserve hymns;
They have spread ritual grass and set glory around the sunlit place.

5.18.5 Those who gave me fifty horses in their common song,
Bright Agni, make the generous men's fame mighty and great, immortal one, manly among men.

Hymn 5.19 — Seer: Vavri Atreya. Deity: Agni. Meter: Gayatri, Anushtubh (3–4), Viraj (5).

5.19.1 New births rise before us; Vavri sees from his hiding place;
He gazes out from his mother's lap.

5.19.2 Understanding, they turned toward him and guard sleepless strength;
They entered the firm fortress.

5.19.3 Shvaitreya's people and shining tribes grow strong,
Gold-necked, rich in hymns, seeking prizes as they seek honey.

5.19.4 The beloved milk, longed for among kindred and stranger,
Unharmed like a warm draught of prizes, ever defeating the deceiver.

5.19.5 Playing, you appeared as our ray, joining wind and ash;
His kindling is keen and closely sharpened, abiding in the growing woods.

Hymn 5.20 — Seers: Prayasvant Atreyas. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (5).

5.20.1 That wealth you think the richest in prizes, Agni,
With songs bring to us, famous and linked with the gods.

5.20.2 Those who spur you on, Agni, grow in your fierce strength;
They shake off hatred and the malice of the one of alien ordinances.

5.20.3 We choose you as priest, Agni, accomplisher of skill;
At sacrifices we, the oblation-bearers, invoke you with ancient song.

5.20.4 As we serve you day by day for aid, powerful one,
May we feast together on wealth and Truth, good-minded one, with cattle and with heroes.

Hymn 5.21 — Seer: Sasa Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (4).

5.21.1 We establish and kindle you as Manu did;
Agni Angiras, worship the gods as Manu did for the one who seeks them.

5.21.2 For you are kindled with gladness among the human people, Agni;
The ladles come to you ceaselessly, well-born one, in the flowing ghee.

5.21.3 All the gods together made you their messenger;
Worshiping you, inspired one, they praise you as god at sacrifices.

5.21.4 Let the mortal honor god Agni through divine sacrifice;
Shine brightly when kindled, pure one; take your seat in the womb of Truth, in your own womb.

Hymn 5.22 — Seer: Vishvasaman Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (4).

5.22.1 Sing like Atri, Vishvasaman, to him of purifying flame,
The priest to be praised at rites, most joyful in the clan.

5.22.2 Set all-knowing Agni as divine priest;
Let the most god-reaching one advance without pause to the sacrifice today.

5.22.3 As mortals seeking help, we have fixed our minds on you, discerning god,
Desiring your protection, chosen one.

5.22.4 Take notice of this word of ours, strong Agni;
The Atris exalt you with hymns, handsome lord of the house; the Atris adorn you with songs.

Hymn 5.23 — Seer: Dyumna Vishvacharshani Atreya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti (4).

5.23.1 Bring us, Agni, most conquering wealth and triumphant glory,
With which one overcomes all peoples in the contest for prizes.

5.23.2 Bring us that battle-conquering treasure, mighty Agni;
For you truly are the marvelous giver of cattle-rich prizes.

5.23.3 All peoples, with ritual grass strewn, gather as one to you,
Their beloved priest in their homes, seeking abundant gifts.

5.23.4 For he who sees all peoples holds the power to overcome attack;
Agni, shine in these homes with riches for us; shine gloriously, pure and radiant one.

Hymn 5.24 — Seers: Bandhu, Subandhu, Shrutabandhu and Viprabandhu, sons of Gopayana or Lopayana. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

5.24.1 Agni, be nearest us and our guardian, blessed defender.

5.24.2 Agni is treasure, famous for treasure; approach and give most brilliant wealth.

5.24.3 Awaken to our call, hear us and save us from every evildoer.

5.24.4 You, brightest and shining one, we ask now for happiness for our friends.

Hymn 5.25 — Seers: Vasuyava Atreyas. Deity: Agni. Meter: Anushtubh.

5.25.1 Sing toward divine Agni for aid, for he will give us treasure;
The faithful son of seers will carry us beyond our foes.

5.25.2 For he is true, whom even ancient gods kindled:
Joyful-tongued priest, brightly flaming, rich in radiance.

5.25.3 With your highest thought and finest favor,
Agni, light up wealth for us through good praises, chosen one.

5.25.4 Agni rules among gods; Agni enters mortals;
Agni bears our oblations; worship Agni with inspired thoughts.

5.25.5 Agni grants a lord of great renown, rich in hymns and highest of all,
An undefeated, famous master, a son, to the generous giver.

5.25.6 Agni grants a true lord who conquers men in combat,
A swift racing horse, a winner never overcome.

5.25.7 Sing great praise to Agni, whatever is best carried to him, radiant one;
From you wealth rises like a queen, and prizes spring forth from you.

5.25.8 Your blazing flames speak aloud like pressing stones;
Your thunder itself resounds as if from heaven.

5.25.9 Thus we, seekers of riches, have honored conquering Agni;
May he bear us beyond all hatred like a wise boatman.

Hymn 5.26 — Seers: Vasuyava Atreyas. Deity: Agni, the All-Gods (9). Meter: Gayatri.

5.26.1 Agni, purifier, with shining light and joyful divine tongue,
Bring the gods and worship them.

5.26.2 We implore you, ghee-bathed one of wondrous light and vision of the sun;
Bring the gods to the feast.

5.26.3 We kindle you, wise one, bright and accepting offerings,
Great Agni at the sacrifice.

5.26.4 Come, Agni, with all the gods to receive oblations;
We choose you as priest.

5.26.5 Bring strength and heroes to the worshiper who presses soma, Agni;
Sit with the gods upon the grass.

5.26.6 Kindled, thousandfold victor Agni, you foster the ordinances,
Messenger of the gods, worthy of hymns.

5.26.7 Establish all-knowing Agni, youngest bearer of the priestly rite,
As divine officiating priest.

5.26.8 Let the most far-ranging god advance to the rite today without interruption;
Spread grass for him to sit upon.

5.26.9 Let the Maruts, Ashvins, Mitra and Varuna sit here,
Gods with their entire company.

Hymn 5.27 — Seer: Vishvavara Atreyi. Deity: Agni. Meter: Trishtubh (1, 3), Jagati (2), Anushtubh (4), Gayatri (5–6).

5.27.1 The good lord Mamaha gave me two chariots and cows, most discerning of generous lords;
Traivrishna and Tryaruna, Agni, recognized the universal fire with ten thousand gifts.

5.27.2 He who gave me one hundred and twenty cows and two bay horses yoked to a fine yoke,
Universal Agni, grow through fine praise and grant shelter to Tryaruna.

5.27.3 Thus, Agni, desiring your favor, Trasadasyu brought the newest gift to the youngest,
While Tryaruna with his yoked team praises my many songs of the far-born one.

5.27.4 Who speaks thus to me for generous Ashvamedha,
Giving a prize to the seeker by song, giving insight to the seeker of Truth.

5.27.5 The hundred dappled bulls given by Ashvamedha
Lift me high, like soma mixed three times.

5.27.6 Indra and Agni, sustain in generous Ashvamedha heroic strength
And vast royal power, ageless as the sun in heaven.

Hymn 5.28 — Seer: Vishvavara Atreyi. Deity: Agni. Meter: Trishtubh (1, 3), Jagati (2), Anushtubh (4), Gayatri (5–6).

5.28.1 Kindled Agni raises his flame to heaven, shining broadly toward the oncoming dawn;
Vishvavara comes from the east in homage, invoking the gods with ghee-rich offering.

5.28.2 As you are kindled, you reign over immortality and attend the man who makes offerings for well-being;
Agni, the one who welcomes you as guest and sets you before him receives every treasure.

5.28.3 Agni, be strong for great good fortune; may your splendors be supreme;
Bring husband and wife together in harmony, and rise above the great designs of our foes.

5.28.4 Kindled Agni, full of great power, I praise your splendor;
You are a bull of glory, kindled at sacrifices.

5.28.5 Agni, kindled and fed with oblations, worship the gods with a fine sacrifice;
For you carry oblations.

5.28.6 Pour oblations, pay honor to Agni as the rite advances;
Choose the bearer of offerings.

Hymn 5.29 — Seer: Gauriviti Shaktya. Deity: Indra, or Ushanas (9). Meter: Trishtubh.

5.29.1 Men held the three Aryamans at the divine gathering and upheld the three heavenly lights;
The Maruts of pure skill praise you, Indra; you are their inspired and discerning sage.

5.29.2 When the Maruts praised Indra, rejoicing, who had drunk the pressed soma,
He took his mace and struck the serpent, freeing the great waters to flow.

5.29.3 Let the Maruts attend my prayer; let Indra drink the finely pressed soma;
This oblation is for him: he found the cows for Manu, killed the serpent and drank soma.

5.29.4 Then he braced heaven and earth wider apart, though closely joined, making the beast afraid;
Indra struck down the breathing Danu's son, gasping and roaring as he fell.

5.29.5 Then all the gods, generous one, gladly yielded you the soma draught,
When you halted the sun's racing golden horses before Etasha's advance.

5.29.6 When the generous one cut away his ninety-nine pleasures together with his mace,
The Maruts praised Indra at their common dwelling and touched heaven with Trishtubh song.

5.29.7 Agni quickly cooked three hundred bulls for his friend, by his design;
Indra drank three lakes of pressed soma together to kill Vritra.

5.29.8 When the generous one drank three lakes of soma and ate three hundred bulls,
All the gods called to him for aid, as to a worker, when he killed the serpent.

5.29.9 When you and Ushanas went together, Indra, with eager horses to the house,
You rode one chariot here with Kutsa and, with the gods, overcame Shushna.

5.29.10 You tore away one wheel of the sun and made the other a path for Kutsa;
You struck the noseless Dasyus and shut in their hostile speech within their evil homes.

5.29.11 Gauriviti's songs exalted you; you subdued Pipru for Vidathin's son;
Rijishvan made you his friend, cooking meals, and you drank his soma.

5.29.12 The ninefold and tenfold priests press soma and praise Indra with hymns;
Devoted men opened even that broad, covered cattle-stall.

5.29.13 How can I, knowing, recount the heroic deeds you performed, generous one,
And the new ones you will perform, strongest one? I shall tell them at our gatherings.

5.29.14 All these abundant deeds you have performed, Indra, unrivaled from birth in heroic power;
Whatever deeds you boldly perform now, mace-bearer, none can turn your strength aside.

5.29.15 Accept the prayers being made for you, Indra, the new ones we have fashioned, strongest one;
Like fine clothes well made for one seeking riches, I shaped them as a clever craftsman a chariot.

Hymn 5.30 — Seer: Babhru Atreya. Deity: Indra, Rinanchaya and Indra (12–15). Meter: Trishtubh.

5.30.1 Where is the hero? Who has seen Indra driving his easy chariot with two bay horses,
Mace-bearing lord of riches who seeks pressed soma, much-invoked guest bringing aid?

5.30.2 I spoke of his dwelling, seeking after the mighty storekeeper and his place;
I asked others, and they said to me, “Let us, awakened men, reach Indra.”

5.30.3 Let us now declare at the pressing the deeds you have done, Indra, which gave us joy;
Let the unknowing learn and the knowing hear; the generous one comes with all his host.

5.30.4 At birth you made your mind firm, Indra, ready alone to fight against many;
With strength you split even the rock and found the broad fold of shining cows.

5.30.5 When you were born in the farthest distance, bearing a name heard afar,
Even the gods feared Indra; he won all the waters ruled by the Dasa.

5.30.6 These gracious Maruts sing praise and press soma for you;
Indra mastered with his magic the magician serpent who lay enchanting the waters.

5.30.7 From birth you have conquered adversaries, generous one, desiring the cows;
There you rolled off the head of Namuchi the Dasa, seeking to open a path for Manu.

5.30.8 For you made me your ally, Indra, as you crushed the Dasa Namuchi's head;
Even the sunlit rolling rock you sent across the two worlds to the Maruts like a wheel.

5.30.9 The Dasa made women his weapons; what could his helpless armies do to me?
Indra saw his two cows within and advanced against the Dasyu in battle.

5.30.10 All around, cows lowed together when they were separated from their calves;
Indra reunited them with his strength when well-pressed soma delighted him.

5.30.11 When Babhru's poured soma delighted him, the bull roared in his dwellings;
Indra, fort-destroyer, having drunk his soma, gave the radiant cows back again.

5.30.12 The Rushamas did this generous thing, Agni, giving four thousand cows;
We accepted Rinanchaya's presented gifts, the mightiest among men.

5.30.13 The Rushamas send me home splendidly adorned with thousands of cows, Agni;
The potent pressed draughts delighted Indra at the breaking of the surrounding night.

5.30.14 That encompassing night gave way among the Rushamas under King Rinanchaya;
Babhru, swift as a prize horse being urged on, won four thousand.

5.30.15 Four thousand head of cattle we received among the Rushamas, Agni;
Even the heated iron cauldron at the feast, poets, we overcame.

Hymn 5.31 — Seer: Avasya Atreya. Deity: Indra, or Kutsa and Ushanas (8), Indra and Kutsa (9). Meter: Trishtubh.

5.31.1 Indra makes the slope smooth for the prize-seeking chariot the generous one has mounted;
Like a herdsman parting his herd, he passes unharmed in the lead to win.

5.31.2 Race toward us, lord of bays; do not turn away; lord of tawny bounty, stay beside us;
No one offers better than you, Indra; you made even the motherless mothers.

5.31.3 Strength arose when Indra was born of strength; he brought every divine power into view;
He stirred the milk-rich cows within the pen and turned darkness away with light.

5.31.4 Tvashtri fashioned your chariot fit for horses, and your shining mace, much-invoked one;
Priests exalted Indra with hymns, making him stronger to slay the serpent.

5.31.5 When the stones and Aditi in accord sang your song, bull Indra,
The horseless, chariotless wheels, sent by Indra, rolled against the Dasyus.

5.31.6 I have told your ancient deeds, and now the new deeds you performed, generous one;
How, armed with power, you divided both worlds, winning Danu's marvelous waters for Manu.

5.31.7 That was your deed, marvelous sage, when you slew the serpent and measured its strength;
You seized Shushna's deceptions and drove off the Dasyus when day approached.

5.31.8 When you made the milk-rich waters stop on the far bank for Yadu and Turvasha, Indra,
You carried fierce Kutsa; together with Ushanas you two held back the gods.

5.31.9 Indra and Kutsa, borne upon a chariot, may your mighty forces reach our ears;
Blow darkness out of the generous one's heart, from places where it dwells.

5.31.10 Even the poet Avasya has sought your horses, swift-yoked with wind;
All the Maruts here are your friends, Indra, and prayers increase your power.

5.31.11 Even the sun puts his chariot first at night, driving what follows;
Etasha brings the wheel, setting it forward to accomplish our purpose.

5.31.12 Indra has come to look upon this people, seeking a soma-presser as a friend;
The pressing stone speaks, the altar is prepared, and the officiants hasten to him.

5.31.13 Mortals who desired you are dear to you now, immortal one; let no distress touch them;
Strengthen the worshipers, plant strength among the people whose number we wish to join.

Hymn 5.32 — Seer: Gatu Atreya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

5.32.1 You broke open the spring and freed its channels; you stopped the floods held captive;
When you split the great mountain, Indra, you released the streams and struck Danu's son.

5.32.2 You unbound the springs and the mountain's udder held fast through the seasons, mace-bearer;
Having killed the fierce serpent stretched out asleep, you took strength upon yourself, Indra.

5.32.3 Indra struck down with his powers even that great untrackable beast,
Who alone thought himself without an equal, though another, stronger one was born.

5.32.4 That son of the cloud, flourishing in darkness and reveling in his own might,
The mace-bearer struck down Shushna, the Danu's burning power, with his mace.

5.32.5 Though his enemy had hidden himself through cunning, he found the weak one's vulnerable place;
Strong sovereign, you hurled him, eager to fight, into a house of darkness.

5.32.6 Even the one who lay there, swollen in sunless darkness,
Indra the bull, roused by the pressed soma, struck from above with a loud cry.

5.32.7 When Indra raised his irresistible weapon against the mighty Danu's son,
When the mace's force overwhelmed him, he made him lowest of all beings.

5.32.8 Even that greedy eater of honey, lying in his broad mountain fastness, the fierce one struck;
With a great blow he shut the footless glutton of hostile speech into his evil home.

5.32.9 Who could hold back his fierce strength? Unopposed, he alone carries off the prize;
Even these divine realms, Indra's own, recoil in fear of his power.

5.32.10 The divine axe yields to Indra; the singer Gatu offers it willingly;
When all power joins with them, peoples bow before the self-possessed one.

5.32.11 I hear of you alone, true lord of the five peoples, born renowned among men;
Invoking you, Indra, by night and day, they grasp this newest hope of mine.

5.32.12 So I hear that you in season send gifts to poets;
What do your priestly friends receive, Indra, those who placed their longing on you?

Hymn 5.33 — Seer: Samvarana Prajapatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

5.33.1 I meditate on great men for great, mighty Indra, stronger than all the mighty;
Praised in the struggle for prizes, he recognizes the man who thinks well of him.

5.33.2 And you, Indra, summoned by songs and inspired thought, have yoked your powerful bay horses;
As you please, generous one, carry them forward to visit these people.

5.33.3 Those horses of yours were not yoked for our sake, lofty Indra, when prayers were absent;
Climb that chariot, mace in hand; with fine steeds, god, take up the reins.

5.33.4 Many are your hymns, Indra, for what you did for cattle fighting in fertile fields;
For the sun you made a home, bull, and won even the Dasa's name in battles.

5.33.5 We and these men are yours, Indra, born as a host, our chariots drawing near;
Come among us, serpent-subduing hero, as lovely Bhaga comes to offerings at feasts.

5.33.6 Indra, imperishable and surpassing men, power and heroic strength are yours to be desired;
Grant us this wealth we long for; I praise your gift, generous beyond measure.

5.33.7 So shield us with your aid, Indra, heroic one, your praising poets;
Guard the man who offers his hide in the contest for prizes; drink the lovely, finely pressed honey.

5.33.8 And may Trasadasyu's ten white horses carry me, gifts of the gold-adorned lord, son of Purukutsa;
I join in the wise designs of Gairikshita.

5.33.9 And may the red horses of Marutashva, generous for the sacred gathering,
Carry me; Chyavatana gave me thousands, and the noble one shone splendidly before me.

5.33.10 And those beloved bright horses of Dhvanya, of Lakshmanya,
Approached the wealth of sage Samvarana, ready as cows to their fold.

Hymn 5.34 — Seer: Samvarana Prajapatya. Deity: Indra. Meter: Jagati, Trishtubh (9).

5.34.1 Ageless, with no enemy born, radiant, the marvelous one moves by his own ordinance;
Press soma and cook for the one borne by prayer; set the much-praised one before you.

5.34.2 He fills his belly with soma; the generous one rejoices in the honeyed draught,
When Ushanas arms him to strike the beast with a mighty, thousand-pointed weapon.

5.34.3 Whoever presses soma for him in the hot sun or the cow's udder becomes glorious;
Sinless Shakra lifts him up; the generous one, friend of poets, shines in his body.

5.34.4 Whose father he has struck, or mother, or brother, Shakra does not fear that man;
He eagerly consumes the prepared offerings and fears no guilt, maker of wealth.

5.34.5 He cannot be seized by five or ten; he joins neither the non-presser nor even the prosperous;
He wins or strikes down the hoard, the roaring one, and shares the cattle-filled pen with god-seekers.

5.34.6 Swift-wielding in battle, his wheel catches the non-presser, while the presser thrives;
Indra, conqueror of all and terrible, leads a Dasa at will as a master leads his servant.

5.34.7 He drives out the Pani's goods to take them and divides lovely wealth for the giver;
Even in hardship the multitude of people bears the one who has awakened his power.

5.34.8 When generous Indra sees the two peoples rich in fine cattle and abundant force,
He chooses the other as ally and, trembling with strength, looses the cattle with his heroes.

5.34.9 I praise the one who wins a thousand, the descendant of Agnivesha, Agni, foremost beacon of the noble;
For him the waters held together swell; may fierce, mighty sovereignty belong to him.

Hymn 5.35 — Seer: Prabhuvasu Angirasa. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, Pankti (8).

5.35.1 Bring us the most effective of your protections, Indra, with greatest wisdom,
The people-conquering one, victorious and impossible to overcome in contests.

5.35.2 If you have four, hero, or three protections, Indra,
Or five for the peoples, bring these to us.

5.35.3 We call for your most desirable, most potent help;
For you were born bull-strong, Indra, a victor among powers.

5.35.4 For you are a bull born for gifts, and bullish is your might;
Your bold mind is self-ruled; your manhood conquers forever, Indra.

5.35.5 Indra, stone-bearer, ride against that hostile mortal
With every chariot, hundred-powered lord of strength.

5.35.6 Peoples with grass strewn call upon you,
Fiercest Vritra-killer, ancient one, to win prizes.

5.35.7 Guard our chariot, Indra, unconquerable and leading in contests,
Moving beside us in every fight for wealth, eager for the prize.

5.35.8 Come, Indra, protect our chariot with rich understanding;
Strongest one, may we gain precious glory in heaven and compose a song in heaven.

Hymn 5.36 — Seer: Prabhuvasu Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, Jagati (3).

5.36.1 May Indra come, who knows how to give treasures, donor and giver of riches;
Thirsting like a wild bull roaming the wastes, longing, let him drink the milk-pressed stalk.

5.36.2 Let soma climb your jaws and cheeks, lord of bays, like a mountain's slope;
Like horses let all our songs urge you, king; let us rejoice in you, much-invoked one.

5.36.3 Like a turning wheel my mind shakes with fear of want, much-invoked stone-bearer;
Will your singer ever praise you from the chariot, ever-growing generous lord of many treasures?

5.36.4 Like a pressing stone this singer sends forth a great eager voice to you, Indra;
Send riches forward with your left hand, generous one, and with your right; do not turn away, lord of bays.

5.36.5 May bull heaven strengthen you, the bull, carried by two bull bays;
Grant us, fine-cheeked bull of a mighty chariot, bull in purpose and mace-bearing bull, the prize.

5.36.6 He who accompanied two red prize steeds with three hundred followers,
Let peoples bow before that youth, Shrutaratha; Maruts, honor him.

Hymn 5.37 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

5.37.1 Anointed with ghee upon his back, he unites with the sun's radiance as he pours the offering;
For the man who says, “Let us press soma for Indra,” the Dawns break forth unstintingly.

5.37.2 His fire is kindled and prevails, grass spread, pressing stones set, soma pressed, song sounding;
His pressing stones speak their eager words, and the priest brings oblation to the stream.

5.37.3 This bride comes seeking her husband, who will carry away the eager queen;
His chariot will call out for glory and bring home many thousands.

5.37.4 The king for whom Indra drinks strong soma, mingled with milk, never falters;
He drives with heroes, kills Vritra, dwells among peoples and makes his blessed name grow.

5.37.5 He thrives in peace and prevails in battle; he wins both kinds of contest;
He is dear to Surya and dear to Agni, who has offered Indra pressed soma.

Hymn 5.38 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

5.38.1 Your gift flows from abundant largesse, Indra of a hundred powers;
Lord of all people, generous sovereign, shower us with glory.

5.38.2 When you bestow food worthy of fame, strongest Indra,
It spreads far in lasting renown, golden-hued and unconquerable.

5.38.3 Your strengths, stone-bearer, are rains flowing in brilliant streams;
You reign over both heaven and earth, god, for our help.

5.38.4 And bring us a share of whatever power is yours, Vritra-killer;
Bring heroic might to us, who seek men of strength.

5.38.5 Now under your shelter and these protections, hundred-powered Indra,
May we be well guarded; hero, may we be well guarded.

Hymn 5.39 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, Pankti (5).

5.39.1 Whatever splendid and pouring bounty you hold, Indra, stone-bearer,
Bring us that wealth, treasure-finder, in both hands.

5.39.2 Bring here whatever you deem most precious, Indra, dwelling in light;
Let us know the giving of your shoreless wealth.

5.39.3 With that great renowned mind of yours, eager to give,
Carry toward us, stone-bearer, a prize even from the stronghold.

5.39.4 The greatest of generous men, king of peoples,
Indra I delight to praise with manifold songs.

5.39.5 For him is this poetic word, the hymn sung to Indra;
For him, bearer of prayer, the Atris' songs grow strong; the Atris adorn him with songs.

Hymn 5.40 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Indra, Surya (5), Atri (6–9). Meter: Ushnih (1–3), Trishtubh (4, 6–8), Anushtubh (5, 9).

5.40.1 Come, drink soma pressed by the stones, lord of soma;
Bull Indra, strongest Vritra-killer among bulls.

5.40.2 The pressing stone is a bull, the joy a bull, this pressed soma a bull;
Bull Indra, strongest Vritra-killer among bulls.

5.40.3 I summon you, a bull, O bull armed with the mace, through splendid protections;
Bull Indra, strongest Vritra-killer among bulls.

5.40.4 Strong with soma, mace-bearing bull, swift conqueror, mighty king and Vritra-killer, soma-drinker,
Let Indra yoke his bays and come near to rejoice at the midday pressing.

5.40.5 When Svarbhanu the Asura struck you, Surya, with darkness,
The worlds were bewildered as one who knows no landmark.

5.40.6 When you, Indra, brought down Svarbhanu's magic spreading beneath heaven,
Atri found the sun hidden by an unbroken veil of darkness through the fourth prayer.

5.40.7 “Do not let this foe swallow me through fear, Atri, while I am yours;
You are Mitra of true gifts; let King Varuna and you aid me here.”

5.40.8 Joining the stone's prayer in worship, drawing near gods with devoted homage,
Atri restored the sun's eye in heaven and swept away Svarbhanu's magic.

5.40.9 The sun whom Svarbhanu the Asura struck with darkness,
The Atris found again; no others could accomplish it.

Hymn 5.41 — Seer: Atri Bhauma. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, Atijagati (16–17), Viraj (20).

5.41.1 Who now, Mitra and Varuna, will guard us who seek Truth from heaven, great earth,
Or Truth's own dwelling? Preserve our sacrifice and the prizes of our cattle.

5.41.2 Let Mitra, Varuna, Aryaman, Indra, the Ribhu-lords and Maruts take delight in us,
And those who with homage offer a lovely hymn to gracious Rudra together.

5.41.3 I call upon you to come, Ashvins, for growth of chariot and wind's swift flight;
Bring thought to heaven's mighty lord, and pressed drink for the worshiper.

5.41.4 Let heavenly Kanva's priest, Trita of heaven, wind and Agni together,
Pushan and Bhaga, who feed all at the feast, hasten as finest horsemen to the contest.

5.41.5 Bring us your horse-yoked riches; let thought seek wealth and protection;
Let the gracious priest of Ushij join you, Maruts, swift to aid.

5.41.6 Yoke Vayu's chariot for us and praise the inspired god with hymns;
Let the arrow-bearing wives, abundant workers of Truth, lay their treasures upon our thoughts.

5.41.7 I seek you with praiseworthy invocations and awakening songs, mighty ones of heaven;
Let knowing Dawn and Night together bring sacrifice to the mortal.

5.41.8 With homage I sing the nurturing men, the house-lord and Tvashtri, seeking riches;
I seek inspiration in accord with forest trees and healing plants.

5.41.9 Let the mountains stand by us in our urgency, swift white Vasus like heroes;
Let the worshipful one of the waters increase our human fame through help.

5.41.10 I have praised the earth-born bull and the child of waters, Trita, in a fine song;
Agni sings with ardent voices, flame-haired, consuming the woods.

5.41.11 How shall we address the great Rudra, and when Bhaga who knows wealth?
May waters, plants and heaven guard us, with forests and wooded mountains.

5.41.12 Let the far-ranging lord of nourishment hear our songs, vigorous across the skies;
Let the waters hear, shining as cities about the ladles of the swelling mountain.

5.41.13 I proclaim these great and wondrous ones who bring precious gifts;
Even beautiful birds descend amid storms upon the mortal threatened by deadly force.

5.41.14 I speak to your heavenly and earthly births and to the waters, all in blessed offering;
Let heavens grow and songs of shining crest; let the gathered floods rise high.

5.41.15 At every step old age is laid upon me; let the strong protectress with her guardians,
The great mother Rasa, accompany us, with generous patrons of just hands and honest gifts.

5.41.16 How can we serve the generous Maruts with homage and praise, turning to the Maruts, famed ones, with praise?
Let Ahi Budhnya not bring us harm; may our triumph over rivals be ours.

5.41.17 Thus a mortal seeks you, gods, for a family rich in cattle, yes, gods, a mortal seeks you;
Grant my body gracious sustenance here; may even old age be swallowed by destruction.

5.41.18 May we attain your gracious thought that feeds us and brings sustenance, Vasus, through the cow's bounty;
Let the kindly, generous goddess come running toward us for good fortune.

5.41.19 Let Ila, mother of the herd, praise us with the rivers, as Urvashi does;
Or let Urvashi praise us with broad heaven, covering the striving mortal.

5.41.20 May she attend our thriving and nourishment.

Hymn 5.42 — Seer: Atri Bhauma. Deity: the All-Gods, Rudra (11). Meter: Trishtubh, Viraj (17).

5.42.1 May my most peaceful song reach Varuna, Mitra, Bhaga and Aditi now;
Let the fivefold priest born of the dappled cow hear, the mighty bringer of joy whose path cannot be stopped.

5.42.2 Let Aditi receive my song as a mother receives her beloved, kindly son;
This dear prayer, made for the gods, is what gladdens me in Mitra and Varuna.

5.42.3 Raise the greatest poet of poets; anoint him with honey and ghee;
May divine Savitar send us gracious and precious treasures set in place.

5.42.4 Guide us together with your mind and cattle, Indra, with patrons, lord of bays, and with welfare;
Bring us together with the prayer dear to gods and with the gracious thought of worshipful gods.

5.42.5 Divine Bhaga, Savitar, Ansha of wealth, Indra conqueror of Vritra's treasures,
Ribhu-lords, Vaja and abundant insight: let these swift immortals guard us.

5.42.6 We recount the deeds of him with Maruts, unconquered, victorious, ageless;
No ancient ones or later ones attained your heroic power, generous one, nor has anyone new.

5.42.7 Praise first Brihaspati, bestower of treasures and winner of wealth;
Most blessed toward the one who sings and praises, richly generous, he comes when called.

5.42.8 With your aid, Brihaspati, generous men remain unharmed and rich in sons,
Those who give horses or cows or clothes; among the blessed such men have riches.

5.42.9 Scatter the wealth of those who enjoy our praises and give nothing;
Drive the ordinance-breakers who thrive upon your impulse, haters of prayer, away from the sun.

5.42.10 Whoever brings evil to the gods' feast, Maruts, bind him in your wheel-less chariots;
Whoever reviles the devoted worshiper's work shall sweat to fulfill vain desires.

5.42.11 Praise the one with fine arrows and a good bow, lord of every healing remedy;
Worship mighty Rudra for well-being; serve the divine lord with reverence.

5.42.12 The goddesses of the house, fine-handed workers, wives of the bull, rivers shaped by Vibhvan,
Sarasvati, Brihaddiva and Raka, shining and generous, may they grant a broad way.

5.42.13 I bring a fresh-born song of insight to the great shelter-giver,
Who at the banks of the daughter shaped forms with eager force and made this for us.

5.42.14 May fair praise now reach the thundering, roaring lord of refreshment, singer;
He stirs clouds and waters, soaking heaven and earth with lightning.

5.42.15 Let this hymn reach the Marut host, Rudra's young sons;
My desire for riches calls for welfare; praise the dappled-horsed tireless ones.

5.42.16 Let this hymn reach earth, midair, trees and plants for our wealth;
May each god answer me gladly; let mother earth not condemn us to ill will.

5.42.17 May we dwell in wide, unhindered space, gods.

5.42.18 With fresh, joyful help from the Ashvins, may we travel safely;
Bring us wealth and heroes, and every immortal blessing.

Hymn 5.43 — Seer: Atri Bhauma. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, Viraj (16).

5.43.1 Let the cows come swiftly to us with milk and honey, unwearied;
The inspired singer summons seven great, broad, joy-bringing ones for mighty wealth.

5.43.2 Let us turn with homage and fine praise to unstinting heaven and earth for the prize;
May father and mother of honeyed speech and skilled hands aid us with fame in every contest.

5.43.3 Officiants who have prepared sweet drink, bring the lovely, shining draught to Vayu;
Drink first of it, god, as our priest; we have offered you honey for joy.

5.43.4 Ten fingers, two hands, harness the stone, those skilled workers pressing soma;
A skillful hand milks the sweet taste, and the bright stalk yields drink upon the hill.

5.43.5 Soma has been pressed to please you, for wisdom, skill and great rapture;
Harness your bays to their strong yoke in the chariot and come near, Indra, dear one, when summoned.

5.43.6 Bring us with reverence great Aramati, divine lady, offered oblations in one accord;
For honeyed joy bring the vast one who knows Truth by the paths of gods, Agni.

5.43.7 Poets anoint and extend him, warming the fat-rich offering with fire;
Like a cherished son of the father, the warm draught sits near Agni, seeking Truth.

5.43.8 Let my great, broad and peaceful song go as a messenger to summon the Ashvins;
Come near together on your joy-bringing chariot, reach the treasure as the axle reaches the hub.

5.43.9 I have given my powerful word of homage to swift Pushan and Vayu,
Who inspire thoughts with gifts and bestow prizes and wealth of themselves.

5.43.10 I summon all the Maruts by name and form, all-knowing one;
Come to the singer's sacrifice and song of praise, all Maruts with all your aid.

5.43.11 From great heaven and mountain let worshipful Sarasvati come to our sacrifice;
Gladly accepting our call, rich in ghee, let the goddess hear our yearning, helpful speech.

5.43.12 Seat great Brihaspati, the wise one with dark back, at our dwelling;
Let us worship the golden, ruddy one, shining in his home at the seat.

5.43.13 Let the supporter come, gift of broad heaven, summoned with all his helpers,
Clothed in plants, unhindered bull of threefold horns, giving strength.

5.43.14 At the highest station of the mother, shining mortals of praise have come;
The oblation-bearers honor with homage the dear infant, cleansing him as if dressing him.

5.43.15 Pairs of undying thoughts attend you, Agni, the great one with great vigor;
May each god answer me gladly; let mother earth not condemn us to ill will.

5.43.16 May we dwell in wide, unhindered space, gods.

5.43.17 With fresh, joyful help from the Ashvins, may we travel safely;
Bring us wealth and heroes, and every immortal blessing.

Hymn 5.44 — Seer: Avatsara Kashyapa (and Kshatra, Manas, Evavad, Yajata and Sadhri in verse 10; Vishvavara, Yajata and Mayin in verse 11; Sadaprina, Yajata, Bahuvrikta, Shrutavit and Tarya in verse 12; Sutambhara in verse 13).

5.44.1 As of old, as at the beginning, in every way, here seek the eldest seated on grass, finder of sunlight;
The swift victorious one faces you, ready to be milked by song; you grow by following him.

5.44.2 For beauty, his shining forms in the heights glow through the quarters of the sky;
You are a good guardian, wise one, beyond deception; your name stands far within Truth.

5.44.3 The swift horse attends the offering and secures the foundation; the priest of safe passage carries strength;
Flowing forward over the grass, the bull is a child, young and ageless in the midst, stationed far abroad.

5.44.4 These well-yoked ones go ahead on their journey to bring the offering, descending toward that guardian who increases Truth;
With well-guided, all-directing reins, Krivi takes the names along the slope.

5.44.5 Clasping the trees, the well-formed one grips the pressing and rises brightly in wombs of thought;
You shine among straight-running streams; grow with your wives, living one, at the sacrifice.

5.44.6 As he is seen, so he is spoken of; they hold his form in a single shadow;
Grant us broad, vast reach and great heroic, unfailing strength.

5.44.7 The youthful or mature one passes beyond rivals; the sage sun moves with an even mind;
Watching over the heat and the whole household, may the self-reliant one win us shelter.

5.44.8 Greater than this moving beacon, the sage's voice journeys where your name abides;
As he was placed, so labor discovers him; the one who carries himself will make all ready.

5.44.9 The foremost stood upon their ocean; the pressing in which they are bound does not fail;
There the worker's heart does not shake, where pure binding thought is found.

5.44.10 Through the minds of Kshatra and Manas, of Evavad and worshipful Sadhri,
We shall fill Avatsara with delightful songs and even discerning strength in winning the prize.

5.44.11 Their falcon is Aditi, the stirring ecstasy of all-honored and worshipful Mayin;
They call upon each other to advance, knowing the horn near their place of shelter.

5.44.12 Sadaprina the worshiper struck down enemies; Bahuvrikta and renowned Tarya stand with you;
He meets and shines toward both choices as he joins the band with fine guidance.

5.44.13 Sutambhara is true lord of the worshiper, drawing upward the udder of all thoughts;
Bearing milk-rich cows, he found refuge and goes on reciting without sleeping.

5.44.14 Hymns yearn for whoever stays awake; chants approach whoever stays awake;
To whoever stays awake this Soma says, “I am yours, dwelling close in friendship.”

5.44.15 Hymns yearn for Agni, who stays awake; chants approach Agni, who stays awake;
To Agni, who stays awake, this Soma says, “I am yours, dwelling close in friendship.”

Hymn 5.45 — Seer: Sadaprina Atreya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

5.45.1 He found heaven, splitting the mountain with hymns; radiant cows went toward approaching Dawn;
He opened the stalls from the enclosure and unlocked human doors, a god, from heaven's spring.

5.45.2 The sun has parted thoughtlessness as if it were a veil; the mother of cows, knowing, came from the broad place;
Rivers surged through the dry plain; heaven stood firmly like a carefully placed pillar.

5.45.3 For this ancient birth of the mighty, the mountain's womb,
The mountain split, heaven held firm, and the earth delighted in attendance.

5.45.4 With fine words dear to gods I call Indra and Agni to our aid;
For poets of fine sacrifice worship the Maruts, honoring them with hymns.

5.45.5 Come, let us think rightly today and widen the path against misfortune;
Let us lay hatred far away in secret and move straight toward the worshiper.

5.45.6 Friends, let us fashion the thought by which the mother opened the cattle pen,
By which Manu won the many-colored one, by which the merchant opened the water's depths.

5.45.7 The rock thundered as the ninefold priests, working with their hands, sang for ten months;
Sarama found the cows going by Truth; Angiras made all things true.

5.45.8 At the breaking of that great dawn, when the Angirases lowed with the cows,
Sarama found the cows in their highest common dwelling, at their spring, along Truth's path.

5.45.9 Let the seven-horsed sun come to the field that spreads his long and spacious journey;
The swift falcon flies toward the drink, and the young sage shines among the cows.

5.45.10 The sun climbed the bright flood when he yoked his broad-backed golden mares;
The wise guided him like a boat on the water, while listening waters rose near.

5.45.11 I place among you the thought that finds sunlight in the waters, by which the ninefold priests crossed for ten months;
Through this thought may gods guard us; through this thought may we cross beyond distress.

Hymn 5.46 — Seer: Pratikshatra Atreya. Deity: the All-Gods, divine wives (7–8). Meter: Jagati, Trishtubh (2, 8).

5.46.1 Like a knowing horse I have harnessed myself to the yoke, bearing it to carry us across;
I seek no release, no return: the guide who knows the path will lead us straight ahead.

5.46.2 Agni, Indra, Varuna, Mitra, gods, let the Marut host advance with Vishnu;
May both Ashvins, Rudra, the divine ladies, Pushan, Bhaga and Sarasvati be pleased.

5.46.3 I call Indra, Agni, Mitra, Varuna, Aditi, sunlight, earth, heaven, Maruts, mountains, waters;
I call Vishnu, Pushan, Brihaspati, Bhaga, Shamsa and Savitar for help.

5.46.4 May Vishnu, the unerring wind, the giver of wealth and Soma bring us joy;
May the Ribhus and Ashvins favor our wealth, and Tvashtri and Vibhvan approve.

5.46.5 Let the heavenly Marut host come here, worshipful, to sit upon the ritual grass;
May Brihaspati, Pushan, Varuna, Mitra and Aryaman grant us sheltering protection.

5.46.6 May those well-praised mountains and brightly gleaming rivers protect us;
Let Bhaga the distributor come with powerful help; may wide-reaching Aditi hear my call.

5.46.7 Let the willing wives of the gods protect us and help us in the contest for prizes;
Those of the earth and those bound by the waters' ordinance, gracious goddesses, grant us shelter.

5.46.8 Let the divine wives accept: Indrani, Agnayi, Ashvini and Rat;
Let heaven and earth and Varunani hear; let the goddesses attend the women's sacred season.

Hymn 5.47 — Seer: Pratiratha Atreya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

5.47.1 She comes driving from heaven and speaking, the great mother awakening her daughter;
The thoughtful maiden gives welcome, calling at the ancestral home.

5.47.2 The swift ones pursuing their work stand at the navel of immortality;
Endless, broad roads circle heaven and earth on all sides.

5.47.3 The sea-bull, ruddy great bird, entered the ancient dwelling of his father;
At the center of heaven, a dappled stone traveled beyond both ends of the heavens.

5.47.4 Four bear him for safety, ten carry the embryo forward on its course;
His highest, threefold cows circle the boundaries of heaven at once.

5.47.5 This form is a mystery, people: flowing rivers stand still as waters;
Two others bear him, born here and there of a single mother, twin kinsmen.

5.47.6 Mothers spread work for him, weaving garments for the son;
The bulls approach the bride along heaven's path, rejoicing in her touch.

5.47.7 Let this be so, Mitra, Varuna and Agni; may this blessing grant us peace and welfare;
May we find a firm ford and a place to stand; homage to heaven, the great dwelling.

Hymn 5.48 — Seer: Pratibhanu Atreya. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati.

5.48.1 When shall we contemplate the beloved dwelling of the mighty one, whose rule and renown are his own?
The enchanter spreads clouds across the untamed sky, opening the waters.

5.48.2 They stretch out a path bearing heroes, a common enclosure through all the heavens;
Waters flowing west recede; a god-seeking man crosses with those that flow east.

5.48.3 Day by day with pressing stones he drives his greatest mace into the magician;
His hundred companions move through their own home, turning the days again and again.

5.48.4 I saw his flowing current like an axe head confronting his form for nourishment;
With it he places treasure in the clan called to battle, as food in a home.

5.48.5 Four-faced he adorns himself with his tongue; Varuna in beauty resists the enemy;
We do not know his whole human nature, from whom Bhaga and Savitar give precious gifts.

Hymn 5.49 — Seer: Pratiprabha Atreya, Trinapani (5). Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

5.49.1 Today I seek divine Savitar and Bhaga who distributes life's treasures;
Day after day I turn to you, abundant Ashvins, seeking your friendship.

5.49.2 Knowing the mighty one's journey, honor divine Savitar with fine hymns;
The wise one should approach with homage the eldest distributor of life's treasures.

5.49.3 Pushan, Bhaga and Aditi generously distribute precious things and dwell among bright cows;
Indra, Vishnu, Varuna, Mitra and Agni work wonders, bringing blessed days to birth.

5.49.4 Let invincible Savitar bring us that protection, and the nurturing rivers follow;
When I, priest of the rite, speak, may we be masters of prize-bearing wealth.

5.49.5 To the Vasus, Mitra and Varuna at home, those fine-speaking ones who bow in homage:
Let disaster pass; make wider room, and may we rejoice under the help of heaven and earth.

Hymn 5.50 — Seer: Svasti Atreya. Deity: the All-Gods. Meter: Anushtubh, Pankti (5).

5.50.1 Let every mortal choose friendship with the divine guide;
Everyone seeks wealth and chooses glory to thrive.

5.50.2 Divine guide, may we join these men who follow your command,
With wealth and fullness for companionship.

5.50.3 From there bring us men, guests and wives;
Let the ever-young one drive far away every enemy upon our road.

5.50.4 Where the appointed bearer rushes like a beast from its trough,
Hero-minded and at home with men, an inspired winner of the flood.

5.50.5 This, divine guide and lord of the chariot, is your blessed wealth;
Bless our riches and welfare; praised for food we honor you, praised as a god we honor you.

Hymn 5.51 — Seer: Svasti Atreya. Deity: the All-Gods, Indra and Vayu (4, 6–7), Vayu (5). Meter: Gayatri (1–4), Ushnih (5–10), Jagati or Trishtubh (11–13), Anushtubh (14–15).

5.51.1 Come, Agni, with all your helpers and the gods
To drink the pressed soma and accept oblations.

5.51.2 Come to the rite, thinkers of Truth, faithful to its law;
Drink through Agni's tongue.

5.51.3 Come, inspired one, with the ancient sages who journey at dawn,
With the gods to drink soma.

5.51.4 This soma, pressed in the vessel, pours round the bowl,
Beloved of Indra and Vayu.

5.51.5 Come to the feast, Vayu, glad to receive the oblation;
Drink the pressed draught along with its nourishment.

5.51.6 Indra and Vayu, you deserve these pressed draughts;
Enjoy them, stainless ones, with the nourishment.

5.51.7 Soma draughts pressed for Indra and Vayu, mixed with curds,
Flow like rivers down the slope toward the feast.

5.51.8 With all the gods, with the Ashvins and Dawn in accord,
Come, Agni, rejoice in the pressing as Atri did.

5.51.9 With Mitra and Varuna, with Soma and Vishnu in accord,
Come, Agni, rejoice in the pressing as Atri did.

5.51.10 With the Adityas and Vasus, with Indra and Vayu in accord,
Come, Agni, rejoice in the pressing as Atri did.

5.51.11 May the Ashvins and Bhaga measure out well-being for us; divine Aditi, unconquerable, grant well-being;
May mighty Pushan set well-being among us, and heaven and earth grant well-being in wisdom.

5.51.12 We call Vayu for well-being, Soma and the world's lord for well-being;
Brihaspati with all his host for well-being; may the Adityas bring us well-being.

5.51.13 All the gods today for our well-being, Agni Vaishvanara the Vasu for our well-being;
May the divine Ribhus guard us for well-being; may Rudra protect us from distress for well-being.

5.51.14 Well-being through Mitra and Varuna and rich goddess of the path;
Well-being through Indra and Agni; Aditi, grant us well-being.

5.51.15 May we walk the path of well-being as sun and moon do;
May we join those who give again, who do no harm, who know us.

Hymn 5.52 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Anushtubh, Pankti (6, 16–17).

5.52.1 Boldly, Shyavashva, sing with hymns to the Maruts,
Worshipful ones who rejoice in unfailing, self-sustaining renown.

5.52.2 For they are bold friends of firm strength;
On their journeys the daring ones ever guard themselves.

5.52.3 These rushing, raining ones leap across the nights;
Let us honor the Maruts' greatness in heaven and on earth.

5.52.4 To you Maruts we boldly offer hymn and sacrifice,
Who through every human age guard mortals from harm.

5.52.5 For those worthy, generous men, whose strength is whole,
Sing sacrifice to the worshipful Maruts of heaven.

5.52.6 With ornaments and weapons, lofty men, you released your spears;
Lightning races after them, Maruts, like whips, and radiance springs from heaven itself.

5.52.7 You who grew strong upon earth or in wide midair,
In the channel of rivers or the dwelling of great heaven.

5.52.8 Praise the Marut host, strong in Truth and skillful;
Splendid men, they yoke their swift steeds of themselves.

5.52.9 On the Parushni they clothe themselves in wool, pure ones;
With their chariot wheels they split the mountain by strength.

5.52.10 On highways, byways, inner paths and winding paths,
By these great names the sacrifice spreads out its burdens.

5.52.11 Then the men lift their loads, then their teams lift their loads;
Then the distant lands reveal their marvelous forms.

5.52.12 The singers of meter from Kubha stirred the spring and danced as poets;
None was a thief to me; at the sight they were fierce and protective.

5.52.13 Those lofty, spear-bright sages of inspired skill,
Honor that Marut host, singer, with delightful song.

5.52.14 With gifts seek the Marut host, singer, like a woman her friend;
Bold ones from heaven, praised with thought, seek your nourishment.

5.52.15 Now contemplating their journey toward the gods,
He accompanies generous patrons in their splendid ornaments.

5.52.16 The generous ones told me of your kinship, named the cow Prishni as your mother;
And then the splendid men named vigorous Rudra as your father.

5.52.17 Seven strong ones gave me a hundred each, seven times;
I heard the gift beside the Yamuna; I gather the cattle-rich bounty, gather the horse-rich gift.

Hymn 5.53 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Kakubh (1, 5, 10–11, 15), Brihati (2), Anushtubh (3), Ushnih (4), Satobrihati (6–7, 9, 13–14, 16), Gayatri (8, 12).

5.53.1 Who knows their birth? Who was once present for the Maruts' blessings
When they yoked their steeds together?

5.53.2 Who heard of these standing on their chariots? How did they go?
To what good giver did they rush, with rain and rivers together bringing nourishment?

5.53.3 Those who came told me amid joy and bright birds,
“Look at these flawless young men and praise them.”

5.53.4 They shine with ornaments, axes, their own light, golden plates and armlets,
With spears, on chariots, carrying bows.

5.53.5 I set my hope on your chariots, Maruts of swift gifts, for joy,
As rain clouds course through the sky.

5.53.6 When you generous men shake heaven's reservoir for your giver,
You let Parjanya loose; rains follow the bow across heaven and earth.

5.53.7 The rivers burst through the air with a roar like cows;
Like released horses they flow along their course, as the dark ones turn free.

5.53.8 Come, Maruts, from heaven and midair and your home;
Do not stay far away.

5.53.9 Let Rasa, Anitabha, Kubha, Krumu and Sindhu not delay you;
Let the flood-bearing Sarayu not surround you; let your favor be with us.

5.53.10 Your fierce Marut host of chariots, the new band,
Is followed by rains.

5.53.11 Host by host, troop by troop, band by band, let us follow you
With fair songs and inspired thoughts.

5.53.12 To what fine-born giver of oblations do the Maruts
Journey on this course today?

5.53.13 The undying grain seed you carry for children and descendants,
Grant us that which we request: lasting riches and good fortune.

5.53.14 May we cross beyond reproach in safety and leave sin and hostility behind;
Raining waters bring peace and healing; may we dwell with the Maruts.

5.53.15 The mortal you protect, Maruts, is well served by gods,
Rich in heroes among men; may we be among them.

5.53.16 Praise the generous ones; their cows low like cattle seeking grass;
Call them as earlier friends with song; praise the loving ones.

Hymn 5.54 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh (14).

5.54.1 To the self-radiant Marut host that shakes mountains I send this word;
Praise the singers of heaven's warm draught and summit sacrifice, rich in glory and great heroic power.

5.54.2 Mighty Maruts, water-bearing, strengthening life, horse-yoked and far-ranging,
Join lightning; Trita calls; waters roar through the encircling channels.

5.54.3 Men of lightning force and stony weapons, shining like wind, Maruts who shake mountains,
With clouds you bring peals of thunder again and again, with wild, fierce might.

5.54.4 Rudra's sons, you part night and day, the air and realms, shaking all;
You urge the plains like ships through water and pass through hardships unharmed.

5.54.5 This is your great heroic power, Maruts: you stretched out a long way like the sun;
With flames no hand can seize, you traveled without horses over the mountain.

5.54.6 When your host blazes, Maruts, you strip a tree like a woodcutter;
Then, united, you lead our devoted thought like eyesight along an easy path.

5.54.7 The sage or king whom you guide, Maruts, is never defeated or slain,
Never stumbles, trembles or suffers; his wealth and protections do not fail.

5.54.8 With harnessed teams winning communities like men, armed like Aryaman, Maruts,
You fill the spring when your voices roar and wet the earth with honeyed drink.

5.54.9 Earth slopes before the advancing Maruts, and heaven slopes before them;
The paths of midair slope, and mountains incline before the swift givers.

5.54.10 When you rejoice together, Maruts, radiant as sunlight, as the sun rises, men of heaven,
Your horses do not weary as they run; in a moment you reach the end of the journey.

5.54.11 Spears on your shoulders, armlets on your feet, gold plates on your breasts, Maruts, ornaments on your chariots;
Lightning shines like fire in your hands, and golden helmets spread over your heads.

5.54.12 You shake heaven's dome and its radiant fruit, Maruts, whose flames none can grasp;
The glowing bands rush together as their voices ring out, broad and true to Truth.

5.54.13 With wealth of your gift, discerning Maruts, may we be strong in chariots and life;
May our shining fortune never depart; grant us thousands, Maruts.

5.54.14 You, Maruts, guard wealth rich in desirable heroes, and the inspired sage of song;
You carry the racing horse for Bharata's prize, and support the king whose command is heard.

5.54.15 I seek your treasure and instant help, with which we might shine among men like the sun;
Accept this word of mine, Maruts, that by your strength we may cross a hundred winters.

Hymn 5.55 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh (10).

5.55.1 Maruts keen on worship, glittering spears and golden plates upon your chests, you have great vigor;
You ride well-guided swift horses; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.2 You set your own strength as you know best and shine vast and mighty everywhere;
You measured the air with your power; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.3 Born together, beautifully formed, nourished together, the men grew greater still in splendor;
Bright as the sun's rays, your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.4 Let us behold your greatness, Maruts, worthy of adornment, like the sight of the sun;
Set us among immortals; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.5 You rouse rain from the ocean, Maruts, and pour it down in torrents;
Your milch cows do not run dry, wonder-workers; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.6 When you yoke spotted mares to your shafts and don your golden breastplates,
You scatter every adversary, Maruts; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.7 Neither mountains nor rivers bar you; wherever you aim to go, Maruts, you go;
You travel even around heaven and earth; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.8 Whatever is ancient, Maruts, or new, whatever arises, Vasus, and whatever is sung,
You are the guardians of it all; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.9 Show us mercy, Maruts, do not strike us down; spread abundant shelter before us;
Come into the friendship of our praise; your chariots turn after you as you travel beautifully.

5.55.10 Lead us toward riches, Maruts, away from distress as we sing;
Accept our gifts of oblation, worshipful ones; may we be masters of wealth.

Hymn 5.56 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Brihati, Satobrihati (3, 7).

5.56.1 Agni, today I summon the Maruts' fiercest band, adorned with glittering ornaments,
From even the shining realm of heaven, among the peoples.

5.56.2 As you ponder in your heart, so my desires have come;
Those nearest to your summons have arrived: make them grow, terrible to behold.

5.56.3 Like rain-rich earth shaken from us, they come rejoicing;
Maruts, your force is like a working bear, formidable as a fierce bull.

5.56.4 By sheer power they drive the stubborn as cattle are driven;
Even the sunlit stone mountain they shake from its seat on their journeys.

5.56.5 Rise now among these nourished ones with your songs;
I call the Maruts' peerless multitude as one calls the cows from their stall.

5.56.6 Yoke the ruddy horses to your chariot, yoke the red ones to your chariots;
Yoke swift bay horses to the shafts to carry you, fleetest at the shafts to carry you.

5.56.7 The prize-winning ruddy steed, resounding loudly, is set here in plain sight;
Let him not delay your journeys, Maruts; urge him forward in the chariots.

5.56.8 We summon the Marut chariot, longing for renown,
On which Rodasi stands, bearing lovely ornaments among the Maruts.

5.56.9 I call your host, splendid on chariots and fierce, eager for praise,
Among whom the well-born, blessed giver is exalted, accompanying the Maruts.

Hymn 5.57 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh (7–8).

5.57.1 Come, Rudra's sons, with Indra in accord on golden chariots for good fortune;
Our thought reaches eagerly toward you, like a spring from heaven to a thirsty man.

5.57.2 Axe-bearing, spear-bearing, thoughtful, with fine bows, arrows and quivers,
You have fine horses and chariots, sons of Prishni, armed well, Maruts traveling in splendor.

5.57.3 You shake heaven and mountains, granting wealth to the giver; forests bow in fear along your course;
You shake earth, sons of Prishni, when, fierce in splendor, you yoke your spotted mares.

5.57.4 Wind-bright Maruts, clothed in rain, well-shaped as twins,
With tawny and ruddy horses, pure, broad-chested and vast as heaven in greatness.

5.57.5 Rich in drops, splendidly adorned and generous, fierce to behold, unexhausted in bounty,
Well-born, gold upon your breasts, at birth you took the immortal name of heaven's hymns.

5.57.6 Your spears are upon your shoulders, Maruts, your arms hold vigor, might and power;
Heroism rests upon your heads and weapons on your chariots; every splendor adorns your bodies.

5.57.7 Give us wealth of cows and horses and chariots, heroes and shining treasure, Maruts;
Grant us renown, Rudra's sons; may I share your divine help.

5.57.8 Maruts, heroes, have mercy on us, generous immortals who know Truth;
Faithful to Truth in hearing, youthful sages, loud in praise and pouring abundant rain.

Hymn 5.58 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

5.58.1 Now I praise their strong Marut host, the new generations,
Who ride mighty horse-teams and hold sway as masters of their own immortal power.

5.58.2 Praise, poet, those powerful men, fierce company with armlets on their hands, whose ordinance shakes, wondrous and lavish in gifts,
Who bring joy, measureless in greatness and rich in blessings.

5.58.3 Come today, bearers of water, all you Maruts who urge on the rain;
This fire has been kindled for you, Maruts; young sages, welcome it.

5.58.4 For the people you bring forth the noble king fashioned by Vibhvan, worshipful ones;
From you comes the fist-fighter, fierce in arm, from you the fine horse and mighty hero, Maruts.

5.58.5 Like spokes they come unwearied, day by day, great and without deceit;
Sons of Prishni, closest in likeness, the Maruts joined in their own intent.

5.58.6 When you journey with your spotted mares and sturdy-wheeled chariots, Maruts,
The waters roar, the woods shake, and the bull of heaven bellows down to the cows.

5.58.7 Earth expands upon your course, bearing her own beloved ones as a mother an unborn child;
You yoke the winds as horses to your shafts, and Rudra's sons make rain their sweat.

5.58.8 Maruts, heroes, have mercy on us, generous immortals who know Truth;
Faithful to Truth in hearing, youthful sages, loud in praise and pouring abundant rain.

Hymn 5.59 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh (8).

5.59.1 I have called you here to give good fortune; I sing to heaven and bring Truth to earth;
Your horses pour rain as they redden the skies, loosing torrents after their own bright radiance.

5.59.2 The earth quakes in fear at their might, shaking and spilling like a full boat;
Far-seeing men perceive them from afar and advance to the great gathering among them.

5.59.3 Like the finest horns of cows for splendor, like the sun's eye opening the heavens,
You are beautiful and well-formed as racing horses, splendid as youths, men of foresight.

5.59.4 Who has attained the great things of you great Maruts? Who knows your poetry, who your heroic deeds?
You shake the earth like a ray as you bear gifts for good fortune.

5.59.5 Kin with reddish horses, like heroes you stride forth to battle;
Like thriving young men you grow, dimming the sun's eye with your rains.

5.59.6 Neither eldest nor youngest nor middling, you flourish together in greatness;
Well-born sons of Prishni, young men of heaven, come near us.

5.59.7 Like birds your flocks fly mightily from the summit of broad heaven to its ends;
Your steeds on either side bring forth clouds from the mountain.

5.59.8 May heaven and Aditi prepare our feast; may the marvelous Dawns unite;
Maruts of Rudra, praised by the sage, you have shaken the heavenly reservoir.

Hymn 5.60 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts, or Agni and the Maruts. Meter: Trishtubh, Jagati (7–8).

5.60.1 I honor self-reliant Agni with homage; may he discern our work offered here;
I bear the Maruts a prize-seeking hymn like a train of chariots; may it reach them rightly.

5.60.2 When Rudra's famous Maruts mount their spotted mares and comfortable chariots,
Even the fierce woods bow down in fear, earth shakes, and so do mountains.

5.60.3 Even the great, massive mountain quakes, and heaven's crest trembles at your sound;
When you play with spears, Maruts, you rush together like waters.

5.60.4 Like noble bridegrooms, adorned with gold and decked by their own power,
Most glorious on their mighty chariots, they make their bodies truly great.

5.60.5 These brothers, neither eldest nor youngest, grew together for good fortune;
Rudra, their father, is young and skilled; Prishni is a rich-milking mother, giving the Maruts blessed days.

5.60.6 Wherever you dwell, Maruts, highest, middle or lowest in heaven, blessed ones,
From there, Rudra's sons, see our offering as we worship this Agni.

5.60.7 When Agni and you Maruts, all-knowing, ride down from heaven's high summit,
Set precious gifts before the soma-pressing worshiper, exulting, roaring and foe-destroying.

5.60.8 Agni, drink soma with the shining, hymn-bearing Maruts, rejoicing with the splendid host;
With pure ones who fill the world and give life, Vaishvanara, join in the ancient beacon.

Hymn 5.61 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Maruts (1–4, 11–16), Shashiyasi, wife of Taranta (5–8), Purumilha Vaidashvi (9), Taranta Vaidashvi (10), Rathaviti Darbhya (17–19). Meter: Gayatri, Anushtubh (5), Satobrihati (9).

5.61.1 Who are you, noblest men, who came one by one
From the farthest distance?

5.61.2 Where are your horses and reins? How did you arrive?
The seat is on their backs like a yoke.

5.61.3 A goad is at their hindquarters; men have spread their thighs
Like women who seek to bear children.

5.61.4 Go forth, heroes, young men whose wives are blessed;
May you be as glowing as fire.

5.61.5 Shyavashva has won a hundred flocks of horses, cattle and sheep
From that generous lady who helped the hero he praised.

5.61.6 Even you, woman Shashiyasi, are better than a man
Who turns from gods and gives nothing.

5.61.7 She knows the weary, thirsty and desiring man,
And sets her heart upon the gods.

5.61.8 “Surely a man is as good as any,” says that unpraised Pani;
He is only equal to the foe's son.

5.61.9 And a joyful young woman came to me, turned toward dark Shyava's path;
She brought red mares to Purumilha, the wise man of lasting fame.

5.61.10 And Purumilha Vaidashvi gave me a hundred cows,
As Taranta gave through generosity.

5.61.11 They carry us on swift steeds, drinking intoxicating honey;
Here they laid down glories.

5.61.12 By their beauty heaven and earth shine about their chariots,
As a golden plate high in heaven.

5.61.13 This young Marut host has fierce chariots and no blame;
They travel splendidly, unbeatable.

5.61.14 Who now knows where those born of Truth and spotless
Roaring Maruts rejoice?

5.61.15 You, inspired Maruts, are guides of mortals through insight,
Hearing our cries for help upon your journeys.

5.61.16 Turn to us, worshipful ones who destroy foes, with desirable riches,
Abundant and shining from every side.

5.61.17 Carry this song of mine, goddess Urmya, to Darbhya,
Like a driver carrying songs in his chariot.

5.61.18 Tell me this at Rathaviti's soma-pressing:
My desire has not departed.

5.61.19 There dwells generous Rathaviti amid cattle-rich lands,
Sheltered among mountains.

Hymn 5.62 — Seer: Shrutavid Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

5.62.1 By Truth your fixed Truth lies hidden where they unharness the sun's horses;
Ten hundred stand together there: I saw the one highest form of the gods.

5.62.2 Such is your greatness, Mitra and Varuna: the standing waves are milked each day;
You swell all the streams of dawn; a single wheel revolves in pursuit of you.

5.62.3 You upheld earth and heaven, royal Mitra and Varuna, by your powers;
Grow the plants and swell the cows, send down the rain, swift givers.

5.62.4 Let your well-yoked, rein-guided steeds bring you toward us;
The gleam of ghee follows you, and rivers flow near from ancient heaven.

5.62.5 Following renowned thought, they enlarge the vast one and guard her as sacrificial grass is guarded by prayer;
Reverent and steadfast in skill, you, Mitra and Varuna, sit in the chariot with Ila.

5.62.6 Unbloodied of hand, guardians of good works, you save the one devoted to Ila, Varuna;
Unangry kings, you both sustain a sovereignty of a thousand pillars.

5.62.7 Golden in its adornment, its pillar shines like the divine horse's goad;
In the blessed tilvila field, may we partake of honey from its high seat.

5.62.8 At breaking dawn it takes a golden form, with iron pillars at sunrise;
Climb your chariot, Varuna and Mitra, and behold Aditi and Diti from there.

5.62.9 With your broadest, seamless shelter, generous guardians of the world,
Guard us, Mitra and Varuna, so we may win and remain alive.

Hymn 5.63 — Seer: Archanana Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Jagati.

5.63.1 Guardians of Truth, you stand upon your chariot, faithful to the law, in the highest sky;
For the man you two protect, Mitra and Varuna, honeyed rain swells from heaven.

5.63.2 Sovereigns, you rule this world, Mitra and Varuna, beholding the sun in the assembly;
We ask your gift of rain and immortality; thunder travels through heaven and earth.

5.63.3 Fierce sovereign bulls, lords of heaven and earth, Mitra and Varuna who behold all people,
You rise roaring with marvelous clouds and make heaven rain through divine magic.

5.63.4 Your magic, Mitra and Varuna, stands in heaven; the sun travels as its wondrous weapon of light;
You cover him with a rain cloud in the sky, and Parjanya sends honeyed drops flowing.

5.63.5 The Maruts yoke a handsome, easy-running chariot like heroes in a cattle raid, Mitra and Varuna;
Thunder moves through the marvelous skies; sovereigns, wet us with heaven's milk.

5.63.6 Parjanya speaks his wonderful, powerful, resounding word, Mitra and Varuna;
The Maruts dress in clouds through wondrous power; rain from heaven unblemished and ruddy waters.

5.63.7 By discerning law, Mitra and Varuna, you guard the ordinances with divine power;
Through Truth you rule the whole world, setting the sun, your wondrous chariot, in heaven.

Hymn 5.64 — Seer: Archanana Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh, Pankti (7).

5.64.1 With song we summon you, Varuna who destroys enemies, and Mitra;
You encompass the sunlit place as with a sheltering embrace.

5.64.2 Your arms reach out with wise counsel to the man who praises;
I call on your gracious, enduring blessing in every land.

5.64.3 May I now attain the way of Mitra and follow his path,
Within the shelter of this beloved one who does no harm.

5.64.4 To you, Mitra and Varuna, let me offer a fitting song,
As you strive for the home of patrons and singers.

5.64.5 Come with beautiful light, Mitra, and Varuna from your common dwelling;
In your own home you increase your friends and generous patrons.

5.64.6 Through you, Varuna and Mitra, we hold lofty rule;
Give us broad space to win the prize, for riches and well-being.

5.64.7 When the bright cow dawns, worshipful kings of gods,
Run on your feet to the pressed soma as if drinking from your hands, bringing Archanana with you.

Hymn 5.65 — Seer: Ratahavya Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh, Pankti (6).

5.65.1 Let the wise and skillful one speak to us among gods,
Varuna or Mitra, each welcoming our songs.

5.65.2 They are kings of highest splendor and farthest-reaching fame,
True lords who increase Truth and keep Truth among all peoples.

5.65.3 Approaching you two for help, I speak of your ancient fellowship,
That we may give prizes with fine horses and wise guidance.

5.65.4 Mitra makes a broad path for the household even through distress;
Mitra's gracious thought is for the one who serves, the one who overcomes.

5.65.5 May we dwell beneath Mitra's far-reaching protection;
Your protections are truly unhindered, Varuna, and unweakened.

5.65.6 You, Mitra, guide and bring this people together;
Do not overlook our generous patrons or us your sages; protect us as our shepherds.

Hymn 5.66 — Seer: Ratahavya Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh.

5.66.1 Know us, skillful gods, foes of harm to mortals;
Set a great offering before Varuna, adorned in Truth.

5.66.2 For you two possess unbending rule and full divine power;
Your visible law is laid down for humanity like sunlight.

5.66.3 I seek your broad cattle path among chariots;
We make Ratahavya's fine praise firm with our hymns.

5.66.4 For you, wondrous in poetic insight, are citadels of skill;
Purely discerning, you know the people through their signs.

5.66.5 This is the great renown of sages, Truth on earth;
Over the broad and nearer course your streams flow.

5.66.6 When we and our patrons turn toward you with longing eyes, Mitra,
May we strive for the widest realm, safe and self-governing.

Hymn 5.67 — Seer: Yajata Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh.

5.67.1 Truly, gods and Adityas, your great worship is fulfilled;
Varuna, Mitra and Aryaman, you hold the most expansive rule.

5.67.2 When you sit on your golden seat, Varuna and Mitra,
Supporting peoples, guide us to happiness, destroyers of harm.

5.67.3 For Varuna, Mitra and Aryaman know all things;
Their ordinances follow them like footprints and guard mortals from harm.

5.67.4 True, touching Truth, keeping Truth among all peoples,
Fine leaders and generous givers, they make room even in distress.

5.67.5 Who is unpraised among you, Mitra, or Varuna, guardian of our bodies?
This thought seeks you both, this thought seeks you for the Atris.

Hymn 5.68 — Seer: Yajata Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Gayatri.

5.68.1 Sing to Mitra and Varuna with inspired song,
To the great rulers, to lofty Truth.

5.68.2 Sovereigns Mitra and Varuna, both born of ghee,
Gods renowned among gods.

5.68.3 Make us strong with great earthly and heavenly riches;
Great is your sovereignty among the gods.

5.68.4 They serve Truth with Truth, grasping vigorous skill;
The two guileless gods grow mighty.

5.68.5 Lords of the flowing waters, with rain-filled heavens, rich in gifts,
they have entered the spacious dwelling.

Hymn 5.69 — Seer: Uruchakri Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

5.69.1 Three bright realms, Varuna, three heavens, and three expanses, Mitra, you uphold;
growing in power, you guard the kingly one's unaging ordinance according to his design.

5.69.2 Your nourishing cows, Varuna, your honeyed rivers, Mitra, yield their milk;
three radiant bulls, bearers of seed, stand over the three realms of insight.

5.69.3 At dawn I call on divine Aditi, at midday and at the rising of the sun;
Mitra and Varuna I implore for wealth, for wholeness, for the good of children and descendants.

5.69.4 You sustain the luminous breadth of space, O Adityas, and what belongs to heaven and earth;
the deathless gods do not transgress your steadfast ordinances, Mitra and Varuna.

Hymn 5.70 — Seer: Uruchakri Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Gayatri.

5.70.1 Even now your help extends far and wide, Varuna;
Mitra, I long for your favor.

5.70.2 May we rightly win from you who never betray nourishment to sustain us;
may we belong to you, O mighty ones.

5.70.3 Protect us, mighty ones, with guardians; save us well, good saviors;
may we overcome the Dasyus with our own bodies.

5.70.4 May we not suffer some strange power, O wondrous in counsel, in our bodies,
not through offspring, not through ourselves.

Hymn 5.71 — Seer: Bahuvrikta Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Gayatri.

5.71.1 Come to us, chastisers of harm, Varuna and Mitra, with your greatness;
come to this lovely sacrifice.

5.71.2 For you reign over all, wise Varuna and Mitra;
masters of it, make our thoughts abound.

5.71.3 Come near the pressed drink of your worshiper, Varuna and Mitra,
to drink this soma.

Hymn 5.72 — Seer: Bahuvrikta Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Ushnih.

5.72.1 To Mitra and Varuna we offer songs, as Atri did;
seat yourselves on the ritual grass to drink soma.

5.72.2 By ordinance your protection stands secure; by law you guide the peoples;
seat yourselves on the ritual grass to drink soma.

5.72.3 May Mitra and Varuna receive our sacrifice for its fulfillment;
may they seat themselves on the ritual grass to drink soma.

Hymn 5.73 — Seer: Paura Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh.

5.73.1 Whether today you are far away, or nearby, Ashvins,
or in many places, you who grant so much, or in midair—come.

5.73.2 Those two who have been present everywhere, bearing manifold marvels,
I call to my aid, strong beyond restraint, foremost in strength.

5.73.3 When you shaped beauty for the body, you held the chariot's wheel;
through successive human ages you fly in might across the realms.

5.73.4 Surely this was done by your grace, all the deeds for which you are praised;
though born apart, unblemished ones, you come together as our kinsmen.

5.73.5 When Surya's daughter mounts your ever-hurrying chariot,
the ruddy birds spread their wings around you and the sun's heat surrounds you.

5.73.6 Atri recognizes you here, O men, with a mind of goodwill,
when with his mouth he serves you the faultless warm offering, Nasatyas.

5.73.7 Your mighty, towering, far-reaching sound is heard along your paths;
by your wonders, Ashvins, Atri calls you back, O men.

5.73.8 The eager lover of sweetness seeks the swelling honey, O mighty ones;
when you cross the sea, ripe nourishment is brought to you.

5.73.9 Truly, Ashvins, they call you bringers of joy;
in your journey most invoked, on your journey most gracious.

5.73.10 May these prayers be most blessed, strengthening the Ashvins;
we have fashioned them like chariots and spoken our great homage.

Hymn 5.74 — Seer: Paura Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh; verse 8: Nichrit.

5.74.1 Where in heaven today, divine Ashvins, are you, rich in mind and treasure?
Hear this, rich in strength and treasure: Atri summons you.

5.74.2 Where are those two renowned ones now, divine Nasatyas, in heaven?
Toward what people are you traveling? Beside which rivers are you?

5.74.3 To whom do you travel, whom visit, toward whom do you harness your chariot?
Whose prayers delight you? We desire you for aid, rich in swift horses.

5.74.4 Even Paura, flooded with distress, you strengthen for the sake of Paura,
when he is caught in danger, like a lion in a treacherous place.

5.74.5 You released old Chyavana from his covering as though it were a cloak;
you made him young again, answering the bride's desire.

5.74.6 For here you have a singer; we long to behold your splendor.
Hear me now and come with aid, rich in swift horses.

5.74.7 Who among the many mortals has sought you today?
Which inspired sage, bearers of inspiration, which sacrifices, rich in swift horses?

5.74.8 Let your chariot, best driven of chariots, come here, Ashvins;
its abundant song of longing reaches across the mortals to us.

5.74.9 May our song bring peace to you who love the honey;
fly here, discerning ones, on birds' wings like falcons.

5.74.10 Ashvins, whenever you hear this call,
may your rich arms embrace us, and your nourishment fill us full.

Hymn 5.75 — Seer: Avasya Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Pankti.

5.75.1 The singer, the seer, adorns with praise your dearest mighty chariot bearing wealth, Ashvins;
honey-loving ones, hear my call.

5.75.2 Come swiftly, Ashvins, across all the lands of old,
wondrous ones on golden paths, kind ones borne by rivers; honey-loving ones, hear my call.

5.75.3 Come to us bearing treasures, Ashvins, both of you,
mighty ones on golden paths, accepting our gift, rich in swift horses; honey-loving ones, hear my call.

5.75.4 Your well-praised voice has been placed in the chariot, O rich and mighty ones;
your towering bird brings sustenance, fair in form; honey-loving ones, hear my call.

5.75.5 Know with your minds, charioteers swift to hear the summons;
with your birds you descended to guileless Chyavana, Ashvins; honey-loving ones, hear my call.

5.75.6 Let your mind-yoked horses, sprinkled with drops, O men,
carry you like birds to drink, along with your blessings, Ashvins; honey-loving ones, hear my call.

5.75.7 Come here, Ashvins; Nasatyas, do not stay away;
pass even through the hostile lands on your circuit, unconquerable ones; honey-loving ones, hear my call.

5.75.8 In this sacrifice, invincible lords of beauty, you Ashvins
approach the singer Avasya as he praises you; honey-loving ones, hear my call.

5.75.9 Ushas has appeared with shining cattle; Agni was kindled at the proper hour;
your deathless chariot has been yoked, mighty, wondrous ones; honey-loving ones, hear my call.

Hymn 5.76 — Seer: Bhauma Atri. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

5.76.1 Agni shines at the face of the dawns; the inspired voices of the sages rise toward the gods;
come here now in your chariot, Ashvins, to the swelling hot offering.

5.76.2 Do not measure your course by the prepared offering; come now, swiftest Ashvins, to our praises;
at the close of day come to help, most readily, bringing joy to your worshiper on your return.

5.76.3 Come also at morning when the cattle gather, at midday when the sun rises high;
by day and night with your most gracious help: the draught is now poured out, Ashvins.

5.76.4 For here is your ancient place and dwelling; these are your houses, Ashvins, this your home;
come to us from high heaven, from the mountain, from the waters, bearing food and vigor.

5.76.5 Through the Ashvins' fresh, joy-giving help may we attain good guidance;
bring us wealth and heroes, immortals, and every good fortune.

Hymn 5.77 — Seer: Bhauma Atri. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

5.77.1 Worship first the morning travelers, before the ruddy vulture drinks;
for the Ashvins establish the sacrifice at dawn, and the sages praise the first to share it.

5.77.2 Worship the Ashvins at dawn, urge them on; an offering to the gods is not welcome at evening;
other worshipers compete with us for favor: each earliest sacrificer wins the most.

5.77.3 Golden-skinned, honey-colored, glistening with ghee, your chariot turns toward us bearing nourishment;
swift as thought, Ashvins, rushing like wind, with it you pass beyond every evil.

5.77.4 Whoever most honors the Nasatyas and gives the richest share of food
will nourish his children by his own efforts, and always overcome those who do not shine.

5.77.5 Through the Ashvins' fresh, joy-giving help may we attain good guidance;
bring us wealth and heroes, immortals, and every good fortune.

Hymn 5.78 — Seer: Saptavadhri Atreya. Deity: the Ashvins; verses 5–9: the charm for childbirth. Meter: Anushtubh; verses 1–3: Ushnih; verse 4: Trishtubh.

5.78.1 Come here, Ashvins; Nasatyas, do not delay;
fly here to the pressed soma like swans.

5.78.2 Ashvins, like deer, like two cattle to the barley,
fly here to the pressed soma like swans.

5.78.3 Ashvins, rich in swift horses, accept the sacrifice for its fulfillment;
fly here to the pressed soma like swans.

5.78.4 When Atri called to you from the pit as a pleading woman calls,
you came, Ashvins, with fresh falcon speed and your most gracious help.

5.78.5 Open apart, O tree, like the womb of a woman in labor;
hear my call, Ashvins, and free Saptavadhri.

5.78.6 For the frightened and pleading seer Saptavadhri,
you Ashvins by your arts opened the tree and closed it again.

5.78.7 As the wind stirs a lotus pond on every side,
so let your ten-month child stir and come out.

5.78.8 As wind, as forest, as sea moves,
so move forth, ten-month child, together with the afterbirth.

5.78.9 The child who has lain ten months within the mother:
let him emerge alive, unharmed, alive from a living woman.

Hymn 5.79 — Seer: Satyashravas Atreya. Deity: Ushas. Meter: Pankti.

5.79.1 Awaken us today to mighty riches, Ushas, heavenly one,
as you once awakened us for Satyashravas Vayya, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.2 You who dawned for Sunitha of the shining chariot, heaven's daughter,
dawn for mighty Satyashravas Vayya, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.3 Bring us treasure today, heaven's daughter; shine out,
as you dawned for mighty Satyashravas Vayya, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.4 Those who praise you with songs, radiant one, bringers of offering,
are beautiful in their gifts, bountiful and generous, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.5 For when these companies of yours seek your bounty,
they have encircled you with desire, giving their unstinting largesse, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.6 Set among these generous patrons glory rich in heroes, Ushas;
they have given us unstintingly their gifts, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.7 Bring them brilliant strength and great glory, bountiful Ushas,
those patrons who share with us riches of horses and cattle, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.8 Bring us cattle-rich nourishment too, heaven's daughter,
together with the sun's rays and shining, burning flames, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.9 Shine out, heaven's daughter; do not prolong your work:
may the sun not scorch you with its ray as it does a thieving enemy, well-born, truthful of speech, rich in horses.

5.79.10 You are able to give this much to one who knows, or more,
for you do not diminish as you dawn upon singers, radiant one, well-born, truthful of speech, rich in horses.

Hymn 5.80 — Seer: Satyashravas Atreya. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

5.80.1 The poets greet with their thoughts the goddess Ushas, bright of passage, vast in Truth,
faithful to Truth, ruddy in appearance, shining forth and bringing the sunlight.

5.80.2 Beautiful to see, she wakes the people and opens easy roads as she goes before them;
with her great chariot, vast and pervading all, Ushas brings light before the days.

5.80.3 Yoking her ruddy cattle, never tiring, she has made wealth enduring;
clearing paths to prosperity, the goddess, praised by many, desired by all, shines out.

5.80.4 She spreads out, doubled in splendor, revealing her body before us;
she follows the true path of Truth, as if knowing it, and never strays from the directions.

5.80.5 Bright, showing her beauty, she stands for us to see like a woman rising from her bath;
driving hatred and darkness away, Ushas, daughter of heaven, comes with light.

5.80.6 Facing us, heaven's daughter reveals people like a gracious woman unveiling her beauty;
uncovering treasures for the giver, the young woman once more makes light as before.

Hymn 5.81 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Savitar. Meter: Jagati.

5.81.1 The inspired ones yoke their minds and yoke their thoughts to the great inspired sage;
he alone knows the ways and has assigned the offerings: great is the praise of the god Savitar.

5.81.2 The poet assumes every form; he sends forth good for two-footed and four-footed beings;
worthy Savitar has looked across the vault and shines after the departure of Ushas.

5.81.3 The other gods follow the god's journey in their strength and grandeur;
he measured the earthly and airy spaces in his greatness: he is Savitar, the swift one.

5.81.4 You travel, Savitar, through the three bright realms and join with the sun's rays;
you encompass night on either side, and by your ordinances become Mitra, O god.

5.81.5 You alone rule over the sending forth of life; on your journeys, god, you become Pushan;
you shine throughout this whole world; Shyavashva's praise has reached you, Savitar.

Hymn 5.82 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Savitar. Meter: Gayatri; verse 1: Anushtubh.

5.82.1 We choose the god Savitar's portion;
we contemplate the highest, all-sustaining, swift gift of Bhaga.

5.82.2 For none diminishes the self-glorious
and cherished sovereignty of Savitar.

5.82.3 For Savitar as Bhaga sends treasures to the giver;
we seek that splendid share.

5.82.4 Today, god Savitar, send us fortune rich in children;
send evil dreams far away.

5.82.5 All evils, god Savitar, send far away;
what is good, send that to us.

5.82.6 Free of offense, under Aditi, at the prompting of the god Savitar,
may we receive all lovely things.

5.82.7 Today with songs we choose Savitar, god of all, lord of truth,
whose prompting is true.

5.82.8 He who goes before both these days without a pause,
the thoughtful god Savitar.

5.82.9 He who calls all these creatures to attention with his song,
the god Savitar sends them forth.

Hymn 5.83 — Seer: Bhauma Atri. Deity: Parjanya. Meter: Trishtubh; verses 2–4: Jagati; verse 9: Anushtubh.

5.83.1 Speak to the mighty one in these songs; praise Parjanya, honor him with reverence;
the roaring bull, quick to give, places seed, the embryo, in plants.

5.83.2 He strikes down trees and strikes down demons; the whole world quails before his mighty blow;
even the innocent flee from the powerful one when Parjanya thunders and strikes the wicked.

5.83.3 Like a charioteer lashing his horses, he brings his rain-messengers into sight;
from far away a lion's roar arises when Parjanya makes the sky rain-bearing.

5.83.4 The winds blow forth, lightning flies, plants shoot up, heaven swells with rain;
food is born for every living thing when Parjanya quickens earth with seed.

5.83.5 By whose ordinance earth bows low, by whose ordinance the hoofed beasts leap,
by whose ordinance the plants take on their many forms—Parjanya, grant us mighty shelter.

5.83.6 Maruts, send us rain from heaven; let the streams of your mighty horse flow forth;
come here with your thunder, pouring water down, divine father of us all.

5.83.7 Roar out, thunder, plant the seed; fly round with your chariot filled with water;
pull open the downward-hanging water skin, let high places and low places become level.

5.83.8 Lift up the great vessel and pour it out; let unbound streams run onward;
soak heaven and earth with richness; let there be good drinking for the unharmed cows.

5.83.9 When you roar and thunder, Parjanya, and strike the wicked,
everything on earth rejoices in answer.

5.83.10 You have sent the rain; now draw it back; you have made the desert passable;
you have produced plants for food and found your people's prayer worthy of attention.

Hymn 5.84 — Seer: Bhauma Atri. Deity: Earth. Meter: Anushtubh.

5.84.1 Truly you bear the crushing weight of mountains, Earth;
great one, by your greatness you make the sloping land thrive.

5.84.2 Songs with their bright verses answer you, far-ranging one;
you send forth the rushing prize, like a neighing horse, O shining one.

5.84.3 With your strength you sustain even the trees firmly planted in the soil,
when the lightning from your clouds sends showers from the sky.

Hymn 5.85 — Seer: Bhauma Atri. Deity: Varuna. Meter: Trishtubh.

5.85.1 To the sovereign Varuna, renowned, sing a deep and lofty prayer dear to him;
he stretched the earth beneath the sun, spreading it like a butcher's hide.

5.85.2 Varuna spread the air amid the forests, speed in horses, milk in cows,
purpose in hearts, fire in waters, the sun in heaven and soma in the rock.

5.85.3 Varuna released the water vessel, opening downward through heaven, earth, and air;
by it the king of all the world drenches the land as rain drenches barley.

5.85.4 He drenches earth and heaven when Varuna desires the milk of rain;
the mountains clothe themselves in cloud, and vigorous heroes loosen their grip.

5.85.5 Now I proclaim the great wonder of famed divine Varuna:
standing in the air as with a measuring rod, he measured the earth by the sun.

5.85.6 None has dared defy this great wonder of the wisest god:
though pouring into the ocean, the rivers never fill that single basin with water.

5.85.7 Whatever wrong we have done, Varuna, against Aryaman or Mitra, a friend, a constant brother,
a neighbor, a stranger, or one of our own household—release us from it.

5.85.8 Whatever wrong, whether we played like gamblers, whether we knew it or did not know,
untie all these, O god, like loose knots; then let us be dear to you, Varuna.

Hymn 5.86 — Seer: Bhauma Atri. Deity: Indra and Agni. Meter: Anushtubh; verse 6: Viraj-purva.

5.86.1 The mortal whom you both help in contests, Indra and Agni,
breaks even strong defenses, winning glory like Trita with his arrows.

5.86.2 That strength unconquerable in battle, famed in contests,
which exceeds the five peoples—we call on it, Indra and Agni.

5.86.3 Beneath the might of those bountiful two their fierce lightning flashes;
from their two hands it speeds against the fortress of cattle, O Vritra-slayers.

5.86.4 For the prize of chariots we call on you both, Indra and Agni,
lords of swift bounty, wise ones who delight most in songs.

5.86.5 Growing greater with the days, the two invincible gods serve mortals;
even the worthy one I place foremost, like a share of the gods for the horse.

5.86.6 So a potent oblation, purified like ghee with pressing stones, was offered to Indra and Agni;
among generous singers uphold great fame and wealth, uphold sustenance among singing patrons.

Hymn 5.87 — Seer: Evayamarut Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Atijagati.

5.87.1 Let our thoughts go forth to mighty Vishnu, accompanied by the Maruts, O Evayamarut, born of the mountain;
to the host worthy of sacrifice, bringing delight, mighty and gracious, whose ordinance shakes, whose strength is great.

5.87.2 Those born in greatness, who now of their own accord proclaim their knowledge, O Evayamarut:
by their resolve your power, Maruts, cannot be challenged, and by their gifts and greatness they stand unshaken as mountains.

5.87.3 Those who are heard by song from high heaven, bright and beautiful, O Evayamarut;
none in their gathering rules them: like fires, their own lightning flies forth from the rushing ones.

5.87.4 He took his great stride, stepping far from the common seat, O Evayamarut;
when with his own power he joined the enduring men, he travels with his helpers, beyond all rivals, mighty in grandeur.

5.87.5 Like a sound your strong bull shakes the world, fierce in his course and strength, O Evayamarut;
by him they prevail, shining with their own light, with steadfast golden reins, armed and full of force.

5.87.6 Your grandeur has no shore, O grown in strength; let your fierce power protect us, Evayamarut;
for you stand plainly on the path: save us from blame, blazing like fires.

5.87.7 May those Rudra-born ones, gracious and brilliant as fires, rich in splendor, protect us, O Evayamarut;
long and broad stretches the earthly dwelling where their astonishing hosts race in splendor.

5.87.8 Maruts, come to us without hatred; hear your singer's call, O Evayamarut;
sharing the might of Vishnu, turn away hatred from us with your marvelous deeds, as charioteers turn their teams.

5.87.9 Come to our sacrifice, worthy of sacrifice; hear our unharmed call, O Evayamarut;
like the oldest mountains in the sky, be mindful of this, you who are hard for an enemy to resist.

### Mandala 6

Hymn 6.1 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.1.1 For you, Agni, were the first to give thought to this prayer, wondrous priest;
you, mighty one, made your power unconquerable for everyone striving with strength.

6.1.2 Then the priest sat down, most worthy of sacrifice, in Ila's place, desirable and nourishing;
seeking the gods and mindful of great wealth, the people came first to you.

6.1.3 They came to you, waking for wealth, as one comes to a prince with many gifts:
to radiant Agni, visible, immense, rich in splendor, shining every day.

6.1.4 Honoring the god's dwelling, seeking fame, they won unbroken glory;
they took on sacred names, rejoicing in the blessed sight of you.

6.1.5 The dwellers on earth increase you, as do both the riches of the peoples;
you are their savior across the waters, their chosen father and ever-present mother.

6.1.6 Agni, worthy of worship, dear among the peoples, the delightful priest sat down, most worthy of sacrifice;
before you, blazing in the house, we would kneel in reverence.

6.1.7 For you, Agni, we seek with good thoughts the new gift of favor, yearning for kindness and for gods;
you have led the peoples, blazing with heaven's great radiance.

6.1.8 The sage of peoples, lord of enduring tribes, bull of humankind who never rests,
who goes before and grants food, the purifying Agni, king of treasures, worthy of sacrifice.

6.1.9 That mortal sacrifices and labors for Agni who has brought you kindling and oblations,
who honors the offering with reverence; all good things come to him under your protection.

6.1.10 Let us render you vast worship, O mighty Agni, with reverence, fuel, and offerings;
son of strength, with song and praise on the altar, may we reach your blessed favor.

6.1.11 You have spread heaven and earth wide with light, winning glory, glorious conqueror;
shine for us abundantly with mighty, enduring, and splendid prizes, Agni.

6.1.12 Like a manly giver, bring us abundant cattle for children and descendants;
let ample nourishment ward off harm, and let good fame be ours.

6.1.13 In many ways, Agni, may we gain your many treasures, king and bestower of riches;
for with you are abundant goods in many forms, Agni, royal giver of wealth to worshipers.

Hymn 6.2 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh; verse 11: Shakvari.

6.2.1 You are lord of a household's fame, Agni, like Mitra;
you, wide-seeing giver, foster glory like prosperity.

6.2.2 For the peoples praise you with sacrifices and songs;
to you comes the unharmed steed, crossing the realms, seen by everyone.

6.2.3 Together the men kindle you, signal of sacrifice, from heaven,
when human beings seeking favor offer at the rite.

6.2.4 That mortal who serves you, generous one, with inspired thought prospers;
under heaven's great protection he passes beyond enmity and distress.

6.2.5 The mortal who brings you a sharpened offering with kindling
nurtures a branching household, Agni, with a hundred years of life.

6.2.6 Your fierce smoke rises, gleaming as it stretches through the sky;
like the sun in splendor, purifying one, you shine with beauty.

6.2.7 For among the peoples you are worthy of praise, our beloved guest,
a joy like a fortified town, sheltering like a son.

6.2.8 By your resolve you are anointed in the vessel, Agni, like a prize-winning horse;
like one circling the earth, self-sustained, a child as swift as a racer.

6.2.9 You even fell those immovable things, Agni, like cattle falling upon pasture:
the forests, your dwelling places, O ageless one, when your flames cut through them.

6.2.10 You serve the worshipers as priest in their homes, Agni;
bring their peoples success, lord of clans, and accept the offering, Angiras.

6.2.11 Speak well to the gods for us, O god Agni, mighty as Mitra; win heaven and earth's favor;
bring good dwelling and well-being to the people; may we cross hatred, distress, and evil—cross them with your help.

Hymn 6.3 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.3.1 Agni, the guardian of Truth, born of Truth, will dwell in the spacious light, beloved of gods;
the mortal whom you protect with Mitra and Varuna, O god, you save from harm through your radiance.

6.3.2 He who sacrificed with offerings and labored with labor, who gave to Agni to gain his prize,
that mortal will never be touched by loss of fame, by distress, or by arrogance.

6.3.3 Like the sun, your spotless form is visible, when your fearful bright flame moves;
you roar like a neighing beast of burden by night, and find delight dwelling somewhere in the woods.

6.3.4 We have seen his vast sharp shape; his mouth consumes like a harnessed horse;
he brandishes his tongue like an ax, melting wood like a smelter as he burns.

6.3.5 He whets his edge like an iron blade, advancing upon whatever he wishes to devour;
he runs with brilliant banner through the night, swift as a bird alighting on trees.

6.3.6 He sings out toward dawn like a singer, radiating fire, great as Mitra;
at night his ruddy light shines for men, and by day the immortal's ruddy light shines for men.

6.3.7 Like heaven's light, for his worshiper he roars fresh; the bright bull comes among the plants;
like blazing heat his flame flies forward, and with his treasure he fills both goodly spouses, heaven and earth.

6.3.8 With kindred flames and songs he shines like lightning through his own powers;
like the host of the Maruts, he flashes with the splendor of a Ribhu, fierce in his rush.

Hymn 6.4 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.4.1 As you, priest, son of strength, sacrifice for human beings in worship of the gods,
so now, Agni, among our friends, desiring their desire, offer to the gods.

6.4.2 May bright and watchful Agni, like a lamp at night, worthy of praise and knowledge, grant us joy;
he lives through every age, immortal among mortals, waking at dawn, the guest Jatavedas.

6.4.3 The heavens praise his wondrous power; bright as the sun, he wears light for a robe;
the ageless purifier spreads, shattering even the ancient works of the devourer.

6.4.4 The son of strength is spoken of both near and far; from birth Agni made his course and food;
so give us vigor, vigorous one, that we may dwell like kings, unaging and unharmed.

6.4.5 He licks and eats his chosen food; like wind he ranges freely through the nights;
may we overcome those enemies you point out, like a horse escaping the snare set for it.

6.4.6 Like the sun, Agni, with shining beams you spread heaven and earth wide with light;
brilliant, you fly through the night dispersing darkness with flame, like a winged bringer of desire.

6.4.7 We choose you, most delightful, with flaming praise; hear our great song, Agni;
like Indra in strength, like Vayu in divine power, the foremost men fill you with gifts.

6.4.8 Agni, lead us on unharmed paths to well-being and wealth; bear us beyond distress;
grant joy to generous singers: may we rejoice a hundred winters with strong sons.

Hymn 6.5 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.5.1 With my thoughts I call the youthful son of strength, youngest one whose words never deceive;
the discerning god, welcomed by all, free of treachery, sends forth treasures desired by many.

6.5.2 Within you, many-faced priest, lie treasures for the sacrificers by night and day;
in you, purifying one, all good fortunes have gathered like the worlds upon the earth.

6.5.3 From of old you dwell among these peoples, skilled charioteer of precious things;
from there, all-knowing Jatavedas, you send treasures continually to the worshiper.

6.5.4 Whoever attacks us in secret, Agni, or openly seeks our ruin, mighty as Mitra,
burn him with your ageless bulls, with your own fire, O fiercest flame.

6.5.5 Whoever gives to you with sacrifice, with fuel, with hymns and praises, son of strength,
that mortal shines among mortals, immortal wise one, in wealth and glory and fame.

6.5.6 Do this swiftly, Agni, when urged: drive off rivals with your strength;
when praised with words by day and night, accept your singer's thought and ringing song.

6.5.7 May we attain our heart's desire with your help, Agni; may we attain wealth rich in heroes;
may we win the prize as we strive for it; may we attain your undying and unaging glory.

Hymn 6.6 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.6.1 With fresh sacrifice, seeking a way to the son of strength, one goes for help
to the luminous heavenly priest, who cuts through the forest and leaves a black trail.

6.6.2 He shines white, like thunder sounding from the bright realm, youngest amid undying roaring flames;
Agni, the purifier, far-ranging, rushes through and consumes broad regions.

6.6.3 Your spotless flames driven by wind run everywhere, Agni, O bright one;
powerful, heaven-born, ever new, they conquer forests and break them fiercely.

6.6.4 Your bright, pure, shining horses, unbound, scatter over the earth;
then your wide-ranging blaze shines as it surges upon the mottled earth's ridge.

6.6.5 Then your tongue, fierce one's, leaps forth like a thunderbolt unleashed in cattle-battle;
Agni's course is like a warrior's onslaught, terrible, impossible to turn, devouring forests.

6.6.6 With light you have spread the earthly spaces through the greatness of your bold assault;
with your powers drive terrors away, overcome rivals, and crush the hostile.

6.6.7 Wonderful one, lord of radiant power, join to us who praise you a wealth most wonderful,
bright and vast and rich in heroes, inspiring us to see marvels.

Hymn 6.7 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh; verses 6–7: Jagati.

6.7.1 The gods brought forth in their mouths as a vessel Agni Vaishvanara, born in Truth,
head of heaven, messenger of earth, the seer and sovereign guest of humankind.

6.7.2 To him, navel of sacrifices and seat of riches, the great one, they offer together their praise;
the gods brought forth Vaishvanara, charioteer of rites, the signal of sacrifice.

6.7.3 From you is born the sage who wins the prize, Agni; from you heroes conquer hostile forces;
Vaishvanara, king, bestow upon us treasures worth longing for.

6.7.4 All the gods praise you at birth, immortal one, as they praise a child;
through your powers they attained immortality, Vaishvanara, when you shone from your parents.

6.7.5 Great are your ordinances, Vaishvanara Agni, which no one has dared defy;
as you were born in your parents' lap, you found the light among the courses of the days.

6.7.6 By Vaishvanara's sight and the immortal's signal the ridges of heaven were measured;
upon his head rose all worlds, like seven branches spreading upward.

6.7.7 Wise Vaishvanara measured out the realms and the luminous regions of heaven;
he spread around every world, an unerring shepherd and guardian of the deathless.

Hymn 6.8 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Jagati; verse 7: Trishtubh.

6.8.1 Now I proclaim the might of the ruddy, nourishing bull, Jatavedas, at the assembly;
fresh, pure praise for Vaishvanara Agni flows sweetly, as soma flows.

6.8.2 Born in the highest sky, Agni, guardian of ordinances, guarded the ordinances;
wise Vaishvanara measured the midair and touched heaven's vault with greatness.

6.8.3 Marvelous as Mitra, he braced heaven and earth apart and with light made darkness speak;
he turned apart the two worlds like hides; Vaishvanara took all strength into his keeping.

6.8.4 The great ones grasped him in the lap of the waters; the peoples approached their king with hymns;
Matarishvan brought Agni, the messenger of Vivasvat, Vaishvanara, from afar.

6.8.5 Age after age give fresh and glorious wealth to those who praise you in assembly, Agni;
like a wheel, ageless king, cut down the malicious man as you fell a tree with fire.

6.8.6 Preserve among our benefactors, Agni, unbending rule and unfailing heroic power;
with your help, Vaishvanara Agni, let us win prizes by the hundred and thousand.

6.8.7 Protect our patrons, O three-seated one, with your unfailing guardians;
protect our host of givers, Agni Vaishvanara, and carry us across as we praise you.

Hymn 6.9 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh; verse 7: Prastara Pankti.

6.9.1 Black day and bright day revolve through two realms in their appointed order;
Agni Vaishvanara, born like a king, drives darkness away with light.

6.9.2 I know neither the warp nor the woof, nor what they weave together at the contest;
whose son is it who here will speak mysteries, surpassing his father below?

6.9.3 He knows the warp and knows the woof; he speaks these mysteries at the proper time;
he who has understood the immortal's guardian walks below, seeing beyond through another.

6.9.4 He is the first priest; look upon him, this immortal light among mortals;
he was born, set firmly in place, an immortal growing in his body.

6.9.5 A steadfast light was set down for sight, swift as mind, flying within;
all the gods of one mind and one knowledge reach toward the one good purpose.

6.9.6 My ears fly outward and my eyes fly outward; the light set in my heart flies outward;
my far-thinking mind wanders outward: what shall I say, what shall I now conceive?

6.9.7 All the gods bowed in fear to you, Agni, standing in darkness;
may immortal Vaishvanara come to our aid, come to our aid.

Hymn 6.10 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh; verse 7: Dvipada Viraj.

6.10.1 At the sacred rite set before you joyful, divine Agni, honored in the well-spoken sacrifice;
place him first with hymns: Jatavedas shines and brings our rite to success.

6.10.2 That priest of many faces, Agni, kindle him, O people, with fires to radiate glory;
our thoughts flow pure to him like ghee, bearing praise like a mother's great song.

6.10.3 The inspired man who gives praise to Agni grows great in fame among mortals;
Agni of brilliant flame with manifold aid sets him in possession of the cattle-rich fold.

6.10.4 At birth he spread over the vast earth, his light visible from afar on a blackened path;
then the purifier was seen through the dense night with his flame.

6.10.5 Set splendid wealth before our generous patrons, Agni, with your manifold aid and prizes;
they exceed others in gifts and fame and outstrip the peoples with their good heroes.

6.10.6 Grant this sacrifice delight, Agni; the worshiper sits and offers you his oblation;
among the Bharadvajas you receive pure praise; help us win the sought-after prize.

6.10.7 Drive hatred away and make nourishment grow; may we rejoice a hundred winters with strong sons.

Hymn 6.11 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.11.1 Offer sacrifice, priest, inspired and most worthy, Agni, like the Maruts called to action;
bring us Mitra and Varuna, the Nasatyas, heaven and earth for the offering.

6.11.2 You are our most delightful priest, our unerring god amid mortals in the assembly;
with your purifying tongue and flaming mouth, Agni, sacrifice your very self.

6.11.3 For in you even the wealth-bringing insight longs to proclaim the gods' birth in sacrifice;
when the most inspired of Angirases sings, the sweet-voiced sage rings out at the rite.

6.11.4 Shine forth, perfectly working and brilliant Agni; offer to wide heaven and earth;
the five peoples anoint you as they anoint life itself, with reverence and gifts of offerings.

6.11.5 When I spread the ritual grass for Agni with reverence, my clear prayer lifts the ghee-filled ladle;
I have come to my dwelling on earth, and the sacrifice rests there like an eye upon the sun.

6.11.6 Gift us your favor, many-faced priest, kindled among the gods and fires, Agni;
longing for riches, son of strength, may we pass beyond danger as beyond a stony waste.

Hymn 6.12 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.12.1 The priest at the center of the house, king of the ritual grass, Agni has stirred heaven and earth to worship;
he is the son of strength, true to Truth, spreading flame like the sun from afar.

6.12.2 In you, wondrous worker and royal sacrificer, may he worship, as heaven gives aid to all;
three-seated, with leaping flame, you stretch out to sacrifice human gifts and offerings.

6.12.3 His sharpest messenger rules the woods, glowing on the road like a goad as he grows;
undeluded, swift and watchful in himself, the immortal wanders undefeated among plants.

6.12.4 Agni Jatavedas is praised in our house with our songs, like a traveler driven onward;
he conquers wood by skill, like a horse at dawn, and is cherished with offerings like a father.

6.12.5 Then people praise his radiance when he carves his way at will over the earth;
suddenly released, running swift, like a thief across the desert, he rules.

6.12.6 Come near us now, Agni, with all the fires that kindle you;
bring us wealth and dispel misery; may we rejoice a hundred winters with strong sons.

Hymn 6.13 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.13.1 From you, fortunate Agni, all fortunes branch out like limbs from a tree:
ready wealth, prizes in overcoming Vritra, rain from heaven, and the welcomed flow of waters.

6.13.2 Like Bhaga bring us treasure for nourishment; like one who circles the earth you dwell in wondrous glory;
like Mitra you are guardian of great Truth and its abundant beauty, O god.

6.13.3 The lord of truth, the inspired sage, strikes Vritra down with power and wrests the prize from Pani, Agni;
it is the man you favor with wealth, wise one born of Truth, grandson of the waters.

6.13.4 That mortal who comes to your sharp altar with song and hymn and sacrifice, son of strength,
possesses every desirable grain, O god Agni, and rules over treasures.

6.13.5 Give your people good fame and strong sons to flourish, Agni, son of strength;
by your power you make abundant cattle a prey for the wolf-like enemy to waste away.

6.13.6 Listen, son of strength, and do not abandon us; give us children, descendants, and horses, Agni;
with every song may I reach fulfillment; may we rejoice a hundred winters with strong sons.

Hymn 6.14 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh; verse 6: Shakvari.

6.14.1 The mortal who with thoughts and insight delights in serving Agni
will shine foremost and choose nourishment for protection.

6.14.2 Agni is truly discerning, Agni the most masterful sage;
the human peoples praise Agni as priest in their sacrifices.

6.14.3 For different rulers compete for your protection and treasure, Agni;
mortals overcoming Dasyus pursue the lawless by their ordinances.

6.14.4 Agni gives a hero who prevails over distress, a lord of truth in the waters;
his enemies tremble in fear at the sight of his power.

6.14.5 For Agni with knowledge saves mortals from condemnation;
he is mighty, his wealth unconquered and undefeated in contests.

6.14.6 Speak well to the gods for us, O god Agni, mighty as Mitra; win heaven and earth's favor;
bring good dwelling and well-being to the people; may we cross hatred, distress, and evil—cross them with your help.

Hymn 6.15 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya, or Vitahavya Angirasa. Deity: Agni. Meter: Jagati; verses 3–15: Shakvari; verse 6: Atishakvari; verses 10–14, 16, 19: Trishtubh; verse 17: Anushtubh; verse 18: Brihati.

6.15.1 Adorn this guest of yours with song, awake at dawn, lord of every tribe;
by his birth he reaches heaven, pure; his imperishable embryo burns long and bright.

6.15.2 The Bhrigus set him carefully within the tree, as they set Mitra there, worthy of praise, his flames soaring high;
delighted, wondrous one, you are magnified day by day in Vitahavya's songs.

6.15.3 You, unharmed, have made power grow, the master of enemy and stranger alike;
son of strength, give broad shelter among mortals to Vitahavya, broad shelter to Bharadvaja.

6.15.4 Adorn with fine prayers Agni, your radiant guest, bringer of sunlight, people's priest of the fair rite,
like an inspired sage with glorious words, bearer of oblations, messenger and god.

6.15.5 With purifying, perceptive beauty you gleam over earth like Ushas with her light;
you surpass the swift one's course, untiring one, and shine now like sunlight, never thirsty, ageless.

6.15.6 With kindling worship each Agni, with praise each guest dear to you;
call the immortal near with your songs: the god wins what is precious among gods, the god wins our worship among gods.

6.15.7 I praise with firewood and song kindled Agni, pure purifier, foremost and steadfast in the rite;
with prayers we seek the inspired priest, rich in gifts, without deceit, Jatavedas the sage.

6.15.8 Age after age they have appointed you messenger, immortal Agni, bearer of offerings and honored protector;
gods and mortals bowed and sat before the wakeful, far-reaching lord of peoples.

6.15.9 Adorning both orders of law, Agni, as the gods' messenger you pass between the two worlds;
when we choose your favor and wise thought, be our gracious threefold shelter.

6.15.10 Let us serve that beautiful, fair-faced, well-moving one, we who know less than he;
knowing all the ways, let him perform the sacrifice and speak our offering among immortals.

6.15.11 You protect and nourish him, Agni, who approaches the sage with a prayer, O hero;
with strength and wealth you fill the one who speaks or sharpens the sacrifice.

6.15.12 Protect us from the hostile, Agni, and from reproach, mighty one;
may the path and precious wealth in thousands come together for you at the smoky fire.

6.15.13 Agni is priest and lord of the house and king; Jatavedas knows all births,
both of gods and mortals: most worthy of worship, true to Truth, let him sacrifice.

6.15.14 Agni, today among the people of the rite, O priest of pure flame, you are the sacrificer;
you sacrifice by Truth in your greatness: bear the offerings that belong to you today, youngest one.

6.15.15 You look upon the well-placed gifts; let heaven and earth establish you for sacrifice;
help us win the prize, generous Agni; may we cross all evils, cross them with your help.

6.15.16 Sit first in the wool-lined place, Agni, with all the bright-faced gods;
lead the sheltered, ghee-rich sacrifice well to Savitar on behalf of the sacrificer.

6.15.17 The skilled kindle Agni, as Atharvan did,
when they brought forth the deathless one from the dark twin fire-sticks.

6.15.18 Be born for the gods' delight, for wholeness and well-being;
you will convey the immortal gods who strengthen Truth and bring sacrifice close to them.

6.15.19 We have made you great with kindling, Agni, lord of human households;
let our homes remain firmly established; strengthen us with your keen flame.

Hymn 6.16 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Gayatri; verses 1, 6: Vardhamana; verses 27, 47–48: Anushtubh; verse 46: Trishtubh.

6.16.1 Agni, you were appointed priest of every sacrifice
among gods and human beings.

6.16.2 With your joyous tongues sacrifice for us in the mighty rite;
bring the gods here and worship them.

6.16.3 For you know the roads and the paths to the gods, O master,
wise Agni, at the sacrifices.

6.16.4 You Bharata praised twice over with the swift ones, seeking success;
he sacrificed to you, worthy of sacrifice, in the rites.

6.16.5 You bring these many desirable gifts to Divodasa, who presses soma,
and Bharadvaja, who gives the offering.

6.16.6 Immortal messenger, bring here the divine people
as you hear the sage's excellent praise.

6.16.7 Wise mortals praise you, divine Agni, at the sacrifices
for the gods' delight.

6.16.8 Generous ones desire your splendid appearance and your design;
all eager ones delight in them.

6.16.9 You are the priest established by Manu, the wisest bearer with your mouth;
Agni, sacrifice for the heavenly peoples.

6.16.10 Come, Agni, to the banquet, praised and receiving the offering;
sit as priest upon the ritual grass.

6.16.11 Angiras, with kindling and ghee we increase you;
burn with great flame, youngest one.

6.16.12 God, in return bring us vast renown
and great heroic strength, Agni.

6.16.13 Atharvan drew you forth, Agni, from the lotus,
from the head of every singer.

6.16.14 Then Dadhyanch, Atharvan's son, kindled you, the seer,
Vritra-slayer and breaker of strongholds.

6.16.15 Pathya the bull also kindled you, destroyer of Dasyus,
winning wealth in every battle.

6.16.16 Come now, Agni, and let me speak other songs to you;
may you grow by these drops.

6.16.17 Wherever you place your mind in its highest power,
there you make a dwelling place.

6.16.18 Nothing has ever cast aside your fulfillment, O giver,
and so you gain worship.

6.16.19 Agni of the Bharatas has come, Vritra-slayer of manifold insight,
Divodasa's lord of truth.

6.16.20 For in greatness he bestows wealth beyond all earthly bounds,
winning undefeated, unharmed.

6.16.21 Agni, as in ancient times, with new splendor held in hand,
you spread wide with your great radiance.

6.16.22 Friends, offer praise and sacrifice boldly to Agni;
sing and chant to the master.

6.16.23 For through the human ages he has sat as priest with a poet's wisdom,
our messenger and bearer of offerings.

6.16.24 Sacrifice here, giver, to the two pure-ordained Aditya kings,
the Marut host and heaven and earth.

6.16.25 Precious is the sight of you to a mortal seeking food, Agni,
offspring of vigor and immortality.

6.16.26 Let the wisest giver, winning you with fine treasures,
come today, a mortal, to excellent praise.

6.16.27 Those whom you protect, Agni, seek nourishment through a full life,
overcoming hostile rulers and conquering hostile rulers.

6.16.28 Let Agni with his sharp flame burn up every devouring fiend;
let Agni win us wealth.

6.16.29 Bring us wealth rich in heroes, Jatavedas, all-seeing one;
strike down the demons, wise one.

6.16.30 Guard us from distress and the malicious, Jatavedas;
protect us, sage of prayer.

6.16.31 That ill-intentioned mortal who comes to strike us down, Agni:
protect us from his violence.

6.16.32 With your tongue, O god, drive away the wicked mortal
who desires our death.

6.16.33 Grant broad shelter to Bharadvaja, mighty one,
and precious treasure, Agni.

6.16.34 Agni, desiring riches, destroys obstacles with inspiration,
bright and kindled by the offering.

6.16.35 Within his mother's womb, father of his father, he flashed in the imperishable,
sitting in the birthplace of Truth.

6.16.36 Bring us a prayer fruitful in children, Jatavedas, all-seeing Agni,
you who shine in heaven.

6.16.37 We come to you bearing offerings, O lovely one, born of strength;
to you, Agni, we send our songs.

6.16.38 We have come to your shelter, Agni, golden to behold,
as to shade from the heat.

6.16.39 Fierce as a breaker of arrows, sharp-horned as a young bull,
Agni, you have broken the strongholds.

6.16.40 The people bear Agni of the fair rite
like a child newly born, like an ornament held in the hand.

6.16.41 Bring forth the god, richest finder of treasure, for the gods' delight;
let him sit in his own dwelling.

6.16.42 When Jatavedas is born, cherish the dear guest;
let him be a welcome lord of the house.

6.16.43 Agni, yoke your horses, O god, those that run true;
they are ready to carry the passion of your will.

6.16.44 Come to us and bring our gifts for the feast;
bring the gods to drink the soma.

6.16.45 Rise, Agni of the Bharatas, in undying brilliance;
shine out, ageless one, and blaze afar.

6.16.46 The mortal offering the feast of sacrifice to the god should praise Agni at the rite;
with hands raised, he should honor the true-sacrificing priest of heaven and earth.

6.16.47 Agni, we bring you an offering fashioned with the heart and with song;
let these be bulls and cows and young calves for you.

6.16.48 The gods kindle foremost Agni, greatest slayer of Vritra;
by him the treasures are brought and the strong demons broken by force.

Hymn 6.17 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 15: Dvipada Trishtubh.

6.17.1 Drink soma, fierce Indra, as you broke open the great cattle-holding cave while praised;
bold mace-bearing one, you struck Vritra and all the hostile powers with your might.

6.17.2 Drink it, bold conqueror, strong-lipped bull of inspirations;
breaker of cattle pens, bearer of the mace, master of bay horses—Indra, pierce the glittering prizes.

6.17.3 Drink as you did long ago; let it delight you; hear our prayer and grow through songs;
make the sun appear, swell nourishment, strike your foes and break through to the cattle, Indra.

6.17.4 These draughts, when drunk, have made you grow luminous and great, Indra, self-empowered one;
the intoxicating joys exalt you, vast, unimpeded, mighty, all-pervading conqueror.

6.17.5 Delighting in them, you revealed sun and Ushas, shattering firm barriers;
you drove the great unmoving mountain away from its seat, Indra, releasing the cattle within.

6.17.6 By your design and wonders, by your might you laid the ripe thing among the raw;
you opened the doors for the bright cattle, broke what was solid, and released the cows from their enclosure, Angiras-like.

6.17.7 Your great marvel spread the broad earth; lofty Indra, you propped the wide heaven high;
you supported both worlds, daughters of the god, the ancient vast mothers of Truth.

6.17.8 Then all the gods placed you first, Indra, alone and mighty, for the burden of battle;
when the godless attacked the gods, they chose Indra to win the sunlight.

6.17.9 Even heaven recoiled before your mace and trembled at your anger;
when Indra struck the swelling serpent, the long-lived one lay fallen for all time.

6.17.10 Then Tvashtar fashioned for you, fierce one, your great mace with a thousand points, a hundred edges;
with that weapon, full of resolve, you crushed the roaring serpent, strong one.

6.17.11 The Maruts joined to strengthen you; a hundred buffaloes they cooked for you, Indra;
Pushan and Vishnu hastened the three streams of soma to him, the exhilarating draught for Vritra's slayer.

6.17.12 You released the vast flood of rivers hemmed in, the waters' imprisoned surge;
you cleared their downhill path, Indra, and sent their flowing waters toward the sea.

6.17.13 So, Indra who has done all these things, vast and fierce, unfailing giver of strength,
may our fresh prayer call you to help, well-armed and rich in heroes, armed with the fine mace.

6.17.14 Give us seers to gain prize and fame and nourishment and radiant wealth, Indra;
give Bharadvaja patrons and strong men; be with us in heaven and on the far shore, Indra.

6.17.15 With this may we win the god-given prize; may we rejoice a hundred winters with strong sons.

Hymn 6.18 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.18.1 Praise him whose conquering force prevails, Indra the much-invoked, who wins unhurt;
with these songs strengthen the fierce and unconquered bull of humankind.

6.18.2 He is a warrior, champion, breaker in battle, mighty and roaring with the pressed soma;
raising great dust, shaking human races, he alone stands powerful over the tribes.

6.18.3 Alone you subdued the godless Dasyus, winning the peoples for the Arya;
is that deed of might yours, Indra, or not? Speak out in the proper season.

6.18.4 Your strength, I think, was always the strongest, you of manifold births, swift beyond the swift;
your fierceness surpasses the fierce, your greatness the great, your power over the helpless the powerful.

6.18.5 Let the friendship we had with you long ago be ours, as with the Angirases who spoke against Vala;
you broke the unbreakable, drove out that wondrous adversary, and opened every door of his stronghold.

6.18.6 For this fierce one is worthy of invocation through inspired prayers, wielding dominion in the great defeat of Vritra;
in winning children and descendants, this bearer of the mace proved worthy to be called in battles.

6.18.7 By his immortal name he outran the mortal generations;
in splendor and strength and wealth and heroic power he is foremost among men together.

6.18.8 Unbewildered and unmatched, he cut down Chumuri and Dhuni, men famed for their designs;
Indra struck Pipru, Shambara, and Shushna, and cast their strongholds down to ruin.

6.18.9 Mount your chariot, Indra, with its glorious shaft and axle, to kill Vritra;
take the mace in your right hand, many-giving one, and break through hostile arts rejoicing.

6.18.10 Like fire burning a dry forest, Indra, your weapon burns the demon, terrible as a thunderbolt;
lofty and deep, it shatters evil paths and defeats distress and deceit.

6.18.11 Come to us by a thousand roads with riches, Indra, greatly radiant with abundant prizes;
come, son of strength, whom no godless man rules, much-invoked guardian.

6.18.12 The glory of the mighty ancient one roars from heaven across the earth;
there is no foe or equal to him, no stand against this mighty one of manifold arts.

6.18.13 Let what you did then be done for us today, when you led Kutsa, Ayu, and Atithigva;
you laid low thousands across the earth and boldly led Turvayana upward.

6.18.14 All the gods rejoiced with you afterward, O serpent-slayer, wisest of wise gods;
when you made room for the beleaguered people and heaven, honoring the human body.

6.18.15 Heaven and earth and the deathless gods follow your might, Indra;
make what is yet undone, O maker, and bring forth fresh praise for yourself through sacrifice.

Hymn 6.19 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.19.1 Great Indra fills the peoples as men do, standing doubly high, unbounded in power;
he has grown toward us for heroic work, broad and vast, made well by those who act.

6.19.2 Thought herself appointed Indra for winning, the vast, exalted, ageless youth;
he swelled with indomitable power and grew suddenly beyond measure.

6.19.3 Extend your broad hands and ample arms to us, gather glory for us;
as a keeper turns a herd of cattle home, turn toward us in the struggle, Indra.

6.19.4 Now let us call that mighty Indra here with every power as we seek the prize,
so that we, like the ancient singers, may be blameless, free of reproach, unharmed.

6.19.5 Firm in ordinance, giver of wealth, increased by soma, he has vast stores of lovely treasure;
all paths of riches meet in him, as flowing rivers meet the sea.

6.19.6 Bring us your strongest strength, hero, your fiercest might that overcomes all;
all glorious powers of humankind grant us, lord of bay horses, that we may rejoice.

6.19.7 Bring us that swelling rapture of yours, Indra, undeceived and conquering armies;
with it may we prevail to win children and descendants, victorious by your help.

6.19.8 Bring us your mighty force, Indra, winning wealth, grown great and excellent in skill;
with your help may we overcome foes in battle, both kin and stranger.

6.19.9 Let your bull-like force come from behind, north, south, and east;
let it come to us from every side; set light-filled glory within us, Indra.

6.19.10 With your most manly aid, Indra, may we gain precious gifts through our praise;
for you rule both kinds of riches: give us a great, solid, ample treasure.

6.19.11 Let us call here for fresh aid mighty Indra, accompanied by the Maruts, ever-growing bull,
heaven's ruler, inexhaustible, conqueror of all, fierce giver of strength.

6.19.12 Bring even a people who think themselves mighty under these men, O mace-bearer, among whom I stand;
for we call on you in the winning of heroes on earth, for descendants and cows and waters.

6.19.13 Much-invoked, with your friendship may we always stand higher than every enemy;
striking down both kinds of obstruction, hero, may we rejoice in great riches under your care.

Hymn 6.20 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 7: Viraj.

6.20.1 Indra, wealth as wide as heaven has stood over men through might in their battles;
grant us thousands of fertile fields, son of strength, and power to conquer Vritra.

6.20.2 As heaven itself, divine power was set wholly in you by the gods, Indra;
with Vishnu at your side, strong one, you killed the serpent Vritra who enclosed the waters.

6.20.3 Overcoming all, strongest of the strong, Indra has grown great through prayer;
he became king of the honeyed soma when he came to break all the strongholds.

6.20.4 By hundreds the Panis fled from Indra to the ten-handed poet at the capture of light;
with your weapons you dispelled Shushna's fruitless arts, withholding no food at all.

6.20.5 All life was freed from the great deceiver when Shushna fell under the mace's descent;
Indra made broad passage for Kutsa with the charioteer in the winning of the sun.

6.20.6 Like a falcon you brought him the exhilarating soma, wrenching the head from Dasa Namuchi;
you protected sleeping Nami, son of Sapya, filling him with wealth and food and well-being.

6.20.7 Did you not break the strongholds of Pipru, whose serpent-arts were firm, O mace-bearer?
You gave the imperishable bounty of Sudaman to the generous Rijishvan.

6.20.8 Indra, favored by your own aid, roused Vetasu, Dashamaya, Dashoni, and Tutuji;
you delivered Tugra, ever mighty, for Dyotana, as a mother sends her child forth.

6.20.9 Unopposed, he overcomes his rivals, bearing the Vritra-slaying mace in his hand;
his bay horses stand like riders on a chariot seat, harnessed by words to carry lofty Indra.

6.20.10 Let us gain fresh aid from you, Indra, as the Purus honored you with sacrifices;
for Purukutsa you broke the seven autumnal Dasa strongholds and offered protection.

6.20.11 You were the ancient one who made prosperity grow, Indra, opening the path for Kavi Ushanas;
you drove away Navavastva and gave his own grandson to the great father.

6.20.12 You broke open the roaring, rushing streams, Indra, flowing like furrows;
when you crossed over the sea, hero, you carried Turvasha and Yadu safely across.

6.20.13 All that is yours, Indra, in battle: sleeping Dhuni and Chumuri whom you put to rest;
Dabhiti, offering pressed soma and kindling and songs, shone for you.

Hymn 6.21 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra; verses 9, 11: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

6.21.1 These offerings call to you, hero, the oblations of the singer most rich in works;
new inspired thought, fit for the chariot, seeks undying glory, wealth, and splendor with words.

6.21.2 I praise that Indra whom I know, borne on songs, grown by sacrifice with songs;
his manifold greatness has passed beyond heaven and earth in majesty.

6.21.3 He stretched light through the unknowing dark and with the sun brought knowledge;
when do mortals worshiping you, immortal, fail to reach your realm, self-empowered one?

6.21.4 Who is this Indra who did those deeds? Among which people, among which tribes does he move?
What sacrifice pleases your heart, what song, Indra, and which priest?

6.21.5 From ancient days your friends have been many-doing, faithful in their reverence;
know those of the middle time and the new, and even the youngest, much-invoked one.

6.21.6 Asking of those who came after, the ancients followed reports of your distant deeds, Indra;
we sing to you, hero borne by prayer, in the measure of what we know of your greatness.

6.21.7 Demonic power has spread against you: face it, you born great;
with your ancient fellowship and your mace, bold one, thrust it away.

6.21.8 Hear this, Indra, champion, the singer's new prayer and thought;
you have long been the friend of the fathers, easy to call at the rite.

6.21.9 Today make Varuna, Mitra, Indra, and the Maruts our helpers;
call Pushan, Vishnu, Agni, Purandhi, Savitar, the plants, and the mountains.

6.21.10 The singers praise you with songs, mighty and worthy of sacrifice;
hear the call of the caller as he calls: no other immortal is like you.

6.21.11 Come knowingly to my voice, son of strength, with all those worthy of sacrifice,
whose tongue is Agni, who won Truth, who made Manu the chief in service.

6.21.12 Lead us on easy paths and make paths through difficulties, knowing the way;
with your tireless, spacious, swift-bearing horses, Indra, bring us the prize.

Hymn 6.22 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.22.1 The one invoked by all the peoples, that Indra I honor with these songs;
he reigns, bull strong in virility, true champion of manifold arts and strength.

6.22.2 Our forefathers, the Navagvas, and the seven inspired men seeking the prize
reached the mighty, mountain-dwelling, unassailable conqueror, truthful in word, with their thoughts.

6.22.3 We ask Indra for wealth, for many heroes and men and abundant cattle;
you who give unstintingly, ageless lord of light, bring it to us for joy, lord of bay horses.

6.22.4 Tell us this, if your singers long ago attained your favor, Indra:
what share is yours, what vigor do you have, fierce much-invoked slayer of demons, rich in treasure?

6.22.5 The quivering, speaking song seeks that mace-bearing charioteer Indra;
seeking a way to nourishment, it reaches the mighty seizer, the forceful giver, the towering one.

6.22.6 You grew by your arts alongside the mountain, swift as thought and self-empowered;
even steadfast and fortified things you broke by your own bold might, O immense one.

6.22.7 Encircle with our fresh thought the ancient mightiest one, as they did long ago;
let Indra, who knows no bounds and bears us well, convey us across all hard passages.

6.22.8 Set fire to earthly and heavenly spaces and the midair for the deceiving people;
burn them from every side, bull, with your flame; scorch land and waters for those who hate prayer.

6.22.9 You have become king of the heavenly people and earth's living world, fierce to behold;
take the mace in your right hand, Indra, undying one, and master all deceits.

6.22.10 Bring us abundant and undiminished well-being, Indra, to conquer enemies;
with it, mace-bearer, make Dasa and Arya obstacles passable for the people.

6.22.11 Come with your teams, much-invoked maker, with those desired by all, worthy of sacrifice;
no godless one nor god restrains them: come quickly with them toward us, stone-loving one.

Hymn 6.23 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.23.1 When soma is pressed, you mingle in it, Indra, in the recited hymn, the prayer and chant;
or you travel, generous Indra, bearing your mace in your arms, with both bay horses yoked.

6.23.2 Or in the far sky at the pressing, Indra, you help in Vritra's killing and the winning of heroes;
or you, fearless, brought fearful Daksha under your rule and quelled the proud Dasyus, Indra.

6.23.3 Let Indra drink the pressed soma, guiding the singer with fierce aid;
let him make room for the hero who presses, and give treasure to the poet who praises him.

6.23.4 Let him come to the pressings with both bay horses, carrying the mace, drinking soma and giving cows;
let him make a hero manly and rich in heroes, and hear the call of the singer who brings him praise.

6.23.5 We have offered Indra whatever he desires, the one who from of old worked for us;
at the pressing we praise him in hymns, that prayer may strengthen him.

6.23.6 For you have made prayers to increase you; thus we reach you with our thoughts, Indra;
at the soma pressing may we bring you the most gracious offerings and splendid rites.

6.23.7 Be mindful of us as we offer the sacrificial cake; drink the soma mixed with milk, Indra;
sit upon this sacrificer's ritual grass and make a spacious place for the one devoted to you.

6.23.8 Rejoice to your heart's content, fierce one; let these sacrifices come to you;
let our many calls reach the much-invoked one; let this prayer turn to you for help, Indra.

6.23.9 Friends, fill Indra, the generous one, together with your pressed soma;
perhaps he will join us in battle: Indra does not refuse the soma presser's plea for help.

6.23.10 So Indra has been praised at the soma pressing among the Bharadvajas, the giver who dwells with them;
may Indra, giver of treasure dear to all, be present for singer and patron alike.

Hymn 6.24 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.24.1 Bull-strong is the rapture in Indra, sung in chant and hymn when soma flows to him who loves the pressing;
the generous king of songs, glorious in heaven, is praised by men, his help unfailing.

6.24.2 The conquering, manly hero, all-discerning, hears the singer's call and shelters far and wide;
the poet of men praises the giver; the steed praised in the assembly bestows the prize.

6.24.3 Hero, as an axle reaches past both wheels, your greatness reaches beyond both worlds;
much-invoked Indra, your many forms of aid have risen like branches of a tree.

6.24.4 Your strengths, mighty one of manifold power, move as freely as streams of cows;
like the lines of calves, Indra, your gifts bind us though they are themselves unbound, good giver.

6.24.5 One thing is today, another tomorrow: Indra brings forth the real and the unreal in turn;
Mitra, Varuna, and Pushan here surround us with the favor of the one who rules.

6.24.6 From you the waters poured as from a mountain's crest, Indra, brought by hymns and sacrifices;
these splendid praises race toward you, bearer of song, like horses to the finish.

6.24.7 Neither autumns nor months age him, nor do the heavens wear Indra down;
even as he grows old, his body grows greater when praised by hymns and chants.

6.24.8 He bows neither to the formidable nor the steadfast nor the raging one sent by Dasyus;
even lofty mountains become easy roads for Indra, and the deep becomes shallow for him.

6.24.9 With deep and spacious inspiration guide us, soma-drinker, toward prizes;
stand upright for us, protecting with your aid at night, at dawn, and at dusk.

6.24.10 Stand close to this man for help; protect him, Indra, from harm here;
guard him from danger at home and in the wilderness; may we rejoice a hundred winters with strong sons.

Hymn 6.25 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.25.1 Whatever aid of yours lies nearest, highest, or midway, Indra, mighty one,
with it help us kill Vritra, and with these prizes make us great, fierce one.

6.25.2 With them unhurt, confound the battling rivals and unnerve the enemy's wrath, Indra;
with them help the Arya cross beyond all hostile Dasa peoples attacking from every side.

6.25.3 Indra, kin and strangers alike, foes from near at hand, have joined against us;
scatter their forces, strike down their might, and turn them away.

6.25.4 When warrior meets warrior in the clash of bodies, when their strength glows in combat;
when they shout for children or cattle or descendants or waters or fertile fields—

6.25.5 no warrior, no swift man, no bold one, nor any fighter believing in his power can withstand you, Indra;
none of these is your match: you surpass all living beings.

6.25.6 He rules the prowess of both sides when rival makers call to him in battle,
whether at great Vritra or in a populous home, when the two armies spread out for battle.

6.25.7 When the peoples quake, be their savior, Indra, their defender;
let our own noble leaders, best among men, set you in front of us.

6.25.8 All is yielded to your great power, Indra, wholly to you in Vritra's killing;
to your dominion and strength, honored Indra, and to your heroic victory among the gods.

6.25.9 So in battles, Indra, subdue for us the godless rivals who come together and fight;
let us Bharadvajas know your aid by day as we praise you, Indra, even now.

Hymn 6.26 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.26.1 Hear us, Indra, as we call on you, eager to win the great prize;
when peoples gather in the contest of heroes, grant your fierce help on the day of decision.

6.26.2 The steed and his rider call on you to win the great desired prize;
in fights against obstacles, Indra, they look to you as conquering lord of truth, and the fist-fighter looks to you in battle for cows.

6.26.3 You spurred the poet to win the light; for generous Kutsa you struck down Shushna;
you severed the head of the defenseless one, performing a deed of praise for Atithigva.

6.26.4 You brought the chariot forward and helped the mighty warrior, bull Dashadyu, as he fought;
you fought Tugra for Vetasu, and saved Tujii, who sang your praise, Indra.

6.26.5 You performed that mighty deed worthy of song, Indra: you split thousands, hero, with your power;
you struck Dasa Shambara down from the mountain and guarded Divodasa with wondrous help.

6.26.6 Delighting in soma offered with faith, Indra, you put Chumuri to sleep for Dabhiti;
you gave riches to Pithinasa, and in your might struck down sixty thousand together.

6.26.7 May I too attain with our patrons your surpassing favor and strength, Indra;
through you the strong heroes win praise, strongest one, shielded by threefold Nahusha shelter.

6.26.8 In this summons to glory, Indra, may we be your most cherished friends in greatness;
may early-giving kingly splendor lead in breaking obstacles and winning wealth.

Hymn 6.27 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra; verse 8: the gift of Abhyavartin Chayamana. Meter: Trishtubh.

6.27.1 What did Indra do in his exhilaration, in drinking, in his friendship?
What did those who fought or sat with him know of old, and what do the new know now?

6.27.2 Indra did act in his exhilaration, in his drinking, and in his friendship;
those who fought or sat with him knew it of old, and the new know it now.

6.27.3 We cannot grasp your whole greatness, generous one, nor the full measure of your generosity;
nor do we know the extent of your fresh bounty; no one has seen the end of your power, Indra.

6.27.4 Here your power became known, when you killed the last of Varashikha's sons;
at the sound and the force of your descending mace, even the farthest of them broke apart, Indra.

6.27.5 Indra killed Varashikha's descendants, granting help to Abhyavartin Chayamana;
when he struck the Vrichivants at Hariyupiya, one half perished and the other broke in terror.

6.27.6 Three hundred armored Vrichivants together, much-invoked Indra, sought renown at Yavyavati;
rushing toward the arrow, they smashed their vessels and met their end.

6.27.7 His two red cows roam grazing sweet pasture, licking it up;
he gave Turvasha over to Srinjaya, aiding Daivavata against the Vrichivants.

6.27.8 Abhyavartin Chayamana, generous sovereign, gives me two chariots bearing brides and twenty cows, Agni;
may this gift of the Parthavas never be exhausted.

Hymn 6.28 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: the cows; verses 2, 8: Indra or the cows. Meter: Trishtubh; verses 2–4: Jagati; verse 8: Anushtubh.

6.28.1 The cows have come and brought good fortune; let them rest in the fold and give us joy;
let them be many-formed and rich in young, milked through many dawns for Indra.

6.28.2 Indra gives to the sacrificer and one who offers freely: he gives and does not rob him of his own;
again and again increasing his wealth, he sets the god-devoted one in an unbroken pasture.

6.28.3 They are never lost; a thief cannot cheat him of them, nor can an enemy's violence reach them;
the cattle with which the lord of cows sacrifices and gives stay with him long.

6.28.4 The dust-raising war horse cannot reach them, nor do they fall beneath the butcher's blade;
those cows wander the broad, safe expanses of the mortal sacrificer.

6.28.5 Cows are Bhaga; cows are Indra to me; cows are the first portion of soma;
these cows, people, are Indra himself: with all my heart and mind I desire Indra.

6.28.6 You cows make even the lean grow fat and make even the unlovely beautiful;
you fill our house with blessings, gracious-voiced ones, and your great strength is sung in gatherings.

6.28.7 May you be rich in calves, grazing fine grass and drinking pure water at good troughs;
let no thief nor evildoer rule you, and let Rudra's weapon pass you by.

6.28.8 Let this quickening strength be poured into these cows,
with the bull's seed and with your power, Indra.

Hymn 6.29 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.29.1 Men seek Indra for friendship, desiring the great one's favor and good counsel;
for the mace-bearer gives greatly: worship this great and gracious one for aid.

6.29.2 Into his two hands they poured manly strength, as he stood in his golden chariot;
the reins stretch to his strong arms, and vigorous horses are harnessed for the journey.

6.29.3 At your feet they poured service for splendor, bold mace-bearer, strong and generous;
clad in a fragrant garment, beautiful to behold, you shine like sunlight, foremost of men.

6.29.4 That pressed soma is sweetest where the food is cooked and the parched grain waits;
men who sing to Indra and fashion prayer recite their hymns, foremost in godly devotion.

6.29.5 No limit has been set to your power: in your greatness it stretches beyond both worlds;
the generous one hastens to fill them, gathering his aid like a herd beside water.

6.29.6 So let Indra be lofty and easy to call, helping and unharmed, strong hero with golden cheeks;
born peerless in power, he strikes many obstacles and lays the Dasyus low.

Hymn 6.30 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.30.1 Still he grows in heroic power, alone and unaging, dispensing treasures;
Indra stretches beyond heaven and earth, while the two worlds are only half his measure.

6.30.2 I think vast is his divine rule: what he supports no one can diminish;
day after day the sun appears for all to see, and the wise one has spread the dwellings far and wide.

6.30.3 Even today it is so: you cleared a course for the rivers' waters, Indra;
mountains settled down like beasts upon their food, and by you the firm realms stand, wise one.

6.30.4 It is true: no other is like you, Indra; no god or mortal is greater;
you killed the serpent coiled around the flood and freed the waters to run toward the sea.

6.30.5 Indra, you shattered the mountain's firm doors, setting its waters flowing in all directions;
you became king of the living world and peoples, bringing forth sun, sky, and Ushas together.

Hymn 6.31 — Seer: Suhotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 4: Shakvari.

6.31.1 You became sole lord of all riches and placed the peoples in your hands, Indra;
for children, waters, descendants, and sun, the diverse nations have spoken of your aid.

6.31.2 For fear of you, Indra, all earthly spaces shake, even those that never moved;
heaven and earth, mountains and forests—every firm thing quakes at your advance.

6.31.3 Together with Kutsa you fought Shushna and barren Kuyava for the cattle, Indra;
at the sun's setting you stole away the wheel and made his powers known tenfold.

6.31.4 You broke a hundred of Dasyu Shambara's strongholds, impossible to oppose;
with your art, artful one, you granted treasures to Divodasa, presser of soma, and to Bharadvaja, singer of songs.

6.31.5 For the great and true contest mount your terrible chariot, mighty among men;
come along the broad path with help, lover of the stone, and proclaim your fame to the peoples.

Hymn 6.32 — Seer: Suhotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.32.1 For this great and mighty hero, swift and vast, with many unprecedented deeds,
for the immense mace-bearer, I fashion with my mouth the most gracious words, ancient one.

6.32.2 He brought the mothers into sunlight for the poets; praised, he broke the rock;
longing for the bright cattle, with skilled singers, he released them from confinement.

6.32.3 With singing bearers he ever won the cows, with men who knew their place, of many deeds;
he struck strongholds down with friends while befriending them, a poet among poets.

6.32.4 With your hidden treasures come to the singer, with great prizes and mighty strength;
with hosts of heroes, bull of the peoples, lover of song, come to us for good fortune.

6.32.5 With his impetuous strength Indra drove the waters from the south with swift horses;
thus released, unrestrained, they reached their unassailable destination day after day.

Hymn 6.33 — Seer: Shunohotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.33.1 Give us your strongest rapture, Indra, O bull, winning freely by your own favor;
let the splendid horse win fine horses and prevail over obstacles and enemies in battle.

6.33.2 For peoples of many tongues call on you for help, Indra, in the winning of heroes;
you drove the Panis away with sages; by your aid the horse wins the prize.

6.33.3 You struck down both kinds of enemies, Indra, Dasa obstacles and Arya ones, O hero;
you cut them like forests with well-laid blades and break through in battle, foremost of men.

6.33.4 Be our friend and lifelong defender, Indra, with unfailing aid that makes us prosper;
when we call for light in battle, hero, fighting with half our strength, protect us.

6.33.5 Be gracious to us now and in the days to come, Indra, and be near to us in need;
praising you thus in your mighty shelter, may we win abundant cattle in heaven's far realm.

Hymn 6.34 — Seer: Shunohotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.34.1 Many songs have gathered in you, Indra, and thoughts spring outward from you, mighty one;
then and now the sages' praises, hymns, and chants compete to celebrate Indra.

6.34.2 Much-invoked, much-sung, powerful, alone honored widely with sacrifices,
Indra, harnessed like a chariot for mighty power, should be rejoiced in by us.

6.34.3 Neither thoughts nor praises can harm Indra; they reach him and make him grow;
if a hundred singers praise him, if a thousand praise this lover of song, it pleases him.

6.34.4 For him I pour out soma as the sun pours out the months across heaven;
as waters gather around a man in a desert, calls with sacrifice have made him grow.

6.34.5 For this great one, for Indra, we have uttered this hymn of praise with our thoughts;
may Indra, lifelong protector who fosters growth, stand by us in the great fight against Vritra.

Hymn 6.35 — Seer: Nara Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.35.1 When will you make our prayers a chariot's home? When will you give the singer riches by the thousand?
When will you clothe his praise in wealth, when make our thoughts rich in precious prizes?

6.35.2 When will you, Indra, help men subdue men and heroes defeat heroes in battle?
When will you win threefold cattle in the cattle-fight? Set bright glory among us, Indra.

6.35.3 When, Indra, will you give the singer a prayer that fills all worlds, strongest one?
When will you yoke our thoughts like horses, and come to the generous call of our prayers?

6.35.4 Set before your singer cattle in plenty and splendid horses, ample prizes and renown;
swell the good-milking cow of nourishment, Indra, and let her shine among the Bharadvajas.

6.35.5 Now when you open the doors to the hostile force in another way, heroic powerful one, you are praised;
let me not fail to gain the bright-milking cow; inspire the Angirases with prayer, inspired one.

Hymn 6.36 — Seer: Nara Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.36.1 Your exhilarations truly belong to all peoples, and truly yours are earthly riches;
you became the divider of prizes when you bore divine sovereignty among the gods.

6.36.2 The peoples strive to follow his strength and equip themselves for heroic deeds;
they choose resolve for the harnessed stallion, fierce in overcoming Vritra.

6.36.3 Shared forms of aid, heroic might, manliness, and horses accompany Indra;
songs of powerful hymns enter him, vast as rivers enter the sea.

6.36.4 As we sing, send us wealth at will and plentiful shining treasures, Indra;
you became unequaled lord of peoples, sole king of all the world.

6.36.5 Hear the man who loves your worship, famed one, rich in the earth's treasures like heaven;
by your power favor us, and make us known through every generation.

Hymn 6.37 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.37.1 Let your yoked bay horses bring your all-desired chariot here, fierce Indra;
for even the singer calls you, full of light: may we succeed at your feast today.

6.37.2 The bay horses have come forward to work at the vessel, purified and traveling true;
may ancient Indra, heaven-bright king of soma's ecstasy, drink from this for us.

6.37.3 May the splendid chariot horses rush to mighty Indra, straightening toward renown;
may they bear him here, while even the deathless wind is spent.

6.37.4 Indra, fiercest among generous ones, sends forth his best gift;
with it, mace-bearer, you cross distress, and with your bounty you reward the bold patrons.

6.37.5 Indra is giver of the enduring prize; let Indra grow by songs, grown great in fame;
let Indra, strongest slayer of Vritra, be our champion, as the eager patron brings gifts to him.

Hymn 6.38 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.38.1 Let our most splendid summons rise to Indra, carrying great, radiant glory;
our inspired divine thought wins this generous one's gift along his path.

6.38.2 Even from far away his ears attend the call; Indra's thundering voice sounds forth;
let this invocation turn him toward us, this song we utter toward the lord of joy.

6.38.3 With deepest thought I shall honor ancient, ageless Indra with our songs;
prayers and voices unite in him, and great praise makes Indra greater.

6.38.4 Let sacrifice and soma make Indra grow, let prayer and songs and hymns and thoughts;
let Ushas in her course and night make him grow, and months and autumns and heavens make Indra grow.

6.38.5 So, sage, for aid in the conquest of Vritra let us call the great fierce one,
born for unequaled strength and growing in wealth and fame.

Hymn 6.39 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.39.1 Of this joyful, inspired, divine bearer, this sage's thought and sweet word,
god, release for us his companion gift: join cattle-rich nourishment to your singer.

6.39.2 Longing for the cows, this Indra circled the rock, yoking truthful thought to Truth;
he broke the unbroken summit of Vala and with his words defeated the Panis.

6.39.3 This Indra, the brilliant drop, lit the dark nights, evenings and mornings, and the seasons;
he set the signal for the days, and brought forth Ushas, pure at birth.

6.39.4 He illumined what was unlit with light and brought ancient ones to birth in Truth;
with horses yoked to Truth he travels, finding the sunlight, filling peoples from their heart.

6.39.5 Now, ancient king, as we praise you swell plentiful food for your singer, bringing treasure;
grant us waters, plants, forests, cattle, horses, and people that we may shine.

Hymn 6.40 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.40.1 Drink, Indra: soma is pressed to delight you; let your two bay companions loose to rest;
sing forth seated among the company; then give vitality to the worshiper at the sacrifice.

6.40.2 Drink the soma you drank when you were born, Indra, to rouse your spirit and resolve, immense one;
cows, men, waters, and the stone have brought that drop together for you to drink.

6.40.3 With Agni kindled and soma pressed, Indra, let your best-bearing bay horses bring you;
I call to you with a mind intent on you: come for our great prosperity, Indra.

6.40.4 Come to drink soma, Indra, with the great mind with which you have always traveled willingly;
hear these our prayers, and let the sacrifice give your body vigor.

6.40.5 Whether you dwell in far heaven, apart, or in your own home,
come from there to help our sacrifice with your teams; lover of song, drink in company with the Maruts.

Hymn 6.41 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.41.1 Come without anger to the sacrifice; pressed soma drops flow for you;
like cows to their own home, come, mace-bearer; Indra, come first of all those worthy of sacrifice.

6.41.2 With your best, most finely made throat, with which you always drink the wave of honey,
drink; the priest has risen before you; let your mace turn toward the cattle, Indra.

6.41.3 This bull of a drop in many forms, soma, is prepared for mighty Indra;
drink it, fierce lord of bay horses: from of old it is yours to command, and is your food.

6.41.4 Pressed soma is better than unpressed for you, Indra; it is best for the knowing warrior;
come to this sacrifice to cross the foe, and fill all your powers with it.

6.41.5 We call to you, Indra, come here; the soma is ready for your body;
delight in the pressings, hundred-powered one, and protect us in battles and among the peoples.

Hymn 6.42 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Anushtubh; verse 4: Brihati.

6.42.1 Bring every offering to him who longs to drink and knows all things,
to the man ready to travel, who does not lag behind.

6.42.2 Come to meet him with soma, the greatest drinker of soma;
with vessels of pressed drops meet Indra, eager for the draught.

6.42.3 When with pressed drops of soma you adorn him,
the wise one knows all and boldly seeks the most intense.

6.42.4 For him, for him, ritual priest, bring forward pressed juice;
perhaps it will shield us from that conquering, raging enemy's curse.

Hymn 6.43 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Ushnih.

6.43.1 With its rapture you subdued Shambara for Divodasa;
this soma is pressed for you, Indra: drink.

6.43.2 With its keen-pressed rapture you guard the feast at its center;
this soma is pressed for you, Indra: drink.

6.43.3 With its rapture you released cows from within the solid rock;
this soma is pressed for you, Indra: drink.

6.43.4 Delighted by its draught you assumed generous strength;
this soma is pressed for you, Indra: drink.

Hymn 6.44 — Seer: Shanyu Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verses 1–6: Anushtubh; verses 7–9: Viraj.

6.44.1 The richest in riches, most glorious in glory,
this soma is pressed for your rapture, Indra, lord of your own power.

6.44.2 The strong one, abundantly strong, giving riches and inspired thoughts,
this soma is pressed for your rapture, Indra, lord of your own power.

6.44.3 By it you grow through strength and speed and your own protection;
this soma is pressed for your rapture, Indra, lord of your own power.

6.44.4 I praise that never-slackening lord of power,
Indra, man who conquers all, most generous and all-seeing.

6.44.5 Songs strengthen him, lord of swift bounty;
he worships the might of the two divine worlds.

6.44.6 For Indra spread the ritual grass to exalt your hymn;
his protections rise and spread abroad like branches.

6.44.7 The younger found skill like Mitra; drinking, he discerned a greater treasure among gods;
winning with cleansed weapons, he became a broad guardian of his friends.

6.44.8 The draught was drunk on Truth's path; the gods set their minds on beauty;
he bears the great one's name with words and reveals a form lovely to behold.

6.44.9 Set the brightest insight in us; drive off the peoples' many hostile forces;
make us live longer by your powers; in winning wealth, come to our aid.

6.44.10 We belong to you, Indra, generous one, and ask for gifts; do not leave us, lord of bay horses;
no mortal friend of yours has yet been found: why do they call you the one who urges on the helpless?

6.44.11 Do not give us over to one who wastes away, bull; may we not lose your rich friendship;
you have many restraints for the peoples, Indra: strike down those who press no soma, drive out those who do not give.

6.44.12 Thundering like rainclouds, Indra sends forth gifts of horses and cows;
you have cherished singers from of old: let the ungenerous never cheat you, generous one.

6.44.13 Priest, bring a great share of the pressed soma to Indra the hero, for he is its king;
he has grown through both ancient and new songs of the sages who praise him.

6.44.14 In its rapture, knowing many shapes, Indra struck down obstacles none could withstand;
pour forth that honeyed soma for him, the cheeked hero, to drink.

6.44.15 Let Indra drink the pressed soma and, rejoicing, kill Vritra with his mace;
let him come to the sacrifice even from far away, giver and guardian of inspired singers.

6.44.16 Here is the drinking vessel dear to Indra; Indra's beloved immortal draught has been drunk;
let it gladden the god with joy and drive away hatred and distress from us.

6.44.17 Rejoicing in it, strike foes down, hero, kin and strangers, hostile men;
those drawing armies up and threatening us—crush and strike them down, Indra, far away.

6.44.18 In these battles, generous Indra, make us a broad and easy way;
for the victory of children and offspring, Indra, let our generous patrons have their share.

6.44.19 Let strong bay steeds yoked to your mighty chariot, with strong reins,
well harnessed and carrying the mace, bring you to us, mighty one, for the bull's delight.

6.44.20 Your mighty drops stand in the vessel, bull, flowing with ghee and rejoicing in waves;
to you, Indra, with the bulls of the press they bring pressed soma, bull for the bull.

6.44.21 You are bull of heaven and earth, bull of rivers and standing waters;
for you, bull, the soma drop swells, sweet essence to be drunk with honey for the chosen one.

6.44.22 This god, born in power, joined with Indra to thwart the Pani;
this soma drop stole his own father's weapons and the evil one's arts.

6.44.23 He made Ushas good wives; he placed light within the sun;
in the triple bright realms of heaven he found the deathless thing hidden in the three.

6.44.24 He propped apart heaven and earth, and yoked the seven-rayed chariot;
by his power within the cows, soma held the ripe spring governed by ten.

Hymn 6.45 — Seer: Shanyu Barhaspatya. Deity: Indra; verses 31–33: Bribu the carpenter. Meter: Gayatri; verse 29: Atinichrit; verse 31: Padanichrit; verse 33: Anushtubh.

6.45.1 Indra who brought Turvasha and Yadu from afar by a good path
is our young friend.

6.45.2 Indra gives vigor even to the uninspired and wins the appointed prize
even with a slow horse.

6.45.3 Great are his acts of guidance and many his praises;
his protections never fail.

6.45.4 Friends, sing and chant to the bearer of prayer;
he is our great guide.

6.45.5 Vritra-slayer, you protect one and you protect two,
and people such as we are.

6.45.6 You carry the singers of hymns beyond hatred;
with men you are called rich in heroes.

6.45.7 With songs I call the friend borne on prayer,
like a cow to be milked for our hymns.

6.45.8 In the two hands of this hero, conqueror of armies,
all treasures have been placed.

6.45.9 Even the strongholds of men, O lord of skill, lover of the stone,
smash and break down their arts.

6.45.10 You, true Indra, soma-drinker, lord of prizes,
we call, desiring glory.

6.45.11 You who once were invoked, and are invoked now in the winning of treasure,
hear our call.

6.45.12 With thoughts and horses, Indra, and famed prizes,
through you may we win the wealth at stake.

6.45.13 You have become vast, hero, lover of song, Indra,
when the great prize is contested in battle.

6.45.14 With that help of yours, slayer of enemies, swiftest in its course,
send our chariot forward.

6.45.15 With our chariot, finest charioteer, winning the conflict,
you win the prize at stake, victorious one.

6.45.16 Praise him alone, the all-seeing one,
born lord of peoples, bull-strong in resolve.

6.45.17 You who have been kind friend and helper to those who praise you,
Indra, show us grace.

6.45.18 Grasp the mace in your hand to kill demons, mace-bearer;
prevail against every rival.

6.45.19 I call the ancient ally of riches, the friend who inspires singers,
foremost bearer of prayer.

6.45.20 For he alone rules over all earthly treasure,
the most devoted to songs, impossible to restrain.

6.45.21 Fill our desire with teams and swift, prize-winning horses,
and with cattle, bold lord of cows.

6.45.22 Sing this to the much-invoked champion at the pressing,
that it bring good to the cattle and their mighty guardian.

6.45.23 The giver does not hold back cattle-rich prizes
when he hears the songs.

6.45.24 Perhaps the Dasyu-slayer will come to his cattle-filled pen
and open it for us with his power.

6.45.25 These songs, hundred-powered one, cry out to you,
Indra, as mothers call to a calf.

6.45.26 Your friendship is inexhaustible: be a cow for the cattle-seeker, hero,
a horse for the one who seeks horses.

6.45.27 Rejoice in the draught with your vast body for our bounty;
do not give the singer over to reproach.

6.45.28 At every pressing songs come to you, lover of song,
as cows come to their calf.

6.45.29 The most richly praised among all the singers of many voices,
he who strengthens them with prizes.

6.45.30 May our song, Indra, be your nearest and strongest bearer;
send us on toward great wealth.

6.45.31 Bribu stands above the Panis at their highest summit,
like the broad bank of the Ganges.

6.45.32 His generous gift of thousands races like the wind;
he gives at once with a lavish hand.

6.45.33 All noble singers forever praise him among us:
Bribu, most generous giver of thousands, patron who wins thousands.

Hymn 6.46 — Seer: Shanyu Barhaspatya. Deity: Indra. Meter: Pragatha (odd verses: Brihati; even verses: Satobrihati).

6.46.1 We singers call on you to win the prize;
men call on you as lord of truth against obstacles, Indra, and at the racecourse of horses.

6.46.2 So, splendid mace-bearer, lover of the stone, as we praise your greatness,
shower us with cows and chariot horses, Indra, and every prize for our victory.

6.46.3 We call on Indra, the unfailing conqueror and all-seeing one;
thousand-powered and mighty among men, lord of truth, increase us in battle.

6.46.4 You drive the peoples off like a bull in anger, fierce and terrible;
be our protector in winning great riches, in our bodies, waters, and sunlight.

6.46.5 Bring us the highest, most powerful and overflowing fame, Indra;
with it, wondrous mace-bearer of fair cheeks, you have filled both worlds.

6.46.6 We call on fierce you for aid, king among the gods, conqueror of peoples;
make all our enemies broken and easy to defeat, giver of riches.

6.46.7 Whatever vigor or manly power you have among the Nahusha peoples, Indra,
or the glory of the five tribes—bring all your heroic force.

6.46.8 Whatever might is yours among the Trikshu or Druhyu peoples, or among the Purus, generous one,
give it to us that we may overcome hostile armies in battle.

6.46.9 Give threefold shelter, Indra, a threefold refuge rich in well-being;
provide protection to our patrons and me; drive the weapon far away.

6.46.10 When men thinking of cows boldly attack and strike the enemy,
then, generous song-loving Indra, be closest, our body's guardian.

6.46.11 Then in our strife be our growth, Indra; do not fail us in battle,
when feathered, keen-tipped arrows fly through the midair.

6.46.12 When heroes extend their bodies to defend their fathers' beloved homes,
then give shelter for ourselves and our descendants; drive off senseless hatred.

6.46.13 When you urge the horses onward for the great prize, Indra,
along the rough road and crooked path, swift as falcons in pursuit of fame—

6.46.14 as rivers race swiftly downhill following the battle's roar;
when men whirl like birds, gripping cattle in their arms.

Hymn 6.47 — Seer: Garga Bharadvaja. Deity: Indra; verses 1–5: soma; verse 20: the gods, Earth, Brihaspati, and Indra; verses 22–25: Prastoka Sarnjaya's gift; verses 26–28: the chariot; verses 29–30: the war drum; verse 31: the drum and Indra. Meter: Trishtubh; verse 15: Dvipada Trishtubh; verse 19: Brihati; verse 23: Anushtubh; verse 24: Gayatri; verse 25: Dvipada Trishtubh; verse 27: Jagati.

6.47.1 This one is sweet, this one is honeyed; this one is sharp, this one rich in essence;
no one can resist Indra in battle after he has drunk of it.

6.47.2 This is the sweetest and most exhilarating drink, by which Indra rejoiced in killing Vritra;
by it he struck down Shambara's many works, ninety-nine strongholds.

6.47.3 When drunk, this lifts my voice; this has awakened my eager thought;
this sage measured the six broad spaces, beyond which no world can reach.

6.47.4 This one made the breadth of earth and the height of heaven, this very one;
soma held the nectar in three streams and supported the wide midair.

6.47.5 This one found the splendid visible sea at the forefront of Ushas's bright dwellings;
with a great prop this mighty bull with Maruts raised the sky on high.

6.47.6 Drink soma boldly from the vessel, Indra, heroic Vritra-slayer in the contest for treasure;
show your might at the midday pressing, source of wealth, and set wealth among us.

6.47.7 Look ahead for us, Indra, as a guide; lead us onward toward better things;
carry us safely across and beyond; be our good guide and guide to blessings.

6.47.8 Knowing the way, lead us to a broad space, sunlit, bright, fearless, and secure;
may we find shelter beneath your high, enduring arms, Indra.

6.47.9 Set us on your highest chariot seat, Indra, behind your two swift, powerful horses;
bring the finest food and do not let hostile rulers overtake us, generous one.

6.47.10 Be gracious to me, Indra, desire that I live, and sharpen my thought like an iron edge;
whatever I say from longing for you, accept it and make me god-favored.

6.47.11 I call Indra our savior, Indra our defender, the hero easy to call in every plea;
I call powerful, much-invoked Indra: may generous Indra give us well-being.

6.47.12 May Indra, safe guardian, master of himself, all-knowing and gracious, protect us;
let him ward off hatred and give us fearlessness; may we rule over good heroes.

6.47.13 May we share in the good thought and blessed kindness of that worthy one;
may Indra, secure guardian and master of himself, keep hatred far from us.

6.47.14 Your songs and prayers, Indra, race toward you like streams down a slope, like harnessed teams;
you gather many soma pressings as vast gifts, the waters, cattle, and drops, mace-bearer.

6.47.15 Who will praise him, satisfy him, sacrifice to him, when the generous fierce one comes each day?
Like feet advancing one before the other, his skill turns what was first to last.

6.47.16 I hear the fierce hero checking one man after another, urging each past the next;
Indra, king of both prospering rivals, drives human peoples onward.

6.47.17 He leaves the friendship of those before and goes with those who strive after;
shaking off those who do not understand, Indra crosses many autumns.

6.47.18 For every form he has become a matching form: that is his form for us to behold;
Indra walks in many shapes by his arts, his bay horses yoked by hundreds and tens.

6.47.19 Yoking bay horses to his chariot, he shines here in abundance;
who each day is on the side of enemies, or with the patrons seated here?

6.47.20 We have come to a pastureless field, O gods; the earth, though wide, has become narrow;
Brihaspati, discern a path to cattle; Indra, open a path for the singer who speaks thus.

6.47.21 Day after day she cast the dark away from her home, making the two halves alike;
the bull slew the Dasas as they claimed the prize, and Varchin and Shambara in the cattle pen.

6.47.22 Prastoka, Indra, has given ten purses and ten racehorses from your wealth;
we received from Divodasa Atithigva the treasure won from Shambara.

6.47.23 Ten horses, ten purses, ten garments and covering cloths,
and ten lumps of gold I won from Divodasa.

6.47.24 Ten chariots with side horses and a hundred cows
gave Ashvattha to the Atharvans and Payu.

6.47.25 Bearing great gifts for all people, the Sarnjaya honored the Bharadvajas.

6.47.26 Wooden chariot, may your limbs be strong, a friend carrying us across with brave men;
you are bound with cowhide: stand firm, and let your rider win his victories.

6.47.27 From heaven and earth your strength was lifted, from the trees your power was gathered;
wrapped in cowhide with the force of waters, worship the chariot with oblation, Indra's mace.

6.47.28 Indra's mace, the Maruts' front line, Mitra's child, Varuna's navel;
accept our offering, divine chariot, taking our oblations with favor.

6.47.29 Make earth and heaven breathe, and let the whole world know you stand in many places;
war drum, with Indra and the gods, drive enemies far, farther away.

6.47.30 Roar out and put might and strength in us; thunder and drive off evils;
beat away misfortune, war drum: you are Indra's fist, stand firm.

6.47.31 Turn back our foes; the war drum sounds a clear signal;
our horse-winged warriors advance; let our charioteers win, Indra.

Hymn 6.48 — Seer: Shanyu Barhaspatya (Trinapani). Deity: verses 1–10: Agni; 11–15, 20–21: the Maruts; 16–19: Pushan; 22: Heaven and Earth or Prishni. Meter: Pragatha.

6.48.1 At every sacrifice, with every song, let us address Agni with skill;
again and again let us praise immortal Jatavedas, dear as a friend.

6.48.2 To the offspring of vigor, the man devoted to us, let us give oblations;
let him protect us in contests, make us prosper, and save our bodies.

6.48.3 For you are a bull, Agni, ageless and great, shining with flame;
with undying fire blazing, pure one, shine splendidly with bright lights.

6.48.4 You sacrifice to great gods, worthy of sacrifice, with your own wisdom and skill;
bring them near for aid, Agni; bestow prizes and win them.

6.48.5 Waters, rocks, and forests nourish the embryo of Truth,
who, rubbed forth by men, is born in power on earth's summit.

6.48.6 With light he spread across both worlds and with smoke he rushes through the sky;
he appears beyond the darkness in the nights, the bull black and red, black and red.

6.48.7 With great flames, Agni, and brilliant light, O god,
kindled among the Bharadvajas, youngest one, shine bright with wealth for us, purifier, shine in glory.

6.48.8 You are lord of the house for all human peoples, Agni;
with a hundred strongholds shield the kindler from harm for a hundred winters, and shield the singers who give gifts.

6.48.9 Urge bounty upon us with your splendid aid, giver of riches;
you are charioteer of this treasure, Agni: find a crossing for our children.

6.48.10 Carry our children and descendants across with your tireless, unerring guardians;
Agni, drive away divine wrath and the twisted plots of godless men.

6.48.11 Friends, approach with a fresh word the cow that yields abundant milk;
release her milk without spilling it.

6.48.12 She yields immortal glory to the shining Marut host,
graciousness to the swift Maruts, moving with blessings.

6.48.13 She has poured out twice for Bharadvaja,
the cow who gives milk to all and food that feeds all.

6.48.14 I praise and proclaim him like wise Indra, like Varuna skilled in wonders,
like delightful Aryaman with abundant food, like Vishnu.

6.48.15 May mighty Pushan, like the fierce Marut host, unhindered and roaring,
gather hundreds and thousands for the peoples, reveal hidden treasures and grant us good wealth.

6.48.16 Come swiftly near me, Pushan, radiant one, that I may praise you in your ear;
for hostile rulers are ungenerous.

6.48.17 Do not uproot the Kakambira tree, for you have removed ill-speaking curses;
do not, O sun, even in daylight put a bird's neck in peril.

6.48.18 Let your friendship be as secure as an unbroken waterskin,
a skin without holes and full to the brim.

6.48.19 For you are beyond mortals and equal to gods in splendor;
look on us in battles, Pushan, and help now as in ancient days.

6.48.20 Let your beautiful guidance be rich in beauty, your leading rich in true speech;
from the god or from the mortal who knows you, Maruts worthy of sacrifice.

6.48.21 The sun himself does not circle the sky as swiftly as this one's action;
the Maruts have taken fierce power and a name worthy of sacrifice: Vritra-killing strength, their foremost Vritra-killing strength.

6.48.22 Once heaven was born, once the earth was born;
once milk was drawn from Prishni, and no other is born after that.

Hymn 6.49 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verse 15: Shakvari.

6.49.1 I praise with fresh songs the people of good ordinances, Mitra and Varuna, bringers of kindness;
let them come and listen here, strong in dominion—Varuna, Mitra, and Agni.

6.49.2 At every sacrifice the peoples worship the messenger of the two young worlds, whose resolve never fails:
Agni, child of heaven, son of strength, ruddy signal of the sacrifice.

6.49.3 Two daughters of the ruddy one are different in form: one is adorned with stars, the other with sunlight;
alternating their courses, passing before the purifier, hear the recited praise.

6.49.4 Let lofty thought approach Vayu, bringing immense treasure, precious to all, enough to fill a chariot;
with brilliant team he hastens on: inspired one, you wish to sacrifice for the sage, worthy of worship.

6.49.5 May that chariot of the Ashvins, adorned with gold and yoked by thought, cover me with beauty;
on it, Nasatyas, you travel in your circuit, bringing food to our descendants and ourselves.

6.49.6 Parjanya and Vayu, bulls, quicken earth's nourishing waters;
true-hearing sages, with your songs make the standing and moving worlds move.

6.49.7 Sarasvati, bright-lived daughter of Pavirava, wife of the hero, grant inspired thought;
with the goddesses grant the singer impenetrable shelter, whole and free of breach.

6.49.8 I have reached with a song the lord of every path, fashioned by desire;
let Pushan grant us splendid gifts and prosper each inspired thought.

6.49.9 May radiant Agni, priest, sacrifice to Tvashtar, worthy of worship in homes and easy to call,
the first to receive a share, bearer of glory and strength, skilled and bountiful god.

6.49.10 With these songs increase Rudra, father of the world, by day and by night;
let us invoke the great and lofty, ageless, kindly one, guided by inspired thought.

6.49.11 Come, youthful Maruts, wise and worthy of worship, to your singer's chosen gift;
for growing in power you brighten even what is dark, drawing near like the Angirases.

6.49.12 Toward the strong and mighty, swift one, like a herdsman sending the flock home;
he touches the body of praise, as stars touch the vault with inspired words.

6.49.13 Vishnu, who measured the earthly realms three times for beleaguered Manu,
under your shelter may we rejoice in wealth, in ourselves, and in our children.

6.49.14 Let Ahi Budhnya with the waters and songs, the mountain, and Savitar grant us joy;
with herbs let Bhaga and Purandhi, rich in gifts, prosper us with wealth.

6.49.15 Grant us now chariot-rich wealth filling the peoples, with many heroes, guardian of great Truth;
give us a lasting home with which to overcome godless rivals and reach the hostile peoples.

Hymn 6.50 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

6.50.1 With reverence I call divine Aditi, Varuna, Mitra, and Agni to kindness;
Aryaman of the blessed gift, the guardian gods, Savitar and Bhaga, for protection.

6.50.2 Beautifully lit Surya, go to the guiltless gods, fathers of skill, mighty and radiant;
twice-born and true, they work for Truth, are rich in sunlight, worthy of sacrifice, and have Agni for a tongue.

6.50.3 And you, heaven and earth, your vast dominion, wide worlds, grant shelter and goodwill;
make wide passage for us, two inspired ones, for an undisturbed dwelling.

6.50.4 Let Rudra's sons, the unconquered Vasus, bow to our call today;
whether in small or great distress we summon the Maruts, the gods at hand.

6.50.5 The two divine worlds are mingled among them, and Pushan accompanies the eager sacrificer;
when the Maruts hear the call and travel, the lands shake along their opened path.

6.50.6 Singer, honor that heroic lover of songs, Indra, with a fresh prayer;
let him hear our call and come near to receive praise, and grant the prizes as we honor his greatness.

6.50.7 Human waters, grant our children and descendants unbroken shelter and peace;
for you are healers, most motherly of all, begetters of everything still and moving.

6.50.8 Let god Savitar come to guard us, golden-handed and worthy of sacrifice;
with gifts he unveils treasures for the giver, as Ushas unveils her face.

6.50.9 And you, son of strength, bring the gods to us at this rite today;
may I ever be among those who receive your gifts; let me be strong in sons through your help, Agni.

6.50.10 Let you two Nasatyas, sages, come to my call through inspired thought;
as you freed Atri from great darkness, save us, O men, from danger at hand.

6.50.11 Grant us radiant riches and prizes, many heroes and abundant cattle;
be gracious to us, generous gods of heaven and earth, born of cows and waters.

6.50.12 Let Rudra and Sarasvati be gracious together, and bountiful Vishnu and Vayu;
let Ribhu, divine Vaja and the ordainer help; Parjanya and Vayu swell our food.

6.50.13 And let the divine Savitar, Bhaga, and the offspring of waters guard our abundant gift;
let Tvashtar with the gods and their births, heaven with the gods, earth with the seas.

6.50.14 Let Ahi Budhnya and Aja Ekapad hear us, earth and ocean;
let all the gods who strengthen Truth, called and praised with inspired songs, protect us.

6.50.15 Thus Bharadvaja's sons honor with songs and thoughts the sons of that mighty one;
invoked goddesses and invincible Vasus, all worthy of worship, accept our praise.

Hymn 6.51 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verses 13–15: Ushnih; verse 16: Anushtubh.

6.51.1 The great eye, dear to Mitra and Varuna, rises unconquered;
the pure, beautiful face of Truth gleams like gold when it rises in heaven.

6.51.2 The inspired sun knows the three assemblies of the gods and their secret births;
seeing straight and crooked ways among mortals, he watches the conduct of the Arya.

6.51.3 I praise the great guardians of Truth, Aditi, well-born Mitra and Varuna;
with Aryaman and Bhaga, incorruptible in thought, I speak to the pure ones as their companion.

6.51.4 I long to serve the Adityas, Aditi's children, devourers of evil, lords of Truth,
unfailing great kings, givers of good shelter, young masters of heaven and good dominion.

6.51.5 Father Heaven, mother Earth, Agni our brother, Vasus, be gracious to us;
all you Adityas, with Aditi, together stretch your ample shelter over us.

6.51.6 Do not give us over to wolf or she-wolf, or any malevolent one, O worshipful gods;
you guide our bodies like charioteers; yours is the word of wisdom.

6.51.7 Let us not bear a wrong done by another, nor the sin you condemn, O Vasus;
for you rule all, All-Gods; let the offender himself suffer in his body.

6.51.8 With reverence I worship the fierce; reverence upholds both earth and heaven;
reverence to the gods, reverence governs them; with reverence I seek pardon even for committed wrong.

6.51.9 For Truth I bow to your charioteers, pure in skill, who dwell in Truth's house, unfailing;
I bow to you all with reverence, far-seeing men, great and worthy of sacrifice.

6.51.10 They shine supremely and carry us beyond all misfortunes:
Varuna, Mitra, and Agni, strong in dominion, whose thought is Truth and whose word rules.

6.51.11 Let Indra, earth and soil strengthen us, Pushan, Bhaga, Aditi, and the five peoples;
let them give good shelter and guidance, be our own aid, our fine saviors and guardians.

6.51.12 May Bharadvaja attain a heavenly home, and the priest the gods' favor;
with his worshiping mouth the sacrificer seeking wealth honors the births of the gods.

6.51.13 That crooked, deceitful thief and enemy, Agni,
make him farthest away from us, lord of truth, and our road easy.

6.51.14 The pressing stones longed for friendship with us, O Soma;
strike down the devouring Pani: he is a wolf.

6.51.15 You are good givers, gods, led by Indra and strong against foes;
make our road easy at home, our guardians along the way.

6.51.16 We have come upon a safe and untroubled path,
by which we escape all hatred and find wealth.

Hymn 6.52 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verses 7–12: Gayatri; verse 14: Jagati.

6.52.1 I cannot approve of it by heaven or earth, by sacrifice or by these holy labors;
let the lovely mountains overwhelm him; let the worshiper who overdoes his worship fall away.

6.52.2 Whoever, Maruts, thinks himself above us or maligns the prayer being made,
let burning evils be his; let heaven blaze against the hater of prayer.

6.52.3 Why then do they call you the guardian of prayer, Soma, the guardian against our curses?
Why watch us being reviled? Hurl your burning weapon against the hater of prayer.

6.52.4 Let dawning Ushas protect me, swelling rivers protect me;
let steadfast mountains protect me, and let the fathers protect me when gods are invoked.

6.52.5 May we always be of good mind; may we see the sun rise;
may the lord of treasures, called among the gods, come readily to help us.

6.52.6 Let Indra be nearest in help, Sarasvati swelling with rivers,
Parjanya bringing joy through plants, and Agni gracious and easy to call as a father.

6.52.7 Come, all you gods; hear my call;
seat yourselves on this ritual grass.

6.52.8 The one who honors you, gods, with a ghee-soaked oblation,
come to him, all of you.

6.52.9 Let the deathless offspring hear our approaching songs;
let them be gracious to us.

6.52.10 All-Gods who strengthen Truth and hear our calls in season,
accept the milk of fellowship.

6.52.11 Indra, the Marut host, Tvashtar, Mitra, and Aryaman,
accept these offerings of ours.

6.52.12 Agni, priest who knows the ways, sacrifice this rite of ours,
knowing well the divine people.

6.52.13 Hear my call, all you gods in the midair and near heaven,
you whose tongue is Agni, worthy of worship; seated on this ritual grass, rejoice.

6.52.14 May all the worshipful gods hear me, and both worlds and the offspring of waters hear my song;
may I never speak words you scorn; let us rejoice closest to your kindness.

6.52.15 All who are great on earth, born of heaven or in the waters' gathering, free of serpent-guile,
let those gods favor us with full life, bringing room for our days and nights.

6.52.16 Agni and Parjanya, guard my thought in this call, and accept our praise as you are easy to invoke;
one brings forth nourishment, the other seed; set fruitful food before us.

6.52.17 On strewn ritual grass, with Agni kindled, I worship with a great hymn and reverence;
at our assembly today, all you worthy gods, rejoice in the oblation.

Hymn 6.53 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Pushan. Meter: Gayatri; verse 8: Anushtubh.

6.53.1 Lord of paths, Pushan, for the winning of prizes
we have yoked you to our thoughts as to a chariot.

6.53.2 Lead us to a manly patron, a hero whose hand gives freely,
a gracious lord of the house.

6.53.3 Urge even the one unwilling to give, radiant Pushan, to give;
soften even the Pani's heart.

6.53.4 Mark out the paths to the prize, strike off foes;
let our fierce designs come to fulfillment.

6.53.5 Pierce the Panis' hearts with your goad, inspired one;
then bring them under our sway.

6.53.6 Prod the Pani's heart with your goad, Pushan; seek his goodwill;
then bring them under our sway.

6.53.7 Scratch and furrow the Panis' hearts, inspired one;
then bring them under our sway.

6.53.8 With the goad that stirs prayer which you bear, radiant Pushan,
scratch every heart of theirs and furrow it.

6.53.9 The cattle-herding whip of yours, radiant one, that finds the flocks:
we ask for its goodwill.

6.53.10 Make our cattle-seeking thought and our horse-winning, prize-winning thought
manly for the feast.

Hymn 6.54 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Pushan. Meter: Gayatri.

6.54.1 Pushan, lead us to one who knows and directs us straight,
who will say, “Here it is.”

6.54.2 Let us go with Pushan, who will point out the houses
and say, “These are they.”

6.54.3 Pushan's wheel does not break, its hub does not fall out,
nor does its rim grow weak.

6.54.4 Pushan does not let go of the one who has served him with an offering;
that one is first to find wealth.

6.54.5 Let Pushan follow our cows and protect our horses;
let Pushan win the prize for us.

6.54.6 Follow the cows, Pushan, of the sacrificer who presses soma,
and of us who praise you.

6.54.7 Let none be lost, let none be hurt, let none break its leg at the well;
bring them here unharmed.

6.54.8 We ask hearing Pushan, tireless and never losing wealth,
to rule over treasure.

6.54.9 Under your ordinance, Pushan, may we never suffer harm;
we are your singers here.

6.54.10 Let Pushan extend his right hand far around;
let him bring back what we have lost.

Hymn 6.55 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Pushan. Meter: Gayatri.

6.55.1 Come, radiant son of release, let us join together;
be our charioteer on the road of Truth.

6.55.2 We seek the most skilled charioteer, the braided-haired friend,
master of great bounty.

6.55.3 You are a stream of wealth, radiant one, a heap of treasure, goat-horsed friend
of everyone wise in thought.

6.55.4 Now we will praise Pushan, goat-horsed winner of prizes,
who is called the lover of his sister.

6.55.5 I have spoken to the one who courts his mother: let his sister's lover hear us,
Indra's brother and my friend.

6.55.6 Let goats harnessed to the chariot carry Pushan,
the glorious god, bearing him onward.

Hymn 6.56 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Pushan. Meter: Gayatri; verse 6: Anushtubh.

6.56.1 Whoever calls him only an eater of gruel, this Pushan,
does not command the god.

6.56.2 And with him as friend and truthful charioteer,
Indra strikes down obstacles.

6.56.3 That finest charioteer drew the golden wheel of the sun
down toward the mottled cow.

6.56.4 If today, much-praised and wondrous one, we speak our thought to you,
bring that thought of ours to fulfillment.

6.56.5 Guide our cattle-seeking company toward success;
Pushan, you are renowned from afar.

6.56.6 We seek your well-being, near to riches and far from evil,
for wholeness today and wholeness tomorrow.

Hymn 6.57 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra and Pushan. Meter: Gayatri.

6.57.1 Now let us call Indra and Pushan for friendship and well-being,
for the winning of prizes.

6.57.2 One comes near to drink the soma pressed in the vessel;
the other desires gruel.

6.57.3 Goats are the one god's steeds, bay horses carry the other;
with them the two strike down obstacles.

6.57.4 When Indra, foremost bull, brought the mighty waters down the slope,
there Pushan stood beside him.

6.57.5 On Pushan's goodwill we lay hold, like a branch upon a tree,
and on Indra's too.

6.57.6 We yoke Pushan as a charioteer yokes the reins,
and Indra for great well-being.

Hymn 6.58 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Pushan. Meter: Trishtubh; verse 2: Jagati.

6.58.1 One day of yours is bright, the other sacred; like heaven you take two forms;
you guard all wonders, self-empowered Pushan: let your gift to us be blessed.

6.58.2 Goat-horsed guardian of cattle, lord of prizes, inspirer of thought established throughout the world,
Pushan brandishes his supple goad and the god travels, watching over the worlds.

6.58.3 Your golden boats, Pushan, move in midair, far within the sea;
in them you travel on Surya's mission, fashioned by desire and seeking fame.

6.58.4 Pushan, good kinsman of heaven and earth, lord of nourishment, bountiful in marvelous glory,
was given to Surya's daughter by the gods, desired by love, powerful and beautiful.

Hymn 6.59 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra and Agni. Meter: Brihati; verses 7–10: Anushtubh.

6.59.1 I proclaim your heroic deeds at your soma pressings;
your fathers, foes of the gods, are dead, Indra and Agni, but you two live.

6.59.2 Truly your greatness is most worthy of praise, Indra and Agni;
you two brothers have the same father, and here and there are twins with two mothers.

6.59.3 Dwelling by the pressed soma like two horses beside their feed,
Indra and Agni, armed with the mace, we call on you gods here for help.

6.59.4 Whoever praises you, Indra and Agni, where soma is pressed, you two who strengthen Truth,
there you speak words of favor and never consume his gifts without blessing them, gods.

6.59.5 Indra and Agni, what mortal understands you two gods?
One chariot travels on the same road with horses harnessed in different directions.

6.59.6 Indra and Agni, this footless one came before creatures with feet;
leaving its head behind, it speaks with its tongue and travels thirty paces.

6.59.7 Indra and Agni, men stretch their bows across their arms;
do not turn away from us in this great struggle for cattle.

6.59.8 Indra and Agni, hostile rulers and enemies torment us;
turn away hatred and drive it from the sunlight.

6.59.9 Indra and Agni, you possess treasures of heaven and earth;
give us here wealth that will sustain a whole life.

6.59.10 Indra and Agni, borne on hymns, hearing our call through praises,
come with every song to drink this soma.

Hymn 6.60 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra and Agni. Meter: Gayatri; verses 1–3, 13: Trishtubh; verse 14: Brihati; verse 15: Anushtubh.

6.60.1 He who faithfully worships you, Indra and Agni, breaks Vritra and wins the prize;
lords of abundant wealth, you strive together with might for the prize.

6.60.2 Fight now for the cattle, Indra, and for the waters, sun and hidden dawns, Agni;
Indra, you reveal sunlight and splendid dawns; Agni, with your teams you join waters and cows.

6.60.3 Come here, Indra and Agni, Vritra-slayers, with Vritra-slaying strength and our reverent songs;
with your most excellent and unerring gifts, stand beside us, Indra and Agni.

6.60.4 I call on the two who brought forth this whole world long ago;
Indra and Agni never fail.

6.60.5 I call fierce Indra and Agni, destroyers of foes;
let them show us grace in this need.

6.60.6 Slay Arya obstacles, slay Dasa obstacles, lords of truth;
strike down every hostile force.

6.60.7 These songs have praised you, Indra and Agni;
drink the pressed soma, bringers of joy.

6.60.8 Whatever teams you have that men yearn for, you two,
come with them to the giver, Indra and Agni.

6.60.9 With them come, O men, to this pressed libation;
Indra and Agni, come drink soma.

6.60.10 Praise him who enfolds all forests with flame
and blackens them with his tongue.

6.60.11 The mortal who with fire kindled desires Indra's favor
crosses the waters safely for glory.

6.60.12 Let them fill us with prize-bearing food and swift horses,
to bear Indra and Agni here.

6.60.13 I call on both of you, Indra and Agni, and both your gifts, to rejoice with us;
I call on you both, givers of food and riches, to win the prize.

6.60.14 Come to us with cattle, horses, and treasures;
I call on the two friendly gods for friendship, Indra and Agni, bringers of joy.

6.60.15 Indra and Agni, hear the call of the soma-pressing sacrificer;
partake of our oblations, come and drink the honey of soma.

Hymn 6.61 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Sarasvati. Meter: Gayatri; verses 1–3, 13: Jagati; verse 14: Trishtubh.

6.61.1 She gave vigorous Divodasa, who settles debts, to Vadhrishva, the generous worshiper;
she devoured the ever-grasping Pani: these are your mighty gifts, Sarasvati.

6.61.2 With powerful waves she breaks mountain ridges like lotus roots;
with songs and thoughts let us serve Sarasvati, who strikes down far-off peoples, for aid.

6.61.3 Sarasvati, drive away the god-revilers and every offspring of cunning Brisaya;
for the peoples you found river valleys and flowed forth for them, rich in prizes.

6.61.4 Let divine Sarasvati, rich in prizes,
protect our inspired thoughts with her gifts.

6.61.5 The one who calls on you for the wealth at stake, goddess Sarasvati,
as one calls on Indra to overcome Vritra—

6.61.6 help us in the prize-contests, goddess Sarasvati, rich in prizes;
carve out success for us, as Pushan does.

6.61.7 May fearsome Sarasvati, whose path is golden,
Vritra-slayer, desire our good praise.

6.61.8 Her endless, unbending, swift-flowing flood
moves with a roar and irresistible force.

6.61.9 Let her carry us beyond all hatred, true to Truth,
like the sun crossing past her sister rivers.

6.61.10 May beloved Sarasvati, dearest among her seven sisters,
receive our songs with joy.

6.61.11 Filling earth's regions and the wide midair,
let Sarasvati protect us from condemnation.

6.61.12 Dwelling in three places, bearing sevenfold, fostering the five peoples,
let her be invoked in every struggle for prizes.

6.61.13 In her greatness she is foremost among great ones, surpassing the other waters in glory and deeds;
like a vast chariot fashioned for splendor, Sarasvati deserves praise from the discerning.

6.61.14 Lead us toward better things, Sarasvati; do not overflow us with your milk or scorch us;
accept our friendship and our homes: let us not travel to foreign lands away from you.

Hymn 6.62 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

6.62.1 I praise you men, Ashvins, descended from heaven, and call you, growing old, with songs;
at once at dawn you hasten to the far ends of earth, traversing its vast reaches.

6.62.2 Turning toward the sacrifice, you light your chariot through the clear realms;
measuring countless vast expanses, you cross rivers and deserts and swift plains.

6.62.3 Whenever a distressed man calls, you two fierce ones have always carried prayers swiftly with your horses;
with horses quick as thought you ease the worshiper's suffering.

6.62.4 Let the ageless priest welcome the new thought of this aging singer and his yoked team;
youthful ones, bring fair sustenance, food and vigor, as he calls you to sacrifice.

6.62.5 Fair and wondrous two, strongest of all, ancient ones, I call to you with a new song;
you bring greatest joy to the praising singer and splendid gifts to the one who honors you.

6.62.6 You brought Bhujyu, Tugra's son, out of the sea on winged steeds;
by dustless paths you carried him from the deep waters, borne on flying wings.

6.62.7 In your victorious chariot go beyond the rock; hear the call of Vadhrimati, mighty ones;
you gave a cow to Shayu, and to Chyavana you brought favor, helping the worshiper.

6.62.8 Whatever divine anger has filled heaven and earth, whatever anger among mortals,
Adityas, Vasus, and Rudra's children, set its burning evil upon those who yoke themselves to demons.

6.62.9 Whoever orders these realms aright in season, Mitra and Varuna perceive him;
let them direct the weapon toward the deep deceit and the harmful word.

6.62.10 Come for our children with shining chariot and wheels inside wheels;
sever the head even of the secretly hostile mortal.

6.62.11 Come here with your farthest, middle, and nearest teams;
open even the doors of the firm cattle-filled fold for your singer, wondrous givers.

Hymn 6.63 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh; verse 1: Viraj; verse 11: Ekpada Trishtubh.

6.63.1 Where are the two lovely, much-invoked ones today, found by a reverent hymn like a messenger?
Turn toward us, Nasatyas; you are beloved in this prayer.

6.63.2 Come here to my call, that you may drink the draught as I praise you;
on your circuit you pass beyond dangers which neither far nor near can overcome.

6.63.3 A wide space is made for your draught; the most welcoming ritual grass is spread;
with hands uplifted, the lover of you bows, and pressing stones are anointed as they reach you.

6.63.4 For you Agni has risen at the sacrifices, and the swift, ghee-rich gift comes forward;
the priest opens his heart in praise of you, Nasatyas, harnessed at the oblation.

6.63.5 Surya's daughter mounted the chariot for beauty, you bountiful pair who give a hundred helps;
show your wonders here, workers of wonders, O men, dancers among those born for sacrifice.

6.63.6 With your radiant splendors you bore beautiful Surya's daughter to her wedding;
your bird flew forth after her beauty and your divinely inspired voice reached praise.

6.63.7 Let your strongest horses carry you here to the feast, Nasatyas;
your thought-swift chariot is sent forth with food and sustenance and the hosts who desire food.

6.63.8 You two bring much to many: swell our tireless cow of nourishment;
for you have our praise, honey-loving ones, and the juices flowing to your gifts.

6.63.9 Rijra gave me a hundred light-running horses, Sumilha ripe gifts, and Peruka others;
Shanda with golden wheels gave ten lofty cows to accompany us.

6.63.10 Purupantha gave hundreds and thousands of horses to your singer, Nasatyas;
he gave them to Bharadvaja, heroes; let your manifold wonders strike down demons.

6.63.11 May I dwell in the broad expanse of your favor with generous patrons.

Hymn 6.64 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

6.64.1 The gleaming dawns have risen in splendor, shining like waves of water;
she makes all paths easy to travel, the wealthy and generous goddess of gifts.

6.64.2 Blessed to behold, you shine afar; your radiant beams have flown into the sky;
you reveal your face in beauty, goddess Ushas, shining with greatness.

6.64.3 Her glowing red cattle carry the fortunate one, widening far and wide;
like a hero driving off foes, her swift light drives darkness away.

6.64.4 Easy is your passage on the mountains, over the waters you cross on good roads, self-luminous one;
bring us wealth on your wide lofty course for our sustenance, heaven's daughter.

6.64.5 You carry with willing steeds the gift we desire, Ushas, following your joy;
come, goddess daughter of heaven, lovely in your first invocation and abundant in gifts.

6.64.6 Birds rise from their resting places at your dawn, and people rise to claim their share of food;
at home you bring abundant beauty to the giving mortal, goddess Ushas.

Hymn 6.65 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

6.65.1 This daughter of heaven has awakened human settlements by shining forth;
with her bright gleam she is known through the lovely nights, even across their darkness.

6.65.2 The lovely dawns, in shining chariots, have traveled with ruddy-yoked horses;
leading the vast sacrifice forward, they drive away the night's darkness.

6.65.3 Bearing fame, prizes, food and vigor to the mortal who offers,
bountiful dawns rich in heroes, set help and treasure before the worshiper today.

6.65.4 Today you have treasure for the worshiper, dawns, today for the hero who gives;
today for the aging sage who praises you in hymns, as you carried gifts of old for his like.

6.65.5 Today, Ushas, on the mountain the Angirases praise you beside the cattle pens;
with songs and prayers they broke the pens open; their invocation to the gods became true.

6.65.6 Dawn for us as of old, daughter of heaven, bountiful one, as for the worshiping Bharadvajas;
grant heroic wealth to the singer, and set far-ranging fame upon us.

Hymn 6.66 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

6.66.1 Let even the wise recognize this form, the common name of the ruling cow;
among mortals one milk has swelled, and Prishni's udder yielded bright milk once.

6.66.2 They shone like fires that had been lit, when the Maruts grew twofold and threefold;
golden and dustless, they gathered with their manly strength and power.

6.66.3 These are the sons of bountiful Rudra, whom the steadfast mother bore;
for their mother knew the great one: Prishni placed the embryo within her lovely body.

6.66.4 They have not been feeble since birth; from within they cleanse all faults;
when they flow out pure at will, they anoint their bodies in splendor.

6.66.5 Even the bold Maruts, named for milking swiftly, cannot be held still;
they are not easily praised nor reached in their greatness, and no generous one masters these fierce ones.

6.66.6 Fierce in power, bold in their hosts, they yoke together both well-joined worlds;
heaven and earth stand before those radiant helpers, never restraining them.

6.66.7 Let your journey, Maruts, be without a chariot or horses; even the horseless man they send forth;
without seats or reins they travel through the realms, crossing heaven and earth upon the path.

6.66.8 No one can turn or surpass the man whom you help to win a prize, Maruts;
for children, cattle, descendants, or waters, he breaks open the enclosure on the decisive day.

6.66.9 Bring a splendid song to that swift, self-empowered Marut host for its singer;
they master powers by power, and earth trembles beneath their force, Agni.

6.66.10 Bright with vigor, like lightning at a rite, swiftly moving like Agni's tongues,
worthy of praise, roaring like heroes, the unconquered Maruts are born resplendent.

6.66.11 With invocation I honor that growing Marut host, bright-speared sons of Rudra;
let our pure thought approach heaven's host; fierce as mountains, they have challenged the waters.

Hymn 6.67 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

6.67.1 With songs we would increase you, Mitra and Varuna, highest among all the true;
you bind two different peoples together with your arms, as one draws taut the closest reins.

6.67.2 My thought spreads the ritual grass for you two, approaching with reverence the dear place;
bring us your unassailable protection, Mitra and Varuna, your sheltering shield, good givers.

6.67.3 Come, Mitra and Varuna, to fair praise, called near with loving reverence;
when you encompass peoples like a workman and govern even the distant by your greatness.

6.67.4 Like two prize-winning horses, pure in union, when Aditi conceived them as the embryo of Truth,
they grew mighty at birth, and turn their fearful face upon the hostile mortal.

6.67.5 All the gods, rejoicing in your bounty together, placed dominion in your hands;
you encircled even broad heaven and earth, with unerring and tireless watchers.

6.67.6 Day after day you uphold dominion; you strengthen the vault like heaven's loftiest peak;
fixed are the stars, O All-Gods; you have measured out the earth and set the sky in place.

6.67.7 You two fill the broad belly when the gathered household fills your dwelling;
the young waters never fail, when they bring their milk to enliven all.

6.67.8 Ever discerning with your tongue, when truthful service to you was born in Truth,
let that greatness of yours, fed with ghee, stand firm, and clear away distress from the giver.

6.67.9 When rival men, Mitra and Varuna, diminish the dear dwellings you created,
neither the gods nor mortals nor unoffering sons can assail you with arrogance.

6.67.10 When poets bring forth speech and some recite the sacred invocations they have devised,
we speak true hymns of you, whose greatness no one among the gods can equal.

6.67.11 Seeking your shelter, Mitra and Varuna, I turn to your unfailing help;
when the cows run on the straight course, when a bold bull is yoked for the contest.

Hymn 6.68

6.68.1 Our sacrifice has been raised for you with pleasure, on grass strewn as Manu strewed it;
come, Indra and Varuna, today for nourishment and for great goodwill.

6.68.2 For you two are best in godly power, swiftest and strongest of heroes;
most generous to the generous, mighty in strength, you conquer Vritra by Truth with every host.

6.68.3 Praise Indra and Varuna with reverent songs and kindly wishes;
one kills Vritra with the mighty mace, the other walks among the peoples as a sage.

6.68.4 When goddesses and men and all the gods gave increase to the heroes by their own praise,
through your greatness, Indra and Varuna, heaven and earth became wide for them.

6.68.5 He is a generous, self-reliant man, true to Truth, Indra and Varuna, who gives of himself to you;
with food that giver crosses beyond hatred and wins wealth and people rich in treasures.

6.68.6 Gods, the abundant cattle-rich wealth you give to the performer of sacrifice,
let that be ours, Indra and Varuna, to overcome the curses of enemies.

6.68.7 Let our patrons have wealth protected by gods and two good saviors, Indra and Varuna;
its strength prevails in battles and its glory immediately passes beyond the foe.

6.68.8 Now as we praise you, gods Indra and Varuna, adorn us with wealth for good renown;
praising thus your mighty host, may we cross evils like waters in a boat.

6.68.9 Bring forth a dear vast prayer to great Varuna the sovereign;
through might and mighty ordinance he shines over wide spaces, ageless in his design like flame.

6.68.10 Indra and Varuna, soma-drinkers firm in ordinance, drink this pressed and gladdening soma;
your chariot approaches the sacrifice at dawn to drink for the gods' delight.

6.68.11 Indra and Varuna, mighty ones, flourish on the sweetest of strong soma;
this draught is poured for you: sit on this ritual grass and rejoice.

Hymn 6.69 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra and Vishnu. Meter: Trishtubh.

6.69.1 With deed and food I urge you on, Indra and Vishnu, to the far side of this task;
accept our sacrifice and give us wealth, carrying us across by unharmed paths.

6.69.2 Indra and Vishnu, parents of all thoughts, you two vessels that hold soma,
let our words of praise help you, let hymns voiced in songs come forth.

6.69.3 Indra and Vishnu, masters of the joys of rapture, come to the soma bringing riches;
let our thoughts anoint you with songs, and our praises with recited hymns.

6.69.4 Let your horses, conquerors of hostile designs, bring you two to the feast, Indra and Vishnu;
receive every inspired invocation, hear my prayers and songs.

6.69.5 This feat of yours deserves praise, Indra and Vishnu: in soma's ecstasy you strode the broad space;
you made the midair wider and spread the realms for us to live in.

6.69.6 Strengthened by offering, Indra and Vishnu, drinking first, given oblations with reverence,
let your streams of ghee grant riches to us; you are an ocean, a vessel full of soma.

6.69.7 Drink of this honeyed soma, Indra and Vishnu, wondrous ones, and fill your bellies;
your exhilarating draughts have come: hear my prayers and call.

6.69.8 Both of you have conquered and neither is conquered; neither of the two has ever been defeated;
when you competed, Indra and Vishnu, you sent a thousand prizes forth in three directions.

Hymn 6.70 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Heaven and Earth. Meter: Jagati.

6.70.1 Rich in ghee, beautiful over the worlds, vast and broad, sweet-milking and lovely,
heaven and earth are upheld by Varuna's ordinance, ageless and rich in seed.

6.70.2 Never exhausted, flowing with abundance, full of milk, faithful to pure ordinances, they yield ghee to the good man;
bright sovereigns of the world, you two, pour over us the seed established by Manu.

6.70.3 The mortal who gives to you for a straight passage, two inspired worlds, succeeds;
he flourishes with children under law, in whom your many-formed seeds have been sown.

6.70.4 Heaven and earth are wrapped in ghee, glorious and nourished with ghee, mingled with ghee;
the inspired praise the spacious, broad two, placed foremost in the priest's duty, for kindness and fulfillment.

6.70.5 Pour sweetness over us, heaven and earth, sweet-flowing, sweet-milking, sweet in ordinance;
bearing sacrifice and divine gifts, grant us great fame, prizes, and brave sons.

6.70.6 Let father Heaven and mother Earth swell our vigor, all-knowing and skillful in wonder;
the two worlds, bringers of blessing, giving together, bring us wealth and winning prizes.

Hymn 6.71 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Savitar. Meter: Jagati; verses 4–6: Trishtubh.

6.71.1 The wise god Savitar has raised his golden arms to send life forth;
the youthful, skillful lord sprinkles his hands with ghee across the ordered regions.

6.71.2 May we share in the god Savitar's finest impulse and gift of riches;
for you hold dominion over the resting and awakening of every two-footed and four-footed being.

6.71.3 With your faithful and gracious guardians, Savitar, protect our home today;
golden-tongued one, guard us for fresh prosperity; let no evildoer govern us.

6.71.4 At each evening the divine Savitar rises at home, golden-handed;
iron-jawed, worthy of worship, sweet-tongued, he sends abundant blessings to the giver.

6.71.5 Savitar has raised his beautiful golden arms like one who beckons;
he climbed the heights of heaven and earth and brought even the flying darkness to rest.

6.71.6 Send us blessing today, Savitar, blessing tomorrow, and blessing day after day;
through this thought, O god, may we share in your abundant realm of blessing.

Hymn 6.72 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Indra and Soma. Meter: Trishtubh.

6.72.1 Great is your greatness, Indra and Soma: you performed great first deeds;
you found the sun, you found the sunlight, and struck down every darkness and condemnation.

6.72.2 Indra and Soma, you brought Ushas into being and raised the sun with the light;
you supported heaven with a prop and spread our mother earth far and wide.

6.72.3 Indra and Soma, you killed the serpent Vritra, who enclosed the waters, and heaven approved;
you set the river floods moving, and their many waters spread to the seas.

6.72.4 Indra and Soma, you placed what was ripe among the raw, within the udders of cows;
you seized bright milk within these shining, moving ones, though it was not tied there.

6.72.5 Indra and Soma, to the peoples you gave a son who conquers, wins descendants, and is praised;
you two fierce ones spread manly strength among mortals, victorious over armies.

Hymn 6.73 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

6.73.1 Firstborn of Truth and breaker of the rock, Brihaspati Angirasa, bearer of offerings,
spanning both worlds, our father seated in the warmth, roars like a bull across heaven and earth.

6.73.2 Brihaspati made a place even for the afflicted people when the gods were called;
he strikes down obstacles, breaks strongholds, wins against foes, and vanquishes enemies in battle.

6.73.3 Brihaspati won treasures and the great enclosures rich with cattle;
seeking waters and knowing the sunlight, the god Brihaspati strikes down enemies with songs.

Hymn 6.74 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Soma and Rudra. Meter: Trishtubh.

6.74.1 Soma and Rudra, sustain your divine power; let our offerings reach you both;
setting seven treasures in every home, bring good to our two-footed and four-footed creatures.

6.74.2 Soma and Rudra, drive out the sickness that has entered our home and spreads in all directions;
banish destruction far away, and let blessed fame be ours.

6.74.3 Soma and Rudra, place all these medicines within our bodies;
loosen and remove whatever wrongdoing lies bound within our limbs.

6.74.4 Armed with sharp weapons and keen shafts, kind Soma and Rudra, be gracious here;
free us from Varuna's noose and, with kind hearts, protect us.

Hymn 6.75 — Seer: Payu Bharadvaja. Deity: blessings for battle: verse 1: armor; 2: bow; 3: bowstring; 4: bow tips; 5: quiver; 6: charioteer and reins; 7: horses; 8: chariot; 9: chariot guards; 10: Brahmins, fathers, Soma, Heaven and Earth, Pushan; 11–12, 15–16: arrows; 13: whip; 14: arm guard; 17: battlefield, armor, Brahmanaspati and others; 18: armor, Soma, Varuna; 19: divine prayers. Meter: Trishtubh; verses 6, 10: Jagati; verses 12–13, 15–16, 19: Anushtubh; verse 17: Pankti.

6.75.1 The armored man looks like a raincloud as he enters the clash of armies;
win with your body unpierced; let the armor's greatness carry you through.

6.75.2 With the bow let us win cows and the battle; with the bow win fierce contests;
the bow frustrates the enemy's desire; with the bow let us conquer every direction.

6.75.3 As if to speak, it approaches the ear, embracing its dear companion;
like a woman the bowstring hums when stretched upon the bow, carrying us across the battle.

6.75.4 Like two women walking together, like a mother holding her child in her lap,
let the two bow tips, pulsing, agree in piercing our foes and scattering enemies.

6.75.5 Father of many, with many children, the quiver clicks when it meets the battle;
bound behind the back, sent forward, it conquers every skirmish and army.

6.75.6 Standing in the chariot, the good charioteer drives his steeds wherever he wishes;
praise the power of the reins: following his mind from behind, they direct the team.

6.75.7 The horses make a fierce noise, strong-hoofed, racing with their chariots;
trampling enemies beneath their forehooves, they destroy foes without retreating.

6.75.8 The chariot's name is oblation-carrier, where weapons and armor are stored;
there let us sit with favor always in the chariot, with kindly hearts.

6.75.9 Our fathers are sweet in counsel, givers of strength, experienced in hardship, deep in power,
with splendid armies and arrows, undefeated, heroic, broad and overcoming hosts.

6.75.10 Brahmins and the soma-blessed fathers, gracious heaven and earth, make our way untroubled;
let Pushan and those who foster Truth guard us from evil; let no evildoer rule us.

6.75.11 The arrow wears feathers, has a deer's tooth, and flies when sent forth, bound with cowhide;
where warriors rush together and scatter, there let the arrows grant us shelter.

6.75.12 Stand around us in a straight line, arrow; let our bodies be as stone;
let Soma speak on our behalf and Aditi grant shelter.

6.75.13 They strike their horses' flanks and beat their haunches;
knowing whip, drive the horses forward in battle.

6.75.14 The arm guard coils around the arm like a serpent, turning aside the bowstring's blow;
knowing every path, let this man protect the man on every side.

6.75.15 Red-anointed, with a deer's head and an iron tip,
to this divine arrow, child of Parjanya's seed, great homage.

6.75.16 Fly far away when released, arrow sharpened by prayer;
seek out the enemy, strike him down, and leave none of them alive.

6.75.17 Where arrows fly together like boys with unbound hair,
there let Brahmanaspati and Aditi shelter us, shelter us forever.

6.75.18 I cover your vital parts with armor; let king Soma clothe you in the deathless;
let Varuna grant you the widest space and the gods rejoice as you win.

6.75.19 Whoever seeks to kill us, one of our own or a stranger or outsider,
let all the gods overcome him: prayer is my inner armor.

### Mandala 7

Hymn 7.1 — Seer: Vasishtha Maitravaruni. Deity: Agni. Meter: Viraj; verses 19–25: Trishtubh.

7.1.1 With their thoughts and hands, men bring forth illustrious Agni from the two fire-sticks,
the far-seeing, active lord of the house.

7.1.2 The Vasus have kindled that Agni in their dwelling, a splendid sight and source of help from every side,
the skillful one who always lives in the house.

7.1.3 Shine in front of us when kindled, youngest Agni, with your unceasing light;
to you prizes continually come.

7.1.4 From your fires, Agni, flames surpassing other flames have shone, radiant and rich in brave men,
where well-born people gather together.

7.1.5 Give us wealth through thought, Agni, rich in heroes and good children, mighty and renowned,
which no one practicing sorcery can overcome.

7.1.6 To him a skillful young woman comes, bearing offerings and ghee by night and day;
reverent devotion, seeking riches, approaches her own beloved.

7.1.7 Burn all enemies away, Agni, with the fires that burned the aging one;
drive out the howling affliction.

7.1.8 When Vasishtha kindles your face, bright, blazing, purifying Agni,
be here with us through these hymns of praise.

7.1.9 Those mortals who shared your radiance, the ancestral men in many places,
be here with us through them, gracious Agni.

7.1.10 Let these heroic men withstand every godless deceit in battles against Vritra,
these men who praise my distinguished thought.

7.1.11 Do not let us sit amid the desolation of men, Agni, nor let childlessness surround you;
let us dwell in homes alive with children.

7.1.12 May the horseman come constantly to our sacrifice and our home rich in offspring and good children,
growing by its own birth and descendants.

7.1.13 Protect us, Agni, from an unwelcome demon, from the fraud of an evil-minded enemy;
with you as ally may we overcome those bent on battle.

7.1.14 Let this Agni surpass other fires, where the prize-winning son has strong hands;
he travels the thousandfold path that never decays.

7.1.15 That Agni protects from the hostile and saves his kindler from distress;
well-born heroes attend him on every side.

7.1.16 This is the Agni honored with offerings everywhere, whom the lord kindles with fuel and gifts;
the priest attends him at sacrifices.

7.1.17 In you, Agni, let us who have power make many offerings, forever;
serving both those who bring gifts at the sacrifice.

7.1.18 Agni, tirelessly carry these most welcome oblations to the assembly of gods;
may their fragrant gifts come back to us.

7.1.19 Do not consign us to childlessness, Agni, or to poverty, want, or witlessness;
not to hunger, not to demons, faithful one; do not call them upon our house or forest.

7.1.20 Now strengthen my prayers, Agni, divine bringer of good to generous men;
may we share in your gift on both sides; always guard us with your blessings.

7.1.21 Easy to invoke, lovely to behold, shine with good light, Agni, son of strength;
let no harm come to our constant companion or child, nor any alien foe rob us of our hero.

7.1.22 Do not commend us to bad keepers, Agni, among these god-kindled fires;
let your evil thoughts never reach us, divine son of strength, not even by mistake.

7.1.23 That mortal is rich, bright-faced Agni, who gives oblations to the immortal;
he wins a god-given wealth for which the generous patron goes seeking.

7.1.24 Knowing the greatness of our good fortune, Agni, bring abundant wealth to our patrons;
with it may we, strong one, rejoice unbroken in life and rich in heroes.

7.1.25 Now strengthen my prayers, Agni, divine bringer of good to generous men;
may we share in your gift on both sides; always guard us with your blessings.

Hymn 7.2 — Seer: Vasishtha Maitravaruni. Deity: the Apri deities: kindling or kindled Agni; Narashansa; Ila; the ritual grass; the divine doors; Ushas and Night; the two discerning divine priests; Sarasvati, Ila, and Bharati; Tvashtar; the forest trees; and the offerings made with “svaha.” Meter: Trishtubh.

7.2.1 Accept our kindling today, Agni; blaze high, filling the sacred smoke.
Touch the summit of heaven with your plumes; spread abroad with the sun's rays.

7.2.2 With sacrifices let us praise the greatness of Narashamsa, worthy of worship.
The gods of good purpose, pure and thoughtful, savor both kinds of offerings.

7.2.3 We would always magnify for the sacrifice Agni, worthy of praise, mighty and skillful, the truthful messenger between both worlds,
kindled by Manu as in the days of Manu.

7.2.4 Bending the knee, the worshipers bring forward the ritual grass before Agni with reverence.
Pouring the ghee-backed, speckled offering, priests, adorn yourselves with oblation.

7.2.5 The wise god-seekers have opened the doors at the divine assembly, eager for the chariot.
As mothers lick their child, the elder ones anoint him, like women gathered at festivals.

7.2.6 And the two great heavenly women, Dawn and Night, like a cow rich in milk,
rich, much-invoked, seated on the grass, let them come to our sacrifice for good fortune.

7.2.7 Inspired singers at human sacrifices, I think of you two, wise ones, to worship you.
Raise our rite amid invocations; win treasures among the gods for us.

7.2.8 Let Bharati come with the Bharatis, Ila with men and gods and Agni;
Sarasvati with the Sarasvatis: let the three goddesses sit here on the grass.

7.2.9 Then, divine Tvashtar, grant us what nourishes and brings swift growth.
From it a capable hero of good purpose is born, his pressing stone harnessed, longing for the gods.

7.2.10 Lord of the forest, release the offering toward the gods; Agni, its preparer, makes the oblation ready.
He, the truest priest, will sacrifice, for he knows the births of the gods.

7.2.11 Come here, Agni, kindled, sharing a chariot with Indra and the swift gods.
Let Aditi, blessed with sons, sit on our grass; with the cry of svaha let the deathless gods rejoice.

Hymn 7.3 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.3.1 Make divine Agni, together with the fires, the most worthy of worship, your messenger at the rite:
among mortals he stands firmly in Truth, his head aflame, feeding on ghee, purifying.

7.3.2 Like a horse neighing for pasture when he breaks from his great enclosure,
the wind follows his flame, and then your track is black.

7.3.3 Your undying flames, newborn mighty Agni, rise and move;
your ruddy smoke goes toward heaven, for you go as messenger to the gods.

7.3.4 When your power has spread across the earth, when your jaws quickly seize their food,
it rushes forth like a deployed army; with your tongue, wondrous one, you reach for the grain.

7.3.5 At dusk and dawn men groom that youngest Agni as they groom a racing horse.
The guest, honed in his dwelling, shines: the mighty one's flame is fed.

7.3.6 Your fair face, fair-fronted one, shines like a golden ornament near at hand.
Your force sounds like heaven's thunder; you face the light like the brilliant sun.

7.3.7 As we offer to Agni with svaha, with songs of praise and ghee-rich gifts,
with your boundless powers protect us, Agni, with a hundred iron strongholds.

7.3.8 With those unassailable gifts you hold for the giver, or songs by which you guard heroic people,
protect us, son of strength, and our generous patrons and singers, knower of births.

7.3.9 When he goes forth pure, like a polished ax, shining in his own shape,
he who was born of two mothers, desired, wise, purifying, for the worship of the gods.

7.3.10 Shine these blessings upon us, Agni; may we attain understanding and clear thought.
Let all good things be for the singers and their patrons; always guard us with blessings.

Hymn 7.4 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.4.1 Bring your oblation and your well-purified thought to Agni, the bright light,
who knowingly passes through all divine and human generations.

7.4.2 May Agni be wise, though young, youngest from the moment of his birth from his mother;
he joins the forests, his teeth gleaming, and instantly eats abundant food.

7.4.3 At the gathering of this god, in his presence, mortals have seized the bright one;
Agni proclaimed a human dwelling and shone for the wanderer in a hard place to live.

7.4.4 This seer among the unseeing, Agni the deathless, was set among mortals, all-aware.
Let him not betray us here, mighty one; may we always be of good heart toward you.

7.4.5 He took his seat in a place made by gods: Agni by his insight has reached the immortals.
Plants and trees hold him as an embryo, and so does earth, sustaining all.

7.4.6 Agni rules abundant immortality, rules wealth to give and fine heroic strength.
Mighty one, may we not sit around you childless, idle, and powerless.

7.4.7 May we be masters of secure wealth, of riches freely given, abiding forever.
There is no remnant of alien birth, Agni; do not turn us off the path through thoughtlessness.

7.4.8 A stranger is not gentle to grasp, nor can one of another womb be understood by thought.
Yet he returns to his home; let the new prize-winning champion come to us, unconquered.

7.4.9 Protect us, Agni, from one who seeks to harm; protect us from disgrace, mighty one.
Let a clear path come to you, and wealth worth longing for, a thousandfold.

7.4.10 Shine these blessings upon us, Agni; may we attain understanding and clear thought.
Let all good things be for the singers and their patrons; always guard us with blessings.

Hymn 7.5 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

7.5.1 Bring song to mighty Agni, the envoy of heaven and earth,
Vaishvanara, who grows in the lap of all immortals through those who keep watch.

7.5.2 Agni was placed on heaven's back and on earth, leader of rivers and bull of standing waters.
He shines across human tribes, Vaishvanara, grown strong by the precious gift.

7.5.3 In fear of you the dark tribes fled, leaving their food behind in disarray;
you blazed for Puru, Vaishvanara, when, Agni, you shattered their strongholds.

7.5.4 Earth and heaven in their threefold realm follow your ordinance, Agni Vaishvanara.
With your light you stretched out both worlds, shining with unceasing flame.

7.5.5 To you, Agni, eager, streaming songs rich in ghee cling like golden mares:
lord of peoples, charioteer of riches, Vaishvanara, sign of dawns and days.

7.5.6 The Vasus placed divine lordship in you, for they delight in your purpose, friend of Mitra.
You drove the Dasyus out of their homes, Agni, giving broad light to the Arya.

7.5.7 Born in the highest heaven, you instantly guard the paths like the wind.
You generate worlds, crying aloud, knower of births, granting offspring.

7.5.8 Set that brilliant nourishment in motion for us, Agni Vaishvanara, knower of births,
with which you swell the reward, all-bountiful one, and broad fame for the mortal giver.

7.5.9 Join for us, Agni, to our generous ones much-nourishing riches and celebrated prize.
Grant us great shelter, Vaishvanara, in accord with the Rudras and Vasus.

Hymn 7.6 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

7.6.1 I proclaim the praise of the sovereign lord, the man to whom peoples sing assent;
like Indra's mighty deeds I declare his deeds, praising the wood as I praise him.

7.6.2 The worlds encourage the sage, the beacon, the radiant support of the mountain, for happy dominion.
With songs I seek the great ancient ordinances of Agni, destroyer of strongholds.

7.6.3 The plotters, the bound ones of hostile speech, the Panis without faith, growth, or sacrifice:
Agni has driven these Dasyus away, turning those who would not sacrifice into people of the past.

7.6.4 He, foremost among men, by his powers made those who reveled in western darkness turn east;
I praise that Agni, lord of wealth, unbending, who subdues his foes.

7.6.5 He bent the fortresses with his weapons; he made the dawns wives of the Arya.
Young, mighty Agni checked the Nahusha and by force made the tribes bring tribute.

7.6.6 Under his shelter all peoples have stood in their ways, asking favor:
Vaishvanara Agni took his seat, chosen of both worlds, in the lap of his parents.

7.6.7 The god Vaishvanara took the treasures of the depths at the sun's rising;
Agni took them from the nearer and farther sea, from heaven and earth.

Hymn 7.7 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.7.1 With reverence I urge for you the divine, mighty Agni like a racing horse.
Be our messenger, knowing the sacrifice; by yourself find the gods, swift-running one.

7.7.2 Come by your own paths, Agni, rejoicing in the gods' friendship;
roar with your force over the earth's ridge, burn every forest with your jaws.

7.7.3 The sacrifice faces east, the grass is laid well; Agni, praised like a priest, is pleased.
Call the two universal mothers here, youngest one, from whom you were kindly born.

7.7.4 Immediately at the rite thoughtful humans give birth to their charioteer.
In the dwelling Agni is set as lord of the peoples, joyous, honey-tongued, true to Truth.

7.7.5 The chosen carrier has sat down: Agni has arrived, priest and sustainer among men;
he whom heaven and earth both make grow, whom the priest invokes, desired by all.

7.7.6 With their splendors these cross beyond all things, men who fashioned the noble, chosen hymn;
the tribes press forward, listening, those who have pondered this Truth of mine.

7.7.7 Now we Vasishthas seek you, Agni, son of strength, lord of treasures.
Bring nourishment to generous singers; always guard us with blessings.

Hymn 7.8 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.8.1 The king is kindled in battle with reverence; his face is fed with ghee.
Men under pressure worship with offerings; Agni shone before the dawns.

7.8.2 This great one has appeared: Agni, joyful priest, mighty among men.
Spreading his radiance over earth, his path blackened, he has grown among the plants.

7.8.3 By what praise shall we illuminate you, Agni? What sustaining power will you hear when praised?
When shall we become lords of fair gifts, winners of wealth, of a good hard to conquer?

7.8.4 This Agni of Bharata is heard again and again, shining widely like the sun;
he stood beside Puru in battles, the glowing heavenly guest, and blazed.

7.8.5 Many invocations have found a place in you; with all your faces you have become kindly.
Even when praised, Agni, you listen to the singer; grow of yourself, well-born one.

7.8.6 Let this word, winning hundreds and thousands, rise to Agni with a double strength;
may he bring well-being to singers and friends, bright, dispelling illness, slayer of demons.

7.8.7 Now we Vasishthas seek you, Agni, son of strength, lord of treasures.
Bring nourishment to generous singers; always guard us with blessings.

Hymn 7.9 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.9.1 The lover of dawns has awakened from their lap, joyous priest, most inspired, purifying.
He gives a signal to both races: offerings to gods, and wealth to the good.

7.9.2 Wise is he who has opened the doors of the Panis, purifying our hymn of abundant food;
the joyful priest, master of the clans' houses, appears beyond the darkness of nights.

7.9.3 Unfoolish sage, boundless, radiant, well-seated friend and gracious guest,
he of brilliant light shines before the dawns; the child of waters entered the swelling streams.

7.9.4 Worthy of praise through generations of men, knower of births shone equally;
he shines with beautiful light, and the cows wake to him as he is kindled.

7.9.5 Go on your embassy, Agni, unharmed, toward the gods with the company of hymn-makers;
worship Sarasvati, the Maruts, Ashvins, waters, and all the gods for the placing of treasure.

7.9.6 Vasishtha kindles you, Agni: strike down old age and offer sacrifice for abundant riches.
Praise us, knower of births, by many paths; always guard us with blessings.

Hymn 7.10 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.10.1 Like dawn's lover his broad force spread, flashing, gleaming, flaming.
The tawny bull shines with pure light, urging eager thoughts, waking them.

7.10.2 Golden at the dawns' dwelling he shone, as worshipers stretch forth sacrifice and song.
Agni the god, knowing every birth, ran as messenger, longing for gods, most desired.

7.10.3 Songs and godward thoughts go toward Agni asking wealth,
toward the beautiful, fair-faced, kindly carrier of gifts, the envoy of mortals.

7.10.4 Agni, bring Indra with the Vasus, in harmony, and mighty Rudra with the Rudras;
Aditi, mother of all, with the Adityas, and Brihaspati with the singers, desired by all.

7.10.5 The peoples at their rites praise joyous Agni, youngest priest, as worshipers;
he has become the guardian of riches through the nights, tireless messenger calling the gods to sacrifice.

Hymn 7.11 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.11.1 You are this great rite's bright sign; without you the immortals do not rejoice.
Come with all the gods in one chariot, Agni; sit here as the foremost priest.

7.11.2 Mortals bearing oblations ever seek you as a swift messenger.
For the one on whose grass you sit with the gods, Agni, the days become fortunate.

7.11.3 Even three times in the night, perceive the treasures held within you for the mortal giver.
As in Manu's time, worship the gods here, Agni; be our messenger and guard against curses.

7.11.4 Agni rules the great rite; Agni rules every oblation prepared;
for the Vasus delight in his insight, and the gods appointed him carrier of offerings.

7.11.5 Bring the gods to today's oblation, Agni; let them rejoice here with Indra at their head.
Place this sacrifice among the gods in heaven; always guard us with blessings.

Hymn 7.12 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.12.1 We have approached with great reverence the youngest, who shines kindled in his own home,
brilliant between the broad worlds, well offered to, facing every way.

7.12.2 By greatness conquering all evils, Agni, knower of births, is praised at home.
May he guard us singers and our generous patrons from evil and disgrace.

7.12.3 You are Varuna and Mitra, Agni; the Vasishthas magnify you with thoughts.
May treasures easy to win be yours; always guard us with blessings.

Hymn 7.13 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

7.13.1 Bring thought and song to all-purifying Agni, who holds thought, who slays the demons.
As I place an offering on the grass, I delight in Vaishvanara, guide of our thoughts.

7.13.2 Shining with your flames at birth, Agni, you filled the two worlds.
You freed the gods from the curse, Vaishvanara, knower of births, by your greatness.

7.13.3 At your birth, Agni, you surveyed the worlds, roaming like a herdsman over his beasts.
Find a path for our prayer, Vaishvanara; always guard us with blessings.

Hymn 7.14 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Brihati (verse 1).

7.14.1 With kindling and invocations to the gods, we reverently give offerings
to Agni, the god and knower of births, whose flames are bright.

7.14.2 We will serve you with kindling, Agni, and give you fine praise, worshipful one;
we will serve with ghee, priest of sacrifice, with oblation, god of auspicious flame.

7.14.3 Come near with the gods to our invocation, Agni, rejoicing in the cry of vashat.
May we give to you, a god; always guard us with blessings.

Hymn 7.15 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

7.15.1 Pour the offering into the mouth of the approachable bountiful one,
who is nearest to us in friendship.

7.15.2 He who has taken his seat among the five peoples in every home,
young sage, lord of the house.

7.15.3 May Agni, who knows the enemy, guard us on every side,
and protect us from distress.

7.15.4 Now I have fashioned a new hymn for Agni, the eagle of heaven;
may he win us treasure.

7.15.5 His glory is lovely to behold, his wealth like that of a man rich in heroes,
as he blazes at the head of the sacrifice.

7.15.6 Let Agni hear this vashat cry and welcome our songs,
most worthy of worship, carrier of oblations.

7.15.7 We will set you in place, lord of peoples, radiant god;
Agni, when offered to, rich in brave sons.

7.15.8 Shine through nights and dawns; with you we are well supplied with fires,
you rich in heroes, mindful of us.

7.15.9 For gain the inspired men approach you with their thoughts,
and streams flow near by thousands.

7.15.10 Agni drives off demons, immortal with bright flame,
pure, purifying, worthy of praise.

7.15.11 Bring us rewards, mighty lord of strength;
and let Bhaga grant the choicest share.

7.15.12 You, Agni, grant glory rich in heroes; the god Savitar, Bhaga,
and Diti grant us what is precious.

7.15.13 Guard us against distress, Agni, against one who harms us;
undying god, burn him with your hottest flames.

7.15.14 Then be our great iron fortress, unassailable, to save our people,
a stronghold of a hundred arms.

7.15.15 Guard us from the distresses of the evildoer, at dusk and dawn,
by day and night, unconquerable one.

Hymn 7.16 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Pragatha (alternating Brihati and Satobrihati).

7.16.1 With this reverence I call Agni to you, offspring of strength,
beloved, most discerning, an immortal envoy of all, who makes the rite prosper.

7.16.2 He harnesses his ruddy, all-nourishing steeds; well offered to, he rushes out.
With fair prayer and fair work the sacrifice brings divine wealth to peoples.

7.16.3 His flame has risen, the bountiful one's, when offerings are poured;
his ruddy smokes rise and touch heaven: the men kindle Agni together.

7.16.4 We make you our most glorious messenger: bring the gods here for delight.
Grant every mortal pleasure we ask of you, son of strength.

7.16.5 You are our household lord, Agni, our priest at the sacrifice;
you are the purifier, all-desired, all-wise: worship and bring us precious things.

7.16.6 Make treasure for the sacrificer, wise one, for you are giver of treasure;
sharpen every priest for us according to Truth, whoever praises well and acts skillfully.

7.16.7 May beloved patrons be yours, Agni, when you receive good offerings,
generous men who guide the peoples and grant broad pastures for their cows.

7.16.8 In their homes Ila with ghee in her hands sits down at morning:
protect them, mighty one, from treachery and insult; give us enduring shelter.

7.16.9 With your joyous tongue and discerning mouth, carrier of gifts,
bring wealth to our generous patrons, Agni, and prepare the offering.

7.16.10 Those who grant rewards and gifts of horses in their hunger for great renown,
protect them from distress with your saving powers, youngest one, with a hundred strongholds.

7.16.11 The god who gives wealth longs for your full libation;
pour it out or fill it up: then the god carries you forward.

7.16.12 The gods made him the wise priest and carrier of this sacrifice;
Agni gives treasure and brave sons to the people who worship and give.

Hymn 7.17 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Dvipada Trishtubh.

7.17.1 Agni, be kindled with good kindling, and let the grass be spread out broadly.

7.17.2 Let the eager doors open wide; bring the eager gods here.

7.17.3 Receive the oblation, Agni, worship the gods, knower of births; make our rite prosper.

7.17.4 The knower of births will make our rite prosper, worship and please the deathless gods.

7.17.5 Win all precious things, discerning one; let our wishes come true today.

7.17.6 The gods appointed you, Agni, carrier of offerings, child of strength.

7.17.7 May we be those who give to you, the god; distribute great treasures to us as you come.

Hymn 7.18 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra; Sudas Paijavana (verses 22–25). Meter: Trishtubh.

7.18.1 In you, Indra, our fathers too, singers, found every delight;
in you are cows rich in milk and horses; you win wealth for the one who seeks the gods.

7.18.2 Like a king you dwell with your peoples, far-seeing sage, surpassing all with your shining.
Adorn our songs with cows and horses, generous one; strengthen us for riches, who depend on you.

7.18.3 These joyous songs, eager for the gods, approach you here, vying for your favor.
Let your path of wealth come toward us; may we stand in your kindly shelter, Indra.

7.18.4 Vasishtha has released hymns toward you, eager to milk you like a cow on fine pasture.
I call you the keeper of all my cows; let Indra come toward our prayer with favor.

7.18.5 Indra made easy fords across the swelling waters for Sudas;
he overcame the proud Shimyu, and made the rivers' curse impotent.

7.18.6 The Turvasha and Yakshu stood foremost; the Matsyas, seeking riches, were sharp as a goad;
the Bhrigus and Druhyus obeyed, and friend crossed over to friend on opposite sides.

7.18.7 The Pakthas, Bhalanas, Bhanantas, Alinas, Vishanins, and Shivas came;
he who brought the Arya's companions came to the Tritsus with men in battle for cattle.

7.18.8 With foolish designs they harmed Aditi and senselessly seized the Parushni;
in greatness he spread over the earth as its master; the sage lay awaiting his prey.

7.18.9 They sought the Parushni for gain and found disaster; not one reached the swift crossing.
Indra crushed the boastful, hostile men for Sudas among humankind.

7.18.10 They came like unherded cows for pasture, gathering against their friend as planned;
their dappled cattle sent forth in dappled ranks, their hosts and warriors obeyed.

7.18.11 For fame the king cast down twenty-one peoples of the two Vaikarnas;
the wondrous hero, Indra, made their ranks break like ritual grass spread in its place.

7.18.12 Then the mace-armed one drowned the famed elder Kavasha and drove back Druhyu;
here they chose companionship as friends, those who sought you and rejoiced in you.

7.18.13 Suddenly Indra shattered all seven of their fortified strongholds with force;
he gave the dwelling to the Tritsu, descendant of Anu: may we conquer hostile-speaking Puru in the assembly.

7.18.14 Cattle-seeking Anus and Druhyus lay down dead, sixty hundreds and six thousand;
sixty heroes, and six times more: all these were Indra's heroic deeds.

7.18.15 These Tritsus, eager for Indra, ran down like waters released;
false friends, measuring out their own ruin, left all their food to Sudas.

7.18.16 He drove half the hero's force, unmindful of Indra and clamoring, across the ground;
Indra measured wrath against wrath and took the paths of the fleeing host.

7.18.17 With a feeble man he made that deed alone; he struck even the lion with a ram;
Indra tore off the fortifications and gave all the provisions to Sudas.

7.18.18 Though the enemies are many, you have subdued them; find a breach in proud Bheda too.
The mortal who does wrong to your singer—cast your sharp mace upon him, Indra.

7.18.19 The Yamuna and Tritsus spoke to Indra; there he plundered Bheda in the great contest.
The Ajas, Shigrus, and Yakshus carried tribute, the heads of horses.

7.18.20 I cannot count your ancient or new kindnesses and riches, Indra, any more than dawns.
You struck even proud Devaka; by yourself you shattered mighty Shambara.

7.18.21 Parashara and Vasishtha of a hundred songs rejoiced as they came from their home toward you;
they do not forsake your generous friendship: then let good days dawn for the patrons.

7.18.22 Two hundred cows from Devavat's grandson, two chariots with brides from Sudas:
I receive the gift of Paijavana, Agni, and sing around his house like a priest.

7.18.23 Four gifts of Paijavana's, unbidden, decked in jewels, are mine;
Sudas's straight-backed horses standing on earth carry me, for fame from generation to generation.

7.18.24 His glory throughout the broad space between the two worlds he allotted head by head;
seven flowing rivers praise Indra; he has set down the combatant in the battle at hand.

7.18.25 Maruts, attend this Sudas as you did his father Divodasa;
protect the beacon of Paijavana, his unassailable, deathless, beneficent dominion.

Hymn 7.19 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.19.1 Like a fearsome bull with pointed horns, he alone stirs all the peoples;
you guide the enduring, ungiving man to ruin, but bring wealth to the presser of soma.

7.19.2 You guarded Kutsa then, Indra, attending him in person amid the struggle;
you subdued the Dasa Shushna and Kuyava for him, instructing the son of Arjuni.

7.19.3 Bold one, by your bold powers you protected Vitahavya and Sudas with all your aids;
you protected Trasadasyu, son of Purukutsa, and Puru in the winning of land and slaying of Vritra.

7.19.4 With men, man-minded, for the gods' delight, you slay many Vritras, bay-horsed one;
you put Dasyu Chumuri and Dhuni to sleep for Dabhiti, easy to overcome.

7.19.5 Your shattering deeds, mace-handed one: you took ninety-nine strongholds in a day,
entered the hundredth dwelling, and struck Vritra and Namuchi as well.

7.19.6 Those gifts of old are yours, Indra, for Sudas who offers oblations;
I harness your two mighty bays, mighty one: let songs reach the prize, rich in power.

7.19.7 Do not let us fall in this conflict, mighty bay-horsed one, into sin through your withdrawal;
guard us with harmless defenses, and let us be dear to you among patrons.

7.19.8 Let us, your dear companions, rejoice in your shelter when help is needed, generous one;
subdue Turvasha and Yadu for Atithigva, accomplishing a praiseworthy deed.

7.19.9 Even now in need of your help, generous one, men proclaim hymns and praises;
those who with their calls scattered the ungiving Panis: choose us for this alliance.

7.19.10 These songs turn to you, foremost of men, as we give our gifts;
be gracious in their battle with Vritra, Indra, a hero, friend and guardian of men.

7.19.11 Now, praised, heroic Indra, grow strong in person, urged by prayer, to help us;
measure out prizes and strongholds for us; always guard us with blessings.

Hymn 7.20 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.20.1 Born fierce for valor, self-possessed, he made the waters flow, a man of deeds;
young, he came with aid to men's dwelling: Indra, protect us from even grievous sin.

7.20.2 Indra slew Vritra and grew strong; the hero has saved the singer with aid;
he made open space for Sudas and again and again gave treasure to the giver.

7.20.3 A fighter without rival, making battle, warrior who overcomes from birth,
Indra in his own strength scattered the armies and slew all who made themselves foes.

7.20.4 By your greatness, Indra, you spread across both worlds with your mighty forces;
bay-horsed Indra wielded the mace and spoke in joy among draughts of soma.

7.20.5 The bull begot a bull for battle, and a woman too bore that manly one;
he goes before the men as their leader, strong and bold, seeking cattle.

7.20.6 No one falters or fails who reveres his fearsome mind;
whoever pays homage to Indra with sacrifices dwells rich, guardian of Truth, born of Truth.

7.20.7 Indra, when the elder taught the younger, the greater gave the lesser his gift,
though immortal he came from far away: bring us wondrous, shining wealth.

7.20.8 Your dear man who gives, mace-bearer, is indeed your companion;
may we be very close to your favor, within your shelter, safe from slaughter, rescued among men.

7.20.9 This hymn cries out to you like a bull; the praise is fashioned, generous one;
your singer, desiring wealth, has come: mighty one, make us able to obtain treasure.

7.20.10 Grant us nourishment, Indra, for those devoted to you and generous men who urge us on;
let your power be bountiful to your singer; always guard us with blessings.

Hymn 7.21 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.21.1 The soma bright with cows has been pressed for the god; Indra claimed it from birth.
We wake you with sacrifices, bay-horsed one; wake to our song amid soma's raptures.

7.21.2 They go to sacrifice, spread the grass, soma-drinkers with fierce voices in assembly;
far-thundering bulls who stand among men lift up their glorious grasping hands.

7.21.3 You released the flowing waters, Indra, hero, long restrained by the serpent;
all fashioned things shake with fear before you, like chariots that swerve.

7.21.4 Fearsome, he arrived with weapons, knowing all the works of men;
Indra joyously broke apart the strongholds, struck far and wide in his greatness, mace in hand.

7.21.5 Sorcerers have not overpowered us, Indra, nor their chants with hidden arts, strongest one;
he will defy that enemy of divided mind; let not the phallus-worshipers violate our Truth.

7.21.6 You filled the earth with purpose, Indra, while the spaces could not contain your greatness;
by your own strength you struck down Vritra, and no enemy has found the limit of your battle.

7.21.7 The ancient gods themselves measured their powers by your lordship and dominion;
Indra apportions bounties by victory; they call Indra when prizes are to be won.

7.21.8 Even a humble singer called you for help, Indra, lord of abundant good fortune;
you have been our help, lord of a hundred aids; let your protector shield us from aggression.

7.21.9 Let us always be your companions, Indra, growing by reverence, crossing over by greatness;
with your help let us overcome in battle the hostile strength of our adversaries.

7.21.10 Grant us nourishment, Indra, for those devoted to you and generous men who urge us on;
let your power be bountiful to your singer; always guard us with blessings.

Hymn 7.22 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Viraj; Trishtubh (verse 9).

7.22.1 Drink the soma, Indra: may it delight you, pressed for you by the stone, bay-horsed one;
well guided by the presser's arms like a horse.

7.22.2 May that lovely, allied rapture by which you slay the Vritras, bay-horsed one,
delight you, Indra, lord of abundant treasures.

7.22.3 Hear this speech of mine, generous one, the praise Vasishtha sings to you;
welcome these prayers at our shared feast.

7.22.4 Hear the cry of the stone being pressed; know the singer's inspired hymn;
bring your favor close, that we may share it.

7.22.5 Knowing your power, I do not neglect your swift songs or your fine praise;
I always proclaim your name and its own glory.

7.22.6 Many are your pressings among men, and many a wise man calls to you;
do not leave us long, generous one.

7.22.7 All these pressings are yours, hero; for you I make prayers that increase you;
you are to be invoked by men everywhere.

7.22.8 Not even now, as they ponder you, wondrous and fierce one, do they reach
your greatness, your prowess or your gifts, Indra.

7.22.9 The ancient seers and the new, inspired, fashioned hymns for Indra;
let your gracious friendship be ours; always guard us with blessings.

Hymn 7.23 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.23.1 Songs have risen for fame; exalt Indra in battle, Vasishtha,
who spread out all things by his power and listens to my eager words.

7.23.2 My cry rises, Indra, kin of the gods, when the deaf are stirred to speak;
no man knows his own lifespan: carry us across these afflictions.

7.23.3 I harness the cattle-seeking chariot with its two bays; hymns have come to honor it.
Indra, striking the Vritras without resistance, has pressed the two worlds apart by greatness.

7.23.4 Even the waters have swelled like milch cows; your singers have found Truth, Indra;
come to us like Vayu with his teams, for you distribute prizes by our thoughts.

7.23.5 Let these raptures delight you, Indra, powerful giver of riches to your singer;
you alone among the gods grant favors to mortals: rejoice in this pressing, hero.

7.23.6 So the Vasishthas praise the mighty mace-armed Indra with hymns;
may he, praised, grant us sons and cows; always guard us with blessings.

Hymn 7.24 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.24.1 Your dwelling has been made, Indra; come to it with your men, much-invoked one,
so that you may aid our growth, give us treasures, and rejoice in soma.

7.24.2 Your mind is caught, Indra of double strength; soma is pressed and sweet draughts poured;
this fine praise brings streams set free; this thought calls Indra.

7.24.3 From heaven, from earth, bold one, come to this grass to drink soma;
let your bays carry you toward delight and toward our mighty song for rapture.

7.24.4 Come to us with all your aids, in harmony, bay-horsed one, accepting prayer;
clear a broad way with your ancient powers, fair-cheeked Indra, placing manly strength in us.

7.24.5 This song has been yoked to mighty, fierce Indra like a racer bearing the yoke;
this hymn asks you for riches: place us in high renown as heaven stands above heaven.

7.24.6 So fill us with precious things, Indra; may we experience your great kindness;
swell brave nourishment for generous patrons; always guard us with blessings.

Hymn 7.25 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.25.1 Come to our great aid, fierce Indra, when angry armies clash;
lightning falls from the hero's arms: do not let your mind stray elsewhere.

7.25.2 Break the foes in their fortress, Indra, mortals who attack us;
put the slanderer's voice far away; bring us a store of treasures.

7.25.3 May your hundred aids and thousand praises and gifts reach Sudas, fair-cheeked one;
strike the hostile mortal with your weapon; set glory and treasure in us.

7.25.4 I share your purpose, Indra, your gift as a guardian, hero;
through all the days, fierce one, make your home in power, bay-horsed one, and do not fail us.

7.25.5 These Kutsa men come seeking god-inspired strength from bay-horsed Indra;
make all Vritras easy to slay, hero; may we cross over and win the prize.

7.25.6 So fill us with precious things, Indra; may we experience your great kindness;
swell brave nourishment for generous patrons; always guard us with blessings.

Hymn 7.26 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.26.1 Unpressed soma never delighted Indra, nor pressed soma without prayer delighted the generous one;
so I make a hymn for him to cherish, that he hear us like a man hearing something new.

7.26.2 At every hymn soma has delighted Indra, at every rite the pressings delight the generous one,
when those in need, like sons calling their father, call for help with one purpose.

7.26.3 He has done those deeds, and will do others, which the seers speak of at soma pressings;
like one husband to many wives, Indra has cleared all strongholds away.

7.26.4 So they say, and I have heard: Indra alone distributes gifts and crosses over;
his many aids outdo one another: let dear good things attend us.

7.26.5 So at the pressing Vasishtha praises Indra, bull of men and peoples, for help;
measure out thousandfold prizes to us; always guard us with blessings.

Hymn 7.27 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.27.1 Men call on Indra at the turning of battle, when they harness thoughts for the crossing;
hero, yearning for strength in the winning of men, give us a share in the cattle-rich fold.

7.27.2 Your might, generous Indra, grant it to your companions and men, much-invoked one;
you know how to open even the firmly enclosed treasure: release its bounty.

7.27.3 Indra rules moving creatures and men and all that takes diverse forms upon earth;
then he gives treasures to the giver and urges reward near when praised.

7.27.4 Even now generous Indra, called for help, guides the prize toward us with his gift;
his unstinting generosity swells with good things for the men, his dear companions.

7.27.5 Make space for our wealth now, Indra; let us turn your heart toward gifts;
may we enjoy cows, horses, and chariots; always guard us with blessings.

Hymn 7.28 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.28.1 Come near our prayer, Indra, knowing it; let your yoked bays turn toward us;
all mortals call to you in many places: hear our every wish, you who fill all.

7.28.2 Your greatness has answered the call, Indra, when you guard men's prayer, mighty one;
when you grasp the mace in your hand, fierce one, you are born invincible in wisdom.

7.28.3 At your guidance, Indra, when you brought together the calling men, not even both worlds contained them;
you were born for great rule and power, and swiftly crushed even the swift pursuer.

7.28.4 On these days show us favor, Indra, for the dwellings of false friends are perishing;
when guiltless Varuna sees the lie, let him drive the deceiver from us.

7.28.5 Let us speak of this generous Indra, who has given us great wealth and reward,
who best helps the singer making prayers; always guard us with blessings.

Hymn 7.29 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.29.1 This soma is being pressed for you, Indra: come here, bay-horsed one, and make this your home;
drink this lovely well-pressed soma, and bring rich gifts as you come, generous one.

7.29.2 Hero of prayer, loving the work of prayer, come swiftly with your bays;
rejoice in this pressing now and listen to these prayers of ours.

7.29.3 How can our hymns satisfy you? When may we at last bring you gifts, generous one?
I have stretched out every thought toward you; now hear my invocation, Indra.

7.29.4 You heard the many ancient seers of old;
and now I call to you, generous one: be our wise counselor, Indra, like a father.

7.29.5 Let us speak of this generous Indra, who has given us great wealth and reward,
who best helps the singer making prayers; always guard us with blessings.

Hymn 7.30 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.30.1 Come to us in strength, powerful god; make this wealth grow, Indra,
for great manly force, lord of men, holder of the fine mace, for great dominion and valor.

7.30.2 They call you to the offering, heroes of many voices, striving to win the sun;
you are the army among all peoples: subdue the Vritras, easy to slay.

7.30.3 When good days dawned, Indra, and you raised your unsurpassed banner in conflict,
Agni sat down like a lordly priest, calling the gods here for happiness.

7.30.4 For us and those who praise you, divine Indra, hero, and give bounties,
grant an incomparable defense to patrons; let those born of themselves reach old age.

7.30.5 Let us speak of this generous Indra, who has given us great wealth and reward,
who best helps the singer making prayers; always guard us with blessings.

Hymn 7.31 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Gayatri; Viraj (verses 10–12).

7.31.1 Sing your gladdening song to Indra of the bay horses,
friends, to the soma-drinker.

7.31.2 May he praise the hymn, generous one, and our luminous song, which we men
have made for the one whose gifts are true.

7.31.3 You seek the prize for us, Indra, you seek cattle, hundred-powered one;
you seek gold, bountiful one.

7.31.4 We who long for you cry out to you, Indra, bull;
know this about us, bountiful one.

7.31.5 Do not surrender us to reproach or hostile speech, to the ungiving enemy;
in you rests my purpose.

7.31.6 You are a broad-spread armor and our front-line fighter, Vritra-slayer;
with you as ally I answer back.

7.31.7 You are great, Indra, before whose self-sustaining strength
the two worlds bow low.

7.31.8 Let the Maruts' song enfold you, traveling beside you,
reaching you together with the days.

7.31.9 May the upright drops find you in heaven, wondrous one;
let the peoples bow down to you.

7.31.10 Bring your thought to the great one who makes greatness grow; offer goodwill to the wise one;
go forth among the many peoples, protector of men.

7.31.11 For Indra of far reach and greatness the singers create fine hymns;
the wise do not transgress his ordinances.

7.31.12 Songs set Indra, whose anger is not checked, as their true king to stand beside them;
magnify the bay-horsed one with swelling praise.

Hymn 7.32 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna; Shakti Vasishtha (verse 26 or its first half, according to variant traditions).

7.32.1 Do not let even singers hold you far from us;
come from afar to share our feast, or if here, listen close.

7.32.2 For these makers of hymns sit beside your pressing like flies upon honey;
the singers seeking riches have set their longing on Indra as feet upon a chariot.

7.32.3 Desiring wealth, I call the mace-handed, generous giver as a son calls his father.

7.32.4 These somas mixed with curds are pressed for Indra;
come home on your two bays, mace-handed one, to drink them in delight.

7.32.5 His listening ear hears and seeks wealth; even now he will not disregard our songs;
at once he gives hundreds and thousands, and no one diminishes his will to give.

7.32.6 Unopposed, that hero grows strong with Indra and his men,
who presses for you at profound pressings, Vritra-slayer, and hastens here.

7.32.7 Be a defense for generous men, generous one, when you enter the battle line;
let us share the gain of the one you struck; bring us an unassailable home.

7.32.8 Press soma for the soma-drinker, for mace-bearing Indra;
cook the food, prepare your help: giving joy comes to the giver of joy.

7.32.9 Do not go astray, soma-pressers; labor skillfully for the growth of great wealth;
the one who crosses wins, dwells, and thrives; the gods do not aid the idle.

7.32.10 No one surrounded or stopped the chariot of Sudas,
whose helper is Indra and whose helpers are the Maruts: he enters a fold rich in cows.

7.32.11 The man whom you protect, Indra, seeks a prize and will win it;
be the guardian of our chariots, guardian of our men, hero.

7.32.12 His share rises high like the wealth of a victor;
no enemies overcome him whose god is bay-horsed Indra; he puts strength into the soma-presser.

7.32.13 Place among the worshipers a firm, well-fashioned, beautiful hymn;
not even many snares overpower the man who works for Indra.

7.32.14 Who, Indra, among mortals could dare oppose one sheltered by you?
With trust in you, generous one, the racer seeks the prize in the decisive contest.

7.32.15 Urge on the generous, who give dear treasures, in battles with Vritra;
by your leading, bay-horsed one, with patrons may we cross every hardship.

7.32.16 The nearest treasure is yours, Indra; you nourish the middle one;
you truly rule the highest treasure of all: none surpasses you in cows.

7.32.17 You are famed as giver of all wealth for which battles are fought;
every earthly man seeking help begs for your name, much-invoked one.

7.32.18 If I could rule as much as you, Indra,
I would cherish the singer, generous one, and never hand him over to evil.

7.32.19 I would gladly give each day to my exalter, wherever I found wealth;
there is no better friend than you, generous one, not even a father.

7.32.20 The one who crosses seeks the prize with abundant insight as his ally;
I bend you toward us, much-invoked Indra, with song, as a carpenter bends a sound wheel.

7.32.21 A mortal does not find treasure by poor praise; wealth does not come to one who fails;
let my power of song be for you, generous one, and let your gift be mine in the decisive contest.

7.32.22 We low to you, hero, like cows not yet milked,
lord of all that moves and sees the sun, lord of all that stands, Indra.

7.32.23 None like you in heaven or on earth has been born or will be born;
we call to you, generous Indra, longing for swift horses and cattle.

7.32.24 Bring us that share, Indra, greater than the lesser;
for you are rich in manifold treasure from ancient times, generous one, invoked in every battle.

7.32.25 Drive away the foes, generous one; make us possessors of goodly wealth;
guard us in the great contest, strengthen your companions.

7.32.26 Bring us wisdom, Indra, as a father gives to his sons;
teach us on this journey, much-invoked one, that living we may reach the light.

7.32.27 Let not unknown dangers, evil plots, and ill-omened things overtake us;
with you, hero, we cross the ever-sloping waters.

Hymn 7.33 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna (verses 1–9); sons of Vasishtha (verses 10–14). Deity: sons of Vasishtha or Indra (verses 1–9); Vasishtha (verses 10–14). Meter: Trishtubh.

7.33.1 The white-robed men with braided hair on the right, quickening thought, have filled me with joy;
I stood and spoke to the men on the grass: Vasishthas, you have not come from far to save me.

7.33.2 From afar they brought Indra to the pressed soma, past Vaishanta, past the fierce one drinking;
Indra chose the Vasishthas over the pressed soma of Pashadyumna Vayata.

7.33.3 With them indeed he crossed the Sindhu; with them indeed he struck Bheda;
with your prayer Indra saved Sudas in the battle of the ten kings, Vasishthas.

7.33.4 Men, favored by your fathers' prayers, you do not suffer harm, axle unbroken;
for with the mighty cry in the Shakvari songs you set strength in Indra, Vasishthas.

7.33.5 Like thirsty men looking skyward, the chosen ones contemplated the battle of ten kings;
Indra heard Vasishtha singing and made broad space for the Tritsus.

7.33.6 Like staves driving cattle were the small Bharatas, encircled;
Vasishtha came as their leader; then the tribes of the Tritsus spread abroad.

7.33.7 Three put seed into the worlds, three Arya offspring whose first is light;
three heated vessels attend the dawn; the Vasishthas know all of these.

7.33.8 Their growth is like the sun's radiance, their greatness deep as the ocean,
their rushing like the wind: no other's song can match yours, Vasishthas.

7.33.9 By signs of the heart they move toward the thousand-branched secret;
weaving the boundary stretched by Yama, the Vasishthas sat beside the Apsaras.

7.33.10 When Mitra and Varuna saw you arise around the light of lightning,
that was one birth of yours, Vasishtha; another when Agastya brought you to the people.

7.33.11 You are also the son of Mitra and Varuna, Vasishtha, born from Urvashi's mind, priest;
when the drop was spilled, all the gods placed you by divine prayer in a lotus.

7.33.12 Knowing the sign of both worlds, giver of thousands or forever giving,
Vasishtha was born from the Apsaras, to weave the boundary stretched by Yama.

7.33.13 At the session the two, impelled by reverence, poured their common seed into a jar;
from its midst Mana arose; from it, they say, Vasishtha the seer was born.

7.33.14 He carries the recitation and the song; holding the pressing stone, he speaks first;
come to him with kind hearts: Vasishtha, who opens the way, comes to you.

Hymn 7.34 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods; Ahi (verse 16); Ahi Budhnya (verse 17). Meter: Dvipada Viraj; Trishtubh (verses 22–25).

7.34.1 Let the shining divine thought go forth from us, like a race-winning chariot well made.

7.34.2 They know the birthplace of earth and heaven, and hear the flowing waters.

7.34.3 Let the broad waters swell for him; mighty heroes rejoice in battles with Vritra.

7.34.4 Yoke horses for him, like mace-bearing Indra with golden arms.

7.34.5 Set our sacrifice in motion as one sets out, as a flyer speeds upon his way.

7.34.6 By yourself propel the sacrifice in battle; raise a heroic beacon for the people.

7.34.7 From his strength his light rises like the sun; the earth bears his weight like ground itself.

7.34.8 I call the gods, Agni, not by magic; I frame the thought in accord with Truth.

7.34.9 Embrace divine thought; bring forth your speech among the gods.

7.34.10 Fierce thousand-eyed Varuna watches the courses of these rivers.

7.34.11 King of domains, adornment of rivers, grant him unvanquished, life-giving power.

7.34.12 Help us among all the peoples; make the slanderer's cry powerless.

7.34.13 Let hostile, harmful lightning pass us by; fend off the waters from our bodies on every side.

7.34.14 Agni favored our oblations and reverence; to him we have dedicated our dearest song.

7.34.15 With the gods, make the Child of Waters your friend; let him be gracious to us.

7.34.16 With hymns I praise Ahi, born of waters, seated in the depths of rivers and spaces.

7.34.17 Let not Ahi Budhnya give us up to harm; let not this sacrifice of Truth's devotee fail.

7.34.18 Let them set fame upon these men of ours; let our bold allies advance toward wealth.

7.34.19 Their great armies with their forces burn the enemy like the sun over earth.

7.34.20 When the wives come toward us, let skilled-handed Tvashtar grant us heroes.

7.34.21 Let Tvashtar welcome our song; let Aramati, longing for wealth, be ours.

7.34.22 Let the two worlds give us treasures that bring gifts, and let Varunani hear us;
let the protectresses give us safe shelter and bountiful Tvashtar distribute riches.

7.34.23 Let the mountains, waters, gift-bearing plants and heaven grant us that wealth;
let earth in accord with her trees and both worlds guard us all around.

7.34.24 Let both broad worlds follow it, and radiant Varuna, Indra's friend;
and all the strong Maruts: may we find wealth as a foundation for thought.

7.34.25 Let Indra, Varuna, Mitra, Agni, waters, plants and trees favor us;
let us be sheltered in the Maruts' lap; always guard us with blessings.

Hymn 7.35 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.35.1 May Indra and Agni bring us peace with their aids, Indra and Varuna with offerings received;
Indra and Soma, peace and welfare for good fortune; Indra and Pushan, peace in winning the prize.

7.35.2 May Bhaga bring us peace and may praise bring peace, peace from Purandhi and peace from wealth;
peace from the good guidance of Truth, peace from Aryaman, born in many ways.

7.35.3 Peace from the creator and from our sustainer, peace from broad-spreading abundance;
peace from the mighty two worlds and from the mountain, peace from our glad invocations of gods.

7.35.4 May Agni, whose face is light, bring peace; Mitra, Varuna and the Ashvins bring peace;
may good people's good deeds bring peace; may the brisk wind blow us peace.

7.35.5 May heaven and earth, first invoked, bring peace, and the middle air bring us peace to see;
peace from plants and trees, peace from the victorious lord of the spaces.

7.35.6 May divine Indra bring peace with the Vasus, gracious Varuna peace with the Adityas;
healing Rudra peace with the Rudras; may Tvashtar hear us here with the goddesses in peace.

7.35.7 Peace from Soma and from prayer, peace from the pressing stones and sacrifices;
peace from the stakes cut to measure, peace from the swelling, and peace from the altar.

7.35.8 May wide-seeing Surya rise in peace, and may the four directions bring us peace;
peace from the steady mountains, peace from rivers and waters.

7.35.9 May Aditi bring peace through her ordinances, the Maruts peace with their brilliant songs;
peace from Vishnu and from Pushan, peace from what is to come and from Vayu.

7.35.10 May god Savitar protect us in peace; let the shining dawns bring peace;
Parjanya bring peace to our children; the lord of the field be gracious and bring peace.

7.35.11 May the gods, the All-Gods, bring us peace, and Sarasvati peace with inspiration;
peace from those who win and give gifts, peace from heavenly, earthly, and watery ones.

7.35.12 Peace from the lords of Truth, peace from horses and cows;
peace from the skillful Ribhus with their fine hands, peace from the fathers at our calls.

7.35.13 Peace from the god Aja Ekapad, peace from Ahi Budhnya, peace from the ocean;
peace from the swift Child of Waters, peace from Prishni who keeps the gods.

7.35.14 Let the Adityas, Rudras and Vasus favor this new prayer being made;
let the heavenly and earthly gods hear us, those born of cows and those worthy of sacrifice.

7.35.15 The gods worthy of sacrifice among the worthy, Manu's deathless worshipful ones who know Truth:
let them give us wide-ranging freedom today; always guard us with blessings.

Hymn 7.36 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.36.1 Let prayer go forth from the seat of Truth; Surya released his cattle with rays;
the broad earth spread beyond its ridge; Agni put on his wide face.

7.36.2 I make this new fine song for you, mighty Mitra and Varuna, like food;
one of you is an unassailable lord of the paths, while Mitra guides the people with his word.

7.36.3 The racing wind goes to its joy, and the streams swell like milch cows;
born in the seat of high heaven, the bull cried in every udder.

7.36.4 Indra, I sing to harness your beloved bay horses, hero, with their splendid chariot;
let us turn toward wise Aryaman, who thwarts the anger of the wrathful.

7.36.5 Worshipers seek his friendship and his youth with reverence in the dwelling of Truth;
praised among men, he drives away want: this most dear reverence goes to Rudra.

7.36.6 Let Sarasvati, seventh, mother of rivers, come with those who long together for glory,
those sweetly flowing, abundantly milking streams, swelling with their own milk.

7.36.7 May the Maruts, delighted, strong, protect our thoughts and offspring;
let not the wandering, imperishable ones pass us by: increase our allied wealth.

7.36.8 Praise great Aramati and Pushan, like a hero at assembly,
and Bhaga, guardian of our thought, and gift-bearing Purandhi at the winning of prizes.

7.36.9 Let this song go to you, Maruts, and to Vishnu with his protecting draught;
and let them grant life and children to the singer; always guard us with blessings.

Hymn 7.37 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.37.1 Let your swiftest, unharmed chariot bring you here to praise, O Ribhus and prize-winners;
with threefold soma at the pressings, fair-cheeked ones, fill yourselves with greatness in rapture.

7.37.2 You set the unspoiled treasure among the generous, sun-seeing Ribhus;
drink together at sacrifices, self-possessed ones, and divide rewards among us through our songs.

7.37.3 You spoke, generous one, of a gift in dividing great and little treasure;
your hands are full of wealth, and fair speech does not hinder your generosity.

7.37.4 You, Indra, famed in yourself, lord of the Ribhus, go home like a prize-winning singer;
let us, your givers, be the Vasishthas who make prayers, bay-horsed one.

7.37.5 You win the prize even for a giver, bay-horsed one, by thoughts with which you enter;
come with allied aids, and when will you grant us wealth, Indra?

7.37.6 As though you clothed the seers, so clothe us: when will you heed our words, Indra?
With our thought directed home, let the swift horse draw brave riches and nourishment toward us.

7.37.7 Even divine Nirriti gains mastery over one who meets Indra in years of abundant food;
old age approaches with triple bond a man whom mortals make homeless.

7.37.8 Bring us gifts, Savitar, worthy of praise, and let the mountain's riches come to us;
let heaven's guardian ever attend us; always guard us with blessings.

Hymn 7.38 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Savitar (verses 1–6); Bhaga (second half of verse 6, alternatively); the racers (verses 7–8). Meter: Trishtubh.

7.38.1 God Savitar has risen, stretching forth his golden arm that cannot be diminished;
now let mortals invoke Bhaga, rich in many goods, who distributes treasure.

7.38.2 Rise, Savitar, and hear this, golden-handed one, at the offering of Truth;
spreading broad, undiminished earth, send mortal food to men.

7.38.3 May god Savitar, whom all the Vasus praise, be praised among us too;
let him give our songs and reverence delight; with all his guardians guard the patrons.

7.38.4 Divine Aditi praises him, delighting in the impulse of god Savitar;
sovereign Varuna praises him, as do Mitra and Aryaman together.

7.38.5 They who together win the gifts of heaven and gift-bearing earth, overcoming one another:
let Ahi Budhnya hear us, and the protecting goddess guard us with her own cows.

7.38.6 Let the household lord heed us, seeking the treasure of god Savitar;
the powerful calls Bhaga for help, and the powerless comes to Bhaga for treasure.

7.38.7 Let the racers with radiant hymns, swift-running at our divine invocations, bring us peace,
crushing serpent, wolf and demons, and forever driving illness away from us.

7.38.8 In every contest, immortal racers who know Truth, inspired ones, aid us in winning wealth;
drink this honey, rejoice, and, satisfied, travel the godward paths.

Hymn 7.39 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.39.1 Agni rises, seeking the Vasus' favor; the rushing stream comes toward the assembly of gods;
the two pressing stones take their way like chariot wheels; our priest, inspired, sacrifices in Truth.

7.39.2 Their fair, pleasing grass has been spread; the lords of the people come toward their seat;
Vayu with his team and Pushan, first invoked at night and dawn among tribes, come for our welfare.

7.39.3 Gods, Vasus, delight here on earth and cleanse yourselves in the wide midair;
make your path toward us broad and clear; hear this messenger of ours who has come.

7.39.4 For the holy gods all dwell together at sacrifices as helpers;
worship them eager for the rite, Agni: Bhaga, the two Nasatyas, and Purandhi.

7.39.5 Agni, with songs bring from heaven and earth Mitra, Varuna, Indra and Agni,
Aryaman, Aditi and Vishnu: let Sarasvati and the Maruts delight in these songs.

7.39.6 I offer oblation with thoughts to those worthy of sacrifice; may the unsated longing of mortals attain its aim;
with allied gods may we win the undiminishing riches of the Creator.

7.39.7 Now may the two worlds, praised by the Vasishthas, and Varuna, Mitra and Agni, true to Truth,
grant us their beautiful unsurpassed brightness; always guard us with blessings.

Hymn 7.40 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.40.1 Let the invocation come together in the assembly; we offer praise to the swift ones;
may we receive a share of treasure in what god Savitar sets in motion today.

7.40.2 Let Mitra, Varuna, the two worlds, Indra and Aryaman grant us a heavenly portion;
let divine Aditi assign gifts, Vayu with his teams, and Bhaga.

7.40.3 That mortal whom the Maruts of dappled horses guard becomes fierce and strong;
Agni and Sarasvati spur him on as well: there is no limit to his riches.

7.40.4 Varuna is the leader of Truth; Mitra, Aryaman and the waters are kings;
divine Aditi, readily called and undefeated: let them carry us unharmed beyond distress.

7.40.5 With offerings let us approach this bountiful god, Vishnu, with all his branches;
let Rudra show his Rudra greatness; let the Ashvins come to our nourishing home.

7.40.6 Warm Pushan, mother, let the protecting, gift-bringing ones give to us;
let joyful horses guard us, and the wind that circles earth give us rain.

7.40.7 Now may the two worlds, praised by the Vasishthas, and Varuna, Mitra and Agni, true to Truth,
grant us their beautiful unsurpassed brightness; always guard us with blessings.

Hymn 7.41 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni, Indra, Mitra, Varuna, the Ashvins, Bhaga, Pushan, Brihaspati, Soma and Rudra; Bhaga (verses 2–6); Ushas (verse 7). Meter: Trishtubh; Jagati (verse 1).

7.41.1 At morning we call Agni, at morning Indra, at morning Mitra and Varuna, at morning the Ashvins;
at morning Bhaga, Pushan, Brihaspati, Soma, and Rudra we invoke.

7.41.2 At morning we invoke mighty Bhaga, conqueror at dawn, Aditi's son and establisher,
of whom even the poor man thinking, the bold and the king, say, “May I have a share of Bhaga.”

7.41.3 Bhaga our guide, Bhaga whose rewards are true, raise this thought and give to us;
Bhaga, bring us cows and horses; Bhaga, let us have men and be rich in men.

7.41.4 Let us have a share now, and at the coming of day and at midday;
and at sunrise, generous one, may we dwell in the gods' good favor.

7.41.5 Let Bhaga be the very lord of portions, gods, so that through him we too may have a share;
everyone calls you, Bhaga: be our leader here, Bhaga.

7.41.6 Let the dawns bend toward our rite, toward a pure place like the horse Dadhikra;
let swift horses draw Bhaga, finder of riches, here like a chariot.

7.41.7 Let the gracious dawns ever rise for us, with horses, cows, and heroes;
milking ghee, drinking deep on every side; always guard us with blessings.

Hymn 7.42 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.42.1 Let the praying Angirases arrive, let the thunderer of the cloud's voice sound;
let the rain-filled cows low, and the pressing stones yoke the beauty of the rite.

7.42.2 Your path is fair, Agni, known since ancient days; harness tawny and red horses for the pressing,
or the ruddy ones that stand in your dwelling, hero-bearer; seated, I call the gods' generations.

7.42.3 Our joyous priest, exalting your sacrifice with reverence, has advanced near;
worship well, god of many faces, and turn here the worshipful Aramati.

7.42.4 When the gracious guest appears in the home of a rich hero,
Agni, well pleased and well placed at home, gives the people a precious gift to carry away.

7.42.5 Accept this rite of ours, Agni, and make us glorious with the Maruts and Indra;
let Night and Dawn sit on the grass; worship eager Mitra and Varuna here.

7.42.6 Thus Vasishtha, desiring all-sustaining wealth, has praised mighty Agni;
spread food, riches and the prize among us; always guard us with blessings.

Hymn 7.43 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.43.1 In sacrifices, longing for the gods, the seers praise heaven and earth with reverence for food;
their unmatched prayers spread in every direction like branches of trees.

7.43.2 Let the sacrifice go forth like a racehorse urged on; with one mind lift the ghee-rich ladles;
spread the ritual grass well for the rite; the god-seeking flames have risen high.

7.43.3 Let the gods sit on the ridge of the grass like sons beside their mother, nourished by her;
let the all-encompassing one grace the assembly; Agni, do not injure us in the gathering of gods.

7.43.4 The worshipful ones seek delight, the streams of Truth yielding rich milk;
come today as foremost among great treasures, all of one mind when you come.

7.43.5 Thus among the peoples show us favor, Agni; through you, mighty one, let us remain unharmed;
with wealth as ally let us feast together unharmed; always guard us with blessings.

Hymn 7.44 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Dadhikra; Dadhikra, the Ashvins, Ushas, Agni, Bhaga, Indra, Vishnu, Pushan, Brihaspati, the Adityas, heaven and earth, waters and light (verse 1). Meter: Trishtubh; Jagati (verse 1).

7.44.1 First I call Dadhikra, then the Ashvins, Dawn, kindled Agni and Bhaga for help,
Indra, Vishnu, Pushan, Brihaspati, the Adityas, heaven and earth, waters and sunlight.

7.44.2 Awakening Dadhikra with reverence as we rise and go to sacrifice,
seating divine Ila on the grass, let us inspired ones call the readily invoked Ashvins.

7.44.3 Awakening Dadhikra and Agni, I address Dawn, Surya and the Cow,
the tawny, glowing brown steed of Varuna: may they drive every evil away from us.

7.44.4 Dadhikra, the first swift racer, leads before the chariots, knowing the way,
in accord with Dawn and Surya, with Adityas, Vasus and Angirases.

7.44.5 Let Dadhikra show us a path to follow, the path of Truth;
let the divine host Agni hear us, and all the wise mighty ones hear us.

Hymn 7.45 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Savitar. Meter: Trishtubh.

7.45.1 Let Savitar come, god of fine treasures, carried by horses across the middle air;
holding in his hand many gifts for men, bringing creatures to rest and setting them in motion.

7.45.2 His two loose and mighty golden arms rise and reach the bounds of heaven;
now his greatness will be praised, and even the sun will grant him a portion of his work.

7.45.3 Let god Savitar, strong and bountiful, lord of treasures, send us treasures;
spreading his vast abundance, he will grant us mortal food.

7.45.4 These songs praise Savitar of good tongue and skillful, full hands;
may he place in us bright, abundant life; always guard us with blessings.

Hymn 7.46 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Rudra. Meter: Jagati; Trishtubh (verse 4).

7.46.1 Bring these songs to Rudra of the firm bow, the god of swift arrows, sovereign in himself,
unconquered, powerful, wise, of sharp weapons: let him hear us.

7.46.2 For by his dominion he oversees earthly birth, and by sovereignty heavenly birth;
come toward our doors with protection, Rudra; be free of illness among our families.

7.46.3 May the lightning you release from heaven, ranging across earth, pass around us;
you have a thousand remedies, healing one: do not harm our children or descendants.

7.46.4 Do not kill us, Rudra, do not abandon us; do not let us fall into your snare when angered;
grant us a share at the ritual grass among living men; always guard us with blessings.

Hymn 7.47 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Waters. Meter: Trishtubh.

7.47.1 The first wave you made for Indra's drinking, waters, longing for the gods,
we seek to win today, pure, unstained, dripping ghee and rich in honey.

7.47.2 Let the swift Child of Waters guard that sweetest of your waves, waters,
in which Indra rejoices with the Vasus; longing for gods, may we gain it today.

7.47.3 The divine waters with a hundred purifiers, delighting in their own power, go on the gods' paths;
they do not violate Indra's ordinances: pour ghee-rich offerings to the rivers.

7.47.4 Waters that Surya stretched out with his rays, for which Indra cut a path to the waves,
those rivers, grant us broad space; always guard us with blessings.

Hymn 7.48 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ribhus; the All-Gods (verse 4, alternatively). Meter: Trishtubh.

7.48.1 Ribhus, Vajas, rejoice in our pressed soma, generous men;
let your purposes come toward us; let the Vibhus turn the heroic chariot.

7.48.2 May we stand with Ribhu among the Ribhus, Vibhu among the Vibhus, strength with strength;
let Vaja guard us in winning the prize; allied with Indra, may we cross beyond Vritra.

7.48.3 For they have taken many victories through their commands, winning over every enemy near at hand;
Indra, Vibhu, Ribhu and Vaja, let them make the foe's power fall apart.

7.48.4 Now, gods, make room for us; all of you together help us;
let the Vasus grant us nourishment; always guard us with blessings.

Hymn 7.49 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Waters. Meter: Trishtubh.

7.49.1 Eldest of the sea, from the heart of the waters they flow purifying, never ceasing;
Indra, mace-bearing bull, opened their way: let those divine waters guard me here.

7.49.2 Waters that are heavenly, those that stream, those dug from earth and those born of themselves,
pure waters seeking the sea, cleansing: let those divine waters guard me here.

7.49.3 Waters in whose midst king Varuna moves, discerning truth and falsehood among men,
pure and cleansing, dripping honey: let those divine waters guard me here.

7.49.4 Waters in which king Varuna, Soma, and all the gods rejoice in nourishment,
in which Vaishvanara Agni has entered: let those divine waters guard me here.

Hymn 7.50 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Mitra and Varuna (verse 1); Agni (verse 2); the All-Gods (verse 3); rivers (verse 4). Meter: Jagati; Atijagati or Shakvari (verse 4).

7.50.1 Guard me here, Mitra and Varuna, that nothing nesting or creeping come upon me;
I conceal the ugly, harmful creature: let no thorn with harm beneath my feet find me.

7.50.2 If swelling forms in a joint or limb, or grips my knees and ankles,
let blazing Agni drive it away from here: let no thorn with harm beneath my feet find me.

7.50.3 Whatever poison grows on the silk-cotton tree, in rivers, or from plants,
let all the gods drive it away from here: let no thorn with harm beneath my feet find me.

7.50.4 Those flowing down slopes, down valleys, uphill, those full of water and those without:
let them, swelling with milk for us, all be gracious goddesses, free of foot disease; let all rivers free us of the bite.

Hymn 7.51 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Adityas. Meter: Trishtubh.

7.51.1 By the new help of the Adityas may we gain their most peaceful shelter;
let the swift ones listen and set this sacrifice in innocence, within Aditi's freedom.

7.51.2 Let the Adityas and Aditi rejoice, Mitra, Aryaman and Varuna, most upright;
let them be guardians of our world, and drink soma to help us today.

7.51.3 All the Adityas, all the Maruts, all the gods and all the Ribhus,
Indra, Agni and the Ashvins, praised, always guard us with blessings.

Hymn 7.52 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Adityas. Meter: Trishtubh.

7.52.1 May we be Adityas, free under Aditi, a fortress among gods, Vasus among mortals;
let us gain, Mitra and Varuna, and keep gaining; let us flourish, heaven and earth, as you flourish.

7.52.2 Let Mitra and Varuna enlarge our shelter for child and descendant, protectors;
let us not incur another's sin, Vasus, nor do what you condemn.

7.52.3 Let the swift Angirases come, seeking the treasure of god Savitar;
let our great worshipful father and all the gods together welcome it.

Hymn 7.53 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Heaven and Earth. Meter: Trishtubh.

7.53.1 In need I praise heaven and earth, the mighty worshipful ones, with sacrifices and reverence;
the sages of old praised them and set them first, the great mothers of gods.

7.53.2 With new songs honor the firstborn parents in the seat of Truth;
come to us, heaven and earth, with the divine people: great is your shelter.

7.53.3 You have many places to set treasure for Sudas, heaven and earth;
give us what will not waste away; always guard us with blessings.

Hymn 7.54 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Lord of the Dwelling. Meter: Trishtubh.

7.54.1 Lord of the Dwelling, recognize us and give us a good home free of illness;
welcome what we ask of you: bring peace to our two-footed and four-footed creatures.

7.54.2 Lord of the Dwelling, help us cross over; swell our household with cattle and horses, bright one;
may we grow old in your friendship; welcome us as a father welcomes sons.

7.54.3 Lord of the Dwelling, let us enjoy your happy, delightful assembly and its clear path;
protect our best in repose and exertion; always guard us with blessings.

Hymn 7.55 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Lord of the Dwelling; Indra (verses 2–8, the sleep charm). Meter: Gayatri; extended Brihati (verses 2–4); Anushtubh (verses 5–8).

7.55.1 Lord of the Dwelling, banisher of illness, entering all forms,
be our kindly friend.

7.55.2 When, white hound of Sarama, your tawny teeth gleam,
and your fangs flash as you growl, sleep, sleep now.

7.55.3 Chase the thief, son of Sarama, and chase the robber again;
why bark at Indra's singers, why snarl at us? Sleep, sleep now.

7.55.4 Bite the boar, and let the boar bite you;
why bark at Indra's singers, why snarl at us? Sleep, sleep now.

7.55.5 Let mother sleep, let father sleep, dog sleep, and household lord sleep;
let all kinspeople sleep, and all those people around us.

7.55.6 Whoever sits, walks, or watches us,
we close their eyes, as we close this house.

7.55.7 With the thousand-horned bull that rose from the sea,
with this mighty one we lull the people to sleep.

7.55.8 Women lying in courtyards, in wagons, and upon beds,
and all women sweetly scented, all these we lull to sleep.

Hymn 7.56 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh; Dvipada Viraj (verses 1–11).

7.56.1 Who are these men, alike in their dwelling, sons of Rudra, so splendidly horsed?

7.56.2 No one knows their births; only they themselves know one another's birthplace.

7.56.3 They scatter with their own beauty; sounding like wind, they race like hawks.

7.56.4 The wise one has perceived these secrets, how Prishni carried the great udder.

7.56.5 Let that people be rich in heroes through the Maruts, ever victorious, growing in might.

7.56.6 Best to travel with, most splendid in beauty, mingled with splendor and fierce in power.

7.56.7 Your force is fierce and your powers firm; the Maruts' host is mighty.

7.56.8 Your strength shines, your minds are wrathful; the bold host roars like a seer.

7.56.9 Forever turn lightning away from us; let no ill thought of yours reach us here.

7.56.10 I invoke the dear names of you swift ones, when you, Maruts, come eager and satisfied.

7.56.11 Armed with your own weapons, impetuous and finely adorned, you beautify yourselves.

7.56.12 Pure Maruts, I send a pure rite to you, pure ones, with pure offerings;
through Truth they came to truth, gaining Truth, born pure, cleansing and pure.

7.56.13 On your shoulders, Maruts, are rings; on your breasts rest golden ornaments;
like lightning you shine with rain, carrying weapons according to your own nature.

7.56.14 Your great names rise from the depths; send them forth, worthy of worship;
accept this thousandfold household share, Maruts, offered at the family fire.

7.56.15 If you heed the praised one's invocation, Maruts, the inspired competitor's call,
quickly grant wealth and brave sons, even when another who gives nothing has angered you.

7.56.16 Swift as horses, these gracious Maruts shine like handsome young men to see;
standing on high like bright children, playful like calves, they bring milk.

7.56.17 Giving gifts, let the Maruts be gentle to us, serving the well-matched two worlds;
keep far from us your cattle-killing, man-killing weapon; Vasus, bow toward us with goodwill.

7.56.18 Our priest seated here calls you, praising enduring gifts, Maruts;
our eager guardian, that generous bull, calls you with hymns, free of deceit.

7.56.19 These Maruts still the swift one, make power itself bend to their power;
they protect us from the assailant's insult and lay heavy hostility upon the ungiving.

7.56.20 The Maruts spur on even a poor man, Vasus, and honor even one who roams;
drive darkness away, bulls, and give us children and descendants of every kind.

7.56.21 Let us not be cut off from your gifts, Maruts, nor left behind in the division of the chariots;
allot us a share in the desirable treasure that belongs to you, well-born bulls.

7.56.22 When people strike one another in anger, heroes among strong plants and tribes,
be our protectors then, Rudra's sons, Maruts, in battles with enemies.

7.56.23 You have done many deeds of your father, Maruts, praised even in ancient hymns;
with the Maruts the fierce one prevails in battle, and with the Maruts the racer wins his prize.

7.56.24 Let us have a powerful hero, Maruts, a lord among men who upholds us;
through him may we cross the waters into secure dwelling and come near your own home.

7.56.25 Let Indra, Varuna, Mitra, Agni, waters, plants and trees favor us;
let us be sheltered in the Maruts' lap; always guard us with blessings.

Hymn 7.57 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

7.57.1 Your Marut name is sweet, worshipful ones; at sacrifices they rejoice in its power;
they shake even the broad worlds and swell the spring as they pass in fury.

7.57.2 For you know the singer, Maruts, and guide the worshiper's thought;
come today to sit on our grass in the assemblies and share our delight.

7.57.3 No others are like these Maruts, gleaming with ornaments, weapons and bodies;
adorned in every hue across the worlds, together they anoint themselves with beauty.

7.57.4 Let your lightning stand apart from us, Maruts, if through human frailty we have wronged you;
let us not suffer for that, worshipful ones; let your goodwill remain close to us.

7.57.5 Even in conflict here the Maruts delight, faultless, pure and cleansing;
advance to help us with kind thoughts, worshipful ones, and with prizes bring us growth.

7.57.6 Praised Maruts, may all the men with all their names enjoy the offerings;
give our children immortal life and awaken riches and gifts with lovely words.

7.57.7 Praised Maruts, come with every aid toward generous patrons in the great contest,
who of themselves increase us by hundreds; always guard us with blessings.

Hymn 7.58 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

7.58.1 Together praise the powerful host, mighty in its divine domain;
by greatness they shake the two worlds and reach heaven, free from the line of ruin.

7.58.2 Even your birth, Maruts, was fierce; you are fearsome with mighty anger, tireless;
you stand forth in great strength, and everyone who sees the sun fears your march.

7.58.3 Grant long life to generous patrons, Maruts, delighting in our fine praise;
let the path open wide before the traveler, and let your precious aids carry us over.

7.58.4 With your aid the singer wins a hundred, Maruts; with your aid the horse conquers a thousand;
with your aid the sovereign strikes Vritra: let that gift of yours rush forth.

7.58.5 I seek the favor of these generous sons of Rudra; will the Maruts smile on us again?
Whatever hidden or open offense provoked them, we ask the swift ones to take it away.

7.58.6 Let this fine praise of generous men be spoken, and accept this hymn, Maruts;
keep enmity far from us, bulls; always guard us with blessings.

Hymn 7.59 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts (verses 1–11); Rudra (verse 12). Meter: Pragatha (alternating Brihati and Satobrihati); Trishtubh (verses 7–8); Gayatri (verses 9–11); Anushtubh (verse 12).

7.59.1 The one you save, gods, and whom you lead,
grant shelter to him, Agni, Varuna, Mitra, Aryaman and Maruts.

7.59.2 He who sacrifices, dear to you, crosses his foes through your help, gods;
he extends his home and abundant food, who offers to win your favor.

7.59.3 Vasishtha never thinks any of you least, Maruts;
all of you eager ones drink beside our pressing today.

7.59.4 Your help never fails in battle, men, for one to whom you grant favor;
let our newer kindly thought turn you toward us: come quickly, eager to drink.

7.59.5 Come soon to drink these draughts, masters of generous gifts;
I offer these oblations to you, Maruts: do not go elsewhere.

7.59.6 Sit on our grass and grant us choice treasures for help;
unfailing Maruts, rejoice here in the sweet soma at the cry of svaha.

7.59.7 Adorning their bodies, they flew down like swans with dark backs;
let not the whole host surround me: may they rejoice like men at the pressing.

7.59.8 Whoever, Maruts, seeks to harm us, Vasus, with cunning, intent on murder,
let him be caught in treachery's snares: strike him with your hottest blow.

7.59.9 Maruts who burn the wicked, welcome this offering,
through your aid, destroyers of enemies.

7.59.10 Come to our household rites, Maruts; do not stay away,
through your aid, generous givers.

7.59.11 Here and here I choose for sacrifice you, self-powered Maruts,
sages with the skin of the sun.

7.59.12 We worship the three-eyed one, fragrant, who makes nourishment grow;
like a cucumber from its stem, may I be released from death, not from immortality.

Hymn 7.60 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Surya (verse 1); Mitra and Varuna (verses 2–12). Meter: Trishtubh.

7.60.1 If today, rising Surya, you tell Mitra and Varuna truly that we are innocent,
may we belong among the gods, Aditi, dear to you, singing Aryaman's praise.

7.60.2 This sun rises over both earths, Mitra and Varuna, watching men,
guarding all that stands and moves, seeing what is straight and crooked among mortals.

7.60.3 He has yoked the seven tawny mares from their common seat, rich with ghee, who bear the sun;
he sees the domains of you both, Mitra and Varuna, and all generations together like a herd.

7.60.4 Your honeyed nourishment rises; the sun has climbed the shining wave;
for him the Adityas clear the paths, Mitra, Aryaman and Varuna together.

7.60.5 These, Mitra, Aryaman and Varuna, discern the vast falsehood;
these gracious, unassailable sons of Aditi have enlarged Truth in their home.

7.60.6 Mitra and Varuna, impossible to deceive, enlighten even the unthinking with their skill;
taking up wise purpose, they lead even through distress by a good path.

7.60.7 Watchful over heaven and earth, they guide one without understanding;
even for the wanderer the rivers have a ford: let them bring us across this vast division.

7.60.8 In the gracious shelter that Aditi, Mitra and Varuna grant Sudas like herdsmen,
let us establish child and descendant, swift ones, and never commit an offense against the gods.

7.60.9 The betrayer of Varuna may sacrifice at the altar with invocations;
Aryaman turns away hatreds; bulls, make broad space for Sudas.

7.60.10 Their fierce conflict, even hidden, they overcome by secret force;
in fear of you the bulls tremble: show mercy by your great wisdom.

7.60.11 He who worships a kind thought toward prayer for the winning of the prize and utmost riches:
generous lords check their wrath and make broad, firm space in which to dwell.

7.60.12 This invocation was made for you both at the sacrifices, divine Mitra and Varuna;
carry us beyond all dangers; always guard us with blessings.

Hymn 7.61 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.61.1 Your eye, Varuna, lovely-faced Surya, rises and stretches out its light for the two gods;
it surveys all worlds and perceives anger among mortals.

7.61.2 To you both, Mitra and Varuna, a sage true to Truth sends songs to be heard far away;
you guard his prayers, wise ones, and by your wisdom fill out our years.

7.61.3 Across broad earth and from lofty heaven, Mitra and Varuna, generous ones,
you place watchers among plants and peoples, guarding each direction without a blink.

7.61.4 Praise the realm of Mitra and Varuna: their power in greatness binds the two worlds;
months pass by for those who do not worship, without heroes; the inspired sacrificer crosses beyond evil.

7.61.5 Unbewildered bulls, all these are yours; among them no marvel or apparition has appeared.
Deceits cling to untruthful men; your hidden ways have not escaped notice.

7.61.6 I magnify your sacrifice with reverence; I call you, Mitra and Varuna, in distress.
I offer you new songs for praise; welcome these prayers I have made.

7.61.7 This invocation, gods Mitra and Varuna, has been made for you at the sacrifices.
Carry us beyond every hardship; guard us always with well-being.

Hymn 7.62 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Surya, verses 1–3; Mitra and Varuna, verses 4–6. Meter: Trishtubh.

7.62.1 Surya has spread vast radiance across the many generations of humanity.
Shining, he appears alike by day to all; fashioned by skill, he is the makers' well-made work.

7.62.2 Surya, rise before us with these hymns, these swift coursers of praise.
Speak for us to Mitra, Varuna, Aryaman and Agni, that we may be without guilt.

7.62.3 Let the truthful Varuna, Mitra and Agni open a thousand refuges for us.
Let the shining ones grant us a place for our song, and, praised, fulfill our desire.

7.62.4 Heaven and Earth, Aditi, shield us, you who bore those noble and well-born ones.
Let us not incur Varuna's anger, or Vayu's, or the anger of Mitra, most beloved of men.

7.62.5 Stretch forth your arms that we may live; shower our pastureland with ghee.
Give us renown among the people, ever young; Mitra and Varuna, hear this call of mine.

7.62.6 May Mitra, Varuna and Aryaman grant room to us and to our children.
May all our paths be easy, good paths; guard us always with well-being.

Hymn 7.63 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Surya, verses 1–4; Surya, Mitra and Varuna, verse 5; Mitra, Varuna and Aryaman, verse 6. Meter: Trishtubh.

7.63.1 The blessed, all-seeing Surya rises, belonging alike to all humankind:
the god, the eye of Mitra and Varuna, who rolls up darkness like a hide.

7.63.2 He rises, the great ocean-bright banner of Surya, impelling the peoples.
He longs to turn the common wheel as Etasha, harnessed to the yoke, bears him.

7.63.3 Blazing from the lap of Dawns, he rises to songs of praise.
This god Savitar has pleased me; he never violates the common dwelling-place.

7.63.4 Heaven's golden ornament rises, far-seeing, radiant, going to far destinations.
Now people, set in motion by Surya, go about their tasks and perform their works.

7.63.5 Where the immortals made a road for him, he follows his path, flying like a falcon.
At sunrise we worship you, Mitra and Varuna, with reverence and oblations.

7.63.6 May Mitra, Varuna and Aryaman grant room to us and to our children.
May all our paths be easy, good paths; guard us always with well-being.

Hymn 7.64 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.64.1 Dwelling in heaven and in the earthly expanse, you have spread forth your shining robes of ghee.
May Mitra, Aryaman the noble-born, and Varuna, the king of good dominion, enjoy our oblation.

7.64.2 Come near, great kings, guardians of Truth, lords of rivers, rulers.
Mitra and Varuna, pour down refreshment and rain for us from heaven, swift to bestow.

7.64.3 May Mitra, Varuna and noble Aryaman lead us by the surest paths.
May generous Sudas proclaim it; let us rejoice in nourishment, guarded by the gods.

7.64.4 Whoever shapes this chariot for you with his mind and raises high and sustains his thought—
shower him with ghee, Mitra and Varuna; satisfy your faithful settlements, kings.

7.64.5 This hymn, Varuna and Mitra, I send to you, like bright soma sent to Vayu.
Further our thoughts, awaken our ample wisdom; guard us always with well-being.

Hymn 7.65 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Mitra and Varuna, verses 1–3; the Adityas, verses 4–13; Surya, verses 14–16. Meter: Gayatri; verses 10–15 Pragatha; verse 16 Ushnih.

7.65.1 At sunrise with hymns I call Mitra and Varuna of purified insight.
Theirs is the undiminished, supreme divine power, alert throughout the world's course.

7.65.2 They are the mighty sovereigns of the gods, worthy of worship; let them make our settlements thrive.
May we reach you, Mitra and Varuna, where heaven and the days grow full.

7.65.3 They have many snares against falsehood, a barrier that a hostile mortal cannot cross.
By your path of Truth, Mitra and Varuna, may we cross affliction as waters in a boat.

7.65.4 Receive our offerings, Mitra and Varuna; shower ghee and refreshment on our pasture.
Fill up for the people here your chosen gift from the lovely water of heaven.

7.65.5 This hymn, Varuna and Mitra, I send to you, like bright soma sent to Vayu.
Further our thoughts, awaken our ample wisdom; guard us always with well-being.

Hymn 7.66 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Mitra and Varuna, verses 1–3; the Adityas, verses 4–13; Surya, verses 14–16. Meter: Gayatri; verses 10–15 Pragatha; verse 16 Ushnih.

7.66.1 Let our vigorous hymn go forth to Mitra and Varuna,
with reverence to the two of wondrous birth.

7.66.2 You gods of pure insight, fathers of insight, uphold
sovereign power through your great might.

7.66.3 Varuna and Mitra, protect our homes and bodies, the singers;
bring our thoughts to fulfillment.

7.66.4 Today at sunrise may Mitra and Aryaman make us guiltless;
may Savitar and Bhaga send prosperity.

7.66.5 Blessed in heroes be the dwelling of those generous ones
who carry us beyond distress on our journey.

7.66.6 And Aditi and the self-ruling kings who govern
the great, unbroken ordinance.

7.66.7 At sunrise I sing to you, Mitra and Varuna,
and to Aryaman, who drives away harm.

7.66.8 This prayer seeks golden wealth and power without violence;
this inspired prayer seeks the prize of wisdom.

7.66.9 May we belong to you, divine Varuna and Mitra, among the generous;
may we receive food and sunlight.

7.66.10 Many are they, with Surya for eyes, Agni for tongue, growing through Truth;
with wisdom they have ordered the three assemblies, all things with their encompassing might.

7.66.11 They apportioned autumn and month and day, the sacrifice, night and song;
Varuna, Mitra and Aryaman, kings, attained inviolable dominion.

7.66.12 At sunrise today we honor with hymns what you uphold,
Varuna, Mitra and Aryaman, you charioteers of Truth.

7.66.13 True to Truth, born of Truth, strengthened by Truth, fearsome haters of falsehood:
may we and our patrons dwell in your favor, your safest shelter.

7.66.14 That lovely form rises across the vault of heaven,
when the swift divine Etasha bears him, fit for all to see.

7.66.15 Lord over each moving and still creature, across the entire expanse,
seven sister mares, golden, carry Surya in his chariot toward well-being.

7.66.16 That bright eye set by the gods has risen.
May we see a hundred autumns; may we live a hundred autumns.

7.66.17 With inspired songs come, radiant, invincible Varuna,
and Mitra, to drink soma.

7.66.18 From heaven's abodes, Varuna and Mitra, come without deceit;
drink the soma, you who hasten to our aid.

7.66.19 Come, Mitra and Varuna, delighting in the offering, mighty ones;
drink soma, you who strengthen Truth.

Hymn 7.67 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.67.1 I call to your chariot for song, lords of men, with an offering mind fit for sacrifice.
Like a messenger who has wakened you at your seat, like a son to his parents, I speak to you.

7.67.2 Agni has blazed, kindled among us; even the ends of darkness have come into view.
Dawn's banner appears ahead, born for the splendor of heaven's daughter.

7.67.3 Now the good priest comes toward you with hymns, eloquent Ashvins, true ones.
Come here by ancient roads in your wealth-bearing, sun-finding chariot.

7.67.4 Now I call on your aid, Ashvins, at the pressing, eager for treasure, sweet ones.
Let your sturdy horses bring you; drink the well-pressed sweetness here with us.

7.67.5 Turn my thought forward, divine Ashvins, unharmed, eager for treasure, toward victory.
Help all our abundant insights in the contest; accomplish this for us, lords of power, by your powers.

7.67.6 Help these prayers of ours, Ashvins; let us have unfailing seed and offspring.
Hastening toward our children and descendants, rich in jewels, may we reach the feast of gods.

7.67.7 Here is your gift to us, sweet ones, stored like a treasure in an ancient friendship.
Come near with minds free from anger, eating the offering among human peoples.

7.67.8 Under one common yoke your chariot passes round with seven streams.
Your well-made, god-harnessed swift horses bearing you at the pole never tire.

7.67.9 Be inseparable from generous men who urge their riches into gifts,
who extend kinship with truthful words and mingle gifts of cattle and horses.

7.67.10 Hear my call now, ever-young ones; drive toward us, Ashvins, rich in succor.
Grant treasures and honor your patrons; guard us always with well-being.

Hymn 7.68 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Viraj; verses 8–9 Trishtubh.

7.68.1 Come, shining Ashvins, with your fine horses, wonder-workers, enjoying the songs of your devotee;
receive the offerings brought before you.

7.68.2 Your exhilarating draughts have been set forth; come swiftly to taste my oblation.
Hear our summons beyond the stranger's calls.

7.68.3 Your thought-swift chariot speeds across the realms, Ashvins, bringing a hundred protections;
it comes toward us laden with sunlight's treasure.

7.68.4 When this pressing stone, turned heavenward, speaks for you two at the soma-pressing,
let the eloquent singer summon you, lovely ones, with offerings.

7.68.5 When your splendid nourishment was at hand, you freed the powerful one for Atri,
who, beloved of you, holds fast to your protection.

7.68.6 And this was your work for aging Chyavana, Ashvins, an offering answered:
you clothed him anew in bodily beauty through your aid.

7.68.7 And Bhujyu, Ashvins, his wicked friends abandoned in the middle of the sea;
your winged rescue, yours alone, carried him across.

7.68.8 You helped even the striving wolf, and heard when Shayus called;
you filled his barren cow like flowing water, Ashvins, by your powers.

7.68.9 This singer praises you with hymns, awake before the Dawns, clear-minded.
Let the cow nourish him with milk and food; guard us always with well-being.

Hymn 7.69 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.69.1 May your golden chariot span Heaven and Earth and come with mighty horses,
its pathway rich in ghee, its wheels shining, bearing food, lordly and laden with prizes.

7.69.2 Spreading through the five regions, triple-seated, let it come, harnessed by thought,
by which you visit god-loving peoples wherever you set your course, Ashvins.

7.69.3 Come here with fine horses and glory, wonder-workers; drink your honeyed store.
Your chariot, journeying with the bride, reaches heaven's boundaries on its wheels.

7.69.4 Surya's daughter chose your splendor for herself at the journey's end.
When you helped your worshiper by your powers, your bird circled round with love.

7.69.5 That chariot of yours, lords of men, which harnessed at dawn travels its circuit,
bring it to our sacrifice, Ashvins, at Dawn's first light, with peace and happiness.

7.69.6 Heroes, come to our pressing today, thirsty for the lightning like a wild beast.
In many places they call you with prayers; let other worshipers not keep you back.

7.69.7 You raised Bhujyu, cast into the sea, from the waves by means that never failed,
with winged, tireless, untroubled marvels, bringing him across, Ashvins.

7.69.8 Hear my call now, ever-young ones; drive toward us, Ashvins, rich in succor.
Grant treasures and honor your patrons; guard us always with well-being.

Hymn 7.70 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.70.1 Come to us, Ashvins, desired by all; your place on earth has been announced.
Like a prizewinning horse, strong-backed, it stands, where you sit as though in a steadfast home.

7.70.2 Your most welcome favor attends us, while the warm offering glows in a mortal's home.
One who crosses seas and rivers for you is yoked like a well-harnessed swift horse.

7.70.3 The dwelling places you hold, Ashvins, in heaven's streams, in plants and peoples:
settle on the mountain peak, bringing nourishment for the generous people.

7.70.4 In plants and waters, gods, you delight, when you reach the yoking-place of seers.
Set many treasures among us, as you have known the ages of old.

7.70.5 Though you have heard many prayers of seers, Ashvins, you look upon them.
Come before the people to receive their choice; let your dearest favor rest with us.

7.70.6 To the sacrifice rich in oblations and prayers that is made for you, true Ashvins,
come near, above all to Vasishta; these prayers are being sung for you.

7.70.7 This thought, this song, Ashvins, this fair praise, mighty ones, receive.
These prayers, longing for you, have come; guard us always with well-being.

Hymn 7.71 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.71.1 Night withdraws from her sister Dawn, clearing a path through blackness for the ruddy one.
We call you, rich in horses and cattle; day and night, keep the arrow from us.

7.71.2 Come to the generous mortal, Ashvins, bearing good things in your chariot.
Drive hunger and illness away from us; sweet ones, protect us day and night.

7.71.3 Let those who seek your favor turn your chariot toward us at the earliest dawn, mighty ones.
With its stitched reins and truth-yoked horses, bring riches to us, Ashvins.

7.71.4 Your triple-seated chariot, lords of men, bearing treasure, travels at dawn.
Come near us in it, true ones, while all-providing praise reaches you.

7.71.5 You freed Chyavana from old age, gave Pedu a swift horse;
you saved Atri from dark distress and set Jahusha free from bonds.

7.71.6 Receive this thought, this song, this fair praise, mighty Ashvins.
These prayers longing for you have come; guard us always with well-being.

Hymn 7.72 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.72.1 Come, true Ashvins, in your chariot rich in cattle, horses and manifold splendors.
All your teams follow you, shining in your desirable glory and beauty.

7.72.2 Come near us with the gods, true ones, in your chariot, united in delight.
For our friendship with you is ancestral; we share kinship: remember it.

7.72.3 Songs of praise to the Ashvins have awakened, kindred prayers, and divine Dawns.
The two worlds long for them; the inspired singer calls out to you, true ones.

7.72.4 When the Dawns shine forth, Ashvins, singers bring you their prayers.
The god Savitar raises his beam on high; great fires sing as they are kindled.

7.72.5 Come from behind and before, true Ashvins, from south and north.
Come from every side with the wealth of the five peoples; guard us always with well-being.

Hymn 7.73 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.73.1 We have crossed beyond this darkness, presenting our hymn as worshipers.
Your singer calls you, Ashvins, doers of many wonders, foremost among immortals.

7.73.2 The beloved priest of men has taken his place, true ones, who worships and praises.
Taste the sweetness close by, Ashvins; with an offering I call to you at the assemblies.

7.73.3 We have approached the sacrifice, opening the paths; accept this fair praise, mighty ones.
Awaken like messengers dispatched at once; Vasishta grows old praising you with hymns.

7.73.4 Come, bearers, into our community, destroyers of demons, firm-handed guardians.
The intoxicating soma draughts have arrived; do not neglect us, but come in kindness.

7.73.5 Come from behind and before, true Ashvins, from south and north.
Come from every side with the wealth of the five peoples; guard us always with well-being.

Hymn 7.74 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the Ashvins. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

7.74.1 These dawns, destined for heaven, call you, Ashvins.
I call you to my aid, rich in power; for you visit every people.

7.74.2 You give marvelous sustenance, heroes, and inspire the speaker of truth.
Guide your chariot here in one accord; drink the soma sweetness.

7.74.3 Come and adorn yourselves; drink the sweetness, Ashvins,
the milk poured forth, mighty treasure-bringers; do not neglect us: come.

7.74.4 The horses that fly to your worshiper's house bearing you—
come swiftly toward us on those eager steeds, divine Ashvins.

7.74.5 And as they travel, Ashvins, generous patrons receive refreshment.
Grant lasting glory to the generous, and shelter to us, true ones.

7.74.6 Those who have gone forth, harmless as chariots, guarding the people,
have flourished in their own strength, heroes, and dwell in a blessed home.

Hymn 7.75 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.75.1 Heaven-born Dawn has shone by Truth, revealing her grandeur.
She drove away hostile, unwelcome darkness, most like the Angirases, waking the paths.

7.75.2 Awaken today for our great prosperity, Ushas; send us great good fortune.
Set brilliant, glorious wealth among us, goddess among mortals, human, seeking renown.

7.75.3 Here have come those deathless, splendid beams of Dawn, beautiful to behold,
giving birth to divine ordinances and spreading across the spaces of air.

7.75.4 She is harnessed and travels instantly around the five human settlements from afar,
observing the ways of people, heaven's daughter, mistress of the world.

7.75.5 Rich in prizes, Surya's bride, with brilliant gifts, she governs wealth and treasure.
Praised by seers, rousing the generous, Ushas shines, celebrated by her singers.

7.75.6 Her gleaming ruddy horses have come in sight, carrying bright Dawn.
She travels in her variegated chariot, shining, bestowing treasure on the worshiper.

7.75.7 True among the true, great among the great, goddess among gods, worthy among the worthy,
she breaks the strongholds and gives the cows; the cattle low toward Ushas.

7.75.8 Grant us wealth rich in cattle, heroes, horses and ample sustenance, Ushas.
Do not expose our many-layered ritual grass to blame; guard us always with well-being.

Hymn 7.76 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.76.1 Immortal light for all humankind has risen: Savitar, god of all men.
By the gods' design the eye was born; Ushas revealed the entire world.

7.76.2 The gods' paths appeared to me, unbroken, adorned with riches.
Dawn's beacon arose before us; she came facing us above the houses.

7.76.3 Many were the days that came before the rising of Surya,
when Ushas walked about like a lover, seen as she went, never to return.

7.76.4 Those ancient, truth-keeping seers shared the gods' feasts.
The fathers found the hidden light; their words were true, and they gave birth to Dawn.

7.76.5 Gathered in a common wide place, they agree and do not contend.
They do not break the ordinances of the gods, but travel unharmed with their riches.

7.76.6 The Vasishtas, waking with dawn, sing hymns of praise to you, blessed Ushas.
Leader of cattle, mistress of prizes, shine for us, nobly born Ushas; be first to wake.

7.76.7 Dawn, leader of gifts and true words, shines, praised by the Vasishtas.
Grant us wealth of far-reaching fame; guard us always with well-being.

Hymn 7.77 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.77.1 She shines like a young woman, setting every living thing in motion.
Agni is kindled for men; she makes light and drives back darkness.

7.77.2 Facing the whole world she rose in splendor, wearing a shining robe, becoming radiant.
Golden, fair to see, mother of cattle and leader of days, she shines forth.

7.77.3 Bearing the gods' eye and guiding her lovely white horse,
Ushas appears, revealed by rays, rich in varied gifts, born over the world.

7.77.4 Bring desirable things near and make enemies distant; make broad, fearless pasture for us.
Drive away hatred and bring treasure; spur gifts for your singer, generous one.

7.77.5 Shine on us with your finest beams, divine Ushas, lengthening our days;
grant us food, desired by all, and gifts of cattle, horses and chariots.

7.77.6 Heaven's daughter, nobly born Ushas, the Vasishtas magnify you with prayers.
Set among us great and exalted wealth; guard us always with well-being.

Hymn 7.78 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.78.1 Her first signs have appeared; her upright beams spread abroad.
Come toward us, Ushas, on your great luminous chariot, bringing good things.

7.78.2 Kindled Agni sings to you, and inspired men greet you with prayers.
Dawn comes with her light, driving away all darkness and evil, goddess.

7.78.3 Those shining Dawns have appeared before us, giving light.
They brought forth Surya, sacrifice and Agni; unwelcome darkness went away.

7.78.4 Heaven's generous daughter has appeared; all behold Dawn as she shines.
She mounts her chariot, harnessed by her own nature, and well-yoked horses bear her.

7.78.5 Today let our generous patrons and we ourselves wake gladly to greet you.
Shine abundantly, Dawns; guard us always with well-being.

Hymn 7.79 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.79.1 Dawn has shone on the people's paths, waking the five human settlements.
Surya rises with beautiful shining steeds, displaying Heaven and Earth to sight.

7.79.2 At heaven's borders the Dawns array their lights, like peoples yoked for travel.
Your cattle turn away darkness and stretch out light like Savitar's arms.

7.79.3 Dawn is here, most like Indra, rich in bounty, bringing glories for our happiness.
Heaven's divine daughter, like an Angirasa, bestows treasures on the righteous.

7.79.4 Grant us as much wealth, Ushas, as you have opened up for singers who praise you,
when, born at the bull's roar, you unveiled the doors of the solid rock.

7.79.5 She rouses each god for giving, sending sweet words toward us.
As you dawn, inspire our thoughts toward gain; guard us always with well-being.

Hymn 7.80 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.80.1 The inspired Vasishtas were first to wake Dawn with their hymns and songs,
as she turns the two realms and reveals all the worlds.

7.80.2 Giving fresh life, hiding darkness beneath her light, Dawn has awakened.
The fearless young woman leads the way and calls forth Surya, sacrifice and Agni.

7.80.3 May blessed Dawns always shine for us with horses, cattle and heroes,
milking ghee, abundant on every side; guard us always with well-being.

Hymn 7.81 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Varuna. Meter: Jagati.

7.81.1 She appears approaching, shining, heaven's daughter;
she unveils the great darkness for sight, and makes light, the noble woman.

7.81.2 Surya rising sends out his rays and his blazing constellation;
may we receive our share of your dawn, Ushas, and of Surya's light.

7.81.3 We have woken eagerly to meet you, Ushas, daughter of heaven.
You bring many desirable gifts, like delight to one who offers worship.

7.81.4 As you dawn, goddess, you make a vast display of greatness for the sight of sunlight.
We ask to share in your treasures; may we be like children of a mother.

7.81.5 Bring us that brilliant gift, Ushas, whose fame reaches far;
grant us the mortal livelihood you possess, heaven's daughter, that we may enjoy it.

7.81.6 Immortal fame and wealth for patrons, cattle-rich prizes for us:
Ushas, rich in truth and inspiring generous men, shine away all treachery.

Hymn 7.82 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Varuna. Meter: Jagati.

7.82.1 Indra and Varuna, grant great shelter to our people for the sacrifice.
As someone with long-standing hostility assails us, may we conquer hostile thoughts in battle.

7.82.2 One is called universal king, the other self-ruling king; you both are great, rich in bounty.
All the gods in the highest heaven have joined your might and strength, mighty ones.

7.82.3 With strength you cut channels for the waters and set Surya, sovereign, in heaven.
Indra and Varuna, in soma's rapture you filled dry streams and swelled prayers.

7.82.4 In fights and battles warriors look to you; in bringing peace, those who know their measure.
We singers call you, Indra and Varuna, easy to summon, lords of wealth in both realms.

7.82.5 Indra and Varuna, when you made all the creatures of the world by your greatness,
Mitra serves Varuna in peace, while the fierce other moves shining with the Maruts.

7.82.6 For Varuna's great tribute his brightness measures out strength: his own rule stands firm.
The other strikes the stranger down; with the few, he overcomes the many.

7.82.7 No distress, wrong or suffering can touch the mortal, Indra and Varuna,
whose sacrifice you visit and enjoy; no mortal's deceit can reach him.

7.82.8 Come near with divine help, heroes; hear my call if it has pleased you.
Give us your friendship and kinship, Indra and Varuna, and your mercy.

7.82.9 Indra and Varuna, be our champions in each struggle, with strength among the peoples,
when both parties call on you in strife to win children and descendants.

7.82.10 May Indra, Varuna, Mitra and Aryaman grant us glory and vast shelter.
We honor Aditi's unconquerable light and the god Savitar's song, which furthers Truth.

Hymn 7.83 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Varuna. Meter: Jagati.

7.83.1 Looking to your alliance, broad-shouldered men went forward seeking cattle.
You struck Dasas and Vritras, and Aryas too; Indra and Varuna, you aided Sudas.

7.83.2 Where men gather with banners raised, and something cherished is at stake in battle,
where all the worlds that see the sun tremble, speak for us there, Indra and Varuna.

7.83.3 Earth's borders seemed to shake; a roar rose to heaven, Indra and Varuna.
My enemies drew near among the peoples; come toward us with aid, hear our call.

7.83.4 Indra and Varuna, with irresistible weapons you won the crossing and protected Sudas.
Hear their prayers when called; the priesthood of the Tritsus proved true.

7.83.5 Indra and Varuna, hostile rivals torment me with threats and assaults.
For you rule the riches of both worlds; protect us on the decisive day.

7.83.6 Both sides call on you in battle, Indra and Varuna, seeking wealth.
When ten kings surrounded Sudas, you saved him and the Tritsus.

7.83.7 Ten kings allied, without sacrifice, could not defeat Sudas, Indra and Varuna.
The praise of men seated at the meal was true; gods answered their calls to the gods.

7.83.8 On all sides of the battle of ten kings you gave Sudas help, Indra and Varuna,
where the white-clad, topknotted Tritsus, wise with prayers, rushed into the fight.

7.83.9 One strikes Vritras in battle; the other forever guards the ordinances.
We call you mighty ones with lovely hymns; Indra and Varuna, grant us shelter.

7.83.10 May Indra, Varuna, Mitra and Aryaman grant us glory and vast shelter.
We honor Aditi's unconquerable light and the god Savitar's song, which furthers Truth.

Hymn 7.84 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.84.1 I call you kings to our sacrifice with offerings and reverence, Indra and Varuna.
The ghee-bearing ladle travels round in many forms, holding gifts out in its arms.

7.84.2 Your great dominion fills heaven; without ropes you bound it with bridges.
May we escape Varuna's wrath; may Indra open a wide world for us.

7.84.3 Make our sacrifice beautiful in the assemblies, our prayers renowned among patrons.
Let god-sent riches approach us; lift us up with your precious protection.

7.84.4 Indra and Varuna, set with us wealth desirable to all, rich in treasure and food.
The Aditya destroys falsehood; the hero freely distributes boundless riches.

7.84.5 This song of mine has reached Indra and Varuna, urging aid for our children and offspring.
Rich in jewels, may we reach the feast of gods; guard us always with well-being.

Hymn 7.85 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.85.1 I purify my demon-free thought for you, pouring soma for Indra and Varuna,
bright-faced like divine Dawn; guard us nearby upon our journey.

7.85.2 They contend at the gods' summons, where arrows fly among the banners.
Strike these enemies, Indra and Varuna, scattered far and wide with your shafts.

7.85.3 Even the self-glorious divine waters set Indra and Varuna among the gods in their assembly.
One sustains scattered peoples; the other slays invincible Vritras.

7.85.4 Let that priest be wise in Truth, Aditya, who with reverence and strength
brings you offerings and calls for aid; may he gain prosperity and abundance.

7.85.5 This song of mine has reached Indra and Varuna, urging aid for our children and offspring.
Rich in jewels, may we reach the feast of gods; guard us always with well-being.

Hymn 7.86 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Varuna. Meter: Trishtubh.

7.86.1 Wise men discern his greatness, who propped apart even broad Heaven and Earth;
he drove the high, vast firmament aloft and spread the stars and earth twofold.

7.86.2 I speak with my own heart: When shall I dwell within Varuna's favor?
Will he accept my oblation without anger? When will I see his mercy and goodwill?

7.86.3 Wanting to know my offense, Varuna, I approach and question those who understand.
Even the seers say the same thing to me: “Varuna is angry with you.”

7.86.4 What was my greatest crime, Varuna, that you wish to kill your friend and singer?
Tell me, unconquerable lord; I will hasten to you in humble reverence, freed of guilt.

7.86.5 Release us from our fathers' wrongs and those we ourselves have committed.
Release Vasishta, king, like a thief who has taken cattle, like a calf from its tether.

7.86.6 It was not our own will, Varuna: it was deception, drink, anger, dice, unthinking folly.
The elder is near to lead the younger astray; even a dream incites falsehood.

7.86.7 Let me serve the bountiful god as a servant, free of guilt, eager to act.
The noble god has enlightened the unknowing; the wisest poet spurs the wise toward riches.

7.86.8 Let this hymn, Varuna, self-governed lord, rest close upon your heart.
May we have peace at home and on the road; guard us always with well-being.

Hymn 7.87 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Varuna. Meter: Trishtubh.

7.87.1 Varuna cut a path for Surya and for the sea-swollen rivers.
Like a released torrent he made great channels flow for days in accordance with Truth.

7.87.2 The wind is your breath, blowing across the expanse like a swift beast seeking pasture.
Within these vast Heaven and Earth are all your beloved dwelling places, Varuna.

7.87.3 Varuna's watchmen, sent abroad, survey both fair realms of Heaven and Earth.
They are seers faithful to Truth, wise in sacrifice, who inspire thought.

7.87.4 Varuna told me, his wise one: “The cow bears thrice seven names.”
Knowing the secret of her place, the poet spoke it to instruct a later age.

7.87.5 Three heavens rest within him, three earths beneath them in six divisions.
Wise King Varuna has set this golden swing in heaven for beauty.

7.87.6 Varuna stands above the river like the sky, white as a drop, a powerful beast.
Deep is his counsel; he measures the expanse, the true king whose rule bears us across.

7.87.7 May we be guiltless before Varuna, who shows mercy even to the wrongdoer.
Let us prosper under Aditi's ordinances; guard us always with well-being.

Hymn 7.88 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Varuna; verse 7 releases from bonds. Meter: Trishtubh.

7.88.1 Vasishta, bring your purest, dearest thought to bountiful Varuna,
who draws near the great worshipful bull of a thousand gifts.

7.88.2 Now that I have come into his sight, I think on Varuna's face like Agni's.
When the protector over the bright stone sends the draught, may he draw his beauty before my eyes.

7.88.3 When Varuna and I boarded the boat and steered into the middle of the sea,
when we rode upon the crests of waters, we swung upon the swing for beauty.

7.88.4 Varuna placed Vasishta upon the boat; with his great powers he made him a seer,
a singer and poet in the happy days while the heavens stretched out the Dawns.

7.88.5 Where have our friendships gone, when once we traveled together unharmed?
We entered your vast, thousand-doored house, self-governed Varuna.

7.88.6 Your faithful, beloved friend, Varuna, has committed offenses against you.
Let us not, guilty, taste your anger, lord; grant shelter to your singer, wise one.

7.88.7 As we dwell in these steadfast homes, let Varuna loosen the snare from us.
May we win protection in Aditi's lap; guard us always with well-being.

Hymn 7.89 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Varuna. Meter: Gayatri; verse 5 Jagati.

7.89.1 Let me not go to the house of clay, King Varuna.
Have mercy, lord of good dominion, have mercy.

7.89.2 When I stagger like an inflated skin, lord of the stone,
have mercy, lord of good dominion, have mercy.

7.89.3 Through weakness of will I have turned against the light;
have mercy, lord of good dominion, have mercy.

7.89.4 Standing amid waters, thirst has found your singer;
have mercy, lord of good dominion, have mercy.

7.89.5 Whatever wrong we humans commit against the divine people, Varuna,
whatever ordinances of yours we have broken through ignorance, do not destroy us for that sin, god.

Hymn 7.90 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Vayu, verses 1–4; Indra and Vayu, verses 5–7. Meter: Trishtubh.

7.90.1 Pure sweet pressings have been poured out for you two by the priests, for heroism.
Harness your teams, Vayu; come here and drink the pressed draught for rapture.

7.90.2 Whoever brings you an offering, Vayu, sovereign, and pure soma, drinker of purity,
you make him celebrated among mortals; each birth of his brings forth a prizewinner.

7.90.3 Heaven and Earth bore him for wealth, and divine Inspiration places the god beside wealth.
Then Vayu's own teams attend him, and the white steed, treasure's dwelling, shines forth.

7.90.4 The flawless Dawns shone, revealing blessed days and broad light.
The eager ones opened even the pen of cattle; after them the ancient waters flowed.

7.90.5 Their minds set on Truth, shining, yoked by their own insight, they carry
your hero-bearing chariot, Indra and Vayu; refreshment attends you, lords.

7.90.6 May the patrons who govern sunlight, cattle, horses, riches and gold,
Indra and Vayu, with steeds and heroes prevail in battles throughout their lives.

7.90.7 Like steeds begging for renown, we Vasishtas call Indra and Vayu with fine songs,
striving for prizes and our own protection; guard us always with well-being.

Hymn 7.91 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Vayu, verses 1 and 3; Indra and Vayu, verses 2 and 4–7. Meter: Trishtubh.

7.91.1 Surely the ancient, faultless gods, greatened by reverence,
clothed Dawn in sunlight for Vayu and for afflicted Manu.

7.91.2 Longing messengers, guards against deceit, through months and many autumns past,
our fine praise goes to you, Indra and Vayu, asking mercy and fresh prosperity.

7.91.3 The white steed, rich in food, increasing wealth and wise, adorns your teams.
They stand together for Vayu; all these men have made fair offspring.

7.91.4 As long as strength and vigor last, as long as men can look and see,
drink our pure soma, drinkers of purity; sit on this ritual grass, Indra and Vayu.

7.91.5 Yoking your desirable, heroic teams, ride here in one chariot, Indra and Vayu.
Here is the first portion of sweetness set before you; delight in it, then release your bounty among us.

7.91.6 With your hundred teams, your thousand teams, desired by all, Indra and Vayu,
come here to generous hosts; drink the sweetness offered before you, heroes.

7.91.7 Like steeds begging for renown, we Vasishtas call Indra and Vayu with fine songs,
striving for prizes and our own protection; guard us always with well-being.

Hymn 7.92 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Vayu; verses 2 and 4 Indra and Vayu. Meter: Trishtubh.

7.92.1 Adorn yourself and come to us, pure-drinking Vayu, with your thousand beloved teams.
I send you the intoxicating draught, god, for whom you claim the first drink.

7.92.2 The swift presser has taken his place at the rites, preparing soma for Indra and Vayu to drink.
God-loving priests bring the first of the sweetness to you with skill.

7.92.3 With those teams that bear you to the generous man's home for the offering, Vayu,
fasten abundant wealth upon us, heroic gifts of cattle and horses.

7.92.4 May we and our patrons, inspired by Vayu and exhilarated by Indra, overcome
hostile men in battle, striking Vritras down, ardent and eager for the gods.

7.92.5 Come to our sacrifice with hundreds, with thousands of teams, Vayu.
Rejoice at this pressing; guard us always with well-being.

Hymn 7.93 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Agni. Meter: Trishtubh.

7.93.1 Indra and Agni, killers of Vritra, accept this pure hymn, newly born today.
For you are both easy to call; grant a prize at once to the eager seeker.

7.93.2 You are victorious, mighty, growing together and flourishing in strength.
Ruling wealth and abundant pasture, join us to the great, forceful prize.

7.93.3 When eager men seek the assembly and inspired seers seek insight with prayers,
like horses reaching the goal they call out to you, Indra and Agni.

7.93.4 The inspired singer seeks insight with songs, praying for glorious ancestral wealth.
Indra and Agni, Vritra-slayers armed with fine maces, lift us up with new gifts.

7.93.5 When two great armies meet in rivalry, bodies blazing in the winning of heroes,
strike down the godless with the worshipers at the assembly, alongside the soma-pressing people.

7.93.6 Come to our soma-pressing, Indra and Agni, with good will.
Even now you have held us close; let me summon you for enduring prizes.

7.93.7 Agni, kindled by this reverence, speak to Mitra, Varuna and Indra for us.
Whatever wrong we have done, show mercy; let Aryaman and Aditi loosen it.

7.93.8 Agni, may we attain prizes together through these offerings swiftly presented to you both.
Let not Indra, Vishnu or the Maruts overlook us; guard us always with well-being.

Hymn 7.94 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Agni. Meter: Gayatri; verse 12 Anushtubh.

7.94.1 This first praise of yours, Indra and Agni, has sprung from his thought,
like rain from a cloud.

7.94.2 Hear your singer's call, Indra and Agni; receive his songs.
As lords, bring our thoughts to fullness.

7.94.3 Do not surrender us to evil, Indra and Agni, or to the curse;
do not leave us exposed to reproach.

7.94.4 To Indra and Agni we send great homage and beautiful praise,
our minds like milch cows seeking your aid.

7.94.5 For inspired singers always praise you thus for help,
in distress, seeking the prize.

7.94.6 We call you with songs and offerings, eager to acclaim you,
seeking victory in wisdom's contest.

7.94.7 Come with help, Indra and Agni, to us, conquerors of peoples;
let no evil-tongued man rule over us.

7.94.8 Let no deceit from any hostile mortal reach us;
Indra and Agni, grant us shelter.

7.94.9 The wealth of cattle, gold and horses we ask of you,
Indra and Agni, may we win it.

7.94.10 When at the soma-pressing men called Indra and Agni,
attending you with horses and worship,

7.94.11 with hymns, most powerful killers of Vritra, delighted by song,
they courted you with chants of praise.

7.94.12 That mortal who speaks evil, knows evil, keeps demons—
strike him utterly with your weapon, strike him down with your weapon.

Hymn 7.95 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Sarasvati; verse 3 Sarasvan. Meter: Trishtubh.

7.95.1 Sarasvati rushes onward with nourishing flood, an iron fortress for support.
Like a charioteer she overwhelms all other waters in greatness, the river.

7.95.2 Sarasvati alone stands out among rivers, flowing pure from mountains to the sea.
Mindful of the vast world's wealth, she has milked ghee and milk for the Nahusha people.

7.95.3 The mighty child, the bull among worshipful women, grew to manly strength among them.
He gives racing steeds to generous men and cleanses his body for the prize.

7.95.4 May blessed Sarasvati, pleased, hear us at this sacrifice,
approached by modest worshipers with homage, surpassing even friends in wealth.

7.95.5 Offering these gifts and reverence, Sarasvati, we ask you to welcome our song.
Let us rest in your beloved shelter, like people taking refuge beneath a tree.

7.95.6 For you, blessed Sarasvati, Vasishta has opened the doors of Truth.
Grow, shining one, and grant prizes to your singer; guard us always with well-being.

Hymn 7.96 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Sarasvati, verses 1–3; Sarasvan, verses 4–6. Meter: Pragatha, verses 1–2; Pankti, verse 3; Gayatri, verses 4–6.

7.96.1 Sing a lofty song of the divine queen of rivers.
Magnify Sarasvati with fair hymns, Vasishta, and both worlds with praise.

7.96.2 Where, radiant one, the Purus dwell in your two mighty realms,
be our protectress, friend of the Maruts; inspire the gifts of generous men.

7.96.3 May gracious Sarasvati make gracious things, unconstrained and rich in prizes;
may she be praised like Jamadagni and celebrated like Vasishta.

7.96.4 Eager for wives and longing for sons, generous men,
we call upon Sarasvan.

7.96.5 Your waves, Sarasvan, are sweet and dripping ghee;
protect us with them.

7.96.6 May we drink of Sarasvan's swelling breast, visible to all,
for offspring and nourishment.

Hymn 7.97 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra, verse 1; Brihaspati, verses 2 and 4–8; Indra and Brahmanaspati, verses 3 and 9; Indra and Brihaspati, verse 10. Meter: Trishtubh.

7.97.1 At the sacrifice, in heaven and on earth among men, where god-seeking heroes rejoice,
where pressings are made for Indra, let vigor and the first strength come for exhilaration.

7.97.2 We choose divine protections: may mighty Brihaspati be our friend,
so that we may be guiltless before the bountiful one who gives to us like a father from afar.

7.97.3 I honor with reverence and offerings the eldest, gracious Brahmanaspati.
Let the great divine song reach Indra, king of prayer fashioned by the gods.

7.97.4 Let beloved Brihaspati, desired by all, sit in our dwelling.
Let him grant the desire for wealth and heroic sons and bring us safely past harm.

7.97.5 The ancient immortals have made for us this song beloved of the immortal.
Let us call Brihaspati, whose cry is pure, worthy of household worship, unconquered.

7.97.6 Ruddy, powerful horses bear Brihaspati, bearing their load together,
clad in a reddish shape like the sky, where even strength has its blue-hued seat.

7.97.7 He is pure, hundred-winged, cleansing, gold-adorned, quick, winning the sun:
Brihaspati, exalted, a good guest, most lavish in feast for his friends.

7.97.8 Divine Heaven and Earth, mothers of the god, have magnified Brihaspati by their greatness.
Friends, let him make easy for prayer the passage and the crossing through skill and insight.

7.97.9 This beautiful hymn, Brahmanaspati, this prayer has been made for Indra of the mace.
Aid our thoughts and awaken full wisdom; let enemies' hostility be exhausted.

7.97.10 Brihaspati and Indra, you rule the treasures of heaven and earth.
Set wealth before the singer and the praising poet; guard us always with well-being.

Hymn 7.98 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra; verse 7 Indra and Brihaspati. Meter: Trishtubh.

7.98.1 Priests, offer the ruddy, milk-mixed drop to the bull of the settlements.
Indra goes daily from the cattle-stall to the altar, seeking pressed soma to drink.

7.98.2 When you take lovely food each day, bring its draught day after day.
Gladly in heart and mind, Indra, drink the soma offered before you.

7.98.3 At birth you drank soma for strength; your mother foretold your greatness.
Indra, you expanded across the broad midair and opened space for the gods by battle.

7.98.4 When we fight those who think themselves mighty, laying them low with our arms,
or when you fight surrounded by heroes, Indra, through you may we win a famous victory.

7.98.5 I shall tell Indra's first deeds and the new ones the generous lord has done:
he defeated ungodly magic, and then soma belonged to him alone.

7.98.6 Everything living around us that you behold with Surya's eye is yours.
You alone, Indra, are lord of cattle; may we enjoy the riches you offer.

7.98.7 Brihaspati and Indra, you rule the treasures of heaven and earth.
Set wealth before the singer and the praising poet; guard us always with well-being.

Hymn 7.99 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Vishnu, verses 1–3; Indra and Vishnu, verses 4–6. Meter: Trishtubh.

7.99.1 Growing beyond all measure in your form, no one can encompass your greatness.
We know both earthly realms of yours, god Vishnu; you alone know the highest.

7.99.2 No one born or yet to be born, Vishnu, has reached the farthest bound of your greatness.
You propped up the high vast heaven and sustained the eastern quarter of earth.

7.99.3 Rich in food, cows and good pasture for men, you two are bountiful.
You spread apart Heaven and Earth for Vishnu and held the earth fast with beams.

7.99.4 You made broad space for sacrifice, giving birth to Surya, Dawn and Agni.
Heroes, in battle you shattered even the magic of the Dasa Vrishashipra.

7.99.5 Indra and Vishnu, you broke down Shambara's ninety-nine fortified cities;
together you killed a hundred thousand warriors of the resisting Asura Varchin.

7.99.6 This mighty thought exalts you mighty, wide-striding lords;
I give you a hymn at assemblies, Vishnu; swell the food in the settlements, Indra.

7.99.7 I cry the offering word for you, Vishnu; accept my oblation, radiant one.
Let my songs of praise magnify you; guard us always with well-being.

Hymn 7.100 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Vishnu. Meter: Trishtubh.

7.100.1 The mortal who offers to far-praised Vishnu will share his bounty and win wealth.
Whoever worships with steadfast mind will honor such manly strength.

7.100.2 Vishnu, ever-striding one, give us gracious favor for all people, unfailing insight,
that we may gain abundant happiness and wealth in horses and manifold brilliance.

7.100.3 This god has strode three times across the earth, hundred-rayed in his greatness.
May powerful Vishnu be stronger still; fierce is the name of this ancient one.

7.100.4 Vishnu strode across this earth to give mankind a place to live.
His praising peoples are secure; he made a broad dwelling, nobly born.

7.100.5 Today I proclaim your name, radiant Vishnu, as an Arya who knows your ways.
I praise you, mighty beyond reach, dwelling in the farthest realm.

7.100.6 Why, Vishnu, should this declaration of yours be questioned: “I am the radiant one”?
Do not hide this form from us when you take another shape in battle.

7.100.7 I cry the offering word for you, Vishnu; accept my oblation, radiant one.
Let my songs of praise magnify you; guard us always with well-being.

Hymn 7.101 — Seer: Vasishta Maitravaruni, desiring rain, or Kumara Agneya. Deity: Parjanya. Meter: Trishtubh.

7.101.1 Speak the three words headed by light that milk this honey-yielding udder.
Making a calf, placing seed within plants, the newborn bull bellows aloud.

7.101.2 He who makes plants and waters grow, the god who rules the whole moving world,
may he grant us threefold refuge and shelter and thrice-turning light for our welfare.

7.101.3 One creature is barren, another gives birth through you; he shapes his body at will.
The mother receives the father's milk, and by it the father and son grow strong.

7.101.4 Within him all worlds stand; three heavens, three ways, the waters flow.
Three vessels pouring sweetness drip on every side of the mighty one.

7.101.5 Let this word to self-ruling Parjanya rest in his heart; may he welcome it.
Let rain bring joy to us, and fruit-laden plants be guarded by the gods.

7.101.6 He is the bull, giver of seed to enduring creatures; in him is the life of moving and still.
May that Truth preserve me for a hundred autumns; guard us always with well-being.

Hymn 7.102 — Seer: Vasishta Maitravaruni, desiring rain, or Kumara Agneya. Deity: Parjanya. Meter: Gayatri; verse 2 Pada-nichrit.

7.102.1 Sing to Parjanya, heaven's son, generous giver;
let him provide pasture for us.

7.102.2 Parjanya places seed in plants, in cattle and horses,
and in women.

7.102.3 Pour into his mouth the sweetest offering;
let him make our refreshment plentiful.

Hymn 7.103 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: the frogs, with Parjanya. Meter: Trishtubh; verse 1 Anushtubh.

7.103.1 Like priests observing vows, who have lain quiet for a year,
the frogs have voiced their speech, stirred by Parjanya.

7.103.2 When heavenly waters reached the one lying in the lake like a dry leather skin,
the frogs' voices came together like the lowing of cows with calves.

7.103.3 When rain falls on them longing and thirsty as the rainy season comes,
one approaches another croaking, as a son calls to his father.

7.103.4 One embraces another as they rejoice at the rush of waters.
As the frog sings beneath the rain, the spotted one joins his voice with the green one.

7.103.5 When one repeats another's voice like a pupil learning from a teacher,
all their limbs seem to flourish as you speak well together on the waters.

7.103.6 One lows like a cow, one bleats like a goat; one is spotted, one is green.
Though bearing a common name, they are differently shaped and color their many voices.

7.103.7 Like priests around a full soma-bowl at the overnight rite, calling out,
you frogs surround that day of the year when the rains begin.

7.103.8 Like soma-priests the brahmins raise their voices, making yearly prayer.
Like sweating priests at the hot offering, they emerge from hiding.

7.103.9 They have kept the divine order of the twelve-month year, not neglecting its season.
When rains return after a year, the heated offering finds release.

7.103.10 The cow-voiced gives, the goat-voiced gives; the spotted, the green give riches.
Frogs that give hundreds of cattle lengthen our lives at the thousandfold pressing.

Hymn 7.104 — Seer: Vasishta Maitravaruni. Deity: Indra and Soma, with individual addresses to Indra, Soma, Agni, the gods, pressing stones and Maruts. Meter: Trishtubh; verses 2, 21 and 23 Jagati; verse 25 Anushtubh.

7.104.1 Indra and Soma, scorch the demon, cast the darkness-feeders down, mighty ones.
Tear apart the senseless, burn them; strike, repel and crush the devourers.

7.104.2 Indra and Soma, make a fiery cauldron blaze against the wicked speaker, the sinner;
bring undying hatred on the enemy of prayer, flesh-eater with savage eyes, the nameless spirit.

7.104.3 Indra and Soma, hurl the evil workers into a pit, into bottomless darkness,
so none may rise again from there; let your angry strength prevail.

7.104.4 Indra and Soma, turn heaven's weapon against the evildoer and strike from earth;
sharpen it from the mountains of the sun, to crush the growing demon.

7.104.5 Indra and Soma, fling your fire-heated crushing stones from heaven;
with blazing, ageless weapons pierce the devourers, so they sink speechless.

7.104.6 May this thought encircle you on every side like a girth around a racing horse.
I offer my prayer to you for wisdom; enliven these hymns like lords of men.

7.104.7 Remember us with swift help; strike the treacherous, brittle demons.
Indra and Soma, let no evil worker who attacks us deceitfully ever find an easy path.

7.104.8 Whoever calls me a liar with false words while I act with innocent mind,
let that speaker of untruth come to nothing, Indra, like water cupped in the hand.

7.104.9 Those who harm the innocent with violent acts, who defile the good,
let Soma give them to the serpent or place them in the lap of destruction.

7.104.10 Who plots to steal our drink or food, Agni, our horses, cattle or our bodies,
let the thieving robber dwindle, cut down in body and descendants.

7.104.11 Let him be cast far away with his body and descendants, beneath all three earths;
let his fame dry up, gods, who attacks us by day or night.

7.104.12 For one who understands, truth and falsehood in speech are easily distinguished when they contend.
Soma protects whichever is true and straighter; he strikes the false.

7.104.13 Soma never favors a crooked man or one who falsely asserts authority.
He strikes the demon and the false speaker; both lie in Indra's snare.

7.104.14 If I have worshiped false gods, Agni, or in vain accused the gods,
why are you angry with us, all-knowing one? Let the deceitful speakers go to ruin.

7.104.15 Let me die today if I am a sorcerer, if I have burned a man's life-breath;
let him be parted from ten heroes who falsely calls me a sorcerer.

7.104.16 Whoever calls me a sorcerer, though I am no sorcerer, or says, “I am pure,” though he is a demon,
let Indra strike him with his great weapon; let him sink beneath every living creature.

7.104.17 She who flies like an owl at night, hiding her body in deceit,
let her fall into bottomless pits; let the pressing stones crush the demons with their cries.

7.104.18 Spread out among the peoples, Maruts; seek out, seize and crush the demons,
those who fly at night in bird-shape or offer treachery at the divine sacrifice.

7.104.19 Launch heaven's stone, Indra; sharpen it, generous one, whetted with soma.
Strike the demons with this mountain from east and west, south and north.

7.104.20 Those swift fliers are flying here, plotting against invincible Indra.
Shakra sharpens his weapon against the accusers; now let him loose the thunderbolt on sorcerers.

7.104.21 Indra has become destroyer of sorcerers and of those who steal offerings and assail us.
Shakra comes against the demons like an ax through the forest, shattering them like pots.

7.104.22 Strike down the owl-witch and little-owl-witch, the dog-witch and cuckoo-witch,
the eagle-witch and vulture-witch; crush the demon like a millstone, Indra.

7.104.23 Let no demon, no sorcerer overpower us; let the pair of evil spirits flee.
May Earth guard us from earthly distress and the midair guard us from heavenly distress.

7.104.24 Indra, strike the male sorcerer and the woman who works harm by magic.
Let their necks be broken and their mad gods perish; let them not see your rising sun.

7.104.25 Look closely, look all around, Indra and Soma; stay awake.
Hurl your weapon against demons, your thunderbolt against sorcerers.

### Mandala 8

Hymn 8.1 — Seers: Pragatha Kanva, verses 1–2; Medhatithi and Medhyatithi Kanva, verses 3–29; Asanga Playogi, verses 30–33; Shashvati Angirasi, verse 34.

8.1.1 Friends, praise no other; do not let yourselves be harmed.
Praise Indra, the mighty bull, at the pressing, and repeatedly proclaim his hymns.

8.1.2 Strong-jawed, a bull vigorous as a bull, overcoming people like a cow,
he defeats hostility, wins affection, terrifies both sides and gives most generously to both.

8.1.3 Though these people summon you from many places for aid,
may this prayer of ours, Indra, increase you every day.

8.1.4 Wise men and alien peoples vie with each other, generous lord, among the nations.
Come close; bring manifold forms and the nearest prize for our help.

8.1.5 I would not give you away, lord of the stone, for a great price:
not for a thousand, nor ten thousand, nor a hundred, mace-bearer of a hundred gifts.

8.1.6 You are dearer to me, Indra, than father or unhelpful brother.
You and my mother alike shelter me, rich one, in the gift of wealth.

8.1.7 Where have you gone? Where are you? Your mind wanders far indeed.
Come here, fighter, breaker of obstacles and cities; the Gayatri songs have been sung.

8.1.8 Sing the Gayatri hymn to him, beloved destroyer of cities;
let the mace-bearer who breaks strongholds sit upon Kanva's ritual grass.

8.1.9 With your teams of ten, teams of a hundred, teams of a thousand,
your swift-running vigorous horses, hasten to us now.

8.1.10 Today I call upon you, the abundant milch cow shaped by Gayatri:
Indra, another source of nourishment, a generous cow with broad-flowing streams.

8.1.11 When Surya urged Etasha with the winged wind's swift bend,
the lord of a hundred powers carried Arjuneya Kutsa and overtook the invincible Gandharva.

8.1.12 Even before the breaking of necks, without a binding,
the generous lord of many treasures makes bonds and restores what is broken.

8.1.13 Indra, let us not become like those cast away from you, like estranged kin,
like abandoned forests, lord of the stone, difficult places to inhabit.

8.1.14 We have thought ourselves helpless and powerless, Vritra-slayer;
just once, hero, let our praise rejoice in your great gift.

8.1.15 If Indra should hear my hymn, let these drops of ours,
swiftly flowing through the filter, delight the one who strengthened Tugra's son.

8.1.16 Come today, friend, to our shared praise, beloved one;
let the generous men's homage reach you, and then I shall desire your finest hymn.

8.1.17 Press soma with stones; wash it in waters;
men clothe it in milk like a garment and draw it from the vessels.

8.1.18 Whether from earth or from heaven's vast shining height,
grow through this song of mine, wise one, and fill all beings with your body.

8.1.19 Press the sweetest, choicest soma for Indra.
Let Shakra swell it through all thought as one urging a prizewinning steed.

8.1.20 May I not always beg you with words from craving for soma;
I may anger you at the pressings like a restless beast, but who would not beg a lord?

8.1.21 The fierce rapture stirred by rapture, fierce in might,
that conquers everyone and pours out exhilaration—he gives to us in rapture.

8.1.22 The god gives many precious things to a generous mortal,
to the one who presses and sings, praised by all and unimpaired.

8.1.23 Come, Indra, rejoice, god, in your wondrous bounty;
fill your wide belly with soma at our shared drinking, like a lake.

8.1.24 Let a thousand, a hundred bay horses with flowing manes,
yoked to your golden chariot and to prayer, bear you here to drink soma, Indra.

8.1.25 Let your two bay horses with peacock-plumed tails and pale backs
carry you in the golden chariot to drink the rich sweet draught.

8.1.26 Drink this pressed soma, lover of song, as the first drinker;
this prepared, savory pressing is offered to delight you.

8.1.27 He alone is great in deeds, fierce in his ordinances;
let the strong-jawed one come: he never turns away from a call, no more than from a woman.

8.1.28 You crushed the roaming fortress of Shushna with your weapons;
you followed the shining one, Indra, when you became twice invited.

8.1.29 At sunrise my hymns turned to you; at midday they turned to you;
at day's close, in the evening shadows, they turned to you, rich lord.

8.1.30 Praise, praise: these are the most generous among the generous,
whose horses are scorned, whose roadway runs to the farthest prize, Medhyatithi.

8.1.31 When in faith I mounted the chariot of the horse-winning man,
I knew the loveliness of his wealth and the beasts he possessed.

8.1.32 He who gave me straight-running steeds along with golden trappings:
let Asanga's resounding chariot surpass all good fortunes.

8.1.33 Asanga Playogi surpassed other Dasas, Agni, with ten thousand gifts;
then ten bright oxen stood before me, like reeds rising from a lake.

8.1.34 She saw his stout member from the front, his boneless thigh hanging down;
Shashvati the woman looked and said, “You bear a splendid organ, noble one.”

Hymn 8.2 — Seers: Medhatithi Kanva and Priyamedha Angirasa, verses 1–40; Medhatithi Kanva, verses 41–42. Deity: Indra; Vibindu, verses 41–42. Meter: Gayatri; verse 28 Anushtubh.

8.2.1 Drink this pressed draught, rich lord; fill your belly well.
We have poured it out for you, fearless one.

8.2.2 Pressed by men and stones, purified through the sheep's fleece,
it is like a horse washed clean in the rivers.

8.2.3 We made it sweet for you with milk, mixing it like barley;
Indra, we call you to this shared feast.

8.2.4 Indra alone drinks soma, Indra drinks the pressing and lives forever,
among gods and mortals alike.

8.2.5 Neither bright drink, nor badly mixed drink, nor filling draughts
can satisfy the broad-ranging one of good heart.

8.2.6 When others seek him with milk, like hunters after a wild beast,
they rush toward him with their milch cows.

8.2.7 Let three soma pressings belong to divine Indra,
in his own home, drinker of the pressing.

8.2.8 Three vessels stream forth, and three bowls brim full
at their common stand.

8.2.9 You are pure, seated among many, mixed midway with milk,
and most delightful with curds to the hero.

8.2.10 These sharp somas pressed for you among us, Indra,
bright ones, ask to be mixed with milk.

8.2.11 Mix them with milk and sacrificial cake, Indra, and mix this soma;
for I hear you are rich in treasure.

8.2.12 Drunk in the heart, they fight like men mad with liquor;
naked, they sing at the udder.

8.2.13 Let the singer of the wealthy and generous one himself be wealthy;
let him advance, bay-horsed lord, toward renown.

8.2.14 The greedy one with no cattle recognizes neither the hymn being recited
nor the Gayatri being sung.

8.2.15 Do not surrender us to the violent or proud, Indra;
teach us by your powers, powerful one.

8.2.16 For this very purpose, Indra, seeking your friendship,
we Kanvas sing hymns to you.

8.2.17 No other worker ever achieved your new work, mace-bearer;
he knew your hymn alone.

8.2.18 The gods desire a soma-presser, not a sleeper;
unwearying, they shun negligence.

8.2.19 Come to us with prizes; do not be angry with us,
like a great man who has taken a young bride.

8.2.20 Do not, hard to restrain, remain far from us tonight,
like a disagreeable son-in-law.

8.2.21 We know this hero's abundant, generous favor,
the thoughts of him born in three places.

8.2.22 Pour in now for Kanva; we know no one stronger,
more glorious than the one of a hundred protections.

8.2.23 Presser, bring soma to Indra, eldest,
to Shakra the hero, the noble drinker.

8.2.24 He is readiest among the unfailing to give singers horses,
and cattle-rich prizes to those who praise him.

8.2.25 Again and again, pressers, pour out soma for exhilaration,
for the hero, for the mighty one.

8.2.26 Let the drinker, Vritra-slayer, come to the pressing, never far from us;
he of a hundred protections will rest here.

8.2.27 Here let the two bay horses, yoked to prayer, bear our welcome friend,
famed in songs, the lover of praise.

8.2.28 Come to these sweet somas, come to these mixed somas,
strong-jawed one, lord of men, powerful one; come to our common feast.

8.2.29 The praises that glorify you, once sung, grow toward great wealth and strength,
Indra, as they strengthen their maker.

8.2.30 The songs you bear, singer, and the hymns for you,
have ever stored up strength.

8.2.31 Thus this great worker, alone with mace in hand, wins prizes;
from ancient days he has ruled, unharmed.

8.2.32 Indra with his right hand kills Vritra, he who is much invoked;
he is great through vast powers.

8.2.33 In him are all peoples and swift deeds and vigorous strength;
they follow the rapture of the generous one.

8.2.34 Indra, heard above all others, has done all these deeds,
giving prizes to the generous.

8.2.35 He brings the cattle-seeking chariot, protecting it even from afar;
he is master of wealth and its bearer.

8.2.36 The inspired winner with horses, the hero who kills Vritra with men,
is a true guardian of the worshiper.

8.2.37 Worship Indra, Priyamedhas, with steadfast mind;
he has truly rejoiced in soma.

8.2.38 The lord of Truth, famed in songs, seeking glory, full of life:
Kanvas, sing of the prizewinning one.

8.2.39 Without any claim on the cattle-stalls, this generous friend gave to men
who had placed their desires upon him.

8.2.40 Thus, mace-bearer, you went forth as a ram
to wise Medhyatithi Kanva.

8.2.41 Generous Vibindu gave him four ten-thousands,
and eight thousand more.

8.2.42 And those two, descendants of Rana, swelling with milk,
we have honored for the sake of offspring.

Hymn 8.3 — Seer: Medhyatithi Kanva. Deity: Indra; Pakasthaman Kaurayana, verses 21–24. Meter: Pragatha; verse 21 Anushtubh; verses 22–23 Gayatri; verse 24 Brihati.

8.3.1 Drink the pressed, savory, milk-rich draught; rejoice in us, Indra.
Be our friend at the common feast for growth; let your thoughts guard us.

8.3.2 May we be victorious in your favor; do not deliver us to our enemies.
Guard us by marvelous aid and lead us into happiness.

8.3.3 Lord of many treasures, let these songs of mine magnify you.
The pure, bright-hued, wise ones have sung to you with hymns.

8.3.4 This one, strengthened by a thousand seers, spreads like the sea.
His greatness and strength are true; I praise his rule over inspired priests at sacrifices.

8.3.5 We call Indra to the worship of gods, Indra at the opening sacrifice,
Indra in the heat of battle, Indra to win wealth.

8.3.6 Indra spread Heaven and Earth wide by his greatness; Indra made Surya shine.
All worlds rest upon Indra, and the pressed soma drops upon Indra.

8.3.7 At your first draught, Indra, men with hymns have sung to you;
the Ribhus together raised their voices, the Rudras praised the ancient one.

8.3.8 Indra's heroic strength grew at the feast of pressed soma, at Vishnu's.
Today men praise his greatness as their fathers did.

8.3.9 I seek from you that heroic strength, that prayer of ancient insight,
with which you saved the Yatis, Bhrigu at the prize, and Praskanva.

8.3.10 With which you freed the vast sea and its mighty waters—that is your heroic power, Indra.
His greatness cannot be erased, the greatness celebrated by the peoples.

8.3.11 Give us the heroic wealth I ask of you, Indra;
help whoever seeks first to win a prize; favor this ancient hymn.

8.3.12 Help us as you helped Paura seeking insight, Indra;
help as you guarded Rushama, Shyavaka and Kripa, and the sunlit man.

8.3.13 What mortal can sing of the swift force of these flowing ones?
Even those who sing heaven have not attained the reach of his godly greatness.

8.3.14 What seer, what inspired man praises the god while striving for Truth?
When, generous Indra, will you come at the call of the presser, the singer?

8.3.15 Those most honeyed songs, those hymns rise up,
winning every battle, taking treasure, their aid undiminished, like chariots seeking prizes.

8.3.16 Like Kanvas, like Bhrigus, like suns, they attained every object of thought;
the Priyamedhas cried out, magnifying Indra with hymns.

8.3.17 Yoke your bay horses from afar, mighty Vritra-slayer, Indra;
come near, generous and fierce, with lofty steeds to drink soma.

8.3.18 These singers long for you; the inspired seek victory in wisdom.
Hear our call, generous Indra, lover of song, like one who yearns for love.

8.3.19 You drove Vritra from the great bows, Indra,
and drove cattle from Arbuda's magical beast and from the mountain.

8.3.20 Fires blazed forth and Surya shone forth, the godly essence of soma flowed forth;
you cast the mighty serpent down from the midair: this is your manly deed, Indra.

8.3.21 Pakasthaman Kaurayana gave me one who seemed like Indra and the Maruts,
the most splendid of all, racing as though through heaven.

8.3.22 Pakasthaman gave me a ruddy, well-yoked steed, broad in the girth,
an awakening of riches.

8.3.23 For this horse ten others carry the yoke in turn,
homeward like birds toward Tugra's son.

8.3.24 The father's soul, his body's covering and strength-giving ointment:
I have called Pakasthaman the generous giver of the fourth ruddy horse.

Hymn 8.4 — Seer: Devatithi Kanva. Deity: Indra; possibly Pushan, verses 15–18; Kurunga, verses 19–21. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati; verse 21 Ushnih.

8.4.1 Whether men call you from east or west, north or south, Indra,
you belong to many peoples, to Anu, Puru, Turvasha and the mighty host.

8.4.2 Or if you rejoice among the Rumas, Rushamas, Shyavakas or Kripas,
the Kanvas bear hymns to you with prayers; come, Indra, when they call.

8.4.3 As a thirsty wild bull goes to an unspoiled watering place,
come swiftly to us at morning and evening; drink among the Kanvas.

8.4.4 May soma drops delight you, generous Indra, for the presser who gives rewards.
You drank soma pressed in that bowl, claiming the eldest strength.

8.4.5 He drove strength against strength and shattered anger with his might.
All your battle-seeking foes, Indra, bent like trees before you.

8.4.6 He who reaches your praise gains the strength of a thousand fighters.
He places his son foremost in valor and gives with words of homage.

8.4.7 Let us not fear, let us not weary in friendship with you, fierce one.
Let us see your great heroic deed, mighty bull: Turvasha and Yadu.

8.4.8 I call after your left flank; the bull's bounty is not angered.
Milch cows mixed with honey from bees await you; hasten here and drink.

8.4.9 Your friend, Indra, has horses, chariots, beauty and cattle;
he shares in quick-won strength and always goes splendidly to the assembly.

8.4.10 Come thirsty like a wild deer to the watering place; drink soma at will.
Each day, generous lord, you swallow it and take on mightiest strength.

8.4.11 Priest, let soma flow: Indra is thirsty.
Now he has harnessed his mighty bays and arrived, the slayer of Vritra.

8.4.12 Even the generous man esteems himself when you are satisfied with soma.
Here is your fitting food, soaked through; hurry and drink of it.

8.4.13 Priests, press soma for Indra who stands in his chariot.
The stones speak out upon the high platform, pressing for the generous rite.

8.4.14 Let the two mighty bays bear Indra, their beloved, to our labors;
let your steeds, sacrifice's glory, carry you here to the pressing.

8.4.15 We choose Pushan of many treasures for our companion.
Mighty, much-invoked one, teach us with insight to release abundant wealth.

8.4.16 Sharpen us like a barber's razor; give us wealth, liberator.
You know well the cattle-treasure that you send to a mortal.

8.4.17 I desire you for guidance, Pushan; I desire to praise you, radiant one.
I have no wish for estrangement, rich lord; I sing to Pajra's song.

8.4.18 Let the cattle graze far afield, immortal radiant one, with enduring wealth.
Pushan, be our kindly guard, most generous when prizes are won.

8.4.19 We have remembered Kurunga's substantial gift of a hundred horses in the heavenward rites,
the gift of the splendid, fortunate king among the Turvashas.

8.4.20 By the Kanva's prayers and Priyamedhas' blazing songs these prizes were won:
sixty thousand, herd after herd of cattle, I, the seer, drove away.

8.4.21 Even the trees bowed toward me in the evening.
They share out cows for me, they share out horses for me.

Hymn 8.5 — Seer: Brahmatithi Kanva. Deity: the Ashvins; Kashu Chedi, verses 37–39. Meter: Gayatri; verses 37–38 Brihati; verse 39 Anushtubh.

8.5.1 As the ruddy radiance has shone from afar as though near,
it stretched its light across the whole world.

8.5.2 Wonder-workers, with manly force, in a wide-ranging chariot harnessed by thought,
you Ashvins accompany Dawn.

8.5.3 To you, treasure-rich ones, our hymns have appeared;
you carry the word like a messenger.

8.5.4 Beloved by many, delighting many, rich in many treasures,
I, a Kanva, praise the Ashvins for aid.

8.5.5 Greatest in giving prizes, lords of beauty, hastening,
you will come to the generous man's home.

8.5.6 For the pious worshiper bring wise protection;
shower pastureland with ghee.

8.5.7 Come swiftly toward our hymn with horses quick as falcons;
come riding, Ashvins.

8.5.8 With these horses you circle three far regions,
all the lights of heaven and three nights.

8.5.9 Give us cattle-rich nourishment, and victories, knowers of the day;
open the paths to winning.

8.5.10 Bring us wealth of cattle, horses, fine heroes and fine chariots,
borne along with food rich in horses.

8.5.11 Growing in strength, beautiful wonder-workers of golden paths,
drink the sweetness of soma.

8.5.12 Bring us and our generous patrons far-reaching shelter,
never overcome.

8.5.13 Come quickly where the prayer of the people has settled;
do not stop with others.

8.5.14 Drink this lovely delight, Ashvins,
this sweetness offered for you, wise ones.

8.5.15 Bring us wealth of hundreds and thousands,
rich in food and sustaining all.

8.5.16 For inspired men in many places call on you, heroes;
come with horses, Ashvins.

8.5.17 Men who have spread the ritual grass, bearing offerings and ready,
call you, Ashvins.

8.5.18 Today may this hymn of ours carry you most closely
to us, Ashvins.

8.5.19 From the skin-bag full of honey set upon your chariot,
drink, Ashvins.

8.5.20 With it bring to us, rich in prizes, well-being for beasts, sons and cattle,
and abundant nourishment.

8.5.21 And let us have heavenly food and river-born food, knowers of the day;
pour it forth like opening doors.

8.5.22 When your chariot flew through the air, heroes, where was Tugra's son,
abandoned in the sea, as you approached?

8.5.23 True Ashvins, you gave unfailing help to Kanva,
trapped and wounded in his home.

8.5.24 Come with that help, renewed and splendid,
when I call you, mighty treasure-bringers.

8.5.25 As you saved Kanva and the celebrated Priyamedha,
and Atri, clattering Ashvins,

8.5.26 as you aided Anshu in contest for wealth, Agastya among cattle,
and Sobhari in the contests,

8.5.27 so much of your favor, or even more, Ashvins,
do we seek as we sing your praise.

8.5.28 You mount a heaven-reaching chariot, Ashvins,
with golden seat and golden reins.

8.5.29 Golden is your wheel-rim and pole, golden your axle;
both its wheels are golden.

8.5.30 With that chariot come to us even from afar, rich in prizes,
to this good song of mine.

8.5.31 Bring from afar many refreshments as you attain them, Ashvins,
immortal givers of sustenance.

8.5.32 Come with splendor and fame and riches, Ashvins,
true ones of many brilliant gifts.

8.5.33 Let your dewy-winged birds carry you here
to the people whose sacrifice is well made.

8.5.34 Your chariot follows the singers, moving with nourishment;
no wheel obstructs its passage.

8.5.35 With your golden chariot and galloping horses,
swift as thought, come, true ones.

8.5.36 You taste the watchful wild creature, mighty treasure-bringers;
join our wealth to nourishment.

8.5.37 Ashvins, recognize the new gifts I have received:
Kashu Chedi gave a hundred camels and ten thousand cattle.

8.5.38 The king gave me ten gleaming ornaments of gold;
under the Chedi's feet lie the peoples, all the tribes beneath his sway.

8.5.39 Let no one travel this path the Chedis take;
no other patron could ascend it, no man more lavish in gifts.

Hymn 8.6 — Seer: Vatsa Kanva. Deity: Indra; Tirindira Parshavya, verses 46–48. Meter: Gayatri.

8.6.1 Great Indra, powerful as rain-bearing Parjanya,
has grown through Vatsa's hymns.

8.6.2 The inspired carriers of Truth bring forth
the offspring of the one who nourishes Truth.

8.6.3 When the Kanvas made Indra the accomplisher of sacrifice with hymns,
they called their kinsman a weapon.

8.6.4 Before his fury all peoples and settlements bow,
like rivers before the ocean.

8.6.5 His strength blazed when Indra rolled both worlds together,
like a leather hide.

8.6.6 With his mighty hundred-jointed mace he split the head
of Vritra, though he trembled and shook.

8.6.7 These our thoughts resound at the head of the singers,
flashing like Agni's flame.

8.6.8 Though hidden, the Kanvas' thoughts shone by their own power
through Truth's flowing stream.

8.6.9 Indra, may we reach that wealth of cattle and horses;
let our prayer go forth for ancient insight.

8.6.10 I myself have inherited my father's wisdom of Truth;
I have been born like Surya.

8.6.11 With ancient thought I adorn my songs as Kanva did,
the thought by which Indra took on power.

8.6.12 Whether the seers praised you or did not praise you, Indra,
grow for me, well praised one.

8.6.13 When his fury thundered and shattered Vritra limb by limb,
he sent the waters toward the ocean.

8.6.14 Against the Dasyu Shushna, Indra, you struck your firm mace;
for you are heard as a fierce bull.

8.6.15 Neither heavens nor midair nor earths
could contain Indra the mace-bearer in strength.

8.6.16 The one who blocked your vast waters, Indra,
you crushed beneath your feet.

8.6.17 The one who seized both broad worlds together,
you hid him in darkness, Indra.

8.6.18 Indra, when the Yatis and Bhrigus praised you,
hear my call as well, fierce one.

8.6.19 These spotted cows of yours, Indra, milk ghee mixed with milk,
swelling with Truth's nourishment.

8.6.20 Those who bore seed in their womb through your power, Indra,
encircled Surya like a fixed ordinance.

8.6.21 You alone, lord of strength, the Kanvas magnified with their hymn;
you alone the pressed soma drops.

8.6.22 Under your leading, Indra, is praise, lord of the stone,
and the sacrifice to be spread.

8.6.23 Bring us great nourishment rich in cattle, like a fortress, Indra,
and children strong in heroes.

8.6.24 And that horse-borne treasure among Nahusha's people, Indra,
which shone foremost among the clans.

8.6.25 You stretched forth over the pen like Surya, whose eye reaches near,
when you show us mercy, Indra.

8.6.26 When, growing in might, you rule the settlements, Indra,
great and boundless in strength.

8.6.27 The offering-bearing people call to you for aid,
wide-ranging lord, with soma drops.

8.6.28 At the mountain's bend and the rivers' confluence,
the inspired poet was born through thought.

8.6.29 From there the wise one gazes down from the heights upon the ocean,
where inspiration stirs.

8.6.30 Then they behold the day of light from ancient seed,
when it is kindled beyond heaven.

8.6.31 All the Kanvas, Indra, magnify your insight and manly power,
and your might, strongest one.

8.6.32 Receive this good song of mine, Indra, guard me well,
and make my thought grow strong.

8.6.33 We inspired ones have fashioned prayers for you, mighty mace-bearer,
so that we may live.

8.6.34 The Kanvas have sung toward Indra as waters run downhill,
with their loving thought.

8.6.35 Hymns swelled Indra like rivers swell the sea,
the ageless one of unbroken fury.

8.6.36 Come from afar on your two beloved bay horses;
drink this pressed soma, Indra.

8.6.37 People who spread the ritual grass call you,
greatest slayer of Vritra, to win the prize.

8.6.38 Both Heaven and Earth follow you, as a wheel follows its axle;
pressed soma drops follow too.

8.6.39 Rejoice in Sharyanavat, sunlit hero, Indra;
rejoice in Vivasvat's thought.

8.6.40 The mighty mace-bearer, growing toward heaven, roared:
Vritra's killer, greatest drinker of soma.

8.6.41 For he was the first-born seer, sole ruler in strength;
Indra, you draw riches toward yourself.

8.6.42 May a hundred bay horses, with broad backs,
bring you to the pressings we offer.

8.6.43 The Kanvas magnified this ancient thought with song,
overflowing with honey and ghee.

8.6.44 Let the mortal yearning for wisdom choose Indra of vast deeds,
Indra for help when seeking to win.

8.6.45 Let the two bays praised by Priyamedha bear you here,
much-praised one, to drink soma.

8.6.46 From Tirindira I received a hundred, and from Parshavya a thousand:
the generous gifts of the Yadus.

8.6.47 Three hundred horses and ten thousand cattle
were given to Pajra Saman.

8.6.48 The Yadu people reached heaven's height in fame, giving camels harnessed four abreast,
and glory spread among the peoples.

Hymn 8.7 — Seer: Punarvatsa Kanva. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

8.7.1 When the inspired singer poured forth a Trishtubh hymn to you, Maruts,
you ruled among the mountains.

8.7.2 When, eager for strength, shining ones, you harnessed yourselves for travel,
the mountains bent down.

8.7.3 The roaring sons of Prishni stir with winds
and milk the swelling nourishment.

8.7.4 The Maruts scatter rain and shake the mountains
when they journey with the winds.

8.7.5 At your passing the mountains yield, the rivers yield to their order,
all bowing to your great power.

8.7.6 We call you by night for help, we call you by day;
we call you at the opening sacrifice.

8.7.7 Those bright, ruddy-gleaming ones rise in their courses,
roaring above the summit of heaven.

8.7.8 By their strength they make a ray, a path for Surya to travel;
with their beams they spread abroad.

8.7.9 Maruts, mighty ones, welcome this song of mine,
this hymn, this call of mine.

8.7.10 The spotted ones milked three lakes of sweetness for the mace-bearer,
the spring, the water-vessel, the cloud.

8.7.11 Maruts, when we call you from heaven, seeking your favor,
come near us now.

8.7.12 For you are generous Rudras, mighty ones, in our house,
and wise in the rapture.

8.7.13 Send us from heaven unending wealth, Maruts,
rich in food and sustaining all.

8.7.14 When you have harnessed your course above the mountains, shining ones,
you rejoice in the pressed soma drops.

8.7.15 A mortal should ask for even this much of their favor,
with songs to the unconquerable one.

8.7.16 Like falling drops they blow over both worlds with rains,
milking an inexhaustible spring.

8.7.17 They rise with their cries, with their chariots and winds;
the sons of Prishni rise with hymns.

8.7.18 With the help that saved Turvasha and Yadu, and Kanva who won wealth,
we seek that treasure in prayer.

8.7.19 These nourishing gifts of yours, generous ones, like ghee,
may they grow through Kanva's songs.

8.7.20 Where do you feast now, generous ones, with grass laid out?
Which priest worships you?

8.7.21 Since earlier days you have strengthened Truth's host
with hymns and spread ritual grass.

8.7.22 Together they gathered mighty waters, earth and Surya,
and assembled the mace joint by joint.

8.7.23 They broke Vritra apart limb by limb and split the mountains,
performing mighty, manly deeds.

8.7.24 They favored Trita's strength and insight in battle,
and aided Indra in conquering Vritra.

8.7.25 With lightning in hand, bright in daylight, golden ornaments on their heads,
the shining ones adorn themselves in splendor.

8.7.26 When from afar you came to Ushanas at the bull's opening,
heaven roared with fear.

8.7.27 Come to give us abundant gifts, gods,
with horses and hands of gold.

8.7.28 When spotted mares draw their chariot, with a ruddy horse at the traces,
the shining ones come, releasing waters.

8.7.29 At fertile Sharyanavat, at Arjika and at Pastyavat,
the heroes journeyed on their circling wheels.

8.7.30 When will you come, Maruts, to the singer who calls you thus,
imploring you for mercy?

8.7.31 When indeed, beloved ones, did you leave Indra?
Who seeks to claim your friendship?

8.7.32 Let us Kanvas praise Agni with the Maruts, whose hands hold maces,
and who carry golden blades.

8.7.33 I turn toward you, mighty ones, rich in wondrous prizes,
fit for sacrifice, for newer prosperity.

8.7.34 Even the hills bow low, seeming ready to break;
even the mountains bend down.

8.7.35 They bear the wise patron, flying through the midair,
and sustain him with the power he praises.

8.7.36 For Agni knew the ancients, bright as Surya with his flame;
with their beams they spread abroad.

Hymn 8.8 — Seer: Sadhvamsa Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh.

8.8.1 Come to us, Ashvins, with every aid you possess;
Wonder-workers on golden paths, drink the honey of soma.

8.8.2 Come now, Ashvins, in your sun-skinned chariot,
Golden-adorned protectors, poets of profound insight.

8.8.3 Come from beyond Nahusha, from the middle air, drawn by fine songs;
Drink, Ashvins, the honey pressed at the Kanvas’ sacrifice.

8.8.4 Come to us from beyond heaven and through the air, lovers of sacrifice;
The son of Kanva has pressed the honey of soma for you here.

8.8.5 Come to us when you hear, Ashvins, to drink soma;
Bless the hymn, make it grow, inspired seers, with your thoughts.

8.8.6 For the ancient seers once called you to their help, heroes;
Come, Ashvins, come near to this fine praise of mine.

8.8.7 Even from heaven’s bright realm come to us, finders of sunlight,
With your insights, wise as Vatsa, hearing our hymns and calls.

8.8.8 Why do others beset you with songs instead of us, Ashvins?
The seer Vatsa, Kanva’s son, has exalted you with words.

8.8.9 The inspired poet has called you here for help with hymns, Ashvins;
Stainless, foremost killers of Vritra, bring us happiness.

8.8.10 When the maiden mounted your chariot, possessors of prize-winning wealth,
You, Ashvins, attended to all her thoughts.

8.8.11 Come from there, Ashvins, in your thousand-colored chariot;
Vatsa, Kanva’s poet, has spoken honeyed words in your honor.

8.8.12 Rich in joy, rich in goods, surpassing all in treasures,
Receive this hymn of mine, Ashvins, bearers of offerings.

8.8.13 Set every reward before us, Ashvins, without reluctance;
Do what is due for us, and do not surrender us to reproach.

8.8.14 Whether you are far away, Nasatyas, or here in the mid-sky,
Come from there, Ashvins, in your thousand-colored chariot.

8.8.15 For Vatsa the seer, who praised you, Nasatyas, with his words,
Set forth thousand-colored, ghee-streaming nourishment.

8.8.16 Grant him strength streaming with ghee, Ashvins, both of you:
The one who praises you for favor, who longs for wealth, lords of giving.

8.8.17 Come to us, destroyers of harm, to this hymn, you bountiful ones;
Make us splendid, heroes, and give us what we desire.

8.8.18 The Priyamedhas have called you with every aid, Ashvins,
Rulers of sacrifices, whenever calls are raised.

8.8.19 Come to us, Ashvins, bringers of joy and blessings;
Vatsa, wise with inspired thought, has exalted you with songs.

8.8.20 With the aids by which you saved Kanva Medhatithi,
Vasha of the ten enclosures and Gosarya, save us, heroes.

8.8.21 With the aids by which you saved Trasadasyu in the struggle for wealth,
With those same aids, Ashvins, guard us in the winning of prizes.

8.8.22 Let our hymns, fine songs and words exalt you, Ashvins;
Greatest killers of Vritra in many places, be objects of our deep desire.

8.8.23 Three footsteps of the Ashvins are visible; one beyond lies hidden;
The poets come toward the living along the paths of Truth.

Hymn 8.9 — Seer: Shashakarna Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh, Brihati, Gayatri, Kakubh, Trishtubh, Viraj, Jagati.

8.9.1 Come now, Ashvins, to Vatsa’s aid;
Give him broad, inviolable shelter; drive away hostilities.

8.9.2 Whatever strength lies in the air or heaven, or among the five peoples,
Bring us that power, Ashvins.

8.9.3 The inspired have reflected on your wondrous deeds, Ashvins;
Give heed now to the son of Kanva.

8.9.4 This warm offering is poured out for you with song, Ashvins;
This honey-rich soma, prize-rich ones, by which you discerned Vritra.

8.9.5 Whatever wonders you have worked in waters, trees and herbs,
Visit me with those, Ashvins.

8.9.6 Whether you hasten to nourish, Nasatyas, or act as divine healers,
This Vatsa finds you through his prayers; you come to one who bears oblations.

8.9.7 Now the seer has composed a hymn for you two Ashvins;
Pour out the sweetest soma and warm offering in Atharvan’s fire.

8.9.8 Now mount your chariot of swift-turning wheels, Ashvins;
These hymns of mine have swept toward you like the sky.

8.9.9 If we rouse you today, Nasatyas, with recitations,
Or with our voices, Ashvins, give heed to the son of Kanva.

8.9.10 When Kakshivan called you, and the seer Vyashva, and Dirghatamas,
And Prithi, son of Vena, at their seats of worship—remember them, Ashvins.

8.9.11 Come protecting our shelter, guarding us from afar; guard our world and our bodies;
Come with a haven for our children and descendants.

8.9.12 Whether you travel with Indra in one chariot, Ashvins, or share a dwelling with Vayu,
Or delight with Adityas and Ribhus, or stand in Vishnu’s strides—

8.9.13 If I should summon you today, Ashvins, to win the prize,
What helps us overcome in battle is the finest aid of the Ashvins.

8.9.14 Come now, Ashvins: here are offerings laid out for you;
Here are pressed somas among Turvasha and Yadu, and here among the Kanvas.

8.9.15 Whether your medicine lies far or near, Nasatyas,
Bring Vimada healing now, wise ones, and give Vatsa shelter.

8.9.16 I have awakened with the Ashvins’ divine voice;
The divine one has disclosed her insight and her gifts to mortals.

8.9.17 Awaken, Dawn, Ashvins; awaken, divine gracious Speech, in greatness;
Awaken the sacrificer and priest, and great renown for joy.

8.9.18 When you travel with your light, Dawn, and glow beside Surya,
Then this chariot of the Ashvins comes along a path that protects men.

8.9.19 When the draughts are drunk, as cows give milk from their udders,
Or when divine worshipers sound their voices to you, Ashvins—

8.9.20 For splendor, for force, for shelter that masters men,
For skill, you wise ones, come forth.

8.9.21 Whether you now sit with inspired thoughts, Ashvins, at the father’s birthplace,
Or with gracious favors, worthy of hymns—come forth.

Hymn 8.10 — Seer: Pragatha Ghaura Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Brihati, Shankumati, Astarapankti, Pragatha.

8.10.1 Whether you stay in the distant dwelling or the bright realm of heaven,
Or your fashioned house upon the sea, come from there, Ashvins.

8.10.2 Or if you have prepared the sacrifice for Manu, give heed to the son of Kanva;
I call Brihaspati and all the gods, Indra and Vishnu, the Ashvins with swift steeds.

8.10.3 I call those Ashvins of beautiful works, who seize what is offered,
Whose friendship is ours to seek among the gods.

8.10.4 Upon whose grace wise men make sacrifices, upon the life-giving power:
Let those discerning ones drink the honey of soma at the holy rite.

8.10.5 Whether today you are west or east, possessors of prize-winning wealth,
Among the Druhyus, Anus, Turvashas or Yadus, I call you: come to me.

8.10.6 Whether you fly through the air, you of many gifts, or traverse these two worlds,
Or by your own powers mount your chariot, come from there, Ashvins.

Hymn 8.11 — Seer: Vatsa Kanva. Deity: Agni. Meter: Gayatri, Trishtubh.

8.11.1 You guard the ordinance, Agni, a god among mortals;
You are to be praised at sacrifices.

8.11.2 You are worthy of praise at gatherings, mighty one;
Agni, you drive the chariot of holy rites.

8.11.3 Therefore drive our enemies away, knower of births,
And godless hostility, Agni.

8.11.4 Though you are close at hand, knower of births, you do not visit
The sacrifice of a hostile mortal.

8.11.5 We mortals remember your many names, immortal one,
We inspired poets remember the knower of births.

8.11.6 Poets call the poet for aid, mortals the god for help;
With songs we call Agni.

8.11.7 Vatsa has drawn your mind even from the highest assembly,
Agni, with a song of longing for you.

8.11.8 For you are equally present in many places, lord among all the peoples;
We summon you in conflicts.

8.11.9 Seeking prizes we summon Agni for aid in conflicts,
Him whose gifts shine bright in contests.

8.11.10 Ancient and ever worthy of praise in rites, you sit as priest, old as time and ever new;
Take pleasure in yourself, Agni, and sacrifice good fortune for us.

Hymn 8.12 — Seer: Parvata Kanva. Deity: Indra. Meter: Ushnih, Shankumati.

8.12.1 That soma-born exhilaration which makes your resolve keen, Indra, mightiest one,
By which you strike the deceiver down—we ask for that.

8.12.2 That by which you aided Dashagva and Adhrigu, the trembling, sun-bright hero,
By which you helped Samudra—we ask for that.

8.12.3 That by which you drove the Sindhu, its great waters like chariots,
Opening the pathway for Truth to travel—we ask for that.

8.12.4 Take this hymn for our help, O mace-bearer, like purified ghee;
By it you swiftly grow strong with power.

8.12.5 Accept this song, lover of song; it swells like the sea;
Indra, grow strong with every form of aid.

8.12.6 Our god whom we implore from afar for friendship,
You spread like rain from heaven; grow strong for us.

8.12.7 His beacons grew great, and his mace in his hands;
Like the sun, he made the two worlds expand.

8.12.8 When you grew great, lord of truth, and slew a thousand buffaloes,
Then your vast divine power grew.

8.12.9 Indra burns down the hostile one with the sun’s rays;
Like fire consuming a forest, the victor grew great.

8.12.10 This new, timely prayer comes to you, Indra;
Serving you, beloved of many, it measures out its song.

8.12.11 The god-loving child of the sacrifice purifies the rite in due order;
With hymns he magnifies Indra and measures out his song.

8.12.12 Indra, winner of Mitra’s favor, spread out to drink soma;
Like a blade turning east to the presser, he measures out his song.

8.12.13 The inspired, bearing recitations, delighted in him, living men;
Like nourishing ghee upon the mouth of Truth, he came.

8.12.14 Aditi bore praise for Indra, self-ruling,
Much acclaimed for help in the course of Truth.

8.12.15 The bearers sang for help and praise;
The bay horses did not turn from the divine ordinances of Truth.

8.12.16 Whether you rejoice in soma at Vishnu’s, Indra, or with Trita Aptya,
Or among the Maruts, rejoice in our drops.

8.12.17 Or if you rejoice far away, mighty one, upon the sea,
Rejoice in the drops pressed here by us.

8.12.18 Or if you strengthen the soma-presser, lord of truth, the sacrificer,
Or delight in his hymn, rejoice in the drops.

8.12.19 For help I sing Indra above all the gods, Indra again and again;
Then they have prevailed for sacrifice and victory.

8.12.20 With sacrifices they enlarged the carrier of sacrifice, with somas the foremost soma-drinker;
With offerings they magnified Indra, and prevailed.

8.12.21 Great are his guidances, many his renowns;
All treasures have come to the generous giver.

8.12.22 The gods placed Indra at their head to kill Vritra;
Voices sang to Indra, united in power.

8.12.23 Great in majesty, hearing our invocations,
We praise the great one with hymns and songs, united in power.

8.12.24 Neither the two worlds nor the spaces between could contain the mace-bearer;
In the house his united force blazed out.

8.12.25 When the gods placed you at their head in the contest of battle, Indra,
Then your two desirable bay horses carried you onward.

8.12.26 When you slew Vritra, who had hemmed the rivers in, by your force, mace-bearer,
Then your two desirable bay horses carried you onward.

8.12.27 When Vishnu strode his three steps for you with his strength,
Then your two desirable bay horses carried you onward.

8.12.28 When your two desirable bay horses grew in strength day by day,
Then all the worlds were held fast for you.

8.12.29 When the Marut clans joined you, Indra,
Then all the worlds were held fast for you.

8.12.30 When you set the shining sun, that light, in heaven,
Then all the worlds were held fast for you.

8.12.31 The poet sends this fine praise to you, Indra, with inspired thoughts;
Like a familiar footstep, it nourishes the sacred rite.

8.12.32 When they together sounded in his beloved home,
At the navel of the sacrifice, pouring forth at the rite—

8.12.33 Grant us fine heroes, good horses and abundant cattle, Indra,
Like the priest, attentive to what has gone before at the rite.

Hymn 8.13 — Seer: Narada Kanva. Deity: Indra. Meter: Ushnih.

8.13.1 Indra purifies the resolve worthy of recitation among pressed somas;
He sees the strength of the mighty, for he is great.

8.13.2 In the first heaven, growing in the dwelling of the gods,
He crosses well, most renowned, victorious over the waters.

8.13.3 I call strong Indra to win the prize, for the struggle;
Be our nearest friend in favor, and help us prosper.

8.13.4 This gift from the soma-presser flows for you, Indra, lover of song;
Delighting in the ritual grass, you shine in splendor.

8.13.5 Give us now, Indra, what we ask of you as we press soma;
Bring us bright treasure that finds the sunlight.

8.13.6 When the perceptive singer sends forth his words to you in full force,
They climb like branches, when you accept them.

8.13.7 Bring forth songs as of old; hear the singer’s summons;
At every exhilaration you have grown strong for the doer of good.

8.13.8 His gracious words play like waters streaming downhill;
By this inspired thought he is called the lord of heaven.

8.13.9 He too is called lord of the peoples, the sole ruler;
Rejoice in the pressing with those seeking help, exalted by reverence.

8.13.10 Praise the renowned and discerning one, whose bay horses are eager
To reach the generous giver’s house, where honor awaits.

8.13.11 Hasten, great-minded one, with swift horses flecked with drops;
Come quickly to the sacrifice: your portion is ready.

8.13.12 Mightiest Indra, lord of truth, establish wealth among your singers,
And deathless fame and riches for the generous.

8.13.13 I call you at sunrise, I call you at midday;
Come to us, Indra, delighted, with your coursers.

8.13.14 Come now, speed here; rejoice in the pressed soma rich in cattle;
Stretch out the ancient thread, as you know how.

8.13.15 Whether you are far away, mighty killer of Vritra, or near,
Or in the ocean of the soma draught, you are our helper.

8.13.16 May our songs enlarge Indra, may the pressed soma drops enlarge Indra;
In Indra the peoples bearing offerings have found their joy.

8.13.17 Inspired men, seeking help, have exalted him, Indra,
With advancing aids, the peoples rising like branches.

8.13.18 At the three soma-vats the gods spread the mindful sacrifice;
Let our songs magnify him, who always grows.

8.13.19 When your singer, obedient to your ordinance, presents hymns in season,
He is called pure, purifying, wondrous.

8.13.20 That powerful spirit of Rudra is manifest in the ancient dwellings,
Where the wise have revealed its mind.

8.13.21 If you have chosen my friendship, drink this draught;
With it may we cross beyond all hatred.

8.13.22 When, Indra, lover of song, will the singer bring you greatest joy?
When will you grant us wealth in cattle and horses?

8.13.23 Your two strong bay horses, finely praised, draw your chariot;
We seek your ageless, most exhilarating joy.

8.13.24 We implore the one praised by many, mighty with ancient helps;
Sit upon the beloved ritual grass, apart from others.

8.13.25 Grow strong, much-praised one, with the praises of seers and your helps;
Milk swelling nourishment for yourself, and protect us.

8.13.26 Indra, you are the guardian of one who praises you, mace-bearer;
From Truth I send you a prayer harnessed to my mind.

8.13.27 Yoke your two bay horses here for soma drinking and shared delight,
Indra, possessor of treasure: sound out your approach.

8.13.28 Let those sons of Rudra who attend you sound out your glory,
And the Marut peoples greet the offering.

8.13.29 These advances of his delight in their station in heaven;
They gather at the navel of sacrifice, as they know how.

8.13.30 For sight stretching far, as the sacrifice advances eastward,
He measures out the rite in due order, clear-sighted.

8.13.31 A mighty bull is your chariot, Indra, mighty bulls your two bay horses;
You are a bull, hundred-powered, and mighty is the call to you.

8.13.32 A bull is the pressing stone, a bull the rapture, a bull this pressed soma;
A bull the sacrifice you set in motion; mighty is the call.

8.13.33 A bull calls you, the bull, mace-bearer, to your brilliant helps;
You have loved this praise; mighty is the call.

Hymn 8.14 — Seers: Goshukti and Ashvasukti Kanvayana. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.14.1 If I alone ruled wealth, Indra, as you do,
My singer would be rich in cattle.

8.14.2 I would instruct him, I would give to the thoughtful man, lord of strength,
If I were lord of cattle.

8.14.3 Your gracious speech is a cow, Indra, to the sacrificing soma-presser;
Abundant, she yields him cattle and horses.

8.14.4 Neither god nor mortal can stop your generosity, Indra,
When, praised, you wish to give a gift.

8.14.5 Sacrifice strengthened Indra when he rolled the earth abroad
And fashioned the vault in heaven.

8.14.6 From you, growing great and winning every treasure,
We choose your help, Indra.

8.14.7 He crossed the bright spaces of the midair in soma’s rapture,
When Indra split open Vala.

8.14.8 He drove out the cows for the Angirases, revealing them in their hiding place;
He thrust Vala back toward us.

8.14.9 By Indra the bright places of heaven, hard-set and firmly founded,
Stand steady, not shaken away.

8.14.10 Like a wave of water flowing with delight, the hymn rushes toward Indra;
Your ecstasies have spread abroad.

8.14.11 For you, Indra, grow through song and grow through recitation;
You bring good fortune to singers.

8.14.12 Indra’s two long-maned bay horses will bear him to drink soma,
Near the sacrifice, rich in generous gifts.

8.14.13 With water’s foam you severed Namuchi’s head, Indra,
When you conquered every adversary.

8.14.14 With their deceits, the Dasyus tried to climb to heaven, Indra;
You shook them down.

8.14.15 The assembly that presses no soma you scattered in every direction, Indra,
And triumphed as the soma-drinker.

Hymn 8.15 — Seers: Goshukti and Ashvasukti Kanvayana. Deity: Indra. Meter: Ushnih.

8.15.1 Sing aloud to him, often invoked, praised by many;
With songs desire the power of Indra.

8.15.2 His great force, doubly strong, upheld the two worlds,
Mountains, plains, waters and sunlight with his virility.

8.15.3 You reign alone, praised by many, and kill the Vritras;
Indra, lead us toward victory and renown.

8.15.4 We sing of your rapture, mighty, triumphant in battles,
Maker of space, mace-bearer, glorious with bay steeds.

8.15.5 With it you found the lights for Ayu and Manu;
Rejoicing upon this ritual grass, you shine resplendent.

8.15.6 Even today singers praise that deed of yours as before:
Day by day you conquer the waters, wives of the bull.

8.15.7 Your great divine force, your might and purpose:
Inspired wisdom sharpens your splendid mace.

8.15.8 Heaven enlarges your prowess, Indra, earth enlarges your fame;
Waters and mountains urge you on.

8.15.9 Vishnu praises you, lord of the wide dwelling, Mitra and Varuna;
The Marut host exults in you.

8.15.10 You were born the bull of men, most generous Indra;
You always sustain all fair offspring.

8.15.11 You alone, much-praised one, crush all the Vritras;
No one but Indra brings the work to completion.

8.15.12 Though they call you, Indra, with differing prayers for help,
Win us sunlight here with our own men.

8.15.13 Enter every shape, ready to aid our great home;
Inspire victorious Indra, the lord of strength.

Hymn 8.16 — Seer: Irimbithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.16.1 The singer praises Indra, king of peoples, with new songs,
The most generous hero, conqueror of men.

8.16.2 In him all hymns rejoice and every glory,
Like the waters flowing into the sea.

8.16.3 I court him with fine praise, foremost king, doer in battle,
Great prize-winner for those seeking riches.

8.16.4 His ecstasies are undiminished, deep and far-reaching,
Full of joy at the winning of heroes.

8.16.5 They call him to speak for them when wealth is at stake;
Those who have Indra win.

8.16.6 With his exploits the peoples honor him, and with deeds;
This Indra makes wide room.

8.16.7 Indra is sacred prayer, Indra the seer, Indra the much-invoked;
Great is he through his mighty powers.

8.16.8 He deserves hymns and offerings, true, vigorous, abundant in works;
Though one alone, he conquers all.

8.16.9 With verses, chants and Gayatri songs, the peoples,
The dwellers on earth, magnify Indra.

8.16.10 Guide to better fortune, maker of light amid battles,
He has mastered the hostile in war.

8.16.11 Much-invoked Indra will carry us safe across,
Like a ship bearing us beyond every hatred.

8.16.12 So, Indra, bring us gifts and a way forward through our prizes;
Lead us toward your favor.

Hymn 8.17 — Seer: Irimbithi Kanva. Deity: Indra, Vastospati. Meter: Gayatri, Pragatha.

8.17.1 Come: we have pressed it for you; drink this soma, Indra;
Sit here upon my ritual grass.

8.17.2 Let your two long-maned bay horses, yoked by prayer, bear you here, Indra;
Hear our invocations near at hand.

8.17.3 We priests, equipped for prayer, call you, soma-drinking Indra;
We have pressed the soma.

8.17.4 Come to us with our pressed soma, and to our songs of praise;
Drink deeply of the draught, strong-jawed one.

8.17.5 I pour it into your belly; let it course through your limbs;
Take the honey with your tongue.

8.17.6 May this fully pressed soma be sweet to you, honeyed to your body;
May it bring peace to your heart.

8.17.7 Let this soma creep toward you, discerning Indra,
As women gather around their beloved.

8.17.8 Broad-necked and great-bellied, strong-armed in the soma’s rapture,
Indra kills the Vritras.

8.17.9 Go forward, Indra, lord over all by your might;
Kill the Vritras, killer of Vritra.

8.17.10 May your goad reach far, with which you extend treasure
To the sacrificing soma-presser.

8.17.11 This soma is purified for you, Indra, upon the ritual grass;
Come, hurry and drink it.

8.17.12 Strong in cattle, honored with might, this is pressed for your delight;
Akhandala, you are summoned forth.

8.17.13 Your offspring of the horned bull, born of a son, fit for the vessel—
Set your mind upon this draught.

8.17.14 Lord of the dwelling, firm pillar among the soma offerings,
Drop that breaks ancient forts, Indra is friend of sages.

8.17.15 Serpent-backed, seeking cattle for the worshiper, alone you master many;
Bring Indra forward to drink the soma, like a swift horse urged by its driver.

Hymn 8.18 — Seer: Irimbithi Kanva. Deities: the Adityas, Aditi, the Ashvins, Agni, Surya and Vayu. Meter: Ushnih.

8.18.1 Now let a mortal ask for their matchless favor,
For the grace of the Adityas at this sacred calling.

8.18.2 For the path of these Adityas is without obstruction;
Their guardians cannot be deceived, and foster the good road.

8.18.3 May Savitar, Bhaga, Varuna, Mitra and Aryaman
Grant us the broad shelter we seek.

8.18.4 Come with the gods, divine Aditi, bearer of what is unharmed,
With your generous people, beloved of many, bringing fine shelter.

8.18.5 For Aditi’s sons know how to drive away hatred;
Unimpeded, they have made wide room even in distress.

8.18.6 May Aditi by day guard our cattle, Aditi by night protect us from deceit;
May Aditi, ever growing, save us from distress.

8.18.7 And let Aditi come by day with her thought and help;
May she bring us peace and joy, and drive away the treacherous.

8.18.8 Let the two divine healers, the Ashvins, do us good;
Let them drive disease and the treacherous far from here.

8.18.9 May Agni bring good with his fires; may Surya warm us for good;
May Vayu blow us well, driving off disease and the treacherous.

8.18.10 Drive away sickness, treachery and ill will;
Adityas, keep distress away from us.

8.18.11 Keep the arrow and ignorance away from us, Adityas;
You who know all, set hatred far apart.

8.18.12 Grant us that shelter, Adityas, which frees
Even a guilty man from his guilt, you generous ones.

8.18.13 If any mortal, possessing the malice of a demon, tries to hurt us,
Let that yoked man hurt himself by his own actions.

8.18.14 Let evil reach that malicious, hostile mortal
Who approaches us with deceit and violence.

8.18.15 You dwell in hearts, gods, and know mortals;
Know both the deceiver and the guileless, Vasus.

8.18.16 We choose the shelter of the mountains and the waters;
Heaven and earth, keep the worker of harm far from us.

8.18.17 With your blessed shelter, Vasus, carry us in your ship
Beyond every danger.

8.18.18 For our children and descendants, great Adityas, grant us
A longer lifetime in which to live.

8.18.19 There is an offense against you in our sacrifice, Adityas; be merciful;
For in kinship we belong to you.

8.18.20 We implore the Maruts’ broad protection, the divine rescuer,
The Ashvins, Mitra and Varuna, for well-being.

8.18.21 Mitra and Aryaman, Varuna, let your blameless shelter be worthy of men;
Maruts, guide to us refuge triple-guarded.

8.18.22 Though we mortals are indeed bound to death, Adityas,
Prolong our life so we may live.

Hymn 8.19 — Seer: Sobhari Kanva. Deities: Agni (verses 1–33), the Adityas (34–35), Trasadasyu Paurukutsya (36–37). Meter: Pragatha (verses 1–26, alternating Kakubh and Satobrihati), Dvipada Viraj (27), Pragatha (28–33, alternating Satobrihati and Kakubh), Ushnih (34), Satobrihati (35), Kakubh (36), Pankti (37).

8.19.1 The gods have kindled him with praise, the sun-bright god, their unfailing herald;
Among the gods they have laid their offering.

8.19.2 Praise Agni, inspired one, who grants gifts far and wide, bright-flaming guide;
Sobhari, call this ancient one to the holy rite, the soma feast and sacrifice.

8.19.3 We choose you, the best sacrificer, god among gods, immortal priest,
Wise worker of this sacrifice.

8.19.4 Child of strength, blessed, bright-burning Agni of most excellent flame,
May he gain for us in heaven the favor of Mitra, Varuna and the waters.

8.19.5 The mortal who gives to Agni with kindling, offering and sacred lore,
Or honors him with reverence and a well-made rite—

8.19.6 His swift-running horses will hasten, his fame shine brightest;
No harm made by god or mortal will reach him from anywhere.

8.19.7 May we thrive with your fires, son of strength, lord of nourishment;
Be rich in brave sons and favorable to us.

8.19.8 Praised as a friendly guest, Agni is splendid as a chariot at the altar;
In you abide sure and prosperous homes; you are king of riches.

8.19.9 That mortal who gives offerings in the rite, Agni, is truly blessed, worthy of praise;
May he be a winner through his inspired thoughts.

8.19.10 Whoever finds you standing high for sacrifice prospers with heroic sons;
He wins with horses, with singers, with champions, and wins the prize.

8.19.11 The one in whose house Agni in splendor cherishes the hymn, desired by all,
Or accepts the offerings, burning away enemies—

8.19.12 Or the swiftest gift of the praising poet, mighty one:
Make him protected by the god and exalted among mortals, lord of wealth, whose words you know.

8.19.13 Whoever courts Agni, keen-witted, with gifts of offerings or with reverence,
Or with song, the shining winner of prizes—

8.19.14 The mortal who offers with sharpened kindling and sets the sacred places of Aditi aflame:
Blessed among all peoples with his thoughts, let him cross beyond by glory like a boat across water.

8.19.15 Bring us, Agni, the brilliance that conquers whatever devourer lurks in a house,
The hostile fury and evil thought of men.

8.19.16 By the light with which Varuna, Mitra, Aryaman, the Nasatyas and Bhaga see,
May we worship you with strength, best finder of paths, companion of Indra.

8.19.17 Those truly have good thoughts, Agni, who have placed you, seer, among them,
The god who watches men, wise in rites.

8.19.18 They have fashioned the altar, blessed one, the oblation and soma-pressing for heaven;
They win great wealth through contests, those who set their longing upon you.

8.19.19 May Agni, invoked, bring us blessing; blessed the gift, blessed the holy rite;
And blessed our songs of praise.

8.19.20 Make your mind favorable as we overcome Vritra, through which you triumph in battles;
Break down the steadfast hosts in their numbers; may we win by your aid.

8.19.21 I praise with song the one placed by Manu, whom the gods installed as messenger and herald,
Best at sacrifice, carrier of oblations.

8.19.22 Sing forth to Agni, blazing with sharp jaws, youthful and royal;
Fed with ghee, he adorns fine heroism with gracious words.

8.19.23 When Agni, fed with ghee, lifts his voice high and low,
He shows his splendor like a sovereign.

8.19.24 The god placed by Manu sends forth offerings from his fragrant mouth;
The well-rited priest, immortal god, longs for precious things.

8.19.25 If I were you and you were I, Agni, mortal and immortal, O gracious friend,
Son of strength fed with offerings—

8.19.26 I would not hand you over to reproach, gracious one, or to evil, companion;
Let my singer not suffer folly or ill fate, Agni, or wickedness.

8.19.27 Like a son well cherished by his father at home, let our oblation come before the gods.

8.19.28 May I, a mortal, stay ever close in gladness to your nearest helps,
Agni, god and giver of treasure.

8.19.29 May I win by your resolve, Agni, your gifts and your praises;
They call you my guiding thought, generous one: rejoice, Agni, in giving.

8.19.30 With your gifts of bold heroes and prize-bearing strength, Agni, he crosses over,
Whose friendship you have chosen.

8.19.31 Your blue-tinged drop, your voice in season, flares up as it burns;
You love the great dawns and reign in the night’s dwellings.

8.19.32 We Sobharis have approached for help the king with a thousandfold gift,
Trasadasyu, who grants us our desire.

8.19.33 Your other fires, Agni, dwell beneath you like branches;
Like dazzling lights I yoke them, strengthening your rule over peoples.

8.19.34 The mortal whom you, guileless Adityas, carry across,
Is foremost among all the generous, lavish givers.

8.19.35 You kings rule over any man who masters peoples;
Let us belong to you, Varuna, Mitra and Aryaman, charioteers of Truth.

8.19.36 Trasadasyu Paurukutsya has given me fifty brides,
Most generous Arya, lord of the true.

8.19.37 And at Suvastu, beside the Tugvani, of those who came and went,
Shyava became leader of seventy times three, a generous lord of steeds.

Hymn 8.20 — Seer: Sobhari Kanva. Deity: the Maruts. Meter: Pragatha, Satoviraj.

8.20.1 Come; do not harm us. Do not stop your onward course, fierce ones;
You can bend even what is steadfast.

8.20.2 Maruts with sturdy wheel rims, mighty Rudra-sons with beautiful radiance,
Come today with nourishment to our sacrifice, much desired, lovers of Sobhari.

8.20.3 For we know the fierce might of Rudra’s sons, the skillful Maruts,
Of Vishnu’s powerful, bountiful band.

8.20.4 The islands scattered, both worlds trembled and were yoked together;
The dazzling ones stirred the dry plains, when you moved, self-luminous.

8.20.5 At your passage even the unmoving mountains roar, and the trees;
Earth trembles on your journeys.

8.20.6 Heaven, great and high, has made room for your journey, Maruts;
There the heroes reveal the force of their arms upon their bodies.

8.20.7 In keeping with their nature the heroes bear resplendent glory,
Great and ardent, strong, bull-like, with unbending form.

8.20.8 The voice of the Sobharis is adorned with cows within the golden chariot chest;
Kin of cattle, well born, great in nourishment and enjoyment, never failing.

8.20.9 Bring offerings for your strong, adorned host of Maruts,
For the vigorous band of bulls advancing forth.

8.20.10 With your bull-strong horses, Maruts, in your bull-shaped, bull-naveled chariot,
Come like winged falcons, heroes, to partake of our offerings at will.

8.20.11 Their adornment is the same: golden plates shine on their arms,
And their spears flash with lightning.

8.20.12 Fierce bulls with fierce arms, none are weary in their bodies;
Your bows are firm, your weapons on your chariots, splendor on your faces.

8.20.13 Their name spreads like a flood; one everlasting splendor belongs to them,
Like a power inherited from a father.

8.20.14 Honor these Maruts, praise them near at hand, for of these thundering ones
None is the last like a wheel spoke: such is their giving and greatness.

8.20.15 Blessed in your old protections, Maruts, in the dawning hours,
Is he who belongs to you even now.

8.20.16 Whose offerings you prize-winning heroes come to receive,
He wins your favor with splendor and prizes, you shakers.

8.20.17 As befits the sons of Rudra, of heaven’s mighty creator,
So let the young heroes act.

8.20.18 And you generous Maruts, who deserve our tribute and move as givers,
Turn toward us even from afar with hearts rich in kindness, young ones.

8.20.19 Sing, Sobhari, to the youthful, fiery bulls with your newest song,
Calling them as one summons cows.

8.20.20 They are strong as fists, welcome in every battle to the invokers;
Praise with song the shining, mighty Maruts, most renowned.

8.20.21 Even the cows, Maruts, are of one mind, born together as kin;
They lick each other’s shoulders.

8.20.22 Even a mortal, dancing ones with golden chests, comes to you in brotherhood;
Come to us, Maruts, for your friendship is ever steadfast.

8.20.23 Maruts, generous ones, bring us the Maruts’ healing remedy;
You are friends and steeds together.

8.20.24 With the aids by which you helped Sindhu, by which you sped on,
By which you gave to Krivi, bless us with your kindly helps, joyful ones, vanquishers of malice.

8.20.25 Whatever remedy lies in the Sindhu, in the Asikni, in the seas,
Or among the mountains, Maruts, upon your fine ritual grass—

8.20.26 You carry it in your bodies, seeing all; speak favorably for us through it;
Remove disease from our sick one on earth, Maruts, and set right what is broken.

Hymn 8.21 — Seer: Sobhari Kanva. Deities: Indra, Chitra. Meter: Pragatha.

8.21.1 Seeking help, we summon you, incomparable, steady as a pillar,
Brilliant Indra, in the contest for the prize.

8.21.2 Come to our aid in action; the bold, strong youth has come;
You alone, Indra, we choose as helping friend and winner.

8.21.3 Come here, Indra: here are the soma drops, lord of horses and cattle and fields;
Drink soma, lord of soma.

8.21.4 We who lack kin have sought you for a kinsman, inspired Indra;
With all your powers, mighty bull, come to drink soma.

8.21.5 Perched like birds at your honey-rich, intoxicating cow-stall,
We raise our songs to you, Indra.

8.21.6 We address you in reverence: why have you thought so long?
There are desires, bay-horsed one; you are a giver, and we have inspired songs.

8.21.7 We stand newly in need of your help, Indra;
For we do not know your ancient fullness, mace-bearer.

8.21.8 We know your friendship and generous feasting, hero, and seek them, mace-bearer;
Sharpen us in this battle, bountiful one, in the cattle-rich contest, fair-lipped Indra.

8.21.9 That one who once brought us more and more treasure,
That friend Indra I praise to you for help.

8.21.10 Bay-horsed, lord of truth, master of peoples, he has rejoiced;
Let generous Indra send us cattle and horses, a hundred to his singers.

8.21.11 With you yoked beside us, mighty bull, we can answer a challenger
At the gathering of the cattle-rich people.

8.21.12 May we win from the doers, much-invoked one, and rise above evil thoughts;
With our men may we kill Vritra and grow strong; Indra, favor our prayers.

8.21.13 You were born without rival, Indra, without equal or companion from ancient times;
In battle you seek companionship.

8.21.14 You seek no wealthy man for friendship; the drinkers of liquor vex you, fine-horsed one;
When you make the host resound, then you are called upon like a father.

8.21.15 May we not sit like helpless fools in friendship with you, Indra;
Let us sit together at the pressing.

8.21.16 May we not tire of your cattle-giving bounty, Indra, or seize it;
Bring us even your firmest treasures at a touch: your gifts cannot be deceived.

8.21.17 Indra indeed may give such a gift, or blessed Sarasvati give wealth,
Or you, Chitra, give it to the generous man.

8.21.18 Chitra alone is king; all other kings are small, followers of Sarasvati;
Like Parjanya spreading rain he has given thousands and tens of thousands.

Hymn 8.22 — Seer: Sobhari Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Pragatha (verses 1–6, odd verses Brihati, even verses Satobrihati); verse 7 Brihati; verse 8 Anushtubh; verse 11 Kakubh; verse 12 Madhyejyotis; verses 9–18 in alternation, Kakubh (9, 13, 15, 17) and Satobrihati (10, 14, 16, 18).

8.22.1 I have called today to help that most wondrous chariot,
In which you Ashvins, easily summoned, travel Rudra’s road to Surya’s daughter.

8.22.2 The earliest-living, readily invoked, greatly desired Bhujyu, foremost in contests,
Faithful companion with his kindly thoughts, Sobhari, free of hatred and injury.

8.22.3 We bring those gods, the Ashvins, most abundant, near with reverence,
For our own protection, as guests to the giver’s home.

8.22.4 Around your chariot a wheel turns when your steeds are urged;
Let your favor run toward us, lords of beauty, as a cow to her calf.

8.22.5 That three-seated chariot of yours with golden reins, Ashvins,
Adorns heaven and earth in its fame; come in it, Nasatyas.

8.22.6 Bringing gifts to Manu, you plow barley in heaven with a wolf;
We praise you today with kindly thoughts, Ashvins, lords of beauty.

8.22.7 Come to us, possessors of prize-winning wealth, along the paths of Truth,
By which you mighty ones strengthened Trikshi and Trasadasyu for great dominion.

8.22.8 For you this soma is pressed with stones, strong and wealthy heroes;
Come drink the soma in the giver’s house.

8.22.9 Climb up, Ashvins, into your golden chariot chest, mighty and rich;
Yoke the swelling streams of nourishment.

8.22.10 With the aids by which you saved Paktha, Adhrigu and Babhru in loving accord,
Come swiftly to us with those, Ashvins; heal whatever ails us.

8.22.11 Even now, Ashvins, we call you this very day, tireless ones,
We singers, with our songs.

8.22.12 Come to my call with those powers, mighty ones, wide-ranging, desirable to all;
With richest nourishment, abundant heroes: come as you strengthened Krivi.

8.22.13 Even now, through the days, I speak to you in praise, Ashvins;
We seek you with reverence.

8.22.14 By evening and dawn, lords of beauty, on your journey along Rudra’s path,
Do not give us to a hostile mortal, you rich ones; do not look away from us.

8.22.15 At daybreak I call you, Ashvins, with your chariot, for the good way,
As Sobhari calls like a father.

8.22.16 Swift as thought, mighty, pouring out delight, come with your fast-moving aids;
Even from afar bring your ancient help to us, you of many gifts.

8.22.17 Travel to us, Ashvins, with horses, heroes who love honey;
Bring cattle and gold, wondrous ones.

8.22.18 Good shelter, brave sons, excellent treasures that none can seize: guard us, Ashvins;
On this your journey let us gather every lovely thing, possessors of prizes.

Hymn 8.23 — Seer: Vishvamana Vaiyashva. Deity: Agni. Meter: Ushnih.

8.23.1 Praise the god who meets you; worship the knower of births,
Whose smoke goes wandering, whose flame none can grasp.

8.23.2 With song, Vishvamana, praise Agni, who binds together all peoples;
And praise him who breaks the rival chariots.

8.23.3 Those whose need he restrains with hymns, nourishment and refreshment,
Find treasure in the bearer of offerings who discovers what is hidden.

8.23.4 His radiance has risen, blazing and ageless,
Of burning jaws, shining brightly in the company.

8.23.5 Rise, master of sacrifice, glorified in divine beauty;
Shine forth with great and dazzling light.

8.23.6 Come with fair praises, Agni, accepting oblations in due order,
As you have served as messenger carrying offerings.

8.23.7 I call your ancient Agni, priest of the peoples;
With this voice I sing of him, I praise him to you.

8.23.8 With sacrifices they prepare him of wondrous purpose,
Firmly placed among men like a friend within Truth’s law.

8.23.9 Lovers of Truth with song draw near him, true one, accomplisher of sacrifice;
They have found joy in him at the place of reverence.

8.23.10 Let our sacrifices go together toward the greatest Angiras,
The most famous priest among the clans.

8.23.11 Agni, your ageless flames, kindled, shine wide,
Like virile horses eager for strength.

8.23.12 Lord of nourishment, give us treasure rich in heroes;
Guard us, our children and descendants in battle.

8.23.13 When the lord of the clan is kindled, well pleased among human folk,
Agni drives away all the demons.

8.23.14 Agni, strong lord of clans, hear this new hymn of mine;
Burn deceitful demons with your heat.

8.23.15 No hostile mortal by his magic can overcome
One who gives Agni his offerings.

8.23.16 The seer Vyashva, desiring riches, won your favor, finder of treasure;
For great wealth we kindle you anew.

8.23.17 Ushanas Kavya installed you as priest,
Knower of births, officiant for Manu.

8.23.18 For all the gods, with one accord, made you their messenger;
Hearing them, god, you became first at sacrifice.

8.23.19 Let a mortal make this immortal god his messenger,
Purifying, blackening his path, swift through the air.

8.23.20 Let us call him with lifted ladles, radiant, bright-flaming,
Agni of the peoples, ageless, ancient and worthy of praise.

8.23.21 The mortal who honors him with gifts of oblation
Wins abundant prosperity and hero-rich fame.

8.23.22 To Agni, the first knower of births, first in sacrifices,
The offering ladle comes bearing oblation and reverence.

8.23.23 Let us serve Agni with these foremost thoughts as Vyashva did,
With our most generous prayers to the bright-flaming one.

8.23.24 Sing now to the sky-traversing Agni with songs, like Sthurayupa,
You seer Vaiyashva, to the god of the home.

8.23.25 Guest of mortals, child of trees,
The inspired praise ancient Agni for help.

8.23.26 Agni, receiving all great human offerings,
You sit upon the ritual grass in reverence.

8.23.27 Grant us many treasures, grant us riches greatly desired,
And strong sons, progeny and glory.

8.23.28 You are chosen, Agni; urge the well-favored people
Toward gifts that last forever, youngest lord of wealth.

8.23.29 You bring us safely across, Agni; increase for us
Food rich in cattle and the winning of great treasure.

8.23.30 Agni, bring us here the glorious Mitra and Varuna,
The two kings, true to Truth, whose skill is pure.

Hymn 8.24 — Seer: Vishvamana Vaiyashva. Deities: Indra, Varu Saushamni. Meter: Ushnih, Anushtubh.

8.24.1 Friends, let us make a prayer for mace-bearing Indra;
I praise to you the boldest hero of all.

8.24.2 Renowned for your might, Vritra-killer, for killing Vritra,
You surpass the generous in gifts, hero, by your generosity.

8.24.3 As we praise you, bring us wealth of the brightest fame,
Bay-horsed one who gives riches even in scarcity.

8.24.4 Bring us what is rare and precious among men, Indra;
Fearless one, praised for your daring, bring it here.

8.24.5 Neither your left nor right hand can be checked by foolish men,
Nor can obstacles stop you, bay-horsed one, in the quest for cows.

8.24.6 With songs I open you as one opens a cattle pen, mace-bearer;
Fulfill the singer’s desire and fill his mind.

8.24.7 From Vishvamana’s thoughts, conqueror of Vritra,
Come with every gift to us, fierce guide and lord of wealth.

8.24.8 May we come to know your new gift, Vritra-killer, hero,
Your desirable abundance, much-invoked one.

8.24.9 For your might, Indra, is invincible, best of heroes;
Your gift to the generous man cannot be taken, much-invoked one.

8.24.10 Rain your power forth, great and generous one, best of heroes, for great reward;
Lay hold even of the stronghold, generous one, to give generously.

8.24.11 Even elsewhere, mace-bearer, our hopes have turned toward you;
Generous one, make them come true with your help.

8.24.12 For I know no other but you, most manly one, to grant bounty,
Wealth and splendor and strength, lover of songs.

8.24.13 Pour the soma drop for Indra; he will drink the honey of soma
And urge us on with bounty and with greatness.

8.24.14 I have spoken to the lord of bay horses, who replenishes our skill;
Now hear your singer’s call for horses.

8.24.15 For no one, hero, was ever born braver than you,
None so rich, so kind or worthy of joy.

8.24.16 Pour out the most exhilarating honey draught, officiant;
For so, hero, the ever-growing one is praised.

8.24.17 Indra, driver of bay horses, none has reached beyond your ancient praise
In strength or joy.

8.24.18 We have called the lord of prizes, seeking fame,
Worthy of increase through unfailing sacrifices.

8.24.19 Come, friends, let us praise Indra, the hero worthy of hymns,
Who alone towers over all peoples.

8.24.20 For the finder of cows, the bright one who shuts no cattle away,
Speak a wondrous word sweeter than ghee and honey.

8.24.21 His heroic deeds are measureless, his gifts beyond reach;
His generosity shines over all, like light.

8.24.22 Praise Indra as Vyashva did, the wave-breaking winner of prizes,
The Arya dispensing the household’s wealth to the generous.

8.24.23 So praise him now, Vaiyashva, for the tenth and ninth time,
Knowing him well, the doer of wonders among the peoples.

8.24.24 For you know how to turn aside ruin, mace-handed one;
Day by day clear our path as one clears away pitfalls.

8.24.25 Bring us that aid, Indra, with which, doer of wonders,
You twice aided Kutsa: stir it now for us.

8.24.26 Now we implore you, newest and most wondrous, for gain;
Be the one who overcomes all our assailants.

8.24.27 You who released us from crushing danger, who brought riches among the seven rivers,
Mighty one, you struck down the Dasa’s weapon.

8.24.28 As Varu brought wealth to Sushamna and those seeking gifts,
So let fair bounty come to the Vyashvas.

8.24.29 Let the generous gift of Narya come to the soma-pressing Vyashvas,
Rich gifts in hundreds and thousands.

8.24.30 If a sacrificer asks you where is the one who makes a home,
This is Vala, the hidden one: he stands among cattle wealth.

Hymn 8.25 — Seer: Vishvamana Vaiyashva. Deities: Mitra and Varuna; the All-Gods (verses 10–12). Meter: Ushnih, Ushniggarbha.

8.25.1 You two, divine guardians of all, worthy of sacrifice among gods,
We worship, true to Truth, your skill made pure.

8.25.2 Mitra and Varuna, wise in rites, born from long ago,
Like sons of one mother, strong in their ordinance, drive the chariot.

8.25.3 Their mother, Aditi, great and true to Truth,
Bore them, all-knowing, to mighty dominion.

8.25.4 Great Mitra and Varuna, sovereign kings and divine lords,
Loyal to Truth, proclaim Truth in its greatness.

8.25.5 Grandsons of vast power and sons of skill, wise in purpose,
You pour out gifts and dwell above nourishment.

8.25.6 You two have bound together the waters of heaven and the food of earth;
Let the cloud-borne rains travel your way.

8.25.7 From mighty heaven they watch over us as over a herd;
True kings, set in place to receive reverence.

8.25.8 True to Truth, wise in action, the two sat down to reign;
Keeping their ordinance, the rulers claimed their realm.

8.25.9 Finding a path even for the blind with unclouded sight,
Without shutting their eyes they discern all, watchers of every thing.

8.25.10 May divine Aditi guard us, and the Nasatyas;
May the Maruts, whose power grows, guard us.

8.25.11 You generous gods, guard our ship by day and night;
Unharmed, may we accompany your protectors.

8.25.12 To generous Vishnu, who cannot be struck down, we turn without harm;
Hear us, self-going Sindhu, as you have heard before.

8.25.13 We choose that most precious and safest shelter,
Which Mitra, Varuna and Aryaman protect.

8.25.14 May Sindhu of the waters bring it, and the Maruts and the Ashvins,
Indra and Vishnu, generous in one accord.

8.25.15 For these swift heroes repel the aggression of any enemy,
Like a sharp, crushing weapon.

8.25.16 This sole lord of the clan sees far and wide;
We follow his ordinances.

8.25.17 We have cleaved to the ancient homes of sovereignty,
The far-heard ordinances of Mitra and Varuna.

8.25.18 With his ray he measured the ends of heaven and earth;
He filled both worlds with his greatness.

8.25.19 He has risen at the refuge of heaven, Surya, stretching out his light,
Bright as Agni kindled by oblation.

8.25.20 The lord whose speech dwells far away controls cattle-rich prizes;
He controls the gift of nourishing food that does no harm.

8.25.21 I speak to Surya and both worlds at dusk and at morning;
Rise always among our generous patrons.

8.25.22 At Sushamna we won a chariot harnessed with silver
For Rjra, journeying to the bulls, and for Harayana.

8.25.23 Those steeds of mine, the bay horses, pull eagerly,
And they carry heroes through their tasks.

8.25.24 Their reins and whips are with us: by the poet’s newest thought,
May the great prize-winning racers, swift horses, stay with us.

Hymn 8.26 — Seers: Vishvamana Vaiyashva and Vyashva Angirasa. Deities: the Ashvins (verses 1–19), Vayu (20–25). Meter: Ushnih, Gayatri, Anushtubh.

8.26.1 I call your chariot to be praised together among the generous,
You two unconquered in skill, mighty, with the wealth of bulls.

8.26.2 You went to Varu Sushamna, Nasatyas, for his great people,
With help, you two mighty possessors of riches.

8.26.3 We summon you today with offerings, prize-rich ones,
Sending forth abundant nourishment through the night.

8.26.4 Let your chariot, swiftest of all, come here, famed Ashvins;
Show yourselves in glory beside Turva’s songs.

8.26.5 Even when offerings fail, Ashvins, think kindly on us, mighty and rich;
For you, Rudra’s sons, carry us beyond our enemies.

8.26.6 Wonder-workers, you circle all mankind swiftly,
Quickening thought, honey-colored lords of beauty.

8.26.7 Come near us, Ashvins, with wealth that nourishes all,
Generous with brave sons and never failing.

8.26.8 Indra and Nasatyas, come close to my call,
Gods most friendly with the gods today.

8.26.9 We call to you yearning for abundance, as Vyashva did;
Come to us, inspired ones, with favoring thoughts.

8.26.10 Praise the Ashvins for the seer’s benefit: perhaps they will hear your call,
And come near, even scattering the Panis.

8.26.11 Hear Vaiyashva, heroes, and hear this song of mine;
Let Varuna, Mitra and Aryaman rejoice with you.

8.26.12 What you have given and what the generous have brought through you,
Teach me day by day, you mighty ones.

8.26.13 He who surrounds you with sacrifices as a bride wraps herself in garments
Serves you for beauty, Ashvins, and makes you resplendent.

8.26.14 He who perceives your widest, man-protecting course—
Travel that way around to us, Ashvins.

8.26.15 Come to us with your man-protecting path, wealthy mighty ones;
You have borne the sacrifice by song beyond treachery.

8.26.16 The swiftest of calls is your hymn, the messenger calling you, heroes;
Let it be for you two, Ashvins.

8.26.17 If you delight in the sea of heaven or the home of nourishment,
Hear me, immortals.

8.26.18 And there flows the white-bearing Sindhu, swiftest of rivers for you,
With her golden pathway.

8.26.19 With this bright fame, Ashvins, with this radiant thought of ours,
You travel in your brilliant course.

8.26.20 Yoke your chariot, you who master chariots; harness it for our prosperity, lord of wealth;
Come drink our honey, Vayu, come to our soma-pressings.

8.26.21 Lord of Truth, Vayu, wondrous son-in-law of Tvashtar,
We choose your protections.

8.26.22 We, the soma-pressing people, implore Vayu, Tvashtar’s son-in-law,
Lord over treasure, for splendid gifts.

8.26.23 Come, Vayu, from heaven with blessings; bring good horses with you;
Come with the great wide-winged chariot.

8.26.24 We call you, swiftest of all, to human dwellings,
Generous as a pressing stone borne on horseback.

8.26.25 And you, foremost god Vayu, rejoicing in your mind,
Bring us prizes, waters and inspired thoughts.

Hymn 8.27 — Seer: Manu Vaivasvata. Deity: the All-Gods. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.27.1 Agni is the priest at the hymn, the pressing stones and ritual grass at the rite;
With verse I seek the Maruts, Brihaspati and the gods, the finest help.

8.27.2 And the cattle, earth, trees, dawn and night and herbs:
All you Vasus, knowing all, protect our thoughts.

8.27.3 Let the ancient rite proceed among the gods through Agni,
Among the Adityas to ordinance-keeping Varuna and the all-shining Maruts.

8.27.4 For all the gods, who know all, have always helped Manu grow, consuming harm;
With unfailing guardians, all-knowing ones, lead us to inviolable shelter.

8.27.5 Come to us today, All-Gods, in one mind, sharing one joy;
With song, O Maruts and divine Aditi, come to this great dwelling.

8.27.6 Mitra, proceed to the dear offerings for your steeds, O Maruts;
Let Indra, Varuna, bold heroes and Adityas sit on our ritual grass.

8.27.7 We have strewn the ritual grass and set the offering; pressed the soma in due order;
We call you, Varuna, like Manu, with the sacrificial fires.

8.27.8 Come forth, Maruts, Vishnu, Ashvins and Pushan, at this harmless prayer;
Let Indra come first with prize seekers, the bull and Vritra-killer I praise.

8.27.9 Unbetraying gods, grant us shelter without a breach,
Which no danger, Vasus, can penetrate, from afar or even close at hand.

8.27.10 There is kinship with you, destroyers of harm, gods, and friendship;
Speak for us toward ancient good fortune, and swiftly toward fresh favor.

8.27.11 Now I have sent toward you, knowers of all, a song of praise,
Reverent as a lover approaching his beloved for a share of what is precious.

8.27.12 Your Savitar has risen upright, worthy of choice, bringing good guidance;
Two-footed and four-footed beings, wanderers and winged things, have come to rest.

8.27.13 Each god in turn we call for aid, each for protection;
Each god we call to win the prize, singing with divine insight.

8.27.14 For all the gods, in one mind, share gifts and help Manu;
Today and later for our children let them find us broad room.

8.27.15 I proclaim you, guileless ones, at the close of our praises;
No deceiver takes that mortal, Varuna and Mitra, who has served your dwellings.

8.27.16 He who offers you a precious gift crosses to safety and gains abundant food;
He is born anew through offspring, unharmed under law, and flourishes whole.

8.27.17 He finds himself free of battle and travels on easy roads,
Whom Aryaman, Mitra and Varuna together protect in fellowship.

8.27.18 You make even the level ground slope for him and a difficult pass easy;
Let even the arrow fall far from him, failing to find its mark.

8.27.19 Today at sunrise uphold Truth, you who cherish your rule;
At sunset, at waking, knowers of all, or at midday—

8.27.20 Or when you mighty ones keep Truth at evening and spread shelter for the giver:
Then, all-knowing Vasus, let us dwell among you.

8.27.21 Whatever blessing you grant to Manu today at sunrise or midday,
Grant it to the discerning man who offers, all-knowing gods.

8.27.22 That is what we choose from you, sovereigns, like children seeking many guardians;
Adityas, let us attain what makes the giver of oblation prosper.

Hymn 8.28 — Seer: Manu Vaivasvata. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri, Puraushnih.

8.28.1 The gods who are three beyond thirty sat on the ritual grass;
They found the day and sat in a second place.

8.28.2 Varuna, Mitra, Aryaman and the Agnis, united in giving,
With their consorts, honored by the ritual cry—

8.28.3 May they guard us westward, northward and downward,
And from the east, with all the peoples.

8.28.4 Let things be as the gods desire; no one diminishes their will,
Not even a hostile mortal.

8.28.5 Seven are the spears of these seven, seven their splendors;
Seven glories they have taken on themselves.

Hymn 8.29 — Seer: Manu Vaivasvata, or Kashyapa Maricha. Deity: the All-Gods. Meter: Dvipada Viraj.

8.29.1 One, brown and gracious in changing forms, puts on gold in his youth.

8.29.2 One, radiant and wise among the gods, has taken his seat in the womb.

8.29.3 One, firmly standing among the gods, carries an iron ax in his hand.

8.29.4 One carries the mace ready in his hand, and with it kills the Vritras.

8.29.5 One carries a sharp weapon in his hand, pure and fierce, with healing balm.

8.29.6 One fattens the roads like a thief, for he knows where the treasures lie.

8.29.7 One, far-ranging, has strode his three steps where the gods rejoice.

8.29.8 Two wander with one woman, like travelers on a journey.

8.29.9 Two sovereign kings have fashioned their seats high in heaven, drinkers of ghee.

8.29.10 Some, singing, devised the great chant, and by it set the sun aglow.

Hymn 8.30 — Seer: Manu Vaivasvata. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri, Puraushnih, Brihati, Anushtubh.

8.30.1 There is not one small among you, gods, nor one a child;
All of you are truly great.

8.30.2 Thus praised you have become, destroyers of harm,
You thirty-three gods worthy of Manu’s sacrifice.

8.30.3 Guard us, help us, speak on our behalf;
Do not lead us far from Manu’s ancestral path, into the distance.

8.30.4 All you gods who are here, and you universal fires,
Grant us broad shelter, with cattle and horses.

Hymn 8.31 — Seer: Manu Vaivasvata. Deities: the sacrifice and sacrificer (verses 1–4), husband and wife (5–9), blessings for the couple (10–18). Meter: Gayatri, Anushtubh, Padanichrit, Pankti.

8.31.1 He who sacrifices truly sacrifices, presses soma and cooks the food;
His prayer finds favor with Indra.

8.31.2 He who gives him a sacrificial cake and soma mixed with milk,
Mighty Indra saves from distress.

8.31.3 His chariot will shine, impelled by the gods, and he will grow strong,
Conquering every hostile force.

8.31.4 In his house, rich in offspring, unfailing day by day,
Ila yields milk with her cattle.

8.31.5 The husband and wife who with one mind press soma and hasten to the rite,
O gods, are joined to the daily milk-mixture.

8.31.6 Facing the edible offerings, in harmony they take their place on the grass;
They do not falter in contests.

8.31.7 They do not turn aside the favor of the gods or hide from it;
They desire great fame.

8.31.8 With sons and daughters they live their entire lifetime,
Both adorned in gold.

8.31.9 They whose offering fire is kindled and wealth acquired make gifts for immortality;
Together they press the hairy udder and perform service among the gods.

8.31.10 We choose the shelter of mountains and rivers,
And Vishnu’s company.

8.31.11 Let Pushan come, wealth and Bhaga, blessing that holds all blessings;
Let our road be wide and safe.

8.31.12 The divine thought of Aramati is without obstacle,
And the way of the Adityas is unhindered.

8.31.13 For Mitra, Aryaman and Varuna guard us;
Easy are the paths of Truth.

8.31.14 With song I praise your ancient Agni, god of the Vasus,
Beloved by many who worship him, like a friend securing a home.

8.31.15 Swift is the chariot with gods beside it, or the hero in any battle;
The sacrificer who seeks the gods’ favor will outlast one who does not sacrifice.

8.31.16 You will not perish, sacrificer, nor you who press soma, nor you who love the gods;
The sacrificer who seeks the gods’ favor will outlast one who does not sacrifice.

8.31.17 No one overtakes him by deed or leaves him behind or forsakes him;
The sacrificer who seeks the gods’ favor will outlast one who does not sacrifice.

8.31.18 Here let there be fine heroes and the best of horses;
The sacrificer who seeks the gods’ favor will outlast one who does not sacrifice.

Hymn 8.32 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.32.1 Kanvas, tell in song the deeds of Indra, drinker of pressed soma,
In the rapture of the soma.

8.32.2 Fierce Indra killed Sribinda, Anarshani, Pipru, the Dasa Ahishuva,
And released the waters.

8.32.3 Down from Arbuda’s dwelling, from the huge summit,
You struck him: this is your manly deed, Indra.

8.32.4 For help I call the fair-lipped one, famous and daring,
Like a swift stream from a mountain.

8.32.5 In soma’s rapture you break open the pen of cows and horses,
As a hero breaks down a stronghold.

8.32.6 If my pressed soma pleases you and you delight in my hymn,
Come from afar by your own power.

8.32.7 We too are your singers, Indra, lover of song;
Bring us life, soma-drinker.

8.32.8 And bring us nourishing food, undiminished, sharing generously;
Abundant are your riches, generous lord.

8.32.9 And make us rich in cattle, in gold and in horses;
Let us grasp the gifts of Ila.

8.32.10 We call the one of vast praise, whose hands pour forth, for help,
The one who acts well to protect us.

8.32.11 For the hundred-powered Vritra-killer accomplishes it even at the assembly,
Rich in gifts for his singers.

8.32.12 Let mighty Indra, generous in gifts,
Bring us aid within reach by every form of help.

8.32.13 Sing to that Indra, vast reservoir of wealth,
Who bears us safely across and befriends the soma-presser.

8.32.14 The mighty one, firm in battle, winning fame,
Lord over abundance with his strength.

8.32.15 None can restrain his powers or his truthful words;
No one can say, “He will not give.”

8.32.16 No debt remains to us for prayers now, nor to swift soma-pressers;
No soma was drunk without its due offering.

8.32.17 Sing of the praiseworthy one; proclaim hymns of praise;
Fashion prayer for him who deserves praise.

8.32.18 Deserving praise, Indra burst open strongholds and won thousands of prizes,
Increasing the wealth of the sacrificer.

8.32.19 Go forth widely according to your own nature, summoned among the peoples;
Drink the pressed somas, Indra.

8.32.20 Drink of the soma pressed according to sacred law, and that of Tugrya too,
And this soma of yours, Indra.

8.32.21 Pass by the angry man; come near to the one who presses soma;
Drink this offered and pressed draught.

8.32.22 Come from the three far regions; pass through the five peoples;
Our milch cows call aloud to you, Indra.

8.32.23 As Surya sends forth his rays, let my songs draw you here,
As waters run together downhill.

8.32.24 Officiant, pour soma for the strong hero of mighty jaws;
Bring the pressed drink for him to consume.

8.32.25 He broke the cloud that held back water, sending the rivers downward;
He made the milk ripen within the cows.

8.32.26 He killed Vritra, Richisha, the cloud-like Ahishuva;
He struck Arbuda down with ice.

8.32.27 Sing your god-given prayer to the fierce, unyielding,
Unconquerable one who presses on.

8.32.28 For Indra, in the rapture of the soma draught,
Knows all ordinances among the gods.

8.32.29 Your two golden-maned bay horses stand here ready for shared delight;
Let them bear you to the offering set out.

8.32.30 Let your bay horses, praised by Priyamedha, bear you toward us,
Praised by many, to drink soma.

Hymn 8.33 — Seer: Medhyatithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Brihati, Gayatri, Anushtubh.

8.33.1 We who have pressed soma and strewn grass surround you like waters,
Singers at the flowing channels of the strainer, Vritra-killer.

8.33.2 Men cry out to you at the pressing, bountiful one, reciters at the feast;
When will you come home, thirsty for the pressed soma, Indra, like a bull to drink?

8.33.3 Daring with the Kanvas, win the prize of a thousand;
Golden-hued generous Indra, we seek swift, cattle-rich wealth from you.

8.33.4 Drink the soma draught with delight, Indra, while Medhyatithi sings;
Your golden mace-bearing chariot joins the paired bay horses at the pressing.

8.33.5 You are easy to invoke, generous in gifts, wise in purpose and praised;
Indra, you are maker of thousands, lord of hundreds, fortress-breaker.

8.33.6 Fierce and irresistible, steadfast, bearded Indra,
Whose dazzling glory shakes the world, much-praised bull, powerful in purpose.

8.33.7 Who knows him as he drinks with the pressed soma? What nourishment has he given?
This is he who, delighted in the drink, breaks fortresses with his might.

8.33.8 Like a great wild beast you wander far and wide in generosity;
No one can restrain your arrival at the pressing: great you roam in strength.

8.33.9 When the fierce, unconquered one, steadfast and ready for combat,
Hears his singer’s call, generous Indra does not fail to come.

8.33.10 Truly, you are a bull, impelled by bulls, unstoppable for us;
Bull and fierce one, you are heard far away and known as a bull nearby.

8.33.11 Strong as bulls are your reins, your golden whip a bull;
Bull your chariot, generous one, bull your bay horses, bull you, hundred-powered one.

8.33.12 Let the bull-presser press for you, and bring it, bull, with its rich dregs;
The bull has placed the bull among the streams for you, driver of bay horses.

8.33.13 Come, Indra, drink the honey of soma, mightiest one;
Will the generous, wise one not hear our songs and hymns and prayers?

8.33.14 Let the chariot-yoked bay horses bear you standing in your car,
Across other men’s soma-pressings, Vritra-killer, hundred-powered one.

8.33.15 Accept today this nearest song of ours, great generous one;
Let our pressings give you greatest joy, radiant soma-drinker.

8.33.16 For his strength delights neither at your bidding nor mine,
This hero who has brought us together.

8.33.17 Even Indra said it: “A woman’s mind resists instruction,
And her resolve is swift.”

8.33.18 Even two steeds overflowing with rapture draw the chariot paired;
Thus the stronger one rises above.

8.33.19 “Look down, not up; draw your feet closer together;
Let them not see your ankles: you have become a woman-priest.”

Hymn 8.34 — Seers: Nipatithi Kanva; Sahasra Vasu and Rochisha Angirasa (verses 16–18). Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.34.1 Come, Indra, with your bay horses to Kanva’s fine praise;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.2 Let the sounding pressing stone and soma’s voice bring you here;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.3 Here one wheels among them and shakes the broad space like a wolf;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.4 The Kanvas call you here for help, to win the prize;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.5 I set the pressed drinks before you, the bull, as your first draught;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.6 Come to us with rich insight, with thought on every side, to help;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.7 Come to us, great-minded one, with a thousand helps and hundred gifts;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.8 Let the priest placed by Manu bear you here among the gods, worthy of praise;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.9 Let your two bay horses, streaming rapture, carry you like wings a falcon;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.10 Come in a circle, noble one, to drink the soma offered with the ritual cry;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.11 Hear us and come to us; delight here in our hymns;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.12 Come with your well-matched team, well gathered, your horses assembled;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.13 Come from the mountains, from the height above the ocean;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.14 Break loose for us thousands of cattle and horses, hero;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.15 Bring us thousands upon thousands, tens of thousands and hundreds;
Ruler of that heaven, reach heaven, heavenly lord.

8.34.16 For Indra and Vasurochisha have given me a thousand,
The finest horses and cattle.

8.34.17 The straight-running, wind-swift, ruddy, fleet ones
Shine like suns.

8.34.18 Among Paravata’s gifts, upon the swift-running wheels,
I stood in the center of the woods.

Hymn 8.35 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh, Pankti, Mahabrihati.

8.35.1 With Agni, Indra, Varuna and Vishnu, with Adityas, Rudras and Vasus joined,
In harmony with Dawn and Surya, drink the soma, Ashvins.

8.35.2 With every thought, with the world and its prize, with heaven, earth and mountains joined,
In harmony with Dawn and Surya, drink the soma, Ashvins.

8.35.3 With all the gods, the thrice eleven, with waters, Maruts and Bhrigus joined,
In harmony with Dawn and Surya, drink the soma, Ashvins.

8.35.4 Accept our sacrifice, hear my call, divine ones; come to every pressing here;
In harmony with Dawn and Surya, bring us nourishment, Ashvins.

8.35.5 Accept the hymn as young men accept a maiden; come to every pressing here, divine ones;
In harmony with Dawn and Surya, bring us nourishment, Ashvins.

8.35.6 Accept our songs, accept the holy rite; come to every pressing here, divine ones;
In harmony with Dawn and Surya, bring us nourishment, Ashvins.

8.35.7 Fly like bright yellow birds toward the woods, descend like buffaloes to the pressed soma;
In harmony with Dawn and Surya, journey to us three times, Ashvins.

8.35.8 Fly like swans, like wayfarers; descend like buffaloes to the pressed soma;
In harmony with Dawn and Surya, journey to us three times, Ashvins.

8.35.9 Fly like falcons to receive oblations; descend like buffaloes to the pressed soma;
In harmony with Dawn and Surya, journey to us three times, Ashvins.

8.35.10 Drink, take your fill and come here; grant offspring, grant wealth;
In harmony with Dawn and Surya, grant us strength, Ashvins.

8.35.11 Win, win praise and guard us; grant offspring, grant wealth;
In harmony with Dawn and Surya, grant us strength, Ashvins.

8.35.12 Kill our enemies and bring our friends across; grant offspring, grant wealth;
In harmony with Dawn and Surya, grant us strength, Ashvins.

8.35.13 With Mitra and Varuna, with law and Maruts, come to the singer’s call;
In harmony with Dawn and Surya, come with the Adityas, Ashvins.

8.35.14 With the Angirases and Vishnu, with the Maruts, come to the singer’s call;
In harmony with Dawn and Surya, come with the Adityas, Ashvins.

8.35.15 With the Ribhus, mighty ones, and prizes, with the Maruts, come to the singer’s call;
In harmony with Dawn and Surya, come with the Adityas, Ashvins.

8.35.16 Quicken our prayer and thoughts, kill the demons, drive sickness away;
In harmony with Dawn and Surya, come to the soma-presser, Ashvins.

8.35.17 Quicken our power and heroes, kill the demons, drive sickness away;
In harmony with Dawn and Surya, come to the soma-presser, Ashvins.

8.35.18 Quicken the cows and the clans, kill the demons, drive sickness away;
In harmony with Dawn and Surya, come to the soma-presser, Ashvins.

8.35.19 Hear Shyavashva’s ancient praise as you heard Atri’s, rich in rapture, as he presses;
In harmony with Dawn and Surya, Ashvins, drink the day-old draught.

8.35.20 Send forth your streams toward the fine praises of Shyavashva as he presses, rich in rapture;
In harmony with Dawn and Surya, Ashvins, drink the day-old draught.

8.35.21 Draw your reins toward the rites of Shyavashva as he presses, rich in rapture;
In harmony with Dawn and Surya, Ashvins, drink the day-old draught.

8.35.22 Turn your chariot toward us; drink the honey of soma;
Come, Ashvins, come: I call you for aid; grant treasures to the giver.

8.35.23 As the rite starts with spoken reverence, heroes, to drink the stirred draught,
Come, Ashvins, come: I call you for aid; grant treasures to the giver.

8.35.24 Take your fill of the pressed draught, offered with the ritual cry, gods;
Come, Ashvins, come: I call you for aid; grant treasures to the giver.

Hymn 8.36 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Indra. Meter: Shakvari, Mahapankti.

8.36.1 You guard the soma-presser who has strewn the grass; drink soma for joy, hundred-powered one;
All have set aside your portion, conqueror of every battle, wide-ranging victor of the waters, Marut-accompanied Indra, lord of truth.

8.36.2 Protect your singer, generous one, and protect yourself; drink soma for joy, hundred-powered one;
All have set aside your portion, conqueror of every battle, wide-ranging victor of the waters, Marut-accompanied Indra, lord of truth.

8.36.3 With strength you helped the gods who seek aid; drink soma for joy, hundred-powered one;
All have set aside your portion, conqueror of every battle, wide-ranging victor of the waters, Marut-accompanied Indra, lord of truth.

8.36.4 You gave birth to heaven and gave birth to earth; drink soma for joy, hundred-powered one;
All have set aside your portion, conqueror of every battle, wide-ranging victor of the waters, Marut-accompanied Indra, lord of truth.

8.36.5 You gave birth to horses and gave birth to cattle; drink soma for joy, hundred-powered one;
All have set aside your portion, conqueror of every battle, wide-ranging victor of the waters, Marut-accompanied Indra, lord of truth.

8.36.6 Make the Atris’ hymn great, mace-bearer; drink soma for joy, hundred-powered one;
All have set aside your portion, conqueror of every battle, wide-ranging victor of the waters, Marut-accompanied Indra, lord of truth.

8.36.7 Hear the pressing Shyavashva as you heard Atri working his deeds;
You alone, Indra, man-conquering, protected Trasadasyu, magnifying sacred prayers.

Hymn 8.37 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Indra. Meter: Mahapankti, Atijagati.

8.37.1 You protected this prayer when Vritra was conquered; aid the presser with all your helps, Indra, lord of strength;
At the midday pressing, Vritra-killer, unconquered mace-bearer, drink the soma.

8.37.2 Conquer the hostile armies, fierce one, with every aid, Indra, lord of strength;
At the midday pressing, Vritra-killer, unconquered mace-bearer, drink the soma.

8.37.3 As sole king you rule this world with every aid, Indra, lord of strength;
At the midday pressing, Vritra-killer, unconquered mace-bearer, drink the soma.

8.37.4 You alone separate those standing together, Indra, lord of strength, with every aid;
At the midday pressing, Vritra-killer, unconquered mace-bearer, drink the soma.

8.37.5 You rule over rest and over setting out, Indra, lord of strength, with every aid;
At the midday pressing, Vritra-killer, unconquered mace-bearer, drink the soma.

8.37.6 You guard our sovereignty, Indra, but do not withhold your help, lord of strength;
At the midday pressing, Vritra-killer, unconquered mace-bearer, drink the soma.

8.37.7 Hear Shyavashva singing as you heard Atri working his deeds;
You alone, Indra, man-conquering, protected Trasadasyu, enlarging kingdoms.

Hymn 8.38 — Seer: Shyavashva Atreya. Deities: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

8.38.1 You are the two priests of sacrifice, victors in contests and deeds;
Indra and Agni, take notice of it.

8.38.2 You two triumph, driving the chariot, unconquered killers of Vritra;
Indra and Agni, take notice of it.

8.38.3 The men have milked out this intoxicating honey for you with stones;
Indra and Agni, take notice of it.

8.38.4 Accept the sacrifice for nourishment, and pressed soma, you two praised together;
Indra and Agni, come, heroes.

8.38.5 Accept these pressings by which you carry the oblations;
Indra and Agni, come, heroes.

8.38.6 Accept this fine praise of mine, coursing in Gayatri meter;
Indra and Agni, come, heroes.

8.38.7 Come with the dawn-going gods, you two who win riches,
Indra and Agni, to drink soma.

8.38.8 Hear the call of the pressing Shyavashva and the Atris,
Indra and Agni, to drink soma.

8.38.9 So I call you two for aid, as wise men have called you,
Indra and Agni, to drink soma.

8.38.10 I choose the help of Indra and Agni, accompanied by Sarasvati,
For whom the Gayatri hymn is sung.

Hymn 8.39 — Seer: Nabhaka Kanva. Deity: Agni. Meter: Mahapankti.

8.39.1 I will praise Agni, worthy of song; with prayer I worship Agni;
Let Agni anoint the gods for us: the poet carries messages between both gatherings; let all others fail.

8.39.2 Speak within their bodies, Agni, by your new word;
Drive away all the enmities of the greedy and the hostile; let the foolish flee from here, let all others fail.

8.39.3 These thoughts are for you, Agni, like ghee in the mouth of the ladle;
Declare them among gods: you are the ancient, auspicious messenger of Vivasvat; let all others fail.

8.39.4 Agni assigns each vigor according to each supplicant’s wish;
Receiving nourishment, he sets joy and peace and delight in every invocation of the gods; let all others fail.

8.39.5 With his superior power and wondrous work Agni perceives;
He is priest through all ages, surrounded by gifts, quickening the one who comes toward him; let all others fail.

8.39.6 Agni knows the gods’ births, and what mortals keep hidden;
Agni gives treasure, Agni opens the doors when invoked with a new oblation; let all others fail.

8.39.7 Agni dwells with gods and among the clans that sacrifice;
Joyful in abundant insights, he nurtures everything like earth, a god worthy of sacrifice among gods; let all others fail.

8.39.8 That Agni of the seven peoples abides among all the rivers;
We have approached the god of three dwellings, Mandhatar’s destroyer of Dasyus, ancient in sacrifice; let all others fail.

8.39.9 Agni the poet dwells in three triple realms, in the assemblies;
Let the shining messenger worship the thrice eleven gods here and make them favor us; let all others fail.

8.39.10 You alone, ancient Agni, reign over riches among men and gods;
The waters that flow around you, bearing their own light, circle you; let all others fail.

Hymn 8.40 — Seer: Nabhaka Kanva. Deities: Indra and Agni. Meter: Mahapankti, Shakvari, Trishtubh.

8.40.1 Indra and Agni, you give us wealth with which we can conquer,
By which we master the steadfast in battle and even the strong, like fire and wind in a forest; let all others fail.

8.40.2 We do not avoid you both; we worship Indra, mightiest of men;
When will he come with horses for us to win prizes, to win the sacrificial feast? Let all others fail.

8.40.3 For you two, Indra and Agni, stand above the thick of fighting;
When we seek your friendship, wise ones, heroes, reach our thoughts with your insight; let all others fail.

8.40.4 Praise Indra and Agni with sacrificial song as Nabhaka did,
You who bear all this world, this heaven and wide earth, with riches in your embrace; let all others fail.

8.40.5 Let prayers rise to Indra and Agni as with Nabhaka;
Indra, ruling by force, opened the seven-bottomed flood with its crooked bank; let all others fail.

8.40.6 Cut away the ancient Dasa’s power, knotted like a vine’s tangle;
Let us divide his accumulated treasure with Indra; let all others fail.

8.40.7 When these peoples summon you, Indra and Agni, with words on every side,
With our own men let us master our attackers and overcome the hostile; let all others fail.

8.40.8 These bright rivers rising from heaven with their light
Follow the ordinance of Indra and Agni: they released them from their bonds; let all others fail.

8.40.9 Many are your helps, Indra, and many your praises, bay-horsed one; you urge the sons;
Your gifts to the champion, which fulfill our thoughts, are beyond counting; let all others fail.

8.40.10 Sharpen him with fine songs, the blazing vigorous one worthy of hymns;
For with his strength he even splits Shushna’s eggs and wins the sunlit waters; let all others fail.

8.40.11 Sharpen him, true and vigorous, master of the holy rite;
For even as he drives off the eggs of Shushna, he breaks them, winning the sunlit waters; let all others fail.

8.40.12 Thus we have spoken anew to Indra and Agni as our fathers, as Mandhatar and the Angirases did;
Guard us with triple shelter, that we may be masters of riches.

Hymn 8.41 — Seer: Nabhaka Kanva. Deity: Varuna. Meter: Mahapankti.

8.41.1 Sing to Varuna and the Maruts for abundance, to those who know more than any;
He who is established guards human beings like a herdsman guards cattle; let all others fail.

8.41.2 Sing to him together with our fathers’ thoughts and Nabhaka’s praises:
He at the rivers’ source, at the center of seven sisters; let all others fail.

8.41.3 He embraced the nights and set dawns in place by his wondrous power, looking round upon all;
Three dawns, fair to behold, grew strong according to his ordinance; let all others fail.

8.41.4 He fixed the quarters over the earth, before our eyes;
That ancient station is Varuna’s; he drives like a guardian among his seven steeds; let all others fail.

8.41.5 He upholds the worlds and knows the hidden names of the cows;
The poet nurtures many poetic forms like heaven itself; let all others fail.

8.41.6 In him all poetic insights stand like spokes in a wheel’s hub;
With speed they serve Trita, as cows gather to a pen; they yoke the horses for the harness; let all others fail.

8.41.7 In his waters rest all these born beings;
He touches each dwelling in Varuna’s fortified home; all the gods follow his ordinance; let all others fail.

8.41.8 He is the hidden sea, swiftly mounting to heaven when he sets the sacred formula within the waters;
Spreading out his wonders with light, he climbed the vault of heaven; let all others fail.

8.41.9 His three luminous, clear-seeing realms rule over the earth;
Three higher places fill Varuna’s steadfast seat; he reigns over the seven; let all others fail.

8.41.10 He made white garments, and the dark in accordance with his laws;
He measured the ancient abode; with a pillar he held the two worlds apart and propped up heaven; let all others fail.

Hymn 8.42 — Seer: Nabhaka Kanva, or Archanana Atreya. Deities: Varuna (verses 1–3), the Ashvins (4–6). Meter: Trishtubh, Anushtubh.

8.42.1 The all-knowing lord propped up heaven and measured the width of earth;
The sovereign sat amid all beings: these are all the ordinances of Varuna.

8.42.2 So honor great Varuna, reverently praise the wise guardian of immortality;
May he grant us triple-guarded refuge; heaven and earth, protect us in your embrace.

8.42.3 Varuna, strengthen the insight and skill of this one seeking instruction in prayer,
That by it we cross beyond all evil, embarking on a ship that bears us safely over.

8.42.4 The pressing stones and poets with their thoughts have roused you, Ashvins,
Nasatyas, to drink soma; let all others fail.

8.42.5 As inspired Atri called to you with songs, Ashvins,
Nasatyas, to drink soma; let all others fail.

8.42.6 So I call you for aid as the wise have called you,
Nasatyas, to drink soma; let all others fail.

Hymn 8.43 — Seer: Virupa Angirasa. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.43.1 These hymns and songs rise to the inspired creator Agni,
Whose sacrifice cannot be overcome.

8.43.2 For you who yearn to answer, knower of births, discerning Agni,
I fashion a hymn of finest praise.

8.43.3 Sharp are your fires, Agni, like bright clearings;
With their teeth they devour the woods.

8.43.4 Golden fires with plumes of smoke, driven by wind up to heaven,
Run their separate courses.

8.43.5 These separate fires, kindled, came into sight,
Like the first signs of dawn.

8.43.6 Black are the regions beneath the feet of the advancing knower of births,
When Agni roots himself in earth.

8.43.7 Turning herbs to food, Agni devours and will not stop;
He goes back to the tender shoots again.

8.43.8 With tongues he roars, with flame he rattles;
Agni shines in the forests.

8.43.9 Agni, your dwelling is in the waters, and you grow among the herbs;
You are born again within the womb.

8.43.10 Up shines your flame, Agni, from the offered ghee,
Crackling in the mouth of the ladle.

8.43.11 For Agni, eater of bulls and barren cows, with soma upon his back,
We perform the rite with hymns.

8.43.12 And we seek you with reverence and kindling, priest,
Agni, whose purpose is worthy of choosing.

8.43.13 And we call you, Agni, pure, offered to like the Bhrigus,
Like Manu and the Angirases.

8.43.14 For you, Agni, are kindled by fire with the inspired one,
Poet with poet, friend with friend.

8.43.15 Give your generous singer wealth in thousands,
Agni, nourishment rich in heroes.

8.43.16 Brother Agni, born of strength, red-horsed and pure of ordinance,
Accept this song of mine.

8.43.17 Even you, Agni, long to hear my song as it praises you,
As cows desire the cattle pen.

8.43.18 For you, greatest Angiras, all the thriving peoples individually
Have harnessed their desire, Agni.

8.43.19 The discerning, wise poets spur Agni with their thoughts,
Him whose seat is the kindling wood.

8.43.20 In contests, as they extend the rite, they praise you, Agni,
Bearer of offerings and priest who wins the prize.

8.43.21 For you are everywhere present alike, ruler among all peoples;
In conflicts we call on you.

8.43.22 Praise him who blazes when offered ghee, Agni;
Let him hear this call of ours.

8.43.23 We call you, listening knower of births,
Agni, as you drive enemies away.

8.43.24 I praise Agni, wondrous king of clans and overseer of laws;
Let him hear.

8.43.25 Agni, who ranges through all life, we urge on toward the prize,
Like a young hero ready or a racing horse.

8.43.26 Destroying hostile deeds and driving away enemies, burning all demons,
Shine with your sharp flame, Agni.

8.43.27 You whom men kindle like Manu, greatest Angiras,
Agni, hear my word.

8.43.28 Whether born of heaven or of waters, Agni, son of strength,
We call you with songs.

8.43.29 All these peoples, in each flourishing settlement,
Drive food to you to eat.

8.43.30 Then may we have good thoughts, Agni, all our days,
Watching men and crossing beyond hardships.

8.43.31 We seek with glad hearts Agni, joyful, beloved of many,
Swift and purifying in his flame.

8.43.32 So, radiant Agni, shedding rays like Surya,
You conquer swelling darkness.

8.43.33 This we ask of you, mighty one: a gift that does not fail,
Precious wealth from you, Agni.

Hymn 8.44 — Seer: Virupa Angirasa. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.44.1 Honor Agni with kindling, awaken your guest with ghee;
Pour offerings into him.

8.44.2 Accept my hymn, Agni; grow strong through this thought;
Delight in our songs of praise.

8.44.3 I place Agni as messenger before me and speak to the carrier of offerings;
Seat the gods here with us.

8.44.4 Your great and brilliant flames rise upward,
Agni, when you are kindled.

8.44.5 Let my ladles run to you laden with ghee, beloved one;
Accept our oblations, Agni.

8.44.6 I praise Agni, delightful priest and minister,
Brilliant and radiant; let him hear.

8.44.7 Ancient priest worthy of praise, beloved Agni of poetic purpose,
The glory of holy rites.

8.44.8 Accept these oblations in due order, greatest Angiras;
Guide the sacrifice according to its seasons, Agni.

8.44.9 Kindled, gracious one of brilliant flame, bring here
The company of gods, knowing the way.

8.44.10 We seek the inspired, guileless priest, smoke-bannered and radiant,
The beacon of all sacrifices.

8.44.11 Guard us, Agni, against one who seeks to injure us;
Break hatred apart, son of strength.

8.44.12 Agni adorned himself with ancient thought;
The poet grew through the poet’s praise.

8.44.13 I call Agni, child of strength with purifying flame,
To this well-made sacrifice.

8.44.14 Shine on us with a friend’s kindness, Agni, with bright flame;
Sit with the gods upon our ritual grass.

8.44.15 For the mortal who worships divine Agni at home with his own body,
Agni will make wealth shine forth.

8.44.16 Agni is heaven’s head and summit, this earth’s lord;
He stirs the seed of waters.

8.44.17 Your pure, bright lights rise shining, Agni,
Your flames are beams of light.

8.44.18 You rule the desirable gift, Agni, lord of sunlight;
Let me sing within your shelter.

8.44.19 Wise men rouse you with thoughts, Agni, they urge you with insight;
Let our songs increase your might.

8.44.20 We choose the friendship of Agni, undeceived messenger,
Self-governing and ever sounding forth.

8.44.21 Agni is purest in ordinance, pure poet, pure seer;
Pure he shines when fed with offerings.

8.44.22 Let my thoughts and songs always strengthen you;
Understand our friendship, Agni.

8.44.23 If I were you, Agni, or you were me,
Your hopes here would come true.

8.44.24 For you are a Vasu, lord of wealth, Agni, shining with riches;
Let us stand in your favor.

8.44.25 To you, Agni, guardian of ordinances, songs rise
As rivers rush toward the sea.

8.44.26 I adorn with my thoughts young Agni, lord of clans and poet,
Who eats all things and flashes in many forms.

8.44.27 To Agni, guide of sacrifices, sharp-jawed and strong,
We go with hymns.

8.44.28 Let this singer be yours too, gracious Agni;
Show him mercy, purifying one.

8.44.29 For you are wise, seated in the wood, inspired and ever watchful;
You blaze in heaven, Agni.

8.44.30 Before misfortunes come, before hostility comes, wise Agni,
Carry our life onward, lord of wealth.

Hymn 8.45 — Seer: Trishoka Kanva. Deities: Agni and Indra (verse 1), Indra (2–42). Meter: Gayatri.

8.45.1 Blessed are those who kindle Agni and spread ritual grass in due order,
Whose young friend is Indra.

8.45.2 Great is their fuel, abundant their praise, broad their sacrificial stake,
Whose young friend is Indra.

8.45.3 The warrior drives the one enclosed in battle off with his champions,
Whose young friend is Indra.

8.45.4 Born, the Vritra-killer seized his quiver and questioned his mother:
“Who are the fierce ones? Who are renowned?”

8.45.5 The mighty one spoke against you, like waters from a mountain, not daring combat,
Who called himself your enemy.

8.45.6 And hear this, generous one: what desires you bear, you extend;
What is strong, you strengthen.

8.45.7 When Indra, maker of contests, enters the race desiring fine horses,
He is the foremost charioteer of charioteers.

8.45.8 Scatter every attacking force far in every direction, mace-bearer;
Be most renowned for our sake.

8.45.9 Let Indra set our chariot foremost to win the prize,
A chariot that no deceivers can derail.

8.45.10 May we turn all haters away from you; you are ready to give, mighty one;
Let us go to cattle-rich Indra.

8.45.11 Even proceeding slowly, mace-bearer, with horses and a hundred cows,
We will speak out, unhindered.

8.45.12 For day by day your thousands and hundreds of gracious words rise high,
Abundantly given to your singers.

8.45.13 We know you, Indra, as winner of wealth and breaker even of what is firm,
The one who tears open a household’s store.

8.45.14 Let the bold drops delight you, poet, even upon the summit;
We seek you as we seek a generous trader.

8.45.15 That rich giver of yours who has thought of generosity,
Bring us his gift in abundance.

8.45.16 These soma-pressing friends gaze toward you, Indra,
Like well-fed beasts looking to their keeper.

8.45.17 And though you seem deaf, we call you from afar for help,
For we know your ears hear us.

8.45.18 If you hear this call, even though you are hard to win,
Become our nearest kinsman.

8.45.19 Though we have thought you gone and felt distressed,
Show yourself our giver of cattle, Indra.

8.45.20 We cling to you like old women to a staff, lord of strength;
We long for you at the gathering.

8.45.21 Sing a hymn to Indra, strong among many men,
Whom no one bars in battle.

8.45.22 To you, mighty bull, I release the pressed soma for drinking;
Take your fill; enjoy its rapture.

8.45.23 Let no foolish men hostile to your aid trick you with mockery;
Let no hater of prayer win you away.

8.45.24 Here, for the great wealth of cattle, let them delight you;
Drink as a wild bull drinks at a lake.

8.45.25 Proclaim in assemblies those ancient and new deeds
That Vritra-killer performed afar.

8.45.26 Indra drank the pressed soma of Kadru for the thousand-armed one;
Here he displayed his manly power.

8.45.27 What he truly knew among Turvasha and Yadu, impossible to deny,
He accomplished in the striving for victory.

8.45.28 I praise for you the shared protector of peoples,
The savior of a prize rich in cattle.

8.45.29 Like a mighty Ribhu he cannot be turned aside, grown great in Tugrya’s hymns:
Indra at the pressing of soma.

8.45.30 He who cleaved the broad mountain open for Trishoka,
To let the cattle find their way out.

8.45.31 Whatever you hold in mind, whatever you seek in your joy,
Do not deny it, Indra; be merciful.

8.45.32 Even a small deed of one such as you is heard across the earth;
Let your mind travel here, Indra.

8.45.33 Yours alone are these fine praises and songs of acclaim,
When you show us mercy, Indra.

8.45.34 Do not kill us for a single offense, nor for two nor three,
Nor, hero, for many.

8.45.35 For I have feared one like you, fierce and crushing,
Wondrous and able to defeat the assailant.

8.45.36 Do not let me know the emptiness of a friend or of a son, rich one;
Let your mind turn again toward us.

8.45.37 Which hero, unassailed, has told a friend to abandon his friend?
Who wishes to leave us?

8.45.38 So at the bull’s pressing, full of rapture, he moved far and wide,
Like a hunting dog through a sheltered valley.

8.45.39 I take hold of your two bay horses, harnessed by words to the joy-bringing chariot,
When you give yourself to sacred prayers.

8.45.40 Break every hatred apart; destroy the forces that hinder us;
Bring that desirable treasure.

8.45.41 Whatever lies hidden in the stronghold, Indra, or stored in the fortress or the rock,
Bring that desirable treasure.

8.45.42 That wealth of yours which all men know from your abundant giving,
Bring that desirable treasure.

Hymn 8.46 — Seer: Vasha Ashvya. Deities: Indra (verses 1–24, 29–31, 33), Prithushravas Kanita (21–24), Vayu (25–28, 32). Meter: Gayatri and mixed meters.

8.46.1 We are yours, Indra, leader and rich in goods,
Driver of the bay horses.

8.46.2 For we know you truly, mace-bearer, as giver of food;
We know you as giver of riches.

8.46.3 Your greatness the singers praise with songs,
Hundred-powered one with a hundred aids.

8.46.4 He is surely well led, the mortal guarded by Maruts and Aryaman
And guileless Mitra.

8.46.5 Blessed by the Adityas, he flourishes with cattle, horses and brave sons,
And with riches always desirable.

8.46.6 We ask that Indra for gifts, strong and unafraid;
We ask the lord of riches.

8.46.7 In him dwell all courageous forms of help together;
Let his bay steeds carry the wealth-laden one to the pressed soma for delight.

8.46.8 That most worthy delight of yours, Indra, most powerful against Vritra,
Which wins the sunlight with men and is hardest to cross in battle—

8.46.9 The unconquerable, desired by all, famed and triumphant in contests:
Come to our pressings, mightiest lord; let us reach a cattle-rich pen.

8.46.10 As in the past, great generous one, make space for us
For cattle, horses and chariots.

8.46.11 For I find no limit anywhere to your bounty, hero;
Give us gifts, generous mace-bearer, who helped our songs with prizes.

8.46.12 The exalted friend makes his voice heard; praised by many, he knows every birth;
All men in every age call mighty Indra with raised ladles.

8.46.13 May the rich and generous Vritra-killer stand foremost and protect us in contests.

8.46.14 Sing aloud in the delights of soma to the vast wise hero,
To Indra, famed by name and strong, with fitting words.

8.46.15 Give a prize to the body, give wealth, much-invoked one,
Give the winner his victory in contests, now and here.

8.46.16 He reigns over all treasures, even over the power of his own strength;
Now he shows compassion to the one seeking his help.

8.46.17 We praise you for ample food, generous one, accessible to the traveler;
With rites and songs you seek the Maruts of all humanity: I sing to you in reverence.

8.46.18 They descend with their movements upon mountain peaks,
To the sacrifice of the deep-voiced and the favor of the thunder-voiced at the rite.

8.46.19 Bring us the breaking of evil thoughts, mightiest Indra,
And wealth to join us, impelling our thoughts, foremost inspiration.

8.46.20 Winner, finest winner, fierce and brilliant, keenest in gracious speech,
Sovereign who prevails, mighty defender, foremost in the winning of prizes.

8.46.21 Let the godless man who takes the good work away come forth,
As Vasha Ashvya received his gift from Prithushravas Kanita at dawn.

8.46.22 Sixty thousand horses belonging to Ashvya; a resting place for twenty hundreds of camels;
Ten hundreds of dark mares, ten of three-red mares, and ten thousand cows.

8.46.23 Ten dark horses rich in success, swift, with their tails cut short,
Turned the wheel round on its axle.

8.46.24 These are the gifts of generous Prithushravas Kanita:
He gave a golden chariot, the most generous patron, and won the highest fame.

8.46.25 Come to our great people, Vayu, for power and might;
We have made much ready for your gift, a great gift even now.

8.46.26 He who brings horses at morning and dawn, three times seven times seventy,
Comes for giving with these soma pressings, soma-drinker, drinker of bright-purified draughts.

8.46.27 Who made me rejoice at this splendid gift by his own spirit,
At the axle and wheel, among the Nahushas, good in deed, best in deed and purpose.

8.46.28 You who rule yourself in beauty at Uchathya’s, Vayu, bathed in ghee,
Urged by horses, urged by speed and urged by hounds: this is the swift advance.

8.46.29 Then a delightful present to Ishira: sixty thousand,
All fine horses, mighty bulls.

8.46.30 Like cows approaching the herd the geldings come near me; the geldings come near.

8.46.31 And then among the chariots he called out a hundred camels,
And twenty hundreds among the white ones.

8.46.32 The poet Taruksha received a hundred servants from Balbutha the Dasa;
These people rejoice in you, Vayu, sheltered by Indra, sheltered by gods.

8.46.33 Then the great woman is led to face Vasha Ashvya,
Shining with her golden adornments.

Hymn 8.47 — Seer: Trita Aptya. Deities: the Adityas; the Adityas and Ushas against evil dreams (verses 14–18). Meter: Mahapankti.

8.47.1 Great is your protection for a generous man, great ones, Varuna and Mitra;
Adityas, shield him from hostility so harm cannot reach him: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.2 Find, gods and Adityas, a way to cast evil away;
Spread your shelter over us like a bird its wings: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.3 Spread that shelter over us like the wings of birds;
We call to mind every safeguard, you who know all: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.4 The man to whom you give a dwelling and life, discerning ones,
Rules over all Manu’s wealth, Adityas: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.5 Let us circle dangers and evils like a charioteer;
May we rest in the shelter of Indra and the Adityas: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.6 No one who walks astray lacks what you have granted, gods;
That reward you gave the man, Adityas, is not small: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.7 No sharp blow nor crushing heavy force strikes the one
For whom you spread wide shelter, Adityas: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.8 We stand within you, gods, as fighters within their armor;
Guard us from great and little guilt alike: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.9 Let Aditi guard us and Aditi grant us shelter,
Mother of generous Mitra, Aryaman and Varuna: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.10 Whatever refuge you have, gods, whatever is blessed and untouched by illness,
Spread its threefold protection among us: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.11 Look down, Adityas, like watchmen from a high bank;
Lead us by the safe crossing as one leads a horse: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.12 No good here for the demon, not for distress, not for violence;
Good for the cow and milking cow and hero who seeks renown: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.13 Whatever wrong is visible or hidden, gods,
Place it all with Trita Aptya, far from us: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.14 Whatever evil dream lies in cattle or in us, daughter of heaven,
Carry that to Trita Aptya, bright one: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.15 Whatever becomes a golden neckpiece or garland, daughter of heaven,
We hand every evil dream over to Trita Aptya: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.16 To him for food, to him for labor, to him who came to take his portion,
Carry the evil dream to Trita and Dvita, Dawn: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.17 As we combine a portion, a hoof, or a debt,
So we gather all evil dreams and send them to Aptya: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

8.47.18 Today we have won and gained the day; we stand without guilt;
Dawn, let the evil dream we feared fade away: your helps are unimpeded, your helps bring blessing.

Hymn 8.48 — Seer: Pragatha Ghaura Kanva. Deity: Soma. Meter: Trishtubh, Jagati.

8.48.1 I have tasted the sweet, life-giving drink of keen intelligence,
That opens a way for sound judgment, which all gods and mortals gather round and call honey.

8.48.2 You have entered within me: be Aditi, guard me from divine wrath;
Soma drop, enjoying Indra’s friendship, lead me to wealth as a yoke follows the chariot.

8.48.3 We have drunk soma and become immortal; we have reached the light and found the gods;
What can hostility do to us now, what mortal malice, immortal one?

8.48.4 Be gentle to our hearts after we drink you, Soma, kind as a father to his son;
Like a friend to a friend, far-famed wise one, lengthen our lives so we may live.

8.48.5 These glorious drinks I have drunk protect me, binding me like cattle to a chariot at its joints;
Let the soma drops save me from a wrong step on my path and keep weariness away.

8.48.6 Make me shine like fire kindled by friction; sharpen our vision and bring us better fortune;
For in your rapture, Soma, I feel I can travel toward prosperity like a rich man.

8.48.7 May we drink what is pressed with your ardent mind, as though from an ancestral treasure;
King Soma, extend our lives as the sun extends the days.

8.48.8 King Soma, be merciful to us for well-being; we keep your ordinances, know this;
Keen is your skill and anger, drop: do not hand us over to the enemy at his desire.

8.48.9 For you guard our bodies, Soma; you sit in every limb, watching men;
If we break your ordinances, gracious friend and generous god, have mercy on us.

8.48.10 Let me be joined with a gentle-hearted friend who, when drunk, will not harm me, bay-horsed one;
This Soma is placed within us; for his sake I turn toward Indra to prolong my life.

8.48.11 Weakness and sickness have gone away; trembling has fled, fear has left us;
Soma has climbed within us and set us free; we have reached the place where lives grow long.

8.48.12 That immortal drop our fathers drank has entered our mortal hearts;
Let us serve Soma with oblations, and live within his mercy and favor.

8.48.13 Soma, in communion with the ancestors, you have spread through heaven and earth;
For you, drop, we perform the offering; let us be masters of riches.

8.48.14 Speak on our behalf, guardian gods: let neither sleep nor babble rule us;
Beloved of Soma always, with brave sons let us speak in the assembly.

8.48.15 Soma, give us vitality on every side, seeing men among the people who find sunlight;
Drop, joined with every aid, guard us from behind and from before.

Hymn 8.49 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.49.1 Praise Indra for us, rich in excellent gifts, as you know how;
Generous and rich in goods, he rewards singers as if by the thousand.

8.49.2 Boldly he comes like a hundred-strong army and kills Vritras for the giver;
His many gifts well forth like torrents from a mountain.

8.49.3 Pressed soma drops come to you for delight, Indra, lover of songs;
Like waters filling a homeward lake, mace-bearer, they fill you with gifts for us.

8.49.4 Drink the sweetest honey, the unhindered, surpassing draught;
Then, delighted, rain gifts upon us, bold as a little torrent in its own course.

8.49.5 Run toward our hymn, like a swift horse driven by its groom;
Your milch cows, Indra, your gifts among the Kanvas, make it sweet for you.

8.49.6 We approach the fierce hero with reverence, abundant, with inexhaustible wealth;
Our thoughts pour over you, Indra, like streams spilling from a well.

8.49.7 Whether now you are at the sacrifice or on earth,
Come from there to our rite with swift and mighty horses, fierce great-minded one.

8.49.8 Your swift bay horses run eagerly like rushing winds;
With them you circle Manu’s offspring and survey the whole sunlight realm.

8.49.9 We ask that much cattle-rich favor from you, Indra,
As you gave Medhyatithi, generous one, and Nipatithi when wealth was won.

8.49.10 As you did among Kanva’s people for Trasadasyu, for Paktha in the tenfold enclosure,
And for Gosarya and Rijishvan, Indra, winning cattle and gold.

Hymn 8.50 — Seer: Pushtigu Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.50.1 Sing of famed and generous Indra to win his aid;
To the pressing, praising man he gives coveted wealth in thousands.

8.50.2 His weapons have a hundred fronts and cannot be passed, great are Indra’s powers;
The generous god swells like a mountain when pressed soma makes him glad.

8.50.3 When the pressed drops delight the beloved one,
The pressing flows to me like waters, generous lord, like milk to a giver.

8.50.4 For you, unimpeded one whom we summon to help, our thoughts stream like honey;
The calling drops have set you, lord of wealth, among your singers.

8.50.5 Come to us at the soma, master of rites, eager as a racing steed;
Your praises delight you, sweetness-loving one, when you answer the city’s call.

8.50.6 The discerning, fierce hero, winner of riches and abundant in vast gifts,
Like streams from a well, mace-bearer, always swells with treasure for the giver.

8.50.7 Whether you are now far away, or on earth or in heaven,
Yoke your bay horses, great-minded Indra, and come with the lofty ones.

8.50.8 Your faultless bay steeds bear the car and fill with the wind’s speed;
With them you drove down the Dasyu for Manu and traveled around the sunlight realm.

8.50.9 May we know as much new favor from you, hero and lord of wealth,
As you gave Etasha in the struggle for riches and Vasha in the tenfold enclosure.

8.50.10 As you did for Kanva in the inspired rite, in the long-led household,
As you helped Gosarya, mace-bearer, bring me a cattle pen glorious with bay steeds.

Hymn 8.51 — Seer: Shrushtigu Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha.

8.51.1 As you drank the pressed soma at Manu Samvarana’s, Indra,
And at Nipatithi’s, generous one, at Medhyatithi’s, Pushtigu’s and Shrushtigu’s.

8.51.2 Parshadvana made Praskanva rise again, though he lay spent and old;
The seer won thousands of cattle, but to the Dasyu he was a wolf.

8.51.3 The seer-rouser who answers hymns in thought—
Address that Indra with a new insight, unfailing in his generous bounty.

8.51.4 For him they sang a seven-headed song, threefold on the highest step;
Then he called forth all these worlds, and manly power was born.

8.51.5 We summon Indra, who gives us riches;
We know his newly gracious favor: let us reach the cattle-rich pen.

8.51.6 The man whom you teach to give, lord of wealth, wins flourishing riches;
We who press soma call on you, generous Indra, lover of song.

8.51.7 You are never barren, Indra, never fail the generous man;
Again and again, generous one, the god’s bounty is asked of you.

8.51.8 He reached Krivi with force, shaking Shushna with his blows;
When he propped up that heaven, spreading it wide, earthly strength was born.

8.51.9 Every Arya and Dasa, foe or keeper of treasure, comes under his care;
Across even Arya and Rushama and Pariru, the riches are harnessed for you.

8.51.10 Swift poets sang the honeyed song streaming with ghee;
Riches spread among us, bull-like strength, and soma drops are pressed for us.

Hymn 8.52 — Seer: Ayu Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.52.1 As you drank pressed soma at Manu Vivasvat’s, mighty one,
And enjoyed the song at Trita’s, Indra, so delight here with Ayu.

8.52.2 At Prishadhra’s, Medhya’s and Matarishvan’s you delighted in the pressing, Indra,
As in soma with Dashashipra, Dashoni and Syumarashmi Rijunasa.

8.52.3 He alone received the hymns and drank soma with boldness;
For him Vishnu strode his three steps beside Mitra’s laws.

8.52.4 You who delight in the hymns, Indra, prize-winning hundred-powered one,
We call you like a milk-rich cow, desiring renown.

8.52.5 Our giver is our father, great and fierce lord-maker;
Let the generous lord, rich in goods, give us cattle and horses on our journey.

8.52.6 The man to whom you give generously, rich one, gains abundant wealth;
Desiring treasure, we call with songs to Indra, hundred-powered lord of wealth.

8.52.7 You never grow careless, and guard both realms of birth;
The fourth sacred summons to you is placed among your deathless powers in heaven.

8.52.8 To whomever you give gifts, generous Indra, lover of song,
Hear our song, our fine praise and call, lord of wealth, as you heard Kanva’s.

8.52.9 The ancient thought is praised, the prayer to Indra spoken;
The mighty ancient songs of Truth ring out, my singer’s wisdom is set free.

8.52.10 Indra shook out great wealth, earth and sun together;
Bright, pure somas mixed with milk stirred Indra to delight.

Hymn 8.53 — Seer: Medhya Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha.

8.53.1 We seek you, foremost of givers and eldest of mighty bulls,
Best breaker of forts, cattle-finder, generous Indra, lord of wealth.

8.53.2 You strengthened Ayu, Kutsa and Atithigva day after day;
We seeking prizes summon you, bay-horsed, hundred-powered one.

8.53.3 Let the stones pour us the full savor of all the honey,
From drops pressed among faraway peoples and those pressed near at hand.

8.53.4 Kill all hatreds and throw them down; let all men win treasure;
Even the soma drops in your control intoxicate you when you drink your fill.

8.53.5 Come near us, Indra, with Mitamedha’s helps;
Come, kindest one, with your kindest protections, and companions in friendship.

8.53.6 Make him victor in battle, lord of truth, watching all men; grant him his share among the peoples;
Drive those singers of yours onward by your powers, purifying their insight in due order.

8.53.7 May we be yours when you are closest to help us in battle;
With offerings and calls to gods, we remember the victories we have won.

8.53.8 For you, bay-horsed one, I bring a prayer, yearning for prizes, and join the race with your helps;
You alone I seek first, desiring horses and cattle, among those who contend.

Hymn 8.54 — Seer: Matarishvan Kanva. Deities: Indra; the All-Gods (verses 3–4). Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.54.1 The singers celebrate this heroic power of yours, Indra, with songs;
They sing and win nourishment flowing with ghee, reaching the ancient ones with inspired thoughts.

8.54.2 Those at whose pressings you rejoice approach Indra for help by their fair deeds;
As you delighted with Samvarta and Krisha, so delight among us.

8.54.3 Come near us, All-Gods, in one accord;
Let Vasus and Rudras come to help; let the Maruts hear our call.

8.54.4 Let Pushan and Vishnu, Sarasvati and the seven rivers aid my invocation;
Let waters, Vayu, mountains and trees hear, and earth hear my call.

8.54.5 If you have a rich giver’s gift, Indra, most generous one,
Show us favor with it, lord of the feast, growing great, Bhaga in giving, Vritra-killer.

8.54.6 Lord of races, lord of men, you carry us to prizes, wise one;
Those who have won their share are heard at the feast with oblations and sacred visits.

8.54.7 For there are Arya blessings, Indra, for the life of peoples;
Come to us for help, generous one; milk swelling nourishment for us.

8.54.8 We honor you with songs, Indra; you are ours, hundred-powered one;
Pour down on Praskanva great and solid, lasting wealth, without reluctance.

Hymn 8.55 — Seer: Krisha Kanva. Deities: Indra and Praskanva; Agni and Surya (verse 5). Meter: Gayatri, Pankti.

8.55.1 Indra’s great valor appeared when he approached;
Your gift to the Dasyu Vriki shines without shame.

8.55.2 A hundred white bulls shine like stars in heaven;
In their greatness they seem to prop heaven up.

8.55.3 A hundred reeds, a hundred hounds, a hundred soft hides,
A hundred tufts of balbaja grass for me, and four hundred ruddy mares.

8.55.4 You Kanvayanas have good gods, roaming in age after age;
You move like horses in a race.

8.55.5 They celebrated the great fame of Sapta, who lacked nothing;
Dark mares swept along the roads and vanished from sight.

Hymn 8.56 — Seer: Prishadhra Kanva. Deities: Indra and Praskanva; Agni and Surya (verse 5). Meter: Gayatri, Pankti.

8.56.1 Your gift to the Dasyu Vriki has appeared before us, without reluctance;
Your strength expands like heaven.

8.56.2 The Dasyu Vriki, son of Putakratu, generously gave me
Ten thousand from his lasting wealth.

8.56.3 A hundred donkeys for me, a hundred woolly sheep,
A hundred servants beyond the garlands.

8.56.4 Then the herd of horses too was led up
To the distinguished daughter of Putakratu.

8.56.5 Agni, discerning carrier of offerings, has been recognized; his chariot brings joy;
Agni shone with bright flame, a great light; Surya shone in heaven.

Hymn 8.57 — Seer: Medhya Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

8.57.1 Gods, you are yoked to your chariot by ancient purpose, strong and worthy of worship;
Come, Nasatyas, with your powers; drink this third pressing.

8.57.2 The thrice eleven gods saw the truth of truth before them;
Accept our sacrifice and pressing, Ashvins, and drink the soma as fires blaze.

8.57.3 Your deed deserves praise, Ashvins, bulls of heaven, midair and earth;
Come to drink, with the thousand praises sung when cattle are sought.

8.57.4 Here your portion has been placed, worshipful ones; come to our songs, Nasatyas;
Drink our honeyed soma, and aid the generous one by your powers.

Hymn 8.58 — Seer: Medhya Kanva. Deity: the All-Gods, or the officiating priests (verse 1). Meter: Trishtubh.

8.58.1 The priests prepare this sacrifice in many ways, knowing together as they carry it forth;
The learned priest sat yoked to the rite: what knowledge does the sacrificer possess there?

8.58.2 One Agni is kindled in many ways; one Surya rules over all;
One Dawn illumines all this world: the one indeed has become everything.

8.58.3 I call your luminous, signal-bearing, three-wheeled chariot, easy-riding and richly furnished,
At whose yoking bright fortune was born: come drink beyond your fill.

Hymn 8.59 — Seer: Suparna Kanva. Deities: Indra and Varuna. Meter: Jagati.

8.59.1 Your allotted shares pour forth, Indra and Varuna, at the great pressings for you;
At every sacrifice you hasten to the pressings and favor the sacrificing soma-presser.

8.59.2 The restraining herbs and waters stood still as Indra and Varuna attained greatness;
They streamed beyond the path across the midair, where no enemy of these gods can go.

8.59.3 It is true, Indra and Varuna: seven voices milk Krisha’s wave of honey for you;
By them protect the generous man, lords of beauty, who honors you with undeceiving thoughts.

8.59.4 The seven sisters, ghee-sprinkled, soma-rich and quick to give, dwell in the house of Truth;
By those streams of ghee, Indra and Varuna, give and grant the sacrificer his gift.

8.59.5 For great fortune we have told the true and fierce majesty of you both;
Indra and Varuna, lords of beauty, save us with three sets of seven ghee-streaming gifts.

8.59.6 Indra and Varuna, in the beginning you gave seers wisdom, speech, insight and renown;
The wise fashioned their stations, extending the sacrifice, and through fervor I saw them.

8.59.7 Indra and Varuna, set unproud good cheer and thriving riches among sacrificers;
Give us children, nourishment and prosperity; prolong our lives for a long lifetime.

Hymn 8.60 — Seer: Bharga Pragatha. Deity: Agni. Meter: Pragatha.

8.60.1 Come, Agni, with your fires; we choose you as priest;
Let the offering ladle, laden and outstretched, anoint you upon the grass, best sacrificer.

8.60.2 For the ladles move toward you in the holy rite, son of strength, Angiras;
We ask for Agni, child of strength with hair of ghee, ancient at sacrifices.

8.60.3 Agni, you are poet and creator, purifying priest worthy of sacrifice;
Delightful and finest worshiper, worthy of poets’ bright thoughts at the rites.

8.60.4 Bring the unfailing gods here, youngest one, with no deceit, to share the feast;
Come to the well-placed offerings, lord of wealth, and delight in the thoughts laid out for you.

8.60.5 You indeed fill all space, Agni, poet and guardian of Truth;
Inspired creators, as you blaze when kindled, desire you.

8.60.6 Flame, brightest one, shine; give happiness to the clan, for you are great in song;
May my generous patrons find shelter with the gods, have good fires and conquer foes.

8.60.7 As you consume even the aged wood on earth, Agni,
So burn any one of evil mind who longs to betray us, gracious friend.

8.60.8 Do not hand us over to a hostile mortal, to demons or to the slanderer;
With tireless, rescuing, kindly guardians protect us, youngest one.

8.60.9 Protect us by one means, Agni, and protect us by a second;
Protect us with three songs, lord of nourishment, and with four, lord of wealth.

8.60.10 Guard us from every ungenerous demon, and help us in contests;
We seek you, our nearest friend among the gods, to make us strong.

8.60.11 Bring us life-increasing wealth, Agni, purifying one, worthy of song;
Give us riches beyond comparison, much desired, with good guidance and surpassing glory.

8.60.12 By it may we win against hostile forces in battle, crossing beyond the enemy’s commands;
Increase us by your nourishment, strong lord of wealth; quicken our wealth-finding thoughts.

8.60.13 Like a bull sharpening his horns, Agni waves his flames;
His keen jaws cannot be faced, strong-toothed and mighty son of strength.

8.60.14 Your jaws cannot be faced, Agni the bull, when you open them wide;
So make our oblation well offered, priest, and grant us many precious things.

8.60.15 You rest among the woods, within your two mothers; mortals kindle you;
Tirelessly you carry offerings made ready, and reign among the gods.

8.60.16 Seven priests praise you, Agni, easy to worship and generous;
With your flame and heat you split the mountain: rise above men, Agni.

8.60.17 We, having strewn grass, call upon each Agni, never failing,
On Agni who accepts offerings and is priest of peoples through all ages.

8.60.18 With your knowing signal, Agni, stay joined with our refuge in Sushamna;
Bring us the prize, the many-formed treasure nearest to our help.

8.60.19 Agni, singing lord of peoples, god who burns demons,
You are the great householder who never goes away, guardian from heaven, loving the home.

8.60.20 Let no demon enter us, radiant lord of wealth, no sorcery of sorcerers;
Drive sickness and hunger far past the cattle’s range, Agni, and all demonic beings.

Hymn 8.61 — Seer: Bharga Pragatha. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Shankumati.

8.61.1 Let Indra hear both of us and this word near at hand;
Let generous Indra come with his united hosts to drink soma, mightiest in his thought.

8.61.2 Heaven and earth, the two inspired ones, fashioned him a self-ruling bull for strength;
You sit first among your likenesses; for your mind longs for soma.

8.61.3 Pour your power forth, rich Indra, upon the pressed drink;
We know you, bay-horsed one, as champion in battles, daring what none dares.

8.61.4 Let it be so, generous one, unfailing in truth, as your purpose wishes;
May we win the prize with your help, strong-jawed one, even as we hasten, mace-bearer.

8.61.5 Show your power, Indra, lord of strength, with every aid;
We follow you, hero, like Bhaga, renowned finder of riches.

8.61.6 You are a fort for horses, source of cattle, a golden spring, god;
None can diminish your gift: give us whatever we ask.

8.61.7 Come to the wanderer and grant his share of wealth;
Rise up, generous one, for the search for cows and horses, Indra.

8.61.8 You give many thousands and hundreds of herds;
We made Indra, fort-breaker, the voice of our poets, praising him for aid.

8.61.9 Whether a poet or one unskilled has spoken your word, Indra,
He rejoices on your behalf, hundred-powered one, striving beyond all others.

8.61.10 If the fierce-armed breaker of forts hears my call,
We desiring riches summon Indra, hundred-powered lord of wealth, with songs.

8.61.11 We do not regard ourselves as wicked, base or foolish
When we make bull-like Indra our friend at the pressing.

8.61.12 We have yoked the fierce and unconquered one in battles, beyond condemnation and fear;
He knows the tumult, winner of wealth and finest charioteer, prized by all.

8.61.13 From whatever we fear, Indra, grant us freedom from fear;
Generous one, make it so with your helps; strike hatred and hostility apart.

8.61.14 For you, lord of gifts, rule the mighty gifts of the worshiper’s home;
We, pressing soma, call on you, generous Indra, lover of song.

8.61.15 Indra, far-guarding Vritra-killer, be our chosen defender;
Guard us at the end and the middle, behind and before.

8.61.16 Guard us from behind, below, above and before, Indra, on every side;
Keep divine danger far from us and the weapons of godless ones far away.

8.61.17 Protect us today and tomorrow, Indra, and in days beyond;
Lord of truth, guard all our singers every day, by night and day.

8.61.18 You crush and triumph, generous hero abundant in gifts, joined to valor;
Both your strong arms, hundred-powered one, take up the mace.

Hymn 8.62 — Seer: Pragatha Ghaura Kanva. Deity: Indra. Meter: Pankti, Brihati.

8.62.1 Bring him this praise, for it pleases him;
Soma-pressers magnify Indra’s greatness with hymns: blessed are Indra’s gifts.

8.62.2 Without partner or equal among men, he alone rules the peoples;
With his force he surpassed all earlier beings: blessed are Indra’s gifts.

8.62.3 Even with a weakened horse, the eager giver seeks to win;
This heroic power you will accomplish, Indra, deserves telling: blessed are Indra’s gifts.

8.62.4 Come, Indra: we will fashion prayers to enlarge you;
By these, mightiest one, you grant good fortune to one seeking fame: blessed are Indra’s gifts.

8.62.5 You make even the daring man bold of mind, Indra,
When he honors you with strong soma and fitting reverence: blessed are Indra’s gifts.

8.62.6 Richisha watches from above the people as from a well;
He takes pleasure in the soma-presser’s skill and makes him his companion: blessed are Indra’s gifts.

8.62.7 All gods bestowed on you, Indra, heroic power and resolve;
You became guardian of the whole world, praised by many: blessed are Indra’s gifts.

8.62.8 I praise that strength of yours, Indra, beyond compare in worship of gods,
By which you kill Vritra, lord of strength: blessed are Indra’s gifts.

8.62.9 He fashioned the generations of men into worthy forms, like a gathering;
That is known to be Indra’s insight, and he is famed: blessed are Indra’s gifts.

8.62.10 Your strength is risen, Indra, and you yourself, and your purpose;
Many cattle grew abundant within your shelter, generous one: blessed are Indra’s gifts.

8.62.11 Let you and I yoke ourselves together, Vritra-killer, in pursuit of treasure;
Even the hostile one will come to respect us, hero, mace-bearer: blessed are Indra’s gifts.

8.62.12 It is the true Indra we praise, not a false one;
Mighty is his blow against the non-presser, abundant his lights for the presser: blessed are Indra’s gifts.

Hymn 8.63 — Seer: Pragatha Kanva. Deities: Indra, the gods (verse 12). Meter: Anushtubh, Trishtubh and mixed meters.

8.63.1 The ancient one, greatest of the great, has adorned himself with powers;
Father Manu shaped the gods’ prayers at his door.

8.63.2 The pressing stones, soma upon their backs, rise like a measure of heaven;
Hymns and prayers worthy of praise rise with them.

8.63.3 Knowing this, Indra opened up the cows for the Angirases;
I praise that manly deed of his.

8.63.4 As of old, Indra makes poets thrive and carries the spoken word;
Kind in the welcome of song, come to us for help.

8.63.5 Now those worshipers follow your purpose with the ritual cry;
Short songs resound, Indra, when the cow pen is opened.

8.63.6 In Indra lie all heroic deeds, those done and those yet to come;
Our hymns recognize him in the holy rite.

8.63.7 When the five-peopled clan sent its acclamations to Indra,
He spread apart the opposition by force, master of the Arya household.

8.63.8 This following song of praise is yours: you accomplished those manly deeds
And protected the wheel’s turning.

8.63.9 In the bull’s open place, stride wide for life;
I receive it as grain from the cattle.

8.63.10 Keeping this in mind, seeking your help, you fathers of skill,
Let us thrive with the Marut-accompanied one.

8.63.11 We honor your mighty sacred dwelling with verses, hero;
Joined to you, Indra, may we conquer.

8.63.12 Let the Rudras and mountains, in friendship, shower aid on us when Vritra is killed and battle is joined;
Let gods with Indra foremost protect us, and give strength to him who sings and praises.

Hymn 8.64 — Seer: Pragatha Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.64.1 Let hymns delight you; give us gifts, mace-bearer;
Strike down the haters of prayer.

8.64.2 Trample the giftless Panis beneath your foot; you are great;
No one stands against you.

8.64.3 You rule over pressed somas, Indra, and unpressed somas;
You are the king of men.

8.64.4 Come, go forward, heavenly lord; sound out among peoples;
You fill both worlds.

8.64.5 Even the mountain peak filled with hundreds and thousands
You broke apart for the singers.

8.64.6 We call you by day at the pressing and we call you by night;
Fulfill our desire.

8.64.7 Where is the youthful bull, thick-necked, unbowed?
Which priest honors him?

8.64.8 Whose pressing does the bull delight in and visit?
Who has called upon Indra?

8.64.9 Whom have your gifts served, Vritra-killer, and whom your strong sons?
Who is nearest to you in song?

8.64.10 This soma is pressed for you among human folk, among the Purus;
Come quickly and drink it.

8.64.11 This dear drink is yours at Sharyanavat and the good-soma ground;
At Arjikiya it most delights.

8.64.12 Today, for great bounty and sweet exhilarating delight,
Come, Indra, rush here and drink.

Hymn 8.65 — Seer: Pragatha Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.65.1 Whether men call you from east or west, north or below,
Come swiftly on your speedy horses, Indra.

8.65.2 Whether you delight at heaven’s spring, bright with sunlight,
Or in the sea of soma draught—

8.65.3 I call you with great and spacious songs, as one calls a cow for milk,
To drink soma, Indra.

8.65.4 Let your bay horses bear your great divine majesty, Indra,
Holding it on their chariot.

8.65.5 I sing and praise you, Indra, great and fierce maker of lords;
Come drink our pressed soma.

8.65.6 With soma pressed and offerings ready we call you;
Here is our ritual grass for your seat.

8.65.7 For you, Indra, are the common treasure of all the ages;
It is you we call.

8.65.8 Men have milked this honey of soma for you with stones;
Accept it and drink, Indra.

8.65.9 See beyond all Arya poets and come swiftly;
Set great renown among us.

8.65.10 My giver is king of the dappled ones, of the gold-adorned;
Gods, let this generous one not perish.

8.65.11 Among a thousand dappled ones I received brilliant, broad and great,
Shining gold.

8.65.12 The son of Durgaha, rich in gifts, has won fame among the gods
By his gift of a thousand to me.

Hymn 8.66 — Seer: Kali Pragatha. Deity: Indra. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati; Anushtubh (verse 15).

8.66.1 With strong songs I summon Indra, finder of wealth, to aid us in trouble;
Singing loudly at the soma-pressing rite, I call the doer to battle.

8.66.2 Neither evildoers nor stubborn fools can stop fair-lipped Indra in the rapture of soma;
He is the praiseworthy giver to the ardent soma-presser and singer.

8.66.3 Powerful and bright, master of horses and gold,
Vritra-killer Indra shakes loose the covering from the vast store of cattle.

8.66.4 Even treasure buried deep and stored in abundance he casts up for the giver;
Mace-bearing Indra with bay horses and fine lips does as his purpose wills.

8.66.5 What you loved in ancient men, much-praised hero,
We bring you now: sacrifice, song and urgent speech, Indra.

8.66.6 Join us among the somas, much-invoked mace-bearer, for delight, radiant soma-drinker;
For you are the giver of desirable wealth to the maker of prayers and presser of soma.

8.66.7 Yesterday we swelled the mace-bearer with strength here;
Today bring him the pressed draught in fellowship, now make it splendid for the renowned one.

8.66.8 Even a wolf is restrained by him, adorning his mighty deeds with strength;
Come to us accepting our song, Indra, with brilliant insight.

8.66.9 Has any manly feat of this Indra been left undone?
Who has not heard from birth the famed Vritra-killer’s deeds?

8.66.10 When were his great, unconquered powers surpassed, when the Vritra-killer overthrown?
Indra struck down all the Bekanatas for all to see, and overcame the Panis with his purpose.

8.66.11 To you, incomparable Indra, Vritra-killer, we present our prayers,
Many of them, much-invoked mace-bearer, like an offering of service.

8.66.12 For many hopes and calls for aid rest in you, worker of great deeds, Indra;
Come even across other men’s pressings, lord of wealth, hear my call, mightiest one.

8.66.13 We poets belong to you and to you alone, Indra;
No one but you, much-invoked generous one, shows us mercy.

8.66.14 Keep us from ignorance, hunger and reproach;
With your brilliant insight and help, most mighty guide, show us the road.

8.66.15 Let soma be pressed for you, Kali’s people: do not fear;
This harm goes away and vanishes by itself.

Hymn 8.67 — Seer: Matsya Sammada, Manya Maitravaruni, or the Matsyas trapped in a net. Deities: the Adityas; Aditi (verses 10–12). Meter: Gayatri.

8.67.1 We ask these ruling Adityas for their aid,
For their gentle mercy to protect us.

8.67.2 Let Mitra carry us past the distress, and Varuna and Aryaman,
As the Adityas know how.

8.67.3 For these Adityas have a brilliant shelter, worthy of hymns,
For the giver who prepares their rite.

8.67.4 Great is your help, great ones, Varuna, Mitra and Aryaman;
We choose your protections.

8.67.5 Keep us alive, Adityas, before the fatal blow;
When will you hear our call?

8.67.6 If you have shelter and refuge for the weary soma-presser,
Speak for us with that.

8.67.7 Gods, there is broad room beyond distress, a treasure for the innocent,
Adityas, beyond strange wrongdoing.

8.67.8 Let no barrier obstruct us; let him choose us for greatness;
For Indra is renowned as ruler.

8.67.9 Do not crush us, gods, under the malice of hostile wrongdoers
Who deny us help.

8.67.10 And I speak to you, great divine Aditi,
For your gracious mercy and protection.

8.67.11 Carry us through deep distress, fierce-mothered one, away from the killer;
Let none of our children perish.

8.67.12 For our children’s life, make us a vast space without hindrance,
A broad pasture in which to go freely.

8.67.13 They stand at the head of peoples, undeceived and renowned themselves;
They guard their ordinances without deceit.

8.67.14 Free us from the jaws of wolves, Adityas,
Aditi, as a bound thief is freed from bonds.

8.67.15 Adityas, let that arrow and evil thought fly away from us
Without striking us.

8.67.16 For we have enjoyed your protections since ancient times,
Generous Adityas, and enjoy them now.

8.67.17 Even the longtime offender returning to his guilt, wise gods,
You restore to life.

8.67.18 Grant us this new prize, Adityas, which frees,
As a bound captive is freed from his bond, Aditi.

8.67.19 We have no power to leap past this danger, Adityas;
Have mercy on us.

8.67.20 Let not the sun’s weapon or a crafted arrow, Adityas,
Strike us before our old age.

8.67.21 Scatter hatred, scatter distress, Adityas, and every joined attack;
Tear all disease away from us in every direction.

Hymn 8.68 — Seer: Priyamedha Angirasa. Deities: Indra; Riksha and Ashvamedha (verses 14–19). Meter: Gayatri, Anushtubh and Pragatha; Shankumati (verse 16).

8.68.1 We turn you toward us like a chariot for help and favor,
Indra, mighty in action, crushing foes, mightiest lord of truth.

8.68.2 Vast in power and purpose, lord of strength, with universal insight,
You have spread yourself in greatness.

8.68.3 Your two hands, holding the golden mace,
Reach across the earth in your vast majesty.

8.68.4 Lord of all men, whose might never bows,
I summon you with your aids to the people’s chariots.

8.68.5 For protection they call him, ever growing,
In the struggle for the sunlight, in many ways.

8.68.6 The fierce and generous Indra, Richisha,
Beyond measure, ruler over riches.

8.68.7 I urge that Indra to drink for great bounty,
He who first received praise and is leader of peoples.

8.68.8 No mortal has achieved your friendship, mighty one,
No one has reached the limits of your powers.

8.68.9 With you as our helper, mace-bearer, with you yoked beside us,
May we win vast wealth and sunlight in battles.

8.68.10 We seek you with sacrifices, you lover of song, and with songs,
Indra, as you protected Purumaya in contests.

8.68.11 Sweet is your friendship, sweet your guidance, mace-bearer;
The sacrifice deserves to be extended.

8.68.12 Make wide room for our bodies and descendants, wide room for our dwelling;
Grant us wide space in which to live.

8.68.13 A wide way for our men and our cattle, a wide way for the chariot:
We seek a road on which the gods may come.

8.68.14 Six men come to me, or two and two, overjoyed by soma;
Their gifts stand before me, sweet to taste.

8.68.15 From Indrota I received the bay pair belonging to Riksha’s son,
The red pair of Ashvamedha.

8.68.16 Well-charioted steeds with fine reins from Atithigva,
Beautiful ones from Riksha and Ashvamedha.

8.68.17 Six horses, with the mares, I won from Atithigva and Indrota,
Alongside Putakratu.

8.68.18 Among these straight-running horses a red mare shines, strong and spirited,
With fine reins and whip.

8.68.19 No mortal, companions in the prize, even seeking to blame you,
Can find a fault in you.

Hymn 8.69 — Seer: Priyamedha Angirasa. Deities: Indra, the All-Gods (verse 11, first half), Varuna (verse 11, second half, and 12). Meter: Anushtubh, Ushnih, Gayatri, Pankti, Brihati.

8.69.1 Send forth a Trishtubh song as nourishment for the gladdening drop and its champion;
Inspired by wisdom, it serves you in the winning of the feast.

8.69.2 You swell the rivers of toothed creatures and the streams of the young;
You send nourishment to the lord of our unkillable milk cows.

8.69.3 Those dappled cows milk themselves abundantly, mixing soma for him,
Among the clans of gods at the three shining stations of heaven.

8.69.4 Praise Indra, lord of cattle, aloud with song as you know how,
The true son, the true lord.

8.69.5 The bay horses have been set loose toward the ruddy mares upon the grass,
Where we raise our shared song.

8.69.6 The cows milked a honeyed mixture for mace-bearing Indra,
When they found him within the enclosure.

8.69.7 Let us reach Indra’s house at the summit of the red one;
After drinking honey let us join together at the friend’s thrice-sevenfold station.

8.69.8 Sing, sing out, Priyamedhas, sing;
Let even the children sing, boldly, as at a fortress.

8.69.9 The great drum sounds, the goad rings all around;
The yellow instrument rattles for Indra as prayer rises.

8.69.10 As good-milking, unfaltering cows fly toward him,
Take hold of the unfailing soma for Indra to drink.

8.69.11 Indra drank, Agni drank, and all the gods rejoiced;
Varuna alone remained here; the waters sang to him like mothers licking a calf.

8.69.12 You are blessed among gods, Varuna; your seven rivers
Pour along your height like threads through a hollow reed.

8.69.13 He opened wide the horses well yoked for the generous man;
The swift guide appeared, revealed in that surpassing form.

8.69.14 Mighty Indra presses beyond every enemy;
He splits apart the young grain cooking inside the mountain.

8.69.15 Like a little boy standing upon a new chariot,
He cooked the wild buffalo, the beast, for his father and mother, strong in purpose.

8.69.16 Come, fair-lipped lord of the home, mount your golden chariot;
Then let us join the shining, thousand-footed, ruddy one, unhindered and safe.

8.69.17 Reverent men sit beside this self-ruling one;
They turn even his well-set purpose toward giving when it is time to go.

8.69.18 The Priyamedhas have followed their ancient dwelling;
They have attained the earlier offering, spreading the grass and setting out the oblation.

Hymn 8.70 — Seer: Puruhanma Angirasa. Deity: Indra. Meter: Brihati, Pragatha, Shankumati, Ushnih, Anushtubh, Puraushnih.

8.70.1 I sing of the king of peoples, driver of chariots, unwearied,
Who overcomes every army, foremost Vritra-killer.

8.70.2 Adorn that Indra for help, Puruhanman, whose golden mace was placed in his hand,
In the twin realm of the upholder, radiant as the great sun in heaven.

8.70.3 None can outstrip by deeds the one who made Indra ever growing,
Broadly honored by sacrifice, skilled and unconquerable, with daring might.

8.70.4 Unconquerable, fierce and victorious in battles, through whom the great spaces open wide;
At his birth the cows lowed together, and the heavens and earths resounded.

8.70.5 Were there a hundred heavens and a hundred earths for you, Indra,
Not even a thousand suns or all the worlds would match the mace-bearer at his birth.

8.70.6 You have spread in greatness, bull, mightiest in strength over all;
Protect us, generous mace-bearer, in the cattle-rich pen with brilliant aids.

8.70.7 No long-lived mortal has ever attained such nourishment;
Even Etasha yokes his steeds, but Indra yokes his bay pair.

8.70.8 That great, generous Indra we seek for his gift;
He is called in shallow waters and wilderness and in contests for the prize.

8.70.9 Rise up for us, rich hero, and extend yourself toward great reward;
Rise, generous one, for great bounty, rise for great fame, Indra.

8.70.10 You, Indra, loving Truth, satisfy those who praise you;
Dwell between the vast realms, mighty one, and strike down the Dasa with your blows.

8.70.11 The man of alien ordinances, inhuman, without sacrifice or devotion to gods:
Let the mountain shake him down, the mountain good at crushing the Dasyu.

8.70.12 In your hand, mightiest Indra, gather these gifts for us,
As one gathers grains, twice collect them for us.

8.70.13 Friends, seek inspired purpose: how shall we win Shara’s gifts?
There is a generous patron whose praise brings reward, who never holds back.

8.70.14 You will be praised with many seers and much ritual grass,
For you bestowed the calves, each one separately, at his request.

8.70.15 The generous Shauradeva, grasping my ear, brought us a calf for the three of us,
As a patron gives a she-goat to his household.

Hymn 8.71 — Seers: Suditi and Purumilha Angirasa, or one of the two. Deity: Agni. Meter: Gayatri, Pragatha.

8.71.1 Guard us, Agni, by your greatness from every hostile force,
And from the hatred of mortals.

8.71.2 For human anger does not rule you, well-born one;
You yourself hold the night.

8.71.3 With all the gods, bright-flaming child of strength,
Give us wealth desired by all.

8.71.4 No hostile powers, Agni, will rob of riches
The generous mortal you protect.

8.71.5 The man you urge toward treasure in the contest for sacrifice, inspired Agni,
Will reach the cows with your help.

8.71.6 Lead us toward better fortune, Agni; grant your generous mortal
Wealth rich in many heroes.

8.71.7 Guard us, knower of births; do not give us over
To a malicious man who thinks evil.

8.71.8 Let no godless man deprive us of your divine gift, Agni;
You rule all treasures.

8.71.9 As our companion and friend, child of strength,
Come near our singers with your great gifts.

8.71.10 Let our songs go toward him of swift flame, beautiful to behold;
Let sacrifices with reverence seek the rich one of many gifts for help.

8.71.11 Agni, son of strength, knower of births, for gifts of treasure,
Who, an immortal among mortals, became the most delightful priest among the clans.

8.71.12 Agni we call for divine sacrifice, Agni at the advancing rite,
Agni first in our thoughts, Agni in horse races, Agni for a thriving home.

8.71.13 May Agni give us food in friendship, for he rules all desirable things;
For our children and descendants we always seek Agni, rich guardian of our bodies.

8.71.14 Praise Agni of swift flame with songs for aid;
Purumilha, ask renowned Agni for riches; Suditi, ask Agni for shelter.

8.71.15 We sing Agni to drive away hatred and to grant well-being and peace;
Invoked as guardian in every clan, may he be the seers’ home.

Hymn 8.72 — Seer: Haryata Pragatha. Deity: Agni, or the oblations. Meter: Gayatri.

8.72.1 Prepare the offering; the officiant will come and win it anew,
Knowing his command.

8.72.2 The priest sits down beside the sharp soma shoot, upon Manu’s seat,
Delighting in its companionship.

8.72.3 They seek him among people and seek Rudra beyond with inspired thought;
With their tongues they seize what remains.

8.72.4 His bow heats its kin; the nourisher of life has climbed the wood;
With his tongue he struck the stone.

8.72.5 A red calf wandering here finds no one to bind him;
He goes to praise the motherly one.

8.72.6 And the great harness of his horses, broad and mighty,
Shows the chariot’s reins.

8.72.7 Seven milk the one, two let five loose,
At the crossing where the river sings.

8.72.8 With ten fingers Indra made Vivasvat’s vessel flow,
From heaven’s threefold enclosure.

8.72.9 Threefold in nature, the newer one wheels round the rite;
The priests anoint themselves with honey.

8.72.10 Reverently they pour into the well whose wheel rides high,
Whose rim is low, circling earth and never failing.

8.72.11 Stones drew near the honey poured upon the lotus,
As it was released from the well.

8.72.12 Cows approach the great well, giver of sacrificial waters;
Both its ears are golden.

8.72.13 Pour glory upon the pressing, glory across the two worlds;
Let its juice sustain the bull.

8.72.14 They know their own dwelling, as calves reunite with their mothers;
They come together with their kin.

8.72.15 At the corners they feed and raise a support in heaven;
In Indra and Agni, reverence and sunlight.

8.72.16 The rival milked swelling food and sevenfold nourishment
With Surya’s seven rays.

8.72.17 Surya took what Mitra and Varuna brought forth from soma:
Medicine for the sick one.

8.72.18 And the hidden station of Haryata
Spread its tongue all across heaven.

Hymn 8.73 — Seer: Gopavana Atreya, or Saptavadhri. Deity: the Ashvins. Meter: Gayatri.

8.73.1 Rise for the lover of Truth, Ashvins, yoke your chariot;
Let your help come close at hand.

8.73.2 Come in a chariot swifter than an eye can blink, Ashvins;
Let your help come close at hand.

8.73.3 Spread cooling snow over the heat for Atri, Ashvins;
Let your help come close at hand.

8.73.4 Where are you? Where have you traveled? Where have you flown like falcons?
Let your help come close at hand.

8.73.5 If today, whenever it may be, you hear this call,
Let your help come close at hand.

8.73.6 Ashvins, most invoked on your journey, I seek your nearest friendship;
Let your help come close at hand.

8.73.7 You two Ashvins made a protecting house for Atri;
Let your help come close at hand.

8.73.8 You kept the heat of fire from gracious Atri as he called;
Let your help come close at hand.

8.73.9 Saptavadhri in hope sheltered from Agni’s streaming blaze;
Let your help come close at hand.

8.73.10 Come here, you rich in bulls, and hear this call of mine;
Let your help come close at hand.

8.73.11 Why is this said of you like something old, like the words of an aged singer?
Let your help come close at hand.

8.73.12 You are born alike and share one lineage, Ashvins;
Let your help come close at hand.

8.73.13 Your chariot, Ashvins, traverses the midair and both worlds;
Let your help come close at hand.

8.73.14 Come close to us with thousands of cattle and horses;
Let your help come close at hand.

8.73.15 Do not overlook us with your thousands of cattle and horses;
Let your help come close at hand.

8.73.16 Dawn has appeared red-hued, truth-bearing; she has made light;
Let your help come close at hand.

8.73.17 Ashvins, he shines out like a tree felled by the ax;
Let your help come close at hand.

8.73.18 Break the fortress open, daring ones, when the dark clan blocks the way;
Let your help come close at hand.

Hymn 8.74 — Seer: Gopavana Atreya. Deities: Agni, Shrutarvan Arksha (verses 13–15). Meter: Pragatha (verses 1–12, Anushtubh and two Gayatri verses), Anushtubh (13–15).

8.74.1 For each clan, seeking prizes, I praise your beloved guest,
Agni of the home, with songs of strength and my spoken word.

8.74.2 People bearing oblations praise him like a friend,
Offerer of ghee, with songs of praise.

8.74.3 The praiseworthy knower of births has raised offerings
To heaven for the worship of gods.

8.74.4 We have come to Agni of Manu, eldest and greatest Vritra-killer;
Before him the great Shrutarvan Arksha’s flame grows strong.

8.74.5 The immortal knower of births, visible beyond darkness,
Worthy of praise, to whom ghee is offered.

8.74.6 These people under oppression praise Agni with offerings,
Pouring with lifted ladles.

8.74.7 This new insight of ours is set before you, Agni,
Delightful, nobly born, wise, unwavering wondrous guest.

8.74.8 Let it be your dearest, most gracious delight, Agni;
Grow by it, richly praised.

8.74.9 Splendid in splendors, may it set great fame upon fame
As we overcome Vritra.

8.74.10 A horse, a cow, a chariot full of wealth, fierce and lord of truth like Indra;
The peoples praise his fame again and again as they seek victory.

8.74.11 The one whom Gopavana praised in song, Agni Angiras,
Hear his call, purifying one.

8.74.12 You whom people praise when pressed to win prizes,
Be awake to the conquest of Vritra.

8.74.13 I call to Shrutarvan Arksha, the one who pours out rapture;
I grasp the heads of four plume-maned steeds as if they were fighting hosts.

8.74.14 Four swift racers of the mightiest one, rushing,
With fine chariots, bore me to the offering like a bird carrying Tugrya.

8.74.15 I proclaimed you truly at the great Parushni River;
There is no greater mortal giver of horses than you, mightiest one.

Hymn 8.75 — Seer: Virupa Angirasa. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.75.1 Yoke your most god-inviting horses like a charioteer, Agni;
Sit in the ancient priest’s seat.

8.75.2 And speak to the gods on our behalf, god, knowing more than any;
Make all desirable things true.

8.75.3 For you indeed, youngest son of strength when offered gifts,
Have become true and worthy of sacrifice.

8.75.4 This Agni is lord of a thousand prizes, of a hundred prizes,
Head of wealth and poets.

8.75.5 Honor him with your united helps, as the Ribhus honor their wheel,
Near the sacrifice, Angiras.

8.75.6 For him of flashing light, Virupa, with your enduring speech,
Send your finest praise to the bull.

8.75.7 With what host of this far-seeing Agni
Can we strip the Pani of cattle?

8.75.8 Let not the gods’ clans abandon us,
As unkillable cows abandon a lean grazing ground.

8.75.9 Let not the distress of a foe’s malice and common ill thought
Overwhelm us like a wave overwhelming a boat.

8.75.10 The peoples sing their honor to your might, Agni;
Crush the enemy with your forces.

8.75.11 Could you gather wealth for us, Agni, in our pursuit of cattle?
Maker of wide room, make our way wide.

8.75.12 In this great struggle for treasure, do not abandon us like a bearer dropping his burden;
Gather the prize and win the riches.

8.75.13 Let this howling fear go after someone other than us, Agni;
Increase our mighty strength.

8.75.14 Agni will strengthen the man of reverence
Who honors his work, even if his rite is flawed.

8.75.15 Cross from the farther gathering to this one here;
Protect the people where I stand.

8.75.16 For we have long known your ancient help, Agni, as a father’s;
Therefore we seek your favor.

Hymn 8.76 — Seer: Kurusuti Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.76.1 I call this wondrous Indra, lord by his own might;
Do not turn away the one accompanied by Maruts.

8.76.2 This Indra, friend of the Maruts, broke Vritra’s head apart
With his hundred-jointed mace.

8.76.3 Growing great with the Maruts, Indra shattered Vritra,
And released the waters of the sea.

8.76.4 This is the one with whom, with Maruts by his side, the sunlight was won:
Indra, come to drink soma.

8.76.5 With songs we call Indra, accompanied by Maruts, drinking pressed soma,
Powerful and enormous.

8.76.6 With an ancient prayer we call Indra, accompanied by Maruts,
To drink this soma.

8.76.7 With your Maruts, generous Indra, drink soma, hundred-powered one,
At this sacrifice, praised by many.

8.76.8 For you, Indra with Maruts, mace-bearer, these somas have been pressed;
The singers summon you from the heart.

8.76.9 Drink the pressed soma, Indra, friend of the Maruts, at the heavenly rite,
Sharpening your mace by your strength.

8.76.10 Rising in might, after drinking the pressed soma in the cups,
You shook your jaws, Indra.

8.76.11 Both worlds took shape around you as you swelled with strength,
When you became the killer of Dasyus, Indra.

8.76.12 I have measured out from Indra an eight-footed word,
Nine-spoked and touching Truth.

Hymn 8.77 — Seer: Kurusuti Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Pragatha (verses 10–11, Brihati and Satobrihati).

8.77.1 Just born, the hundred-powered one questioned his mother:
“Who are the fierce? Who are renowned?”

8.77.2 Then she told him of the mighty Aurnavabha and Ahishuva:
“Let those be your foes, son.”

8.77.3 Vritra-killer crushed them all like wheel spokes in a hollow;
Grown great, he became the Dasyu-killer.

8.77.4 In one draught he drank thirty lakes of soma together,
Indra with his thirsting throat.

8.77.5 He burst through the Gandharva in the bottomless spaces,
Indra, to make sacred prayers grow.

8.77.6 He hurled him out of the mountains and held fast the cooked porridge;
Indra drew tight his bow.

8.77.7 Your arrow has a hundred shafts, its single feather a thousand leaves,
Indra, when you prepare it for battle.

8.77.8 With it bring food to singers, men and women,
Ribhu-steadfast one, born only now.

8.77.9 These boldest feats were done by you in abundant measure;
You held them firm within your heart.

8.77.10 Far-striding Vishnu brought all these for you:
A hundred buffaloes, milk-cooked porridge, and the boar Emusha, Indra.

8.77.11 Your bow is mighty and finely made, easy to draw, the golden shaft finely shaped;
Both your arms are strong and well fashioned for combat, and even the weak you strengthen.

Hymn 8.78 — Seer: Kurusuti Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Brihati.

8.78.1 Bring us a thousand sacrificial cakes and drinks, Indra,
And hundreds of cows, hero.

8.78.2 Bring us adornments, a cow and horse with shining coats,
Together with golden necklets.

8.78.3 And bring us many ornaments for our ears, bold one;
For you hear us, lord of wealth.

8.78.4 None in the world of men, Indra, can outdo you in growth,
In pressing or giving, hero, or in sacred song.

8.78.5 No one can cheat Indra or encompass the mighty one;
He hears and sees everything.

8.78.6 Undeceived, he takes note of the anger of mortals
Before the plot takes form.

8.78.7 The worshiper of the Vritra-killing soma-drinker
Has a belly full of inspired resolve.

8.78.8 All riches have gathered in you, and every joy of soma,
With ungrudging generosity.

8.78.9 You are what my longing seeks: grain, cattle and gold;
You are what the lover of horses seeks.

8.78.10 I hope for your gift, Indra, and take it in my hand;
Generous one, fill our baskets with your gathered grain, whether given today or saved.

Hymn 8.79 — Seer: Kritnu Bhargava. Deity: Soma. Meter: Gayatri, Anushtubh.

8.79.1 This unfettered Soma, skillful, winner of all, opens what is shut;
Inspired seer by his poetic wisdom.

8.79.2 He covers the naked, heals whatever is broken,
Makes the blind see and the lame walk.

8.79.3 Soma, you provide wide refuge from hatreds
Made by others, enemies of the body.

8.79.4 With insight and skill, Soma, from heaven and earth, rich in the pressed draught,
Keep even sin’s hostility away.

8.79.5 If seekers reach their aim, let the giver’s gifts reach them;
Let the thirsty obtain what they desire.

8.79.6 If someone finds what was long lost and raises up one whose life had died,
He lengthens a life cut short.

8.79.7 Be kindly and have mercy on us, undeceived and unconquered in purpose;
Soma, bring peace to our hearts.

8.79.8 Do not shake us, Soma, do not frighten us, king;
Do not strike our hearts with your blazing force.

8.79.9 As you watch the evil minds of gods from your own dwelling,
King and generous one, drive off enemies, drive off the treacherous.

Hymn 8.80 — Seer: Ekadyu Naudhasa. Deities: Indra, the gods (verse 10). Meter: Gayatri, Trishtubh.

8.80.1 For no other, hundred-powered one, is strong in deeds and merciful;
Have mercy on us, Indra.

8.80.2 You who long ago always saved us, without malice, in the winning of prizes:
Have mercy on us, Indra.

8.80.3 How can you be protector of the soma-presser if you drive the poor man away?
Perhaps you can help us, Indra.

8.80.4 Bring our chariot forward, Indra, though it stands at the back, mace-bearer;
Set it foremost for me.

8.80.5 Why are you sitting there? Make our chariot first,
Our renown the greatest, you who seek prizes.

8.80.6 Help our prize-seeking chariot: what is too hard for you?
Make us victorious.

8.80.7 Stand firm, Indra, for you are full of power; your blessing comes as a reward;
Here is inspired thought in season.

8.80.8 Let no treacherous man take the treasure set at the finish line,
The giftless men cast out without prizes.

8.80.9 The fourth name worthy of sacrifice you made: that is what we seek;
Then be our lord and champion.

8.80.10 Ekadyu has magnified and delighted you, immortal gods and goddesses;
Give him a glorious reward; may he come swiftly in the morning, rich in insight.

Hymn 8.81 — Seer: Kusidi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.81.1 Grasp for us, Indra, that bright and bountiful prize,
With your great right hand.

8.81.2 For we know you as worker of mighty deeds, great giver and richly generous,
Boundless in your protections.

8.81.3 Neither gods nor mortals, hero, can hold you back when you give,
As none can stop a formidable bull.

8.81.4 Come, let us praise Indra, self-ruling lord of wealth;
May he not withhold his gifts from us.

8.81.5 He will listen to praise, draw near to song and hear the chant;
He will shower us with gifts.

8.81.6 Bring with your right hand, reach out with your left;
Indra, do not leave us without wealth.

8.81.7 Come forward and bring us gifts, bold and daring one;
Win back the treasure of ungenerous men.

8.81.8 Whatever prize is yours to win through inspired poets, Indra,
Win it with us.

8.81.9 Your prizes come swiftly to us, beautiful on every side;
Even stubborn men hasten to sing you.

Hymn 8.82 — Seer: Kusidi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.82.1 Run here from far or near, Vritra-killer,
To receive our offering of honey.

8.82.2 Come to these potent, exhilarating pressed somas;
Drink heartily, as is your wish.

8.82.3 Take joy in this sweet nourishment, ready to satisfy your chosen ardor;
Let it bring peace to your heart, Indra.

8.82.4 Come with no enemies, summoned with songs,
To the highest bright realm of heaven.

8.82.5 For you the soma was pressed with stones, mixed with milk to delight you;
The drink calls out to you, Indra.

8.82.6 Hear my fair call, Indra, over our cattle-rich pressed drink;
Drink to the full and find contentment.

8.82.7 That soma in your cups, Indra, pressed in bowls for you:
Drink it; you are its lord.

8.82.8 That soma shining in the bowls like a moon in water:
Drink it; you are its lord.

8.82.9 That soma which the falcon carried in its talons across the spaces untouched:
Drink it; you are its lord.

Hymn 8.83 — Seer: Kusidi Kanva. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri.

8.83.1 We choose this great aid of the gods,
Of the mighty ones, to help us.

8.83.2 Let them be our companions forever, Varuna, Mitra and Aryaman,
The growing and discerning ones.

8.83.3 Carry us across the many divided places,
Like boats crossing water, charioteers of Truth.

8.83.4 Let there be good fortune for us, Aryaman, good praise, Varuna;
For we choose what is good.

8.83.5 For you, knowing ones and destroyers of harm, rule over good;
Shield us from sin, Adityas.

8.83.6 We call you, generous gods, for increase,
As we dwell here and travel the road.

8.83.7 Stand over us among these kinsmen, Indra and Vishnu,
And you, Maruts and Ashvins, come here.

8.83.8 We bear a brotherhood with you, generous ones,
And a twofold kinship in our mother’s womb.

8.83.9 For you are generous ones, Indra foremost, soaring to heaven;
Therefore I speak to you as well.

Hymn 8.84 — Seer: Ushanas Kavya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.84.1 I praise your dearest guest, beloved as a friend,
Agni, splendid as a chariot at the altar.

8.84.2 The discerning one, as wise as a poet,
Whom the gods have set among mortals.

8.84.3 Guard the generous men, youngest one, and hear their songs;
Protect their children and their own selves.

8.84.4 With what song may we approach you, Agni Angiras, child of strength,
God of the chosen fiery ardor?

8.84.5 With whose thought shall we sacrifice, mighty son of strength?
When may I voice this reverence to you?

8.84.6 For you bring us all flourishing dwellings
And songs rich with the treasure of prizes.

8.84.7 Whose thoughts do you now quicken in abundance, lord of the house,
When his songs win cattle through you?

8.84.8 They cleanse the wise one as he goes foremost in contests,
Winning prizes in their own homes.

8.84.9 He lives among secure and worthy homes; none can kill him though he kills;
He grows rich in brave sons, Agni.

Hymn 8.85 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: the Ashvins. Meter: Gayatri.

8.85.1 Come to my call, Nasatyas, you two Ashvins,
To drink the honey of soma.

8.85.2 Hear this hymn of mine, Ashvins, hear this call of mine,
To drink the honey of soma.

8.85.3 This Krishna calls you, Ashvins, possessors of prize-rich wealth,
To drink the honey of soma.

8.85.4 Hear your singer’s call, heroes, hear Krishna as he praises you,
To drink the honey of soma.

8.85.5 Grant shelter that none can deceive to the praising poet, heroes,
To drink the honey of soma.

8.85.6 Come to the home of this generous man praising you, Ashvins,
To drink the honey of soma.

8.85.7 Yoke your donkey to the chariot of sturdy frame, you rich in bulls,
To drink the honey of soma.

8.85.8 Come in your three-seated, threefold chariot, Ashvins,
To drink the honey of soma.

8.85.9 Help these songs of mine now, Nasatyas, you two Ashvins,
To drink the honey of soma.

Hymn 8.86 — Seer: Krishna Angirasa, or Vishvaka Karshni. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

8.86.1 Both of you, wonder-workers, are healers and bringers of joy, both voices of skillful speech;
Vishvaka calls you to preserve his body: do not break our friendship, do not release it.

8.86.2 How shall Vimana praise you now? You granted insight to the one seeking better fortune;
Vishvaka calls you to preserve his body: do not break our friendship, do not release it.

8.86.3 For you two, rich in many gifts, gave Imedhatu to Vishnapu seeking better fortune;
Vishvaka calls you to preserve his body: do not break our friendship, do not release it.

8.86.4 And we call for aid that hero who wins riches, drinker of soma, though far away;
His kindness is sweetest, like a father’s: do not break our friendship, do not release it.

8.86.5 The divine Savitar brought peace through Truth, spreading the horn of Truth abroad;
Truth overcame even a great assailant: do not break our friendship, do not release it.

Hymn 8.87 — Seer: Krishna Angirasa, or Dyumnika Vasistha, or Priyamedha Angirasa. Deity: the Ashvins. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.87.1 A shining hymn calls you, Ashvins: come as Krivi to the pouring;
Drink the heavenly beloved honey of the pressed drink, heroes, like two wild bulls in the desert.

8.87.2 Drink the honey-rich warm offering, Ashvins; sit on the ritual grass, heroes;
Delighting, drink down the nourishment in a human home with your wisdom.

8.87.3 The Priyamedhas have called you with every form of aid;
Come upon your path to the sacrifice of the man who spread the grass, to the heavenly rite.

8.87.4 Drink the honey-rich soma, Ashvins; sit gladly on the ritual grass;
Growing strong, come from heaven to fine praise, like wild bulls to the desert.

8.87.5 Come now, Ashvins, with horses flecked by drops;
Wonder-workers of golden paths, lords of beauty, drink soma, strengthening Truth.

8.87.6 We inspired poets call you to win the prize;
Beautiful wonder-workers, you of many deeds, come quickly, Ashvins, to our insight.

Hymn 8.88 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Indra. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.88.1 We raise our songs to wondrous Indra, overcoming enemies, delighting in the draught,
Like cows surrounding a calf in their stalls.

8.88.2 Radiant, generous, clothed in mighty strength, rich as a mountain,
We swiftly seek the bountiful prize of cattle, in hundreds and in thousands.

8.88.3 No great hard mountains can stop you, Indra,
When you wish to give riches to a singer like me; none diminishes your gift.

8.88.4 You fight with purpose, power and wonder against beings of every kind;
This song the Gautamas made turns toward you for aid.

8.88.5 You have spread beyond the ends of heaven with your might;
Earth’s midair cannot contain you, Indra; you have grown according to your own nature.

8.88.6 There is no boundary to your bounty, generous one, when you give to the giver;
Inspire our hymn, most generous one, so we win the prize.

Hymn 8.89 — Seers: Nrimedha and Purumedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Pragatha (verses 1–4, alternating Brihati and Satobrihati), Anushtubh (5–6), Brihati (7).

8.89.1 Sing a great song for Indra, Maruts, greatest killer of Vritra,
By whom you, growing in Truth, awakened light, the god rousing for the god.

8.89.2 He drove away curses and ill speech, and Indra came to glory;
The gods seek your friendship, Indra, radiant one of the Marut host.

8.89.3 Maruts, sing a lofty prayer for mighty Indra;
The hundred-powered Vritra-killer strikes Vritra with his hundred-jointed mace.

8.89.4 Bring him daring and a daring mind; great fame shall be yours;
Let the waters, the mothers, rush swiftly; kill Vritra and win the sunlight.

8.89.5 When you were born, incomparable generous one, to kill Vritra,
You spread the earth out wide and propped up heaven.

8.89.6 Then your sacrifice was born, then your hymn and laughter;
Then you overcame all that is born and all yet to be born.

8.89.7 In the unripe you ripened grain, and raised Surya into heaven;
Like the glowing offering, this fine hymn brings warmth to the great lover of song.

Hymn 8.90 — Seers: Nrimedha and Purumedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Pragatha.

8.90.1 Let Indra, summoned in all our battles, come fully to us,
To our prayers and pressings, highest fighter, Vritra-killer and crusher of foes.

8.90.2 You are the first giver of rewards, true maker of lords;
We choose the company of your splendid power, great as a son’s strength.

8.90.3 Our prayers to you are made, Indra, lover of song, and cannot be surpassed;
Accept them, bay-horsed one, harnessed to you by our thoughts.

8.90.4 For you are true, generous one, unbowed, and you lay many Vritras low;
Mightiest mace-bearer, bring wealth close to the giver.

8.90.5 You are famous, Indra, drinker of soma dregs, lord of might;
Alone, unmatched guardian of peoples, you kill the unconquered Vritras.

8.90.6 Now, discerning lord, we implore you for a share of riches;
Your shelter is like a vast hide: let your blessings reach us, Indra.

Hymn 8.91 — Seer: Apala Atreyi. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, Pankti.

8.91.1 A young woman going to the waters found soma along the way;
Carrying it home, she said, “I will press you for Indra, press you for the mighty one.”

8.91.2 “You little hero who goes shining from house to house,
Drink this soma pressed with teeth, mixed with roasted grain, gruel, cakes and hymns.”

8.91.3 “Though we scarcely know you and cannot hold you,
Drop, flow slowly, very slowly, for Indra.”

8.91.4 “Perhaps he will be able, perhaps he will act, perhaps he will make us better off;
Though my husband rejects me, perhaps we will meet with Indra.”

8.91.5 “Make these three places grow, Indra:
My father’s bald head, the field, and this part below my belly.”

8.91.6 “That field of ours, this body of mine,
And my father’s head: make every one of them grow hair.”

8.91.7 “Through the hole of the chariot, the hole of the wagon, the hole of the yoke, hundred-powered one,
You cleansed Apala three times and made her skin like the sun.”

Hymn 8.92 — Seer: Shrutakaksha or Sukaksha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Anushtubh.

8.92.1 Sing to Indra, drinker of the soma draught,
Who conquers all, hundred-powered, most generous among the peoples.

8.92.2 Say “Indra”—much-invoked, much-praised,
Worthy of song, renowned from ancient times.

8.92.3 Indra alone is our great giver of prizes, leading men;
Great he stands over all in command.

8.92.4 Indra drank the dregs, fair-jawed, with fine skill,
The fervent drop mixed with barley.

8.92.5 Praise Indra aloud to drink soma;
For this alone is what makes him strong.

8.92.6 Drinking the god’s rapture, by divine strength,
He overcame all the worlds.

8.92.7 Urge the all-conquering one near through every song;
Bring him to our help.

8.92.8 Warlike and unhindered, unfailing soma-drinker,
Hero whose purpose none can check.

8.92.9 Give us abundant wealth, Indra, knower of many things;
Help us win the prize beyond.

8.92.10 Even from there come to us, Indra, with food bringing a hundred prizes,
And food bringing a thousand prizes.

8.92.11 We come to insight through inspired thoughts; with horses and cattle, mighty one,
May we win in battle, mace-bearer.

8.92.12 We gladden you in our hymns, hundred-powered one,
As cows gladden at their pasture.

8.92.13 For every human longing, hundred-powered one,
We have come to you in hope, mace-bearer.

8.92.14 In you, strong son, wishes for power have not been obstructed;
Nothing exceeds you, Indra.

8.92.15 With generous, swift and fierce insight,
Inspire us, bull, with overflowing wisdom.

8.92.16 That most splendid rapture of yours, hundred-powered Indra:
With it delight now, in delight.

8.92.17 The rapture that wins brightest fame, Indra, that kills Vritra best,
That gives the most strength—

8.92.18 For we know the true gift you grant, mace-bearer and soma-drinker,
Among every people, wondrous one.

8.92.19 Let our songs circle the drink pressed for Indra’s joy;
Let singers chant their song.

8.92.20 In him all splendors rejoice, and seven assemblies;
We call Indra at the pressing.

8.92.21 At the three soma-vats the gods spread out the mindful sacrifice;
Let our songs make him grow.

8.92.22 Let drops enter you, Indra, as rivers flow into the sea;
Nothing exceeds you, Indra.

8.92.23 In your greatness, bull, you have set apart soma’s share
That waits for you, wakeful Indra, within your belly.

8.92.24 Let there be enough soma for your belly, Indra, Vritra-killer,
Enough drops for your dwelling places.

8.92.25 Shrutakaksha sings enough for the horse, enough for the cow,
Enough for Indra’s dwelling.

8.92.26 For you delight in our pressed somas, Indra,
And are ready to give, mighty one.

8.92.27 Even from far away our songs will reach you, mace-bearer;
Let us come to you in good time.

8.92.28 So you love valor, and so you are a hero, steadfast;
Thus your mind inclines to bounty.

8.92.29 So your gift, lord of abundant bounty, is laid in every hand;
Stay with me too, Indra.

8.92.30 Do not grow weary of sacred prayer, lord of prizes;
Delight in the cattle-rich pressing.

8.92.31 Do not hand us over to enemies, Indra, or to darkness at night;
With you beside us may we win.

8.92.32 Yoked with you, Indra, we will answer our rivals;
You are ours and we are yours.

8.92.33 Friends and singers devoted to you, Indra,
Follow your footsteps and sing again and again.

Hymn 8.93 — Seer: Sukaksha Angirasa. Deities: Indra; Indra and the Ribhus (verse 34). Meter: Gayatri.

8.93.1 Rise toward the famed, bountiful bull of manly deeds;
Surya, you approach the unvanquished one.

8.93.2 He broke nine and ninety fortresses with his arm’s strength,
And the Vritra-killer killed the serpent.

8.93.3 Let that Indra be our kindly friend, yielding horses, cows and grain,
Milking like a broad-flowing stream.

8.93.4 Whatever you rose toward today, Surya, Vritra-killer,
All that is in your power, Indra.

8.93.5 When you, growing great, lord of truth, say, “I shall not die,”
That too is truly yours.

8.93.6 The somas pressed far off or near:
You go to them all, Indra.

8.93.7 We urge Indra on to strike down mighty Vritra;
Let him be the bull among bulls.

8.93.8 Indra was made for giving, strongest one ready for delight,
Splendid, famed, belonging to soma.

8.93.9 Like a mace assembled by song, powerful and unfailing,
The lofty one grew, unconquered.

8.93.10 Make an easy path for us even through hard places, praised Indra, lover of song;
You have the power, generous one.

8.93.11 None now diminishes your self-rule or command,
Neither god nor unwearied man.

8.93.12 Both worlds worship your unresisted divine strength,
Fair-jawed one.

8.93.13 You stored bright milk in dark, reddish
And dappled cows, Indra.

8.93.14 When all the gods fled before the serpent’s blazing might,
They found the beast’s fury.

8.93.15 Then the Vritra-killer became my shelter and showed his manly power,
With no born enemy and no conqueror.

8.93.16 Hear our strong host, foremost killer of Vritra,
As it seeks mighty bounty.

8.93.17 With this cattle-seeking thought, much-praised one,
You appear at every soma pressing.

8.93.18 Let the Vritra-killer be mindful of us, giver of rich gifts;
Let the mighty one hear our wishes.

8.93.19 By what help will you rejoice in us, bull?
By what gift will you answer your singers?

8.93.20 At whose pressing does the bull rejoice with his team of horses,
The Vritra-killer coming to drink soma?

8.93.21 Give us wealth in thousands as you rejoice;
Be a guide for the generous giver.

8.93.22 These pressed drinks with their mates, longing, go to the feast;
They plunge into the waters and drink.

8.93.23 Desired oblations have been released in the rite, growing strong for Indra,
Toward the final bath with power.

8.93.24 Let those two golden-maned bay horses come here for shared delight
To carry you to the offering set out.

8.93.25 These somas have been pressed for you, and grass spread, radiant one;
Bring Indra to the singers.

8.93.26 Place your skill in the shining heavens, and your treasures with the giver;
Praise Indra for the singers.

8.93.27 I set before you every hymn of power, hundred-powered one;
Show mercy to your singers, Indra.

8.93.28 Bring us good upon good, food and vigor, hundred-powered one,
When you have mercy on us, Indra.

8.93.29 Bring us every form of good fortune, hundred-powered one,
When you have mercy on us, Indra.

8.93.30 We press soma and call only you, greatest Vritra-killer,
When you have mercy on us, Indra.

8.93.31 Come near our pressing with your bay horses, lord of exhilarations;
Come near our pressing with your bay horses.

8.93.32 Indra, hundred-powered, known as the greatest Vritra-killer,
Come near our pressing with your bay horses.

8.93.33 For you, Vritra-killer, are the drinker of these somas;
Come near our pressing with your bay horses.

8.93.34 Let Indra give us nourishment, and Ribhu-shaped, skillfully made wealth;
Let the winner of prizes give us prizes.

Hymn 8.94 — Seer: Bindu or Putadaksha Angirasa. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

8.94.1 The mother cow pours out the Maruts’ milk, longing for fame among the generous;
Yoked to the carriers of their chariots.

8.94.2 In whose lap all gods keep their ordinances,
With sun and moon made visible.

8.94.3 That indeed all singers always praise for us;
Come, Maruts, to drink soma.

8.94.4 This soma has been pressed: let the Maruts drink it,
And the self-ruling Ashvins too.

8.94.5 Mitra drinks, and Aryaman, and Varuna of the pure drink,
Born of three dwelling places.

8.94.6 And Indra, rejoicing in this cattle-rich pressed soma,
Will delight like the morning priest.

8.94.7 When will the shining lords, pure in skill, sweep away malice,
As flowing waters cross a stream?

8.94.8 When today shall I choose the help of you great gods,
You whose own glory is wondrous?

8.94.9 Come, Maruts, you who spread out all earthly lands
And the bright spaces of heaven, to drink soma.

8.94.10 I call you Maruts, pure in skill, from heaven
To drink this soma.

8.94.11 I call those Maruts who propped the two worlds apart
To drink this soma.

8.94.12 I call the strong Marut band, dwelling on mountains,
To drink this soma.

Hymn 8.95 — Seer: Tirashchir Angirasa. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

8.95.1 Our songs have mounted you as charioteers mount a car at pressings, lover of song;
They sound around you, Indra, like mothers around a calf.

8.95.2 The bright pressed drops have hastened toward you, Indra, lover of song;
Drink this draught, Indra, all of it placed before you.

8.95.3 Drink for delight the pressed soma the falcon carried, Indra;
For you are lord of all ages, king of peoples.

8.95.4 Hear Tirashchi’s call, Indra, who honors you;
Fill us with riches of cattle and brave sons; you are great.

8.95.5 Indra, he who fashioned a newer, delightful song for you,
A knowing mind and insight, ancient and swelling with Truth—

8.95.6 Let us praise Indra, whom our songs and hymns have made great;
Seeking his many heroic deeds, we would win them.

8.95.7 Come, let us praise Indra, the pure, with a pure chant;
Grown great by pure hymns, let the pure one rejoice with pure blessing.

8.95.8 Come to us pure, Indra, pure with your pure helps;
Pure, establish wealth for us; pure, rejoice in soma.

8.95.9 For pure Indra gives wealth to us, pure he gives treasures to the giver;
Pure he kills the Vritras, pure he wins the prize.

Hymn 8.96 — Seer: Tirashchir Angirasa, or Dyutana Maruta. Deities: Indra; Indra and the Maruts (verse 14); Indra and Brihaspati (15). Meter: Trishtubh, Viraj, Jagati, Anushtubh, Purastajjyotis.

8.96.1 Dawns lengthened their course for him, waves of night sang fair words to Indra;
For him the seven mother waters stood, rivers safe to cross for men.

8.96.2 Even the thrice-seven peaks of mountains bound together, though pierced and split by weapons,
Could not be crossed by god or mortal: the mighty bull made them.

8.96.3 Indra’s iron mace is fitted in its place, the greatest power rests in Indra’s arms;
Skillful purposes rest in Indra’s head; his fame sought a place close beside him.

8.96.4 I deem you most worthy of worship, the shaker of unshaken things;
I deem you, Indra, a beacon among the strong, a bull among peoples.

8.96.5 When you raise the mace in your arms, Indra, brimming with rapture, to kill the serpent,
Mountains sound, cattle sound, and hymns reach Indra.

8.96.6 Let us praise the one who gave birth to these worlds and all beings born after him;
By songs let us secure friendship with Indra, and approach the bull with reverence.

8.96.7 Fearing Vritra’s breath, all the gods who were your friends abandoned you;
Let your friendship be with the Maruts, Indra: then you will win every battle.

8.96.8 Thrice sixty Maruts, swelling your power, worshipful bands like red dawns,
We approach you: assign us our share; with this offering we serve your might.

8.96.9 What sharp weapon, what Marut host, could stand against your mace, Indra?
Cast away those weaponless, godless lords with your wheel, you who drink the pressed draught.

8.96.10 Send a fine song to the fierce and powerful one, kindest guardian of cattle;
Set many songs before Indra, bearer of songs, for his body: perhaps he will notice.

8.96.11 Send insight to the hymn-bearer, the all-pervading one, like a boat crossing rivers;
With thought touch the body of the most renowned and most beloved: perhaps he will notice.

8.96.12 Find out what pleases Indra; praise him with fine song, court him with reverence;
Draw near, singer, do not keep silent; let your voice be heard: perhaps he will notice.

8.96.13 A drop descended to the Anshumati; Krishna approached with ten thousand;
Indra found him puffing with his powers, and with manly mind laid his troops low.

8.96.14 “I saw the drop moving separately near a bend of the Anshumati River;
Like a dark cloud he stood there; I will pursue him, you bulls: fight in the battle.”

8.96.15 Then the drop stayed in Anshumati’s lap, his body blazing;
Joined with Brihaspati, Indra defeated the advancing godless clans.

8.96.16 At birth, Indra, you became the enemy of the seven who had no enemies;
You found heaven and earth in hiding and set the broad worlds ringing.

8.96.17 With your mace, bold mace-bearer, you struck down that unmatched force;
You crushed Shushna with weapons and found the cows by your power, Indra.

8.96.18 Bull of peoples, you became the strong destroyer of Vritras;
You released the rivers held fast, conquered the waters ruled by Dasas.

8.96.19 Wise in deed and joyful at pressings, with unbending spirit and abundant as a serpent,
Alone the maker of heroic deeds, he is the one they call Vritra-killer, not another.

8.96.20 Let us call that Vritra-killing Indra, guardian of peoples, with finest praise;
Our generous champion and advocate, he gives the prize and fame.

8.96.21 That Vritra-killing Indra, mighty one, became worthy of calling at his very birth;
Working many heroic deeds, he is called by his friends as eagerly as soma freshly drunk.

Hymn 8.97 — Seer: Rebha Kashyapa. Deity: Indra. Meter: Brihati, Atijagati, Uparishtadbrihati, Trishtubh, Jagati.

8.97.1 The sunlit goods you brought from the lords for our enjoyment, Indra,
Give them to your singer, generous one, and those who spread your ritual grass.

8.97.2 Whatever lasting share of horses and cattle you have set aside, Indra,
Put it with the sacrificer who presses soma and gives gifts, not with a Pani.

8.97.3 The man who sleeps without ordinance, Indra, godless and drowsing,
Let him waste his wealth through his own acts; take his riches and give them to another.

8.97.4 Whether you are far away, mighty Vritra-killer, or near,
The soma-presser courts you with day-bright songs and flowing words, Indra.

8.97.5 Whether you are in heaven’s bright realm or on the summit above the sea,
In an earthly home or in the midair, greatest Vritra-killer, come.

8.97.6 Soma-drinker, lord of strength, delight in our pressed somas;
With gifts, gracious words and abundant riches, Indra, bring us joy.

8.97.7 Do not turn away from us, Indra; share the feast with us;
You are our help, you alone our friend: do not turn away from us, Indra.

8.97.8 Sit beside us, Indra, at the pressing and drink the honey;
Grant great aid to your singer, generous one, beside us at the pressing.

8.97.9 Neither gods nor mortals have reached you, mace-bearer;
You overcome all beings by strength; neither gods have reached you.

8.97.10 Together they fashioned and bore Indra to rule, a hero conquering all armies,
Foremost in purpose, fierce and chosen, strongest and most powerful.

8.97.11 The Rebhas together sounded forth for Indra to drink soma,
Lord of sunlight, that he might grow; by strength and help he keeps the ordinance.

8.97.12 They bow like a wheel’s rim before his sight, inspired ones call to the ram;
Shining and guileless, you whisper your verses into the powerful one’s ear.

8.97.13 That Indra I call again and again, fierce and generous, always sustaining his unresisted strength;
Most generous and worthy of worship, let him turn to our songs, make every road to wealth easy, mace-bearer.

8.97.14 You know how to destroy fortresses, Indra, with your force, mightiest one;
Because of you, mace-bearer, all worlds, heaven and earth, tremble in fear.

8.97.15 May this truth protect me, brilliant hero Indra; carry me through many troubles as through water, mace-bearer;
When, king, will you give us your far-reaching, coveted wealth?

Hymn 8.98 — Seer: Nrimedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Ushnih, Kakubh, Puraushnih.

8.98.1 Sing a great chant to great Indra, the inspired one,
Maker of ordinances, discerning and worthy of praise.

8.98.2 Indra, you overcome all; you made Surya shine;
Maker of all, divine to all, you are great.

8.98.3 Shining with light you came to the bright realm of heaven;
The gods sought your friendship, Indra.

8.98.4 Come to us, Indra, dear, unconquered, impossible to hide,
Broad on every side as a mountain, lord of heaven.

8.98.5 Truly, soma-drinker, you have grown across both worlds,
Indra, lord of heaven, strengthener of the presser.

8.98.6 For you, Indra, have always broken fortresses,
Killer of the Dasyu, strengthener of Manu, lord of heaven.

8.98.7 Therefore, Indra, lover of song, we send our great desires toward you,
Like waters streaming upward.

8.98.8 Songs swell you like rivers, hero,
Growing even day by day, mace-bearer.

8.98.9 They yoke the bay horses to the ardent one’s song, to his broad, wide-yoked car,
Indra’s team, harnessed by words.

8.98.10 Bring us strength, Indra, and heroic power, hundred-powered seer,
And a champion who overcomes armies.

8.98.11 For you became our father, lord of wealth, our mother too, hundred-powered one;
Therefore we seek your favor.

8.98.12 I call to you, powerful, much-invoked one, urging you on to prizes, hundred-powered one;
Give us brave sons.

Hymn 8.99 — Seer: Nrimedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Satobrihati.

8.99.1 Men, swift ones, increased you yesterday, mace-bearer;
Indra, hear the bearers of hymns here and come to our dwelling.

8.99.2 Rejoice, fair-jawed, bay-horsed one: we seek this from you; the poets adorn you;
Your famous and matchless deeds deserve hymns at the pressings, Indra, lover of song.

8.99.3 All partake of Indra’s treasures as though basking in the sun;
From birth he has begotten riches through force; we each reflect on our portion.

8.99.4 Praise the unfailing giver of treasure: blessed are Indra’s gifts;
He does not resent the worshiper’s desire, but urges his mind toward generosity.

8.99.5 In your advances, Indra, you overtake every rival;
Destroyer of curses, conqueror of all, you are born to win: defeat those who strive against us.

8.99.6 The two worlds followed your racing strength like mothers their child;
All your opponents broke before your fury when you overcame Vritra, Indra.

8.99.7 From here I call for your help the ageless leader, never driven away,
Swift winner and finest charioteer, unconquered, who strengthened Tugrya.

8.99.8 The unmatched rescuer, born of strength, hundred-powered with a hundred helps,
We call our common Indra for aid, rich in gifts and impelling wealth.

Hymn 8.100 — Seers: Nema Bhargava (verses 1–3, 6–12), Indra (4–5). Deities: Indra, Suparna (8), the mace (9), Speech (10–11). Meter: Trishtubh, Jagati, Anushtubh.

8.100.1 “I come before you in person, and all the gods come behind me;
When you set aside a portion for me, Indra, then you will work heroic deeds with me.”

8.100.2 “I set a draught of honey before you; let pressed soma be your allotted share;
Be my friend at my right hand, and then we will strike down many Vritras.”

8.100.3 “Bring a hymn, seekers of prizes, to Indra, if he truly exists;
‘Indra does not exist,’ says Nema to you; who has seen him? Whom shall we praise?”

8.100.4 “Here I am, singer: look upon me here; by my greatness I surpass all beings;
The quarters of Truth make me grow; I break apart the worlds asunder.”

8.100.5 “When the singers of Truth rose toward me, seated alone on the beloved one’s back,
Even my mind spoke back from my heart, and my friends with children cried aloud.”

8.100.6 “Indra, all those deeds of yours at the pressings deserve telling, generous one, done for the soma-presser;
You opened the faraway, long-hoarded treasure to Sharabha, kinsman of seers.”

8.100.7 “Run apart now, scatter, for none here can guard you;
Indra has driven his mace into Vritra’s vital place.”

8.100.8 Swift as thought, the falcon crossed the iron fortress;
Reaching heaven, he brought soma to the mace-bearer.

8.100.9 The mace lay deep in the ocean, covered over with water;
The streams flowing before him dutifully bring tribute to him.

8.100.10 “When Speech speaks in unconscious creatures, she sits as the delightful sovereign of the gods;
She has milked out four nourishing streams: where has her highest place gone?”

8.100.11 The gods gave birth to divine Speech, voiced by beasts of every shape;
May that delightful milch cow, Speech, yielding food and strength, come to us well praised.

8.100.12 “Friend Vishnu, stride farther out; give space in heaven for the mace to spread;
Let us kill Vritra and release the rivers; at Indra’s command let them flow free.”

Hymn 8.101 — Seer: Jamadagni Bhargava. Deities: Mitra and Varuna; the Adityas; the Ashvins; Vayu; Surya; Ushas; purifying Soma; the cow. Meter: Pragatha, Gayatri, Satobrihati, Trishtubh.

8.101.1 That mortal indeed prospers in his devotion to the gods
Who has now made oblations to Mitra and Varuna for their protection.

8.101.2 With sovereignty most ample, wide of vision, kings whose fame reaches far,
They speed their wonders like charioteers, together with the rays of Surya.

8.101.3 That swift messenger of yours, Mitra and Varuna, ran forth,
Iron-headed, light in his exhilaration.

8.101.4 From one who will not answer inquiry, return our summons, or engage in speech,
Protect us today from conflict; shelter us beneath your arms.

8.101.5 To Mitra, to Aryaman of true companionship, rich in Truth,
And to protective Varuna, sing a welcome song of praise among the kings.

8.101.6 They urge the ruddy, victorious one, the single radiant son of three mothers;
Undeceived, the immortals survey the dwellings of mortals.

8.101.7 Let my words rise, and let their splendor be greatest;
Come both, Ashvins, together to partake of the offerings.

8.101.8 We call upon your demon-free gift, you two rich in prizes;
Extend the forward sacrifice, heroes, praised by Jamadagni.

8.101.9 Come, Vayu, to our heaven-reaching sacrifice with gracious thoughts;
Here within the filter, being purified above, this bright soma comes to you.

8.101.10 The officiant goes by the straightest paths to take the offerings;
Then, lord of teams, drink for us both the pure soma mixed with milk.

8.101.11 Indeed you are great, Surya, great in strength, great son of Aditi;
Your grandeur, being great, is praised: truly, god, you are great.

8.101.12 Indeed, Surya, you are great in glory; truly, god, you are great;
Your divine majesty, set foremost among the gods, is boundless unconquerable light.

8.101.13 This low-voiced singer, fashioned in a ruddy form,
Appears like a painted figure, moving amid the ten arms.

8.101.14 Three generations have passed beyond; others have entered around the sun;
The mighty one stood amid the worlds, and the purifying one entered the golden lights.

8.101.15 Mother of the Rudras, daughter of the Vasus, sister of the Adityas, navel of immortality:
I proclaim to discerning people: do not kill the guiltless cow, Aditi.

8.101.16 She knows speech and utters her voice, approaching with every inspired thought;
The divine cow goes among the gods: let no mortal of small understanding harm her.

Hymn 8.102 — Seer: Prayoga of the Bhrigus. Deity: Agni, son of Brihaspati, also called Pavaka, or one of the sons of Strength, Grihapati and Yavishtha.

8.102.1 You, Agni, grant abundant life to the giver, god,
A young sage, lord of the house.

8.102.2 With our praise, Agni, eager to serve the gods,
Bring them with your discerning radiance.

8.102.3 With you yoked beside us, most impelling, ever youthful,
We shall advance to win the prize.

8.102.4 Pure as for Aurva and Bhrigu, as for Apnavana, I summon
Agni, whose garment is the sea.

8.102.5 I summon the sage roaring like wind, a force thundering like Parjanya,
Agni, whose garment is the sea.

8.102.6 As I summon Savitar's impulse and Bhaga's enjoyment, I summon
Agni, whose garment is the sea.

8.102.7 To Agni, your increaser of sacrifices, most abundant,
Come near, to the powerful grandson.

8.102.8 May he become ours, as the divine craftsman shapes forms,
By the will of this glorious one.

8.102.9 This Agni reigns over every splendor among the gods;
May he come to us bearing prizes.

8.102.10 Praise here the most illustrious of all priests,
Agni, the first at sacrifices.

8.102.11 The vigorous one of cleansing flame, the eldest in our homes,
Shines, most far-famed.

8.102.12 Praise him, sage, strong as a prize-winning racehorse,
Like a friend who guides his people.

8.102.13 Your sister songs, directed toward you and furnished with oblations,
Have taken their stand at the front of the wind.

8.102.14 Where the ritual grass is spread in three layers, standing firm,
Even the waters have planted their feet.

8.102.15 The place of the generous god, defended by invincible aid,
Is lovely to see, like Surya.

8.102.16 Agni, god glowing with clarified butter and your own flame,
Bring the gods and worship them.

8.102.17 The mothers bore you, sage; the gods brought you forth, Angiras,
Immortal bearer of offerings.

8.102.18 You, discerning sage Agni, chosen messenger,
Bearer of offerings, they seated here.

8.102.19 I have no cow untouched by harm, nor axe to cut the forest;
Yet such as this I bring to you.

8.102.20 Whatever bits of wood, Agni, we set before you,
Accept them, ever youthful one.

8.102.21 Whatever the little insect eats, whatever the ant creeps over,
Let all that be clarified butter for you.

8.102.22 The mortal who kindles Agni should unite his mind with insight;
I kindle Agni with shining fires.

Hymn 8.103 — Seer: Sobhari Kanva. Deity: Agni; in verse 14, Agni and the Maruts. Meter: Brihati, with Viraj in verse 5, Satobrihati in verses 7, 9, 11, and 13, Kakubh in verses 8 and 12, a shorter measure in verse 10, and Anushtubh in verse 14.

8.103.1 He has appeared, best finder of the path, in whom they set their ordinances;
May our songs reach newborn Agni, the growth of the Arya.

8.103.2 Agni, gift of the gods, strides mightily toward the gods;
He spreads across mother earth and stands upon heaven's summit.

8.103.3 Before his deeds the peoples tremble as he performs them;
Worship Agni with inspired thoughts, who wins thousands and wins wisdom by his own power.

8.103.4 When you lead to wealth the mortal who gives to you, generous one,
He wins, Agni, a heroic son who chants praise, increasing thousands by himself.

8.103.5 He breaks through even the stronghold, wins the prize with his horse, and gains unfading fame;
In you, rich god, we place all blessings among the gods forever.

8.103.6 The delightful priest who gives every treasure to humankind:
To Agni the first songs of praise stream forth like vessels of honey.

8.103.7 Like a chariot horse, generous one, worshipers of the gods polish him with song;
Guard both our children and our offspring, wondrous lord of the clan; bring the wealth of the generous safely across.

8.103.8 Sing to the most bountiful, the great keeper of Truth, whose flame shines bright;
Come near with praises to Agni.

8.103.9 Well-kindled, glorious, honored with offerings, the generous one clothes himself in heroic fame;
May his newest favor come toward us bearing prizes.

8.103.10 Praise the dearest of dear ones, this guest,
Agni, master of chariots.

8.103.11 He knows what is spoken and what is unspoken, worthy of sacrifice and turning with wealth;
Like waves on a downward slope, his gifts cannot be crossed by those striving for prizes with insight.

8.103.12 May our guest Agni, the generous one so widely praised, not be angry with us,
He who is a fine priest at a fine sacrifice.

8.103.13 May those who come to you with good words not fail, Agni, generous one, whatever gods accompany them;
For even the singer with offerings asks you to carry messages at the well-ordered sacrifice.

8.103.14 Come, Agni, friend of the Maruts, with Rudra's sons to drink soma;
Delight in Sobhari's beautiful hymn, shining hero.

### Mandala 9

Hymn 9.1 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.1.1 Flow pure, Soma, in your sweetest, most exhilarating stream,
Pressed for Indra to drink.

9.1.2 He sat in the shared place within the wooden vessel.

9.1.3 Be the greatest opener of wide spaces, the most generous, the greatest killer of Vritra;
Carry across to us the bounty of the generous.

9.1.4 Flow toward the mighty gods' feast with your juice,
Toward the prize and toward renown.

9.1.5 We come to you day after day for this very purpose;
Drop of soma, our hopes rest in you.

9.1.6 Surya's daughter cleanses your flowing soma,
With the eternal woolen filter.

9.1.7 Ten slender maidens, sisters in the highest heaven,
Seize him together in their contest.

9.1.8 The unmarried maidens urge him on and blow the swelling skin;
The honey with threefold form flows through the wool.

9.1.9 The unharmed cows and milch cattle blend with this young one,
Soma for Indra to drink.

9.1.10 In his intoxications Indra strikes down every Vritra;
The hero dispenses generous gifts.

Hymn 9.2 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.2.1 Flow through the god-loved filter, Soma, in your swift course;
Enter Indra, O drop, as a bull.

9.2.2 Spread out your mighty flood, O bull-like drop, most glorious;
Take your seat, firm support, in your birthplace.

9.2.3 The streams of the wise one's pressed soma have milked sweet honey;
The one of wise intent has put on the waters.

9.2.4 The great waters, the rivers, run beside you in your greatness,
When you are clothed with milk.

9.2.5 The ocean cleansed himself amid the waters, pillar and support of heaven;
Soma in the filter longs for us.

9.2.6 The tawny bull has roared, mighty and beautiful as Mitra;
He shines together with Surya.

9.2.7 Your songs, O drop, are polished by the eager ones with power,
The songs with which you adorn yourself for ecstasy.

9.2.8 We call on you for rapture, impetuous creator of space;
Great are your praises.

9.2.9 For us, drop who longs for Indra, flow in a stream of sweetness,
Like Parjanya bearing rain.

9.2.10 You win cattle, drop, and men, and horses and prizes;
You are the primeval soul of sacrifice.

Hymn 9.3 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, also known as Devarata Vaishvamitra. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.3.1 Here the immortal god flies like a bird through leaves,
Toward his seat in the wooden vats.

9.3.2 Here the god, prepared by the singer, rushes past crooked paths,
Purifying and unconquered.

9.3.3 Here the tawny god is cleansed for victory by thoughtful singers,
Purifying himself, lovers of Truth.

9.3.4 Here the hero who purifies himself strives for all desirable things,
As a warrior does with his champions.

9.3.5 Here the god hastens like a chariot, the purifying one gives gifts;
He makes the singer's voice resound.

9.3.6 Here the god, praised by sages, plunges into the waters,
Giving treasures to the giver.

9.3.7 Here the purifying one runs across heaven, over the spaces,
With his stream, roaring aloud.

9.3.8 Here he has spread across heaven, untouched through the spaces,
The purifying one, master of good sacrifice.

9.3.9 Here the tawny god, pressed for the gods in his ancient birth,
Flows into the filter.

9.3.10 Here he of many ordinances, newly born and generating nourishment,
Flows pressed in a stream.

Hymn 9.4 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.4.1 Win and gain great fame for us, Soma Pavamana;
And make us better off.

9.4.2 Win light, win the sun, Soma, and every good fortune;
And make us better off.

9.4.3 Win skill and wisdom; drive away our enemies, Soma;
And make us better off.

9.4.4 Purifiers, purify the soma for Indra to drink;
And make us better off.

9.4.5 Give us our share in Surya by your wisdom and your aid;
And make us better off.

9.4.6 Through your wisdom and your help may we see Surya for a long time;
And make us better off.

9.4.7 Flow toward twofold abundant wealth, Soma, armed for yourself;
And make us better off.

9.4.8 Flow unfaltering toward wealth, conquering amid battles;
And make us better off.

9.4.9 They have made you grow with sacrifices, purifying one, according to ordinance;
And make us better off.

9.4.10 Bring us bright wealth, horses, and enduring life, O drop;
And make us better off.

Hymn 9.5 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deities: the kindling wood or Agni, Tanunapat, Ila, ritual grass, divine doors, Night and Dawn, the two divine priests, Bharati, Sarasvati, Ila, Tvashtar, the forest tree, and the gods invoked with svaha. Meter: Gayatri; verses 8–11, Anushtubh.

9.5.1 Kindled, lord of all sides, the purifying one shines abroad,
The roaring bull giving joy.

9.5.2 Tanunapat, the purifying one, flows, sharpening his horns,
Shining through midair.

9.5.3 Worthy of invocation, the purifying one shines as glorious wealth,
By the might of his streams of honey.

9.5.4 Spreading the ritual grass eastward in his might, the tawny purifier,
A god, goes among the gods.

9.5.5 The lofty golden divine doors open wide,
Fairly praised with the purifying one.

9.5.6 Beautifully fashioned, immense and great, they make the purifier virile;
Night and Dawn appear in beauty.

9.5.7 I summon both divine priests, looking upon humankind;
The purifying one, Indra, is a bull.

9.5.8 Bharati, Sarasvati, and mighty Ila of the purifier:
Let the three beautiful goddesses come to our sacrifice.

9.5.9 I summon Tvashtar, firstborn guardian who goes before;
The drop, Indra, is a tawny bull, the purifier, Prajapati.

9.5.10 Anoint the forest tree, purifier, with your stream of honey,
The thousand-branched, tawny, glittering golden tree.

9.5.11 All-Gods, come to the purifying one's offering with svaha:
Vayu, Brihaspati, Surya, Agni, and Indra, of one accord.

Hymn 9.6 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.6.1 Flow with your delightful stream, Soma, a bull seeking the gods,
Through the sheep's wool, seeking us.

9.6.2 Flow toward that intoxicating ecstasy, drop, for Indra;
Toward the prize-winning racing horses.

9.6.3 Pressed, flow into the filter toward that ancient rapture,
Toward the prize and toward renown.

9.6.4 The drops streamed forth like waters down a slope,
Purifying themselves, and reached Indra.

9.6.5 Ten maidens clean him like a swift racehorse,
Playing in the wood as he passes through the wool.

9.6.6 Mingle the pressed bull-like juice with milk for ecstasy,
For the gods' banquet and for the contest.

9.6.7 The god, pressed for the god Indra, flows in a stream,
As his milk swells and fills him.

9.6.8 Soul of the sacrifice, the swiftly pressed one flows pure,
Guarding ancient poetic wisdom.

9.6.9 So cleanse yourself for Indra's feast, most exhilarating drop;
You keep the songs even in secret.

Hymn 9.7 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.7.1 The splendid drops have streamed along the path of Truth's ordinance,
Knowing its course.

9.7.2 The foremost stream of honey plunges into the mighty waters,
An offering honored among offerings.

9.7.3 The foremost of harnessed voices, the bull, bellows in the wood;
True in his dwelling is the sacrifice.

9.7.4 When the sage flows clothed in poetic power and manly strength,
The heaven-winning steed seeks his prize.

9.7.5 Purifying himself, he sits among the rival peoples like a king,
When the wise men set him in motion.

9.7.6 The dear tawny one sits amid the woods, wrapped in sheep's wool;
The singer seeks his inspired thought.

9.7.7 He goes with his ecstasy to Vayu, Indra, and the Ashvins together,
The one who delights them by his ordinances.

9.7.8 The waves of honey flow toward Mitra, Varuna, and Bhaga,
Knowing through his powers.

9.7.9 Win for us, Heaven and Earth, wealth, honey and victory's prize,
Renown and the treasures of the Vasus.

Hymn 9.8 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.8.1 These somas have streamed to Indra's beloved desire,
Making his strength grow.

9.8.2 Purifying themselves and taking their seats in vessels, they go to Vayu and the Ashvins;
May they give us fine heroic strength.

9.8.3 Soma, purifying yourself, rouse Indra's heart to generosity;
Take your seat in the womb of Truth.

9.8.4 Ten fingers cleanse you, seven thoughts urge you forth;
The singers rejoice beside you.

9.8.5 As you pass through the sheep's fleece for the gods' delight,
We clothe you with milk.

9.8.6 The ruddy tawny one flows pure into the jars,
And wraps himself in garments of milk.

9.8.7 Flow for us, generous drop; drive every enemy away;
Enter into your friend.

9.8.8 Pour down rain from heaven and splendor upon earth;
Give us strength, Soma, in battles.

9.8.9 We wish to partake of you, seen by men, drunk by Indra, finder of the sun,
For offspring and nourishment.

Hymn 9.9 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.9.1 Through the beloved spaces of heaven the sage, placed amid the granddaughters, flies like birds;
Pressed, he journeys with a sage's will.

9.9.2 Flow foremost, honored, to the enduring people, welcomed by those who do no harm,
On the most radiant path to the feast.

9.9.3 That pure son, born of two mothers, made the two great mothers shine at birth,
Great himself, while they foster Truth.

9.9.4 Set among seven inspired thoughts, unharmed, he stirred the rivers,
Which made the single eye grow.

9.9.5 They placed the unconquered young one among themselves for greatness,
The drop, Indra, under your ordinance.

9.9.6 The immortal bearer sees across the seven sisters;
The hidden one has satisfied the goddesses.

9.9.7 Keep the darkness from us, Soma, in the ordained rites;
As you purify yourself, strike those shadows down.

9.9.8 Prepare the paths now for an ever-newer hymn;
Shine with lights as in ancient days.

9.9.9 Purifying one, give great renown, cattle and horses, and valiant sons;
Win wisdom, win the sun.

Hymn 9.10 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.10.1 Resounding like chariots, like horses hungry for glory,
The somas have advanced toward riches.

9.10.2 Urged like chariots, they run between the hands,
Like the burdens borne by laborers.

9.10.3 Like kings they are adorned with praises and milk,
Like a sacrifice with seven ministrants.

9.10.4 Pressed for ecstasy, the drops run forth in streams,
Encircled by the sustaining song.

9.10.5 Drinking from Vivasvat, producing the Dawn's good fortune,
The heroes spread forth the subtle thread.

9.10.6 The ancient singers open the doors of thoughts,
The sons of men, to the bull's brilliance.

9.10.7 The seven kindred priests sit together,
Filling the one place of the one.

9.10.8 Navel to navel he has joined us, and eye to eye with Surya;
He milks the offspring of the sage.

9.10.9 The inspired one with his eye sees heaven's beloved place,
Hidden by the officiants.

Hymn 9.11 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.11.1 Sing to him, men, to the purifying drop,
Who strives to worship the gods.

9.11.2 The Atharvans have poured milk over you with honey,
The god for the god, desiring the gods.

9.11.3 Flow for the welfare of cattle, the welfare of people and horses;
For the welfare of plants, O king.

9.11.4 Sing a song to ruddy Soma, tawny and mighty in himself,
Who touches heaven.

9.11.5 Purify pressed soma with stones guided by hand;
Let honey course through the sweetness.

9.11.6 Sit close in reverence; mix him with curds;
Set the drop within Indra.

9.11.7 Killer of enemies, watchful over men, flow for the good of cattle, Soma;
Fulfill the gods' desires.

9.11.8 Soma, you are poured around for Indra to drink, for rapture,
Even the mind, you who are lord of the mind.

9.11.9 Purifying Soma, pour us wealth and fine heroic strength,
Drop, with Indra for our ally.

Hymn 9.12 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.12.1 The pressed drops of soma have streamed forth in the dwelling of Truth,
Sweetest of all for Indra.

9.12.2 Sages raise their voices as mother cows call to their calves,
Calling Indra to drink soma.

9.12.3 The wise one who drops ecstasy rests in his seat,
Soma upon the white vessels, like a wave of the river.

9.12.4 In the navel of heaven the perceptive one is exalted in sheep's wool,
Soma, the wise sage of good resolve.

9.12.5 That Soma who lies in the jars, set within the filter,
The shining drop embraces him all around.

9.12.6 The drop sends forth his voice upon the ocean's height,
Enlivening the vessel that drips with honey.

9.12.7 The forest lord, eternally praised, yielding abundant milk amid inspired thoughts,
Urges the generations of humankind onward.

9.12.8 Soma, impelled, flows toward heaven's beloved places,
The sage in the singer's stream.

9.12.9 Flow down, purifying drop, with thousandfold shining wealth,
For us, a treasure born from your own being.

Hymn 9.13 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.13.1 Soma flows purifying himself in a thousand streams through the fleece,
To Vayu's and Indra's accustomed place.

9.13.2 Sing aloud to the purifying sage, you who desire his aid,
Pressed for the banquet of the gods.

9.13.3 For victory in the contest, somas of thousandfold force flow pure,
Praised for the banquet of the gods.

9.13.4 Flow for us, drop, toward victory, with abundant nourishment,
Brilliant wealth and fine heroic strength.

9.13.5 May those drops flow for us with thousandfold riches and heroic strength,
Pressed as gods themselves.

9.13.6 Like swift horses driven by charioteers, they rushed to win the prize,
Across the woolen filter.

9.13.7 The bellowing drops flow like cows toward their calf,
Gathered together in the hands.

9.13.8 Welcomed for Indra, intoxicating purifier, roar aloud;
Drive all our enemies away.

9.13.9 Striking down the ungenerous, seeing the sunlight as you flow pure,
Take your seat in the womb of Truth.

Hymn 9.14 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.14.1 The sage streamed around, set upon a wave of the river,
Bearing a deed desired by many.

9.14.2 When the five kindred bands, eager in their work, adorn with song
The steadfast bearer.

9.14.3 All the gods rejoiced in the strong one's juice
When he was clothed with milk.

9.14.4 Running free he rushes on, leaving his frail garments behind;
Here he strikes with his ally.

9.14.5 The shining young one was washed by the daughters of Vivasvat,
Making the cows his adornment.

9.14.6 Through the crossed-over spaces he goes by a fine milky path,
Raising the cry by which he is known.

9.14.7 The fingers have gathered around to polish the lord of nourishment;
Grasp the backs of the swift racer.

9.14.8 Touch all celestial and earthly riches, Soma;
Come to us, desiring us.

Hymn 9.15 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.15.1 The hero travels with subtle insight and swift chariots,
Going to Indra's accustomed place.

9.15.2 He is conceived for the great assembly of gods,
Where the immortals sit.

9.15.3 Set on his course, he is led along the bright path
When the swift ones press him out.

9.15.4 This herd-leading bull shakes and sharpens his horns,
Bearing manly strength and vigor.

9.15.5 This steed goes with gleaming, shining stalks,
Becoming lord of rivers.

9.15.6 He journeys past the knotted stems to gather riches,
Descending among the filters.

9.15.7 The sons of men cleanse him who must be cleansed in the wooden vats,
Who sends forth mighty nourishment.

9.15.8 Ten fingers cleanse him, and seven inspired thoughts,
He of his own weapons, most exhilarating.

Hymn 9.16 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.16.1 Your pressers send forth your juice for fierce exhilaration;
Like a racing horse he springs from the enclosure.

9.16.2 We follow the charioteer of skilled intelligence,
Clothed in liquid, winning cows among the tender stalks.

9.16.3 Send into the filter that soma untouched and unconquerable in the waters;
Purify him for Indra to drink.

9.16.4 Through the filter Soma flows with the understanding of the purifier;
By his wisdom he takes his seat in the common hall.

9.16.5 With reverence, O drop, active somas stream toward you, Indra,
For the great battle.

9.16.6 Purifying himself in the imperishable form, he flows toward all splendors;
Like a hero he stands among the cattle.

9.16.7 Like heaven's overflowing crest, the wise pressed one's stream
Flows freely through the filter.

9.16.8 You, Soma, purifying yourself amid humanity with discerning form,
Run across the woolen filter.

Hymn 9.17 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.17.1 Like rivers down a slope, beating Vritras, swift
Drops of soma have streamed forth.

9.17.2 Pressed drops, like rain-showers toward the earth,
Have flowed to Indra.

9.17.3 Beyond the wave, intoxicating ecstasy, Soma flows into the filter,
Seeking the gods and striking down demons.

9.17.4 He rushes into the jars, is poured around the filter,
And grows through hymns at sacrifices.

9.17.5 Crossing the three shining realms, Soma, you climb and light the sky;
Impel Surya and set him moving.

9.17.6 Singers raise their voices toward the sacrifice's crown,
Holding the dear one in their sight.

9.17.7 Sages, desiring aid, cleanse you like a prize horse
With inspired thoughts for the assembly of the gods.

9.17.8 Flow in a stream of honey; potent, take your seat in the common hall,
Beautiful drink for the sake of Truth.

Hymn 9.18 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.18.1 Pressed from the mountains, Soma has streamed through the filter;
In exhilaration you sustain all things.

9.18.2 You are the inspired singer and sage, honey born of the plant;
In exhilaration you sustain all things.

9.18.3 All the gods in harmony came to drink you;
In exhilaration you sustain all things.

9.18.4 He holds all desirable treasures in his hands;
In exhilaration you sustain all things.

9.18.5 He milks the two great worlds as though they were mothers;
In exhilaration you sustain all things.

9.18.6 He flows at once around both worlds with his prizes;
In exhilaration you sustain all things.

9.18.7 Full of might, purifying himself in jars, he roared;
In exhilaration you sustain all things.

Hymn 9.19 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.19.1 Whatever splendid treasure, worthy of hymns, is in heaven or on earth, Soma,
Bring it to us as you purify yourself.

9.19.2 You and Indra are lords of sunlight and lords of cattle;
Ruling together, nourish our thoughts.

9.19.3 The bull purifies himself among men, thundering over the ritual grass;
The tawny one takes his ancient seat.

9.19.4 Inspired thoughts cry out above the bull's seed,
Like mothers to their newborn calf.

9.19.5 Perhaps the purifying one planted his seed among those longing for the bull,
The cows that yield shining milk.

9.19.6 Set fear in the enemies who rise against us;
Find riches for us, purifying one.

9.19.7 Take away the enemy's virility, Soma, his force and his vitality,
Whether he be far away or near.

Hymn 9.20 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.20.1 The sage runs through the woolen fleece to feast the gods,
Prevailing over every rival.

9.20.2 The purifying one grants singers a thousandfold prize
Rich in cattle.

9.20.3 You touch all things with your mind, and flow with inspired thought;
Find renown for us, Soma.

9.20.4 Flow toward great glory and enduring wealth for the generous;
Bring nourishment to your singers.

9.20.5 You entered our songs like a king who keeps his ordinances, Soma,
Purifying, wondrous bearer.

9.20.6 That bearer, unconquerable in the waters, washed between the hands,
Takes his seat in the vessels as Soma.

9.20.7 Playful, magnificent and generous, you go to the filter, Soma,
Giving noble strength to the singer.

Hymn 9.21 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.21.1 These fierce drops of soma rush toward Indra,
Exhilarating, finders of the sun.

9.21.2 Fending off attackers, finding open space for pressing,
Of themselves they give strength to the singer.

9.21.3 The drops play freely toward the one common seat,
Streaming out like the wave of a river.

9.21.4 These purifying ones have reached all desirable things,
Like seven horses harnessed to a chariot.

9.21.5 Drops, send the tawny archer against the man
Who refuses us gifts.

9.21.6 Like the Ribhus, construct a new chariot as a sign against him;
Flow, shining ones, in your flood.

9.21.7 These have cried out, racing horses reaching their goal;
They have brought forth true inspired thought.

Hymn 9.22 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.22.1 These swift somas, like prize-winning chariots,
Hissed forth as they were released to run.

9.22.2 Vast as winds and Parjanya's showers,
Freely flashing like Agni's blaze.

9.22.3 These purified, wise somas mixed with curds
Have spread inspired thoughts by their singing.

9.22.4 These cleansed immortals have streamed tirelessly,
Eager to worship along the path through space.

9.22.5 These, spreading abroad, reached the backs of heaven and earth,
And this highest space as well.

9.22.6 They reached along the slope the one stretching out the highest thread,
And this loftiest abode as well.

9.22.7 You brought the Panis' riches and cattle for us, Soma;
You roared along the extended thread.

Hymn 9.23 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.23.1 The swift somas streamed with a flood of honeyed rapture,
Toward all poetic visions.

9.23.2 Following the ancients, the sons of men trod a newer path,
Bringing forth Surya to shine.

9.23.3 Bring us, purifying one, the ungenerous enemy's home;
Make our nourishment rich in offspring.

9.23.4 The somas flow toward intoxicating rapture,
Toward the vessel that drips with honey.

9.23.5 Soma flows, upholding and bearing the juice of Indra's strength,
Rich in heroes, guardian against curses.

9.23.6 You flow for Indra, Soma, to be drunk with the gods;
You seek the prize, shining drop.

9.23.7 After drinking his ecstasies, Indra struck down Vritras
Unopposed, and strikes them still.

Hymn 9.24 — Seer: Asita Kashyapa or Devala. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.24.1 The purifying drops of soma have rushed forth,
Mixing with waters and cleansing themselves.

9.24.2 Like cows running, like waters flowing downhill,
They purified themselves and reached Indra.

9.24.3 Rush on and purify yourself, Soma, for Indra to drink,
When men lead you out.

9.24.4 Soma, make mortals rejoice; flow for the conqueror of peoples,
The victor worthy of rejoicing.

9.24.5 Shining drop, when pressed with stones you run around the filter,
You are ready for Indra's dwelling.

9.24.6 Flow pure, greatest killer of Vritra, acclaimed by hymns,
Clear and cleansing, wondrous one.

9.24.7 He is called clear and cleansing, Soma of the pressed sweetness,
Friend of gods and killer of evil speech.

Hymn 9.25 — Seer: Drilhachyuta Agastya. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.25.1 Flow pure, tawny one, making skill succeed, for the gods to drink,
For the Maruts and Vayu to be enraptured.

9.25.2 Set by inspired thought, purifying one, roar toward your birthplace;
By ordinance enter Vayu.

9.25.3 The bull shines among the gods, the sage beloved in his home,
Killer of Vritra, most eager for the gods.

9.25.4 Entering all forms, the lovely one goes on purifying himself
To the dwelling of the immortals.

9.25.5 The ruddy Soma sends forth songs, flowing pure among humankind,
Going to Indra with the wisdom of a sage.

9.25.6 Flow through the filter with your stream, most rapturous sage,
And take your seat in the song's birthplace.

Hymn 9.26 — Seer: Idhmavaha, son of Drilhachyuta. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.26.1 The sages cleansed that racing horse on Aditi's lap,
With subtle inspired thought.

9.26.2 Cows called out to that inexhaustible drop of a thousand streams,
Supporter of heaven.

9.26.3 They guided that wise purifier in heaven by their wisdom,
Firm support and abundant giver.

9.26.4 They guided the invincible lord of speech by their thought,
Clothed in Vivasvat's brilliance.

9.26.5 On the summit his sisters urge the lovely, far-seeing tawny one
With pressing stones.

9.26.6 The wise urge you, purifying drop, who grow by song,
For Indra's exhilaration.

Hymn 9.27 — Seer: Nrimedha Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.27.1 Praised by all, this sage hastens upon the filter,
Purifying himself and striking deceivers away.

9.27.2 For Indra and Vayu, finder of the sun, he is poured around
Upon the filter, bringing skill to completion.

9.27.3 Led by men, this pressed bull, heaven's summit,
Soma in the woods, knows all.

9.27.4 Seeking cows and gold, the purifying drop roars,
Victor forever, unconquered.

9.27.5 The purifying one smiles with Surya upon heaven,
An intoxicating rapture within the filter.

9.27.6 Powerful, the tawny bull flows through midair,
A drop purifying himself toward Indra.

Hymn 9.28 — Seer: Priyamedha Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.28.1 This steed, set by men, all-knowing lord of mind,
Runs through the woolen filter.

9.28.2 This Soma, pressed for the gods, has streamed into the filter,
Entering every abode.

9.28.3 This immortal god adorns himself in his birthplace,
Killer of Vritra, most loved by the gods.

9.28.4 This bull, impelled by ten sisters, roars,
Rushing toward the wooden vats.

9.28.5 This purifying one made Surya shine, looking upon mankind,
All-knowing in all abodes.

9.28.6 This strong, unconquered Soma flows pure,
The gods' defender, killer of evil words.

Hymn 9.29 — Seer: Nrimedha Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.29.1 The mighty pressed bull's streams flowed out,
Advancing toward the gods in his strength.

9.29.2 The wise singers cleanse the racing horse with song,
The newborn light worthy of hymns.

9.29.3 Those things are easy for you to endure as you purify yourself, Soma, lord of abundance;
Swell the ocean celebrated in song.

9.29.4 Winning all treasures, flow, Soma, with your stream;
Drive all hatred away at once.

9.29.5 Protect us from the angry one's cry and from every other person's,
From the slander we have escaped.

9.29.6 Flow, drop, with earthly and heavenly wealth in your stream;
Bring us radiant power.

Hymn 9.30 — Seer: Bindu Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.30.1 The strong one's streams flow freely through the filter;
Purifying himself, he sends forth speech.

9.30.2 The drop, urged by the pressers and being cleansed, roars,
Lifting up an Indra-strengthening cry.

9.30.3 Flow for us in your stream, Soma, with human-conquering strength,
Rich in heroes and desired by many.

9.30.4 Soma the purifier streams onward in a flood
To sit in the wooden vats.

9.30.5 They urge you, sweetest tawny one, with pressing stones in the waters,
For Indra to drink, O drop.

9.30.6 Press the sweetest Soma for mace-bearing Indra,
Lovely and exhilarating for the host.

Hymn 9.31 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.31.1 Wise somas go on purifying themselves,
Making riches and awakening them.

9.31.2 Rise above heaven and earth, O drop, increasing splendor;
Become lord of prizes.

9.31.3 The winds rush to you, the rivers flow to you;
They increase your majesty, Soma.

9.31.4 Swell, Soma; let your bull-strength gather from all sides;
Be present at the winning of the prize.

9.31.5 For you, tawny one, cows have milked inexhaustible butter and milk
Upon the highest ridge.

9.31.6 Lord of the world, armed with your own weapon,
We desire your friendship, O drop.

Hymn 9.32 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.32.1 The pressed somas, dropping ecstasy, have advanced,
Bringing fame to us, the generous.

9.32.2 Trita's maidens urge the tawny one with stones,
The drop for Indra to drink.

9.32.3 Like a swan calling his flock, he calls forth the thought of all;
Like a racehorse he is anointed with milk.

9.32.4 Looking upon both realms, Soma, you rush like a deer,
Sitting in the womb of Truth.

9.32.5 Cows call to him as a woman calls to her beloved;
He has come to the appointed contest.

9.32.6 Give me and the generous radiant renown,
The winning of wisdom and fame.

Hymn 9.33 — Seer: Trita Aptya. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.33.1 Wise somas run like waves of water,
Like buffaloes through the woods.

9.33.2 The shining tawny ones stream to the wooden vats with Truth's current,
Toward the prize rich in cattle.

9.33.3 Pressed for Indra, Vayu, Varuna, and the Maruts,
The somas flow for Vishnu.

9.33.4 Three voices rise; the cows, the milch cattle, call;
The tawny one comes roaring.

9.33.5 Sacred songs, great mothers of Truth, call aloud
And cleanse heaven's child.

9.33.6 Flow to us, Soma, from every side with the four oceans
Of thousandfold wealth.

Hymn 9.34 — Seer: Trita Aptya. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.34.1 The pressed drop, urged onward, runs through his stream,
Shattering firm things with his strength.

9.34.2 Pressed for Indra, Vayu, Varuna and the Maruts,
Soma flows for Vishnu.

9.34.3 With the pressing stones they press the bull urged by bulls;
With their strength they milk his milk.

9.34.4 He shall be cleansed for Trita, shall be ecstasy for Indra;
The tawny one is anointed with colors.

9.34.5 The speckled mothers milk the loveliest, dearest oblation
Upon the summit of Truth.

9.34.6 These unbending, flowing songs rush together toward him;
The bull calls out to the milch cows.

Hymn 9.35 — Seer: Prabhuvasu Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.35.1 Flow with your stream, purifier, with ample wealth for us,
Through which you find light for us.

9.35.2 Set the ocean rocking, O drop; flow and stir the world;
Be the mighty bearer of riches for us.

9.35.3 Through you, valiant one, may we prevail against the fighter;
Flow toward us with what is worth winning.

9.35.4 The drop sends forth the prize, a sage longing for victory's prize,
Knowing ordinances and weapons.

9.35.5 We dress with song the one who stirs our voice as he purifies himself,
Soma, guardian of the people's cattle.

9.35.6 All people are held within the ordinance of the lord of order,
The purifier rich in sovereign power.

Hymn 9.36 — Seer: Prabhuvasu Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.36.1 Released like a chariot horse, pressed between vessels into the filter,
The racer steps toward the finish line.

9.36.2 Watchful bearer Soma, flow pure, dear to the gods,
Toward the vessel dripping honey.

9.36.3 Ancient purifier, make our lights shine;
Stir us toward intelligence and skill.

9.36.4 Adorned by lovers of Truth, cleansed between the hands,
He flows through sheep's wool.

9.36.5 May Soma flow for the giver with every treasure
Of heaven, earth, and midair.

9.36.6 Seeking horses and cattle, you climb heaven's back, Soma,
Seeking heroes, lord of power.

Hymn 9.37 — Seer: Rahugana Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.37.1 Pressed for drinking, the bull Soma flows into the filter,
Seeking the gods, striking demons down.

9.37.2 The discerning tawny one flows into the filter, sustaining all,
Roaring toward his home.

9.37.3 The racing purifying one runs through the woolen filter,
Killer of demons, through the shining realms of heaven.

9.37.4 Upon Trita's summit he, purifying himself,
Made Surya shine along with his sisters.

9.37.5 The pressed bull, killer of Vritra, unconquerable, finder of open space,
Soma, rushed toward the prize.

9.37.6 Urged by the sage, the god rushes into wooden vats,
The generous drop for Indra.

Hymn 9.38 — Seer: Rahugana Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.38.1 That bull chariot flows through the woolen filter,
Going to the thousandfold prize.

9.38.2 Trita's maidens urge this tawny one with pressing stones,
The drop for Indra to drink.

9.38.3 Ten tawny sisters, eager in their work, polish him,
With whom he adorns himself for rapture.

9.38.4 Like a falcon he alights among human peoples,
Going like a lover to a woman.

9.38.5 This intoxicating juice, heaven's child,
Looks forth as the drop enters the fleece.

9.38.6 Pressed for drinking, the tawny supporter flows,
Calling out for his beloved dwelling.

Hymn 9.39 — Seer: Brihaspati Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.39.1 Flow swift, vast-minded one, through your beloved abode,
Where the gods say, “Come.”

9.39.2 Making the unprepared ready, guiding nourishment to the people,
Pour rain down from heaven.

9.39.3 Pressed, he comes into the filter, bearing brilliance in his might,
Seeing abroad and making light.

9.39.4 This is he who runs swift from heaven into the filter,
Streaming out like a wave of the river.

9.39.5 Welcomed from afar and near, pressed sweetness
Is poured for Indra.

9.39.6 With one voice they call; they urge the tawny one with stones
To take his seat in the womb of Truth.

Hymn 9.40 — Seer: Brihanmati Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.40.1 Purifying himself, the watcher of humankind advances against all foes;
The singers adorn the sage with inspired thought.

9.40.2 The ruddy pressed bull climbs to his home and goes to Indra;
He sits in the enduring hall.

9.40.3 Now flow for us, drop, from every side
With mighty, thousandfold wealth.

9.40.4 Bring all splendors, Soma Pavamana, shining drop;
Find a thousand kinds of nourishment.

9.40.5 Purifying yourself, bring us wealth and fine heroic strength for the singer;
Make the poet's songs grow.

9.40.6 Bring us wealth twice abundant, Soma, as you cleanse yourself;
Bull-like drop, bring us what deserves praise.

Hymn 9.41 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.41.1 Swift and fiery like cows, they have advanced,
Striking the dark skin away.

9.41.2 We contemplate the good path beyond the difficult bridge,
Having defeated the Dasyu who keeps no ordinance.

9.41.3 The strong purifier's sound is heard like rain;
Lightning moves through heaven.

9.41.4 Flow here with abundant food, O drop, rich in cattle and gold,
Rich in horses and prizes as you are pressed.

9.41.5 Flow, watchful one, filling the two great worlds,
As Dawn and Surya fill them with rays.

9.41.6 Flow all around us, Soma, with your sheltering stream,
Like sap pouring into the high place.

Hymn 9.42 — Seer: Medhyatithi Kanva. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.42.1 Making heaven's lights and Surya in the waters,
The tawny one clothes himself in cows and waters.

9.42.2 Through ancient prayer, the pressed god for the gods
Purifies himself in a stream.

9.42.3 Thousand-powered somas flow pure for victory,
For Turvaya's growing strength.

9.42.4 Milking ancient milk, he is poured around the filter;
Roaring, he brought forth the gods.

9.42.5 Toward every treasure and toward gods who increase Truth,
Soma flows as he purifies himself.

9.42.6 Flow for us with cattle, Soma, with heroes, horses and prizes;
Flow with plentiful nourishment.

Hymn 9.43 — Seer: Medhyatithi Kanva. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.43.1 We clothe with song the lovely one who is cleansed with milk
Like a racer for intoxication.

9.43.2 All our songs, desiring his aid, adorn that drop as of old,
For Indra to drink.

9.43.3 Lovely Soma, adorned by the songs of the sage Medhyatithi,
Travels purifying himself.

9.43.4 Find rich, beautiful wealth for us, purifying Soma,
Shining drop, gleaming a thousandfold.

9.43.5 The drop roars into the filter like a prize-winning racer
When he flows out in search of gods.

9.43.6 Flow for victory and the growth of the sage who praises you;
Give us fine heroic strength, Soma.

Hymn 9.44 — Seer: Ayasya Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.44.1 Flow toward us, drop, bearing a wave of mighty force,
Toward the gods, Ayasya's song.

9.44.2 Loved by inspired thought and set in meditation, Soma is urged from far away,
A sage in the sage's stream.

9.44.3 This one, awake among the gods, comes pressed into the filter;
Soma travels watching over men.

9.44.4 Flow for us, longing for the prize, performing the lovely sacrifice;
He visits us where the ritual grass is spread.

9.44.5 May Soma, hero for the sages and ever growing,
Go among the gods to Bhaga and Vayu for us.

9.44.6 Win for us today the prize and great glory for riches,
You who know wisdom and best find the path.

Hymn 9.45 — Seer: Ayasya Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.45.1 Flow for rapture, seeing humankind, to feast the gods,
O drop, for Indra to drink.

9.45.2 Flow toward us bearing a message; you rush toward Indra,
The best of gods for your friends.

9.45.3 We anoint you, ruddy one, with milk for ecstasy;
Open wide our doors to wealth.

9.45.4 The racing drop crosses the filter as a steed under the yoke;
He rules among the gods.

9.45.5 Friends called out to the one playing in the wood beyond the wool;
Their songs rang to the drop like a boat.

9.45.6 Flow in the stream that grants vision when drunk,
Drop, with fine heroic strength for the singer.

Hymn 9.46 — Seer: Ayasya Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.46.1 They streamed to feast the gods like racing horses,
Flowing forth, grown on the mountain.

9.46.2 The polished drops of soma, like a maiden beside her father,
Streamed to Vayu.

9.46.3 These drops, pressed into vessels and furnished with offerings,
Make Indra grow through their works.

9.46.4 Run here, skilled hands; gather the shining ones with the mixing vessel;
Mix the intoxicating one with milk.

9.46.5 Flow for us, Soma, winning wealth, bestowing great bounty,
Finding the path.

9.46.6 Ten fingers cleanse this one who must be cleansed,
The purifying intoxication for Indra.

Hymn 9.47 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.47.1 Through good works Soma has grown exceedingly great;
Rejoicing, he swells like a bull.

9.47.2 His deeds become visible in the defeat of the Dasyu;
Boldly he gathers his due.

9.47.3 Then Soma's empowering juice became the mace that wins thousands,
When his hymn was born.

9.47.4 The sage himself desires a treasure for the inspired singer who upholds him
When he is polished by inspired thoughts.

9.47.5 You long to win riches like horses in races;
You belong to those who triumph in battles.

Hymn 9.48 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.48.1 We invoke you with our good works, lovely one bearing heroic power
In the great halls of heaven.

9.48.2 The celebrated great ecstasy, strong and gathered in, of mighty ordinance,
Eager to shatter a hundred strongholds.

9.48.3 From there the unfaltering eagle brought you, wise king of heaven,
To our wealth.

9.48.4 To everyone seeking the sun, he brought the common realm,
Traversing space as guardian of Truth.

9.48.5 Impelled, he attained still greater divine majesty,
Granting aid, watching over mankind.

Hymn 9.49 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.49.1 Flow for us with rain, a wave of waters from heaven,
Bringing abundant nourishment free from illness.

9.49.2 Flow in the stream through which cows have come here,
As kin come to our home.

9.49.3 Flow like clarified butter in your stream at sacrifices, most welcome to the gods;
Flow for us with rain.

9.49.4 Run through the woolen filter in a stream for our nourishment;
Surely the gods will hear.

9.49.5 The purifier flowed, striking demons down,
Making lights shine as in the days of old.

Hymn 9.50 — Seer: Ucathya Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.50.1 Your powers rise like the roar of a river wave;
Set the sound of your voice in motion.

9.50.2 At your impulse three voices rise, eager for sacrifice,
When you reach the wool's summit.

9.50.3 They urge the beloved honey-dripping tawny purifier
Across the woolen filter with pressing stones.

9.50.4 Flow into the filter with your stream, most rapturous sage,
To take your seat in the song's birthplace.

9.50.5 Flow, most exhilarating drop, anointed with milk through the nights,
For Indra to drink.

Hymn 9.51 — Seer: Ucathya Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.51.1 Officiant, send the soma pressed by stones into the filter;
Purify him for Indra to drink.

9.51.2 Press heaven's supreme nectar, sweetest soma,
For Indra who carries the mace.

9.51.3 From your pressed sweetness, O drop, the gods drink,
The Maruts drink of the purifying one.

9.51.4 Pressed for swift exhilaration, Soma, strengthen
Your singer for aid, O bull.

9.51.5 Flow into the filter in a stream, pressed, discerning one,
Toward the prize and renown.

Hymn 9.52 — Seer: Ucathya Angirasa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.52.1 Radiant, ancient giver of wealth, bring us a prize with your juice;
Flow, pressed, into the filter.

9.52.2 Along your ancient paths the beloved, thousand-streamed one
Moves through the woolen filter.

9.52.3 Stir him as one stirs a vessel, drop, stir up his giving;
Shake him with your striking weapons.

9.52.4 Take away the strength of these people, O drop, much-invoked one,
Who turn their hostility against us.

9.52.5 Flow for us with a hundred protections or a thousand pure ones,
O drop, a wealth that makes us prosper.

Hymn 9.53 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.53.1 Your powers have risen, mace-bearer, breaking demons;
Drive off all those who contend against us.

9.53.2 Praise this destroyer with a fearless heart, in his might,
Where chariots clash over the prize.

9.53.3 No hostile thought can assail the purifier's ordinances;
Break whoever makes war against you.

9.53.4 They urge the tawny, prize-winning drop, dripping ecstasy, among the rivers,
For Indra's intoxicating delight.

Hymn 9.54 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.54.1 Following his ancient brilliance, the unhindered cows milked out
Bright milk, the sage who wins thousands.

9.54.2 Lovely to see as Surya, he races through pools,
Across seven slopes toward heaven.

9.54.3 Purifying himself, he stands above all worlds,
The god Soma, like Surya.

9.54.4 Flow for us around the cattle-rich prizes to feast the gods,
Purifying drop eager for Indra.

Hymn 9.55 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.55.1 Flow for us, with your juice, grain upon grain, abundance upon abundance,
Soma, and every good fortune.

9.55.2 As praise is yours, O drop, as your juice is born,
Take your beloved seat upon the ritual grass.

9.55.3 Flow for us, Soma, finder of cattle and horses, in your juice,
Swiftly in these days.

9.55.4 He who conquers and is not conquered, who attacks and kills the enemy:
Flow thus, winning thousands.

Hymn 9.56 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.56.1 Swift Soma flows into the filter around vast Truth,
Seeking the gods, striking demons down.

9.56.2 As Soma flows to the prize, a hundred streams eager to work
Enter Indra's friendship.

9.56.3 Ten maidens call to you like women to a lover;
You are cleansed, Soma, for victory.

9.56.4 Flow sweetly for Indra and Vishnu, O drop;
Guard the men who praise you from anguish.

Hymn 9.57 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma Pavamana. Meter: Gayatri.

9.57.1 Your unstinting streams go like rain from heaven
Toward a thousandfold prize.

9.57.2 He flows, beholding every beloved work of the poet;
the golden one sharpens his weapons.

9.57.3 Cleansed by men, like a well-ordained king, an elephant,
he settles in his nest like a hawk.

9.57.4 Purifying drop, bring us all the riches of heaven
and those upon the earth.

Hymn 9.58 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.58.1 The gladdening stream of pressed drink runs swiftly;
the gladdening one runs swiftly.

9.58.2 The shining one knows the treasures of the mortal under divine protection;
the gladdening one runs swiftly.

9.58.3 For the two dark, abundant ones we have given thousands;
the gladdening one runs swiftly.

9.58.4 To those two we have given thirtyfold and thousands besides;
the gladdening one runs swiftly.

Hymn 9.59 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.59.1 Flow pure, Soma, winning cattle, horses, all things, the joy of battle;
bring treasure rich in offspring.

9.59.2 Flow pure from the waters, unconquerable; flow pure from the plants;
flow pure from the inspired prayers.

9.59.3 You, Soma, flowing pure, cross beyond every evil;
as seer take your seat upon the ritual grass.

9.59.4 Flowing pure, finding the sun, you became great at birth;
O drop, you surpass all beings.

Hymn 9.60 — Seer: Avatsara Kashyapa. Deity: Soma. Meter: Gayatri; verse 3, Purushnih.

9.60.1 Sing in Gayatri verse the purifying one who sees all peoples,
the drop with a thousand eyes.

9.60.2 You of a thousand eyes and a thousand powers of support,
they have sent you through the fleece.

9.60.3 Across the fleeces the purifying one has streamed, speeding toward the vats,
entering the heart of Indra.

9.60.4 For Indra's bounty, Soma, flow propitious, seeing all peoples;
bring seed rich in offspring.

Hymn 9.61 — Seer: Amahiyu Angirasa. Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.61.1 Flow all around with the feast by which, O drop, in your raptures
you struck down ninety-nine.

9.61.2 You destroyed Shambara's strongholds at once for Divodasa's prayer,
and then that Turvasha and Yadu.

9.61.3 Flow around us, finder of horses, O drop, with cattle and gold;
pour us food in thousands.

9.61.4 We choose the friendship of you, the flowing one,
who drenches the filter.

9.61.5 Those waves of yours that pour over the filter in a stream:
with these, Soma, show us mercy.

9.61.6 Purifying, bring us wealth and food rich in heroes,
Soma, sovereign on every side.

9.61.7 Ten fingers cleanse this drop, whose mother is the river;
he appears together with the Adityas.

9.61.8 Pressed, he comes into the filter with Indra and Vayu,
with the rays of Surya.

9.61.9 Flow sweet for us to Bhaga, Vayu, Pushan;
be lovely to Mitra and Varuna.

9.61.10 High is your birth from the drink; seated in heaven, I took from earth
mighty shelter and great renown.

9.61.11 With him we seek and gain every brilliance
of men of the Arya people.

9.61.12 Flow round, finding room for Indra the sacrificer,
for Varuna and the Maruts.

9.61.13 The gods have come to the newly born, swift-flowing drop,
adorned with milk and broken forth.

9.61.14 May our hymns increase him, like mothers tending a calf,
him who wins Indra's heart.

9.61.15 Flow for our cattle's good, Soma; pour forth abundant nourishment;
increase the sea praised in song.

9.61.16 The flowing one brought forth heaven's bright radiance like thunder,
the great light common to all men.

9.61.17 Your juice, flowing one, your rapture, O king, does not diminish;
it courses through the sheep's wool.

9.61.18 Flowing one, your bright skill and juice shine forth,
a light for all to behold the sun.

9.61.19 With that most precious rapture flow pure through the drink,
O god-accompanied one, destroyer of evil speech.

9.61.20 You struck the hostile Vritra and won the prize day by day;
you win cattle and horses.

9.61.21 Become mingled and ruddy, as with kindly cows;
settle like a hawk in its nest.

9.61.22 Flow pure, you who aided Indra in killing Vritra,
who held back the mighty waters.

9.61.23 With heroic sons may we win wealth, generous Soma;
purifying, strengthen our hymns.

9.61.24 Protected by you and your aid, may we overcome enemies;
Soma, stay wakeful in your ordinances.

9.61.25 Soma flows, beating back adversaries and ungenerous men,
journeying to Indra's appointed place.

9.61.26 Bring us great wealth, flowing one; defeat our foes;
give us glory rich in heroes, drop.

9.61.27 Not even a hundred deceivers can diminish you as you offer bounty,
when in your cleansing you grow mighty.

9.61.28 Flow pure, pressed drop, as a bull; make us renowned among men;
strike away all who hate us.

9.61.29 In friendship with you and in your highest splendor, drop,
may we overpower those who seek to fight.

9.61.30 With your fearsome sharp weapons to drive off injury,
protect us from every slander.

Hymn 9.62 — Seer: Jamadagni Bhargava. Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.62.1 These swift drops have streamed through the filter
toward every good fortune.

9.62.2 Driving off manifold evils, the vigorous make easy paths for our children
and open the way for the racing horse.

9.62.3 Making room for the cattle, they flow toward beautiful praise,
and toward the nourishment prepared for us.

9.62.4 The stalk was pressed for rapture, skilled in waters, dwelling on the mountain;
like a hawk he reached his nest.

9.62.5 The shining drink, god-sent, cleansed in water and pressed by men,
the cows make sweet with milk.

9.62.6 Then like handlers grooming a horse they made him shine for immortality,
the honey's juice for shared delight.

9.62.7 Your honey-dripping streams, drop, have rushed forth to help;
with them you reach the filter.

9.62.8 Flow for Indra to drink, across the sheep's hair,
settling in the wooden resting place.

9.62.9 Flow around, drop, sweetest for the Angirases,
finding open space, clarified milk.

9.62.10 This purifier stationed here sees all peoples;
impelled, he drives great kinship onward.

9.62.11 This bull, firm in the bull's ordinance, flowing pure, destroys ill speech;
he will give treasures to the worshiper.

9.62.12 Flow to us thousandfold wealth, rich in cattle and horses,
abundant, radiant, and much desired.

9.62.13 He is poured out, cleansed by men,
far-ranging, wise in purpose.

9.62.14 With a thousand aids and hundred gifts, the seer who measures the spaces
flows in rapture for Indra.

9.62.15 Born of song, praised here, the drop is set forth for Indra,
as though dwelling in a broad womb.

9.62.16 Pressed by men, Soma flowed as if toward the prize,
into the vessels, taking his seat with strength.

9.62.17 They yoke him to a three-seated, three-bayed chariot to travel,
with the seven thoughts of the seers.

9.62.18 Pressers, drive that swift golden racer, winner of wealth,
to journey for the prize.

9.62.19 Pressed, he enters the vessel, flowing toward all splendors;
he stands like a champion among cattle.

9.62.20 Men milk out milk for your rapture, O drop;
the gods milk honey for the gods.

9.62.21 Release our sweetest Soma into the filter,
the one most heard by the gods, for the gods.

9.62.22 These Somas flow, praised for great renown,
in the stream of the most exhilarating.

9.62.23 Purifying, you flow toward cattle and strength for the feast;
flow around, winner of the prize.

9.62.24 Flow to us all milk-rich nourishment on every side,
praised by Jamadagni.

9.62.25 Flow pure, Soma, foremost in speech, with radiant aid,
toward all works of inspired art.

9.62.26 You set the ocean waters in motion, leading speech;
flow pure, stirring everything.

9.62.27 All these worlds, Soma, stand upon your greatness, seer;
for you the rivers flow.

9.62.28 Your streams fall unceasing like rains from heaven,
spreading over the shining fleece.

9.62.29 Purify the fierce drop for Indra, the accomplisher of skill,
lord of generous provision.

9.62.30 The purifier, Soma, seer of Truth, took his seat in the filter,
granting the singer heroic strength.

Hymn 9.63 — Seer: Nidhruvi Kashyapa. Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.63.1 Flow to us thousandfold wealth, Soma, rich in brave sons;
establish fame among us.

9.63.2 You swell food and strength, most exhilarating to Indra;
you settle in the vats.

9.63.3 Pressed for Indra and Vishnu, Soma flowed into the vessel;
may he be honey-sweet for Vayu.

9.63.4 These swift tawny Somas have streamed past winding paths
in the stream of Truth.

9.63.5 Strengthening Indra, the water-swift ones make all Arya,
driving away those who give nothing.

9.63.6 Pressed, the tawny drops flow across their own realm,
traveling toward Indra.

9.63.7 Flow with the stream by which you made the sun shine,
setting human waters in motion.

9.63.8 The purifier harnessed Etasha to the sun, upon Manu,
to ride across the midair.

9.63.9 And the sun harnessed those ten golden steeds for his journey,
while the drop spoke the name of Indra.

9.63.10 Pour the pressed, exhilarating one through the woolen fleeces;
our songs send him to Vayu and Indra.

9.63.11 Find us, Soma flowing pure, inexhaustible wealth
that our enemies cannot destroy.

9.63.12 Flow toward thousandfold riches, cattle and horses,
toward the prize and fame.

9.63.13 Soma, like the divine sun, flows pressed by stones,
holding his juice within the vessel.

9.63.14 These bright ones, by the stream of Truth, have streamed toward noble dwellings
and a prize rich in cattle.

9.63.15 The Somas pressed for mace-bearing Indra, mixed with curds,
flowed through the filter.

9.63.16 Flow, sweetest Soma, through the filter for wealth;
your rapture is most welcome to the gods.

9.63.17 Men wash the swift tawny racer in the rivers,
the exhilarating drop for Indra.

9.63.18 Flow pure with gold and horses, Soma, with heroes;
bring a prize rich in cattle.

9.63.19 Pour him through the woolen fleeces as a racer toward the prize,
the sweetest for Indra.

9.63.20 The inspired cleanse the seer with their thoughts, desiring aid;
the bull flows onward roaring.

9.63.21 The inspired, with their thoughts, have sung together to Soma the bull,
water-swift, in the stream of Truth.

9.63.22 Flow pure, joined to the gods; let your rapture reach Indra;
rise to Vayu according to ordinance.

9.63.23 Flowing one, you pour out wealth deserving praise;
Soma, beloved one, enter the sea.

9.63.24 You flow defeating enemies, Soma, exhilarated, knowing the rite;
drive off the godless people.

9.63.25 The bright drops of Soma flow pure,
toward every work of the seers.

9.63.26 The swift shining drops stream forth purified,
driving off all enemies.

9.63.27 The purifying ones stream down from heaven and midair
onto the summit of the earth.

9.63.28 Purify yourself in the stream, Soma; drive away all deceit;
strike down demons, wise drop.

9.63.29 Driving off demons, flow forth roaring, Soma,
in your highest luminous power.

9.63.30 Set among us treasures heavenly and earthly, Soma,
all things worth choosing, O drop.

Hymn 9.64 — Seer: Kashyapa Maricha. Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.64.1 You are a radiant bull, Soma, a bull, O god, true to the bull's ordinance;
as a bull you uphold the laws.

9.64.2 The bull's power is yours, O bull; bull is your forest, bull your rapture;
you are true, O bull, a bull indeed.

9.64.3 Roaring like a stallion, bull of strength, gather cattle and horses, drop;
open the doors to riches for us.

9.64.4 The swift shining Somas have flowed forth, eager for cattle and horses,
eager for heroes.

9.64.5 Made splendid by those who live by Truth, cleansed between their hands,
they flow pure through the sheep's fleece.

9.64.6 May those Somas flow for the worshiper with all treasures
of heaven, earth, and midair.

9.64.7 All-knowing purifier, your currents stream forth
like the rays of the sun.

9.64.8 Making a beacon across heaven, you flow toward every form;
Soma, you swell like the sea.

9.64.9 Impelled, you send speech forth in its sacred station, flowing one;
you have cried out like the sun god.

9.64.10 The drop flowed, alert, dear to the poets' thought;
he released the horse like a charioteer.

9.64.11 Your wave flowed round the filter, accompanied by gods,
settling in the womb of Truth.

9.64.12 Flow for us through the filter, you whose rapture most delights the gods,
O drop, for Indra to drink.

9.64.13 Flow in a stream for nourishment, cleansed by the wise;
drop, come to the cattle with your light.

9.64.14 Purifying, make wide room and strength for the people, lover of song;
golden one, pour forth the mixture.

9.64.15 Purifying for the gods' feast, go to Indra's appointed place,
shining, guided by the racers.

9.64.16 The swift drops, driven toward the sea,
stream forth spurred on by thought.

9.64.17 The men cleanse the drops; freely they have come to the sea,
to the womb of Truth.

9.64.18 Come around us in your love, with all riches and your power;
protect us in a shelter rich in heroes.

9.64.19 The bright carrier measures out the path, yoked to singers,
when he is poured into the sea.

9.64.20 When swift Soma settles into the golden womb of Truth,
he abandons those without insight.

9.64.21 The yearning singers shout around him, the discerning offer worship;
the undiscerning sink away.

9.64.22 Flow pure, sweetest drop, for Indra with the Maruts,
to take your seat in the womb of Truth.

9.64.23 The knowing poets, makers of speech, dress you all around;
the men cleanse you together.

9.64.24 Mitra and Aryaman drink your juice, and Varuna, seer;
the Maruts drink of the flowing one.

9.64.25 Purifying, Soma, you send forth discerning speech,
O drop, speech bearing a thousand gifts.

9.64.26 And speech bearing a thousand gifts, eager for the rite,
bring forth, Soma, as you flow pure.

9.64.27 Flowing pure for these much-invoked people, drop,
enter the beloved sea.

9.64.28 Flashing with that light and resounding in beauty,
the bright Somas are mixed with milk.

9.64.29 Spurred by his guides, the racer stepped toward the prize,
settling like those who overcome their foes.

9.64.30 Flow, Soma, for well-being, joining heaven, O seer,
like the sun for us to behold.

Hymn 9.65 — Seer: Bhrigu Varuni or Jamadagni Bhargava. Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.65.1 The radiant sisters urge the hero, their kinsman and husband,
the great drop, longing for greatness.

9.65.2 Purifying god, with light upon light,
enter all treasures from the gods.

9.65.3 Purifying one, bring fine praise and rain to the gods, with devotion;
flow pure for the food prepared.

9.65.4 For you are a bull with splendor; we call you in your radiance,
purifying one of good thought.

9.65.5 Flow toward heroic power, rejoicing, armed with your own weapon;
come here at once, drop.

9.65.6 When you are sprinkled with water and cleansed between hands,
you reach the common seat in the wooden trough.

9.65.7 Sing as Vyashva did to Soma flowing pure,
the great one of a thousand eyes.

9.65.8 The golden, honey-dripping one they drive with stones,
the drop for Indra to drink.

9.65.9 Eager to win every treasure of yours, O racer,
we choose your friendship.

9.65.10 You, bearer of the two worlds, flowing pure, to be seen in sunlight,
I urge into the contests as a racer.

9.65.11 I urge you, O flowing one, bearer of the two worlds, visible in sunlight,
as racer in the contests.

9.65.12 Flow golden in this stream of radiant thought;
spur your teammate on in the contests.

9.65.13 Flow for us great nourishment, drop who sees everything;
for us, Soma, find a path.

9.65.14 The vessels roar to meet your streams, O drop, in their strength;
enter them for Indra to drink.

9.65.15 You whose sharp exhilarating juice they milk with stones,
flow pure, destroyer of hostile designs.

9.65.16 The king advances through inspired thoughts, flowing pure over Manu,
to journey across the midair.

9.65.17 Bring us wealth with a hundred cattle, nourishing herds and fine horses,
O drop, bring a share of fortune to help us.

9.65.18 Bring us quickening strength, Soma, like a radiant form for glory,
as you are pressed for the feast of gods.

9.65.19 Flow, Soma, most radiant, roaring toward the wooden vats;
settle like a hawk in its nest.

9.65.20 Soma flows for Indra and Vayu, for Varuna and the Maruts,
and for Vishnu.

9.65.21 Grant food to our children on every side, Soma;
flow toward us with riches in thousands.

9.65.22 Those Somas pressed far away and those pressed near,
and those beside the waters of Sharyanavat,

9.65.23 those among the Arjikas and Krītus, those within the households,
and those among the five peoples:

9.65.24 may they flow rain to us from heaven, and heroic power,
those godly drops that have been pressed.

9.65.25 The desired golden one flows, praised by Jamadagni,
impelled upon the cow's hide.

9.65.26 The shining ones, swift as birds, driven like horses,
blend in the waters and are cleansed.

9.65.27 They have urged you, swift one, among the pressings for the gods' feast;
flow with this radiance.

9.65.28 Today we choose your life-giving insight, the bearer,
the protector, much desired.

9.65.29 We choose the delightful, most precious one, the inspired thinker,
the protector, much desired.

9.65.30 Take to yourself riches, clear in thought, wise in purpose,
O protector, much desired.

Hymn 9.66 — Seers: One hundred Vaikhanasas. Deity: Soma; verses 19–21, Agni. Meter: Gayatri; verse 18, Anushtubh.

9.66.1 Flow pure, beholder of all peoples, toward every poet's work,
a friend worthy of friends' praise.

9.66.2 You rule the universe through those two stations of yours, purifying Soma,
which face toward us.

9.66.3 Across all the places that are yours, Soma, you are on every side,
purifying, according to the seasons, seer.

9.66.4 Flow pure, generating sustenance and every desirable gift,
a friend to help your friends.

9.66.5 Your shining flames spread over heaven's back;
your stations, Soma, are the filter.

9.66.6 These seven rivers flow at your command, Soma;
for you the milk cows run.

9.66.7 Advance in your stream, Soma, pressed for Indra, full of rapture,
bearing undying fame.

9.66.8 The seven sisters drive you forward together with their songs,
a poet born of Vivasvat.

9.66.9 The women cleanse you over the swift sheep's fleece,
when as singer you are anointed in the wood.

9.66.10 Your streams flow forth, O poet, O racer,
like horses eager for renown.

9.66.11 They have flowed toward the honey-dripping vessel through the sheep's fleece;
the inspired thoughts have called aloud.

9.66.12 Like cows returning home, the drops have reached the sea,
the womb of Truth.

9.66.13 The rivers' waters flow for our great joy, O drop,
when you are clothed with milk.

9.66.14 Seeking sacrifice, aided by you, in this friendship with you,
O drop, we desire your friendship.

9.66.15 Flow toward the quest for cattle, Soma, for the great one who sees men;
enter Indra's belly.

9.66.16 Great are you, Soma, eldest of the mighty, mightiest in strength, O drop;
as warrior you conquer forever.

9.66.17 Stronger even than the strong, braver even than heroes,
more generous even than the generous.

9.66.18 You, Soma, are the hero in winning children and lives;
we choose you for friendship, we choose you as ally.

9.66.19 Agni, purify our lives; send strength and nourishment to us;
drive away misfortune far from us.

9.66.20 Agni the seer, purifying one of the five peoples, priest set before us:
we ask him for a great dwelling.

9.66.21 Agni, flow pure, skilled worker; grant us splendor and heroic power,
give me wealth and increase.

9.66.22 The purifier flows beyond deceits toward beautiful praise,
like the sun, visible to all.

9.66.23 Cleansed by men, rich in nourishment and set within nourishment,
the discerning drop races ahead.

9.66.24 The purifier gave birth to vast Truth and radiant light,
striking away black darkness.

9.66.25 As the golden purifier destroys foes, bright streams pour forth,
swift and blazing with quick fire.

9.66.26 The purifier, foremost charioteer, brightest among the bright,
is golden, shining amid the Marut host.

9.66.27 By his beams the purifier shall gain the prize, greatest winner of prizes,
granting the singer heroic strength.

9.66.28 Pressed, the drop crossed the sheep's fleece and the filter;
purifying, the drop goes to Indra.

9.66.29 This Soma plays on the cow's hide among the pressing stones,
calling to Indra for rapture.

9.66.30 With your shining milk brought from heaven, flowing one,
show us mercy that we may live.

Hymn 9.67 — Seers: the Seven Seers: Bharadvaja Barhaspatya (1–3), Kashyapa Maricha (4–6), Gotama Rahugana (7–9), Atri Bhauma (10–12), Vishvamitra Gathina (13–15), Jamadagni Bhargava (16–18), Maitravaruni Vasishtha (19–21), and Pavitra Angirasa or Vasishtha, or both (22–32). Deity: Soma. Meter: Gayatri.

9.67.1 You, Soma, love the stream, delightful and strongest at the rite;
flow pure, increasing wealth.

9.67.2 Pressed, gladdening men, most exhilarating, you are borne
as inspired drink for Indra.

9.67.3 Pressed with stones, flow forth roaring,
in supreme resplendent power.

9.67.4 The driven drop flows through the sheep's fleece;
the golden one has roared for the prize.

9.67.5 Drop, flow through the wool and bring forth fame and blessings,
and cattle-rich prizes, Soma.

9.67.6 Bring us wealth with a hundred cattle, rich in cows and horses,
Soma, in thousands.

9.67.7 The swift purifying drops through the filter
have reached Indra on their journeys.

9.67.8 The exalted Soma juice, ancient drop for Indra,
flows to grant life to men.

9.67.9 The shining sisters urge the hero, the honey-dripping purifier;
they sing together over him in song.

9.67.10 May Pushan, goat-drawn, protect us on every road;
may he partake among our maidens.

9.67.11 This Soma flows like clarified butter and honey for the braided-haired one;
may he partake among our maidens.

9.67.12 For you, O radiant one, this pressed drink flows pure like clarified butter;
may he partake among our maidens.

9.67.13 Creature of poets' speech, flow in your stream, Soma;
you are the giver of treasures among gods.

9.67.14 He races into the vessels; the hawk plunges into his armor,
roaring among the wooden vats.

9.67.15 Your pressed juice, Soma, is poured around into the vessel;
he flows like a hawk in flight.

9.67.16 Flow pure, Soma, bringing joy, sweetest of all, for Indra.

9.67.17 They streamed for the gods' feast, like chariots rushing toward a prize.

9.67.18 Those pressed and most exhilarating, shining drops have streamed to Vayu.

9.67.19 Struck by the stone and praised, you go to the filter, Soma,
granting the singer heroic strength.

9.67.20 Struck and praised, he plunges through the filter,
slayer of demons, through the sheep's fleece.

9.67.21 Whatever fear finds me here, near or far away,
purifying one, destroy it.

9.67.22 Today may that purifying one, who sees all peoples,
cleanse us with the filter, for he is the purifier.

9.67.23 With your bright filter stretched within, Agni,
cleanse our sacred utterance.

9.67.24 With your flaming filter, Agni, cleanse us;
with the powers of sacred utterance cleanse us.

9.67.25 With both the filter and the impulse, divine Savitar,
cleanse me on every side.

9.67.26 With three highest dwelling places, Savitar, and Soma;
with your powers, Agni, cleanse us.

9.67.27 May the divine people cleanse me, may the Vasus cleanse me with thought;
All-Gods, cleanse me; Jatavedas, cleanse me.

9.67.28 Swell and flow forth, Soma, with all your shoots,
the finest oblation for the gods.

9.67.29 Bearing reverence, we have approached the dear one, resounding,
youthful and grown strong on offerings.

9.67.30 The axe of Alayya disappeared; flow to him, god Soma;
flow even to the mouse, god Soma.

9.67.31 Whoever recites the purifying hymns, the juice gathered by seers,
eats all things purified and made sweet by Matarishvan.

9.67.32 For whoever recites the purifying hymns, the juice gathered by seers,
Sarasvati milks forth milk, clarified butter, honey, and water.

Hymn 9.68 — Seer: Vatsapri Bhalandana. Deity: Soma. Meter: Jagati; verse 10, Trishtubh.

9.68.1 The honeyed drops streamed toward the god like milk cows to their calves,
speaking from their udders on the grass, the bright ones donned the flowing one's robe.

9.68.2 Roaring, the golden one has cried out to the ancient heights, loosening them in his sweetness;
passing through the filter in broad motion, the god dons his arrows as armor.

9.68.3 The rapture that measured the two conjoined realms, swelling undiminished with nourishing milk,
discerned the two vast spaces beyond, moving forward and gathering undying might.

9.68.4 He moves between two mothers, seeking the prize of waters; wise, he swells his station by his own law;
the stalk is colored with barley when with men and kin he joins, guarding his head.

9.68.5 With skill and thought the seer is born, Truth's embryo hidden in the farther twin;
the youthful pair first came to birth, revealing their hidden origin, their half raised high.

9.68.6 The wise discerned the delightful one's form, when the hawk brought the drink from afar;
they cleanse the thriving stalk in the rivers, desired and moving around in song.

9.68.7 Ten women cleanse you, pressed Soma, set among the seers' inspired thoughts;
through wool and divine invocations, led by men, you stride to win the prize.

9.68.8 The songs of the wise praise the moving, beloved Soma, seated in goodness;
with honeyed stream and heaven's wave the immortal sends forth wealth-winning speech.

9.68.9 This Soma fills the whole expanse of heaven and settles purified in vessels;
washed with waters and milk, pressed by stones, the purifying drop finds the beloved open space.

9.68.10 So flow, Soma, poured around us, granting the most splendid vitality;
let us invoke Heaven and Earth without hostility; gods, grant us riches and brave sons.

Hymn 9.69 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Soma. Meter: Jagati; verses 9–10, Trishtubh.

9.69.1 Like an arrow laid upon the bow is thought set forth; like a calf it hastens to its mother's udder;
she milks at first approach like a broad-flowing stream; Soma is sent forth under his ordinances.

9.69.2 Thought comes near and joins; honey is poured; delight awakens in the mouth;
the streaming purifier, like a line of warriors, flows as a honeyed drop through the wool.

9.69.3 Desiring a bride, he flows over the sheep's fleece, loosening Aditi's granddaughters as he seeks Truth;
the golden one's sacred rapture has cried aloud; the buffalo, sharpening his strength, shines forth.

9.69.4 The bull bellows and the cows respond, goddesses approach the god's prepared abode;
Soma passes through the white sheep's fleece and wraps himself in a washed garment.

9.69.5 The immortal golden one clothes himself in an unstained gleaming garment as he is cleansed;
he makes heaven's back his covering, the vats his cloudlike spread.

9.69.6 Like the sun's rays, rushing and intoxicating, the streams rise together from sleep;
they flow around the outstretched thread, yet no station flows without Indra.

9.69.7 Swift as a river running downhill, the bull's cascading raptures have found a path;
bring peace to our home, to two-footed and four-footed life; let prizes and peoples stay with us, Soma.

9.69.8 Flow to us with wealth and gold, with horses, cattle, grain and heroic sons;
for you, Soma, are my fathers, heaven's summits, setting forth and making strength.

9.69.9 These flowing Somas journey to Indra as chariots rush toward victory;
pressed, the golden ones pass through the sheep's filter, shedding their covering and seeking the rain.

9.69.10 Flow for mighty Indra, drop, merciful, faultless, devourer of enemies;
bring radiant treasures to the singer; Heaven and Earth, aid us with the gods.

Hymn 9.70 — Seer: Renu Vaishvamitra. Deity: Soma. Meter: Jagati; verse 10, Trishtubh.

9.70.1 Three times seven cows milked him the true mixture in the primeval sky;
he made four other beautiful worlds his attire when he grew by Truth.

9.70.2 Seeking immortality's sweetness, with his poetry he opened both heavens wide;
he wrapped himself in the mightiest waters, when they knew the god's seat by his fame.

9.70.3 Let his signs be undying and unassailable through both his births;
through them he purifies himself in human and divine strength, and thought takes hold of the king.

9.70.4 Cleansed by ten skillful hands, he measured forth among the mothers;
drinking lovely immortality's ordinances, he sees both peoples with human-seeing eyes.

9.70.5 Cleansed and set forth for power and nourishment, he delights in both ends of Heaven and Earth;
the bull drives away wicked thoughts by strength, pointing like an archer against obstacles.

9.70.6 Like a bright calf seeking his two mothers, he cries out with a sound like the Maruts';
knowing the first Truth, the wise one chose the sunlit world for praise.

9.70.7 Terrible, the bull bellows with his might, sharpening both tawny horns in insight;
Soma sits in the well-made resting place, and a cowhide becomes his cloak.

9.70.8 Pure and cleansing his spotless body, the golden one rushed over the sheep's back;
welcomed by Mitra, Varuna and Vayu, the threefold honey is fashioned by skilled hands.

9.70.9 Flow for the gods' feast, bull Soma; enter Indra's heart, your dwelling;
carry us past evil before it strikes, knowing the paths and answering those who ask directions.

9.70.10 Like a harnessed horse flow toward the prize; flow into Indra's belly, O drop;
like a boat carry us across the river, wise one; like a warrior fighting, save us from scorn.

Hymn 9.71 — Seer: Rishabha Vaishvamitra. Deity: Soma. Meter: Jagati; verse 9, Trishtubh.

9.71.1 Released southward, he reaches the seat of strength; awake, he wards away deceit and demons;
the golden one draws heaven's shimmering veil as his garment upon the vats, cleansing the sacred utterance.

9.71.2 Roaring like a host of men he comes in strength, laying aside his dark, lordly color;
he sheds his covering and reaches his father's dwelling, making a new garment for himself.

9.71.3 Pressed by stones, he flows between hands, becoming a bull; the sky trembles with inspired thought;
he rejoices, unites and acts through song, washes in waters, and is worshiped all around.

9.71.4 Around the shining, mountain-grown child of strength they pour the honey of the high house;
there well-offered cows mix their foremost milk within his udder.

9.71.5 The ten sisters have polished him like a chariot of two shafts in Aditi's lap;
he bellows and approaches the secret station of the cow, which his mothers brought forth.

9.71.6 Like a hawk the god seeks his golden nest, a resting place fashioned by thought;
on the ritual grass they send forth the dear one with song; like a horse he approaches the gods for sacrifice.

9.71.7 The tawny seer, manifest beyond heaven, the bull of three backs, has found the cows;
leading thousands, traveling afar, he shines like a singer across many dawns.

9.71.8 His color becomes a dazzling form; where he rests, Truth drives deceits away;
with his own law he goes among divine people, joining fine praise and the foremost cows.

9.71.9 Like a bull circling the herd he bellows, bearing the radiances of the sun;
a heavenly bird looking down on earth, Soma surveys the generations with his wisdom.

Hymn 9.72 — Seer: Harimanta Angirasa. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.72.1 They cleanse the golden one as the ruddy is yoked; Soma is anointed with cows' milk in the vessel;
he raises speech and sets thought moving: how many are the beloved circles of the much-praised one?

9.72.2 Many wise men speak together when they milk Soma into Indra's belly;
the skillful men cleanse the desirable honey with their ten fingers dwelling together.

9.72.3 Untiring, he goes beyond the cows and the beloved sound of the Sun's daughter;
the bird brought him delight, and he dwells with his two sister kin.

9.72.4 Shaken by men and pressed with stones, dear on the grass, ancient lord of cows, a timely drop;
rich in insight, accomplishing men's sacrifice, Soma flows pure for you, Indra, by thought.

9.72.5 Pressed and driven by men's arms, Soma flows in his stream for you, Indra, by his own law;
you filled ritual wisdom and inspired thoughts; the golden one settled like a bird in wooden vats.

9.72.6 The wise and inspired workers milk the unfailing, thundering stalk;
cows and thoughts gather in the womb of Truth, the dwelling of the ever-new.

9.72.7 At earth's navel, heaven's mighty support, lifted amid waves of rivers,
Indra's mace, the all-rich bull, Soma flows sweet and exhilarating to his heart.

9.72.8 Flow through earth's whole expanse, generous wise one, giving to the singer who shakes you;
do not let us lose our share of riches; may we win abundant golden wealth.

9.72.9 Give us a hundred gifts of horses, O drop, a thousand gifts of cattle and gold;
bring great, rich nourishment and come to us, flowing one, upon the singer's song.

Hymn 9.73 — Seer: Pavitra Angirasa. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.73.1 They sang at the mouth of the sounding drop; the kindred gathered at Truth's womb;
he made three heads of the lord to grasp, and the boats of truth carried good deeds across.

9.73.2 In ordered ranks the bulls bellowed; upon the river's wave the seekers trembled;
with honeyed streams they gave birth to song, increasing Indra's beloved body.

9.73.3 Those who have the filter sit around the word; their ancient father guards their ordinance;
Varuna enclosed the great sea, and the wise sought a foothold among supports.

9.73.4 With honeyed tongues they sang unceasing on heaven's summit over the thousand-streamed filter;
his swift watchers never blink; step by step the snare-bearers set their bridges.

9.73.5 Those who sang above father and mother, burning with verse and consuming the lawless,
blow away through their cunning the black skin of those who hate Indra from heaven's expanse.

9.73.6 Those who sang from the ancient measure, bearers of hymns, thoughts of the impetuous one:
the blind and deaf laughed; evil-doers cannot cross the path of Truth.

9.73.7 Across the outstretched thousand-streamed filter the wise purify their speech;
their Rudras, swift and guileless watchers, see clearly and see men.

9.73.8 Guardian of Truth, undeceivable and wise, he placed three filters within his heart;
knowing, he sees all worlds and hurls the unwelcomed lawless into the pit.

9.73.9 The thread of Truth is stretched across the filter, at the tongue's tip by Varuna's art;
even the wise can only reach toward it; the powerless falls into the pit.

Hymn 9.74 — Seer: Kakshivan Dairghatamasa. Deity: Soma. Meter: Jagati; verse 8, Trishtubh.

9.74.1 Like a newborn child he cries out in the wood, a ruddy racer seeking the sunlit prize;
he joins heaven's seed and swells with milk: we seek from him good thought and shelter far and wide.

9.74.2 He is heaven's pillar, its support spread wide; the full stalk circles everywhere;
he has encompassed both great worlds, held them together, and gathered their food, the seer.

9.74.3 Great is his stream, well-fashioned Soma honey, Aditi's wide cow-pasture seeking Truth;
he rules the rain, the shining bull, leader of waters, our aid and worthy of song.

9.74.4 Rich in life, the cloud is milked for butter and milk; Truth's navel is born immortal;
generous men together please him, and the restless pour their offerings upon his resting place.

9.74.5 The stalk cried out, joined with the wave, making the divine fleece swell for man;
he sets a child in Aditi's lap, by which we gain children and descendants.

9.74.6 May those unceasing streams in the thousand-streamed filter bear offspring in the third realm;
four navels set beneath heaven bear immortal oblation dripping with butter.

9.74.7 He makes a white form as he seeks the prize; generous, mighty Soma knows the worlds;
joining thought and work, he opened the mountain's vessel of heaven.

9.74.8 Then the victorious racer stepped into the white vessel anointed with milk;
the god-seeking drove him with thought toward Kakshivan for a hundred winters of cattle.

9.74.9 Your juice mixed with waters, Soma, flows through the woolen fleece;
cleansed by poets, most exhilarating purifier, become sweet for Indra to drink.

Hymn 9.75 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.75.1 He flows toward beloved names set for delight, names in which the mighty one grows;
the discerning one has mounted the great sun's chariot, moving everywhere.

9.75.2 Truth's tongue flows with dear honey, unconquerable speaker and lord of inspired thought;
the son sets his parents' secret name in the third bright realm of heaven.

9.75.3 Shining, he has cried into the vats, guided by men into the golden vessel;
the milkers of immortality sing to him; on the threefold height he shines at dawn.

9.75.4 Pressed by stones and laid down for delight by thoughts, he lights his two mother worlds, pure;
he flows through the sheep's hair, his honeyed streams swelling day by day.

9.75.5 Flow all around, Soma, for well-being; cleansed by men, clothe yourself in the mixture;
with your unbridled, soaring raptures spur Indra to give his gifts.

Hymn 9.76 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.76.1 The maker's juice flows, support of heaven, skill of gods, praised with joy by men;
released, the golden one like a horse among warriors freely gathers strength in the rivers.

9.76.2 Like a warrior he takes weapons in hand, a charioteer seeking the sun in cattle quests;
stirring Indra's force, the drop urged by workers is anointed by the wise.

9.76.3 Flowing Soma, mighty in your wave, enter Indra's bellies;
swell our two worlds like a lightning-cloud, and by thought measure enduring prizes for us.

9.76.4 King of all, he flows to see the sun, inspiring the seer's thought of Truth;
washed by the sun's rays, he is father of thoughts, master of every poetic work.

9.76.5 Like a bull circling herds you flow around the vessel, roaring in the waters' lap;
you flow most exhilarating for Indra, that aided by you we may win in battle.

Hymn 9.77 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.77.1 He has cried in the honeyed vessel, Indra's mace, lovelier than beauty;
immortality's good milkers flow toward him, dripping butter, lowing like cows for milk.

9.77.2 He flows, the ancient one the hawk, impelled, brought from heaven across the expanse;
he unites with honey, trembling in fear of the archer Krishanu's mind.

9.77.3 May these drops, ancient and later, run for our great cattle-rich prize;
lovely as serpents, fit to behold, they have loved each sacred word and oblation.

9.77.4 May this knowing drop overcome our adversaries, much praised with constant mind;
he placed the seed in the mighty one's seat and flows toward the cows' wide-open pen.

9.77.5 The maker's juice flows, fashioner of heaven; great, undeceived Varuna is borne away;
Mitra is pressed among peoples for the rite, crying like a stallion among herds.

Hymn 9.78 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.78.1 Giving birth to speech, the king streams forth, clad in water and reaching toward the cattle;
he seizes dirt from the sheep's body and goes purified to the gods' appointed place.

9.78.2 For Indra men pour you around, Soma; you are anointed in wood, a wave seeing men, a seer;
you have many roads to travel, a thousand bay horses seated in vessels.

9.78.3 The sea-born water nymphs flowed toward wise Soma as they sat within;
they drive him to the house's pinnacle, seeking the purifier's undying favor.

9.78.4 Our Soma wins cattle, chariots, gold, the sun, waters, and thousands as he flows;
the gods made this sweetest, ruddy, life-giving drop their rapture to drink.

9.78.5 Flowing Soma, loving us, you stream forth and make these treasures real;
strike our enemies near and far, and make us a broad pasture and a place without fear.

Hymn 9.79 — Seer: Kavi Bhargava. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.79.1 Let the drops run forth unhindered, golden when pressed, across great heavens;
let our foes and their provisions vanish, and let our thoughts win like noble warriors.

9.79.2 Let the intoxicating drops flow for us, by whom we urge our horses to riches;
beyond any mortal's deception may we gain treasures everywhere.

9.79.3 The foe is a foe even among one's own, a wolf even among strangers;
like thirst in the desert, these evil thoughts have gathered: strike them, purifying Soma.

9.79.4 The highest summit of heaven received your navel; your shoots grew upon earth's peak;
the stones eat you on the cow's hide; the wise milk you in waters with their hands.

9.79.5 So the foremost attendants sharpen your beautiful, noble juice, O drop;
carry us past every slander, purifier, and let your strength and beloved rapture shine.

Hymn 9.80 — Seer: Vasu Bharadvaja. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.80.1 Soma's stream flows seeing men, summoning the gods from heaven by Truth;
with Brihaspati's cry he flashed, and pressings expanded like seas.

9.80.2 O racer whom the uninjured cows praised, you ascend your shining iron seat;
extending the patrons' lives and great fame, you flow for Indra, Soma, as bull of rapture.

9.80.3 The most exhilarating flows to Indra's belly, clothed in strength, auspicious for glory;
he spreads toward all worlds, playing; the golden racing bull streams on.

9.80.4 Ten fingers milk you, sweetest and thousand-streamed, for the gods;
driven by men and pressed by stones, Soma, flow to all the gods, winner of thousands.

9.80.5 Ten fingers milk you, honeyed bull, in water with stones;
exhilarating Indra and the divine people, you flow like a river's wave.

Hymn 9.81 — Seer: Vasu Bharadvaja. Deity: Soma. Meter: Jagati; verse 5, Trishtubh.

9.81.1 The beautiful waves of purifying Soma go to Indra's belly;
raised with curds and glory, pressed for the gift of cows, they thrilled the hero.

9.81.2 Soma streamed toward the vessels like a nimble-footed draft horse, a bull;
knowing both births of the gods, he reaches what is here and what lies beyond.

9.81.3 Pour riches on us, purifying Soma; be bountiful, drop, with great generosity;
grant life-sustaining wealth with clear insight, and do not pour our household far away from us.

9.81.4 May Pushan with rich gifts come to us, and Mitra and Varuna in harmony;
Brihaspati, Maruts, Vayu, the Ashvins, Tvashtar, Savitar, good-guiding Sarasvati.

9.81.5 Both Heaven and Earth, all-pervading, divine Aryaman, Aditi the ordainer,
Bhaga, Narashamsa, broad midair, and all the gods welcome the flowing one.

Hymn 9.82 — Seer: Vasu Bharadvaja. Deity: Soma. Meter: Jagati; verse 5, Trishtubh.

9.82.1 Pressed is Soma, ruddy and golden bull, wondrous as a king crying toward the cows;
cleansing, he passes through the sheep's fleece and settles like a hawk in the butter-rich nest.

9.82.2 Seer, you travel around the maker's greatness; cleansed like a racehorse, you flow for the prize;
drive off evils and show mercy, Soma; clad in butter you move around your shining garment.

9.82.3 Parjanya, father of the leafy buffalo, made his dwelling in mountains at earth's navel;
his sister waters ran toward the cows, and he joins the stones in the feast's procession.

9.82.4 As a wife rests upon her husband, be gracious to the strong one's child; listen, I speak to you;
move among our voices so we may live; blameless Soma, watch over our people.

9.82.5 As you won hundreds and thousands, invincible, for those of old, gain the prize, drop;
so flow for a new blessing: the waters keep to your ordinance.

Hymn 9.83 — Seer: Pavitra Angirasa. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.83.1 Your filter is stretched out, Brihaspati; sovereign, you move through every limb;
the unheated body does not reach it raw; only those made ready attain it as bearers.

9.83.2 The burning filter spreads across the station of heaven, its glowing threads extend;
swift ones aid its purifier, standing in thought upon heaven's back.

9.83.3 The foremost spotted bull lit up the dawns; prize-seeking, he supports the worlds;
the masters of art measured them by his art; the fathers who see men set the embryo within.

9.83.4 The Gandharva guards his station thus, wondrous guardian of the gods' births;
the lord of the hoard lays hold of corruption, and the most righteous taste honey.

9.83.5 Bearing oblations, you circle the rite, clothed in cloud, toward the great divine dwelling;
king on a filter-chariot, you mount the prize; with a thousand points you win great renown.

Hymn 9.84 — Seer: Vachya Prajapati. Deity: Soma. Meter: Jagati.

9.84.1 Flow pure, god-gladdening, seeing all peoples, through waters for Indra, Varuna, Vayu;
make wide and blessed room for us today, and praise the divine people in the broad realm.

9.84.2 Immortal Soma, who entered all worlds, flows through them all;
opening and crossing paths for help, the drop joins Dawn as the sun does.

9.84.3 Released among herbs with cows' milk, seeking favor from the gods, he comes bearing good things;
pressed, he flows in a lightning stream, Soma gladdening Indra and the divine people.

9.84.4 This Soma flows, winner of thousands, spurring the dawn-awakened, vigorous voice;
with winds the drop raises the sea, and settles in vessels in Indra's heart.

9.84.5 The cows enrich with milk this Soma, sweller of milk, finding sunlight through thought;
the wealth-winning maker's juice flows, poet and seer shining by poetry.

Hymn 9.85 — Seer: Vena Bhargava. Deity: Soma. Meter: Jagati; verses 11–12, Trishtubh.

9.85.1 Well pressed, Soma, flow for Indra; let illness vanish with demons;
let double-dealers never taste your juice; let wealthy drops be here.

9.85.2 Spur us in contest, purifier: you are the gods' skill and beloved rapture;
strike enemies bent on hostility; drink Soma, Indra, and drive our adversaries away.

9.85.3 Unassailable drop, you flow most exhilarating, becoming Indra's own supreme nourishment;
many wise men sing aloud to this king of the world and reach toward him.

9.85.4 Of a thousand courses and a hundred streams, the wondrous drop flows desired honey for Indra;
win the land and waters, and make us a broad passage, generous Soma.

9.85.5 Roaring in the vessel, you are anointed with milk and flow through sheep's fleece;
cleansed like a winning horse, you stream into Indra's belly, Soma.

9.85.6 Flow sweet for your heavenly birth, sweet for Indra of gladly summoned name;
sweet for Mitra, Varuna, Vayu, and Brihaspati, honeyed and invincible.

9.85.7 Ten fingers cleanse the racer in the vessel; the poets' thoughts send forth their voices;
flowing drops run to fine praise and enter Indra, full of exhilaration.

9.85.8 Flow toward heroic power, purifier, toward wide pasture and great encompassing shelter;
may no enemy's pursuit govern us, drop: through you let us win wealth after wealth.

9.85.9 The wise bull stood above the sky, the poet lit its bright realms;
roaring, the king crosses the filter, milking heaven's nectar for men to see.

9.85.10 On heaven's summit honey-tongued singers ceaselessly milk the mountain-born bull;
in waters and in the ocean the growing drop enters the filter upon a river's honeyed wave.

9.85.11 Upon the summit many ancient songs of seekers formed around the descending bird;
thoughts lick the crying child, the golden bird dwelling upon earth.

9.85.12 The Gandharva stood aloft on heaven's summit, beholding all its forms;
the light flashed with bright flame; pure, he lit the two mother worlds.

Hymn 9.86 — Seers: Akrishta Mashas (1–10), Sikata Nivavari (11–20), Prishni Ajas (21–30), those three together (31–40), Atri Bhauma (41–45), Gritsamada Shaunaka (46–48). Deity: Soma.

9.86.1 Your swift, thought-driven raptures stream, purifier, as runners of nimble birth;
heavenly birds, honeyed, most exhilarating drops gather around the vessel.

9.86.2 Your swift intoxicating raptures stream separately like chariot teams;
honeyed drops and waves approach mace-bearing Indra like a cow with milk for her calf.

9.86.3 Like a driven horse, flow toward the prize, sun-finder, into the vessel born of heaven's stone;
a purifying bull on the woolen height, Soma flows to nourish Indra's power.

9.86.4 Your horse-swift, thought-impelled heavenly streams flow into the vessel with milk;
the ancient seers stream within, the inspired makers who cleanse you, aspiring seer.

9.86.5 Signs of you, all-seeing maker, surround every dwelling of the universe;
Soma, you flow through your laws, reach everywhere and rule as lord of every world.

9.86.6 The rays and signs of the eternal purifier spread on either side;
as the golden one is cleaned upon the filter, he settles in the vessels at his fixed seats.

9.86.7 The rite's beacon flows, skilled in sacrifice; Soma reaches the gods' appointed place;
in a thousand streams he flows around the vessel, a bull roaring across the filter.

9.86.8 The king enters the sea of rivers, joins the wave of waters, abiding among streams;
the purifier mounted the sheep's height at earth's navel, support of mighty heaven.

9.86.9 Thunderous as heaven's peak he roared, he whose laws embrace earth and heaven;
seeking Indra's friendship he flows, purified Soma settling in the vessels.

9.86.10 The light of sacrifice flows, beloved honey, father of gods, all-rich begetter;
he sets secret treasure between the two self-ruling ones, most exhilarating, powerful juice.

9.86.11 Roaring, the racer flows into the vessel, heaven's lord, hundred-streamed, all-seeing;
the golden bull rests at Mitra's dwellings, cleansed with sheep's wool and rivers.

9.86.12 The purifier flows at the head of rivers, at the head of speech, foremost among cows;
he claims the great treasure at the head of the prize, a well-armed bull cleansed by pressers.

9.86.13 This mindful bird, set upon wool, streamed in his purifying wave;
by your design between the worlds, poet, Soma flows pure for you, Indra, through thought.

9.86.14 Clad in a heaven-touching sacred robe, filling midair, stationed in the worlds,
he stepped across the sky, finding sunlight; he desires his ancient father.

9.86.15 He gives broad shelter to the people who have attained his first dwelling;
from his station in highest heaven he moves toward all beings, brought together.

9.86.16 The drop has gone to Indra's resting place; a friend does not break his word to a friend;
like a young man among women Soma flows by hundredfold paths into the vessel.

9.86.17 Your thoughts longing for delight, eager for praise, have entered the common dwellings;
wise songs praise Soma, and cows come near with milk.

9.86.18 Flow to us abundant and unceasing prepared food, Soma, purifying drop;
may it milk for us three times a day without stopping, rich in people, prizes, honey, and heroes.

9.86.19 The discerning bull of thoughts flows across day and dawn of heaven;
he has made the vessels cry out with river water, entering Indra's heart through wise men.

9.86.20 The ancient seer flows among sages, guided by men, crying all around the vats;
generating Trita's name, he pours honey to forge friendship with Indra and Vayu.

9.86.21 Purifying, this one lit the dawns, opened paths for the rivers;
this Soma milked the mixture three times sevenfold and flows sweet and exhilarating to the heart.

9.86.22 Flow, Soma, among heavenly dwellings, drop, into the vessel through the filter;
seated roaring in Indra's belly, driven by men, you lifted the sun into heaven.

9.86.23 Pressed with stones, you flow through the filter, drop, entering Indra's bellies;
you became discerning, seeing men, Soma, and opened the cow-pen for the Angirases.

9.86.24 Inspired poets rejoiced in you, flowing Soma, seeking aid;
the bird brought you from heaven, drop, adorned with every thought.

9.86.25 Seven cows bellow toward the golden one cleansed in the woolen fleece with his wave;
in the waters' lap men and bulls cried to the seer in the womb of Truth.

9.86.26 Purifying, the drop plunges past enemies, making all roads easy for the sacrificer;
clothed in milk, the golden poet races through the fleece like a playful horse.

9.86.27 Ceaseless hundredfold streams, longing for water, shout to the golden one;
fingers cleanse him wrapped in milk upon heaven's third bright height.

9.86.28 These offspring of heavenly seed are yours; you rule every world;
all this world is in your power, purifier; you are the first establisher of dwellings, drop.

9.86.29 You are the sea, all-knowing seer; these five directions belong to your ordinance;
you have encompassed heaven and earth; purifier, the sun and the lights are yours.

9.86.30 Within the filter of midair's ordinance you are purified for the gods, Soma;
the first seekers took hold of you, and every world is bridled for you.

9.86.31 The singer crosses the sheep's fleece, the golden bull crying in the woods;
eager thoughts sing together, licking the crying child.

9.86.32 He wrapped himself with sun-rays, stretching a threefold thread to be known;
bringing new commands of Truth, the lord of peoples approaches the appointed place.

9.86.33 King of rivers, lord of heaven, he flows crying along the paths of Truth;
the golden one is poured in a thousand streams, purifying, giving birth to speech, bearing wealth.

9.86.34 Purifier, you flow across the mighty flood, brilliant as the sun over fleeces;
purified by hands, pressed by men with stones, you race to a great and wealthy prize.

9.86.35 You flow toward food and strength, purifier, settling like a hawk in wooden vats;
pressed, an intoxicating draught for Indra, discerning support nearest heaven.

9.86.36 The seven sisters, mothers, surround the newly born child, victorious and wise,
the heavenly Gandharva of the waters, seeing men: Soma, you rule every world.

9.86.37 Ruler, you span these worlds, O drop, yoking bright-winged tawny steeds;
let them pour for you honeyed milk and butter; let peoples stand within your ordinance, Soma.

9.86.38 You see men everywhere, Soma, purifying bull, and flow through all these realms;
flow with gold and treasures for us, that we may live in the worlds.

9.86.39 Flow, finder of cows, riches, gold, giver of seed, stationed among worlds;
you are rich in heroes and know all, Soma; to you the poets come with song.

9.86.40 The wave of honey rose above the forests; clad in waters, the buffalo plunged through;
the king mounted the filter-chariot toward the prize, and with a thousand points wins great renown.

9.86.41 He raises life-giving songs of praise, sustaining all, bearing all through every day;
drop, when drunk, ask Indra for sacred utterance, offspring, wealth and a home with horses for us.

9.86.42 The desirable golden rapture, first among days, gives insight with insight through the light;
he travels between two peoples, the human and the divine, bearing their praise.

9.86.43 They anoint, adorn and unite him; they lick his wisdom, anoint him with honey;
those with golden sieves grasp the soaring bull above the river's swelling breath.

9.86.44 Sing to the discerning purifier; like a great stream the drink flows;
like a snake he slips through old skin, like a playing horse the golden bull ran on.

9.86.45 The king first among cows is praised, measuring days, stationed in worlds;
his golden ocean flows, dripping butter, fair to see, his chariot made of light, home of riches.

9.86.46 The raised pillar of heaven has been released in rapture; threefold he circles the worlds;
thoughts lick the crying stalk when the singers with song have come to cleanse him.

9.86.47 Your fleet, gathered streams, as you flow pure, cross the finest fleece;
when the cows' milk anoints you in the vats, drop, pressed Soma, you settle in vessels.

9.86.48 Flow, Soma, knower of rites, worthy of hymns; run through the fleece as beloved honey;
strike all devouring demons, drop, that with brave sons we may speak nobly in the assembly.

Hymn 9.87 — Seer: Ushanas Kavya. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.87.1 Run on, settle in the vessel; cleansed by men, flow toward the prize;
they groom you like a racing horse, leading you to the grass with reins.

9.87.2 The godly drop flows with his own weapons, destroyer of ill speech, guarding the people;
father and skilled begetter of gods, pillar of heaven and support of earth.

9.87.3 Inspired seer, leader of peoples, wise craftsman alongside Ushanas Kavya,
he knew the hidden secret name of those cows.

9.87.4 This honeyed Soma of yours, Indra, bull for the bull, has streamed through the filter;
winning thousands and hundreds, bountiful, the racer has mounted the everlasting grass.

9.87.5 These Somas flow through filters toward thousands of cattle, great prizes, undying fame;
like racing horses eager for glory as they enter the battle.

9.87.6 Purified, much-invoked among peoples, he circles every provision;
bring us delights, hawk-borne one; strengthening riches, flow toward the prize.

9.87.7 Pressed, this Soma ran through the filter like a released racing horse;
sharpening his keen horns like a buffalo, a hero seeking cows as a champion.

9.87.8 She journeyed from the farthest rock and found cattle hidden in the vastness;
like heavenly lightning thundering through clouds, your Soma stream flows, Indra.

9.87.9 Cleansed, Soma, you circle the mass of cows, riding the same chariot as Indra;
grant ample, sustaining food of old, master of power, when they praise you.

Hymn 9.88 — Seer: Ushanas Kanva. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.88.1 This Soma, Indra, is pressed for you, flows for you; drink of him;
you made him and chose him, the drop Soma, as your fellow in rapture.

9.88.2 Like a richly laden chariot he was yoked to win many great treasures;
then all human generations, seekers of the sun, cried aloud in the woods.

9.88.3 Like Vayu with his team, prompt to come; like the Ashvins, gracious to our call;
like a giver of every wealth, like Pushan spurring thought, you are Soma.

9.88.4 Like Indra doing mighty deeds, you destroy Vritras, Soma, and shatter forts;
like Paidva you slay the serpent-named; you destroy every Dasyu, Soma.

9.88.5 Like Agni released in the woods, he freely gathers strength in rivers;
like a warrior host with a mighty roar, purifying Soma raises his wave.

9.88.6 These Somas pass through sheep's fleeces like heavenly vessels pouring rain;
freely, like rivers flowing downhill to sea, the pressed ones enter the vats.

9.88.7 Flow mighty as a Marut host, heaven's community secure from slander;
be swift as waters, kind to us, a thousand-powered conqueror like the rite.

9.88.8 Your ordinances are those of King Varuna; your home, Soma, is vast and deep;
pure as beloved Mitra, worthy of trust like Aryaman, Soma.

Hymn 9.89 — Seer: Ushanas Kavya. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.89.1 The carrier travels on his paths, flowing like rain from heaven;
let Soma of a thousand streams settle among us in the mother's lap, in wood.

9.89.2 The king of rivers put on his robe, mounted the swiftest boat of Truth;
the drop grew in the waters, sped by the hawk; his father milks him, and his father's kin.

9.89.3 They reach for the lion, swift honey, golden and ruddy, lord of this heaven;
first warrior in battles he seeks the cows; the bull guards all around with his eyes.

9.89.4 They yoke the honey-backed, fierce swift horse to the broad-wheeled lofty chariot;
his sisters and kin cleanse him; his kindred strengthen the racer.

9.89.5 Four milkers of butter join him, seated together in the same place of support;
they flow to him reverently as he is purified; those ancient ones surround him on all sides.

9.89.6 He is heaven's pillar and earth's support; all peoples are in his hand;
the source with its team has settled for the singer; the honeyed shoot flows for Indra's power.

9.89.7 Conquering undefeated, flow for the divine feast, Vritra-slaying Soma, for Indra;
be capable of great radiant wealth, that we may be lords of heroic power.

Hymn 9.90 — Seer: Vasishtha Maitravaruni. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.90.1 Impelled, the begetter of the two worlds moved like a chariot to gain a prize;
going to Indra, sharpening weapons, gathering every treasure in his hands.

9.90.2 Voices of praise call out to the three-backed bull who gives vitality;
clothed in forests, like Varuna over rivers, the treasure-giver distributes chosen gifts.

9.90.3 With an army of champions, all heroes, mighty, flow victorious, winning riches;
with keen weapons and swift bow in battles, overcome your foes in combat.

9.90.4 Making broad pastures and places without fear, flow among our harmonized insights;
seeking waters, dawns and sunlight, cry out great prizes for us.

9.90.5 You gladden Varuna, Soma, you gladden Mitra, you gladden Indra and Vishnu;
you gladden the Marut host, the gods, and great Indra with rapture, O drop.

9.90.6 So like a wise, mighty king, destroying every evil, flow pure;
give vigor to well-spoken song, drop; may you all protect us always with blessings.

Hymn 9.91 — Seer: Kashyapa Maricha. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.91.1 The eloquent one was sent like a chariot into battle, first thinker stirred by thought;
ten sisters on the fleece's height anoint the carrier toward his dwellings.

9.91.2 The drop, pressed with the songs of heavenly people and of human beings,
immortal among mortal men, is cleansed with sheep's wool, milk, and waters.

9.91.3 Roaring, the bull's stalk flows for the bull, bright with the cow's milk;
versed in a thousand hymns, sunlike, he travels the narrow path on sure-footed ways.

9.91.4 Break even the demons' firm dwellings; cleansing drop, unfold the prizes;
cut off with a crushing weapon those near and far who come against us.

9.91.5 As in ancient times, all-desired one, make forward paths for a new good song;
may we win those mighty, hard-to-overcome foes, many-working, rich in cattle.

9.91.6 Thus purify the waters, granting us sunlight, many children and descendants;
make our land, our wide lights, auspicious, Soma; grant us long sight of the sun.

Hymn 9.92 — Seer: Kashyapa Maricha. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.92.1 Pressed, the golden stalk was released into the filter like a horse driven to win;
purified, he reached the mighty song and welcomed the gods with offerings.

9.92.2 Seeing men, the poet ran toward the filter, taking a name at its birthplace;
seated like a priest within the vats, he was approached by seven inspired seers.

9.92.3 Wise, finding the road and joined to all gods, Soma purifies and enters his abiding place;
he delights in every poet's art; the wise one wanders among the five peoples.

9.92.4 In your secret place, flowing Soma, are all the gods, three times eleven;
ten fingers cleanse you on the fleece's height, and seven mighty rivers.

9.92.5 Let this be the flowing one's truth, where all the singers come together:
he made light and space for day and helped Manu against the Dasyu.

9.92.6 Like a priest circling his home, like a true king entering assemblies,
purifying Soma came to the vessels, sitting like a buffalo in the woods.

Hymn 9.93 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.93.1 Together ten sisters have cleansed the bull, the wise one's thoughts bending like bows;
the golden one ran round the sun's generations and reached the trough like a racehorse.

9.93.2 Calling like a child among mothers, the bull was mixed abundantly with waters;
like a man toward a woman he goes to the appointed place, uniting with milk in the vessel.

9.93.3 The wise drop has swelled from the udder of the unharmed cow, joined by streams;
the cows mix milk into his head in vessels, like treasures poured over him.

9.93.4 With the gods, purifying drop, open for us horse-rich wealth, crying aloud;
let the desired insight come like a charioteer, turning toward us to give riches.

9.93.5 Bring us wealth rich in men, purified, wind-swift and radiant in all ways;
prolong the singer's life, drop, and come to us early, swift and rich in thought.

Hymn 9.94 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.94.1 When thoughts vie for him, bright as a racing mare, as peoples vie in sunlight,
he flows, choosing waters, seeking poetry to increase the herd and its pasture.

9.94.2 Unfolding the immortal's abode in two, worlds spread out for the finder of sunlight;
thoughts swelling like cows in their shared stall, longing for Truth, cried to the drop.

9.94.3 When the poet carries poetic visions through all worlds like a hero his chariot,
he adorns gods with glory and a mortal with wealth, newly rich in skill and many gifts.

9.94.4 Born for splendor, he went forth to splendor and grants singers splendor and vitality;
clothed in splendor they reach immortality and become true in combat by the measured wood.

9.94.5 Flow toward food and strength, horses and cows; make wide light and gladden gods;
for all are easy for you to conquer, Soma flowing pure, and you drive away foes.

Hymn 9.95 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.95.1 The golden one cries out as he is released, seated and cleansed in the wood's belly;
guided by men he takes milk as his garment; from him thoughts were born by their own law.

9.95.2 Released, the golden one sends speech upon immortality's path like a pilot his boat;
the god reveals the gods' secret names upon the ritual grass for proclamation.

9.95.3 Like hastening waves of waters, thoughts stream forth toward Soma;
they approach him reverently, joining him, and the desirous enter the desired one.

9.95.4 They milk the cleansing stalk, the mountain-born bull, as upon a summit;
longing thoughts join him, and Trita bears Varuna in the sea.

9.95.5 Sending speech like a priest's herald, purifying drop, unfold inspired thought;
when you and Indra dwell together for good fortune, may we be lords of heroic power.

Hymn 9.96 — Seer: Pratardana Daivodasi. Deity: Soma. Meter: Trishtubh.

9.96.1 Like a heroic leader ahead of chariots he comes seeking cattle, and his army exults;
making fair gifts for friends who call on Indra, Soma dons his mighty garments.

9.96.2 His golden companions cleanse the golden one with unwearied horse-guiding songs;
Indra's friend mounts the chariot, knowing the way to kindness.

9.96.3 Flow, god, for our meeting with gods, great Soma of streaming waters, drunk by Indra;
forming waters and raining upon this heaven, cleansing, open wide room for us.

9.96.4 Flow toward unconquered life, unharmed life, well-being and great wholeness;
all these friends desire it, and I desire it, Soma flowing pure.

9.96.5 Soma flows, begetter of thoughts, begetter of heaven and earth,
begetter of Agni, of Surya, begetter of Indra and Vishnu too.

9.96.6 Sacred utterance of gods, pathfinder of poets, seer among inspired, buffalo among beasts,
hawk among birds of prey, axe among forests, Soma roars across the filter.

9.96.7 Flowing Soma has raised a wave of words like a river, hymns and inspired thoughts;
seeing into these nearer communities, the bull stands knowing among cows.

9.96.8 Exhilarating, undefeated in battles, winning, thousand-seeded, flow to the prize;
for Indra, thoughtful flowing drop, send forth the stalk's wave, desiring cattle.

9.96.9 Beloved and divinely given, Soma circles the vessel for Indra's joyful rapture;
with a thousand streams and a hundred prizes the drop runs like a horse into battle.

9.96.10 The ancient one, born finder of riches, cleansed in waters and milked upon stone,
protector against slander, king of the world, found a path for prayer as he was purified.

9.96.11 Through you, Soma, our wise ancient fathers did their deeds, O purifier;
unconquered, unfold the boundaries; be bountiful with heroes and horses for us.

9.96.12 As you flowed for Manu, granting life, killing foes, finding open space and bearing offerings,
so flow bearing treasures, settle in Indra, and give birth to weapons.

9.96.13 Flow honey-sweet, Soma, true to Truth, clothed in waters upon the fleece's height;
settle in butter-filled vats, most exhilarating rapture drunk by Indra.

9.96.14 Flow rain from heaven in a hundred streams, winning thousands, eager for prizes in the gods' feast;
calling together with rivers in the vessel and with milk cows, prolong our lives.

9.96.15 This Soma, purified by thoughts, like a racing horse crosses hostilities;
like milk from Aditi, full of life, wide as a path, he carries us well guided.

9.96.16 Armed with your own weapon and purified by pressers, flow toward the lovely secret name;
like a horse toward the prize, toward fame, toward Vayu, toward cows, divine Soma.

9.96.17 They cleanse the new-born desired child; the Maruts adorn the carrier in their host;
a seer with songs and poetic skill, Soma roars across the filter.

9.96.18 With a seer's mind, maker of seers, finder of sunlight, leading thousands, pathfinder of poets,
the buffalo seeks the third dwelling, and Soma rules the Viraj and the song.

9.96.19 The hawk seated in the vessel, a far-reaching bird, drop of the cows, bearing weapons,
joins the waters' wave and the sea; the buffalo proclaims the fourth dwelling.

9.96.20 Like a fair young man cleansing his body, like a horse running to win riches,
like a bull circling the herd he flows round the vessel and enters the vats roaring.

9.96.21 Flow pure in greatness, drop, roaring through the fleeces;
playing, enter the vats to be cleansed; may your exhilarating juice enrapture Indra.

9.96.22 His great streams flowed forth; clad in milk, he entered the vessels;
a wise singer making song among singers, he comes crying like a friend toward kin.

9.96.23 You go destroying enemies, purifier, a drop sung to like a lover to his beloved;
settling in wood like a bird alighting, cleansed Soma rests in the vessels.

9.96.24 Your gleams, flowing Soma, come like women, generous milkers in fair streams;
the golden one brought in waters, rich in gifts, cried out in the gods' servants' vessel.

Hymn 9.97 — Seers: Vasishtha Maitravaruni (1–3), Indrapramati Vasishtha (4–6), Vrishagana Vasishtha (7–9), Manyu Vasishtha (10–12), Upamanyu Vasishtha (13–15), Vyaghrapad Vasishtha (16–18), Shakti Vasishtha (19–21), Karnashrud Vasishtha (22–24), Mrilika Vasishtha (25–27), Vasukra Vasishtha (28–30), Parashara Shaktya (31–44), Kutsa Angirasa (45–58). Deity: Soma.

9.97.1 Purified by his impulse in the golden strainer, the god mingled his juice with gods;
pressed, he circles the filter roaring, like a priest around his home and cattle.

9.97.2 Wearing bright garments of one mind, the mighty poet speaks secret words;
speak aloud in the vats while purifying, discerning and wakeful for the gods' feast.

9.97.3 The beloved one is cleansed upon the fleece's height, more renowned than fame, our dwelling;
sing and race as you are purified; may you all protect us always with blessings.

9.97.4 Sing out and praise the gods; urge Soma on to great wealth;
sweet, he flows across the sheep's fleece and settles in the vessel, seeking gods for us.

9.97.5 The drop comes into the gods' friendship, flowing in a thousand streams for rapture;
praised by men, he reaches his ancient home and Indra for great fortune.

9.97.6 Flow cleansed toward the singer's wealth, golden one; let your rapture reach Indra for aid;
ride with the gods toward bounty; may you all protect us always with blessings.

9.97.7 Speaking poetry like Ushanas, the god reveals the births of gods;
mighty in ordinance, kin to the pure, cleansing, he strides roaring like a boar.

9.97.8 Swans flew toward Tripala and Manyu, and the Vrishagana host went home;
friends proclaim together the purifying one, worthy of praise, an irresistible arrow.

9.97.9 He hastens by the far-praised one's impulse; cows measure the freely playing one;
sharp-horned, he swells his fullness, golden by day and bright by night.

9.97.10 The drop flows as a racer, with cow-filled streams; Soma spurs strength in Indra for rapture;
he kills demons and wards away enemies, making room, king of the people.

9.97.11 Then mixed with honey in his stream, milked by stones, he flows through the hair;
the drop delights in Indra's friendship, a god intoxicating a god for rapture.

9.97.12 Purifying, he flows toward beloved things, a god mingling gods with his own juice;
clad in ordinances in season, the drop was wrapped by ten fingers upon the fleece's height.

9.97.13 A red bull roars to the cows, making earth and heaven resound;
his cry is heard like Indra's in battle, flowing forth and awakening this speech.

9.97.14 Rich in juice, swelling with milk, you move the honeyed stalk;
purifying Soma, poured for Indra, you move like an unbroken line.

9.97.15 Flow intoxicating for delight, lowering the lofty with your weapons;
bearing your gleaming color around, Soma, stream toward us, seeking cattle, poured all around.

9.97.16 With favor and easy paths, drop, flow making broad, pleasant room;
breaking evils in every direction like a mace, race over the fleece's height.

9.97.17 Flow us heavenly rain that travels far, rich in nourishment, healing, swiftly given;
race searching, like woven strands, for these lower kin of yours, O drop, the winds.

9.97.18 Unravel what is knotted like a knot, purifier; open both straight and crooked paths, Soma;
crying like a horse as you are released, divine young lord, run homeward.

9.97.19 Welcomed for rapture among gods, drop, run across the fleece's height;
in a thousand streams, sweet-smelling, unassailable, flow around in the man-winning contest.

9.97.20 Without reins, chariots, or harness, like racers released into battle,
these shining Somas run; gods, come to drink them.

9.97.21 So, drop, flow toward the gods' feast, like a flood of cloud in the vats;
may Soma grant us desired, great and mighty wealth rich in heroes.

9.97.22 When the seeking mind's voice fashioned him upon the eldest law, at the face of the strainer,
then the yearning cows came to their chosen husband in the vessel, the drop.

9.97.23 Divine giver of waters, sweller of waters, wise, he flows Truth to Truth;
he shall be king of the people by ordinance; with ten beams the earth was borne forth.

9.97.24 Through filters the purifier sees men, king of gods and mortals;
twice lord of treasures, the drop bears lovely, well-supported Truth.

9.97.25 Like a horse seeking fame and victory, flow to Indra and Vayu's feast;
give us a thousand mighty provisions, Soma, and purifying, find us treasure.

9.97.26 Let these god-loving Somas poured around us stream toward a home of brave sons;
worshipful, generous, most gladdening, like priests who offer to heaven.

9.97.27 So, god, flow for the gods' gathering, great Soma of streams, drunk by gods;
though set amid mighty struggle, cleanse and set both worlds in a good place.

9.97.28 Cry like a horse yoked with bulls, terrible as a lion, swifter than thought;
by the nearest, straightest paths, flow to us joy of mind, drop.

9.97.29 A hundred god-born streams flowed forth; poets cleanse a thousand of them;
flow from heaven, drop, winning treasure; you go before great riches.

9.97.30 Like the floods of heaven the days poured forth; like a king the wise one does not betray a friend;
like a son following his father by wisdom, flow for this people's unconquered strength.

9.97.31 Your honeyed streams flowed forth, passing pure through sheep's fleeces;
purifier, you flow into the cows' home, and at birth swelled the sun with songs.

9.97.32 Roaring upon the path of Truth, bright, you illuminate immortality's dwelling;
for Indra you flow full of rapture, stirred by poets' thoughts to speech.

9.97.33 Heavenly bird, look down, Soma, swelling streams by your work in the gods' feast;
enter the vessel, O drop, Soma's abode; go crying toward the sun's ray.

9.97.34 The carrier sends forth three voices: Truth's thought and the sacred word's vision;
cows go seeking the lord of cows; thoughts go seeking Soma with cries.

9.97.35 Cows and milk cows cry for Soma; poets seek Soma through their thoughts;
pressed Soma is purified and anointed, and hymns and Trishtubh verses resound together in Soma.

9.97.36 So, Soma, poured around us, flow to us, purified, with well-being;
enter Indra with a mighty cry, magnify speech, give birth to inspired insight.

9.97.37 Wakeful poet of truthful thoughts, purified Soma settles in the vessels;
the skilled, dexterous charioteer-priests, paired in loving service, approach him.

9.97.38 Purified, he comes like the sun in its station, filling and opening both worlds;
even dear aid comes to one beloved of him; he will extend wealth to the worker.

9.97.39 Growing and causing growth, generous Soma purified shines over us with his light;
by him our ancient fathers, knowing paths and finding sunlight, took cattle from the rock.

9.97.40 The ocean stepped forward in the first ordinance, giving birth to creatures as king of the world;
on the fleece's height the bull in the filter grew great, the pressed Soma drop.

9.97.41 The buffalo Soma did this great deed: embryo of waters, he chose the gods;
purifying, he placed strength in Indra; the drop generated light in the sun.

9.97.42 You gladden Vayu for offerings and bounty, Mitra and Varuna as you flow pure;
you gladden the Marut host, the gods, and Heaven and Earth, divine Soma.

9.97.43 Flow straight, destroyer of crookedness, driving away disease and hostility;
mingle milk with the cows' milk: you are Indra's friend, and we yours.

9.97.44 Flow honey's sweetness and the spring of wealth; flow heroes and a share of fortune for us;
be sweet to Indra, purifying drop, and flow riches from the sea to us.

9.97.45 Pressed Soma streamed like a horse in his stream, like a river running toward the lowlands;
cleansed, he sat in the wooden seat, the drop mingling with milk and waters.

9.97.46 This Soma of yours flows for you, Indra, wise and mighty, desiring the vats;
sun-seeing charioteer of true strength, he was released like the god-seeker's longing.

9.97.47 Purified with ancient vigor, setting aside the daughter's forms,
clad in triple shelter in the waters, he goes like a priest roaring into gatherings.

9.97.48 Now be our charioteer, god Soma; flow through the vats as you are cleansed;
sweetest in waters, honeyed, faithful to Truth, like Savitar, true-minded god.

9.97.49 Flow praised toward Vayu's feast, purified toward Mitra and Varuna;
toward the man who drives thought, standing on his chariot, toward Indra the bull, mace in hand.

9.97.50 Flow toward splendid garments, toward good milking cows as you are cleansed;
toward shining gold for us to bear, and chariot horses, divine Soma.

9.97.51 Flow toward us with heavenly treasures and every earthly treasure as you purify;
flow so that we gain wealth, and toward our song like Jamadagni's.

9.97.52 Purify with this filter, drop, and race toward riches upon the lake of Manyu;
even the ruddy one, driven here like wind, granted a man to Purumedha the poet.

9.97.53 Purify with this filter for us upon the renowned, fame-giving ford;
Naiguta shook sixty thousand treasures like ripe fruit from a tree for battle.

9.97.54 Great is this bull-named one's force upon Manyu's ground or upon Prishan's killing-place;
he lulled Naiguta to sleep and bewildered the unseeing, unhonored foes.

9.97.55 You travel through three outstretched filters and run toward one as you are cleansed;
you are Bhaga, giver of gifts, bountiful to the bountiful, O drop.

9.97.56 This all-knowing thoughtful Soma flows, king of all the world;
the drop sends forth his drops in assemblies and passes through the sheep's fleece.

9.97.57 Unassailable bulls lick the drop; poets roar at his station like vultures;
the wise drive him with ten fingers, anointing his form with water's juice.

9.97.58 With you as flowing Soma, may we ever distinguish what is gained in battle;
may Mitra and Varuna magnify it for us, and Aditi, the river, Earth and Heaven.

Hymn 9.98 — Seers: Ambarisha Varshagira and Rijishvan Bharadvaja. Deity: Soma. Meter: Anushtubh; verse 11, Brihati.

9.98.1 Flow toward us with the most prize-winning, much-desired wealth,
O drop, a thousandfold sustainer, great in glory, overcoming far and wide.

9.98.2 Pressed, he wrapped himself in sheep's wool like armor upon a chariot;
the drop, placed in the wooden trough, ran with swift streams.

9.98.3 Pressed, the exhilarating drop flows through wool;
his stream rises in the rite, blazing and seeking cattle.

9.98.4 For you, god, desire forever to give a worshiping mortal treasure,
drop, wealth in thousands, with a hundred lives.

9.98.5 O Vritra-slayer, giver of treasures, may we stand closest
to your much-desired riches and nourishment, source of kindness, unconquerable one.

9.98.6 Twice five sisters bathe the self-glorious, stone-pressed one,
Indra's beloved desirable wave.

9.98.7 They cleanse the desired golden-brown one in the wool,
who goes among all the gods together with his rapture.

9.98.8 With his help you protect the accomplisher of skill,
who gives great sunlike fame among the patrons, desirable one.

9.98.9 For you two, human Heaven and Earth, the drop was born in sacrifices,
a mountain-born god for goddesses, thundering without failure.

9.98.10 For Indra, Vritra-slayer, to drink, Soma, you are poured around;
and for the generous man and the god who sits in the dwelling.

9.98.11 These ancient Somas flowed through the filter at dawn,
driving the crooked far away, the heedless ones before morning.

9.98.12 Friends, you and we who are patrons, may we gain the one shining in front,
may we gain the fragrant prize and a home of wealth.

Hymn 9.99 — Seers: The two sons of Rebha Kashyapa. Deity: Soma. Meter: Anushtubh; verse 1, Brihati.

9.99.1 For the desirable, bold one they stretch the bow of manly strength;
for the lord they weave a shining cloak, longing for greatness at the head of poets.

9.99.2 Then adorned by night he plunges into the prizes,
when Vivasvat's thoughts impel the golden one on his journey.

9.99.3 We cleanse him, the rapture most fit for Indra to drink,
whom cows and poets have placed together, of old and now.

9.99.4 They sang to him as he was cleansed with an ancient song;
thoughts bearing the gods' names fashioned him too.

9.99.5 They purify the swelling supporter through sheep's fleece;
the wise summon him like a messenger who knows the ancients' minds.

9.99.6 Cleansed, most exhilarating Soma settles in the vats;
like seed placed in a beast, the lord of thought is addressed.

9.99.7 By skillful hands the god is cleansed, pressed for the gods;
when he gives himself among them he enters mighty waters.

9.99.8 Pressed drop, led by men through the filter,
you settle in the vats, most exhilarating for Indra.

Hymn 9.100 — Seers: The two sons of Rebha Kashyapa. Deity: Soma. Meter: Anushtubh.

9.100.1 Guileless ones cry to Indra's dear and desired one;
like mothers licking a newly born calf at life's beginning.

9.100.2 Bring us, drop, purified Soma, wealth doubly strong;
you foster every treasure in the worshiper's home.

9.100.3 Release thought yoked to mind like a raincloud's thunder;
you foster the earthly and heavenly treasures, Soma.

9.100.4 The pressed stream races around you as around a victor,
hastening through the woolen fleece like a winning horse.

9.100.5 For wisdom and skill, seer, flow pure in your stream, Soma,
pressed for Indra to drink, for Mitra and Varuna too.

9.100.6 Flow pure, greatest winner of prizes, pressed into the filter in a stream,
for Indra and Vishnu, Soma, sweetest to the gods.

9.100.7 Guileless mothers lick you, golden one, within the filter,
like cows licking a newborn calf, flowing one, by sacred ordinance.

9.100.8 Flowing one, you travel with splendid rays toward great renown;
you strike away every swelling darkness in the worshiper's home.

9.100.9 Great in ordinance, you have encompassed heaven and earth;
you cast off their covering, flowing one, through your greatness.

Hymn 9.101 — Seers: Andhigu Shyavashvi (1–3), Yayati Nahusha (4–6), Nahusha Manava (7–9), Manu Samvarana (10–12), Vaishvamitra Vachya or Prajapati (13–16).

9.101.1 Friends, for your pressed, gladdening drink that conquers before the battle,
drive away the long-tongued dog.

9.101.2 That pressed drop which flows through a purifying stream,
like a horse ready for work.

9.101.3 Men drive the hard-to-harm Soma, with all-embracing thought,
toward sacrifice with stones.

9.101.4 Pressed Somas, sweetest and gladdening to Indra,
flow through filters; let your raptures reach the gods.

9.101.5 “The drop flows for Indra,” the gods have said;
lord of speech grows strong for the rite, ruling all through might.

9.101.6 The sea flows in a thousand streams, setting speech in motion;
Soma is lord of wealth and Indra's friend day by day.

9.101.7 This purifying Soma flows as Pushan, wealth and Bhaga;
lord of the whole world, he opened both Heaven and Earth.

9.101.8 Together beloved cows cried out, eager for rapture;
the purifying Soma drops make paths.

9.101.9 Bring us that strongest and most glorious wealth, purifier,
with which we may overcome the five peoples and win riches.

9.101.10 Soma drops flow for us, supreme finders of paths,
friends pressed spotless, thoughtful, finders of sunlight.

9.101.11 Pressed with stones and gathered on the cow's hide,
they cry for nourishment for us on every side, finding wealth.

9.101.12 These cleansed, wise Somas mixed with curds,
beautiful as suns, race steadily in butter.

9.101.13 Let no mortal suppress the word for pressed drink;
strike the ungracious dog away, like the Bhrigus struck in the rite.

9.101.14 A kinsman wrapped himself in robes, like a son in his mother's arms;
he flows like a lover to women, entering the chosen nest.

9.101.15 That hero, maker of skill, held the two worlds apart;
the golden one wrapped himself in the filter, settling like a maker in his home.

9.101.16 Soma flows through woolen fleeces over the cow's hide;
the roaring golden bull approaches Indra's appointed dwelling.

Hymn 9.102 — Seer: Trita Aptya. Deity: Soma. Meter: Ushnih.

9.102.1 A child of great powers, stirring Truth's light,
he comes around everything beloved, then takes a second form.

9.102.2 He gained Trita's secret place between the stones,
and the beloved sevenfold dwelling of the sacrifice.

9.102.3 With his stream send the three riches upon Trita's heights;
the wise one measures out his journeys.

9.102.4 Seven mothers instructed the newborn maker toward splendor;
this one knows the steadfast foundation of wealth.

9.102.5 By his ordinance all guileless gods in harmony
gain delightful, desirable pleasures when they welcome him.

9.102.6 The fosterers of Truth brought him forth as a lovely embryo to behold,
the most generous poet, much desired in sacrifice.

9.102.7 The two great mothers of Truth, facing one another,
stretch out the sacrifice in human fashion as they anoint him.

9.102.8 With wisdom and bright eyes you opened heaven's pen,
stirring Truth's light in the sacrifice.

Hymn 9.103 — Seer: Dvita Aptya. Deity: Soma. Meter: Ushnih.

9.103.1 Lift a word to the purifying maker Soma;
bring him tribute as inspired thoughts delight him.

9.103.2 Anointed with milk, he flows through sheep's wool;
cleansed, the golden one makes three dwelling places.

9.103.3 He flows around the honey-dripping vessel through the sheep's fleece;
the seven voices of the seers cry out to him.

9.103.4 The unconquerable guide of thoughts, joined to all gods,
the golden Soma cleanses and enters the vats.

9.103.5 Follow divine laws and ride one chariot with Indra;
cleansed, immortal, move among the singers.

9.103.6 Like a horse seeking the prize, pressed god for gods,
the all-pervading purifier races onward.

Hymn 9.104 — Seers: Parvata and Narada Kanva, or the two apsarases Shikhandini Kashyapi. Deity: Soma. Meter: Ushnih.

9.104.1 Sit down, friends, and sing to the purifying one;
like a child adorn him for splendor with sacrifices.

9.104.2 Release him like a calf with its mothers to secure a home,
a god-loving rapture mighty in two ways.

9.104.3 Purify the accomplisher of skill for the host's feast,
that he may be most gracious to Mitra and Varuna.

9.104.4 Our songs have cried to you, finder of treasures;
with milk we clothe your color.

9.104.5 Lord of raptures, drop, you have divine streams for us;
like a friend in friendship, be the greatest finder of paths.

9.104.6 Keep every devouring demon far from us;
ward away the godless, the treacherous, and distress.

Hymn 9.105 — Seers: Parvata and Narada Kanva. Deity: Soma. Meter: Ushnih.

9.105.1 Sing to him, friends, as he is purified for rapture;
make him sweet, like a child, with sacrifices and praises.

9.105.2 Like a calf among mothers, the urged drop is anointed;
the god-loving rapture is adorned with thoughts.

9.105.3 He accomplishes skill and is fit for the host's feast;
pressed, he is sweetest for the gods.

9.105.4 Flow to us with cattle and horses, pressed drop of noble skill;
your pure color among cows I hold in mind.

9.105.5 Lord of golden ones, drop, richest in divine streams for us,
like a friend in friendship, shine with manly light.

9.105.6 Keep any devouring godless one far from us;
prevailing drop, drive the treacherous foe away.

Hymn 9.106 — Seers: Agni Chakshusha (1–3, 10–14), Chakshu Manava (4–6), Manu Apsava (7–9). Deity: Soma. Meter: Ushnih.

9.106.1 Let these pressed golden drops go to Indra the bull,
promptly born, finding sunlight.

9.106.2 Pressed, this winning Soma flows for Indra in battle;
he understands how to win.

9.106.3 Let Indra grasp this victor in his raptures,
and take the bull's mace, conqueror of waters.

9.106.4 Race forth, wakeful Soma; flow around to Indra, drop;
bring brilliant, sun-finding strength.

9.106.5 Flow for Indra a bull's rapture visible to all,
traveling a thousand paths, making roads with insight.

9.106.6 Greatest finder of paths for us, sweetest for gods,
go roaring by a thousand paths.

9.106.7 Flow for the gods' feast in powerful streams, drop;
honeyed Soma, settle in our vessel.

9.106.8 Your overflowing drops have strengthened Indra for rapture;
the gods drank you for immortality.

9.106.9 Pressed, purified drops, run toward riches for us,
raining from heaven, stirring waters, finding sunlight.

9.106.10 Purified Soma runs in waves through the sheep's wool,
the purifier roaring at the head of speech.

9.106.11 They drive the racer with inspired thoughts, playing in the wood beyond the fleece;
thoughts sing together to the three-backed one.

9.106.12 He was released toward vessels like a prize-seeking horse in battle;
purified, giving birth to speech, he streamed forth.

9.106.13 The desired golden one flows, hastening past crooked paths,
streaming toward hero-rich renown for singers.

9.106.14 Flow with this stream, seeking gods; honeyed streams have poured forth;
roaring, you circle the filter on every side.

Hymn 9.107 — Seers: the Seven Seers: Bharadvaja Barhaspatya (1), Kashyapa Maricha (2), Gotama Rahugana (3), Atri Bhauma (4), Vishvamitra Gathina (5), Jamadagni Bhargava (6), Vasishtha Maitravaruni (7). Deity: Soma.

9.107.1 Pour out the pressed one, Soma, highest oblation;
he, manly one, set within waters, pressed Soma with stones.

9.107.2 Now flow through sheep's wool, undefiled and sweet-smelling within;
even pressed in waters we delight in you, mixed with the richest milk.

9.107.3 Pressed, the discerning drop circles to be seen,
gladdening the gods.

9.107.4 Purifying Soma, clad in waters, you flow in your stream;
wealth-giver, you take your seat in Truth's womb, a golden divine spring.

9.107.5 Milking heaven's udder, he reached the ancient home of beloved honey;
the racer, washed by men, approaches the sustaining place that must be sought.

9.107.6 Purifying Soma, wakeful beloved one upon the fleece;
you became the most inspired Angiras; mingle our sacrifice with honey.

9.107.7 Generous Soma flows, foremost finder of paths, inspired discerning seer;
you became the most welcome poet to the gods and lifted the sun into heaven.

9.107.8 Soma, pressed by pressers over the backs of sheep,
travels with golden streams like horse-teams, with delightful streams.

9.107.9 Soma flowed with milk and cattle on the riverbank, with milking cows;
like floodwaters they came to the sea, and the gladdener pours out rapture.

9.107.10 Pressed by stones, Soma flows through sheep's fleeces;
the golden one enters vats like a man entering a city, and takes his seat in wood.

9.107.11 He is cleansed across the finest wool like a prize-seeking horse in battle;
the purifier Soma is praised for rapture by wise and hymn-singing poets.

9.107.12 Flow for the gods' feast, Soma, swelling like a river in flood;
with the stalk's milk, exhilarating and wakeful, reach the honey-dripping vessel.

9.107.13 The desirable one wraps himself in white garments, a beloved son to be cleansed;
the workers urge him like a chariot amid rivers, between their hands.

9.107.14 Men pour forth Soma's intoxicating rapture;
on the summit of the sea the wise, exhilarating ones find the sun.

9.107.15 The flowing king crosses the sea on a wave, divine vast Truth;
flowing by Mitra and Varuna's law, he sends vast Truth onward.

9.107.16 Guided by men, the desirable, discerning god and king born of the sea.

9.107.17 The pressed rapture flows for Indra with the Maruts;
in a thousand streams he crosses the sheep's fleece, cleansed by men.

9.107.18 Purifying, Soma makes inspired thought in the vat and rejoices among gods;
clad in waters, superior among cows, he settles in wood wrapped in wool.

9.107.19 I find daily delight in your friendship, Soma drop;
many tawny ones move around me: come beyond their surrounding boundaries.

9.107.20 And at night, Soma, and by day, I come to your udder for friendship, golden one;
may we fly like birds beyond the sun burning with heat.

9.107.21 Cleansed by skilled hands, you stir speech in the sea;
flowing one, you bring abundant, much desired golden wealth.

9.107.22 Cleansed in the enduring sheep's fleece, the purifying bull cried in the wood;
Soma, flowing to the gods' appointed place, you rush on anointed with milk.

9.107.23 Flow to win prizes toward all poetic works;
you were first to hold the sea apart for the gods, exhilarating Soma.

9.107.24 Flow through earth's expanse and heavenly realms by your ordinances, Soma;
poets urge you, bright and discerning, with inspired thoughts.

9.107.25 The purifying ones streamed in a current through the filter,
with Maruts, exhilaration and Indra's power, toward insight and delights.

9.107.26 Clad in waters, the drop, impelled by pressers, flows around the vessel;
creating light, he cried out in joy and clothed himself as with cows.

Hymn 9.108 — Seers: Gauriviti Shaktya (1–2), Shakti Vasishtha (3, 14–16), Uru Angirasa (4–5), Rijishvan Bharadvaja (6–7), Urdhvasadman Angirasa (8–9), Kritayasha Angirasa (10–11), Rinamchaya the royal seer (12–13). Deity: Soma.

9.108.1 Flow sweetest for Indra, Soma, rapture most knowing in rites,
the mighty, most brilliant rapture.

9.108.2 After drinking you the bull grew bullish, after drinking he found the sun;
keenly aware, he stepped toward nourishment like a horse toward a prize.

9.108.3 For you, flowing one, proclaimed the divine births,
most resplendent, for immortality.

9.108.4 Through you the Navagvas and Dadhyanch opened waters, the inspired men attained their goal;
through you they reached gods' favor, lovely immortality and fame.

9.108.5 Pressed in his stream, he flows most exhilarating through sheep's fleece,
playing like a wave of waters.

9.108.6 You who cut cows from the stone, bright ones held within, by your power,
stretch toward cattle-rich and horse-rich pens; boldly break them like an armored man.

9.108.7 Pressers, pour the racer around like a horse, a water-swift hymn crossing the expanse,
wood-cleaving and leaping up.

9.108.8 The thousand-streamed bull, swelling with milk, beloved for divine birth,
born of Truth, grew by Truth, the divine king, vast Truth.

9.108.9 Toward great splendor and great fame, lord of nourishment, shine, god, lover of gods;
open the vessel between the two.

9.108.10 Speak aloud, skillful one pressed in the vat, carrier of peoples like a people's lord;
flow rain from heaven, stir the movement of waters and our thoughts toward cattle.

9.108.11 They milked this rapture-pouring thousand-streamed bull of heaven,
bearing every treasure.

9.108.12 The immortal bull was born, giving birth, burning darkness with light;
well praised by poets, he donned a garment through his threefold skill.

9.108.13 He is pressed, bringer of treasures, leader of wealth and nourishment,
Soma, guide of well-settled peoples.

9.108.14 From him may Indra drink for us, and the Maruts, and Bhaga with Aryaman;
through him may we win Mitra and Varuna, and mighty Indra to our help.

9.108.15 For Indra to drink, Soma, guided by men, armed with your own weapon, most exhilarating,
flow most sweetly.

9.108.16 Enter Indra's heart, Soma's dwelling, as rivers enter the sea;
welcomed by Mitra, Varuna and Vayu, highest pillar of heaven.

Hymn 9.109 — Seers: the Aishvara Agnis of the sacred hearths. Deity: Soma. Meter: Dvipada Viraj.

9.109.1 Flow around, Soma, sweet for Indra, for Mitra, Pushan, and Bhaga.

9.109.2 May Indra drink you pressed, Soma, for insight and skill, and all the gods.

9.109.3 So flow bright, heaven's nectar, toward immortality and the great dwelling.

9.109.4 Flow pure, Soma, great sea and father of gods, through every dwelling.

9.109.5 Flow shining for gods, Soma, for heaven, earth, and the welfare of offspring.

9.109.6 You are heaven's support, shining nectar; flow, racer, in Truth's ordinance.

9.109.7 Flow, glorious Soma, with fair streams, great and ancient among sheep.

9.109.8 Guided by men, born purified, flow delightfully through all, finding sunlight.

9.109.9 Purifying, the drop makes offspring grow and brings us every treasure.

9.109.10 Flow, Soma, toward wisdom and skill, like a groomed racehorse toward the prize.

9.109.11 The pressers purify your juice, Soma, for rapture and great glory.

9.109.12 They cleanse the newborn golden child in the filter, the Soma drop for gods.

9.109.13 The beautiful drop flowed for rapture in the waters' lap, a poet for fortune.

9.109.14 He bears Indra's dear name, by which the god struck down all Vritras.

9.109.15 All the gods drink him, mixed with cows' milk and pressed by men.

9.109.16 Pressed, he streamed in a thousand currents through the filter and the sheep's fleece.

9.109.17 That racer streamed with a thousand seeds, washed with water and blended with milk.

9.109.18 Go forth, Soma, into Indra's belly, guided by men and pressed with stones.

9.109.19 The racing Soma was sent through the filter for Indra in a thousand streams.

9.109.20 They anoint the drop with honey's juice for the bull Indra's rapture.

9.109.21 For the gods they cleanse the golden one, clad in water, rising freely in strength.

9.109.22 The drop streams and streams for Indra, mighty as he is mixed, setting waters running.

Hymn 9.110 — Seers: Tryaruna Traivrishni and Trasadasyu Paurukutsya. Deity: Soma. Meter: Pipilikamadhya Anushtubh (1–3), Urdhva Brihati (4–9), Viraj (10–12).

9.110.1 Flow all around to win the prize, overpowering Vritras;
you advance to overcome our foes and pay our debt.

9.110.2 We delight in you pressed, Soma, in the great realm of struggle;
purifier, you plunge toward prizes.

9.110.3 For you, purifier, brought forth the sun and held the milk apart with might,
rushing on with cattle-rich wisdom.

9.110.4 Immortal, you have brought forth immortality among mortals by Truth's ordinance;
you ever run to win the prize of lovely deathlessness.

9.110.5 You have pierced through with fame like an unfailing spring from which people drink;
like arrows you are carried in hands.

9.110.6 Then some who saw the watery one sang heavenly, treasure-bright songs;
like divine Savitar, he unfolds the fleece.

9.110.7 In you, Soma, the first who spread the ritual grass placed thought toward great prizes and fame;
hero, spur us toward heroic power.

9.110.8 When they milked heaven's ancient nectar, worthy of song, from the great depth of heaven,
they sang to Indra as it was born.

9.110.9 And when you encompass these two worlds and every realm with strength, purifier,
you stand apart like a bull within a herd.

9.110.10 Soma cleansing in the sheep's fleece streams like a playing child,
a thousand-streamed drop with a hundred prizes.

9.110.11 This honeyed drop flows cleansed by Truth, a sweet wave for Indra;
winning prizes, finding broad room and granting vigor.

9.110.12 Flow and overpower assailants, driving away demons hard to seize;
with your own weapons overcome enemies, Soma.

Hymn 9.111 — Seer: Ananata Paruchshepi. Deity: Soma. Meter: Atyashti.

9.111.1 Cleansing in this golden light, he crosses all hates with his self-yoked steeds, like the sun with self-yoked steeds;
the stream of pressed drink shines; purified, the ruddy golden one
circles every form with singers of seven mouths, with seven-mouthed singers.

9.111.2 You discovered the Panis' treasure and are cleansed with the mothers in your own dwelling, with thoughts of Truth at home;
like a song from afar, where inspired thoughts rejoice,
with threefold ruddy powers he granted vigor, shining he granted vigor.

9.111.3 He travels after the eastern quarter, watchful; the splendid divine chariot strives with its rays, the splendid chariot;
songs have come for manly power, thrilling Indra toward victory;
when you two become unfailing maces in combat, unfailing in combat.

Hymn 9.112 — Seer: Shishu Angirasa. Deity: Soma. Meter: Pankti.

9.112.1 Our thoughts indeed are various, and the occupations of people differ;
the carpenter wants a break, the healer a wound, the priest one who presses soma: flow for Indra, drop.

9.112.2 With aging herbs and the feathers of birds,
the smith with shining stones seeks a man with gold: flow for Indra, drop.

9.112.3 I am a singer; my father a healer; my mother grinds grain on a stone;
different in thought, longing for wealth, we follow like cows: flow for Indra, drop.

9.112.4 The draft horse seeks a comfortable chariot, jesters a laughing audience;
the male member seeks the hairy cleft, the frog the water: flow for Indra, drop.

Hymn 9.113 — Seer: Kashyapa Maricha. Deity: Soma. Meter: Pankti.

9.113.1 At Sharyanavat let Vritra-slaying Indra drink Soma,
gather strength within to do great deeds: flow for Indra, drop.

9.113.2 Flow here, lord of directions, generous Soma, from Arjika,
pressed with truth-speaking, truth, faith and ardor: flow for Indra, drop.

9.113.3 The daughter of the sun brought the buffalo grown by Parjanya;
the Gandharvas received him and placed juice in Soma: flow for Indra, drop.

9.113.4 Speaking Truth, glorious in Truth; speaking truth, doing truthful deeds;
speaking faith, King Soma, adorned by the ordainer: flow for Indra, drop.

9.113.5 The streams of the mighty, fierce one meet in truth,
and the juices, full of flavor, mingle; golden one purified by sacred utterance: flow for Indra, drop.

9.113.6 Where the priest, purifier, speaks the metered word,
he exults with the pressing stone in Soma, making joy with Soma: flow for Indra, drop.

9.113.7 Where light is unceasing, where the sun is set in its world,
place me there, purifier, in that imperishable world of immortality: flow for Indra, drop.

9.113.8 Where King Vaivasvata dwells, where heaven's innermost enclosure lies,
where the young, mighty waters run, make me immortal there: flow for Indra, drop.

9.113.9 Where one moves at will in heaven's third, three-vaulted height,
where the worlds are full of light, make me immortal there: flow for Indra, drop.

9.113.10 Where wishes and fulfilled desires dwell, where the ruddy one's high station stands,
where fulfillment and contentment reign, make me immortal there: flow for Indra, drop.

9.113.11 Where delights, joys and all gladness have their seat,
where love's desires are fulfilled, make me immortal there: flow for Indra, drop.

Hymn 9.114 — Seer: Kashyapa Asita or Devala. Deity: Soma. Meter: Ushnih.

9.114.1 The one who has followed the flowing drop through his dwelling places,
who has turned his mind to you, Soma, is called rich in offspring: flow for Indra, drop.

9.114.2 O seer, Kashyapa, with the makers' hymns, magnify your songs,
honoring King Soma, born as lord of plants: flow for Indra, drop.

9.114.3 Seven directions with their different suns, seven priests who offer in season,
seven gods, the Adityas: with them, Soma, protect us; flow for Indra, drop.

9.114.4 With your cooked oblation, king, protect us, Soma;
let no enemy overcome us, and let nothing whatever harm us: flow for Indra, drop.

### Mandala 10

Hymn 10.1 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.1.1 High at the forefront of dawns he rose, emerging from darkness into light;
Agni, born with a ruddy blaze, filled every dwelling with his splendor.

10.1.2 Born, you are the child of Heaven and Earth, Agni, cherished among the plants;
the radiant infant passed through the dark nights and cried aloud from his mothers' breast.

10.1.3 Vishnu, knowing his highest station, born great, protects the third realm;
when they made its milk their own by mouth, the kindred ones worship here.

10.1.4 Then the mothers who nourish their son approach you with food, to strengthen you with food;
you return to them in another form: among human peoples you are the invoker.

10.1.5 The invoker with his shining chariot, the bright beacon of every sacrifice,
Agni, guest of the people, meeting each god with that god's greatness and beauty.

10.1.6 Agni, wearing garments richly adorned, stands at the navel of the earth;
red, born at Ila's place, priest set before us, O king, sacrifice here to the gods.

10.1.7 For, Agni, you have stretched out both heaven and earth like a son his two mothers;
come forward to those who desire you, youngest one, and bring the gods here, mighty one.

Hymn 10.2 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.2.1 Delight the eager gods, youngest one; knowing the seasons, lord of seasons, worship here;
with the divine priests, Agni, you are the most worshipful of invokers.

10.2.2 You perform the invoker's and purifier's work for men, thoughtful, wealth-giving, true;
we shall make our offerings with svaha; let god Agni duly sacrifice to the gods.

10.2.3 We have come onto the gods' own path; may we carry forward what we can;
let Agni, the knowing one, sacrifice: he is the invoker, he orders the rites and seasons.

10.2.4 If we violate your ordinances, gods, through ignorance though you know all,
may knowing Agni make it whole, he who sets the gods in their proper seasons.

10.2.5 When mortals, with unripe minds and feeble skill, do not understand the sacrifice,
Agni, the discerning invoker who knows its purpose, worships the gods each in season.

10.2.6 The creator made you the brilliant face, the beacon, of all sacrifices;
so sacrifice, bringing us desirable food, rich in men and grain, for all the people.

10.2.7 You whom Heaven and Earth begot, whom the waters and Tvashtar of good birth begot,
knowing the ancestral path, shine brightly, Agni, as you are kindled.

Hymn 10.3 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.3.1 Kindled, O king, lord of the house, fierce and potent, he appeared to give us power;
aware, he shines with mighty radiance, driving the dark one from the ruddy one.

10.3.2 When with his form he covered the dark, giving birth to the maiden, great Father's daughter,
raising high the sun's brilliance, the lord of the house shines from heaven with its treasures.

10.3.3 The blessed one came with the blessed, a lover following his sister;
Agni, spreading through splendid days, took his stand amid the bright colors.

10.3.4 His advancing flames, like the roars of the great, kindle our good friend Agni;
the blazing lights of that praiseworthy, mighty one appeared on their march at night.

10.3.5 His flames stream like voices from the shining, mighty lord of the bright sky;
with his oldest, strongest, most playful and loftiest beams he reaches heaven.

10.3.6 His powers appeared as he surged, roaring with his hosts;
with ancient gleaming flames, resounding far, the divine lord of the house shines everywhere.

10.3.7 Bring us greatness and sit here, lord of the house between the young Heaven and Earth;
Agni, well-yoked, come here with swift, well-yoked horses and vigorous force.

Hymn 10.4 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.4.1 I sacrifice to you, I raise my song to you: be worthy of praise at our calls;
Agni, you are a watering place in the desert to the worshiping Purus, ancient king.

10.4.2 People gather around you like cattle around a warm pen, youngest one;
you are messenger between gods and mortals, moving great with light.

10.4.3 Like a beloved child, your mother carries you and nurtures you, longing for your company;
you race downhill from the bow, eager like a beast released.

10.4.4 We are foolish, you wise, Agni: you indeed know your greatness;
he lies in a hiding place, moves eating with his tongue, and, lord of the people, licks the maiden.

10.4.5 Somewhere he is born new in ancient woods; in the forest stands the gray, smoke-bannered one;
like an unwashed bull he rushes out, guided onward by discerning mortals.

10.4.6 Like thieves who risk their lives and haunt the woods, they encircled him with ten reins;
this is your newest inspiration, Agni: yoke your chariot with your bright limbs.

10.4.7 Let this prayer and homage and song always strengthen you, Jatavedas;
protect our children and descendants, Agni; tirelessly protect our bodies.

Hymn 10.5 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.5.1 One ocean, foundation of riches, born in many forms, looks out from our heart;
he seeks the secret udder's lap: at the spring's center lies the bird's hidden footprint.

10.5.2 The bulls, wearing a common home, came together, mighty ones with mares;
the seers guard the footprint of Truth; in secret they set the highest names.

10.5.3 The two, moving in Truth and working wonders, joined and measured out the child, bore and raised him;
with their minds they wove the navel of all that moves and stands, the seer's very thread.

10.5.4 The paths of Truth, well born, attend the ancient offerings for strength;
Heaven and Earth, crying aloud for their covering, grow with ghee and honeyed food.

10.5.5 Calling to his seven ruddy sisters, knowing, he lifted honey into view;
between them, in midair, the ancient one seeking found Pushan's hidden enclosure.

10.5.6 The seers fashioned seven boundaries; the distressed one passed through one of them;
at the crossing of paths, at the foundations, the pillar of life stood in the highest abode.

10.5.7 Being and nonbeing in the highest heaven, at Daksha's birth, in Aditi's lap:
Agni, firstborn of Truth, in the primal age was both bull and cow for us.

Hymn 10.6 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.6.1 This is he under whose shelter Agni's singer thrives with aid and praise;
radiant, surrounded by the foremost lights of the sages, he moves around us.

10.6.2 Agni, shining everywhere with beams, steadfast and true among the gods,
weaves friendship for his friends, unswerving as a racing horse.

10.6.3 He rules every journey to the gods; he rules all life at dawn's breaking;
in him, Agni, one whose chariot never fails entrusts offerings with cries of strength.

10.6.4 Gladly strengthened by cries and songs, he goes swift-footed toward the gods;
the joyous invoker, most fit to worship, Agni mingles offerings to the gods with his ladle.

10.6.5 With hymns and homage prepare Agni, trembling like Indra, radiant like a dawn;
the inspired praise Jatavedas with their thoughts, the ladle-bearing victor.

10.6.6 In him all treasures converge, like spirited horses gathering for the contest;
turn your protections toward us, Agni, protections most powerful with Indra.

10.6.7 For, Agni, as soon as you were born and took your great seat, you became worthy of offerings;
the gods followed your beacon, and then the first guardians made you grow.

Hymn 10.7 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.7.1 Grant us well-being from heaven and earth, Agni, and lifelong worship, god;
may we share your wonders, mighty one; protect us, god, with your boundless favor.

10.7.2 These thoughts, born for you, Agni, sing of riches in cattle and horses;
when a mortal takes his share from you, fair-born one, holding treasure through songs.

10.7.3 I think of Agni as father, Agni as kinsman, Agni as brother and constant friend;
I honor the face of mighty Agni, bright in heaven, worthy of sacrifice as the sun.

10.7.4 May our thoughts succeed and bring us lasting gain, when you protect us, eternal invoker in our home;
true one of red horses and plentiful food, grant us beauty through bright days.

10.7.5 Set amid days, like a friend, the ancient priest who guides the sacrifice;
men brought Agni forth with their arms and installed him as invoker among the peoples.

10.7.6 God, sacrifice to the gods in heaven yourself: what can a foolish, unknowing man do for you?
As you have worshiped the gods in their seasons, so worship, fair-born god, with your own body.

10.7.7 Be our helper and guardian, Agni; give us vigor and preserve our strength;
grant us, great one, the gift of oblations, and tirelessly protect our bodies.

Hymn 10.8 — Seer: Trishiras Tvashtara. Deities: Agni (1–6), Indra (7–9). Meter: Trishtubh.

10.8.1 Agni advances with his mighty banner, the bull roars across heaven and earth;
he has reached the furthest reaches of heaven; in the lap of the waters the mighty one grew.

10.8.2 The horned bull, still an embryo, rejoiced; the untiring, powerful calf cried out;
he prepares what is raised for the gods and goes first among his own dwellings.

10.8.3 He who seized the heads of his parents, the radiant flood, was placed in the sacrifice;
beneath his flight the ruddy ones, horse-rooted, find delight in their bodies at Truth's birthplace.

10.8.4 For at each dawn, rich one, you go before; you were the light of the twins;
you established seven steps for Truth, bringing Mitra to birth for your own body.

10.8.5 You became the eye and guardian of mighty Truth; you became Varuna when you served Truth;
you became the waters' child, Jatavedas, and the messenger whose oblation you delighted in.

10.8.6 You became leader of sacrifice and of the realm when you joined your auspicious teams;
you set your sunward head in heaven, Agni, and made your tongue the bearer of offerings.

10.8.7 Trita, through his resolve, chose his way within, seeking the counsel of the higher father;
close to the parents' lap, claiming kinship, he approaches the weapons.

10.8.8 Knowing his ancestral weapons, Aptya fought at Indra's urging;
Trita struck the three-headed, seven-rayed son of Tvashtar and released his cattle.

10.8.9 Indra shattered the vast, swelling strength of the one who thought himself lord;
he took the cows of Vishvarupa, Tvashtar's son, and cut off his three heads.

Hymn 10.9 — Seers: Trishiras Tvashtara or Sindhudvipa Ambarisha. Deity: the Waters. Meters: Gayatri; verse 5, Vardhamana Gayatri; verse 7, Pratishtha Gayatri; verses 8–9, Anushtubh.

10.9.1 Waters, you are the source of joy: give us strength;
and grant us a vision of great delight.

10.9.2 Let us share your most blessed essence here,
like mothers who long to give.

10.9.3 Let us come readily to you, to the dwelling you refresh;
waters, give us birth anew.

10.9.4 Divine waters, be gracious to us for our desire, fit for drinking;
flow toward us with health and peace.

10.9.5 Ruling treasures, dwelling among the peoples,
I ask the waters for healing.

10.9.6 Soma told me, “Within the waters are all remedies,
and Agni who brings blessing to all.”

10.9.7 Waters, fill my body with healing protection,
so that I may look long upon the sun.

10.9.8 Carry away, waters, whatever wrong is in me,
whether I have betrayed or cursed someone, or spoken falsehood.

10.9.9 Today I have entered the waters; we have mingled with their essence;
come, Agni, rich in milk, and unite me with radiance.

Hymn 10.10 — Seer: Yami Vaivasvati (except verse 9). Deity: Yama.

10.10.1 “Let me turn my friend toward friendship, though he has crossed the vast ocean;
may the maker plant a father's grandson on earth, mindful of the future.”

10.10.2 “Your friend wants no such friendship, which makes two of one birth become unlike;
the heroic sons of the great Asura, the upholders of heaven, watch far and wide.”

10.10.3 “The immortals desire this of you, though a mortal himself has cast it aside;
set your mind within mine: enter my body as a husband born to me.”

10.10.4 “What we have never done before, shall we do now? Speaking truth, shall we utter lies?
The Gandharva in the waters and the water-born woman are our source: this is our closest kinship.”

10.10.5 “The creator made us a couple in the womb, the god Tvashtar, Savitar of every form;
none breaks his ordinances: earth and heaven know this of us.”

10.10.6 “Who knows that first day? Who saw it? Who can tell it here?
Mitra's and Varuna's realm is vast. Why speak to men of this wantonness?”

10.10.7 “Desire for Yama has come over me, Yami, to lie together in the same womb;
like a wife for her husband I would bare my body; let us roll together like two chariot wheels.”

10.10.8 “They neither stand still nor close their eyes, those divine watchers walking here;
go quickly, wanton woman, with another, and turn with him like two chariot wheels.”

10.10.9 “Through nights and days let him receive offerings; may the sun's eye open again and again;
Heaven and Earth are a pair of kin: may Yami bear what is not kin to Yama.”

10.10.10 “Later ages will surely come when kin do what is not kin;
stretch your arm toward another bull; seek another husband than me, blessed woman.”

10.10.11 “What is a brother, if his sister is left defenseless? What is a sister, when ruin comes?
Driven by desire, I say this again and again: join your body to mine.”

10.10.12 “I will not join my body to yours: they call the man who approaches his sister a sinner;
find joy with someone other than me; your brother does not want this, blessed woman.”

10.10.13 Alas, Yama, alas! I have found neither your mind nor your heart.
Surely another embraces you, as a girth clasps a horse, a creeper a tree.

10.10.14 Then take another, Yami; let another embrace you like a creeper a tree.
Desire his heart, and let him desire yours; make a blessed union with him.

Hymn 10.11 — Seer: Angir Havirdhana. Deity: Agni. Meter: Jagati; verses 7–9 Trishtubh.

10.11.1 The bull has milked heaven's milk for the bull, the mighty, inviolable son of Aditi.
He knows all things, like Varuna in his wisdom; worthy of sacrifice, let him worship the sacrificial seasons.

10.11.2 May my mind guard itself against the watery celestial maidens at the river's roaring.
May Aditi set us at the heart of what is wished; our eldest brother shall speak first for you.

10.11.3 That radiant, glorious, auspicious Dawn has shone for Manu, filled with sunlight,
when, following the will of those who longed, they begot Agni, the priest, for the assembly.

10.11.4 Then the falcon, sent forth, brought the far-ranging, clear-seeing drop to the sacrifice,
when the Arya clans chose the wondrous one; then Agni the priest was born wise.

10.11.5 Always delightful, you thrive like fodder, Agni, through the offerings of the man whose rite is good.
When the singer striving for praise wins the prize, you approach him with abundant gifts.

10.11.6 The lover rouses his parents, seeks a share; the eager one sends forth what lies in his heart.
The bearer proclaims, the vigorous one works well; the mighty one grows strong, inspired in thought.

10.11.7 The mortal who has gained your favor, Agni, son of strength, is heard far abroad.
Bearing nourishment, borne by horses, resplendent and powerful, he adorns the days.

10.11.8 When this gathering of yours, Agni, becomes divine among the gods, worshipful worshiper,
and when you allot treasures, self-sustaining one, grant us here a share rich in goods.

10.11.9 Hear us, Agni, in our shared dwelling; harness the swift chariot of immortality.
Bring us Heaven and Earth, mothers of the gods; do not remain far from the gods here.

Hymn 10.12 — Seer: Angir Havirdhana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.12.1 Heaven and earth, at the beginning, are witnesses through Truth, speaking true words,
when the god, making mortals ready for worship, sat as priest, turning toward his own life.

10.12.2 God surpassing the gods through Truth, bear our oblation, you who knew first;
smoke-bannered, bright with kindling, the joyous, perpetual priest, best worshiper in speech.

10.12.3 When the immortal milk of the divine cow was drawn forth, her offspring upheld the broad worlds.
All the gods followed this sacred formula of yours, when the bright cow yielded heavenly ghee and water.

10.12.4 I sing to strengthen you, waters flowing with ghee; Heaven and Earth, hear me, two worlds.
When the heavens reached the guidance of life, let our two parents sharpen us here with honey.

10.12.5 What has our king taken from us? When did we transgress his ordinance? Who knows?
Even Mitra, calling the gods, comes at the hymn; there is a prize as well.

10.12.6 Hard to grasp here is the immortal's name when things of one nature assume different shapes.
Whoever thinks upon Yama rightly, protect him, lofty Agni, without neglect.

10.12.7 In him the gods rejoice in council and take their stand in Vivasvat's dwelling.
They set light in the sun and nights in the moon; ceaselessly they move around the radiant one.

10.12.8 The gods move within his hidden thought; we do not know it.
May Mitra, Aditi, and the god Savitar here speak for us to Varuna, leaving us guiltless.

10.12.9 Hear us, Agni, in our shared dwelling; harness the swift chariot of immortality.
Bring us Heaven and Earth, mothers of the gods; do not remain far from the gods here.

Hymn 10.13 — Seers: Angir Havirdhana or Vivasvat Aditya. Deity: the oblation-carts. Meter: Trishtubh; verse 5 Jagati.

10.13.1 I harness for you both the ancient prayer with homage; let the song go forth like a patron's pathway.
Let all the children of immortality hear, those who have taken their places in the heavenly realms.

10.13.2 When you two come striving like twins, god-seeking humans bring offerings for you.
Sit in your own appointed place; take your seats for our pressed soma.

10.13.3 I have climbed after the five steps of form; by ordinance I follow the four-footed one.
By the imperishable syllable I measure her; at the navel of Truth I purify myself.

10.13.4 Why did they choose death for the gods, and why not immortality for offspring?
They made Brihaspati the seer of sacrifice; Yama relinquished his beloved body.

10.13.5 Seven streams flow for the child attended by Maruts; sons have woven Truth for their father.
He rules both realms of each kind; both struggle, and both increase.

Hymn 10.14 — Seer: Yama Vaivasvata. Deity: Yama; verse 6 the ancestral Atharvans, Bhrigus, and Soma; verses 7–9 the named gods or the ancestors; verses 10–12 the two dogs. Meter: Trishtubh; verses 13, 14, 16 Anushtubh; verse 15 Brihati.

10.14.1 Honor with oblation King Yama, Vivasvat's son, who journeyed across the great slopes,
who traced the path for multitudes, the gathering-place of peoples.

10.14.2 Yama first discovered the way for us; this pastureland cannot be taken away.
Where our ancient fathers departed, all those born since follow their own paths.

10.14.3 Matali grew strong with the Kavyas, Yama with the Angirases, Brihaspati with the singers of hymns.
Some ancestors strengthened the gods, and some were strengthened by them; some rejoice in the cry of svaha, others in the ancestral offering.

10.14.4 Yama, sit upon this ritual grass, in accord with the ancestral Angirases.
Let the seers' hymns bring you here; rejoice, king, in this oblation.

10.14.5 Come with the worshipful Angirases, Yama; rejoice here with the sons of Virupa.
I summon Vivasvat, your father, to sit on the ritual grass at this sacrifice.

10.14.6 The Angirases, the nine-chanters, the Atharvans and the Bhrigus who delight in soma are our fathers.
May we share the favor and the blessed goodwill of those worthy of sacrifice.

10.14.7 Go on, go on by the ancient paths where our fathers before us have gone.
You will see the two kings, Yama and divine Varuna, rejoicing in the ancestral offering.

10.14.8 Join the fathers, join Yama, with the offerings and good works in highest heaven.
Leave behind all evil, return to your home, and join with a body full of splendor.

10.14.9 Away, depart, scatter from here! The fathers have made this place for him.
Yama gives him a resting-place adorned with days, waters, and nights.

10.14.10 Run past the two four-eyed, spotted dogs of Sarama by the good path.
Then approach the generous fathers who rejoice in fellowship with Yama.

10.14.11 Those two dogs of yours, Yama, the four-eyed guardians of the path, watching over men:
entrust him to them, king, and grant him well-being and freedom from illness.

10.14.12 Broad-nosed, life-stealing, the two brindled messengers of Yama roam among men.
May they give us back today our breath, that we may see the sun and find good fortune here.

10.14.13 Press soma for Yama; pour oblation for Yama.
The sacrifice, prepared and carried by Agni as envoy, goes to Yama.

10.14.14 Offer ghee-rich oblation to Yama, and stand forth.
May he bring us to the gods and grant long life for us to live.

10.14.15 Pour the sweetest oblation for King Yama.
This homage is for the ancient seers, the first-born makers of the path.

10.14.16 With the three kadru vessels it flies through the six wide spaces toward the one great realm.
Trishtubh and Gayatri and all the meters are established in Yama.

Hymn 10.15 — Seer: Shankha Yamayana. Deity: the ancestors. Meter: Trishtubh; verse 11 Jagati.

10.15.1 Rise up, you lower, higher, and middle fathers who delight in soma.
May our harmless fathers, who know Truth and have gone to life, help us at our calls.

10.15.2 Let this homage today be for the fathers, those who went before and those who followed,
those settled in the earthly expanse or now among the prosperous peoples.

10.15.3 I have found the generous fathers, and Vishnu's far-reaching stride.
Come here, you who sit on ritual grass, who share the drink of pressed soma with the ancestral offering.

10.15.4 Fathers seated on the grass, come to our aid; we have made these oblations for you: accept them.
Come with the most gracious help, and grant us happiness and freedom from harm.

10.15.5 Summoned, the soma-loving fathers sit upon the grass among their cherished treasures.
Let them come, let them hear here, let them speak and protect us.

10.15.6 With knees drawn up, sit to the south, and all of you praise this sacrifice.
Fathers, do not hurt us for any wrong we may have done you as humans.

10.15.7 Seated in the lap of crimson dawns, bestow wealth on the mortal who gives.
Fathers, grant his sons a share of that treasure; establish vigor here.

10.15.8 Our ancient fathers who loved soma, the Vasishthas who followed the soma feast—
with them let Yama, gladly accepting offerings, eat at his pleasure among the eager ones.

10.15.9 Those who thirsted and struggled toward the gods, who knew the priestly work and fashioned praises with songs:
come here, Agni, with wise, true ancestral seers who sit in the heat of sacrifice.

10.15.10 The true ones, eaters and guardians of oblations, who rode in the chariot with Indra and the gods:
come, Agni, with a thousand god-revered fathers, recent and ancient, seated in the heat.

10.15.11 Fathers tasted by Agni, come here; take your seats in order, you who guide us well.
Eat the offerings spread upon the grass, then grant wealth rich in brave descendants.

10.15.12 Agni Jatavedas, invoked, you have made the fragrant offerings and borne them away.
You gave them to the fathers; they ate their allotted share. God, eat the offerings set before you.

10.15.13 The fathers who are here and those not here, those whom we know and those we do not know—
you know how many they are, Jatavedas; accept the sacrifice well made with ancestral offerings.

10.15.14 Those burned by fire and those not burned by fire rejoice in the midst of heaven at their ancestral share.
With them, self-ruling lord, arrange this life-guiding body as you wish.

Hymn 10.16 — Seer: Damana Yamayana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh; verses 11–14 Anushtubh.

10.16.1 Do not burn him up, Agni, or scorch him; do not scatter his skin or his body.
When you have made him ready, Jatavedas, send him on to the fathers.

10.16.2 When you have made him ready, Jatavedas, entrust him to the fathers.
When he goes to that path of life, he will become subject to the gods.

10.16.3 Let the eye go to the sun, the breath to the wind; go by the natural order to heaven and earth.
Or go to the waters, if it benefits you there; take your place among the plants with your limbs.

10.16.4 The goat is your portion: burn it with your heat; let your glow and flame consume it.
With your gracious forms, Jatavedas, carry this man to the world of the righteous.

10.16.5 Release him again, Agni, to the fathers, this one offered to you who walks with his ancestral share.
Let him approach the survivors, clothed in life; let him unite with a body, Jatavedas.

10.16.6 Whatever the black bird pecked from you, or the ant, the snake, or the wild beast,
may Agni heal all that, and Soma who has entered the priests.

10.16.7 Cover yourself in the armor of Agni with cowhide; wrap yourself in thick, rich fat,
lest the bold one, exulting in heat, seize and surround you to burn you up.

10.16.8 Agni, do not damage this cup, beloved of the gods and lovers of soma.
This is the cup from which gods drink; in it the immortal gods rejoice.

10.16.9 I send the flesh-eating fire far away; let it go, bearing defilement, to King Yama.
Let this other fire, Jatavedas, stay here and knowingly bear the oblation to the gods.

10.16.10 The flesh-eating fire that entered your house, seeing this other Jatavedas—
I lead that god away for the sacrifice to the fathers; let him nourish the heat in the highest gathering-place.

10.16.11 May the fire that carries flesh worship the fathers, who make Truth grow.
Let it announce these oblations to the gods and to the fathers.

10.16.12 Desiring you, we set you down; desiring you, we kindle you.
Desiring us, bring the desiring fathers here to eat the oblation.

10.16.13 What you have burned together, Agni, cool once more.
Let the water-lily grow here, and tender grass spreading its shoots.

10.16.14 Cool one, with cooling power; gladdening one, with gladdening power:
join with the frog and make this fire joyful.

Hymn 10.17 — Seer: Devashravas Yamayana. Deities: verses 1–2 Saranyu, 3–6 Pushan, 7–9 Sarasvati, 10–14 the Waters or, in 11–13, Soma. Meter: Trishtubh; verses 13–14 Anushtubh; verse 13 possibly Brihati.

10.17.1 Tvashtar prepares his daughter's wedding; all this world gathers together.
Yama's mother, being led in marriage, the great wife of Vivasvat, vanished.

10.17.2 They hid the immortal from mortals, fashioned her likeness and gave it to Vivasvat.
Saranyu bore the Ashvins when this happened, and abandoned two pairs of twins.

10.17.3 May Pushan, wise guide and guardian of the world, drive you onward without losing a beast.
May he entrust you to the fathers, and Agni to the gods, the generous ones.

10.17.4 May all-living Life protect you; may Pushan guard you along the path ahead.
Where the righteous sit, where they have gone, let god Savitar establish you there.

10.17.5 Pushan knows all these regions; may he lead us by the safest way.
Giver of good fortune, shining, rich in heroes, let him go ahead without neglect, knowing the way.

10.17.6 Pushan was born at the crossroads of paths, the crossroads of heaven and of earth.
Between both his most beloved dwelling-places he journeys back and forth, knowing the way.

10.17.7 The god-seekers call on Sarasvati when sacrifice is extended;
the doers of good called upon Sarasvati: may Sarasvati grant the giver what is precious.

10.17.8 Sarasvati, goddess, who traveled in one chariot with the fathers, rejoicing in their shares,
sit on this ritual grass and rejoice; bestow upon us healthful food.

10.17.9 Sarasvati, whom the fathers call as they come to the sacrifice from the south,
set here a thousandfold share of refreshment and wealth's abundance among the sacrificers.

10.17.10 May the waters, our mothers, cleanse us; may those who purify with ghee cleanse us with ghee.
For the goddesses bear away all defilement; from them I rise purified and bright.

10.17.11 The drop has fallen after the first days, into this womb and the one before.
I offer the drop moving toward its common womb through the seven priests.

10.17.12 The drop of yours that spills, the stalk that slips from the arm into the lap of insight,
or from the officiant, or from the strainer—I offer it for you in my mind with the cry of consecration.

10.17.13 Your spilled drop, your fallen stalk, and whatever has gone beyond the ladle:
may this god Brihaspati pour it together for prosperity.

10.17.14 May the plants be rich in milk, my speech rich in milk.
The waters' own milk is rich in milk; let them cleanse me with it.

Hymn 10.18 — Seer: Sankusuka Yamayana. Deities: verses 1–4 Death, 5 Dhatar, 6 Tvashtar, 7–14 the ancestral funeral, or verse 14 Prajapati. Meter: Trishtubh; verse 11 Pankti, verse 13 Jagati, verse 14 Anushtubh.

10.18.1 Go away, Death; follow your own distant road, different from the path of the gods.
To you who have eyes and ears I speak: do not harm our offspring or our heroes.

10.18.2 You who have come, avoiding Death's track, bearing forward a longer span of life,
growing full with children and wealth: be cleansed and pure, fit for sacrifice.

10.18.3 These living have parted from the dead; our summons to the gods is fortunate today.
We have gone forward to dance and laughter, carrying forward a longer span of life.

10.18.4 I set this boundary around the living; may no other of them reach this destination.
May they live a hundred many autumns, holding death back with a mountain.

10.18.5 As days follow in sequence, as seasons pass rightly into seasons,
as a later one does not abandon its predecessor, so, Dhatar, arrange their lifetimes.

10.18.6 Rise to old age, choosing life, striving in sequence, as many as you are.
Here Tvashtar, who grants good birth, will gladly fashion you long life to live.

10.18.7 Let these women, not widowed, with good husbands, come adorned with ointment and ghee.
Without tears or illness, rich in treasure, let the wives first ascend to their place.

10.18.8 Rise, woman, to the world of the living; come away from this man whose breath has gone, beside whom you lie.
You have fulfilled your marriage with the husband who took your hand and desired you.

10.18.9 I take the bow from the dead man's hand, for our dominion, glory, and strength.
Here you stand, and we, rich in heroes, shall conquer every contest and hostile assault.

10.18.10 Creep to this mother Earth, the broad, gracious land.
Soft as wool, young and bountiful, may she shield you from the lap of destruction.

10.18.11 Arch over him, Earth; do not crush him; be easy to reach and gentle to approach.
As a mother covers her son with the hem of her robe, cover him, Earth.

10.18.12 May Earth, arching high, stand firm; let a thousand supports come to her aid.
May these dwellings drip ghee and shelter him here through all his days.

10.18.13 I raise the earth above you; in setting down this clod upon you, may I not be hurt.
May the fathers uphold this pillar, and Yama establish your dwelling here.

10.18.14 They have set me on days passing away as one sets a feather.
I have seized the receding voice as a horse by its bridle.

Hymn 10.19 — Seer: Mathita Yamayana, or Bhrigu Varuni, or Chyavana Bhargava. Deity: the Waters or the Cows; Agni and Soma in the latter half of verse 1. Meter: Anushtubh; verse 6 Gayatri.

10.19.1 Turn back; do not go on. Stay with us, you rich ones.
Agni and Soma, restorers of goods, keep wealth among us.

10.19.2 Turn them back again; bring them back here.
Let Indra hold them in place and Agni drive them near.

10.19.3 Let these return again and thrive with this keeper of cows.
Hold them here, Agni; let whatever wealth there is remain here.

10.19.4 Their departure and homeward coming, their recognition and far wandering,
their turning and returning: I call even upon their herdsman.

10.19.5 He who has found their outgoing and found their far wandering,
let the herdsman turn back toward their turning and return.

10.19.6 Come back, bring them back; Indra, give our cattle back to us.
May we enjoy them with our living kin.

10.19.7 On every side I encircle you with nourishment, ghee, and milk.
May all the gods worthy of sacrifice unite us with wealth.

10.19.8 O Turning Back, turn them around; O Returning, turn them home.
From the four directions of earth, turn them back here.

Hymn 10.20 — Seer: Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukrit Vasukra. Deity: Agni. Meter: Gayatri; verse 1 one-line Viraj, verse 2 Anushtubh, verse 9 Viraj, verse 10 Trishtubh.

10.20.1 Blow a gracious mind toward us.

10.20.2 I praise Agni, youngest of those who enjoy, stern in command, a friend hard to restrain.
Under whose ordinance the radiant ones attend their mother's breast.

10.20.3 They nurture him, whose home is grace, whose beacon is light.
He shines forth, ordering his ranks.

10.20.4 The noble pathfinder of the clans advances when he reaches heaven's far limits.
A seer, blazing through the cloud.

10.20.5 Let him savor the mortal's oblations; raised high, he stands at the sacrifice with the Ribhus.
Filling the dwelling, he goes before.

10.20.6 For he is security, the sacrifice with oblation; quickly the way opens before him.
The gods approach Agni, the sharp one.

10.20.7 I seek Agni, who masters sacrifice, for the service of ancient delight.
They call him Ayu, son of the stone.

10.20.8 All those among us who are human, may they find delight,
as they strengthen Agni with oblation.

10.20.9 Black, white, ruddy is his course; tawny and bright red, he is glorious.
His begetter begot him golden in form.

10.20.10 So, Agni, Vimada's thoughtful songs, rejoicing with Truth, have brought you, child of strength, praise.
Seeking your favor, shine upon us all with nourishment, strength, and a secure home.

Hymn 10.21 — Seer: Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukrit Vasukra. Deity: Agni. Meter: Pankti.

10.21.1 With our own hymns we choose you, Agni, as priest,
for the sacrifice with ritual grass laid out; in your exhilaration you flourish, mighty, pure-flaming one.

10.21.2 Your self-born flames adorn you, bringing the wealth of horses;
the poured offering seeks you; in your exhilaration, Agni, the straight-running gift flourishes.

10.21.3 Within you the ordinances rest, like ladles pouring forth;
you hold every beauty, dark and bright, in your exhilaration, and flourish.

10.21.4 Whatever treasure you deem worthy, Agni, immortal son of strength,
bring it, brilliant, to us in sacrifices for victory's prize; in your exhilaration you flourish.

10.21.5 Agni, born of Atharvan, discovered all the seers' wisdom;
he became Vivasvat's envoy, dear to Yama and desired; in your exhilaration you flourish.

10.21.6 They praise you, Agni, in the sacrifices when the rite is undertaken;
you give every desired treasure to the generous giver; in your exhilaration you flourish.

10.21.7 At sacrifices men installed you, Agni, beautiful priest,
ghee-faced, bright, most discerning with your eyes; in your exhilaration you flourish.

10.21.8 With shining flame, Agni, you spread wide and great;
roaring, you act the bull and plant the seed among your kindred; in your exhilaration you flourish.

Hymn 10.22 — Seer: Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukrit Vasukra. Deity: Indra. Meter: Brihati; verses 5, 7, 9 Anushtubh, verse 15 Trishtubh.

10.22.1 Where is famed Indra? Among which people is he heard today, like a friend?
In the seers' home, or hidden away, is he stirred by song?

10.22.2 Here among us today famed Indra is praised, mace-bearing, rejoicing in hymns.
Like a friend among peoples, he has won incomparable glory.

10.22.3 Lord of great strength, incomparable, he stirs great manly power;
he wields the daring mace, as a father holds his dear son.

10.22.4 Harnessing the two horses, swift as the wind, you, divine wielder of the god's mace,
let them race along the gleaming path and send songs upon their way.

10.22.5 You yourself harness even those fleet, bright horses of the wind to bear you;
no god or mortal can be found who guides them.

10.22.6 Then, when you came, Ushanas asked you both, “Why have you come to our house?”
You came from afar, from heaven and earth, into the mortal world.

10.22.7 Indra, our prayer has risen here to welcome you with nourishment.
We ask this help of you, with which you struck the inhuman Shushna.

10.22.8 The idle Dasyu facing us is senseless, observing other ordinances, inhuman.
Foe-slayer, bring your weapon down on that hostile Dasa.

10.22.9 You, heroic Indra, aid us with heroes, enlarging your protégés.
Your many strongholds are spread everywhere, like settlements across the earth.

10.22.10 In the battle against Vritra, heroic mace-bearer, rouse those men in their need,
when the strength of the wise and of the clans, bright as stars, is hidden away.

10.22.11 Quickly come your gifts of strength, heroic mace-bearing Indra, when battle begins,
when you crushed Shushna's entire brood with your companions.

10.22.12 Let our wishes not turn aside from riches, heroic Indra.
May each of us share in your favor for these things, mace-bearer.

10.22.13 Let those true, uninjured blessings of yours come close to us, Indra.
May we find the enjoyment of them, as of milk cows, mace-bearer.

10.22.14 When the handless, footless one grew over the earth through powers to be known,
you cut Shushna down for all living creatures, circling about him.

10.22.15 Drink and drink again the soma, heroic Indra; do not fail us, wealthy one who gives wealth.
Save the generous singer, and make us rich with great, abundant treasure.

Hymn 10.23 — Seer: Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukrit Vasukra. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 1 and 7 Trishtubh, verse 5 Abhisarini.

10.23.1 We worship Indra, whose right hand wields the mace, charioteer of the bay horses, breaker of barriers.
Shaking his beard, he towers high, dividing spoils among armies and with bounty.

10.23.2 His bay horses bring him wealth in the forest; generous Indra, Vritra-slayer, grows generous with gifts.
The powerful Ribhu and Vaja reign in strength; I would even cut away the Dasa's name.

10.23.3 When his bay horses bear the golden mace and the chariot along the patrons' way,
generous Indra mounts it, famed of old, lord of the long-heralded prize.

10.23.4 This Indra showers rain among his own herd; he sprinkles his beard with tawny drops.
He comes to the good dwelling when honeyed soma is pressed, shaking it as wind shakes a forest.

10.23.5 He struck down the many thousands of hostile, harsh-speaking disputants with his word.
We praise that manly power of his; like a father, his strength grew in might.

10.23.6 The Vimadas have brought forth an unprecedented, abundant hymn for you, generous Indra.
We know the lord's provision when we act as herdsmen for the cattle.

10.23.7 Let no one part this friendship of ours, yours, Indra, and that of the seer Vimada.
We know your care is like a kinsman's, god; let your friendships bring us blessing.

Hymn 10.24 — Seer: Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukrit Vasukra. Deities: Indra; verses 4–6 the Ashvins. Meter: Pankti; verses 4–6 Anushtubh.

10.24.1 Indra, drink this honeyed soma, pressed in the vessel.
Keep wealth with us, a thousandfold, you rich one; in your exhilaration you flourish.

10.24.2 With sacrifices, praises, and oblations we approach you.
Lord of power, set the best of coveted blessings among us; in your exhilaration you flourish.

10.24.3 You are lord of desirable things, the rousing force for the needy.
Indra, protector of singers, guard us from enemies and distress; in your exhilaration you flourish.

10.24.4 You two mighty masters of craft brought the pair together,
when Vimada praised you, Ashvins, and you drew them together.

10.24.5 All the gods took pity on the two fleeing together.
“Ashvins,” the gods said, “bring them back again.”

10.24.6 May my departure be sweet, and sweet my return.
Gods, through your divinity, make both sweet for us.

Hymn 10.25 — Seer: Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukrit Vasukra. Deity: Soma. Meter: Pankti.

10.25.1 Blow a gracious mind toward us, with skill and resolve.
In your fellowship, soma drink, we rejoice like cattle at pasture; in your exhilaration you flourish.

10.25.2 Your touches reach the heart, Soma, in all your dwellings.
Then these desires of mine for wealth branch out in your exhilaration; you flourish.

10.25.3 If I have infringed your ordinances, Soma, I confess my folly.
Then, like a father to his son, show us mercy even against attack; in your exhilaration you flourish.

10.25.4 Our thoughts surge together like streams from wells.
Pour resolve into us for life, Soma, like cups filled with a stream; in your exhilaration you flourish.

10.25.5 By your powers, Soma, those longing ones broke open
the enclosure rich in cattle and horses for Gritsa's vigorous singers; in your exhilaration you flourish.

10.25.6 Soma, you guard our livestock, spread widely across the earth;
you bring us together for life, seeing all the worlds; in your exhilaration you flourish.

10.25.7 Soma, become our inviolable guardian on every side.
Drive the treacherous away, king; let no slanderer rule us; in your exhilaration you flourish.

10.25.8 Soma, wise in counsel, keep watch to extend our lives;
you who know men's fields best, guard us from deceit and distress; in your exhilaration you flourish.

10.25.9 Most mighty Vritra-slayer, Soma drop, be the gracious friend of Indra,
when men call him in battle, fighting to win offspring; in your exhilaration you flourish.

10.25.10 This swift, beloved exhilaration has strengthened Indra.
It has enlarged the great thought of the seer Kakshivat; in your exhilaration you flourish.

10.25.11 This one sends cattle-rich prizes to the wise giver;
this one led seven to their chosen lot and carried the blind and lame across; in your exhilaration you flourish.

Hymn 10.26 — Seer: Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukrit Vasukra. Deity: Pushan. Meter: Anushtubh; verses 1 and 4 Ushnih.

10.26.1 The desirable thoughts and teams go toward him;
let wondrous Pushan, whose chariot has teams, powerful one, help us.

10.26.2 The singer recognized his greatness, this man akin to wind;
with thoughtful songs the seer sought him out and learned the arts of praise.

10.26.3 He knows good praises, bull Pushan, like the soma drop.
He pours forth upon us, showers upon our cattle pen.

10.26.4 We meditate on you, divine Pushan,
the fulfiller of our thoughts and guide of our singers.

10.26.5 Advancing to sacrifices, driver of horse-drawn chariots,
that seer sent for Manu, the wise one's friend, drives away harm.

10.26.6 Lord of the woman who meditates and of the pure and what is pure,
the weaver of garments has cleaned the garments of sheep.

10.26.7 The strong lord of prizes and friend of abundance
shook out his eager beard, unconquered, spreading it wide.

10.26.8 Pushan, your goats have turned back to your chariot's yoke;
you are every suppliant's friend, ancient-born and unfailing.

10.26.9 Let mighty Pushan help our chariot with his nourishment;
let him increase our prizes and hear this call of ours.

Hymn 10.27 — Seer: Vasukra Aindra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.27.1 Singer, I hasten to the deserving when I make gifts to the presser, the worshiper.
Without needing a blessing I strike down the crooked one who works deceit against Truth.

10.27.2 When I lead into battle the godless, swollen with pride in their own bodies,
at home I cook your mighty bull and pour out the strong, fifteenfold-pressed soma.

10.27.3 I know nothing of the man who says he has struck down the godless in combat.
When he calls a skirmish a battle, my bulls themselves speak up.

10.27.4 When I stood among unknown companies, every generous one who truly existed stood with me.
I overcome even the foe who rests secure, and seize his foot upon the mountain to destroy him.

10.27.5 Neither hostile bands nor mountains stop me when I set my mind to something.
At my roar the short-eared one flees in fear; the scattering one has vanished through the days.

10.27.6 See here the Indra-less, eating cooked food, biting their arms as arrows fall!
Those who mocked their swift companion found the wheels turning over them.

10.27.7 The barren cows calved, the span of life ran out; the earlier one sees, and the later sees.
Two wheels revolve around that being who entered the far side of the sky.

10.27.8 I saw cows eating the Arya's barley, wandering with their herdsman.
The owners came calling on every side; how many of them will their lord satisfy?

10.27.9 When we, barley-eaters among the people, gathered, I ate barley inside the broad enclosure.
Here the yoked one looks for a rescuer, and the unyoked one hitches what he has won.

10.27.10 Here you will judge my words true when I bring together the two-footed and four-footed.
The man who fights a bull with women—I will divide his goods without a battle.

10.27.11 Whose daughter was ever born without eyes? Who knowingly desires her though blind?
Which one is released against the rival: the one who carries her or the one who chooses her?

10.27.12 How far does the young woman, bride of a young man, go, courted with desirable gifts?
Beautiful the bride becomes when she is well adorned; she herself chooses her friend among the people.

10.27.13 He woke on his feet and eats backward; with his head he has placed a shelter against his head.
Sitting he destroys what stands upright; bent downward he follows earth turned upward.

10.27.14 High, without shade or leaves, the horse stands; bound, its mother eats the embryo.
Licking another's calf, the cow bellows: into what place did she set her udder?

10.27.15 Seven heroes rose from below; eight from above gathered at the end.
Nine came from behind with laden burdens; ten spread out the face of the stone from the east.

10.27.16 One tawny creature, alike among ten, they urge on toward the further work.
Its mother bears the well-placed embryo in her womb, satisfying the one who does not desire it.

10.27.17 The heroes cooked the fat ram, and buried dice lay ready for play.
Two great bows move within the waters, bearing strainers and purifying.

10.27.18 Shouting, they went in every direction; one half cooks, but the winged one eats nothing.
This god Savitar of mine declares: the wood-eater will conquer the eater of ghee.

10.27.19 I saw from afar a moving community, turning by its own power, without wheels.
The noble one accompanies the generations of people, newly breaking them in a moment.

10.27.20 These two cows of mine are yoked for the departed one; do not drive them off, but think again and again.
Even the waters fade from his sight; the sun has become a setting ray.

10.27.21 This mace, turned in many directions beneath the great sun's flowing cloud,
has a fame surpassing all else; the ageless cross by it without suffering.

10.27.22 In tree after tree the bound cow lowed; from them the man-eating birds flew away.
Then all the world, afraid, pressed soma for Indra and made gifts to the seer.

10.27.23 The first stood in the measure of the gods; those that came later rose from their cutting.
Three warm the earth beside the waters, and two bear the swelling abundance.

10.27.24 Know that she is your life and his; do not hide anything like this in the struggle.
She makes the sunlight visible and conceals the husk; its foot does not leave its garment.

Hymn 10.28 — Seers: verse 1 the wife of Vasukra, Indra's daughter-in-law; verses 2, 6, 8, 10, 12 Indra; verses 3–5, 7, 9, 11 Vasukra Aindra.

10.28.1 Every other invited guest has come, but my father-in-law alone has not.
He could eat parched grains and drink soma, then return home satisfied.

10.28.2 That bellowing bull of sharp horns stood on earth's broad height.
I protect him among all peoples, the one whose pressed soma fills my belly.

10.28.3 For you, delighted Indra, they quickly press somas with the stone, and you drink them.
They cook bulls for you, and you eat them when they summon you, generous one, to feast.

10.28.4 Learn this well from me, singer: rivers carry a curse upstream.
A fox turned upon a lion, and a jackal drove a boar from the thicket.

10.28.5 How can I understand this, innocent of the powerful sage's thought?
You know; explain to us in due season, generous one, what half of your burden is secure.

10.28.6 So they increase my might; my reach extends even beyond lofty heaven.
I crush many thousands at once, for my begetter begot me without a foe.

10.28.7 So the gods begot me mighty, fierce, a bull in every deed—Indra.
Exulting, I struck Vritra with the mace and broke open the enclosure for the giver with my power.

10.28.8 The gods came bearing axes; cutting down forests, they came with the clans.
Setting sound wood in the riverbeds, they burn along the fallen brushwood.

10.28.9 A hare swallowed a blade backward; from afar I split a mountain with a clod.
I subdue even one who seeks to seize the mighty, as a growing calf overcomes a bull.

10.28.10 The great bird dug in its claws like this, penned in, as a lion circles its trap.
Though shut in, the thirsty buffalo drew the lizard toward this untraveled place.

10.28.11 The lizard drew them toward this untraveled place, those who swell their bodies with the priest's food.
They eat the loosed bulls at the boundary, consuming the strength of their own bodies.

10.28.12 They became skillful through skill, those who urged themselves on with soma and hymns.
Speak as a man and bring our prizes close; you bear glory in heaven, hero, as your name.

Hymn 10.29 — Seer: Vasukra Aindra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.29.1 As in a forest, the longing was set in place; our bright hymn has awakened your strength.
Indra is the priest of the man whose nights hold the most manly of men through many days.

10.29.2 At this dawn and the next, may we dance before the greatest dancer of men.
Following Trishoka, the chariot with Kutsa bore a hundred men and won the prize.

10.29.3 What gladdening drink is yours, Indra? Fierce one, rush through the doors toward our songs.
When will you drive your horses here at my thought, that we may approach your surpassing gift with food?

10.29.4 When, Indra, will you make splendid men like yourself? By what thought? What has come to us?
Like truthful Mitra, widely famed and supported, when thoughts are united in food.

10.29.5 Urge onward, hero, the prize as toward the far shore, those who come to his desire as to a birthplace.
And those who with food offer you your ancient songs, much-born Indra, are men.

10.29.6 Your two first well-measured mothers, Indra, are heaven in might and earth in wisdom.
May the ghee-rich pressed drinks and honey be sweet for your drinking as a welcome gift.

10.29.7 They poured a full bowl of honey for Indra, for he truly gives the prize.
He grew across the breadth of the earth, through his will and manly powers.

10.29.8 Strong in himself, Indra has pervaded battles; many seek his friendship.
Stand in battles as on a chariot that you drive with gracious favor.

Hymn 10.30 — Seer: Kavasha Ailusha. Deity: the Waters, or Child of the Waters. Meter: Trishtubh.

10.30.1 Let the prayer's path go to the gods, toward the waters, swift as the mind's intent.
For the great foundation of Mitra and Varuna, set forth a broad, lovely hymn across the wide way.

10.30.2 Officiants, bring your oblations; seek these eager waters with longing.
The red-winged one watches them: take up today their wave with skillful hands.

10.30.3 Officiants, go to the sea of waters; worship the Child of the Waters with oblation.
He will give you today a well-cleansed wave: press honeyed soma for him.

10.30.4 The one who shines without fuel inside the waters, whom singers praise at sacrifices:
Child of the Waters, give the honeyed waters by which Indra grew mighty for heroic deeds.

10.30.5 In these Soma rejoices and delights, like a young man among lovely young women.
Go toward those waters, officiant; when poured with herbs, let him purify them.

10.30.6 So young women bow to a young man when he comes longing toward the longing ones.
They recognize one another in thought: the officiants and the divine waters of insight.

10.30.7 For Indra, who opened room for you when you were enclosed and freed you from mighty condemnation,
send forth, waters, the honeyed wave that gives divine delight.

10.30.8 Drive the honeyed wave to him, rivers, the child of your honey, the spring,
ghee-backed and worthy of praise at sacrifices; rich waters, hear my call.

10.30.9 Send on, rivers, that exhilarating wave for Indra to drink, the one that sets both worlds in motion,
dripping with rapture, longing, born of cloud, flowing around the three-threaded spring.

10.30.10 Returning, flowing in two streams, roaming like cattle battling for a herd,
praise the waters, seer: mothers, mistresses of the world, of one womb and growing together.

10.30.11 Drive our sacrifice onward with worship of the gods; drive our prayer toward the winning of riches.
At the yoking of Truth, open your udder; be swift to hear us, waters.

10.30.12 Rich waters, you dwell in abundance, bearing wise resolve and immortality.
You are mistresses of wealth and fine offspring; may Sarasvati grant that vigor to the singer.

10.30.13 When I saw the waters approaching, bearing ghee, milk, and honey,
in accord in thought with the officiants, bringing well-pressed soma for Indra—

10.30.14 These rich, life-giving waters have come; officiants, friends, seat them.
Set them upon the ritual grass, you lovers of soma, in accord with the Child of the Waters.

10.30.15 The eager waters have come; they have sat upon this grass at the rite, seeking the gods.
Officiants, press soma for Indra; your divine worship has indeed succeeded.

Hymn 10.31 — Seer: Kavasha Ailusha. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.31.1 Let praise of the gods come near us, worshipful, with all the swift ones to our aid.
Let us be their good friends, crossing every trouble.

10.31.2 Let a mortal think on wealth all around; let him seek favor with homage on the path of Truth.
Let him converse with his own understanding, grasping in thought a better skill.

10.31.3 Thought was set in place, the portions released; like woolen threads they approach the wondrous one at the ford.
We have attained the strength of good fortune; newcomers, we have become kin to the immortals.

10.31.4 May the householder forever delight in his home, for whom the god Savitar has brought forth life.
May Bhaga or Aryaman share cows with him; may what is lovely bring him joy.

10.31.5 May this become a land like that of many dawns, when mighty, vigorous men assembled.
Seeking this singer's praise, let powerful prizes approach us.

10.31.6 His good favor has spread abroad; by its greatness the ancient cow came into being.
Sharing the same home in the mighty one's womb, they bear their load in a common gathering.

10.31.7 What was the forest, what was that tree from which they carved heaven and earth?
These ageless two stand fast, supported from here, while many days and dawns pass away.

10.31.8 There is no other thing beyond these two; the bull sustains heaven and earth.
The self-sustaining one makes a purifying skin as his bay horses carry him like the sun.

10.31.9 Like a stalking beast he crosses the broad earth; like wind he blows rain over the ground,
where Mitra and Varuna are anointed, and Agni spreads his blaze like fire through a forest.

10.31.10 When the barren cow calved at once, being anointed, her fearless herdsman made the fearful fearless.
When the first son was born of his parents, the cow swallowed the staff at his questioning.

10.31.11 They call Kanva a son seated among men; and the dark steed takes up the prize.
The udder poured radiant milk for the dark one; here none concealed Truth from him.

Hymn 10.32 — Seer: Kavasha Ailusha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 6–9 Trishtubh.

10.32.1 Go forth eagerly to the wise one's fellowship; sit before the choicest with chosen gifts.
Indra delights in both of ours when he senses the soma drink.

10.32.2 You travel through the heavenly lights, Indra, and through the earthly expanses, widely praised.
Let those who often bear you to the rites win splendid gifts for you with song.

10.32.3 This is what I wish, a beauty more beautiful still: a son learns his birth from his parents.
A wife carries her husband with joyful voice, and a man carries his bride, auspiciously adorned.

10.32.4 Look toward that lovely gathering-place, where cows took charge of the wedding as milk cows do.
When the mother, foremost thinker of the herd, came to the voice of the sevenfold singer.

10.32.5 I have cleared the godward path for you; one victorious one travels with the Rudras.
For the gift among the immortals who have aged, pour honey around your woolen strainers.

10.32.6 Of the one laid down, hidden in the waters, the keeper of the gods' ordinance spoke to me.
Indra, who knew, described you; taught by him, Agni, I came.

10.32.7 The man who does not know the land asks one who knows it; instructed by the one who knows, he goes forward.
This is the blessing of instruction: he finds the straight paths.

10.32.8 Today he breathed and spoke this word; swaddled, he sucked his mother's breast.
Old age has found him while young; the kind, gracious giver became favorable.

10.32.9 Let us accomplish these happy things, Kalasha, through the gifts of generous Kurushravana.
Let that generous man be your donor, and this soma that I bear within my heart.

Hymn 10.33 — Seer: Kavasha Ailusha. Deities: verse 1 the All-Gods, verses 2–3 Indra, verses 4–5 Kurushravana Trasadasyava, verses 6–9 Upamashravas Maitratithi. Meter: verse 1 Trishtubh, verses 2–3 Pragatha, verses 4–9 Gayatri.

10.33.1 The harnessers of people harnessed me forth; I used to carry Pushan between them.
All the gods guarded me afterward; a cry arose: “The hard master has come.”

10.33.2 My ribs burn all around like rival wives.
Poverty and nakedness oppress me; my mind flutters like a bird's wings.

10.33.3 Like mice they gnaw me at my most vulnerable, your singer, hundred-powered one.
Once, generous Indra, show us mercy; then be a father to us.

10.33.4 I choose King Kurushravana, descendant of Trasadasyu,
the singer's most generous giver.

10.33.5 His three bay horses carry me properly in his chariot;
I will praise him who gives a thousand gifts.

10.33.6 The delightful songs of his father Upamashravas
speak of a field lovely as pasture.

10.33.7 Go forward, son Upamashravas, grandson of Mitratithi;
here I am the praiser of your father.

10.33.8 If I had power over immortals, or even over mortals,
my generous lord would surely live.

10.33.9 Not even one with a hundred lives survives against the gods' ordinance.
So he departed from his companion.

Hymn 10.34 — Seer: Kavasha Ailusha or Aksha Bhojavat. Deity: the dice, the gambler's lament, and farming. Meter: Trishtubh; verse 7 Jagati.

10.34.1 Those trembling dice delight me, rolling on the gaming board, born of the great wind.
The wakeful nuts of the vibhitaka tree have drawn me like a draught of soma from Mount Mujavat.

10.34.2 She neither quarreled with me nor despised me, but was gracious to me and my companions.
For the sake of a single die's cast I drove away my devoted wife.

10.34.3 My mother-in-law hates me, my wife shuts me out; no one comforts me though I beg.
Like a worn-out horse up for sale, I find no enjoyment in the gambler's lot.

10.34.4 Others touch the wife of the man whose possessions the hungry dice have seized.
Father, mother, brothers say of him: “We do not know him. Take him away bound.”

10.34.5 When I resolve, “I will not play with these,” my friends go off and leave me behind.
But the brown dice, thrown down, speak out, and I go to their meeting as a lover to his tryst.

10.34.6 The gambler enters the hall asking, “Will I win?” his body blazing with hope.
The dice turn his desire aside, leaving the winning throws for his opponent.

10.34.7 The dice are hooked, piercing, deceiving, burning, making men burn.
They give a boy's gift to the victor, then strike again, smeared with honey, mighty over the gambler.

10.34.8 Their troop of fifty-three plays, observing true law like the god Savitar.
Even before a fierce man's anger they do not bow; even a king bows to them.

10.34.9 They roll downward and spring upward; without hands they overpower the man with hands.
Divine coals strewn on the gaming board, cold though they are, they burn the heart.

10.34.10 The gambler's forsaken wife suffers; his mother wonders where her wandering son is.
In debt and afraid, seeking money, he visits others' houses by night.

10.34.11 The gambler burns to see another's wife, her well-kept home.
He yoked the brown horses early in the morning, then fell as a wretch beside the fire.

10.34.12 To the leader of your great host, the king who first commanded your troop,
I offer my ten fingers toward the east and hold back no riches: I speak this truth.

10.34.13 Do not play dice; plow the field. Take pleasure in what you earn, thinking it enough.
There are your cows, gambler, there your wife: so noble Savitar tells me.

10.34.14 Make friends with us; have mercy. Do not attack us with fierce power.
Let your wrath and hostility subside; let another fall into the brown dice's snare.

Hymn 10.35 — Seer: Lusha Dhanaka. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verses 13–14 Trishtubh.

10.35.1 The fires with Indra wake, bearing light at the dawning of the dawns.
Let great Heaven and Earth heed us, and the waters; today we choose the gods' help.

10.35.2 We choose the help of heaven and earth, mother rivers and mountains of Sharyanavat.
We seek freedom from guilt, Surya and Ushas; may pressed Soma make good things for us today.

10.35.3 May Heaven and Earth, great mothers, save us, guiltless, for good fortune today.
Let shining Ushas drive evil away; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.4 May this first bright Dawn shine with good divinity, rich for those who seek riches.
Let us keep distant the wrath of the ill-disposed; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.5 You dawns who flow forth carrying light with the sun's rays at daybreak,
shine auspiciously today for our renown; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.6 Let healthful dawns come to us; let fires rise up with mighty light.
Let the Ashvins harness their swift chariot; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.7 Savitar, bring us today the best, most desirable share, for you are a giver of treasure.
I call upon insight, mother of wealth; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.8 Let the proclamation of Truth protect me, the thought we humans offered to the gods.
Surya rises to illuminate all the dawns; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.9 Today, in spreading the ritual grass, in yoking the pressing stones, we seek our heart's fulfillment without hatred.
You flourish under the Adityas' shelter; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.10 Come to our ritual grass for shared delight; I praise the gods and seat the seven priests in high heaven:
Indra, Mitra, Varuna, and Bhaga for victory; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.11 Come, Adityas, for complete success; in harmony help our sacrifice flourish.
Brihaspati, Pushan, the Ashvins, and Bhaga: for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.12 Grant us that, gods: eloquent speech, Adityas, an easy shelter to guard our people,
for livestock, children, descendants, and life; for well-being we call on Agni as he is kindled.

10.35.13 Let all the Maruts today bring every aid, let every fire be kindled.
Let all the gods come with help; let all wealth and prizes be ours.

10.35.14 The man whom you gods help to win the prize, whom you guard and save from trouble,
who knows no fear under your protection—may we be swift for your divine feast.

Hymn 10.36 — Seer: Lusha Dhanaka. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verses 13–14 Trishtubh.

10.36.1 Dawn and Night, vast and beautifully formed, Heaven and Earth, Varuna, Mitra, Aryaman:
I call Indra, the Maruts, mountains, waters, Adityas, Heaven and Earth, the waters, and sunlight.

10.36.2 Let knowing Heaven and Earth, guardians of Truth, shield us from distress and harm.
May evil-minded Destruction never rule us; today we choose the gods' help.

10.36.3 Let Aditi, mother of rich Mitra and Varuna, guard us from every danger.
May we reach the harmless light of sunlight; today we choose the gods' help.

10.36.4 Let the speaking pressing stone drive off the demons, bad dreams, destruction, and every devourer.
May we gain the shelter of the Adityas and Maruts; today we choose the gods' help.

10.36.5 Let Indra sit on the ritual grass, let refreshment overflow, let Brihaspati chant hymns and songs.
Let us fashion a brilliant thought for life; today we choose the gods' help.

10.36.6 Ashvins, make our sacrifice touch heaven, a vigorous rite and favor for our wish,
its rays turned eastward, offered with ghee; today we choose the gods' help.

10.36.7 I summon the easy-to-call host of Maruts, pure, exalted, gracious in friendship.
Let us establish wealth's increase for fair renown; today we choose the gods' help.

10.36.8 We bring the treasure of the waters, a life-giving possession, divine, readily invoked, splendid in rites.
We seek radiant Soma's power; today we choose the gods' help.

10.36.9 May we win that victory well, through those who win: alive, with living children, free of guilt.
Let the enemies of prayer bear their guilt away in all directions; today we choose the gods' help.

10.36.10 You gods worthy of sacrifice since Manu, hear us and give whatever we ask of you:
victorious resolve, wealth with heroes, glory; today we choose the gods' help.

10.36.11 Today we choose great aid from the great gods, vast and unopposed,
so that we gain treasure rich in heroic offspring; today we choose the gods' help.

10.36.12 Under the great shelter of kindled Agni, guiltless before Mitra and Varuna for well-being,
let us be foremost in Savitar's sending forth; today we choose the gods' help.

10.36.13 All you gods who dwell within true-impelling Savitar's, Mitra's, and Varuna's ordinances,
bestow upon us good fortune, heroes, cattle, abundant and splendid wealth.

10.36.14 Savitar behind us, Savitar before us, Savitar to the north, Savitar to the south:
may Savitar send us wholeness on every side; may Savitar grant us long life.

Hymn 10.37 — Seer: Abhitapas Saurya. Deity: Surya. Meter: Jagati; verse 10 Trishtubh.

10.37.1 Homage to the eye of Mitra and Varuna! Honor that Truth, the great god.
Praise Surya, far-seeing sign, god-born son of heaven.

10.37.2 May that true utterance guard me on every side, where heaven unfolds it and the days.
Everything else that moves withdraws; every day the waters flow, every day Surya rises.

10.37.3 No godless being can dwell in your primeval light when you ride in your chariot with fleet horses.
One realm turns back to the east, while you rise with another light, Surya.

10.37.4 By that light with which you drive out darkness, Surya, and raise the whole moving world with brilliance,
drive away from us all hunger, neglect of sacrifice, sickness, and bad dreams.

10.37.5 Sent to watch over the whole world's ordinance, you rise without faltering according to your nature.
Whatever resolve we address to you today, Surya, may the gods approve it for us.

10.37.6 Let Heaven and Earth, the waters, Indra, and the Maruts hear this spoken call of ours.
May we not lack the sight of Surya; living, may we reach a blessed old age.

10.37.7 May we look upon you rising, mighty friend, day after day, Surya,
always glad in heart, clear-eyed, with children, free from illness and guilt, long in life.

10.37.8 Carrying great light, all-seeing, shining and bringing delight to every eye,
ascending over the mighty splendor, may we living look upon you, Surya.

10.37.9 All the worlds stirred by your sign go forth and settle down with the nights.
Golden-haired Surya, rise day after day more prosperous for us, guiltless.

10.37.10 Bless us with your eye, bless us with the day, bless us with your light, with cold and with warmth.
Let the road and home be blessed; Surya, bestow that splendid wealth.

10.37.11 Gods, give shelter to both kinds of our kin, to creatures with two feet and with four,
that they may eat, drink, grow strong and be satisfied; grant us well-being without harm.

10.37.12 Whatever grave offense against the gods we have committed with tongue or by an impulse of thought,
and whoever, an enemy, plots ill against us—Vasus, place that guilt upon him.

Hymn 10.38 — Seer: Mushkavat Indra. Deity: Indra. Meter: Jagati.

10.38.1 Indra, at this glorious, fierce battle, help us amid the tumult to win the prize,
where, in the struggle to win cows, missiles fly in every direction among bold warriors.

10.38.2 Uncover for us, Indra, riches of fame, filled with people and streaming with cattle in our home.
Let us be your victorious companions, mighty one; do for us what we desire, rich one.

10.38.3 Whatever Dasa or Arya, widely praised Indra, faithless one, challenges us to battle,
let our enemies be easy for you to overcome; with you let us vanquish them in combat.

10.38.4 The one invoked by the few and the many, who finds open space for men in battle,
that famous, winning man Indra we bring near today for help in the contest.

10.38.5 I have heard of you, Indra, as self-sustaining, bull who drives the needy onward.
Release yourself from Kutsa's hold and come here: why does one like you sit bound by the testicles?

Hymn 10.39 — Seer: Ghosha Kakshivati. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati; verse 14 Trishtubh.

10.39.1 That chariot of yours, Ashvins, circling the world and moving well, is called upon with offerings at night and dawn.
We call your most ancient, readily invoked name as we call a father's.

10.39.2 Rouse truthful words; fill our thoughts and lift up abundance: that is what we wish.
Make our share glorious, Ashvins, as sweet soma is prepared among generous men.

10.39.3 You are fortune even for the unmarried, helpers of the starving and the helpless;
for the blind and the frail, Ashvins: they call you healers even of the broken.

10.39.4 You remade aged Chyavana young again for movement, as one fashions an old chariot anew.
You bore Tugra's son out of the waters: all these deeds of yours must be told at our pressings.

10.39.5 I tell the people your ancient heroic deeds; you were healers who brought delight.
We make new calls to you for help now, Ashvins; may this devotee place his faith in you.

10.39.6 This woman calls you: hear me, Ashvins, and give to me as parents give a child.
Before poverty without kin or knowledge, or cruel reproach, save me from its threat.

10.39.7 You carried Purumitra's daughter in your chariot for Vimada as a bride.
You came at Vadhrimati's call; you gave Purandhi an easy birth.

10.39.8 When the aged seer Kali approached death, you restored his youth.
You lifted Vandana from a pit; you made Vishpala walk again at once.

10.39.9 You, Ashvins, raised Rebha, shut away, as though dead, from his hiding place.
For Atri you cooled the scorching pit and made shelter for Saptavadhri.

10.39.10 You gave Pedu the white horse, Ashvins, with ninety-nine new prizes, a racer
swift to run, a welcome friend, like Bhaga bringing delight to men.

10.39.11 No grief or trouble or fear reaches from any quarter the man, royal sons of Aditi,
whom you, Ashvins of wondrous pathways, place at the chariot's front beside his wife.

10.39.12 Come in that chariot faster than thought, Ashvins, the chariot the Ribhus made for you.
When it is harnessed, Heaven's daughter is born, and both days of Vivasvat are blessed.

10.39.13 Come in your victorious circuit; you pierced the mountain and filled Shayus's cow with milk, Ashvins.
With your powers you released the quail swallowed in the wolf's very jaws.

10.39.14 We made this hymn for you, Ashvins, fashioned it as the Bhrigus fashion a chariot.
We polished it like a bride for her husband, like a cherished son, as we bring forth offspring.

Hymn 10.40 — Seer: Ghosha Kakshivati. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

10.40.1 Where is your traveling chariot, men? Who adorns its shining form for good fortune?
Coming each morning, reaching every clan, day after day it brings wise help.

10.40.2 Where are you at night, where by day, Ashvins? Where do you seek evening food and where do you rest?
Who welcomes you to her bed like a widow welcoming her brother-in-law, a young woman her lover?

10.40.3 You wake each morning like an old man with his staff; day after day you visit a worshiper's house.
Whose are you by night, men, and whose by day? Like royal sons, you attend the pressings.

10.40.4 Like hunters seeking game, we call on you morning and night with oblation, Ashvins.
You offer the priest's portion in its season, men, and bear food to the people, lords of splendor.

10.40.5 Ghosha, walking round you, Ashvins, a king's daughter, says, “I ask you, men:
Be with me by day, be with me by night; grant power to the charioteer with horses.”

10.40.6 You encircle the chariot, Ashvins, as poets do, and come to your singer like a whole people to Kutsa.
Swiftly from you, Ashvins, women carry sweetness like a release from captivity.

10.40.7 You rescued Bhujyu, Ashvins, and Vasha; you came to Shinjar and Ushanas.
Your friendships stand open all around; through your help I seek favor.

10.40.8 You saved Krisha and Shayu, Ashvins, and the worshiping widow.
For the generous you opened the seven-mouthed cattle pen while it thundered.

10.40.9 The woman was born, the child ran toward a husband; beautiful plants spread in their many forms.
The rivers flow to him as into a resting-place; on that day his marriage begins.

10.40.10 They cry for one living, then rejoice at the sacrifice; men think on the long road ahead.
Those who offer this grace to their fathers, women who bring joy for husbands to embrace.

10.40.11 We do not know its secret; tell us clearly, how a young man lies in a young woman's womb.
We wish to enter the home of the dear, fertile bull and his cow, Ashvins.

10.40.12 Your good favor has come to us, rich in prizes, Ashvins; desires have settled in our hearts.
Be our two guardians, lords of splendor; may we enter Aryaman's beloved house.

10.40.13 Delighting in the human home, give wealth with heroes to the singer.
Make the ford with good drinking water, lords of splendor, and strike down the fixed obstacle and ill will in the path.

10.40.14 Where today, Ashvins, among which peoples do you wondrous lords delight?
Who has received you? To whose house have you gone, a singer's or a sacrificer's?

Hymn 10.41 — Seer: Suhastya Ghausheya. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

10.41.1 At daybreak we call with lovely hymns on that same thrice-wheeled, much-invoked, praiseworthy chariot,
traveling all around, fit for the assembly, coming to the soma pressings.

10.41.2 Ashvins, mount your morning-yoked chariot, arriving at dawn, laden with honey.
In it you visit the sacrificing clans, men, and even a poor man's sacrifice with its priest.

10.41.3 Whether you visit the wise-handed officiant with honey in his hand, or the diligent householder tending fire,
or the singer's pressings, come from there to drink honey, Ashvins.

Hymn 10.42 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.42.1 Like an archer shooting his shaft farther, bring a song to him as a man brings an ornament.
Singers, overcome an opponent's speech with speech; singer, bring Indra to rest beside the soma.

10.42.2 Milk the cow and instruct your friend; awaken Indra, the lover, singer.
Shake down the hero for generous gifts like a vessel full of wealth.

10.42.3 Why, generous one, do they call you a provider? Teach me, for I hear you are a teacher.
Let my thought be effective, mighty one; Indra, bring us Bhaga, finder of wealth.

10.42.4 People standing in their contests call out to you, Indra, amid combat.
Here he makes an ally of the one with oblation; the hero seeks no friendship with one who presses no soma.

10.42.5 For the man who presses him strong somas with offering, wealth flows abundant as a river.
At dawn he strikes down Vritra and binds that man's well-armed enemies fast.

10.42.6 Indra, on whom we place our hope, generous one who has fulfilled our desire,
may his enemy fear even from afar; let the splendors won among men bow to him.

10.42.7 Drive the enemy away, far off, much-invoked fierce one, with your power.
Give us barley and cattle, Indra, and fashion thought rich in the prize for your singer.

10.42.8 For him fierce somas flow in abundance when bull-minded men approach Indra.
The generous one never restrains his gift; he carries ample beauty to the presser.

10.42.9 He wins even over the reckless gambler when the skilled player chooses the winning cast in season.
The self-sustaining one joins to wealth the man who seeks the gods and withholds no riches.

10.42.10 With cattle may we cross grievous want, with barley every hunger, much-invoked one.
Let us, first among kings, win treasures through the strength of our own people.

10.42.11 Let Brihaspati guard us from behind, from the north, and from the evil one below.
Let Indra, our friend, make room for his friends before us and in our midst.

Hymn 10.43 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 10–11 Trishtubh.

10.43.1 All my thoughts, finding sunlight, go straight toward Indra with desire and praise.
They embrace the generous one for help as wives embrace a husband, a young man beautifully arrayed.

10.43.2 My mind never turns away from you, mace-bearer; on you alone, much-invoked one, I place my desire.
Sit upon the ritual grass like a king, wondrous one; here in this soma let there be drink for you.

10.43.3 Indra rescues from poverty and hunger; the generous lord commands riches and treasure.
For his strong bull-power these seven rivers flow down their slopes, and living creatures grow.

10.43.4 As birds settle in a tree rich with leaves, exhilarating somas, resting in bowls, settle upon Indra.
Their front ranks flash with might; he found sunlight for Manu, Arya light.

10.43.5 As a skilled gambler chooses the winning throw, the generous one gathered the sun in his embrace.
No other can match that heroic deed of yours, generous one, ancient or new.

10.43.6 The generous bull has visited clan after clan and attended the praises of the people.
For him whom mighty Indra favors at the pressing, strong soma overcomes hostile armies.

10.43.7 As waters pour toward the sea, somas flow together to Indra like channels into a lake.
Singers enlarge his great dwelling, as rain from heaven swells barley with its water.

10.43.8 Like an enraged bull he sped through the air; he made these waters wives of the noble one.
For the pressing, generous giver he found light, for Manu the offerer of oblations.

10.43.9 Let the axe rise with the light; let the cow rich in Truth give good milk as of old.
Let the ruddy one shine out in pure radiance; let the bright lord of beings blaze like sunlight.

10.43.10 With cattle may we cross grievous want, with barley every hunger, much-invoked one.
Let us, first among kings, win treasures through the strength of our own people.

10.43.11 Let Brihaspati guard us from behind, from the north, and from the evil one below.
Let Indra, our friend, make room for his friends before us and in our midst.

Hymn 10.44 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 1–3 and 10–11 Trishtubh.

10.44.1 May Indra come, self-governing lord, to be gladdened; true to ordinance, mighty, hastening forward.
He reaches beyond all rival powers with boundless, great bull-strength.

10.44.2 Firm stands your chariot and well-bridled your bays; your mace flashes in your hand, lord of men.
Come swiftly here by the good path, king; we will increase the heroic deeds of you who drink.

10.44.3 Let Indra's horses bring the lord of men, fierce mace-armed one of mighty power,
the far-reaching bull whose strength is true, to share this feast with us.

10.44.4 So, conscious lord who wins the vat, you stand as the pillar and support of strength like a bull.
Gather might within yourself and hold your kin together, that you may increase, lord of those who drink.

10.44.5 Come to us with riches; come to the praising ones with good blessings, to the soma pressers.
You are lord: sit here on the ritual grass; by ordinance your vessels cannot be seized.

10.44.6 The earliest invocations of the gods went separate ways and accomplished unassailable deeds of fame.
Those who could not board the sacrificial ship sank into the floods, trembling.

10.44.7 Let the later, misguided men go away, whose horses are hard to harness.
But those who give ahead of others remain here, where abundant ways of sustenance await.

10.44.8 He held fast the quaking mountains and plains; heaven roared and shook the spaces between.
He props apart the two joined worlds; drinking the bull's rapture, he praises the hymns.

10.44.9 I bear this well-fashioned goad of yours with which you break the hoof-breakers, generous one.
Let your home be at this pressing; awake, generous one, to the offering of pressed soma.

10.44.10 With cattle may we cross grievous want, with barley every hunger, much-invoked one.
Let us, first among kings, win treasures through the strength of our own people.

10.44.11 Let Brihaspati guard us from behind, from the north, and from the evil one below.
Let Indra, our friend, make room for his friends before us and in our midst.

Hymn 10.45 — Seer: Vatsapri Bhalandana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.45.1 Agni was born first from heaven; Jatavedas was born second from us.
Third, among the waters, man-minded and unceasing, a wise singer kindles and praises him.

10.45.2 Agni, we know your threefold forms and your three births; we know your stations spread through many places.
We know your highest secret name; we know the spring from which you came.

10.45.3 In the sea among the waters, man-minded seer, I lit you in heaven's udder, Agni.
The mighty ones nourished you standing in the third region, in the waters' lap.

10.45.4 Agni cried out like thunderous heaven, licking the ground, wrapping himself around the plants.
Newborn, when kindled he shone out at once, shining with his brilliance between heaven and earth.

10.45.5 Giver of beauty, supporter of riches, sender of thought, guardian of soma,
treasure, son of strength, king in the waters, he shines when kindled before the dawns.

10.45.6 Sign of all creation, embryo of the world, he filled heaven and earth at his birth.
He broke open even the firm mountain as he traveled, when the five peoples worshiped Agni.

10.45.7 Desiring and pure, a tireless wise guide, immortal Agni has been set among mortals.
He sends up his ruddy smoke, setting heaven alight with his brilliant flame.

10.45.8 Visible, he glowed far and wide like gold, shining gloriously through a life hard to master.
Agni became immortal through his life-force when heaven, rich in seed, gave birth to him.

10.45.9 Whoever today makes for you, Agni of blessed flame, a cake rich in ghee,
lead him farther toward good things and the gods' favor, youngest god.

10.45.10 Give him a share in fine renown, Agni; give him a share whenever hymns are sung.
Let him be dear to Surya, dear to Agni; let him rise above his birth and his ancestors.

10.45.11 Day after day your worshipers, Agni, have gained all desired treasures through you.
Seeking riches with you, eager men have opened the cattle-rich pen.

10.45.12 The seers praised Agni, gracious to men, guardian of soma, fire of all peoples.
Let us call on Heaven and Earth without hatred; gods, give us wealth rich in heroes.

Hymn 10.46 — Seer: Vatsapri Bhalandana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.46.1 The great priest, born, finding the sky, sat among men, or in the waters' lap.
Like a swift horse he was set in place; he guides riches to the worshiper and guards the body.

10.46.2 Worshiping this one in the waters' gathering-place, they followed his tracks like a lost beast.
Wise, eager Bhrigus sought with homage and found him moving in secret.

10.46.3 Seeking him, Trita found him in many places, at the head of the cow of all forms.
Born to increase happiness in the dwellings, he becomes the young center of the light.

10.46.4 The eager men with homage made him their joyful priest, leader of eastward sacrifice,
a pure emissary of the clans, bearer of oblations, establishing him among men.

10.46.5 They led forth the mighty, vigorous one, guardian of wisdom, wise though they were foolish, breaker of fortresses.
Bearing the forest-born child, they set the golden-bearded, horse-like one in their thoughts, winner of wealth.

10.46.6 Trita set him deep in dwellings; wrapped all around, he sat within the womb.
From there the household lord of the clans, held fast by ordinance, reaches men with his instruments.

10.46.7 His ageless fires, oarsmen of the house, are blazing and smoke-bright, purifying:
white-gleaming, swift, sustaining, dwelling in forests, like winds, like somas.

10.46.8 Trembling Agni carries forward with his tongue, and with his mind the designs of the earth.
Men established him, shining and pure, the joyous priest most fit to worship.

10.46.9 Heaven and Earth gave birth to Agni; the waters, Tvashtar, and the Bhrigus brought him forth with their powers.
Matarishvan first fashioned him, worthy of praise, and the gods made him worshipful for Manu.

10.46.10 You whom gods set as bearer of oblations, men as much-desired worshiper,
Agni, grant the singer vigor on his journey; you bring the ancient glories together for the god-seeker.

Hymn 10.47 — Seer: Saptagu Angirasa. Deity: Indra Vaikuntha. Meter: Trishtubh.

10.47.1 We grasp your right hand, Indra, longing for wealth, lord of riches.
We know you as the heroic guardian of cattle; give us resplendent, fruitful wealth.

10.47.2 With fine weapons, good support and good guidance, drawing riches from the four oceans,
winning and praiseworthy, meeting many needs—give us resplendent, fruitful wealth.

10.47.3 With fine prayers and gods, lofty, broad, deep and wide of foundation, Indra,
a fierce and celebrated seer, overcoming enemies—give us resplendent, fruitful wealth.

10.47.4 Winning prizes, rich in inspired heroes, a rescuer, seizing treasure, flourishing with skill,
Dasyu-slayer, breaker of forts, truthful Indra—give us resplendent, fruitful wealth.

10.47.5 With horses and chariots and heroes, a thousandfold prize and a hundredfold prize, Indra,
with a blessed band of wise heroes, reaching sunlight—give us resplendent, fruitful wealth.

10.47.6 My thought goes toward Saptagu, wise thinker of Truth, toward Brihaspati,
the Angiras worthy of approach with homage—give us resplendent, fruitful wealth.

10.47.7 My messenger songs go seeking Indra, desiring his good favor,
touching the heart and uttered by the mind—give us resplendent, fruitful wealth.

10.47.8 Give us what I ask of you, Indra: a vast dwelling incomparable among men.
Let Heaven and Earth proclaim it: give us resplendent, fruitful wealth.

Hymn 10.48 — Seer: Indra Vaikuntha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 7 and 10–11 Trishtubh.

10.48.1 I became lord of ancient wealth; I win treasure continually.
Creatures call on me like a father; I allot sustenance to the giver.

10.48.2 I, Indra, opened the enclosure for Atharvan and brought forth cattle for Trita from the serpent.
I took the Dasyus' strength from them and opened the cattle pens for Dadhyanch and Matarishvan.

10.48.3 Tvashtar shaped the iron mace for me, and the gods bestowed strength on me.
My front line is as hard to cross as the sun's; they honor me for deeds done and yet to do.

10.48.4 I win this cattle-rich, horse-rich, teeming herd and golden booty with my arrow.
I crush many thousands for the giver when the somas and hymns delight me.

10.48.5 I am Indra; I have never lost wealth, nor ever yielded to death.
Ask me, you who press soma, for riches; Purus, do not fail in friendship with me.

10.48.6 I defeated those who loudly challenged Indra in twos, fashioning maces for battle.
As they called out, I struck them down, the boasters and the stubborn who scorned worship.

10.48.7 I alone prevail against one, or against two; what can three do?
I beat back multitudes as grain is threshed upon the floor; why do Indra-less foes revile me?

10.48.8 I brought Atithigva forth from the Gungus, sustained among the clans a food supply that broke Vritra.
When I struck Parnaya or slew Karanja, I became famous in the great battle with Vritra.

10.48.9 My friend Nami sought me for food and enjoyment; he formed a second friendship seeking cattle.
When I exalted his flashing weapon in battles, then I made him worthy of praise in hymns.

10.48.10 Part of the soma is seen within him; the keeper makes another part appear.
Eager to fight the sharp-horned bull, he stood trapped in the abundant snare of deceit.

10.48.11 I do not diminish the station of Adityas, Vasus, or Rudras, being god among gods.
They fashioned me for blessed strength, unconquered, unhurt, irresistible.

Hymn 10.49 — Seer: Indra Vaikuntha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 2 and 11 Trishtubh.

10.49.1 I give the singer ancient treasure and make prayer that increases me.
I stir the worshiper and stand witness against the non-sacrificer in every struggle.

10.49.2 Creatures of heaven and earth and the waters call me Indra, god in name.
I harness my swift, strong bay horses, breakers of barriers, and take my bold mace for strength.

10.49.3 I cut off the poet's defenses with blows; I guarded Kutsa with my protections.
I destroyed the killing power of Shushna, who would not surrender an Arya's name to a Dasyu.

10.49.4 Like a father to his sons seeking help, I subdued Tugra and mighty Shmadibha for Kutsa.
I became the worshiper's king, when I drove forth in battle for Tuji, beloved and bold.

10.49.5 I subdued Mrigaya for Shrutarvan when he called on my arts.
I made Vesha bow for Ayu and subdued Padgribhi for Savya.

10.49.6 I am he who shattered Navavastva and Brihadratha, like Vritra the Dasa, as Vritra-slayer.
As I kept growing and expanding, I made a light far beyond the sky.

10.49.7 I drive around the sun, borne by swift steeds and power.
When the mortal presser told me what adornment to wear, I severed the Dasa's work with blows.

10.49.8 I overcame the sevenfold Nahusha and made Turvasha and Yadu famed by my strength.
I brought down another mighty worker of force, ninety-nine and nine obstructors.

10.49.9 I, the bull, held the seven flowing streams upon the earth's running furrows.
I, wise in purpose, spread the floods; in battle I found a path for Manu to fulfill his wish.

10.49.10 I placed in the waters a brightness that no god, not even Tvashtar, had placed there:
from the cows' desired udders and the streams came the honey's honey, swift soma mixed with milk.

10.49.11 So Indra stretched the gods and men; the generous one bestows the true prize by his power.
All these people, bay-horsed, mighty one, praise your own glory as they press on.

Hymn 10.50 — Seer: Indra Vaikuntha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 3–4 Abhisarini, verse 7 Trishtubh.

10.50.1 Sing to the mighty one rejoicing in the drink, to the god of all men, born of all.
Heaven and Earth honor Indra's vast strength, his glorious fame and heroic power.

10.50.2 He is a manly lord in friendship, acclaimed and victorious, Indra, for men like me.
In every harnessing for prizes, true lord, in the struggle with Vritra and the waters, hero, you rejoice.

10.50.3 Who are your men, Indra, who seek your food and long for your nourishing favor?
Who strive for the mighty prize and for heroic power in the fertile, well-watered lands?

10.50.4 You grew great, Indra, through prayer, worthy of sacrifice at every pressing.
You are men's driving force in every struggle, the eldest counsel, seeing all peoples.

10.50.5 Surpass us, greater one, lover of sacrifice; all peoples know your vast measure.
Grow ageless, then: we prepare all these pressings for you.

10.50.6 We prepare all these pressings for you, son of strength, the ones you have yourself established.
For your choosing we set out the vessel, according to ordinance: sacrifice, hymn, prayer, and uplifted word.

10.50.7 Your inspired makers of prayer, at the pressing, join in giving treasure upon treasure.
May your gracious favor come by the mind's path in the rapture of the pressed soma drink.

Hymn 10.51 — Seers: the gods in verses 1, 3, 5, 7, 9; Agni Sauchika in verses 2, 4, 6, 8. Deities: Agni in verses 1, 3, 5, 7, 9; the gods in verses 2, 4, 6, 8. Meter: Trishtubh.

10.51.1 Great was that covering, ancient that shell in which you hid when you entered the waters.
One god saw your many forms, Agni Jatavedas, all at once.

10.51.2 “Who saw me? Which god beheld my many different forms?
Where are all Agni's godward kindlings dwelling, Mitra and Varuna?”

10.51.3 “We sought you in many places, Jatavedas, entered into waters and plants, Agni.
Yama recognized you there, bright one, shining out from your ten hiding places.”

10.51.4 “I fled from priestly duty in fear, Varuna, lest the gods yoke me here to it.
My bodies hid in many places for this purpose; I, Agni, did not understand the work.”

10.51.5 “Come, Agni; god-seeking Manu longs for sacrifice. Will you dwell in darkness when all is made ready?
Make easy the paths that go to the gods, and gladly carry the oblations.”

10.51.6 “My older brothers, the fires, followed that course as a charioteer follows the road.
From fear of that, Varuna, I fled far away, trembling like a wild beast before the archer.”

10.51.7 “We shall make your life ageless, Agni, so that once yoked, Jatavedas, you will not perish.
Gladly then carry the gods their portions of oblation, well-born one.”

10.51.8 “Give me the fore-offerings and after-offerings alone, and a vigorous share of the oblation,
and the ghee of the waters and the essence of plants; gods, grant Agni long life.”

10.51.9 “Yours alone shall be the fore-offerings and after-offerings, your vigorous shares of oblation.
Agni, this whole sacrifice shall be yours; let the four directions bow to you.”

Hymn 10.52 — Seer: Agni Sauchika. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.52.1 “All-Gods, instruct me, chosen to sit as priest here for Manu.
Tell me how your shares are divided, and by what path I should bring oblation to you.”

10.52.2 “I sit as priest, best worshiper; all the gods and Maruts urge me on.
Day after day, Ashvins, your officiant and kindling priest join your offerings in prayer.”

10.52.3 “What of this priest of Yama? Whom must I convey when the gods anoint him?
Day after day he is born, month after month, and the gods made him bearer of oblations.”

10.52.4 “The gods made me bearer of oblations, hidden away, wandering through many hardships.
Let wise Agni arrange our sacrifice, fivefold in journey, threefold in form, seven-threaded.”

10.52.5 “I will worship you toward immortality with fine heroes, gods, making room for you.
Let me set the mace in Indra's arms; then he will win every battle.”

10.52.6 Three hundred, three thousand, thirty and nine gods honored Agni.
They anointed him with ghee, spread ritual grass for him, then seated him as priest.

Hymn 10.53 — Seers: the gods, and Agni Sauchika in verses 4–5. Deities: Agni, and the gods in verses 4–5. Meter: Trishtubh in verses 1–5 and 8; Jagati in verses 6–7 and 9–11.

10.53.1 The one we sought in thought has come, knowing the sacrifice and discerning its joints.
Best worshiper, let him worship for us among the gods, for he sits here, nearer than before.

10.53.2 The priest has succeeded, best worshiper sitting down; he sees the well-prepared offerings.
Come, let us sacrifice to the worshipful gods and praise those worthy of praise with ghee.

10.53.3 Today he has made our divine feast effective; we have found the hidden tongue of the sacrifice.
That life-bringer has come clothed in fragrance and made our summons to the gods auspicious today.

10.53.4 “Today let me first conceive that word by which we gods shall overcome the mighty ones.
You five peoples, giving strength and worthy of worship, accept my priestly work.”

10.53.5 “Let the five peoples accept my priestly work, those born of the cow and fit for sacrifice.
May earth guard us from earthly distress, and the midspace from heavenly harm.”

10.53.6 Stretch the thread, follow the light of the sky; guard in thought the luminous paths that thought has made.
Weave unbroken the work of the singers; be Manu, bring forth a divine people.

10.53.7 Bind the yoke and stretch the harness, companions of soma; make bridles, weave, and ornament.
Draw the chariot with eight seats all around, in which the gods traveled toward the beloved.

10.53.8 The rocky river runs; take hold of one another. Rise and cross over, friends.
Here we leave those who were hostile; may we cross to fortunate prizes.

10.53.9 Tvashtar knows the crafts of the most skillful workers and carries vessels most welcome for the gods to drink.
Now Brahmanaspati sharpens his iron axe, with which the swift steed will cut.

10.53.10 Singers, sharpen now the tools with which you shaped immortality.
Knowingly make the secret steps by which the gods attained immortal life.

10.53.11 They placed an embryo in a woman's womb, a calf, secretly with mind and tongue.
Gladly, always ready, the eager maker wins victory.

Hymn 10.54 — Seer: Brihaduktha Vamadevya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.54.1 Such is your fame and greatness, generous one: heaven and earth called on you in fear.
You saved the gods, surpassed the Dasa's strength, when you cared for these offspring, Indra.

10.54.2 When you went forth, growing in body and speaking among peoples of your powers, Indra,
those battles they describe are your wonders; you sought no enemy today, nor even before.

10.54.3 Which seers before us reached the end of all your greatness,
when you gave birth together to your mother and father out of your own body?

10.54.4 Four divine names of yours, mighty bull, are inviolable.
You know them all, the names by which you performed your deeds, generous one.

10.54.5 You alone possess all treasures, those manifest and those concealed.
Do not pass over my desire, generous one: you are its knower, Indra, and its giver.

10.54.6 He who placed light within light and brought sweet things together with sweetness—
then a beloved, powerful hymn for Indra was spoken by Brihaduktha, maker of prayer.

Hymn 10.55 — Seer: Brihaduktha Vamadevya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.55.1 Far off is the hidden name by which two frightened bearers of strength called you;
you propped up earth and heaven nearby, mighty Indra, blazing against your brother's sons.

10.55.2 Great is the secret name that touches many, by which you made what was and what shall be;
the ancient light born dear to him, the five beloved ones entered together.

10.55.3 He filled heaven and earth and the space between, the five gods in their seasons, seven by seven;
through thirty-four he looks in many ways, with light of one shape spread wide.

10.55.4 When you first lit the dawn, first of radiant beings, you brought fullness to all that thrives;
when your kinship stood beneath the higher one, the great power of the mighty was one.

10.55.5 The gray one awakened the young one, trembling among many;
see the god's great artistry: what died today was alive yesterday.

10.55.6 Powerful with power, red-winged eagle, mighty hero, ancient in his nest;
what he knows is true, not vain: desirable wealth, both victor and giver.

10.55.7 Through these he acquired manly powers; by these the mace-bearer grew for Vritra's defeat;
gods arose from the great working of the work, through Truth's work.

10.55.8 With his ally, mighty in all, creating works, destroying curses, intent on all, overcoming swiftly,
he drank soma and grew toward heaven; the hero drove the Dasyus off in battle.

Hymn 10.56 — Seer: Brihaduktha Vamadevya. Deity: the All-Gods. Meters: Trishtubh; verses 4–6, Jagati.

10.56.1 This is one of your forms, that another; enter into your third, the light;
be beautiful of body in your resting place, dear to the gods in the highest birthplace.

10.56.2 May the bodies that lead your body, champion, grant us delight and you shelter;
unbent, for the great support of gods, measure out your own light as if in heaven.

10.56.3 Champion, well borne by your champion's strength, you brought forth song and went happily to heaven;
well guided along the first true laws, well led to the gods, well led along your flight.

10.56.4 Not even the fathers commanded their greatness; the gods placed power among gods;
they spread abroad and returned to their shining bodies again.

10.56.5 With their powers they circled all space, measuring boundless ancient abodes;
they contained all worlds in their bodies, stretching offspring in every direction.

10.56.6 Twice their sons established the sun-finding Asura through a third deed;
the fathers placed ancestral power and an extended thread in their descendants.

10.56.7 Like a boat across the earth's rushing waters, through every hardship with blessings,
Brihaduktha in greatness placed his own descendants among those of later ages.

Hymn 10.57 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu Gaupayanas. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri.

10.57.1 Let us not stray from the path, from sacrifice to Indra rich in soma;
let enmities not overtake us.

10.57.2 May we reach the invoked thread of sacrifice,
stretched among the gods to make it succeed.

10.57.3 We call the mind back with soma and Narashamsa,
and with the fathers' hymns.

10.57.4 May your mind come back again for resolve, skill, and life,
that you may long behold the sun.

10.57.5 May the fathers, the divine people, return our mind to us;
may we join the company of the living.

10.57.6 Soma, bearing mind in our bodies under your ordinance,
may we live together, blessed with children.

Hymn 10.58 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu Gaupayanas. Deity: the Returning Mind. Meter: Anushtubh.

10.58.1 If your mind has traveled far away to Yama Vaivasvata,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.2 If your mind has traveled far to heaven or earth,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.3 If your mind has traveled far to the four-cornered land,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.4 If your mind has traveled far to the four directions,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.5 If your mind has traveled far to the surging sea,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.6 If your mind has traveled far to the sunbeams and descending slopes,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.7 If your mind has traveled far to the waters or the plants,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.8 If your mind has traveled far to Surya or Ushas,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.9 If your mind has traveled far to the towering mountains,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.10 If your mind has traveled far to this whole moving world,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.11 If your mind has traveled far to the furthest distances,
we call it back to dwell here and to live.

10.58.12 If your mind has traveled far to past or future,
we call it back to dwell here and to live.

Hymn 10.59 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu Gopayanas. Deities: Nirriti (1–3), Nirriti and Soma (4), Asuniti (5–6), Earth, Heaven, midair, Soma, Pushan, and Pathya Svasti (7), Heaven and Earth (8–10), Indra (first half of 10). Meters: Trishtubh; verse 8, Pankti; verse 9, Maha-Pankti; verse 10, Pankti-Uttara.

10.59.1 Let our life pass onward to greater years, like a charioteer steady at his skillful chariot;
let Nirriti, slipping away and leaving her purpose, go very far from us.

10.59.2 May we gain song, stored riches and food, and many kinds of fame;
may the singer enjoy all these; let Nirriti go very far from us.

10.59.3 May we prevail over rivals by courage, as heaven over earth and mountains over plains;
may the singer know all these; let Nirriti go very far from us.

10.59.4 Soma, do not hand us over to death; may we see the rising sun;
may age come gently through our days; let Nirriti go very far from us.

10.59.5 Asuniti, keep the mind in us; lengthen our years for life;
let us delight in seeing the sun; enrich your body with ghee.

10.59.6 Asuniti, restore our sight and breath, and let us have enjoyment here again;
may we see the rising sun for long; Anumati, bless us with well-being.

10.59.7 May Earth return our breath, and divine Heaven and midair restore it;
may Soma restore our body, and Pushan the safe and kindly path.

10.59.8 May the mighty Heaven and Earth, mothers of Truth, bring healing to Subandhu;
carry away the harm, Heaven and Earth; let no harm touch you, Earth.

10.59.9 Two medicines and three medicines move down from heaven;
one healing remedy moves on earth: carry away the harm, Heaven and Earth; let no harm touch you, Earth.

10.59.10 Indra, drive together the cow and draught ox that brought the wagon of the Ushinaras;
carry away the harm, Heaven and Earth; let no harm touch you, Earth.

Hymn 10.60 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu Gaupayanas; verse 6, their mother, Agastya's sister. Deities: Asamati (1–4, 6), Indra (5), the living man (7–11), the Hand (12). Meters: Gayatri (1–5), Anushtubh; verses 8–9, Pankti.

10.60.1 We have come with homage to the brilliant people,
praised among the Mahinas.

10.60.2 To Asamati, fierce pursuer, lord of Bhajeratha,
whose chariot speeds with fire.

10.60.3 He stood above the peoples like a bull, armed with spears,
and fought armed even without spears.

10.60.4 Under his ordinance Ikshvaku thrives, rich and deathless,
like the five tribes in heaven.

10.60.5 Indra, establish kingship among the Asamatis, upon their chariot-seats,
that they may see like the sun in heaven.

10.60.6 Yoke the two red horses of Agastya's kin to the team;
you have trampled all the ungenerous Panis, king.

10.60.7 Here is your mother, here your father; here comes the giver of life;
here is your path back, Subandhu: come in, come out.

10.60.8 As they bind a yoke with straps to hold it firm,
so I hold fast your mind for life, not death, and for freedom from harm.

10.60.9 As this great earth holds fast the trees,
so I hold fast your mind for life, not death, and for freedom from harm.

10.60.10 From Yama Vaivasvata I brought back Subandhu's mind,
for life, not death, and for freedom from harm.

10.60.11 The wind blows downward and the sun burns downward;
the inviolate cow gives milk downward: may your affliction sink down.

10.60.12 This hand of mine is blessed, and this hand more blessed still;
this hand holds every remedy, this hand bestows a healing touch.

Hymn 10.61 — Seer: Nabhanedishtha Manava. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.61.1 Here is the fierce, praised utterance, this prayer of resolve and might in battle;
when his parents worked for bounty, on the appointed day he crossed over the seven priests.

10.61.2 Seeking a gift to win, he went down, measuring the altar with his hands;
moving swiftly, the praised voice poured seed like a torrent from here for aid.

10.61.3 Like keen thought at their summons, the rivers run in power for the prize;
with arrows the man of great strength fitted the region to his hand.

10.61.4 When darkness settles upon the red cows, I call you, Ashvins, children of heaven;
come to my sacrifice, taste my food, eager ones, without forgetting me.

10.61.5 Whose heroic deed stretched widest? The hero drove back what stood against him;
then once more the unbridled one draws forth what belonged to the maiden daughter.

10.61.6 When the deed was done nearby, the father and young daughter fulfilling desire,
they parted, letting the seed fall upon the height, in the well-fashioned womb.

10.61.7 When the father mounted his daughter and poured seed upon the earth,
the thoughtful gods fashioned sacred speech and shaped Vastospati, guardian of ordinances.

10.61.8 Like a bull he scattered foam in the contest and went away rejoicing, careless;
his wandering feet turned not rightward: my spotted ones have not caught them yet.

10.61.9 Swift as a bearer of offspring's birth, like a naked man he approached Agni's udder;
he won fuel and food; born to uphold, he grew young by strength.

10.61.10 Swiftly the Angirases won the maiden's friendship, speaking Truth and coming yoked to Truth;
the twice-lofty ones came to the herdsman and milked the unfailing cows without fee.

10.61.11 Swiftly they sought new friendship with the maiden and, seeking Truth, wealth like seed;
they offered your pure treasure, the milk of the ever-milking cow.

10.61.12 When after the beast they wake separated, the speaker says so with delight;
the singers seek the rich one's riches unhindered, every treasure amid the people.

10.61.13 Then his attendants gathered, sitting in numbers, eager to break the old inheritance;
the unbridled one found what lay hidden, bound up by Shushna, rich in offspring.

10.61.14 His name is Radiance, and gods like sunlight sat in his threefold dwelling;
his name is Agni, Jatavedas: hear us, invoker, unfailing priest of Truth.

10.61.15 And for my praise and worship I call the two flame-bright Ashvins and Indra;
like Manu they spread the ritual grass and rejoice in the people's well-placed offerings.

10.61.16 Praised, the king, the maker, honored, the wise one crosses waters by his own bridge;
he stirred Kakshivan and Agni like the rim of a swift-running horse's wheel.

10.61.17 He of twofold kinship, crossing the river, worships to milk the cow with her calf;
with foremost hymns he wins Mitra and Varuna, and Aryaman with their protection.

10.61.18 The wise kinsman, thinker of heaven, Nabhanedishtha sings in yearning;
that is our deepest kinship: however late I may come, I belong to it.

10.61.19 This is my navel, here my gathering place, these are my gods; here I am whole;
twice-born, firstborn of Truth, this cow gave milk at her birth.

10.61.20 Then the joyous radiant messenger runs through the woods on his double course;
when his flame rises like a hungry child, the mother quickly bears one firm and nourishing.

10.61.21 Then the cows went behind the maiden, past the breathless one;
hear us, giver of fine riches; you grew with truthful words for the horse-slayer.

10.61.22 Now, Indra, think of us for great wealth, lord of men, mace-armed;
protect our generous patrons, keep our benefactors unharmed with your help, lord of bay horses.

10.61.23 When the two kings run in search of cows, the swift one sings for the singer;
he became their dearest inspired one; he will carry and bring them across.

10.61.24 Now we call freely for the strength of this victorious one;
Saranyu, his son, the horse: you are wise in winning fame.

10.61.25 If you have welcomed the reverent song for friendship with us, for our strength,
may all our voices converge there, like an ancient path offered to true speech.

10.61.26 Praised with waters and divine companions, this good kinsman grows by homage and hymns;
with swelling songs and words he now travels the paths of the ruddy cow's milk.

10.61.27 O mighty worshipful gods, come together to help us,
you who brought prizes from afar, who know and are never foolish.

Hymn 10.62 — Seer: Nabhanedishtha Manava. Deity: the All-Gods, or the Angirases (1–6); verses 8–11, the gift of Savarni. Meters: Jagati; verses 5, 8–9, Anushtubh; verse 6, Brihati; verse 7, Sato-Brihati; verse 10, Gayatri; verse 11, Trishtubh.

10.62.1 You who through sacrifice and gifts won Indra's friendship and immortality,
blessing be yours, Angirases; wise ones, receive the son of Manu.

10.62.2 The fathers who raised the treasure of cattle and broke Vala in the year by Truth:
long life be yours, Angirases; wise ones, receive the son of Manu.

10.62.3 You who raised the sun into heaven by Truth and spread mother earth wide:
may your children thrive, Angirases; wise ones, receive the son of Manu.

10.62.4 Our Nabha speaks beautifully in your home, god-born seers: listen;
may sacred speech be yours, Angirases: wise ones, receive Manu's descendant.

10.62.5 These seers are manifold in form, their inspiration deep;
these sons of Angiras were born all around Agni.

10.62.6 Born around Agni, various in form, from around heaven,
the ninefold and tenfold Angirases flourish most among the gods.

10.62.7 With Indra as ally, the singers opened the pen of cows and horses;
the givers of a thousand, with eight-marked ears, won fame among the gods.

10.62.8 Now may this Manu be born; let him rise like a young shoot,
who at once gives a thousand and a hundred horses.

10.62.9 No one can reach the summit of his gifts, any more than heaven's peak;
Savarni's bounty has spread wide as a river.

10.62.10 And the Dasas, with cattle all about, were appointed to serve us;
Yadu and Turvasha have enriched me.

10.62.11 Let Manu, leader of the settlement, giver of thousands, not perish; let his gift strive beside the sun;
gods, lengthen Savarni's life, under whom we have tirelessly won wealth.

Hymn 10.63 — Seer: Gaya Plata. Deity: the All-Gods; verses 15–16, Pathya Svasti. Meters: Jagati; verses 16–17, Trishtubh.

10.63.1 Let those gods who formed a bond from afar, dear to Manu, children of Vivasvat,
who sit on Nahusha Yayati's ritual grass, speak in our favor.

10.63.2 All your names deserve homage and praise, gods, and are worthy of sacrifice;
you born of Aditi, of the waters, and of earth, hear my call here.

10.63.3 Their mother pours honeyed milk for them, ambrosia, heaven and lofty Aditi;
for well-being I rejoice in the Adityas, strong in hymns, powerful as bulls, beautiful in deeds.

10.63.4 Seeing men, unblinking, worthy, the mighty gods have won immortality;
with chariots of light, free from guilt and hidden malice, they inhabit heaven's height for our welfare.

10.63.5 Those sovereigns who prosper well came to sacrifice and made their unfailing home in heaven;
I honor those mighty Adityas and Aditi with reverent songs for our welfare.

10.63.6 Who can satisfy you with praise, All-Gods, when you stand among men?
Who can prepare a rite for you, many-born ones, and carry us beyond distress to safety?

10.63.7 For you Manu first sacrificed at the rite, with kindled Agni and seven priests;
Adityas, grant secure shelter; make our ways easy and safe.

10.63.8 Wise rulers of the world, knowing everything that moves and stands,
keep us safe today from sins committed and uncommitted, gods.

10.63.9 In battle we call Indra, easy to invoke, divine helper who frees from distress;
Agni, Mitra, Varuna and Bhaga for victory, Heaven and Earth and Maruts for well-being.

10.63.10 May we board the divine boat, saving Earth and faultless Heaven,
Aditi of good shelter and guidance, sound, well rowed and leak-free, for our safety.

10.63.11 All worshipful ones, speak up to aid us; protect us from ill-will and deceit;
we invoke you with truthful prayer: hear us, gods, for safety.

10.63.12 Drive off disease and every unwelcome sacrifice, hostile poverty and the evildoer;
keep hatred far from us, gods; grant broad shelter for our welfare.

10.63.13 That mortal thrives unhurt and has abundant offspring through the ordinance,
whom you Adityas lead by fair ways through every trouble to safety.

10.63.14 The one you gods aid in winning prizes, Maruts, in winning heroes and the appointed treasure:
Indra, let us mount that victorious, unharmed, dawn-reaching chariot for safety.

10.63.15 May there be safety on roads and deserts, safety in waters, at home and in sunlight;
safety in the wombs that bear our children: Maruts, give safety with riches.

10.63.16 For safety is best upon the highway, rich in treasures, bringing blessing;
let her protect us at home and abroad, welcome within, guarded by gods.

10.63.17 So Gaya, Plata's son, the wise one, has strengthened you, All-Adityas and Aditi;
immortal lords, your heavenly people have been praised by Gaya.

Hymn 10.64 — Seer: Gaya Plata. Deity: the All-Gods. Meters: Jagati; verses 12, 16–17, Trishtubh.

10.64.1 On which god's path shall we speak the fair name for them to hear?
Who will show mercy, who will give us joy, which god will turn to help us?

10.64.2 Purposes press toward purpose in our hearts; inspired thoughts fly in every direction;
no other helpers exist beyond these: I set my hopes among the gods.

10.64.3 With song I praise Narashamsa, Pushan who is not concealed, Agni kindled by gods,
Surya, Moon, Yama in heaven, Trita, Vata, Ushas, Night, and the Ashvins.

10.64.4 By what song does Brihaspati, the inspired one rich in heroes, grow through fine praise?
Let easily invoked Aja Ekapad and Ahi Budhnya hear the summons.

10.64.5 At Daksha's birth and Aditi's ordinance I honor the two kings Mitra and Varuna,
Aryaman of the untraveled path and many chariots, the sevenfold priest in varied births.

10.64.6 May all those racers, who hear our invocation, swift prize-winning horses, hear us;
who themselves have borne mighty treasure in battles, winning thousands and wisdom.

10.64.7 Praise chariot-yoked Vayu and abundant Pushan with songs for friendship;
under the god Savitar's impulse the wise join purpose with purpose.

10.64.8 We call for aid the thrice seven sisters, rivers, great waters, trees, mountains, Agni,
Krishanu and the stars in their dwelling, and Rudra, fierce among the Rudras.

10.64.9 May Sarasvati, Sarayu and Sindhu come with their waves, great nurturing streams, with aid;
divine mother waters who give birth, sing us milk rich in ghee and honey.

10.64.10 Let mother Brihaddiva hear our words, and father Tvashtar with divine mothers;
may Ribhukshan, Vaja, lord of the chariot, and Bhaga guard our joyful praise.

10.64.11 Their sight is delightful, their home rich in food; auspicious is the praise of Rudras and Maruts;
may we win cattle and fame among men, and always join the gods in Ila.

10.64.12 Maruts, Indra, gods, Varuna, Mitra, you have given me this thought;
fill it like a cow with milk; perhaps you will carry our songs on your chariot.

10.64.13 Perhaps, Maruts, you will recognize our kinship as it deserves;
where we first gather at the navel, may Aditi grant us kinship.

10.64.14 For mighty mother Heaven and Earth, divine, bore the gods worthy of worship;
they both bear both worlds and sprinkle abundant seed with the fathers.

10.64.15 This offering reaches every desirable thing; Brihaspati is the most praiseworthy devotion;
where the stone is pressed for honey, the thoughtful sing loudly in prayer.

10.64.16 So Gaya, wise and mighty, knowing Truth, seeking treasure and loving treasure,
with songs and thoughts has strengthened the divine births.

10.64.17 So Gaya, Plata's son, the wise one, has strengthened you, All-Adityas and Aditi;
immortal lords, your heavenly people have been praised by Gaya.

Hymn 10.65 — Seer: Vasukarna Vasukra. Deity: the All-Gods. Meters: Jagati; verse 15, Trishtubh.

10.65.1 Agni, Indra, Varuna, Mitra, Aryaman, Vayu, Pushan and Sarasvati in accord,
Adityas, Vishnu, Maruts, wide heaven, Soma, Rudra, Aditi and Brihaspati.

10.65.2 Indra and Agni, true lords against Vritra, urging each other, sharing one dwelling,
filled midair with mighty force while Soma, radiant with ghee, roused their greatness.

10.65.3 To these great, unassailable, Truth-knowing, Truth-strengthening ones I offer hymns;
may they, rich in many gifts amid waters and ocean, grant us great friendship.

10.65.4 They propped up the golden spaces, shining sky, heaven and earth in their power;
the generous gods, blessing like food, are praised by human seers.

10.65.5 Offer to Mitra and Varuna who give gifts to the worshiper, two sovereigns unfailing in purpose;
their great home shines by ordinance, and both worlds rest under their shelter.

10.65.6 The cow that circles the ordained course, milking freely and keeping ordinances,
speaks to Varuna and offers with oblation to the gods and Vivasvat.

10.65.7 Heaven-dwelling, Agni-tongued, growing through Truth, they sit exploring Truth's birthplace;
with power they propped heaven and fashioned waters, created sacrifice and adorned their bodies.

10.65.8 The two encircling parents, ancient ones, dwell together in Truth's womb;
Heaven and Earth, sharing Varuna's ordinance, pour ghee-rich milk for the mighty one.

10.65.9 Parjanya and Vata, raining bulls, Indra and Vayu, Varuna, Mitra, Aryaman:
we summon gods, Adityas, Aditi, earthly and heavenly and those in the waters.

10.65.10 We seek Tvashtar, Vayu, the Ribhus, the two divine invokers, Ushas for well-being,
Brihaspati, devourer of Vritra, wise Soma, for the winning of wealth.

10.65.11 They give birth to prayer, cow, horse, plants, trees, earth, mountains and waters;
they set Surya in heaven, generous ones, spreading the Aryas' ordinances on earth.

10.65.12 Ashvins, you freed Bhujyu from distress without a horse; you revived Vadhrimati's son Shyava;
you bore Kamadyu to Vimada and released Vishnapu for Vishvaka.

10.65.13 Paviravi, thunderer, Aja Ekapad, heaven's upholder, Sindhu and the ocean waters:
let all gods hear my words, Sarasvati with inspiration and plenty.

10.65.14 All-Gods with inspiration and plenty, immortal worshipful gods of Manu, knowing Truth,
companions in gift and battle, discoverers of heaven, may you delight in the heaven-seeking sacred hymn.

10.65.15 Vasishtha has praised the immortal gods who stand across all worlds;
may they grant us a wide realm today; always protect us with blessings.

Hymn 10.66 — Seer: Vasukarna Vasukra. Deity: the All-Gods. Meters: Jagati; verse 15, Trishtubh.

10.66.1 I call the famed gods for safety, makers of light, wise in sacrifice,
who grow ever greater, all-knowing immortals led by Indra, strengthening Truth.

10.66.2 Impelled by Indra and instructed by Varuna, they gained a share of sunlight;
we meditate on the Maruts' generous host; seers bring the sacrifice to birth.

10.66.3 Let Indra with Vasus guard our home; Aditi with Adityas give shelter;
Rudra with Rudras show us mercy; Tvashtar with divine women further our joy.

10.66.4 Aditi, Heaven and Earth, great Truth, Indra and Vishnu, Maruts, broad heaven:
we call Adityas, Vasus, Rudras and skillful Savitar for help.

10.66.5 Sarasvan with songs, Varuna firm in ordinance, Pushan, Vishnu, greatness, Vayu, Ashvins:
immortal creators of prayer, all-knowing, grant us threefold shelter from distress.

10.66.6 May sacrifice be mighty, worshipers mighty, gods mighty, offerers mighty;
Heaven and Earth mighty and true, Parjanya mighty and praisers mighty.

10.66.7 I invoke mighty Agni and Soma for winning prizes, mighty ones of wide renown;
strong in divine sacrifice, may they grant our threefold shelter.

10.66.8 Keepers of ordinances, royal adornments of sacrifice, bright children of great heaven,
Agni-invokers, faithful, guileless, they released the waters after defeating Vritra.

10.66.9 Heaven and Earth bore waters, plants and sacred forests beneath ordinances;
they filled midair with sunlight for aid; the gods adorned their bodies with power.

10.66.10 Upholders of heaven, skillful Ribhus, Vata and Parjanya, mighty thunderers:
let waters and plants further our songs; let Bhaga, gifts, and racers hear my call.

10.66.11 Sea, river, air, midair, Aja Ekapad, thunder and surging flood:
let Ahi Budhnya and all gods and seers hear my words.

10.66.12 May we be your worshipers for the gods' delight; guide our rite straight and well;
Adityas, Rudras, Vasus, generous ones, delight in these prayers as we recite them.

10.66.13 Following the divine priests first set before us, I tread Truth's path well;
we seek the lord of the field, our neighbor, and all tireless immortal gods.

10.66.14 The Vasishthas spoke like their fathers, praising gods like seers for safety;
like beloved kin, gods, come fulfill desire and shower wealth on us.

10.66.15 Vasishtha has praised the immortal gods who stand across all worlds;
may they grant us a wide realm today; always protect us with blessings.

Hymn 10.67 — Seer: Ayasya Angirasa. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

10.67.1 Our father found this great seven-headed thought, born of Truth;
Ayasya, singing to Indra, brought forth its fourth universal hymn.

10.67.2 Speaking Truth, thinking straight, the sons of heaven, the Asura's heroes,
the Angirases established the seer's station and understood sacrifice's primal dwelling.

10.67.3 With companions crying like swans he shattered the stone-built bonds;
Brihaspati roared at the cows and sang out loudly, knowing all.

10.67.4 From two places and a third he freed the cows hidden beneath falsehood's barrier;
seeking light in darkness Brihaspati uncovered the three ruddy ones.

10.67.5 Shattering their downward prison, he cut the three together from the ocean;
Brihaspati found dawn, sun, cow and song, thundering like heaven.

10.67.6 Indra split Vala, keeper of milking cows, with a roar as if by hand;
seeking their warm milk, he made the Panis cry and stole their cattle.

10.67.7 With true, shining companions he smashed their cattle-pen to seize its wealth;
Brihaspati, with mighty boars in the heat and sweat, secured the treasure.

10.67.8 With truthful minds they sought the cattle's lord and urged the cows on with thought;
Brihaspati with his close and blameless allies released the ruddy cows.

10.67.9 Strengthening him with kindly thoughts, like a lion roaring in the assembly,
let us rejoice in mighty, victorious Brihaspati in every battle for heroes.

10.67.10 When he won wealth of every kind and mounted heaven's highest home,
we, though diverse, strengthened mighty Brihaspati, bearing light upon our lips.

10.67.11 Make our prayer come true, you givers of vigor; you even help the singer with your own powers;
let all our enemies fall back: hear this, Heaven and Earth, who encompass all.

10.67.12 Indra in his greatness broke the head of mighty ocean-born Arbuda;
he killed the serpent and released seven rivers; with the gods, Heaven and Earth, help us.

Hymn 10.68 — Seer: Ayasya Angirasa. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

10.68.1 Like winged creatures rising to protect their young, like the sound of a thundering cloud,
the songs surged joyously like mountain streams toward Brihaspati.

10.68.2 Reaching the cows, Angirasa led them like Bhaga leading Aryaman;
like Mitra among people he joined the household: Brihaspati, drive swift horses to victory.

10.68.3 Welcome guests for the sacrifice, swift, desired, gold-hued, flawless in form:
Brihaspati led the cows from the mountains like barley from its husks.

10.68.4 He sprinkled Truth's birthplace with honey and hurled a song like a meteor from heaven;
Brihaspati raised cows from stone and split its skin like a spring breaking from earth.

10.68.5 With light he swept darkness from midair like wind stripping moss from water;
Brihaspati felt around Vala and whirled the cows like wind driving clouds.

10.68.6 When Brihaspati broke the strength of greedy Vala with fire-hot songs,
he seized what lay enclosed, as a tongue takes food between teeth, and laid bare the cows' treasure.

10.68.7 For Brihaspati remembered the name of those singing cows hidden in their dwelling;
like a bird's egg cracked to free its young, he drove the cows himself from the mountain.

10.68.8 He saw honey bound within stone, like a fish living in shallow waters;
Brihaspati split it with a roar and took it out as a bowl from a tree.

10.68.9 He found Ushas, sunlight and Agni, and with song drove back darkness;
Brihaspati brought out Vala's cow-formed treasure like marrow from a joint.

10.68.10 As frost strips forest leaves, so Brihaspati robbed Vala of his cows;
he made a thing never done, never to be repeated, as sun and moon rise in turn.

10.68.11 The fathers adorned heaven with stars as with bright ornaments a dark horse;
they placed darkness in night and light in day; Brihaspati split the rock and found the cows.

10.68.12 We have offered homage to him of the clouds, who seeks the ancient ones anew;
may Brihaspati give us vigor in cows and horses, heroes and men.

Hymn 10.69 — Seer: Sumitra Vadhryashva. Deity: Agni. Meters: Trishtubh; verses 1–2, Jagati.

10.69.1 Beautiful are the sights of Vadhryashva's Agni, lovely his guidance and joyful his approach;
when Sumitra's people kindle him first, fed ghee, he blazes in old age.

10.69.2 Ghee makes Vadhryashva's Agni grow; ghee is his food and strength;
fed ghee he spreads wide, shining like the sun, offered liquid butter.

10.69.3 The face of you that Manu and Sumitra kindled, Agni, is ever new;
shine rich, welcome our songs, win the prize and set fame here.

10.69.4 You whom Vadhryashva kindled in ancient days after worshiping, Agni, welcome this;
protect our homes and bodies; guard the gift of ours entrusted to you.

10.69.5 Be glorious and a guardian to Vadhryashva; let no human enemy overpower you;
like a daring hero, Sumitra advances: I proclaim Vadhryashva's name.

10.69.6 You conquered the wealth of plains and mountains, Dasa foes and Arya enemies;
like a daring hero advancing on men, Agni, confront those who seek battle.

10.69.7 Long-threaded, great-bull Agni, crossing a thousand, guiding a hundred, artful,
shining among shining men, burn bright among Sumitra's god-loving people.

10.69.8 In you the cow yields abundant milk, Jatavedas, together with her calf;
you are kindled, Agni, by generous Sumitras devoted to the gods.

10.69.9 Even immortal gods proclaimed your greatness, Jatavedas, Agni of Vadhryashva;
when the peoples of men came asking, you conquered with men who made you grow.

10.69.10 Like a father holding his son in his lap, Vadhryashva worshiped you, Agni;
you welcomed his fuel, youngest one, and helped the old even in adversity.

10.69.11 Agni always overcame Vadhryashva's enemies with men pressing soma;
you burned even your equal, brilliant one, and struck down your powerful foe.

10.69.12 This Agni of Vadhryashva, Vritra-slayer, kindled from old, deserves reverent invocation;
Agni of Vadhryashva, stand against the hostile, kin and stranger alike.

Hymn 10.70 — Seer: Sumitra Vadhryashva. Deities: Kindled Agni (1), Narashamsa (2), Ila (3), the ritual grass (4), the divine doors (5), Ushas and Night (6), two divine invokers (7), Sarasvati, Ila, and Bharati (8), Tvashtar (9), the Forest Lord (10), and the svaha offerings (11). Meter: Trishtubh.

10.70.1 Welcome my fuel, Agni, delight in its ghee at Ila's place;
at earth's summit, in fair daylight, rise high, wise one, for the gods' sacrifice.

10.70.2 Let Narashamsa come here, leading the gods with horses of many forms;
by Truth's path, reverently worshiping, let the most divine prepare their way.

10.70.3 From of old offering-bearing mortals call Agni to be their messenger;
bring the gods with your best horses and well-built chariot; sit here as priest.

10.70.4 Spread out widely across, beloved of gods, long and fragrant for us;
ritual grass, with gracious heart worship the eager gods led by Indra.

10.70.5 Touch heaven's peak or spread to earth's full breadth;
desiring doors, hold the divine chariot with your mighty greatness.

10.70.6 Divine daughters of heaven, beautifully crafted Dawn and Night, sit in your place;
may the gods eager for you sit, blessed ones, in your spacious lap.

10.70.7 The pressing stone stands high, great Agni is kindled in Aditi's dear abode;
two wise priests set before this sacrifice, worship for wealth.

10.70.8 Three goddesses, sit on this broad ritual grass, made pleasant for you;
like Manu, may divine Ila with ghee-wet feet welcome the well-set offerings and rite.

10.70.9 Divine Tvashtar, since you reached beauty and became companion of the Angirases,
knowing the gods' way, rich giver of treasure, willingly sacrifice.

10.70.10 Forest Lord, bound with your cord, knowing, carry the gods' portion;
may the god make the offerings sweet; let Heaven and Earth hear my call.

10.70.11 Bring Varuna, Agni, to our offering, Indra from heaven, Maruts from midair;
let all worshipful gods sit on the grass and rejoice in the immortal svaha offerings.

Hymn 10.71 — Seer: Brihaspati Angirasa. Deity: Knowledge. Meters: Trishtubh; verse 9, Jagati.

10.71.1 Brihaspati, when at first they sent forth speech, giving names,
whatever was best and pure in it, hidden within them, love disclosed.

10.71.2 When wise men made speech with their minds, sifting it as flour through a sieve,
friends recognized their friendships; beauty lay hidden in their speech.

10.71.3 Through sacrifice they followed speech's track and found her dwelling among the seers;
they brought her forth and distributed her widely; seven singers sounded her together.

10.71.4 One looks yet does not see speech; one listens yet does not hear her;
to another she unfolds her body like a willing wife, beautifully clothed, before her husband.

10.71.5 They call one steadfast in friendship, yet he is not urged even among champions;
with barren illusion he wanders, having heard a speech without fruit or flower.

10.71.6 The man who deserts his discerning friend has no share in speech;
though he hears, he hears in vain: he does not know the path of good action.

10.71.7 Though friends have eyes and ears, their minds run at unequal speeds;
some seem shallow, reaching only the armpit; others like lakes where one can bathe.

10.71.8 When priests, as friends, gather around the mind's swift designs carved in their hearts,
some fall behind in knowledge, while others wander as masters of sacred speech.

10.71.9 Those who neither move near nor travel beyond, neither priests nor soma-pressers,
lay hands on speech in ignorance and weave a poor thread of words.

10.71.10 All friends rejoice when a glorious companion arrives, triumphant in assembly;
he cleanses their guilt, wins them food and stands ready for the contest.

10.71.11 One well trained recites and nurtures verses; another sings the Gayatri among Shakvaris;
one priest declares the wisdom of births, another measures out the sacrifice.

Hymn 10.72 — Seer: Brihaspati Laukya, Brihaspati Angirasa, or Aditi Dakshayani. Deity: the Gods. Meter: Anushtubh.

10.72.1 Now let us tell the gods' births through inspired praise,
so one in a later age may see as our hymns are sung.

10.72.2 Brihaspati forged these like a smith;
in the gods' earliest age, being was born from nonbeing.

10.72.3 In the gods' first age, being was born from nonbeing;
then the regions arose, then from Uttanapad.

10.72.4 Earth arose from Uttanapad, the regions from the earth;
Daksha was born from Aditi and Aditi from Daksha.

10.72.5 For Aditi was born, Daksha, as your daughter;
after her came the gracious gods, kindred to immortality.

10.72.6 When, gods, you stood clasped together in those primeval waters,
a fierce dust rose from you as if you danced.

10.72.7 When you gods swelled the worlds like ascetics,
you raised the sun, hidden there in the ocean.

10.72.8 Eight sons of Aditi were born from her body;
with seven she went to the gods and cast away Martanda.

10.72.9 With seven sons Aditi reached the primal age;
for offspring and for death she brought Martanda back again.

Hymn 10.73 — Seer: Gauriviti Shaktya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.73.1 You were born fierce for swift strength, joyful, strongest, abundant in pride;
even the Maruts strengthened Indra when his rich mother bore the hero.

10.73.2 Pritni, set among the treacherous, grew your Indra by abundant praise;
as if enclosed, the embryos emerged from the darkness at their great step.

10.73.3 Your feet are lofty as you advance; the prizes and those present strengthened you;
you, Indra, held a thousand savage foes in the hall, and turned the Ashvins back.

10.73.4 Swiftly you approach the common sacrifice and bring the Ashvins for friendship;
you held a thousand riches, Indra; the Ashvins gave heroic gifts.

10.73.5 Glad through Truth, Indra with swift friends sought wealth for his people;
with these powers he attacked the Dasyu and cast down the dark, rain-bearing clouds.

10.73.6 You shattered even namesakes; Indra struck Ushas down for us;
with desired lofty friends you came and destroyed the stronghold in your heart.

10.73.7 You killed Namuchi, lover of battle, the cunning Dasa, for the seer;
you made pleasant, straight paths for Manu, leading to the gods.

10.73.8 You have filled these realms, ruling, Indra, and hold their names in your hand;
the gods rejoice in your strength; you made trees rooted above.

10.73.9 When his wheel rested in the waters, that too was covered with honey for him;
you set the udder upon the earth, the milk in cows and plants.

10.73.10 “They came from a horse,” they say; yet I think him born of might;
from wrath he came and stood in houses: Indra knows his birthplace.

10.73.11 Bright-winged birds settled by Indra, and longing seers beloved for their wisdom;
lift darkness, fill our eyes with sight, and release us as from bonds.

Hymn 10.74 — Seer: Gauriviti Shaktya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.74.1 Do you seek the Vasus' wealth through prayer or sacrifices in both worlds,
or horses rich in winnings, or those who have won famed and well-heard praise?

10.74.2 Their mighty lord's call reaches heaven, their glory-seeking mind the earth;
where gods watch for happiness, they make heaven their shelter.

10.74.3 This is the song of these immortals who prepare treasure for all;
fulfilling thought and sacrifice, may they give us inexhaustible wealth.

10.74.4 Let those devoted to Indra praise him, seeking to cross into wide cow-filled pastures;
who once milked the great, many-childed earth with a thousand streams.

10.74.5 Make mighty Indra your helper, unconquered, subduer of battling foes;
rich, praised Ribhukshan, bearing the manly mace, abundant in food.

10.74.6 When the ancient conqueror, Vritra-slaying Indra, filled many names abundantly,
the mighty lord of victory became known: what we wish him to do, he does.

Hymn 10.75 — Seer: Sindhukshit Praiyamedha. Deity: the Rivers. Meter: Jagati.

10.75.1 Let the poet proclaim your supreme greatness, waters, in Vivasvat's dwelling;
they stream forward seven by seven in three courses; Sindhu exceeds all rivers in power.

10.75.2 Varuna opened paths for you to travel, Sindhu, as you raced to the prize;
you descend over earth's slopes, ruling at the head of moving streams.

10.75.3 Your sound reaches heaven and spreads above earth; with radiance you raise boundless power;
like thundering rains from a cloud, Sindhu comes roaring like a bull.

10.75.4 Like mothers running to a child, Sindhu, the lowing cows flow toward you with milk;
like a warrior king you lead your two banks when you advance at the head of the streams.

10.75.5 Ganga, Yamuna, Sarasvati, Shutudri and Parushni, join my praise;
Asikni, Marudvridha, Vitasta, Arjikiya and Sushoma, hear me.

10.75.6 You first join Trishtama on your way, Susartu and Rasa with white Svetya;
Sindhu, with Kubha, Gomati, Krumu, and Mehatnu you travel in one chariot.

10.75.7 Straight-running, dark and shining in splendor, she carries the wide spaces around her;
unconquered Sindhu, most active of streams, beautiful as a dappled mare to behold.

10.75.8 Sindhu has fine horses and chariots and garments, golden, well-made, rich in prizes;
wool-bearing maiden, fertile and gracious, she wears honey-producing growth.

10.75.9 Sindhu has yoked her easy chariot and horses to win the prize in this contest;
her greatness deserves praise, unconquered, self-glorious, mighty.

Hymn 10.76 — Seer: Sarp Airavata Jaratkarna. Deity: the Pressing Stones. Meter: Jagati.

10.76.1 Prepare strength at daybreak; anoint Indra, Maruts, Heaven and Earth;
so that both our days share in it, breaking forth to honor him at every seat.

10.76.2 Press that finest soma draught: the stone in the presser's hand races like a horse;
the noble one finds conquering courage, even when a great horse is struck for wealth.

10.76.3 His pressing discovers waters, as once it found a path for Manu;
in the cow-filled flood, among Tvashtar's horse-clad works, the rites settled into place.

10.76.4 Strike down demons, drive off the breaker, prop us up, repel Nirriti and malice;
press wealth rich in heroes for us; pressing stones, bring a song worthy of gods.

10.76.5 Sing to those stronger even than heaven, more skillful even than Vibhvan,
readier for soma than Vayu, more nourishing even than Agni.

10.76.6 Let the famed stones press our drink with a voice divine, heaven-born;
where men milk the desired honey, crying loudly to one another all around.

10.76.7 Like charioteers the stones press soma; eager for cows, they milk its juice;
they milk the udder for pouring; men polish them with their mouths like offerings.

10.76.8 You stones who press soma for Indra have become skillful workers;
beauty after beauty for your heavenly home, treasure after treasure for your earthly presser.

Hymn 10.77 — Seer: Syumarashmi Bhargava. Deity: the Maruts. Meters: Trishtubh; verse 5, Jagati.

10.77.1 Like clouds sprinkling blessings with speech, like discerning oblation-filled sacrifices,
I praise their Marut host with a worthy prayer, their splendid company.

10.77.2 The young ones dress themselves in ornaments for beauty, across many nights;
these sons of heaven grow unwearied, like the Adityas.

10.77.3 They emerge from heaven, greater than earth, outshining clouds like the sun;
strong as heroes, praiseworthy, consuming foes, young and reaching heaven.

10.77.4 In the depths of your journey, like the waters, the great sacrifice never shakes apart;
come here with nourishment, together, to this rite encompassing all.

10.77.5 You shine at dawn like teams guided by reins, radiant with light;
like hawks self-glorious and foe-devouring, like travelers you sprinkle everywhere.

10.77.6 When you drive from afar, Maruts, bearing the great sheltering treasure,
you discerning Vasus drive away hatred, even from far beyond.

10.77.7 The mortal who offers to the Maruts at the closing sacrifice
wins splendid vigor and good sons; let him share the gods' protection of cows.

10.77.8 For they are worshipful at sacrifices, protectors who bestow blessings under the Adityas' name;
let them guide our thought like chariots, desiring the great sacrificial journey.

Hymn 10.78 — Seer: Syumarashmi Bhargava. Deity: the Maruts. Meters: Trishtubh; verses 2, 5–7, Jagati.

10.78.1 Like wise men with prayers, discerning, like god-loving worshipers with fine deeds,
like splendid kings, beautiful to behold, like spotless youths of the peoples.

10.78.2 Like Agni in brightness, gold-plated on their chests, like self-yoked winds bringing sudden help,
like eldest counselors of wise guidance, like somas granting shelter to the seeker of Truth.

10.78.3 Like shaking winds racing forward, like Agni's gleaming tongues,
like armored fighters powerful in action, like the fathers' generous praises.

10.78.4 Like spokes of chariots sharing a hub, like conquering heroes aiming at heaven,
like young suitors sprinkled with ghee, like well-praised singers answering song.

10.78.5 Like swift foremost horses, like generous charioteers ready for battle,
like waters rushing downhill, like Angirases of many forms singing chants.

10.78.6 Like stones, like seers born of rivers, mountain-breakers at all times,
like playful children with kindly mothers, like a great army on the march in radiance.

10.78.7 Like dawns' banners, glorious in sacrifice, they brighten with ornaments like seekers of beauty;
like racing rivers their lances shine; they measure distances from afar.

10.78.8 Make us your singers fortunate and richly endowed, gods, as we magnify you, Maruts;
come to the praise and friendship of our song: from ancient days you own the treasures.

Hymn 10.79 — Seer: Agni Sauchika, Vaishvanara, or Sapti Vajambhara. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.79.1 I saw the great greatness of the immortal among mortal peoples;
his two jaws part and come together, tireless and devouring wherever he goes.

10.79.2 His head is hidden, his eyes set apart; with untiring tongue he eats the woods;
men gather fuel for him with their feet, with lifted hands and reverence among the people.

10.79.3 Searching beyond his mother for a secret place, the child creeps like a boy through broad plants;
he found food ripened and glowing, licking it within his enemy's lap.

10.79.4 I proclaim this immortal to you, Heaven and Earth: as an unborn child he devours his mother;
I, a mortal, cannot comprehend the god, but Agni himself is keenly aware.

10.79.5 To one who puts eager food before him, pours melted ghee and nourishes him,
I look with a thousand eyes: Agni, you face us from every side.

10.79.6 What offense have you committed against the gods, Agni? I ask without knowing;
the golden one played in deadly earnest, eating for food and cutting it joint by joint like a knife cuts a cow.

10.79.7 Forest-born, he yoked horses in every direction, seized with straight-driving reins;
well-born Mitra looked with the Vasus, growing by each joint in equal measure.

Hymn 10.80 — Seer: Agni Sauchika, Vaishvanara, or Sapti Vajambhara. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.80.1 Agni gives a prize-bearing racer, Agni a hero famed for his deeds;
Agni moves through both worlds, adorning them; Agni gives a resourceful woman bearing heroes.

10.80.2 Blessed be Agni's kindling in his work; Agni entered the mighty worlds;
Agni urges one man to battle; Agni destroys many foes.

10.80.3 Agni heard the aging Karna; Agni burned Jarutha out of the waters;
Agni protected Atri within the heat; Agni joined Nrimedha with offspring.

10.80.4 Agni gives hero-adorned wealth, Agni gives the seer who wins thousands;
Agni stretched the offering across heaven; Agni's dwellings are scattered widely.

10.80.5 Seers summon Agni with hymns; men oppressed on their journey call him;
birds flying in midair seek Agni; Agni circles thousands of cattle.

10.80.6 Human peoples praise Agni, people descended from Manu and Nahusha;
Agni found the Gandharva path of Truth; Agni's cattle-pasture is set in ghee.

10.80.7 The Ribhus fashioned prayer for Agni; we proclaimed a great fine song for him;
Agni, protect the singer, youngest one; worship for mighty riches.

Hymn 10.81 — Seer: Vishvakarman Bhauvana. Deity: Vishvakarman. Meter: Trishtubh; verse 2, Viraj.

10.81.1 Our father, who offered up all these worlds, the seer and invoker, sat down;
seeking wealth with blessing, he entered the first and later forms.

10.81.2 What was the foundation, what the starting point, how was it done,
when Vishvakarman fashioned earth and spread out heaven in his all-seeing greatness?

10.81.3 Eyes everywhere, faces everywhere, arms everywhere, feet everywhere:
with his arms and wings the one god blows life into heaven and earth as he makes them.

10.81.4 What wood, what tree was there from which they shaped heaven and earth?
Ask this in your hearts, thinkers: on what did he stand while holding the worlds?

10.81.5 Your highest, lowest and middle abodes, Vishvakarman, and these below:
teach your friends at the oblation, self-sustaining one; sacrifice yourself, growing in body.

10.81.6 Vishvakarman, strengthened by oblation, sacrifice yourself for heaven and earth;
let those other peoples wander in confusion; let us have a generous patron here.

10.81.7 We call Vishvakarman, lord of speech, swift in mind, today for help in the contest;
let him welcome every summons, skillful and bringing blessing to all.

Hymn 10.82 — Seer: Vishvakarman Bhauvana. Deity: Vishvakarman. Meter: Trishtubh.

10.82.1 The father of sight, wise in his mind, brought forth ghee from the two who bowed;
when the first boundaries were fixed, then Heaven and Earth spread wide.

10.82.2 Vishvakarman, manifold of mind, creator, disposer, highest and all-seeing;
they rejoice in their desired food where they speak of one beyond the seven seers.

10.82.3 He is our father, our begetter, our maker, who knows every abode and world;
he alone names the gods: all other beings come questioning him.

10.82.4 The early seers sacrificed together for wealth to him, like singers in plenty;
settled in the formed and formless spaces, they fashioned these beings.

10.82.5 Beyond heaven, beyond this earth, beyond gods and Asuras—what is there?
What first embryo did the waters bear, where all the gods beheld one another?

10.82.6 That first embryo the waters bore, where all the gods came together;
one was set in the unborn's navel, in whom all worlds stand.

10.82.7 You have not known the one who made these things; something else stands within you;
wrapped in mist and idle talk, hymn-chanters wander, satisfied with life-breath.

Hymn 10.83 — Seer: Manyu Tapasa. Deity: Manyu. Meters: Jagati (verse 1), Trishtubh (2–7).

10.83.1 Whoever serves you, Manyu, arrow and mace, grows in strength and courage throughout mankind;
with you as ally may we defeat Dasa and Arya, forcefully, with force made strong.

10.83.2 Manyu is Indra, Manyu indeed is god; Manyu is the invoker, Varuna and Jatavedas;
human peoples honor Manyu: protect us, Manyu, united in ardor.

10.83.3 Come against them, Manyu, mightier than might; joined with ardor destroy our foes;
killer of enemies, Vritra and Dasyus, bring us every treasure.

10.83.4 For you, Manyu, are conquering force, self-born flame, vanquisher of rivals;
all-seeing, enduring, powerful, place strength in us for battles.

10.83.5 Without a portion I have gone away from your purpose, powerful knowing one;
I, lacking purpose, have angered you, Manyu: come into my body to grant me strength.

10.83.6 Here I am yours; come close, face me, sustaining all, conquering one;
Manyu, mace-bearer, turn toward me: let us kill the Dasyus, and know me as friend.

10.83.7 Advance to my right, then together let us crush many foes;
I offer you the first draught of honey's essence; let us both drink first in secret.

Hymn 10.84 — Seer: Manyu Tapasa. Deity: Manyu. Meters: Trishtubh (1–3), Jagati (4–7).

10.84.1 Riding one chariot with you, Manyu, let the Maruts joyfully charge, daring in might;
let men with sharp arrows and weapons whetted advance, fire-shaped.

10.84.2 Blazing like fire, Manyu, prevail; called as our commander, rise, conqueror;
strike down our foes, divide their wealth, measure your might, drive the hostile away.

10.84.3 Conquer our rivals, Manyu; go against foes, breaking, crushing and overwhelming;
none has checked your fierce advance: sole-born, you master the mastered.

10.84.4 Alone among many, praised Manyu, prepare each people for battle;
with you our ally, unfailing in attack, we raise a glorious cry of victory.

10.84.5 Bringer of victory, undefeated like Indra, be our protector here, Manyu;
we sing your beloved name, conqueror, and know the spring from which you arose.

10.84.6 Born with might, O mace and arrow, you bear victorious force beyond all others;
Manyu, join us in strength and wisdom when great treasure is contested, much-invoked one.

10.84.7 Let Varuna and Manyu grant us both their gathered and their combined treasures;
let defeated enemies hide away with fear in their hearts.

Hymn 10.85 — Seer: Surya Savitri. Deities: Soma (1–5), Surya's marriage (6–16), the Gods (17), Soma and Sun (18), Moon (19), marriage blessings (20–28), bridal robe (29–30), healing of the couple (31), Surya Savitri (32–47). Meters: Anushtubh; verses 14, 19–21, 23–24, 26, 36–37, 44, Trishtubh; verses 18, 27, 43, Jagati.

10.85.1 Earth stands supported by truth, heaven by Surya;
the Adityas stand by Truth; Soma rests in heaven.

10.85.2 By Soma the Adityas are strong, by Soma earth is great;
and Soma has been placed in the lap of these stars.

10.85.3 One thinks one has drunk soma when one crushes the plant;
but of the Soma the priests know, no one ever drinks.

10.85.4 Hidden and protected by coverings, guarded, Soma, by mighty ones,
you hear the pressing stones, yet no one born of earth drinks you.

10.85.5 Whenever gods drink you, you grow full again;
Vayu guards Soma; the month measures out the years.

10.85.6 Raibhya was her bridesmaid, Narashamsi attended her;
Surya's lovely garment was adorned with song.

10.85.7 Thought was her pillow and sight her anointing;
heaven and earth were her chest when Surya went to her husband.

10.85.8 Songs were her crossbars, meter her headdress;
the Ashvins courted Surya and Agni went before her.

10.85.9 Soma became the suitor and both Ashvins her wooers;
Savitar gave Surya with his mind to the husband who desired her.

10.85.10 Her mind was her carriage and heaven its canopy;
two bright bulls drew it as Surya went to her home.

10.85.11 Your two bulls, called by verse and chant, traveled with song;
your wheels were hearing; your path ran through heaven.

10.85.12 Your wheels were pure as you traveled, the axle fastened by air;
Surya mounted the carriage fashioned of mind, bound for her husband.

10.85.13 Surya's bridal train departed, dispatched by Savitar;
cows are killed under the Aghas; under the Arjunis she is led around.

10.85.14 When you Ashvins came asking for Surya's hand in the three-wheeled carriage,
all the gods consented; Pushan the son chose you as fathers.

10.85.15 When you lords of beauty approached Surya as wooers,
where was your single wheel, and where did you stand for the gift?

10.85.16 Priests know your two wheels, Surya, in their proper season;
the third wheel hidden away only the wise know for certain.

10.85.17 To Surya and the gods, to Mitra and Varuna,
to those who know all beings, I have given homage.

10.85.18 By wondrous power these two travel one behind the other, like children playing around the rite;
one surveys all the worlds; the other orders seasons and is born again.

10.85.19 Ever new at birth, the moon comes as the days' beacon at dawn's threshold;
as he goes he assigns the gods their portions, extending a long life.

10.85.20 Climb into the bright-flowered silk-cotton carriage, many-colored, golden, well-built and well-wheeled;
Surya, journey to immortality's world; make a pleasant bridal journey to your husband.

10.85.21 Rise from here: she has a husband now; I honor you, Vishvavasu, with songs and reverence;
seek another maiden at her father's house: that is your lot from birth.

10.85.22 Rise from here, Vishvavasu; reverently we praise you;
seek another unripe maiden, and join this wife to her husband.

10.85.23 Let the paths our friends take to the marriage be thornless and straight;
may Aryaman and Bhaga lead us together; gods, make the marriage bond easy to bear.

10.85.24 I release you from Varuna's snare, with which kindly Savitar bound you;
in Truth's womb, in the world of good action, I set you unharmed beside your husband.

10.85.25 From here I release her, not from there; I bind her tightly there;
so, bountiful Indra, may she be blessed with fine sons and fortune.

10.85.26 Let Pushan lead you from here by the hand, the Ashvins convey you in their chariot;
go to your home as its mistress, and speak with authority in the assembly.

10.85.27 May love flourish here for you with children; keep watch over the household fire in this home;
unite your body with this husband, and speak together in council until old age.

10.85.28 Blue and red it becomes, as the spell spreads out;
her kin prosper while her husband is bound in bonds.

10.85.29 Give away the stained robe, distribute wealth to the priests;
this embodied spell enters the husband in the form of the wife.

10.85.30 His body becomes unsightly, shining with that evil,
when the husband seeks to cover himself with the bride's robe.

10.85.31 What wasting sickness comes with the bride's brilliant train following the people,
let the worshipful gods lead it back where it came from.

10.85.32 May lurking robbers not find the newly married pair;
let them pass dangers on easy paths and let foes flee away.

10.85.33 This bride is full of blessing; gather and look at her;
give her good fortune, then return to your homes and depart.

10.85.34 This is sharp and bitter, barbed and poisonous, unfit to eat;
only a priest who knows Surya is worthy of the bridal garment.

10.85.35 Cutting, dividing, and severing besides:
see Surya's forms; only the priest purifies them.

10.85.36 I take your hand so you may be blessed, and grow old together with me, your husband;
Bhaga, Aryaman, Savitar, Purandhi and the gods gave you to me for household life.

10.85.37 Pushan, urge her, most gracious, in whom men sow seed,
she who lovingly spreads her thighs for us, in whom we lovingly plant the member.

10.85.38 To you first, Agni, they brought Surya with her bridal train;
Agni, you gave her back to human husbands together with offspring.

10.85.39 Agni returned the wife with long life and brilliance;
may the husband beside her live a hundred autumns.

10.85.40 Soma first possessed you, then the Gandharva possessed you;
Agni was your third husband; the fourth was born of man.

10.85.41 Soma gave her to Gandharva, Gandharva to Agni;
Agni gave me her, with wealth and sons.

10.85.42 Stay here together; never part; reach your full span of life,
playing with sons and grandsons, rejoicing in your own house.

10.85.43 May Prajapati bring us offspring, and Aryaman unite us until old age;
enter your husband's home without ill omen; bless our two-footed and four-footed creatures.

10.85.44 Be gentle-eyed, bringing no harm to your husband; kindly to the cattle, bright-minded and radiant;
bearing heroes, loving gods, gracious: bless our two-footed and four-footed creatures.

10.85.45 Bountiful Indra, make this woman fortunate with good sons;
plant ten sons in her, and make her husband the eleventh.

10.85.46 Be queen over your father-in-law and queen over your mother-in-law;
be queen over your husband's sisters and queen over his brothers.

10.85.47 Let all gods and waters join our hearts together;
let Matarishvan, Dhatar and the one who directs join us.

Hymn 10.86 — Seers: Indra; Vrishakapi (7, 13, 23); Indrani (2–6, 9–10, 15–18). Deity: Indra. Meter: Pankti.

10.86.1 The pressers have gone astray and no longer honor god Indra;
where Vrishakapi rejoiced in the Arya's rich goods, my friend is higher than all, Indra.

10.86.2 “You run off, Indra, driven wild by Vrishakapi;
nowhere else do you find your soma draught: Indra is higher than all.”

10.86.3 “What has this tawny beast Vrishakapi done to you
that you lavish your precious wealth and nourishment on him? Indra is higher than all.”

10.86.4 “This Vrishakapi you hold so dear and protect, Indra—
may a dog bite him on the ear, chasing a wild boar! Indra is higher than all.”

10.86.5 “The ape has spoiled my cherished, well-made things;
I would strike off his head, and bring the wrongdoer no ease. Indra is higher than all.”

10.86.6 “No woman is more desirable or more loving than I;
none spreads herself more for her husband or lifts her thighs higher. Indra is higher than all.”

10.86.7 “Mother, easy to embrace, perhaps that is how it shall be;
my buttocks, mother, my thighs and my head are all quivering. Indra is higher than all.”

10.86.8 “Fair-armed and fair-fingered, wide-chested and broad-hipped,
hero's wife, why are you angry with our Vrishakapi? Indra is higher than all.”

10.86.9 “This pest thinks me a woman without sons;
yet I am mother of heroes, Indra's wife and the Maruts' friend. Indra is higher than all.”

10.86.10 “The wife went of old to the common sacred offering;
Indra's wife, mother of heroes, keeper of Truth's wisdom, is honored. Indra is higher than all.”

10.86.11 “Among women I have heard Indrani called most fortunate;
for her husband will never die of old age before her. Indra is higher than all.”

10.86.12 “Indrani, I find no joy without my friend Vrishakapi;
his beloved offering even goes to the gods. Indra is higher than all.”

10.86.13 “Vrishakapi's wife, rich in children and fine daughters-in-law,
Indra will eat your bulls; make him a pleasing offering. Indra is higher than all.”

10.86.14 “Fifteen, even twenty bulls are cooked together for me;
I eat my fill and fill both sides of my belly. Indra is higher than all.”

10.86.15 “Like a bull with sharp horns bellowing among herds,
so, Indra, may the pressed draught bring joy to your heart. Indra is higher than all.”

10.86.16 “She is not master of the man whose member dangles between his thighs;
she rules the one whose hairy member swells when he lies with her. Indra is higher than all.”

10.86.17 “He is not master whose hairy member swells when he lies with her;
he rules her whose member dangles between his thighs. Indra is higher than all.”

10.86.18 “This Vrishakapi, Indra, has found the sacrificed beast's wealth:
a knife for slaughter, a fresh pot and a loaded wagon of fuel. Indra is higher than all.”

10.86.19 “I come looking everywhere, sorting out Dasa and Arya;
I drink what the simple presser makes, looking to the wise one. Indra is higher than all.”

10.86.20 “How many miles lie between the desert and the thicket?
Come nearer, Vrishakapi, come home to the house. Indra is higher than all.”

10.86.21 “Come back, Vrishakapi, and we shall set matters right;
you who make sleep vanish, travel home by this path again. Indra is higher than all.”

10.86.22 “When you came north to Indra's home, Vrishakapi,
where was that wretched animal, where had the people's bane gone? Indra is higher than all.”

10.86.23 “Parshu, daughter of Manu, gave birth to twenty together;
happy was the good fortune of the woman whose belly ached! Indra is higher than all.”

Hymn 10.87 — Seer: Payu Bharadvaja. Deity: Agni, Slayer of Demons. Meters: Trishtubh; verses 22–25, Anushtubh.

10.87.1 I pour into the demon-slaying champion, approach the greatest friend for shelter;
Agni whets his powers when kindled: protect us from injury by day and night.

10.87.2 Iron-fanged Jatavedas, kindled, touch the sorcerers with flame;
seize the witless with your tongue and thrust the flesh-eaters into your mouth.

10.87.3 Set your teeth against both kinds, fierce and sharp, those near and far;
range through midair, king, closing your jaws on the sorcerers.

10.87.4 String your arrows with sacrifices, Agni, fletch them with speech and thunderbolts;
pierce the sorcerers' hearts, break their outstretched arms.

10.87.5 Tear the sorcerer's skin, Agni, let your blazing bolt strike him;
cut his limbs, Jatavedas, let the flesh-eater tear the severed flesh.

10.87.6 Wherever you see him now, Jatavedas, standing, walking,
or flying along the paths of midair, shoot him with your sharpened shaft.

10.87.7 Protect the one seized, Jatavedas, from the sorcerer who has grasped him;
strike first, Agni, blazing, and let the tawny birds devour that raw-flesh eater.

10.87.8 Declare here, Agni, which sorcerer has done this;
seize him with your fuel, youngest one; expose him to the sight of those who watch men.

10.87.9 Guard the sacrifice with a keen eye, Agni, lead it forward to the Vasus, wise one;
blaze against the violent demons; let no sorcerer deceive you, watcher of men.

10.87.10 Watch demons among the peoples, watcher of men, and cut off their three heads;
burn through their ribs, Agni, and sever the sorcerer's root in three places.

10.87.11 Let the sorcerer who strikes Truth with falsehood fall three times into your snare;
flaming, Jatavedas, cast him before the singer's eyes.

10.87.12 Turn that eye, Agni, on the howler, the hoof-breaker, with which you see the sorcerer;
with Atharvan's divine light burn the hidden violator of truth.

10.87.13 If two curse one another today, Agni, if shouting voices produce sharp words,
with the dart born of wrathful thought pierce the sorcerers' hearts.

10.87.14 Burn the sorcerers utterly with heat; burn the demons away, Agni, with your fire;
with flame burn the witless ones away, and scorch the breath-devourers.

10.87.15 Let gods tear apart evil today and send the sharp curses back against it;
let arrows of speech strike the thief's heart; let the sorcerer enter every snare.

10.87.16 Whoever anoints himself with human flesh, the sorcerer who feeds on horse or beast,
who steals milk from the inviolate cow—Agni, burn and sever their heads.

10.87.17 Let no sorcerer, watcher of men, drink the year's milk from the cow;
whoever would enjoy the sweet essence, Agni, strike his heart with a backward flame.

10.87.18 Let the sorcerers drink poison instead of cow's milk; cut the wicked off from Aditi;
let Savitar cast them away; let them lose their share of plants.

10.87.19 From ancient times, Agni, you have crushed sorcerers; demons never conquered you in battle;
burn the flesh-eating fools away; do not release your divine missile.

10.87.20 Guard us below and above, Agni, from behind and before;
let your most scorching, ageless flames burn each speaker of evil.

10.87.21 From behind, before, below and above, surround and guard us with your wisdom, king;
immortal Agni, be an ageless friend to us mortals facing age.

10.87.22 Agni, we set you around us as a stronghold, inspired conqueror,
bold in appearance each day, destroyer of those who shatter us.

10.87.23 Burn the destructive demons with poison, Agni,
with your sharp flame and spears tipped with heat.

10.87.24 Burn both sorcerers and demons facing you, Agni;
I sharpen you with thoughts: watch, unfailing inspired one.

10.87.25 Agni, with your own fierce heat, burn back on every side;
break the demon sorcerer's strength and courage.

Hymn 10.88 — Seer: Murdhanvan Angirasa or Vamadevya. Deity: Surya-Vaishvanara Agni. Meter: Trishtubh.

10.88.1 The immortal who drinks offerings, finds sunlight, touches heaven, and delights in offerings cast in Agni:
for his protection and support of the world the gods spread out through their own power.

10.88.2 The world lay swallowed, hidden by darkness, until sunlight appeared when Agni was born;
the gods drew earth, heaven, waters and plants to his friendship.

10.88.3 Urged by the worshipful gods, I praise great immortal Agni,
who with his light stretched earth and heaven, these two worlds and midair.

10.88.4 First priest welcomed by the gods, chosen and anointed with melted butter,
Agni Jatavedas made what flies, moves and stands shine brightly.

10.88.5 When, Jatavedas, you stood on the world's summit together with light,
we called you with thoughts, songs and hymns; worthy of worship, you filled both worlds.

10.88.6 At night Agni is the world's head; from him the sun is born rising at dawn;
such is the worshipful gods' wonder: moving quickly, he enters the waters.

10.88.7 Visible and kindled in greatness, heaven-born, radiant, he shone;
into that Agni all the gods cast their offerings with a fine hymn, protecting their bodies.

10.88.8 First they brought forth the sacred word, then the gods brought forth Agni and the offering;
he became their sacrifice and guarded their bodies: Heaven, Earth and Waters know him.

10.88.9 The Agni whom gods brought forth, into whom they offered all worlds,
burned earth and heaven with his flame, striving straight in greatness.

10.88.10 Through song the gods brought Agni forth in heaven, filling both worlds with powers;
they made him threefold to sustain the world; he ripens plants in every form.

10.88.11 When the worshipful gods set this one in heaven as the sun, son of Aditi,
when the moving pair came into being, then they saw all the worlds.

10.88.12 For all the world the gods made Vaishvanara Agni the days' bright beacon;
he spread radiant dawns and unwrapped waters, dispelling darkness with flame.

10.88.13 The worshipful gods, the seers, brought forth undying Vaishvanara Agni;
he measured the ancient wandering star, strong and great overseer of the mystery.

10.88.14 We speak with songs to Vaishvanara, ever shining, inspired Agni,
who in greatness encompasses the wide world, the god below and above.

10.88.15 I have heard of two paths, one of the fathers and one of gods and mortals;
all that moves comes together along these two between the father and mother.

10.88.16 The two joined bear the moving one, born from their heads, fashioned in mind;
shining, tireless, he stood facing all the worlds as the kindling stick.

10.88.17 Where the lower and higher speak together, which of us knows which belongs to the sacrifice?
Friends reached the common feast and attained sacrifice: who shall explain it?

10.88.18 How many fires, how many suns, how many dawns, how many waters?
I do not ask this to mock you, fathers; seers, I ask to know.

10.88.19 As far as Ushas' form spreads, as far as winged Matarishvan dwells,
so far he establishes sacrifice; the priest sits below the invoker.

Hymn 10.89 — Seer: Renu Vaishvamitra. Deity: Indra; verse 7, Indra and Soma. Meter: Trishtubh.

10.89.1 I praise Indra, most heroic, whose greatness drove back the shining realms and earth's ends;
he filled the spaces with shelter for men, surpassing the rivers in greatness.

10.89.2 He rolled the sun across broad spaces like a wheel following a chariot;
by his brilliance Indra struck black darkness, standing still like a pent-up torrent.

10.89.3 Sing him the same undiminished song, a new unequaled hymn from earth to heaven;
Indra knows their births as if their backs; he seeks no other ally.

10.89.4 For Indra the songs sent forth waters from the ocean's depths in an unstoppable rush;
with his powers he propped apart heaven and earth on every side, as on an axle.

10.89.5 His wrath drinks waters, his thunder strikes, his power shakes, his shaft cuts clean;
Soma has touched every forest, yet no rival approaches Indra.

10.89.6 Neither heaven and earth, desert, midair nor mountains can restrain him, nor Soma,
when rising anger shatters the solid and breaks the firm.

10.89.7 He killed Vritra like an axe cutting wood; he smashed cities and opened rivers;
he split the mountain like a new jar and led out the cattle with his allies.

10.89.8 You, wise Indra, tear through wrongs like a blade through a joint,
when people violate Mitra's and Varuna's law and betray an ally and friend.

10.89.9 Against the wicked who violate Mitra, Aryaman, song and Varuna,
Indra, mighty bull, whet your fierce red weapon amid the foes.

10.89.10 Indra rules heaven, Indra earth, Indra waters, Indra mountains;
Indra rules elders and wise men; Indra is called for peace and struggle.

10.89.11 Indra surpasses bygone days and days to come, midair and ocean's depths;
he exceeds the wind's breadth, earth's limits, rivers and peoples.

10.89.12 Like dawn's shining banner, Indra, let your tireless weapon turn;
strike the treacherous as with a stone, loosed from heaven in fiercest fury.

10.89.13 Days and months followed newborn Indra, as did forests, plants and mountains;
Heaven and Earth called after him, and waters rushed to him.

10.89.14 When will your perception come, Indra, when you shatter the approaching evil demon,
when betrayers like cattle lie across the earth in disgrace?

10.89.15 Those bands who spread against us as enemies, working great damage, Indra,
let them join blind darkness, while bright nights confront them.

10.89.16 Many offerings and prayers of singing seers delight you;
hear this summons for help, and cross past all singers to come here.

10.89.17 So, Indra, may we know your new and generous favors, enjoying them;
may we Vaishvamitras learn them at dawn as we praise with your aid.

10.89.18 Let us call mighty Indra for good fortune in this contest for prizes, the foremost hero;
let the fierce one hear us and help in battles, slayer of foes, winner of wealth.

Hymn 10.90 — Seer: Narayana. Deity: Purusha. Meters: Anushtubh; verse 16, Trishtubh.

10.90.1 Purusha has a thousand heads, a thousand eyes, a thousand feet;
he embraced earth on every side and reached ten fingers beyond it.

10.90.2 Purusha is all this, what has been and what shall be;
he rules immortality and what grows greater by food.

10.90.3 Such is his greatness, yet Purusha is greater still;
all beings are a quarter of him; three quarters are immortal in heaven.

10.90.4 Three quarters of Purusha rose upward, while one quarter came again into this world;
from there he spread everywhere, over what eats and what does not eat.

10.90.5 From him Viraj was born, and from Viraj Purusha;
when born he stretched beyond the earth, behind and before.

10.90.6 When the gods performed sacrifice with Purusha as the oblation,
spring was its ghee, summer its fuel, autumn its offering.

10.90.7 They sprinkled Purusha, born at the beginning, as a sacrifice on the ritual grass;
with him the gods sacrificed, and the Sadhyas and the seers.

10.90.8 From that sacrifice in which all was offered they gathered curd mixed with ghee;
from it he fashioned creatures of the air, wild beasts and domestic animals.

10.90.9 From that sacrifice in which all was offered came verses and chants;
from it came meters, from it the sacrificial formulas arose.

10.90.10 From it horses were born, and all creatures with teeth in both jaws;
from it cows arose; from it were born goats and sheep.

10.90.11 When they divided Purusha, into how many parts did they separate him?
What was his mouth, what were his arms, what his thighs, what his feet?

10.90.12 The Brahmin was his mouth; his arms became the Rajanya;
his thighs were the Vaishya; from his feet the Shudra was born.

10.90.13 The moon was born from his mind, the sun from his eye;
Indra and Agni from his mouth, Vayu from his breath.

10.90.14 Midair arose from his navel, heaven formed from his head;
earth from his feet, directions from his ear: so they made the worlds.

10.90.15 Seven were its enclosing sticks, and three times seven logs of fuel were laid,
when the gods prepared their sacrifice and bound Purusha as the victim.

10.90.16 With sacrifice the gods sacrificed to sacrifice; these were the first sacred laws;
those great ones attained heaven, where the ancient Sadhyas dwell as gods.

Hymn 10.91 — Seer: Aruna Vaitahavya. Deity: Agni. Meters: Jagati; verse 15, Trishtubh.

10.91.1 Awake among the waking, Agni is kindled and grows old in every home, bringing food to Ila's place;
chosen invoker of every offering, all-pervading and radiant, he befriends us as a true friend.

10.91.2 Splendid to see, a guest in every house, he dwells in every forest like a swift hero;
like a kinsman he overlooks no one, living with each people among its settlements.

10.91.3 Skillful among the skillful, you are wise in purpose, Agni, a seer in poetry, knowing all;
you alone rule the treasures heaven and earth bring to growth.

10.91.4 Knowing your proper birthplace, Agni, you sat in Ila's ghee-rich place;
your spotless journeys shone like dawns, like the sun's rays.

10.91.5 Your beauties shine like lightning from a rain cloud, bright as dawns' banners;
released upon plants and woods, you gather food on every side into your mouth.

10.91.6 The plants bore him in season as their child; mother waters brought forth Agni;
trees and growing plants, pregnant with him, bear him always in equal measure.

10.91.7 Wind-shaken and impelled, you spread quickly among plants seeking food;
your ageless armies rush like separate chariot teams, consuming, Agni.

10.91.8 Maker of wisdom, achiever of the gathering, Agni the invoker, thought that embraces all:
him people choose alike for small and great offering, no other than you.

10.91.9 God-loving makers choose you as their invoker in assemblies, Agni,
when descendants of Manu spread ritual grass and bring offerings, devoted to the gods.

10.91.10 The invoker's work is yours, Agni, the purifier's yours in its season, the guide's yours; you are fire-kindler;
the directing priest's is yours; you conduct sacrifice, our priest and householder at home.

10.91.11 When a mortal brings fuel or offering to immortal you, Agni,
you become his priest and messenger, speak for him, worship and conduct his rite.

10.91.12 These thoughts, words, verses, songs and excellent praises have gathered for him from us;
longing for wealth they come to rich Jatavedas, growing even among what is old.

10.91.13 I would speak a new, beautiful praise for the ancient one; let him hear us, eager;
come nearer to touch my heart, like a willing wife, beautifully clothed, before her husband.

10.91.14 For him horses, bulls, oxen, cows and sheep are released and offered;
for the wise Agni whose back bears soma, my heart fashions a beautiful thought.

10.91.15 I offer into your mouth, Agni, as ghee in a ladle, soma in a bowl;
grant us heroic wealth, prize-winning, renowned and vast.

Hymn 10.92 — Seer: Sharyata Manava. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati.

10.92.1 I praise your charioteer of sacrifice, lord of peoples, the radiant night-guest and priest of the tribes;
blazing among dry yellow woods, the bull, beacon of worship, has reached heaven.

10.92.2 Both have made Agni straight-running, upholder of law, perfecter of the gathering;
like night their ancient priest, son of himself, reaches Ushas' dawn.

10.92.3 We think on Vala's paths and the Pani's schemes; his branches were called forth for food;
when fierce ones attained immortality they praised the divine people.

10.92.4 Truth's track is heaven's broad expanse; reverence is devotion worthy of praise;
Indra, Mitra and Varuna understand together, and Bhaga and Savitar, pure in skill.

10.92.5 Rivers go forward with swift Rudra, crossing mighty devotion;
with them the wide-roaming one traverses broad regions, roaring, filling the world within him.

10.92.6 The powerful Maruts are Rudras of all the peoples, heaven's hawks, from the Asura's nest;
Varuna, Mitra and Aryaman look on with them, and Indra with swift gods, swift himself.

10.92.7 Singers sought protection in Indra, sunlight in Surya and strength in the mighty one;
for him the poets rightly fashioned the companion mace in the dwellings of men.

10.92.8 Even the bright sun delights his bay horses; all fear mighty Indra;
the fearsome bull's belly roars, unimpeded day by day in his force.

10.92.9 Offer your hymn today to radiant Rudra, father of heroes, with reverence;
with his gracious, powerful companions he touches heaven, glorious in his desires.

10.92.10 They carried fame abroad for offspring—Brihaspati the bull, Soma's kin;
Atharvan first sustained them with rites; the gods and Bhrigus understood through skill.

10.92.11 Heaven and Earth rich in seed, four-limbed Narashamsa, Yama and Aditi,
god Tvashtar, wealth-giver Ribhukshan, the Maruts and Vishnu, honored both worlds.

10.92.12 May the wide-ranging inspired Ahi Budhnya hear our call;
Surya and Moon, roaming heaven, attend to this mortal prayer and labor.

10.92.13 Let Pushan guide our journey to all the gods; let the waters' child and Vayu aid our sacrifice;
praise the nourishing wind itself: easily invoked Ashvins, hear this on the road.

10.92.14 We praise with songs the self-glorious ruler of these fearless peoples,
with all divine women and invincible Aditi, night's young and manly lord.

10.92.15 Angiras, first by birth, roared here; the upright stones watched the rite;
through them the discerning one became manifold; the axe wins a fine path.

Hymn 10.93 — Seer: Tanva Parthya. Deity: the All-Gods. Meters: Prastara Pankti; verses 2–3, 13, Anushtubh; verse 9, Pankti; verse 11, Nyanku-Sarini; verse 15, Purastad Brihati.

10.93.1 Mighty Heaven and Earth, spacious ones, like great women, may both worlds dwell with us;
by these means protect us from violence, protect us from scorching force.

10.93.2 At every sacrifice that mortal worships the gods
who honors them with kindness and far-reaching praise.

10.93.3 You rule over all the mighty gods;
for all are mighty over all, all worthy of worship at sacrifices.

10.93.4 Those joyous sovereigns of immortality, Aryaman, Mitra, Varuna who travels everywhere;
Rudra praised among men, Maruts, Pushan and Bhaga—when will they come?

10.93.5 At night, too, let Surya and Moon, strong in waters and riches, dwell with us;
Ahi Budhnya rests at the depth of their common abode.

10.93.6 And divine Ashvins, lords of beauty, let Mitra and Varuna protect us through their dwellings;
let him seek mighty wealth, crossing troubles as a desert.

10.93.7 May the Rudras and Ashvins show mercy, all the gods, Bhaga lord of the chariot;
Ribhu, Vaja, Ribhukshan, the far-ranging all-knowing ones.

10.93.8 Ribhu and Ribhukshan, Ribhu gladdens the worshiper; your bay steeds draw your swift prize-bearing horses;
unmatchable is his chant and distinct his sacrifice from mortal sacrifice.

10.93.9 Grant us, Savitar, freedom from error, god, whom generous men praise;
let Indra carry our strength with his bearers, who turned the wheel and rein of these peoples.

10.93.10 Heaven and Earth, bestow great fame upon us, your heroes, among all the peoples;
food to win the prize, food for riches and for victory.

10.93.11 Indra, take this praise, wherever you may be, powerful one, for our aid;
protect us always for our aid, rich one who knows and thrives.

10.93.12 This hymn of mine grows among men like sunlight, shining across the heavens;
like a horse fit to win affection, firmly shaped by a craftsman.

10.93.13 Their wealth revolves, yoked with golden gifts;
their strength is not divided, nor are their broad boundaries wasted.

10.93.14 I proclaim this to Duhshima, Prithavana, Vena, Rama and the generous Asura,
who yoked five hundred along the path and made their fame known.

10.93.15 And here seventy and seven more;
Tanva gave at once, Parthya gave at once, Mayava gave at once.

Hymn 10.94 — Seer: Arbuda Kadraveya, the serpent. Deity: the Pressing Stones. Meters: Jagati; verses 5, 7, 14, Trishtubh.

10.94.1 Let these speak, and let us speak; address the speaking stones;
when the swift rocky stones together bring clamor and song for Indra rich in soma.

10.94.2 They speak as if a hundred, a thousand voices, shouting with tawny mouths;
seated, the finely working stones reached the offering before even the invoker.

10.94.3 They speak, having found honey for their mouths, stooping over ripened food;
they roar like massive bulls, devouring the red tree's branch.

10.94.4 They speak loudly to delight the gladdened Indra, calling out as their mouths find honey;
the steadfast ones dance with their sisters, making earth resound with their cries.

10.94.5 The dark-winged ones spoke in heaven's realm and danced swiftly;
they descend to the upper vessel and store abundant seed with Surya's light.

10.94.6 They rushed together like mighty chargers, bulls yoked to a single pole;
panting, they roared as they ate; I hear their snorting like horses.

10.94.7 Sing to ten hands, ten belts, ten bridles, ten harnesses,
ten reins, ten ageless poles, and the ten yoked that bear them.

10.94.8 These swift stones with ten supports circle their beloved resting place;
they have received the first sweetness of the soma stalk's pressed drink.

10.94.9 Drinking soma, they bind Indra's bay horses, milking the stalk upon the hide;
Indra drinks the soma honey they milk and grows, spreads and gains bull strength.

10.94.10 Your stalk is strong, and you are never wounded; always fed with plenty, you endure;
like the wealthy Revatis, splendid you stand, stones, delighting in the rite.

10.94.11 The stones bite but are not bitten, tireless, unbroken, deathless;
not sick or aging, you stand free of harm, well nourished, thirsty neither now nor later.

10.94.12 Firm are your fathers from age to age; seeking security, they harness themselves to the seat;
never worn out, gold-winning, golden-streaming, their sound makes heaven and earth hear.

10.94.13 So speak the stones when released, on their journey, straight with their calls;
like sowers scattering seed, they mingle soma and do not injure what they consume.

10.94.14 At the pressing rite they raised their voice like playful children nudging their mother;
release the pressers' thought, let the waiting stones roll apart.

Hymn 10.95 — Seers: Pururavas Aila and Urvashi (verses 2, 4–5, 7, 11, 13, 15–16, 18). Deities: Urvashi and Pururavas (verses 2, 4–5, 7, 11, 13, 15–16, 18). Meter: Trishtubh.

10.95.1 “My wife, stay your fierce mind; let us exchange these words;
our unspoken thoughts brought us no happiness, even in days gone by.”

10.95.2 “What can I do with your words? I have gone like the first of dawns;
Pururavas, go home again; I am as hard to catch as wind.”

10.95.3 “Like an arrow shot from a quiver for glory, like a charge that wins a hundred cows,
our courage flashed though it lacked a hero; the roaring ones cried like sheep.”

10.95.4 “She brought wealth to her father-in-law if dawn desired it, and food from the house nearby;
I came home where I found delight, pierced by his reed day and night.”

10.95.5 “Three times a day you pierced me with the reed and filled me when I resisted;
Pururavas, I followed your command; you were the king and hero of my body.”

10.95.6 “Sujurni, Shreni, Sumnapi, Hradechakshu, Granthini, Charanyu—
those brightly colored ones fled; beautiful as cattle, the cows lowed no longer.”

10.95.7 “At his birth divine women gathered, and self-praising rivers nurtured him;
for great delight, Pururavas, the gods raised you to kill the Dasyus.”

10.95.8 “When, a mortal, I joined those immortal women who cast off their garments,
they fled from me like startled birds, trembling like horses touched by a chariot.”

10.95.9 “When a mortal touches the immortal ones and meets them with his mortal plans,
they adorn their bodies like swans and playfully bite like horses.”

10.95.10 “She flashed like falling lightning, carrying my desired gifts;
a noble son was born from the waters; may Urvashi grant him a long life.”

10.95.11 “You were born to guard cattle; you placed that strength in me, Pururavas;
I warned you, knowing, on that day, but you did not listen: why speak to me now?”

10.95.12 “When will the newborn son desire his father and cry as he sheds knowing tears?
Who can divide a couple of one mind when Agni burns among the in-laws?”

10.95.13 “I answer: he will shed tears and cry for his own good;
I will send you what is yours with me; go home, fool, you cannot reach me.”

10.95.14 “Today let your beloved fall, never to rise, into the farthest distance;
let him lie in Nirriti's lap, where fierce wolves will devour him.”

10.95.15 “Pururavas, do not die; do not fall; let no cruel wolves devour you;
friendship with women does not endure: their hearts are like jackals'.”

10.95.16 “When I wandered in other forms among mortals I stayed four autumns of nights;
once daily I ate a drop of ghee; content with that alone I wandered.”

10.95.17 “I yearn for Urvashi, who fills midair and measures the vastness, I, Vasishtha;
may your reward for good deeds attend you; turn back, my heart burns.”

10.95.18 “Thus the gods have told you, son of Ila: you are kin to death;
your offspring will worship the gods with oblation, and you will rejoice in heaven.”

Hymn 10.96 — Seer: Varu Angirasa or Sarvahari Aindra. Deity: Hari. Meters: Jagati; verses 12–13, Trishtubh.

10.96.1 I proclaim your bay horses in the great assembly; I praise your desired joy that conquers foes;
he pours beauty with the bay horses like ghee; let songs enter your golden body.

10.96.2 Those who sing around the golden birthplace urge the bays toward their heavenly seat;
as cows fill a vessel, they fill him with bay ones: sing to Indra of bay-horsed force.

10.96.3 His iron mace is golden; his desire is golden and gold is in his hands;
bright and strong-jawed, arrow of golden wrath, Indra was adorned with tawny forms.

10.96.4 The desirable one was set in heaven like a beacon; his tawny mace spread like speed;
he of golden jaws struck the serpent with iron; bearer of gold grew a thousand flames.

10.96.5 You longed for praise from the ancient worshipers, Indra of golden hair;
you desire it; all song belongs to you, golden-born one, with boundless welcome gifts.

10.96.6 His eager bay horses draw the mace-bearing, gladdening Indra worthy of song in a chariot;
many offerings are made to him; tawny somas are set for Indra's delight.

10.96.7 The bays ran eager for his desire; swift bays drove steady bay horses;
he who gladly travels with tawny steeds gains the desire of their golden master.

10.96.8 Gold-bearded, golden-haired, iron-strong, the tawny drinker grew in swift drinking;
with tawny steeds, rich in prizes, he crossed all dangers, golden one.

10.96.9 His golden jaws flew apart like ladles in search of a prize;
the bay horses were polished in the crafted bowl after he drank the desired intoxicating draught.

10.96.10 In his desired dwelling the bay-horsed one cried like a racer for a prize;
for great thought delights in his strength; he bears vast vigor from the desired drink.

10.96.11 In greatness you desire both worlds, and each new beloved song;
lord, lay open the desired cow's dwelling for the golden sun.

10.96.12 Let men's yoked bay horses bring you eager in their chariot, gold-jawed Indra;
drink the honey presented, loving our sacrifice and the shared feast of ten fingers.

10.96.13 You drank the former pressings, lord of bay horses; this pressing too is yours alone;
delight in honeyed soma, Indra, and pour bull strength into your belly.

Hymn 10.97 — Seer: Bhishaj Atharvana. Deity: the Plants. Meter: Anushtubh.

10.97.1 The plants born first, three ages before the gods:
I know a hundred and seven dwelling places of these brown ones.

10.97.2 A hundred are your dwelling places, mothers, a thousand your shoots;
you of a hundred powers, now make this man free from sickness.

10.97.3 Rejoice, flowering and fruit-bearing plants;
like horses victorious together, growing things carry us across.

10.97.4 Plants are mothers: as goddesses I address you thus;
may I win a horse, a cow, a garment, even your very self, O man.

10.97.5 Your seat is in the ashvattha tree, your dwelling made among its leaves;
you are sharers of cattle, for you heal the man.

10.97.6 Where plants gather like kings in assembly,
the wise healer is named demon-slayer and driver-away of sickness.

10.97.7 I have found every plant, rich in horses and soma, bringing nourishment and force,
for this man's deliverance from harm.

10.97.8 The plants' high spirits rise like cows from their pen;
they seek to win the treasure of your own self, O man.

10.97.9 Healing is your mother's name, and you yourselves are healers;
you are winged streams; cure whatever sickness afflicts him.

10.97.10 Passing over every barrier, like a thief through a cattle pen,
the plants drive away whatever harm afflicts the body.

10.97.11 When I take these plants in my hand, urging them to battle,
the sickness's very soul perishes before it can seize his life.

10.97.12 As you plants creep along each limb and every joint,
so drive sickness away from there, as a strong arbiter cuts it out.

10.97.13 Fly away, sickness, with the chasha and kikidivi birds;
vanish with the wind's rush and with the fleeing storm.

10.97.14 Let one of you help another, and another help her in return;
all together, in harmony, uphold this word of mine.

10.97.15 The fruit-bearing and fruitless, flowerless and flowering plants,
impelled by Brihaspati, let them free us from distress.

10.97.16 Let them free me from the curse and Varuna's offense,
from Yama's fetter and every sin against the gods.

10.97.17 The herbs descending from heaven spoke aloud:
“The living man whom we reach shall suffer no harm.”

10.97.18 Herbs whose king is Soma, abundant, with a hundred perceptions:
of these you are the best, for the heart's desired healing.

10.97.19 Herbs whose king is Soma, spread over the earth,
set loose by Brihaspati, grant this woman strength together.

10.97.20 May your digger come to no harm, nor the one for whom I dig you;
may everything ours, two-footed and four-footed, be free of sickness.

10.97.21 Those plants that hear this now and those gone far away:
come together, all of you, and grant this woman strength.

10.97.22 The herbs speak together with Soma their king:
“Whoever the priest treats, O king, we carry across.”

10.97.23 You are supreme among herbs; the trees are your attendants.
Let the one who attacks us be laid low beneath us.

Hymn 10.98 — Seer: Devapi Arshtishena. Deity: the gods. Meter: Trishtubh.

10.98.1 Brihaspati, come as my divine power—whether you are Mitra, Varuna, or Pushan,
or with Adityas and Vasus, attended by Maruts; bring Parjanya to Shantanu to pour rain.

10.98.2 A swift, discerning divine messenger came toward me from you, Devapi.
Turn back toward me; I place a radiant word in your mouth.

10.98.3 Place in our mouths a radiant word, Brihaspati, vigorous and free of disease,
with which I may win rain for Shantanu: heaven's honeyed drop has entered.

10.98.4 Let honeyed drops enter us; Indra, give a thousand chariot-loads.
Take the priest's seat, sacrifice in season; Devapi, worship the gods with oblation.

10.98.5 Devapi, the seer son of Arshtishena, took the priest's seat, knowing the gods' goodwill.
From the upper sea he released the lower sea, the heavenly waters in rain.

10.98.6 In that upper sea the waters stood enclosed by the gods.
Released by Arshtishena, sent forth by Devapi, they ran into the dry places.

10.98.7 When Devapi, chosen as Shantanu's priest to officiate, reflected with compassion,
Brihaspati gave him a god-heard word, a gift that wins the rain.

10.98.8 Agni, whom Devapi, Arshtishena's human son, kindled in his fervor,
with all the gods' consent, send forth Parjanya laden with rain.

10.98.9 The ancient seers sought you with songs, and all seek you at sacrifices, much-invoked one.
Come to our sacrifice, red-horsed one, bringing thousands of chariot-loads.

10.98.10 These ninety-nine thousand chariot-loads are offered to you, Agni.
Grow with them, hero, in your many forms; urged on, let rain fall for us from heaven.

10.98.11 These ninety thousand, Agni, hand over as a share to mighty Indra.
Knowing the seasonal paths of gods, set Aulana among the gods in heaven.

10.98.12 Agni, drive off enemies and hardships, banish disease and repel demons.
From the great sea of heaven release to us a vast abundance of waters.

Hymn 10.99 — Seer: Vamra Vaikhanasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.99.1 What shining one, wide-ranging and bellowing, do you wisely urge to grow for us?
Who at the dawning of his might fashioned the Vritra-conquering mace and filled it full?

10.99.2 He travels in splendor with lightning; through divine power he has taken his broad seat.
With his companions he overwhelms the wiles of his brother, the seventh.

10.99.3 He goes for the prize, crossing trackless tracks, seeking sunlight and winning it.
Unhindered, when he bestowed a hundred-gated treasure, he struck the phallus-worshipers with his form.

10.99.4 He hurls the great waters among cattle and horses, a swift one in battles for the prize,
where footless allies, chariotless and horse-like, rush forth along channels, their water flowing with ghee.

10.99.5 With the Rudras and the Ribhus he came, beyond reproach, leaving his home behind.
I think he tore apart Vamra's pair and, seizing their food, made them cry aloud.

10.99.6 He subdued the Dasa Tuvirava, six-eyed and three-headed, their lord.
Trita, growing in his strength, struck the iron-tipped boar with a reed.

10.99.7 For the deceitful man who rises high he shot his arrow at one in plain sight.
Best among men, born among the Nahushas, he smashed forts in the killing of Dasyus.

10.99.8 Thirsting for pasture like a cloud, he found us a path to dwelling.
When he approached the drop with his body, the eagle with iron claws struck the Dasyus.

10.99.9 With his powerful helpers he handed Shushna over to Kutsa in distress.
He led forth the praised poet, Atka, who was his benefactor and men's.

10.99.10 Giving gifts with the Aryas, wondrous with the gods, he was cunning like Varuna.
This youth, guardian of the seasons, measured the unknown Araru, the four-footed one.

10.99.11 With his hymns Rijishvan, son of Ushij, broke open Pipru's pen with the bull.
When the sacrificer pressed soma, his song shone; going before him, he came forth in glory.

10.99.12 So, to swell the great lord, little Vamra crept to Indra on his feet.
May he, coming here, bring us well-being, food, vigor, safe dwelling, and all splendor.

Hymn 10.100 — Seer: Duvasyu Vandana. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati and Trishtubh.

10.100.1 Stand firm, generous Indra; let your arm speak here; praised, soma-drinker, wake to strengthen us.
May Savitar advance us with the gods; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.2 Bring the fitting share well for the offering; call out to Vayu, drinker of the pure, for sustenance.
He has attained a drink of the cow's milk; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.3 May divine Savitar bring us strength, the upright worshiper who presses soma,
so that we may honor the gods with ripe offerings; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.4 May Indra be gracious to us always; may King Soma take charge of our welfare.
As they established their bonds of friendship, we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.5 Indra has armed himself with the hymn and might; Brihaspati, carry him through his life.
The sacrifice is our father Manu and our wise guidance; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.6 Now Indra's divine might has done good; Agni in the house is a wise and discerning singer.
The sacrifice too has become lovely and intimate in the gathering; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.7 We have not secretly done much wrong against you, Vasus, nor, without seeking aid, insulted the gods.
Gods, let none of us take on the shape of falsehood; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.8 May Savitar drive sickness far away; let the pressing stones repel it farther still,
where the stone is loudly called on for honey; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.9 Let the stone rise in the presser's hands, Vasus; drive every hatred far away.
May the praiseworthy god Savitar guard us; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.10 Cows, eat rich food among the pasture, you who are anointed in Truth's dwelling, its vessel.
Let body itself be medicine for the body; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.11 Wisdom protects the singer forever; Indra is the kind counsel of those who press soma.
His heavenly udder is full for pouring; we choose Aditi for the whole assembly.

10.100.12 Bright is your radiance, your wisdom-guarding help; there are unassailable rivals who guard against decay.
By the straightest course toward livestock and cattle, Duvasyu hastens to the foremost place.

Hymn 10.101 — Seer: Budha Saumya. Deity: the All-Gods or the officiating priests. Meter: Trishtubh, Gayatri, Brihati, and Jagati.

10.101.1 Awaken, friends, of one mind; many who share one home, kindle the fire together.
I call on you for help, with Indra, and on Dadhikra, Agni, and the goddess Ushas.

10.101.2 Make your thoughts joyful; stretch them forth; make a boat fitted with oars to carry you across.
Fashion your tools, make ready your weapons; guide the sacrifice forward, friends.

10.101.3 Yoke the plows, spread out the yokes; sow seed here in the prepared furrow.
May praise and hearing bring us abundance; may the sickle approach the ripe grain soon.

10.101.4 The poets yoke the plows and spread the yokes apart,
wise men seeking goodwill among the gods.

10.101.5 Make the troughs; fasten the straps together.
Let us draw from the well, flowing freely and never failing.

10.101.6 From the prepared trough and the well, with its strong strap and easy pouring,
I draw an unfailing stream.

10.101.7 Feed the horses; win what is good; make a chariot that carries you safely.
With its wooden trough and stone wheel and shoulder-borne vessel, draw the water that sustains men.

10.101.8 Build an enclosure, for it guards your people; sew wide and ample armor.
Build unassailable iron forts; let your cup not leak—make it firm.

10.101.9 I turn your sacrificial thought toward help: let the gods worship the goddess here, worthy of worship.
May she yield us milk like a cow returning from pasture, the great cow with a thousand streams.

10.101.10 Pour the yellow flow into the wooden lap; shape it with axes of stone.
Embrace it with ten bands; yoke the bearer to both shafts.

10.101.11 The bearer, harnessed to both shafts, moves between them like one twice-born in the womb.
Set the tree in the forest; establish it well, digging the spring.

10.101.12 Lift the vessel, men; raise the vessel; urge on and dig for the prize.
Make Nishthigri's son come here, pressed by need, Indra to drink soma.

Hymn 10.102 — Seer: Mudgala Bharmyashva. Deity: the club, or Indra. Meter: Trishtubh and Brihati.

10.102.1 May Indra boldly protect your yoked chariot;
much-invoked one, help us in this renowned contest for the prizes of wealth.

10.102.2 The wind lifted her garment when she won a thousand chariot-loads.
Mudgalani became a charioteer in the cattle contest; Indrasena distinguished herself in the battle.

10.102.3 Hold back the mace, Indra, from the one who wishes to kill and attacks us;
turn the blow far away, generous one, whether from Dasa or Arya.

10.102.4 Joyfully he drank the lake dry; he shattered the peak and advanced against his rival.
Bearing his burden beneath, eager for glory, he raised his swift arms, longing to win.

10.102.5 Approaching him, they made the bull bellow and urinate in the midst of the contest.
With him Mudgala won a thousand cattle, each with a hundred calves, in the battle for the prize.

10.102.6 The bull was yoked at the rattling cart; his long-haired charioteer cried out.
As the yoked beast ran with the cart, the vanishing footprints came to Mudgalani.

10.102.7 Knowing what to do, he raised its wheel and yoked a shoulder-piece, practicing here.
Indra helped the lord of the inviolate cows; the hump-backed one sped along on his feet.

10.102.8 The topknotted one drove his goad freely, bound with wooden pieces to the rope,
winning strength for many people, touching the cattle and gaining power.

10.102.9 Look at that bull's yoke, the wooden club lying in the midst of the race:
with it Mudgala won a thousand cattle, each with a hundred calves, in battles for the prize.

10.102.10 Who ever saw so strange a misfortune? They harness him, then set him down.
They bring him neither grass nor water; he bears the farther shaft and directs them.

10.102.11 Like an abandoned wife finding a husband, swelling, pouring as from a flawed wheel,
may we win with this very chariot; may what we gain bring good fortune and plenty.

10.102.12 You, Indra, are the eye of all the moving world, the eye of sight.
When, bull with a bull, you seek to win the race, you urge on your gelded teammate.

Hymn 10.103 — Seer: Apratiratha Aindra. Deity: Indra, Brihaspati, Apva, and the Maruts. Meter: Trishtubh and Anushtubh.

10.103.1 Swift and sharpened, terrible as a bull, blow upon blow, shaking peoples,
Indra the roaring, unblinking, solitary champion conquered a hundred armies at once.

10.103.2 With that roaring, unblinking, conquering Indra, fierce in battle, immovable and bold,
win and prevail, warriors, with the mighty one who holds the arrow in his hand.

10.103.3 He rules the arrow-bearers and the quiver-bearers; Indra joins battle with his troop.
Victorious at the clash, soma-drinker, strong-armed, fierce-bowed, he shoots his readied arrows.

10.103.4 Brihaspati, circle in your chariot, destroying demons and driving enemies away;
break armies, crush them, win the battle, and guard our chariots.

10.103.5 Knowing strength, seasoned, foremost hero, mighty champion, fierce in endurance,
mount your conquering chariot, Indra, victorious hero, finder of cattle.

10.103.6 Breaker of pens, finder of cattle, mace-armed, victorious in the race, crushing with force:
kinsmen, inspire this Indra; friends, join yourselves to him.

10.103.7 Breaking into the cattle pens by force, unyielding champion, hundred-spirited Indra,
immovable, conqueror of armies, fighter: guard our troops as battle begins.

10.103.8 Let Indra lead them, Brihaspati stand at the right, and sacrifice and Soma go before;
let the Maruts march in front of the gods' armies as they crush and conquer.

10.103.9 The fierce force of mighty Indra, King Varuna, the Adityas, and the Maruts:
the shout of gods, high-minded, shaking the world, rose up in victory.

10.103.10 Raise up the weapons, generous one; raise the spirits of my warriors.
Raise the horses' speed, Vritra-slayer; let the cries of conquering chariots rise.

10.103.11 May Indra be ours when banners clash; may our arrows win.
May our heroes stand above the rest; gods, help us at our calls.

10.103.12 Entice away their minds, Apva, and seize their limbs; go to them.
Go against them, burn their hearts with grief; let blind darkness cling to our enemies.

10.103.13 Go forth and conquer, men; may Indra grant you shelter.
May your arms be formidable, so that none can overcome you.

Hymn 10.104 — Seer: Ashtaka Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.104.1 Soma is pressed for you, much-invoked one; come swiftly to the sacrifice with your bay horses.
Songs from inspired heroes hasten toward you, Indra; drink the pressed soma.

10.104.2 Drink here the soma cleansed in water, bay-horsed one, pressed by men; fill your belly.
The stones have blended it for you, Indra; swell with their joy, bearer of hymns.

10.104.3 I bring you the strong and genuine draught of the pressed drink, bay-horsed bull.
Rejoice here, Indra, in songs and every thought, praised for your power.

10.104.4 With your help and strength, the Ushij priests, knowing Truth, bring nourishment;
with offspring, Indra, they stand in man's house, praising, companions at the feast.

10.104.5 Through your guidance, bay-horsed one, with well-spoken praise, the people shine with joy.
Indra, your singers, holding your richest help, offer their gracious words.

10.104.6 Come with your bay horses to the prayers and drink the pressed soma.
Indra, the sacrifice has reached you as you waited; the donor knows this rite.

10.104.7 Songs adorn unconquered Indra, rich in a thousand prizes, overcoming attacks,
generous, worthy of praise; the singer's reverence celebrates him.

10.104.8 The seven divine rivers, swift and uninjured, by which you crossed the Sindhu, Indra, breaker of forts;
you found a path for gods and man through ninety flowing streams and nine more.

10.104.9 You freed the great waters from the curse, wakeful god alone.
Indra, with the powers you made in conquering Vritra, nourish your body for a full life.

10.104.10 Indra's will is heroic, his praise beautiful; the song invokes the much-invoked one.
He crushed Vritra and made space; powerful Shakra overcame armies, our help.

10.104.11 May we call generous Indra for blessing in this contest for the prize, greatest of heroes,
fierce but listening, our help in battles, slayer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 10.105 — Seer: Durmitra Kautsa, or Sumitra. Deity: Indra. Meter: Ushnih, Gayatri, and Trishtubh.

10.105.1 When, lord of wealth, will praise delight you? Beard and jaws hold back the stream.
Drink long of the soma and swell with wind.

10.105.2 His two bay horses, well yoked and obedient, follow the racing stallion's trail.
Like two shining regions, the long-haired pair bear their lord.

10.105.3 Indra warded evil from them; like a mortal weary and afraid,
he yoked himself for splendor, filled with strength.

10.105.4 Indra accompanies his companion, pulling near the cart, honoring him;
the hero Indra stands beside the two flowing, obedient ones.

10.105.5 He stood upon the long-haired pair, spacious and nourished;
with his two jaws, the strong-jawed one wins.

10.105.6 The lofty and strong hero sang forth; he shaped his lofty works with might,
like the craftsman Ribhu with skill, like Matarishvan.

10.105.7 He made the mace to strike the Dasyu well, golden-haired, golden in form,
with tireless jaws, a wonder like the heavens.

10.105.8 Clear away our crooked ways; with song may we win songs.
No sacrifice without prayer finds favor with you apart from us.

10.105.9 When your triple fire rose high in the place where the sacrifice is yoked,
it shared the boat of glory with its companion.

10.105.10 For your splendor the dappled cow became a vessel for pouring; for your splendor, the spotless ladle,
with which you pour upward into your own cup.

10.105.11 Whether a hundred powers opposed you, Sumitra praised you thus, Durmitra praised you thus.
You helped Kutsa's son in the killing of Dasyus; you helped Kutsa's child against the Dasyus.

Hymn 10.106 — Seer: Bhutamsha Kashyapa. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

10.106.1 Both of you now seek just this: you stretch out thoughts as a seamstress spreads cloth.
You hasten, traveling together; like nourishment on a fine day, you spread yourselves out.

10.106.2 Like camels you rest among bushes; like harnessed beasts, you command the swift team.
Like messengers you stand renowned among men; do not stand aloof like buffalo from the drinking place.

10.106.3 Come, united like the wings of a bird, bright like beasts of sacrifice.
Shining like Agni for worshipers, circling like the sky, you are worshiped everywhere.

10.106.4 Come to us as fathers to a son, shining like lords, rulers to save us;
like food for nourishment, like rays to enjoy, like eager steeds answering a call.

10.106.5 Like paired beams you have been fastened; like Mitra, you guard a hundred Truths.
High as the prize, mature, dwelling in warmth, like two rams you seek rich worship.

10.106.6 Like sickles you are twisting and swift, like Etasha racing and flashing;
like two thirsting ones you rejoice in victory: these are my ageless songs for the mortal pair.

10.106.7 Like swift messengers you cross difficult tasks, mighty in your pursuits;
like Ribhus, untiring, swift-footed, like wind, you quicken the dwellings of the wealthy.

10.106.8 Like hot milk you pour honey into the belly; like Bhaga you give the far-reaching share.
Like two birds you fly, beautifully adorned, moving in thought, beyond thought's reach.

10.106.9 You find a foundation in the deeps like tall pillars; like feet you cross the ford.
Like ears you remember the teaching; share with us bright treasure as your portion.

10.106.10 You send forth honey like two workers; like bees you descend toward the cow.
Like farmers sweating over the work, like earth with strength, you join the good pasture.

10.106.11 May we complete praise and gain the prize: come to our song here in one chariot.
Like ripe fruit and honey among cattle, Bhutamsha fulfilled the Ashvins' desire.

Hymn 10.107 — Seer: Divya Angirasa, or Dakshina Prajapatya. Deity: the gift, or the givers. Meter: Trishtubh and Jagati.

10.107.1 Their great generosity has appeared; all living things have been freed from darkness.
The vast light bestowed by the fathers has arrived; the broad path of the gift appears.

10.107.2 Givers of gifts stand high in heaven; those who give horses are with the sun.
Givers of gold share in immortality; givers of clothing, Soma, extend their lives.

10.107.3 The divine fulfillment is the gift at worship; the gods do not fill the ungenerous.
But men offering their gifts fill many hands, fearing reproach.

10.107.4 Men of vision see the hundred-streamed wind, the sun that finds heaven, as their offering.
Those who give freely at the gathering milk the seven-mothered gift.

10.107.5 The giver comes first when called; the giver marches foremost as leader of the band.
I count as ruler of men the one who first sought out the gift.

10.107.6 They call him a seer, a priest, worthy of sacrifice, singer of chants and reciter of hymns.
He knows the three bodies of the radiant one, who first prospered through the gift.

10.107.7 The gift gives a horse, the gift a cow, the gift bright gold;
the gift wins food. Whoever is discerning makes the gift his armor.

10.107.8 The generous do not die or pass into poverty; the generous are not harmed or troubled.
All this world and heaven as well: the gift grants it all to them.

10.107.9 The generous have won a fragrant dwelling first; the generous have won a beautifully dressed bride.
The generous have won a drink of wine inside; the generous have won against those who go uninvited.

10.107.10 For the generous man they groom a swift horse; for him a maiden stands adorned.
His home is like a lotus pool, well furnished, resplendent as a god's dwelling.

10.107.11 Fine horses carry the generous man; the gift's fine chariot rolls along.
Gods, guard the generous man in battles; he conquers enemies in close combat.

Hymn 10.108 — Seer: the Panis and Sarama. Deity: Sarama and the Panis. Meter: Trishtubh.

10.108.1 “What do you seek, Sarama, coming here? The road is far, exhausting, leading away.
What message brings you? What brought you through? How did you cross the Rasa's waters?”

10.108.2 “Sent as Indra's messenger, I travel, Panis, seeking your great hoards.
Fear came to my aid at the crossing, and so I crossed the Rasa's waters.”

10.108.3 “What kind of Indra is he, Sarama, what is his appearance, whose messenger you came so far?
Let him come here; we will make him our friend, and he shall be master of our cattle.”

10.108.4 “I know he cannot be deceived, though he can deceive, whose messenger I came so far.
The deep rushing rivers cannot hide him; Panis, you will lie slain by Indra.”

10.108.5 “These cows you seek, fortunate Sarama, wander to the far edges of heaven.
Who will let you take them without a fight? Our weapons too are sharp.”

10.108.6 “Your words, Panis, are no weapons; your wicked bodies are unfit for arrows.
May the path you travel be impassable; Brihaspati will spare neither side of you.”

10.108.7 “This treasure, Sarama, rests on stone, filled with cows, horses, and riches.
The Panis guard it well; you came to this place in vain.”

10.108.8 “The seers will come here, sharpened by soma: Ayasya and the ninefold Angirases.
They will divide this cattle pen; Panis, then you will swallow your words.”

10.108.9 “You came, Sarama, driven here by divine force.
We will make you our sister; do not go back. We will share the cattle with you, fortunate one.”

10.108.10 “I know no brotherhood or sisterhood; Indra and the fearsome Angirases know.
Hungry for cattle, they covered me when I came. Panis, make your escape, far away.”

10.108.11 “Go far away, Panis, far away. Let the cows come forth, fulfilling Truth,
whom Brihaspati found hidden, with Soma, the pressing stones, and the inspired seers.”

Hymn 10.109 — Seer: Juhu, the priest's wife, or Urdhvanabha. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh and Anushtubh.

10.109.1 They spoke first of the offense against the priest: the vast sea, Matarishvan,
the fierce blazing one, giver of delight, and the divine waters, firstborn through Truth.

10.109.2 King Soma first returned the priest's wife, unashamed.
Varuna and Mitra followed her back; Agni the priest led her by the hand.

10.109.3 “She must be taken by the hand, for she is the priest's wife,” they said.
“She has not been sent to a messenger”; thus the ruler's kingdom was kept secure.

10.109.4 The ancient gods spoke about her, the seven seers who sat down to practice austerity:
“Terrible is the priest's wife when led away; she bears a hard burden in highest heaven.”

10.109.5 The student goes on his course, filled with desire; he becomes one limb of the gods.
Through him Brihaspati recovered his wife Juhu, taken by Soma, not by the gods.

10.109.6 The gods returned her; mortals returned her too.
Kings who upheld truth gave back the priest's wife.

10.109.7 Returning the priest's wife, clearing themselves of guilt before the gods,
they shared the earth's vigor and worshiped the broad-reaching one.

Hymn 10.110 — Seer: Jamadagni Bhargava, or Rama Jamadagnya. Deity: the kindling wood or kindled Agni, Tanunapat, Ila, the ritual grass, the divine doors, Ushas and Night, the two divine priests, Sarasvati, Ila and Bharati, Tvashtar, the tree, and the svaha-offerings. Meter: Trishtubh.

10.110.1 Kindled today in man's house, divine Agni, you sacrifice to the gods, knower of births.
Bring Mitra, discerning one: you are the messenger, inspired and wise.

10.110.2 Child of Yourself, anoint the paths that travel by Truth with honey, sweeten them, fair-tongued one.
Strengthen our songs with insight and our sacrifice; make our rite reach the gods.

10.110.3 Called here, worthy of praise and reverence, come, Agni, in harmony with the Vasus.
You are the gods' great priest; urged on, most worthy of sacrifice, worship them.

10.110.4 The ritual grass is spread eastward across the earth before the early dawn.
It opens wide and wider, a kindly resting place for gods and Aditi.

10.110.5 Let the spacious doors unfold broadly, like women adorned for their husbands.
Divine doors, lofty and all-sustaining, grant the gods an easy passage.

10.110.6 Let Ushas and Night come close, gracefully approaching the sacrifice, and sit in their place:
two heavenly women, great and splendid, wearing bright beauty upon themselves.

10.110.7 The two divine priests, first of speakers, measure out the sacrifice for man to perform,
inspiring the singers at gatherings, pointing to the light in the east.

10.110.8 Let Bharati come swiftly to our sacrifice, Ila awakening here as among men.
Let the three skillful goddesses, with Sarasvati, sit upon this welcoming grass.

10.110.9 He who adorned these two parents, heaven and earth, and all the worlds with forms:
worship the god Tvashtar here today, priest, discerning and summoned to sacrifice.

10.110.10 Release and anoint the offerings yourself, the gods' food in its due season.
May the tree, the divine butcher, Agni, let them savor the oblation with honey and ghee.

10.110.11 Just born, Agni measured out the sacrifice and went before the gods.
At this priest's direction, at the word of Truth, may the gods eat the oblation offered with “svaha.”

Hymn 10.111 — Seer: Ashtadamshtra Vairupa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.111.1 Wise ones, bring forth your thought, however men's thoughts may be.
Let us stir Indra with true deeds; the hero knows and loves the songs.

10.111.2 Thought flashed from Truth's seat; the bull, child of the stall, came among the cows.
He rose with a powerful roar and spread across even the vast realms.

10.111.3 Indra surely knows his fame: victorious, he made a path for the sun.
Unshaken, he made her his own, lord of the cow and of heaven, ancient and unmatched.

10.111.4 In his greatness Indra broke the bounds of the mighty sea, praised by the Angirases.
He stretched out the many realms and upheld their foundation in truth.

10.111.5 Indra knows every offering, counterpart of heaven and earth; he strikes down Shushna.
He spread even vast heaven with the sun and propped it with the greatest prop.

10.111.6 With the mace the Vritra-slayer struck Vritra and scattered the growing demon's deceits.
Boldly you struck him down here with daring; then, generous one, your arms grew strong.

10.111.7 When the dawns joined the sun, they found his bright rays pleasing.
When the star vanished from heaven, where it went no one truly knows.

10.111.8 Far indeed went the first of those waters that flowed at Indra's command.
Where is their source, where their foundation? Waters, where are your middle and your end?

10.111.9 You released the rivers seized by the serpent, and then they scattered swiftly.
Longing for freedom, they were set free; henceforth, poured out, they never rest.

10.111.10 Desiring the Sindhu, they went together, like women to an ancient lover, their breaker of forts.
Indra, the earthly riches and ancient gracious words came home to us.

Hymn 10.112 — Seer: Nabha-Prabhedana Vairupa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.112.1 Drink the pressed soma to your heart's desire, Indra; the first draught of the morning pressing is yours.
Rejoice to strike your enemies, hero; with hymns we proclaim your powers.

10.112.2 Come to drink soma in that chariot of yours swifter than thought, Indra.
Let the bay stallions that carry you come racing here, delighted bull.

10.112.3 Touch your body with the sun's bay-colored brilliance and its finest forms.
Called by us your friends, Indra, sit among us and rejoice.

10.112.4 Even vast heaven and earth could not contain your greatness in your ecstasy.
Come to this dwelling, Indra, with your dear bay horses yoked, to food you love.

10.112.5 You who, drinking always, made enemies unable to answer in battle:
this soma pressed for your joy, Indra, stirs your abundance and power.

10.112.6 Here is your oldest cup, Indra; drink soma from it, hundred-powered one.
The trough is full of intoxicating honey, desired by all the gods.

10.112.7 For across many places, Indra, people with offerings call on you, bull.
These most honeyed pressings of ours are yours; delight in them.

10.112.8 I tell of your earliest powers, Indra, and now proclaim your first deeds.
Your anger broke the rock, and you made the cow easy for the priest to find.

10.112.9 Sit down among the companies, lord of companies: they call you the wisest of poets.
Nothing can be accomplished far from you; generous one, sing the great shining song.

10.112.10 Look on us who implore you, generous friend; be mindful of friends, lord of wealth.
Make the battle, true-spirited maker of battle; even without a portion, share your riches with us.

Hymn 10.113 — Seer: Shata-Prabhedana Vairupa. Deity: Indra. Meter: Jagati and Trishtubh.

10.113.1 Heaven and earth together, with all the gods, favored his strength,
when Indra displayed his divine greatness and, drinking soma, grew wise.

10.113.2 Vishnu gave force to his greatness, bearing the honeyed drop that spreads abroad.
Generous Indra, going with the gods, struck Vritra and became worthy of praise.

10.113.3 When you faced Vritra the serpent, bearing weapons, ready for battle to win fame,
all the Maruts together increased your terrible divine greatness there.

10.113.4 From birth he repelled rivals; the hero saw the contest that would show his manhood.
He cut the mountain open, set its streams loose, and by skill upheld the broad sky.

10.113.5 Then Indra drew forth all his strength and opened a wider way between heaven and earth.
Fierce, he brought down the iron mace, a blessing to Mitra, Varuna, and the giver.

10.113.6 There Indra's swelling powers gave free rein to his anger against deceit.
When the fierce one cut Vritra apart by force, the waters he held lay wrapped in darkness.

10.113.7 The earliest exploits to be performed came together as both strove for greatness.
He drove the blind darkness away, struck his foe; Indra surged forth in greatness when first invoked.

10.113.8 All the gods enlarged your bull-like strength with soma-filled song.
Vritra the serpent, restrained by Indra's stroke, gasped like fire gripped in jaws.

10.113.9 Proclaim the many friendships through skill, words, hymns, and fellowships.
Indra, who crushed Dhuni and Chumuri, heeds the faithful mind for Dabhiti.

10.113.10 Bring us plentiful fine horses, that with them I may proclaim your deeds.
By easy roads may we cross every trouble; show us the broad ford today.

Hymn 10.114 — Seer: Sadhri Vairupa, or Gharma Tapasa. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh and Jagati.

10.114.1 Two hot vessels encompassed the threefold rite; Matarishvan came to share their favor.
Desiring heaven's milk, they approached; the gods knew the powerful song.

10.114.2 Three gifts attend dissolution; the far-hearing priests know them apart.
Poets discovered their hidden source in secret ordinances beyond.

10.114.3 A young woman with four braids, beautiful, her face shining with ghee, wears sacred patterns.
In her two powerful birds settled, where the gods assigned their shares.

10.114.4 One bird entered the sea; he surveys this whole world.
With an innocent mind I saw him close by; his mother licks him and he licks his mother.

10.114.5 The wise poets fashion the one bird into many through their words.
They set meters in the sacrifices and measure twelve soma cups.

10.114.6 Fashioning thirty-six and four, and ordering the meters up to twelve,
the thoughtful poets measure the sacrifice and send the chariot rolling with hymn and chant.

10.114.7 Fourteen other powers belong to him; seven wise men guide him with speech.
Who here can tell of the ford they reach, the path by which they drink the pressed soma?

10.114.8 Fifteen hymns spread in a thousand ways, extending as far as heaven and earth.
A thousandfold are the powers, a thousand: as far as sacred speech extends, so far does the word.

10.114.9 Which sage knows how the meters are yoked? Who has found the voice at the sacred seat?
Whom do they call the eighth hero among priests? Who has discerned Indra's bay horses?

10.114.10 Some circle the ends of earth, standing yoked to the chariot shafts.
They divide the wage for their labor when Yama is installed in the house.

Hymn 10.115 — Seer: Upastuta Varshtihavya. Deity: Agni. Meter: Jagati, Trishtubh, and Shakvari.

10.115.1 Strange is the young child's growth: he does not approach his mothers to suckle.
Though born without udders, he has grown, at once carrying out a great embassy.

10.115.2 Agni was named the most skillful one with teeth, joining the woods with his ash-eating jaws.
His tongue reaches forward; lord of the fine rite, like a bull snorting at pasture.

10.115.3 See that god of nourishment, perched like a bird in a tree, a swelling drop scattering floods.
See the bearer, blazing from his mouth with flame, majestic in ordinance, running along the paths.

10.115.4 As you speed, immortal one, your unfailing winds swirl about your consuming force.
The joyous warriors seek Trita as they fight, commanding him to bring sustenance.

10.115.5 Agni, most beloved of Kanva, friend of Kanva, crosses over near and distant foes.
May Agni guard the singer and patrons; may Agni grant us their protection.

10.115.6 For the strongest champion, good father, rushing after the knower of births,
who boldly wins a prize even in barren land, the greatest reaches out across the desert.

10.115.7 So Agni is praised by mortals, generous patrons, and men, strength-born lord of wealth.
Like friends steadfast and devoted to Truth, like shining heavens, they embrace mankind with glory.

10.115.8 “Child of strength, mighty one,” the powerful voice of Upastuta honors you.
Let us praise you; with you may we have brave sons and carry a longer life across.

10.115.9 Thus the seers, sons of Varshtihavya, praised you, Agni, as Upastutas.
Guard them and the singing patrons; crying “vashat, vashat,” they rise up, and crying “honor, honor,” they rise up.

Hymn 10.116 — Seer: Agniyuta Sthaura, or Agniyupa Sthaura. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.116.1 Drink soma for your mighty power, Indra; drink to strike Vritra, strongest one.
Drink for wealth and strength when called; drink deep of honey, Indra, and grow mighty.

10.116.2 Drink the best of this resounding soma set before you, pressed for you, Indra.
Rejoice in your mind, giver of welfare; turn toward us for abundant happiness.

10.116.3 May heavenly soma thrill you, Indra, and that pressed among mortals thrill you.
May the drink that opened a path thrill you, and that with which you destroy enemies.

10.116.4 Let broad Indra come, the bull, with two bay horses, to the drink poured out,
to the milk-rich sweetness of the pressed soma; overcome fatigue and flourish, slayer of the ruddy one.

10.116.5 Flash forth your sharp shining weapons; loosen the fixed strongholds of sorcerers.
I grant your fierce self strength and might: face your enemies and cut through their disputes.

10.116.6 Spread out fame among the Aryas, Indra; against attacks stand firm like a bow.
Growing with strength for our sake, unharmed, increase your bodily power.

10.116.7 This offering is given to you, generous one; receive it without anger, sovereign.
For you soma is pressed, generous one, for you food is cooked: eat, Indra, and drink what is set before you.

10.116.8 Eat these offerings set before you, Indra; take delight and drink the cooked soma.
We honor you with food; let the worshiper's desires come true.

10.116.9 I send fine praise to Indra and Agni, setting a boat afloat on the Sindhu with songs.
The gods who give us wealth and break open treasures circle us like spokes.

Hymn 10.117 — Seer: Bhikshu Angirasa. Deity: the gift of wealth and food. Meter: Jagati.

10.117.1 The gods did not make hunger our death; even the well-fed meet death.
The wealth of one who gives is not exhausted, while the one who does not give finds no comforter.

10.117.2 When a man with food hardens his heart against the poor man who asks for bread,
who comes to him in need, he will find no comforter in turn.

10.117.3 Generous is the one who gives to a beggar, to a thin man traveling in hunger.
He finds enough along his path and makes a friend among those to come.

10.117.4 No friend is he who will not give food to the friend who stands beside him in need.
Let him leave; this is no home for him. Let him seek another generous man, though a stranger.

10.117.5 Let the strong man give to the beggar and look upon the long road ahead.
Wealth turns like chariot wheels, visiting one man and then another.

10.117.6 The mindless man wins food in vain: I speak the truth, it is his death.
He feeds neither companion nor friend; eating alone, he bears guilt alone.

10.117.7 The plow that works the field brings food; the traveler with his feet completes the road.
The priest who speaks is worth more than one who does not; the generous friend surpasses the ungenerous.

10.117.8 The one-footed passes the two-footed; the two-footed comes behind the three-footed.
The four-footed approaches the call of the two-footed, seeing the ranks draw near.

10.117.9 Two hands are alike, yet their work is unequal; two cows of one mother yield unlike milk.
Even twins have different strength; even kinsmen do not give alike.

Hymn 10.118 — Seer: Urukshaya Amahiya. Deity: Agni, destroyer of demons. Meter: Gayatri.

10.118.1 Agni, you destroy the devourer, blazing among mortals,
in your own dwelling, keeper of pure ordinances.

10.118.2 You rise, well offered to, rejoicing in the ghee,
when the ladles are brought together for you.

10.118.3 Thus offered to, Agni shines, worthy of a song of praise;
his face is anointed with the ladle.

10.118.4 Agni is anointed with ghee, honey-faced when offered to;
he shines, lord of splendor.

10.118.5 Growing old you are kindled for the gods, carrier of oblations;
mortals call on you.

10.118.6 Mortals honor immortal Agni with ghee,
the invincible lord of the house.

10.118.7 With invincible flame, Agni, burn the demon;
shine, guardian of Truth.

10.118.8 Agni, with your flaming face burn the sorceresses,
shining among the Urukshayas.

10.118.9 The Urukshayas kindled you with songs, carrier of oblations,
most worthy of sacrifice among humankind.

Hymn 10.119 — Seer: Laba Aindra. Deity: Indra himself. Meter: Gayatri.

10.119.1 “So thinks my mind: I shall win cows and horses.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.2 “The drinks have lifted me, shaking me like winds.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.3 “The drinks have swept me up as swift horses pull a chariot.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.4 “A thought came close to me like a beloved child to its bellowing mother.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.5 “Like a carpenter shaping a chariot seat, I shape thought with my heart.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.6 “Not even the five peoples appear to me as a mere speck.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.7 “Not even both heaven and earth together can match a single wing of mine.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.8 “In greatness I have surpassed heaven and this vast earth.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.9 “Come, I shall set this earth down here or there.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.10 “I shall strike this earth hard here or there.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.11 “One of my wings is in heaven, the other I have dragged below.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.12 “I am greatness upon greatness, risen up to the vault of heaven.
Could it be that I have drunk soma?”

10.119.13 “I go home adorned, carrying the oblation to the gods.
Could it be that I have drunk soma?”

Hymn 10.120 — Seer: Brihaddiva Atharvana. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.120.1 That was oldest among all worlds, the birthplace of the fierce one of blazing strength.
Born at once, he destroys his enemies, while all his helpers rejoice in him.

10.120.2 Growing in might, rich in strength, he sets fear in the Dasa, his enemy.
The breathing and the breathless alike praise you in the joys set forth.

10.120.3 All turn their purpose toward you when these helpers become two and then three.
Pour sweeter from sweet with sweet; fight the battle with honeyed honey.

10.120.4 The inspired rejoice in you at every feast as you win their treasures.
Spread your stronger, daring power; let no wicked sorcerers deceive you.

10.120.5 Through you we prevail in battles, seeing many feats of war before us.
With words I urge on your weapons and with prayer sharpen your forces.

10.120.6 I would praise Ribhu of many forms, mightiest of helpers among helpers.
With strength he breaks the seven demons and overcomes many opposing forces.

10.120.7 You set in place both the nearer and the farther world in the house you guarded with help.
You established the two wandering mothers and drove forward the many deeds.

10.120.8 These prayers of Brihaddiva proclaim primeval power for Indra, winner of light.
Self-ruling, he dwells in the great cattle pen and opened all its doors.

10.120.9 So great Brihaddiva Atharvana spoke of Indra as his very self.
The stainless sister-mothers urge him onward and strengthen him with might.

Hymn 10.121 — Seer: Hiranyagarbha Prajapatya. Deity: Prajapati. Meter: Trishtubh.

10.121.1 Hiranyagarbha arose in the beginning, born sole lord of all that exists.
He upheld this earth and heaven: to which god shall we offer with oblation?

10.121.2 He who gives life and strength, whose command all obey, even the gods,
whose shadow is immortality, whose shadow death: to which god shall we offer with oblation?

10.121.3 He alone became king of the breathing, blinking world through greatness;
he rules its two-footed and four-footed creatures: to which god shall we offer with oblation?

10.121.4 By his greatness these snowy mountains stand, and they call the sea and the Rasa his;
these directions are his arms: to which god shall we offer with oblation?

10.121.5 By him mighty heaven and firm earth are fixed, by him the sunlit sky and vault upheld;
he measures the midair's expanse: to which god shall we offer with oblation?

10.121.6 Heaven and earth, held firm by his aid yet trembling in their minds, gazed upon him,
where the risen sun shines: to which god shall we offer with oblation?

10.121.7 When the great waters came over all, carrying the embryo and giving birth to Agni,
from them arose the gods' one living spirit: to which god shall we offer with oblation?

10.121.8 He who in greatness surveyed the waters bearing creative power and giving birth to sacrifice,
who alone was god over the gods: to which god shall we offer with oblation?

10.121.9 May he not harm us, who fathered earth and gave birth to heaven according to true law,
who begot the shining, mighty waters: to which god shall we offer with oblation?

10.121.10 Prajapati, no one but you encompasses all these beings born.
Let what we desire when we offer to you be ours; may we be lords of riches.

Hymn 10.122 — Seer: Chitramaha Vasishtha. Deity: Agni. Meter: Jagati and Trishtubh.

10.122.1 I praise him like treasure, of wondrous greatness, beloved, gracious guest, beyond hatred.
Agni the priest and householder grants heroic power, sustaining and sheltering all.

10.122.2 Receive and delight in my word, Agni, knowing all the ways, wise one.
Clothed in ghee, send a path to prayer; the gods were born according to your ordinance.

10.122.3 Immortal, circling seven dwellings, give freely to the virtuous giver.
Agni, delight in the one who reaches you with kindling, and give him abundant heroic wealth.

10.122.4 Seven offerers with oblations praise Agni, first herald of sacrifice, fleet champion,
listening, ghee-backed, fruitful, filling the generous giver with heroic power.

10.122.5 You are the first messenger, most worthy to be chosen; summoned, rejoice in immortality.
The Maruts anointed you in the giver's home; the Bhrigus made you shine through hymns.

10.122.6 Milking food from the yielding cow who sustains all for the worshiper you love, wise one,
Agni, dripping ghee, shining thrice in Truth, you circle the sacrifice in wisdom.

10.122.7 At the break of dawn men made you their messenger and sacrificed.
The gods enlarged you for greatness, Agni, anointing you with clarified butter at the rite.

10.122.8 The discerning Vasishthas called you down, swift Agni, singing at gatherings.
Keep abundance for worshipers; guard us always with blessings.

Hymn 10.123 — Seer: Vena Bhargava. Deity: Vena. Meter: Trishtubh.

10.123.1 Vena stirs the light born of the dappled cow, wrapped like an embryo in the midair.
At the meeting of waters and sun, poets caress this child with their thoughts.

10.123.2 Vena lifts a wave from the sea, born in the sky; the beloved one's back appears.
He shines atop the height of Truth; the waters sing toward their common womb.

10.123.3 The ancient mothers, dwelling together, stand calling to their calf in one voice.
Moving on Truth's summit, they lick the voice of immortal honey.

10.123.4 The poets, knowing his form, fashioned the wild beast's cry and came to the buffalo.
Traveling by Truth, they stood above the river; the Gandharva found the names of immortality.

10.123.5 The Apsaras, smiling on her lover, bears him as a woman in highest heaven.
Beloved, he moves through the beloved's wombs; Vena settles in the golden wing.

10.123.6 Longing with our hearts, we saw you, the bright bird flying toward heaven's vault,
golden-winged messenger of Varuna, restless bird in Yama's dwelling.

10.123.7 The Gandharva stood high in heaven, facing us, bearing his shining weapons,
clothed in a fragrant robe, beautiful to behold, making beloved names like the sun.

10.123.8 As the drop goes toward the sea, looking with the vulture's eye across the orders,
the light delights in bright flame, cherished in the third circle of the sky.

Hymn 10.124 — Seers: Agni, Varuna, and Soma. Deity: Agni, his own self, Varuna, Soma, and Indra. Meter: Trishtubh and Jagati.

10.124.1 Come to this sacrifice of ours, Agni, fivefold in motion, triple, seven-stranded.
Be our carrier of offerings and our leader; you have lain long in enduring darkness.

10.124.2 A god coming secretly from the godless, seeing clearly, I go toward immortality.
I leave what is unholy, though it was good; from old friendship I come to the fire sticks' navel.

10.124.3 Seeing another line's guest, I measured out the many dwellings of Truth.
I announce blessings to my lordly father; from the unsacrificial I go to a share of sacrifice.

10.124.4 I spent many years among them; choosing Indra, I leave my father.
Agni, Soma, Varuna, they depart; the kingship has turned, and I go to its better side.

10.124.5 Those demons have lost their power of illusion, and you desire me, Varuna.
By Truth, king, separate truth from falsehood; take command of my kingdom.

10.124.6 This is the sunlight, this is what was lovely, this wide midair full of light.
Let us strike Vritra; come out, Soma. You are worthy of offering; with oblation we worship you.

10.124.7 The poet in his wisdom set a form in heaven; Varuna released the waters that had no source.
Like women making a safe home, the pure rivers bear his color.

10.124.8 They attend his greatest power; he dwells in these waters rejoicing in their own strength.
Like clans choosing a king, they stood apart from Vritra, shuddering at him.

10.124.9 They call him the swan, companion of those who tremble, moving among heaven's waters.
Inspired poets discerned Indra, stirred by the Anushtubh verse.

Hymn 10.125 — Seer: Vac Ambhrini. Deity: the Self. Meter: Trishtubh and Jagati.

10.125.1 I move with the Rudras and Vasus, with the Adityas and all the gods.
I sustain Mitra and Varuna both, Indra and Agni, and the Ashvins both.

10.125.2 I sustain swelling Soma, Tvashtar, Pushan, and Bhaga.
I set wealth before the giver of oblations, the good worshiper who presses soma.

10.125.3 I am the queen, gatherer of treasures, the discerning one, first among those worthy of sacrifice.
The gods placed me in many places, entering many dwellings, spreading far.

10.125.4 Through me a man eats food, sees, breathes, and hears the spoken word.
Those who do not perceive me dwell by my side. Listen, listener: what I say is worthy of faith.

10.125.5 I myself proclaim what gods and men alike welcome.
Whomever I love I make mighty: I make him a priest, a seer, a man of good understanding.

10.125.6 I stretch Rudra's bow so its arrow strikes the hater of sacred prayer.
I make war for the people; I have entered heaven and earth.

10.125.7 I bring forth the father on the world's summit; my womb is in the waters, within the sea.
From there I spread through all the worlds and touch even distant heaven with my crown.

10.125.8 I myself blow like the wind, setting all worlds in motion.
Beyond heaven, beyond this earth, I have grown so vast in greatness.

Hymn 10.126 — Seer: Kulmalabarhisha Shailushi, or Anhomug Vamadevi. Deity: the All-Gods. Meter: Brihati and Trishtubh.

10.126.1 No distress, no evil comes upon the mortal whom the gods,
Aryaman, Mitra, and Varuna together guide past hatred.

10.126.2 That is what we choose, Varuna, Mitra, Aryaman:
with it you guard and lead a mortal out of distress and past hatred.

10.126.3 Let Varuna, Mitra, Aryaman be here now to help us,
the best guides to lead us, the best ferrymen to carry us past hatred.

10.126.4 You protect the whole world, Varuna, Mitra, Aryaman.
Under your beloved shelter may we be led well past hatred.

10.126.5 Adityas, bring us past betrayal—Varuna, Mitra, Aryaman.
We call on fierce Rudra with the Maruts, Indra and Agni, for well-being past hatred.

10.126.6 Lead us beyond them, Varuna, Mitra, Aryaman,
through all troubles, kings of men, beyond hatred.

10.126.7 May Varuna, Mitra, Aryaman grant us auspicious aid;
Adityas, grant the wide shelter we ask for, past hatred.

10.126.8 As once, Vasus, you freed even a cow whose foot was caught, worshipful ones,
so free us from distress; Agni, carry our lives farther across.

Hymn 10.127 — Seer: Kushika Saubhara, or Ratri Bharadvaji. Deity: Night. Meter: Gayatri.

10.127.1 Night approaches, goddess, showing herself in many places with her eyes;
she has put on all glories.

10.127.2 The immortal goddess has filled the heights and the depths;
with her light she drives away the darkness.

10.127.3 The approaching goddess has sent forth her sister Ushas;
then the darkness will depart.

10.127.4 Let her be ours tonight, as we settle into her path
like birds into their lodging in a tree.

10.127.5 Villages have settled, footed beasts and birds have settled;
even the hunting hawks are still.

10.127.6 Keep the wolf and she-wolf away, Night, keep the thief away;
then make yourself easy for us to cross.

10.127.7 Black, close-pressing darkness has stood over me;
Ushas, discharge it like a debt.

10.127.8 I have brought you this song as one brings cows; accept it, daughter of heaven.
Night, accept my praise like a victor's prize.

Hymn 10.128 — Seer: Vihavya Angirasa. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh and Jagati.

10.128.1 May splendor be mine, Agni, in the contests of summons; kindling you, may we nourish our bodies.
Let all four directions bow to me; with you overlooking us, may we win the battles.

10.128.2 May all the gods be mine at the summons, Indra with the Maruts, Vishnu and Agni.
May the wide midair be mine; let wind blow for me in this desire.

10.128.3 May the gods bring wealth to my sacrifice; may blessing and divine invocation dwell in me.
May the ancient divine priests win; may we be unharmed in body, blessed with brave sons.

10.128.4 Let them sacrifice for me with my offerings; let my heart's resolve prove true.
Let me fall into no sin at all; all gods, speak on our behalf.

10.128.5 Six broad goddesses, make broad space for us; all gods, lend courage here.
May we not lose our children or our bodies; King Soma, let us not fall to the hater.

10.128.6 Agni, thrusting back others' anger, guard us all around, invincible guardian.
Let their concealed attacks turn back toward them; let their wakeful minds vanish.

10.128.7 May Dhatar, maker among makers, lord of the world, our rescuing god who overcomes attacks,
and both Ashvins and Brihaspati guard this sacrifice and its worshiper from ruin.

10.128.8 May the wide-reaching bull, much-invoked, rich in sustenance, give shelter at this call.
For our children's sake, bay-horsed Indra, show mercy; do not hurt or forsake us.

10.128.9 May our rivals withdraw: with Indra and Agni we drive them away.
Vasus, Rudras, and Adityas have made me supreme, fierce, discerning, sovereign.

Hymn 10.129 — Seer: Prajapati Parameshthin. Deity: the origin of existence. Meter: Trishtubh.

10.129.1 There was neither nonbeing nor being then; there was no atmosphere, nor heaven beyond.
What covered it? Where? In whose shelter? Was there water, deep and unfathomable?

10.129.2 There was neither death nor deathlessness then, no sign of night or day.
That One breathed without wind by its own power; nothing else existed beyond it.

10.129.3 At first darkness was concealed by darkness; all this was an indistinguishable flood.
What was becoming, enclosed in emptiness, was born as the One through the power of heat.

10.129.4 Desire arose upon it at the beginning, the first seed of mind.
Seeking with wisdom in their hearts, the poets found being's bond in nonbeing.

10.129.5 Their cord stretched crosswise: was there a below? Was there an above?
There were seed-givers and mighty forces, power beneath and impulse above.

10.129.6 Who truly knows? Who here can say where this creation came from, where it was born?
The gods came after the world's emergence; who then knows where it arose?

10.129.7 This creation, the place it arose from, whether it was established or was not:
he who watches it in the highest heaven knows, perhaps—or perhaps he does not know.

Hymn 10.130 — Seer: Yajna Prajapatya. Deity: the origin of the sacrifice. Meter: Trishtubh and Jagati.

10.130.1 The sacrifice stretched on every side with threads, extended by a hundred and one divine rites;
our fathers who came before weave it, sitting at the loom: “Weave forward, weave back.”

10.130.2 A man stretches and winds it, a man has extended it across this heavenly vault.
These beams have come near the ancient seat; they made chants into shuttles for the weaving.

10.130.3 What was its measure, what its pattern, its foundation? What was the ghee and what enclosing sticks?
What was its meter, its opening call and chant, when all the gods sacrificed the god?

10.130.4 Gayatri was yoked with Agni; Savitar joined with Ushnih.
Soma with Anushtubh grew through hymns; Brihati supported Brihaspati's speech.

10.130.5 Viraj adorned Mitra and Varuna; Trishtubh was Indra's share of the day.
Jagati entered all the gods; by this our human seers made the sacrifice ready.

10.130.6 By this our human seers made ready the sacrifice when our ancient fathers brought it forth.
I think I see with my mind's eye those who performed this sacrifice before us.

10.130.7 Together in hymns and meters and measures, seven divine seers,
wise, watching the path of the earlier ones, took up the reins like charioteers.

Hymn 10.131 — Seer: Sukirti Kakshivat. Deity: Indra and the Ashvins. Meter: Trishtubh and Anushtubh.

10.131.1 Drive all our enemies eastward, Indra, westward, overwhelming one.
Northward and southward too, hero, so that we may rejoice in your broad shelter.

10.131.2 Might those with barley husk each grain in order as they give it away?
Make meals for those who did not come to the ritual grass with reverent devotion.

10.131.3 No appointed season has come for standing firm, nor is fame found at meetings.
The poets seek Indra for friendship, wanting cows, horses, and the bull's prize.

10.131.4 With Namuchi the demon, Ashvins, you drank strong liquor,
both of you, lords of beauty, helping Indra in his deeds.

10.131.5 As parents help a son, you Ashvins helped Indra by your poetic arts;
when you drank strong liquor with your powers, Sarasvati healed you, generous one.

10.131.6 May Indra, sure protector, rich in help, all-knowing, be kind to us.
Let him banish hatred and make us fearless; may we be lords of heroic strength.

10.131.7 May we enjoy that worshipful one's favor and kindly disposition.
May Indra, rich in aid, sure protector, drive hatred far away from us.

Hymn 10.132 — Seer: Shakaputa Narmedha. Deity: Mitra and Varuna, heaven, earth, and the Ashvins. Meter: Viraj, Pankti, and Brihati.

10.132.1 Heaven adorned the worshiper with praise, earth adorned the worshiper with abundance;
the divine Ashvins enlarged the worshiper with favors.

10.132.2 Mitra and Varuna, the earth holds you both; directed by good will, we sacrifice.
To accomplish your friendship may we prevail over the demon.

10.132.3 Even now we strive toward your beloved gifts, seeking to become their masters.
When the giver increases wealth, no one can withhold his generosity.

10.132.4 That other lordly one is born in heaven; you, Varuna, are king of all.
You desire the summit of the chariot; put an end to this sin and betrayal.

10.132.5 Shakaputa finds sin here; under the appointed bond of Mitra he strikes down warriors.
Grant us help in our bodies, help in dear offerings worthy of worship.

10.132.6 Your mother Aditi, discerning, purified you with milk like heaven and earth.
Look favorably on what is dear; the sun washes with its rays.

10.132.7 You two kings of power took your seat, like a standing chariot at its shafts, seated among trees.
Through you Narmedha escaped affliction, and through you Sumedha escaped affliction.

Hymn 10.133 — Seer: Sudas Paijavana. Deity: Indra. Meter: Shakvari, Mahapankti, and Trishtubh.

10.133.1 Sing strength to Indra, leader of the chariot.
Even in the press of battle, Vritra-slayer, maker of space, spur us on; let the bowstrings of our opponents break upon their bows.

10.133.2 You released the Sindhu rivers flowing downward; you struck the serpent.
Born without an enemy, Indra, you nourish every treasure; we embrace you. Let the bowstrings of our opponents break upon their bows.

10.133.3 Let every hostile thought depart from us, as strangers vanish from sight.
Hurl destruction at the foe who wishes to kill us, Indra; your bounty is a gift of riches. Let the bowstrings of our opponents break upon their bows.

10.133.4 Whoever threatens us from all sides, Indra, with a wolf's intent,
put him beneath our feet; you repulse and overcome. Let the bowstrings of our opponents break upon their bows.

10.133.5 Whoever attacks us, Indra, whether kinsman or stranger,
cast down his strength, like the vast sky itself. Let the bowstrings of our opponents break upon their bows.

10.133.6 We long for you, Indra, and take hold of your friendship.
Lead us on Truth's path across all misfortunes. Let the bowstrings of our opponents break upon their bows.

10.133.7 Grant us, Indra, the bounty the cow yields for its chosen singer:
may the great cow, its udder whole, swell for us with milk in a thousand streams.

Hymn 10.134 — Seers: Mandhatar Yauvanashva and Godha. Deity: Indra. Meter: Mahapankti and Pankti.

10.134.1 When you spread across heaven and earth like dawn, Indra,
a divine mother gave birth to you, great lord of great realms, king of peoples; a blessed mother gave you birth.

10.134.2 Break down the stubborn strength of the man intent on harm.
Put underfoot whoever threatens us; a divine mother gave you birth, a blessed mother gave you birth.

10.134.3 Shake down those abundant gifts, all delights, enemy-slayer.
With all your powers and helps, mighty Indra; a divine mother gave you birth, a blessed mother gave you birth.

10.134.4 When you, hundred-powered Indra, shake all things loose,
come to the soma-presser with wealth and a thousand helps; a divine mother gave you birth, a blessed mother gave you birth.

10.134.5 Let bright flashes fly in every direction around us like drops of sweat;
let ill will depart from us like the spreading blades of grass; a divine mother gave you birth, a blessed mother gave you birth.

10.134.6 You bear a long goad, as though it were a power, discerning one.
With your foremost step, generous one, drive us on like Yama; a divine mother gave you birth, a blessed mother gave you birth.

10.134.7 We do not diminish any god, nor do we turn anyone away; we follow the word heard in prayer.
With wings and arms we grasp each other here.

Hymn 10.135 — Seer: Kumara Yamayana. Deity: Yama. Meter: Anushtubh.

10.135.1 Under the fair-leaved tree where Yama drinks with the gods,
our father, lord of the people, follows the ancient ones.

10.135.2 I looked with envy on him as he followed the ancient ones,
traveling an evil road; again I longed to see him.

10.135.3 Child, the new wheel-less chariot you fashioned in your mind,
with one shaft facing everywhere, you mount it without seeing.

10.135.4 Child, you set that chariot rolling away from the inspired ones;
following the chant, it rolled from here, fitted on its frame.

10.135.5 Who fathered the child? Who set the chariot rolling?
Who can tell us now how the sending forth came about?

10.135.6 When that sending forth came about, the beginning was born from it.
A foundation stretched ahead; the departure was made behind.

10.135.7 This is Yama's dwelling, called the dwelling of the gods.
His flute is blown; he is adorned with songs.

Hymn 10.136 — Seers: Juti, Vatajuti, Viprajuti, Vrishanaka, Karikrata, Etasha, and Rishyashringa, the wind-girdled sages.

10.136.1 The long-haired one bears fire, poison, heaven and earth.
The long-haired one reveals all heaven; the long-haired one is called this light.

10.136.2 Sages girdled with wind wear saffron-colored, soiled garments.
They follow the wind's rushing path when the gods enter them.

10.136.3 “Intoxicated with sagehood, we have mounted the winds.
You mortals can see nothing but our bodies.”

10.136.4 He flies through the midair, beholding all forms;
the sage is appointed friend to each god for deeds well done.

10.136.5 The wind's horse, Vayu's friend, the sage whom gods impel,
he dwells in both oceans, the eastern and western.

10.136.6 Walking the paths of Apsarases, Gandharvas, and wild beasts,
the long-haired knower of desire is their sweet, most ecstatic friend.

10.136.7 Vayu stirred the drink for him; Kunannama crushed it,
when the long-haired one drank poison from the cup with Rudra.

Hymn 10.137 — Seers: Bharadvaja, Kashyapa, Gotama, Atri, Vishvamitra, Jamadagni, and Vasishtha. Deity: the All-Gods. Meter: Anushtubh.

10.137.1 Gods, lift up again the fallen man;
gods, bring back to life even the one who committed a wrong.

10.137.2 Two winds blow here, from the Sindhu and from far away.
Let one blow strength to you; let the other blow your illness away.

10.137.3 Wind, bring medicine here; wind, carry sickness away.
You are healer of all, traveling as messenger of the gods.

10.137.4 I come to you with blessings of peace and freedom from harm.
I bring you healthy vigor and send your wasting disease away.

10.137.5 Let the gods protect him here, and let the company of Maruts protect him;
let all beings guard him so that he may be free of illness.

10.137.6 The waters are medicine, the waters banish disease.
The waters heal everything: let them bring healing to you.

10.137.7 With our ten-branched hands and tongue that goes before speech,
with these hands that bring no sickness we touch you.

Hymn 10.138 — Seer: Anga Aurava. Deity: Indra. Meter: Jagati.

10.138.1 In your friendship, Indra, your bearers, thinking on Truth, broke Vala open.
When you brought dawns and waters, giving to Kutsa, you performed marvels for the thinker.

10.138.2 You released the rushing streams from the mountains and brought forth the shining cows; you drank sweet honey.
You grew the woodland with that wonder; the sun shone by the song born of Truth.

10.138.3 The sun unyoked his chariot in the center of heaven; the Arya found his counterpart in the Dasa.
Indra with Rijishvan broke apart the fixed enchantments of Pipru the demon.

10.138.4 Boldly he broke the impregnable strongholds and shattered the godless stores.
Like the sun taking wealth each month, he shattered enemies while they praised the shining one.

10.138.5 Though his army did not fight, the mighty Vritra-slayer broke through and gave, kindling his powers.
The smasher feared Indra's mace; Shundhyu went forward, leaving the wagon of dawn.

10.138.6 These are your singular famous deeds: alone you made the one man sacrifice no more.
You fixed the measure of months in heaven; the father brings back the wheel you broke.

Hymn 10.139 — Seer: Vishvavasu, the divine Gandharva. Deity: Savitar and the Self. Meter: Trishtubh.

10.139.1 With the sun's rays and golden hair, Savitar raises unceasing light before us.
At his urging Pushan goes with knowledge, guardian who sees all worlds.

10.139.2 This watcher of men sits in heaven's center, filling heaven, earth, and midair.
He surveys all directions, gleaming, between the earlier and later signs.

10.139.3 Foundation of wealth, gatherer of riches, he sees every form through his powers.
Like the god Savitar in true ordinance, like Indra, he stands at the gathering for riches.

10.139.4 The waters saw Vishvavasu the Gandharva, Soma, and wrapped him in Truth.
Indra in delight followed them and saw around him the sun's enclosing rings.

10.139.5 May Vishvavasu, heavenly Gandharva, measurer of the midair, speak for us.
Whether it is true or something unknown, may he stir our thoughts and protect our thought.

10.139.6 He found a pool in the rivers' course and opened the doors of the stony pens.
The Gandharva spoke their immortal names; Indra knew fully the serpents' designs.

Hymn 10.140 — Seer: Agni Pavaka. Deity: Agni. Meter: Satobrihati, Vishtarapaṅkti in verses one and two, and Uparishtajjyotis in verse six.

10.140.1 Agni, your fame and force are great; your flames shine, lord of brilliance.
Great-lighted poet, with strength you grant the giver the prize hymns celebrate.

10.140.2 Bright with pure and flawless splendor, you rise into radiance.
Son walking between his mothers, you draw close and fill both heaven and earth.

10.140.3 Child of strength, knower of births, delight in fine praise, set firm in thoughtful songs.
In you they have placed rich nourishment, lovely helpers born for blessing.

10.140.4 Rule and spread yourself among beings, immortal Agni, to bring us wealth.
You shine in visible beauty and fill the gathering with wisdom.

10.140.5 Discerning maker of the sacrifice, dwelling amid great bounty,
you grant a lovely gift, blessed abundance, ample food, a gathering of riches.

10.140.6 Men placed Agni, the truthful bull visible to all, before them for favor.
With song, human generations praise your divine, attentive ear, far-reaching one.

Hymn 10.141 — Seer: Agni Tapasa. Deity: the All-Gods. Meter: Anushtubh.

10.141.1 Agni, speak favorably to us here; turn toward us with a kindly mind.
Grant us bounty, lord of the people; you give us riches.

10.141.2 May Aryaman grant us riches, and Bhaga, and Brihaspati;
may the gods and the goddess of gracious speech give us wealth.

10.141.3 For aid we call with songs on King Soma, Agni,
the Adityas, Vishnu, Surya, and Brihaspati, lord of prayer.

10.141.4 We call here on Indra, Vayu, and Brihaspati, easy to summon,
so that all the people may come together with kindly minds.

10.141.5 Urge Aryaman, Brihaspati, and Indra to give,
with Vata, Vishnu, Sarasvati, and prize-winning Savitar.

10.141.6 Agni, with your fires increase our prayer and sacrifice.
Stir us toward the gods and toward gifts of wealth.

Hymn 10.142 — Seers: the Sharnga birds—Jarita, Drona, Sarisrikka, and Stambamitra. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Jagati, and Anushtubh.

10.142.1 Agni, Jarita has become yours, son of strength; there is no other bond of kinship.
Your threefold shelter is blessed: set your harmful flame far from us.

10.142.2 Your birth spreads forth, Agni, as you seek food; you reach all worlds side by side.
May our thoughts win swiftly; they march before us, guarding the flock.

10.142.3 Even as you devour, you pass around much grass, Agni, self-sustaining one.
Even the fields become wasteland; let us not provoke your fierce arrow.

10.142.4 When you devour over hill and hollow, going separately like a marauding army,
and the wind follows your flame, you shear the earth like a barber shaving a beard.

10.142.5 His columns appear: many chariots journey in a single procession.
As you cleanse your arms, Agni, you seek earth face down and face up.

10.142.6 Let your strength rise, your flame rise, Agni; let the prizes of your worshiper rise.
Swell upward and bend downward as you grow; let all the Vasus rest in you today.

10.142.7 This is the waters' downward course, the ocean's dwelling.
Make another path from here, and follow the creatures you desire along it.

10.142.8 On your coming and going paths let flowering grasses grow;
let there be lakes and lotuses: these are the ocean's homes.

Hymn 10.143 — Seer: Atri Sankhya. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh.

10.143.1 You made even aged Atri fit to travel like a horse;
you renewed Kakshivan as though he were a chariot.

10.143.2 You held back the dustless one like a prize-winning steed,
and untied Atri from his hard knot, bringing the youngest into the light.

10.143.3 Men of marvelous deeds, bright Ashvins, win thoughts for Atri;
then our hymn will reach you once more from heaven.

10.143.4 The gift and favor you gave are renowned, generous Ashvins,
when you brought us across the assembly in the broad hall.

10.143.5 You set Bhujyu swinging over the sea and across the midair;
come to us with your winged ones, truthful pair, for the prize.

10.143.6 Come with graciousness, richest all-knowing heroes, like bringers of peace;
fill us with food, as one fills a spring.

Hymn 10.144 — Seer: Tarkshya Suparna, or Urdhvakrishana Yamayana. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Brihati, Satobrihati, and Vishtarapaṅkti.

10.144.1 This immortal drop of yours flies like a racing horse,
a life-giving power for its maker.

10.144.2 This inspired one among us, like a Ribhu, is a mace for the giver;
this one sustains Urdhvakrishana's ecstasy, skillfully made like a Ribhu's work.

10.144.3 The bold one was fashioned for the eagle; in his own homes he stands with the pair.
He shone upon the serpent's arrows.

10.144.4 The beautiful bird brought him from afar, the falcon's son,
he whose path of the serpent has a hundred wheels.

10.144.5 The fair, harmless ruddy measure of drink the falcon brought you with his foot:
through it we stretch our span of life; through it kinship stays awake.

10.144.6 So Indra through the soma-drop sustains a mighty abandon even among gods;
wisely we stretch our span of life, wise one, through this drink pressed for us.

Hymn 10.145 — Seer: Indrani. Deity: the charm against a rival wife. Meter: Anushtubh and Pankti.

10.145.1 I dig up this herb, the strongest of plants:
with it a woman overcomes a rival and wins her husband.

10.145.2 Upright-leaved, fortunate, beloved by gods, powerful herb,
blow away my rival and make my husband mine alone.

10.145.3 I am higher, the higher one, higher than the highest women.
My rival is lower, lower than the lowest.

10.145.4 I will not even speak her name; no one finds pleasure in her.
We send my rival far, far away.

10.145.5 I am powerful and you are victorious;
strong together, let us overcome my rival.

10.145.6 I have set this conquering plant near you; with one stronger still I embrace you.
Let your mind run after me like a cow after her calf, like water along its course.

Hymn 10.146 — Seer: Devamuni Airammada. Deity: the forest goddess. Meter: Anushtubh.

10.146.1 Forest goddess, forest goddess, you who seem to vanish far away,
why do you not ask the way to the village? Does fear never find you?

10.146.2 When the cricket chirps an answer to the roaring beast,
the forest goddess seems to exalt herself with ringing cymbals.

10.146.3 There one seems to see cows grazing, or a house;
and in the evening the forest goddess seems to send carts forth.

10.146.4 One calls his cow, another cuts wood;
a man staying in the forest at evening imagines someone crying aloud.

10.146.5 The forest goddess does not kill unless someone else comes to her.
Having eaten sweet fruit, a man rests at will.

10.146.6 Scented like ointment, fragrant, rich in food, never plowed,
I have praised the forest goddess, mother of wild creatures.

Hymn 10.147 — Seer: Suvedas Shairishi. Deity: Indra. Meter: Jagati and Trishtubh.

10.147.1 I put faith in your primeval fury when you struck Vritra and freed the rivers for mankind.
Both heaven and earth follow you and tremble at your power, mace-bearing one.

10.147.2 With flawless powers you crushed the cunning Vritra, intent on renown.
Men choose you in contests for cattle and at every rite of invocation.

10.147.3 Look kindly upon these patrons, much-invoked one, who have grown and attained gifts.
They sing for children and offspring, for sustenance and the fleet-footed prize, for unashamed wealth.

10.147.4 That man desires well-kept riches who recognizes Indra's quickening joy.
Growing you through a sacrificial gift, generous one, he quickly brings home a prize for men.

10.147.5 Praised for your greatness, open wide a place for our troop, generous one; give riches.
Be our Mitra, wonder-worker like Varuna; divide the food we share, marvelous one.

Hymn 10.148 — Seer: Prithu Vainya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.148.1 Pressing soma, Indra, we praise you, rich in manly strength, and win the prize.
Bring the welfare we desire; through your help may we win it for ourselves and our descendants.

10.148.2 Lofty hero Indra, you were born to overpower Dasa peoples with the sun.
We bear the secret treasure hidden in the waters, as soma is held in the flowing stream.

10.148.3 Wise poet, sing the noble men's songs, desiring the seers' favor.
May we be among those who delight you with soma, with food for you, chariot-borne one.

10.148.4 These prayers I have spoken for you, Indra: give men the strength of men, hero.
Be united in purpose with those you love; guard both your singers and the silent.

10.148.5 Hear my call, heroic Indra Prithya, and the songs of Vainya.
When the waves of speech flow like rivers into your place rich with ghee, they stir you.

Hymn 10.149 — Seer: Archan Hairanyastupa. Deity: Savitar. Meter: Trishtubh.

10.149.1 Savitar secured the earth with fastenings and firmed heaven without a prop.
Savitar milked the roaring midair like a horse and bound the ocean fast.

10.149.2 Where the ocean roared, held firm, Savitar, child of the waters, knows its place.
From there the atmosphere rose, and from there heaven and earth spread apart.

10.149.3 After this another sacred being came forth from the realm of the immortal.
The bright-winged bird of Savitar was born first, following his ordinance.

10.149.4 As cows approach the herd, a fighter his horses, a calling mother her nursing calf,
as a husband draws near his wife, may Savitar, holder of heaven, desired by all, come to us.

10.149.5 Savitar, as Hairanyastupa Angirasa called you for this prize,
so I praise you and call for help, watching eagerly as for a drop of soma.

Hymn 10.150 — Seer: Mridika Vasishtha. Deity: Agni. Meter: Brihati, Uparishtajjyotis, or Jagati.

10.150.1 Kindled, you blaze still more, carrier of offerings to the gods.
Come to us with Adityas, Rudras, and Vasus; come with mercy to us.

10.150.2 Come near, taking pleasure in this sacrifice, in this song.
We mortals kindle and call you; we call you for mercy.

10.150.3 I praise you in thought, knower of births, whom all desire.
Agni, bring us the gods of beloved ordinances, for mercy, of beloved ordinances.

10.150.4 Divine Agni became the gods' priest; human seers kindled Agni.
I call Agni to win great wealth, compassionate one, to win wealth.

10.150.5 Agni helped Atri, Bharadvaja, Gavishthira, us, Kanva and Trasadasyu in battle.
Vasishtha calls on Agni the priest for mercy, the priest.

Hymn 10.151 — Seer: Shraddha Kamayani. Deity: Faith. Meter: Anushtubh.

10.151.1 Through faith the fire is kindled; through faith the oblation is offered.
At Bhaga's summit we proclaim faith with our words.

10.151.2 Faith, make the giver dear; Faith, make the one who wishes to give dear.
Dear among generous worshipers, make what I have spoken come true.

10.151.3 As the gods placed faith among the mighty demons,
so among generous worshipers make our words come true.

10.151.4 The gods, the worshipers guarded by Vayu, honor faith.
With faith in the heart's intention, a man wins wealth through faith.

10.151.5 We call on faith in the morning, on faith through midday,
on faith at sunset: Faith, fill us with faith here.

Hymn 10.152 — Seer: Shasa Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

10.152.1 Great as he is, Shasa, devourer of enemies, is wondrous;
no friend of his is killed or ever overcome.

10.152.2 Let mighty Indra, lord of peoples, giver of safety, slayer of Vritra, master who crushes foes,
go before us, soma-drinker, maker of fearlessness.

10.152.3 Strike down demons and enemies; smash Vritra's jaws.
Break the anger of our attacking foe, Indra, Vritra-slayer.

10.152.4 Strike down our foes, Indra; bring the fighter low.
Send the one who attacks us to the deepest darkness.

10.152.5 Drive away the hostile mind, Indra, and the blow of one who seeks to conquer.
Give shelter from his anger, broadening our space; turn his blow aside.

Hymn 10.153 — Seers: the divine mothers of Indra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

10.153.1 Active ones, intent on work, attend the newborn Indra,
partaking of great heroic strength.

10.153.2 Indra, you were born from strength, from powerful might;
bull, you are truly a bull.

10.153.3 Indra, you are Vritra's slayer; you crossed the midair
and held heaven high with your power.

10.153.4 Indra, in your arms you carry the harmonious song,
sharpening the mace with might.

10.153.5 Indra, you surpass all born things in strength;
you have come to be over every world.

Hymn 10.154 — Seer: Yami Vaivasvati. Deity: the destiny of the dead. Meter: Anushtubh.

10.154.1 Go to those for whom Soma flows, those who gather around ghee,
and to those for whom honey runs abundantly.

10.154.2 Go to those whom heat made unassailable, those who attained heaven by heat,
and those who performed mighty austerities.

10.154.3 Go to the heroes who fought in battles and gave their lives,
and those who gave a thousand gifts.

10.154.4 Yama, go to the ancient fathers, seekers of Truth, truthful and growing in Truth,
those who practiced great austerity.

10.154.5 Yama, go to the wise seers of a thousand ways who guard the sun,
to the ascetics born of austerity.

Hymn 10.155 — Seer: Shirimbittha Bharadvaja. Deity: the charm against ill fortune, Brihaspati, and the All-Gods. Meter: Anushtubh.

10.155.1 Blind, misshapen Poverty, go to the mountain, ever lamenting.
With Shirimbittha's powers we drive you away.

10.155.2 Go away from here, go away from there, every red embryo of poverty.
Brihaspati, come charging here against want with sharp horns.

10.155.3 That timber floating beyond the Sindhu has no one aboard.
Grasp it, hard-to-overcome one, and cross to the farther shore.

10.155.4 Those frogs, guardians of the marsh, that traveled eastward,
Indra's foes, are all struck down, bubbling beasts.

10.155.5 They have led this cow around, and danced around the fire;
they made fame among the gods. Who will dare attack them?

Hymn 10.156 — Seer: Ketu Agneya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

10.156.1 Let our thoughts spur Agni like a swift horse in the races;
with him may we win wealth upon wealth.

10.156.2 That troop of ours by which we have won cattle through your help, Agni,
urge it onward toward bounty.

10.156.3 Bring firm and wide wealth, Agni, rich in cows and horses;
open the passage, turn the Pani away.

10.156.4 Agni, lift the immortal star, the sun, into heaven,
giving light to humankind.

10.156.5 Agni, you are the sign of peoples, dearest and best when seated near;
heed our praise and bring us strength.

Hymn 10.157 — Seer: Bhuvana Aptya, or Sadhana Bhauvana. Deity: the All-Gods. Meter: Dvipada Trishtubh.

10.157.1 May we now master these worlds, with Indra and all the gods.

10.157.2 May Indra with the Adityas set in order our sacrifice, our bodies, and our children.

10.157.3 May Indra with the Adityas and his company of Maruts guard our bodies.

10.157.4 When the gods came after striking the demons, guarding their divinity,

10.157.5 with their powers they led the sun facing forward; then they saw its vigorous native strength.

Hymn 10.158 — Seer: Chakshus Saurya. Deity: Surya. Meter: Gayatri and Svaraj.

10.158.1 May Surya guard us from heaven, the wind from the midair,
Agni from the things of earth.

10.158.2 Let us rejoice in Savitar, whose radiance is worth a hundred offerings.
Guard us from the lightning that falls.

10.158.3 May divine Savitar give us sight, and the mountain sight;
may Dhatar establish sight for us.

10.158.4 Give us sight for seeing, sight to behold our bodies;
may we see things both near and far.

10.158.5 May we gaze upon you in all your beauty, Surya;
may we see widely with human eyes.

Hymn 10.159 — Seer: Shachi Paulomi. Deity: Shachi herself. Meter: Anushtubh.

10.159.1 The sun has risen; my fortune has risen with it.
Knowing this, I have conquered my husband; I am victorious.

10.159.2 I am the banner, I am the summit, fierce and eloquent.
Let my husband follow my will as I prevail.

10.159.3 My sons slay foes, and my daughter is a queen.
I too am victorious; my praise with my husband is supreme.

10.159.4 The offering that made Indra powerful and highest in glory,
I have made it, gods; indeed I have become without a rival.

10.159.5 Without a rival, killer of rivals, winning and overcoming,
I have taken other women's splendor, as one takes the wealth of those who stand still.

10.159.6 I have conquered all my rivals, surpassing them,
so that I may rule over this hero and these people.

Hymn 10.160 — Seer: Purana Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.160.1 Drink of this strong, nourishing draught; unyoke both bay horses here with all the chariots.
Indra, let no other worshipers detain you; these are pressed for you.

10.160.2 For you they are pressed, for you their pressers work; swift songs call you.
Indra, enjoy this pressing today; knowing all, drink soma here.

10.160.3 The one who presses soma for him with willing mind and whole heart, desiring the god,
Indra does not take his cows away; he makes good, lovely praise for him.

10.160.4 It is plain who neglects him and does not press soma for him despite his wealth.
The generous god leaves that man destitute; unbidden, he strikes down haters of prayer.

10.160.5 Desiring horses and cattle and prizes, we call you to come near.
Adorning your new favor, Indra, we call on you for blessing.

Hymn 10.161 — Seer: Yakshmanashana Prajapatya. Deity: Indra and Agni, or the cure for wasting disease. Meter: Trishtubh and Anushtubh.

10.161.1 With oblation I release you for life from unknown wasting illness and royal consumption.
If the seizer has seized this man, Indra and Agni, free him from her grasp.

10.161.2 If his life has faded, if he has departed, if he has come close to death,
I draw him back from dissolution's lap; I touch him for a hundred autumns.

10.161.3 With a thousand-eyed oblation, for a hundred autumns, a hundred years, I have brought him back.
May Indra carry him for a hundred autumns beyond every misfortune.

10.161.4 Live and grow for a hundred autumns, a hundred winters, a hundred springs.
May Indra, Agni, Savitar, and Brihaspati restore him with a life-giving oblation.

10.161.5 I have brought you back, found you; you have returned, renewed.
I have found all your limbs, all your sight, all your life.

Hymn 10.162 — Seer: Rakshoha Brahma. Deity: the destroyer of demons. Meter: Anushtubh.

10.162.1 Agni, working with prayer, destroyer of demons, drive away from here
the disease or evil name that has settled in your womb against your child.

10.162.2 Whoever, as disease or evil name, has settled in your womb against your child,
let Agni with prayer drive that flesh-eater out.

10.162.3 Whoever kills your child as it settles, as it crawls, or tries to kill it after birth,
we banish that one from here.

10.162.4 Whoever parts your thighs when the couple lie together,
whoever licks inside the womb, we banish that one from here.

10.162.5 Whoever lies with you as brother or husband or lover
and seeks to kill your child, we banish that one from here.

10.162.6 Whoever lies with you after bewitching you by dream or darkness
and seeks to kill your child, we banish that one from here.

Hymn 10.163 — Seer: Vivriha Kashyapa. Deity: the cure for wasting disease. Meter: Anushtubh.

10.163.1 From your eyes and nostrils, your ears and chin,
I tear wasting disease from your head, brain, and tongue.

10.163.2 From your neck, neck bones, vertebrae, and backbone,
I tear wasting disease from your shoulders, arms, and upper body.

10.163.3 From your bowels, anus, and entrails, from your heart,
I tear wasting disease from your kidneys, liver, and lungs.

10.163.4 From your thighs, knees, heels, and insteps,
I tear wasting disease from your hips, buttocks, and loins.

10.163.5 From your genitals and generative organs, from your hair and nails,
I tear this wasting disease from your whole body.

10.163.6 From limb to limb, from hair to hair, born joint by joint,
I tear this wasting disease from your whole body.

Hymn 10.164 — Seer: Prachetas Angirasa. Deity: the banishment of evil dreams. Meter: Anushtubh, Trishtubh, and Pankti.

10.164.1 Go away, lord of the mind; depart, move far away.
Look beyond dissolution; the living mind takes many forms.

10.164.2 Men choose the good as best; they yoke the good to the right.
A good eye for Vaivasvata; the living mind travels in many places.

10.164.3 Whatever ill we spoke through wish or curse, awake or asleep,
may Agni place far from us all unwelcome wrongdoings.

10.164.4 If we practice treachery, Indra and Brihaspati,
may Prachetas Angirasa guard us from our enemies' harm.

10.164.5 We have won today and prospered; we have become free of guilt.
Let the evil dream or thought, whether waking or asleep, reach the one we hate, the one who hates us.

Hymn 10.165 — Seer: Kapota Nairrita. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.165.1 Gods, if this dove came here as the messenger sent by dissolution,
let us honor it and make atonement; may two-footed and four-footed creatures be safe.

10.165.2 May this dove sent to us be auspicious, gods, a guiltless bird in our houses.
May wise Agni welcome our offering and turn aside the winged weapon.

10.165.3 The winged weapon will not harm us when it steps beside the fire on the hearth.
May cattle and men be well; gods, let the dove not hurt us here.

10.165.4 What the owl says comes to nothing, and so does the dove's step at the fire.
To Yama, Death, who sent this messenger, let our homage be paid.

10.165.5 Drive the dove away with a hymn; lead a cow around as you rejoice in nourishment.
Together, having left all misfortune behind, let it fly away from us, far off.

Hymn 10.166 — Seer: Rishabha Vairaja, or Rishabha Shakvara Bhimasena. Deity: the charm against rivals. Meter: Anushtubh and Mahapankti.

10.166.1 Make me the bull among my equals, conqueror of rivals,
slayer of enemies, the radiant keeper of cattle.

10.166.2 I am the slayer of rivals, unharmed and uninjured like Indra.
All my rivals lie beneath my feet.

10.166.3 Here I bind both your bow-ends together with the string.
Lord of speech, restrain them so they speak beneath me.

10.166.4 I have come as the conqueror, clothed in Vishvakarman's power.
I take your minds, your ordinances, and your assembly.

10.166.5 Taking your security and prosperity, I shall stand highest; I have stepped upon your heads.
Speak up from beneath my feet like frogs from water, like frogs from water.

Hymn 10.167 — Seers: Vishvamitra and Jamadagni. Deity: Indra, Soma, Varuna, Brihaspati, Anumati, Dhatar, and Vidhatar. Meter: Jagati.

10.167.1 For you this honey is poured around, Indra; you reign over the cup of pressed soma.
Give us wealth rich in heroic sons; by your heat you strove and won heaven.

10.167.2 We invoke mighty Indra, who won heaven, rejoicing in the draught, as soma is pressed.
Come, attend this sacrifice of ours; generous victor over rivals, we implore you.

10.167.3 Under King Soma's and Varuna's ordinance, under Brihaspati's and Anumati's shelter,
I drank these cups today at your praise, generous one, Dhatar and Vidhatar.

10.167.4 Inspired, I took the drink; I shall go forth and polish this hymn first as its patron.
At the soma pressing, after winning the prize, I came to your home, Vishvamitra and Jamadagni.

Hymn 10.168 — Seer: Anila Vatayana. Deity: Vayu. Meter: Trishtubh.

10.168.1 Now the greatness of the wind's chariot: its roar comes breaking, thundering.
Touching heaven, it travels, painting things red; it blows across the earth, scattering dust.

10.168.2 They rush together toward the wind's dwelling, coming to him like women to an assembly.
Yoked with them in one chariot, the god moves, king of this whole world.

10.168.3 Moving on paths through midair, he rests on no day at all.
Friend of waters, firstborn of Truth—where was he born, where did he arise?

10.168.4 Soul of the gods, embryo of the world, this god travels as he wills.
His sounds are heard, never his form: let us worship Vata with oblation.

Hymn 10.169 — Seer: Shabara Kakshivat. Deity: the cows. Meter: Trishtubh.

10.169.1 May a kindly wind blow upon the shining cows; let them graze on nourishing plants.
Let the sleek cattle, living wealth, drink; Rudra, show mercy to the footed beast at rest.

10.169.2 Those of like shape, unlike shape, single shape, whose names Agni knows at the offering,
whom the Angirases fashioned through their heat: Parjanya, grant them ample shelter.

10.169.3 Those who set their bodies among the gods, whose every form Soma knows:
Indra, release them into our cattle pen, rich in milk and offspring.

10.169.4 Prajapati granted these to me, joining with all the gods and fathers;
he brought them, kindly, near our cattle pen. May we live with their offspring.

Hymn 10.170 — Seer: Vibhrat Saurya. Deity: Surya. Meter: Jagati and Astarapankti.

10.170.1 May the great radiant one drink soma's honey, placing unbroken life in the sacrificer.
Wind-driven, he guards his offspring by himself, nourishing people, shining in many places.

10.170.2 Great radiant light, well sustained, greatest winner of prizes, fixed in heaven's law and truth:
this light was born, destroyer of foes, Vritras, Dasyus, demons, and rivals.

10.170.3 This is the highest light of lights, called the great conqueror of all and winner of wealth.
Surya, blazing for all to see, spread far with unfailing strength and might.

10.170.4 Shining with light, you have gone to the luminous realm of heaven,
by which the maker and all-god guardian sustained all these worlds.

Hymn 10.171 — Seer: Ita Bhargava. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

10.171.1 Indra, you guarded that chariot of Ita, presser of soma;
you heard the soma-offerer's call.

10.171.2 You tore the head from the skin of the shaking Makha;
you came to the soma-offerer's home.

10.171.3 Indra, you repeatedly broke that angry mortal,
the one whose weapon reached to its base.

10.171.4 Indra, bring that sun from behind to the front,
even against the gods' own will.

Hymn 10.172 — Seer: Samvarta Angirasa. Deity: Ushas. Meter: Dvipada Viraj.

10.172.1 Come with your woodland; the cows follow your path with their udders.

10.172.2 Come with rich thoughts; the greatest generous feast awakens praise.

10.172.3 Like those supported by a father, we set out the thread and worship, generous ones.

10.172.4 Ushas rolls away her sister's darkness, setting the path in motion through her noble birth.

Hymn 10.173 — Seer: Dhruva Angirasa. Deity: the king. Meter: Anushtubh.

10.173.1 I have brought you here; enter in and stand firm, unshaken.
Let all the clans desire you; let the kingdom not fall away from you.

10.173.2 Remain here, do not move away, steadfast as a mountain.
Stand firm here like Indra and uphold the kingdom here.

10.173.3 Indra established this man firmly with a steadfast oblation;
Soma spoke for him, and Brihaspati too.

10.173.4 Heaven is firm, earth is firm, these mountains are firm.
The whole moving world is firm; this king of the clans is firm.

10.173.5 May King Varuna hold you firm, and divine Brihaspati firm;
may Indra and Agni firmly uphold your steadfast realm.

10.173.6 With a firm offering we touch Soma firmly.
Then let Indra make the clans bring tribute to you alone.

Hymn 10.174 — Seer: Abhivarta Angirasa. Deity: the king. Meter: Anushtubh.

10.174.1 With the conquering oblation by which Indra grew in power,
Brihaspati, turn us toward dominion over the kingdom.

10.174.2 Turn on your rivals, on those who oppose us;
stand against the fighter, against the one who wishes us harm.

10.174.3 Divine Savitar and Soma have turned toward you;
let all beings turn toward you so that you prevail.

10.174.4 The offering through which Indra became strong and highest in glory,
I have made it, gods: indeed I have become without a rival.

10.174.5 Without a rival, slayer of rivals, lord over the realm, surpassing all,
may I rule over all these beings and over the people.

Hymn 10.175 — Seer: Urdhvagrava Sarpa Arbudi. Deity: the pressing stones. Meter: Gayatri.

10.175.1 Let divine Savitar spur you on in rightful order, pressing stones;
yoke yourselves to the shafts and press.

10.175.2 Pressing stones, drive off ill fortune, drive away ill will;
shining ones, make medicine for us.

10.175.3 The pressing stones exalt together on their supports,
instilling strength into the mighty one.

10.175.4 Pressing stones, may divine Savitar urge you on by ordinance
for the worshiper who presses soma.

Hymn 10.176 — Seer: Sunu Arbhava. Deity: the Ribhus and Agni. Meter: Anushtubh and Gayatri.

10.176.1 The sons of the Ribhus have stirred the great enclosures,
those universal sustainers who swallow the earth as a cow her mother.

10.176.2 Bring forth the god, knower of births, through divine thought;
may he carry our offerings in order.

10.176.3 This god-seeking priest is led to the sacrifice;
like a chariot wrapped around its course, he glows and knows himself.

10.176.4 This Agni protects from the immortal source of his birth;
stronger even than strength, the god was made for life.

Hymn 10.177 — Seer: Patanga Prajapatya. Deity: the piercing of illusion. Meter: Trishtubh and Jagati.

10.177.1 The wise see in their hearts the bird anointed with the lordly one's illusion.
Within the sea the poets see it; the makers seek the path of the rays.

10.177.2 The bird bears speech in his mind; the Gandharva spoke it within the womb.
The poets guard that shining, heavenly thought at the station of Truth.

10.177.3 I saw the guardian who never falls, moving toward and away on his paths.
Wearing forms both gathered and scattered, he turns within the worlds.

Hymn 10.178 — Seer: Arishtanemi Tarkshya. Deity: Tarkshya. Meter: Trishtubh.

10.178.1 Let us call here for safety on Tarkshya, that racer impelled by gods,
strong and swift, overtaking chariots, sound-wheeled, victor in battle.

10.178.2 Calling for a gift like Indra's, let us climb aboard as onto a boat for safety.
Across broad, deep expanses may we neither perish on the way here nor the way back.

10.178.3 He who instantly spread the five peoples by his might, like the sun its light:
his rush wins thousands and hundreds; they cannot restrain it, as they cannot restrain a young woman.

Hymn 10.179 — Seers: Shibi Aushinara, Pratardana king of Kashi, and Vasuman Rauhidashva. Deity: Indra. Meter: Trishtubh and Anushtubh.

10.179.1 Rise and see Indra's share in its proper season.
If cooked, offer it; if uncooked, let it bring joy.

10.179.2 Come to the cooked oblation, Indra; the sun has traveled halfway down the road.
Friends surround you with treasures like clan-guards following the herd's lord.

10.179.3 I think it cooked in the udder, cooked in Agni; well cooked, I think, is this newest Truth.
Drink the curds of the midday pressing, Indra, mace-bearer of many deeds, and take pleasure.

Hymn 10.180 — Seer: Jaya Aindra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.180.1 You have prevailed over enemies, much-invoked one; may your foremost strength be our gift here.
Bring us riches with your right hand, Indra; you are lord of the wealthy rivers.

10.180.2 Like a fearsome wild beast roaming the hills, you came from far beyond.
Sharpen your fierce, pointed blade, Indra; strike your enemies and drive foes away.

10.180.3 Indra, you were born with dear dominion and strength, a bull among peoples.
You drove away the hostile people and made broad room for the gods.

Hymn 10.181 — Seers: Pratha Vasishtha, Sapratha Bharadvaja, and Gharma Saurya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.181.1 Pratha and Sapratha are his names, offering of the oblation in Anushtubh.
Vasishtha brought the Rathantara from radiant Dhatar, Savitar, and Vishnu.

10.181.2 They found what had been hidden, the sacrifice's highest secret dwelling.
Bharadvaja made Agni's Brihat chant from radiant Dhatar, Savitar, and Vishnu.

10.181.3 Pondering, they found in their minds the first scattered prayer along the gods' path.
From radiant Dhatar, Savitar, and Vishnu they carried the heat from the sun.

Hymn 10.182 — Seer: Tapumurdha Barhaspatya. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

10.182.1 May Brihaspati lead us beyond hardships and turn the evil-tongued man's thought away.
Let him cast out curses and strike down ill will, bringing peace and welfare to the worshiper.

10.182.2 Let Narashamsa guard our opening offering; may our closing offering be blessed at our calls.
Let him cast out curses and strike down ill will, bringing peace and welfare to the worshiper.

10.182.3 Let the burning-headed one burn the demons who hate prayer, that the arrow may strike them.
Let him cast out curses and strike down ill will, bringing peace and welfare to the worshiper.

Hymn 10.183 — Seer: Prajavan Prajapatya. Deity: the worshiper, his wife, and the priest's blessing. Meter: Trishtubh.

10.183.1 I saw you with my mind, discerning, born of heat and manifested through heat.
Grant children and wealth here; beget offspring here, longing for a son.

10.183.2 I saw you with my mind, meditating, praying at the appointed time in your own body.
Come close to me, young woman, and rise high; beget offspring, longing for a son.

10.183.3 I placed the embryo in the plants and within all the worlds.
I begot creatures on earth; I begot sons for their mothers.

Hymn 10.184 — Seer: Tvashtar, maker of the embryo, or Vishnu Prajapatya. Deity: Vishnu, Tvashtar, Prajapati, Dhatar, Sinivali, Sarasvati, and the Ashvins. Meter: Anushtubh.

10.184.1 Let Vishnu prepare the womb; let Tvashtar shape its forms;
let Prajapati pour the seed and Dhatar set the embryo in you.

10.184.2 Place the embryo, Sinivali; place the embryo, Sarasvati;
let the divine Ashvins, wearing lotus garlands, place an embryo in you.

10.184.3 The embryo the Ashvins churn from the golden fire sticks:
we call that into you for birth in the tenth month.

Hymn 10.185 — Seer: Satyadhriti Varuni. Deity: the Adityas, or Aditi. Meter: Gayatri.

10.185.1 Great is the help of the three: Mitra's heaven-bright aid,
Aryaman's, and Varuna's, hard to overcome.

10.185.2 For neither at home nor on roads barred by obstacles
can the malicious foe rule over them.

10.185.3 To the mortal for whose life the sons of Aditi
grant unceasing light.

Hymn 10.186 — Seer: Ula Vatayana. Deity: Vayu. Meter: Gayatri.

10.186.1 Let the wind blow healing to us, bringing peace and delight to our hearts;
let it carry our lives onward.

10.186.2 Wind, you are our father, our brother and our friend;
make us live.

10.186.3 Wind, from that store of immortality laid up in your house,
give us life.

Hymn 10.187 — Seer: Vatsa Agneya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

10.187.1 Send your voice toward Agni, bull of the peoples;
let him carry us past hatred.

10.187.2 He shines from beyond the farthest distance, beyond the desert;
let him carry us past hatred.

10.187.3 A bull with radiant flame, he subdues the demons;
let him carry us past hatred.

10.187.4 He surveys all worlds and sees them joined together;
let him carry us past hatred.

10.187.5 Beyond this broad expanse radiant Agni was born;
let him carry us past hatred.

Hymn 10.188 — Seer: Shyena Agneya. Deity: Agni, knower of births. Meter: Gayatri.

10.188.1 Now drive forward the knower of births like a prize-winning horse,
to sit on this ritual grass of ours.

10.188.2 To this generous knower of births, whose heroes are inspired,
I send a mighty song of praise.

10.188.3 With the flames of the knower of births, which carry oblations to the gods,
let him sustain our sacrifice.

Hymn 10.189 — Seer: Sarprajni. Deity: the Self, or Surya. Meter: Gayatri.

10.189.1 The dappled cow has stepped forward and seated herself before her mother,
journeying toward her father in heaven.

10.189.2 She moves within the shining realm, breathing from her breath;
the mighty bull has revealed heaven.

10.189.3 She shines across thirty dwellings; speech is set upon the flying one;
with her lights she meets each morning.

Hymn 10.190 — Seer: Aghamarshana Madhucchandasa. Deity: the origin of existence. Meter: Anushtubh.

10.190.1 Truth and reality were born of kindled heat.
From it night was born; from it the swelling ocean.

10.190.2 From the swelling ocean the year was born;
it apportioned days and nights, ruling all that blinks.

10.190.3 The creator arranged sun and moon as before,
and heaven and earth, midair and the luminous realm.

Hymn 10.191 — Seer: Samvanana Angirasa. Deity: Agni and concord. Meter: Anushtubh and Trishtubh.

10.191.1 You are kindled together, mighty Agni, to draw all treasures near;
you blaze at Ila's place: bring us riches.

10.191.2 Come together, speak together, let your minds know together,
as the gods of old, united, sat down to their share.

10.191.3 Let your counsel be one, your assembly one, your mind and thought united.
I speak the same counsel to you; I offer your oblation in common.

10.191.4 Let your aims be one, your hearts be one;
let your minds be one, so that you may dwell together in harmony.

## Translation — Mouseia

> Mouseia’s complete Plain English edition, made independently and directly from the Vedic Sanskrit, covering all ten mandalas, 1,028 hymns and 10,552 verses.

### Mandala 1

Hymn 1.1 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.1.1 I praise Agni, the priest placed in front, the divine minister of the sacrifice;
He calls the gods and bestows the greatest treasures.

1.1.2 Agni deserves praise from old seers and from new ones too;
He will bring the gods here.

1.1.3 Through Agni one may gain wealth and prosperity day after day,
With fame and many brave sons.

1.1.4 Agni, the sacrifice and rite you surround on every side
Is the one that reaches the gods.

1.1.5 May Agni, the priest with a seer's mind, truthful and widely famed,
Come here as a god with the gods.

1.1.6 Whatever good you do for the giver, Agni,
That truly belongs to you, descendant of Angiras.

1.1.7 Day after day, at dusk and dawn, we come to you, Agni,
Bringing our thoughts and our respect.

1.1.8 You rule the rites, guard the right order, and shine brightly;
You grow strong in your own home.

1.1.9 Agni, be easy for us to approach, as a father is for his son;
Stay with us for our well-being.

Hymn 1.2 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deities: Vayu (1–3), Indra and Vayu (4–6), Mitra and Varuna (7–9). Meter: Gayatri.

1.2.1 Come, Vayu, you who can be seen: these soma drinks are prepared;
Drink them and hear our call.

1.2.2 Vayu, singers with pressed soma praise you with their hymns;
They know the proper day and turn toward you.

1.2.3 Vayu, your generous stream goes to the giver,
Flowing widely for the drinking of soma.

1.2.4 Indra and Vayu, come near these pressed drinks with your gifts;
The soma drops long for you both.

1.2.5 Vayu and Indra, you both know the pressed drinks and possess valued goods;
Come here quickly, you two.

1.2.6 Vayu and Indra, come to the one who presses soma and to the prepared offering;
Come quickly, you two, at our thoughtful prayer.

1.2.7 I call Mitra, whose power is pure, and Varuna, who punishes those who do harm;
They bring our rich prayer to fulfillment.

1.2.8 Mitra and Varuna, you grow by truth and reach truth through truth;
You have gained great power of mind.

1.2.9 Wise Mitra and Varuna, born with great strength and dwelling across wide space,
Grant us the skill that gets work done.

Hymn 1.3 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deities: the Ashvins (1–3), Indra (4–6), the All-Gods (7–9), Sarasvati (10–12). Meter: Gayatri.

1.3.1 Ashvins, you receive many offerings and your hands move quickly; you rule what is good;
You enjoy many gifts: take pleasure in ours.

1.3.2 Ashvins, you perform many wonders; as men with strong understanding,
As discerning gods, welcome our songs.

1.3.3 Skillful Ashvins, wise young men, soma has been pressed and the ritual grass laid out;
Come here, Nasatyas, along your powerful paths.

1.3.4 Come, Indra, shining brightly: these pressed drinks seek you;
They have been purified through the fine strainer.

1.3.5 Come, Indra, called by thought and urged by the poet,
To the prayers of the singer who has pressed soma.

1.3.6 Come quickly, Indra, lord of the bay horses, to the prayers;
Take pleasure in our pressed soma.

1.3.7 All-Gods, you help and support people: come here;
You are generous to the giver; come to his pressed soma.

1.3.8 All-Gods, swift and active, come quickly to the pressed soma,
Like reddish cows heading for their stalls.

1.3.9 All-Gods, you never fail, you know this place and do no harm;
You bring our offering and enjoy the sacrifice.

1.3.10 May pure Sarasvati, rich in prize-winning strength,
Accept our sacrifice; she gives wealth through thought.

1.3.11 Sarasvati inspires truthful words and understands good thoughts;
She has established the sacrifice.

1.3.12 Sarasvati makes the great river known through her signal;
She illuminates all our thoughts.

Hymn 1.4 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.4.1 For help we call each day on the one who makes good forms,
As a cowherd calls a cow that yields plenty of milk.

1.4.2 Come to our soma pressings, drink the soma, you who drink soma;
The joy it gives brings cows and wealth.

1.4.3 Then may we know your closest goodwill;
Don't pass us by: come here.

1.4.4 Go and ask the wise Indra, whom no one can overcome,
What excellent gift he has for your friends.

1.4.5 Let those who criticize us speak, and let others move away,
While we offer worship to Indra alone.

1.4.6 May our opponents, even fortunate ones, call us fortunate, and may remarkable people say so;
May we live under Indra's protection.

1.4.7 Bring the swift drink to the swift one, who is honored at the sacrifice and gives men joy;
Let it fly to him and delight our friend.

1.4.8 After drinking it, you of a hundred powers, you became the destroyer of Vritras;
You helped the competitor win the prize.

1.4.9 Indra, you of a hundred powers, we make you strong for contests,
So that we may win riches.

1.4.10 Sing to Indra, the great source of riches,
Who brings the soma-presser safely through and is his friend.

Hymn 1.5 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.5.1 Come and sit here; sing to Indra,
Friends who carry songs of praise.

1.5.2 Sing to Indra, the most abundant of all, master of desirable things,
Beside the pressed soma.

1.5.3 May he be with us when we prepare for action, for wealth and for wise plans;
May he come to us bearing prizes.

1.5.4 Sing to Indra, whose two bay horses
The enemy cannot hold back in battle.

1.5.5 These pure soma drinks, mixed with curds, go for him to drink,
For the one who drinks pressed soma.

1.5.6 You were born and immediately grew strong to drink the pressed soma,
Indra, to be foremost, you of wise purpose.

1.5.7 May the swift soma drinks enter you, Indra, who enjoys our songs;
May they bring good to your knowing mind.

1.5.8 Our songs of praise have made you grow, as have our recitations, you of a hundred powers;
May our voices make you grow.

1.5.9 May Indra, whose help never fails, win this thousandfold prize,
In which every kind of manly strength is found.

1.5.10 Indra, you who enjoy songs, don't let mortals harm our bodies;
As master here, turn deadly force away.

Hymn 1.6 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deities: Indra (1–3, 10), the Maruts (4, 6, 8–9), the Maruts and Indra (5, 7). Meter: Gayatri.

1.6.1 They harness the reddish one who moves while others stand around;
Lights shine in the bright reaches of heaven.

1.6.2 They harness his desirable bay horses on opposite sides of the chariot;
They are red, bold, and carry the man.

1.6.3 Making a sign for one who had none, giving beauty to one without it, young man,
You were born together with the dawns.

1.6.4 Then, following their own nature, they returned to the womb;
They took up the name that belongs to sacrifice.

1.6.5 Indra, with those who break hard things, even those concealed in the cave,
You followed and found the cattle.

1.6.6 Like people seeking the gods, they raised thoughtful songs
To the renowned great finder of wealth.

1.6.7 You are seen alongside fearless Indra when you meet with him;
You both bring joy and shine with equal brightness.

1.6.8 The powerful one shines with faultless companies that face the daylight,
The welcome groups of Indra.

1.6.9 Come here, you who move all around, from the shining realm of heaven;
Our songs gather here to honor you.

1.6.10 We ask for a share from here, or from heaven,
Or from the great region of earth: we ask Indra.

Hymn 1.7 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.7.1 Singers have sung loudly of Indra, and those who sing hymns have praised Indra;
Their voices have celebrated Indra.

1.7.2 Indra is there with his pair of bay horses, joined to the chariot by words;
Indra carries the golden mace (the thunderbolt).

1.7.3 Indra raised the sun into the sky so people could see for a long time;
With the cattle, he opened the mountain.

1.7.4 Indra, help us in contests, even in battles for a thousand prizes,
You mighty one, with your powerful help.

1.7.5 We call Indra for a great prize and for a small one;
He is our ally against Vritras and carries the mace.

1.7.6 Strong one, true giver, give us this offering of food,
And let no one keep it back from us.

1.7.7 The songs for Indra who carries the mace rise higher at every round;
I cannot reach the full measure of his praise.

1.7.8 Like a breeding bull among a herd, he stirs people with his strength;
He rules, and no one can resist him.

1.7.9 Indra alone rules over people's wealth,
Over all five peoples.

1.7.10 We call Indra to us from among all peoples everywhere;
May he be ours alone.

Hymn 1.8 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.8.1 Indra, bring us wealth that wins, helps us win together, and always overcomes;
Bring your greatest wealth to help us.

1.8.2 With your help and with our horses,
May we knock down the Vritras with our fists.

1.8.3 Indra, with your help we can take up the mace, the deadly weapon;
May we defeat our rivals in battle.

1.8.4 With unconquerable warriors, and with you as our ally, Indra,
May we overcome those who fight against us.

1.8.5 Indra is great; may the wielder of the mace grow greater still;
His strength stretches as widely as heaven.

1.8.6 Men who have gathered together seeking offspring,
Or inspired people who seek wisdom, turn to him.

1.8.7 His belly drinks more soma than any other and swells like the sea;
It rises like broad waters to a peak.

1.8.8 So his truthful gift is great, abundant, and rich in cattle,
Like a branch full of ripe fruit for the giver.

1.8.9 So, Indra, your powers and your help
Come at once to someone who gives like me.

1.8.10 So this song and recitation deserve to be spoken
For Indra when he drinks soma.

Hymn 1.9 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.9.1 Come, Indra, enjoy the drink with every part of the soma rite;
Your strength gives us great help.

1.9.2 Pour it out here at the pressing for Indra, who takes joy in it;
He accomplishes all things that need doing.

1.9.3 Enjoy it, handsome Indra, with joyful songs, you who watch all people;
Join in these soma pressings.

1.9.4 Our songs have been sent out for you, Indra; they rise to meet you,
Going to their desired lord, the strong bull.

1.9.5 Indra, bring here your wonderful and desirable gift;
Let it be yours to distribute freely.

1.9.6 Urge us on to powerful wealth, Indra,
You of great splendor and fame.

1.9.7 Indra, give us a great and wide-reaching reputation, with cattle and prizes;
Let it last through life and never fail.

1.9.8 Give us great fame and splendor that wins a thousand prizes;
Indra, give us food that carries us forward.

1.9.9 With our songs we call on Indra, giver and master of wealth,
The one praised in verse who comes to help.

1.9.10 At every pressing a generous man raises a great and growing song of strength
For Indra, who lives among us.

Hymn 1.10 — Seer: Madhuchhandas Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

1.10.1 Singers sing to you and hymn-makers praise you in hymns;
Priests have lifted you up, Indra of a hundred powers, as people raise a pole.

1.10.2 When he climbs from one peak to another, he sees there is much to do;
Indra sees his goal and moves with his herd like a bull.

1.10.3 Harness your two strong, long-maned bay horses, who fill their harness;
Then, Indra, drinker of soma, listen to our songs.

1.10.4 Come toward our songs; sing in answer and call out;
Indra, giver of wealth, strengthen both our prayer and our sacrifice.

1.10.5 We must recite a hymn to Indra that gives strength and holds back many enemies;
May the powerful one take pleasure in our pressed soma and our friendship.

1.10.6 We ask him for friendship, wealth, and good sons;
May powerful Indra give us wealth as he wishes.

1.10.7 Indra, the fame you give is open to all and cannot be taken away;
Open the pen of cattle and grant us success, you who hold the stone weapon.

1.10.8 Both heaven and earth together cannot hold you when you rush forward;
Win the sunlit waters and send the cattle streaming toward us.

1.10.9 You whose ears hear us, listen to our call; take my words in now;
Indra, make this song of mine closer to you than even an ally.

1.10.10 We know you are the strongest and that you hear our call in contests;
We call for the strongest one's help in winning a thousand prizes.

1.10.11 Come, Indra, friend of the Kaushikas, and drink the pressed soma with pleasure;
Extend our life anew and make the seer win a thousand prizes.

1.10.12 May these songs surround you on every side, you who enjoy songs;
As your life grows, may acts of welcome grow and please you.

Hymn 1.11 — Seer: Jeta Madhuchhandasa. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

1.11.1 All songs have made Indra grow, spreading as widely as the sea;
He is the best chariot fighter, the good lord of prizes.

1.11.2 In friendship with you, Indra, lord of strength, we need not fear for the prize;
We sing to you loudly, the winner who cannot be beaten.

1.11.3 Indra's many gifts and acts of help do not run out
When he generously gives cattle-rich prizes to his singers.

1.11.4 The young breaker of forts was born wise and immeasurably strong;
Indra, who holds the mace and receives many praises, supports every work.

1.11.5 You opened the cave that held Vala's cattle, you who hold the stone weapon;
The frightened gods, pressed hard, came to you for help.

1.11.6 Strong one, through your gifts I have come back across the roaring river;
Your singers stand near you, for they know what you did, you who enjoy songs.

1.11.7 Indra, with your powers you overcame the powerful trickster Shushna;
The wise know what you did: raise their reputations high.

1.11.8 Songs have celebrated Indra, lord of strength;
His gifts number a thousand, or even more.

Hymn 1.12 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Agni; in the first half-line of verse 6, two forms of Agni, the fire produced by friction and the fire of offerings. Meter: Gayatri.

1.12.1 We choose Agni as messenger and priest; he knows all things;
He is the wise guide of this sacrifice.

1.12.2 With offerings people always call on Agni, Agni, lord of the household;
He carries gifts to the gods and is loved by many.

1.12.3 Agni, bring the gods here, newly kindled, to the spread ritual grass;
You are our priest and deserve our praise.

1.12.4 Wake those eager gods when you go as messenger, Agni;
Sit with the gods on the ritual grass.

1.12.5 You shine as people pour clarified butter on you; burn those who would harm us;
Agni, protect us from evil beings.

1.12.6 Agni is kindled by Agni, the wise and youthful lord of the house;
He carries offerings, which are poured into his mouth.

1.12.7 Praise wise Agni, who follows the true law in the rite;
He is a god who drives away sickness.

1.12.8 Agni, when the master of the offering worships you as divine messenger,
Be his protector.

1.12.9 When a person with an offering honors Agni so the gods can feast,
Be kind to that person, purifying one.

1.12.10 Bright, purifying Agni, bring the gods here
To our sacrifice and offering.

1.12.11 As we praise you with a new Gayatri song, bring us
Wealth, brave sons, and food.

1.12.12 Agni, with your bright flame and all our calls to the gods,
Accept this song of ours.

Hymn 1.13 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: kindled Agni, Tanunapat, Narashamsa, Ila, the ritual grass, the divine doors, Ushas and Night, the two divine priests, Sarasvati, Ila and Bharati, Tvashtar, the lord of the forest, and the offerings made with Svaha. Meter: Gayatri.

1.13.1 Well-kindled Agni, bring the gods to us who have an offering;
Purifying priest, make the sacrifice too.

1.13.2 Tanunapat, wise one, make our sacrifice sweet for the gods
To enjoy today.

1.13.3 I invite dear Narashamsa here to this sacrifice;
He has a sweet tongue and receives the offering.

1.13.4 Agni, whom we praise, bring the gods on the most comfortable chariot;
You are the priest appointed by Manu.

1.13.5 Thoughtful people, spread the ritual grass in due order, with butter on its surface;
There one may see what does not die.

1.13.6 May the divine doors open, unharmed and growing through truth,
Now, today, for the sacrifice.

1.13.7 I invite Night and Ushas, both beautiful, to this sacrifice;
Let them sit on our ritual grass.

1.13.8 I invite the two wise divine priests with good tongues;
Let them perform this sacrifice of ours.

1.13.9 May Ila, Sarasvati, and great Bharati, the three goddesses who bring happiness,
Sit unhindered on the ritual grass.

1.13.10 I invite Tvashtar, foremost and taking every form, here;
May he belong to us alone.

1.13.11 Lord of the forest, divine one, send the offering down to the gods;
May the giver find understanding.

1.13.12 Make the sacrifice with the cry “Svaha” in the house of Indra's worshiper;
I invite the gods there.

Hymn 1.14 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Agni with the All-Gods; Indra, Vayu, Brihaspati, Mitra, Agni, Pushan, Bhaga, the Adityas and Maruts (3); the All-Gods, Agni, Indra, Vayu and Mitra (10); Agni (11). Meter: Gayatri.

1.14.1 Agni, come with these prayers and all the gods to drink soma;
Perform the sacrifice too.

1.14.2 The Kanvas call you, and their thoughts praise you, wise one;
Come with the gods, Agni.

1.14.3 Bring Indra and Vayu, Brihaspati, Mitra and Agni, Pushan and Bhaga;
Bring the Adityas and the group of Maruts.

1.14.4 Soma drops are being brought for you: exciting drops that bring joy,
Sweet drops that rest in the bowls.

1.14.5 The Kanvas seeking help praise you; they have spread the ritual grass;
They have offerings and have made ready.

1.14.6 Your carriers, shining with butter and yoked by thought, bring you
And the gods here to drink soma.

1.14.7 Agni, give those worshipful gods who grow by truth their wives beside them;
With your good tongue, let them drink the sweet drink.

1.14.8 Let the gods who deserve sacrifice and praise drink the sweet drink
Through your tongue, Agni, at the ritual cry.

1.14.9 The wise priest will bring here all the gods who wake at dawn
From the shining realm of the sun.

1.14.10 Agni, drink the sweet soma with all the gods, with Indra and Vayu,
At the dwelling places of Mitra.

1.14.11 Agni, you sit as priest at sacrifices, appointed by Manu;
So perform this rite of ours.

1.14.12 Divine one, harness your reddish and golden-red horses to your chariot;
Bring the gods here with them.

Hymn 1.15 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra (1, 5), the Maruts (2), Tvashtar (3), Agni (4, 12), Mitra and Varuna (6), Dravinodas (7–10), the Ashvins (11); each receives the drink in turn. Meter: Gayatri.

1.15.1 Indra, drink soma at the right time; let the soma drops enter you,
The exciting drops that live there.

1.15.2 Maruts, drink at the right time and purify the sacrifice through the priest's portion;
You are truly generous givers.

1.15.3 Praise our sacrifice, Tvashtar, priest accompanied by your wife; drink at the right time;
You are the one who gives treasures.

1.15.4 Agni, bring the gods here and seat them in their three places;
Attend them and drink at the right time.

1.15.5 Indra, drink soma from the priest's gift in the proper order;
Your friendship cannot be overcome.

1.15.6 Mitra and Varuna, you sustain powerful skill and keep your ordinances;
You reach the sacrifice at the right time.

1.15.7 At the rite the men holding the pressing stones call upon the god
Dravinodas, who brings wealth among the wealthy.

1.15.8 May Dravinodas give us the goods people speak of;
May we receive them among the gods.

1.15.9 Dravinodas wants to drink: pour the offering and stand ready;
From the priest's portion, urge him on at the appointed times.

1.15.10 When we sacrifice to you for the fourth time at the appointed time, Dravinodas,
Then be a giver to us.

1.15.11 Ashvins, drink the sweet drink by the bright fire, you who keep pure ordinances;
You carry the sacrifice at the proper time.

1.15.12 You stay with the household fire and carry out the sacrifice at the right time;
Perform the sacrifice for the person who seeks the gods.

Hymn 1.16 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

1.16.1 Let your bay horses bring you, the strong one, to drink soma;
Indra, they see the sunlight.

1.16.2 These grains soaked with butter will bring Indra here
With his two bay horses on his most comfortable chariot.

1.16.3 We call Indra in the morning and as the sacrifice begins;
We call Indra to drink soma.

1.16.4 Come to our pressed drink with your long-maned bay horses, Indra;
We call you when the soma has been pressed.

1.16.5 Come to this song of ours and to this prepared soma pressing;
Drink like a thirsty wild ox.

1.16.6 These soma drops have been pressed upon the ritual grass;
Drink them, Indra, for strength.

1.16.7 May this leading song touch your heart and give you the greatest pleasure;
Then drink the pressed soma.

1.16.8 Indra, killer of Vritra, comes to every prepared pressing
For joy and to drink soma.

1.16.9 Fill our wish with cattle and horses, you of a hundred powers;
We will praise you with our wise songs.

Hymn 1.17 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra and Varuna. Meter: Gayatri, with shorter syllabic patterns in verses 4–5.

1.17.1 I choose the help of the two sovereigns, Indra and Varuna;
May they be kind to us in this situation.

1.17.2 You come to help when a poet like me calls;
You support human beings.

1.17.3 Indra and Varuna, satisfy us with wealth as we wish;
We ask for the closest help you give.

1.17.4 May we be among those who share your powers,
Your goodwill, and your gifts of prizes.

1.17.5 Indra gives gifts by the thousand, and Varuna deserves praise;
Their wise power is worthy of song.

1.17.6 With their help may we obtain goods and keep them;
May there even be a surplus.

1.17.7 Indra and Varuna, I call you for your wonderful gifts;
Make us victorious.

1.17.8 Indra and Varuna, attend to our thoughts as we seek you now;
Grant us shelter.

1.17.9 May my song of good praise reach you, Indra and Varuna;
I call on you both to make our shared praise grow.

Hymn 1.18 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Brihaspati (Brahmanaspati); Indra, Brihaspati and Soma (4); Brihaspati, Soma, Indra and the ritual gift (5); lord of the assembly (6–8); lord of the assembly or Narashamsa (9). Meter: Gayatri.

1.18.1 Brihaspati, make Kakshivan, son of Ushij,
Famous as Soma and heard everywhere.

1.18.2 May that swift god join us: he is rich and drives away sickness;
He finds goods and makes prosperity grow.

1.18.3 Don't let the accusations or deceit of an angry mortal reach us;
Protect us, Brihaspati.

1.18.4 The mortal whom Indra, Brihaspati, and Soma
Urge on will not be hurt: he is a brave man.

1.18.5 Brihaspati, Soma, Indra, and the ritual gift:
Protect that mortal from distress.

1.18.6 I have asked for the wonderful lord of the assembly, dear to Indra and desired by him;
I have asked for insight as a prize.

1.18.7 Without him, even a wise man's sacrifice cannot succeed;
He brings our thoughts together.

1.18.8 He makes the offering succeed and directs the rite onward;
Through the priestly call it reaches the gods.

1.18.9 I have seen Narashamsa, strongest and most widespread;
He is rich in sacrifice, like a home in heaven.

Hymn 1.19 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Agni and the Maruts. Meter: Gayatri.

1.19.1 You are called to this beautiful rite, to protect our cattle;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.2 No god or mortal surpasses your great power of thought;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.3 The Maruts know the great expanse; all are gods who do no harm;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.4 Fierce Maruts have sung the song of praise, unconquerable in strength;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.5 They shine brightly, look formidable, rule well, and punish those who hurt others;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.6 These gods sit in heaven in the shining vault of the sky;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.7 They shake the mountains across the ocean's flood;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.8 They stretch out across the sea with their rays and their strength;
Come with the Maruts, Agni.

1.19.9 I pour out the sweet soma drink for you to taste first;
Come with the Maruts, Agni.

Hymn 1.20 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

1.20.1 This song has been made by the mouths of poets for the divine race;
It bestows the greatest treasures.

1.20.2 The Ribhus shaped Indra's two bay horses with minds guided by words;
Through their work they reached the sacrifice.

1.20.3 They made the Ashvins a comfortable chariot that goes everywhere;
They made a cow that always yields milk.

1.20.4 With true words and straight intentions, the Ribhus
Made their aged parents young again.

1.20.5 May your joys come together with Indra, accompanied by the Maruts,
And with the royal Adityas.

1.20.6 And the single new drinking cup made by the god Tvashtar:
You made it into four cups.

1.20.7 Grant us treasures, in groups of three and seven, for the soma presser;
Give each kind with fine words of praise.

1.20.8 Through their good work they sustained the bearers of offerings
And gained a share of sacrifice among the gods.

Hymn 1.21 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

1.21.1 I call Indra and Agni here; we want to sing their praise;
They drink soma more eagerly than anyone.

1.21.2 Praise those two at sacrifices; honor Indra and Agni, men;
Sing to them in Gayatri verses.

1.21.3 We call Indra and Agni in praise of Mitra;
You drink soma: come drink it now.

1.21.4 We call on you both, though you are powerful, to come to this pressed drink;
Indra and Agni, come here.

1.21.5 Indra and Agni, great lords of this gathering, drive away the harmful beings;
May those who devour others have no offspring.

1.21.6 Stay awake to that truth in your place of understanding;
Indra and Agni, give us protection.

Hymn 1.22 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: the Ashvins (1–4), Savitar (5–8), Agni (9–10), the goddesses (11), Indra's, Varuna's and Agni's wives (12), Heaven and Earth (13–14), Earth (15), Vishnu or the gods (16), Vishnu (17–21). Meter: Gayatri.

1.22.1 Wake the Ashvins who harness their chariot in the morning; let them come here
To drink this soma.

1.22.2 We call the Ashvins, the two gods with a fine chariot,
The best charioteers, who touch heaven.

1.22.3 Ashvins, your whip is sweet and full of truthful speech;
With it, mix this sacrifice well.

1.22.4 No place is far away from you when you travel by chariot,
Ashvins, to the soma presser's home.

1.22.5 I call Savitar, whose hands are golden, to help us;
He knows the divine place.

1.22.6 Praise Savitar, child of the waters, for help;
We seek his ordinances.

1.22.7 We call Savitar, who watches people and distributes
Wonderful goods and gifts.

1.22.8 Friends, sit down: Savitar now deserves our praise;
The giver displays his gifts.

1.22.9 Agni, bring the eager wives of the gods here,
And bring Tvashtar to drink soma.

1.22.10 Agni, bring the divine women here to help us:
Bharati, the youngest priest, and Dhishana, who protects.

1.22.11 May the goddesses, wives of the lords, stay with us in their help
And great protection, their wings unharmed.

1.22.12 I call Indra's wife here and Varuna's wife for our well-being;
I call Agni's wife to drink soma.

1.22.13 May the great Heaven and Earth mix well in this sacrifice of ours;
May they sustain us with their gifts.

1.22.14 The wise taste their butter-rich milk through their thoughts
At the Gandharva's lasting place.

1.22.15 Earth, be comfortable, free of stones and a place to live;
Grant us broad shelter.

1.22.16 May the gods help us from the place where Vishnu strode
Through Earth's seven dwelling places.

1.22.17 Vishnu strode across this world and placed his feet in three places;
All of it is hidden in his dust.

1.22.18 Vishnu, the invincible guardian, took three strides;
From there he supports the established laws.

1.22.19 Look at Vishnu's acts: through them he touched his ordinances;
He is Indra's closely joined friend.

1.22.20 The wise always see Vishnu's highest footprint,
Spread across heaven like an eye.

1.22.21 The inspired, alert poets kindle that highest place
Which belongs to Vishnu.

Hymn 1.23 — Seer: Medhatithi Kanva. Deities: Vayu (1), Indra and Vayu (2–3), Mitra and Varuna (4–6), Indra with the Maruts (7–9), the All-Gods (10–12), Pushan (13–15), the Waters (16–20). Meters: Gayatri (1–18), Ushnih (19), Anushtubh (20).

1.23.1 Come, Vayu: these strong soma drinks have been pressed and mixed with milk;
Drink them as they are set before you.

1.23.2 We call on the two gods Indra and Vayu, who reach the sky,
To drink this soma.

1.23.3 Wise singers call Indra and Vayu for help, swift as thought;
They have a thousand eyes and rule over our thoughts.

1.23.4 We call Mitra and Varuna to drink soma;
Both were born with pure skill.

1.23.5 I call Mitra and Varuna, who grow through truth
And rule over truth's light.

1.23.6 May Varuna protect us and Mitra help us in every way;
May they make us prosperous.

1.23.7 We call Indra with the Maruts to drink soma;
Let him enjoy it together with their company.

1.23.8 Maruts with Indra at their head, gods whose gifts nourish us,
All of you, hear my call.

1.23.9 Generous ones, kill Vritra with Indra, your powerful ally;
Don't let anyone who speaks harmfully rule over us.

1.23.10 We call all the gods, the Maruts, to drink soma;
These strong gods are children of Prishni.

1.23.11 The Maruts' thunder comes boldly, as if it were winning a battle,
When you men travel in your splendor.

1.23.12 Born from the laughter of lightning, may they protect us;
May the Maruts be kind to us.

1.23.13 Bring here Pushan, whose ritual grass is colorful, the shining support of heaven;
Bring him as you would bring back a lost animal.

1.23.14 Shining Pushan found the king who was hidden
In a cave with the colorful ritual grass.

1.23.15 And with soma drops he guided six yoked teams after me;
He plowed barley with cattle.

1.23.16 The mother waters travel along the roads like sisters of those performing the rite;
They mix their milk with sweetness.

1.23.17 These are the waters near the sun, or those the sun accompanies;
May they speed our sacrifice along.

1.23.18 I call the divine waters where our cows drink;
An offering must be made to the rivers.

1.23.19 There is life-giving power in the waters and medicine in the waters; praise the waters;
Gods, make us strong.

1.23.20 Soma told me that all cures are found in the waters;
Agni brings good to all, and the waters heal everyone.

1.23.21 Waters, fill my body with healing and protection,
So I may see the sun for a long time.

1.23.22 Waters, carry away every wrong I have in me,
Whatever harm I've done, whatever curse or lie I've spoken.

1.23.23 Today I went into the waters and joined with their liquid essence;
Agni, come to me full of milk and fill me with brightness.

1.23.24 Agni, fill me with brightness, children, and long life;
May the gods know this of me, and Indra know it with the seers.

Hymn 1.24 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, adopted into Vishvamitra's family as Devarata. Deities: Prajapati (1), Agni (2), Savitar (3–5), or Bhaga (5), Varuna (6–15). Meters: Trishtubh (1–2, 6–15), Gayatri (3–5).

1.24.1 Which one of the gods who do not die shall we now call by his beautiful name?
Who will restore us to great freedom, so I can see my father and mother again?

1.24.2 We shall call on Agni first among the gods who do not die by his beautiful name;
May he restore us to great freedom, so I can see my father and mother again.

1.24.3 Divine Savitar, you rule over desirable things;
We ask you, constant giver, for a share.

1.24.4 You have placed in your hands an enviable share,
Free from hostility, even before people can reproach us.

1.24.5 May we rise through your help to the share you give;
I take hold of the top of wealth.

1.24.6 No birds flying through the air can reach your rule, strength, or anger;
Neither these tireless flowing waters nor the wind can break your power.

1.24.7 King Varuna, whose skill is pure, sets the top of the tree upright though it has no base;
Its roots point upward; may its rays come to rest within us.

1.24.8 King Varuna made a wide road for the sun to travel;
He gave it feet where there is no foothold, and drives off whatever wounds the heart.

1.24.9 King, you have hundreds and thousands of healers; may your goodwill be wide and deep;
Send destruction far away and free us even from sins we have committed.

1.24.10 Where have those stars gone by day, the ones set high that we see at night?
Varuna's ordinances cannot be broken; the shining moon comes out at night.

1.24.11 I approach you with prayer and praise, as the worshiper asks you with offerings;
Varuna, listen without anger: you of broad praise, don't steal our life away.

1.24.12 This they tell me by night and day; this sign speaks from my heart:
May King Varuna release us, as Shunahshepa called to him when bound.

1.24.13 Shunahshepa called as he stood tied to three posts, son of Aditi;
May King Varuna set him free, wise and invincible: release his bonds.

1.24.14 Varuna, we ask you with respect, sacrifices, and offerings to put away your anger;
Wise lord and king who dwells among us, loosen the sins we have committed.

1.24.15 Varuna, loosen the highest bond above us, the lowest below, and the middle one;
Then, son of Aditi, may we live free of guilt in freedom under your ordinance.

Hymn 1.25 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, adopted into Vishvamitra's family as Devarata. Deity: Varuna. Meter: Gayatri.

1.25.1 Divine Varuna, each day we break your ordinance,
As ordinary people do.

1.25.2 When you are angry, don't deliver us up to a death blow;
Don't let your anger destroy us.

1.25.3 To win your kindness, Varuna, we bind your mind with our songs,
As a charioteer ties up a horse.

1.25.4 My thoughts of anger fly away in search of wealth,
Like birds flying to their homes.

1.25.5 When can we bring Varuna, the man whose rule shines bright,
To be kind to us, the one who sees far?

1.25.6 The two eager ones come together for the same thing; they never fail
The generous man who keeps his ordinance.

1.25.7 He knows the flight paths of the birds in the sky;
He knows the sea-going ships.

1.25.8 He who keeps his ordinance knows the twelve months and what they produce;
He knows the month that comes after them.

1.25.9 He knows the path of the wind, so broad and high and vast;
He knows who dwell above it.

1.25.10 Varuna, who keeps his ordinances, has taken his seat in our houses;
Wise in purpose, he rules as sovereign.

1.25.11 From there he sees all wonders with understanding,
Both what has been done and what remains to be done.

1.25.12 May this son of Aditi, wise in purpose, give us a good path always;
May he extend our lives.

1.25.13 Varuna wears a golden cloak, putting on his bright garment;
His watchers sit around him.

1.25.14 Those eager to harm cannot deceive this god,
Nor can deceivers among people, nor hostile forces.

1.25.15 Among people he has made unmatched fame;
He has even put it within our own bodies.

1.25.16 My thoughts go toward him, seeking the one who sees far,
As cattle go out toward their pasture.

1.25.17 Let us speak together again, now that my sweet drink has been brought;
Like a priest, you eat what is dear to you.

1.25.18 I have seen the one visible to all and seen his chariot on the earth;
He accepted these songs of mine.

1.25.19 Varuna, hear this call of mine and be kind today;
I call upon you because I need help.

1.25.20 Wise one, you rule all heaven and earth;
Listen to us on our journey.

1.25.21 Set us free from the upper bond, loosen the middle bond,
And let the lower bonds fall away so we can live.

Hymn 1.26 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, adopted into Vishvamitra's family as Devarata. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.26.1 Put on your garments, lord of nourishment, worthy of sacrifice;
Perform this rite of ours.

1.26.2 Agni, youngest one, our priest, always worthy of choice,
Place our words high in heaven through our thoughts.

1.26.3 A father offers sacrifice for his son and a friend for a friend;
A good friend does so for friendship.

1.26.4 Let Varuna, Mitra, and Aryaman, who punish those who harm others,
Sit on our ritual grass as they did at Manu's rite.

1.26.5 Ancient priest, enjoy our sacrifice and our friendship;
Listen to these songs.

1.26.6 Whenever we sacrifice to one god after another,
It is into you that the offering is poured.

1.26.7 May the lord of the house, the joyful priest we choose, be dear to us;
May we be dear to Agni, whose fire burns well.

1.26.8 For the gods have given us desirable things when Agni burns well;
We think fondly of the well-burning Agni.

1.26.9 So, immortal one, may gods and mortals
Praise each other.

1.26.10 Agni, youthful son of strength, with all your fires,
Take delight in this sacrifice and these words.

Hymn 1.27 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, adopted into Vishvamitra's family as Devarata. Deities: Agni (1–12), the gods (13). Meters: Gayatri (1–12), Trishtubh (13).

1.27.1 I honor you, Agni, with respect, as I would honor a horse with a fine mane;
You rule over the rites.

1.27.2 May this son of ours be powerful, travel far, and bring us comfort;
May he be generous to us.

1.27.3 Always protect us, long-lived one, from people with evil intentions,
Whether far away or near.

1.27.4 Agni, tell the gods of this newest Gayatri song of ours,
Which will bring us a prize.

1.27.5 Grant us a share of the greatest prizes and the middle ones;
Teach us how to gain the nearest wealth.

1.27.6 You distribute gifts, bright one; like a wave of the river,
You flow at once to the giver.

1.27.7 Agni, a mortal you help in contests and urge on toward prizes
Will obtain food forever.

1.27.8 No one can defeat or surround him, whoever he may be;
His prize deserves to be spoken of.

1.27.9 May he, who sees all people, cross over to win the prize with his horses;
May he win it with inspired singers.

1.27.10 You wake when old: recognize this song to Rudra, lovely to see,
For each community that makes sacrifice.

1.27.11 May the great one, who is beyond measure, with smoke as his banner, bring many joys;
May he urge us on to thought and success.

1.27.12 May Agni, rich like a lord of the household, the divine sign shining widely,
Hear us through our spoken hymns.

1.27.13 Respect to the great and to the small, respect to the young and the old;
Let us worship the gods if we can; gods, may I never leave out the praise of a greater one.

Hymn 1.28 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, adopted into Vishvamitra's family as Devarata. Deities: Indra (1–4), the mortar (5–6), the mortar and pestle (7–8), the pressing hide and soma (9). Meters: Anushtubh (1–5), Gayatri (7–9).

1.28.1 Where the broad-based pressing stone stands upright for pressing,
Indra, drink the soma pressed in the mortar.

1.28.2 Where the two pressing supports are made like a pair of hips,
Indra, drink the soma pressed in the mortar.

1.28.3 Where the woman learns to move the pestle back and forth,
Indra, drink the soma pressed in the mortar.

1.28.4 Where they tie on the stirring rod like reins to hold a horse,
Indra, drink the soma pressed in the mortar.

1.28.5 Though you are put to work in every house, little mortar,
Speak here most loudly, like a drum at victory.

1.28.6 And the wind blows over your top, wooden one;
So press the soma for Indra to drink, mortar.

1.28.7 Both are ritual workers who win abundant prizes, standing high;
Like two bay horses, they eat the soma stalks.

1.28.8 Today, you two wooden implements, tall with tall pressers,
Press sweet soma for Indra.

1.28.9 Bring what is left in the bowls and pour the soma into the strainer;
Set it down on the cowhide.

Hymn 1.29 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, adopted into Vishvamitra's family as Devarata. Deity: Indra. Meter: Pankti.

1.29.1 Even if we seem to lack praise, truthful drinker of soma,
Indra, bring us joy through cows, horses, bright goods, and thousands of gifts, generous one.

1.29.2 You with the handsome face, lord of prizes, you have skill and your own great acts;
Indra, bring us joy through cows, horses, bright goods, and thousands of gifts, generous one.

1.29.3 Put those who look at each other with hostility to sleep; let them lie unaware;
Indra, bring us joy through cows, horses, bright goods, and thousands of gifts, generous one.

1.29.4 Let those ungenerous enemies sleep, and let generous ones wake up, hero;
Indra, bring us joy through cows, horses, bright goods, and thousands of gifts, generous one.

1.29.5 Indra, crush the braying donkey who speaks maliciously;
Indra, bring us joy through cows, horses, bright goods, and thousands of gifts, generous one.

1.29.6 May the wind send the hostile woman flying far away from the forest;
Indra, bring us joy through cows, horses, bright goods, and thousands of gifts, generous one.

1.29.7 Stop everyone shouting against us; shut the mouth of Krikadashva;
Indra, bring us joy through cows, horses, bright goods, and thousands of gifts, generous one.

Hymn 1.30 — Seer: Shunahshepa Ajigarti, adopted into Vishvamitra's family as Devarata. Deities: Indra (1–16), the Ashvins (17–19), Ushas (20–22). Meters: Gayatri (1–10, 12–15, 17–22), a short-line Gayatri (11), Trishtubh (16).

1.30.1 Pour the soma drops for Indra, who has a hundred powers,
The most generous one, as you would pour for a thirsty man.

1.30.2 A hundred pure drinks, or a thousand drinks mixed with milk,
Flow toward him like water into a valley.

1.30.3 When these drinks gather in his belly to delight the powerful one,
They spread out like the sea.

1.30.4 He matches your pace like a dove returning to its nest;
Bring us even that word of yours.

1.30.5 Hero and master of gifts, you bear our songs;
May your abundant gift be truthful speech.

1.30.6 Stand up to help us in this contest, you of a hundred powers;
Let us speak together among the others.

1.30.7 In every encounter and every contest, we friends call on Indra,
The strongest, for his help.

1.30.8 If he hears, he will come to our call
With help worth thousands and with prizes.

1.30.9 I call this man of great power from his ancient dwelling,
The one your father used to call before you.

1.30.10 Often-invoked friend and giver, we ask you,
Who provide all desirable things, to help your singers.

1.30.11 Friend carrying the mace, drinker of soma, be friend
To us who offer soma and have vessels of the drink.

1.30.12 Let it be so, soma drinker and friend carrying the mace;
Act as we wish you to when we ask for food.

1.30.13 May we have rich gatherings with Indra and many prizes,
And food and land to enjoy.

1.30.14 Come toward your singers, bold one, able to help and equal to yourself;
Open the way like the axle of a chariot.

1.30.15 You of a hundred powers, when you come to serve your singers' desire,
You open the axleway through your own powers.

1.30.16 Indra repeatedly wins wealth amid the shouts and hard breathing of men pressing forward;
May he with his marvelous acts give us a golden chariot; may he win it and give it to us.

1.30.17 Ashvins, come here in your horse-filled chariot with your strong powers;
Bring cattle and gold, you skillful two.

1.30.18 Skillful Ashvins, your immortal chariot has a single yoke;
It travels over the sea.

1.30.19 You held one wheel of your chariot on the head of the unkillable cow;
The other circles the sky.

1.30.20 Ushas, immortal dawn who shines, which mortal is dear to you?
For whose benefit do you appear, and whom do you approach?

1.30.21 We have kept you in mind from near and far,
Like a bright red horse.

1.30.22 Come with those prizes, daughter of heaven;
Set wealth firmly among us.

Hymn 1.31 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Agni. Meters: Jagati and Trishtubh.

1.31.1 Agni, you were the first seer Angiras, a god and a kind friend of the gods;
Under your ordinance the wise Maruts were born, bright with spears and skilled in their work.

1.31.2 Agni, you were the first and greatest Angiras, a seer who surrounded the gods' ordinance;
Wise, all-powerful and born of two mothers, you lie in many forms for every living person.

1.31.3 Agni, as the first Matarishvan, appear to Vivasvat with wise purpose;
Heaven and earth trembled when you were chosen priest; you carried the burden and sacrificed, rich one.

1.31.4 Agni, you made heaven resound for Manu, doing even more good than the good Pururavas;
When you are quickly freed from your parents, they first bring you there and then bring you back.

1.31.5 Agni, you are a strong bull who increases prosperity and wins fame for the one who lifts the ladle;
You know the offering and the ritual cry, and as the first source of life you attend to the people.

1.31.6 Agni, in the assembly you carry a man who has taken a wrong path safely through;
In the struggle for a hero's prize, you overcome the many with even a small force.

1.31.7 Agni, day after day you place a mortal in the highest lasting life, to win fame;
To the singer who seeks both kinds of birth, you bring happiness and food.

1.31.8 Agni, as you are praised, make our singer famous so we can win wealth;
May we thrive through new work and skill; heaven and earth, help us with the gods.

1.31.9 Agni, flawless, watchful god among gods, come to us from the lap of your parents;
Care for the singer's body and mind; generous one, you give every kind of good.

1.31.10 Agni, you are our guide and father; you make us strong, and we are your relatives;
Riches by the hundred and thousand come to you, giver of strong children who keeps his ordinance and cannot be deceived.

1.31.11 Agni, the gods made you the first life for living people, lord of Nahusha's house;
They made Ila a guide for human beings, as a son is born to his own father.

1.31.12 God Agni, protect our bodies and our generous people with your protection;
Watch over our children and descendants, and over our cattle, without blinking, under your ordinance.

1.31.13 Agni, you burn as an inner guard for the worshiper who is free of bonds; you have four eyes;
When a harmless man offers gifts to you, you even welcome a poor singer's prayer in your mind.

1.31.14 Agni, you grant the widely praising singer the highest prize worth seeking;
Even a poor man's guide is called his father; you teach the inexperienced and point the way to the wise.

1.31.15 Agni, you protect a man who gives gifts on all sides, like a fitted coat of armor;
He enjoys sweet food, gives a pleasant home, and sacrifices throughout his life, reaching the heights of heaven.

1.31.16 Agni, consider this shelter of ours and this road we have traveled from far away;
You are friend, father, and guide to those who offer soma; you make wandering mortals into seers.

1.31.17 Agni, descendant of Angiras, come to our home as you did to Manu and Angiras and as you did long ago to Yayati;
Bring the divine people, seat them on the ritual grass, and sacrifice to the dear ones.

1.31.18 Grow strong through this prayer, Agni, and whatever we have done with strength and knowledge;
Lead us toward greater good and unite us with goodwill that brings prizes.

Hymn 1.32 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.32.1 Now I shall tell of Indra's mighty deeds, the first acts of the wielder of the mace (the thunderbolt):
He killed the serpent, released the waters, and opened the channels through the mountains.

1.32.2 He killed the serpent lying on the mountain; Tvashtar made a sounding mace for him;
The waters flowed straight down to the sea like lowing milk cows.

1.32.3 Longing to be strong, he chose soma and drank the pressed drink at the three sacred vessels;
The generous one took up the mace as his weapon and killed the firstborn of the serpents.

1.32.4 Indra, when you killed the firstborn of the serpents and defeated the powers of the tricksters,
You brought out the sun, the sky, and Ushas; after that you found no enemy to match you.

1.32.5 Indra killed Vritra, stronger than other Vritras, with his great weapon, the mace;
With its limbs cut like tree trunks by an ax, the serpent lay along the earth.

1.32.6 He challenged the great hero like an unskilled fighter, drunk on his own strength;
He could not escape the clash of weapons, and Indra's enemy lay crushed and broken.

1.32.7 With neither hands nor feet he fought Indra; the mace struck him on his back;
Trying to rival a bull though he had no strength, Vritra lay scattered in many places.

1.32.8 The waters rose and flowed over him as he lay like a breached riverbank;
The serpent lay at the feet of the waters that Vritra had surrounded with his might.

1.32.9 The mother of Vritra sank down as Indra struck her with his weapon;
Her son lay below, she above, and Danu lay like a cow beside her calf.

1.32.10 His body lay amid the waters, which never stand still and have no resting place;
The waters passed over Vritra's hidden body, and Indra's enemy lay in deep darkness.

1.32.11 The waters stood captive, ruled by a serpent and belonging to the Dasas, like cattle held by the Panis;
After killing Vritra he opened the blocked mouth of the waters.

1.32.12 Indra, you became like a horse's tail when the one god struck back at you with his sharp weapon;
Hero, you won the cattle and soma, and set the seven rivers flowing.

1.32.13 His lightning and thunder did not stop Indra, nor did the rain and hail he hurled;
When Indra and the serpent fought, the generous one won, even beyond these attacks.

1.32.14 Indra, what avenger of the serpent did you see that fear entered your heart after the killing?
You crossed ninety-nine flowing rivers and the skies like a frightened hawk.

1.32.15 Indra, whose arm holds the mace, is king of what moves and what stays still, the peaceful and the horned;
He rules human beings and surrounds them as a wheel rim surrounds its spokes.

Hymn 1.33 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.33.1 Let us go to Indra, seeking cattle; may he strengthen our understanding;
No one can defeat him; perhaps he will bring us his wealth and the sign of cattle.

1.33.2 I fly toward the giver of wealth, whom no one can resist, like a hawk to a loved nest;
With songs I honor Indra, who must be called by singers on their journey.

1.33.3 He emptied the enemies' quivers and drove away whichever cattle he wanted;
Indra, your abundant gifts are celebrated: don't let the Pani grow rich at our expense.

1.33.4 Indra, traveling alone with your allies, you killed the wealthy Dasyu with your weapon;
The people who made no sacrifice scattered from the bow and went away on their ancient path.

1.33.5 The people who made no sacrifice turned their heads away from you, Indra, as they competed with worshipers;
Strong lord of the bay horses, from your place in heaven you brought the lawless down between earth and sky.

1.33.6 The peoples of the Navagvas would not fight your blameless army and would not attack;
Like bulls without their strength they fled and came to you with their words, Indra.

1.33.7 Indra, you fought those enemies beyond the sky, crying and laughing;
You drove the Dasyu down from high heaven and supported the praise of the presser and singer.

1.33.8 They made a fence around the earth, decorating it with gold and jewels;
They could not drive Indra away; he placed his watchers around them with the sun.

1.33.9 When, Indra, you filled all of heaven and earth on every side with your greatness,
You brought down the Dasyu, whose thoughts were wrong, with the thoughts and prayers of your people.

1.33.10 Those enemies reached neither the ends of heaven and earth nor the giver of wealth through their tricks;
Indra the bull took up the mace as an ally and drew the cattle from darkness into the light.

1.33.11 His waters streamed according to their own nature; he grew among the river channels;
With united resolve Indra struck him in broad daylight with his mightiest blow.

1.33.12 Indra split the hard defenses of Ilibisha and broke the horned Shushna apart;
Generous one, you killed the fighting enemy with the mace, as far as your strength could reach.

1.33.13 His enemies came against him; he split open their strongholds with his sharp power;
Indra hit Vritra with the mace, seeking to make his own plan prevail.

1.33.14 Indra, you helped Kutsa, whom you loved, and the strong Dashadyu as he fought;
Dust flung from hooves reached the sky; the son of Shvitra stood up to conquer men.

1.33.15 Generous one, you helped the strong Shama among the Tugryas to win the white cow in the fields;
Though the hostile ones stood there long, you made their knowledge inferior.

Hymn 1.34 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deities: the Ashvins. Meters: Jagati, Trishtubh (9–12).

1.34.1 Come to us three times today with new help; Ashvins, your journeys and gifts reach everywhere;
Your control is like a winter garment; let thoughtful people come to you for protection.

1.34.2 Your chariot that carries sweet drink has three wheels, as everyone knows who desires soma;
Its three supports are firmly set; Ashvins, you travel three times by night and three times by day.

1.34.3 Three times in one day, you who destroy wrongdoing, mix sweetness into the sacrifice;
Ashvins, three times at evening and dawn fill us with food rich in prizes.

1.34.4 Go to the place of sacrifice three times and three times to those who follow your ordinance; give in three ways to those who need your help;
Ashvins, bring joy three times and fill us three times with nourishment that does not fail.

1.34.5 Ashvins, bring us wealth three times; protect our thoughts three times in worship of the gods;
Give us good fortune and fame three times; three times let the sun's daughter mount your chariot.

1.34.6 Ashvins, give us heavenly cures three times, earthly cures three times, and those from the waters three times;
Beautiful lords, bring my son protection in three forms for peace and safety.

1.34.7 Ashvins, come to our sacrifice three times each day; you have covered the earth in three layers;
Nasatyas, you have three distant chariot routes: come as wind goes to its own home.

1.34.8 Ashvins, there are three invitations with the seven mother rivers and an offering in three parts;
You guard three earths and the vault above heaven, established by days and nights.

1.34.9 Where are the three wheels of the three-part chariot? Where are the three supports attached together?
When will the strong donkey be harnessed, Nasatyas, to bring you to the sacrifice?

1.34.10 Come, Nasatyas, for the offering is ready; drink the sweet drink with mouths that love sweetness;
Even before Savitar and Ushas, your bright butter-rich chariot moves in accord with truth.

1.34.11 Nasatyas, come here with the three groups of eleven gods, Ashvins, to drink the sweet drink;
Extend our lives, wipe away harm, drive off hostility, and stay beside us.

1.34.12 Ashvins, bring us wealth and brave sons here on your three-part chariot;
Hear me call for help, and help us grow as we win prizes.

Hymn 1.35 — Seer: Hiranyastupa Angirasa. Deities: Agni, Mitra and Varuna, Night and Savitar (1); Savitar (2–11). Meters: Trishtubh and Jagati (1, 9).

1.35.1 I call first on Agni for well-being; I call Mitra and Varuna here for help;
I call Night, who settles the world to rest, and I call divine Savitar for help.

1.35.2 Moving through the dark space, setting both immortal and mortal at rest,
Divine Savitar travels on his golden chariot and watches all living things.

1.35.3 The god travels down and up; he travels with his two shining, worshipful bay horses;
Divine Savitar comes from afar, driving away every wrong.

1.35.4 Savitar of many-colored light mounts his great chariot covered in all forms, with golden fittings;
He passes through the dark spaces, carrying his strength.

1.35.5 The dark horses with white feet look out at the peoples as they pull the gold-fronted chariot;
All peoples and living things always rest in the lap of divine Savitar.

1.35.6 Three heavens belong to Savitar: two are in his lap, and one rules the world of Yama;
Immortals stand on him as on a chariot axle: let whoever knows this tell us here.

1.35.7 The winged one has surveyed the spaces of air, the deep-minded lord who guides us well;
Where is the sun now? Who knows to which heaven his ray extends?

1.35.8 He has surveyed Earth's eight directions, three barren lands, and seven rivers;
Golden-eyed Savitar has come, carrying desirable treasures for the giver.

1.35.9 Golden-handed Savitar, who watches people, travels between heaven and earth;
He drives away disease, follows the sun, and covers the sky with dark space.

1.35.10 May the golden-handed lord, who guides us well, is kind and owns good things, come here;
Driving off harmful demons, the god rises each evening as people praise him.

1.35.11 Savitar, your ancient roads through the air are free of dust and well made;
Protect us today along those easy roads, and speak for us, god.

Hymn 1.36 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Agni, or the sacrificial post (13–14). Meters: Pragatha, Brihati and Satobrihati.

1.36.1 With good hymns and words we ask you to come to Agni,
The mighty one whom many communities seeking the gods praise.

1.36.2 People set Agni in place to increase their strength; with offerings we serve you;
Today be kind and help us in our contests, god who dwells with us.

1.36.3 We choose you as messenger and priest who knows everything;
Though you are great, your flames spread far and their light touches heaven.

1.36.4 The gods Varuna, Mitra, and Aryaman kindle you as their ancient messenger;
Agni, the mortal who gives to you wins all wealth with your help.

1.36.5 Agni, you are the joyful priest, lord of the house, and messenger of the peoples;
Within you stand firm all the ordinances that the gods established together.

1.36.6 Youngest Agni, blessed one, every offering is poured into you;
Be kind to us today and later, and honor the gods to bring us brave sons.

1.36.7 Those who show respect gather around this god who rules himself;
People kindle Agni with offerings as they cross beyond harm.

1.36.8 Killing Vritra, they crossed the space between heaven and earth and the waters, making a wide home;
May the shining bull be called to Kanva, roaring like a horse when cattle are sought.

1.36.9 Sit here, for you are great; shine brightly, god most loved at feasts;
Agni, worthy of sacrifice, send up your beautiful red smoke where all can see it.

1.36.10 You are the god whom the gods set here for Manu, best worshiper and carrier of offerings;
Kanva Medhyatithi worshiped you as winner of riches, as did the strong singers.

1.36.11 Kanva Medhyatithi lit this Agni according to truth;
Its flames shone at his bidding, and we strengthen that Agni with these verses.

1.36.12 Fill us with wealth, self-ruling one, for you have kinship with the gods, Agni;
You rule over the celebrated prize; be kind to us, for you are great.

1.36.13 Stand upright to help us, like the god Savitar;
Rise as the giver of prizes when we call with singers who shine bright.

1.36.14 Stand high and guard us from harm; burn every devourer with your flame;
Raise us up so we can travel and live, and make our offerings known among the gods.

1.36.15 Protect us, Agni, from demons and the deceit of a person who gives nothing;
Protect us from one who hurts us or wants to kill us, youngest one of great light.

1.36.16 As with a club, strike the ungenerous in every direction; burn whoever hates us;
Don't let that human enemy who sharpens his weapons night after night rule us.

1.36.17 Agni won strength in sons, and Agni won good fortune for Kanva.
Agni helped Mitra and Medhyatithi; Agni helped Upastuta in the contest.

1.36.18 With Agni we call Turvasha and Yadu from far away, and Ugradeva.
Agni led Navavastva, Brihadratha, and Turviti to victory against the Dasyu.

1.36.19 Manu set you down, Agni, as a light for people through the ages.
You shone for Kanva, born of truth and strengthened, whom the peoples honor.

1.36.20 Agni's flames are fierce and strong, too frightening to face.
Burn every demon, every sorcerer and every devourer.

Hymn 1.37 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.37.1 Sing out, Kanvas, to the playful troop of Maruts,
Whose chariot is swift and cannot be stopped.

1.37.2 They were born shining with their own light,
With spotted mares, spears, axes, and ornaments.

1.37.3 Here I seem to hear their whip speak in their hands
As they make themselves splendid for their journey.

1.37.4 Sing a god-given song for your troop,
Strong, powerful, and brilliant with light.

1.37.5 Praise the playful Marut troop among the cows that must not be killed;
It grew strong as it drank the juice.

1.37.6 Which of you is greatest, men who shake heaven and earth,
When you shake them as if they were the hem of a garment?

1.37.7 Human beings submit to your furious journey;
The mountain and the hill pull back before your anger.

1.37.8 When they rush on, the earth trembles with fear,
Like an old head of a household.

1.37.9 Their strength is firm from birth, going out from their mother;
Indeed it follows them twice over.

1.37.10 Those sons raised their voices high as they sped to the horizon,
Calling loudly as they set out.

1.37.11 Even the long, broad cloud, offspring of rain and hard to break,
They move forward with their journeys.

1.37.12 Maruts, when you bring your force against people,
You shake mountains too.

1.37.13 When the Maruts travel, they speak together on the road;
Someone hears their voices.

1.37.14 Come quickly with your swift teams; the Kanvas have offerings for you.
Take pleasure there.

1.37.15 There is indeed something here for your delight, and we belong to you;
Let us live out our whole lives.

Hymn 1.38 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.38.1 When will you, fond of us, take us in your hands,
Like a father takes his son, you for whom the ritual grass is cut?

1.38.2 Where are you now? What purpose will bring you from heaven or earth?
Where are your cows enjoying themselves?

1.38.3 Where are your new favors, Maruts, and where your help?
Where is all your good fortune?

1.38.4 If you, sons of Prishni, were mortals,
Your singer would become immortal.

1.38.5 Do not let your singer become unwelcome to you like a deer in the grass,
Or go along Yama's road.

1.38.6 Do not let ruin, hard to resist, strike us down, from near or far;
Let it fall along with thirst.

1.38.7 Truly, the Rudra-born ones are fierce and strong;
They make rain even in a windless desert.

1.38.8 Lightning bellows like a cow and clings like a mother to her calf
When their rain is released.

1.38.9 They make darkness even by day with a raincloud bearing water,
When they soak the earth.

1.38.10 At the sound of the Maruts, every home on earth
And its people shook.

1.38.11 Maruts, with strong hands, travel along the shining regions
On your journeys that never tire.

1.38.12 May your chariot wheels be firm, and your horses too;
May your reins be well made.

1.38.13 Speak openly in your own voice in praise of Brihaspati,
And of Agni, lovely to see like Mitra.

1.38.14 Form a song in your mouth and spread it like Parjanya;
Sing a worthy Gayatri hymn.

1.38.15 Praise the fierce, admirable, singing troop of Maruts;
May they grow strong among us here.

Hymn 1.39 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Brihaspati. Meter: Pragatha (alternating Brihati and Satobrihati).

1.39.1 When you cast your radiance here from far away like fire,
By whose plan and whose form do you travel, Maruts? Whom do you shake, and where do you go?

1.39.2 May your weapons be firm, to drive away and hold off enemies.
Let that wonderful strength be yours, not a deceitful mortal's.

1.39.3 When you strike down something firm, you men turn over heavy things.
You scatter the trees of the earth and the masses of the mountains.

1.39.4 No enemy of yours is found in heaven or on earth, destroyers of foes.
May your strength stay with you forever, sons of Rudra, impossible to challenge even now.

1.39.5 They make mountains tremble and tear trees apart.
The Maruts have set out, gods with all their company, like people drunk with excitement.

1.39.6 You yoked your spotted mares to your chariots; a red horse pulls in front.
Even earth heard your journey coming, and people were afraid.

1.39.7 Sons of Rudra, we ask for your protection, quickly, for our children.
Come to us now with help, as before, to frightened Kanva.

1.39.8 If trouble sent by you, Maruts, or sent by a mortal comes against us,
Keep it away with your power and strength and with your help.

1.39.9 Gods who deserve sacrifice and understand, give Kanva help without limits.
Come to us, Maruts, with unlimited aid, like lightning bringing rain.

1.39.10 You carry strength without limits, generous ones; your shaking power has no limit.
Maruts, angry at the one who hates the seer, send an arrow against that enemy.

Hymn 1.40 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Brihaspati. Meter: Pragatha (alternating Brihati and Satobrihati).

1.40.1 Get up, Brihaspati; we who seek the gods call on you.
Let the generous Maruts come forward. Indra, join us quickly.

1.40.2 A mortal calls on you, son of strength, when wealth is at stake.
Let the one who calls on you, Maruts, gain brave sons and fine horses.

1.40.3 Let Brihaspati come forward, and let the goddess of truthful speech come forward.
Let the gods lead our sacrifice to the manly hero who receives offerings in rows.

1.40.4 Whoever gives good wealth to a singer gains undying fame.
For him we offer worship with nourishing food, brave sons, easy victory, and freedom from harm.

1.40.5 Now Brihaspati speaks a hymn worthy of praise,
In which Indra, Varuna, Mitra, Aryaman, and the gods have made their home.

1.40.6 Let us speak at our gatherings that beneficial hymn which the gods cannot defeat.
Welcome these words too, men, so that all good things will come to you.

1.40.7 Who will reach the person who seeks the gods, who has cut the ritual grass?
The generous man rises with his household and establishes his home within.

1.40.8 He shares in royal power, overcomes rulers, and establishes a secure home even in danger.
No one can turn back or outdo the wielder of the mace (the thunderbolt), in a great battle or a small one.

Hymn 1.41 — Seer: Kanva Ghaura. Deities: Varuna, Mitra, and Aryaman (1–3); the Adityas (4–6). Meter: Gayatri.

1.41.1 The person guarded by wise Varuna, Mitra, and Aryaman
Cannot be harmed even now.

1.41.2 They support that mortal like an arm and protect him from injury;
Unhurt, he prospers in every way.

1.41.3 These kings break through difficult places and enemy strongholds;
They lead him past dangers.

1.41.4 The path for a person who follows truth is easy and free of stones, Adityas;
There is no pitfall on your road.

1.41.5 Adityas, the sacrifice you men lead along the straight path
Will reach its intended purpose for you.

1.41.6 That mortal wins treasure, every good thing, children, and personal well-being,
And reaches his goal without being stopped.

1.41.7 Friends, how can we praise Mitra and Aryaman
And the great protective power of Varuna?

1.41.8 Do not let me speak for someone who kills or curses you while claiming to seek the gods;
I seek you only for your favor.

1.41.9 One should fear even a giver who conceals things on all four sides;
One should not desire hurtful speech.

Hymn 1.42 — Seer: Kanva Ghaura. Deity: Pushan. Meter: Gayatri.

1.42.1 Pushan, guide us across the road and free us from danger;
God, go ahead of us.

1.42.2 Pushan, drive off the road the evil wolf
Who waits for us and means us harm.

1.42.3 Drive the robber lurking beside the road, the cheat,
Far away from our path.

1.42.4 Set your foot upon that double-dealing,
Harmful speaker, whoever he is.

1.42.5 Clever Pushan, we ask you for the thoughtful help
With which you urged our ancestors on.

1.42.6 Then, bringer of every good fortune, with your golden axe,
Make our riches easy to win.

1.42.7 Lead us past those who cling to us; make our roads good and easy.
Pushan, show good judgment for us here.

1.42.8 Lead us to good pasture; let there be no new trouble on the road.
Pushan, show good judgment for us here.

1.42.9 Be able to help us, fill us, and provide what we need; sharpen your power and fill our stomachs.
Pushan, show good judgment for us here.

1.42.10 We do not find fault with Pushan; we praise him in fine hymns.
We ask the powerful god for goods.

Hymn 1.43 — Seer: Kanva Ghaura. Deities: Rudra (1–2, 4–6), Rudra, Mitra, and Varuna (3), Soma (7–9). Meters: Gayatri; Anushtubh (9).

1.43.1 When shall we speak words that bring peace to the heart
For wise Rudra, the most generous and powerful one?

1.43.2 May Aditi bring Rudra's favor to our livestock, to men,
To cattle, and to our children.

1.43.3 May Mitra and Varuna, may Rudra, look after us,
And may all the gods act together in doing so.

1.43.4 We ask for the favor that brings well-being from Rudra,
Lord of songs and wisdom, whose medicine brings relief.

1.43.5 He shines like the bright sun, like gold;
He is the finest wealth among the gods.

1.43.6 May he bring us well-being, an easy path for horses and for sheep,
For men, women, and cattle.

1.43.7 Soma, give us the prosperity of a hundred men,
Great fame and abundant strength.

1.43.8 Soma, do not let enemies or ungenerous people injure us;
Give us a share in the prize, flowing Soma.

1.43.9 Your offspring in the highest home of immortality and truth,
At the head and center, Soma, adorn themselves; Soma knows them.

Hymn 1.44 — Seer: Praskanva Kanva. Deities: Agni, the Ashvins, and Ushas (1–2); Agni (3–14). Meter: Pragatha (alternating Brihati and Satobrihati).

1.44.1 Agni, immortal one, bring the shining gift of the bright dawn to the giver;
Agni who knows births, bring the gods here today, you who wake at dawn.

1.44.2 You are the welcome messenger who carries offerings, Agni, guiding the sacrifices.
Together with the Ashvins and Ushas, give us strong sons and great fame.

1.44.3 Today we choose Agni as messenger, the good god loved by many,
Whose smoke is a banner and whose brightness is clear, the ornament of sacrifices at daybreak.

1.44.4 I praise Agni at daybreak, the best, youngest, and welcome guest, well offered to and dear to the giver;
He knows births and travels to the gods.

1.44.5 I will praise you, Agni, who nourish all that lives,
Our protector, immortal one worthy of worship, best at sacrifice and carrier of offerings.

1.44.6 Young god, with your honeyed tongue, accept the offering and favor the singer;
Keep Praskanva alive, to live and honor the divine people.

1.44.7 The peoples kindle you as priest, because you know everything.
Agni, widely called and wise, quickly bring the gods here.

1.44.8 The Kanvas, who have pressed soma, light you, the carrier of offerings, at the end of night,
For Savitar, Ushas, the Ashvins, Bhaga, and Agni, you who make sacrifices go well.

1.44.9 Agni, you are the lord of sacrifices and the messenger of peoples.
Wake at dawn and bring the gods who see sunlight here today to drink soma.

1.44.10 Agni, shining god visible to all, you have shone at every earlier dawn.
You protect the villages and serve as priest; you belong to human sacrifices.

1.44.11 God Agni, we appoint you to complete our sacrifice, as its priest at the right time,
As Manu did: wise, active, immortal messenger.

1.44.12 When you go between the gods as their messenger and priest, friend to all,
Agni's flames shine like the surging waves of a river.

1.44.13 Hear us with attentive ears, Agni, and come with the gods who travel with you;
Let Mitra and Aryaman, who arrive at dawn, sit on the ritual grass for the rite.

1.44.14 Let the generous Maruts, who speak through Agni and uphold truth, hear our praise;
Let Varuna, who keeps his ordinance, drink soma with the Ashvins and Ushas.

Hymn 1.45 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Agni (1–9); the gods (second half of 10). Meter: Anushtubh.

1.45.1 Agni, worship the Vasus, the Rudras, and the Adityas here;
Worship the divine people born of Manu, with a fine sacrifice sprinkled with ghee.

1.45.2 The gods listen to the giver, Agni; they understand everything.
Bring those thirty-three here, red-horsed god who loves songs.

1.45.3 Agni who knows births and has a great ordinance, hear Praskanva's call
As you heard Priyamedha, Atri, Virupa, and the Angirases.

1.45.4 For help, the Priyamedhas loudly called on Agni,
The shining lord of sacrifices, with his bright flame.

1.45.5 Receiver of ghee offerings, hear these songs at once,
With which Kanva's sons call you for help.

1.45.6 People among the clans call you, Agni, the most renowned,
With flames for hair, loved by many, to carry their offering.

1.45.7 Wise people have appointed you priest at the right time, best finder of goods,
Attentive and widely known, Agni, at the heavenly ceremonies.

1.45.8 Singers who have pressed soma have drawn you to their feast,
Agni, bringing a great light and an offering for the mortal giver.

1.45.9 Born of strength, always present, bring the gods who come at dawn
Here today to sit on the ritual grass and drink soma.

1.45.10 Agni, worship the gods who have come here together at our call.
Generous gods, here is soma: drink what was pressed the day before.

Hymn 1.46 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Gayatri.

1.46.1 Here is Ushas, unlike any before, bringing light, dear to heaven;
I offer you great praise, Ashvins.

1.46.2 Skillful gods, born of the river and beyond thought,
Through your wisdom you find riches.

1.46.3 Your great voices are heard on the old heights
When your chariot flies in every direction.

1.46.4 The lover of the waters feeds the one who drinks, you men;
He is a father to Kuta's people.

1.46.5 Ashvins, speakers of thoughtful words and supporters of our prayers,
Drink the soma boldly.

1.46.6 Ashvins, give us the shining food
That will sustain us through the darkness.

1.46.7 Come to us in a boat of prayers, to carry us across;
Ashvins, harness your chariot.

1.46.8 Your chariot is a broad oar from heaven at the river crossings;
Our thoughts have harnessed the soma drops to it.

1.46.9 Kanvas, the soma drops are riches in the river's bed;
Where do you two wish to put your own covering?

1.46.10 Light has come to the shoot, and the sun shines against gold;
The dark one shows himself with his tongue.

1.46.11 A good path of truth has opened for crossing over;
The route through the sky has become visible.

1.46.12 The singer prepares one favor after another from the Ashvins,
Who are filled with the joy of soma.

1.46.13 Eager for the bright one's soma and called by our song,
Come, you two who bring help, as you came to Manu.

1.46.14 Ushas has approached your glory as you circle everywhere;
By night you win the rites of truth.

1.46.15 Drink together, Ashvins, and both grant us shelter
With help that cannot fail.

Hymn 1.47 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Pragatha (alternating Brihati and Satobrihati).

1.47.1 Here is soma, pressed yesterday, sweetest of all, for you two who strengthen truth;
Drink it, Ashvins, and give treasures to the giver.

1.47.2 Come, Ashvins, in your fine three-seated, three-part chariot.
The Kanvas prepare a hymn for you at the sacrifice; hear their call.

1.47.3 Drink the sweetest soma, Ashvins, you who strengthen truth;
Then come to the giver today, skillful gods, carrying goods in your chariot.

1.47.4 At the ritual grass in the threefold seat, you who know all things, soak our sacrifice in sweetness.
The Kanvas have pressed soma and call on you, Ashvins, looking toward heaven.

1.47.5 With the help you gave Kanva, Ashvins,
Help us too, lords of good fortune, and drink soma, you who strengthen truth.

1.47.6 Bring food and goods in your chariot to Sudas, skillful Ashvins;
Give us the much-desired wealth from the sea or from heaven.

1.47.7 Whether you are far away, Ashvins, or with Turvasha,
Come to us from there in your well-moving chariot with the sun's rays.

1.47.8 Let your swift horses carry you here, ornaments of sacrifice, to the soma pressing.
Generous men, bring food for the one who does good, and sit on the ritual grass.

1.47.9 Come in that sun-bright chariot, Ashvins,
In which you always bring goods to the giver, to drink sweet soma.

1.47.10 We call you here with hymns and songs for help, rich gods;
For you have often drunk soma in the Kanvas' dear meeting place, Ashvins.

Hymn 1.48 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Ushas. Meter: Pragatha (alternating Brihati and Satobrihati).

1.48.1 Bring us blessings as you dawn, Ushas, daughter of heaven;
Bring great splendor and wealth, shining, generous goddess.

1.48.2 Send us abundant goods for our homes: horses and cattle, and all good fortune;
Speak kind words to me, Ushas, and stir up the generosity of wealthy people.

1.48.3 Ushas has dawned, and now the quick goddess lights up the chariots
That stand ready for her journeys, like those seeking fame at sea.

1.48.4 Ushas, generous leaders prepare their minds to give at your departure;
Here Kanva, foremost of the Kanvas, speaks the names of these men.

1.48.5 Ushas comes like a young woman, mistress of good things;
She wakes the people on foot and makes the birds rise into flight.

1.48.6 She sends workers out to their shared work and does not hold back as she rises;
Birds in flight do not rest when you dawn, rich goddess.

1.48.7 She has harnessed her chariots from afar, from where the sun rises;
This fortunate Ushas comes to people with a hundred chariots.

1.48.8 Every living thing bows to her for sight; the kind goddess gives light.
Ushas, generous daughter of heaven, drive off hatred and the deceitful as you dawn.

1.48.9 Shine with your lovely light, Ushas, daughter of heaven;
Dawn on the rites and bring us abundant good fortune.

1.48.10 When you dawn, kind goddess, every creature has breath and life through you;
Bright Ushas with many gifts, hear our call from your great chariot.

1.48.11 Ushas, win the splendid prize among human beings;
Bring it to the good people's sacrifices, where the singers praise you.

1.48.12 Bring all the gods from the sky to drink soma, Ushas;
Give us the praised prize, cattle, horses, and brave sons.

1.48.13 Her bright rays appear with good fortune;
May Ushas give us lovely, welcome wealth desired by everyone.

1.48.14 Ancient seers called on you too, seeking great help;
Ushas, greet our songs with gifts and your bright flame.

1.48.15 Ushas, as you open the doors of heaven with light today,
Give us wide, secure shelter, goddess, and food rich in cattle.

1.48.16 Join us with great, varied wealth and with nourishing food, Ushas;
Join us with great, all-conquering glory and prizes, bringer of prizes.

Hymn 1.49 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Ushas. Meter: Anushtubh.

1.49.1 Ushas, come with blessings from heaven's bright realm;
Let your reddish horses bring you to the home of those who have pressed soma.

1.49.2 Ushas, you stand in a beautiful, comfortable chariot;
Daughter of heaven, use it to help the people gain good fame today.

1.49.3 Birds with wings, two-footed and four-footed creatures,
Move at the proper times, Ushas, from the ends of heaven, bright one.

1.49.4 With your rays you light up the whole bright world as you dawn;
The Kanvas, seeking goods, have called on you with songs, Ushas.

Hymn 1.50 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Surya (verses 11–13 against disease; last half of verse 13 against enemies). Meters: Gayatri (1–9); Anushtubh (10–13).

1.50.1 His rays carry up the god Surya, who knows all that is born,
So everyone can see him.

1.50.2 Stars depart with the nights like thieves
Before Surya, the eye of the whole world.

1.50.3 His signs, his rays, appear among the people,
Shining like fires.

1.50.4 Surya, you cross the sky, seen by everyone and making light;
You illuminate the whole bright world.

1.50.5 You rise facing the peoples of the gods and of human beings;
You face the whole world so that it can see the sunlight.

1.50.6 With your pure eye, Varuna, you see
People who move about everywhere.

1.50.7 You cross the sky and the wide space, measuring days by nights,
And watch every living being, Surya.

1.50.8 Seven golden horses pull you on your chariot, god Surya,
You who see clearly and have rays for hair.

1.50.9 Surya has harnessed seven pure daughters of his chariot;
With those well-harnessed horses he travels.

1.50.10 Looking beyond the darkness, we have reached a higher light;
We have reached Surya, god among the gods, the highest light.

1.50.11 Surya, rising today and climbing the higher sky, friend to all,
Take away my heart disease and my yellow sickness.

1.50.12 We place my yellow sickness in the parrots and the yellow birds;
We put my yellow sickness into the yellow wagtails.

1.50.13 This sun has risen with all his power;
May he subdue my enemy; may I not fall to the one who hates me.

Hymn 1.51 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati; Trishtubh (14–15).

1.51.1 Celebrate with songs that powerful, much-invoked Indra, an ocean of wealth;
Praise the wise god, most generous with his gifts, whose sky mortals cannot cross.

1.51.2 Aid came to him, bringing the help he wanted, as his power filled the sky;
The skillful Ribhus came to Indra, rich in plans and spilling joy, with swift true words.

1.51.3 You opened the cattle pen for the Angirases and found a way for Atri through a hundred doors;
You brought wealth to Vimada with your army and shook the mountain in battle for the one who longed for it.

1.51.4 You opened the enclosure of the waters and released the wealth held inside the mountain;
When you killed the snake Vritra with your strength, Indra, you raised the sun in heaven for all to see.

1.51.5 By your powers you overcame the deceivers who made offerings in secret by their own rites;
You broke Pipru's forts and helped Rijishvan kill the Dasyus.

1.51.6 You helped Kutsa kill Shushna and handed Shambara over to Atithigva;
You brought down even the great Arbuda with your foot: you were born long ago to kill Dasyus.

1.51.7 All strength is gathered in you, and your gift brings joy for drinking soma;
The mace (the thunderbolt) rests in your arms, ready: cut down all the enemy's strength.

1.51.8 Distinguish the Aryas from the Dasyus; bring lawless people under the one who spreads the ritual grass;
Be strong at the offerer's command: everyone knows your delight at our common feast.

1.51.9 Indra subdued those who broke the ordinances for the one who kept them, and crushed hostile men for his allies;
Even a small creature singing praise reached the growing heaven and struck down the obstacles.

1.51.10 When Ushanas fashioned power for you, your force drove heaven and earth apart;
Your brave, wind-swift, mind-harnessed horses carried you, growing strong, to fame.

1.51.11 When Indra rejoiced with Ushanas Kavya, he stood upon the most crooked one;
Fierce and fast, he released the waters in streams and broke open Shushna's fortified strongholds.

1.51.12 You climb your chariot amid the strong drinks poured by Sharyata, which delight you;
Indra, when you delight in pressed soma, you rise to a song in heaven that none can stop.

1.51.13 You gave Vricha's young daughter to Kakshivat, great singer and soma presser;
Wise Indra, you were the wife of Vrishanashva; all your deeds at soma pressings deserve to be told.

1.51.14 Indra has been set among good thoughts, like a household post among the Pajras;
Those who want horses, cattle, chariots, and wealth come to Indra, the source of riches.

1.51.15 This praise is spoken for the powerful bull, self-ruling, mighty and truly strong;
Indra, may we and all our brave men stay within your shelter in this contest, together with our generous patrons.

Hymn 1.52 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati; Trishtubh (13–15).

1.52.1 Praise the mighty one who found sunlight, whose hundred helpers move together;
With fine songs let us bring Indra for help, like a swift prize-winning horse and chariot answering a call.

1.52.2 Firm as a mountain, he grew in strength with a thousand forms of help;
Indra killed Vritra, who had blocked the rivers, and joyfully released the floods after drinking soma.

1.52.3 He chose the hidden store in the udder behind the doors, radiant at its base and growing in joy through the wise;
I call that Indra with skillful thought: he gives the greatest gifts and fills himself with soma.

1.52.4 His own allies fill him up in heaven, where the ritual grass lies, like waters filling the sea;
When Vritra was killed, his helpers stood by him, and his straight-moving powers rushed in without wind.

1.52.5 While he fought joyfully, help rushed toward his own rain like swift streams down a slope;
Indra, armed with the mace and emboldened by soma, broke Vala's barriers like Trita.

1.52.6 Heat moves around him; strength flashes as he shut up the waters and lay at the bottom of the sky;
Indra, you struck thunder on Vritra's jaws where he lay on the slope, hard to grasp.

1.52.7 Your strengthening songs, Indra, enter you like waves entering a lake;
Even Tvastar increased your force and fashioned your mace to give you overwhelming strength.

1.52.8 Indra, resolved in purpose, you killed Vritra with your bay horses to make a path for the waters for Manu;
You held an iron mace in your arms and kept the sun in heaven for people to see.

1.52.9 When the great, bright, praiseworthy ascent to heaven shook with fear,
The Maruts, who stand by men in battle for sunlight, joined in delight with Indra's helpers.

1.52.10 Even the strong sky recoiled in fear at the snake's roar, Indra, before your mace;
Drunk with pressed soma, you smashed Vritra's head as he pinned heaven and earth together.

1.52.11 When the earth lay like a thing grasped in ten hands and all the peoples spread through the days,
Then, generous Indra, your famous strength rose high across heaven through your great power.

1.52.12 On the far side of the wide sky, you made yourself strong to give bold protection;
You made the earth a measure of your power, and surpassed the waters, sunlight, and heaven.

1.52.13 You became the measure of the earth and lord of the great, lofty hero;
You filled the whole midair with your greatness: truly no one is like you.

1.52.14 Heaven and earth do not reach the extent of your breadth, nor do rivers reach the end of the sky;
As you fought joyfully for rain, you alone did everything else that people need.

1.52.15 The Maruts sang here in the battle, and all the gods joined in your delight
When you, Indra, struck down Vritra's face with your sharp weapon.

Hymn 1.53 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati; Trishtubh (10–11).

1.53.1 Now we bring speech and songs to mighty Indra in the bright one's home;
Even now one finds treasure like sleepers waking, but poor praise does not please the giver of riches.

1.53.2 You are the door to horses, cattle, barley, and goods, Indra, lord of nourishment;
You teach men, give from ancient times, and leave no one wanting: we praise you, the friend of friends.

1.53.3 Powerful Indra, doer of many deeds, brightest of all, you know the wealth around you;
Take it and bring it here, conqueror: do not disappoint the singer who longs for you.

1.53.4 With these bright days and soma drops, driving away want through cattle and horses,
Let us join Indra to break the Dasyu, shake off hatred, and share food.

1.53.5 Indra, let us share wealth, food, and many beautiful shining prizes;
Let us share divine care, heroic strength, and cattle and horses in abundance.

1.53.6 Those joys and soma drinks made you glad and powerful, lord of what is good, when you killed Vritra;
For the singer who spread the ritual grass you cut down ten enemies and thousands more.

1.53.7 You boldly meet battle with battle and break fort after fort with your force;
Indra, in friendship with Namya you crushed the deceiver named Namuchi far away.

1.53.8 You killed Karanja and Parnaya with Atithigva's sharp weapon;
You broke a hundred forts of Vangrida, which Rijishvan had besieged and which no one could repel.

1.53.9 You caught those rulers of the peoples, twice ten, who had come against Sushravas with their allies;
You trapped sixty thousand and ninety-nine, famous charioteer, beneath your wheel where they could not stand.

1.53.10 You helped Sushravas with your aid and Turvayana with your protection, Indra;
You brought Kutsa, Atithigva, and Ayu under that great young king's power.

1.53.11 Indra, may we be your happiest friends, upright and guarded by the gods;
We will praise you and live longer with brave sons, thanks to you.

Hymn 1.54 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati; Trishtubh (6, 8–9, 11).

1.54.1 Generous Indra, don't let us suffer in this fight; no one can reach the limits of your strength.
You made the rivers roar and the woods cry out; how could the lands not quake in fear?

1.54.2 Praise Indra, who hears, and honor the capable, powerful god with a song;
Strong and daring, he presses heaven and earth together in his great force.

1.54.3 Sing a powerful song to great heaven and its daring, self-ruling lord;
This mighty one of great fame has grown strong: his chariot stands in front with its bay horses.

1.54.4 You shook the ridge of the vast sky and boldly broke Shambara by yourself;
In battle you boldly wield the flashing lightning in your hand against the deceptive one with his followers.

1.54.5 When you fell upon the head of panting Shushna and his noisy bands in the woods,
With your forward-looking, overwhelming mind, who could hold you back even today?

1.54.6 You helped brave Turvasha, Yadu, Turviti, and Vayya, Indra of a hundred plans;
You helped Etasha in the chariot race for riches and destroyed ninety-nine forts.

1.54.7 The king and lord of good people prospers when he gives offerings and follows the command;
Or when he celebrates your hymns with generosity, the heavens pour their gifts down for him.

1.54.8 May your rule and judgment be beyond compare, soma drinker, and so may the works of these men;
They increase your great, ancient, vigorous power, Indra, by giving gifts.

1.54.9 These abundant drinks pressed from stones, set in bowls and cups, are yours, Indra;
Enjoy them and satisfy your desire; then turn your thoughts to giving goods.

1.54.10 Darkness blocked the waters and lay in Vritra's belly, a mountain holding them back;
Indra attacked the rivers held in that enclosure, and all rushed down the slopes in his wake.

1.54.11 Give us happiness and glory, Indra, and great power that overcomes peoples;
Protect us, generous one, guard our patrons, and give us wealth, good children, and food.

Hymn 1.55 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.55.1 Even the reach of heaven spread out through his greatness; earth cannot match Indra;
Fierce and mighty, he heats the peoples and sharpens his mace like a bull its horns.

1.55.2 He gathers the wide, scattered rivers like an ocean;
Indra grows strong to drink soma, a warrior from ancient times praised for his force.

1.55.3 Indra, you rule that mountain as food and the laws of great strength;
The gods know you through your heroic power, fierce leader in every deed.

1.55.4 He speaks to those honoring him in the woods and declares his pleasing strength to the people;
The generous bull is desired as he brings the cow safely home.

1.55.5 He does great deeds in battle for the people with warrior strength;
They also trust strong Indra as he strikes with his weapon, his mace.

1.55.6 Seeking fame and growing in earthly strength, he destroyed built-up dwellings;
For the worshiper he made light unhindered and wisely let the waters flow down.

1.55.7 Soma drinker, set your mind on giving, and turn your bay horses toward us at the sound of praise;
Indra, your drivers are the swiftest, and no sudden tricks can deceive you.

1.55.8 You carry inexhaustible wealth in your hands and unconquerable strength in your body;
Like pools dug by workers, many plans lie within you, Indra.

Hymn 1.56 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.56.1 This mighty one rushes from his skins of soma like a horse toward its mate;
He drinks golden power and turns his chariot, skillfully made and harnessed to bay horses.

1.56.2 Songs and people seeking food and plenty circle him like streams gathering in the sea;
Now climb with power to the lord of skill and counsel, as you would climb a mountain.

1.56.3 Great and victorious, his manly strength is free of dust, flashing like a mountain peak;
With it, after drinking, he bound and checked the deceitful Shushna in iron bonds.

1.56.4 When divine strength and growing aids cling to Indra like sunlight to dawn,
He drives back darkness by his bold strength and stirs up dust with a great roar.

1.56.5 When you firmly set the vast, unshakable sky beyond sight in its heights,
You rejoiced in soma, Indra, killed Vritra in the struggle for sunlight, and released the flood of waters.

1.56.6 You set the sky's support in place by your power and made earth's homes great, Indra;
Joyful with pressed soma, you released the waters and smashed through Vritra's barriers.

Hymn 1.57 — Seer: Savya Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.57.1 I offer my thought to the most generous, great and rich god, whose strength is real;
His irresistible gift of life-giving power opens like water down a slope.

1.57.2 Then all our offerings follow you like water going downhill at the giver's soma pressings;
Indra's bright golden mace, which breaks things, rested against the mountain.

1.57.3 At the sacrifice bring a gift with respect to this awesome and splendid god, like the bright dawn;
His dwelling and powerful name were made a light for fame, like a horse on the way.

1.57.4 Indra, much praised, we are yours and rely on you, rich lord;
No one but you, lover of songs, can receive them; welcome our words as the earth receives rain.

1.57.5 Your heroic strength is vast, Indra; fulfill your singer's wish, generous god;
The great sky follows your strength, and this earth too bends to your power.

1.57.6 You cut that huge, wide mountain apart, section by section, with your mace, Indra;
You released the trapped waters to flow and hold all power by yourself.

Hymn 1.58 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Agni. Meters: Jagati; Trishtubh (6–9).

1.58.1 The immortal god born of strength is still stirred when he becomes the bright one's priest and messenger;
He marks out the sky by the best paths and seeks the gods with his offering.

1.58.2 Joining himself to his fuel, the ageless god stands among dry brush, moving quickly to consume it;
He shines on the wet back like a horse and roars like thunder on heaven's summit.

1.58.3 With Rudras and Vasus, the immortal priest sits in front and wins wealth;
Like a chariot among peoples, the god moves among the living and supplies valuable goods without interruption.

1.58.4 Driven by the wind, he stands in the brush, loudly swinging his tongues like sickles;
Agni, when you charge through trees, your path is black and your wave is bright, ageless one.

1.58.5 With a burning jaw in the wood and driven by the wind, he blows like a bull conquering a herd;
Racing over the earth with undiminished power, he frightens what stands, moves, and flies.

1.58.6 The Bhrigus placed you among human beings like lovely riches, easy for people to call on;
Agni, the priest and honored guest, a helpful friend for those born under heaven.

1.58.7 I serve Agni, the priest whom seven ladles and singers choose for their sacrifices,
The best at sacrifice, who brings all goods; with an offering I seek the treasure.

1.58.8 Son of strength, friend of all, give your singers unbroken shelter today;
Agni, child of nourishment, protect your singer from danger with iron forts.

1.58.9 Shining god, be a defense for the singer, and be generous shelter for the generous;
Agni, save your singer from danger; may the rich-minded one come quickly at dawn.

Hymn 1.59 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

1.59.1 Other fires are branches of you, Agni, and all immortals find joy in you;
Vaishvanara, you are the center of peoples, holding them together like a pillar.

1.59.2 Agni became the head of heaven and the center of earth, their messenger between the two;
The gods brought you to birth as a god, Vaishvanara, a light for the Arya.

1.59.3 As steady rays gather at the sun, goods gather in Agni Vaishvanara;
You rule what is in mountains, plants, waters, and human beings.

1.59.4 Heaven and earth, like mighty parents to a son, offer their songs to the human priest, skilled in his work;
Many strong songs go to Vaishvanara, leader of men, who has sunlight and true power.

1.59.5 Agni who knows births, your greatness exceeds even broad heaven, Vaishvanara;
You are king of human peoples and made space for the gods through battle.

1.59.6 Now I will tell the greatness of the bull whom the Purus followed when he killed Vritra;
Agni Vaishvanara killed the Dasyu, shook the ends of the world, and broke Shambara down.

1.59.7 Vaishvanara, worshiped by every people, shines greatly among the Bharadvajas;
Agni grows old among the Shatavani and Purunitha with hundreds of gifts and truthful words.

Hymn 1.60 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.60.1 Matarishvan brought the famous fire, the sign of the gathering, an excellent messenger who arrives at once;
Born twice and valued like riches, he brought the gift to the Bhrigu.

1.60.2 Both kinds follow his direction: mortals with offerings and those eager for sacrifice;
Older even than heaven, the priest has sat among peoples, their master, a wise one to consult.

1.60.3 May a new song of praise from our heart reach him as he is born, sweet-tongued;
Human priests, sons of Manu, kindled him with offerings in their settlement.

1.60.4 The pure one who desires sacrifice, a treasure among humans, was made the chosen priest of peoples;
Agni, master of the house in every home, rules riches as the lord of wealth.

1.60.5 We Gautamas praise you with thoughts, Agni, as lord of riches;
We tend you as a swift prize-winning horse; may the rich-minded one come quickly at dawn.

Hymn 1.61 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.61.1 To this quick, mighty Indra I bring praise as if bringing food to a home;
I offer most generous hymns to him, the strong god who never tires.

1.61.2 To him I bring my song like an offering, polished and free from faults;
With heart, mind, and wisdom they prepare thoughts for Indra, our ancient lord.

1.61.3 To him I bring with my voice this matchless song that finds the sun;
Through good songs and thoughts I increase the most generous giver.

1.61.4 For him I send out a hymn as a carpenter sends out a well-made chariot;
I give all my fine songs to wise Indra, who carries praise.

1.61.5 For famous Indra I prepare a song with my tongue like a horse;
I honor the hero who lives among gifts, famous for breaking forts.

1.61.6 For him Tvastar fashioned a most effective mace for the fight for sunlight;
With it the mighty lord struck Vritra's vital point as he rushed to attack.

1.61.7 As soon as he was born, he drank great nourishment at his mother's pressings, like a fine horse;
Stronger than the rest, Vishnu stole cooked food, while the archer struck the boar across the mountain.

1.61.8 The divine wives of the gods raised a song for Indra when he killed the snake;
He embraced the broad heaven and earth; they could not contain his greatness.

1.61.9 His greatness exceeded heaven, earth, and the midair;
Indra rules himself in his own home, praised by all and fighting for the sunlight.

1.61.10 Indra cut the swollen Vritra apart with his mace by his own strength;
He freed the rivers as if releasing fenced-in cows, eager for the fame of giving.

1.61.11 The rivers rejoiced in his fierceness when he held Vritra fast with his mace;
The conquering ruler made a crossing for Turviti and a gift for the giver.

1.61.12 He drove his mace forward against Vritra, rushing into the battle;
He split the ridges as one cuts joints of a cow, to let the waters flow.

1.61.13 Speak of his old, swift deeds in new hymns;
Eager for battle, he reaches for weapons and destroys the enemy in anger.

1.61.14 At his birth, even solid mountains, heaven, and earth shook in fear;
Nodhas, calling out, came quickly close to the beloved god's power.

1.61.15 To him alone belongs that great gift, for he won many things by himself;
Indra helped Etasha in his race with Surya and Suashva in the pressing.

1.61.16 Thus we Gautamas have made fine hymns for your bay-horse teams, Indra;
Place in them thoughts of every kind; may the rich-minded one come quickly at dawn.

Hymn 1.62 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.62.1 We offer a powerful song as the Angirases did to the strong god who loves praise;
With good hymns we sing our song for the famous man who deserves our praise.

1.62.2 Bring great homage and a song of praise to the mighty god;
With that song our early fathers, the Angirases, found the cattle by following their tracks.

1.62.3 Sarama found food for her offspring, sent by Indra and the Angirases;
Brihaspati broke the mountain and found the cows; the men called together with the dawns.

1.62.4 With seven singers' songs and with the nine Angirases' cry for sunlight,
You, strong Indra, broke Vala open with a shout, helped by the ten Angirases who sought it.

1.62.5 Praised by the Angirases, wonderful Indra, you opened the darkness with dawn, sunlight, and cows;
You spread out earth's heights and supported the upper space of heaven.

1.62.6 His most amazing and beautiful act was this:
In a hidden place he filled four rivers, flowing with sweetness like honey.

1.62.7 Ayasya split open the two ancient companions with his songs of praise;
The skillful god held up heaven and earth in the highest sky like Bhaga.

1.62.8 From long ago two different young women have moved around heaven, returning by their own paths;
Night in dark forms and dawn in bright forms follow one another.

1.62.9 The skillful son held their ancient friendship firmly in his power;
You keep ripe milk inside unripe cows, bright milk inside dark and reddish ones.

1.62.10 From ancient times the sister rivers have followed their ordinances, immortal and full of strength;
Thousands of sisters, like wives serving a husband, attend him willingly.

1.62.11 Ancient yet new songs of those seeking wealth rush to you in respect;
Thoughts reach you, mighty god, like wives longing for a willing husband.

1.62.12 Your riches have always been in your hands: they do not run out or fail, wonderful god;
You are splendid, wise, and thoughtful, Indra; use your powers to teach us.

1.62.13 Gautama has made a new hymn for ancient Indra and his team of bay horses;
Mighty god, lead us well through Nodhas; may the rich-minded one come quickly at dawn.

Hymn 1.63 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.63.1 You are great, Indra: born in power, you set heaven and earth in place with force;
Even all the firm, massive mountains stirred like rays of light in fear of you.

1.63.2 When you drive your bay horses through danger, Indra, the singer puts the mace in your arms;
With it, whose plan cannot be stopped, you break the enemies' many forts, widely invoked one.

1.63.3 You are real and daring, Indra, strong and manly, and you conquer;
You killed Shushna in battle for food, helping young, shining Kutsa.

1.63.4 You encouraged your friend when you crushed Vritra, Indra, wielder of the mace and worker of mighty deeds;
Hero, with strength like a bull you drove the Dasyus away and defeated them in their homes.

1.63.5 Indra, keep us from the resentment of even stubborn mortals;
Wielder of the mace, shatter our enemies like logs broken for a horse.

1.63.6 Men call on you, Indra, in the fight for waters and sunlight;
Your help in the contests for prizes has been quick and dependable.

1.63.7 You fought for Purukutsa and broke seven forts with your mace, Indra;
You easily freed Sudas from distress, as grass is cut, and made room for Puru, king.

1.63.8 You fill our wonderful food as water fills it, Indra, surrounding us;
Hero, bring it to us and make its nourishment flow everywhere.

1.63.9 We Gautamas have made songs of praise for you and your bay horses, Indra;
Bring us a fine prize; may the rich-minded one come quickly at dawn.

Hymn 1.64 — Seer: Nodhas Gautama. Deity: the Maruts. Meters: Jagati; Trishtubh (15).

1.64.1 Nodhas brings a good hymn to the strong, generous, wise troop of Maruts;
Like a skillful worker drawing water, I shape with my mind songs fit for the gathering.

1.64.2 Born of heaven, lofty bulls and sinless sons of Rudra,
They are clean and shining like suns, fierce-looking and active like warriors.

1.64.3 Young Rudras, ageless and unconquered, they have grown like immovable mountains;
Yet their force shakes even all the firm worlds of earth and heaven.

1.64.4 They decorate their bodies with bright ornaments and set golden plates on their chests;
They put spears on their shoulders, and the men were born together from heaven by their own power.

1.64.5 These rulers shake and defeat their enemies and make winds and lightning with their powers;
The shakers milk heaven's udders and fill the earth with water as they circle it.

1.64.6 The generous Maruts swell the waters, pouring milk rich as ghee at the gatherings;
They release the swift horse to rain and milk the inexhaustible, thundering spring.

1.64.7 Bulls of mysterious power and varied light, swift as self-powered mountains,
You devour the woods like huge wild animals when you harness your force to the reddish horses.

1.64.8 They roar like lions, know all things, and shine like decorated figures;
With spotted mares and spears they speed through the night, joining battle, strong and fierce.

1.64.9 Speak to heaven and earth, splendid troop, brave companions of men, strong and fierce;
Maruts, your wisdom stands visible in your chariots like lightning in their seats.

1.64.10 All-knowing, richly furnished and joined together, they are great in strength;
The men hold arrows in their hands, able throwers with endless force and spears in hand.

1.64.11 With golden wheels, increasing the waters, they strike mountains like roadside obstacles;
The energetic Maruts travel by their own paths, shake fixed things, and carry shining spears.

1.64.12 We praise with a call the fierce, pure, generous, far-seeing son of Rudra;
Honor the strong, mighty Marut troop, crossing the sky, for its glory.

1.64.13 The mortal you Maruts help rises in strength above other peoples;
He wins prizes with horses and wealth with men, lives wisely, and prospers.

1.64.14 Maruts, give generous people bright force, hard to overcome in battle;
May we raise our children, famed, rich, and known to all, for a hundred winters.

1.64.15 Maruts, give us lasting wealth, with brave sons, able to withstand attacks,
Wealth in hundreds and thousands that grows; may the rich-minded one come quickly at dawn.

Hymn 1.65 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.65.1 Like a thief of cattle, he moves hidden, joining with honor and bringing honor.

1.65.2 Thoughtful people follow his tracks together; all the gods who deserve worship sit near you.

1.65.3 The gods followed the ordinances of truth; he became a wide covering, like heaven over earth.

1.65.4 The waters nourished him well as he grew, beautifully born in the womb of truth.

1.65.5 Lovely as prosperity, broad as a settlement, a mountain of enjoyment, a welcome river.

1.65.6 Like a horse released to race, like a rushing river: who can restrain him?

1.65.7 A relative of rivers and a brother of sisters, he eats the woods like a king.

1.65.8 When fire, driven by wind, spread through the woods, it consumed the earth's hair.

1.65.9 He breathes among waters like a swan sitting down; wisest in purpose, he wakes the peoples at dawn.

1.65.10 A creator like Soma, born of truth, like a young animal, widespread and shining from afar.

Hymn 1.66 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.66.1 Bright as wealth, visible like the sun, dear as life and breath, lasting as a son.

1.66.2 Swift as a running horse, he clings to the woods; pure and shining like a cow's milk.

1.66.3 He gives secure shelter, pleasant as a home; like ripe barley, he feeds people and conquers them.

1.66.4 Like a seer singing, honored among peoples, like a happy racehorse, he gives them life.

1.66.5 His flame is difficult to approach; his wisdom lasts; like a wife in her home he is welcome to all.

1.66.6 When he shone bright and white among the peoples, he was fierce in battle like a gold-plated chariot.

1.66.7 He carries strength like an advancing army and flashes with a fierce face like a thrown arrow.

1.66.8 Born together with birth itself, he is the young women's lover and the married women's husband.

1.66.9 We bring you from your home; as cattle approach, they come to him when he is lit.

1.66.10 He sends streams downhill like a river; the cows bellow at the sight of sunlight.

Hymn 1.67 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.67.1 Born in woods and a friend among mortals, he chooses obedience like a king chooses a loyal servant.

1.67.2 A welcome shelter and sound counsel, he becomes a wise priest carrying offerings.

1.67.3 Holding every human strength in his hand, he puts the gods together, seated in secret.

1.67.4 Here men discover him as a source of thought when they speak prayers fashioned in their hearts.

1.67.5 Though unborn, he held up the earth and propped up heaven with true prayers.

1.67.6 Keep safe the dear tracks of the herd, Agni of universal life; you have gone from secret place to secret place.

1.67.7 Whoever recognized him dwelling in secret found access to the stream of truth.

1.67.8 Those who separate what is true and follow it receive his announcement of riches.

1.67.9 By his greatness he grew among plants, within living beings and within their mothers.

1.67.10 Wise ones thoughtfully made him, life of all, at home in the waters as in a dwelling.

Hymn 1.68 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.68.1 He rises high toward heaven and uncovers the nights for things that stand and move.

1.68.2 Though alone among all of them, he became a god among gods by his greatness.

1.68.3 Then all accepted your wisdom when you, god, were born alive from dry wood.

1.68.4 All shared in the divine name and, following truth, became immortal by their own efforts.

1.68.5 Following the command and thought of truth, all lived and performed their tasks.

1.68.6 To the one who gives to you or offers you a gift, wise god, grant wealth.

1.68.7 The priest sat among Manu's children; he is still the lord of their riches.

1.68.8 They desire offspring among themselves; wise ones understand one another by their own skill.

1.68.9 Those quick to hear his instruction welcome his counsel like sons welcome a father's.

1.68.10 The householder opened the doors to wealth, bringing much food, and adorned the sky with stars.

Hymn 1.69 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.69.1 Bright and shining, like dawn's lover, he fills both sides with light like heaven's own light.

1.69.2 Born among us, you surrounded everything with wisdom and became father of the gods, though their son.

1.69.3 Wise and never complacent, Agni knows; sweet in the udder of the cows, he tastes the foods.

1.69.4 Welcome among people and called on, he sits happily in the middle of the house.

1.69.5 A son born to bring joy in the home, a happy racehorse, he crosses through the peoples.

1.69.6 When the peoples call on him together with their men, may Agni win every divine power.

1.69.7 No one breaks your ordinances when you have given these men a command to obey.

1.69.8 This is your skill: each day, joined with men, you perform the work among them.

1.69.9 Like dawn's lover, the bright bull shines, and the man of familiar appearance recognizes him.

1.69.10 They carried him themselves and opened the doors; all helped him in the sunlight.

Hymn 1.70 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

1.70.1 May we win many thoughts from the noble one, and may bright-flamed Agni reach all things.

1.70.2 He understands the divine ordinances and the birth of the human race.

1.70.3 He is the child of the waters and of the woods, of standing things and moving things.

1.70.4 Even inside rock and at home among the peoples, he is immortal and wise for everyone.

1.70.5 Through the nights he is the fire of wealth for whoever gives him enough good hymns.

1.70.6 Guard these lands, wise god, knowing the birth of gods and mortals.

1.70.7 Growing through many varied nights, he rules over things still and moving, guarded by truth.

1.70.8 The priest has been served and is seated in sunlight, making every work true.

1.70.9 You make yourself known among cattle and settle among woods; all bring tribute as to the sun.

1.70.10 People worship you in many places, bringing you gifts like a living father.

1.70.11 Wise rather than greedy, like a heroic archer, fierce like a traveler in battles.

Hymn 1.71 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.71.1 The women came eagerly to their willing husband, their eternal lord, while the sisters together
Welcomed dark and reddish dawn rising in colors, as cows welcome her.

1.71.2 Our fathers, the Angirases, broke the hard mountain with songs and cries;
They made a way for us to great heaven and found the light of day and the sign of the dawns.

1.71.3 Supporting truth and seeking its wisdom, these noble bearers came forward;
The tireless waters go to their work, bringing offerings to nourish the gods' offspring.

1.71.4 When Matarishvan rubbed him to life, the bright conqueror appeared in every home;
Then the Bhrigus together arranged his service as messenger for the powerful king.

1.71.5 When he brought nourishment to his great father in heaven, he wisely rushed across the spotted one;
The bold archer sent a flash to him, and the god set his brightness in his own daughter.

1.71.6 If a person shines for you in his own house and offers you gifts with respect every day,
Increase his life, Agni; the one you drive on will travel with wealth in his chariot.

1.71.7 All foods come to Agni as seven great rivers run to the sea;
Do not separate us from our kin, wise god; secure the gods' care for us.

1.71.8 When the bright seed was poured near heaven as power reached the lord of men for food,
Agni brought forth the faultless young troop and urged it on through good judgment.

1.71.9 He travels the roads at once like thought; the single hero truly rules wealth;
Mitra and Varuna, kings with good hands, keep the beloved immortal safe among the cows.

1.71.10 Agni, wise knower, do not forget our inherited friendship;
Old age wears away beauty like a cloud; think of us before that harm comes.

Hymn 1.72 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.72.1 Holding in his hand the many long-lasting insights of the wise for humankind,
Agni became the lord of riches, making all things immortal.

1.72.2 All the immortals searched but did not find the calf hidden among us;
Weary wise trackers stopped at the highest, lovely place of Agni's footsteps.

1.72.3 For three autumns they sought you, Agni, serving you, the pure one, with pure ghee;
They took on names fit for sacrifice and brought their beautifully born bodies to life.

1.72.4 Those worthy of sacrifice, knowing both broad heaven and earth, brought forward the Rudra-born gods;
A wise mortal partly understood Agni standing in the highest place.

1.72.5 Understanding one another, married people sat near and honored the one worthy of honor;
They shed their old bodies, made themselves new, and guarded a friend even in a blink.

1.72.6 When the gods of sacrifice found the three times seven secret steps hidden in you,
With them they guarded immortality together; protect animals, still things, and moving things.

1.72.7 Agni, knowing the ways of peoples, you provided shelters in turn so they could live;
Knowing the gods' inner paths, you became an alert messenger bearing offerings.

1.72.8 Seven great wise ones from heaven, knowing the routes, opened the doors to wealth;
Sarama found the strong cattle pen that now feeds human people.

1.72.9 They stood with all their good children, making a path to immortality;
The wide earth spread out with the great ones; mother Aditi came with her sons to give nourishment.

1.72.10 They placed beauty in him when the immortals made him heaven's two eyes;
Then the reddish rivers began flowing freely downhill, Agni.

Hymn 1.73 — Seer: Parashara Shaktya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.73.1 Like inherited riches he gives life, and guides us well like a knowledgeable teacher;
A welcome guest bringing happiness, he crosses the giver's house like a priest.

1.73.2 Like god Savitar his mind is true; he wisely guards every settlement;
Praised by many, true as thought, he is as welcome and dear as life itself.

1.73.3 Like a god he lives on earth everywhere, a helpful friend like a king;
Like heroes guarding the front of a stronghold, like a faultless woman beloved by her husband.

1.73.4 People stay close to you, Agni, always burning at home in lasting settlements;
They place great splendor in you; be the support of wealth and of every living being.

1.73.5 Generous people gain varied food through you, Agni, and givers live out their whole lives;
May we win the prize in battle and take our share among the gods for lasting fame.

1.73.6 The cows of truth call out, with full udders, bearing their heavenly share;
The rivers seeking favor from afar flowed around the mountain.

1.73.7 The gods of sacrifice seek your favor, Agni, and establish fame in heaven;
They make night and dawn of two different colors, putting dark and red together.

1.73.8 Let us be the generous mortals you drive to wealth, Agni;
You fill heaven, earth, and midair, covering every creature like a shadow.

1.73.9 Help us win horses with horses, men with men, and heroes with heroes, Agni;
Let us rule inherited wealth and live to be a hundred winters as generous givers.

1.73.10 Agni, wise god, let these sayings please your heart and mind;
May we handle your wealth as a good team, holding the fame the gods give us.

Hymn 1.74 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.74.1 As we approach the sacrifice, let us speak a prayer to Agni;
He hears us from near and far.

1.74.2 He was the first to stand among the gathered peoples;
He protected the giver's home in danger.

1.74.3 Let people say that Agni has risen, a killer of Vritra
And winner of wealth in every battle.

1.74.4 For the man in whose house you are a messenger, you go to receive offerings;
You make his sacrifice wonderful.

1.74.5 People call him easy to summon, descendant of Angiras, great son of strength,
Whose gods are kind and whose ritual grass is well prepared.

1.74.6 You bring those gods here for praise
And pleasant offerings for them to enjoy, bright one.

1.74.7 No sound of your chariot or horses can be heard, Agni,
When you travel on your mission as messenger.

1.74.8 With you to help him, one giver steps forward to win a prize
And surpasses another giver, Agni.

1.74.9 Agni, god, you seek great glory and brave sons
For the mortal giver from the gods.

Hymn 1.75 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.75.1 Accept our widely known, most godly words
As we place offerings in your mouth.

1.75.2 Then, Agni, most like Angiras and wisest creator,
We will speak a beloved hymn to you at the feast.

1.75.3 Who among the people is related to you, Agni? Who offers you a sacrifice?
Who is your friend, and where have you settled?

1.75.4 You are related to the peoples, Agni, a dear friend;
You deserve praise as a friend among friends.

1.75.5 Worship Mitra and Varuna for us, and the gods of great truth;
Agni, worship them in your own home.

Hymn 1.76 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.76.1 What approach will your mind prefer, Agni? What thought will please you most?
Who can reach your skill with sacrifices, and with what thought should we serve you?

1.76.2 Come here, Agni, and sit as priest; be our reliable guide;
Let wide heaven and earth protect you; worship the gods for our great happiness.

1.76.3 Burn away every demon, Agni, and shield our sacrifices from curses;
Then bring the soma-drinking lord with his bay horses: we have welcomed this generous guest.

1.76.4 I call you as bearer with words full of children: sit here among the gods;
Serve as priest and purifier, god of sacrifice; hear us, leader and source of riches.

1.76.5 Just as you, wise priest, worshiped the gods with offerings for the wise Manu,
So worship them today, Agni, most truthful priest, with your joyful tongue.

Hymn 1.77 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.77.1 How shall we serve Agni? What god-pleasing song is sung for the brilliant one?
Immortal among mortals and faithful to truth, he is the best priest bringing the gods.

1.77.2 Honor the most helpful and truthful priest in sacrifices;
When Agni brings the gods to a mortal, he understands and worships them with his mind.

1.77.3 He is wise and young and good, a friend who drives a marvelous chariot;
Peoples seeking the gods call first on this wonderful god at their offerings.

1.77.4 Agni, the most manly of men and destroyer of enemies, come with help to our songs and thoughts;
May powerful generous men who win prizes through the years inspire our praise.

1.77.5 Thus the truthful Agni, knower of births, has been praised by wise Gautamas;
May he increase their glory, prizes, and prosperity and favor them with wisdom.

Hymn 1.78 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

1.78.1 The Gautamas sing to you, far-seeing Agni who knows births;
With splendid songs we call out to you.

1.78.2 Gotama, wanting wealth, honors you with song;
With splendid songs we call out to you.

1.78.3 Like the Angirases, we call on you, who win the most prizes;
With splendid songs we call out to you.

1.78.4 We call on you, greatest killer of Vritra, who shake off the Dasyus;
With splendid songs we call out to you.

1.78.5 We Rahuganas have spoken sweet words to Agni;
With splendid songs we call out to you.

Hymn 1.79 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Agni (1–12; possibly the Agni of midair in 1–3). Meters: Trishtubh (1–3); Ushnih (4–6); Gayatri (7–12).

1.79.1 Golden-haired in the spread of the sky, a shaking snake rushing like wind,
Shining purely, bringing new dawns, famed for faithful deeds.

1.79.2 Your birds spread their wings and flew by their paths when the black bull roared;
The clouds came like smiling women, and thundered as rain fell.

1.79.3 Fed with the milk of truth, he leads by the straightest paths of truth;
Aryaman, Mitra, and wide-ranging Varuna cover the skin in the upper womb.

1.79.4 Agni, great son of strength, lord of the prize rich in cattle,
Give us great fame, knower of births.

1.79.5 When lit, Agni is a wise giver, worthy of praise in song;
Shine on us with wealth, you who have many faces.

1.79.6 You rule by night, Agni, and by your own power rule evening and dawn;
With your sharp jaws, burn the demons away.

1.79.7 Help us, Agni, with your aid in our offering of Gayatri song;
You deserve praise in all our thoughts.

1.79.8 Bring us wealth we can choose, Agni, that defeats all opponents
And cannot be overcome in any fight.

1.79.9 Bring us wealth that nourishes all lives, Agni, with good guidance;
Grant us kindness so we may live.

1.79.10 Gotama, seeking goodwill, bring clean words and songs
To Agni, whose flame is sharp.

1.79.11 Agni, let anyone who attacks us fall far away;
Be here for our growth alone.

1.79.12 Agni sees everything with a thousand eyes and drives away demons;
He is the priest worthy of praise in song.

Hymn 1.80 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra (in verse 16, also Atharvan, Manu, and Dadhyanch). Meter: Pankti.

1.80.1 The soma brought joy, and the hymn made him grow;
Strong wielder of the mace (the thunderbolt), you forced the snake from the earth; he sang of his own rule.

1.80.2 The strong soma brought by the falcon and pressed made you glad;
With it you drove Vritra from the waters by your force, mace-bearer, singing of your own rule.

1.80.3 Advance and attack boldly: your mace cannot be held back;
Indra, your strength is manly; kill Vritra, win the waters, and sing of your own rule.

1.80.4 Indra, you struck Vritra down from earth and from heaven;
Release these waters full of the Maruts, which give living wealth, singing of your own rule.

1.80.5 Angry Indra stepped up and struck Vritra's ridge with his mace;
He drove the waters to flow, singing of his own rule.

1.80.6 He struck him on the ridge with his hundred-jointed mace;
Joyful with soma, Indra sought a path for his friends, singing of his own rule.

1.80.7 Indra, stone-armed god, yours is unmatched heroic strength;
You killed that deceptive beast with a deception of your own, singing of your own rule.

1.80.8 Your maces were scattered along ninety navigable rivers;
Great is your heroic strength, Indra, and the force stored in your arms, singing of your own rule.

1.80.9 A thousand sang together, twenty chanted around him,
And a hundred raised their voices for him; praise rose for Indra, singing of his own rule.

1.80.10 Indra struck down Vritra's force with power;
Great was his heroism as he killed Vritra and released the waters, singing of his own rule.

1.80.11 These two great worlds tremble in fear of your anger;
When you killed Vritra with the Maruts and your mace, Indra, you sang of your own rule.

1.80.12 Vritra could not frighten Indra by trembling or thunder;
An iron mace with a thousand points came at him, singing of his own rule.

1.80.13 When you fought Vritra and his lightning with your mace,
Your strength pressed in heaven against the snake you sought to kill, singing of your own rule.

1.80.14 At your roar, wielder of stone, all that stands and moves trembles;
Even Tvastar shakes in fear of your anger, Indra, singing of your own rule.

1.80.15 We cannot understand Indra completely: who can surpass his heroic deeds?
The gods placed courage, wisdom, and strength in him, singing of his own rule.

1.80.16 Atharvan, father Manu, and Dadhyanch extended this thought;
Ancient hymns and praises came together for Indra in it, singing of his own rule.

Hymn 1.81 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meter: Pankti.

1.81.1 Indra the killer of Vritra grew strong through the joy and power given by men;
We call on him for help in great contests and small ones; let him aid us in the contests for prizes.

1.81.2 You are a hero in the army and give away much;
You make even the small grow; teach the one offering and pressing soma, for your wealth is abundant.

1.81.3 When battles break out and prizes are laid out for the bold,
Harness your joy-giving bay horses: whom will you kill or enrich? Indra, enrich us.

1.81.4 Great in wisdom, his terrible strength grew as his own nature directed;
The tall god with bay horses took up his iron mace in both hands for glory.

1.81.5 He filled the earthly space and reached the bright regions of heaven;
No one like you, Indra, has been or will be born: you have grown beyond all things.

1.81.6 Indra gives mortal food to the giver who honors him;
Give us our share from your many goods; let us enjoy your gifts.

1.81.7 At every joyful feast the wise giver grants us herds of cattle;
Take many hundreds in both hands and bring wealth, sharpened for abundance.

1.81.8 Take delight in pressed soma for your strength and generosity, hero;
We know you have many goods and have placed our wishes with you: now protect us.

1.81.9 These creatures of yours, Indra, grow every desirable thing;
You know what is hidden among peoples and the wealth of those who do not give; bring us their wealth.

Hymn 1.82 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meters: Pankti; Jagati (6).

1.82.1 Hear our songs, generous Indra, not otherwise;
When you make us speakers of good words, we truly seek you: harness your bay horses now.

1.82.2 They ate and rejoiced and shook off what they loved;
The shining singers praised you with a new thought: harness your bay horses now.

1.82.3 We would praise you, generous god, so that we can see you well;
Come now with a full chariot seat, praised, following your wishes: harness your bay horses now.

1.82.4 He climbs that strong, cattle-winning chariot,
Indra, who understands the full cup for the bay horses' harnessing: harness your bay horses now.

1.82.5 Let both your right and left horse be harnessed, god of a hundred plans;
Then, happy with soma, go to your dear wife: harness your bay horses now.

1.82.6 With my hymn I harness your two long-maned bay horses; come close, holding the reins;
The strong pressed soma has made you glad; with Pushan, mace-bearer, delight with your wife.

Hymn 1.83 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meter: Jagati.

1.83.1 With your help, Indra, the well-protected mortal comes first among horses and cattle;
You fill him with greater riches, as the waters fill the river from every side.

1.83.2 Like divine waters they approach the priestly offering and see shelter spread out like the sky;
The gods lead the seeker forward and welcome the lover of hymns as chosen companions.

1.83.3 You placed a praiseworthy word upon the two who worship together with outstretched ladles;
The one who lives by your ordinance without restraint prospers: your power favors the soma-presser.

1.83.4 The Angirases were first to secure life; their fires were lit through skillful work;
The men found all the Panis' food, horses, cattle, and livestock.

1.83.5 Atharvan was first to open the paths with sacrifices; then Surya appeared, protecting the ordinance;
Ushanas Kavya brought the cows; together we worship Yama's immortal-born one.

1.83.6 When ritual grass is cut for good children, when a song calls out in heaven,
Where the pressing stone speaks and the singer gives praise, Indra delights in his feasts.

Hymn 1.84 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Indra. Meters: Anushtubh (1–6); Ushnih (7–9); Pankti (10–12); Gayatri (13–15); Trishtubh (16–18); Pragatha (19–20).

1.84.1 Soma has been pressed for you, Indra; come boldly, strongest god;
Let its power fill you as sunbeams fill the sky.

1.84.2 The two bay horses carry Indra, whose force none can challenge,
To the seers' praises and to the sacrifices of human beings.

1.84.3 Climb your chariot, killer of Vritra; our hymn has harnessed your bay horses;
Let the stone's sound turn your mind toward us.

1.84.4 Drink this pressed soma, Indra, the oldest immortal joy;
Bright streams poured over you in the home of truth.

1.84.5 Now sing to Indra and speak songs of praise;
Pressed soma has rejoiced; honor his supreme strength.

1.84.6 No one drives a chariot better than you, Indra, when you rein in your bay horses;
No one has reached your power or surpassed your good horses.

1.84.7 Indra alone grants wealth to the mortal giver;
He rules without anyone stopping him.

1.84.8 When will Indra kick the ungenerous man aside like a mushroom?
When will he listen to our songs?

1.84.9 When a soma-presser serves you even among many people,
That fierce power falls to his lot, Indra.

1.84.10 The bright cows drink sweet, fragrant honey,
And travel with powerful Indra rejoicing in his beauty, blessed in his own rule.

1.84.11 His spotted cows mix soma, eager for the spotted one;
Indra's dear cows drive his sharp mace forward, blessed in his own rule.

1.84.12 The wise cows serve his strength with respect;
They follow his ancient, many ordinances, blessed in his own rule.

1.84.13 Indra, whom no one can stop, killed ninety-nine enemies called Vritras
With the bones of Dadhyanch.

1.84.14 Seeking the horse's head hidden in the mountains,
He found it at Sharyanavat.

1.84.15 Here they thought about the cow and the secret name of Tvastar,
There in the house of the moon.

1.84.16 Who today yokes the powerful, shining cattle of truth, hard to restrain, to their burden?
Who stops the arrows in their mouths and hearts, making them glad? Let him live.

1.84.17 Who strives or struggles, and who is afraid? Who thinks of Indra near at hand?
Who speaks for his child, his great animal, his wealth, himself, and his people?

1.84.18 Who praises Agni with ghee offerings and worships with the ladle at the appointed times?
For whom shall I quickly bring the gods? Who thinks of the kind god who enjoys offerings?

1.84.19 You really will praise the mortal, most powerful god;
There is no other giver of kindness like you, generous Indra: I say these words to you.

1.84.20 Let neither your gifts nor your help ever fail us, rich god;
Measure out for us all the goods that people need.

Hymn 1.85 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: the Maruts. Meters: Jagati; Trishtubh (5, 12).

1.85.1 The skilled sons of Rudra decorate themselves for travel like women dressing up;
The Maruts made heaven and earth grow, and the eager heroes rejoice in gatherings.

1.85.2 Nourished sons of Rudra reached greatness and made their seat in heaven;
Sons of Prishni, they sang out, produced great power, and put on their ornaments.

1.85.3 Children of the cow, they decorate their bodies and put on shining golden plates;
They drive all attackers away; ghee flows along their paths.

1.85.4 The generous Maruts shine with spears, their strength shaking even things that cannot be moved;
Swift as thought, a band of bulls, you harness your spotted mares to chariots.

1.85.5 When you harness spotted mares to your chariots, Maruts, and urge the mountain on toward the prize,
Streams flow down from the red one and soak the ground as water soaks leather.

1.85.6 Let swift horses carry you here; come forward with your arms;
Sit on the ritual grass, where a wide seat is ready, and enjoy the sweet soma, Maruts.

1.85.7 These gods grew great through their own power, reaching the sky and making a wide home;
Vishnu ran to them, bringing strength and joy, then sat like a bird on the dear ritual grass.

1.85.8 They come like warriors going to fight, seeking fame in battles;
All creatures fear the Maruts, fierce-looking men like kings.

1.85.9 When skilled Tvastar fashioned the fine golden mace with a thousand points,
Indra took it to do his heroic task, killed Vritra, and released the flood of waters.

1.85.10 With their force they pushed the well upward and split even the solid mountain;
The generous Maruts blew their horn and, joyful with soma, did delightful things.

1.85.11 They sent the crooked well that way and poured water for thirsty Gotama;
Bright gods came with help and fulfilled the seer's desire with their gifts.

1.85.12 Maruts, grant the worshiper the threefold shelter you give to a generous man;
Extend it to us and give us wealth rich in brave sons, strong gods.

Hymn 1.86 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.86.1 The man whose home you protect from heaven, great Maruts,
Is well guarded indeed.

1.86.2 Maruts, carriers of sacrifice, listen to our call
Through sacrifices or through the thoughts of the singer.

1.86.3 Whoever shapes his song after a prize-winning horse
Will reach a pen full of cattle.

1.86.4 Soma is pressed for this hero on the ritual grass at the heavenly ceremony;
Songs and joyful praise are spoken there.

1.86.5 Let every creature and all peoples hear his songs;
Swift nourishment reaches even the sun.

1.86.6 For many autumns, Maruts, we have offered gifts,
And received the protection of your people.

1.86.7 Let the mortal whose offerings you accept
Be fortunate, Maruts who deserve sacrifices.

1.86.8 Know the desire of the devoted man, who works hard,
You men of true strength.

1.86.9 Reveal that desire by your greatness, men of true strength;
Strike the demon with lightning.

1.86.10 Hide the secret darkness and drive off every devourer;
Make light, as we wish.

Hymn 1.87 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: the Maruts. Meter: Jagati.

1.87.1 Strong, great, full of power, never bowed or wavering, eager for battle,
These best and bravest gods have adorned themselves like dawns with stars.

1.87.2 When you took a winding, swift course, Maruts, like birds along some path,
Water ran from the vessels on your chariots; you sprinkled golden ghee on the singer.

1.87.3 Earth trembles like a shaking thing at their speed when they harness themselves for a splendid journey;
These playful, shaking gods with shining spears show their own greatness.

1.87.4 This young troop runs by itself with spotted horses and rules through strength;
You are faithful and worthy of honor; you have protected this song, strong troop.

1.87.5 We speak of the ancient father's birth; Soma's tongue travels with its sight;
When the singers reached Indra in peace, they took names fit for sacrifice.

1.87.6 Their rays meet to make beauty, and their sunbeams and songs bring delight;
With axes, vigorous and loud, they have found the dear home of the Maruts.

Hymn 1.88 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: the Maruts. Meters: Trishtubh; Prastarapankti (1, 6); Viraj form (5).

1.88.1 Come, Maruts, in your lightning-filled chariots that sing for themselves, with spears and winged horses;
Fly here like birds with the richest food for us, you who have good skills.

1.88.2 They travel beautifully with reddish and tawny horses swift as chariots;
Bright metal ornaments and axles strike the earth with the chariot wheels.

1.88.3 For beauty, you lift your axes upon your bodies like forests rising straight;
For you, well-born Maruts of great glory, they seek the mountain's treasure.

1.88.4 Greedy days have come around you and this divine song of the singer;
The Gautamas make hymns with songs and lift up the spring to drink.

1.88.5 Gotama saw your team here, Maruts,
Gold-wheeled, iron-toothed, running like boars.

1.88.6 This song, Maruts, answers you, like the voice of a singer;
It sang freely, following your power in your hands.

Hymn 1.89 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: the All-Gods (1–10; Aditi in 10). Meters: Jagati; Viraj form (6); Trishtubh (8–10).

1.89.1 May good thoughts come to us from every direction, undefeated, unobstructed, and opening new ways;
May the gods always help us grow, guarding us without fail day after day.

1.89.2 May the gods' good will be with the upright, and may their gifts turn toward us;
We seek their friendship; may the gods extend our lives so we can live.

1.89.3 We call with an ancient invocation on Bhaga, Mitra, Aditi, tireless Daksha,
Aryaman, Varuna, Soma, and the Ashvins; may fortunate Sarasvati bring us happiness.

1.89.4 May the wind blow healing and well-being to us, and mother earth and father heaven do the same;
May the stones pressing soma bring us happiness; Ashvins, wise ones, hear this.

1.89.5 For help we call on the ruler of all moving and still things, who stirs our minds;
May Pushan guard and protect us without failure, bringing prosperity and well-being.

1.89.6 May famous Indra grant us well-being, and Pushan who knows everything;
May Tarkshya with an unbroken wheel and Brihaspati grant us well-being.

1.89.7 Let the Maruts, sons of Prishni with spotted horses, who travel happily to gatherings,
Wise as Manu, speaking through Agni and seeing like the sun, come here to help us with all the gods.

1.89.8 May we hear good things with our ears, gods, and see good things with our eyes, you who deserve sacrifice;
May we praise you with strong limbs and bodies and live out the years the gods have given us.

1.89.9 A hundred autumns lie before us, gods, when our bodies will grow old
And our sons will become fathers; do not cut our lives short in the middle.

1.89.10 Aditi is heaven, Aditi is the midair, Aditi is mother, father, and son;
Aditi is all the gods and the five peoples; Aditi is what has been born and what will be born.

Hymn 1.90 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: the All-Gods. Meters: Gayatri; Anushtubh (9).

1.90.1 Let Varuna guide us along a straight path, with wise Mitra
And Aryaman together with the gods.

1.90.2 They possess riches and guard their ordinances every day,
Not confused by their great power.

1.90.3 Let the immortals shelter us mortals,
Driving our enemies away.

1.90.4 Let Indra, the Maruts, Pushan, and Bhaga, worthy of praise,
Clear our paths to good fortune.

1.90.5 Pushan, make our thoughts rich in cattle and let them follow Vishnu;
Make us secure and well.

1.90.6 For the one who follows truth, winds blow sweetly and rivers flow sweetly;
May plants be sweet to us.

1.90.7 May night and dawn be sweet, and the earthly air sweet;
May father heaven be sweet to us.

1.90.8 May the tree be sweet to us, and may Surya be sweet;
May the cows give us sweet milk.

1.90.9 May Mitra, Varuna, and Aryaman bring us well-being;
May Indra, Brihaspati, and far-striding Vishnu bring us well-being.

Hymn 1.91 — Seer: Gotama Rahugana. Deity: Soma. Meters: Trishtubh (1–4); Gayatri (5–16); Ushnih (17).

1.91.1 Soma, your wisdom is clear and you guide us along the straightest path;
Under your lead, flowing god, our wise fathers received treasure among the gods.

1.91.2 You are wise in planning, Soma, skilled in every skill and knowing all things;
You are powerful in your power, great in greatness, famous in fame, and watchful over people.

1.91.3 Your ordinances are those of king Varuna, Soma; your home is wide and deep;
You are pure and dear like Mitra and effective like Aryaman.

1.91.4 Your homes are in heaven, on earth, on mountains, in plants, and in waters;
With all of them, king Soma, receive our offerings kindly, without anger.

1.91.5 Soma, you are lord of good people, king and killer of Vritra;
Your wisdom brings good things.

1.91.6 Soma, you have the power to give us life, so let us not die;
You are the beloved lord of plants, praised in songs.

1.91.7 You grant us a great share, Soma, and give skill to a young man
Who follows truth, so he may live.

1.91.8 King Soma, guard us from harm on all sides;
No friend of yours should be hurt.

1.91.9 Soma, with all the help you give to the generous,
Protect us too.

1.91.10 Accept this sacrifice and these words and come near;
Soma, help us grow.

1.91.11 We skilled singers strengthen you with our songs, Soma;
Come to us with kindness.

1.91.12 Soma, increase our household, drive away sickness, find wealth, and build prosperity;
Be a good friend to us.

1.91.13 Settle gladly in our hearts, Soma, like cattle in pasture
Or a young man in his own home.

1.91.14 Soma, the mortal who delights in your friendship, god,
Is accompanied by wise judgment.

1.91.15 Save us from curses and guard us from danger, Soma;
Be a helpful friend to us.

1.91.16 Grow full, Soma, and let strength come to you from every side;
Be with us when we gather for a prize.

1.91.17 Grow full with all your shoots, Soma, most joyful one;
Be our most famous friend and help us grow.

1.91.18 Let your nourishing liquids, prizes, and enemy-conquering powers come together;
As you grow full for immortality, Soma, establish the highest fame in heaven.

1.91.19 Let all your homes, honored with offerings, surround the sacrifice;
Soma, bring increase, a safe crossing, and brave sons; move through our homes without killing our men.

1.91.20 Soma gives a cow, a swift horse, and a hero good at work
To the man who gives to him, a son fit for home, assembly, council, and his father's fame.

1.91.21 Unconquered and victorious in battles, finder of sunlight and protector of the settlement,
You win good homes and fame in struggles; let us rejoice with you, Soma.

1.91.22 Soma, you produced all these plants, waters, and cows;
You spread out the wide midair and drove darkness away with light.

1.91.23 Divine Soma, fight for our share of wealth with your divine mind and strength;
Let no one rule your strength: take notice of both sides in the struggle for cattle.

Hymn 1.92 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: Ushas (1–15); the Ashvins (16–18). Meters: Jagati (1–4); Trishtubh (5–12); Ushnih (13–18).

1.92.1 These dawns have shown their signs, adorning the eastern sky with light;
The reddish mother cows come forward, displaying their weapons like bold warriors.

1.92.2 Reddish lights have risen freely and yoked their red cows themselves;
As before, dawns made their ways and joined their bright light to the red ones.

1.92.3 The women shine with their daily tasks, coming from afar on the same route;
They bring food each day to the good and generous man pressing soma.

1.92.4 She puts on ornaments like a dancer and opens her chest like a cow showing its udder;
Making light for every creature, Ushas drives the darkness away as cows leave their pen.

1.92.5 Her reddish front appeared and spread out, pushing black darkness away;
Daughter of heaven, adorning her form at gatherings, she has climbed into brilliant light.

1.92.6 We have crossed beyond the darkness; Ushas makes the paths visible as she dawns;
She shines with a smile like a beautiful woman and comes looking lovely for our happiness.

1.92.7 The Gautamas praise heaven's daughter, bright leader of truthful speech;
Ushas, measure out prizes headed by cattle for us, with sons, men, and horses.

1.92.8 Ushas, may I win wealth with fame, brave sons, servants, and horses;
Fortunate goddess, you shine with skill and fame, bringing great prizes.

1.92.9 The goddess looks upon all creatures and shines far and wide before our eyes;
She wakes every living thing to move and finds speech for every thoughtful person.

1.92.10 Born again and again though ancient, she takes on the same beautiful color;
Skillful like a gambler who wins, the goddess wears away mortal life.

1.92.11 Uncovering the ends of heaven, she wakes and sends her sister far away;
Taking human generations with her, the young woman shines for her lover to see.

1.92.12 Lovely and fortunate, she spreads her colors like herds and flows wide like a river;
Keeping the divine ordinances, she appears with the sun's rays.

1.92.13 Ushas, bring us that bright prize, bringer of prizes,
With which we may support children and descendants.

1.92.14 Ushas, rich in cattle and horses, bright one, dawn here today;
Shine on us with riches and kind words.

1.92.15 Harness your red horses today, Ushas, bringer of prizes;
Then bring all good fortune to us.

1.92.16 Ashvins, skillful gods, turn your chariot toward us together
Along a route full of cattle and gold.

1.92.17 You have made heaven's light for people in this way;
Bring us nourishment, Ashvins.

1.92.18 Let your golden-wheeled horses bring you here, helpful gods,
Awake at dawn to drink soma.

Hymn 1.93 — Seer: Gotama Rahugana. Deities: Agni and Soma. Meters: Anushtubh (1–3); Trishtubh (4–7, 12); Jagati or Trishtubh (8); Gayatri (9–11).

1.93.1 Agni and Soma, strong gods, hear this call of mine;
Welcome our songs and bring happiness to the giver.

1.93.2 Agni and Soma, whoever honors you with these words today,
Give him brave sons, thriving cattle, and fine horses.

1.93.3 Agni and Soma, whoever gives you an offering prepared for sacrifice
Will enjoy children, brave sons, and a full life.

1.93.4 Agni and Soma, we know that heroic deed of yours: you stole the cows, the Panis' food;
You overcame Brisaya's offspring and found one light for many people.

1.93.5 Agni and Soma, acting together, you established these lights in heaven;
You freed the captured rivers from curses and blame.

1.93.6 Matarishvan brought one of you from heaven; the falcon brought the other from the mountain;
Agni and Soma, strengthened by hymns, you made a broad place for sacrifice.

1.93.7 Agni and Soma, enjoy the offering that has been presented and welcome it, strong gods;
Give good shelter and help, and bring well-being to the worshiper.

1.93.8 Whoever serves you with offerings, Agni and Soma, with a mind turned to the gods and with ghee,
Protect his ordinance and guard him from trouble; give his people broad shelter.

1.93.9 Agni and Soma, knowing together, called together, welcome our songs;
You two came together among the gods.

1.93.10 Agni and Soma, the one who serves you with this ghee:
Shine greatly for him.

1.93.11 Agni and Soma, welcome these offerings of ours;
Come together close to us.

1.93.12 Agni and Soma, fill our horses and let the offering-giving cows grow;
Give us strength among the generous, and make our sacrifice successful.

Hymn 1.94 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni, knower of births (also the gods in three quarters of verse 8; Agni, Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven in the second half of verse 16). Meters: Jagati (1–14); Trishtubh (15–16).

1.94.1 Let us shape this song with thought for Agni, who knows births and deserves it, like a chariot;
His guidance is good for us: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.2 The man for whom you perform the sacrifice succeeds, lives undisturbed, and gains brave sons;
He advances quickly and distress cannot reach him: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.3 Let us kindle you and accomplish our plans: the gods eat the offerings poured into you;
Bring the Adityas here, for we want them: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.4 We bring fuel and make offerings, honoring you at every step;
Complete our plans so we may live longer: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.5 Living creatures, two-legged and four-legged, move about at night under his protection;
His clear sign at dawn is great: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.6 You are the ancient priest who manages the sacrifice, invokes, instructs, and purifies, appointed at birth;
Wise god, you know and support every priestly task: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.7 Your beautiful face looks in all directions; you shine even from a distance like lightning;
You see through even the darkness of night: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.8 Gods, let the soma-presser's chariot go ahead and let our praise overcome bad thoughts;
Acknowledge it then and make our words flourish: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.9 Strike down ill-speaking people and those with bad intentions, whether near or far, who devour;
Make an easy path for the singer's sacrifice: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.10 When you harness your two reddish horses to your chariot, your roar is like a wind-driven bull;
You stir up the woods with your smoke as a banner: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.11 Even birds are afraid of your noise when sparks spread out and eat the grass;
Let your chariots travel safely among your own people: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.12 This marvelous one stands to support Mitra and Varuna and to turn away the Maruts' anger;
Be kind to us and restore their goodwill: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.13 You are a god among gods and a marvelous friend, a lovely treasure among the Vasus at the sacrifice;
Let us have a place in your wide shelter: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.14 It is good when, lit in your own home and offered soma, you shine most kindly;
You give treasure and wealth to the giver: Agni, let us not suffer in your friendship.

1.94.15 When you grant a man good wealth, faultlessness, and complete protection,
And encourage him with your good power, may we receive your gift rich in children.

1.94.16 Agni, knowing how to bring good fortune, extend our lives;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.95 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni (or Agni of dawn). Meter: Trishtubh.

1.95.1 Two different-colored women move toward the same goal, each feeding a calf in turn;
In one he is dark gold, living by his own power; in the other he appears bright and beautiful.

1.95.2 Ten tireless young women bore this child of Tvastar and passed him around;
They bring his sharp-faced, self-shining form among people for all to see.

1.95.3 Three births surround him: one in the sea, one in heaven, and one in the waters;
He directs earth's seasons as they follow their course in proper order.

1.95.4 Who among you knows this secret? The calf gave birth to its mothers by its own powers;
Born of many waters, this great wise god rises and moves by his own strength.

1.95.5 Lovely and bright he grows among the winding ones, rising in their lap by his own light;
Both of Tvastar's daughters fear him at birth, yet turn toward the lion with affection.

1.95.6 Both lovely women welcome him, standing near like bellowing cows;
He became lord of the skillful, who honor him with offerings from the right side.

1.95.7 He raises his arms like Savitar, working his two tools and making them shine fiercely;
He drives his shining garment upward and leaves new coverings to his mothers.

1.95.8 He makes a brighter form when he joins cattle and waters in their home;
The wise one's thought polishes the base, becoming a gathering for worship of the gods.

1.95.9 Your wide journey circles the foundation, Agni, the shining home of the powerful one;
Lit with your own lights, protect us with reliable guards.

1.95.10 He makes a stream into a wave that can cross the desert, and his bright waves cover the land;
He holds all old things inside him and moves within things newly born.

1.95.11 So, Agni, grow with our kindling and shine with wealth and fame, pure one;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.96 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni, giver of riches. Meter: Trishtubh.

1.96.1 Born in strength as long ago, he immediately grasped all wise insights;
Waters and wisdom made a friend, and the gods supported Agni, giver of riches.

1.96.2 Through ancient teaching and the seer's life, he brought forth these descendants of Manu;
The gods supported Agni, giver of riches, with bright sight over heaven and the waters.

1.96.3 People praise him first, the one who completes sacrifices, adorned with offerings;
He is the child of nourishment, a Bharata who pours freely: the gods supported Agni, giver of riches.

1.96.4 He is Matarishvan, nourished by many, who found a path to sunlight for his child;
He guards the peoples and gave birth to heaven and earth: the gods supported Agni, giver of riches.

1.96.5 Night and dawn, changing color, feed one child together;
He shines like a golden plate between sky and earth: the gods supported Agni, giver of riches.

1.96.6 Foundation of wealth, meeting point of riches, sign of sacrifice and source of thought,
He is guarded for immortality: the gods supported Agni, giver of riches.

1.96.7 Now and long ago he was the home of riches, the dwelling of the born and the unborn;
Guarding what exists and what will become: the gods supported Agni, giver of riches.

1.96.8 The giver of riches offers the swift man's wealth and the lasting man's wealth;
The giver of riches gives us food with brave sons and grants us long life.

1.96.9 So, Agni, grow with our kindling and shine with wealth and fame, pure one;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.97 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni (or pure Agni). Meter: Gayatri.

1.97.1 Burn away our wrongdoing, Agni, and shine on our wealth;
Burn away our wrongdoing.

1.97.2 We worship for good farmland, safe travel, and riches;
Burn away our wrongdoing.

1.97.3 May their singers and our own singers be foremost;
Burn away our wrongdoing.

1.97.4 May we become your singers, Agni, and gain prominence;
Burn away our wrongdoing.

1.97.5 When mighty Agni's rays go out in every direction,
Burn away our wrongdoing.

1.97.6 You face every direction and surround us on all sides;
Burn away our wrongdoing.

1.97.7 You who face everywhere, carry us past our enemies like a boat;
Burn away our wrongdoing.

1.97.8 Carry us safely across like a boat across a river;
Burn away our wrongdoing.

Hymn 1.98 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

1.98.1 May we have Vaishvanara's goodwill, for the king has adorned all creatures;
Born here, Vaishvanara sees the whole world and strives alongside the sun.

1.98.2 Called upon in heaven and on earth, Agni has entered every plant;
Called upon in strength, may Agni Vaishvanara protect us from harm by day and night.

1.98.3 Vaishvanara, let this be true for you: may generous men accompany us with wealth;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.99 — Seers: Rijrashva, Ambarisha, Sahadeva, Bhayamana, and Suradhas, descendants of Vrishagir. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.99.1 Let us press soma for Agni, who knows births and burns those who mean us harm;
May Agni take us across every danger, like a boat across a river, beyond wrongdoing.

Hymn 1.100 — Seers: Rijrashva, Ambarisha, Sahadeva, Bhayamana, and Suradhas, descendants of Vrishagir. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.100.1 That bull whose powers are joined together, ruler over vast heaven and earth,
Strong among the strong and called in battles: may Indra with the Maruts help us.

1.100.2 His course is unstoppable like the sun's, his force kills Vritra in every battle;
Mightiest with his own companions: may Indra with the Maruts help us.

1.100.3 Paths of his great power flow unobstructed like rain from heaven;
He overcomes hatred by his heroic acts: may Indra with the Maruts help us.

1.100.4 With the Angirases he became the greatest Angiras; a strong bull with his strong friends;
Best singer among singers and foremost among pathfinders: may Indra with the Maruts help us.

1.100.5 Powerful as Rudra's sons, he defeated his enemies in struggles against men;
With his companions he won fame: may Indra with the Maruts help us.

1.100.6 He stirs up anger and starts battles, winning sunlight with our men;
Widely called lord of good people on that day: may Indra with the Maruts help us.

1.100.7 Helpers cheered him in the battle for heroes, and settlers made him their guardian of peace;
Alone he rules every acting creature: may Indra with the Maruts help us.

1.100.8 Men seek him for strength in their celebrations, for protection and wealth;
He found light even in thick darkness: may Indra with the Maruts help us.

1.100.9 With his left hand he holds off even those who block the way; with his right he gathers deeds;
He wins riches even with a singer: may Indra with the Maruts help us.

1.100.10 With villages and chariots he wins; today all peoples know him;
He overcomes curses through manly deeds: may Indra with the Maruts help us.

1.100.11 He fights alongside kin or strangers when the prize is at stake;
To win water, children, and descendants: may Indra with the Maruts help us.

1.100.12 He bears the mace, kills Dasyus, is terrible and fierce, with a thousand plans and a hundred paths;
He is strong among the five peoples: may Indra with the Maruts help us.

1.100.13 His mace roars as it strikes for sunlight, fierce and powerful like heaven's thunder;
Prizes and treasures follow him: may Indra with the Maruts help us.

1.100.14 His praise, immeasurable in force, surrounds heaven and earth on every side;
Joyful and resourceful, he will carry us through: may Indra with the Maruts help us.

1.100.15 Neither gods nor mortals nor waters have reached the end of his strength;
He spreads beyond earth and heaven in power: may Indra with the Maruts help us.

1.100.16 Reddish and dark, with fine soma shoots and a bright mark, are Rijrashva's heavenly riches;
Among the Nahusha peoples she knew the joyful chariot with a strong animal in its yoke.

1.100.17 Indra, powerful god, the Vrishagiras sing this praise of your gift:
Rijrashva with his team, Ambarisha, Sahadeva, Bhayamana, and Suradhas.

1.100.18 Having killed the Dasyus and Shimyu with his companions, widely called Indra made them fall to earth;
With shining friends he won land, sunlight, and waters, with his fine mace.

1.100.19 May Indra speak for us every day, and may we win the prize without being cheated;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.101 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra (verse 1 also used against miscarriage). Meters: Jagati (1–7); Trishtubh (8–11).

1.101.1 Sing words rich in nourishment to the joyful god who, with Rijishvan, struck down the dark-wombed ones;
Seeking help, we call the powerful god with the mace in his right hand and the Maruts as our friend.

1.101.2 He struck Vyansa in joyful anger, Shambara, and lawless Pipru;
Indra brought thirsty Shushna low: we call the god with the Maruts as our friend.

1.101.3 Heaven and earth testify to his great heroism, and Varuna and Surya follow his ordinance;
The rivers follow Indra's ordinance: we call the god with the Maruts as our friend.

1.101.4 He rules horses and cattle, the cattle's lord, firm in every task;
Indra is the death even of a strong man who presses no soma: we call the god with the Maruts as our friend.

1.101.5 He rules everything moving and breathing and first found cows for the singer;
Indra drove the Dasyus down: we call the god with the Maruts as our friend.

1.101.6 Heroes and frightened men call him, and both those running and those who have won;
All creatures have gathered around Indra: we call the god with the Maruts as our friend.

1.101.7 He follows the Rudras' guidance, knowing the way; with them his companion spreads the broad course;
Thought praises famous Indra: we call the god with the Maruts as our friend.

1.101.8 Whether you rejoice with the Maruts in the highest meeting place or in the lowest settlement,
Come from there to our sacrifice; we have made an offering for you, faithful giver.

1.101.9 For you, skilled Indra, we pressed soma, and for you, lover of hymns, we made offerings;
Rejoice on the ritual grass at this sacrifice with the Maruts and all your companions.

1.101.10 Rejoice with your bay horses, Indra; open your jaws and let your streams flow;
Let the bay horses carry you here, strong-jawed god; accept our offerings eagerly.

1.101.11 With Indra, guardian of the Marut-praising people, may we win the prize;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.102 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra. Meters: Jagati (1–10); Trishtubh (11).

1.102.1 I bring you this great thought, made for your praise by wise thinking;
The gods joined Indra, the conqueror at beginnings and celebrations, in his strength and joy.

1.102.2 Seven rivers bear his fame, and heaven and earth show his visible shape;
May sun and moon shine upon us; they follow Indra, worthy of trust, in their paths.

1.102.3 Generous god, drive your victory chariot forward for the prize; we rejoice in it when we meet;
Come to our battle with your mind on us, praised Indra; shelter us who belong to you.

1.102.4 With you as our ally may we win the prize and carry off our share in every battle;
Make the road easy for us, Indra, and break the enemy's strength.

1.102.5 Many peoples call on you for aid and wealth, keeper of riches;
Climb our victory chariot for the prize, Indra; your mind is steady on winning.

1.102.6 Your arms win cattle, your plans are countless, your help comes a hundred ways in every deed;
Indra has made a matchless show of strength, and people eager for wealth call on him.

1.102.7 Generous god, your fame rises above hundreds and thousands among peoples;
Your immeasurable wisdom shines: then you kill enemies and break forts.

1.102.8 Three great regions measure your power, lord of men: three lands and three bright heavens;
You have grown beyond this whole world, Indra, and have had no enemy since birth.

1.102.9 We call on you first among the gods, for you conquered in battles;
May Indra put our singer's bold, breaking chariot in front at the start.

1.102.10 You have won without holding back wealth, generous god, in small and great battles;
We strengthen you, fierce god, for help; respond to us when we call, Indra.

1.102.11 May Indra speak for us every day, and may we win the prize without being cheated;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.103 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.103.1 Ancient wise men held your highest power far away;
Another part is on earth, another in heaven; their signs meet together like one.

1.103.2 He supported and spread the earth, killed with his mace, and released the waters;
He killed the snake, broke Rauhina, and struck down Vyansa with his powers.

1.103.3 Faithful to his strength from birth, he roamed breaking forts and scattering Dasas;
Knowing the Dasyu's weapon, Indra with the mace, increase Arya strength and glory.

1.103.4 Generous Indra has carried a famous name through human generations;
Bearing his mace, he went to kill Dasyus when his son took a name for fame.

1.103.5 Look at all the plentiful things he has done and trust in Indra's heroism;
He found cows and horses, plants, waters, and forests.

1.103.6 Let us press soma for the strong bull of many deeds, whose strength is real;
Like a hero lying in wait for travelers, he knows how to take the nonworshiper's wealth.

1.103.7 You performed a great deed, Indra, when you woke the sleeping snake with your mace;
Your wives, delighted, followed you, and all the gods shared your joy.

1.103.8 Indra, you killed Shushna, Pipru, Kuyava, and Vritra and split Shambara's forts;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.104 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.104.1 Indra, a place has been made for you to sit; sit there, snorting like a horse;
Unharness your horses to graze, at night, by day, and at the evening meal.

1.104.2 Men went to Indra for help; may he come here now at once, across the paths;
The gods subdue the Dasa's anger and bring us their brightness for good fortune.

1.104.3 He himself brings down what is seen, and brings down the foam on the water;
Let Kuyava's two wives, bathed in milk, be killed on Shiphā's slope.

1.104.4 The hero drove the navel of the upper man apart and passed beyond his ancient powers;
The rivers Anjasi, Kulishi, and Virapatni carry milk along with their waters.

1.104.5 When she saw the Dasyu's leader, she went to his home, knowing its path;
Now remember us, generous god, and do not cast us away like property taken in a game.

1.104.6 Indra, grant us sunlight and waters and a blameless life full of hope;
Do not damage what is inside us; we trust in your great power.

1.104.7 I believe he has placed his trust in you now; mighty god, drive on toward great wealth;
Widely called Indra, do not give us as food to hungry birds in a place we did not make.

1.104.8 Do not kill us, Indra, or give us away, or rob us of our dear foods;
Generous, powerful god, do not break our eggs or smash the vessels we share.

1.104.9 Come near: they say you want soma; here it is pressed, so drink and rejoice;
Let your wide belly swell, and listen when we call like a father.

Hymn 1.105 — Seer: Trita Aptya (or Kutsa Angirasa). Deity: the All-Gods. Meters: Pankti; Mahabrihati of Yavamadhya form (8); Trishtubh (19).

1.105.1 The moon moves through waters and the beautiful-winged one runs in heaven;
Your gold-rimmed wheels cannot find its path, flashes of lightning. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.2 The wife approaches her husband with a purpose, though she is young;
They mix strong milk and extract its essence. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.3 Gods, do not let that sunlight fall down from heaven;
Let us never lose the joy of soma. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.4 I ask the nearest priest about the sacrifice; let him answer as messenger;
Where has the old truth gone, and who now upholds it? Heaven and earth, understand this about me.

1.105.5 You gods there in heaven's three bright regions,
What is your truth and what is falsehood? Where is your old offering? Heaven and earth, understand this about me.

1.105.6 Where is truth's support, and where is Varuna's watchful eye?
When shall we pass beyond Aryaman's great road and bad thoughts? Heaven and earth, understand this about me.

1.105.7 I am the one who once said things at soma pressings;
Now worries torment me like wolves attacking a thirsty deer. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.8 My ribs burn all around like rival wives;
Worries gnaw at me like mice at cords, your singer, god of a hundred plans. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.9 Among those seven rays my navel is stretched;
Trita Aptya knows this and calls out to his kin. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.10 Those five bulls stand in the middle of the great heaven;
Surely the gods must speak: they have turned together. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.11 Beautiful-winged ones sit there in the middle of heaven's enclosure;
They block the wolf on the road as it crosses great waters. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.12 That new and worthy song has been set out well, gods;
The rivers flow according to truth, and Surya spreads what is real. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.13 Agni, among the gods you have a friendship worth celebrating;
Sitting among us like Manu, worship the gods wisely. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.14 Seated as priest as Manu was, wiser than the others, he faces the gods;
Wise Agni prepares offerings among the gods. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.15 Varuna makes a hymn and finds a path; we ask him;
He unfolds thought in the heart; let a new truth be born. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.16 That path of the sun in heaven was made worthy of praise;
Gods, it cannot be crossed; you mortals cannot see it. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.17 Trita, thrown down a well, called on the gods for help;
Brihaspati heard him and made a way out of danger. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.18 A reddish wolf once saw me walking on the road;
It rose, took a look, and set to work like a carpenter whose back aches. Heaven and earth, understand this about me.

1.105.19 With this song and Indra beside us, may we and all our brave men overcome our troubles;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.106 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: the All-Gods. Meters: Jagati; Trishtubh (7).

1.106.1 We call Indra, Mitra, Varuna, Agni, the troop of Maruts, and Aditi for help;
Generous Vasus, carry us out of all danger as a chariot is pulled from difficult ground.

1.106.2 Come, Adityas, to keep us whole, gods who help in battles against Vritra;
Generous Vasus, carry us out of all danger as a chariot is pulled from difficult ground.

1.106.3 May our fathers, who speak well, protect us, and the divine mother and daughter who strengthen truth;
Generous Vasus, carry us out of all danger as a chariot is pulled from difficult ground.

1.106.4 We ask the prize-winning Narashamsa and Pushan, who sustains brave men, for favor;
Generous Vasus, carry us out of all danger as a chariot is pulled from difficult ground.

1.106.5 Brihaspati, always make our path easy; we ask for the well-being Manu established with you;
Generous Vasus, carry us out of all danger as a chariot is pulled from difficult ground.

1.106.6 Kutsa the seer, trapped in a pit, called Indra, killer of Vritra and lord of power, to help;
Generous Vasus, carry us out of all danger as a chariot is pulled from difficult ground.

1.106.7 May divine Aditi protect us with the gods; may the god who saves guard us without failing;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.107 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

1.107.1 The sacrifice seeks the gods' goodwill; Adityas, be kind to us;
Turn your favorable thoughts here, to bring relief even in distress.

1.107.2 Let the gods come to help us, praised with the Angirases' songs;
May Indra with his powers, the Maruts with theirs, and Aditi with the Adityas shelter us.

1.107.3 May Indra, Varuna, Agni, Aryaman, and Savitar grant this to us;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.108 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: Indra and Agni. Meter: Trishtubh.

1.108.1 Indra and Agni, ride here together in your most beautiful chariot, which looks on all the worlds;
Then drink the pressed soma.

1.108.2 As broad and deep as the entire wide world is,
So much soma is here for you to drink, Indra and Agni, enough to satisfy your minds.

1.108.3 Together you have earned a good name and together you killed Vritra;
Sit together, Indra and Agni, and drink the strong soma to gain strength.

1.108.4 With the fires lit, ladles extended, and ritual grass spread out,
Come here, Indra and Agni, to enjoy the strong soma poured out for you.

1.108.5 With all the heroic deeds you have done, all your powerful forms,
And your good friendship from old times, drink the pressed soma.

1.108.6 When I first chose you, I said, “This soma must be shared with no rival powers”;
Come because that promise is true, and drink the pressed soma.

1.108.7 Whether you rejoice in your own home or at a priest's or king's, Indra and Agni,
Come from there, strong gods, and drink the pressed soma.

1.108.8 Whether you are with the Yadus, Turvashas, Druhyus, Anus, or Purus, Indra and Agni,
Come from there, strong gods, and drink the pressed soma.

1.108.9 Whether you are on the lowest, middle, or highest earth, Indra and Agni,
Come from there, strong gods, and drink the pressed soma.

1.108.10 Whether you are on the highest, middle, or lowest earth, Indra and Agni,
Come from there, strong gods, and drink the pressed soma.

1.108.11 Whether you are in heaven, on earth, on mountains, in plants, or in waters, Indra and Agni,
Come from there, strong gods, and drink the pressed soma.

1.108.12 Whether you rejoice by your own power at sunrise in the middle of heaven, Indra and Agni,
Come from there, strong gods, and drink the pressed soma.

1.108.13 Thus, Indra and Agni, after drinking pressed soma, win us all riches;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.109 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: Indra and Agni. Meter: Trishtubh.

1.109.1 Seeking wealth, Indra and Agni, I have looked at kin and fellow clan members in my mind;
No other guides can help me like you, so I have shaped a thought to win you a prize.

1.109.2 I have heard you give more than a son-in-law or even a brother-in-law;
So I prepare soma for you and make a new song of praise, Indra and Agni.

1.109.3 “We must not cut the reins,” they said as they prayed, reaching for their fathers' powers;
The strong gods rejoice for Indra and Agni as the stones rest on the lap of thought.

1.109.4 The goddess of thought wants to press soma for your joy, Indra and Agni;
You two with fine hands, drive here and mix sweetness in the waters.

1.109.5 I have heard you are the mightiest at sharing riches and killing Vritra, Indra and Agni;
Sit on the ritual grass here and rejoice in the pressed soma before the people.

1.109.6 You have grown beyond peoples in battle and beyond earth and heaven;
In greatness you surpass rivers, mountains, and all other worlds, Indra and Agni.

1.109.7 Bring us riches and teach us, mace-armed gods; help us with your power, Indra and Agni;
These are the sun's rays by which our fathers gained kinship.

1.109.8 Breakers of forts, armed with maces, give us help in our battles, Indra and Agni;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.110 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: the Ribhus. Meters: Jagati; Trishtubh (5, 9).

1.110.1 My work has stretched out and is still stretching; a most pleasing thought becomes a hymn;
The sea is here for all the gods: Ribhus, enjoy what has been offered.

1.110.2 When you went searching for a livelihood, some of my unripe kin went forward;
Sons of Sudhanvan, after traveling far, you came to the generous Savitar's house.

1.110.3 Savitar brought you immortality when you came telling of what could not be hidden;
You made the divine one's single drinking cup into four.

1.110.4 Devoted to work and able to cross, you gained immortality though you were mortals;
Sons of Sudhanvan, Ribhus who see the sun, you joined wisdom over a year.

1.110.5 Ribhus, you measured out the single drinking vessel like a field, asking for it;
The ones who praised you wanted fame among the immortals.

1.110.6 With knowledge let us pour a thought from the sky for the men, like ghee from a ladle;
The Ribhus and Vaja followed their father's way of crossing and climbed to heaven.

1.110.7 May Indra joined with the Ribhus give us new strength, and the Ribhus and Vaja give us riches;
With your help, gods, may we stand against non-pressers in battle on your favored day.

1.110.8 Ribhus, you shaped the cow out of its skin and joined the calf with its mother again;
Skillful sons of Sudhanvan, you made your old parents young.

1.110.9 Help us win the prize, Indra with the Ribhus and Vajas; grant us a splendid gift;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.111 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: the Ribhus. Meters: Jagati; Trishtubh (5).

1.111.1 The Ribhus skillfully made a smooth chariot, made Indra's strong bay horses,
Made their parents young, and made a mother to stay with her calf.

1.111.2 For our sacrifice make life with the Ribhus, skilled plans, and food rich in good children;
May our whole clan live with brave men: give that strength to our troop.

1.111.3 Make us success, Ribhus, success for our chariot and horses;
Let us win success in every battle, over relatives and strangers alike.

1.111.4 I call Indra with the Ribhus to help, the Ribhus, Vajas, and Maruts to drink soma;
Now Mitra, Varuna, and the Ashvins too: let them send our thoughts toward success and victory.

1.111.5 Let the Ribhu sharpen our success for battle, and Vaja who wins contests help us;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.112 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: heaven and earth (first quarter of verse 1), Agni (second quarter), the Ashvins (rest of 1–25). Meters: Jagati (1–23); Trishtubh (24–25).

1.112.1 I praise heaven and earth for ancient wisdom, and Agni, bright heat on the way to our aim;
Ashvins, come with the help you use to strengthen the singer in the struggle for a share.

1.112.2 For your gift, unattached people climbed the chariot, easy to carry, like a thought expressed;
Ashvins, come with the help you used to aid their plans in accomplishing work.

1.112.3 You rule those peoples by the divine command and the force of immortality;
Ashvins, come with the help you use to fill a dry cow with milk.

1.112.4 With it the far-ranging, two-mothered swift one shines with his son's power;
Ashvins, come with the help that made Trimantu perceptive.

1.112.5 You raised Rebha from the water, tied up and hidden, and Vandana to see the sun;
Ashvins, come with the help you gave Kanva when he sought to win.

1.112.6 You revived Antaka, exhausted in the wilderness, and Bhujyu with your help that never fails;
Ashvins, come with the help you gave Karkandhu and Vayya.

1.112.7 You helped burning Shuchanti win riches and brought heat and aid to Atri;
Ashvins, come with the help you gave Prishnigu and Purukutsa.

1.112.8 With your powers, strong gods, you gave the blind man and the lame man sight to walk;
Ashvins, come with the help that freed the swallowed quail.

1.112.9 With it you filled the unconfined, sweet river and revived Vasishta without aging;
Ashvins, come with the help you gave Kutsa, Shrutarya, and brave Narya.

1.112.10 With it you revived Vishpala in the contest for wealth and the Atharvan with a thousand gifts in battle;
Ashvins, come with the help you gave Vasha and Ashvya.

1.112.11 Generous gods, you made honey flow from a vessel for Dirghashravas, Ushij's son and a merchant;
Ashvins, come with the help you gave the singer Kakshivat.

1.112.12 With it you filled the dry river with flowing water and helped a horseless chariot win;
Ashvins, come with the help you gave Trishoka when he drove out the cows.

1.112.13 You went around Surya in the far distance and helped Mandhatar hold his land;
Ashvins, come with the help you gave the singer Bharadvaja.

1.112.14 You helped great Atithigva and swift Divodasa kill Shambara;
Ashvins, come with the help you gave Trasadasyu as he broke the forts.

1.112.15 You served Vamra, praised for his drinking, and Kali when he found a wife;
Ashvins, come with the help you gave Vyashva and Prithi.

1.112.16 You found paths for Shayu, Atri, and Manu in ancient times;
Ashvins, come with the help you gave when you drove Shari to Syumarashmi.

1.112.17 With it fire blazed as fiercely as the stomach's power, lit in the race for Patharvan;
Ashvins, come with the help you gave Sharyata in the great contest.

1.112.18 With it you found the Angiras in your thoughts and reached the front of the opening to the flood of cattle;
Ashvins, come with the help you gave brave Manu with food.

1.112.19 With it you brought wives to Vimada and taught the reddish cows;
Ashvins, come with the help you carried to Sudas in the form of Sudevi.

1.112.20 With it you brought peace to the giver and helped Bhujyu and Adhrigu;
Ashvins, come with that easily carried, truthful and praiseworthy help of yours.

1.112.21 With it you served Krishanu for food and helped a young man's horse race;
Ashvins, come with the help you gave when you brought sweet honey to the bees.

1.112.22 With it you encouraged a man fighting for cattle to win land and children in a manly battle;
Ashvins, come with the help you gave chariots and horses.

1.112.23 With it you helped Kutsa son of Arjuna, Turviti, and Dabhiti, gods of a hundred plans;
Ashvins, come with the help you gave Dhvasanti and Purushanti.

1.112.24 Ashvins, make our speech effective and our thoughts skillful, strong and capable gods;
I call you for reliable help, to increase our power and help us win the prize.

1.112.25 Guard us through days and nights with good fortunes that bring no harm, Ashvins;
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven approve this for us.

Hymn 1.113 — Seer: Kutsa Angirasa. Deities: Ushas (first half of verse 1 and verses 2–20); Night (second half of 1). Meter: Trishtubh.

1.113.1 This brightest of lights has come; a shining sign has appeared far and wide.
As if released at Savitar's command, night has yielded her place to Dawn.

1.113.2 The bright one has come with her bright calf; the dark one has left her homes.
The two immortal sisters follow each other on the same path, exchanging the color of heaven.

1.113.3 The sisters have the same endless road, and travel it one after the other as the gods have directed.
They do not collide or stop; Night and Dawn, well-matched, have one purpose though they look different.

1.113.4 Bright leader of honest words, she has appeared and opened the splendid doors for us.
She has set the world in motion and shown us its wealth: Dawn has awakened all living things.

1.113.5 You wake one person to travel, generous one, another to enjoy life, another to seek wealth.
You give the short-sighted a wide view: Dawn has awakened all living things.

1.113.6 You wake one to rule, one to win fame, one to greatness, one to seek a goal, another to go his way.
You show people their different ways to live: Dawn has awakened all living things.

1.113.7 This young daughter of heaven has appeared, growing light in her shining clothes.
You rule all earthly wealth; fortunate Dawn, bring light here today.

1.113.8 She follows the path of Dawns that have gone before and is first among those still to come.
Dawn breaks and wakes the living; she also wakes someone who is dead.

1.113.9 Dawn, when you made Agni ready to be lit, and opened our sight with the sun,
And woke people who were about to sacrifice, you did good work among the gods.

1.113.10 How long is it until the Dawns that have already appeared, those appearing now, and those yet to appear meet?
She longs for the earlier ones and follows them; shining, she joins the others gladly.

1.113.11 Those mortals who saw the earlier Dawn are gone.
Now she is visible to us, and those who will see later Dawns are coming.

1.113.12 Driving away hostility, guarding truth, born of truth, bringing kindness and speaking honestly,
Bearing good fortune and bringing the gods to the sacrifice, Dawn, shine here today at your best.

1.113.13 The goddess Dawn has always shone in the past, and today the generous one shines again.
She will shine on future days too, ageless and immortal, following her own nature.

1.113.14 She has shone with heaven's bright ornaments and uncovered her divine form from darkness.
Waking us with her red horses, Dawn comes in her well-harnessed chariot.

1.113.15 She brings desirable things that feed us and knowingly makes a bright sign.
Among the Dawns gone by and those always shining, Dawn has appeared first.

1.113.16 Get up! Life has come to us. Darkness has gone away, and light is arriving.
She has cleared a path for the sun to travel; we have reached the time when life is prolonged.

1.113.17 The singer raises his woven words, praising the shining Dawns.
Generous Dawn, shine today for the singer; give us a long life with children.

1.113.18 May the man who presses soma enjoy those Dawns that rise for the worshiper with cattle and brave people,
Giving horses and honest words that rise like the wind.

1.113.19 Mother of the gods, face of Aditi, great sign of sacrifice, shine out.
Bring praise to our prayer and shine upon us; give birth to offspring among our people, desired by all.

1.113.20 Dawns, you bring wonderful, good work to the person who gives worship.
May Mitra and Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven support this for us.

Hymn 1.114 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Rudra. Meter: Jagati, verses 10–11 Trishtubh.

1.114.1 We bring these prayers to powerful Rudra, with braided hair, who rules over strong men.
May all the people and animals in this village live in peace, well fed and free of disease.

1.114.2 Be kind to us, Rudra, and give us happiness; we honor you, ruler of strong men, with reverence.
May we receive the peace and safety our father Manu sought, Rudra, through your guidance.

1.114.3 May worship win us your favor, generous Rudra, ruler of strong men.
Come kindly among our people; may our men be unharmed as we offer you gifts.

1.114.4 We call for help on fierce Rudra, the quick, wise god who makes sacrifice succeed.
Keep his divine anger far from us; we choose his favor.

1.114.5 We call respectfully on the red wild boar of heaven, braided-haired Rudra in his fierce form.
He holds healing medicines in his hand; may he give us peace, protection, and shelter.

1.114.6 This word to the father of the Maruts is an offering sweeter than sweetness, to strengthen Rudra.
Immortal one, give us food for mortals and be kind to me, my children, and their children.

1.114.7 Do not kill our grown people or our children, our growing young or our grown adults.
Do not kill our father or mother, Rudra, or hurt our loved ones.

1.114.8 Do not hurt our children, descendants, lives, cattle, or horses.
Do not kill our men in your anger, Rudra; we always call on you with offerings.

1.114.9 I have brought you praises like a shepherd gathering his flock; father of the Maruts, grant us favor.
Your kind attention brings the most comfort; we ask for your help.

1.114.10 Keep your cattle-killing and people-killing force far away, ruler of strong men; let your favor be with us.
Be kind, god, speak for us, and grant us shelter with your twofold strength.

1.114.11 Seeking help, we have spoken our respects to him; may Rudra with the Maruts hear our call.
May Mitra and Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven support this for us.

Hymn 1.115 — Seer: Kutsa Angirasa. Deity: Surya. Meter: Trishtubh.

1.115.1 The brilliant face of the gods has risen, the eye of Mitra, Varuna, and Agni.
Surya has filled heaven, earth, and the space between: the life of all that moves and stands.

1.115.2 Surya follows the shining goddess Dawn as a young man follows a woman.
There men who honor the gods spread out their ritual equipment, ready for good fortune.

1.115.3 Surya's fine bright horses, marvelous and worthy of praise,
Have climbed heaven's back as if bowing in worship; at once they travel around heaven and earth.

1.115.4 This is Surya's divine power and greatness: in the middle of his task he draws back what was spread out.
When he unharnesses his bright horses from their common station, Night spreads her clothing over all.

1.115.5 Under the gaze of Mitra and Varuna, Surya makes his form in heaven's lap.
His horses carry one endless bright part of his strength and another dark part.

1.115.6 Gods, at today's sunrise, carry us out of trouble and wrongdoing.
May Mitra and Varuna, Aditi, the river, earth, and heaven support this for us.

Hymn 1.116 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.116.1 I spread out praises for the Ashvins as ritual grass is spread, and send hymns like wind driving clouds.
For Vimada's share, you carried away his bride in your chariot, rushing through an army.

1.116.2 With hard wings or swift movement, or through the gods' urging, you strove to win.
Your donkey, Ashvins, won the thousand in the contest for Yama's prize.

1.116.3 Tugra sent Bhujyu away into a watery cloud, as someone sends away a man who has used up his wealth.
You carried him in ships with life in them, crossing the sky without taking on water.

1.116.4 For three nights and three days, Ashvins, you carried Bhujyu in your swift flying craft,
Across the wet sea's dry expanse in three chariots with a hundred feet and six horses.

1.116.5 You showed your power in the sea, where there was nowhere to hold on or stand.
Ashvins, you carried Bhujyu home as he boarded a ship with a hundred oars.

1.116.6 You gave Aghashva a white horse, Ashvins, to bring him lasting safety.
This gift of yours became great and famous: Pedu's racing horse, always called for, eager to fight.

1.116.7 For Kakshivan of the Pajra family, who praised you, you dug out a store of riches.
From the hoof of the strong horse you poured a hundred jars of liquor.

1.116.8 You kept off the burning heat with cold, and gave him nourishing food.
Ashvins, you raised Atri and his whole group safely out of the pit of fire.

1.116.9 Ashvins, you turned a distant well upward and straightened its crooked opening.
Its waters flowed for Gotama, thirsty for a drink, like a thousand treasures.

1.116.10 Ashvins, you stripped old age from Chyavana as though taking off a coat.
You extended the abandoned man's life and made him the husband of young women.

1.116.11 This was your praiseworthy, effective protection, Ashvins:
Knowing where he lay hidden like a treasure, you brought Vandana up for all to see.

1.116.12 I reveal your powerful deed for our gain, like thunder revealing rain.
The Atharvan Dadhyanch spoke to you of honey through a horse's head.

1.116.13 Vadhrimati called upon you for help on your great journey, Ashvins, you who bring plenty.
You heard her like a teacher and gave her Hiranyahasta, the golden-handed son.

1.116.14 Ashvins, you freed the quail from the wolf's mouth nearby.
And, generous ones, you gave sight to the distressed poet.

1.116.15 Vishpala's leg was cut off like a bird's wing in Khela's nighttime contest.
At once you fitted her with an iron leg to run when the prize was at stake.

1.116.16 Her father blinded Rijrashva when he had given a hundred sheep to the she-wolf.
For him, Ashvins, skilled healers, you supplied eyes that could see, without defect.

1.116.17 Surya's daughter climbed onto your chariot as if winning a race of horses.
All the gods agreed in their hearts, and you two joined her in beauty, Ashvins.

1.116.18 You came swiftly to help Divodasa and Bharadvaja, Ashvins.
Your rich, loyal chariot carried you, with a bull and a dolphin harnessed to it.

1.116.19 Bringing wealth, good rule, fine children, long life, and brave people, Ashvins,
You came with prizes to the like-minded daughter of Jahnu, giving her a share three times a day.

1.116.20 You carried Jahusha, surrounded on every side, through the night on easy roads in the sky.
Ashvins, with your chariot that breaks through, you crossed the mountains without growing old.

1.116.21 In one night you helped Vasha win a thousand in battle, Ashvins.
With Indra, you drove off the hostile forces from Prithushravas, strong ones.

1.116.22 You raised water from the depth of a shining spring for Shara to drink.
And with your powers you filled an aging, barren cow with milk for Shayu, Ashvins.

1.116.23 For Krishniya who asked for help, praised you, and acted honestly, Ashvins,
You gave Vishnapu back to Vishvaka to see, like an animal that had been lost.

1.116.24 For ten nights and nine days Rebha was bound in cruel conditions, broken in the water.
You lifted him out of the deep water, as a ladle lifts soma.

1.116.25 I have told of your deeds, Ashvins. May I own good cattle and have strong sons.
May I see, enjoy a long life, and come to old age as if coming home.

Hymn 1.117 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.117.1 The ancient priest invites you to enjoy the sweet soma, Ashvins.
An offering on ritual grass and a spoken hymn are set out: come here with food and prizes.

1.117.2 Your well-horsed chariot, Ashvins, moves faster than thought toward the people.
In the chariot that takes you to the good worshiper's home, come here to us, strong ones.

1.117.3 You freed the seer Atri, one of the five peoples, from danger and from the burning pit, with his group.
You broke the tricks of the hostile Dasyu and led the way forward in order, strong ones.

1.117.4 Like a horse hidden by thieves, Ashvins, you found the seer Rebha in the waters.
You brought him back from the flood by your skill; your earlier deeds never grow old.

1.117.5 As from ruin's lap a sleeping man, as from darkness the sun,
As a shining gold ornament from the ground, Ashvins, you raised Vandana to be seen.

1.117.6 This deed of yours deserves praise from Kakshivan of the Pajra family, Ashvins who range everywhere:
From the hoof of a strong horse you poured out a hundred jars of honey for the people.

1.117.7 For Krishniya who praised you, you gave Vishnapu back to Vishvaka.
And to the aging Ghosha, who remained at her father's house, Ashvins, you gave a husband.

1.117.8 To Shyava you gave the bright woman for the great Kanva's sake, Ashvins.
Your deed should be told: you gave honor to Narshada.

1.117.9 Taking many forms, Ashvins, you brought Pedu a fast horse,
A runner winning thousands, unbeatable, killer of snakes, famous and overcoming enemies.

1.117.10 These are your famous deeds, generous ones; our prayer reaches the home of heaven and earth.
When the Pajras call you, Ashvins, come with food and a prize for the wise worshiper.

1.117.11 Praised by Sunu's descendant, you opened up a prize for the inspired man in abundance.
Strengthened by Agastya's prayer, Ashvins, you restored Vishpala.

1.117.12 Where were you, powerful grandsons of heaven, when you went to the poet's fine praise to help Shayu?
On the tenth day you raised him, Ashvins, like a buried jar of gold.

1.117.13 With your powers, Ashvins, you made old Chyavana young again.
Surya's daughter chose your chariot, along with its beauty, Ashvins.

1.117.14 You both came to Tugra with your ancient help, young again and forgiving.
You carried Bhujyu out from the ocean on straight-winged, white horses.

1.117.15 Tugra's son called to you from the sea, carried far away but unafraid.
You carried him home safely in your well-harnessed, mind-swift chariot, strong ones.

1.117.16 The quail called to you, Ashvins, and you freed her from the wolf's mouth.
You passed over the mountain peak in victory and destroyed the creature born from poison.

1.117.17 His cruel father sent Rijrashva into darkness for giving a hundred sheep to the she-wolf.
You put eyes in Rijrashva's head, Ashvins, and gave sight to the blind man.

1.117.18 The blind she-wolf called out to you, Ashvins, “Strong men, bring me help!”
Rijrashva had given her one hundred and one sheep, like a young man courting a girl.

1.117.19 Your help, Ashvins, is great and brings joy; with your skill you restored the lame man.
Then Purandhi called to you, strong ones; come to her with your help.

1.117.20 You filled the barren cow with milk for Shayu, though she had stopped giving any.
With your powers you carried Vimada away with his bride, the daughter of Purumitra.

1.117.21 You sowed barley with a wolf and drew food for humans, Ashvins.
You blew against the Dasyu with Bakura, and made broad daylight for the Arya.

1.117.22 You fitted a horse's head onto Dadhyanch the Atharvan, Ashvins.
Through it he told you the honey of truth, the secret of Tvashtar that was yours, skilled ones.

1.117.23 Wise ones, I always seek your kindness; Ashvins, support all my prayers.
Give us great, famous wealth that wins us descendants.

1.117.24 You gave Vadhrimati a son, Hiranyahasta, the golden-handed boy.
Generous Ashvins, you restored Shyava to life when he had been cut in three.

1.117.25 People have spoken of these ancient acts of strength of yours, Ashvins.
As we make prayers for you, strong ones, may we speak at the assembly with brave sons.

Hymn 1.118 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.118.1 Let your chariot come here, Ashvins, flying like a falcon, kind and powerful.
It is faster than a person's thoughts, with three seats, strong ones, and as swift as wind.

1.118.2 Come here in your well-made three-seated, three-part, three-wheeled chariot.
Fill our cows with milk, strengthen our horses, and make our sons strong, Ashvins.

1.118.3 As you travel in your fine chariot, skilled ones, listen to this song from the pressing stone.
What would bring you back here most quickly? The ancient poets tell us, Ashvins.

1.118.4 Let fast, flying falcons harnessed to your chariot bring you here, Ashvins.
Quick as heavenly birds, they carry you, Ashvins, toward the offering.

1.118.5 Surya's daughter, the young woman, gladly climbed onto your chariot here.
Let your beautiful red flying horses carry you both here like birds.

1.118.6 By your skill you raised Vandana and Rebha, capable strong ones.
You brought Tugra's son safely across the sea and made Chyavana young again.

1.118.7 For Atri fallen into the pit, Ashvins, you provided hot, nourishing food.
You restored sight to Kanva when he was injured, gladly accepting his fine praise.

1.118.8 You filled the ancient cow with milk for Shayu when he needed it, Ashvins.
You freed the quail from danger and fitted Vishpala with a new leg.

1.118.9 You gave Pedu the white horse urged on by Indra, a snake-killer.
It wins when called to battle, fiercely overpowers enemies, gains thousands, and has strong limbs.

1.118.10 We call on you two well-born Ashvins, seeking good help.
Come to us in your wealthy chariot, accepting our songs, for our well-being.

1.118.11 Come to us together, Ashvins, with a falcon's new speed.
For I, Ratathavya, call you at the break of the most lasting Dawn.

Hymn 1.119 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

1.119.1 For life I call your chariot, rich in devices, fast as thought, with swift horses, fit for worship.
With a thousand signs, rich in forests and a hundred treasures, quick to hear, clearing our path to the offering.

1.119.2 At its departure our raised prayer has been placed among the directions with power.
I taste the hot drink; help is coming. Mount your chariot, Ashvins, you who bring food.

1.119.3 When the eager contestants come together for a contest of beauty and strength,
Your chariot is seen on the slope, Ashvins, when you carry the chosen bride away.

1.119.4 You carried Bhujyu home to his fathers on your well-harnessed birds when he was in distress.
You traveled your victorious path, strong ones, and your great help was clear to Divodasa.

1.119.5 Your handsome chariot, Ashvins, has its horses yoked to it by the voices calling you to this task.
The young woman came to you seeking marriage and friendship; she chose you as her husbands.

1.119.6 You saved Rebha from those who pressed around him and cooled Atri, who burned with heat, by cold.
You filled Shayu's cow with milk and gave Vandana a long life to get through his troubles.

1.119.7 You put Vandana, worn out by old age, back together like a chariot, skilled ones.
With clever planning you brought the poet out of the ground; your deeds have become known here to the worshiper.

1.119.8 You came to the distressed man far away, oppressed after his own father abandoned him.
Your help then gave him bright victories filled with sunlight.

1.119.9 A honey-bearing bee also buzzed to you while Ushij's son called in the joy of soma.
You won Dadhyanch's mind; then his horse's head spoke to you.

1.119.10 Ashvins, for Pedu you took care of the white horse, prized by many, a winner of races,
Fast as an arrow, bright in battle, hard to overcome, repeatedly victorious like Indra among people.

Hymn 1.120 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: the Ashvins (verse 12: removal of a bad dream). Meter: Gayatri, with varied meters in verses 2–9.

1.120.1 What priest could satisfy you, Ashvins? Who would please you both?
How can an unknowing person worship properly?

1.120.2 Only a knowing person should ask the knowing ones; an ignorant person would ask differently, without understanding.
Even now, among mortals, I have done this.

1.120.3 I call upon you both as knowing ones; today, speak your wise thought to us.
One who loves you sings out, longing to reach you.

1.120.4 I ask you skillful gods about the wonderful offering made with the ritual cry.
Drink what is strong, and hold fast to us, you two.

1.120.5 Let the voice go forth, clear as the Bhrigus' song, with which the man of the Pajra family worships you.
He knows how to send it out like a messenger.

1.120.6 Hear Takavan's Gayatri song: I too have called to you, Ashvins.
Give me eyes, fine masters.

1.120.7 You two were there with great anger when you stretched it out.
Be our good guardians, generous ones, and protect us from the harmful wolf.

1.120.8 Do not hand us over to anyone who is our enemy; do not let our cows go away from our homes.
They feed at the udder, though they have no calves.

1.120.9 Let them give milk for friendship, for those who love you; measure out wealth and prizes for us.
Measure out food and milk cows for us too.

1.120.10 I loosen the chariot of the two Ashvins, rich in prizes, though it has no horses.
By that I have won a great deal.

1.120.11 Extend this over me, among all these people.
The chariot rides easily toward the soma drink.

1.120.12 Then, to be rid of the dream and the wealthy one who did not enjoy his wealth,
May both those things vanish, Basri.

Hymn 1.121 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: Indra or the All-Gods. Meter: Trishtubh.

1.121.1 When will the gods' vessel hear the songs of the Angirases who worship, as it hastens among men?
When the god fit for worship reaches the people from his house, he strides broadly at the sacrifice.

1.121.2 He supported heaven and sprinkled the foundation; the skilled one gave the men the cow's wealth as a prize.
The powerful bull watched the opening of his own birthplace, the woman and the horse's mother, the cow.

1.121.3 The first king heard the call of the red cows and of the Angirases' people day after day.
He made the mace (the thunderbolt), harnessed his team, and upheld heaven for the four-footed and two-footed people.

1.121.4 In his exhilaration, for truth he gave sunlight and opened the hidden place of the cows.
When he turned back the three-peaked mountain, he opened the doors against human treachery.

1.121.5 Your parents brought down milk for you, rich nourishment, strong one, as they hurried on.
They offered you the pure gift, the milk of the ever-milking bright cow.

1.121.6 Then let the swift one be born and rejoice, shining like the sun at dawn.
Pouring with the ladle, the soma gained the place of those whose offerings he enjoys, toward old age.

1.121.7 When the kindling and the woodcutter do their work and the sun goes around the cows' enclosure at the sacrifice,
When you shine on the tasks day after day for the swift one, to feed and protect the people.

1.121.8 Harness your two bay horses here from great heaven, and fight for the spring that brings us glory.
When they milk your exciting golden drink with stones for your growth, it rushes like the wind.

1.121.9 You turned back the cow's iron barrier and the stone from heaven brought near by the skillful one.
Many-called Indra, winning for Kutsa, you pursued Shushna with endless blows.

1.121.10 Long before the sun sank into darkness, wielder of the stone, you broke his weapon.
You took away the power Shushna had stored, strongly fastened up in heaven.

1.121.11 Heaven and earth moved in answer to your great strength and rejoiced in your deed, Indra.
You killed Vritra lying in the streams, the great water-holding boar, with your mace.

1.121.12 Indra, you stood by the men you helped and rode the well-harnessed, wind-swift team.
The mace that the poet Ushanas gave you to excite you, he shaped to kill Vritra and carry you across.

1.121.13 You stopped the sun's yellow horses, Indra, and brought his wheel to the men for Etasha.
You threw ninety rivers across to the other side and cast the nonworshipers into the pit.

1.121.14 Indra with the mace, protect us nearby from this powerful evil and trouble.
Give us prizes to feed us, with chariots and horses, and fame for honest speech.

1.121.15 May your goodwill not leave us; let the gifts gather, you who give great prizes.
Generous Indra, give us a share of the cattle, and let us join your abundant feasts.

Hymn 1.122 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verses 5–6 Viraj variants.

1.122.1 Quick-tempered Maruts, drink the soma and bring sacrifice to generous Rudra.
With his warriors I have praised heaven's powerful lord, as though the Maruts were arrows between heaven and earth.

1.122.2 Dawn and Night, like a wife answering the first summons, grow strong as they meet in many places.
They wear a spread-out garment like a woman, beautiful with the sun's splendor and gold.

1.122.3 Let the lord who circles the earth and wears its goods delight in us; let the wind with its strong waters delight in us.
Indra and the mountains, make us sharp; let all the gods make room for us.

1.122.4 Let those two drink when Ushij's son calls, for the glory of Shvetana.
Bring forth for yourselves the child of the waters and the two mothers of the living Raspi.

1.122.5 I call your roaring one, Ushij's son, and reach Arjuna's praise as Ghosha does.
I would speak of giving to Pushan and of Agni's generous wealth.

1.122.6 Mitra and Varuna, hear my summons and hear it from every side of the dwelling.
Let the good listener, generous with gifts, hear us; let the Sindhu with its waters grant good land.

1.122.7 Mitra and Varuna, I praise your gift of a hundred cows and nourishment among the Pajras.
At Shrutaratha and Priyaratha, those who offered them came at once, holding back their prosperity for us.

1.122.8 I praise this very generous man's gift; may we win brave people with Nahusha.
That rich giver among the Pajras has given me horses and chariots and prizes.

1.122.9 The man who tries to deceive you, Mitra and Varuna, and pours no offering to you, dishonestly,
Puts disease into his own heart, while the honest one comes to you with offerings.

1.122.10 Nahusha, driven to action and praised among men, overcomes those who hold him back.
Free with his gifts and swift and strong, he is brave in every battle.

1.122.11 Let the kings hear the giver's call, immortal ones who bring joy.
When Nahusha comes from heaven, his chariot-borne gift becomes famous through its size.

1.122.12 “Offer this strong group of that generous man,” they said, as I reached Dashataya's household.
Their glorious gifts have brought wealth; may they all win the prize in competitions.

1.122.13 We rejoice at Dashataya's gift, as those carrying twice five portions of food go forth.
Why do Ishtashva and Ishtarashmi, powerful winners, prepare the men?

1.122.14 A golden earring, a jeweled neckpiece, and a flood of riches: may all the gods make room for us.
The worthy man's songs have come at once, and the cows have arrived for us both.

1.122.15 Four young horses came to me from Masharshara, three from the victorious king Ayavasa.
Your chariot, Mitra and Varuna, with long shafts and reins in hand, shone like the sun.

Hymn 1.123 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: Ushas (Dawn). Meter: Trishtubh.

1.123.1 The broad chariot of generous Dawn was harnessed, and the immortal gods mounted it.
The noble one rose out of darkness and went her separate way, caring for human homes.

1.123.2 She woke before every living thing, winning the prize, great and gaining riches.
The young woman rose high and became visible again; Dawn came first when called before all others.

1.123.3 Goddess Dawn, when you share out today's portion among mortal men,
May the god Savitar, master of the house, declare us innocent before the sun.

1.123.4 Day after day she visits every house and gives each day its name.
Always coming with her light, she seeks riches and takes the first share of wealth.

1.123.5 Sister of Bhaga and kin of Varuna, Dawn, speak honestly first.
Let the one who brings wrongdoing fall behind; may we beat him with our generous chariot.

1.123.6 Let honest words and abundance arise; let the blazing fires stand up.
The shining Dawns uncover desirable treasures hidden by the darkness.

1.123.7 One day goes away and another comes; the two days move together in different forms.
One hides the surrounding darkness; Dawn lights up the sky with her bright chariot.

1.123.8 The Dawns look alike today and tomorrow, following Varuna's long-lasting order.
Each one, faultless, travels thirty distances on her course at once.

1.123.9 She knows the name of the day's beginning; shining white, she is born from the dark.
The woman of the right order never breaks its law, returning day after day to her appointed place.

1.123.10 Goddess, you come showing your body like a young woman seeking the god she means to worship.
Smiling, you show your breasts in front of us as you bring light.

1.123.11 Like a woman cleaned by her mother, you show your beautiful body to be seen.
Good Dawn, spread your light farther; other Dawns cannot surpass you in this.

1.123.12 Dawns rich in horses and cows, wanted by everyone, striving with the sun's rays,
Go away and come back again, bearing the name “good.”

1.123.13 Following the light of truth, give us good judgment in every way.
Dawn, shine for us today when we call; let wealth come to us generous people.

Hymn 1.124 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: Ushas (Dawn). Meter: Trishtubh.

1.124.1 As Dawn shines and Agni is lit, the rising sun spreads its light far around.
Here let Savitar send out all creatures, those with two feet and four, on their way.

1.124.2 Never breaking divine ordinances, but shortening human generations,
Dawn shines, the last of the Dawns gone by and the first of those yet to come.

1.124.3 Heaven's daughter appears again, clothed in light, facing us in front.
She follows the path of truth carefully and knowingly, without breaking its directions.

1.124.4 She appears like the breast of a young woman preparing herself, revealing her charms like someone who seeks praise.
As though waking people who were asleep and ready to eat, she comes again, the most constant of those returning.

1.124.5 In the eastern half of the airy region, mother of the cows, she raised her sign.
She spreads far and wide and fills both her parents' laps.

1.124.6 She makes herself visible to many, not favoring a stranger over a relative or a relative over a stranger.
Shining with her flawless body, she avoids neither the little nor the great.

1.124.7 She comes toward men like a woman without a brother, or one climbing a chariot to get wealth.
Like a wife dressing well to please her husband, Dawn smilingly shows her beauty.

1.124.8 The younger sister makes way for her older sister and leaves, as though seeing her come.
Shining with the sun's rays, she puts on her colors like cattle coming together in the pen.

1.124.9 Of these sisters, these former days, each later one follows the earlier one.
Let the newer Dawns, as in the old days, shine with prosperity and good days for us now.

1.124.10 Generous Dawn, wake the people who give; let the Panis, who have not woken, sleep on.
Shine richly for the generous and bring riches for the singer, stirring honest speech.

1.124.11 This young woman has appeared in front with her horses; she harnesses the red team of cows.
Now she shines as a sign, and Agni takes his place in every house.

1.124.12 The birds have flown up from their nests at your coming, and men have risen for their daily portions.
Goddess Dawn, you bring many good things to the mortal who gives, even if he stays at home.

1.124.13 I have praised you with a hymn, Dawns worth praising; grow stronger for me, desirable ones.
Through your help, goddesses, may we win prizes in the hundreds and thousands.

Hymn 1.125 — Seer: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij. Deity: praise of Svanaya's gifts. Meter: Trishtubh; verses 4–5 Jagati.

1.125.1 The early visitor gives a treasure in the morning; the wise man receives and stores it.
With it he raises children and extends his life, enjoying growing wealth and brave sons.

1.125.2 Indra gives good cattle, good gold, fine horses, and ample life to the man
Who frees the early visitor who comes to him with wealth, like a wife untying her husband.

1.125.3 Come today in the morning to seek the good man's son, riding in a wealthy chariot for the offering.
Give him the exciting pressed soma to drink, and increase the ruler's strength with honest words.

1.125.4 Rivers bringing joy flow to the man who has sacrificed or is about to, and cows come to him.
Streams of melted butter flow from every side to the generous, famous man who feeds others.

1.125.5 The man who gives stands on the summit of heaven and goes among the gods.
For him the rivers flow with melted butter; for him this gift keeps giving milk.

1.125.6 Those who give gifts have these splendid things, and suns in heaven belong to those who give gifts.
Those who give gifts gain immortality and prolong their lives.

1.125.7 Let no giver suffer wrongdoing, and let generous men who keep their promises never grow old.
Let another boundary enclose them; let grief overtake the one who does not give.

Hymn 1.126 — Seers: Kakshivan, son of Dirghatamas and Ushij (verses 1–5); Svanaya Bhavayavya (6); Romasha (7). Deity: Svanaya Bhavayavya (verses 1–5, 7); Romasha (6). Meter: Trishtubh; verses 6–7 Anushtubh.

1.126.1 I thoughtfully bring joyful hymns to Bhavya, who lives beside the Sindhu.
That unbeaten king, seeking fame, measured out a thousand gifts for me at one time.

1.126.2 At once I took a hundred gold necklaces, a hundred fine horses, and a hundred cows from the king when I asked.
Kakshivan spread the great man's undying fame through heaven.

1.126.3 Ten dark chariots carrying brides, given by Svanaya, stood near me.
Sixty thousand cattle followed; Kakshivan gained them at the close of the day.

1.126.4 Forty red horses of Dasharatha lead the line ahead of a thousand.
The Pajras who follow Kakshivan harnessed the lean horses that pour out excitement.

1.126.5 After the first gift I took three yoked horses and eight good, well-fed cows.
The Pajras, good companions who sought fame, came without wagons like people traveling on foot.

1.126.6 She is held from behind and held all around; she makes a sound like a whip.
That bold woman gives me a hundred pleasures to enjoy.

1.126.7 Come near me and touch me; do not think my small parts are insignificant.
I am hairy all over, like a sheep from Gandhara.

Hymn 1.127 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Agni. Meter: Atyashti; verse 6 Atidhriti.

1.127.1 I see Agni as priest, generous giver, treasure, son of strength, and wise knower of all births.
He is a god stretching upward, doing the rite well and turning toward the gods.
His flame follows the flash of melted butter as the offering is poured.

1.127.2 We who sacrifice call you with wise prayers, brightest priest, the foremost of the Angirases.
You surround the world like heaven and serve as priest of people.
You have hair of flame; may these peoples draw near the strong one and spur him on.

1.127.3 Glowing with his brilliant strength, he can break through even the strongest, like an ax.
Even what is solid in his path, what stands firm as a forest, he hears and strikes.
Overcoming it, he holds it down like a weapon that conquers a dry wilderness.

1.127.4 Even strong doors can be seen giving way to him; people honor Agni with the fiercest fire-sticks for help.
He enters many places and cuts them with his flame as though cutting a forest.
He takes apart even solid food with his strength, even the most solid things.

1.127.5 Let us put his food above, for at night he is more visible than during the day and never burns out.
Then take hold of his life, as a son takes strong shelter.
Everlasting fires go out to both offered and unoffered food as people seek help.

1.127.6 He roars loudly like a company of Maruts, flashing over productive fields and burning them.
He receives the offerings, worthy sign of sacrifice.
All men gladly follow his path as he leaps eagerly forward, as they follow the path of beauty.

1.127.7 When those who sing toward heaven, the Bhrigus, worshiped him, churning fire out of wood,
Agni gained control of treasures, pure keeper of them.
The wise one will win the hidden places he loves, will surely win them.

1.127.8 We call you lord of every people, common master of all households, for real enjoyment and the carrying of songs.
You are the guest of human beings, and we eat from your mouth as from a father's.
All the immortals come to the offering among the gods, and we too come to it.

1.127.9 Agni, you are born stronger than the strong, with the greatest force, for worship of the gods, like wealth for worship.
Your exhilaration is most powerful, and your judgment brings the most glory.
Therefore those who hear us attend you all around, deathless one.

1.127.10 Let praise rise to great Agni, waking at dawn, powerful and providing livestock.
At every home the man with offerings calls upon him.
He chants foremost like a singer, fast-moving priest of the sages.

1.127.11 Agni, appear near us and bring great wealth, joining the gods through wise thought.
Strongest one, make us great for sight and for enjoying this wealth.
Generous one, give the singers great strength and brave sons, forceful as a pounding mallet.

Hymn 1.128 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Agni. Meter: Atyashti.

1.128.1 This Agni was born among humans, our best priest, following the worshipers' ordinance and his own ordinance.
Everyone hears him; he seeks friends and honor like a rich man.
The unfailing priest sat down in the place of refreshment, surrounded by it.

1.128.2 We urge him on to complete the sacrifice, with respectful offerings on the path of truth toward the gods.
He brings us food with a form that never grows old.
Matarishvan brought this god from far away for Manu; he brought his light from afar.

1.128.3 In this way he moves at once over the earth, repeatedly roaring like a bull releasing seed.
The god looks out with a hundred eyes and conquers in the woods.
Agni makes his home on the upper ridges, on the highest ridges.

1.128.4 Wise Agni, placed in front in every house, knows the rite and the sacrifice through his intelligence.
With his thought the maker longs for food and watches all living creatures.
He was born a guest, shining with melted butter, a wise carrier of offerings.

1.128.5 When his intelligence joins with his power, Agni's help is like the Maruts' toward food.
He urges the giving of treasures through his greatness.
He protects us from wrongdoing and from malicious attacks and accusations.

1.128.6 The friend of everyone put treasure in his right hand, swift and never losing the prize of fame.
He aims at everyone to carry an offering to the gods.
Agni opens the door to every good person, choosing it for him.

1.128.7 Agni has been set among people as the kindest one; at sacrifices he is loved like a victorious head of the clan.
He rules the offerings people have prepared with praise.
He protects us from the deceit of Varuna, the great god's deceit.

1.128.8 They praise Agni as priest and keeper of wealth, beloved, perceptive helper; they have set him to carry offerings.
He is life to everyone, knows everything, a priest, honored poet.
Gods desiring wealth have called that joyful one for help with joyful songs.

Hymn 1.129 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra (verse 6: Soma). Meter: Atyashti; verses 8–9 Atishakvari; verse 11 Ashti.

1.129.1 Indra, you lead even a distant chariot toward winning wisdom, driving it on without fault.
At once you put it under your protection and make it eager to win.
Without fault, you have quickly accepted this prayer of us makers.

1.129.2 Hear us, Indra; in every battle you are the one men call for skill and a swift victory.
With heroes you win sunlight; with poets you win prizes.
As masters, men spur this winning champion on like a prize horse eager for food.

1.129.3 Wonderful hero, you make even dry skin swell and you guard a mortal, even an injured one.
Indra, I say this to you, and to heaven and Rudra, famous in themselves.
I say it openly to gracious Mitra and Varuna.

1.129.4 We want Indra as our friend for help: companion for all life, victorious helper in contests.
Protect our prayer in every battle.
No enemy defeats you; you lay low every enemy you face.

1.129.5 Put down anyone's ill will and hostility with your fiercest, most forceful help.
Guide us as before, hero, and think us innocent.
Carry us beyond all Purus' strongholds and bring us near, like a driver.

1.129.6 I want to speak to the thriving Soma, whose prayer shakes like the arrow of one called to battle, driving off evil.
Let him himself defeat hostile thought with his weapons.
Let the evil speaker flow down and away like something of no worth.

1.129.7 Through thoughtful worship let us win wealth, rich one, and delightful strength with brave sons.
Let us meet bad thoughts with good thoughts and nourishing food.
We call worshipful Indra here with true, glorious calls.

1.129.8 Indra, fill us with your own famous help, you who tear down circles of bad thoughts.
Let the harm aimed at us bring ruin upon itself.
Like a discarded, worn-out thing, may it not grow or speak again.

1.129.9 Indra, come to us with plentiful wealth by a safe, trouble-free road.
Stay with us far from home and stay with us near home.
Protect us from far and near with your help; always protect us.

1.129.10 Indra, carry us across with wealth; even when you are fierce, your greatness joins us for help like a great friend.
Mighty immortal protector, save some chariot for us.
Let anyone who wants to hurt us be hurt instead, wielder of the pressing stone.

1.129.11 Indra, praised well, protect us from deceivers and always keep the ill will of evil thinkers away.
You kill the evil spirit and save the inspired man, including me.
For your maker brought you into being to kill evil spirits, generous one.

Hymn 1.130 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra. Meter: Atyashti; verse 10 Trishtubh.

1.130.1 Come here to us from afar, Indra, like a good king visiting the meetings and coming home.
We call you when the soma is pressed, bringing our offering.
We call as sons call their father for prizes, the most generous father.

1.130.2 Drink the soma pressed with stones, Indra, poured from the vessel like water from a well to a thirsty bull.
For your exhilaration and your great strength it has been prepared.
Let your bay horses bring you here like the sun, as though bringing the whole sun.

1.130.3 He found heaven's secret store, hidden within the endless rock like an embryo in a bird's egg.
Indra, the wielder of the mace, wanted the cows' enclosure for the Angirases.
He opened the shut gates of food, the gates that had closed the food away.

1.130.4 Indra held the mace in his hands, sharpening it like a blade to strike and kill the serpent.
You wrapped yourself in power and great strength, Indra.
You cut down the forest tree like a carpenter, like an ax.

1.130.5 Indra, you let the rivers run freely to the sea like chariots racing for prizes.
From here your help joined them in their never-ending common course.
For Manu and the people, they yield all their milk like cows.

1.130.6 Seeking wealth, people crafted this prayer for you like a skillful carpenter making a chariot, for your favor.
They dressed you for victory like an inspired man dressing a racehorse for a contest.
Like a fast horse they prepared you to win strength and every kind of treasure.

1.130.7 Indra, you broke ninety fortresses for Puru and for generous Divodasa with your mace, champion of givers.
For Atithigva, fierce one, you brought Shambara down from the mountain.
With your strength you distributed great treasures, every kind of wealth.

1.130.8 Indra defended the Arya who sacrificed in every battle, giving a hundred kinds of help in fights for sunlight.
For Manu he punished the lawless and brought dark skin under his control.
Like a fire he burns up every thirsty, wounded enemy.

1.130.9 Born strong, the hero pulled away the wheel; at evening the red one steals away speech like one hungry for food.
When the poet Ushanas came from far away to help,
He won every favor, day after day, like a victorious man.

1.130.10 Breaker of fortresses, you whose work is strong, protect us with new hymns and effective guards.
Praised by Divodasa's people, Indra, grow as heaven grows with each day.

Hymn 1.131 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra. Meter: Atyashti.

1.131.1 For Indra the powerful sky bends; for Indra the vast earth spreads in all directions, winning light.
All the gods together have set Indra at their head.
Let all human soma pressings be gifts to Indra.

1.131.2 At every pressing, separate groups seek you, the one strong bull, eager to win sunlight.
We set you like a boat at the front of our strength to carry us across.
People honor Indra with sacrifices and hymns.

1.131.3 The pairs seeking help scattered before you as you released the cattle from their enclosure, Indra.
When you brought together two peoples seeking cows and sunlight,
You revealed the roaring, powerful mace that stood with you.

1.131.4 The Purus know of this strength of yours: you overcame the autumn forts, Indra.
Punish the mortal who does not sacrifice, Indra, lord of power.
Rejoicing, you seized this great earth and these waters.

1.131.5 Men speak again of your strength and excitement, bull, when you helped the Ushijs seeking your friendship.
You made it possible for them to move forward in battles.
Seeking fame, they won one river after another.

1.131.6 Enjoy this dawn for us; wake to our song and to the calls that accompany offerings, for winning sunlight.
When you consider killing our enemies, Indra, powerful wielder of the mace,
Hear this newer prayer of mine, made with care.

1.131.7 Growing strong for us, Indra, brave one, strike with your mace the mortal who acts as our enemy.
Kill the one who wishes us harm and listen, most famous one.
Let every hostile thought leave us along the road of danger.

Hymn 1.132 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra (first half of verse 6: Indra and the mountain). Meter: Atyashti.

1.132.1 With you defending us, generous Indra, may we overcome enemies in the ancient struggle for riches.
On this very day, speak for the man who presses soma.
At this sacrifice, seeking prizes, may we win the prepared share in battle.

1.132.2 In the struggle to win sunlight, in the words of one waking at dawn and doing his own work,
Indra struck each head as he knew how, and each act deserves telling.
May your good gifts come together toward us, good one's good gifts.

1.132.3 Your ancient, shining offering was made at that sacrifice where people chose a dwelling place of truth.
Speak of that; then the people inside see by its rays.
Indra is known as a seeker of cows among those who live with their kin.

1.132.4 What you did before is worth telling now: you opened the cow pen for the Angirases, Indra, giving it to them.
Win and fight in this same direction for us too.
Subject some lawless man, even an angry lawless man, to those who press soma.

1.132.5 When the brave one watches people with his thoughts in the struggle for wealth, those seeking fame overcome rivals.
They honor him with strength so they may have life and children despite danger.
Their thoughts settle on Indra like thoughts turned toward the gods.

1.132.6 You, Indra and the mountain, standing in front to fight, strike down with the mace anyone who attacks us.
Even if he has gone far away and reached a deep hiding place,
Hero, crush our enemies all around, from every side.

Hymn 1.133 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verses 2–4 Anushtubh; verse 5 Gayatri; verse 6 Dhriti; verse 7 Ashti.

1.133.1 I cleanse heaven and earth with truth and burn away deceitful enemies of Indra.
The enemies who leapt up in attack lie crushed around Vailasthana.

1.133.2 Even the heads of the attacking sorceresses, wielder of the stone,
Cut off with your great, heavy foot, your enormous foot.

1.133.3 Generous one, destroy the sorceresses' army there,
In the ruins at Vailasthana, in the great ruins.

1.133.4 You swept away their fifty-three with their attackers.
Let this be enough for you; indeed, let this be enough.

1.133.5 Indra, crush the demoness with reddish hair and bring her down.
Drive out every evil spirit.

1.133.6 Indra, tear down the great barrier and hear us; heaven has flared, and earth shakes in fear, wielder of the stone.
Most powerful, you advance with fierce weapons, force against force.
Hero no killer of humans, undefeated, you advance with your thrice-seven companions.

1.133.7 The soma-presser gains a well-stocked home; pressing soma, he keeps the gods' enemies away with worship.
The one who presses wants thousands of unblocked prizes.
For the one who presses, Indra gives abundant wealth.

Hymn 1.134 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Vayu. Meter: Atyashti; verse 6 Ashti.

1.134.1 Let your lively horses bring you here toward the offering, Vayu, to drink the soma first.
Let honest speech rise to you, knowing your mind.
Come in your chariot with its team, Vayu, to give us the generous sacrifice.

1.134.2 Let the exciting soma drops please you, Vayu, pressed well for us and turned toward heaven, mixed with milk.
When the pressers join in skillful help to give,
Your teams and their thoughts agree and call out to him.

1.134.3 Vayu harnesses his red and ruddy horses, putting the quick ones to the chariot's yoke to carry him.
Wake abundance like a lover waking a woman from sleep.
Reveal heaven and earth and clothe Dawn for fame.

1.134.4 For you the pure Dawns spread good garments far off, wonderful in their new rays.
For you the cow that always gives milk yields every treasure.
You generated the Maruts from the river channels, from heaven's channels.

1.134.5 For you the pure, bright, swiftly moving ones seek strong enjoyment in excitement and seek the waters' wealth.
A man seeking good fortune praises you in the contest of speed.
By your ordinance you protect all living things from the sun.

1.134.6 Vayu, you deserve the first drink of these pressed somas, something no one else has had.
And you deserve that of all the many peoples who call you and turn to you.
All your cows yield a mixture of milk and melted butter.

Hymn 1.135 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Vayu (verses 1–3, 9); Indra and Vayu (4–8). Meter: Atyashti; verses 7–8 Ashti.

1.135.1 The ritual grass has been spread; come here to our feast with a thousand teams, and teams of hundreds.
The gods have given you, a god, the first drink.
The sweet pressed drinks stand ready for your joy and purpose.

1.135.2 This soma strained by stones flows around the vessel, dressed in desirable, shining color for you.
This is your share: among people and gods, they call you to the soma.
Bring your teams, Vayu, and come to us gladly.

1.135.3 Come with your teams in hundreds and thousands to our sacrifice to enjoy our offerings, Vayu.
This is your share at the right time, with sunbeams beside the sun.
The priests carried the bright drinks and held them out to you.

1.135.4 May your chariot with its team bring you both to help us and enjoy our well-prepared offerings, Vayu.
Drink the sweet soma, since its first drink is set aside for you.
Vayu, come with shining wealth, and Indra, come with wealth.

1.135.5 Our thoughts turned toward your sacrifice; the priests cleaned this soma drop, swift as a winning horse.
Drink their soma with us; come here with help.
Indra and Vayu, you two give prizes: enjoy what the stones have pressed.

1.135.6 Here are your somas pressed in water and offered by the priests, bright ones, Vayu.
These swift drops have flowed through the filter for you,
Longing for you as they pass through the hairs of sheep's wool.

1.135.7 Vayu, pass those sleeping on and come where the pressing stone speaks; come to the house with Indra.
Honest speech appears, and melted butter flows; come together to the sacrifice with your whole team.

1.135.8 There you bring the sweet offering, where the winners stand near the fig tree; let those victors stand with us.
The cows give birth together, the barley ripens; your milk cows never fail, Vayu.

1.135.9 These strong bulls of yours, Vayu, fly across the river, growing great.
Some move through desert without food, others live quickly in the mountains.
They are as hard to hold in the hands as the sun's rays.

Hymn 1.136 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Mitra and Varuna (verses 1–5); the gods named in verses 6–7. Meter: Atyashti; verse 7 Trishtubh.

1.136.1 Bring a great reverent offering and prayer to the two ancient highest ones, who show kindness and delight in sweetness.
The two kings, offered melted butter, are praised at every sacrifice.
No one can challenge their rule or their divinity even now.

1.136.2 A broader way has appeared for our journey: the path of truth joins the rays, Bhaga's eye and rays.
It is the bright dwelling of Mitra, Aryaman, and Varuna.
They grant a great life worth singing and praising.

1.136.3 Day after day you both sustain radiant Aditi and her land full of sunlight, staying alert.
Adityas, lords of giving, you claim a radiant kingdom.
Mitra, Varuna, and Aryaman govern the people.

1.136.4 This soma has become the most pleasant share in the drinking cups for Mitra and Varuna, the god's share among gods.
May all the gods enjoy it together today.
Let us ask the two kings to do so, guardians of the right order.

1.136.5 You protect the mortal who serves Mitra and Varuna and gives gifts from distress on every side.
Aryaman protects the man who goes straight and follows the ordinance.
He praises your ordinance with hymns and songs.

1.136.6 I pay respects to great heaven and to heaven and earth, and speak to generous, kindly Mitra and Varuna.
Praise Indra and Agni, bright Aryaman and Bhaga.
May we live long with children and have Soma's help.

1.136.7 With Indra and the famous Maruts, let us seek the help of the gods.
May Agni, Mitra, and Varuna give us shelter, and may we generous people receive it.

Hymn 1.137 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Atishakvari.

1.137.1 We have pressed these exciting somas with stones and mixed them with milk.
Come here to us, two kings reaching heaven.
These bright somas mixed with milk are yours, Mitra and Varuna.

1.137.2 Come to these soma drops, pressed and mixed with curds.
Let the dawn wake you along with the sun's rays.
A fine soma has been pressed for Mitra and Varuna to drink in keeping with truth.

1.137.3 With the stones they milk that soma shoot for you like a cow in the morning.
Come here to us, close by, to drink soma.
Mitra and Varuna, people have pressed this soma for you to drink.

Hymn 1.138 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: Pushan. Meter: Atyashti.

1.138.1 People praise the greatness of strong, mighty Pushan again and again; praise of him does not tire.
I sing for the joy and nearby, happiness-bringing help of the god
Who moves everyone's mind and brings everyone together for the sacrifice.

1.138.2 Pushan, I hurry you on your way with songs, to pay our debts and break through resistance like a camel.
I, a mortal, call you, a god who brings joy, for friendship.
Make our praises famous, and make us famous in the contests.

1.138.3 The wise men in your friendship, Pushan, received help by their skillful judgment.
After them we ask you for a newer team and for wealth.
Do not be angry, generous one; join us in every contest.

1.138.4 Be with us to win this prize, goat-rider; give freely without anger and let people seek fame.
We would bring you back with fitting hymns, wonderful one.
I do not disregard you, bright Pushan, and do not deny your friendship.

Hymn 1.139 — Seer: Parucchepa, son of Divodasa. Deity: the All-Gods (verse 1); Mitra and Varuna (2); the Ashvins (3–5); Indra (6); Agni (7); the Maruts (8); Indra and Agni (9); Brihaspati (10); the All-Gods (11). Meter: Atyashti; verse 5 Brihati; verse 11 Trishtubh.

1.139.1 Let the ritual cry be heard! I place Agni first in my thought, and choose heaven's company, Indra and Vayu.
As a new thing was made at the center of the shining one by their work,
So let thoughts come near us and go toward the gods.

1.139.2 Mitra and Varuna, in your own judgment you distinguish truth from falsehood by your own skill.
We see a golden place in your dwellings.
We see it with our thoughts, minds, and eyes, with soma's own eyes.

1.139.3 People seeking the gods make you hear songs with hymns, Ashvins, and bring you offerings.
All beauty and nourishment are yours, knowers of all things.
The wheels of your golden chariot turn for you, skilled ones.

1.139.4 Your way has been shown; you opened the sky, skilled ones, and your chariot's team is harnessed for journeys to heaven.
Let us sit in the seat of your golden chariot.
Like guides on a road, direct the sky and guide us straight across it.

1.139.5 Rich in power, give us gifts day and night with your skills.
Let your gift to us never end, never fail us.

1.139.6 Strong Indra, these strong soma drops have been pressed with stones and brought out for you.
Let them delight you, so you may give great and wonderful wealth.
Come as we praise you with songs, lover of songs; come with kindness.

1.139.7 Agni, hear us when we praise you and speak to the gods, the kings worthy of sacrifice.
When the gods gave the Angirases a cow,
Aryaman and I milked it together; he knows it along with me.

1.139.8 Maruts, let your ancient deeds of strength and glory not grow old for us, nor your strongholds fade away.
Let what is splendid, new and immortal in you ring out in every age.
Keep among us even those of your powers that cannot be overcome.

1.139.9 Dadhyanch, the first Angiras, Priyamedha, Kanva, Atri, and Manu knew my ancestors.
Their way leads toward the gods, and we are related to them.
I bow to Indra and Agni with a great song, following their footsteps.

1.139.10 Let the priest sacrifice, and let the forest's bounty win the prize; Brihaspati sacrifices with his many fine bulls.
We ourselves have grasped the distant direction and the song of the stone.
The wise one has supported many houses that no one can break.

1.139.11 Gods, you are eleven in heaven, eleven on earth,
And eleven dwelling in the waters in your greatness: enjoy this sacrifice.

Hymn 1.140 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati; verses 10, 12–13 Trishtubh.

1.140.1 For Agni, who sits on the altar, loves his home, and shines brightly, bring a nourishing seat like food.
Dress the pure, bright-colored, darkness-destroying chariot of light in prayer as though dressing it in cloth.

1.140.2 Born twice, he feeds on three kinds of food and grows again in the year after consuming it.
The powerful bull conquers with one mouth and tongue and grazes the trees of the forest with the other.

1.140.3 His two companions with dark tracks tremble; the two mothers cross over toward their child.
His tongue points forward; he rushes, moves fast, and grows for his father in the hollow.

1.140.4 The swift runners with dark furrows, keen to be released for humans,
Unequal in strength but fast, set off at the wind's urging.

1.140.5 Then they rush about freely, making a great dark mass.
As he touches the wide ground he moves along breathing hard, thundering and roaring.

1.140.6 He bows upon the brown plants, adorning himself, and goes to them roaring like a bull to his mates.
Growing stronger, he decorates his body and rushes out fearfully like a creature with horns, hard to catch.

1.140.7 He takes hold of them as they spread and extend; ever present, he knows the ones that know him.
They grow again and reach the goddess, and together give their parents a different shape.

1.140.8 The young, long-haired women called out to him, stood tall, then withered, but grew again for the human.
He comes roaring, releasing them from age and bringing forth a life beyond, alive and unconquered.

1.140.9 Licking his mother's covering, he travels quickly with powerful companions.
Giving life to things with feet and licking them, he always follows the hawk's tracks.

1.140.10 Agni, shine among our generous people, a strong bull breathing at home.
Light up the women with children, wrapping around them like armor in battle.

1.140.11 Agni, let this well-prepared prayer please you more than one poorly made, even more than a cherished one.
With the pure glow shining on your body, win treasure for us.

1.140.12 Give us, Agni, a ship for the chariot and our home, forever supplied with oars and able to travel.
Let it carry across our heroes, generous people, and neighbors; let it bring shelter.

1.140.13 Agni, guard our hymn well; let heaven and earth and the rivers praise it.
As they seek cattle, barley, and food for many days, let the red ones choose the best.

Hymn 1.141 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati; verses 12–13 Trishtubh.

1.141.1 Surely the beautiful brightness of the god was made visible when the son of strength was born.
When prayer turned to him and succeeded, the streams of truth led him along.

1.141.2 His nourishing, food-filled form always rests in the second place among his seven kindly mothers.
The women bring forth a third form of this bull, with its tenfold reach, to yield milk.

1.141.3 When the powerful ones, masters of strength, brought him out from the base of the great bull's body,
Matarishvan stirred him up from his hidden place with sweet drink from ancient days.

1.141.4 As he is taken from his father's highest place, he rises among food-rich plants.
When both parents strengthened his birth, he became the swiftest and brightest, pure with heat.

1.141.5 Then he entered the mothers; unharmed, he grew widely within them.
He mounted the old ones running from the beginning and now runs into the newer, younger ones.

1.141.6 Then they choose him as priest on their journeys to heaven and dress him as they would Bhaga.
Much-praised one, by your great intelligence you reach the gods and mortal praise everywhere for food.

1.141.7 When the god stood up, driven by wind, his wandering flames moved like an unformed, aging voice.
As his dark-footed, keen-eyed, pure-born fire flies, it clears a path through the air.

1.141.8 He goes to heaven like a chariot made by skilled hands, carried on his red limbs.
Then even the wise dark ones fear the fierce fire of this hero.

1.141.9 Through you, Agni, Varuna keeps his ordinances, and Mitra and generous Aryaman achieve their aims.
When you spread everywhere with your intelligence, you were born all-encompassing, like a wheel's rim.

1.141.10 Youngest Agni, you bring divine treasure to the man who presses soma and praises you.
We young people now hold you, young son of strength, in our work as Bhaga, giver of great treasures.

1.141.11 Give us easy wealth at home, a share and lasting skill, as one gathers rays together.
Wise one, you hold both births, the gods' praise and the truth.

1.141.12 May our shining priest with swift horses and bright chariot hear us with pleasure.
Agni, wise one, guide us with the best guides toward good fortune and better wealth.

1.141.13 Agni has been praised with effective songs and given the power of a king.
May he stretch across us generous people, like a sun rising above the clouds.

Hymn 1.142 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: the deities of the invitation rite: Agni, Tanunapat, Narashansa, Ila, ritual grass, divine doors, Dawn and Night, divine priests, Bharati, Ila, Sarasvati, Tvashtar, Vanaspati, offerings and Indra. Meter: Anushtubh.

1.142.1 Agni, now that you are lit, bring the gods today to the offered ladle.
Stretch out the ancient thread for the giver who has pressed soma.

1.142.2 Tanunapat, come to the sacrifice with melted butter and sweetness,
To the inspired man who honors you, who praises and gives.

1.142.3 Pure, cleansing, marvelous Narashansa blesses the sacrifice with sweetness.
Three times a day the god among gods is worthy of worship.

1.142.4 Praised Agni, bring splendid, beloved Indra here.
My prayer addresses you, one with a fine tongue.

1.142.5 Spreading the ritual grass at the well-run sacrifice, with ladles ready,
I spread the broadest divine shelter for Indra.

1.142.6 Let the great divine doors open wide for the gods to enter,
Pure, much-desired doors that strengthen truth and never close.

1.142.7 Come near in beauty, shining Dawn and Night.
Mighty mothers of truth, sit happily on the ritual grass.

1.142.8 Two divine, wise priests, with pleasant tongues and voices of praise,
Carry out our sacrifice today, reaching heaven without delay.

1.142.9 Bharati, the pure voice of invocation among the gods and Maruts,
Ila and great Sarasvati: let these goddesses sit on the ritual grass.

1.142.10 Let Tvashtar release that wondrous, abundant thing of many kinds for us,
For growth and wealth, at the center, acting for our good.

1.142.11 Release the offering yourself, Vanaspati, and sacrifice to the gods.
Wise Agni, the god among gods, prepares the offerings well.

1.142.12 Make an offering with the ritual cry to Indra with a singing voice,
To him with Pushan and the Maruts and the All-Gods and Vayu.

1.142.13 Come to enjoy the offerings made with the ritual cry.
Indra, come and hear the call: they summon you to the sacrifice.

Hymn 1.143 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati; verse 8 Trishtubh.

1.143.1 I bring Agni, son of strength, a powerful new prayer of thoughtful words.
The dear child of the waters sat on earth with the Vasus, a priest at the proper time.

1.143.2 When he was born in the highest sky, Agni appeared to Matarishvan.
Through his wisdom and greatness, his kindled flames lit up heaven and earth.

1.143.3 His fierce, ageless flames are beautiful to see, this handsome one's bright lights.
Agni, your unceasing, deathless fires shine through the night like rivers and move with force.

1.143.4 The Bhrigus set this knower of all things at the center of earth with the strength of the world.
Urge Agni on with songs in your own house; alone he rules treasures like Varuna.

1.143.5 No one can block his sound, like the Maruts' roar, or an army let loose, or lightning from heaven.
Agni eats with sharp jaws and cuts down woods like a fighter cutting down enemies.

1.143.6 Will Agni give us wealth, including brave men, as Ucathya wished? Will he satisfy our wish with the Vasus?
Will his driving force push our thoughts toward victory? I praise his clean, bright face with this prayer.

1.143.7 When he is lit, people honor Agni, whose face shines with melted butter and who sits at the head of truth, like a friend.
Kindled, unfailing, he shines in gatherings and sends out our bright thoughts.

1.143.8 Agni, without failing, protect us with unfailing, kind, effective guards.
Surround and guard our people, beloved one, with watchful guards who cannot be deceived or overpowered.

Hymn 1.144 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati.

1.144.1 The priest goes out to fulfill his ordinance by skill, holding his pure, beautiful thought high.
He moves toward the ladles from the right, for they honor his first home.

1.144.2 The milkers of truth called to him, gathered around in the god's own dwelling.
When he settled in the lap of the waters, he drank the food that lets him move.

1.144.3 He and his two companions of the same age want that same form and move toward the same goal together.
Then he, welcome like Bhaga, brought us together like a driver bringing horses to the reins.

1.144.4 The two companions of his age serve him together in one birthplace and one home.
Day and night the gray-haired one is born young, living without aging through many human generations.

1.144.5 Ten fingers set him going; we mortals call the god for help.
He runs from the slope of a bow, renewed by those who advance with him.

1.144.6 Agni, you rule heaven and earth yourself, like a shepherd over his flock.
These two great, shining, golden voices of yours seek the ritual grass.

1.144.7 Agni, welcome and enjoy this speech, joyful, self-sustaining one, born from truth, with good judgment.
You face every direction, beautiful to see, a pleasure to meet, like a home full of food.

Hymn 1.145 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Jagati; verse 5 Trishtubh.

1.145.1 Ask him: he has come, he knows, and he goes knowingly to her, and she goes to him.
Instructions and offerings are in him; he is master of the prize, force, and strength.

1.145.2 People question him, but he does not question everyone when he grasps things with his own wise mind.
He does not reject either the first or last word; he follows it with his intelligence, without pride.

1.145.3 The pouring ladles and the horses come to him; let him alone hear all my words.
Often sent and carrying us across, he completes sacrifice; the child with unbroken help takes up his work.

1.145.4 He walks close by when they have met; newly born, he swiftly moves with those harnessed to him.
He touches the panting one with pleasure and joy when the eager women come near him.

1.145.5 He is a beast belonging to the waters, a forest wanderer set beneath the skin above it.
Wise Agni has shown mortals his ways: he knows the right order and is true.

Hymn 1.146 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.146.1 I praise three-headed Agni with seven rays, entire, resting in his parents' lap.
He sits within what moves and stands still, filling all heaven's bright regions.

1.146.2 A great bull has grown to reach these two; ageless, noble, and helped from here, he has stood firm.
He places his tracks on the wide heights, and his red ones lick his udder.

1.146.3 The two fine cows move together toward the same calf, though they roam in different directions.
They measure out paths without turning back and set all signs upon the great one.

1.146.4 The wise poets lead us to his place, guarding the ageless one with different thoughts.
Seeking to win, they saw the river all around, and he appeared to them like the sun to men.

1.146.5 He is worth seeing, victorious all around, and worth praising, great for a child's life.
When the generous one appeared in many places, bright as the sun, all the young could see him.

Hymn 1.147 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.147.1 Agni, how did the bright people give to you, hoping for prizes,
When the gods, placing both child and descendant in your care, rejoiced in the song of truth?

1.147.2 Youngest one, notice this speech of mine, the most generous offering, self-sustaining one.
Someone follows you to harm you and someone praises you; I honor your body, Agni.

1.147.3 Agni, your watchful guardians saw and protected blind Mamataya from wrongdoing.
Knower of all, guard these good people; the enemies who wanted to deceive them did not succeed.

1.147.4 Agni, if a man with no gifts and harmful intentions tries to hurt us with falsehood, like an enemy,
Let a strong curse return to him, and let his own bad words touch his body.

1.147.5 Or if a mortal knowingly hurts another mortal with lies, strong one,
Protect the praising worshiper from him, Agni; do not let anyone set us on a path to evil.

Hymn 1.148 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.148.1 When Matarishvan, summoned, churned him out, he became priest for all peoples and all gods.
People set him among the human clans, bright and splendid like sunlight.

1.148.2 The one who gives, not one who tricks us, delighted my thought; I want Agni's protection.
He welcomes all the acts of the singer who brings praise to him.

1.148.3 Even in his lasting dwelling the worshipers grasped him and placed him there with praise.
They led him out and took hold of him for the offering, as horses eager for the chariot.

1.148.4 The wonderful one crushes many things with his jaws and shines through the woods.
The wind blows his flame onward, like an archer's arrow, day after day.

1.148.5 Enemies and those who seek harm cannot hurt him when he lies as an embryo.
The blind and sightless cannot deceive him by looking; his constant guardians protect him.

Hymn 1.149 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Viraj.

1.149.1 This great one seeks wealth, a master who gives food, moving toward the place of the strong one's treasure.
The stones shake as they come close to him.

1.149.2 He is the bull between heaven and earth, like a man, giving life with his streams of praise.
Pouring out, he rests in his birthplace.

1.149.3 The poet lights up the city like an attacking army; he is like a running horse.
Shining like the sun, he has a hundred forms.

1.149.4 Born twice, he stands shining over the three realms of light and all the skies.
The best priest is in the waters' meeting place.

1.149.5 This twice-born priest placed every desirable thing in the hands of the man who generously gave to him.

Hymn 1.150 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Agni. Meter: Ushnih.

1.150.1 Many a generous giver and a friend speaks of you, Agni, and belongs to you.
He seeks shelter from your great power as from a sharp prod.

1.150.2 Drive away the rich man's hoarded wealth and the one who withholds an offering,
Whenever a godless man goes out against us.

1.150.3 That brilliant mortal poet grows very great in heaven.
May we become your most enduring friends, Agni.

Hymn 1.151 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Mitra (verse 1); Mitra and Varuna (verses 2–9). Meter: Jagati.

1.151.1 Those who seek cows, skilled people at the gathering, brought him forth with their work among cattle and waters, like Mitra.
Heaven and earth shook at his powerful song when he came toward the beloved god, helping those born.

1.151.2 For Purumilha, who presses soma, your friends brought that offering forward as their own, Mitra and Varuna.
Then recognize his purpose, show him a way, and listen to the strong one who lives at home.

1.151.3 The peoples honor your famous birth between heaven and earth for your great skill, strong ones.
When you bring it for truth and for the traveler, you share in sacrifice through the priest's work.

1.151.4 The great nation you love goes forward, mighty lords; you proclaim great truth.
You yoke the force of the vast heaven to the waters like a cow to a carrying yoke.

1.151.5 Here through your greatness you open the great gate; your dust-free cows rush home.
They call out near the setting sun, as Dawns call at the close of their journey.

1.151.6 The long-haired women called to you for truth where you make a path, Mitra and Varuna.
Release the thoughts yourself and let them flow; you both shine through the poet's prayer.

1.151.7 The poet-priest who honors you with sacrifices and gives offerings makes his prayer work.
Go to him and share his sacrifice; come to us in response to our songs and with kind thoughts.

1.151.8 With sacrifices and cows people first honor you two guardians of truth, directing their minds toward you.
They bring you well-controlled songs in prayer; without pride you claim prosperity in your thoughts.

1.151.9 You give rich life and enjoy rich rewards, using your powers to give great help from here.
Heaven cannot reach your divine power with its days, nor can rivers or the Panis reach your generosity.

Hymn 1.152 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

1.152.1 You wear full garments; your streams of thought have no breaks.
You have overcome all falsehoods and hold to truth, Mitra and Varuna.

1.152.2 One of them has understood even this: the true, straight prayer praised by poets.
The powerful four-cornered one strikes the three-cornered; those who hate the gods were the first to age.

1.152.3 The one without feet goes first among those with feet; who knows this of you, Mitra and Varuna?
The unborn child carries his burden, upholding truth and bringing down falsehood.

1.152.4 We see the young women's lover pass by, but not approach them.
He wears a seamless, outspread garment, the dear dwelling of Mitra and Varuna.

1.152.5 He is born a horse without horses or reins, neighing as he flies up to the high ridge.
The young ones welcome the unthinking prayer, praising the home of Mitra and Varuna.

1.152.6 May the cows, bringing help, fill Mamataya, who loves prayer, with milk from their udders.
Knowing their ways, let him beg food and protect Aditi like a traveler seeking shelter.

1.152.7 Mitra and Varuna, with reverence may I turn you toward accepting offerings and giving help.
Let our prayer win in battle and let our heavenly rain carry us safely across.

Hymn 1.153 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

1.153.1 We worship you together with great offerings and respect, Mitra and Varuna.
The priests bring you gifts of melted butter, using thoughts as their instruments.

1.153.2 Our praise is sent out to your home as our well-directed song, Mitra and Varuna.
The priest anoints you at gatherings when the generous man seeks your favor, strong ones.

1.153.3 Aditi, the cow, has filled herself with milk for the people of truth, who bring you offerings, Mitra and Varuna.
When the man who gives offerings honors you in the gathering, he urges you on like a human priest.

1.153.4 And among the peoples, the exciting soma, the cows, and divine waters make you grow.
Also let our ancient lord give us his favor; drink the milk of the bright cow.

Hymn 1.154 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Vishnu. Meter: Trishtubh.

1.154.1 Now I will tell of Vishnu's mighty deeds: he measured the earthly realms.
He held up the upper dwelling place as he, the wide-ranging one, strode out in three steps.

1.154.2 For this Vishnu is praised for his strength, like a fearsome wild animal living in the mountains.
All living worlds dwell within his three wide strides.

1.154.3 Let my powerful prayer go to Vishnu, the strong one who lives in the mountains and ranges widely.
Alone, with only three steps, he measured this long, far-reaching common dwelling.

1.154.4 His three steps, filled with honey, delight without failing by their own nature.
Alone he holds up the threefold earth and heaven and all living things.

1.154.5 May I reach his beloved path where men eager for the gods rejoice.
For in the highest step of wide-ranging Vishnu is a spring of honey, a place of kinship.

1.154.6 We want to reach your dwellings, where the many-horned cattle roam.
There the strong, wide-ranging one's highest step shines out everywhere.

Hymn 1.155 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Vishnu; verses 1–3 Indra and Vishnu. Meter: Jagati.

1.155.1 Drink the soma, and sing thoughtfully to the great hero Vishnu.
The two stand firm on the mountains' heights like excellent horses, safe from harm.

1.155.2 This fierce, hardworking pair, Indra and Vishnu, save your pressed drink in battle.
For a mortal you save the fire from the blazing arrow aimed against him.

1.155.3 They increase his great strength; the mother leads him down to the seed and its enjoyment.
The son places his father's lower and higher names, and a third in heaven's light.

1.155.4 We praise these deeds of the protector, the harmless and generous lord.
With three strides he crossed the earthly realms for wide-ranging life.

1.155.5 A mortal struggling to see sunlight can look at two of his strides.
No one reaches his third, not even the winged birds in flight.

1.155.6 With ninety-four names together, he set the turning wheel moving like a circle.
Great-bodied and praised by hymns, he comes as a youth to the call.

Hymn 1.156 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: Vishnu. Meter: Jagati.

1.156.1 Be kind like Mitra, bringing melted butter, with bright, spreading fame wherever you go.
Then even a man who knows you, Vishnu, must honor your hymn and sacrifice with offerings.

1.156.2 Whoever gives to Vishnu, the ancient yet new maker with a good birth,
And speaks of his great origin and greatness, gains the fame of close companions.

1.156.3 Singers, support this ancient one as you know him, born as the child of truth.
Know his name and speak it; great Vishnu, may we share your good favor.

1.156.4 King Varuna and the Ashvins join the skill of this maker of the Maruts.
Vishnu supports the highest skill, knows the day, and as a friend opens the cow pen.

1.156.5 Vishnu, who works better than other workers, joined the divine gathering for Indra.
From his three places the maker strengthened the Arya and gave the worshiper a share of truth.

Hymn 1.157 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati; verses 5–6 Trishtubh.

1.157.1 Agni has woken on earth, the sun rises, and beautiful Dawn lights up widely with her brightness.
The Ashvins have harnessed their chariot for travel; Savitar sends all moving things their separate ways.

1.157.2 When you harness your strong chariot, Ashvins, water our rule with melted butter and honey.
Strengthen our prayer in battles, so we may share the riches won by heroes.

1.157.3 May the Ashvins' well-praised three-wheeled, honey-carrying chariot come near with its fast horses.
With three seats, generous and full of all good luck, may it bring peace to our people and animals.

1.157.4 Bring us food, Ashvins, and pour your sweet whip's goodness over us.
Lengthen our lives, wipe away our faults, drive away hostility, and stay at our side.

1.157.5 You place the embryo in living creatures and are inside every world.
Strong Ashvins, you stir Agni, the waters, and the trees.

1.157.6 You are healers with your medicines, and charioteers with your chariots.
Powerful ones, you give rule to the man who offers you gifts with a willing mind.

Hymn 1.158 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh; verse 6 Anushtubh.

1.158.1 Generous ones, sons of Rudra, wise and growing strong, give us your help, strong ones.
Skillful ones, when you accepted gifts from Ucathya's son, you rushed out with welcome help.

1.158.2 Who gives to you for this favor, generous ones, when you stand respectfully in the cow's place?
Awaken rich thoughts for us, traveling with minds eager to fulfill our wishes.

1.158.3 When your ferry for Tugra's son was harnessed and the Pajra was set in the middle of the sea,
Let me come to your shelter and help, like a hero racing swiftly with flying support.

1.158.4 May praise protect Ucathya's son; let neither of those two winged creatures drain me.
Let the fire of Dashataya's firewood not burn me when the bound man eats the ground for himself.

1.158.5 May the rivers, greatest of mothers, not swallow me when the Dasas threw me into them, bound tight.
When Traitana cut at his head, that Dasa himself struck his own chest and shoulders.

1.158.6 Dirghatamas, son of Mamata, has grown old in the tenth age.
He becomes a priest guiding those who go to the waters' goal.

Hymn 1.159 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: heaven and earth. Meter: Jagati.

1.159.1 With sacrifice I praise mighty heaven and earth in gatherings, wise supporters of truth.
These divine parents, skilled beside the gods, prepare gifts worth having through their thought.

1.159.2 Through offerings I also consider the father's faithful mind and the mother's own great power.
These fertile parents made a wide, immortal world for their children.

1.159.3 Their sons, skillful and capable, were born from their great mother for ancient understanding.
The parents upheld a true home for things still and moving, and a safe place for their honest son.

1.159.4 These wise creators made two kin of the same origin, a pair sharing a home.
These poets with good thoughts weave a new thread again and again in heaven and within the sea.

1.159.5 Today we look for Savitar's desirable gift, at the god's command.
Heaven and earth, wisely give us wealthy riches and a hundred cows.

Hymn 1.160 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: heaven and earth. Meter: Jagati.

1.160.1 Heaven and earth bring good to everyone and sustain truth; the wise pair hold the space between.
The well-born, thinking pair have the pure god Surya traveling between them according to divine law.

1.160.2 Wide-reaching and great, the endless father and mother protect living things.
Heaven and earth are fine strong bodies; the father clothed them in forms.

1.160.3 Their son, the carrier of offerings, cleanses the worlds through his skill, possessing a filter.
The speckled cow and the fertile bull yield him bright milk every day.

1.160.4 He was the most hardworking of the working gods and gave birth to heaven and earth, which bring good to all.
Skillfully he measured the two realms and held them in place with supports that do not age.

1.160.5 Great heaven and earth, as we praise you, give us great fame and broad rule.
Let us spread it among the peoples; grant us strength worth praising for all time.

Hymn 1.161 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: the Ribhus. Meter: Jagati; verse 14 Trishtubh.

1.161.1 “Who is the oldest or youngest of us? Who came here, and why has he come as messenger? What did we say?
We did not criticize the great family's cup. Brother Agni, we spoke about how wood grows.”

1.161.2 “Make one cup into four: that is what the gods told you, and why I came to you.
Sons of Sudhanvan, if you do this, you will be fit for sacrifice along with the gods.”

1.161.3 You told Agni the messenger, “There is a horse to make, and a chariot to make here.
We must make a cow and make two old people young. Brother, we will carry out those tasks too.”

1.161.4 Having done this, the Ribhus asked, “Where did the messenger who came to us go?”
When he saw that they had made the cup into four, Tvashtar hid among the women.

1.161.5 Tvashtar said, “Let us kill the men who criticized the cup from which the gods drink.”
They take other names at the soma pressing, and the girl calls them by other names.

1.161.6 Indra yoked his bay horses; the Ashvins yoked their chariot; Brihaspati brought the many-colored cow close.
Ribhu, Vibhvan, and Vaja went to the gods: skilled ones, you received your share of worship.

1.161.7 You freed the cow from its hide by your thought and made your aging parents young.
Sons of Sudhanvan, you carved a horse from a horse and came to the gods in the yoked chariot.

1.161.8 You said, “Drink this water, or drink what has been strained through munja grass.”
Sons of Sudhanvan, if neither pleases you, rejoice at the third soma pressing.

1.161.9 One said, “Water is greatest”; another said, “Agni is greatest.”
One spoke about the weapon to many others; speaking the truth, they decorated the cups.

1.161.10 One makes a lame cow run to water; one carves meat brought on a spit.
One carries dung away at sunset. What help did the parents give their sons?

1.161.11 You made grass grow for him in the high places, and waters in the low places through your skill, men.
What was in Agohya's home, Ribhus, you do not go after today.

1.161.12 When you shut your eyes and walked around the worlds, where were your father and mother?
You cursed the one who took your hand; speak to the one who spoke out.

1.161.13 After sleeping, the Ribhus asked, “Agohya, who woke us?”
“The goat spoke to the dog, your waker. Today the year has been made clear.”

1.161.14 By day the Maruts travel, Agni travels over earth, and this wind travels through the middle sky.
Varuna travels with waters across oceans, while we seek you, sons of strength.

Hymn 1.162 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: the horse. Meter: Trishtubh; verses 3, 6 Jagati.

1.162.1 Let Mitra, Varuna, Aryaman, Ayu, Indra, the Ribhus, and the Maruts not reproach us
When we tell the assembled people of the strength of this god-born racing horse.

1.162.2 They lead the gift at the front, covered with rich decoration.
The goat goes happily, bleating and marked with many colors, toward Indra and Pushan's cherished share.

1.162.3 This goat, Pushan's share, leads the winning horse to all the gods.
When the horse follows the beloved offering cake, Tvashtar urges him toward good fame.

1.162.4 When people lead the sacrificial horse around three times in the proper season on his journey to the gods,
The goat brings Pushan's portion first, telling the gods about the sacrifice.

1.162.5 Priest, serving priest, kindler of Agni, holder of the pressing stone, and wise singer,
With this well-made and well-offered sacrifice fill your stomachs.

1.162.6 Let our praise encourage those who cut and carry the sacrificial post, and those who carve the cap for the horse's post,
And those who prepare the cooking place for the horse.

1.162.7 He has come near; my prayer has been accepted, and the gods' wish follows the horse with a band on its back.
The poets and seers rejoice after him; we have made a good friend for the gods' nourishment.

1.162.8 The prize horse's halter, the horse's binding cord, his head-strap and rope,
And the grass brought to his mouth: let all of these be with you among the gods.

1.162.9 What a fly has eaten from the horse's flesh, or what sticks to the post or knife,
Or to the slaughterer's hands and nails: let all of these be with you among the gods.

1.162.10 What blows out of his belly and the smell of raw flesh:
Let the workers take good care of these, and cook the sacrifice until it is done.

1.162.11 What runs from your body, put on the spit, as the fire cooks you,
Let it not stick to earth or grass, but be given to the gods who desire it.

1.162.12 Those who watch the cooked horse, those who say, “Take away the fragrant meat,”
And those who wait to receive the horse's flesh: let our praise help them as well.

1.162.13 The testing fork for the pot where the meat is cooked, the vessels for pouring broth,
The covers of the hot pots and the marks of the chopping block adorn the horse.

1.162.14 Every step, resting place, turning, and restraint of the horse,
And what he drank and what he ate: let all of these be with you among the gods.

1.162.15 Let no smoky fire make you roar and let no shining cooking vessel scorch you.
The gods receive the horse offered, enjoyed, praised, and given with the ritual cry.

1.162.16 The cloth they spread under the horse, his covering, and the gold ornaments,
The binding cord and leg restraints that held him: they send these cherished things to the gods.

1.162.17 When a heel or whip struck you in your great rush as a rider drove you,
I make every one of those blows good with prayer, like offerings poured from a ladle at sacrifices.

1.162.18 The knife goes through the thirty-four ribs of the god-bound horse.
Make his limbs whole, and cut them apart joint by joint, calling each one by name.

1.162.19 One cuts Tvashtar's horse, and two guide him, as is proper for the season.
The portions I cut from your limbs in their proper season I offer as pieces in the fire.

1.162.20 Let your beloved spirit not be troubled as it goes, and let the knife not remain in your body.
Let no greedy, unskilled man miss the joints and make ragged cuts with his sword.

1.162.21 You do not really die or come to harm: you travel to the gods by easy roads.
Indra's two bay horses and the spotted team are yoked to you; the horse takes the donkey's place at the yoke.

1.162.22 Let the horse win us good cattle and horses, sons and riches that feed everyone.
May Aditi keep us innocent; may the offered horse win us power.

Hymn 1.163 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: the horse. Meter: Trishtubh.

1.163.1 When you cried out as you were first born, rising from the sea or from the earth,
You had a falcon's wings and a deer's legs; great and worthy of praise was your birth, horse.

1.163.2 Yama gave him; Trita harnessed him; Indra first rode him.
The Gandharva grasped his reins; the Vasus shaped the horse out of the sun.

1.163.3 You are Yama and you are Aditya, horse; you are Trita by a secret ordinance.
You are joined with Soma; they say you have three bindings in heaven.

1.163.4 They say you have three bindings in heaven, three in the waters, and three within the sea.
And Varuna has shown me the place they call your highest birthplace, horse.

1.163.5 Here are your washing places, racing horse, and here are the places for your winning hooves.
Here I saw your fine reins, guarded by keepers of the right order.

1.163.6 I know your spirit in my mind as a bird flying down from heaven.
I saw your head rushing along clear, dustless roads, winged one.

1.163.7 Here I saw your highest form, seeking food where the cow sets her feet.
When a mortal received his share of you, you ate the plants with great appetite.

1.163.8 The chariot follows you, horse, and the man follows, as do the cows and the young women's good fortune.
The companies seek your friendship, and the gods have measured your strength.

1.163.9 His horns are gold, his feet are iron, and Indra was first to ride the one swift as thought.
The gods have come today for the offering of the horse first ridden by him.

1.163.10 The heavenly horses, slender at the waist and muscular at the chest, move together.
They run in rows like swans when the horses reach heaven's racetrack.

1.163.11 Your body is made for flight, horse; your mind races like the wind.
Your horns branch widely; they move, stirring, through forests in many places.

1.163.12 The prize horse comes near for slaughter, with his mind set on the gods.
The goat is led before him as his center, and the singing poets follow behind.

1.163.13 The horse has come to the highest meeting place, close to his father and mother.
Let him go today as the gods' most welcome guest and announce good things to the giver.

Hymn 1.164 — Seer: Dirghatamas, son of Ucathya. Deity: the All-Gods (verses 1–41); Speech, waters, fire, Soma, Agni, Surya, Vayu, the year, Sarasvati, the Sadhyas, and Sarasvan or Surya (verses 42–52). Meter: Trishtubh, with variations.

1.164.1 This good gray-haired priest has a middle brother who eats.
His third brother has a back shining with melted butter; I saw here a clan leader with seven sons.

1.164.2 Seven harness the one-wheeled chariot; one horse with seven names draws it.
Its wheel has three hubs, never ages or wears away; all living things rest on it.

1.164.3 Seven stand on this chariot, and seven horses draw its seven wheels.
Seven sisters call together around it, where the seven names of the cows are stored.

1.164.4 Who saw the first-born when a boneless one supported one with bones?
Where are earth's life and blood? Who will approach the wise person to ask this?

1.164.5 Without understanding, I ask in my mind, like a child: here the gods' steps are hidden.
The poets stretched seven threads over the year-old calf to weave with.

1.164.6 Not knowing, I ask the knowing poets here to learn, without claiming to know:
Who supported these six realms? Is there one thing in the form of the unborn?

1.164.7 Let whoever knows speak here about this good bird's hidden place.
The cows milk from his head; dressed in a covering, they drink water with their feet.

1.164.8 The mother shared with the father in keeping with truth; at first they came together in thought and mind.
She was pierced by the embryo's juice, afraid; reverent people came to speak with her.

1.164.9 The mother was yoked to the right-hand shaft, and the unborn child stood within the people's ranks.
The calf bellowed after seeing the cow in many forms across three stretches.

1.164.10 One, bearing three mothers and three fathers, stood upright; they do not wear him down.
On the back of heaven they speak of all-knowing speech, though it does not reach everything.

1.164.11 The wheel of truth has twelve spokes and turns around heaven without aging.
On it, Agni, stand seven hundred and twenty paired sons.

1.164.12 They call the father five-footed and twelve-formed, full of water in the far half of heaven.
Others call him farsighted and fixed on the upper wheel of seven parts and six spokes.

1.164.13 All the worlds rest in the turning wheel of five spokes.
Though it carries so much, its axle does not heat up and its hub has not broken since ancient times.

1.164.14 The wheel, with its rim unchanged, turns without aging; ten horses yoked to it draw it across the upturned earth.
The sun's eye moves covered by the sky; all the worlds are fixed within it.

1.164.15 Of the seven born together, they say the seventh was born alone; six are twin seers born of gods.
Their appointed places are laid out one by one; fixed in place, they move and take on different forms.

1.164.16 Though they are women, people call them men; the man with eyes sees, but the blind man does not understand.
The poet who is their son knows them; the one who knows them becomes his father's father.

1.164.17 Above what is lower and below what is higher, the cow has risen with her calf beneath her feet.
Which way has she gone, toward which half? Where does she give birth? Not within the herd.

1.164.18 Who knows her father above what is below, and below what is above?
Who here is enough of a poet to tell where the divine mind was born?

1.164.19 Those going toward us are called going away, and those going away are called coming toward us.
Indra and Soma, what you made carries the realms of air like oxen yoked to the shaft.

1.164.20 Two beautiful birds, companions and friends, cling to the same tree.
One eats its sweet fruit; the other does not eat, but only watches.

1.164.21 Where beautiful birds sing without blinking about their share of immortality at gatherings,
There the powerful guardian of the whole world has entered me, the wise but simple one.

1.164.22 In the tree where the honey-eating birds all settle and breed,
They say its fruit at the top is sweet; whoever does not know the father cannot reach it.

1.164.23 When Gayatri was placed upon Gayatri, or Trishtubh was fashioned from Trishtubh,
Or Jagati's step was placed upon Jagati: those who know this reach immortality.

1.164.24 With Gayatri he measures out the hymn, with the hymn the chant, and with Trishtubh the speech.
With speech he measures speech, the two-footed and four-footed verse, and by syllables seven voices.

1.164.25 With Jagati he propped up heaven's river; with the Rathantara song he saw the sun around him.
They say Gayatri has three kindling sticks; through these he grew to greatness.

1.164.26 I call near this cow that gives plenty of milk; let a good milker milk her.
Let Savitar give us the best favor; the hot drink is lit, and I will tell you of it.

1.164.27 Making her lowing sound, the owner of treasures came in her thoughts seeking her calf.
Let this unharmed cow give milk for the Ashvins and grow for great good fortune.

1.164.28 The cow lows after her blinking calf, making a sound over his head.
Lowing for the warm drink with her mouth, she calls out and pours milk.

1.164.29 The calf bleats, and the cow surrounds him and answers his cry as she rests on the ground.
Thoughtfully she prepares the mortal and, becoming lightning, drives away his covering.

1.164.30 The living thing, moving quickly without sleeping, stands steady in the middle of dwellings.
The living moves by the dead through its own nature, the immortal sharing a birth with the mortal.

1.164.31 I saw the guardian who never falls, traveling back and forth on his paths.
He clothes himself in both common and separate forms and moves inside all living things.

1.164.32 The one who made him does not know him, and the one who saw him cannot see within him.
He is covered inside his mother's womb, and with many offspring enters destruction.

1.164.33 Heaven is my father who gave me birth; here is my center, and this great earth is my mother and kin.
The womb lies between the two upturned bowls: here the father placed an embryo in his daughter.

1.164.34 I ask you where the earth ends, and where the center of the world is.
I ask you for the seed of the strong horse, and for the highest heaven of speech.

1.164.35 This altar is the farthest end of earth; this sacrifice is the world's center.
This soma is the seed of the strong horse, and this prayer is the highest heaven of speech.

1.164.36 The seven half-born bear the world's seed, standing by Vishnu's direction in their proper places.
Through thought and mind they are wise, surrounding all from every side.

1.164.37 I do not understand what it is that I am; hidden, I move wrapped in thought.
When the firstborn of truth came to me, I received my share of speech.

1.164.38 The immortal goes backward and forward, held by his own nature and sharing a birth with the mortal.
The two always travel apart in different directions; people know one but not the other.

1.164.39 In the highest heaven of the unchanging syllable of verse, all the gods have taken their places.
What will a verse do for one who does not know that? Those who know it sit here together.

1.164.40 Be rich with good grass, and let us be rich too.
Unharmed cow, eat grass at all times and drink clean water as you wander.

1.164.41 The cow makes sounds and shapes the waters: she has one foot, then two, then four.
She has become eight-footed and nine-footed, with a thousand syllables in the highest heaven.

1.164.42 Seas pour out from her, and all four regions live from her.
From her flows the unchanging thing on which the whole world lives.

1.164.43 I saw smoke from dung far away, beyond the path crossing from one side to the other.
The men cooked the spotted bull; those were the first ordinances.

1.164.44 Three long-haired ones appear at the right times: one of them cuts hair in the year.
One sees the whole world through his powers; the speed of one can be seen, but not his form.

1.164.45 Speech is measured out in four parts, known to thoughtful priests.
Three are hidden away and do not move; humans speak the fourth part.

1.164.46 They call him Indra, Mitra, Varuna, and Agni, and he is the heavenly, beautiful-winged bird.
The one being is given many names by poets; they call him Agni, Yama, and Matarishvan.

1.164.47 The beautiful yellow birds, dressed in water, fly up to heaven along the dark course.
They return from the home of truth; then earth is watered with melted butter.

1.164.48 One wheel has twelve rims and three hubs: who understands that?
Within it three hundred and sixty pegs are fixed together, never moving out of place.

1.164.49 Sarasvati, bring here for us to receive that breast of yours, full of refreshment and joy,
With which you nourish all desirable things, holding treasure, finding riches, and giving generously.

1.164.50 The gods sacrificed to sacrifice with sacrifice: these were the first ordinances.
Their greatness reached heaven, where the earlier gods called the Sadhyas live.

1.164.51 This same water rises and falls again through the days.
Rainclouds strengthen earth; fires strengthen heaven.

1.164.52 I call for help on Sarasvan, the great heavenly bird, son of waters,
Beautiful to see among plants, who satisfies us with rain as we look to him.

Hymn 1.165 — Seers: Indra (verses 1, 2, 4, 6, 8, 10–12); the Maruts (3, 5, 7, 9); Agastya, son of Mitra and Varuna (13–15). Deity: Indra with the Maruts. Meter: Trishtubh.

1.165.1 “With what splendor have the Maruts, companions of the same age and home, gathered as one?
By what thought, and from where, have they come? What strength do the bulls praise as they seek wealth?”

1.165.2 “Whose prayers have the young ones welcomed? Who brought the Maruts back to sacrifice?
Who can calm them with a great thought as they fly through the sky like falcons?”

1.165.3 “Indra, why do you go alone when you are so great? What brings you this way, good lord?
You ask us when you meet the shining ones. Tell us, rider of bay horses, what you have for us.”

1.165.4 “My prayers and thoughts are good; the pressed soma is good. My strength rises, and my stone has been brought out.
The songs respond eagerly, asking for me; my bay horses carry me to them.”

1.165.5 “We are harnessed with these close companions and decorate our bodies with power of our own.
Now we join these great ones, Indra, since you have followed our own nature.”

1.165.6 “Maruts, where was your own power when you left me alone to fight the serpent?
I, fierce and strong, bent every enemy down with my weapons.”

1.165.7 “You did a great deal with us, bull, your comrades who shared those brave deeds.
But we too have done much by our skill, strongest Indra, as the Maruts wished.”

1.165.8 “I killed Vritra with my own divine force, Maruts, made strong by my own anger.
With the mace in my hand, I made these lovely waters easy for Manu to cross.”

1.165.9 “No one surpasses you, generous one; we know no god like you.
No one born or being born can attain what you do: do it, grown mighty!”

1.165.10 “Even my single strength has spread wide: what I dare, I accomplish by my own thought.
I am fierce, Maruts; as Indra I know and rule everything I set in motion.”

1.165.11 “Maruts, I have rejoiced in this praise, for you made an honored prayer for me.
Be friends and companions in person to me, the powerful, well-pleased Indra.”

1.165.12 “These shining Maruts have indeed pleased me, granting me blameless fame.
Clear to see and bright in color, you have now pleased and satisfied me.”

1.165.13 “Maruts, which one of us will honor you here? Go to your friends as friends.
Bring your brilliant thoughts to them, and be aware of these new words of truth from me.”

1.165.14 “When the poet honored the honored one with his skill, he turned him toward us.
Turn here to the poet, Maruts: this singer has sung these prayers for you.”

1.165.15 “This is your hymn and this the song of the respected singer Mandarya, Maruts.
May it give us life and strength; may we find food, protection, and lasting gifts.”

Hymn 1.166 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Jagati; verses 14–15 Trishtubh.

1.166.1 Let us speak of your vigorous birth and the bull's first greatness as a sign.
Loud Maruts, act powerfully on your journey like a fire burning, like fighters in war.

1.166.2 Carrying sweetness like a beloved son, they play their games at gatherings, fierce ones.
The Rudras come to the reverent giver with help; powerful in themselves, they do not hurt one who offers gifts.

1.166.3 For the giver of offerings, the immortal ones grant their favor and growing wealth.
The Maruts, sent to him, sprinkle the wide sky with joy-bringing milk.

1.166.4 They cover the skies with their strength, and your self-harnessed horses rush forward.
Every house and living thing is afraid when you travel splendidly with raised spears.

1.166.5 When you roar loudly enough to shake mountains or bring down heaven's heights,
Every forest tree fears your advance, and each plant falls like a chariot on its journey.

1.166.6 Fierce Maruts, keep our community safe and bring us good favor with your wisdom.
Where your lightning tears like a toothed saw, it cuts an animal as a sharp cutting blade would.

1.166.7 Your desires stand strong and your gifts never fail; you are well praised at gatherings and free of deceit.
They sing a hymn to drink the exciting soma, knowing the first acts of strength of the hero.

1.166.8 Maruts, guard from deadly deceit with hundred-armed forts the man you help.
Fierce strong ones, protect that person's descendants as they grow from hostile words.

1.166.9 All the good things, Maruts, and your powers are set on your chariots as though competing with each other.
Necklaces lie on your shoulders for journeys, and the chariot wheels turn together on the axle.

1.166.10 Many good things are on your strong arms, bright gold plates on your chests, fierce ones.
Blades sit on your shoulders and wheel rims; you have beauty like birds spreading their wings.

1.166.11 Great in greatness and wide in power, you can be seen from afar like heavenly stars.
Joyful, with good tongues, you sound together with your mouths, mingling round Indra as singers, Maruts.

1.166.12 Well-born Maruts, such is your greatness, and your gift is as lasting as Aditi's ordinance.
Even Indra, though he can abandon you, respects what you have done for a good person.

1.166.13 In a later age, immortal Maruts, your kinship has helped many praised people.
Through this prayer, protecting Manu with heed, the men have appeared together through their deeds.

1.166.14 May we flourish long, Maruts, through your swift and plentiful gifts.
When our people spread among the communities, let us win their help by these sacrifices.

1.166.15 This is your hymn and this the song of the respected singer Mandarya, Maruts.
May it give us life and strength; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.167 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra (verse 1), the Maruts (verses 2–11). Meter: Trishtubh.

1.167.1 Indra, give us a thousand forms of help and a thousand gifts of food, rider of bay horses, greatly praised one.
Let a thousand riches bring us joy and a thousand prizes come near us.

1.167.2 Let the Maruts come toward us with their help and their oldest, great heavenly powers, skillful ones.
Their teams thunder even at the far shore of the sea.

1.167.3 The bright, well-placed spear glistens among them like melted butter, adorned with gold.
It moves hidden, like a human woman, and speaks at the gathering like a speaker there.

1.167.4 The bright ones have gone far; the Maruts mingled like the flow of a shared river.
They do not drive fierce heaven and earth apart; the gods welcome growth and friendship.

1.167.5 When she gladly joins them with her divine power, the woman with loose hair is glad to accompany them.
She comes toward their chariot like the sun, with a fierce face, born from the sky.

1.167.6 The young men set the young woman upon their chariot in gatherings to make it beautiful.
For you, Maruts, a singer with offerings and pressed soma sang his hymn of praise.

1.167.7 I speak of what deserves telling: the true greatness of these Maruts.
When the bull-like one joined them proudly, she carried strong, fortunate women with her.

1.167.8 Mitra and Varuna protect her from blame, and Aryaman turns back criticism.
Even fixed, unshakable things move; the Maruts grow strong and share their gifts.

1.167.9 Maruts, none of your powers has ever reached its end for us, even from afar.
Strong with daring power, they have crossed the flood of hatred without fear.

1.167.10 Today we are Indra's dearest; tomorrow we will speak of you in the gathering.
We have been so before, and may we be great day after day; let our praise follow the strong men.

1.167.11 This is your hymn and this the song of the respected singer Mandarya, Maruts.
May it give us life and strength; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.168 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Jagati; verses 8–10 Trishtubh.

1.168.1 At each sacrifice you hurry together; you direct every thought toward the gods.
Come close to us for our good; through well-spoken hymns I would win your great help between heaven and earth.

1.168.2 They were born strong on their own, like wild beasts, the quick ones striving to win food and sunlight.
Like a thousand waves of water, like cows and bulls, they deserve praise.

1.168.3 They are like pressed soma with juicy shoots, drunk with pleasure in their hearts, sitting like beloved guests.
A sounding ornament rings on their shoulders, and bracelets and tools are fixed in their hands.

1.168.4 The immortals sped down from heaven on their own teams, urging themselves with whips.
Free of dust and born strong, the Maruts with shining spears shook even solid things.

1.168.5 Who among you, Maruts with spears of lightning, shakes like a tongue inside a mouth?
He is unstoppable as a shower of food and acts again and again, like Etasha by day.

1.168.6 Where is the far end of this great sky, Maruts, and where the near end from which you came?
When you shake what has been packed together, you fly across the raging sea with the mountain.

1.168.7 Your prize, Maruts, is mighty, radiant, fierce, well ripened, and richly painted.
Your gift is good, like a full giver's donation; it spreads wide and roars with divine power.

1.168.8 The rivers roar back at your wheels when you raise your thunderous voice.
Lightning flashes down on earth when you sprinkle melted butter, Maruts.

1.168.9 Prishni bore the fierce company of Maruts for the great battle.
They set a mighty thing in motion and then saw their own nature carrying them forward.

1.168.10 This is your hymn and this the song of the respected singer Mandarya, Maruts.
May it give us life and strength; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.169 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 2 Viraj.

1.169.1 Indra, great as you are, you protect these great ones, even from great harm.
Wise god, win us the Maruts' favors, the ones you hold most dear.

1.169.2 All peoples harness themselves to you, Indra, knowing the limits of mortals.
The Maruts compete together in the struggle for the bright prize.

1.169.3 Indra, let your spear point toward us; the Maruts spur on a force that has long endured.
Agni also shines for you, as waters surround an island with offerings.

1.169.4 Indra, give us wealth with your strongest, most generous gifts.
Praised, you and Vayu desire those offerings that fill us with sweetness and prizes, like milk from a breast.

1.169.5 With you, Indra, are riches and guides for anyone devoted to truth.
Let those Maruts be kind to us, the gods who have long been seeking a way forward.

1.169.6 Come toward us, Indra, come toward the generous men; work in the great earthly house.
When these ones with broad bases stood at the crossing like noble men, showing their strength.

1.169.7 I hear the noise of these fierce Maruts coming closer.
They fly with their companies toward a mortal eager to fight, like one bringing an obligation due.

1.169.8 Indra, with the Maruts grant Manu's people nourishment, cattle first, for everyone.
Praised with these gods, you grow strong; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.170 — Seers: Indra (verses 1, 3–4); Agastya, son of Mitra and Varuna (2, 5). Deity: Indra. Meter: Brihati; verses 2–4 Anushtubh; verse 5 Trishtubh.

1.170.1 “Nothing exists now, nor tomorrow: who understands the strange thing?
People must enter another's mind, and even what has been learned fades away.”

1.170.2 “Indra, why do you want to kill us? The Maruts are your brothers.
Be at peace with them; do not kill us in the gathering.”

1.170.3 “Brother Agastya, why do you disregard us when you are our friend?
We know your mind: you mean to give us nothing.”

1.170.4 “Let them prepare the altar and light Agni in front.
There let us spread your sacrifice with awareness of immortality.”

1.170.5 “You rule riches, lord of wealth; you are the best of friends, lord of friends.
Indra, speak with the Maruts, then eat the offerings at the right time.”

Hymn 1.171 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts; verses 3–6 Indra with the Maruts. Meter: Trishtubh.

1.171.1 I come toward you with respect, seeking the swift ones' goodwill with a fine hymn.
Maruts, delight in the offerings set before you, lay aside anger, and unharness your horses.

1.171.2 Here is your respectful song, Maruts, shaped in the heart and held in the mind, gods.
Come to these offerings, pleased in your minds, for you grow stronger through respect.

1.171.3 May the praised Maruts be kind to us, and may generous Indra, praised too, bring us the greatest good.
Let our kind branches grow upward, and let us win every day, Maruts.

1.171.4 Maruts, I shake from fear of powerful Indra as I seek food.
We cast offerings prepared for you, but kept them distant; be kind to us.

1.171.5 Through his power the bright Dawns become visible to people at their everlasting daybreaks.
Strong bull, give us fame with the Maruts, fierce one joining fierce companions, old giver of strength.

1.171.6 Indra, protect our stronger men and, with the Maruts, become one who turns anger away.
As a winner with wise signs, may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.172 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

1.172.1 May your journey be splendid, and your help splendid, generous Maruts,
You who shine like serpents.

1.172.2 Generous Maruts, keep far away the spear you raise,
And far away the stone that you throw.

1.172.3 Generous ones, protect us from the family of Trinaskanda.
Raise us up so we can live.

Hymn 1.173 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 4 Viraj variant.

1.173.1 Sing a heavenly chant as a bird would; let us sing to him who grows stronger and gives sunlight.
The milk cows stand safely on the ritual grass as he seeks his heavenly home.

1.173.2 The bull sang with other bulls who bring him offerings; like a deer he leaps beyond darkness.
The glad priest brings his praise; the young man brings the divine pair to worship.

1.173.3 The priest goes around the house and carries an embryo through earth's seasons.
The horse cries out as he is led, the cow bellows, and a messenger travels between heaven and earth with speech.

1.173.4 Those who seek the gods bring him these works and strong movements.
Let marvelous, radiant Indra be pleased, sitting in a chariot that travels easily like the Ashvins'.

1.173.5 Praise Indra, strong fighter, heroic and generous rider in the chariot.
Facing his enemies, he keeps fighting; the bull destroys even the covering darkness.

1.173.6 When his greatness has done enough for people, heaven and earth serve as the strap at his side.
Indra wraps the community around him like land; self-sustaining, he holds up heaven like a headband.

1.173.7 In battles, hero, you move among the strong, leading us along the best path to victory.
In shared excitement the peoples praise Indra and their own generous man with prizes.

1.173.8 Thus the soma pressings and the sea serve you well; divine waters delight in you there.
You like every cow, and when you seek out generous people, you listen to men.

1.173.9 May we be his good friends and receive his good help, praised as great men are.
May Indra take his seat in our praises, guiding our works and songs like a swift one.

1.173.10 With our praises, let Indra with the mace be ours, overcoming every rival.
Those who want friendship honor their city's lord with rites and instruct the people at the center.

1.173.11 For even a sacrifice brings Indra success, when a man approaches it with his mind, though he has gone astray.
Like a road that brings a thirsty traveler to water, a long path becomes short.

1.173.12 Indra, do not leave us here in battles with the gods; your strength offers protection.
Even the Maruts honor the generous one's great gift with the giver's song.

1.173.13 This song is for you, Indra; through it find us a path, rider of bay horses.
Turn toward us for good fortune, god; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.174 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.174.1 Indra, you are king, as are the gods: guard men, powerful one, and protect us.
You are our good, generous, rescuing lord; you are true, strong, and bring wealth.

1.174.2 Indra, you broke the seven autumn forts sheltering people of hostile speech.
You freed the faultless rivers and subdued young Vritra for Purukutsa.

1.174.3 Indra, fighter surrounded by strong women, many-called one, you won heaven with them.
You protected Agni from the hostile demon for Turvayana, like a lion doing its work at home.

1.174.4 Let your strength remain, Indra, in this dwelling for praise of the great wielder of the spear.
When he released the rivers and cows with battle, he stood by his bay horses and won prizes by daring.

1.174.5 Carry Kutsa, Indra, when you desire him, on the two straight, wind-swift horses.
Hero with the mace, seize the sun's wheel nearby and ride against rivals.

1.174.6 Indra, you struck down Mitreru and the proud people who gave no offerings, rider of bay horses.
The people who saw Aryaman and joined Ayu carried away descendants with your help.

1.174.7 The poet cried for the hymn's prize, Indra, and you made earth a pillow for the Dasa.
Generous one, you produced three marvelous gifts and left Kuyavacha in his bad home among his enemies.

1.174.8 These ancient deeds of yours return anew, Indra: strength against the cloud and old enemies.
You broke unbroken, godless forts and bent down the devouring weapon of the godless one.

1.174.9 You released the noisy, rushing waters, Indra, so they flowed like streams from a plow.
When you crossed beyond the sea, hero, you carried Turvasha and Yadu safely across.

1.174.10 Indra, be ours everywhere, the most harmless of protectors of people.
Give us strength against every rival; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.175 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Brihati; verses 2–5 Anushtubh; verse 6 Trishtubh.

1.175.1 Your exciting drink, rider of bay horses, is enough to fill a great vessel like a fish drinking.
Your soma is strong, a champion that wins thousands.

1.175.2 Let your chosen, vigorous exhilaration come to us,
Powerful, Indra, winning food and overcoming enemies in battle, immortal one.

1.175.3 You are a hero, driving Manu's chariot forward to victory.
Strong one, you burn up the lawless Dasyu like a vessel in flames.

1.175.4 In your power, wise ruler, take away the sun's wheel.
Carry Kutsa with the wind's horses to attack Shushna.

1.175.5 Your excitement and purpose are the strongest and most glorious.
As killer of Vritra and finder of open paths, you are the best at winning horses.

1.175.6 As you were to earlier singers, Indra, like water to someone thirsty, you bring joy.
I call on you by that old invitation; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.176 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Anushtubh; verse 6 Trishtubh.

1.176.1 Give us joy and choice goods, soma drop; enter Indra boldly.
You stir the honest man but find no enemy near us.

1.176.2 Send our songs into him, who stands alone among people.
According to his own nature he is sown like barley plowed by a bull.

1.176.3 All the wealth of the five peoples lies in his hands.
Find out who is hostile to us and strike him like lightning from heaven.

1.176.4 Strike down at once the man who does not press soma, who gives poorly and offers you no pleasure.
Give us knowledge of him; even the generous man seeks it.

1.176.5 His double strength has found a place again and again in our hymns.
In battle, soma drop, help Indra, the prize-winner in contests.

1.176.6 As you were to earlier singers, Indra, like water to someone thirsty, you bring joy.
I call on you by that old invitation; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.177 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.177.1 Indra, bull who fills people with strength, king of tribes, called by many,
Praised and eager for fame, come with help; harness your two strong bay horses and come close.

1.177.2 Your powerful horses, Indra, join our prayers and draw your powerful chariot.
Climb onto it and come near with them; we call you when the soma is pressed.

1.177.3 Climb onto your powerful chariot, strong one: your soma and sweet drinks have been pressed and poured.
Harness your two strong bay horses, bull of the peoples, and ride down toward the stones.

1.177.4 Here is our sacrifice seeking the gods, our worship, our prayers, and soma, Indra.
The ritual grass is spread; come now, powerful one, sit and drink, and unharness your horses here.

1.177.5 Come close, well-praised Indra, to the prayers of the respected poet.
Praising you, may we find shelter and help; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.178 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

1.178.1 Indra, if you have the readiness that made you a helper to earlier singers,
Do not exhaust our growing wish; may I receive all the waters of your life.

1.178.2 Indra, the king will not let us be deceived, as sisters share a home.
Even the waters flow well for him; let Indra come with friendship and long life.

1.178.3 Indra, a hero winning battles with men, listens to the call of the singer in need.
He brings the chariot close to the giver and raises the songs, present in person.

1.178.4 So Indra wins fame with men and becomes rich in food among friends.
In the contest of food the man praises him openly; he makes the worshiper's praise effective.

1.178.5 Through you, generous Indra, may we overcome enemies who think themselves great.
You are our protector and the one who makes us grow; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.179 — Seers: Lopamudra (verses 1–2); Agastya, son of Mitra and Varuna (3–4); Agastya's student (5–6). Deity: sexual union. Meter: Trishtubh; verse 5 Brihati.

1.179.1 For many autumns I have worked hard, day and night and through the aging dawns.
Old age wears down the beauty of our bodies. Even so, strong men should join their wives.

1.179.2 Even those ancient men who followed truth and spoke of truth together with the gods
Did not last forever or reach an end to their labors. Now strong men should join their wives.

1.179.3 What the gods support is not wasted effort; together we can overcome every challenge.
We can win a contest with a hundred ways to victory if we run together as a pair.

1.179.4 Desire has come to me from this side or that, from somewhere I cannot hold back.
Lopamudra brings her strong husband close; the impatient woman draws on the patient man's breath.

1.179.5 I speak now to this soma I have drunk close to my heart.
May it forgive whatever wrong we have done, for mortals have many desires.

1.179.6 Agastya, digging with digging tools, wanted children, descendants, and strength.
That strong seer nourished both groups, and his true blessings came to the gods.

Hymn 1.180 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.180.1 Your well-controlled horses cross the skies when your chariot flies over the waters.
Your golden wheels shine; you join Dawn and drink the honey.

1.180.2 You reach across the water for the hero worthy of worship when he has fallen.
Your sister brings praise from every side and asks for prizes and sweet drink.

1.180.3 You put milk into the bright cow and brought her to maturity when she was still young.
In the forest the pure giver of offerings seeks you, devoted to truth, moving like a winding path.

1.180.4 You poured a sweet hot drink for Atri, like water flowing toward food.
Your praise, Ashvins, comes with requests for livestock as chariot wheels follow their honeyed course.

1.180.5 I would turn you toward giving, skilled ones, like Tugra's son restored by the rising cow.
The waters and earth are joined by your greatness; you freed the exhausted man from trouble, honored ones.

1.180.6 When you unharness your teams, generous ones, you release abundance by your own nature.
The generous man moves like the wind; a faithful man receives a great prize.

1.180.7 We singers truly offer praise to you, and the Pani seeks to conceal his hoard.
But you are blameless, Ashvins, and your path is close to the gods, strong ones.

1.180.8 Day after day, Ashvins, you overcome the floods of Rudra's flowing stream.
Agastya, honored among men, perceived thousands like a stream of praise.

1.180.9 When you set out through the power of your chariot, you travel in haste like a human priest.
Give donors excellent horses, Ashvins, and let us win wealth.

1.180.10 Today we call that chariot of yours with new songs for our good, Ashvins.
Its rim never breaks as it circles heaven; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.181 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.181.1 When, most beloved ones, did you raise the waters while sacrificing for welcome riches?
This sacrifice has brought you praise, keepers of treasures and protectors of people.

1.181.2 Let your pure, milk-drinking heavenly horses, swift as wind and quick as thought,
Strong with decorated backs, carry you here, independent Ashvins.

1.181.3 Let your chariot come like a wagon rolling down a slope, well fitted with seats, for our good.
Strong riders, it is faster than thought, first among the worshipful in the rite.

1.181.4 Born here together, the pair called to each other with spotless bodies and their own names.
One was the generous conqueror who led the fine sacrifice, the other heaven's fortunate son.

1.181.5 Your spotted one passed on after the cattle and came to its homes.
One's bay horses grew fat on prizes; your chariot shook the skies with its noise, Ashvins.

1.181.6 The long-seasoned bull moves out like one who has settled down, seeking honey and abundant food.
One's horses grow fat with prizes; the rivers came flowing upward as they wished.

1.181.7 A strong threefold song from the maker has been sent out for you, Ashvins.
Save the man in need as he praises you, and hear my call on every journey.

1.181.8 Your shining, beautiful song in the hall with three ritual grasses nourishes men.
Your vigorous cloud grew full, strong ones, blessing people like a cow sprinkling milk.

1.181.9 The worshiper honors you, Ashvins, with abundant offerings, like Pushan, as he honors Agni at dawn.
As I praise you and call you to make room for us, may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.182 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati; verses 6–8 Trishtubh.

1.182.1 Here is a sign: decorate the chariot, strong ones, and rejoice, thoughtful ones.
You strengthen thought, thoughtful givers who helped Vishpala, grandchildren of heaven who keep pure ordinances.

1.182.2 You are like Indra and the Maruts, skilled in your deeds and the best of charioteers.
Your chariot is full of stored honey; come in it to the generous giver, Ashvins.

1.182.3 What are you doing here, skilled ones? Why stay here, when some man who gives no offering thinks himself important?
Pass over him and weaken the Pani's life; bring light to the poet who speaks to you.

1.182.4 Crush the two dogs that bark on either side and strike the enemies: you know how, Ashvins.
Make every word of the singer a treasure; protect my praise, both of you.

1.182.5 You made this floating, winged craft with life in it on the rivers for Tugra's son.
With minds turned to the gods, you carried him out on fine wings across the great waters.

1.182.6 Thrown into the water, Tugra's son was cast into ungraspable darkness.
Four boats favored by Jathala rose to carry him across, sent by the Ashvins.

1.182.7 What kind of tree stood in the middle of the sea for Tugra's son to clasp in his need?
Ashvins, you raised him for his safety as one takes hold of a flying bird's wings.

1.182.8 Ashvins, let what the people have said in prayer to you happen.
From this hall today, where we drink soma, may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.183 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.183.1 Harness your chariot faster than thought, with its three seats and three wheels, strong ones.
In it you come to the good man's home; with its threefold construction you fly like a bird's wings.

1.183.2 Your fine chariot turns its hub toward earth when you stop with your wisdom near our food.
Let this beautiful song stay with beauty, as you join Dawn, heaven's daughter.

1.183.3 Climb onto your fine chariot, which circles the offerings in keeping with the ordinances.
In it, Ashvins, you travel to bring food and a home for our children and ourselves.

1.183.4 Let neither wolf nor she-wolf overpower you; do not turn us aside or disregard us.
This is your portion, this is your song, skilled ones; here are your stores of honey.

1.183.5 Gotama, Purumilha, and Atri call you for help with offerings, skilled ones.
Come toward my call like men walking straight toward their assigned destination, Ashvins.

1.183.6 We have crossed to the far side of this darkness; our praise has been offered to you, Ashvins.
Come here by the paths that lead to the gods; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.184 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

1.184.1 Today and again later we call you with hymns at the brightening of dawn.
Ashvins, wherever you are, noble grandchildren of heaven, come so we may give you gifts.

1.184.2 Enjoy yourselves here, strong ones, and kill the Panis as you rejoice in the night.
Hear my thoughts spoken as fine words, men who seek and listen with your ears.

1.184.3 As an arrow maker prepares an arrow for beauty, gods, Pushan prepares Surya's wedding journey for you, Ashvins.
Your high names, born in the waters, are spoken as lasting pairs under Varuna's greatness.

1.184.4 Let your sweet gift be ours; advance the song of the respected singer.
Generous ones, people who seek fame rejoice in you for brave strength.

1.184.5 This song has been made for you, generous Ashvins, carefully by people.
Come to the home for our children and ourselves, rejoicing with Agastya, Ashvins.

1.184.6 We have crossed to the far side of this darkness; our praise has been offered to you, Ashvins.
Come here by the paths that lead to the gods; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.185 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: heaven and earth. Meter: Trishtubh.

1.185.1 Which of the two came first and which afterward? How were they born, and who among poets knows?
By themselves they hold up everything with a name, turning like two wheels, like day and night.

1.185.2 The two without feet hold many moving, footed children in their wombs.
Like a child forever in the parents' laps: heaven and earth, protect us from harm.

1.185.3 I call respectfully for Aditi's harmless, unopposed gift, full of sunlight and without injury.
Heaven and earth, bring that gift to the singer; protect us from harm.

1.185.4 May we follow you, heaven and earth, parents of gods, without suffering, with your help.
You are parents of both groups of gods through all the days; protect us from harm.

1.185.5 The two youthful sisters, related and meeting at their shared boundary, rest in their parents' laps.
They touch the center of the world; heaven and earth, protect us from harm.

1.185.6 I call on the two broad, great dwellings, mothers of gods, with their help and truth.
They hold immortal life in their beautiful faces; heaven and earth, protect us from harm.

1.185.7 I speak respectfully at this sacrifice to the two wide, spacious ones stretching far away.
They hold good fortune and a safe way across; heaven and earth, protect us from harm.

1.185.8 If we have done wrong against a god, a friend, our household, or its master,
Let this prayer release us from these wrongs; heaven and earth, protect us from harm.

1.185.9 Let both worthy powers attend me; let both help me with protection.
As generous people enjoy abundant food, let us be nourished by the gods.

1.185.10 As a wise man I have spoken truth to heaven and earth first, so that they hear it.
May father and mother guard us with help from blame and nearby trouble.

1.185.11 Heaven and earth, father and mother, let what I say to you here be true.
Give us the nearest help of the gods; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.186 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

1.186.1 Let the god Savitar, working for all people, come to our gathering with praises and gifts of refreshment.
Let us rejoice with him like young men and think of all moving things at day's end.

1.186.2 Let all swift gods come to us, Mitra, Aryaman, and Varuna together.
Let all the powers that help us strengthen us, so that our common strength is easy to call upon.

1.186.3 With praises I honor Agni, your dearest guest, a victorious companion.
May famous Varuna stay with us and carry the generous giver across to food.

1.186.4 I approach you with respect, seeking victory, Dawn and Night, like cows that give plentiful milk.
On one day the two different-colored ones measure the hymn, with milk in their shared udder.

1.186.5 Let Ahir Budhnya bring us joy; let the Sindhu come like a mother nursing her child.
Through it let us stir up the child of the waters, carried by strong, mind-swift ones.

1.186.6 Let Tvashtar come near us in the evening, together with donors.
Let Indra, killer of Vritra and strongest among men, come here.

1.186.7 Let our thoughts harnessed to horses lick him like cows licking a young calf.
Let songs find him like wives seeking their husband, the most pleasant-smelling of men.

1.186.8 Let the Maruts with their great army sit together with us and heaven and earth, sharing one mind.
They have spotted horses, move like swift chariots, and destroy foes as gods who seek friendship.

1.186.9 When their greatness appears and they harness their teams at the invocation,
Their armies shower all the world like weapons on a fine day.

1.186.10 Call on the Ashvins and Pushan for help, for they have strength of their own.
I turn to harmless Vishnu, Vayu, the Ribhus, and the gods for favor.

1.186.11 May this thought of yours, worshipful ones, fill us and stay in our home.
It seeks riches among the gods; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.187 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: food. Meter: mixed Ushnih, Anushtubh, Gayatri, and Brihati.

1.187.1 Now I will praise food, great supporter and source of strength.
With its force Trita crushed Vritra limb by limb.

1.187.2 Sweet food, honey-sweet food, we choose you.
Be our protector.

1.187.3 Come to us, food, bringing kindness with kindly help.
Bring joy as a friend with no hatred or deceit, kind to all.

1.187.4 Your juices, food, spread throughout the skies.
They rest there like winds in heaven.

1.187.5 Your gifts, food, and your sweetest parts,
The delights of flavors, go forth like strong-necked animals.

1.187.6 The mind of the great gods is placed in you, food.
Through your lovely sign you brought down the serpent with your help.

1.187.7 When you reached the bright tops of mountains, food,
Come here too, sweet food, ready for us to eat.

1.187.8 When we enjoy the essence of waters and plants,
Grow strong and full in our bodies.

1.187.9 When we share you, Soma, mixed with milk and barley,
Grow strong and full in our bodies.

1.187.10 Become porridge, healing plant, filling and healthy for the kidneys.
Grow strong and full in our bodies.

1.187.11 We have made you ready, food, with words of invitation, as people prepare gifts with cows.
You are a shared feast for the gods, and a shared feast for us.

Hymn 1.188 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the deities of the invitation rite: kindling wood or Agni (verse 1), Tanunapat (2), Ila (3), ritual grass (4), divine doors (5), Dawn and Night (6), the two wise divine priests (7), Sarasvati, Ila, and Bharati (8), Tvashtar (9), Vanaspati (10), and offerings accompanied by the ritual cry (11). Meter: Gayatri.

1.188.1 Lit today, god, you reign beside the gods, winner of thousands.
Wise messenger, carry the offerings.

1.188.2 Tanunapat, the sacrifice is anointed with honey as it moves toward truth.
It carries food by the thousands.

1.188.3 Praised and called here, bring us the gods who deserve worship.
Agni, you win thousands.

1.188.4 They spread the ritual grass toward the east with strength, rich in a thousand heroes.
There you Adityas shine.

1.188.5 The ruling, powerful doors, many, great, and numerous,
Pour out melted butter.

1.188.6 Splendid with fine golden ornaments and beauty,
Dawn and Night, come sit here.

1.188.7 The first two divine priests, wise and speaking well,
Conduct this sacrifice for us.

1.188.8 Bharati, Ila, Sarasvati, I call on all of you.
Urge us on to prosperity.

1.188.9 Tvashtar can make all forms and has decorated every animal.
Sacrifice so they will increase for us.

1.188.10 Vanaspati, open a path to the gods through your own power.
Let Agni make the offerings sweet.

1.188.11 Agni goes before the gods, anointed with Gayatri verse.
He shines in the offerings made with the ritual cry.

Hymn 1.189 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

1.189.1 Agni, guide us along a good path to wealth; god, you know all ways.
Drive away the wrongdoing that misleads us; we give you our deepest words of respect.

1.189.2 Agni, carry us across every danger with fresh blessings.
Give our children and descendants a broad and spacious home, and peace and safety.

1.189.3 Agni, drive sickness away from us and the peoples that surround us without tending your fire.
Bring us back to good fortune on earth, god, alongside all the immortal ones who receive sacrifice.

1.189.4 Guard us, Agni, with constant watchers, shining in the home that you love.
Let no fear touch your singer now or later, youngest strong one.

1.189.5 Do not hand us over, Agni, to a malicious enemy wishing us harm or to bad luck.
Strong one, do not give us to anyone who bites, attacks, or wants to injure us.

1.189.6 Agni, born of truth, the man who praises you will find you as a shield for his body.
God, you can see the danger from anyone who intends harm or speaks evil of us.

1.189.7 Agni, honored one, you know both kinds of people and come to them at day's end.
For Manu you gave instruction at evening; the eager ones cleaned you and lit you.

1.189.8 We have spoken these quiet words to Agni, son of strength, as Manu's son.
May we win thousands along with the seers; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.190 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

1.190.1 Strengthen Brihaspati, the unopposed bull with a pleasant tongue, with new songs.
The gods hear his splendid chants and the mortals hear him praise himself.

1.190.2 Words join him at the proper time, like a flood released for those who seek the gods.
Brihaspati became all-pervading Matarishvan and skillfully made the good things appear.

1.190.3 Let him raise the song of praise, respect, and honor, reaching out his arms like Savitar.
Day after day by his thought he is strong, fearsome as a wild animal, driving away evil spirits.

1.190.4 His song rises in heaven and earth, like a horse that breaks away, thoughtful and carrying gifts.
Brihaspati's weapons move like hunters' weapons against the serpent's tricks day after day.

1.190.5 Some people wrongly think you are a god of no value, and those bad Pajras live off what is good.
Brihaspati, you do not give good things to foolish thoughts; you select the one eager for them.

1.190.6 Let the path be easy to travel and rich in good grass; you are a friend hard to restrain, loved by those around you.
The men who look toward us without opposition have stood up and uncovered what was hidden.

1.190.7 Praises go to him like streams pouring into the sea with banks on either side.
Wise Brihaspati sees both sides from within, crossing the waters and scanning them.

1.190.8 Thus the great, mighty bull Brihaspati was established as a god.
Praised, let him give us heroes and cows; may we find food, protection, and lasting gifts.

Hymn 1.191 — Seer: Agastya, son of Mitra and Varuna. Deity: the unseen creatures and Surya (a charm against poison). Meter: Anushtubh; verses 10–12 Maha-Pankti; verse 13 Maha-Brihati.

1.191.1 The large stinger, the small stinger, and the tiny one without a stinger,
These two, and the biting little creatures, have attacked without being seen.

1.191.2 It kills what approaches and what goes away.
It kills what is struck down and crushes what is being ground.

1.191.3 In reeds, rushes, darbha grass, and other grasses,
In munja grass and brambles, the unseen ones all attacked together.

1.191.4 The cows have settled in the pen, and the wild animals have entered their lairs.
The people's signs have settled; the unseen ones have attacked.

1.191.5 These are visible at dusk like thieves.
Unseen but able to see everything, you have been discovered.

1.191.6 Heaven is your father, earth your mother, Soma your brother, and Aditi your sister.
Unseen watchers of everything, stand still and take your ease.

1.191.7 Those on the shoulders, those on the limbs, the sharp ones, and the large stingers,
All you unseen ones, none of you can do anything here; leave together.

1.191.8 The sun rises in the east, seeing all and killing the unseen.
He crushes all the unseen ones and all the sorceresses.

1.191.9 The sun has jumped up, wearing down many things everywhere.
Aditya rises above the mountains, seeing all and killing the unseen.

1.191.10 I place the poison in the sun, like a leather bag in a house with liquor.
It will not die and neither will we. His horses take its power far away; the honey-maker has made you honey.

1.191.11 This tiny bird ate your poison with its companions.
It will not die and neither will we. His horses take its power far away; the honey-maker has made you honey.

1.191.12 Twenty-one little sparks ate the nourishment of the poison.
They will not die and neither will we. His horses take its power far away; the honey-maker has made you honey.

1.191.13 I have grasped the names of all ninety-nine plants that destroy poison.
His horses take its power far away; the honey-maker has made you honey.

1.191.14 Twenty-one peahens and seven young sisters
Have carried off your poison like women carrying water in jars.

1.191.15 I crush this tiny creature with a stone.
The poison then turned away, following the distant slopes.

1.191.16 The little creature from the mountain slope said:
“The scorpion's poison has no strength; your poison has no strength, scorpion.”

### Mandala 2

Hymn 2.1 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Agni. Meter: Jagati.

2.1.1 Agni, you are born from heaven, from the swiftly burning fire, from water and from stone.
You are born from forests and plants, and you arise pure among men, lord of men.

2.1.2 Agni, the work of the offering priest is yours, and the purifier's work at the proper time; the leader's work is yours, and you are the kindler.
The director's work is yours, and you perform the rite; you are our priest and head of the household.

2.1.3 Agni, you are Indra, strong among the good; you are Vishnu, wide-ranging and worthy of honor.
You are the priest who finds wealth, Brihaspati; arranger of things, you work with abundant thought.

2.1.4 Agni, you are King Varuna, keeper of ordinances; you become Mitra, wondrous and praiseworthy.
You are Aryaman, the good lord of those who share food, and Ansha, the god who divides it in the gathering.

2.1.5 Agni, as Tvashtar you give strong sons to the worshiper; your wives share Mitra's kinship and brightness.
Swift-moving, you give fine horses, and you are the army of men with great riches.

2.1.6 Agni, you are Rudra, mighty lord of heaven; you rule the Maruts' company and its food.
You travel with kind red winds; you are Pushan, who personally guards the worshiper.

2.1.7 Agni, you give treasure to the one who prepares the ritual; you are the god Savitar, bearer of precious gifts.
You are Bhaga, lord of men, ruling wealth; you guard the house of whoever serves you.

2.1.8 Agni, the clans honor you as head of their households and as a king skilled in finding things.
Your face shines beautifully as you rule everything; you deal with thousands, hundreds, and tens.

2.1.9 Agni, men treat you as a father through offerings, and as a brother through their work, you who shine in person.
You become a son to the one who serves you and a kind friend who protects him from harm.

2.1.10 Agni, you are Ribhu, worthy of honor, near at hand; you rule loud prizes and wealth.
You shine for those nearby who give; you are eager to teach and stretch out sacrifice.

2.1.11 Agni, you are divine Aditi to the giver; you grow as Bharati, the voice of invocation, through song.
You are Ila, skilled through a hundred winters; lord of treasures, you are Sarasvati, killer of Vritra.

2.1.12 Agni, tended well, you have the best life; desirable beauty appears in your color.
You are a great prize that carries us across, wealth spreading abundantly everywhere.

2.1.13 Adityas have made you their mouth, Agni, and the pure gods have made you their tongue, wise one.
Those who seek gifts have joined you at sacrifices; the gods eat offerings poured into you.

2.1.14 In you, Agni, all the faithful immortals, the gods, eat offerings poured into your mouth.
Through you mortals taste their drink, and you are born pure as the embryo of plants.

2.1.15 Well-born Agni, you meet them and welcome them by your greatness, yet extend beyond them, god.
Your great food spreads here through both heaven and earth, through both realms.

2.1.16 Agni, the donors who release gifts for singers, with cattle foremost and horses as ornament,
Guide both us and them to better things; with brave sons may we speak boldly at the gathering.

Hymn 2.2 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Agni. Meter: Jagati.

2.2.1 Make the knower of all births grow through sacrifice; worship Agni with offerings, your bodies, and your songs.
Kindled and eager, he brings light like the sun, a shining priest who leads people in their struggles.

2.2.2 Nights and Dawns call out to you, Agni, like cows calling their calf in their stalls.
Like a friend from heaven, you shine through human generations and many nights, ready to win gifts.

2.2.3 The gods placed that skillful friend at the foot of the sky between heaven and earth.
Agni burns with bright flames like a visible chariot and deserves praise among peoples, like Mitra.

2.2.4 They placed him in his home in the sky, dripping like the moon and shining brightly.
He is Prishni's father, watching with his eyes, a protector like a safe passage for both races.

2.2.5 As priest he surrounds the whole sacrifice, and humans honor him with offerings and song.
His golden face stirs among the growing plants; like heaven with stars he watches heaven and earth.

2.2.6 Agni, shine on us with rich, shared wealth as you are kindled, for our well-being.
Make heaven and earth favorable to us and enjoy human offerings, god.

2.2.7 Agni, give us great things in thousands; open the doors of good things through your fame.
Turn heaven and earth eastward with prayer and shine like the sun at bright dawns.

2.2.8 Lit, he shines like sunlight with red light through peaceful Dawns.
Agni serves as priest for humans with his offerings, good at rites, king of peoples, and welcome guest.

2.2.9 So, ancient Agni among immortals, let human thought grow in the great heavens.
Like a cow yielding milk for the singer in contests, give a hundred different foods yourself.

2.2.10 Agni, with horses or brave sons or prayer, may we stand out above other people.
Let our fame shine high over the five peoples like the sun, impossible to overcome.

2.2.11 Powerful and praiseworthy Agni, hear us; generous people seek food with you.
Those who want prizes come to your sacrifice, where you shine in your own home with lasting children.

2.2.12 Knower of all births, let us be both your singers and your donors under your protection, Agni.
Grant us much lovely wealth, a rich life, children, and fine descendants.

2.2.13 Agni, the donors who release gifts for singers, with cattle foremost and horses as ornament,
Guide both us and them to better things; with brave sons may we speak boldly at the gathering.

Hymn 2.3 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: deities of the invitation rite: kindling wood or Agni (1), Tanunapat (2), Ila (3), ritual grass (4), divine doors (5), Dawn and Night (6), two wise divine priests (7), Sarasvati, Ila, Bharati (8), Tvashtar (9), Vanaspati (10), ritual offerings (11). Meter: Trishtubh; verse 7 Jagati.

2.3.1 Agni was lit and placed on earth, facing all living things as he stood.
Let the pure priest, wise since ancient days, the worthy god Agni, sacrifice to the gods.

2.3.2 Narashansa brightens his three places, his bright flame shining over three heavens.
Sprinkling the offering with melted butter in his mind, let him anoint the gods at the head of the sacrifice.

2.3.3 Agni, called with thoughtful praise, worthy one, sacrifice to the gods today before any human does.
Bring the steady company of Maruts; men, worship Indra seated on the ritual grass.

2.3.4 Gods, the ritual grass grows strong and full of brave power, spread on the altar to bring wealth.
Anointed with melted butter, Vasus, sit here, and all you gods, Adityas worthy of sacrifice.

2.3.5 Let the divine doors open wide at our respectful call, allowing good access.
Let these broad, ageless doors spread out, making their famous colors pure, full of heroes.

2.3.6 Dawn and Night have done their work well from ancient days, filled with nourishing milk and beautiful as weavers.
Together they weave the stretched-out thread, the sacrifice's pattern, cows rich in milk.

2.3.7 The first two divine priests, wise and most handsome, sacrifice properly with their hymns.
Worshiping the gods in their seasons, they meet at earth's center and on its three heights.

2.3.8 Sarasvati makes our thought succeed; goddess Ila and Bharati help us across every trouble.
Let the three goddesses sit down on the ritual grass and protect our unbroken shelter.

2.3.9 Golden-colored and well fed, bringing a long life, the heroic child is born promptly, longing for the gods.
Let Tvashtar release descendants into our family; let the gods' drink come too.

2.3.10 Vanaspati stood near, releasing the offering, and Agni prepared it through our prayers.
Let the divine preparer lead the threefold-anointed offering to the gods for the people.

2.3.11 He is mixed with melted butter; it is his birthplace, his shelter, and his home.
Bring the offering in keeping with your own nature and enjoy it; carry the gift given with the ritual cry, bull.

Hymn 2.4 — Seer: Somahuti of the Bhrigu family. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

2.4.1 I call your brightly shining Agni with a fine hymn, the welcome guest of the clans.
The god who knows all births is like Mitra, worth holding on to among godless people.

2.4.2 The Bhrigus set him among Ayu's peoples in the waters' gathering place, as they tended him.
Let him overcome all these worlds, Agni, the gods' swift-horsed helper.

2.4.3 The gods placed their dear Agni among human peoples, wanting him to stay like a friend.
He shone for those who wanted him, a skillful presence in the generous man's home.

2.4.4 His pleasant appearance feeds us like our own good fortune, though his approach is terrifying when he runs.
He moves his tongue among plants and shakes the treasures like a horse drawing a chariot.

2.4.5 When his worshipers honored the strong forest-eater for me, he made a color for the eager ones.
He is known by his brilliant, varied light, growing old and becoming young again repeatedly.

2.4.6 When he burns through the trees, he shines like a thirsty one and follows a forest path like a chariot horse.
His trail is black, he is hot and joyful, visible and smiling like the sky.

2.4.7 He spreads across wide lands like an unherded animal moving on its own.
Agni heats the brush with his flames, making the black ground tremble and enjoying the earth.

2.4.8 At this third gathering, I have recited a prayer asking for your ancient help.
Agni, give us great wealth with brave companions, good children, and nourishing prizes.

2.4.9 With you, Agni, let the Gritsamadas secretly overcome those lying in wait.
Make them rich in heroes and victorious over enemies, and give that life to us praising donors.

Hymn 2.5 — Seer: Somahuti of the Bhrigu family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh.

2.5.1 The alert priest was born, a father to fathers for help.
Offering the victorious gift, may we strong ones master it.

2.5.2 In this leader of sacrifice seven rays are stretched out.
The divine eighth, like the human purifier, strengthens it all.

2.5.3 When he spoke prayers after the runner, saying what was called for,
He surrounded every work of poetry like a wheel's rim.

2.5.4 Born pure alongside the pure one, he directs them with wise thought.
He knows its fixed ordinances and climbs them like branches.

2.5.5 The cows of the leader, belonging to Ayu, follow his color.
Perhaps the sisters who have gone here will bring a gift from the three.

2.5.6 When the sisters stand close to their mother and bring melted butter,
The serving priest rejoices at their arrival like barley rejoicing in rain.

2.5.7 Let each priest make heaven for his own food at the right time.
May we win the song and sacrifice and give generously.

2.5.8 Agni, knowing how, make this sacrifice we have made in you
Proper for all gods worthy of sacrifice.

Hymn 2.6 — Seer: Somahuti of the Bhrigu family. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

2.6.1 Agni, welcome this kindling wood and my coming near.
Listen to these songs.

2.6.2 With this fine song we serve you, Agni, child of food, seeking horses,
You who were born well.

2.6.3 Seeking wealth, let us, your worshipers, honor you with songs,
Giver of riches, you who love songs.

2.6.4 Be a wise and generous giver, lord of wealth.
Keep hatred far away from us.

2.6.5 Give us rain from heaven and an unbeatable prize,
And food in the thousands.

2.6.6 Youngest messenger, we praise you and ask for help with a song.
Come as our best priest.

2.6.7 Agni, wise poet, you move between the two kinds of births,
A friendly messenger, like one sent between families.

2.6.8 Knowing this, make us happy, sacrifice in turn with wisdom,
And sit on this ritual grass.

Hymn 2.7 — Seer: Somahuti of the Bhrigu family. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

2.7.1 Young Agni of Bharata, bring us the best, brightest wealth,
Much desired, rich one.

2.7.2 Let the malice of gods or mortals not rule us.
Carry us beyond it and beyond hatred.

2.7.3 With you we can cross all hostile forces,
Like streams of water.

2.7.4 Clean and purifying Agni, worthy of praise, you shine widely,
Fed by gifts of melted butter.

2.7.5 Agni of Bharata, you are fed by us with cows and bulls,
And eight-footed animals.

2.7.6 Our ancient priest pours melted butter, worthy of choosing,
Wonderful son of strength.

Hymn 2.8 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Agni. Meter: Gayatri; verse 6 Anushtubh.

2.8.1 Praise Agni's teams as though urging chariots to win.
He is the most famous of givers.

2.8.2 He guides the giver safely, never grows old, and wears out the enemy.
People pour offerings to his lovely face.

2.8.3 He is praised for his beauty in homes at evening and morning.
His ordinance is never broken.

2.8.4 Bright and marvelous, he shines with his flame like the sun,
Anointing himself with deathless fires.

2.8.5 Following Atri, the songs have strengthened Agni's independent rule.
He holds every kind of beauty.

2.8.6 With help from Agni, Indra, Soma, and the gods,
May we live without harm and defeat those who fight against us.

Hymn 2.9 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

2.9.1 The bright, powerful priest knowingly sat in the priest's seat with good judgment.
Agni keeps unbroken ordinances, acts wisely, is the best, bears a thousand gifts, and has a pure tongue.

2.9.2 You are our messenger and watchman from afar, bull, and guide us to better things.
Agni, shine over our children and their descendants and guard our bodies without failing.

2.9.3 We serve you at your highest birth, Agni, and with hymns at your lower home.
I worship the birthplace you rose from and pour offerings into you when you are lit.

2.9.4 Agni, worship with offerings as the best worshiper and praise the gift and reward promptly.
You are lord of wealth, and you inspire bright speech.

2.9.5 Marvelous one, neither kind of wealth wears out for you as you are born day by day.
Make the singer wealthy, Agni, and make him master of riches and fine sons.

2.9.6 With your bright face, Agni, you know how to sacrifice to the gods for us, best of priests, bringing well-being.
An unfailing guardian who watches from afar, shine for us with glory and wealth.

Hymn 2.10 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

2.10.1 When humans light Agni in the place of refreshment, he is the first to be called, like a father.
Clothed in beauty, immortal and wise, he deserves care and praise and wins prizes.

2.10.2 Let Agni of many-colored lights hear my call with every song, immortal and wise.
Two dark-red and two reddish horses carry your chariot, carrying bright flames.

2.10.3 They brought him forth well in the upturned place; Agni became an embryo among many-colored mothers.
Even in the dark night, wise and open, he lives with the great ones.

2.10.4 I warm Agni with offerings of melted butter; he faces all living things.
He stretches wide and high, spreading across great distances, the broadest of beings, fierce where food is seen.

2.10.5 I warm him, facing every direction, with a mind free of evil spirits; may he enjoy it.
Agni has a beauty people desire, handsome as a man, warming himself with a body too hot to touch.

2.10.6 Strong one, may we learn our share of the desirable gift; through you as messenger we speak as Manu did.
I call with my offering words on Agni, complete, mingled with sweetness, to win wealth.

Hymn 2.11 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Indra. Meter: Viraj variant; verse 21 Trishtubh.

2.11.1 Hear our call, Indra; do not hurt us. May we share in your gifts of riches.
For these foods make you grow, flowing like rivers, eager for wealth.

2.11.2 Release the great waters you filled, Indra, which the serpent surrounded long ago, hero.
Strengthened by hymns, you struck down the Dasa who thought himself immortal.

2.11.3 Indra, you take delight in hymns, hero, and in songs to the Rudras.
These offerings are for you, and the bright ones flow forth toward Vayu as you rejoice in them.

2.11.4 Increasing your splendid strength, we place a bright mace in your arms.
Grow bright, Indra, and help us overcome the Dasa peoples with the sun.

2.11.5 Hidden in a secret place, concealed in the waters, the deceptive one lived wrapped up.
You killed the serpent, hero, with your strength, and the waters and the sky he held up were freed.

2.11.6 Now let us praise your great old deeds, Indra, and praise your new deeds too.
We praise the gleaming mace in your arms and the bay horses that signal the sun.

2.11.7 Indra, your two bay horses, eager for a prize, crossed the shining, butter-flowing sky.
The earth spread out on every side and even the mountain that moved came to rest.

2.11.8 The mountain settled and never faltered; it called out together with its mothers.
Far across, their voices rose and expanded the channel Indra had opened.

2.11.9 Indra struck down Vritra, the deceptive one lying in the great river.
Heaven and earth shook in fear of this bull's thundering mace.

2.11.10 His powerful mace roared as the human one overcame the inhuman.
Having drunk pressed soma, he defeated the tricks of the crafty son of Danu.

2.11.11 Drink soma again and again, brave Indra; let these exciting pressed drinks delight you.
Let them fill your belly and make you grow: thus Pauru's pressed soma has helped Indra.

2.11.12 Indra, we inspired singers have come close to you, seeking wise thought and striving for truth.
We seek help and meditate on your praise; may we soon receive your wealth as a gift.

2.11.13 Indra, may we belong to you and seek the help by which you increase nourishment.
Give us wealth filled with heroes, god, and the greatest strength that we desire.

2.11.14 Give us a home and friends, Indra, and give us the Maruts' company.
Together and in joy, they lead the winds that guard what is first.

2.11.15 Let your joyful ones enjoy the offerings; drink soma until you are full, Indra, and stand firm.
Make us winners in battle and strengthen heaven with great songs.

2.11.16 Great are those of your people who seek favor through hymns, savior.
Spreading ritual grass at home, they have reached a prize under your protection, Indra.

2.11.17 Brave Indra, enjoy soma at the three Kadru rites among fierce men.
Shaking your beard and pleased, come with your bay horses to drink the pressed juice.

2.11.18 Hero, gather the force with which you smashed Vritra, the son of Danu, like a river in flood.
You opened light for the Arya, Indra, and brought the Dasyu down on the left.

2.11.19 May we win every contest through your help, beating Dasyus with the Arya.
For us and for your friend Trita, you brought Tvashtar's many-colored creature under control.

2.11.20 Growing strong, he struck down Arbuda for Trita, who presses exciting soma.
Indra with the Angirases broke Vala and set the wheel moving like the sun.

2.11.21 Indra, let your generous gift yield its best to the singer now.
Give to the singers and do not withhold our share; with brave sons may we speak boldly at the gathering.

Hymn 2.12 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.12.1 The god who was born first in mind and surpassed the other gods by his intelligence,
Whose strength and great power shook heaven and earth: people, he is Indra.

2.12.2 He held firm the shaking earth and brought the restless mountains to rest;
He measured out the vast middle sky and supported heaven: people, he is Indra.

2.12.3 He killed the serpent and released the seven rivers; he drove the cows out of Vala's enclosure.
He produced fire between two stones and won victories in battle: people, he is Indra.

2.12.4 He made everything that moves; he pushed the Dasa people down and hid them.
Like a hunter winning a prize, he took his enemies' wealth: people, he is Indra.

2.12.5 People ask of this terrible one, “Where is he?” and some even say, “He does not exist.”
He diminishes his enemies' wealth like a gambler; trust him: people, he is Indra.

2.12.6 He urges on the poor, the weak, and the needy singer who asks for prayer.
He protects the man who yokes the pressing stones and presses soma: people, he is Indra.

2.12.7 His are horses in every direction, and his are cows, villages, and every chariot.
He gave birth to the sun and Dawn and leads the waters: people, he is Indra.

2.12.8 Two shouting armies both call him, enemies near and far.
Even men on the same chariot call on him separately: people, he is Indra.

2.12.9 Without him people do not win, and fighters call on him for help.
He has become the model for everyone and moves the immovable: people, he is Indra.

2.12.10 With his weapon he killed those who long carried great guilt and who held him in contempt.
He gives no way out to an insolent man and kills Dasyus: people, he is Indra.

2.12.11 He found Shambara living in the mountains in the fortieth autumn.
Growing strong, he killed the serpent, son of Danu, where it lay: people, he is Indra.

2.12.12 He is the powerful seven-rayed bull who released the seven rivers to flow.
With the mace in his arm he struck down Rauhina as he climbed to heaven: people, he is Indra.

2.12.13 Even heaven and earth bow to him, and mountains fear his force.
He drinks soma, wins wealth, and carries the mace in his hand: people, he is Indra.

2.12.14 He protects the man who presses soma, cooks, praises, and honors him through help.
Prayer makes him grow, soma belongs to him, and this gift is his: people, he is Indra.

2.12.15 You give the prize to the soma-presser and cook, even when they are hard to help; you truly do exist.
May we always be dear to you, Indra, and speak boldly at the gathering with brave sons.

Hymn 2.13 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Indra. Meter: Jagati; verse 13 Trishtubh.

2.13.1 The season was his mother; born quickly, he entered the waters within her and grew there.
Then the day filled with milk, and the first sweet juice of the soma shoot became worthy of song.

2.13.2 They move together carrying milk, bringing food for everyone.
The rivers share one path downstream, never failing, and you who first made them deserve praise.

2.13.3 One speaks as he gives; another measures out waters in the same form and moves away.
All the powers of one endure the driving away; you who first made them deserve praise.

2.13.4 They sit sharing nourishment with their offspring, giving rising wealth to the traveler as though carrying it on their backs.
With teeth that never tire, the son eats his father's food; you who first made them deserve praise.

2.13.5 Then you made earth visible to heaven, and, killing the serpent, opened a path for streams.
The gods raised you, a god, through songs like a victorious horse: you deserve praise.

2.13.6 You give food and increase it, and have milked sweetness from something dry after it was wet.
You place a store of wealth in the sun; you alone rule everything and deserve praise.

2.13.7 Through law you supported flowers and fruit and set waters flowing across the land.
You made heaven's flashes appear across the great, wide sky and deserve praise.

2.13.8 You brought Narmara and his wealth down to win food and to defeat a Dasa force.
You brought an uncovered mouth to the woman who feeds us; today too, doer of many deeds, you deserve praise.

2.13.9 At one call you helped a single man's plea against a hundred or a thousand.
You bound the Dasyus without ropes to make them afraid, and became a good protector deserving praise.

2.13.10 All obstacles acknowledged his strength and gave this skilled one their wealth.
You propped up six realms and looked through five; beyond all of them you deserve praise.

2.13.11 Your heroic power is easy to tell, hero, when through a single thought you find wealth.
Resist the power of the stubborn one; all the deeds you have done deserve praise.

2.13.12 You made a quick road for Sarapas, Turviti, and Vayya to cross.
You raised the low and cast-off man; you gave sight to the blind and helped the lame, and deserve praise.

2.13.13 Generous one, put that gift in order for us to receive; you have many riches.
Indra, give the splendid thing worthy of fame each day; with brave sons may we speak boldly at the gathering.

Hymn 2.14 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.14.1 Serving priests, bring soma for Indra and pour the exciting drink into vessels.
The hero always wants a drink of it; offer it to the bull, for that is what he wishes.

2.14.2 Serving priests, he killed Vritra, who held back the waters, as lightning strikes a tree.
Bring him this drink to his taste; Indra deserves to drink it.

2.14.3 Serving priests, he killed Dribhika and drove the cows out by opening Vala's enclosure.
Clothe Indra with soma as wind clothes the sky, like a worn garment.

2.14.4 Serving priests, he killed Urana, who had ninety-nine arms.
He struck Arbuda down below; bring soma to Indra for him to enjoy.

2.14.5 Serving priests, he killed Svashna, Shushna, who dried things out, and Vyansa,
And Pipru, Namuchi, and Rudhikra. Offer the drink to Indra.

2.14.6 Serving priests, he broke Shambara's hundred ancient forts as if with a stone.
Indra destroyed the hundred and thousand followers of Varchin; bring him soma.

2.14.7 Serving priests, he killed and laid out a hundred thousand on the earth.
He defeated the heroes of Kutsa, Ayu, and Atithigva; bring him soma.

2.14.8 Serving priests, whatever you men desire, carry it to Indra promptly and without delay.
Bring the soma purified by hand to the famous one; sacrifice to Indra.

2.14.9 Serving priests, quickly prepare it for him; lift up what has been purified in the wood.
Indra is glad and calls out for the offering in your hands; give him exciting soma.

2.14.10 Serving priests, as you hold the cow's milk, fill generous Indra with soma.
I know his secret: he recognizes that I sacrifice and wish to give more.

2.14.11 Serving priests, Indra rules heavenly, earthly, and household wealth.
Fill him with soma as you fill a container with barley; this is your work.

2.14.12 Generous one, put that gift in order for us to receive; you have many riches.
Indra, give the splendid thing worthy of fame each day; with brave sons may we speak boldly at the gathering.

Hymn 2.15 — Seer: Gritsamada of the Bhrigu family, son of Shaunaka, formerly an Angiras, son of Shunahotra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.15.1 I will tell truly of the great, real deeds of this great and truthful one.
At the three Kadru rites he drank pressed soma and, excited by it, killed the serpent.

2.15.2 He supported the vast sky without a beam and filled the space between heaven and earth.
He held the earth steady and spread it out: Indra did these things in soma's exhilaration.

2.15.3 He measured out the eastern spaces like a home and dug channels for rivers with his mace.
He released them freely on long courses: Indra did these things in soma's exhilaration.

2.15.4 He went around those carrying the gifts and saved them from deception; he placed every weapon in the lit fire.
He gathered them with cows and horses and chariots: Indra did these things in soma's exhilaration.

2.15.5 He stopped the great rushing Dhuni and safely carried across those who could not swim.
After bathing, they went toward wealth: Indra did these things in soma's exhilaration.

2.15.6 With his greatness he set the Sindhu flowing upward and crushed Dawn's chariot with his mace.
With swift horses he cut through resistance for the slow one: Indra did these things in soma's exhilaration.

2.15.7 Wise, he found and revealed the girls' hiding place and raised the outcast.
He stood by the lame man and gave the blind man sight: Indra did these things in soma's exhilaration.

2.15.8 Praised with the Angirases, he broke Vala and tore apart the mountain's strong walls.
He destroyed the man-made barriers around them: Indra did these things in soma's exhilaration.

2.15.9 You caught Chumuri and Dhuni in sleep, killed the Dasyu, and helped Dabhiti.
Even Rambhi found gold there. Indra did those things in the excitement of soma.

2.15.10 Indra, may your generous gift now yield the best reward to the singer.
Give to those who praise you; don't withhold our share. May we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.16 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra. Meter: Jagati; verse 9, Trishtubh.

2.16.1 I bring fine praise to the greatest among those who exist, like an offering to a kindled fire.
We call for help on Indra, who never grows old, though he makes others age, who is well fed and has been young forever.

2.16.2 Nothing exists apart from great Indra; all powers are gathered in him.
He carries soma in his belly, great strength in his body, a mace (the thunderbolt) in his hand, and purpose in his head.

2.16.3 Neither the two worlds contain your power, Indra, nor seas and mountains contain your chariot.
No one can match your mace when you fly many leagues with your swift horses.

2.16.4 All bring resolve to this bold, worshipful bull who stays beside them.
Strong one, accept the offering, you who know best; Indra, drink the soma with your mighty splendor.

2.16.5 The strong one's vessel pours out a stream of sweet drink for the strong one to eat and the bull to drink.
Strong priests and strong pressing stones press the strong soma for the bull.

2.16.6 Your mace is strong, and your chariot is strong; your two bay horses are strong, and so are your weapons.
Bull-like Indra, you rule over powerful delight: satisfy yourself with the strong soma.

2.16.7 Boldly I drive my prayer toward you at the pressings, like a speaking ship into a contest.
Will he hear our words? We pour offerings to Indra as to a spring of wealth.

2.16.8 Turn toward us before trouble comes, like a cow full of pasture's milk toward her calf.
Indra of a hundred powers, let us join with your kind thoughts, as a strong husband joins his wives.

2.16.9 Indra, may your generous gift now yield the best reward to the singer.
Give to those who praise you; don't withhold our share. May we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.17 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 8–9, Trishtubh.

2.17.1 Sing something new to him, as the Angirases did, when his old powers rise again.
Excited by soma, he forcefully broke open all the cattle pens that had been shut tight.

2.17.2 Let him be the one who, measuring out power for the first drink, exceeded his greatness.
He is the hero who armed himself for battles and with his greatness set the sky over his head.

2.17.3 Then you did your first great deed, when at the beginning you roused his power with prayer.
From the warrior riding with bay horses, the swift ones rushed out, together and separately.

2.17.4 Then he grew beyond all the worlds and made himself their lord by his force.
The fiery one spread light through heaven and earth and wrapped up the darknesses that were being stitched together.

2.17.5 He fixed the old mountains in place by his strength and sent the waters downward.
He held up the earth that supports everyone and propped up the falling sky with his skill.

2.17.6 His father made ready for his arms a weapon that came from all creation.
With that mace the roaring one struck Krivi down so he lay on earth.

2.17.7 Like an unmarried daughter staying with her parents, I come to you for a share from the common household.
Give me insight, bring it to me, and give me the share of yourself that will make me great.

2.17.8 Indra, we call on you as the giver of food; give us deeds and prizes.
Indra, find us with your varied help; strong Indra, make us better off.

2.17.9 Indra, may your generous gift now yield the best reward to the singer.
Give to those who praise you; don't withhold our share. May we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.18 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.18.1 This morning a new chariot was yoked, victorious, with four yokes, three whips, and seven reins.
It has ten oars, carries mankind, and seeks sunlight; offerings and thoughts have made it quick.

2.18.2 The human priest prepares the first offering for him, the second, and then the third.
Different mothers bear different children; the winning bull joins with the others.

2.18.3 I now yoke Indra's bay horses to the chariot for his coming, with a new hymn and words.
Do not let the many other priests and worshipers here delay you.

2.18.4 Come, Indra, with two bay horses, or when called, with four or six.
Come with eight or ten to drink soma; the drink is pressed, generous one, so do not be angry.

2.18.5 Come this way with twenty or thirty, with forty bay horses harnessed.
Come with fifty and their fine chariots, Indra, or with sixty or seventy, to drink soma.

2.18.6 Come this way with eighty or ninety, carried by a hundred bay horses.
Indra, this soma was poured out among Shunahotra's people for you to enjoy.

2.18.7 Come to my prayer, Indra, and put all your bay horses under the chariot's yoke.
Hero, you have been called from many places; enjoy this pressing.

2.18.8 May my friendship with Indra not be broken; may his generous gift yield milk for us.
Under the protection of his foremost hand, may we win again and again.

2.18.9 Indra, may your generous gift now yield the best reward to the singer.
Give to those who praise you; don't withhold our share. May we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.19 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

2.19.1 The thoughtful men's pressed drink has been drunk for delight, their nourishing food.
With it Indra has grown strong since ancient times, and men who pray have made their home with him.

2.19.2 Enjoying that sweet drink, mace in hand, Indra split apart the serpent that held back the flood.
The rivers ran toward their own courses like birds heading for their homes.

2.19.3 Great Indra, killer of the serpent, sent the floodwaters toward the sea.
He brought forth the sun, found the cows, and established the cycles of day and night.

2.19.4 Indra gives Manu many unsurpassed gifts, gives to those who give, and kills Vritra.
He quickly helped the men struggling against their rivals to win the sun.

2.19.5 For the mortal who presses soma, the praised god Indra releases the sun.
When he stored up unblemished wealth for him, he brought him his share like a gift-bearing horse.

2.19.6 For the charioteer Kutsa he subdued Shushna and Kuyava, leaving them powerless.
For Divodasa Indra shattered ninety-nine of Shambara's strongholds.

2.19.7 That is how we have spoken your praise, Indra, seeking fame and a prize for ourselves.
May we win that sevenfold reward quickly, and bow down to the blow that strikes the godless offender.

2.19.8 So, hero, the Gritsamadas, seeking your help, have shaped new thoughts for you.
Praying to you, Indra, may they gain food, strength, a secure home, and favor.

2.19.9 Indra, may your generous gift now yield the best reward to the singer.
Give to those who praise you; don't withhold our share. May we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.20 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 3, Viraj-rupa.

2.20.1 Indra, know us as your own: we bring you strength like someone bringing a chariot for a prize.
We speak and think carefully, seeking your favor and men like you.

2.20.2 Indra, with your help you guard the people who seek you and ask for protection.
You are master and shelter of the giver; this is how the thoughtful man reaches you.

2.20.3 May the ever-young Indra, our much-invoked friend, be a kind protector of men.
He guides with his help the one who praises, the one who works, the one who cooks the offering, and the one who sings.

2.20.4 I praise and celebrate that Indra in whom people of old grew strong and gained power.
May he fill the desire for wealth of the new worshiper who comes to him and prays.

2.20.5 Indra welcomed the Angirases' praises and pushed the barrier aside, seeking a way through.
Taking away the dawns with the sun, he broke even the ancient powers of the swift one.

2.20.6 Indra is known by name as a god; he rose high and became the most marvelous of all for mankind.
He took the head of the Dasa Arshasana, his enemy, with his own strength.

2.20.7 Indra, killer of Vritra and breaker of strongholds, scattered the dark-wombed Dasa women.
He produced land and water for Manu and always strengthened the worshiper's praise.

2.20.8 That power was given to mighty Indra by the gods in the battle for the waters.
When they placed his mace in his arms, he killed the Dasyus and crossed their iron strongholds.

2.20.9 Indra, may your generous gift now yield the best reward to the singer.
Give to those who praise you; don't withhold our share. May we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.21 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra. Meter: Jagati; verse 6, Trishtubh.

2.21.1 Bring eagerly desired soma for the worshipful Indra, who wins all, wealth, sunlight, contests, men, and fertile fields.
He wins horses, cows, and waters.

2.21.2 Speak homage to Indra, who overcomes and crushes, who wins, cannot be beaten, withstands attacks, and is wise.
He has great strength, bears burdens, is hard to cross, and always overcomes.

2.21.3 He always prevails, overwhelms and conquers people; he shakes things, fights, and is filled with delight.
He gathers what is enclosed, endures, and is called upon by the peoples: I will tell of Indra's heroic deeds.

2.21.4 Indra cannot be driven back; this strong bull wields his weapon. He is profound, tall, and beyond the reach of poetry.
He spurs the poor, crushes the strong; honored with good sacrifice, he produced dawn and sunlight.

2.21.5 The eager, thoughtful priests found a way through sacrifice, directing their minds to it.
Seeking cows at the place of song, they turned toward Indra and obtained riches.

2.21.6 Indra, give us the best riches: understanding, skill, and good fortune.
Give us growing wealth, bodies free from harm, pleasant speech, and good days.

Hymn 2.22 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra. Meter: Ashti; verses 2–3, Atishakvari; verse 4, Ashti or Atishakvari.

2.22.1 At the three drinking places, the powerful one drank his fill of soma mixed with barley, pressed with Vishnu as he wished.
It delighted him and made him ready for a great deed. True soma, the god, joined the true god Indra, great and wide.

2.22.2 Then, glowing with strength, he faced Krivi in battle and filled heaven and earth with his great power.
He placed one thing in his belly and poured another out. True soma, the god, joined the true god Indra.

2.22.3 You were born together with purpose and strength, grew alongside them, and defeated enemies through your deeds among men.
You give the singer desired rewards and wealth. True soma, the god, joined the true god Indra.

2.22.4 Indra, leader of men, your first, ancient deed in heaven deserves to be told: you freed the waters.
With a god's strength you took away the creature's life and released the waters.
All the world came under your power; Indra of a hundred powers found strength and food.

Hymn 2.23 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Brihaspati; verses 1, 5, 9, 11, 17, and 19, Brahmanaspati. Meter: Jagati; verses 15 and 19, Trishtubh.

2.23.1 We call you, Brahmanaspati, leader of groups, poet among poets, most famous of all.
Highest ruler of prayers, hear us and take your seat here with your help.

2.23.2 Brihaspati, even the wise gods have received a sacred share of your divine power.
Like the sun with its great light bringing out the bright cows, you are the source of all prayers.

2.23.3 Driving away traps and darkness, you mount the shining chariot of truth.
Brihaspati, it terrifies enemies, kills harmful spirits, breaks the cattle pens, and finds sunlight.

2.23.4 You lead and protect with good guidance the person who gives to you; trouble will not touch him.
You burn those who hate prayer and let your anger loose on them, Brihaspati. That is your great power.

2.23.5 Neither distress nor harm from anywhere, neither enemies nor deceitful people can cross over to him.
Brahmanaspati, you drive all dangers away from the person you guard as a good protector.

2.23.6 You are our guardian, path-maker, and wise guide; with our thoughts we praise your ordinance.
Brihaspati, let the man who plots against us die from his own destructive wrongdoing.

2.23.7 If some hostile mortal, a wolf on the heights, tries to hurt us though we are innocent,
Brihaspati, turn him off the path and make the way easy for us to worship the gods.

2.23.8 We call on you to protect our bodies, defend us, speak for us, and be on our side.
Brihaspati, crush those who insult the gods; do not let wrongdoers reach a better happiness.

2.23.9 With you as our good helper, Brahmanaspati, we humans will obtain desirable wealth.
Crush the distant and nearby enemies who beset us, those good-for-nothing people.

2.23.10 With you, Brihaspati, our generous, victorious ally, we gain the greatest strength.
Do not let a malicious man who wants to harm us rule us; with our thoughts may we move ahead with good praise.

2.23.11 Brahmanaspati, you are the strong bull who cannot be driven back, who comes to battle, burns the enemy, and prevails in fights.
You are true to your promises, and you can subdue even the fierce, stubborn man.

2.23.12 When a godless man with hostile thoughts wants to harm us and thinks he can kill us by force,
Brihaspati, do not let his blow reach us; bring down the anger of that aggressive wrongdoer.

2.23.13 Brihaspati is called to battles, approached with homage; he comes to contests and wins prize after prize.
He sweeps away all the hostile enemies who want to hurt us, as if they were chariots.

2.23.14 Burn the harmful spirits with your fiercest heat, those who insult you despite seeing your strength.
Make your power of praise known, Brihaspati, and smash the snares.

2.23.15 Brihaspati, what rises above enemies and shines with purpose among the people,
what was born from truth and blazes with strength: give us that splendid wealth.

2.23.16 Do not hand us over to thieves or treacherous enemies greedy for food.
Brihaspati, they carry deceit in their hearts against the gods and do not know the limits of song.

2.23.17 For all the worlds, the wise Tvashtar created you, Brahmanaspati, from song after song.
You repay even a debt with a debt, destroy deceit, and support great truth.

2.23.18 The mountain opened for your glory when you released the cows from their pen, Angirasa.
With Indra as your ally, Brihaspati, you drove out the flood held in darkness.

2.23.19 Brahmanaspati, guide this hymn, listen to it, and strengthen our children.
Everything the gods protect is good; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.24 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Brahmanaspati; verses 1–10, Brihaspati; verse 12, Indra and Brahmanaspati. Meter: Jagati; verses 12 and 16, Trishtubh.

2.24.1 Help us with this offering, you who have the power; we worship you with this new, great song.
Brihaspati, as a generous friend to your singer, help and encourage our thought.

2.24.2 With strength he bent those who would not bend and angrily split Shambara's defenses.
Brahmanaspati shook what could not be shaken and entered the mountain full of riches.

2.24.3 That was a deed fit for the god of gods: they broke the firm things open and split the strong ones.
He brought out the cows, broke Vala with prayer, hid the darkness, and revealed the sunlight.

2.24.4 Brahmanaspati used his force to break into the stone-faced well that streamed with sweet drink.
All who saw the sun drank from it; together they drew much from the spring that flows to the sea.

2.24.5 Long ago those worlds existed; as the years passed, your doors opened.
Brahmanaspati set in motion each separate course of things that had gone without effort.

2.24.6 Those who sought the Panis' treasure hidden deep in a cave reached it.
Knowing what was true, they saw through lies and returned to the path they had come by, emerging openly.

2.24.7 Those truthful seers, seeing through lies, returned again to the great path.
With their arms they worked up fire in the stone; none was a stranger to it, for they had kindled it.

2.24.8 With truth as his bowstring, Brahmanaspati's swift bow reaches wherever he wants.
His arrows strike true; they are visible to men and have ears.

2.24.9 Brahmanaspati leads both in and out, presides, receives fine praise, and fights in battle.
When the wise one brings home the prize with thought, the sun burns away the waste.

2.24.10 Brihaspati's first gifts are far-reaching, powerful, and easy to find, the rewards of his generous hand.
These are the wins of the eager champion, through which both peoples enjoy their share.

2.24.11 You are powerful in every difficult place, great and delightful, and have grown in strength.
The god spread wide before the gods; Brahmanaspati encompasses all these things.

2.24.12 The whole truth belongs to you two generous ones; even the waters do not break your ordinance.
Indra and Brahmanaspati, come to our offering as a winning horse comes to food.

2.24.13 Even the best carriers listen to him; the eloquent poet brings riches through his thoughts.
He overcomes stubborn enemies and claims what is owed him: Brahmanaspati is a champion in battle.

2.24.14 As Brahmanaspati wished, his true anger accomplished a great deed.
He drove out the cows and divided them under the sky; like a great stream, his force ran out in many directions.

2.24.15 Brahmanaspati, may we always be charioteers of wealth well guided and full of strength.
Add heroes to our heroes, lord, if you accept my call with prayer.

2.24.16 Brahmanaspati, guide this hymn, listen to it, and strengthen our children.
Everything the gods protect is good; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.25 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Brahmanaspati. Meter: Jagati.

2.25.1 The man who lights the fire and makes prayer defeats those who attack him; the one who offers grows strong.
He passes beyond each new rival when Brahmanaspati makes him an ally.

2.25.2 With heroes he defeats hostile heroes and spreads wealth through cattle; he understands for himself.
His children and grandchildren grow when Brahmanaspati makes him an ally.

2.25.3 Active as the rush of a river, he charges his foes with the strength of a bull.
Like fire spreading, he cannot be stopped when Brahmanaspati makes him an ally.

2.25.4 The unfailing streams of heaven flow to him; he goes first among the cattle with his warriors.
His power cannot be crushed, and he strikes with strength when Brahmanaspati makes him an ally.

2.25.5 All the rivers rush to him, and many lasting shelters keep him safe.
He prospers in the gods' favor when Brahmanaspati makes him an ally.

Hymn 2.26 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Brahmanaspati. Meter: Jagati.

2.26.1 The man who speaks honestly defeats his foes; the worshiper of gods overtakes the man who will not worship.
With good protection he overcomes the hardest battles; the sacrificer separates the worshiper's food from the nonworshiper's.

2.26.2 Hero, make the sacrifice and pay attention to the man who thinks; keep your thoughts good in the fight against Vritra.
Make an offering so that you may be fortunate; we choose Brahmanaspati's help.

2.26.3 With his people, his clan, his family, his sons, and his men, he wins prizes and wealth:
that is the man who serves Brahmanaspati, father of the gods, with trusting mind and an offering.

2.26.4 The man who worships him with offerings rich in butter is led forward by Brahmanaspati.
He protects him from danger and harm; the marvelous one even makes wide room for him in distress.

Hymn 2.27 — Seer: Kurma, a Gritsamada, or Gritsamada. Deity: the Adityas. Meter: Trishtubh.

2.27.1 With the ladle I offer these butter-flowing songs to the Adityas, kings from long ago.
May Mitra, Aryaman, Bhaga, Varuna of many births, Daksha, and Amsha hear us.

2.27.2 May Mitra, Aryaman, and Varuna, who share one purpose, welcome my praise today.
The Adityas are pure, washed clean in the stream, free from deceit, blameless, and unharmed.

2.27.3 These Adityas are vast and deep, impossible to deceive and watchful for fraud; they see much.
They look inside at wrong and right; even the most distant things are known to the kings.

2.27.4 The Adityas hold up things that move and stand, and protect the whole world.
The far-seeing gods guard their divine power, follow truth, and settle debts.

2.27.5 Adityas, may I know your help; Aryaman, even in fear may I find joy.
Led by you, Mitra and Varuna, may I avoid wrongs as one avoids pits.

2.27.6 Your path, Aryaman and Mitra, is easy to travel; Varuna, it is smooth and good.
Speak for us, Adityas, and give us shelter hard for enemies to break through.

2.27.7 May Aditi and her royal sons carry us past hatred, and Aryaman by easy roads.
May we and our many heroes live safely under the broad protection of Mitra and Varuna.

2.27.8 They hold up three earths and three heavens; within them are three ordinances for the gathering.
Through truth your greatness is great, Adityas; Aryaman, Varuna, and Mitra, it is beautiful.

2.27.9 Golden and pure, washed in the stream, they support three heavenly lights.
They never sleep or blink, cannot be deceived, and are generous to an honest mortal.

2.27.10 Varuna, you are king over all, gods and mortals alike, lord of divine power.
Give us a hundred autumns to see; may we reach the lives allotted us before.

2.27.11 I cannot tell right from left, Adityas, nor forward from back.
Good gods, though I am unripe and unsure, guided by you may I reach the fearless light.

2.27.12 The man who gives to the kings who follow truth, whom lasting prosperity increases,
rides first in a wealthy chariot, gives riches, and is praised at gatherings.

2.27.13 Pure, with waters and good pasture, safe from deception, he lives to old age with strong sons.
No one near or far kills the man guided by the Adityas.

2.27.14 Aditi, Mitra, Varuna, be kind if we have committed any offense against you.
Indra, may I reach the broad fearless light; do not let long darknesses overtake us.

2.27.15 Both sides together swell for him; blessed with heaven's rain, he builds up his good name.
Winning, he goes into battle with both households; both halves go well for him.

2.27.16 Adityas worthy of sacrifice, your snares made by cunning are spread for those who plot harm.
May I drive past them as a horsewoman in her chariot, and remain safe under your broad shelter.

2.27.17 Varuna, let me not find myself without my beloved generous friend, who gives much.
King, let me not lose my well-managed wealth; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.28 — Seer: Kurma, a Gritsamada, or Gritsamada. Deity: Varuna; verse 10, destruction of bad dreams. Meter: Trishtubh.

2.28.1 May every peaceful thing from this wise Aditya, the self-ruling king, come to us through his greatness.
I ask for the great Varuna's good favor; the joyful god deserves worship.

2.28.2 May we be fortunate under your ordinance, Varuna, thinking well and praising you.
May we come near the dawns with cattle, brightening day after day like fires.

2.28.3 May we live under your shelter, Varuna, generous guide with many heroes.
Sons of Aditi, gods who cannot be deceived, forgive us for friendship's sake.

2.28.4 The Aditya sent the sustaining rivers out; they follow Varuna's truth.
They do not tire or stop; like birds they fly quickly across the earth.

2.28.5 Untie my offense as one unties a rope, and let me succeed at your source of truth, Varuna.
Do not cut the thread of my weaving thought, or break the craftsman's measures before their time.

2.28.6 Varuna, clear my fear away from me; king who follows truth, hold fast to me.
Release distress from me as a tether from a calf; without you I cannot rule even the blink of an eye.

2.28.7 Varuna, powerful lord, do not strike us with the blows that injure a person who has done wrong against your will.
Do not let us go far from the light; loosen our enemies' hold so we may live.

2.28.8 Varuna of many births, we spoke homage to you before, we speak it now, and we will later.
For your ordinances rest firm as a mountain, hard to shake and hard to overcome.

2.28.9 Cancel my old debts and offenses, and do not make me pay, king, for what another did.
Many dawns have not yet come; let us live through them under your rule, Varuna.

2.28.10 King, if a relative or friend frightened me in a dream, though I am afraid,
or a thief or wolf tries to hurt us, Varuna, protect us from him.

2.28.11 Varuna, let me not find myself without my beloved generous friend, who gives much.
King, let me not lose my well-managed wealth; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.29 — Seer: Kurma, a Gritsamada, or Gritsamada. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

2.29.1 Adityas, who keep your ordinances and bring life, put far away the offense I committed in secret, like a thief.
Varuna, Mitra, gods who hear, I know your goodness and call for your help.

2.29.2 You are our wise guides and strength, gods; you keep hatred far away.
You rule over us: forgive us and be kind to us today and afterward.

2.29.3 What else must we do for you? What older bond of kinship will do, good gods?
Mitra, Varuna, Aditi, Indra, and Maruts, give us well-being.

2.29.4 Gods, you truly are our relatives; be kind to me as I ask for help.
Do not let your chariot come to a halt halfway, and let us not tire among friends like you.

2.29.5 I alone confess my many offenses to you, as a father corrects a gambler.
Keep snares and wrongs far away, gods; let them not seize me like a father over his son.

2.29.6 Come close today, gods worthy of sacrifice; in fear I would lay my heart bare to you.
Protect us from the wolf's hidden trap; keep us from falling into the pit, worshipful ones.

2.29.7 Varuna, let me not find myself without my beloved generous friend, who gives much.
King, let me not lose my well-managed wealth; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.30 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Indra; verse 6, Indra and Soma; first half of verse 8, Sarasvati; verse 9, Brihaspati; verse 11, the Maruts. Meter: Trishtubh; verse 11, Jagati.

2.30.1 The waters that serve the god Savitar's truth do not rest for Indra, killer of the serpent.
Day after day, and night after night, they flow: how long ago was their first release?

2.30.2 His mother spoke to the wise one who was to carry his weapon against Vritra.
Cutting paths for him, the roaring rivers follow their course day after day.

2.30.3 He rose high into the sky, then brought his weapon forward against Vritra.
Wearing a cloud, the fierce one rushed up to him; sharp-armed Indra defeated the enemy.

2.30.4 Brihaspati, strike the wolf-like warriors of the demon with a fiery stone.
Indra, kill our enemy just as you boldly killed enemies before.

2.30.5 Throw down the stone from high in heaven, with which you struck down your enemy in delight.
Indra, so that we may gain many children and descendants, give us a share of the cattle.

2.30.6 You two increase the purpose you favor and encourage the worshiper who needs help.
Indra and Soma, help us and make room for us in this place of fear.

2.30.7 Let me not say, out of darkness, fatigue, or laziness, “Do not press the soma.”
I will welcome whoever fills my need, gives, listens, and comes to me with cattle while I press.

2.30.8 Sarasvati, help us; accompanied by the Maruts, you boldly defeat enemies.
Indra kills even that bull of the Shandikas, who boasts and swells with power.

2.30.9 Whoever secretly seeks to kill us, see him and strike him with a sharp weapon.
Brihaspati, conquer enemies with your weapons; king, surround the one who plots harm.

2.30.10 Hero, with our own strong heroes perform the deeds of power that are yours to do.
After you kill the enemies who have tormented us for so long, bring their wealth to us.

2.30.11 Seeking their favor, I address your divine host, the Maruts, with song and homage.
May we gain wealth with all its heroes, bringing children and fame, day after day.

Hymn 2.31 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verse 7, Trishtubh.

2.31.1 Mitra and Varuna, help our chariot, together with Adityas, Rudras, and Vasus.
Eager for fame and joyful, they fly over the stones like birds and rest in the woods.

2.31.2 Gods of one mind, help our chariot among the peoples as it seeks a prize.
The swift ones cross the air on foot, striking the earth's surface with their hands.

2.31.3 And may wise Indra, who sees all people, with the Marut host from heaven,
stand by our chariot with harmless help to win a great prize.

2.31.4 May Tvashtar, the god who embraces the world, urge on our chariot with the divine women.
May Ila, Bhaga, Brihaddiva, Heaven and Earth, Pushan, Purandhi, and the two Ashvins do so too.

2.31.5 And you two blessed goddesses who face each other, Dawn and Night, who drive living things onward:
Earth, when I praise you with new words, you spread out sustenance for things that move and stand.

2.31.6 We seek your favor, as the eager priests do: Ahirbudhnya and Aja Ekapad too.
Trita, Ribhukshan, Savitar, and the swiftly moving Child of the Waters bring us peace through prayer.

2.31.7 Worshipful ones, I wish these new songs for you; the sons of Manu have crafted them anew.
Seeking fame and eager for a prize, may I reach thought as a horse reaches its chariot.

Hymn 2.32 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: verse 1, Heaven and Earth; verses 2–3, Indra or Tvashtar; verses 4–5, Raka; verses 6–7, Sinivali; verse 8, those named. Meter: Jagati; verses 6–8, Anushtubh.

2.32.1 Heaven and Earth, protect these words of mine, for I seek truth and want to succeed.
You two extend life; seeking wealth, I now offer you this great praise.

2.32.2 Do not let the hidden enemy strike us or hurt us through these troubles.
Do not break off our friendship; know that we ask it of you with a mind seeking favor.

2.32.3 Bring ready help with a mind free from anger: a cow that gives milk and never runs dry.
Much-invoked one, I urge you on always with quick feet and words, like a winning horse.

2.32.4 With good praise I call on Raka, who answers calls; may the blessed one hear us and understand.
May she sew her work with an unbroken needle and give us a strong son worth a hundred gifts and praises.

2.32.5 Raka, with the lovely kind thoughts with which you give riches to the giver,
come to us gladly today, blessed one, bringing abundant growth.

2.32.6 Sinivali of broad hair, sister of the gods,
accept the poured offering, goddess, and give us children.

2.32.7 She has strong arms, fine fingers, a healthy womb, and bears many children.
Pour offerings to her, Sinivali, mistress of the household.

2.32.8 I call on Gungu, Sinivali, Raka, and Sarasvati.
I call on Indrani for help, and Varunani for well-being.

Hymn 2.33 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Rudra. Meter: Trishtubh.

2.33.1 Father of the Maruts, may your favor come to us; do not cut us off from seeing the sun.
Let our brave man endure the attack of the horse; let us have children and descendants, Rudra.

2.33.2 Rudra, with the best healing remedies you give, let me live a hundred winters.
Drive far away hatred, trouble, and illnesses in every direction.

2.33.3 Rudra, you are the finest in beauty among all born beings, the strongest of the strong, with a mace in your arm.
Bring us safely beyond danger and drive off all attacks of wrongdoing.

2.33.4 Rudra, do not let our homage, poor praise, or shared invitation make you angry, strong one.
Restore our men with medicines; I hear that you are the best of doctors.

2.33.5 With offerings and hymns I seek to appease Rudra, whom worshipers call with offerings.
May the brown god with handsome face, kindly and easy to call, not harm us for this appeal.

2.33.6 The bull with the Maruts has encouraged me as I seek his help for a long life.
May I reach safety like shade from heat and live in Rudra's favor.

2.33.7 Where is your merciful hand, Rudra, the hand that brings healing and comfort?
You take away harm sent by the gods; strong one, please forgive me now.

2.33.8 I send great praise to the great brown bull, bright and shining.
With homage we honor the radiant one and praise Rudra's powerful name.

2.33.9 With firm limbs and many forms, the fierce brown one is decorated with bright gold.
Divine power will never be separated from Rudra, lord of this vast world.

2.33.10 You rightly carry arrows and bow, and the sacred necklace of many forms.
You rightly care for this whole vast world; no one is stronger than you, Rudra.

2.33.11 Praise the famous young god who sits on a chariot, fierce and dangerous as a wild animal.
Be kind to your praising singer, Rudra; let your armies strike someone other than us.

2.33.12 I bow before you as a boy approaching and bowing to his father, Rudra.
I praise the true lord who gives much; praised by us, give us medicines.

2.33.13 Maruts, I want your pure remedies, the best and most comforting ones,
those our father Manu chose; I ask for Rudra's health and relief.

2.33.14 May Rudra's weapon pass us by; may the fierce god's great ill will go around us.
Generous one, lower your firm weapon for those who give; be kind to our children and descendants.

2.33.15 So, wise brown bull, act in a way that does not anger or kill us, god.
Rudra, hear our call here; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.34 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: the Maruts. Meter: Jagati; verse 15, Trishtubh.

2.34.1 The Maruts bring streams and have bold strength; fearsome as wild animals, they shine with power.
Glowing like fires, driving the wind, they opened up the cows.

2.34.2 Wearing rings, you glitter like the starry sky, and flash like rain from clouds.
Maruts with gold on your chests, Rudra was born as the bright bull from Prishni's udder.

2.34.3 You wet the horses as if they were racehorses, hurrying with swift ones and roaring ears.
Maruts with golden headgear, you shake as you travel together on dappled horses to seek nourishment.

2.34.4 They have carried all beings toward nourishment, or to their friend, as ever-young givers.
Their horses are dappled, their gifts never fail, and they sit at the yoke on straight paths.

2.34.5 With kindling cows whose udders stream milk, along safe paths with shining spears,
come to your own homes like swans, Maruts of one mind, to enjoy the sweet drink.

2.34.6 Maruts of one mind, come to our prayers and pressings, like men coming to praise.
Make the cow's udder swell like a mare's, and make the singer's thought beautiful with prizes.

2.34.7 Maruts, give us that prize-bearing chariot, the drink, and prayer renewed day after day.
Give food in hardship to the praising singer, gain and wisdom, unharmed strength none can overcome.

2.34.8 When the generous, gold-chested Maruts yoke their horses to chariots for the journey,
the cow fills her udders at home with plentiful food for those who have offered gifts.

2.34.9 Good gods, protect us from harm if a hostile mortal acts like a wolf toward us, Maruts.
Turn him away with your blazing wheels; Rudras, strike his weapon down.

2.34.10 That journey of yours is remarkable, Maruts, when your kinsmen milk Prishni's udder.
And when the invincible sons of Rudra made Trita grow old for an insult to the newcomer.

2.34.11 We call you in the great expedition of Vishnu, who moves onward, Maruts.
We ask you, golden-colored and high-backed, never withdrawing, for a gift worthy of praise.

2.34.12 They, the ten singers, first carried the sacrifice; may they send us forward at each dawn.
Like dawn uncovering the dark nights with red light, they reveal great shining light full of cattle.

2.34.13 The Rudras grew at the homes of truth with reddish, unpainted earths.
Showing their overwhelming strength, they put on lovely and beautiful colors.

2.34.14 Asking them for broad shelter and help, we approach and honor them with homage.
Trita turned the five priests toward them for aid, as one seeks help from those below.

2.34.15 Maruts, bring here that help with which you carry the poor beyond hardship,
and free your singer from reproach; may your favor come like a bellowing cow.

Hymn 2.35 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Child of the Waters. Meter: Trishtubh.

2.35.1 I send this speech out seeking a prize; may the sound of my song give pleasure.
May the swiftly moving Child of the Waters make it beautiful and welcome it.

2.35.2 Let us speak this carefully shaped prayer from our hearts; perhaps he will understand it.
Through his great divine power the Child of the Waters gave birth to all other worlds.

2.35.3 Some rivers join and others come toward them, filling the same basin.
Pure waters surround the pure, shining Child of the Waters.

2.35.4 Smiling young waters move around that young god and wash him clean.
He shines within the waters in bright ornaments, without fuel, dressed in butter.

2.35.5 Three divine women prepare food for this god whom no one can disturb.
They flow into the waters like those who have done their work; he drinks the sweet milk of the firstborn.

2.35.6 Here are the births of the horse and of sunlight; protect our patrons from treachery and harm.
Neither enemies nor falsehoods can destroy him, far away in his unripe strongholds.

2.35.7 In his own home his cow yields good milk; he drinks the food she has made ready.
The Child of the Waters grows strong within the waters and shines for the giver of gifts.

2.35.8 In the waters he shines constantly with pure divine truth, spreading widely.
Other creatures are born as his branches, and so are plants and their offspring.

2.35.9 The Child of the Waters stood high in the lap of winding waters, clothed in lightning.
The great rivers, golden in color, carry his highest glory as they flow around him.

2.35.10 He has a golden shape and appearance; the Child of the Waters is golden.
He sits in a golden place, and the givers of gold offer him food.

2.35.11 His face and lovely name grow in secret: this is the Child of the Waters.
The young women kindle him there; butter is the golden one's food.

2.35.12 Let us worship this youngest friend of many with sacrifices, homage, and offerings.
I clean his height, make ready firewood, bring food, and praise him with songs.

2.35.13 As a bull he placed a child in those waters; as a child he drinks from them and they lick him.
The Child of the Waters, his color never fading, has entered here in another's form.

2.35.14 The great waters carry butter as food to the child who stands in this highest place and shines every day on safe paths.
Dressed in their own bodies, they move around him.

2.35.15 Agni, I have won a good home for the people and fine praise for generous patrons.
Everything the gods protect is good; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.36 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: gods of the seasons: verse 1, Indra and Madhu; verse 2, the Maruts and Madhava; verse 3, Tvashtar and Shukra; verse 4, Agni and Shuchi; verse 5, Indra and Nabhas; verse 6, Mitra, Varuna, and Nabhasya. Meter: Jagati.

2.36.1 They send it toward you: the men have milked out cows and waters with undivided pressing stones.
Indra, drink the soma offered with “Svaha” and “Vashat,” first from the hotar's vessel, as is your right.

2.36.2 Bright Maruts, joined in sacrifice and drawn by dappled horses and spears, welcome in your finery,
sons of Bharata, sit on the ritual grass and drink soma from the potar's vessel, men of heaven.

2.36.3 Come gladly to us as if coming home, sit on the ritual grass, and enjoy yourselves.
Tvashtar, welcomed among your divine family and merry company, enjoy the drink.

2.36.4 Wise, eager priest, bring the gods here and worship them; hotar, sit in your three places.
Agni, receive the offered sweet soma and drink your share from the fire-kindler's vessel until you are satisfied.

2.36.5 This drink increases your human power, strength, and might, placed in your arms from ancient times.
It was pressed and brought for you, generous Indra; drink your fill from the brahman's vessel.

2.36.6 Mitra and Varuna, welcome the sacrifice and hear my call, while the hotar sits to recite the old invocations.
Kings, my homage comes to you; drink the sweet soma from the prashastar's vessel.

Hymn 2.37 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: giver of wealth and the seasons, verses 1–4; the Ashvins and the seasons, verse 5; Agni and the season, verse 6. Meter: Jagati.

2.37.1 Enjoy the drink from the hotar according to your liking; the priests want to pour it full for you.
Bring him this, since you give what they ask; giver of wealth, drink soma from the hotar with the seasons.

2.37.2 I call now on the one I called before; he is worthy of calling and rules over the name of giver.
Giver of wealth, drink the sweet soma offered by the priests from the potar with the seasons.

2.37.3 May your bearers grow strong, those with whom you travel; keep safe and steady, lord of the forest.
Bold one, called here to help, drink soma from the neshtar with the seasons, giver of wealth.

2.37.4 He drank from the hotar's vessel, from the potar's too, and accepted the food set out by the neshtar.
May the immortal giver of wealth drink the fourth, untouched cup that gives wealth.

2.37.5 Yoke your swift man-carrying chariot this way today; you will unharness it here.
Mix our offerings with honey, come here, and drink the soma, Ashvins who bring prizes.

2.37.6 Agni, welcome the kindling, the poured offering, the people's prayer, and their fine praise.
Great giver, with all the gods at the right season, feed the eager gods their desired offering.

Hymn 2.38 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Savitar. Meter: Trishtubh.

2.38.1 The god Savitar has risen to set things in motion; as carrier, he carries out this oldest work.
Now he distributes treasures to the gods and gives the worshiper a share for well-being.

2.38.2 The god stretches out his broad hands high, to make the whole world attentive.
Even the waters are held to his ordinance, and the wind moving around the earth comes to rest.

2.38.3 When he unharnesses even the swift ones, he stops even those still moving.
Even the snake's quick movement has ended; night has come following the ordinance of god Savitar.

2.38.4 The weaver has wrapped up her outspread weaving again; the wise worker puts down his work halfway through.
The god Savitar has come, separating the seasons and halting the travelers' journey.

2.38.5 Fire's light has spread through all the different dwellings and all living creatures.
The mother has given her son the best share, following his sign at Savitar's command.

2.38.6 The seeker of victory has returned from far away; the desire of all who travel has come home.
Everyone has left unfinished work and come back, following the divine Savitar's ordinance.

2.38.7 The hunters have spread through the desert for the share you placed in the waters and on dry land.
The birds have their woods; no one breaks these ordinances of god Savitar.

2.38.8 Varuna has gone to his watery home, stirring there in the blink of an eye without stopping.
Every wild animal has gone to its pen, and Savitar has assigned each creature its place.

2.38.9 Neither Indra, Varuna, Mitra, Aryaman, nor Rudra breaks his ordinance.
Nor do enemies. With homage I call on god Savitar for this well-being.

2.38.10 May Bhaga and thoughtful Purandhi, who seek prizes, and Narashamsa, lord of women, protect us.
May we be dear to god Savitar when fine wealth comes together.

2.38.11 May that desirable gift you have given from heaven, water, and earth come to us.
Savitar, let it bring happiness to those who praise, to our friend and generous singer.

Hymn 2.39 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

2.39.1 You two wear down your task like pressing stones, and head toward treasure like vultures toward a tree.
You are like priests directing hymns in an assembly, like messengers carrying offerings among people in many places.

2.39.2 You go early like two charioteers; like two leaders, you join with chosen people.
You beautify yourselves like two women, and are wise among people like a married couple.

2.39.3 Come here first, like a pair of horns, and be strong like two hooves in the thicket.
Like two ruddy birds greeting dawn, come here, powerful charioteers.

2.39.4 Carry us across like a boat; support us like a yoke, a wheel hub, its supports, and its rim.
Like two dogs, do not harm our bodies; guard us from collapse like two crutches.

2.39.5 Come here, ageless like winds, flowing like rivers, like eyes that bring sight.
Like hands, be kindest to our bodies; like feet, lead us toward what is better.

2.39.6 Like lips speaking honey to a mouth, like breasts feed us so that we live.
Like a nose, protect our bodies; like ears, hear us well.

2.39.7 Like hands, give us strength; like the earth, sweep the regions together for us.
Ashvins, sharpen these songs that long for you, as an ax is sharpened with a whetstone.

2.39.8 The Gritsamadas have made these prayers and praises to increase your power, Ashvins.
Welcome them and come to us, men; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.40 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: Soma and Pushan; last half of verse 6, Aditi. Meter: Trishtubh.

2.40.1 Soma and Pushan produce riches, heaven, and earth.
Once born, they guarded the whole world; the gods made them the center of immortality.

2.40.2 These two gods delight in what comes into being and hide the darkness they do not favor.
With Soma and Pushan, Indra produced the ripe milk inside the unripe cows.

2.40.3 Soma and Pushan, you move across the sky in a seven-wheeled chariot that carries all.
It turns everywhere, is yoked by thought, and has five reins; make it go, strong ones.

2.40.4 One made his seat high in heaven; the other made his on earth and in the middle air.
Give us your rich, nourishing share of wealth, with many choices and much food.

2.40.5 One produced all living things; the other watches over the whole world as he goes.
Soma and Pushan, protect my thought; with you may we win every battle.

2.40.6 May all-moving Pushan strengthen thought; may Soma, lord of wealth, give us wealth.
May unhindered goddess Aditi protect us; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.41 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: verses 1–2, Vayu; verse 3, Indra and Vayu; verses 4–6, Mitra and Varuna; verses 7–9, the Ashvins; verses 10–12, Indra; verses 13–15, the All-Gods; verses 16–18, Sarasvati; verses 19–21, Heaven and Earth or the offering vessels; Agni may be named in verse 19. Meter: Gayatri; verses 16–17, Anushtubh; verse 18, Brihati.

2.41.1 Vayu, come here on your thousand chariots,
with your horses, to drink soma.

2.41.2 Come with your horses, Vayu; I have prepared this bright drink for you.
You will come to the house of the man who presses it.

2.41.3 Indra and Vayu, come with your horses today
and drink this bright soma mixed with milk, strong ones.

2.41.4 Mitra and Varuna, this soma has been pressed for you, who support truth.
Hear my call here.

2.41.5 The two kings, who do not betray, sit
in their highest fixed hall, supported by a thousand pillars.

2.41.6 These two sovereign Adityas, lords of generosity, whose gifts are rich in butter,
join together without deceit.

2.41.7 Ashvins, sons of Rudra, come with cattle and horses
by a road that protects men.

2.41.8 No malicious, hostile mortal, whether distant or near,
can threaten you two, wealthy and strong.

2.41.9 Ashvins, wise ones, bring us golden-looking wealth
that makes room for us.

2.41.10 Indra has driven away that great fear.
He is steady and watches over all people.

2.41.11 Indra will be kind to us; no harm will catch us from behind.
Good fortune will lie ahead of us.

2.41.12 Indra, who sees all people and conquers enemies,
has made us safe from every direction.

2.41.13 All-Gods, come and hear this call of mine.
Sit here on the ritual grass.

2.41.14 This strong and sweet intoxicating drink is yours among Shunahotra's people.
Drink this desirable soma.

2.41.15 Gods, with Indra first among you and the Maruts in your company, whose gifts come from Pushan,
all of you, hear my call.

2.41.16 Best mother, best river, best goddess, Sarasvati,
we seem to have no praise; mother, give us a good name.

2.41.17 All lives rest in you, divine Sarasvati.
Enjoy yourself among Shunahotra's people, goddess, and give us children.

2.41.18 Sarasvati, rich in prizes, welcome these prayers
and the thoughts that the Gritsamadas, who follow truth, offer to you, dear among the gods.

2.41.19 Come forward, you two who bring happiness to the sacrifice; we choose you now,
and Agni who carries offerings.

2.41.20 Heaven and Earth, take our successful sacrifice today
up to the gods, touching the sky.

2.41.21 May the gods worthy of worship sit in your faithful laps
here today to drink soma.

Hymn 2.42 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: the bird, Indra in the form of a partridge. Meter: Trishtubh.

2.42.1 Calling out and announcing its birth, it sends out its voice like a rower steering a boat.
Bird, bring good luck, and let no danger from anywhere find you.

2.42.2 Let no hawk or eagle kill you; let no warrior with a bow and arrows find you.
Call in the direction of your ancestral home, speaking good words of good fortune here.

2.42.3 Bird, call from the right side of the houses, bringing good luck and good news.
Do not let a thief or evil speaker overpower us; may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

Hymn 2.43 — Seer: Gritsamada, first an Angirasa of Shunahotra's line, later a Bhargava of Shaunaka's line. Deity: the bird, Indra in the form of a partridge. Meter: Jagati; verse 2, Atishakvari or Ashti.

2.43.1 Singers sing on the right side; birds call at the proper time.
The bird speaks in two voices like a singer of sacred chants, chanting in Gayatri and Trishtubh meters.

2.43.2 Bird, you sing the sacred chant like the lead singer and recite at the pressings like a priest's son.
Like a strong bull approaching cows with calves, tell us good news from every side, bird; bring us good fortune from everywhere.

2.43.3 When you call, bird, speak good words; when you sit quietly, keep kind thoughts toward us.
When you call while flying, like a rattling instrument, may we speak boldly at the gathering, with strong sons.

### Mandala 3

Hymn 3.1 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.1.1 Agni, you made me a strong carrier of soma for worship at the gathering.
Shining toward the gods, I set the stone to work; Agni, welcome my body for this service.

3.1.2 We have sent the sacrifice forward; let the song grow as we serve Agni with kindling and homage.
The poets order things from heaven at the assembly; even the wise seek a path to your help.

3.1.3 The thoughtful one, whose work is pure, brought joy; born in heaven and on earth, he is a good friend.
The gods found the beautiful Agni within the waters, at work among the sisters.

3.1.4 Seven great rivers raised him, fortunate and white at birth, ruddy in greatness.
They surrounded him like a newborn baby; the gods fed Agni at his birth.

3.1.5 Spreading through the air with bright limbs, purifying his purpose by the poets' filters,
he went around the waters clothed in flame and measured out great, complete splendors.

3.1.6 The unhurt, resounding waters of heaven went to him, clothing him without covering him.
Here seven voices, ancient young women sharing one womb, carried a single child.

3.1.7 Spread out in many forms, they came together in the butter's source and sweet streams.
Swelling cows stood there, and the two great mothers came together for the wonderful one.

3.1.8 Bearing his bright, energetic forms, son of strength, he shone.
Streams of sweet butter flow where the bull has grown through poetic wisdom.

3.1.9 From birth he knew even his father's udder; he released its streams and the milk cows.
Though he moved secretly with his good companions, the great waters of heaven could not hide him.

3.1.10 He carried the child of his father and his mother; alone he drank from many swelling ones.
Both related mothers, sharing a husband, belong to the pure bull; protect him among humans.

3.1.11 He grew great in a broad place without hindrance; many waters gathered around glorious Agni.
At the source of truth, the household god Agni lay in the sisters' work.

3.1.12 Like a brown animal in the gathering of the great, bright to look at for his child,
the great Agni, child of the waters and foremost of men, was born when his mother brought forth the cows.

3.1.13 The fortunate forest plants gave birth to the beautiful child of water and plants in his varied forms.
Even the gods gathered in mind to honor the mighty and much-praised newborn.

3.1.14 Great rays attend the bright Agni, shining like lightning.
Growing as if in secret in his own hall, he draws immortality from the boundless plain.

3.1.15 As worshiper I honor you with offerings and seek your friendship and kind thoughts.
Give help to the singer together with the gods, and protect us with your household flames.

3.1.16 Those who live under your good guidance, Agni, gain all kinds of wealth.
With good descendants and glory to help us, may we prevail against the godless who seek battle.

3.1.17 Agni, you became the gods' joyful signal, knowing every work of the poets.
As a household god, you settle among mortals and travel as charioteer to the gods to carry out the task.

3.1.18 The immortal king sat in mortals' home to carry out their gatherings.
Butter-faced Agni shone widely, knowing all the works of the poets.

3.1.19 Come with your kind friends, great one, hurrying here with great help.
Give us plentiful, lasting wealth, good speech, a share, and a good name.

3.1.20 Agni, I have told of these ancient births of yours and new ones to the old god.
We have made these great soma pressings for the bull, Jatavedas, placed here in every generation.

3.1.21 In every generation Jatavedas is present; the Vishvamitras continually kindle him.
May we share in that worshipful god's kindness and good favor.

3.1.22 Powerful, wise one, gladly bring this sacrifice of ours to the gods.
Hotar, bring us abundant food; Agni, win us great wealth through worship.

3.1.23 Agni, bring the man who calls you food, many deeds, a gift of cows that lasts forever.
May we have a son who has children of his own; Agni, let this be your favor to us.

Hymn 3.2 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Jagati.

3.2.1 We create a thought for Agni Vaishvanara, who increases truth, pure like clarified butter.
As priest both for men and singers, he shapes our thought as a craftsman shapes a chariot.

3.2.2 At his birth he lit up heaven and earth; he became a son worthy of praise to his two mothers.
Agni, carrier of offerings, never aging and hard to overcome, is the people's welcome guest, rich in light.

3.2.3 By skill and awareness the gods produced Agni in the pattern of powerful wisdom.
I call on the great one, shining with light, like a racing horse one hopes to win.

3.2.4 Seeking success, we choose the delightful and desirable prize that cannot be taken away.
We choose Agni, the Bhrigus' gift, a wise priest, shining with heavenly flame.

3.2.5 People have put Agni first for their benefit; the ritual grass is spread here for the famous prize-winner.
Lifting their ladles, they worship the bright god of all gods, fierce god of sacrifices who completes the offering.

3.2.6 Purifying flame, men with the ritual grass spread seek to serve you at your home in sacrifices, hotar.
They come to you as their friend, Agni; give them wealth.

3.2.7 He filled heaven and earth when they held him at his birth, great as sunlight.
The wise, beloved one is led around for the rite like a horse to win a prize.

3.2.8 Honor the giver of offerings who performs good rites; serve Jatavedas at home.
Agni, who sees all peoples, became the gods' priest, driving the chariot of great truth.

3.2.9 Immortal, eager priests purified the three kindling sticks of mighty Agni, who travels everywhere.
They placed one among mortals to enjoy; the other two went to their kinsmen's world.

3.2.10 They have sharpened the wise lord of the people for humans' food, like an ax for cutting.
He goes through heights and depths, shaking, and carries the child in these worlds.

3.2.11 Born among their bellies, he spurs them on, a bull roaring like a lion among bright things.
Immortal Vaishvanara, with wide-ranging strength, distributes gifts and treasures to the giver.

3.2.12 As in old times, Vaishvanara climbed the vault and the back of heaven, delighted by good thoughts.
As before, he produces wealth for living beings and circles their common path awake.

3.2.13 Matarishvan set that truthful, worshipful, wise god worthy of praise in his heavenly home.
We seek bright-maned Agni, who travels far and shines well, for new good fortune.

3.2.14 We honor with homage great Agni, whose pure, lively course sees the sun,
heaven's sign, living in the bright sky, awake at dawn, the highest point of heaven and never failing.

3.2.15 We always seek the joyful, pure, honest household priest, worthy of praise and seeing all people.
Manu established him, lovely to see, like a splendid chariot, to bring us wealth.

Hymn 3.3 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Jagati.

3.3.1 Singers prepare treasures for wide-ranging Vaishvanara to find a way through firm places.
Immortal Agni serves the gods, and so he does not damage the age-old laws.

3.3.2 The marvelous messenger moves between heaven and earth, seated as the people's priest.
Agni, rich in thought and sent by the gods, adorns the great dwelling with lights.

3.3.3 Thinking priests honor Agni, the signal of sacrifices and leader of the assembly.
The worshiper desires favor in the god in whom songs have placed their work.

3.3.4 Agni is father of sacrifices, lord of the wise, the measure and knowledge of singers.
Dear to many, the wise one entered heaven and earth in many forms and shines in his places.

3.3.5 The gods placed lovely, splendidly mounted Vaishvanara here, who lives in water and finds sunlight.
He crosses things quickly and is covered with power; he moves fast and looks beautiful.

3.3.6 Agni spreads the many-colored sacrifice among the gods and human beings by his thought.
Like a charioteer he travels between them, swift and domestic, bringing offerings to success and driving off curses.

3.3.7 Agni, live a long life with good children, grow fat on nourishment, and light up our food.
Strengthen our lives and stay alert for what is great; wise one, you eagerly serve the gods.

3.3.8 Men praise the great lord of the people, their guest and guide of thoughts, sought by singers.
With homage they urge Jatavedas, the one who knows sacrifices, to grow.

3.3.9 Bright Agni, the god who delights us, traveled among the peoples in his powerful and fortunate chariot.
May we honor his ordinances, which feed many, at home with our fine praises.

3.3.10 Vaishvanara, I seek your dwelling places through which you, wise one, found the sun.
At birth you filled heaven, earth, and all worlds; Agni, by yourself you surround them all.

3.3.11 Through Vaishvanara's deeds, the one wise god spread wide with his good work.
Agni was born honoring both his parents, Heaven and Earth, whose seed is abundant.

Hymn 3.4 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: the invocation gods: verse 1, the kindling or kindled Agni; verse 2, Tanunapat; verse 3, Ila; verse 4, the ritual grass; verse 5, the divine doors; verse 6, Dawn and Night; verse 7, the two divine wise hotars; verse 8, Sarasvati, Ila, and Bharati; verse 9, Tvashtar; verse 10, lord of the forest; verse 11, offerings made with “Svaha.” Meter: Trishtubh.

3.4.1 With each piece of kindling, think kindly of us, Agni; with each flame give us kind thoughts and wealth.
Bring the gods here for worship, god; like a friend with friends, gladly worship them.

3.4.2 Gods, Varuna, Mitra, and Agni worship him three times a day, day after day.
Tanunapat, make this sacrifice sweet for us, with butter at its source and offerings before you.

3.4.3 The thought welcome to all goes forward to worship the priest of Ila first.
With homage it goes to honor the bull; sent forth, he will worship the gods best.

3.4.4 A high path has been made for you at the rite; flames and the regions have risen high.
The priest has sat at heaven's center; we spread the ritual grass wide enough for the gods.

3.4.5 The seven priestly offices, chosen in thought and energizing all things, move according to truth.
These human-shaped, ancient goddesses appeared at the gatherings and move through this sacrifice.

3.4.6 The two dawns come near in beauty, smiling in their different forms.
May Mitra and Varuna welcome us, and Indra with the Maruts and their great powers.

3.4.7 I prepare places for the two divine priests first; seven kinds of food delight in their own nature.
Following their ordinance, these guardians praise truth and speak only truth.

3.4.8 Let Bharati come with the Bharatis, Ila with gods and humans, and Sarasvati with the Sarasvatas.
Let these three goddesses sit here on the ritual grass.

3.4.9 Divine Tvashtar, gladly give us what will sustain and nourish our offspring,
so that a skillful, active hero who loves the gods will be born, with the pressing stones set to work.

3.4.10 Lord of the forest, release the offering to the gods; Agni cooks it as the preparer.
The priest who best knows the gods' births will perform the worship most faithfully.

3.4.11 Come here, kindled Agni, riding with Indra and the swift gods.
May Aditi, mother of good sons, sit on our ritual grass; may immortal gods enjoy the offerings made with “Svaha.”

Hymn 3.5 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.5.1 Agni woke up facing the dawns, the wise discoverer of the poets' paths.
Kindled by those who seek the gods, the strong bearer opened the doors of darkness.

3.5.2 Agni grows through the singers' praises, songs, homage, and hymns.
Seeking the old visions of truth, the messenger shone at daybreak.

3.5.3 Agni was placed among human peoples, the child of waters and a friend who works through truth.
The desirable, worshipful one climbed to the heights; the wise one became the object of our thoughts and calls.

3.5.4 When kindled, Agni becomes Mitra; as priest Jatavedas is Mitra and Varuna.
The swift household priest is Mitra, friend of rivers and mountains too.

3.5.5 He guards the bird's precious foremost place and the great god's course, and guards the sun's journey.
Agni guards the seven-headed one at the center, and the tall god guards the gods' nearest home.

3.5.6 The skillful one made his name beautiful and worthy of praise; the god knows all the paths.
Agni carefully guards the snake's skin and the bird's butter-rich place.

3.5.7 Agni took his place at the butter-rich source, wide and eager, seeking the eager one.
Shining, pure, lofty, and cleansing, he made his mother new again and again.

3.5.8 At birth he grew among the plants as mothers fed him with butter.
Bright as waters flowing downhill, Agni spread out in his parents' lap.

3.5.9 Praised and kindled, the great god shone high at heaven's summit and earth's center.
Agni, as Mitra and Matarishvan, the worthy messenger, will carry the gods for worship.

3.5.10 High Agni propped up the sky with kindling and became the highest of lights,
when Matarishvan kindled for the Bhrigus the bearer of offerings who had hidden away.

3.5.11 Agni, bring the man who calls you food, many deeds, a gift of cows that lasts forever.
May we have a son who has children of his own; Agni, let this be your favor to us.

Hymn 3.6 — Seer: Vishvamitra, son of Gathin. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.6.1 Singers, seeking the gods, guide your thoughtful words toward the gods.
The prize-bearing gift goes forward; the butter-rich offering is brought to Agni.

3.6.2 At birth you filled heaven and earth and sent your share forth for worship.
Agni, by the greatness of heaven and earth, may your seven-tongued flames be spoken of.

3.6.3 Heaven, earth, and those who worship set you as priest for the house,
when the devoted human peoples praise your bright flame with offerings.

3.6.4 Great, firmly seated in your common home between the two great heavens, you are sought.
The two ageless, unhurt cows sharing a husband give milk for the far-ranging god.

3.6.5 Your great ordinances are mighty, Agni; through your purpose you stretched heaven and earth.
At birth you became the messenger; strong one, you lead the peoples.

3.6.6 Harness the two red, ghee-anointed, flowing-haired horses of truth to the yoke.
Then bring all the gods here, divine Agni; make the sacrifice go well, knower of beings.

3.6.7 Even the bright spaces of heaven shine for you; you shine before the many bright dawns.
When you eagerly enter the woods, Agni, the gods praise the joyful priest.

3.6.8 The gods who rejoice in the broad middle air, or dwell in the shining sky,
Or those nearby who answer our calls and deserve worship: your chariot horses have come, Agni.

3.6.9 Come here with these horses in one chariot, Agni, or in separate chariots: your horses can multiply.
Bring the thirty-three gods with their wives according to their nature, and delight them.

3.6.10 He is the priest whose growth the two wide worlds praise at every sacrifice.
They stand facing forward like two well-made offerings, true to the right order, in the truth of the one born of truth.

3.6.11 Agni, provide the one who calls you with food, abundant skill and a lasting gift of cattle.
May we have a son with children of his own; Agni, let your kindness be ours.

Hymn 3.7 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.7.1 The seven voices have risen to the dwelling of the white-backed one and entered their two mothers.
The two enclosed parents move together; they flow on for a long life at the offering.

3.7.2 The divine cows and the strong one's horses, nourished by heaven, stand bearing sweetness.
One cow circles you as you rest in the seat of truth, following your path.

3.7.3 They climbed upon him, becoming easy to guide; their discerning lord finds wealth among riches.
The dark-backed one with his many-colored face made them dwell at the woodland home.

3.7.4 They carry and convey the great, tireless work of Tvashtar, growing strong and standing firm.
Shining with his limbs in the common dwelling, he entered the two worlds as if they were one.

3.7.5 They know the favor of the reddish bull and rejoice under the rule of the tawny one.
Radiant lights of heaven shine brightly; their song of praise is counted as great nourishment.

3.7.6 They announced the sound to the two parents and brought great force to the two great ones.
There the bull, amid night's covering, grew according to his own nature for the singer.

3.7.7 The seven inspired men, with five ritual servants, protect the bird's cherished, hidden place.
Moving forward, the tireless bulls rejoice; the gods followed the ordinances of the gods.

3.7.8 I honor the two divine priests first; seven offerings rejoice in their own nature.
They speak truth, and call it truth, observing the ordinance as its guardians.

3.7.9 The many well-guided rays seek the great swift horse, the brilliant bull.
Divine priest, most joyful and wise, bring the great gods here with heaven and earth.

3.7.10 Rich dawns have risen, with good words, bright signs and offerings for the sacrifice.
Agni, in your greatness, forgive even an offense committed against the earth.

3.7.11 Agni, provide the one who calls you with food, abundant skill and a lasting gift of cattle.
May we have a son with children of his own; Agni, let your kindness be ours.

Hymn 3.8 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Sacrificial post; verses 6–10: sacrificial posts; verse 8: alternatively the All-Gods; verse 11: axe. Meter: Trishtubh; verses 3 and 7: Anushtubh.

3.8.1 Those seeking the gods anoint you, tree, at the sacrifice with divine sweetness.
Stand upright and put wealth here, whether you rest in the lap of this mother earth.

3.8.2 Standing before the kindled fire, seeking prayer, undying and rich in sons,
Rise high to bring us great fortune, driving away lack of understanding far from us.

3.8.3 Rise high, tree, above the surface of earth.
Measured with a good measure, bring splendor to the one who bears the sacrifice.

3.8.4 Young and well dressed, he comes wrapped around; he becomes more excellent at his birth.
Wise, thoughtful men raise him with their minds directed toward the gods.

3.8.5 Born, he is born on the best of days, growing in the assembly among his companions.
Wise workers purify him with thought; the inspired priest raises his voice to the gods.

3.8.6 The posts that god-seeking men have set up for you, tree, or that the axe has cut:
May those divine posts, standing upright, give us the treasure of children.

3.8.7 Cut down on the earth, erected with their offering ladles extended,
May they grant us what we desire, reaching the gods and achieving the sacred ground.

3.8.8 Adityas, Rudras, Vasus, good guides, heaven and earth and middle air:
May the gods together support the sacrifice and raise the sign of the rite high.

3.8.9 The bright posts, clothed in light, have come in rows like swans.
Lifted in front by wise men, they go as gods along the gods' path.

3.8.10 The posts with their caps appear on earth like horns among horned animals.
Hearing the call of those who offer, may they protect us in contests of battle.

3.8.11 Tree, grow a hundred branches, and may we grow a thousand branches.
This sharp axe has brought you forward for great fortune.

Hymn 3.9 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni. Meter: Brihati; verse 9: Trishtubh.

3.9.1 We mortal friends choose you, the god, for help:
The fortunate, brilliantly shining child of waters, who advances well and cannot be stopped.

3.9.2 When, longing, you went to the forests and the waters, your mothers,
That departure of yours cannot be forgotten, Agni: although far away, you appeared here.

3.9.3 You carried yourself beyond thirst and are now kindly disposed.
Some go far ahead, others remain nearby, those whose friendship shelters you.

3.9.4 Though he had passed beyond enduring enemies and those who clung to him,
The watchful, honest ones found him, hidden in the waters like a lion.

3.9.5 Agni had seemingly run away and hidden himself this way.
Matarishvan brought him from far away, drawn out for the gods by friction.

3.9.6 Mortals took hold of you for the gods, carrier of offerings.
Today you guard all human sacrifices through your wisdom, youngest Agni.

3.9.7 Even to a simple person that good work of yours brings comfort:
When the animals gather around you, Agni, burning in the dark.

3.9.8 Offer to the one who makes the sacrifice good, whose flame is pure and sharp.
Serve at once the swift, tireless messenger, the ancient god worthy of praise.

3.9.9 Three hundred, three thousand, thirty and nine gods served Agni.
They sprinkled him with ghee, spread the ritual grass for him, and seated him as priest.

Hymn 3.10 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni. Meter: Ushnih.

3.10.1 Thoughtful mortals kindle you at the sacrifice, Agni,
The divine ruler of peoples.

3.10.2 They praise you as priest at sacrifices, Agni, the one who calls the gods.
Shine in your own house, guardian of the right order.

3.10.3 Whoever gives you fuel, knower of beings,
Gains strength in sons, Agni, and prospers.

3.10.4 May Agni, the sign of sacrifices, come with the gods,
Anointed by seven priests for the one who offers oblations.

3.10.5 Bring great, ancient words to Agni the priest,
To the maker who bears the lights of inspiration.

3.10.6 May our songs strengthen Agni, from whom the one worthy of hymns was born,
Visible to bring great reward and wealth.

3.10.7 Agni, the best sacrificer at the rite, worship the gods for one who seeks them.
As joyful priest, you outshine your enemies.

3.10.8 Pure one, shine for us and give us splendid strength in sons.
Stay very close to your singers for their well-being.

3.10.9 The alert, inspired priests kindle you,
The deathless carrier of offerings, who grows in strength.

Hymn 3.11 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

3.11.1 Agni is the priest placed in front, the perceptive minister of the sacrifice.
He knows each human sacrifice.

3.11.2 He carries offerings, a deathless, eager messenger who brings us joy.
Agni responds to our thought.

3.11.3 Agni perceives through thought, the ancient signal of sacrifice.
For its purpose is to carry us across.

3.11.4 The gods made Agni, the son of strength, famous from ancient times,
The knower of beings, their carrier.

3.11.5 Agni cannot be deceived; he leads human settlements.
He is a swift chariot, always new.

3.11.6 He overcomes every attacker; his divine purpose is undiminished.
Agni is the most widely renowned.

3.11.7 A generous mortal gains the offerings and the home
Of the one whose flame is pure, through his gift.

3.11.8 May we inspired priests gain all the gifts of Agni, rightly placed,
Through our hymns to the knower of beings.

3.11.9 Agni, may we win every desirable prize in contests.
The gods have stirred themselves in you.

Hymn 3.12 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

3.12.1 Indra and Agni, come to the pressed soma, desirable as the sky, with our songs.
Drink it, drawn here by prayer.

3.12.2 Indra and Agni, the singer's attentive sacrifice comes to you.
Drink this pressed soma here.

3.12.3 I choose Indra and Agni, who favor poets, for the sacrifice's help.
Let them be satisfied here with soma.

3.12.4 I call the eager killers of Vritra, victorious and undefeated,
Indra and Agni, the best at winning prizes.

3.12.5 The singers, who know the leading hymns, praise you.
Indra and Agni, I choose you for nourishment.

3.12.6 Indra and Agni, you shook down ninety forts held by the Dasas,
Together, in a single deed.

3.12.7 Our thoughts come forward to Indra and Agni from every side,
Following the paths of truth.

3.12.8 Indra and Agni, your mighty works, your common dwelling and offerings
Have been established for the two of you to cross through.

3.12.9 Indra and Agni, you prepare for contests across heaven's shining regions.
There your strength becomes visible.

Hymn 3.13 — Seer: Rishabha Vaishvamitra. Deity: Agni. Meter: Anushtubh.

3.13.1 Sing to the god Agni, above the ritual grass.
May this best sacrificer come with the gods and sit on our grass.

3.13.2 He follows truth, and the two worlds accompany his skill with their help.
Those bringing offerings praise him, seeking victory and aid.

3.13.3 He guides these people, the inspired one, and guides their sacrifices.
Honor Agni, the giver who wins generous gifts.

3.13.4 May Agni give us the kindest protection for our enjoyment,
So that wealth may rain down on us from heaven, from earth's dwellers and from the waters.

3.13.5 Those who sing kindle Agni, brilliant and without equal,
With their rich thoughts: the priest and lord of peoples.

3.13.6 Help us in our prayers and hymns, most invoked god.
Agni, strengthen the Maruts, shine for our good and win us thousands.

3.13.7 Now give us wealth by the thousand, with children and abundant food,
Bright, Agni, with good sons, great and never exhausted.

Hymn 3.14 — Seer: Rishabha Vaishvamitra. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.14.1 The joyful priest has taken his place at the gatherings, a true sacrificer, the wisest maker.
Agni, son of strength, with lightning as his chariot and flames for hair, has spread his power on earth.

3.14.2 I bring you words of respect. Accept them, truthful son of strength, for you take notice.
Bring the wise gods and sit among them on the grass to help us, worshipful one.

3.14.3 May the two dawns run along the wind's paths toward you, Agni, seeking the prize.
When they anoint the ancient one with offerings, they stand in the home like a chariot's two sides.

3.14.4 Mitra, Varuna and all the Maruts have offered you their favor, Agni, son of strength.
When you stand with your flame, spreading over the lands and people like the sun.

3.14.5 Today we have approached you with raised hands and respect, offering you what you desire.
With your most devoted mind worship the gods, inspired Agni, with an unwavering hymn.

3.14.6 From you, son of strength, the god's many forms of help and rewards spread out.
Give us wealth by the thousand, Agni, with honest and truthful speech.

3.14.7 Skilled, wise-minded god, whatever we mortals have done at the sacrifice for you:
Know all about the good chariot, and enjoy all of it, immortal Agni.

Hymn 3.15 — Seer: Utkila Katya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.15.1 Burning with broad force, drive away enemies, evil spirits and sicknesses.
May we enjoy great safety under the protection of Agni, easily called and well guided.

3.15.2 Guard us at the break of this dawn and at the rising of the sun.
As you welcome your own child, welcome my song, well-born Agni, with your whole being.

3.15.3 You see people, and shine red among the black nights with your ancient strong light.
Good god, lead us across distress and make us seek wealth, youngest Agni.

3.15.4 Shine as the unbeatable bull, Agni, winning all the fortunes before us.
Guide the first sacrifice and protect it, knower of beings; lead us well to greatness.

3.15.5 Grant your singer many unbroken shelters as you shine toward the gods with good sense.
Like a victorious chariot, carry us to a prize, Agni, and make our two worlds beautiful.

3.15.6 Make the prizes plentiful, strong bull; make heaven and earth give us rich milk.
Shine brightly with the gods, divine Agni; do not let any mortal's ill will surround us.

3.15.7 Agni, provide the one who calls you with food, abundant skill and a lasting gift of cattle.
May we have a son with children of his own; Agni, let your kindness be ours.

Hymn 3.16 — Seer: Utkila Katya. Deity: Agni. Meter: Pragatha (odd verses Brihati, even verses Satobrihati).

3.16.1 This Agni rules great strength in sons and great good fortune.
He rules wealth, good children and cattle; he rules the killing of Vritra.

3.16.2 People and Maruts, attend this one who makes us grow, in whom riches flourish.
Those who are hard to overcome in battle have defeated the enemy every day.

3.16.3 So sharpen our wealth and strength in sons, generous Agni.
Give great fame, abundant children, freedom from illness and powerful force.

3.16.4 He has made all beings and overcome them; he has performed worship among the gods.
He works among the gods for strength in sons and for the praise of people.

3.16.5 Agni, don't hand us over to ignorance, childlessness,
Lack of cattle or blame, son of strength; keep hatred away.

3.16.6 Fortunate Agni, help us win the great prize of children at the sacrifice.
Join us with greater wealth that brings joy, much splendor and fame.

Hymn 3.17 — Seer: Kata Vaishvamitra. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.17.1 As he is kindled according to the first ordinance, the one chosen by all is anointed with night.
Pure Agni, with flame for hair and ghee for clothing, performs a good sacrifice to worship the gods.

3.17.2 As you once served as priest on earth and in heaven, knowing all beings, Agni,
So worship the gods with this offering today, and carry this human sacrifice forward.

3.17.3 You have three lives, knower of beings, and three births at dawn, Agni.
With these, wisely worship the gods for their help; then bring peace and well-being to the patron.

3.17.4 We praise and honor you, Agni, brightly burning, good to see and worthy of praise.
The gods made you their messenger and carrier of offerings, the center of immortality.

3.17.5 The priest who preceded you, Agni, is a greater sacrificer, living in both ways and blessed in his own nature.
Follow his ordinance in sacrifice, wise one, and place our rite among the gods today.

Hymn 3.18 — Seer: Kata Vaishvamitra. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.18.1 Agni, be glad when you visit us, as a friend to a friend or a kind father.
People's settlements contain many deceivers; burn away those who oppose us.

3.18.2 Burn the enemies within, Agni, and burn the hostile schemes of that outsider.
Burn those without understanding, good god; let your tireless weapons spread out.

3.18.3 Seeking strength and power, Agni, I offer an oblation with fuel and ghee.
As much as I can, I praise with prayer this divine thought for winning hundreds.

3.18.4 Praised, shine up high, son of strength, and give ample life to those who work hard.
Give prosperity, Agni, to the Vishvamitras; we have cleaned your body many times for peace and well-being.

3.18.5 Win us treasure easily, for you do so when kindled, Agni.
In the fortunate singer's rich house you assume quick, skillful forms.

Hymn 3.19 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

3.19.1 I choose Agni as priest at the sacrifice: wise, inspired, knowing all, never confused.
May this best sacrificer worship for us among the gods and gain gifts of wealth and reward.

3.19.2 I send you my bright, generous, ghee-rich offering, Agni.
Moving around toward the gods from the right, he has joined the sacrifice with gifts and riches.

3.19.3 With your sharper mind, teach the one who asks you for good children, Agni.
May we have plenty of the best human wealth and your possessions and good praise.

3.19.4 The worshiping peoples have placed many faces in you, divine Agni.
Bring the host of gods here, youngest one, when you worship the heavenly company today.

3.19.5 When the gods anointed and seated you as priest at the sacrifice,
Agni, be our protector here, and put fame into our bodies.

Hymn 3.20 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni; verses 1 and 5: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.20.1 At daybreak the bearer calls Agni, Ushas, the Ashvins and Dadhikra with hymns.
May the bright gods hear us and come together, eager for the rite.

3.20.2 Agni, you have three places of strength, three dwellings, three ancient tongues born of truth.
You have three bodies dear to the gods; guard our songs with them, without neglect.

3.20.3 Agni, knower of beings, divine self-ruler, your names of immortality are many.
The ancient powers of those with power, pervading all, have been placed in you, friend of the heights.

3.20.4 Agni leads the divine peoples like Bhaga, observing the seasons and following truth.
This Vritra-killer, ancient and all-knowing, will take the singer past all trouble.

3.20.5 I call here Dadhikra, Agni, the divine Ushas, Brihaspati, divine Savitar,
The Ashvins, Mitra and Varuna, Bhaga, the Vasus, Rudras and Adityas.

Hymn 3.21 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni. Meter: verse 1 Trishtubh; verses 2–3 Anushtubh; verse 4 Viraj; verse 5 Satobrihati.

3.21.1 Put this sacrifice of ours among the immortals, knower of beings; accept these offerings.
Sit first as priest and eat the drops of fat and ghee, Agni.

3.21.2 Pure one, drops of fat rich with ghee flow down for you.
In keeping with your ordinance, give us the best prize for the gods' feast.

3.21.3 Drops of ghee fall for you, inspired Agni, ever present.
You are kindled as the best seer; protect the sacrifice.

3.21.4 Powerful, unstoppable Agni, drops of fat and ghee flow down for you.
Praised by the wise and shining broadly, accept the offerings, thoughtful one.

3.21.5 We present you with the strongest fat taken from the middle.
The drops drip on your surface, good god; enjoy each one in the manner of a god.

Hymn 3.22 — Seer: Gathi Kaushika. Deity: Agni; verse 4: fires of the soil. Meter: Trishtubh; verse 4: Anushtubh.

3.22.1 This is the Agni in whom Indra, eager to drink, placed the pressed soma in his belly.
Knower of beings, having won a thousandfold prize like a racehorse, you receive praise.

3.22.2 Agni, whatever brilliance you have in heaven, on earth, in plants and in waters,
With which you stretched out the wide middle air, that dazzling light sees people like an ocean.

3.22.3 Agni, you seek heaven's flood and the gods who sit at the sacred hearth,
The waters above the sun's shining place and those standing below it.

3.22.4 May the fires in the soil, together with their covering,
Welcome this sacrifice honestly, free of sickness and rich in food.

3.22.5 Agni, provide the one who calls you with food, abundant skill and a lasting gift of cattle.
May we have a son with children of his own; Agni, let your kindness be ours.

Hymn 3.23 — Seers: Devashravas and Devavata Bharata. Deity: Agni. Meter: Trishtubh; verse 3: Satobrihati.

3.23.1 Produced by friction and set in the common place, young Agni is the wise leader of the sacrifice.
Though the woods grow old, he never ages; here the knower of beings established immortality.

3.23.2 The Bharatas Devashravas and Devavata produced splendid, skillful Agni by friction.
Agni, look toward our great riches and lead us day after day.

3.23.3 Ten fingers gave birth to this ancient one, well-born and beloved among his mothers.
Devashravas, praise Agni of Devavata, who rules over peoples.

3.23.4 I have placed you at the best spot on earth, in the home of food, on a good day.
Shine richly, Agni, on the Drishadvati, on the human Apaya and the Sarasvati.

3.23.5 Agni, provide the one who calls you with food, abundant skill and a lasting gift of cattle.
May we have a son with children of his own; Agni, let your kindness be ours.

Hymn 3.24 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni. Meter: Gayatri; verse 1: Anushtubh.

3.24.1 Agni, defeat the attacking armies and drive away assaults.
Impossible to cross, you overcome enemies; give splendor to the bearer of sacrifice.

3.24.2 Agni, you are kindled with nourishment, deathless offerer of sacrifice.
Gladly accept our rite now.

3.24.3 Agni, wakeful son of strength, summoned with splendor,
Sit here on my ritual grass.

3.24.4 Agni, with all the fires and gods, make great the songs
Of those who move at sacrifices.

3.24.5 Agni, give generous givers ample wealth with brave sons.
Strengthen us and our children.

Hymn 3.25 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni; verse 4: Agni and Indra. Meter: Trishtubh.

3.25.1 Agni, you are the knowing son of heaven, the child of earth, who knows all.
Worship each god here in turn, wise one.

3.25.2 Wise Agni wins strength and wins a prize, preparing for immortality.
Bring the gods here to us, rich in cattle.

3.25.3 Agni shines on heaven and earth, the divine, deathless parents of all, without confusion.
He dwells amid prizes, delighted with abundant praise and respect.

3.25.4 Agni and Indra, come here to the sacrifice in the home of a generous man who has pressed soma.
Gods, come without fail to drink soma.

3.25.5 Agni, you are always kindled at home among the waters, son of strength, knower of beings,
Making the common dwellings great through your help.

Hymn 3.26 — Seer: Vishvamitra Gathina; verse 7: the Self. Deity: verses 1–3 Agni Vaishvanara; verses 4–6 the Maruts; verses 7–8 the Self (or Agni); verse 9: Vishvamitra's teacher. Meter: verses 1–6 Jagati; verses 7–9 Trishtubh.

3.26.1 Having found Agni Vaishvanara in our minds, we Kushikas call him with songs,
Bearing offerings, seeking wealth: the generous god and charioteer who finds sunlight according to truth.

3.26.2 We call bright Agni Vaishvanara for help: Matarishvan, worthy of praise,
Brihaspati, the wise divine guest who hears human beings and hastens to their feast.

3.26.3 Like a neighing horse, Vaishvanara is kindled by the Kushikas generation after generation.
May that wakeful Agni put among the immortals our treasure of brave sons and good horses.

3.26.4 Let the prizes come with their strength; the brilliant ones have yoked their dappled mares for their procession.
The Maruts, great bulls who know all, shake the mountains and cannot be deceived.

3.26.5 We ask for the fierce help of the Maruts, bright as fire, who reach all peoples.
Sons of Rudra, sounding loud and dressed in rain, they give generously and roar like lions.

3.26.6 We ask with fine praises for the firelike glow and strength of the Maruts, band by band and group by group.
With spotted horses and unclouded gifts, these wise ones come to the sacrifice at assemblies.

3.26.7 I am Agni, knower of beings by birth; ghee is my eye and immortality is in my mouth.
I am light in three forms, measuring the middle air; my name is unending heat and oblation.

3.26.8 With three purifiers he purified the song, understanding thought and light in his heart.
He made the greatest treasure with his own powers and then looked over heaven and earth.

3.26.9 The spring of a hundred streams never runs dry, the wise father of those who speak.
May heaven and earth satisfy the truthful one, who rejoices in his parents' lap.

Hymn 3.27 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni; verse 1: possibly the seasons. Meter: Gayatri.

3.27.1 Bearing offerings and ghee, the prize-seekers who face heaven
Go gladly toward the gods.

3.27.2 I praise wise Agni in song, the one who accomplishes sacrifice,
Who hears quickly and thinks clearly.

3.27.3 Agni, may we have the guidance of the strong god.
May we cross beyond hatred.

3.27.4 We seek Agni, whose hair is flame,
Kindled at the rite, pure and worthy of praise.

3.27.5 Immortal Agni has broad strength, is clothed in ghee and receives good offerings.
He carries the sacrifice's oblations.

3.27.6 Those pressed together, holding out their ladles and making sacrifice,
Have brought Agni with thought to help them.

3.27.7 The deathless divine priest goes in front with his power,
Encouraging the gatherings.

3.27.8 He is chosen for contests and led forward at sacrifices,
The inspired one who accomplishes the rite.

3.27.9 With thought he made the chosen one and placed the embryo of beings inside,
The father of skill in his own body.

3.27.10 I place you, the chosen bright fire, in the seat of skill, with nourishment, born of strength,
Agni, the eager one.

3.27.11 The inspired priests kindle Agni with prizes,
The guide who crosses over in the striving for immortality.

3.27.12 At the sacrifice I praise Agni, child of nourishment,
Shining up to heaven with a wise mind.

3.27.13 Agni the bull is kindled together, worth praising and honoring,
Visible across the darkness.

3.27.14 Strong Agni is kindled like a horse that carries the gods.
Those who bear offerings praise him.

3.27.15 Strong one, we strong people kindle you, the strong one,
Agni, shining greatly.

Hymn 3.28 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni. Meter: verses 1–2 and 6 Gayatri; verse 3 Ushnih; verse 4 Trishtubh; verse 5 Jagati.

3.28.1 Agni, knower of beings, accept our offering of sacrificial cake
At the morning pressing, rich in thought.

3.28.2 Agni, the sacrificial cake has been cooked and prepared for you.
Accept it, youngest one.

3.28.3 Agni, eat the sacrificial cake offered at the pressing after the day.
You, son of strength, are set in this rite.

3.28.4 At the midday pressing, knower of beings, accept the sacrificial cake here, wise one.
Agni, wise people at gatherings do not diminish your great allotted share.

3.28.5 At the third pressing, Agni, you desire the offered cake, son of strength.
So with praise set the precious sacrifice among the immortal gods, ever watchful.

3.28.6 Agni, knower of beings, grown strong, accept the offering
Of cake from the pressing after the day.

Hymn 3.29 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Agni; verse 5: alternatively the officiating priests. Meter: Trishtubh; verses 1, 4, 10 and 12 Anushtubh; verses 6, 11, 14 and 15 Jagati.

3.29.1 Here is the upper piece of wood for friction, and a place to make a fire is ready.
Bring the mistress of the clan; let us produce Agni by friction as before.

3.29.2 The knower of beings lies between the two fire sticks, well placed like an embryo in pregnant women.
Alert humans bearing offerings must praise Agni every day.

3.29.3 Bring him to the one lying on her back, wise one; she immediately bears the strong one when worked.
The red-tufted son of nourishment was born into daylight, his force shining.

3.29.4 In the seat of nourishment, at the center of the earth,
We place you, knower of beings, Agni, to carry our offerings.

3.29.5 Men, rub out the wise, honest, discerning, immortal, handsome one.
Produce kind Agni at the front, the first signal of sacrifice.

3.29.6 When they rub him out with their arms, he shines in the woods like a red racing horse.
Beautiful in motion like the Ashvins' horse, he keeps burning the stone's covering of grass.

3.29.7 At birth, wise Agni shines, a generous racing horse praised by poets.
The gods placed this all-knowing, praiseworthy carrier of offerings at their rites.

3.29.8 Sit in your own place, wise priest; set the sacrifice in the home of good deeds.
Worship the gods with the offering, Agni who brings gods, and give the patron great life.

3.29.9 Friends, make the smoke strong, and go tirelessly toward the prize.
This Agni wins battles and has brave sons; through him the gods overcame the Dasyus.

3.29.10 This is your seasonal birthplace, where you shone when you were born.
Knowing it, sit here, Agni, and strengthen our songs.

3.29.11 As an embryo he is called the Son of Himself; at birth he becomes the man praised by men.
When Matarishvan measured him out in his mother, he became the moving force of wind.

3.29.12 Well rubbed into life and well placed, the wise one is here.
Agni, make the rite succeed; worship the gods for the one seeking them.

3.29.13 Mortals gave birth to the immortal one, tireless, swift and strong-jawed.
Ten young sister fingers, joining together, grasp the newborn male.

3.29.14 The priest of seven shone from ancient times when he burned on his mother's breast.
The joyful one never closes his eyes, day after day, born from the powerful one's belly.

3.29.15 Armed against enemies and proceeding like the Maruts, the firstborn of prayer know everything.
The Kushikas raised a brilliant prayer; each kindled Agni at home.

3.29.16 When we choose you here as wise priest at this advancing sacrifice today,
Come knowingly to the soma, firmly, by this firm way, for which you long.

Hymn 3.30 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.30.1 Your friends who have soma seek you: they press soma and set out offerings.
They bear people's accusations; Indra, insight comes only from you.

3.30.2 Even the furthest regions are not far for you: come with your two bay horses.
These pressings are ready for the strong one; the stones are set and the fire is lit.

3.30.3 Indra with handsome jaws is generous, overcoming, lord of a great host, mighty in action and upright.
When you were fiercely constrained among mortals, strong one, where was your strength?

3.30.4 You alone move what cannot be moved and go about killing Vritra's forces.
Heaven, earth and mountains stand as if fixed in place according to your ordinance.

3.30.5 Called by many, Vritra-killer, alone you broke the hard thing with your powers to make both sides safe.
Even these boundless two worlds, generous Indra, become only a small thing when you gather them up.

3.30.6 Go forward, Indra, downhill with your bay horses; let your mace (the thunderbolt) crush your enemies.
Kill those facing you, those behind and those fleeing; make everything true and settled.

3.30.7 The mortal to whom you have given sustenance receives even the unshared portion at home.
Your kindly, ghee-rich favor is good, Indra, giver of thousands and called by many.

3.30.8 Indra, called by many, you crushed the powerful Kunaru who lived with Sahadanu.
With your strength you killed the growing, greedy Vritra, who had no feet.

3.30.9 Indra, you sat in your dwelling on the great, boundless earth, eager to act.
The bull propped up heaven and the middle air; let the waters you set in motion flow here.

3.30.10 Indra, before you struck, Vala feared for the cattle pen and opened it.
You made easy paths and drove out the cows, helping the singers who sounded your praises.

3.30.11 Indra alone filled the two wealth-bearing, joined worlds, earth and heaven.
Hero, bring us food from the middle air and close by, with companions, horses and prizes.

3.30.12 The sun does not violate the appointed directions; every day it is sent forth by the bay-horsed god.
Once it reaches the end of its path, it makes a place for its horses to be unyoked.

3.30.13 The dawns wish to see, after night's journey, the great bright face of shining day.
All recognize Indra's many good deeds when it arrives in its greatness.

3.30.14 A great light was placed in the flowing waters; the cow carries ripe milk while grazing on raw grass.
Indra placed all sweet nourishment inside the bright cow for food.

3.30.15 Make us strong, Indra; restrain those who delay us; instruct your praising friends for sacrifice.
Deceitful, evil mortals are enemies armed with bows, bent on killing.

3.30.16 We hear the shouts of low enemies: send your hottest bolt against them.
Cut them down below, break and overpower them; kill the evil spirit, generous one, and subdue it.

3.30.17 Uproot the evil spirit, Indra; cut through its middle and chop off its head.
You made the schemer a crawling thing: cast a burning weapon at the hater of prayer.

3.30.18 For our safety, guide with your horses as you take up many great supplies of food.
May we win great riches, and may Bhaga give us children, Indra.

3.30.19 Bring us a bright share, Indra; may we receive the excess of your gifts.
Our desire has spread as wide as the earth: fill it with wealth, lord of wealth.

3.30.20 Satisfy this desire with cows, horses and splendid rewards, and make it grow.
The light-seeking Kushika priests have composed songs for you, Indra.

3.30.21 Break open the cattle enclosures for us, lord of cattle; let cows and prizes come to us together.
You are nourished by heaven, strong bull of true power; generous Indra, give us cows.

3.30.22 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.31 — Seer: Kushika Aishirathi or Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.31.1 The bearer who gave orders came to the daughter and her offspring, wisely honoring the light of truth.
There the father made ready his daughter's seed and took it in with a willing mind.

3.31.2 He did not leave the inheritance to his sister; he made an embryo, a treasure for its winner.
When the mothers give birth to the bearer, one acts and another perfects the good deed.

3.31.3 Agni was born trembling in the ladle, to serve the great sons of the red one.
A great embryo born to a great mother; great too was their growing sacrifice with the bay horse.

3.31.4 Those seeking victory joined him in his struggle and found the great light out of darkness.
The dawns recognized him and rose to meet him; Indra alone became lord of the cows.

3.31.5 The wise broke through those who were strong; seven inspired men sent them ahead with thought.
They discovered the whole path of immortality; recognizing it, he entered with respect.

3.31.6 When Sarama found the breach in the rock, she made the ancient great path run together.
She led the way to the good trail of lowing cows; the first to know, she went toward their sound.

3.31.7 The most inspired one came seeking friendship; the rock yielded its embryo to the doer of good.
The young man won with his companions, eager for the feast; then he became an Angiras and sang at once.

3.31.8 First before each living one as its model, he knows all births and kills Shushna.
Singing, the seeker of cows followed heaven's path for us, freeing his friends from guilt.

3.31.9 They sat down seeking cows, with thoughts and songs, making a way to immortality.
This is their spacious dwelling, by which they sought the months in accordance with truth.

3.31.10 Seeing one another, they rejoiced, milking their own ancient seed for milk.
Their sound heated both worlds; at birth they set heroes among the cows.

3.31.11 Indra, Vritra-killer, sat with the offerings brought at his birth and released the bright cows with songs.
The victorious cow, broad-ranging and rich in ghee, milked sweet honey for him.

3.31.12 They made a dwelling even for their father, showing him their great shining good work.
With a prop they supported their mother, seated while measuring out the height of the vigorous one.

3.31.13 When great insight established the one who immediately grows and pervades the two worlds,
All the pure, joined songs and unconquerable strengths came to Indra.

3.31.14 I seek your great friendship and powers; many horses go to the Vritra-killer.
We have come for the great singer's protection with a great hymn; generous one, guard us.

3.31.15 Having found a great, spacious, beautiful field, he drove along with his friends.
Shining with the men, Indra created the path, sun, dawn and fire together.

3.31.16 The great household god released the bright waters, all flowing together.
Purifying their sweetness through wise men's filters, they move day and night, nourishing us.

3.31.17 The two worshipful, wealth-bearing realms follow the dark one through the sun's generosity.
Your eager, straight-going friends try to grasp your greatness, Indra.

3.31.18 Vritra-killer, rule over honest words and songs, strong giver of life to all.
Come to us with kind friends and great, mighty, swift help.

3.31.19 Honoring him as the Angirases did, I make the ancient song new for victory.
Drive away the many ungodly deceptions, and give us sunlight to win, generous one.

3.31.20 Purifying rains have stretched out; carry us safely to their far shore.
Indra, our charioteer, protect us from harm; make us winners of cattle soon, very soon.

3.31.21 The Vritra-killer and lord of cattle directed the cows; with red lights he entered the darkness.
Showing the true path with honest words, he opened all his own doors.

3.31.22 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.32 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.32.1 Indra, lord of soma, drink this pleasant soma of the midday pressing prepared for you.
Open your two jaws wide, generous one; unyoke your bay horses and rejoice here.

3.32.2 Drink the bright soma mixed with milk and stirred, Indra; we give it to delight you.
Together with the prayer-making Marut band, be satisfied and grow strong among Rudra's sons.

3.32.3 The praising Maruts have strengthened your force and strength, Indra.
At the midday pressing, mace in hand, drink with the Rudra band, handsome-jawed one.

3.32.4 The Maruts, Indra's host, are full of honey and inspiration:
With their help, sent against Vritra, he found the weak spot of the one who thought he was invulnerable.

3.32.5 Indra, enjoying this pressing as Manu did, drink soma for lasting strength.
Come back, bay-horsed one, to sacrifices; in your swift course you release the flowing waters.

3.32.6 When you killed Vritra, Indra, you sent the waters running like racehorses.
With your moving weapon you struck the godless one who lay curled around the divine waters.

3.32.7 We worship with respect the strong Indra, great, lofty, ageless and young.
He is dear to the sacrifice, and neither heaven nor earth can contain his greatness.

3.32.8 All the gods honor Indra's many good deeds and ordinances.
With skill he supported earth and this heaven, and gave birth to the sun and Ushas.

3.32.9 Your greatness is real and honest: as soon as you were born, you drank soma.
Neither heavens, days, months nor autumns contain your powerful strength, Indra.

3.32.10 When you were born, Indra, you immediately drank soma in the highest heaven to your delight.
Then you entered heaven and earth and became the ancient patron of the singer.

3.32.11 You killed the serpent lying around the flood, growing in strength, many-born and powerful one.
Heaven could not match your greatness when you stood on earth with your other hip.

3.32.12 Sacrifice has increased you, Indra, and the soma pressing is dear to you.
As a worthy recipient, you supported sacrifice with sacrifice; sacrifice helped your mace kill the serpent.

3.32.13 I have brought Indra here through sacrifice for help; let us turn him to newer favor,
The one whom old, middle and new hymns have strengthened.

3.32.14 Since my thought gave birth to me, I want to praise Indra before the day ends.
Both parties call on him when he brings us across hardship like travelers in a boat.

3.32.15 His cup is filled: the drink has been poured into its vessel for him to drink.
The sweet soma juices have turned toward Indra from the right to delight him.

3.32.16 Neither the deep river nor the surrounding mountains can stop you, called by many.
When your friends sent you, Indra, you broke even the hard enclosure of cows.

3.32.17 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.33 — Seer: Vishvamitra Gathina; verses 4, 6, 8 and 10: the rivers as seers. Deity: the rivers; verses 4, 8 and 10: Vishvamitra; verses 6–7: Indra. Meter: Trishtubh; verse 13: Anushtubh.

3.33.1 From the mountains' lap they rush eagerly, laughing like two released horses.
The Vipash and Shutudri run with milk like two bright mother cows licking their calves.

3.33.2 Sent by Indra, seeking your own onward course, you go to the sea like charioteers.
Filling yourselves with waves and coming together, each bright river approaches the other.

3.33.3 I have come to the Vipash, the broad, fortunate mother of rivers, and to the Shutudri.
Like two mothers licking one calf, they flow together toward a single bed.

3.33.4 “We swell with water and follow the bed made by the gods.
Our rushing current cannot be turned back; why does the priest call us, rivers?”

3.33.5 “Pause at my soma-related words for just a moment, you who keep the right order.
I, Kushika's son, call you, great rivers flowing to the sea, seeking your favor.”

3.33.6 “Indra with his mace in hand cut us a channel and struck Vritra, who held back the rivers.
Savitar, the god with skillful hands, guided us; we run broadly at his command.”

3.33.7 “Indra's deed deserves lasting praise, his great strength when he cut through the serpent.
He struck down the blockages with his mace, and the waters flowed, seeking their way.”

3.33.8 “Singer, do not forget these words; let your songs reach later generations.
Remember us in your hymns, poet; don't treat us as inferior among people. Respect to you.”

3.33.9 “Sisters, listen well to the singer who came from far away with cart and chariot.
Bend down and make an easy crossing; rivers, flow lower than the axles of our vehicles.”

3.33.10 “We hear your words, singer: you have come from far away with cart and chariot.
I will bow for you like a nursing woman, like a young woman for a man.”

3.33.11 “When the Bharatas, sent forth and urged by Indra, cross you as a group seeking cattle,
Your current will rush onward as commanded. I choose your favor, worthy of sacrifice.”

3.33.12 The Bharatas seeking cattle crossed over; the priest won the rivers' favor.
Swell onward with nourishment, generous rivers; fill your beds and run swiftly.

3.33.13 Waters, let your wave strike the chariot pin, and release the harness straps.
May these innocent, unharmed cows reach their destination safely.

Hymn 3.34 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.34.1 Indra broke forts and overcame the Dasa with songs; finding wealth, he subdued his enemies.
Urged on by prayer and growing in strength, the generous one filled both worlds.

3.34.2 For your mighty feast I send out a song, preparing it for the immortal one.
Indra, you lead the human settlements and the divine peoples.

3.34.3 Indra surrounded Vritra with his army and crushed the forms of those who used deceit.
He killed Vyamsa in the woods and brought their domestic cows into the open.

3.34.4 Indra found sunlight and produced the days, winning battles with the eager ones.
He made the sign of days shine for Manu and found light for the great struggle.

3.34.5 Indra entered the obstacles with force, showing many powers worthy of men.
He made the singer's thoughts clear and surpassed their bright color.

3.34.6 People praise Indra's many great, well-done deeds.
By force he crushed those who acted crookedly and mastered the Dasyus with his powers.

3.34.7 In battle Indra, the true lord who fills the peoples, made wide space for the gods.
In Vivasvat's dwelling, inspired poets sing of these acts in hymns.

3.34.8 The thinkers delight in Indra, who overcomes in battle, is chosen and gives strength,
Who gained the divine waters and sunlight and won this earth and heaven.

3.34.9 Indra won horses, the sun and the cow that supplies abundant food.
He won gold and its enjoyment; after killing Dasyus, he protected the Arya people.

3.34.10 Indra won plants, days, trees and the middle air.
He broke Vala, drove out the speakers and mastered the plotters.

3.34.11 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.35 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.35.1 Stand while your bay horses are harnessed to the chariot; come to us like Vayu with his team.
Drink the soma prepared here for us, Indra; we offer it to delight you.

3.35.2 For the one called by many, I harness your two swift bay horses to the chariot's shafts.
Let the team run from every direction and bring Indra to this sacrifice.

3.35.3 Bring your strong, heated ones here, powerful bull who rules himself.
Unyoke the two red horses here and let them eat their daily ration of grain.

3.35.4 With prayer I harness your prayer-loving bay horses, swift friends, for the shared feast.
Indra, climb your steady, comfortable chariot and come wisely to the soma.

3.35.5 Do not let other patrons hold back your two strong, broad-backed bay horses.
Come straight here; we will satisfy you always with pressed soma.

3.35.6 This soma is yours; come here and drink it, always well disposed.
Sit on the ritual grass at this sacrifice and put this drop into your stomach, Indra.

3.35.7 Your ritual grass is spread and your soma is pressed; grain has been prepared for you and your bay horses.
Offerings are given to you, mighty bull accompanied by the Maruts, for your home.

3.35.8 Men, mountains and waters have made this soma sweet for you with milk, Indra.
Come, lofty one, and drink gladly, wisely following your own paths.

3.35.9 The Maruts whom you chose at the soma feast and who strengthened you became your band.
Indra, longing for this soma, drink it with them and with Agni's tongue.

3.35.10 Indra, drink the pressed soma according to your nature, or drink with Agni's tongue, worshipful one.
Receive it from the ritual servant's ready hand, strong one, or enjoy the priest's offered sacrifice.

3.35.11 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.36 — Seers: Vishvamitra Gathina; verse 10: Ghora Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.36.1 Make this offering serve our victory; come repeatedly with your help.
At every pressing he grows through offerings, famed for his great deeds.

3.36.2 The soma juices for Indra have been known from ancient times; through them the skillful bull rose high.
Take hold of them as they are offered, Indra, and drink what the strong one has pressed.

3.36.3 Drink and grow strong; these first pressed soma juices are yours, Indra, and so are these.
As you drank the earlier soma, drink the new one today, worthy of praise.

3.36.4 Great and powerful in the battle, his daring force and determined strength rule.
Earth itself did not encompass him when the soma juices delighted the bay-horsed god.

3.36.5 The great fierce bull grew in strength and joined himself with the poet's work.
Indra is Bhaga, the prize-giver; his cows and many gifts are born.

3.36.6 As rivers rushed forward at the command and waters went like chariots to the sea,
So Indra becomes wider than his own seat when pressed soma fills him.

3.36.7 The rivers move with the ocean, bearing well-pressed soma for Indra.
Hands milk the stalk with vessels and purify its sweetness through flowing filters.

3.36.8 His soma-holding belly expands like lakes around many pressings.
When Indra ate the first food after killing Vritra, he chose soma.

3.36.9 Bring it here; let nobody keep it back. We know you as lord of wealth.
Indra, whatever great gift you have, give it to us, bay-horsed one.

3.36.10 Give us, generous Indra, plentiful wealth desired by all.
Give us a hundred years to live and lasting heroes, handsome-jawed Indra.

3.36.11 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.37 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Gayatri; verse 11: Anushtubh.

3.37.1 For the strength to kill Vritra and to win battles,
We bring you forward, Indra.

3.37.2 May our singers turn your mind and eyes toward us,
Indra of a hundred powers.

3.37.3 We ask for your names with every song, god of a hundred powers,
Indra, to overcome attacks.

3.37.4 We make great the hundred manifestations of Indra,
Praised by many and supporting peoples.

3.37.5 I call Indra, invoked by many, to kill Vritra
And win the prize in contests.

3.37.6 Overcome in contests, Indra; we call on you, god of a hundred powers,
To kill Vritra.

3.37.7 Indra, conquer in attacks for splendor, in battles,
In struggles and contests for fame.

3.37.8 Guard our strong, splendid, alert soma for our help,
Indra of a hundred powers.

3.37.9 I choose the powers you have among the five peoples,
Indra of a hundred powers.

3.37.10 Great fame has come, Indra; take on strength impossible to overcome.
We raise your force high.

3.37.11 Come to us from near, strong one, and also from far.
From whatever place you are in, bearer of the pressing stone, Indra, come here.

Hymn 3.38 — Seer: Prajapati Vaishvamitra or Prajapati Vachya, or both, or Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.38.1 Like a carpenter I shape my thought; like a well-yoked racing horse, it rushes forth.
I want to touch the ancient, beloved things and see the poets, thinking wisely.

3.38.2 Listen and ask about the birth of the poets, who held thought and made heaven with skill.
Your growing songs, driven by thought, have now come in accordance with the ordinance.

3.38.3 They set the hidden thing in place here and brought heaven and earth together for royal power.
With measures they measured them, held apart the wide worlds and set the great one between to stand firm.

3.38.4 All surrounded the one standing there; clothed in glory, he walks shining by his own light.
Great is the name of this strong lord, who stands among the immortals in every form.

3.38.5 The elder, greater bull gave birth; these are his many nourishments.
Children of heaven, with the assembly's thoughts you two kings have held royal power since ancient days.

3.38.6 Two kings, you adorn the three broad regions and all their dwellings in the assembly.
Going there in my mind, I saw the Gandharvas with wind for hair under their ordinance.

3.38.7 With names they measured out the bond of this bull's cow.
Putting on one divine power after another, those with magic measured his form.

3.38.8 No one has told me of Savitar's golden insight, which he has embraced.
With good praise I reach both worlds; like a woman, he chose all the forms of birth.

3.38.9 You two achieve the greatness of the ancient one; may divine well-being surround us.
All see the strange deeds of the powerful one who stands with a shepherd's tongue.

3.38.10 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.39 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.39.1 A thought spoken from my heart, shaped into praise, goes to Indra its lord.
Indra, know what is born for you as this alert thought is praised in the assembly.

3.39.2 Born from heaven long ago, praised wakefully at the assembly,
This ancestral thought of ours comes wearing fine white clothing.

3.39.3 Even Yama's sister gave birth to her here; she stood at the tip of the flying tongue.
The twin forms born together join; these two burning ones destroy darkness from its depths.

3.39.4 No mortal can criticize our fathers, warriors for the cows.
Indra made them firm with greatness and skill and released the cattle pens.

3.39.5 Where the friend, with his nine-singing friends, followed the cows with strong companions,
There Indra, truly with the ten singers, found the sun dwelling in darkness.

3.39.6 Indra found honey gathered in the bright cow, found her with feet and hooves.
He put in his generous right hand the secret treasure hidden in the waters.

3.39.7 Choose light, recognizing it apart from darkness; may we stay far from trouble.
Indra, soma-drinker strengthened by soma, accept these songs of your devoted poet.

3.39.8 May light follow the sacrifice through heaven and earth; may we stay far from great trouble.
For the generous Vasus carry even a mortal oppressed by many safely across.

3.39.9 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.40 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

3.40.1 Indra, we call you, the bull, to the pressed soma.
Drink this sweet juice.

3.40.2 Indra, praised by many, desire the pressed soma, prepared with care.
Drink your fill and grow strong.

3.40.3 Indra, lord of peoples, guide our thoughtful sacrifice
Past all obstacles with all the gods.

3.40.4 These pressed, bright soma drops go to you, Indra,
To your dwelling, true lord.

3.40.5 Put the fine pressed soma in your stomach, Indra.
These bright drops are yours.

3.40.6 Lover of songs, drink our pressed soma; its sweet streams anoint you.
Indra, fame comes from you.

3.40.7 Unfailing splendors attend victorious Indra.
Having drunk soma, he has grown strong.

3.40.8 Come to us from near and far, Vritra-killer.
Accept these songs of ours.

3.40.9 If you are called anywhere between near and far,
Come here from there, Indra.

Hymn 3.41 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

3.41.1 Come straight to us, Indra, called to drink soma.
Come with your bay horses, bearer of the pressing stone.

3.41.2 Our seasonal priest has taken his seat; the ritual grass is spread in order.
The pressing stones were put to work this morning.

3.41.3 These prayers are made for you, lover of prayer; sit on the ritual grass.
Eat the sacrificial cake, hero.

3.41.4 Be happy with these pressings and songs of ours, Vritra-killer,
And with our hymns, Indra, lover of songs.

3.41.5 Our thoughts reach for Indra, soma-drinker and lord of strength,
As mothers lick their calf.

3.41.6 Delight in the juice, and bring great reward through your body.
Do not hand your singer over to blame.

3.41.7 Indra, we long for you and praise you with offerings.
Good god, long for us too.

3.41.8 Do not send your beloved bay horses far from us; come here.
Indra, rejoice here, self-ruling god.

3.41.9 Let your two ghee-anointed, flowing-maned horses bring you here
In your comfortable chariot to sit on the grass, Indra.

Hymn 3.42 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

3.42.1 Indra, come to our pressed soma mixed with milk,
With your bay horses that favor us.

3.42.2 Come for the pleasure of that soma pressed by stones on the ritual grass.
Perhaps you will be satisfied with it.

3.42.3 My songs speed from here to Indra
To bring him back to drink soma.

3.42.4 We call Indra here to drink soma with songs and hymns.
Perhaps he will come.

3.42.5 These soma juices are pressed, Indra of a hundred powers.
Put them in your stomach, giver of prizes.

3.42.6 We know you win riches and stand firm in contests, wise one.
Therefore we ask for your favor.

3.42.7 Come and drink this pressed soma of ours, Indra,
Mixed with milk and barley, strong bull.

3.42.8 Indra, I offer soma for you to drink in your own home.
May it delight your heart.

3.42.9 We Kushikas, seeking help, call on you, ancient Indra,
To drink the pressed soma.

Hymn 3.43 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.43.1 Come here and sit beside the chariot for the soma feast that has always been yours.
Unyoke your dear companions beside the grass; these offerers call you.

3.43.2 Come with your bay horses, passing beyond many human hosts, to receive our praises.
These thoughts shaped into hymns call you, Indra, eager for friendship.

3.43.3 Come quickly, divine Indra, with your bay horses to our sacrifice, growing through our respect.
I call you with thoughts to this shared feast of sweet drinks and ghee-rich offerings.

3.43.4 Let your two strong, well-yoked, handsome bay horses carry you here, your friends.
Let Indra enjoy the grain-filled pressing and hear his friend's praise as a friend.

3.43.5 Will you make me guardian of the people? Will you make me king, generous Indra?
Will you make me a seer who has drunk the soma? Will you grant me immortal wealth?

3.43.6 May your tall, harnessed bay horses carry you here, Indra, to our shared feast.
Those shining, well-groomed strong animals travel on both sides of the sky.

3.43.7 Indra, drink the strong one's pressed soma that the hawk brought for your desire.
Delighted by it you shake the peoples, and delighted by it you opened the cattle pens.

3.43.8 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.44 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Brihati.

3.44.1 Let this soma pressed with your bay horses be yours to desire.
Indra, come to us enjoying your horses and climb your golden chariot.

3.44.2 Desiring them, you lit up Ushas and the sun.
Wise bay-horsed Indra, you grow amid every splendid thing.

3.44.3 Indra supported heaven, where gold is stored, and earth, which has golden form.
They have abundant food, and between them the golden one moves.

3.44.4 Born as a golden bull, he illuminates all the shining region.
Bay-horsed Indra takes up a golden weapon, a golden mace in his arms.

3.44.5 Indra opened up with his bay horses the bright golden mace surrounded by light.
He brought out the pressed soma with the stones and drove out the golden cows.

Hymn 3.45 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Brihati.

3.45.1 Come, Indra, with your joyous bay horses whose coats are like peacock feathers.
Do not let anyone hold you back like bird-catchers with snares; cross beyond them as across a desert.

3.45.2 Devourer of Vritra, breaker of Vala and destroyer of forts, born of the waters,
Indra stands upon his bay-horse chariot, crying aloud, and breaks even what is hard.

3.45.3 You fill deep oceans with your mind as one fills a cattle pen with cows.
Like cows going to grass under a good herdsman, like streams going to a lake, they reach their goal.

3.45.4 Bring us vigorous wealth, a share like the one given to a kinsman.
Shake out wealth to carry us across, Indra, like ripe fruit from a tree with a hook.

3.45.5 Indra, you follow your own way and rule yourself; you guide us and bring your own fame.
Growing in strength, praised by many, give us the finest reputation.

Hymn 3.46 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.46.1 I proclaim your great deeds, Indra: the fighting bull who rules himself,
Fierce, youthful, ancient, bold, ageless, bearing the mace and famous for greatness.

3.46.2 You are great, strong bull, in your powers, fiercely grasping riches and overpowering others.
Alone you rule the whole world: make people fight and make them dwell in peace.

3.46.3 Shining, he exceeds all measures and surpasses the gods on every side, with none his equal.
Indra passes beyond heaven and earth in strength, beyond the wide middle air.

3.46.4 From ancient days the pressed soma juices pour into Indra like streams into the sea:
Vast, deep, fierce by birth, a reservoir for thoughts reaching everywhere.

3.46.5 Indra, heaven and earth hold the soma for you as a mother holds an embryo.
The ritual servants set it moving and cleanse it for you to drink, strong bull.

Hymn 3.47 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.47.1 Indra, bull with the Maruts, drink soma as is your nature to rejoice in battle.
Pour a sweet wave into your belly; from ancient times you have ruled the pressed juices.

3.47.2 Indra, Vritra-killing hero, drink soma knowingly with the Marut band.
Kill our enemies, drive away their attacks, then give us safety on every side.

3.47.3 Keeper of the seasons, drink our pressed soma with the seasons and your divine friends.
The Maruts whom you chose followed you against Vritra and gave you strength.

3.47.4 Those who strengthened you when you killed the serpent, those who helped against Shambara and in the search for cows,
And those inspired ones who cheer you now: drink soma with your Marut band, Indra.

3.47.5 We call here for new help the fierce Indra with the Maruts, the growing bull,
Heavenly ruler with no equal, who conquers all and gives strength.

Hymn 3.48 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.48.1 Immediately after birth, the young bull demanded a share of pressed soma.
Drink the first sweet mixture of soma as much as you wish, good one.

3.48.2 On the day you were born you drank the stalk's nectar, held on the mountain, as you desired.
Your mother, the woman who bore you, poured it out first in your great father's house.

3.48.3 Approaching his mother, he asked for food and saw the sharp soma in her breast.
Driven forward, he outdid others and performed great deeds in many forms.

3.48.4 Fierce, swift, victorious and overwhelmingly strong, he shaped his body as he wished.
Overpowering Tvashtar at birth, Indra took and drank his soma from the cups.

3.48.5 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.49 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.49.1 Praise great Indra, in whom all soma-drinking peoples have fulfilled their wishes.
The gods created this one of good purpose, shaped by wisdom, to strike down Vritra's forces.

3.49.2 No one in battles overcomes this self-ruling, foremost man twice, riding his bay horses.
With his strong companions and force he cut short the long life of the Dasyu.

3.49.3 Strong in battle, he crosses like a horse, spreading through the two worlds with his abundant power.
Like Bhaga, he deserves the poet's prayers, dear and easy to call like a father giving life.

3.49.4 He supports heaven and reaches the sky above, equipped with the Vasus like Vayu with his team.
He clothes the nights, gives birth to the sun and distributes prizes like a wise judge.

3.49.5 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.50 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

3.50.1 Let Indra come, accompanied by the Maruts, the mighty bull, and drink the soma offered to him.
Let his broad belly fill with these foods and his body's appetite for the oblation be satisfied.

3.50.2 I harness your two horses for speed; from ancient times you answered their call.
Let your bay horses bring you here, handsome-jawed one; drink this well-pressed, pleasant soma.

3.50.3 They praise and establish Indra, who mixes soma with milk and brings them safely across, as their chief.
Delighted by drinking soma, send us cows in abundance, strong one.

3.50.4 Satisfy this desire with cows, horses and splendid rewards, and make it grow.
The light-seeking Kushika priests have composed songs for you, Indra.

3.50.5 May we call generous Indra for good fortune in this contest for the prize, the best of men.
Let him hear us and help in battles, fierce killer of Vritras and winner of wealth.

Hymn 3.51 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: verses 1–3 Jagati; verses 10–12 Gayatri.

3.51.1 Great songs have praised generous Indra, supporter of peoples, worthy of hymns.
Day by day they praise the deathless one, called by many and growing through fine songs.

3.51.2 My songs approach Indra on every side, the man of a hundred powers, vast and strong:
Winner of prizes, breaker of forts, swift to cross, conqueror of homes and finder of sunlight.

3.51.3 In the treasury of wealth the singer praises; Indra honors the unimpeded song.
He rejoiced in Vivasvat's home; praise the winner of battles and destroyer of assaults.

3.51.4 Praise with songs and hymns the foremost hero among men in your trouble.
Great in cleverness, he faces many in battle; he alone has ruled since ancient days.

3.51.5 He has placed many prohibitions on mortals; earth carries many of his riches.
For Indra, heaven, plants, waters and swift forests protect wealth.

3.51.6 The prayers and songs are for you, Indra; they are always set out for you, bay-horsed one. Accept them.
Take notice of this new help, friend; grant your singers life, good god.

3.51.7 Indra, drink soma here with the Maruts, as you drank Sharyata's pressed soma.
Wise sacrificers long to live under your guidance and protection, hero.

3.51.8 Eagerly drink our soma pressed here with your Marut friends, Indra.
All the gods surrounded you at birth for the great contest, called by many.

3.51.9 The Maruts, his companions in swift contests, followed generous Indra and delighted him.
Let him who devours Vritra drink the giver's pressed soma with them in their common dwelling.

3.51.10 Here is the soma pressed with strength, lord of rewards.
Drink it, lover of songs.

3.51.11 As suits your nature, turn your body toward the pressing.
Let this soma delight you.

3.51.12 Let it reach your belly, and your head through prayer, Indra.
Let it reach your arms to bring rewards, hero.

Hymn 3.52 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verses 1–4 Gayatri; verse 6 Jagati.

3.52.1 Indra, enjoy our morning offering
Of grain, porridge, cakes and hymns.

3.52.2 Accept the cooked sacrificial cake, Indra, and eat eagerly.
Offerings flow to you.

3.52.3 Enjoy our cake and our songs
As a man desiring marriage enjoys women.

3.52.4 Indra, famous from ancient times, accept our cake at the morning pressing.
For your power of thought is great.

3.52.5 Indra, accept the grain and the pleasant cake of the midday pressing.
The singer, seeking a swift reward, praises you with songs, eager like a bull.

3.52.6 At the third pressing, praised by many, enjoy our offered grain and cake.
Wise god, we approach with thoughts and offerings, calling you with the Ribhus and prizes.

3.52.7 We made porridge for you with Pushan and grain for you and your bay horses.
Eat the cake with the Marut band and drink soma, wise Vritra-killing hero.

3.52.8 Bring the grain and the cake quickly to him, the bravest man.
Day after day let equal portions strengthen you to drink soma, bold Indra.

Hymn 3.53 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Indra; verse 1: Indra and Parvata; verses 15–16: Speech (Sasarpari); verses 17–20: chariot parts; verses 21–24: curse. Meter: Trishtubh; verses 10 and 16 Jagati; verse 13 Gayatri; verses 12, 20 and 22 Anushtubh; verse 18 Brihati.

3.53.1 Indra and Parvata, bring fine food on your great chariot, along with brave sons.
Enjoy the offerings at our rites, gods; grow with our songs and rejoice in food.

3.53.2 Stay awhile, generous one, do not go away; I will worship you with well-pressed soma.
Like a son grasping his father's robe, I hold you with my sweetest song, powerful Indra.

3.53.3 “Let us speak, ritual servant; answer my song and let us make a pleasing praise for Indra.
Sit on the patron's ritual grass; let the hymn be recited to Indra.”

3.53.4 “Your wife is home, generous one, and there is your place; let your harnessed bay horses carry you there.
Whenever we press soma, Agni as messenger will run to summon you.”

3.53.5 “Go away and come again, generous Indra, brother; both courses serve your purpose,
Where the great chariot is housed and the prize-winning donkey is unyoked.”

3.53.6 “You have drunk soma, Indra: go home, where your welcoming wife rejoices in the house,
Where the great chariot is housed and the well-rewarded horse is unyoked.”

3.53.7 These generous, various-looking Angirases are sons of heaven and heroes of the powerful one.
Giving gifts to Vishvamitra, they lengthen life at the thousandfold pressing.

3.53.8 The generous one takes form after form, making changes around his body.
Three times in a short time he came from heaven with his own formulas, honoring truth, not the seasons.

3.53.9 The great seer, born of the gods and urged by them, held back the river's flood, seeing humanity.
When Vishvamitra led Sudas across, Indra befriended the Kushikas.

3.53.10 Kushikas, make a sound like swans with your pressing stones, rejoicing with songs at the soma rite.
Wise, people-seeing priests, drink the sweet soma with the gods.

3.53.11 Come forward, Kushikas, take care and let Sudas's horse loose for wealth.
The king will kill Vritra east, west and north; then he will sacrifice at the best place on earth.

3.53.12 I have praised Indra who protects both these worlds.
This prayer of Vishvamitra protects the Bharata people.

3.53.13 The Vishvamitras presented prayer to Indra, bearer of the mace.
May he make us rich in good gifts.

3.53.14 What are your cows doing among the Kikatas? They do not yield milk for soma or heat the ritual pot.
Bring us Pramaganda's wealth, generous one, and give us the low-born man's property.

3.53.15 Sasarpari, given by Jamadagni, drove away poverty and sounded out loudly.
The sun's daughter extended undying, ageless fame among the gods.

3.53.16 Sasarpari quickly brought them fame among the five peoples.
She bears new life with her wings; the Jamadagnis of Palasti gave her to me.

3.53.17 Let the two oxen stand firm and the axle be strong; do not tear apart the wooden pin or break the yoke.
Let Indra provide a guard beneath; come with us with your wheel rims unbroken.

3.53.18 Put strength in our bodies, Indra, and strength in our teams of oxen.
Strength for the lives of our sons and descendants; you are the giver of strength.

3.53.19 Enclose the heartwood of acacia; put strength into the rocking shishapa wood.
Axle, be firm and make things firm; do not throw us out on this journey.

3.53.20 May this tree of our chariot neither abandon nor harm us.
Let us travel safely from our homes until the horses are unyoked.

3.53.21 Today, generous Indra, come with your many best forms of help and strengthen us, hero.
Let whoever hates us fall below our feet; let the breath leave whoever we hate.

3.53.22 He even heats the axe and cuts through the branch.
Even the cooking pot, Indra, stirred on the fire, throws out foam.

3.53.23 People do not recognize the arrow; they lead the slow animal thinking it fit for sacrifice.
They do not make a racer laugh at an untrained horse or lead a donkey ahead of horses.

3.53.24 These sons of Bharata, Indra, understand going away but not approaching.
They drive the useless horse as if it were a trained one and bring a braying contestant to battle.

Hymn 3.54 — Seer: Prajapati Vaishvamitra or Prajapati Vachya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.54.1 They repeatedly bring this strength to the great one, worthy of praise in the assembly.
Let him hear us with his household faces; let tireless Agni hear with his heavenly ones.

3.54.2 I sing greatly to great heaven and earth; understanding, my desire travels in search of them.
At assemblies the gods who honor them rejoice together in their hymn.

3.54.3 May your truth be real, heaven and earth; arise for our great good fortune.
I give this respect to heaven and earth, Agni; I worship with an offering and seek treasure.

3.54.4 The ancient truthful ones found you both, heaven and earth, who observe the right order.
Even warriors seeking victory in battle honored you, earth, recognizing you.

3.54.5 Who really knows? Who here can say which path leads to the gods?
We see only their lowest dwellings, not those in their distant, secret ordinances.

3.54.6 The people-seeing poet looks at her, rejoicing in the home of truth, where butter is poured.
The two made separate dwellings, like birds, yet understood one another with a single purpose.

3.54.7 Of the same nature but far apart, these two watchful ones stand in their fixed places.
Being young sisters, they speak names to one another as a pair.

3.54.8 The two support all these forms of birth and the great gods without strain.
All that moves and stands, walks or flies, springs from the one, born in many ways.

3.54.9 I go back to the ancient relation, born of the great father.
There the gods who praise stood along the broad, open path.

3.54.10 I speak this song to heaven and earth; may the gentle-bellied gods whose tongue is Agni hear:
Mitra, sovereign Varuna, the youthful Adityas, wise and far-reaching.

3.54.11 Savitar with golden hands and a good tongue rules the assembly from heaven three times.
Savitar, let your praise reach the gods and send us prosperity in all things.

3.54.12 May skillful-handed Tvashtar, true and self-ruling, give us these things for help.
Ribhus with Pushan, rejoice; the raised pressing stones have shaped the rite.

3.54.13 The Maruts ride lightning chariots and bear spears, young men of heaven, born of truth and tireless.
May Sarasvati and those worthy of worship hear; may Dhatar give us wealth with strong men quickly.

3.54.14 Hymns and songs have approached Vishnu, rich in wonders, like singers on their way to Bhaga.
He strides widely and stands high; his many young mothers do not fail.

3.54.15 Indra, ruling through all his strength, has filled both worlds with his greatness.
Fort-breaker, Vritra-killer with a bold army, gather and bring us many animals.

3.54.16 Ashvins, truthful ones, I ask about my parents, my kin, and your beautiful shared name.
You give us riches; no deceiver can defeat you as you guard your gift.

3.54.17 Wise gods, that beautiful name of yours is great when you are all within Indra.
Called by many, join your dear Ribhus and shape this thought for us to win.

3.54.18 Aryaman, Aditi, worthy gods, and Varuna's unbroken ordinances:
Turn childlessness away from our path; let our way be full of children and cattle.

3.54.19 May the gods' messenger, sent in many places, declare us innocent in every regard.
May earth, heaven, waters, sun with its stars and the broad middle air hear us.

3.54.20 May the strong mountains hear us, dwelling firmly and rejoicing in food.
May Aditi with the Adityas hear; may the Maruts give us good shelter.

3.54.21 May the path always be easy and rich in food, and the gods mix plants with sweetness.
Agni, do not fail me as Bhaga does not fail a friend; may I gain the home of rich wealth and cattle.

3.54.22 Enjoy the oblations and shine with your food; build fame for those on our side.
Agni, conquer all those enemies in battle and shine kindly on us every day.

Hymn 3.55 — Seer: Prajapati Vaishvamitra or Prajapati Vachya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.55.1 When the first dawns broke, the great imperishable thing was born in the cow's place.
I will now approach the gods' ordinances: the great divine power of the gods is one.

3.55.2 Gods, do not lead us astray here, nor you ancient fathers who know the path, Agni.
Inside the two old dwellings is a sign: the great divine power of the gods is one.

3.55.3 My wishes fly in many directions; I kindle the ancient things to seek peace.
With Agni lit, let us speak the truth: the great divine power of the gods is one.

3.55.4 The same king, spread in many places, lies in different resting spots, joined to the woods.
One mother carries the calf, another lives with him: the great divine power of the gods is one.

3.55.5 He has lived in the old and moved into those that came later, dwelling within those newly born and young.
Without being pregnant they give birth while carrying children: the great divine power of the gods is one.

3.55.6 One calf lies far away, then travels bound between two mothers.
These are the ordinances of Mitra and Varuna: the great divine power of the gods is one.

3.55.7 The priest with two mothers is king in the assembly; he moves along the top and lives at the bottom.
The voices that sing aloud bring lovely things: the great divine power of the gods is one.

3.55.8 Like the end of a fighting hero, the whole front appears coming toward us.
Thought moves within the cow's enclosed space: the great divine power of the gods is one.

3.55.9 The gray-haired messenger settles within them, while the great one moves inside with his light.
Bearing many forms, he looks toward us: the great divine power of the gods is one.

3.55.10 Vishnu the herdsman guards the highest path, maintaining his beloved, immortal homes.
Agni knows all these worlds: the great divine power of the gods is one.

3.55.11 The paired sisters take different forms: one shines brightly, the other dark.
One is black and one red: the great divine power of the gods is one.

3.55.12 Where the mother and daughter, both cows, yield milk together to nurse him,
I honor the two in the seat of truth: the great divine power of the gods is one.

3.55.13 Licking another's calf, the cow lowed; by what power did she set down her udder?
With truth's milk this food-rich one swells: the great divine power of the gods is one.

3.55.14 She dresses her feet in many forms and stands upright, licking her three-year-old calf.
Knowing, I walk in truth's dwelling: the great divine power of the gods is one.

3.55.15 As if set in two marvelous tracks, one is hidden and one revealed.
Together they make a path that also parts: the great divine power of the gods is one.

3.55.16 Let the young cows low, giving milk together, lying down, not yet milked.
Again and again they become young women: the great divine power of the gods is one.

3.55.17 When the bull roars among some cows, he deposits his seed in another herd.
He rules the night; he is Bhaga and king: the great divine power of the gods is one.

3.55.18 People, let us now describe the hero's fine horses and the gods' far-reaching knowledge.
Six are yoked and teams of five and five draw him: the great divine power of the gods is one.

3.55.19 Divine Tvashtar, Savitar of all forms, has nourished and produced living beings in many ways.
All these worlds belong to him: the great divine power of the gods is one.

3.55.20 He set in motion the two matching vessels, both blessed with his wealth.
We hear the hero finding riches: the great divine power of the gods is one.

3.55.21 Like a king with useful allies, the sustainer of all lives near this earth of ours,
Like heroes stationed before us as protection: the great divine power of the gods is one.

3.55.22 Plants and waters that turn aside harm and earth bear your riches, Indra.
Let us be your friends and share in good things: the great divine power of the gods is one.

Hymn 3.56 — Seer: Prajapati Vaishvamitra or Prajapati Vachya. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.56.1 Neither the clever nor the wise can break the gods' first, firm ordinances.
Neither can the honest, familiar heaven and earth, nor the mountains standing without bending.

3.56.2 One traveling being bears six loads; the cows approach the highest truth.
Three great upper realms have risen above; two are hidden and one is visible.

3.56.3 The bull of three strengths takes every form; he has three udders and many children.
With three faces he rules in his greatness, depositing seed in countless females.

3.56.4 Nearby I recognized their track; I called on the beautiful name of the Adityas.
Even the divine waters rejoiced in him, flowing separately around him.

3.56.5 There are three river dwellings, three for the poets, and a ruler with three mothers in the assemblies.
Three women faithful to truth are in the waters, ruling the assembly three times from heaven.

3.56.6 Savitar, send us desirable things three times from heaven, three times each day.
Send threefold wealth and riches; Bhaga our protector, wise one, bring victory.

3.56.7 Savitar impels three times from heaven; the kings Mitra and Varuna have skilled hands.
Even waters and the two wide worlds ask for Savitar's treasure at his command.

3.56.8 The three highest regions are hard to reach; three heroes of the mighty lord rule there.
May the gods, truthful, active and hard to deceive, attend the assembly three times from heaven.

Hymn 3.57 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

3.57.1 My discerning thought found the cow walking freely without a herdsman.
At once she gave abundant food; Indra and Agni praise her.

3.57.2 Indra and Pushan, strong and skillful, have milked the cow lying down, delighted as if by heaven.
All the gods rejoice in her; may we gain your favor here, Vasus.

3.57.3 The sister cows seek the bull's strength; honoring him, they know his embryo.
Lowing toward their calf, they move around the great one, bearing their forms.

3.57.4 I address beautiful heaven and earth, bringing my thought to the pressing stones at the rite.
These many desirable things rise for Manu, beautiful and worthy of worship.

3.57.5 Agni, your sweet, wise tongue extends among the gods and is praised far and wide.
With it seat all those worthy of worship here for help, and give us sweet drinks.

3.57.6 Your bright stream, Agni, pours down like one from a mountain and nourishes those near it.
Give us that caring guidance, knower of beings, and kindness for everyone, good god.

Hymn 3.58 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

3.58.1 The cow yields the ancient one's desired milk; a son moves within the giver's body.
Ushas brings the light on her shining journey; a hymn has woken the Ashvins.

3.58.2 Well-yoked horses bring you in keeping with truth; our thoughts rise like a father's.
Keep the Panis' ideas far from us as we grow old; we have sought your help, so come here.

3.58.3 Wonder-working Ashvins, hear this song of the pressing stone with your well-yoked horses and fine chariot.
Why have you returned? The inspired poets say you were born long ago.

3.58.4 Please consider coming; all people call on you, Ashvins.
Our friends gave you these milk-rich sweet drinks at dawn, as friends do.

3.58.5 Generous Ashvins, your song is heard among peoples across many regions.
Come here by the gods' paths, wonderful ones; these stores of sweet drink are yours.

3.58.6 Your old home and friendship are kind, men; your wealth lies along the Jahnavi.
Renewing our kind friendships, let us rejoice together as equals in sweetness.

3.58.7 Ashvins, come young and skillful together with Vayu and his teams.
Truthful, generous ones, accept the late-day soma and drink it without interruption.

3.58.8 Ashvins, food of many sorts comes to you with unbroken, striving songs.
Your stone-urged chariot, born of truth, travels around heaven and earth in a moment.

3.58.9 The finest honey-pressed soma is yours, Ashvins; come drink it in our home.
Your chariot may take on many forms; come most quickly to the pressed soma.

Hymn 3.59 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Mitra. Meter: Trishtubh; verses 6–9 Gayatri.

3.59.1 Mitra speaks and guides people; Mitra supports earth and heaven.
Mitra watches peoples without blinking; offer him an oblation rich in ghee.

3.59.2 May the mortal who serves your ordinance flourish, Mitra, son of Aditi.
Protected by you, he is neither killed nor defeated, and trouble reaches him neither near nor far.

3.59.3 May we live in Mitra's favor, without illness, enjoying food and kneeling with respect
Across the broad earth, keeping the ordinance of Aditi's son.

3.59.4 This Mitra was born a king of firm power, a kind and skillful maker worthy of honor.
May we dwell in the favor and glad kindness of this god worthy of worship.

3.59.5 Great Mitra, son of Aditi, deserves to be approached with respect; he guides the singer kindly.
Offer this welcome gift to the one most worthy of praise, to Mitra in Agni's fire.

3.59.6 Mitra the god supports peoples and gives help;
We have gained the brightest fame and splendor.

3.59.7 Mitra has spread over heaven in his greatness
And over earth with his fame.

3.59.8 The five peoples submit to Mitra for help and strength.
He supports all the gods.

3.59.9 Among gods and living people Mitra has made food
For the person who spreads the ritual grass and keeps his ordinance.

Hymn 3.60 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: the Ribhus; verses 5–7: Indra and the Ribhus. Meter: Jagati.

3.60.1 Here your eager relations have come with their minds, men; they knew those works through their wisdom.
By those skills, sons of Sudhanvan, you took your share in the sacrifice with a matching form.

3.60.2 With those skills you decorated the cups; with that thought you made the cow out of hide.
With that mind you crafted Indra's bay horses and, Ribhus, gained divinity.

3.60.3 The Ribhus gained Indra's friendship; as descendants of Manu, they took up their tasks.
The sons of Sudhanvan attained immortality, achieving their good work with their skills.

3.60.4 You ride in one chariot with Indra at the pressing and share in the glory of what you desire.
Sons of Sudhanvan, Ribhus, the singers cannot match your good works or your strength.

3.60.5 Indra, drink the pressed soma mixed in our hands with the prize-winning Ribhus.
Drawn by thought to the giver's home, generous one, rejoice with Sudhanvan's sons.

3.60.6 Indra, rejoice here at our pressing with the Ribhus and prizes, praised by many for your skill.
These days have been set aside for you, by the gods' ordinances and human duties.

3.60.7 Indra, come here with the prize-winning Ribhus, seeking prizes, to the singer's sacrificial hymn.
With these hundred bright, active ones, leader of thousands, come at the rite's offering.

Hymn 3.61 — Seer: Vishvamitra Gathina. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

3.61.1 Ushas, rich in prizes and foresight, accept the generous singer's hymn.
Ancient goddess, ever young and full of wisdom, you follow your ordinance, welcomed by all.

3.61.2 Divine, immortal Ushas, shine out with your radiant chariot, urging truthful speech.
Let your well-guided, powerful golden horses bring you here.

3.61.3 Ushas, facing all beings, you stand upright as the sign of immortality.
Following the same path, turn again like a wheel though you are new each time.

3.61.4 Generous Ushas comes like a woman weaving a garment, mistress of day.
Bringing daylight, fortunate and skillful, she spreads from heaven's edge over earth.

3.61.5 Offer your respectful, fine praise to the divine Ushas as she shines.
Her sweet light rises high in heaven; beautiful to see, she brightens the shining regions.

3.61.6 We have awakened the one faithful to truth with songs from heaven; rich and colorful, she has taken her place between the worlds.
Agni, as bright Ushas approaches, you go seeking welcome wealth.

3.61.7 From truth's foundation, seeking the dawns, the bull entered the two great worlds.
The great power of Mitra and Varuna spread light everywhere like the moon.

Hymn 3.62 — Seer: Vishvamitra Gathina; verses 16–18: possibly Jamadagni. Deity: verses 1–3 Indra and Varuna; verses 4–6 Brihaspati; verses 7–9 Pushan; verses 10–12 Savitar; verses 13–15 Soma; verses 16–18 Mitra and Varuna. Meter: Gayatri; verses 1–3 Trishtubh.

3.62.1 These thoughts of ours, yearning for you two, cannot be shaken while you help us.
Indra and Varuna, where is your fame by which you bring food to friends?

3.62.2 This man seeking riches calls on you again and again for lasting help.
Indra and Varuna, hear my call with the Maruts, heaven and earth, in harmony.

3.62.3 Indra and Varuna, let that wealth be ours, and wealth with brave men, Maruts.
Let the protecting goddesses shelter us; let Bharati with generous gifts help our invocation.

3.62.4 Brihaspati, accept our offerings along with all the gods.
Give treasures to the generous giver.

3.62.5 Honor pure Brihaspati with songs at the sacrifices.
He shows strength that never yields.

3.62.6 Brihaspati is the bull of the peoples,
Taking every form, unconquerable and worthy of our choice.

3.62.7 This new and good praise is for you, shining Pushan, god.
We speak it for you.

3.62.8 Accept my song and helpful, prize-seeking thought
Like a man who wishes to marry a woman.

3.62.9 May Pushan, who sees all worlds in every direction,
Be our protector.

3.62.10 We hold in our thoughts the desirable light of the god Savitar,
Who may guide our thoughts forward.

3.62.11 Seeking a prize with abundant thought, we ask
For the gift of divine Savitar, the giver of good fortune.

3.62.12 Inspired men honor divine Savitar, moved by thought,
With sacrifices and fine songs.

3.62.13 Soma, who knows the way, goes to the gods' prepared place
To sit at truth's source.

3.62.14 May Soma provide food free from sickness
For us and for animals with two legs and four.

3.62.15 Increasing our lives and overcoming attackers,
Soma has taken his seat at our gathering.

3.62.16 Mitra and Varuna, pour ghee on our cattle pasture
And sweet drink over the regions of the sky, wise ones.

3.62.17 Widely praised and strengthened by respect, you rule greatly with skill,
Keeping your pure ordinances for the longest time.

3.62.18 Praised by Jamadagni, sit at the seat of truth.
Drink soma, you who strengthen the right order.

### Mandala 4

Hymn 4.1 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni; verses 2–5: alternatively Agni and Varuna. Meter: Trishtubh; verse 1 Ashti; verse 2 Atijagati; verse 3 Dhriti.

4.1.1 The gods, sharing one purpose, have always sent you forth, divine Agni, as a god and minister; with resolve they sent you forth.
Set the immortal one among mortals to sacrifice, and bring into being the wise divine one among gods, wise among all gods.

4.1.2 Agni, bring your brother Varuna here, kindly disposed toward the gods, the eldest who wins sacrifice.
He is Aditi's truthful son, a king who supports the peoples.

4.1.3 Bring your friend here as one friend brings another, swiftly as a charioteer drives a wheel; come quickly to us, wonder-worker.
Agni, find mercy in Varuna and in the all-shining Maruts; blazing god, bring good to our children and offspring, bring us good.

4.1.4 Agni, knowing divine Varuna, turn his anger away from us.
The best sacrificer and bearer, shining brightly, remove all hatred from us.

4.1.5 Agni, be our closest helper as this dawn breaks.
Enjoying our gift, worship Varuna for us; seek mercy and be easy for us to call.

4.1.6 The fortunate god's most excellent appearance among mortals is the most wonderful.
It is pure like the heated ghee of the cow who must not be harmed, desirable like that god's generous cow.

4.1.7 Agni has three highest, true, desirable births.
The pure, bright, noble one came surrounded within the boundless, shining fiercely.

4.1.8 That messenger attends every house, a priest with a golden chariot and lively tongue.
With red horses, beautiful and brilliant, he is always pleasant, like a gathering full of food.

4.1.9 He has awakened people, a relative of the sacrifice; they lead him forward with a great rein.
He lives in this person's homes and succeeds; a god has become a mortal's companion in gain.

4.1.10 May that Agni lead us knowingly to the treasure the gods have assigned him,
Which all the immortals made through thought, which father Heaven created, showering truth.

4.1.11 He was born first in the houses, in his birthplace at the bottom of the great expanse.
Without feet or head, he hid deep inside, stirring in the bull's nest.

4.1.12 He rushed first with his company, singing at truth's source in the bull's nest.
The beautiful, radiant young one was born for the bull by seven beloved mothers.

4.1.13 Here our human fathers came together, eagerly seeking truth.
Within the stone pen they found the good milking cows; calling Ushas, they brought out the red ones.

4.1.14 They cleaned the rock after finding it; others of them called out around it.
Seeking animals, they praised the work with song, found light and formed their thoughts.

4.1.15 Seeking cows with their minds, the eager men opened with divine speech
The hard rock holding the cattle back, the firm enclosure full of cows.

4.1.16 They thought of the cow's first name and found the mother's three times seven highest places.
The knowing women sang together; the red cows appeared in the cow's glory.

4.1.17 Darkness disappeared, its cover removed, and heaven shone; the light of divine Ushas arose.
The sun stood over the great plain, seeing both the straight and crooked among mortals.

4.1.18 Then, awakening, they looked behind and held the treasure assigned by heaven.
All gods are in all the homes; Mitra and Varuna, may truth be in our thought.

4.1.19 I will speak to shining Agni, priest of all peoples and the best sacrificer.
They opened the cows' pure udder, like purified soma poured from the stalk.

4.1.20 Aditi belongs to all worthy of sacrifice; Agni is the guest of all human beings.
May Agni, knower of beings, choose the gods' help and be very kind.

Hymn 4.2 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.2.1 Agni, immortal among mortals and true to the right order, is established as divine minister among gods.
The greatest priest, pure in greatness, stirs people to sacrifice with oblations.

4.2.2 Born here today, Agni, son of strength, you move as messenger between both kinds of born beings.
You harness your tall, strong, shining horses, honest and vigorous.

4.2.3 The two red, ghee-anointed horses surpass all in growth and, I think, are quickest in understanding truth.
Harnessing the red horses, you travel between the gods and mortal peoples.

4.2.4 Agni, with good horses, a fine chariot and rich gifts, bring here to the people who offer well
Aryaman, Varuna, Mitra, Indra, Vishnu, the Maruts and the Ashvins.

4.2.5 Agni, may our sacrifice always be safe, with cows, sheep, horses and human friends.
Mighty one, let it have food and children and wealth that lasts, with a broad foundation and good company.

4.2.6 Whoever brings you wood and sweats over it, warming its top for you,
Protect that person by your own power, Agni, against all who seek to harm him.

4.2.7 Whoever brings you food even when in need of food, and settles and stirs the joyful guest,
Kindles you as a god-seeker at home: may that giver enjoy steady wealth.

4.2.8 Whoever praises you at dusk and at dawn or makes you welcome with offerings,
You carry that giver beyond distress, Agni, like a horse carrying its rider home.

4.2.9 Whoever offers to you, immortal Agni, and honors you with a ladle extended
Will not lose wealth in his work, and no evil person's trouble will surround him.

4.2.10 If you as god accept a mortal's well-prepared rite, Agni,
That youngest priest's work will be pleasing; may we strengthen the man who honors you.

4.2.11 Wise one, distinguish thought from thoughtlessness, and the straight from the crooked among mortals as clearly as front from back.
God, give us wealth and good children; grant us what is finite and guard what is limitless.

4.2.12 Unfailing poets taught the poet, setting him in people's homes.
Agni, see these wondrous men with your own eyes, noble god.

4.2.13 Youngest Agni, guide well the singer who presses soma and worships.
Bring the vigorous giver broad, splendid treasure for protection, you who fill the peoples.

4.2.14 What we have done for you, Agni, with our feet, hands and bodies,
Is like building a chariot with many hands; those wise ones seeking truth have held to it.

4.2.15 Then may we become the first seven inspired sons of mother Ushas, makers among men.
Let us be heavenly sons, Angirases, and break the rich rock as we shine.

4.2.16 Just as our ancient fathers in the distance, Agni, sought truth,
And the shining singers of hymns broke through the earth and opened up the red cows.

4.2.17 With good work and bright worship, like divine smiths blowing on iron at birth,
They made Agni and Indra grow; shining, they reached the enclosed cattle ground.

4.2.18 A noisy herd of animals appeared when you found the gods' births, fierce one.
The human ones stretched far, growing even for the noble man of later times.

4.2.19 We have done your work, skillful one; bright dawns have released the truth.
The many-sided, splendid Agni has lacked nothing; they have cleaned the god's lovely face.

4.2.20 These words of ours are for you, maker Agni; we have spoken them to the poet. Accept them.
Shine high and make us better off; grant us great wealth in abundance.

Hymn 4.3 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni; verse 1: Rudra. Meter: Trishtubh.

4.3.1 Turn for help to the ruler of the rite, Rudra, the priest who sacrifices truly between heaven and earth:
Golden-formed Agni, before the thunderstorm arrives unexpectedly.

4.3.2 We have made this birthplace for you, like a well-dressed wife longing for her husband.
Come, sit here, facing our offerings, perfectly prepared one.

4.3.3 Sing praise to the listening, undeceived god who sees people kindly, the immortal maker.
Like a presser at the stone I praise the maker of sweet drink.

4.3.4 Agni, know this peaceful way of ours and the truth, you wise knower of the right order.
When will your hymns be shared at the feast? When will we share friendship in your house?

4.3.5 How, Agni, will you speak of our offense to Varuna and to heaven?
What will you say to Mitra, to generous earth, to Aryaman and to Bhaga?

4.3.6 When, Agni, will you speak to the growing gods at the ritual hearths and to Vayu, who blows powerfully?
When to the traveling Ashvin, and when to Rudra, the killer of men?

4.3.7 When will you tell Pushan, great bearer of nourishment, and Rudra, receiver of fine offerings?
When will you speak to far-ranging Vishnu about seed, and to the great arrow?

4.3.8 How will you answer the Marut host and the great sun when questioned?
Wise knower of beings, respond to swift Aditi and the right order of heaven.

4.3.9 By truth I praise the established truth: the ripe, sweet milk from the cow, Agni.
Though dark, this cow, bright with shining nourishment, swells with her sister's milk.

4.3.10 Through truth the bull, manly Agni, is anointed with milk from the back.
Standing still, he moved as giver of life; the bright bull milked Prishni's udder.

4.3.11 By truth the Angirases broke the rock apart and called out with the cows.
The men gladly gathered around Ushas; daylight appeared when Agni was born.

4.3.12 By truth the deathless, unstained divine waters with sweet waves, Agni,
Like racehorses rushing out, forever strove to flow forward.

4.3.13 Let me never go into a stranger's deceit or the house of one who breaks promises, nor a relative's.
Agni, let us not owe a dishonest brother a debt or depend on an enemy's skill in friendship.

4.3.14 Protect us, Agni, with your protections, watching over us, kindly lord of the feast.
Strike back and break the firm trouble; kill the evil spirit, however greatly it grows.

4.3.15 Be kindly toward these songs, Agni; touch these prizes with our thoughts, hero.
Accept our prayers too, Angiras; let praise, carried by the gods, join you.

4.3.16 I have spoken all these secret sayings to you who know them, maker Agni:
Wise words and songs of the poet, with thoughts and hymns.

Hymn 4.4 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni, killer of evil spirits. Meter: Trishtubh.

4.4.1 Spread your power like a broad snare; go forth strong as a king on an elephant.
Quickly following the snare, shoot your hottest missiles and pierce the evil spirits.

4.4.2 Your swift whirling flames fly; touch them boldly as you burn.
Agni, release burning sparks from your tongue in all directions, unbound and flying.

4.4.3 Send out watchers everywhere; be our swift, undefeated protector.
Agni, let no evil schemer, near or far, dare disturb you or us.

4.4.4 Rise up, Agni, and stretch out against them; burn our enemies with your sharp weapons.
Whoever has made an attack on us, burn him low like a dry log.

4.4.5 Stand tall and shoot back; show your divine powers for us, Agni.
Bring down the strong limbs of those driven by sorcery; destroy enemies, kinsmen and strangers alike.

4.4.6 Youngest one, whoever knows your kindness has opened a path for the singer.
For him the noble god will light up all the doors to good days, riches and splendors.

4.4.7 Agni, let the one who tries to please you with constant oblations and hymns
In his home all his life have good fortune, give generously and enjoy good days.

4.4.8 I sing your favor aloud; let this song grow old with you here.
With fine horses and chariots let us honor you; keep our power each day.

4.4.9 May many visit you here, shining at dawn and dusk each day.
With glad hearts may we honor you as we rejoice in the people's splendor.

4.4.10 Whoever comes to you with fine horses, good gold and a chariot rich in goods, Agni,
You become that person's protector and friend, for he has welcomed you as a guest each day.

4.4.11 I break through greatness with words of kinship; this has come to me from my father Gotama.
Know these words of ours, youngest priest, wise household god.

4.4.12 Your guardians never sleep, cross all obstacles, are kindly and tireless, without malice or exhaustion.
Let them sit beside us together and protect us, unfailing Agni.

4.4.13 Your guardians saw the blind son of Mamata and saved him from trouble, Agni.
The all-knowing one protected them in return; enemies who wanted to hurt them could not succeed.

4.4.14 Protected by you, may we and our companions win prizes under your guidance.
Bring both parties' claims to truth; make your work without shame.

4.4.15 We honor you with this fuel, Agni; accept our hymn as it is spoken.
Burn the hateful spirits, guard us against deceit, blame and a friend's betrayal.

Hymn 4.5 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

4.5.1 How shall we offer together to generous Agni Vaishvanara, who shines greatly?
With a full and mighty proclamation he supports the upper world like a prop.

4.5.2 Do not criticize this great gift the self-ruling god gave me, a mortal.
Agni Vaishvanara is immortal, wise for the simple, discerning, the greatest of men and mighty.

4.5.3 May I have two portions of ritual grass; great, with sharp points, the strong bull has a thousand seeds.
Having found the hidden track of the cow, Agni proclaimed a thought to me.

4.5.4 Sharp-jawed Agni will devour those who break Varuna's law
With his hottest flame: those who violate the dear, fixed ordinances of watchful Mitra.

4.5.5 Like women without brothers, separated from husbands, like evil wives of a hostile lord,
Being wicked, dishonest and untrue, they produced this deep track.

4.5.6 Agni, why is this heavy thought of mine, this heavy burden, offered to you for purification?
You sustain the great, bold, deep height with the sevenfold offering.

4.5.7 Let my purifying thought reach him, the same one, with shared purpose and care.
On the mottled cow's hide at the front, a lovely creature with a tawny form was set.

4.5.8 What of this word of mine deserves speaking? They speak quietly of a secret hidden thing.
When they opened the pen holding the bright cows, he guards the beloved, foremost track of the bird.

4.5.9 Here is that great, immense face of the ancient cow that goes with the shining ones.
Shining at the place of truth, the swift one, hurrying, found it hidden.

4.5.10 Then, shining beside his two parents, he found the beautiful secret of the speckled cow.
Near the mother's highest place sat the tongue of the bull with its eager flame.

4.5.11 Asked with respect, I will speak the truth, Jatavedas, as far as I can through your help.
You rule all of this: whatever is in heaven and whatever wealth is on earth.

4.5.12 What is its wealth for us, what its treasure? Tell us clearly, knowing Jatavedas.
We have not reached its hidden highest path, its distant place or its foundations.

4.5.13 What is the boundary, what are the signs, what is good? When will we reach the prize like swift runners?
When will the divine Dawns, wives of the immortal one, stretch out for us in the color of the sun?

4.5.14 Those without substance, thirsty, with empty words and no grounds for trust,
What can they say here about you, Agni? Let them sit without weapons and keep company.

4.5.15 The bright face of this strong fire, kindled at home, shone in beauty.
Wearing brightness, beautiful to see, he shone like a dwelling rich in wealth.

Hymn 4.6 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.6.1 Rise up for our sacrifice, Agni the priest, most worthy of worship among the gods.
You reach every prayer; you are the thought behind the sages' insights.

4.6.2 Agni, the unconfused priest, sat among the people, delightful and wise at their gatherings.
Like Savitar he raised his light; he propped his smoke against the sky like a pillar.

4.6.3 As the well-fed, generous one dripping with ghee moves clockwise toward the gods,
A well-placed, strong post lifts its newly born beam and marks the animal.

4.6.4 With the ritual grass spread and Agni kindled, the priest stood upright, pleased with the sacrifice.
Agni goes around as guardian of the herd and priest, advancing to the threefold station from long ago.

4.6.5 Agni, the joyful priest of measured course, with sweet words and true order, moves around by himself.
His flames run like racing horses; all beings fear him when he blazes up.

4.6.6 Beautiful is the sight of your fine face, Agni, lovely though you are fierce and spread everywhere.
Darkness cannot cover your flame, nor can those who harm you stain your body.

4.6.7 No one can bar his birth from its source; not even his mother and father can stop him now.
Then Agni, pure and well placed like Mitra, shines among human peoples.

4.6.8 The ten sisters together brought Agni to birth among human peoples,
Awaking at dawn, as Atharvan did, bright-breathed and sharp as an axe's edge.

4.6.9 Your golden horses, Agni, bathed in ghee, your red ones, straight-moving and beautiful,
Your reddish, strong, straight-driving horses call the gods to the sacrifice, wondrous one.

4.6.10 Those powerful, tireless flames of yours move about fiercely, Agni,
Like falcons intent on their aim, loud as the troop of Maruts.

4.6.11 A prayer has been made for you as you are kindled; the hymn praises you and sets out the offering.
People took their seats before Agni the priest, honoring the welcome of the living one.

Hymn 4.7 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Jagati, Anushtubh.

4.7.1 He was first placed here by those who establish the rite, the priest most fit for worship at sacrifices.
Apnavana and the Bhrigus made him shine in the woods, wonderful and mighty, for each community.

4.7.2 Agni, when will awareness of you, the god, come to us without interruption?
For mortals have taken hold of you, the one to praise among their peoples.

4.7.3 They see the truthful, discerning one as they see the sky through stars,
The maker of every sacrifice, in every home.

4.7.4 The descendants of the Bhrigus brought him, the swift messenger of Vivasvat,
To all peoples, a sign for every community of people.

4.7.5 They seated him as priest in due order, the one who knows,
The delightful one with pure flames, best at worship, in his seven stations.

4.7.6 They found him among the enduring mothers, sheltered in the wood,
Though he was hidden there, bright and easy to find for anyone seeking him.

4.7.7 When the gods rejoiced in the shared udder, in the home of truth where the two are parted,
Great Agni, receiving respectful offerings, will always go to the sacrifice, faithful to truth.

4.7.8 You know the duties of sacrifice and understand both ends of heaven and earth.
As messenger you go forward from ancient days, knowing the ways up to heaven better than anyone.

4.7.9 Your moving flame has a black trail, while its front shines red: one of your many forms.
When the unwedded ones bear the child, you become a messenger the moment you are born.

4.7.10 The strength of the newborn is seen when the wind blows along his flame.
He spreads his sharp tongue through the brush and bites even solid food with his jaws.

4.7.11 When he quickly consumes food with his quick tongue, mighty Agni becomes a swift messenger.
Rushing on, he follows the wind's course, urged forward like a fast racing horse.

Hymn 4.8 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

4.8.1 With song I prepare the immortal messenger who knows everything,
Who carries offerings and is best at sacrifice.

4.8.2 For he knows where wealth is placed and the great ascent to heaven.
He will bring the gods here.

4.8.3 This god knows the approach to the gods in the home of one who keeps the right order.
He gives even precious treasures.

4.8.4 As priest and messenger, he moves between places with understanding.
He knows the way up to heaven.

4.8.5 May we be among those who have given offerings to Agni,
Those who nourish and kindle him.

4.8.6 Those who have honored Agni are spoken of far and wide,
Having won wealth and strong sons.

4.8.7 May the wealth so many want come to us every day.
May prizes come our way.

4.8.8 He is the wise one among human peoples.
With strength he shoots past them as if with a swift arrow.

Hymn 4.9 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

4.9.1 Be kind, Agni; you are great, and have come to this people who seek the gods
To sit on the ritual grass.

4.9.2 Immortal and hard to resist among human communities,
He became the messenger of them all.

4.9.3 He is led around the place as the welcome priest at daytime rites.
He also sits as the priest who purifies.

4.9.4 Agni also serves as the priest's wife at the rite and as master of the house at home.
He sits as the priest who recites the prayers too.

4.9.5 You attend those performing the rite, speaking on behalf of the people,
And attend the offerings of human beings.

4.9.6 You perform the messenger's work for anyone whose sacrifice pleases you,
Carrying the mortal person's offering.

4.9.7 Accept our sacrifice, Angiras, and our act of worship.
Listen to our call.

4.9.8 May your chariot, hard to stop, reach us from every side,
The chariot with which you protect those who give.

Hymn 4.10 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Pankti, Ushnih.

4.10.1 Agni, let us gain your power today with songs, like a horse,
A welcome purpose that touches the heart, with our calls to you.

4.10.2 For you, Agni, have become the driver of great truth,
Of good purpose and sound judgment.

4.10.3 Come toward us with these songs like the light of the sun,
Agni, with every face of yours kindly disposed to us.

4.10.4 With these words praising you, Agni, let us serve you today.
Your mighty sounds thunder like those of heaven.

4.10.5 Your appearance is sweetest, Agni, by day and even by night.
It shines nearby like gold in its beauty.

4.10.6 Your body is spotless, like purified ghee, like clean gold.
It shines like a golden ornament, self-sustaining one.

4.10.7 For you drive even an old hatred away from a mortal, Agni,
Away from the person sacrificing, keeper of truth.

4.10.8 Let our friendships with you be good, Agni, like brothers among the gods.
May that bond be our center in this common home and source of nourishment.

Hymn 4.11 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.11.1 Your face, powerful Agni, shines beautifully close to the sun.
Its reddish look is visible even at night; your unsinged form is food for the eye.

4.11.2 Open a way for the singer's thought, Agni, praised with fervor, born in many places.
When you join all the bright gods, give us this abundant and very great thought.

4.11.3 From you, Agni, come poems, thoughts, hymns that win success.
From you comes wealth marked by heroic children for the mortal who worships with thought.

4.11.4 From you comes the far-ranging horse that brings prizes, helps in battle, and has real strength.
From you comes wealth sent by the gods and bringing joy; from you the swift, eager racehorse, Agni.

4.11.5 Mortals seeking the gods first honor you, Agni, immortal god with a pleasing tongue.
With prayers they welcome you, far from hatred, wise master of the house who stays at home.

4.11.6 Keep stupidity far from us, and trouble far away, and every evil thought you guard us against.
At night be kind, Agni, son of strength; as a god, stay with the one you protect for well-being.

Hymn 4.12 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.12.1 Whoever kindles you, Agni, with the ladle ready and makes you food three times in a day,
May that person rise to glory through your wise purpose, Jatavedas, and overcome all opposition.

4.12.2 Whoever works to bring your fuel, Agni, honoring your great face,
That person, kindling you at night and dawn, grows rich and defeats enemies.

4.12.3 Agni rules over great royal power, over prizes and the finest wealth.
The youngest, self-sustaining one gives treasure to the mortal who serves him without fail.

4.12.4 Whatever wrong we have done against you, youngest one, out of human ignorance or unthinking acts,
Make us free of guilt before Aditi; loosen our offenses in every direction, Agni.

4.12.5 Even in the face of a great offense, whether it comes from gods or mortals, Agni,
May we who are your friends never suffer harm. Give peace and safety to our children and their children.

4.12.6 As once, Vasus worthy of worship, you freed a cow caught by its foot,
So free us from distress, and carry our life further on, Agni.

Hymn 4.13 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.13.1 Agni appeared before the bright Dawns, gladly preparing a store of treasure.
Come, Ashvins, doers of good, to our home; the god Surya rises with light.

4.13.2 The god Savitar raised his beam high, a moving drop, like a fighter seeking cattle.
Varuna and Mitra follow the ordinance when they lift Surya into the sky.

4.13.3 They made him to drive away darkness, seeking their goal with a secure home and no need of help.
Seven great golden mares carry Surya, who watches the whole moving world.

4.13.4 You move with your strongest carriers, unwinding the dark thread, god, and spreading out your covering.
The moving rays of Surya drive darkness into the waters as if it were a hide.

4.13.5 Neither propped up nor tied down, how does he not fall, tilted downward and upward?
By what power does he travel? Who has seen it? The pillar of heaven guards the sky in place.

Hymn 4.14 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

4.14.1 Agni Jatavedas appeared before the Dawns, the god shining in his glory.
Come here to this sacrifice of ours, wide-ranging Ashvins, on your chariot.

4.14.2 God Savitar raised his banner, making light for every living thing.
Surya filled heaven, earth, and the space between, shining with his rays.

4.14.3 The red mares bring her with their light; great and varied, she shines with her rays.
The goddess Ushas comes on her well-yoked chariot, waking us to good fortune.

4.14.4 Let your strongest horses draw you here on your chariots at daybreak, Ashvins.
These drinks of soma are here for you to enjoy; rejoice at this sacrifice, strong ones.

4.14.5 Neither propped up nor tied down, how does he not fall, tilted downward and upward?
By what power does he travel? Who has seen it? The pillar of heaven guards the sky in place.

Hymn 4.15 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni, Somaka Sahadevya, the Ashvins. Meter: Gayatri.

4.15.1 Agni is led around our sacrifice as priest and as a powerful horse,
The god who deserves worship among the gods.

4.15.2 Agni goes around the threefold sacrifice like a chariot driver,
Bringing food to the gods.

4.15.3 Agni, lord of prizes and a wise man, has gone around the offerings,
Giving treasures to the giver.

4.15.4 This one who is kindled in the city of Srinjaya, at Daivavata's place,
Is radiant and breaks the power of enemies.

4.15.5 A mortal who seeks help can gain command of this Agni,
Whose jaws are sharp and who gives generously.

4.15.6 Each day they clean him like a prize-winning horse,
Like a red child of heaven.

4.15.7 May the son of Sahadeva wake me with his two bay horses,
Like one called to come and receive a gift.

4.15.8 And those two bay horses fit for sacrifice, from Sahadeva's son,
I accepted at once as an offering.

4.15.9 Ashvins, gods, may this son of Sahadeva,
Somaka, live long.

4.15.10 Ashvins, gods, make this son of Sahadeva
Live a long life.

Hymn 4.16 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.16.1 Let generous, true Indra, strong from pressed soma, come here; let his bay horses run toward us.
We have pressed this well-prepared soma for him; let him come here to the singer for the meal.

4.16.2 Get down from your path, hero, to enjoy today's pressing here with us.
Like the wise Ushanas he speaks a hymn, a song for one who knows divine power.

4.16.3 Like a poet finding a secret, he accomplished the sacred gatherings, the bull drinking the poured juice and singing.
From heaven he brought forth the seven singers; even by day they praised him with insight.

4.16.4 When the sun's clear light was found through songs, when its great lights shone at dawn,
He made the stubborn, blind darkness visible to men, most manly in helping them.

4.16.5 Indra, strong from the pressed soma, grew beyond measure and filled heaven and earth with his greatness.
His greatness surpassed even these; he encompassed all living things.

4.16.6 Strong Indra, knowing every act of courage, released the waters with his willing companions.
By their words they broke even the stone and opened the enclosure full of cattle, those eager ones.

4.16.7 You killed Vritra, who held the waters back; the earth knowingly helped your mace (the thunderbolt).
You set the ocean waters flowing, bold hero, becoming their master by your strength.

4.16.8 When you split the rock and released the waters, much-invoked one, Sarama appeared first for you.
Lead us to great reward, breaking open the cattle pens with the Angirases as we praise you.

4.16.9 Help the praying poet, whose mind is set on men and who asks for cattle and sunlight, generous one.
When glory was called for, the Dasyu without prayers, skilled in deception, went down.

4.16.10 Come home with a mind set on killing Dasyus; let Kutsa find the friendship he desires with you.
Sit together in your own place, looking alike; the woman who knows truth recognized you both.

4.16.11 You ride one chariot with Kutsa to help him, controlling the bay horses fast as the wind.
The wise one wanted to win the prize fairly when he prepared for the battle ahead.

4.16.12 For Kutsa you brought down Shushna, who dried things up, and Kuyava at day's end along with his thousands.
With Kutsa quickly crush the Dasyus; throw down the sun's wheel in battle.

4.16.13 For Rijishvan, son of Vidathin, you subdued Pipru, the swollen hunter.
You laid low fifty thousand dark ones and broke their forts as age breaks a person.

4.16.14 Near the sun you show your form, revealing your immortal shape.
Seeking strength like a great wild animal, you bear weapons as fearsome as a lion.

4.16.15 Those who want wealth have come to Indra, eager for the pressing and its gift of sunlight.
They seek fame and work hard with hymns, finding a happy home and good-looking abundance.

4.16.16 Let us call upon Indra, so easy to invoke, who has performed these many heroic acts,
Who quickly brings even a coveted prize to a singer like me and offers generous gifts.

4.16.17 When a sharp lightning bolt falls suddenly among people, hero,
And the clash of enemies becomes fierce, watch over our bodies then.

4.16.18 You have protected Vamadeva's thoughts and been a friend without malice in the contest for prizes.
We have followed your guidance; be generous to the singer everywhere.

4.16.19 With these men who look to you, Indra, these generous people in every battle,
May we, facing enemies with glory like the sky, rejoice through many nights and autumns.

4.16.20 So we made a prayer for Indra, the strong bull, as the Bhrigus made a chariot.
Let our friendship with him never break; may the powerful one guard our bodies.

4.16.21 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.17 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, Viraj.

4.17.1 You are great, Indra; earth and sky acknowledged your rule and generosity.
With strength you killed Vritra and released the rivers the serpent had swallowed.

4.17.2 At your birth heaven shook in fear of your force, and earth shook at your own anger.
The firm mountains bent, deserts grew wet, and waters flowed.

4.17.3 He split the mountain by force and hurled his mace, openly showing his great power.
Rejoicing, he killed Vritra with the mace, and the waters rushed along when their mighty foe was dead.

4.17.4 Heaven thought its son a fine hero; the maker of Indra did his finest work
When he bore him with the sun's light and a fine mace, immovable as the earth beneath a seat.

4.17.5 Indra alone shakes the lands, the much-invoked king of peoples.
All gladly follow the gift of the generous god they praise; this is true.

4.17.6 All the soma was his, and all the joys of the great one were his greatest joys.
You alone became lord of wealth, Indra; you have supported all peoples in your gifts.

4.17.7 At your very birth, Indra, you overcame all peoples with your force.
You cut apart with your mace the serpent that lay across the slope, generous one.

4.17.8 Indra strikes down all foes, is daring, strong, great and without limit, a bull with a good mace.
He killed Vritra, won the prize, and, generous and rich, gives gifts.

4.17.9 This one drives away the opposition; he alone, the generous one, hears in contests.
He brings and wins the prize. May we be dear to him as friends.

4.17.10 He is heard winning and killing; he wins cattle in battle too.
When Indra truly displays his anger, everything firm and moving trembles at him.

4.17.11 Indra won the cows together, and gold and many horses as well.
With these men, the most manly and his strong allies, he shares wealth and gathers treasure.

4.17.12 How much does Indra take from his mother, and how much from the father who gave him birth?
Who drives his power on at sudden times, like wind driving thunderclouds?

4.17.13 You make the settled unsettled; the generous one raises clouds of dust at once.
Like heaven breaking open with lightning, the generous one gives wealth to his singer.

4.17.14 He sent the sun's wheel onward and stopped the racing horse Etasha.
Darkness approaches and swallows him in the depth of his own skin, in the home of the midair.

4.17.15 Like a priest sacrificing beside the dark river.

4.17.16 Poets who want cattle call on strong Indra as a friend, wanting horses and prizes.
Wanting wives, we draw out the tireless giver's help, as water from a well.

4.17.17 Be our guardian, visibly our ally, watching and kind to those who press soma.
Be our friend, a father more fatherly than fathers, and give us room to live and grow.

4.17.18 Be a friend and protector to those seeking friendship, Indra; give strength to the singer who praises you.
For we have served you in times of need, honoring you with these works.

4.17.19 Praised is generous Indra when he alone kills many opponents who cannot be resisted.
His singer is dear to him; neither gods nor mortals can keep a person from his protection.

4.17.20 Let generous, mighty Indra make our hopes real, supporting people without a rival.
As king over peoples, grant us the great fame you give a singer.

4.17.21 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.18 — Seer: Vamadeva Gautama; verse 1: Indra; second half of verse 4 and verse 7: Aditi. Deity: verse 1: Vamadeva; verses 2–4 and 8–13: Indra; second half of verse 4 and verse 7: Vamadeva. Meter: Trishtubh.

4.18.1 “This is the old, well-known path by which all the gods came to birth.
By this path you too must be born when grown; do not make your mother fall that way.”

4.18.2 “I will not go out that way; it is hard to pass. I will go sideways through her flank.
I have many tasks left to do. I will fight one and question another.”

4.18.3 He looked at his mother as she went away. “Will I not follow her? Surely I will follow her.”
In Tvashtri's house Indra drank the soma pressed in bowls, worth a hundred prizes.

4.18.4 What special thing can he do, whom she carried a thousand months and many autumns?
For none born before or born later has ever been his equal.

4.18.5 Thinking it a disgrace, the mother hid Indra, though he was full of strength.
Then he rose of his own accord, clothed in brilliance; at birth he filled heaven and earth.

4.18.6 “These rush along crying loudly, calling to one another as if they knew the right order.
Ask them what they are saying: which rock enclosure are the waters breaking?”

4.18.7 “What news do these waters tell him? Are they trying to blame Indra?
My son has killed Vritra with a great weapon and set the rivers free.”

4.18.8 The young woman did not cast you away willingly, nor did Kushava swallow you willingly.
The waters did not willingly show mercy to the child; Indra rose by his own strength.

4.18.9 Vyansa struck you on the jaws, generous one, though not willingly.
Then, after being struck, you rose higher and crushed the Dasa's head with your weapon.

4.18.10 The mother cow bore you as a strong old bull, Indra, fierce and hard to challenge.
The mother did not lick her calf, who wanted to find his own way forward.

4.18.11 The mother also called after her mighty son: “Son, these gods are leaving you.”
Then, about to kill Vritra, Indra said, “Friend Vishnu, take a longer stride.”

4.18.12 Who made your mother a widow? Who wanted to kill you while you moved about?
What god gave you mercy when you seized your father by the foot and crushed him?

4.18.13 In need, I cooked the entrails of a dog; I found no god to show me kindness.
I saw my wife humiliated, and then the falcon brought me sweet drink.

Hymn 4.19 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.19.1 So, mace-bearing Indra, all the gods, easily called upon for help,
Choose you alone, great, mighty, and grown beyond heaven and earth, to kill Vritra.

4.19.2 The gods released the waters like old horses; you became sovereign, Indra, born of truth.
You killed the serpent stretched around the flood and dug channels for all its streams.

4.19.3 Indra, you found him insatiable, stretched out and unaware in deep sleep.
With your mace you broke the serpent lying across seven slopes, limb from limb.

4.19.4 With force Indra shook the dry ground to its base as wind shakes the water.
Wanting to show his strength, he broke the firm things and struck off the mountain peaks.

4.19.5 They rushed out like mothers to their children; like chariots the rocks went together.
You filled the released waves, Indra, and opened the blocked rivers.

4.19.6 You stopped the surging flood with a word of respect, Indra,
Making the great water, flowing with abundance, easy for Turviti and Vayya to cross.

4.19.7 He swelled the young rivers, who cried out like speakers shouting from the front and knew the right order.
He filled the thirsty dry lands; Indra held back the barren rivers under their masters.

4.19.8 After many dawns and many autumns had been praised, he killed Vritra and released the rivers.
Indra cut the blocked, bound channels through so they could flow over the earth.

4.19.9 Bay-horsed one, you carried away the ungiven son from his home with the help of ants.
The blind man saw when he seized the serpent; the deaf man emerged, and the joints came together.

4.19.10 The informed poet speaks of your ancient deeds to one who knows.
King, you performed one after another of your strong works, worthy of your own praise.

4.19.11 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.20 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.20.1 Let Indra come to us from far or near, fierce and bringing help when we need it.
Strongest of men, with a mace in his arm, let him beat the fighters in the clash of battle.

4.20.2 Let Indra come toward us with his bay horses, bringing help and gifts.
May the generous, mighty bearer of the mace stand with this sacrifice when we compete for prizes.

4.20.3 Put our sacrifice first, Indra, and win success for our purpose.
Like a skilled gambler winning riches, mace-bearer, with you let us defeat our enemies in the contest.

4.20.4 Come close to us gladly, self-sustaining one, for the soma has been well pressed.
Drink the sweet drink set before you, Indra, and enjoy the soma from the raised vessels.

4.20.5 I address much-invoked Indra, who grows with new poets like a tree heavy with ripe fruit,
Who wins as with a hook and thinks of us as a young man thinks of a woman.

4.20.6 Indra is lofty and strong in himself like a mountain, born fierce and mighty from the beginning.
He grasps the solid mace, fearsome as an old warrior, like a water-filled vessel loaded with treasure.

4.20.7 No one has ever stopped his birth or exhausted his generosity and gifts.
Growing mightier, fierce one full of strength, give us wealth, much-invoked one.

4.20.8 You oversee the wealth and homes of peoples and open the cattle pen.
You train men, lead in battles, and bring back great heaps of treasure.

4.20.9 By what power do we hear of this strongest one, doing so many things again and again?
Most wise, he drives many troubles from the giver, then gives wealth to the singer.

4.20.10 Do not neglect us. Bring and grant us the gifts you give so freely to the giver.
We praise you, Indra, speaking in this new hymn that asks for a gift.

4.20.11 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.21 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.21.1 Let Indra come here to help us, praised and sharing our feast, the hero.
May he increase his many powers and make his rule grow overwhelming as the sky.

4.21.2 Praise here his manly deeds, those of the very glorious and generous one,
Whose resolve dominates gatherings and who challenges peoples as a king.

4.21.3 Let Indra come quickly from heaven, earth, the sea, the rain-cloud,
The sunlight, or the faraway home of truth, with the Maruts to help us.

4.21.4 Let us praise at our gatherings Indra, master of abundant, substantial wealth,
Who wins among cattle-rich peoples with Vayu and boldly leads us toward better things.

4.21.5 Let the priest respectfully raise his voice in prayer, making speech for the sacrifice.
Preparing many songs, let him bring Indra into our homes.

4.21.6 When the inspired ones sit in the shelter, reaching the rock where the eager ones hid the cattle,
The priest, the great bearer for us in the enclosures, stands at the door of the house.

4.21.7 When the bull's strength accompanies him constantly, for the singer's support,
And he is hidden where the eager ones keep the cattle, the prayer sets out for food and joy.

4.21.8 When he opens the covers of the mountain and fills the rivers' currents with water,
He finds the cattle in the wild ox's hiding place, when wise men carry him to the prize.

4.21.9 Your hands are good, Indra, and your palms skillful, sending wealth to the one who praises you.
Where do you sit? What makes you happy with us? What will you gladly give us?

4.21.10 So Indra, true sovereign of wealth, killed Vritra and gave space to Puru.
Much-praised one, use your skill to bring us wealth; let me share your divine help.

4.21.11 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.22 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.22.1 What Indra likes and wants, may the great, powerful one do for us:
Prayer, praise, soma, and hymns for the generous one, who carries the stone in strength.

4.22.2 A strong bull, most manly and skillful, hurled his four-cornered weapon with his arms.
For beauty he sought the wool of the spotted sheep, whose joints he joined for friendship.

4.22.3 Born greatest of the gods, the god had great prizes and great power.
Holding the shining mace in his arms, he shook heaven and earth by his might.

4.22.4 All the enclosures and many slopes shook; high heaven and earth trembled at his birth.
The powerful one brought the two mothers near; winds sounded around him like men around a cow.

4.22.5 These great deeds of yours, Indra, should be declared at every pressing.
Bold hero, you bravely attacked the serpent with your mace and strength.

4.22.6 All these deeds of yours are true, strong man; streams flow from the bull's udder.
Then, afraid of you in your bull-like fury, the rivers rushed along quickly.

4.22.7 Then the divine sister rivers praised you with words of help, lord of bay horses.
You released them from their bonds to flow along their long course.

4.22.8 The exhilarating drop has been pressed, as a river flows; the worker's task has power for you.
From us toward you comes the light's gleaming beam, as a swift horse follows its reins.

4.22.9 Give us the highest, greatest strength, always, mighty conqueror.
Make our obstacles easy to overcome; strike the hostile mortal with your weapon.

4.22.10 Listen to us alone, Indra, and bring us bright prizes.
Give us every abundant food; be a giver of cows to us, generous one.

4.22.11 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.23 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra, or truth in verses 8–10. Meter: Trishtubh.

4.23.1 How has the great one grown, and whose priest's sacrifice and soma has he enjoyed?
Drinking gladly, taking pleasure in the pressed drink, the high one has grown eager for shining wealth.

4.23.2 What hero has joined his feast? Who has reached him with good thoughts?
When is his wonderful help seen, when will it help the worshiper who works for it?

4.23.3 How does Indra hear when called? How does he hear and learn of this help?
What are his many likenesses, and how can they call him a guardian of the singer?

4.23.4 How will a struggling worshiper obtain his wealth, thinking of him?
Will the god become a knower of my truths, accepting respect when offered?

4.23.5 How and when at dawn did the god welcome the friendship of a mortal?
How and when does he show friendship to friends who set their desire on him with a good team?

4.23.6 What food and friendship does he give his friends? When can we speak of our brotherhood?
Beautiful are his forms for us to see; his shining gift is as bright as the sun and the cow.

4.23.7 He seeks to kill the treacherous oppressor without Indra; he sharpens his fierce weapons for the charge.
Even when debts stand against us, the fierce one drove distant, unknown dawns away.

4.23.8 Truth has many sources of nourishment; thinking in truth destroys crookedness.
Truth's voice pierces deaf ears, waking a human being to awareness.

4.23.9 Truth has firm foundations and many beautiful forms to show.
Through truth they seek long-lasting food; through truth the cows entered truth.

4.23.10 One who holds to truth wins truth; truth's strength quickly seeks cows.
For truth, the two wide, deep lands yield their finest milk.

4.23.11 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.24 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, Anushtubh.

4.24.1 What fine praise will bring Indra, son of strength, here to give gifts?
For the hero gives treasures to his singer and owns the cattle; he drives off our attackers, people.

4.24.2 He should be called and praised for killing Vritra; well-praised Indra truly gives gifts.
The generous one makes room for the mortal who offers him pressed soma and prayers on his journey.

4.24.3 Men call him in the contest, giving up their lives to seek protection.
When both sides come together and give everything, they fight to gain children and grandchildren.

4.24.4 People seek a plan in the harnessing of fierce powers, competing to win waters.
When peoples turn to war, some at last call for Indra in battle.

4.24.5 Then some worship Indra's strength; the cook pours out his prepared cake.
Then soma is mixed by the presser; then they are happy to worship the bull.

4.24.6 He makes room for the person who presses soma for Indra's pleasure.
With one united mind they choose him and make him a friend in battles.

4.24.7 Whoever presses soma for Indra today, cooks dishes and roasts grain,
Indra answers the devoted person's words, placing his bull's strength in that person.

4.24.8 When he sees a contest approaching, when the enemy has spotted a long battle,
He shouts to his wife, to the strong one at home, sharpened by soma pressers.

4.24.9 He offered a greater price and got less; returning, unsold, he wished for a deal.
He did not give the greater for the lesser; skillful people milk the poor dry and drive them onward.

4.24.10 Who will buy this Indra of mine for ten milk cows?
When he has killed the obstacles, let him give Indra back to me.

4.24.11 Now that you are praised, Indra, pour food on your singer like rivers.
A new prayer has been made for you, lord of bay horses; let us always drive with wisdom.

Hymn 4.25 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.25.1 What man today longs for the gods and wishes to enjoy Indra's friendship?
Who, with fire kindled and soma pressed, asks for great help in the fight?

4.25.2 Who honors the one pleased with soma by speech, or seeks him when dawn comes?
Who wants Indra as a partner, friend, and brother? Who seeks the wise one's help?

4.25.3 Who asks for the gods' help today? Who worships the Adityas, Aditi, and light?
Whose pressed drops do the Ashvins, Indra, and Agni gladly drink together?

4.25.4 Agni will give shelter to the one who says, “Let us press for Indra,”
And let him see the sun rise for a long time, serving the most manly of men.

4.25.5 Neither many nor few defeat that person; Aditi gives him broad protection.
The worker and soma-presser are dear to Indra, and his helpful friend is dear to him.

4.25.6 Indra readily helps the brave presser who keeps working; he alone prepares his food.
He is neither relative, friend, nor brother to a non-presser; he brings down the hard-to-help who speak against him.

4.25.7 Indra, drinker of pressed soma, will not make friends with a wealthy, stingy Pani who never presses it.
He takes away that man's goods and strikes him naked; he stands alone with the presser who cooks for him.

4.25.8 Men far away, near, and in between call Indra; travelers and people at rest call Indra.
Those at home, those fighting, and those seeking prizes call Indra.

Hymn 4.26 — Seer: Vamadeva Gautama, or Indra in verses 1–3. Deity: Indra or the self in verses 1–3; the falcon in verses 4–7. Meter: Trishtubh.

4.26.1 “I was Manu and I was Surya; I am the wise poet Kakshivat.
I prepared Kutsa, son of Arjuna; I am the poet Ushanas. Look at me.”

4.26.2 “I gave the earth to the Arya and rain to the mortal who offers gifts.
I led out the roaring waters; the gods followed my guidance.”

4.26.3 “Rejoicing, I broke Shambara's ninety-nine forts.
I gave the hundredth dwelling to Divodasa Atithigva for complete protection.”

4.26.4 Let the falcon rise above the other birds, Maruts; let it fly fast above other falcons.
Without wheels, by its own power, the great-winged bird brought Manu the offering loved by the gods.

4.26.5 When it brought the trembling prize, it was released along broad paths, fast as thought.
It flew quickly with sweet soma; the falcon won glory there as well.

4.26.6 The straight-flying falcon, holding the drop, brought exhilarating soma from far away.
The bird grasped it and took it from the high heavens with the gods' help.

4.26.7 The falcon took and brought soma, along with a thousand and ten thousand pressings.
There the wise one drove away enemies through soma's joy; the unwise became wise.

Hymn 4.27 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the falcon, or Indra in verse 5. Meter: Trishtubh, Shakvari.

4.27.1 “While still in the womb I knew all the births of these gods.
A hundred iron forts guarded me, but then I flew out with a falcon's speed.”

4.27.2 The bird did not carry me off at its own wish; it surpassed its opponents through strength and courage.
The wise one drove enemies away from me and even crossed the winds in its great force.

4.27.3 When the falcon cried out from heaven and the wind carried the wise one along,
Krishanu shot an arrow from his bow at it, aiming hard with all his heart.

4.27.4 The straight-flying falcon brought it from the high seat, as one brings Bhujyu to Indra.
A feather of the bird fell during its journey along the path.

4.27.5 Then generous Indra took the white bowl, colored with milk and full of bright soma,
Prepared by the priests, the first of the sweet drink, to drink for joy; the hero took it to drink for joy.

Hymn 4.28 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra, or Indra and Soma. Meter: Trishtubh.

4.28.1 With you as ally, Soma, Indra made waters flow for Manu, your friend.
He killed the serpent, set seven rivers free, and opened their blocked channels.

4.28.2 With you as ally, soma drop, Indra suddenly stopped the sun's wheel by force.
As it moved above the great height, he laid the great deceiver down for all time.

4.28.3 Indra killed and Agni burned the Dasyus, soma drop, in the midday battle.
In their hard-to-enter stronghold, the two of you with your skill killed many thousands with arrows.

4.28.4 You drove the Dasyus out of every place, Indra, and made the Dasa peoples powerless and without praise.
You both pressed and crushed the enemies, winning honor with your weapons.

4.28.5 So truly, generous Indra and Soma, you split open the broad store of horses and cattle.
You broke with stone what was shut and hidden and poured it out, breaking even the earth.

Hymn 4.29 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

4.29.1 Come to us, Indra, praised, with your bay horses, help, and prizes, enjoying the drink.
Despite the enemy's many soma pressings, you come, sung with hymns and truly giving gifts.

4.29.2 The wise, manly one comes when called by soma pressers to the sacrifice.
With good horses and no fear, he rejoices among the pressing heroes.

4.29.3 Let him hear in his ears so he may help win prizes; let him take the favored path to enjoy them.
Growing mightier, powerful Indra will give us an easy crossing and freedom from fear.

4.29.4 He comes with help to the asking poet who calls and praises him,
Mace in hand, bringing hundreds and thousands of swift draft horses along with him.

4.29.5 Protected by you, generous Indra, may we be rich, generous poets praising you,
Sharing the great wealth of heaven, worth asking for, to give away in plenty.

Hymn 4.30 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra; Indra and Ushas in verses 9–11. Meter: Gayatri, Anushtubh.

4.30.1 No one stands above you, Indra; no one is greater, killer of Vritra.
No one else is like you.

4.30.2 All peoples turn around you like a wheel, always.
You are always great and famous.

4.30.3 Even all the gods together could not defeat you, Indra,
When you went past both day and night.

4.30.4 When you took the sun's wheel for Kutsa,
So that he could fight those under pressure, Indra.

4.30.5 When you alone fought all the challenging gods,
You killed those who opposed you, Indra.

4.30.6 And when for the mortal's sake, Indra, you released the sun,
You helped Etasha with your powers.

4.30.7 Why are you so angry then, generous killer of Vritra?
There you passed beyond Danu.

4.30.8 You did this strong and manly thing, Indra:
You struck the young, hard-to-kill woman, the daughter of heaven.

4.30.9 Great Indra crushed Ushas, daughter of heaven,
Though she was so great herself.

4.30.10 The Dawn fled in fear from her broken wagon
When the bull smashed it apart.

4.30.11 Her wagon lies there, thoroughly crushed, by the Vipash river.
She fled far away from it.

4.30.12 With your power, Indra, you also surrounded the Sindhu,
Which had spread out over the land without a bank.

4.30.13 You boldly wiped out Shushna's store of goods
When you smashed his forts.

4.30.14 You knocked down Shambara, a Dasa and son of Kulitara,
From a high mountain, Indra.

4.30.15 You killed hundreds of thousands of Varchin's Dasas
Like the five spokes fixed to a wheel.

4.30.16 You also brought back in your hymns, Indra of a hundred powers,
The abandoned son of the unmarried woman.

4.30.17 And you, lord of power, knowing the way,
Carried Turvasha and Yadu across without a swim.

4.30.18 And at once, Indra, you carried the Arya across the Sarayu,
And killed Arna and Chitraratha.

4.30.19 You abandoned both the blind and the lame, killer of Vritra.
That deed is not counted among your kindnesses.

4.30.20 Indra destroyed a hundred stone forts
For generous Divodasa.

4.30.21 By his power Indra put thirty thousand Dasas to sleep
For Dabhiti's sake.

4.30.22 You remain the same, Indra, killer of Vritra and keeper of cattle,
The one who has gathered all these things together.

4.30.23 Whatever strong and manly deed you do now, Indra,
No one today can diminish it.

4.30.24 May the god Aryaman give you one good thing after another.
May Pushan give good, Bhaga good, and the kind god good.

Hymn 4.31 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

4.31.1 With what wonderful help will our ever-growing friend come here?
With what most powerful protection?

4.31.2 Which drink will most delight you, true and greatest of generous ones,
So you will break down even a strong storehouse of goods?

4.31.3 Help us, your friends and singers;
Be with us through a hundred acts of help.

4.31.4 Come back to us like the turning wheel of a racehorse,
With your teams for the peoples.

4.31.5 You travel down the slopes of our plans like a footstep,
Sharing in the sun's radiance.

4.31.6 When your anger and your wheels are set together, Indra,
They are set in you and in the sun.

4.31.7 They call you generous, lord of power,
A tireless giver.

4.31.8 At once you give the one who works and presses soma
Even abundant treasure.

4.31.9 Even a hundred opponents cannot hold back your gifts
Or the acts you intend to perform.

4.31.10 Let your hundred kinds of help protect us, and your thousand kinds of help;
Let every form of your support protect us.

4.31.11 Choose us here for friendship and well-being,
For great wealth shining like heaven.

4.31.12 Always protect us, Indra, with abundant wealth;
Protect us with every kind of help.

4.31.13 With fresh help, Indra, open for us the pens full of cattle,
As a herder opens them.

4.31.14 Our chariot moves boldly, bright and impossible to turn back, Indra,
Seeking cattle and horses.

4.31.15 Make our reputation highest among the gods, Surya,
High above us as the sky.

Hymn 4.32 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra; Indra's horses in verses 23–24. Meter: Gayatri.

4.32.1 Come here to our side, Indra, killer of Vritra,
Great one, with powerful help.

4.32.2 You are a swift whirlwind, wonderful among wonders;
You do wonderful things to help us.

4.32.3 Even with a small force of your friends
You defeat the enemy swelling with power.

4.32.4 We are with you, Indra, and sing to you.
Help each of us in turn.

4.32.5 Come to us, lord of the stone, with your wonderful help,
Blameless and impossible to resist.

4.32.6 Let us be friends with someone like you, Indra, rich in cattle,
Allies in the fierce contest for prizes.

4.32.7 You alone, Indra, control the prize of cattle.
Give us plenty of food.

4.32.8 Nothing stops you, Indra, lover of song, when you wish to give gifts
To those who praise you.

4.32.9 The Gautamas have praised you with songs, Indra,
Seeking your gifts in the fierce contest for prizes.

4.32.10 Let us tell of the acts of strength you performed rejoicing,
When you attacked and broke the Dasa forts.

4.32.11 Wise men praise the manly deeds you performed,
Indra, lover of song, at the soma pressings.

4.32.12 The Gautamas who bring praises have made you grow, Indra.
Give them the fame of heroes.

4.32.13 You belong to all people, Indra, from ancient times;
So we call upon you.

4.32.14 Come near us, generous one, and enjoy our drink,
Indra, drinker of soma.

4.32.15 Let our hymn and our thoughts bring you here, Indra;
Turn your bay horses this way.

4.32.16 Eat our offering cake and enjoy our songs,
Like a man courting a woman.

4.32.17 We ask Indra for a thousand yoked horses
And a hundred vats of soma.

4.32.18 We call for hundreds of thousands of your cattle;
Let your gifts come to us.

4.32.19 We ask you for ten jars of gold;
You give generously, killer of Vritra.

4.32.20 Generous one, give us plenty; do not bring just a little.
You want to give much, Indra.

4.32.21 You are famous for generosity in many places, hero, killer of Vritra.
Share your gifts with us.

4.32.22 I praise your two brown horses, sharp-eyed descendant of the cattle winner.
Do not let the cattle escape from us with them.

4.32.23 The two brown horses look lovely on their journeys,
Like young girls at a small, new wooden post.

4.32.24 The two brown horses are enough for me when they go toward dawn,
Enough when they go away from dawn; they never fail on their journeys.

Hymn 4.33 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh.

4.33.1 I send my words to the Ribhus like a messenger, spread out my offering, and praise the white cow.
Driven by wind, through swift work they quickly passed around the sky.

4.33.2 When the Ribhus made their old parents young again through skillful work,
The wise ones became friends of the gods and brought strength to humankind.

4.33.3 They made their aged parents young again, though they had lain like old sacrificial posts.
Let Vaja, Vibhvan, and Ribhu, together with Indra, sweet as honey, protect our sacrifice.

4.33.4 For a year the Ribhus guarded the cow; for a year they shaped her.
For a year they carried her light; through these works they gained immortality.

4.33.5 The eldest said, “I will make two cups”; the middle one said, “We will make three.”
The youngest said, “I will make four.” Tvashtri praised your words for that, Ribhus.

4.33.6 The men spoke truth and did just that; the Ribhus followed this plan by their own power.
Tvashtri saw four shining cups, beautiful as days, and was amazed.

4.33.7 When the Ribhus slept for twelve days as guests of the unhidden one,
They made the fields good, directed the rivers, and made dry ground grow plants and low places fill with water.

4.33.8 You made a smooth-running chariot fit for men, and a cow of every shape that helps everyone.
Carve out wealth for us, Ribhus, with your own resources and your skilled hands.

4.33.9 The gods welcomed these men, who thought and worked with skill.
Vaja became Indra's skilled worker, Ribhu the gods', and Vibhvan Varuna's.

4.33.10 You made two well-yoked horses for Indra, who rejoice at wise praises.
Ribhus, grant us wealth and growing riches and keep us safe like friends.

4.33.11 The gods established today's drink and your enjoyment; friendship needs a person who has worked hard.
Now at this third pressing, Ribhus, give us wealth.

Hymn 4.34 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh.

4.34.1 Let Ribhu, Vibhvan, Vaja, and Indra come to this sacrifice to grant treasure.
For the divine thought has set today's drink before you; gather for the joy it gives.

4.34.2 Knowing the time of your birth and the reward of prizes, rejoice with the seasons, Ribhus.
Let your joys and generous thought come together; send us wealth and strong sons.

4.34.3 This sacrifice has been made for you, Ribhus, as from long ago you have taken your place among people.
Come to enjoy it; the best of all prizes are now ready.

4.34.4 Today your treasure is ready for the mortal who serves and gives, men.
Drink, Vajas and Ribhus; I give you the great third pressing to enjoy.

4.34.5 Come to us, Vajas and Ribhus, great men praised for your riches.
The drinks offered to you at day's end have come home like cattle just born.

4.34.6 Come to this sacrifice, sons of strength, called here with respect.
Drink the sweet drink together with Indra, you generous ones and keepers of treasure.

4.34.7 Drink soma together with Varuna, Indra, and with the Maruts, lover of songs.
Join the first drinkers and the seasonal drinkers, the divine wives and keepers of treasure.

4.34.8 Rejoice together with the Adityas, Ribhus, and together with the mountains.
Join divine Savitar and the treasure-bearing rivers.

4.34.9 You made the Ashvins' chariot, your parents, the cow for help, and the horses, Ribhus.
You made supports and separated heaven and earth, Vibhvan's men, with your skillful hands.

4.34.10 You give wealth full of cattle, prizes, sons, goods, and abundant food.
Give it to us, first to drink and rejoicing Ribhus, who praise gifts.

4.34.11 Let nothing be lost to you; we have not been careless at this sacrifice, Ribhus.
Rejoice with Indra, the Maruts, and the royal gods, to grant treasure.

Hymn 4.35 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh.

4.35.1 Come here, sons of strength, Ribhus descended from Sudhanvan; do not stay away.
Here at this pressing your reward waits; let your joys follow Indra here.

4.35.2 The Ribhus' reward has come here; the well-pressed soma is ready to drink.
Through good work and skill, you made four cups out of one.

4.35.3 You made four cups out of one, saying, “Learn to divide it, friend.”
Then you entered the path of immortality, skilled Ribhus, joining the company of gods.

4.35.4 What material was that cup made from, that you divided into four with skill?
Now press and drink the sweet soma, Ribhus, to enjoy this pressing.

4.35.5 By your skill you made your parents young and made a cup for the gods to drink from.
With skill you made Indra's two bay horses, able to pull him, Ribhus rich in prizes.

4.35.6 For whoever presses you a strong drink at day's end for your enjoyment, Vajas,
Shape wealth full of brave sons, Ribhus, strong ones rejoicing.

4.35.7 You drank the morning pressing, bay-horsed Indra; the midday pressing belongs to you alone.
Drink with the treasure-giving Ribhus, the friends you made through their good work.

4.35.8 You became gods through skillful work and sat in heaven like falcons.
Give us treasure, sons of strength, immortal descendants of Sudhanvan.

4.35.9 You made the third pressing into treasure through the work of your skilled hands.
Here it is, poured out for you, Ribhus; drink with Indra's joys.

Hymn 4.36 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Jagati, Trishtubh.

4.36.1 Born without horses or reins, the praised three-wheeled chariot circles the air.
That is your great divine achievement, Ribhus, as is nourishing heaven and earth.

4.36.2 You made a smooth-running, well-designed chariot that does not swerve, working from thought.
We invite you, Vajas and Ribhus, to drink from this pressing.

4.36.3 Your fine achievement, Vajas, Ribhus, and Vibhvan, made you great among gods:
You made your very old parents young again so they could travel.

4.36.4 You made four cups out of one and freed the cow from its skin by your thought.
You then gained immortality among the gods; this deserves our praise, Vajas and Ribhus.

4.36.5 A person's wealth comes first in fame when it comes from the Ribhus, men known for prizes.
Carved by Vibhvan, celebrated at gatherings, protected by the gods, that man knows many people.

4.36.6 He has a prizewinning horse and a poet's command of words; he is a warrior and archer, hard to overcome in battle.
He has growing wealth and brave sons, the man favored by Vaja, Vibhvan, and the Ribhus.

4.36.7 The best visible honor has been laid on you; accept this praise, Vajas and Ribhus.
You are thoughtful, skilled, and wise poets; with this prayer we invite you.

4.36.8 Wise Ribhus, beyond our own understanding, shape for us every manly form of nourishment,
Bright prizes, finest strength and vigor, wealth, and a long life.

4.36.9 Here give us children and wealth; here shape for us the reputation that comes with sons.
Give us that bright prize, Ribhus, through which we may outshine others.

Hymn 4.37 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ribhus. Meter: Trishtubh, Anushtubh.

4.37.1 Come to our sacrifice, Vajas and Ribhus, gods, by the paths the gods travel,
As you brought cheerful sacrifice among Manu's peoples on good days.

4.37.2 Let today's offerings, washed with ghee, delight your hearts and minds.
The full pressed drinks will please you, and when drunk they will stir your skill and wisdom.

4.37.3 I offer you this praise three times, as the gods arranged, Vajas and Ribhus.
Like Manu I offer soma to you among later peoples under the broad sky.

4.37.4 Your horses are well-fed, your chariots shine, and you wear iron helmets and beautiful ornaments.
Sons of Indra, sons of strength, your first drink comes to you for enjoyment.

4.37.5 We call upon Ribhu and the Ribhus for wealth, with Vaja, our prize-winning ally,
Together with Indra and the Ashvins, to win lasting success.

4.37.6 The mortal you and Indra protect, Ribhus,
May win through thought, at the gathering of sacrifice and with his horse.

4.37.7 Open paths for our worship, Vajas and Ribhus.
Praised generous ones, let all hopes be met for us.

4.37.8 Bring us that wealth, Vajas, Ribhus, Indra, and the Ashvins,
Along with horses, to share plentiful gifts with people.

Hymn 4.38 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Dadhikra; Heaven and Earth in verse 1. Meter: Trishtubh.

4.38.1 You two have given gifts before, including those Trasadasyu brought to the Purus.
You gave them productive fields and overwhelming strength against the Dasyus.

4.38.2 You gave Dadhikra, the swift horse who drives off many enemies and serves every people,
A straight-flying falcon, swift as a drop, working like a king and hero for men.

4.38.3 All the Purus rejoice over him as he races down a slope,
Kicking with his feet, eager for the prize, leading chariots and rushing like the wind.

4.38.4 In battle he runs forward toward cattle, and secretly makes his way among them.
He appears openly at gatherings, overcomes resistance, and moves among people.

4.38.5 The peoples shout after him in contests, as after a thief taking a cloak.
He swoops low like a hungry falcon toward fame and a herd of cattle.

4.38.6 First he rushes forward, diving into the lines of chariots.
Beautiful as a bride wearing a garland, he licks at the dust he has scattered around.

4.38.7 This strong horse, true to the right order, wants to prove himself in the contest.
Moving fast among runners, the straight-flying one throws dust up over his brows.

4.38.8 His foes fear him as if heaven itself were thundering in anger.
When he fights a thousand, fearsome and unstoppable, he makes ready for the clash.

4.38.9 People praise his forward rush, the speedy horse who crosses human settlements and defeats others.
They say as they set off for battle, “Dadhikra has gone ahead of thousands.”

4.38.10 May Dadhikra spread his strength across the five peoples, like the sun spreading light over the waters.
May the prize-winning horse, winner of thousands and hundreds, sweeten these words with honey.

Hymn 4.39 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Dadhikra. Meter: Trishtubh, Anushtubh.

4.39.1 Let us praise swift Dadhikra and honor him along with Heaven and Earth.
May the Dawns as they rise urge me onward; let him carry us past every difficulty.

4.39.2 I celebrate the mighty horse Dadhikra, full of purpose, strong and prized by many,
Whom Mitra and Varuna gave to the Purus, shining like Agni and swift to cross distances.

4.39.3 May Aditi make free of guilt the person who honors the horse Dadhikra
At sunrise when Agni is kindled, together with Mitra and Varuna.

4.39.4 As we ask for Dadhikra's great food and strength and praise the Maruts' good name,
We call on Varuna, Mitra, Agni, and mace-armed Indra for our well-being.

4.39.5 Both sides call on him as they set out for the sacrifice, as they call on Indra.
Mitra and Varuna gave us the horse Dadhikra to spur mortals on.

4.39.6 I have praised Dadhikra, the winning racehorse.
May he make our mouths fragrant and carry our lives onward.

Hymn 4.40 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Dadhikra, Surya in verse 5. Meter: Jagati, Trishtubh.

4.40.1 Let us celebrate Dadhikra now; may all the Dawns urge me on,
With waters, Agni, Ushas, Surya, and victorious Brihaspati, son of Angiras.

4.40.2 Active, seeking cattle, serving, wanting fame and food, he runs through dawns.
Running truly, flying fast, Dadhikra brings forth food, strength, and sunlight.

4.40.3 As he speeds along, his mane flies behind him like a bird's wing.
Dadhikra crosses with such power and energy that he looks like a falcon in flight.

4.40.4 The horse speeds ahead, the bit in his mouth and fastenings at his neck and flank.
Dadhikra pursues his purpose and snorts along the bends in the road.

4.40.5 A swan in pure light, a good one in the air, a priest at the altar, a guest in the home;
Living among people, among the best, in truth and in the sky, born of waters, cows, truth, and mountain: truth itself.

Hymn 4.41 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra and Varuna. Meter: Trishtubh.

4.41.1 Indra and Varuna, who wins your favor? The immortal offering song calls you like a priest.
What thoughtful and respectful words of ours touch your hearts?

4.41.2 The mortal who has made you two gods friends through offerings, Indra and Varuna,
Kills enemies and obstacles in battle and becomes famous through your great help.

4.41.3 You two will give treasure to those men who work for it, Indra and Varuna,
When the two friends delight one another with pressed soma and fine offerings.

4.41.4 Indra and Varuna, powerful ones, direct the strongest shining weapon against
Whoever is malicious, preys on us, or plots harm; show your overwhelming strength against him.

4.41.5 Indra and Varuna, lead our thought as bulls lead the cow.
Let this great cow give us a thousand streams of milk to help us reach safety.

4.41.6 For our children, their descendants, fields, sight of the sun, and strength among men,
Stand by us here, marvelous Indra and Varuna, with help when trouble surrounds us.

4.41.7 We choose you for lasting help and close friendship, generous heroes,
As our dear guardians and strong fathers who give us well-being when we seek cattle.

4.41.8 Our thoughts go to you for help as racers go to a contest, generous ones.
They come to the soma like cows to a sight of beauty, my songs to Indra and thoughts to Varuna.

4.41.9 These thoughts of mine come to Indra and Varuna seeking wealth.
Like those seeking goods, like quick messengers begging for fame, they approach you.

4.41.10 May we always control a flourishing supply of horses, chariots, and wealth.
May you send teams of riches to us with new acts of help.

4.41.11 Come to us, great Indra and Varuna, with great help in our contest for prizes.
When weapons fly in battle, may we be the ones who win your fight.

Hymn 4.42 — Seer: Trasadasyu Paurukutsya. Deity: Trasadasyu; Indra and Varuna in verses 7–10. Meter: Trishtubh.

4.42.1 “My royal rule is twofold, over the whole world, as the immortal gods support us.
The gods follow Varuna's purpose; I rule the best people's fortified home.”

4.42.2 “I am King Varuna. The first divine powers have been placed in me.
The gods follow Varuna's purpose; I rule the best people's fortified home.”

4.42.3 “I am Indra and Varuna; the two wide, deep regions are well made by my greatness.
Like Tvashtri, knowing every being, I move and uphold heaven and earth.”

4.42.4 “I have filled the waters in their outpouring; I have held heaven in the home of truth.
Through truth Aditi's son, keeper of truth, spread out the threefold earth.”

4.42.5 “Men with fine horses seeking prizes call on me; fighters call on me in battle.
I win the contest; I am generous Indra, raising the dust with overwhelming strength.”

4.42.6 “I have done all these things; no one can resist my unmatched divine power.
When soma and hymns fill me with joy, the two boundless realms tremble.”

4.42.7 “You know all beings and tell of them to Varuna, wise one.
You are known for killing the obstacles; you released the dammed rivers, Indra.”

4.42.8 “Our fathers were there, the seven sages, when Durgaha was bound.
They worshiped Trasadasyu, half divine, like Indra who breaks through obstacles.”

4.42.9 “Purukutsani served you with offerings and respect, Indra and Varuna.
Then you gave her King Trasadasyu, half divine, a killer of obstacles.”

4.42.10 “May we win wealth and rejoice through our offering, gods, as cows rejoice in grass.
Give us that unfailing cow for all our days, Indra and Varuna.”

Hymn 4.43 — Seers: Purumilha and Ajamila, sons of Suhotra. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

4.43.1 Which god will hear our praise among those worthy of worship? Which one will welcome it?
In whose heart among immortals shall we place this fine, precious song that calls easily?

4.43.2 Who will be kind? Which god comes fastest and does the most good?
Whose chariot, they say, has fast-running horses, the one Surya's daughter chose?

4.43.3 You travel quickly through all the days, powerful as Indra in the night.
Born of heaven, heavenly birds, which of your skills makes you most skillful?

4.43.4 What can compare to you? How will you come when called, Ashvins?
Who can rival your greatness? Sweet and skillful ones, protect us with your help.

4.43.5 Your wide chariot circles the sky as it turns from the sea.
Sweet ones, rain sweetness on it, while ripe provisions feed you both.

4.43.6 The Sindhu washed your horses with flowing water; ruddy birds came around them in the sunlight.
That fast journey of yours is well known, the one on which you became husbands of Surya's daughter.

4.43.7 When I offer the same shared gift to both of you here, may your kindness bring us treasures.
Protect your singer, Ashvins; my longing rests with you both.

Hymn 4.44 — Seers: Purumilha and Ajamila, sons of Suhotra. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

4.44.1 We call upon your chariot today, Ashvins, wide-ranging and meeting the light,
Which carries Surya's daughter, offers room to live, carries songs, and seeks many treasures.

4.44.2 You win that divine beauty through your skills, children of heaven, Ashvins.
Food gathers around your beautiful form as your strong horses pull your chariot.

4.44.3 Who will make you offerings today for help, the pressed drink, or praise?
What person holding to the ancient truth has respectfully called you, Ashvins?

4.44.4 Come to this sacrifice in your golden chariot that reaches many places, Ashvins.
Drink the sweet soma and give treasure to the one who serves you.

4.44.5 Come from heaven or earth in your smoothly rolling golden chariot.
Do not let others seeking the gods hold you back when I have joined myself to your ancient bond.

4.44.6 Now make our wealth great and full of sons, skillful Ashvins, among all of us.
The men of the Ajamila family have brought their songs and shared praise to you.

4.44.7 When I offer the same shared gift to both of you here, may your kindness bring us treasures.
Protect your singer, Ashvins; my longing rests with you both.

Hymn 4.45 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati, Trishtubh.

4.45.1 The light rises and the chariot is yoked, circling at the top of the sky.
On it sit three paired provisions; the fourth container overflows with honey.

4.45.2 At dawn your honey-filled provisions rise, horses yoked to your chariot.
They uncover the surrounding darkness and spread bright sunlight across the air.

4.45.3 Drink honey with honey-drinking mouths and yoke your chariot to the sweet drink.
Fill the turning roads with honey and carry the vessel full of honey, Ashvins.

4.45.4 Your tireless golden-winged swans, full of honey, call out as they wake at dawn.
Flying high, they bring joy and touch joy, like flies seeking honey as you go to the pressings.

4.45.5 Well-tended, honey-filled fires glow at dawn, Ashvins,
When the quick, sharp-eyed man with clean hands has pressed sweet soma with stones.

4.45.6 Moving through the days with eager thirst, they spread bright sunlight across the air.
Even the sun sets his horses in motion; you know all the roads by your own power.

4.45.7 I have spoken a thoughtful prayer to you, Ashvins; your chariot has fine horses and does not grow old.
With it you quickly cross the regions to the generous host bringing an offering.

Hymn 4.46 — Seer: Vamadeva Gautama, or Indra in verses 1–3. Deity: Indra and Vayu; Vayu in verse 1. Meter: Gayatri.

4.46.1 Drink first of the sweet pressed drinks at the daytime rites, Vayu,
For you are the first to drink.

4.46.2 With a hundred forms of help, your teams and Indra as your charioteer,
Vayu, satisfy yourselves with the pressed drink.

4.46.3 Let a thousand bay horses bring you both, Indra and Vayu,
Here to the offering to drink soma.

4.46.4 You two ride a well-prepared chariot with a golden seat,
Indra and Vayu, reaching to the sky.

4.46.5 Come to the giver in a strong and roomy chariot;
Come here, Indra and Vayu.

4.46.6 This soma has been pressed, Indra and Vayu; drink it together
With the gods at the giver's home.

4.46.7 Let your arrival and the unharnessing of your horses happen here, Indra and Vayu,
Here where you will drink soma.

Hymn 4.47 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra and Vayu; Vayu in verse 1. Meter: Anushtubh.

4.47.1 The bright first drink of sweet soma is offered to you at daytime rites, Vayu.
Come to drink it, god worth asking for, with your team of horses.

4.47.2 You and Indra deserve to drink this soma, Vayu.
For the drops go toward you both as waters flow downhill together.

4.47.3 Vayu and Indra, lords of strength and power, come on the same chariot,
With your horses, to help us and drink soma.

4.47.4 You have horses many people desire, men, ready for the giver.
Harness them for us to bring the sacrifice, Indra and Vayu.

Hymn 4.48 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Vayu. Meter: Anushtubh.

4.48.1 The offerings are spread out, guarded like rich gifts of the enemy.
Vayu, come in your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.2 Driving away hostile speech, with teams of horses and Indra as charioteer,
Vayu, come in your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.3 The two dark, treasure-bearing ones are yoked, marked in every color.
Vayu, come in your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.4 Let ninety-nine horses yoked by thought carry you.
Vayu, come in your shining chariot to drink the pressed soma.

4.48.5 Yoke a hundred strong bay horses for yourself, Vayu,
Or let your thousand-horse chariot come in its strength.

Hymn 4.49 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Indra and Brihaspati. Meter: Gayatri.

4.49.1 This beloved offering is before you, Indra and Brihaspati.
Hymns and songs of joy are sung to you.

4.49.2 This soma is poured out for you, Indra and Brihaspati,
Sweet to drink and enjoy.

4.49.3 Come to our house, Indra and Brihaspati,
Drinkers of soma, to drink soma.

4.49.4 Give us wealth, Indra and Brihaspati, with a hundred cows,
With horses and a thousand more.

4.49.5 At the pressing we call on you with songs, Indra and Brihaspati,
To drink this soma.

4.49.6 Drink soma at the giver's house, Indra and Brihaspati;
Take delight there in your home.

Hymn 4.50 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Brihaspati; Indra and Brihaspati in verses 10–11. Meter: Trishtubh, Jagati.

4.50.1 Brihaspati, established in three places, propped up the ends of the earth by force with his roar.
Ancient wise poets thinking of him placed this one with the pleasant tongue before them.

4.50.2 They spread your fine insight around us, Brihaspati, shaking and rejoicing.
Protect the spring of this abundant, swelling, unfailing stream.

4.50.3 From the farthest distance, Brihaspati, those who touch truth have settled near you.
Wells dug for you, milked from the rock, drip sweetness all around in abundance.

4.50.4 At his first birth in the highest sky of the great light, Brihaspati,
Seven-mouthed and born in many places, drove out darkness with his seven rays and roar.

4.50.5 With his well-praising group of singers he broke Vala's hard enclosure by his roar.
Brihaspati, who brings offerings, drove out the lowing cattle with a shout.

4.50.6 Let us worship him, the father and strong god of all, with sacrifices, respect, and offerings.
Brihaspati, let us have good children and brave sons and control our own wealth.

4.50.7 That man stands as king over all his enemies through power and courage
Who honors and praises Brihaspati, supporting him well and giving him the first share.

4.50.8 He lives settled in his own home, and abundance keeps flowing for him.
Peoples bow freely to the king whose priest goes ahead of him.

4.50.9 He wins treasure that no one can resist, both from enemies and from his own people.
The gods protect the king who makes room for the priest seeking help.

4.50.10 Drink soma together at this sacrifice, Indra and Brihaspati, enjoying it, rich in strength.
Let the drops enter you both; give us wealth full of brave children.

4.50.11 Brihaspati and Indra, increase our strength together, and let us enjoy your favor.
Help our thoughts and wake abundant gifts; crush the hostility of hostile men.

Hymn 4.51 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

4.51.1 That many-colored light has risen in the east with its signs out of darkness.
Now the shining daughters of heaven, the Dawns, make a path for people.

4.51.2 The bright Dawns stand in front like posts placed at sacrifices.
As they rise pure and shining, they open the doors of darkness's enclosure.

4.51.3 The generous Dawns rise today, waking givers to grant gifts.
Let the Panis sleep without seeing, unaware in the middle of darkness.

4.51.4 Goddesses, will your journey today be old or new?
With it you shone, wealthy, for the nine Angirases, the ten Angirases, and the seven-mouthed one.

4.51.5 With horses yoked in the right order, divine Dawns, you pass through the worlds at once.
You wake the sleeping to life and movement, both those with two feet and those with four.

4.51.6 Which one is ancient? In which dawn did they arrange the Ribhus' works?
As the bright Dawns move in beauty, alike and ageless, we cannot distinguish them.

4.51.7 Those Dawns in the past were good, born of truth and bringing glorious help.
The person who worshiped, labored with hymns, and praised them quickly gained wealth.

4.51.8 They travel alike in front, alike in their reach and spread.
Awake at the place of truth, the goddess Dawns grow old like cattle released from their pen.

4.51.9 The Dawns travel alike in form and color, without marks of aging.
With shining, spotless bodies they cover the great darkness with their brightness.

4.51.10 Shining daughters of heaven, give us wealth with children, goddesses.
Waking to your kindly gifts, may we have brave sons.

4.51.11 Shining daughters of heaven, Dawns, I call to you as the sign of sacrifice.
Let us be famous among peoples; may Heaven and goddess Earth grant that.

Hymn 4.52 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Ushas. Meter: Gayatri.

4.52.1 That kind woman, daughter of heaven,
Appears at dawn after her sister.

4.52.2 Red and lovely as a mare, mother of cattle and keeper of truth,
Ushas has become the Ashvins' friend.

4.52.3 You are the Ashvins' friend and the mother of cows,
Ushas; you also rule over riches.

4.52.4 We have greeted you with songs, knowing one full of kind words,
You who drive hatred away.

4.52.5 Your fine rays appear like cattle released from the pen.
Ushas fills the wide expanse with light.

4.52.6 Radiant one, filling the sky and turning darkness away with light,
Follow your own way, Ushas.

4.52.7 You stretch rays across heaven and the wide, dear sky between,
Ushas, with your bright flame.

Hymn 4.53 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Savitar. Meter: Jagati.

4.53.1 We choose the great, precious protection of wise, divine Savitar,
The shelter he himself grants the giver; may the great god bring it to us with his daylight.

4.53.2 The wise supporter of heaven and lord of living beings puts on his yellow robe.
Savitar, watching closely, spreading out and filling space, brings the happiness we praise.

4.53.3 The god fills the regions of sky and earth, speaking according to his own law.
Savitar stretches out his arms in his work, setting the moving world to rest or setting it in motion with daylight.

4.53.4 Invincible Savitar watches over living things and guards his ordinances.
With arms stretched out for all creatures, true to his word, he rules the great course.

4.53.5 In his greatness Savitar surrounds three spaces in the air, three regions and three lights.
He fills three heavens and three earths and protects us by himself with three ordinances.

4.53.6 The god Savitar, whose favor is great, sets in motion and brings to rest both moving and still things.
May he grant our home shelter against trouble, guarded threefold.

4.53.7 Let the god come with the seasons and grow our household; let Savitar give us food and good children.
May he sustain us through nights and days and provide us wealth with children.

Hymn 4.54 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Savitar. Meter: Jagati, Trishtubh.

4.54.1 Now divine Savitar should be praised by us and called upon by men today.
He shares out treasures among human beings; may he give us the best wealth here.

4.54.2 To the gods, worthy of sacrifice, you first grant immortality and its best share.
Then, Savitar, you open up successive lives to human beings.

4.54.3 Whatever wrong we have done without thinking among divine people, through poor judgment or human power,
Among gods or people, Savitar, make us free of guilt here.

4.54.4 The divine Savitar's work cannot fail, since he upholds the entire world.
As he moves along earth's broad space and heaven's summit, what he sets in motion is real.

4.54.5 You send these homes, led by Indra, out from the great mountains.
Just as they fly out, they settle again at your command, Savitar.

4.54.6 May your three daily acts of setting in motion give us good fortune day after day, Savitar.
May Indra, Heaven and Earth, the river with waters, and Aditi with the Adityas give us shelter.

Hymn 4.55 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, Gayatri.

4.55.1 Which of you will protect us, Vasus? Heaven and Earth and Aditi, keep us safe.
Mitra and Varuna, who can guard us from a stronger mortal? Which gods make room at your sacrifice?

4.55.2 Those who praised the ancient homes rose up as the wise spread light.
The organizers, who think in truth, placed them there tirelessly, shining with wonder.

4.55.3 I praise Aditi of the household and the river with songs, asking the goddess for well-being and friendship.
May Dawn and Night, both secure, protect us on both days.

4.55.4 Aryaman and Varuna know the path; Agni, lord of food, knows the way to good fortune.
Indra and Vishnu, praised like men, give us shelter and strong protection.

4.55.5 We ask for the help of the mountain, the Maruts, the god who guards us, and bountiful Bhaga.
May Mitra protect us from the trouble people cause and from trouble caused by friends.

4.55.6 Let Heaven and Earth be praised now with Ahi Budhnya and these offerings.
As seekers go toward the ocean, the heated rivers opened their path.

4.55.7 May goddess Aditi protect us with the gods; may the guarding god never fail to save us.
For we cannot bear to lose the protection of Mitra and Varuna, or the shelter of Agni.

4.55.8 Agni rules over riches and great good fortune.
May he give them to us.

4.55.9 Generous Ushas, bring us many desirable things with your kind words,
Rich in prizes as you are.

4.55.10 May Savitar, Bhaga, Varuna, Mitra, and Aryaman
And Indra come to us with gifts.

Hymn 4.56 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Heaven and Earth. Meter: Trishtubh, Gayatri.

4.56.1 Great Heaven and Earth, the eldest here, shine with bright songs.
The bull roars as he stretches out the two vast ones and spreads them wide by his acts.

4.56.2 The two goddesses stand with the gods, fit for worship, undiminished and pouring plenty.
Keeping truth and without deceit, parents of gods, they guide sacrifice with shining songs.

4.56.3 The one who gave birth to Heaven and Earth did fine work among living things.
The wise one stretched out these two vast, deep, well-shaped regions without supports by his skill.

4.56.4 Let Heaven and Earth, joined in goodwill, feed us and guard us with great shelter like a married pair.
Wide-reaching ones, protect every worshiper; let us always drive with wisdom.

4.56.5 We bring our great praise before you, Heaven and Earth,
Pure ones, to honor you.

4.56.6 Purifying one another with your bodies, you rule through your own power.
You have carried truth from ancient times.

4.56.7 You fulfill Mitra's great ordinance, crossing over and filling up the truth.
You sit around the sacrifice.

Hymn 4.57 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: the Lord of the Field, Shuna, Shun and Shira, and Sita. Meter: Anushtubh, Ushnih, Trishtubh.

4.57.1 With the lord of the field as a helpful friend, we win our way.
May he grow our cattle and horses and treat us kindly.

4.57.2 Lord of the field, pour out a sweet wave for us, like a cow giving milk.
Let those who rule over truth show us kindness with sweetness flowing like well-purified ghee.

4.57.3 Let plants, heavens, waters, and the air between be sweet for us.
Let the lord of the field be sweet to us; may we follow him without harm.

4.57.4 May the draft animals work well, the men work well, and the plow turn well.
Let the straps be fastened well; lift the goad to good effect.

4.57.5 Shuna and Shira, welcome these words; with the water you have made in heaven,
Water this field.

4.57.6 Come toward us, fortunate Furrow; we honor you.
Make us fortunate and fruitful.

4.57.7 Let Indra take hold of the furrow and Pushan guide it forward.
Let it give us its rich milk year after year.

4.57.8 May our plowshares turn the soil well and the farmers guide their teams well.
May Parjanya bring sweet rain; Shuna and Shira, give us good fortune.

Hymn 4.58 — Seer: Vamadeva Gautama. Deity: Agni, or Surya, the waters, the cows, or praise of ghee. Meter: Trishtubh, Jagati.

4.58.1 A sweet wave rose from the sea and joined immortality by a hidden name.
The secret name of ghee is the tongue of the gods and the center of immortality.

4.58.2 Let us proclaim the name of ghee and hold it at this sacrifice with respect.
Let the priest hear it praised; the four-horned bull has spoken it.

4.58.3 He has four horns and three feet, two heads and seven hands.
Bound in three ways, the bull roars; the great god has entered mortals.

4.58.4 The gods found the ghee hidden in the cow, concealed in three places by the Panis.
Indra made one part, Surya another; they made a third from Vena by their own power.

4.58.5 They flow from the heart's ocean, with a hundred channels, unseen by an enemy.
I watch the streams of ghee; among them stands a golden reed.

4.58.6 They flow together like rivers, purified inwardly by heart and mind.
These waves of ghee run like deer fleeing a hunter's arrow.

4.58.7 They rush forward as fast as the river Sindhu, propelled by wind.
The streams of ghee are like a red horse breaking through the barrier and swelling with waves.

4.58.8 They flow toward Agni like beautiful women going to a meeting, smiling.
The streams of ghee reach the kindling wood, and Jatavedas gladly welcomes them.

4.58.9 I watch them as brides dressed for a wedding, anointing themselves.
The streams of ghee flow toward the place where soma is pressed and sacrifice is made.

4.58.10 Flow toward fine praise and the contest for cattle; bring us welcome riches.
Carry this sacrifice to our gods; streams of ghee flow sweetly.

4.58.11 Your home is where the whole world rests: within the sea, the heart, and life.
The sweet wave was brought to the face of the waters, to the struggle; may we gain it.

### Mandala 5

Hymn 5.1 — Seers: Budha and Gavishthira of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.1.1 Agni has awakened to the people's kindling wood, facing the approaching Dawn like a cow.
His rays spread toward the sky, rising like the branches of a great tree.

5.1.2 The priest has awakened to worship the gods; Agni stood upright at morning, well disposed.
The kindled one's red strength appeared; the great god was released from darkness.

5.1.3 When he took up the team's reins, pure Agni dressed himself in clean beams of light.
Then the offering hand was yoked to win prizes, and he rose to receive it from the ladles.

5.1.4 The minds of those seeking gods gather around Agni as eyes gather on the sun.
When two different-colored mothers give him birth, a white horse is born at the start of day.

5.1.5 The winner was born at day's beginning, red in the woods and placed where he belongs.
Keeping seven treasures in every house, Agni sat as the priest most fit to worship.

5.1.6 Agni the priest took his seat in his mother's lap, in a fragrant place, most fit to worship.
Young poet, trusted by many, keeper of truth, he supports peoples and burns among them.

5.1.7 Now they praise with respect at sacrifices that skillful poet, Agni the priest.
He spread out heaven and earth through truth; they always clean the strong one with ghee.

5.1.8 Ready for washing, he is washed in his own house, a welcome guest praised by poets.
A bull of a thousand horns, Agni, you overcome everyone else through that power.

5.1.9 You quickly outstrip everyone else, Agni, showing your finest form to someone.
You shine beautifully, are worthy of praise, and are a dear guest of human peoples.

5.1.10 People bring tribute to you, youngest Agni, from near and far.
Notice the kindly thoughts of the one who delights you; your great shelter is good and wide.

5.1.11 Mount your bright, radiant chariot today, Agni, with those fit to worship all around.
Knowing the roads through the wide air, bring the gods here to eat the offering today.

5.1.12 We have spoken words of honor to the wise, pure, mighty bull.
Gavishthira placed his respectful song on Agni like a broad golden ornament in the sky.

Hymn 5.2 — Seer: Kumara of the Atri family, or Vrisha son of Jana, or both; Vrisha son of Jana in verses 2 and 9. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Shakvari.

5.2.1 The young mother carries the child hidden close and does not give him to his father.
People do not see his face, though they see him placed in front, still concealed.

5.2.2 Young woman, who is this child you carry and nurture? The great lady gave him birth.
The child grew in the womb for many autumns; I saw him when his mother bore him.

5.2.3 I saw him from far across the field, with golden teeth and a shining body, preparing his weapons.
When I gave him deathless drink, he drew away; what can those without Indra or hymns do to me?

5.2.4 I saw him roaming secretly from the field, bright and strong as a great herd.
They could not capture him; for he was born and even old women became young.

5.2.5 Who is driving my young one away with cows, though they have no cattle keeper near at hand?
Let those who seized him release him; the wise one comes near the livestock.

5.2.6 Enemies have placed the king of treasures, the home of peoples, among mortals.
Let Atri's prayers set him free; let those who blame him deserve blame themselves.

5.2.7 You freed even Shunahshepa from a thousand stakes where he was bound; he found peace.
So release us from our bonds, Agni, wise priest, and sit here now.

5.2.8 Angry, you went away from me; the guardian of the gods' ordinances told me why.
Wise Indra taught me about you, Agni, and I came as he instructed me.

5.2.9 Agni shines with great light and reveals all things by his greatness.
He overcomes the harmful tricks of evil people and sharpens his horns to destroy the demons.

5.2.10 Let Agni's sharp weapons sound in heaven to kill demons.
Even while rejoicing, his flames break through, and godless attackers cannot stop them.

5.2.11 Wise one, I have built this song for you, born in many places, as a craftsman builds a chariot.
If you welcome it, god Agni, we may win the sunlit waters by its help.

5.2.12 “The strong-necked bull grows mightier, knowing the gathering where no enemy can harm his friend.”
So the immortals spoke of Agni; let him give shelter to Manu, who lays grass and brings offerings, shelter to Manu who brings offerings.

Hymn 5.3 — Seer: Vasushruta of the Atri family. Deity: Agni; the Maruts, Rudra, and Vishnu in verse 3. Meter: Trishtubh, Viraj.

5.3.1 You become Varuna at birth, Agni, and become Mitra when kindled.
All the gods are in you, son of strength; for the giving mortal you are Indra.

5.3.2 You become Aryaman when you carry the secret name of young girls, self-sustaining one.
They anoint you like Mitra with beams of light when you unite husband and wife in one mind.

5.3.3 The Maruts dress themselves in beauty for yours, Rudra, when your birth is lovely and bright.
In the place established as Vishnu's highest step, you guard the cattle's secret name.

5.3.4 In your beautiful light, Agni, the gods appear lovely and seek much immortality.
People seated Agni as priest, and eager worshipers brought him offerings for life's blessing.

5.3.5 No earlier priest is better at worship than you, Agni, nor is anyone your equal in poetry.
The mortal whose people's guest you become will win others over by sacrifice, god.

5.3.6 Through your help we want to win wealth, Agni, waking to the offering.
Let us win among mortal people in the contest and at daily gatherings, son of strength.

5.3.7 Whoever brings guilt and evil on us or puts us under a bad name,
Destroy this accusation, wise Agni, and the double-dealing person who harms us.

5.3.8 At this day's dawn the ancients made you their messenger, god, and worshiped with offerings.
You go where riches gather, Agni, a god kindled by mortal people's goods.

5.3.9 Touch your father and fight wisely, you son who has been called son of strength.
When will you notice us, wise Agni? When will you help us keep truth?

5.3.10 The father honors him with many names, generous one, if you accept this worship.
Will Agni, desiring the god's strength, grow and win his favor?

5.3.11 Youngest Agni, carry your singer beyond every difficulty.
Let the thieves and hostile people be seen, and their hidden plans be exposed as crooked.

5.3.12 These journeys have turned toward you; even wealth has been called an offense.
Yet Agni will not curse us, be harmed, or give us away; he grows in strength.

Hymn 5.4 — Seer: Vasushruta of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.4.1 I celebrate you at sacrifices, Agni, king and lord of riches.
With you let us win prizes in contests and overcome mortal enemies in battle.

5.4.2 Agni, carrier of offerings, our deathless father, mighty and shining, beautiful to us,
Shine brightly with the food of a good household and bring fame toward us.

5.4.3 Set Agni in place as priest, wise lord of human communities, pure and cleansing, his back covered in ghee.
He knows everything and wins desirable things among the gods.

5.4.4 Gladly welcome our praise, Agni, joining Surya's rays.
Welcome our kindling wood, Jatavedas, and bring the gods to eat the offering.

5.4.5 Welcome guest at home, come to this sacrifice of ours, wise one.
Strike down all our enemies, Agni, and bring the hostile peoples' food to us.

5.4.6 Drive the Dasyu off with a weapon, making a place for your own body.
You carry the gods over, son of strength; guard us in this contest, most manly Agni.

5.4.7 Let us serve you with hymns, Agni, and with offerings, pure one with fine flames.
Grant us riches sought by all and place all treasures with us.

5.4.8 Welcome our sacrifice, Agni, son of strength, who dwells in three places.
Let us do good among gods; protect us with shelter guarded in three ways.

5.4.9 Carry us past all difficulties, Jatavedas, as a boat takes us across a river.
Agni, praised respectfully like Atri, protect our bodies.

5.4.10 I, a mortal, call on immortal you with a giving heart and thoughtful mind.
Jatavedas, give us honor; Agni, may we find immortality through our descendants.

5.4.11 The good person for whom you make a welcoming home, Jatavedas,
May safely gain wealth with horses, sons, heroes, and cattle.

Hymn 5.5 — Seer: Vasushruta of the Atri family. Deity: kindling wood or Agni; Narashamsa; Ila; ritual grass; divine doors; Dawn and Night; two divine priests; Sarasvati, Ila, and Bharati; Tvashtri; the forest tree; and the offerings accompanied by “svaha.” Meter: Gayatri.

5.5.1 Pour strong ghee for well-kindled Agni,
Jatavedas with the shining flame.

5.5.2 Let Narashamsa prepare this sacrifice well, without failure,
For the wise one has hands sweet with honey.

5.5.3 Praised Agni, bring dear, splendid Indra here
On easy-riding chariots to help us.

5.5.4 Soft as wool, spread yourself out; the songs have called you.
Bright one, bring us success.

5.5.5 Divine doors, open wide and give us an easy way to help.
Fill our sacrifice more and more.

5.5.6 We ask for Night and Dawn, great mothers of truth,
Beautiful and full of life.

5.5.7 Two divine priests honored by people, travel with the wind
And come to our sacrifice.

5.5.8 Let Ila, Sarasvati, and great Bharati, three goddesses who bring joy,
Sit unfailingly on the ritual grass.

5.5.9 Come here kindly, Tvashtri, strong in yourself and bringing growth.
Help us at every sacrifice.

5.5.10 Tree of the forest, where you know the gods' secret names,
Send the offerings to that place.

5.5.11 An offering with “svaha” for Agni, for Varuna, for Indra and the Maruts;
With “svaha” an offering for the gods.

Hymn 5.6 — Seer: Vasushruta of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Pankti.

5.6.1 I think of that Agni who holds wealth and to whom the milk cows go home.
Swift horses and regular prizewinners go home to him. Bring food to your singers.

5.6.2 That Agni who holds wealth is the one I praise; to him cows come together,
And fast-running horses and well-born patrons. Bring food to your singers.

5.6.3 Agni, who sees every person, gives his community a prize-winning horse.
Agni goes gladly toward desirable wealth. Bring food to your singers.

5.6.4 We kindle you, immortal, bright Agni,
When your excellent fuel burns brightly in the sky. Bring food to your singers.

5.6.5 With a song and offering we honor you, Agni, lord of bright fire,
Fine and shining lord of the community who carries offerings. Bring food to your singers.

5.6.6 The fires among fires nourish every desirable thing.
They urge on, bring growth, and seek food unceasingly. Bring food to your singers.

5.6.7 Your flames grow mightily, Agni, like prizewinning horses,
Breaking into cattle pens with the pounding of hooves. Bring food to your singers.

5.6.8 Bring new food and safe homes to your singers, Agni.
Let us be those who praise you, messengers in every house. Bring food to your singers.

5.6.9 Fine-shining one, you take both spoons of ghee into your mouth.
Fill us up through our hymns, lord of strength. Bring food to your singers.

5.6.10 So people summon tireless Agni with songs and sacrifices continually.
Place strong sons and good horses among us. Bring food to your singers.

Hymn 5.7 — Seer: Isha of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.7.1 Friends, gather your food and song for Agni,
The strongest of peoples, descendant of energy, rich in strength.

5.7.2 Wherever men find joy at his gathering, in the human dwelling,
Even those worthy of honor kindle him, and living beings bring him forth.

5.7.3 As we seek food and the offerings of mortals together,
I take hold of the beam of truth's shining strength.

5.7.4 He makes a sign visible even at night to one who lives far off,
When the pure, ageless one destroys the trees.

5.7.5 In his rush, people pour sweat on the roads;
They climb the land like a slope, facing him of their own birth.

5.7.6 A mortal found him, the one many desire, to support everyone,
A delight to the ancestors, a home for a living person even far away.

5.7.7 He is an animal living in the desert, like a giver who keeps giving,
With golden beard, bright teeth, and a body of skillful, unharmed strength.

5.7.8 For the pure one, like Atri, the axe moves swiftly.
His mother bore him well when, making him, she gained her share.

5.7.9 Agni, whoever offers you ghee and makes a home for you,
Give those mortals strength, fame, and understanding.

5.7.10 Even in this way Atri gave you an animal and took away your anger.
Then Agni protected Atri from Dasas and food against attackers and men.

Hymn 5.8 — Seer: Isha of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Jagati.

5.8.1 Those who seek truth kindled you, Agni, as the ancients kindled the ancient one for help, made by strength.
Bright and fit to worship, feeding everyone, you are the chosen master of the home.

5.8.2 Peoples seated you, Agni, as an old guest and master of the home, with flames for hair.
Your banner is high, your forms are many, you win treasure, provide fine shelter and your own help, and keep enemies away.

5.8.3 Human peoples praise you, Agni, knowing the priest's work, able to tell things apart, most generous with treasure.
Though hidden, fortunate one, you are seen by everyone, roaring aloud, good at worship and shining with ghee.

5.8.4 We have approached you with respectful praise, Agni, the support of everything.
As you burn, welcome us, Angiras, god who gives a mortal fame by shining brightly.

5.8.5 You have many forms for every people, Agni, and give strength as you have always done, much-praised one.
With force you rule over many kinds of food, and no one can resist your blazing energy.

5.8.6 The gods made you, young kindled Agni, their messenger to carry offerings.
You travel far, are born from ghee, are fed with offerings, and are the bright eye that inspires thought.

5.8.7 People who want happiness kindle you with good fuel, Agni, offering ghee as they did long ago.
Growing, fed by plants, you spread through the earthly expanses.

Hymn 5.9 — Seer: Gaya of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.9.1 Mortals bringing offerings praise you as a god, Agni.
I think of you as Jatavedas; carry the offerings without stopping.

5.9.2 Agni is priest for the generous person's home where ritual grass has been cut.
Sacrifices come together around him, as do those seeking famous prizes.

5.9.3 The two fire sticks bear him like a new child:
Agni, the well-ordered supporter of human peoples.

5.9.4 You are difficult to grasp, like the son of wandering people.
Agni, you have burned many forests like an animal eating grass.

5.9.5 His smoking flames go together in one direction
When Trita blows on him in heaven, like a smith blowing on a fire and sharpening his tool.

5.9.6 With your help, Agni, and with the praises of Mitra,
May we cross beyond hatred and mortals' troubles.

5.9.7 Bring us wealth and men, powerful Agni.
Let it grow and flourish and bring us prizes; help us grow in battle.

Hymn 5.10 — Seer: Gaya of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.10.1 Bring us the strongest glory, Agni, unbound one,
And open the path to prizes and abundant wealth.

5.10.2 You, remarkable Agni, are great through your skill and good judgment.
Divine power rises in you, like Mitra serving at the sacrifice.

5.10.3 Increase their homes and food for us, Agni,
The generous men who gained gifts by singing songs.

5.10.4 Your bright songs adorn the men who win horses, Agni.
Powerful in strength, they are famous even in heaven; their good name rises by itself.

5.10.5 Your shining flames, Agni, move bravely,
Like lightning crossing the world or a chariot sounding as it seeks a prize.

5.10.6 Come to help us and give gifts, Agni, in our struggle,
And let our generous patrons achieve all they hope for.

5.10.7 Praised Agni, bring us wealth, Angiras, priest,
Strong enough to win all and fit for your singers; help us grow in battle.

Hymn 5.11 — Seer: Sutambhara of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Jagati.

5.11.1 Agni, the wakeful, able guardian of people, was born to bring new good fortune.
His face is covered in ghee, and his great, pure light shines up to heaven for the Bharatas.

5.11.2 Men kindled Agni in his three places as the sacrifice's first sign and the priest who goes ahead.
He sits on the grass with Indra and the gods, the skillful priest of worship.

5.11.3 You are born spotless from your parents, pure, a pleasant poet rising from Vivasvat.
They fed you with ghee, Agni, with offerings; your smoke became a sign reaching into heaven.

5.11.4 Let Agni come rightly to our sacrifice; men carry Agni into every home.
Agni became the messenger who carries offerings; those who choose Agni choose one whose wisdom is poetic.

5.11.5 This sweetest speech is for you, Agni; let this thought delight your heart.
Songs fill you like great rivers and increase your strength.

5.11.6 The Angirases found you, Agni, hidden and sheltered in one forest after another.
Born through friction, you have great power; people call you son of strength, Angiras.

Hymn 5.12 — Seer: Sutambhara of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.12.1 I bring thought to great Agni, fit for sacrifice, the strong lord of truth.
I bring speech to the bull, as one pours purified ghee into the sacrifice's mouth.

5.12.2 You know truth, so seek truth and follow its many streams.
I cannot reach it by violence or deceit; I seek the red bull's truth.

5.12.3 By what truth of yours, Agni, can we know truth and receive a new word of praise?
The god who guards the seasons knows my appointed times; I do not know the lord who gives this wealth.

5.12.4 Which of your kin are treacherous, Agni, and which bright guardians win?
Who protects the home of untruth, Agni, and who watches over false speech?

5.12.5 These friends of yours have turned away, Agni: though kind, they became unkind.
They injure themselves by their words, speaking crooked things to one who wants to be straight.

5.12.6 Whoever honors your sacrifice with respect, Agni, protects the red bull's truth.
May that person's home grow wide and good, beyond the reach of the raging human race.

Hymn 5.13 — Seer: Sutambhara of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

5.13.1 As we praise, we call you; as we praise, we kindle you,
Agni, calling on you for help.

5.13.2 Agni, we make a hymn today for the god
Who reaches heaven, desiring wealth.

5.13.3 Let Agni welcome our songs, the priest among people;
Let him worship the divine family.

5.13.4 You reach far, Agni, a welcome priest to be chosen.
With you they spread out the sacrifice.

5.13.5 Poets praise you, Agni, best at winning prizes and well praised.
Give us brave sons.

5.13.6 You surround the gods as the rim surrounds the spokes, Agni.
You prepare a wonderful gift.

Hymn 5.14 — Seer: Sutambhara of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

5.14.1 Wake Agni with a song as he is kindled, the immortal one,
Carrying our offerings among the gods.

5.14.2 Mortals honor this immortal god at sacrifices,
The best one to worship among people.

5.14.3 They always honor god Agni with a ladle dripping ghee
To carry the offerings.

5.14.4 At birth Agni shone, killing Dasyus and driving darkness out with light.
He found cows, waters, and sunlight.

5.14.5 Honor the wise Agni, fit for praise, his back covered in ghee.
Let him come and hear my call.

5.14.6 They strengthened Agni, who sees every person, with ghee and songs,
With good thoughts and words of praise.

Hymn 5.15 — Seer: Dharuna of the Angiras family. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

5.15.1 I bring speech to the wise and knowledgeable one, famous from the beginning.
Fed with ghee, Agni is a kindly lord, support of riches and foundation of wealth.

5.15.2 They supported truth with truth, a foundation at the high point of the sacrifice in heaven.
They reached men settled on heaven's firm base, the unborn through those who had been born.

5.15.3 They spread bodies free of trouble and great strength hard for the ancient one to overcome.
Newborn, he crosses the gathering; people stood around him like an angry lion.

5.15.4 Like a mother you spread out and carry each person, for nourishment and sight.
Taking on one form of life after another, you circle everywhere in your different forms.

5.15.5 May the prize guard your broad, lasting foundation of strength, god, and your wealth.
Hiding his path like a thief, Atri noticed the great treasure and found it.

Hymn 5.16 — Seer: Puru of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.16.1 Sing of great life for shining Agni, the god
Whom mortals set before them with praise like a friend.

5.16.2 Through the days he serves people as priest, skill held in his arms.
Agni takes each offering in turn, like Bhaga choosing a share.

5.16.3 In the praise of this generous one, friendship with him whose flames grow,
Everyone in the contest puts their strength in the roaring one.

5.16.4 For Agni is great through the generosity of these people with brave sons.
Heaven and earth surround the mighty one with fame.

5.16.5 Come now, Agni, bringing what we desire when praised,
So that we and our generous patrons can live safely; help us grow in battle.

Hymn 5.17 — Seer: Puru of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.17.1 So a mortal should honor Agni with sacrifices to gain the powerful god's help;
Puru worships him for protection in a well-run sacrifice.

5.17.2 You think this bright, pleasant one has earned more glory on his own;
He burns beyond thought, his many-colored flames reaching the sky.

5.17.3 He clothes himself in flames when he is yoked with a driving song.
His great flames shine through the sky as if they were its seed.

5.17.4 Through the wise and marvelous one's skill, wealth arrives in a chariot.
Then Agni is praised as the one to call on among all communities.

5.17.5 Let our patrons join you in speech now for the desired gift;
Descendant of energy, protect us and keep us safe; help us grow in battle.

Hymn 5.18 — Seer: Dvita Mriktavahas of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.18.1 At morning let the community praise Agni, its much-loved guest,
The immortal one who enjoys every mortal offering.

5.18.2 For Dvita Mriktavahas, through the gift of his own skill,
He takes each drop continually, immortal one, and thinks of your singer.

5.18.3 I call him with a song for generous people, he whose flames last long;
Their chariot runs unharmed, drawn by many horses.

5.18.4 They have a brilliant light and words of praise in their mouths;
They guard the spread ritual grass and surround themselves with sunlit fame.

5.18.5 They gave me fifty horses at the shared praise.
Agni, immortal one, make the generous men's great fame shine and spread among men.

Hymn 5.19 — Seer: Vavri of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Gayatri, Anushtubh, Viraj.

5.19.1 Strong helpers are born all around; Vavri shows himself from his shelter.
He can be seen in his mother's lap.

5.19.2 As they turn away and notice him, they guard his tireless strength.
They have entered the strong fort.

5.19.3 Shvaitreya's people and communities grow in glory.
With gold around his neck and a great song, he seeks prizes as if seeking honey.

5.19.4 Not born as a sister beside the sisters, the beloved thing is like desired milk.
Like a hot vessel full of prizes, it is unfailing and always hard to trick.

5.19.5 Playfully become our beam of light, making yourself known through ash and wind.
Its fierce flames are like sharpened blades, strong when they spread.

Hymn 5.20 — Seers: the Prayashvants of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.20.1 Agni, whatever wealth you consider best to win,
Use our songs to make that famous prize, worthy of a god, our ally.

5.20.2 Those who set you in motion, Agni, increase the fierce one's strength.
They have put aside hatred and the crookedness of one who follows another ordinance.

5.20.3 We choose you as our priest, Agni, the one who makes good judgment effective.
The Prayashvants call on you at sacrifices with the ancient song.

5.20.4 So with your help, growing stronger day by day, wise one,
Let us share a feast with cattle and brave sons in honor of wealth and truth.

Hymn 5.21 — Seer: Sasa of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.21.1 Like Manu we set you in place; like Manu we kindle you.
Like Manu, Agni Angiras, worship the gods for people who seek them.

5.21.2 You burn gladly among human beings, Agni.
Ladles come to you continuously, well-born one, at the pouring of ghee.

5.21.3 All the gods together made you their messenger.
People honor you, wise god, and praise you at sacrifices.

5.21.4 A mortal should honor god Agni by worshiping the gods.
Kindled bright one, shine as you sit in the birthplace of truth, the birthplace of Sasa.

Hymn 5.22 — Seer: Vishvasaman of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.22.1 Sing like Atri, Vishvasaman, to him whose flames are pure,
The priest most welcome at sacrifices among the people.

5.22.2 Set Agni Jatavedas in his place as the divine priest.
May this god, whose reach is widest, come regularly to the sacrifice today.

5.22.3 We mortals turn in thought to you, the wise-minded god, for help,
Seeking your chosen protection.

5.22.4 Take notice of these words of ours, strong Agni.
The Atris praise you with hymns, fine-faced master of the home, and adorn you with songs.

Hymn 5.23 — Seer: Dyumna Vishvacharshani of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.23.1 Bring us wealth, Agni, strong enough to overcome, made of lasting fame;
With it let us overcome every people in the contests for prizes.

5.23.2 Bring that wealth which defeats armies, Agni, powerful one;
For you truly give the marvelous prize of cattle.

5.23.3 All people in harmony spread the ritual grass for you,
And choose you as dear priest in their homes, seeking many treasures.

5.23.4 He who sees all people has the power to face attackers.
Agni, shine with wealth in these homes, bright one; shine gloriously, pure one.

Hymn 5.24 — Seers: Bandhu, Subandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu, of the Gopayana or Laupayana family. Deity: Agni. Meter: Dvipada Viraj.

5.24.1 Agni, be close to us, our kind guardian and shelter.

5.24.2 Agni is rich and famous for riches; come near and give us brilliant wealth.

5.24.3 Listen to our call and save us from every person who wants to hurt us.

5.24.4 We ask you now, brightly burning one, to show your friends kindness.

Hymn 5.25 — Seers: the Vasuyavas of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Anushtubh.

5.25.1 Go to god Agni for help; he will give us wealth.
Son of strength, keeping truth, he carries us past our foes.

5.25.2 He is true, the priest whom the ancients and even the gods kindled,
With a pleasing tongue, shining in bright flames.

5.25.3 Shine on us with riches, Agni, through your finest thought
And excellent goodwill, chosen one, when we give you songs.

5.25.4 Agni rules among gods and enters mortal homes.
Agni carries our offerings; honor him with thought.

5.25.5 Agni gives the donor a husband of unsurpassed fame,
Excellent at prayer, unconquered, and a son.

5.25.6 Agni gives a fine husband who prevails with men in battle,
And a fast, eager racehorse, a winner never defeated.

5.25.7 Sing a great song to Agni, bright one, to bring him the best prize.
Like a queen, riches and rewards arise from you.

5.25.8 Your bright flames speak loudly like a pressing stone.
Your sound rises to heaven by itself like thunder.

5.25.9 So we seekers of wealth honor powerful Agni.
May he carry us past all hatred, like a skilled sailor in a boat.

Hymn 5.26 — Seers: the Vasuyavas of the Atri family. Deity: Agni; the All-Gods in verse 9. Meter: Gayatri.

5.26.1 Pure Agni, with your light and pleasing divine tongue,
Bring the gods and worship them.

5.26.2 We call you, ghee-bathed one whose light is bright and who sees the sun.
Bring the gods to our feast.

5.26.3 We kindle you, wise one, who welcome offerings,
Great bright Agni, at the sacrifice.

5.26.4 Come with all the gods, Agni, to receive offerings.
We choose you as our priest.

5.26.5 Bring brave children to the person pressing soma, Agni.
Sit with the gods on the ritual grass.

5.26.6 Kindled Agni, winner of thousands, you support the sacred ordinances.
You are the praised messenger of the gods.

5.26.7 Set Agni Jatavedas, the youngest god, in his place
As priest who carries the offering.

5.26.8 Let this god whose reach is widest go to the sacrifice today.
Spread the ritual grass for him to sit on.

5.26.9 Let the Maruts, Ashvins, Mitra, and Varuna sit here,
And all the other gods with them.

Hymn 5.27 — Seer: Vishvavara of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Jagati, Anushtubh, Gayatri.

5.27.1 Traivrishna Tryaruna, lord of good men, generous and most wise, offered me carts, cattle, and ten thousand.
Agni Vaishvanara, he has made himself known as a powerful giver.

5.27.2 He gave me a hundred and twenty cows and two well-harnessed bay horses.
Agni Vaishvanara, pleased by this praise and growing, give shelter to Tryaruna.

5.27.3 So Trasadasyu, ninth among the newest, sought your kindness, Agni.
Tryaruna sings many songs for me, who was born in many places, with his yoked team.

5.27.4 He says to me, “Give a song to Ashvamedha, the patron.”
He gives to a seeker with praise and gives wisdom to one who seeks truth.

5.27.5 Ashvamedha's gifts cheer me:
A hundred spotted bulls, like soma mixed in three ways.

5.27.6 Indra and Agni, uphold brave power for the giver of a hundred gifts, Ashvamedha,
An enduring great kingship like the sun in heaven.

Hymn 5.28 — Seer: Vishvavara of the Atri family. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Jagati, Anushtubh, Gayatri.

5.28.1 Kindled Agni has raised his flame to heaven and shines widely toward the dawn.
Vishvavara comes from the east with respect, praising the gods with offerings and ghee.

5.28.2 As you burn, you rule over immortality and help the one making offerings find safety.
He receives every treasure who welcomes you as a guest and puts you first, Agni.

5.28.3 Agni, give us strength for great good fortune; may your glories rise high.
Make husband and wife harmonious and overcome mighty enemies.

5.28.4 I praise your beauty when kindled, Agni of great strength.
You are a bull full of glory, kindled at sacrifices.

5.28.5 Kindled Agni, fed with offerings, worship the gods with a good sacrifice;
For you carry the offerings.

5.28.6 Pour offerings and honor Agni as the sacrifice goes forward.
Choose him to carry the offerings.

Hymn 5.29 — Seer: Gauriviti, son of Shakti. Deity: Indra, or Ushanas in the first quarter of verse 9. Meter: Trishtubh.

5.29.1 Three times the Aryamans upheld Manu's three bright heavenly regions at the gods' gathering.
The Maruts of pure skill praise you; you are their discerning poet, Indra.

5.29.2 The Maruts praised Indra as he rejoiced, drinking pressed soma.
He took his mace when he struck the serpent and set the great waters flowing.

5.29.3 May the Maruts be my priests for him and Indra drink the well-pressed soma.
That offering found cattle for Manu; Indra drank it and killed the serpent.

5.29.4 He propped heaven and earth further apart, turning even what was secure into an object of fear.
Indra attacked the snarling Danava, striking him down as he breathed heavily.

5.29.5 Then all the gods in turn granted you the soma drink for your skill, generous one,
When you made the sun's golden horses, moving in front, follow Etasha.

5.29.6 When the generous one cut up ninety-nine of his stores with his mace,
The Maruts praised Indra in the gathering and reached heaven with a Trishtubh song.

5.29.7 Agni as friend quickly cooked three hundred buffaloes for his friend through his skill.
Indra drank three lakes of pressed soma together for the killing of Vritra.

5.29.8 When you ate three hundred buffaloes and drank three lakes of soma,
All the gods called on you for support, Indra, as you killed the serpent.

5.29.9 When you and Ushanas went home with your fast horses, Indra,
You rode together with Kutsa to victory there and overcame Shushna with the gods.

5.29.10 You took one wheel of the sun and made another open a path for Kutsa.
You killed the noseless Dasas with a weapon and shut in the hostile speakers in their wretched homes.

5.29.11 Gauriviti's songs strengthened you; you subdued Pipru for the son of Vidathin.
Rijishvan made you his friend; while he cooked food you drank his soma.

5.29.12 The nine Angirases who pressed soma and the ten Angirases praised Indra with songs.
They worked to open even the wide, covered store of cattle.

5.29.13 How can I, knowing your brave deeds, honor you for what you have done, generous one?
Let us tell of the new deeds you do as well, mighty one, at the gatherings.

5.29.14 You have done all these many deeds, Indra, unmatched in birth and courage.
And in whatever bold deed you now undertake, mace-bearer, no one can restrain your strength.

5.29.15 Welcome the new prayers we have made for you, strongest Indra.
I made them carefully, seeking wealth, as a craftsman makes a chariot or a beautiful garment.

Hymn 5.30 — Seer: Babhru of the Atri family. Deity: Indra; Rinanchaya and Indra in verses 12–15. Meter: Trishtubh.

5.30.1 Where is the hero? Who has seen Indra riding his easy chariot behind his bay horses?
The rich bearer of the mace wants pressed soma; much-invoked, he comes to that home with help.

5.30.2 I spoke openly of his path, seeking the fierce one's hidden place.
I asked others, and they told me, “Let us men find Indra and understand him.”

5.30.3 Now at the pressing let us tell of what you have done, Indra, when you favored us.
Let the unknowing learn and the knowing listen; this generous one carries every army.

5.30.4 From birth you made your mind firm, Indra; alone you entered battle against far greater numbers.
With force you split even stone with your shining weapon and found the cattle's hiding place.

5.30.5 When you were born on the farthest horizon with a famous name in the distance,
Even gods feared Indra; he won all the waters held by Dasas.

5.30.6 These kindly Maruts sing you a song and press the drink for you.
Indra, meeting trickery with power, faced the magician serpent lying on the waters.

5.30.7 You removed enemies in your course, generous one, winning the cows you desired.
Seeking a way for Manu, you rolled off the head of the Dasa Namuchi.

5.30.8 You made me your ally, Indra, when you crushed Dasa Namuchi's head.
You opened heaven and earth for the Maruts like a turning sunlit stone.

5.30.9 The Dasa used women as weapons, but what could his weak forces do to me?
Indra saw his two cows from within, then went out to fight the Dasyu.

5.30.10 All around, the cows lowed when they were separated from their calves.
Indra let them join again through his strength when the pressed soma pleased him.

5.30.11 When the brown-mixed soma pleased him, the bull roared in his dwelling.
Indra, fort-breaker, drank it and returned the cattle.

5.30.12 The Rushamas did a good thing, Agni, in giving four thousand cattle.
We accepted the gifts of Rinanchaya, the most manly of men.

5.30.13 The Rushamas sent me home beautifully provided for with thousands of cattle, Agni.
Strong pressed drinks cheered Indra at the end of the night, when dawn arrived.

5.30.14 That long night ended when King Rinanchaya ruled the Rushamas.
Swift Babhru, like a horse urged on in a race, won four thousand.

5.30.15 We received four thousand cattle from the Rushamas, Agni.
Even a heated iron cauldron would be emptied by us poets at the cooking fire.

Hymn 5.31 — Seer: Avasya of the Atri family. Deity: Indra; Kutsa or Ushanas in part of verse 8; Indra and Kutsa in verse 9. Meter: Trishtubh.

5.31.1 Indra makes a downhill path for the chariot the generous one mounts to seek a prize.
Like a herder separating livestock, he goes safely first, seeking success.

5.31.2 Drive here, lord of bay horses; do not hold back. Join us, giver of reddish horses.
For there is nothing better than you, Indra; you even helped those without men.

5.31.3 Strength was born from strength when Indra raised all his powers.
He urged on the rich milk cows inside the enclosure and uncovered light from darkness.

5.31.4 Tvashtri made a chariot with no draft animals and a bright mace for you, much-invoked one.
Priests honored Indra with songs and strengthened him to kill the serpent.

5.31.5 When the pressing stones sang a song for you, strong Indra, and Aditi joined in,
Wheelless and without chariots, those urged by Indra moved against the Dasyus.

5.31.6 I tell your old deeds and the new ones you have done, generous Indra.
With your powers you carried both heaven and earth while winning the waters for Manu, rich in gifts.

5.31.7 That was your marvelous deed, wise one: you measured your power by killing the serpent.
You caught even Shushna's tricks and drove the Dasyus away at day's end.

5.31.8 You stopped the waters with good milk on the far bank for Yadu and Turvasha, Indra.
You two went to the fierce one, and you carried Kutsa off when the gods joined you and Ushanas.

5.31.9 Indra and Kutsa, riding the chariot, let the companions bring word to you both.
Blow the darkness from the wealthy person's heart, out of the depths and settlements.

5.31.10 Even these well-yoked horses of the wind reached the poet Avasya.
All the Maruts here are your friends, Indra, and their prayers increased your strength.

5.31.11 Even the sun made the chariot move first in the night and later urged it on.
Etasha bears the wheel and shares it out; set our purpose first and win success.

5.31.12 Indra came to visit these people, seeking his friend who pressed soma.
The stone speaks, the altar is carried, and the priests go briskly about their work.

5.31.13 The mortals who desired you now desire you, immortal one; let them not fall into distress.
Bind the worshipers to you and give strength among people with whom we can join you.

Hymn 5.32 — Seer: Gatu of the Atri family. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

5.32.1 You broke open the spring and released its outlets; you checked the dammed floods.
You split the huge mountain, Indra, released its streams, and struck down the Danava.

5.32.2 With the seasons you freed the bound springs from the mountain's udder, mace-bearer.
Fierce Indra, you killed the serpent that lay in the way and took up strength.

5.32.3 Indra's weapon and strength killed that huge, uncaptured one,
Who thought himself without equal; another stronger than he was born.

5.32.4 The mace-bearer struck down Shushna, son of the rain, strong in his own power, growing in darkness.
With his mace the bull overpowered the Danava's fiery force.

5.32.5 By your plans you found the weak point of that one who had settled in a hidden place.
With your fine rule and joy you shut the fighter in a house of darkness.

5.32.6 He lay hidden and grew in sunless darkness.
Indra the bull, delighted by pressed soma, challenged and killed him with a great cry.

5.32.7 When Indra raised his unmatched force and his weapon against the great Danava,
He crushed him with the mace and made him the lowest of all beings.

5.32.8 The fierce one seized him, lying without a wing, drinking sweet drink but not flowing, concealed in his cave.
With a great weapon he shut that footless, hostile speaker inside his wretched home.

5.32.9 Who can block his force and strength? Alone, without rival, he brings the prize.
Even these divine things flee in fear of the power of Indra's advance.

5.32.10 The divine axe bows toward Indra as if longing for him, Gatu.
When all power unites in him, peoples bow to the one with power of his own.

5.32.11 I hear of you alone, true lord of the five peoples, famous among human beings.
Those who called on Indra day and night have gained my newest hopes in him.

5.32.12 I hear of you giving gifts to poets at the right times, generous one.
What do your priestly friends receive, Indra, those who placed their hope in you?

Hymn 5.33 — Seer: Samvarana, son of Prajapati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

5.33.1 I think on the great one, on strong men and on Indra, the powerful one beyond strength.
Praised in the contest for prizes, he notices people who have goodwill toward him.

5.33.2 So, Indra, urged by our thoughtful songs, harness your strong bay horses.
Generous one, you carry them as you please and reach the peoples, overcoming enemies.

5.33.3 Those horses of yours are not yoked for us, lofty Indra, when there is no prayer.
Stand in your chariot, mace in hand, god, and guide the reins with your fine horses.

5.33.4 Many are your songs, Indra, about cattle you won by fighting in the fertile fields.
You carved a home even for the sun and crushed the Dasa's name in battles.

5.33.5 We belong to you, Indra, as do these men, their newly raised troops and assembled chariots.
Come to us, strong as a serpent, like Bhaga gladly called upon in our struggles.

5.33.6 You, Indra, have strength, immortal one, and manly powers more than any man.
Give us wealth we may enjoy; I praise the rich person's gift.

5.33.7 So protect us with your help, Indra, bold one, we praising poets.
Give us the hide of the prizewinner, and take pleasure in the sweet, well-pressed soma.

5.33.8 Let the ten white horses of generous, golden Trasadasyu, son of Purukutsa, carry me.
I now join the plans of Gairikshita.

5.33.9 Let the red horses of Marutashva carry me, rich in skill and gifts at the gathering.
Chyavatana gave me thousands, and the enemy shone brilliantly from head to foot.

5.33.10 Those fine horses of Dhvanya and Lakshmanya, brightly colored and ready,
Went to Samvarana's great wealth like cattle going to their pen.

Hymn 5.34 — Seer: Samvarana, son of Prajapati. Deity: Indra. Meter: Jagati, Trishtubh.

5.34.1 The marvelous one, with no born enemy, undying and shining with sunlight, travels by his own power.
Press soma, cook food, carry prayers to the much-praised one, and give generously.

5.34.2 When generous Indra filled his stomach with soma and enjoyed the sweet drink,
Ushanas gave him a great weapon, with a thousand points, to kill the beast.

5.34.3 Whoever presses soma for him at midday or at the morning milking becomes glorious.
Strong, generous Indra gives a shining body and throws off disease, helping his poet friend.

5.34.4 Even after he has killed a person's father, mother, or brother, Indra does not withdraw.
He takes what is offered by the worker; the giver of riches fears no fault.

5.34.5 He does not want to be taken by five or ten, nor does he join the non-presser, even if rich.
He wins his share, strikes or shakes opponents, and shares the cow-filled pen with the god-seeker.

5.34.6 In the battle he ties the chariot wheel of one who refuses to press and of the enemy of the presser.
Fearsome Indra, master of all, leads the Dasa wherever the Arya wishes.

5.34.7 He drives off the Pani and seizes his food, then shares the lovely wealth with a giver.
Even in a stronghold, all the many people who anger his strength cannot hold their place.

5.34.8 When generous Indra saw two peoples, rich and armed together, among shining cattle,
He made one his ally; in the struggle the powerful one released the cattle with his fighters.

5.34.9 I praise Shatri Agniveshi, winner of thousands and a model sign of the Arya, Agni.
Let the collected waters strengthen him; let him wield fierce royal power.

Hymn 5.35 — Seer: Prabhuvasu of the Angiras family. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.35.1 Bring your most effective help and best plan, Indra,
A prize that overcomes people and is hard to beat in contests.

5.35.2 Whatever help you have for the four peoples, Indra, or the three, hero,
Or for the five peoples, bring it here to us.

5.35.3 We call on your chosen, strongest help.
You were born to advance with strength, Indra, overcoming enemies with your allies.

5.35.4 You are strong and born to give; your power is strong.
Your own rule is sure, your heart is brave, Indra, and your strength always defeats.

5.35.5 Go against the mortal who acts as an enemy, Indra, lord of the pressing stone,
With all your chariots, god of a hundred powers and lord of strength.

5.35.6 People who have spread the ritual grass call on you,
The ancient, fierce killer of Vritra, to win prizes.

5.35.7 Protect our chariot in contests, Indra, hard to overcome as it leads the way,
Goes with us in every fight for treasure, and seeks prizes.

5.35.8 Come to our chariot and help us, Indra, with abundant wisdom.
Mighty one, let us have honor in heaven and sing our praise there.

Hymn 5.36 — Seer: Prabhuvasu of the Angiras family. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, Jagati.

5.36.1 Let Indra come, who knows how to give riches and distribute wealth.
Thirsty and eager as a wild bull on the dry land, let him drink the milk-mixed soma.

5.36.2 Let soma rise to your jaws and lips, bay-horsed hero, as it rises up a mountain's side.
We all urge you on with songs like racers, king; may we rejoice, much-invoked one.

5.36.3 My mind trembles like a rolling wheel for fear of neglect, much-invoked lord of the stone.
Will the singer on the chariot praise you, ever-growing generous giver of many goods?

5.36.4 This singer raises his voice strongly for you, Indra, like the pressing stone.
Pass out wealth with your left hand, generous one; with your right, lord of bay horses, do not hold back.

5.36.5 Let the strong sky increase your strength; you ride behind two strong bay horses.
Fine-faced one, strong in chariot and purpose, strong bearer of the mace, support us in the contest.

5.36.6 He gave two red prizewinning horses joined with three hundred.
Let peoples honor the young Shrutaratha, and the Maruts serve him.

Hymn 5.37 — Seer: Atri, son of Bhumi. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

5.37.1 One who calls on Indra, his back covered in ghee, joins the sunlight beautifully.
The Dawns rise unfailingly for him who says, “Let us press soma for Indra.”

5.37.2 With fire kindled, grass spread, stones set and soma pressed, he praises Indra.
His pressing stones speak loudly, and the priest leads the offering to the river.

5.37.3 This bride comes seeking a husband who will take her, the vigorous queen.
His chariot sounds for fame and carries around many thousands of gifts.

5.37.4 The king in whose home Indra drinks strong soma mixed with milk does not shake.
With strong men he advances, kills Vritra, and rules lands, increasing his fortunate reputation.

5.37.5 One who offers Indra pressed soma prospers in peace, is ready for conflict, and wins both contests.
He is dear to Surya and dear to Agni.

Hymn 5.38 — Seer: Atri, son of Bhumi. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

5.38.1 Your gift spreads far and wide, Indra of a hundred powers.
So give us great glory, ruler who sees every person.

5.38.2 When you grant famous food, mighty Indra,
Its lasting reputation spreads far, golden one, hard to overcome.

5.38.3 Your great powers, lord of the stone, are full of rain and signs of water.
You rule both heaven and earth, god, to help us.

5.38.4 From whatever skill you have, killer of Vritra,
Bring us manly strength and favor us among men.

5.38.5 With this help of yours, Indra of a hundred powers,
Let us be well guarded in your shelter, hero, let us be well guarded.

Hymn 5.39 — Seer: Atri, son of Bhumi. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.39.1 Whatever wonderful treasure you hold, Indra, lord of the stone,
Let us find that wealth; bring it in both your hands.

5.39.2 Bring what you think best for us to choose, Indra, the treasure that shines.
Let us come to know your boundless giving.

5.39.3 When your great, well-known mind wants to give,
You can bring a prize even from a stronghold, lord of the stone.

5.39.4 I gladly turn to Indra with many words of praise,
Greatest of givers and king of peoples.

5.39.5 This poetic speech and hymn are for Indra to hear.
The Atris' songs increase the prayer-bearer, and their songs adorn him.

Hymn 5.40 — Seer: Atri, son of Bhumi. Deity: Indra; Surya in verse 5; Atri in verses 6–9. Meter: Ushnih, Anushtubh, Trishtubh.

5.40.1 Come and drink the soma pressed by stones, lord of soma.
Strong Indra, strongest killer of Vritra among strong ones.

5.40.2 Strong is the pressing stone, strong the joy, strong this pressed soma.
Strong Indra, strongest killer of Vritra among strong ones.

5.40.3 I call you, strong one, strong bearer of the mace, for your remarkable help.
Strong Indra, strongest killer of Vritra among strong ones.

5.40.4 With soma, a mace and a bull's strength, forceful, powerful King Indra kills Vritra and drinks soma.
Let him yoke his bay horses and come close to enjoy the midday pressing.

5.40.5 When the Asura Svarbhanu struck you with darkness, Surya,
The worlds stood bewildered, like someone who did not know the land.

5.40.6 When Indra struck down Svarbhanu's tricks that spread beneath heaven,
Atri found Surya hidden by darkness through his fourth prayer.

5.40.7 “Do not let this frightened, injured one who belongs to you be swallowed in envy, Atri.
You are a friend who truly gives; King Varuna and you protect me here.”

5.40.8 Joining the prayer to the pressing stone and honoring the gods respectfully with his song,
Atri set Surya's eye in heaven and drove away Svarbhanu's tricks.

5.40.9 Surya, whom the Asura Svarbhanu struck with darkness,
Was found by the Atris; no others could do it.

Hymn 5.41 — Seer: Atri, son of Bhumi. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, Atijagati, Viraj.

5.41.1 Mitra and Varuna, which of you will guard us for truth, from mighty heaven or earth?
Protect the one sacrificing in truth's house, or grant prizes to a herder.

5.41.2 May Mitra, Varuna, Aryaman, Indra, the Ribhus, and the Maruts welcome us,
And those who respectfully offer a fine song in harmony to generous Rudra.

5.41.3 Come when called, Ashvins, in the wind's course, where your chariot grows strong.
Or bring thought for the divine lord of heaven as food for the worshiper.

5.41.4 Heavenly Sakshana, Kanva's priest, Trita of heaven, Vayu, and Agni join together;
Pushan, Bhaga, who feeds everyone at the offering, go to the contest with fine horses.

5.41.5 Bring yourselves wealth with yoked horses; let thought seek wealth for help.
The eager one's priest gives good help, Maruts, in your swift paths.

5.41.6 Set Vayu before you with his chariot yoked; praise the wise god with songs.
Let the rich and generous wives, seeking truth and preparing plenty, give us good things.

5.41.7 I come near you with worthy words of praise, with strong, illuminating songs that reach heaven.
Let Dawn and Night, knowing everything, bring the sacrifice to a mortal.

5.41.8 I praise the nourishing men and the lord of the house, giving to Tvashtri.
I seek wealth from prosperous Thought, trees of the forest, and plants with respect.

5.41.9 Let the mountains stand as protection for our bodies, and the bright ones like brave Vasus.
Let the praised god born in water, worthy of worship, grow our song and bring manly help.

5.41.10 I have praised the bull, child of earth and son of waters, Trita, with a fine hymn.
Agni's flames sing, and his hair of fire tears down forests.

5.41.11 How shall we speak to mighty Rudra, and when to wise Bhaga for wealth?
Let the waters, plants, heaven, woods, and tree-covered hills help us.

5.41.12 Let the lord of strength hear our songs, swift one who crosses the sky and travels around.
Let the bright waters hear, surging around the ladles of the great mountain.

5.41.13 Great ones, I will tell you what I know, marvelous ones who hold what is desirable.
Even well-born birds approach the human following in commotion with deadly weapons.

5.41.14 I have spoken to those born in heaven and earth and to the waters for a good sacrifice.
May heaven and the bright-tipped songs grow; may the waters gathered together rise.

5.41.15 At every step age is laid on me; let the strong guardian with her guardians protect me.
Let the great mother Rasa join us with generous men whose hands and actions are straight.

5.41.16 How can we serve the generous Maruts with respect and fitting praise, the renowned Maruts with fitting praise?
Let Ahi Budhnya do us no harm; let him bring us victory over opponents.

5.41.17 Even so, gods, a mortal seeks you for offspring with livestock, a mortal seeks you, gods.
Let the nourishing body be safe here; let destruction swallow even my old age.

5.41.18 May we receive your nourishing favor and food, Vasus, with milk from the cow.
Let that generous, kindly goddess run toward us to bring us well-being.

5.41.19 Let Ila, mother of the herd, and Urvashi with the rivers speak for us.
Let Urvashi praise with the great sky and cover the first offering of humanity.

5.41.20 Let her join us for a rich supply of food.

Hymn 5.42 — Seer: Atri, son of Bhumi. Deity: the All-Gods; Rudra in verse 11. Meter: Trishtubh, Viraj.

5.42.1 Let my most peaceful song now reach Varuna, Mitra, Bhaga, and Aditi.
Let the one born from the speckled mother, with five priests and an open path, hear us and bring joy.

5.42.2 May Aditi welcome my hymn like a mother welcoming her dear and gentle son.
May my prayer be dear and god-given, and give me joy in Mitra and Varuna.

5.42.3 Raise up the wisest of poets and anoint him with honey and ghee.
May god Savitar set before us the beautiful treasures laid out for us.

5.42.4 Indra, lead us with one mind to cows, with our generous patrons, bay-horsed one, and safety.
Bring together what the gods favor in prayer and the goodwill of gods fit for sacrifice.

5.42.5 May divine Bhaga, Savitar, wealthy Amsha, Indra who won Vritra's riches,
The Ribhus, Vaja, and generous Thought, the swift immortals, help us.

5.42.6 Let us speak of the deeds of the victorious, ageless one with the Maruts, whom none can resist.
Neither those before you, generous one, nor those after, nor any new person has equaled your strength.

5.42.7 First praise Brihaspati, who grants treasure and wins riches.
Most helpful to those who sing and praise, the rich god comes to one who calls.

5.42.8 Under your help, Brihaspati, may generous, brave givers stay unharmed:
Those giving horses, cows, or clothing; let wealth go to those fortunate people.

5.42.9 Make the wealth of those who enjoy things without giving or praising us disperse.
Drive from the sun those who break the ordinances, prosper by their acts, and hate prayers.

5.42.10 Maruts, run down on your wheel-less chariots the one who sends demons into the gods' feast,
Who mocks the worker serving you, making petty desires for himself as he sweats.

5.42.11 Praise the one with good arrows and a good bow, who controls every healing medicine.
Worship great Rudra for peace of mind and honor that divine lord respectfully.

5.42.12 May the skillfully made rivers, wives of the bull, work well, their hands skillful in their home.
May Sarasvati, Brihaddiva, and Raka, giving generously, provide a clear path.

5.42.13 I bring a new song and insight to the great one who gives good shelter.
He made our world by shaping forms in his lovely daughter's body.

5.42.14 Singer, let your fine praise reach the roaring, thundering lord of food now,
Who brings clouds and water and moistens heaven and earth with lightning.

5.42.15 Let this song reach the troop of Maruts, the young sons of Rudra.
Desire for wealth calls to me for safety; praise the tireless ones with spotted horses.

5.42.16 Let this song reach earth, the air, forest trees, and plants to bring wealth.
May each god be easy for me to call; let mother Earth not turn us toward harmful thoughts.

5.42.17 Gods, let us live in wide space without obstruction.

5.42.18 With the Ashvins' new and joyful help, let us travel under good guidance.
Bring us wealth, heroes, and every immortal form of good fortune.

Hymn 5.43 — Seer: Atri, son of Bhumi. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, Viraj.

5.43.1 May the milk cows come quickly toward us with milk and honey, without failing.
The wise singer calls on the seven great, generous ones to bring much wealth and joy.

5.43.2 Heaven and Earth, accept our respectful praise, unfailing ones, and bring us prizes.
Father and mother of sweet speech and skilled hands, help us win fame in every contest.

5.43.3 Priests, having prepared sweet drinks, bring Vayu the beautiful bright one.
God, drink it first like our priest; we have given you the sweet drink to enjoy.

5.43.4 Ten fingers and two arms take hold of the stone, skilled hands preparing soma.
A firm hand milks sweet juice from the drop on the hill with a crackling sound.

5.43.5 Soma has been pressed for you to enjoy, Indra, for judgment, skill, and great joy.
When called, make your dear bay horses ready and well yoked to the chariot to come here.

5.43.6 Bring us the great goddess Aramati, Agni, in harmony with the others, and the divine lady who receives offerings.
Knowing truth, let her come to enjoy the sweet drink by the paths the gods travel.

5.43.7 They anoint him and spread him out like wise priests, heating the offering with Agni.
The hot vessel, seeking truth, has sat by Agni like a dear son in his father's lap.

5.43.8 Let this great, powerful, peaceful song go as a messenger to call the Ashvins.
Come here in one chariot bringing joy, to the treasure as an axle goes to its hub.

5.43.9 I have set a respectful word before mighty Pushan and Vayu,
Who drive our thoughts with gifts and give prizes and treasure themselves.

5.43.10 Call every Marut here by name and form, Jatavedas.
All Maruts, come with every kind of help to the singer's sacrifice, songs, and praise.

5.43.11 Let Sarasvati come from the great mountain of heaven to this sacrifice, worthy of worship.
May the goddess, pleased with our call and rich in ghee, hear our helpful words.

5.43.12 Seat wise, great, blue-backed Brihaspati in his place.
Let us honor the golden-red one who burns at home, settled at the source.

5.43.13 Let the one who sustains us come with every help, giving from the great sky when called,
Clothed in plants, unfailing, a bull with threefold horns that gives us life.

5.43.14 At the highest place of the mother, the bright seekers came near in life.
They clean the kindly child with respect and offerings, like people dressing him in clothes.

5.43.15 Agni, tireless paired workers come to you, great one, with thought and great strength.
May each god be easy for me to call; let mother Earth not turn us toward harmful thoughts.

5.43.16 Gods, let us live in wide space without obstruction.

5.43.17 With the Ashvins' new and joyful help, let us travel under good guidance.
Bring us wealth, heroes, and every immortal form of good fortune.

Hymn 5.44 — Seer: Avatsara Kashyapa; in verses 10–13 additional seers are named: Kshatra, Manasa, Evavada, Yajata, Sadhri, Vishvavara, Mayi, Sadaprina, Bahuvrikta, Shrutavitta, Tarya, and Sutambhara.

5.44.1 As before, from ancient times and for all, we praise this eldest one, seated on ritual grass and finding sunlight.
With our song we bring him toward us for milking, swift in victory; you grow wherever he goes.

5.44.2 For beauty, the lovely ones of the higher world shine and stir the quarters of heaven.
You guard well and cannot be tricked, wise one; your name stands in truth beyond illusions.

5.44.3 The swift one accompanies the offering; that priest brings safety and carries strength.
He moves across the grass, a young bull in the middle, forever young and set free from harm.

5.44.4 These well-yoked ones set out to get food, traveling down toward him and strengthening truth.
With well-guided reins and all their signals, Krivi takes names from the downhill course.

5.44.5 Working together with the wooden pieces, the fine sacrificial post holds a growing child in the minds of the women.
You shine, following a straight path beside the streams; grow, living one, among the wives at the sacrifice.

5.44.6 As he is seen, so he is named; they hold together by his quick, watery shadow.
Give us wide, great space, great courage and strong sons, with strength that does not fail.

5.44.7 The mother or father goes past opponents, and the wise Surya travels with a ready mind.
Keeping the day safe and guarding homes all around, he wins shelter through his own help.

5.44.8 His sign moves higher than that of this guide, whose name you hear in the sages' voices.
Through work he found the one placed in him; the one who carries himself will be ready.

5.44.9 The first of these stands over the ocean; the pressing carried on there is never lost.
There the worker's heart does not tremble, where understanding makes a pure bond.

5.44.10 Through the thoughts of Kshatra and Manasa, Evavada, Yajata, and Sadhri,
Let us fill Avatsara with pleasant songs, giving an especially strong prize to the knowing one.

5.44.11 Aditi is their falcon, and their drink is for Vishvavara, Yajata, and Mayi.
They urge each other forward, knowing the strong protection that stands near you.

5.44.12 Sadaprina, Yajata, and Bahuvrikta defeated their foes; Shrutavitta and Tarya stand with you.
He comes toward both chosen things and shines when he joins the group with good guidance.

5.44.13 Sutambhara is a good guardian of the worshiper, raising the udder of every thought.
He brings the cows; the milk with its sweetness has found a place, and he follows the call without sleeping.

5.44.14 The verses desire the one who is awake; the chants come to the one who is awake.
To the one who is awake this soma says, “I am yours, at home in your friendship.”

5.44.15 Agni is awake and the verses desire him; Agni is awake and the chants come to him.
Agni is awake and this soma says to him, “I am yours, at home in your friendship.”

Hymn 5.45 — Seer: Sadaprina of the Atri family. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

5.45.1 The one who knows heaven broke the rock with hymns; the bright cows came at the advancing dawn.
The god opened the cattle pens and opened human doors from the light.

5.45.2 Surya set beauty in place and drove ignorance away; the mother of cows came, knowing the way.
The rivers flowed like a sea in dry land; heaven stood firm like a well-set post.

5.45.3 The mountain's child is for this hymn and for the first birth of the great ones.
The mountain split, heaven was established, and earth served those who came to it.

5.45.4 With good hymns and words the gods love, call Indra and Agni for help.
Wise people who sacrifice well serve and worship the Maruts with hymns.

5.45.5 Now let us think clearly, put an end to harmful hunger, and make more space.
Let us set hatred far off secretly and go forward toward the worshiper.

5.45.6 Friends, let us form the thought by which the mother released the cattle pen,
By which Manu defeated the many-colored one and the merchant drew water from the hollow.

5.45.7 The rock sounded when they worked it; the nine Angirases sang for ten months.
Sarama found the cows moving toward truth, and Angiras made all these things real.

5.45.8 At the dawn of that mighty one, all the Angirases lowed with the cattle.
In their highest meeting place, Sarama found the cows along truth's path.

5.45.9 Let Surya come with seven horses into the broad field that reaches far for him.
A swift falcon flew to the pressed drink; the young poet shines as he goes among the cattle.

5.45.10 Surya climbed the shining flood when he yoked the golden horses, their backs free.
The wise ones led him like a boat on the waters, and the listening waters came nearer.

5.45.11 I place with you among the waters a thought that wins sunlight, by which the nine Angirases crossed for ten months.
With this thought let us be guarded by gods; with it let us cross beyond trouble.

Hymn 5.46 — Seer: Pratikshatra of the Atri family. Deity: the All-Gods; the wives of the gods in verses 7–8. Meter: Jagati, Trishtubh.

5.46.1 I have yoked myself like a knowing horse and bear the load, seeking a path across.
I do not want to be unyoked or turned back; the leader knows the path and will lead straight on.

5.46.2 Agni, Indra, Varuna, Mitra, gods, Marut troop, and Vishnu, come forward.
May both Ashvins, Rudra, the divine wives, Pushan, Bhaga, and Sarasvati welcome us.

5.46.3 I call Indra, Agni, Mitra, Varuna, Aditi, the sun, earth, heaven, Maruts, mountains, and waters,
Vishnu, Pushan, Brihaspati, Bhaga, and Savitar to help.

5.46.4 May Vishnu, Vayu, generous Soma, and the unfailing ones give us joy.
May the Ribhus consider us for wealth, and the Ashvins, Tvashtri, and Vibhvan too.

5.46.5 May the heavenly Marut troop come to sit on our ritual grass.
May Brihaspati, Pushan, Varuna, Mitra, and Aryaman give us a protected shelter.

5.46.6 May the well-praised mountains and shining rivers protect us.
Let Bhaga the distributor come to help us in strength; let wide Aditi hear my call.

5.46.7 May the eager wives of the gods help us and urge us on to win prizes.
Goddesses of earth and waters, easily called, give us protection.

5.46.8 Let the divine wives enjoy this: Indrani, Agnayi, Ashvini, and Rat.
Let Heaven, Earth, and Varunani hear us; let the goddesses share in the season of women.

Hymn 5.47 — Seer: Pratiratha of the Atri family. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

5.47.1 She comes from heaven putting things in motion, speaking: the great mother waking her daughter.
The young woman, bringing thought, calls to the fathers in their home.

5.47.2 The swift ones do their work and settle at the center of immortality.
Their broad, endless paths circle all around heaven and earth.

5.47.3 The red-winged bull of the ocean entered his ancient father's birthplace.
The speckled stone in the middle of heaven has crossed the ends of the sky.

5.47.4 Four support him for safety, ten feed the child for his journey.
His threefold cows travel at the highest edge of heaven and circle its far ends.

5.47.5 People, this is the visible form as rivers move and waters stand.
Two carry him while others belong to his mother, twins born here and bound together.

5.47.6 Mothers stretch out their work for him and weave clothes for their son.
Rejoicing, the bulls go along heaven's path toward the brides to draw near.

5.47.7 Let this be good for us, Mitra, Varuna, and Agni; let these words bring us peace.
May we find a ford and firm ground. Honor to heaven, our great home.

Hymn 5.48 — Seer: Pratibhanu of the Atri family. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati.

5.48.1 When shall we consider his dear home, his own rule, fame, and greatness?
When cloud covers the airy realm, the power that chooses waters spreads them out.

5.48.2 The women spread a pattern bearing heroes, all dressed alike across the sky.
The waters move backward and downward; god-seeking people cross over with those who went first.

5.48.3 With pressing stones at day and night, he attacks the strongest weapon in his power.
Hundreds move around him in his own home, rolling the days together and apart.

5.48.4 I saw his path like an axe's edge, facing the form he enjoys.
Together he places treasure with his community when it calls for support, as a father supports his house.

5.48.5 With four faces he moves his tongue, beautifully clothed, as Varuna controls the enemy.
We do not know the full measure of his humanity from which Bhaga and Savitar give the prize.

Hymn 5.49 — Seer: Pratiprabha of the Atri family; Trinapani in verse 5. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

5.49.1 Today I seek divine Savitar and Bhaga, who share out the treasure of life.
Ashvins who give to many, I call you each day to be my friends.

5.49.2 Knowing the divine lord's course, honor Savitar with fine hymns.
Speak to him respectfully, understanding that he shares the greatest treasure of life.

5.49.3 Pushan, Bhaga, and Aditi give good things freely in the morning.
Indra, Vishnu, Varuna, Mitra, and Agni bring good days, marvelous gods.

5.49.4 May Savitar, without a rival, and the nourishing rivers grant us that shelter.
When I have served as priest of the sacrifice, may we be masters of rich and prize-filled wealth.

5.49.5 Those who speak good hymns respectfully to the Vasus, Mitra, and Varuna at home,
Make room for us and remove the great danger; let us enjoy help from Heaven and Earth.

Hymn 5.50 — Seer: Svasti of the Atri family. Deity: the All-Gods. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.50.1 Let every mortal choose the friendship of the god who guides.
Everyone seeks wealth and chooses glory so they can thrive.

5.50.2 God who guides, let us stay with those who follow your instructions.
With our companions let us share their wealth and what they seek.

5.50.3 So welcome the men, the guests, and their wives among us;
Let the one who drives foes away keep every road free of hatred.

5.50.4 Where the bearer was placed, the animal rushed to the wooden vessel.
Strong-minded, with a home of heroes, he is a wise winner by the river.

5.50.5 This is yours, divine guide and master of the chariot: welcome wealth.
We ask for good wealth and safety, praising food and praising the god.

Hymn 5.51 — Seer: Svasti of the Atri family. Deity: the All-Gods; Indra and Vayu in verses 4 and 6–7; Vayu in verse 5. Meter: Gayatri, Ushnih, Jagati, Trishtubh, Anushtubh.

5.51.1 Come to drink pressed soma, Agni, with every protector
And all the gods, to receive offerings.

5.51.2 Come to the sacrifice, thinkers of truth who keep the true ordinance.
Drink with Agni's tongue.

5.51.3 Come with the wise early arrivals, present wise one,
With gods who will drink soma.

5.51.4 This soma pressed in the vessel is poured all around the bowl,
Dear to Indra and Vayu.

5.51.5 Come to the feast, Vayu, welcoming the offering.
Drink the pressed soma along with the food.

5.51.6 Indra and Vayu, you deserve to drink these pressed drinks.
Welcome them, faultless ones, together with the food.

5.51.7 Soma mixed with milk has been pressed for Indra and Vayu.
The rivers go down as to a low place, toward the food.

5.51.8 Come together with all gods, the Ashvins, and Ushas, Agni,
To the Atri family's pressing, and rejoice.

5.51.9 Come together with Mitra, Varuna, Soma, and Vishnu, Agni,
To the Atri family's pressing, and rejoice.

5.51.10 Come together with the Adityas, Vasus, Indra, and Vayu, Agni,
To the Atri family's pressing, and rejoice.

5.51.11 May the Ashvins and Bhaga bring us safety; may divine Aditi, without a rival, bring safety.
May powerful Pushan grant safety, and Heaven and Earth with their wise thought.

5.51.12 We call on Vayu for safety, and on Soma for safety, lord of the world.
We call on Brihaspati and all his hosts for safety; may the Adityas bring us safety.

5.51.13 Let all the gods bring us safety today, and Agni Vaishvanara, rich in goods, bring safety.
May the divine Ribhus help us to safety, and Rudra save us from trouble.

5.51.14 May Mitra and Varuna bring safety, and the wealthy goddess of the path bring safety.
May Indra and Agni bring us safety; Aditi, give us safety.

5.51.15 May we follow a safe path, like the sun and moon.
May we meet generous, harmless people who know us.

Hymn 5.52 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.52.1 Sing bravely, Shyavashva, to the Maruts with your hymns,
Those worthy of worship who delight in true fame and their own ordinances.

5.52.2 They are bold friends of enduring strength.
On their journeys, the daring ones always protect themselves.

5.52.3 Those swift young bulls leap across the nights.
So we remember the Maruts' greatness in heaven and on earth.

5.52.4 We boldly set our song and sacrifice before the Maruts,
Who protect mortals from harm through all human ages.

5.52.5 Honor these worthy, generous men, whose strength cannot be matched.
Sing the sacrifice to the worshipful Maruts of heaven.

5.52.6 Lofty men with golden ornaments took up spears as weapons.
Lightning danced after them, Maruts, and light rose from heaven itself.

5.52.7 They grew great on earth, through the broad sky,
Among the rivers' twists and in great heaven's meeting place.

5.52.8 Praise the Marut troop highly, true in strength and able in work.
These men set out beautifully and swiftly harness their horses themselves.

5.52.9 They also put on woolen clothes beside the Parushni as they purified themselves.
Their chariot wheels split even mountains by force.

5.52.10 They travel on broad roads, side roads, inner roads, and paths that follow them.
Under these great names they carry their sacrifice to many places.

5.52.11 The men ride on, their teams ride on,
And those from distant places reveal their varied forms.

5.52.12 The singers of the Chandas and the Kubha danced at the spring.
These were no thieves to me, but guardians who showed their splendor.

5.52.13 These lofty men have flashing spears; they are wise and skillful.
Honor this Marut band with words that delight the seer.

5.52.14 Approach the Marut band with gifts, seer, as a wife approaches a friend.
Bold ones from heaven, praised with thought, want to help.

5.52.15 Now thinking of them, I go to the gods with my speech.
They are accompanied by gifts, generous patrons, swift journeys, and adornments.

5.52.16 My patrons speak of seeking kin and call Prishni their mother;
Then these strong men call powerful Rudra their father.

5.52.17 Seven strong ones gave me seven hundred, one hundred each,
On the Yamuna. I received the famous gift of cattle and now seek the reward of horses.

Hymn 5.53 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Kakubh, Brihati, Anushtubh, Ushnih, Gayatri.

5.53.1 Who knows the births of these Maruts? Who was present for their favor before
When they yoked their horses and called out?

5.53.2 Who heard them stand in their chariots, and how did they travel?
For what generous person did they hurry with rain, water, and fresh nourishment?

5.53.3 Those who came to me in joy on bright wings said,
“Look at these spotless young men and praise them.”

5.53.4 They are dressed in ornaments and carry axes, with their own bright light in golden necklaces and rings,
And gleam on their chariots with bows.

5.53.5 I place my hope for joy behind your chariots, Maruts, swift to give.
They move like the heavens pouring rain.

5.53.6 When these generous men send down the store of heaven to the giver,
They release rain clouds; rains go over heaven and earth toward the dry land.

5.53.7 The rivers burst forth with force through the air like cows,
Racing like horses when the dappled teams are released on the road.

5.53.8 Come, Maruts, from heaven, from the air, or from near your home.
Do not stop far away.

5.53.9 Let neither Rasa, Anitabha, Kubha, Krumu, nor Sindhu detain you.
Do not let the water-rich Sarayu hold you back; give your kindness to us.

5.53.10 Rains follow your bright troop of chariots,
The Maruts' newest company.

5.53.11 With good praises and thoughts, let us follow you,
Troop by troop, band by band, company by company.

5.53.12 To what good-born giver of offerings
Have the Maruts set out today on this journey?

5.53.13 You bring lasting grain and seed for our children and descendants.
Give us the wealth and fortune for life that we ask of you.

5.53.14 With safety let us get beyond blame and leave hostility and enmity behind.
Let rain, water, and healing from the red dawn be ours with the Maruts.

5.53.15 The mortal you protect, Maruts, is favored by the gods and rejoices greatly,
A man with strong sons; let us be among them.

5.53.16 Praise the generous ones, as cattle low after grass when he who praises comes.
Call on those who have been friends and speak of the eager ones in song.

Hymn 5.54 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh.

5.54.1 I send this speech to the Marut troop, self-bright and able to shake mountains.
Sing great manly glory for those whose sound reaches heaven and whose sacrifice rides its heights.

5.54.2 Maruts, you thirst and grow strong; your horses are yoked and you range all around.
Lightning gathers with you, Trita roars, and the waters sound as they run through valleys.

5.54.3 Maruts, men with the force of lightning and shining stone, bright as wind and shaking mountains,
Even clouds often thunder at your call, loud, sudden, and mighty.

5.54.4 Rudra's sons, you spread through nights, days, air and regions, shaking everything.
When you cross deserts as ships cross water, you pass all difficulties without harm.

5.54.5 Such is your great strength, Maruts; you stretched out a long course like Surya's.
Your bright flames are impossible to catch when you go down a mountain with no horses.

5.54.6 Your troop shone out, Maruts, when you took the tree from the flood as if it were a little branch.
Then together you led good intention after us, easily, like eyes leading the way.

5.54.7 Whoever you help, Maruts, whether a seer or a king, is not defeated, killed, shaken, hurt, or injured.
Neither wealth nor aid fails that person whom you have prepared.

5.54.8 With teams of horses and winning settlements like men, you Maruts carry water like Aryaman.
When you roar, you fill the springs and wet the earth with sweet drink.

5.54.9 Earth slopes down for the Maruts, heaven slopes down as they set forth,
The paths through the air slope down, and the mountains slope down for the swift givers.

5.54.10 When you gather and rejoice at sunrise, Maruts, bright men of heaven,
Your horses never grow weary on the road; you reach its far end at once.

5.54.11 Spears rest on your shoulders, rings on your feet, golden ornaments on your chests, Maruts, adorning your chariots.
Your hands shine like fire and lightning, and gold helmets are spread over your heads.

5.54.12 You shake the shining fruit from heaven's untouchable branches, Maruts.
The peoples gather and glow when seekers of truth send out their great sound.

5.54.13 Let us share the growing wealth you give, wise Maruts, with good horses and long life.
Let it never fail, like the star in heaven; give us a thousandfold gift.

5.54.14 You Maruts grant riches and brave sons, and helped the singer and seer Samavipra.
You gave a horse to Bharata and made the king attentive.

5.54.15 I ask you for wealth and immediate help, through which we can spread the sun's light among men.
Welcome these words of mine, Maruts, so we can live through a hundred winters in strength.

Hymn 5.55 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh.

5.55.1 The Maruts, fit for worship, hold bright spears and wear golden ornaments on their chests.
They travel with fast, well-guided horses; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.2 You take up your strength yourselves, as you know how, and shine broadly in greatness.
By force you have even measured out the sky; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.3 Born together, strong together, the men grew for beauty together.
They shine like Surya's rays; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.4 Your greatness deserves to be admired, Maruts, visible as Surya's eye.
Set us among the immortals; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.5 You raise rain from the sea, Maruts, and pour water down abundantly.
Your milk cows never run dry; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.6 When you yoke spotted mares and reddish horses at the pole, wearing golden ornaments,
You scatter every rival, Maruts; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.7 No mountains or rivers can stop you; Maruts, you reach whatever place you seek.
You travel around heaven and earth; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.8 Whatever is old or new, Vasus, whatever has risen or been praised,
You know all of it, Maruts; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.9 Be kind to us, Maruts; do not kill us, but give us plenty of shelter.
Come into the singer's friendship; your chariots turn along your beautiful course.

5.55.10 Lead us toward better things and out of distress, Maruts, as we praise you.
Welcome our offerings, worthy gods; may we be masters of wealth.

Hymn 5.56 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Brihati.

5.56.1 Agni, I call the Marut troop of great strength today,
Adorned with golden ornaments, even from heaven's bright region.

5.56.2 As I thought of you in my heart, my hopes came to me.
Those who come closest when called, terrible to see, you increase them.

5.56.3 The earth seems struck by rain as they rejoice and come toward us.
Your strength, Maruts, is like a mighty bear or a frightening wild bull.

5.56.4 They drive down in force like cows hard to restrain.
With their journeys they shake even a rocky mountain of heaven.

5.56.5 Rise now and sing songs for these rain-filled ones.
I call the first and greatest of the Maruts, like cattle released from their pen.

5.56.6 Yoke red mares to the chariot, and yoke red horses to your chariots.
Yoke swift bay horses to the pole to carry you, the best horses to carry you.

5.56.7 This red, loud prizewinning horse was placed here for everyone to see.
Do not let it delay your journeys, Maruts; urge it on in the chariots.

5.56.8 We call the Maruts' chariot, seeking fame,
On which Rodasi stands, carrying joy, together with the Maruts.

5.56.9 I call your bright, splendid troop, beautiful in its chariot,
With whom the fortunate, generous, well-born woman flourishes among the Maruts.

Hymn 5.57 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh.

5.57.1 Come gladly with Indra, sons of Rudra, in golden chariots, for our welfare.
Our thought reaches for you like a thirsty person for heaven's watery springs.

5.57.2 You have axes, spears, thoughts, fine bows, arrows, and quivers.
You have good horses and chariots, Prishni's children; you travel beautifully with good weapons, Maruts.

5.57.3 You shake heaven and mountains and give wealth to the donor; forests bow in fear at your journey.
Prishni's children, you shake earth when you fiercely yoke your spotted mares for a fine journey.

5.57.4 Maruts, bright as wind and dressed in rain, well formed and beautiful as the twins,
With tawny and red horses, spotless, broad-shouldered and wide as heaven in your greatness.

5.57.5 You bear many drops, wear ornaments, give freely, look fierce, and never lose your wealth.
Well-born, with gold on your chests, you have gained the immortal name of heavenly songs.

5.57.6 Your spears rest on your shoulders, Maruts, and power and force are in your arms.
Manly strength is on your heads, weapons on your chariots, and beauty covers all your bodies.

5.57.7 Give us fine wealth with cattle, horses, chariots, brave sons, and brightness, Maruts.
Sons of Rudra, bring us praise; let me share your divine help.

5.57.8 Come, Maruts, men, show us kindness, generous immortals who know truth.
You hear truth, young poets with mighty songs and great showers of rain.

Hymn 5.58 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

5.58.1 I now praise this Marut troop of the newest ones, full of strength.
Their fast horses carry them powerfully, and as free rulers they have gained immortality.

5.58.2 Poet, honor the strong band, fierce and powerful, with ornaments in their hands,
Shaking things by their ordinance, skillful, generous and bringing joy, rich men of boundless greatness.

5.58.3 Let those who carry water come to you today, Maruts, who drive the rain everywhere.
This Agni has been kindled for you; welcome him, young wise men.

5.58.4 You bring forth the king, made with skill, for the people, worthy Maruts.
From you comes the fighter driven by his arm, and from you the good horse and brave son.

5.58.5 Like wheel spokes that do not wear out, like days, they keep arising without injury in their greatness.
Prishni's sons, so like one another and quick to help, joined in their own thought.

5.58.6 When you set out with spotted mares and strong-wheeled chariots, Maruts,
The waters rush, the forests shake, and the bull of heaven bellows over the red cows.

5.58.7 The earth widens along their course and receives them as a wife receives her child.
They yoke the winds as draft horses; Rudra's sons make the rain fall from their sweating bodies.

5.58.8 Come, Maruts, men, show us kindness, generous immortals who know truth.
You hear truth, young poets with mighty songs and great showers of rain.

Hymn 5.59 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts. Meter: Jagati, Trishtubh.

5.59.1 I have shown you the way to good fortune and gifts; I sing to heaven and bring truth to earth.
You wet your red horses and fill the air; with floods you release your own light.

5.59.2 Earth trembles in fear of your strength and rolls like a full boat ready to spill over.
Visible from afar, you mark your course; these men travel together at the great gathering.

5.59.3 Your horns rise like cattle's in glory, your eye like the sun's where it breaks through the sky.
You are handsome and strong as racehorses, men, and aware of your beauty like young men.

5.59.4 Who can equal your greatness, great Maruts, your poems and your manly deeds?
You shake the earth as if it were a ray of light as you bring gifts for good fortune.

5.59.5 Red like horses and bound together, you fight like warriors prepared for battle.
Strong young men, you grow and hide the sun's eye with your rain.

5.59.6 You are neither eldest, youngest, nor in the middle; you burst out and grow great together.
Well born from Prishni, young men of heaven, come toward us.

5.59.7 Like birds in lines you flew with force across the far end of the high sky.
Their horses know both roads, and they have shaken the clouds from the mountain.

5.59.8 May heaven and Aditi provide for our feast, and the generous Dawns come together.
The Maruts have shaken the heavenly store down; sing of them, seer, sons of Rudra.

Hymn 5.60 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts, or Agni and the Maruts. Meter: Trishtubh, Jagati.

5.60.1 I praise Agni respectfully for his help; may he kindly notice what we have done here.
As with chariots seeking prizes, I bring the Maruts' song forward and offer it in due order.

5.60.2 Rudra's sons, the Maruts, have mounted their famous spotted mares and comfortable chariots.
Fierce ones, forests bow in fear before you, and even earth and mountains tremble.

5.60.3 Even a great old mountain is afraid, and heaven's summit shakes at your sound.
When you play, Maruts, with spears, you run together like waters.

5.60.4 They adorn themselves with gold and their own powers like handsome suitors.
For beauty they grow strong on their chariots, continually increasing their greatness.

5.60.5 None is eldest or youngest; they have grown together as brothers for good fortune.
Their father is young, skilled Rudra, and their mother Prishni gives good milk and fine days.

5.60.6 Wherever you dwell in heaven, Maruts, high, middle, or low, fortunate ones,
From there, sons of Rudra, recognize the offering we make to you near Agni.

5.60.7 Agni and Maruts who know everything, bring your shining forms from high heaven.
Rejoicing, shaking things and destroying foes, give a good gift to the worshiper who presses soma.

5.60.8 Drink soma, Agni, and rejoice with the beautiful, praising Maruts, bright members of the troop.
Vaishvanara, join the purifying ones who bring life to all, with your ancient light.

Hymn 5.61 — Seer: Shyavashva of the Atri family. Deity: the Maruts in verses 1–4 and 11–16; Shashiyasi, wife of Taranta, in verses 5–8; Purumilha son of Vidadashva in verse 9; Taranta son of Vidadashva in verse 10; Rathaviti son of Darbha in verses 17–19. Meter: Gayatri, Anushtubh, Brihati.

5.61.1 Who are you men, greatest of all,
Coming one by one from the farthest distance?

5.61.2 Where are your horses and reins? How could you do this, and how did you travel?
Where is the seat on their backs?

5.61.3 Their driving force is at the rear; the men spread their thighs,
Like women bearing children.

5.61.4 Go on, brave young men, with good wives,
As you are heated by Agni.

5.61.5 She who helped the singer Shyavashva, the strong man, win
A hundred horses, livestock, and cattle in addition.

5.61.6 Even a woman, Shashiyasi, is worth more than a man
Who gives nothing and turns away from the gods.

5.61.7 She knows the person who is worn down, thirsty, or longing,
And sets her mind on the gods.

5.61.8 I call a man who gives no praise a Pani, a trader.
Even he is equal to one who never gives.

5.61.9 A pleased young woman came to meet me, the dark one, on my way.
She yoked the red horses for Purumilha, the wise man with lasting fame.

5.61.10 The son of Vidadashva gave me a hundred milk cows,
As generously as Taranta.

5.61.11 Riding fast horses and drinking exhilarating honey,
They gained fame here.

5.61.12 Heaven and earth shine through the beauty of their chariots,
Like a golden ornament high in heaven.

5.61.13 That young Marut troop rides fierce chariots, without blame.
Beautiful on their journey, they cannot be held back.

5.61.14 Who knows where these shaking ones rejoice now,
Born of truth and free from fault?

5.61.15 Wise guides, you lead a mortal this way by thought,
And listen when called on a journey.

5.61.16 Worthy Maruts who destroy enemies, return to us
With many beautiful and desired gifts.

5.61.17 Goddess Night, carry this song of mine to the son of Darbha,
As a charioteer carries my words.

5.61.18 And tell me if Rathaviti has pressed soma;
My longing has not gone away.

5.61.19 Rathaviti lives richly by the cow-filled lands,
Resting among mountains.

Hymn 5.62 — Seer: Shrutavid of the Atri family. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

5.62.1 The lasting truth belonging to you is covered by truth, where the sun's horses are unyoked.
Ten hundreds stood together there; I saw that one finest form of the gods.

5.62.2 That is your greatness, Mitra and Varuna; the standing ones yielded milk through the days.
You fill every stream in the sun's home, and one wheel follows you both around.

5.62.3 You held up earth and heaven by your greatness, royal Mitra and Varuna.
Make plants grow, fill the cows with milk, and release the rain, swift givers.

5.62.4 Let your well-yoked horses carry you here, their reins bringing them close.
The coating of ghee follows you; rivers flow near you from old times.

5.62.5 Following your famous protection, they guard the growing earth as ritual grass is protected by prayer.
Full of respect and firm in skill, Mitra and Varuna, you protect them in the chariot with refreshment.

5.62.6 You two kings hold firm, unharmed royal power, propped by a thousand pillars.
Varuna, you defend the good person who does not hurt others, holding provisions for him.

5.62.7 The golden covering of its pillar shines like a heavenly whip.
May we enjoy the sweet drink of the chariot in a good field or the fruitful one.

5.62.8 At dawn you mount the golden chariot with its iron pillar, Mitra and Varuna, as the sun rises.
From there you see Aditi and Diti.

5.62.9 Unfailing protectors of the world, generous ones, with your great, unbroken shelter,
Help us, Mitra and Varuna, so we can strive and win.

Hymn 5.63 — Seer: Archannanas of the Atri family. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Jagati.

5.63.1 Guardians of truth, you stand in your chariot in the highest heaven, keeping the true ordinance.
The one you help here, Mitra and Varuna, receives a sweet rain shower from heaven.

5.63.2 You rule this world as two sovereign kings, Mitra and Varuna, seeing the sun at the gathering.
We ask for the blessing of your rain and lasting life; thunder crosses heaven and earth.

5.63.3 Strong kings, bulls and lords of heaven and earth, Mitra and Varuna, seeing every person,
You arrive with bright clouds and noise and make heaven rain through divine power.

5.63.4 Your divine power rests in heaven, Mitra and Varuna, where Surya moves as a bright weapon of light.
You hide him in a rain cloud; Parjanya sends sweet drops flowing.

5.63.5 The Maruts yoke their smooth, fine chariot like heroes in a struggle for cattle, Mitra and Varuna.
Thunder travels across the colored skies; kings of heaven, pour down milk on us.

5.63.6 Parjanya speaks a loud and shining word of power, Mitra and Varuna.
Maruts, cover yourselves with clouds by your good power; make the red, spotless sky rain.

5.63.7 With thoughtful ordinances, Mitra and Varuna, you guard the divine ordinances by your power.
You rule the whole world through truth and have placed Surya, the bright chariot, in heaven.

Hymn 5.64 — Seer: Archannanas of the Atri family. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.64.1 With a song we call Varuna, who destroys enemies, and Mitra.
With the sun enclosed as in the shelter of their arms, they have traveled around.

5.64.2 Let these two arms reach the one who honors them with good thoughts.
Your kindly, enduring care is praised in all lands.

5.64.3 If I can find Mitra's path now, let me travel along it,
Following his dear protection that harms no one.

5.64.4 Mitra and Varuna, I want to lay a song before you both
When you compete to support the homes of generous patrons and singers.

5.64.5 Come to us, Mitra and Varuna, at our gathering with bright flames.
You increase generous patrons and friends in your own homes.

5.64.6 You bear great power for these people, Varuna and Mitra.
Make room for us to win prizes, gain wealth, and live safely.

5.64.7 At dawn, when the sun's red cow rises, worthy kings of the gods,
Run to the pressed soma like two men on foot, carrying Archannanas with you.

Hymn 5.65 — Seer: Ratahavya of the Atri family. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh, Pankti.

5.65.1 Let the one who knows and plans well speak to us among the gods,
Varuna or Mitra, either of whom welcomes our songs.

5.65.2 They are two kings of the finest splendor and far-reaching fame,
True lords who grow by truth and keep the right order among all peoples.

5.65.3 I come near you both, asking for help as in the past,
That we may give fine horses, following good guidance, when we seek prizes.

5.65.4 Mitra opens a road to a home even through trouble.
Mitra's goodwill always comes to the one who serves him.

5.65.5 Let us live in Mitra's widest protection;
Your help is free from harm, Varuna, even after all else is gone.

5.65.6 You two guide and lead these people together, Mitra and Varuna.
Do not overlook the generous or our seers; protect our cattle pen.

Hymn 5.66 — Seer: Ratahavya of the Atri family. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh.

5.66.1 Mortal, recognize the two wise gods who destroy enemies;
Give great food to Varuna, whose appearance is shaped by truth.

5.66.2 They hold royal power without swerving and divine rule in good order.
Their ordinance is visible among people like the sun.

5.66.3 I seek their wide road for our chariots and a path to cattle.
With songs we remember Ratahavya's steadfast praise of you both.

5.66.4 For you two are remarkable in wisdom, with strong walls built from skill.
Pure in your judgment, you know human beings by your signs.

5.66.5 This truth has great fame on earth among the seers.
Their paths stretch far and flow across the broad land.

5.66.6 When we and our generous patrons seek your watchful guidance, Mitra,
Let us work for the widest, well-protected freedom under your own rule.

Hymn 5.67 — Seer: Yajata of the Atri family. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Anushtubh.

5.67.1 So great is your accomplished work, Adityas worthy of worship.
Varuna, Mitra, and Aryaman, you hold the strongest rule.

5.67.2 When you sit on your golden seat, Varuna and Mitra,
Guardians of people, grant happiness, destroyers of enemies.

5.67.3 All-knowing Varuna, Mitra, and Aryaman
Follow their ordinances like steps and protect mortals from injury.

5.67.4 They are true, touch truth, and keep the right order among every people.
They guide well, give generously, and open space even through trouble.

5.67.5 Which of you, Mitra or Varuna, has not been praised for protecting our bodies?
Our thought seeks you both, and the Atris' thought seeks you.

Hymn 5.68 — Seer: Yajata of the Atri family. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Gayatri.

5.68.1 Sing to Mitra and Varuna with an inspired song;
Their great rule and truth are wide.

5.68.2 Both Mitra and Varuna are sovereign kings born in ghee,
Gods honored among the gods.

5.68.3 May they give us great earthly and heavenly wealth;
Your power among gods is great.

5.68.4 They follow truth by truth and have gained living skill;
These two gods without deceit grow stronger.

5.68.5 Lords of the flowing waters, you make heaven rain from its abundant supply.
You occupy the great seat.

Hymn 5.69 — Seer: Uruchakri Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

5.69.1 Varuna, you two hold up three bright regions and three heavens, and, Mitra, three spaces.
Growing stronger, you guard the undying ordinance of the ruler's authority.

5.69.2 Varuna, your cows are rich in food; Mitra, your rivers yield sweet drink.
Three bright bulls, bearers of seed, stand in the three realms.

5.69.3 In the morning I call on the goddess Aditi, and at noon when the sun rises.
Mitra and Varuna, I ask for wealth, wholeness, children and descendants, and safety and peace.

5.69.4 You, Adityas, hold up the shining sky and the earth below.
The deathless gods do not violate your fixed ordinances, Mitra and Varuna.

Hymn 5.70 — Seer: Uruchakri Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Gayatri.

5.70.1 Varuna, your protection reaches far even now.
Mitra, I seek your good will, the good will of you both.

5.70.2 May we gain from you both food to sustain us, without deceit.
May we belong to you, powerful ones.

5.70.3 Guard us with your protections, strong ones; protect us well.
May we overcome the Dasyus with our own bodies.

5.70.4 You two whose plans are wonderful, do not let our bodies suffer anyone's harm.
Do not let it come through our offspring or our own persons.

Hymn 5.71 — Seer: Bahuvrikta Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Gayatri.

5.71.1 Come to us, Varuna and Mitra, punishers of injury, with your strength.
Come to this fine sacrifice.

5.71.2 You rule over everything with understanding, Varuna and Mitra.
As lords, make our thoughts grow strong.

5.71.3 Come to the soma pressed by your worshiper, Varuna and Mitra.
Come to drink this soma.

Hymn 5.72 — Seer: Bahuvrikta Atreya. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Ushnih.

5.72.1 We call on Mitra and Varuna with songs, as Atri did.
Sit on the ritual grass to drink soma.

5.72.2 Your ordinance gives lasting security; your rule guides people.
Sit on the ritual grass to drink soma.

5.72.3 May Mitra and Varuna welcome our sacrifice and grant our wish.
Sit on the ritual grass to drink soma.

Hymn 5.73 — Seer: Paura Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh.

5.73.1 Whether you are far away today or nearby, Ashvins,
or in the wide sky, you who bring many gifts, come here.

5.73.2 I call you here, you who are present in many places and bring many wonders.
I call you mighty ones, who travel freely, for help and for the best gifts.

5.73.3 When you set the wheel of your chariot in motion to show your beauty,
you fly in greatness across the spaces, beyond other generations of people.

5.73.4 All that is said in praise of you has been done by you.
Though born separately, you two spotless ones come together to us as relatives.

5.73.5 When Surya's daughter climbs onto your swift chariot,
your reddish birds spread their wings around you, warding off the burning heat.

5.73.6 Atri recognizes your favor and wisdom, two men.
Ashvins, he eagerly prepares the pure hot offering for you with his mouth.

5.73.7 Your powerful, high-pitched call is heard spreading on your journeys,
when Atri summons you, Ashvins, through your wonderful deeds.

5.73.8 The thirsty one seeks the rich, overflowing sweetness from you, strong ones.
When you carry it across the sea, prepared food is brought to you.

5.73.9 It is true, Ashvins: people call you both bringers of happiness.
In your travels you answer calls best and show the greatest kindness.

5.73.10 May these prayers we have made for the Ashvins bring them strength and peace.
We have fashioned them like chariots and spoken our great thanks.

Hymn 5.74 — Seer: Paura Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh, verse 8 shortened.

5.74.1 Where in heaven, gods and Ashvins rich in wisdom, are you today?
Hear this, you strong and wealthy ones: Atri is calling you both.

5.74.2 Where are you two now, famous truthful gods, in heaven?
Among which people are you traveling, and which rivers are you beside?

5.74.3 To whom do you travel, to whom do you go, and for whom do you harness your chariot?
Whose prayers please you? We want you, rich ones, to help us.

5.74.4 You helped Paura, who had fallen into the water, for Paura's sake,
when he was seized as if he were a lion in a place of hostility.

5.74.5 You released the aged Chyavana from his covering like a garment.
You made him young again, to satisfy his wife's desire.

5.74.6 You have a singer here, and we wish to see you in your beauty.
Listen to me now and come with help, you rich ones.

5.74.7 Which of the many mortals has chosen you today?
Which poet has called you, drivers of poets, and which man with sacrifices, rich ones?

5.74.8 Let your chariot, foremost among chariots, come to us, Ashvins.
Among mortals many voices longing for us rise up to you.

5.74.9 May our repeated song please you, lovers of sweetness.
Fly toward us, wise ones, on your birds like two hawks.

5.74.10 Ashvins, whenever you hear this call,
your generous arms and full provisions provide us food.

Hymn 5.75 — Seer: Avasya Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Pankti.

5.75.1 With a song the poet prepares to greet your beloved, powerful, wealth-bearing chariot, Ashvins.
You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.2 Come here, Ashvins, across all the old distances, you skilled ones with golden tracks,
kind ones whose chariot crosses rivers. You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.3 Come to us bearing treasures, Ashvins, strong ones with golden tracks.
Accept our offering, you rich ones. You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.4 Your well-praised voice has been placed on the chariot, you strong and wealthy ones.
Your resounding animal brings fine-looking food. You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.5 Be alert in mind, strong charioteers who hear calls.
Ashvins, travel on your birds to honest Chyavana. You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.6 Let your mind-guided horses, sprinkled with drops, carry you here for a drink,
together with your kindness, Ashvins. You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.7 Come here, Ashvins, truthful ones, and do not turn away.
Come around even across a stranger's territory, unconquerable ones. You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.8 At this sacrifice, you unconquerable lords of good fortune, honor your singer,
Avasya, who praises you, Ashvins. You lovers of sweetness, hear my call.

5.75.9 Dawn has appeared, bright as an animal; Agni has been lit at the right time.
Your immortal chariot has been harnessed, strong and wealthy, skilled ones. You lovers of sweetness, hear my call.

Hymn 5.76 — Seer: Atri Bhauma. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

5.76.1 Agni shines before the dawns; the wise men's words rise up toward the gods.
Come here now in your chariot, Ashvins, to the overflowing warm drink.

5.76.2 Do not delay: come here quickly to this prepared offering and praise, Ashvins.
Come with help in the daytime feast; bring the worshiper your kindest protection.

5.76.3 Come at the morning milking, at the start of day, or at noon as the sun rises.
Give us your kindest help by day and night; now the drink awaits you, Ashvins.

5.76.4 This has been your place and home since ancient days; these are your houses, Ashvins.
Come to us from the broad heaven, the mountain, and the waters, bringing food and strength.

5.76.5 With the Ashvins' new help, their kindness and good guidance, may we succeed.
Bring us wealth and brave men, and every good fortune, deathless ones.

Hymn 5.77 — Seer: Atri Bhauma. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

5.77.1 Worship first the two who travel in the morning, before the sun's reddish rays: let them drink.
The Ashvins attend the morning sacrifice; the wise praise those who take the first share.

5.77.2 Worship the Ashvins in the morning and urge them on; an evening offering does not please these gods.
Someone else also worships them, away from us: each earlier worshiper wins more favor.

5.77.3 Your chariot comes carrying food, gold-skinned and honey-colored, dripping with clarified butter.
It moves as fast as thought and wind, Ashvins, and takes you past every danger.

5.77.4 Whoever serves the Ashvins most and gives them the finest share of food
will nourish his children through their help and always overcome those without support.

5.77.5 With the Ashvins' new help, their kindness and good guidance, may we succeed.
Bring us wealth and brave men, and every good fortune, deathless ones.

Hymn 5.78 — Seer: Saptavadhri Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh, verses 1–3 Ushnih, verse 4 Trishtubh.

5.78.1 Come here, Ashvins, truthful ones; do not turn away.
Fly like swans to the pressed soma.

5.78.2 Ashvins, come like deer or cattle to the barley.
Fly like swans to the pressed soma.

5.78.3 Ashvins, rich ones, accept our sacrifice and grant our wish.
Fly like swans to the pressed soma.

5.78.4 When Atri called to you from inside the enclosure, pleading like a woman,
you came, Ashvins, with a hawk's fresh speed and the kindest help.

5.78.5 Open wide, tree, like the womb of a woman in labor.
Hear my call, Ashvins, and release Saptavadhri.

5.78.6 For the frightened, pleading sage Saptavadhri,
you Ashvins opened and closed the tree by your powers.

5.78.7 As the wind stirs a lotus pool on every side,
so let your ten-month-old child stir and come out.

5.78.8 As the wind moves, as the forest and the sea move,
so come out, ten-month-old child, together with the afterbirth.

5.78.9 The child who has lain in his mother for ten months
must come out alive and unhurt, alive from his living mother.

Hymn 5.79 — Seer: Satyashravas Atreya. Deity: Ushas. Meter: Pankti.

5.79.1 Wake us today, Ushas, to great wealth, you who dwell in the sky,
as you woke us for Satyashravas, you generous, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.2 Daughter of heaven, you shone on Sunitha in his bright chariot.
Shine forth, strong one, for Satyashravas, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.3 Bring us riches today and shine forth, daughter of heaven,
as you shone for mighty Satyashravas, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.4 Bright one, the singers who praise you with songs have fine gifts,
wealth, beautiful possessions, and generous hands, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.5 Even when these groups seek your favor to receive your gifts,
the givers display their generous, ungrudging wealth, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.6 Place fame and brave sons among these generous patrons, Ushas,
who have ungrudgingly given us rewards, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.7 Bring them great splendor and fame, generous Ushas,
the patrons who share with us the rewards of horses and cattle, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.8 Bring us food along with cattle, daughter of heaven,
together with the sun's bright rays and shining flames, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.9 Shine forth, daughter of heaven, and do not delay your work,
so that the sun does not burn you with its flame like a thief or enemy, well-born bringer of horses and kind words.

5.79.10 You may give this much, or more, to one who knows you:
you never fail as you dawn for your singers, bright one, well-born bringer of horses and kind words.

Hymn 5.80 — Seer: Satyashravas Atreya. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

5.80.1 The wise praise the goddess Ushas with their thoughts: she has a shining path,
is vast and faithful to truth, glows red, and brings the sun.

5.80.2 Here she goes ahead, beautiful, waking people and making their roads easy.
Her chariot is great; vast Ushas fills everything and brings light at the start of the day.

5.80.3 Harnessing her reddish cattle, she has created lasting wealth without stumbling.
Clearing paths to prosperity, the widely praised goddess, welcome to all, shines forth.

5.80.4 She spreads out, growing twice as wide, and shows her body in the east.
She follows the path of truth closely, as if she knows it, and does not miss her direction.

5.80.5 Beautiful Ushas stands before our eyes like a woman rising from her bath.
Driving away hatred and darkness, the daughter of heaven has come with light.

5.80.6 The daughter of heaven approaches people, like a gracious woman showing her beauty.
Uncovering gifts for the worshiper, the young woman has made light again, as before.

Hymn 5.81 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Savitar. Meter: Jagati.

5.81.1 The wise join their minds and thoughts to the great, wise god's mind.
The one who knows the ways has arranged the priests' tasks; great is the praise of god Savitar.

5.81.2 The wise god puts on every shape and brings good to two-footed and four-footed creatures.
Worthy Savitar has lit up the sky; he shines as Ushas goes on her way.

5.81.3 Other gods follow this god's journey and his greatness with their strength.
God Savitar in his greatness has measured out the earthly spaces.

5.81.4 You travel through three bright realms, Savitar, and join with the sun's rays.
You encircle night on both sides, and by your laws you become Mitra, god.

5.81.5 You alone rule over setting things in motion, and by your travels you become Pushan, god.
You shine over this entire world; Shyavashva's song has reached you, Savitar.

Hymn 5.82 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Savitar. Meter: Gayatri, verse 1 Anushtubh.

5.82.1 We choose the gift of god Savitar.
Let us think of Bhaga's finest, most generous and swift provision.

5.82.2 No one diminishes the self-governing power
of this Savitar, dear to all, whose fame grows by itself.

5.82.3 For Savitar, god Bhaga, sends treasures to the giver.
We ask him for that wonderful share.

5.82.4 God Savitar, send us good fortune and children today.
Send bad dreams far away.

5.82.5 God Savitar, send all our troubles far away.
Send us whatever is good.

5.82.6 May we be free of blame before Aditi, by god Savitar's impulse.
May we receive all good things.

5.82.7 Today with our songs we choose Savitar, the lord of truth,
the god of all, whose command comes true.

5.82.8 This god Savitar goes before both day and night without failing.
His thoughts are good.

5.82.9 God Savitar makes all living things hear his call.
He sends them forward with his song.

Hymn 5.83 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Parjanya. Meter: Trishtubh, verses 2–4 Jagati, verse 9 Anushtubh.

5.83.1 Address the powerful one with these songs; praise Parjanya and honor him.
The roaring bull, quick to give, puts his seed in the plants as a child in a womb.

5.83.2 He strikes down trees and evil spirits; the whole world fears his mighty blow.
Even an innocent person runs from the strong god when thunderous Parjanya strikes wrongdoers.

5.83.3 Like a driver whipping his horses, he sends out his messengers of rain.
The lion's thunder rises from afar when Parjanya makes the sky rainy.

5.83.4 Winds blow and lightning flashes; plants spring up and the sky pours down.
Food grows for every living thing when Parjanya waters the earth with his seed.

5.83.5 By his ordinance the earth bows down; by his ordinance hoofed animals race.
By his ordinance plants take every form: Parjanya, give us wide protection.

5.83.6 Maruts, give us rain from heaven; release the streams of the strong horse.
Come toward us with this thunder, our powerful father, pouring out water.

5.83.7 Cry out, thunder, and plant the seed; fly around in your water-filled chariot.
Pull down the opened water bag: let the high and low places become level.

5.83.8 Lift up the great vessel and pour it out; let the opened channels run forward.
Soak heaven and earth with rich liquid, and give the cows plenty to drink.

5.83.9 When you roar and thunder, Parjanya, striking wrongdoers,
everything on earth rejoices.

5.83.10 You have rained; now stop the rain. You have made the deserts passable.
You have produced plants for food and found water for people to drink.

Hymn 5.84 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Earth. Meter: Anushtubh.

5.84.1 Earth, you firmly bear the weight of the mountains.
You stir up the sloping ground with your greatness, mighty one.

5.84.2 Songs of praise answer you by night, you who range widely.
You send forth the roaring force like a racing horse, bright one.

5.84.3 You shake even the firmly rooted trees with your strength,
when lightning flashes in your clouds and rain falls from the sky.

Hymn 5.85 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Varuna. Meter: Trishtubh.

5.85.1 Sing a deep, great song, a dear prayer, to the famous sovereign Varuna.
He spread out the earth for the sun as a slaughterer spreads an animal skin.

5.85.2 Varuna stretched the sky over the trees; he put strength in horses and milk in cows,
intelligence in hearts, fire in waters, the sun in heaven, and soma in the mountain.

5.85.3 Varuna opened the water bag downward into the space between heaven and earth.
With it the king of the whole world drenches the ground as rain drenches barley.

5.85.4 He wets the ground and the sky when Varuna wishes to send down milk.
Mountains wrap themselves in clouds; the strong ones send them pouring down.

5.85.5 I will tell of this great power of famous, mighty Varuna.
Standing in the sky as if with a measuring rod, he measured the earth by means of the sun.

5.85.6 No one has challenged this great power of the wisest god:
the rivers pour into the ocean, yet cannot fill that single basin with water.

5.85.7 If we have offended Aryaman or Mitra, a friend or a brother,
a neighbor always near or a stranger, Varuna, loosen that offense.

5.85.8 If we have cheated like gamblers at dice, knowingly or unknowingly,
release all these offenses, god, and let us be dear to you, Varuna.

Hymn 5.86 — Seer: Atri Bhauma. Deity: Indra and Agni. Meter: Anushtubh, verse 6 Viraj opening.

5.86.1 A mortal whom you both help in contests, Indra and Agni,
breaks even strong defenses, as Trita breaks through with his songs.

5.86.2 We call on you two, hard to resist in battles and famous in contests,
you whose strength reaches all five peoples, Indra and Agni.

5.86.3 The sharp lightning of these generous gods flashes out.
The mace (the thunderbolt) of the killers of Vritra moves from their hands against the cattle enclosure.

5.86.4 We call on you two for the chariot race, Indra and Agni,
lords of swift rewards, wise ones who love song most.

5.86.5 You two gods grow stronger day by day and never betray a mortal.
I set you in front, worthy ones, like a share of food for a racer.

5.86.6 So we have offered Indra and Agni our powerful oblation, purified like clarified butter by stones.
Give generous patrons great fame and wealth; give the singers food, give the singers food.

Hymn 5.87 — Seer: Evayamarut Atreya. Deity: the Maruts. Meter: Atijagati.

5.87.1 Let my thoughts go out to great Vishnu, with the Maruts, mountain-born, Evayamarut.
Let them go to the powerful troop that deserves sacrifice, gives happiness, enjoys praise, and shakes things by its ordinance.

5.87.2 Those born in greatness now speak from their own knowledge, Evayamarut.
Your strength, Maruts, cannot be challenged by plans; those bold ones cannot be shaken, not even by mountains.

5.87.3 They are heard from the vast sky, bright and fine-looking, Evayamarut.
No foe rules their gathering place; their flashing lights stream forth like fires in a storm.

5.87.4 He has stepped far and wide from the great shared gathering place, Evayamarut.
When he harnesses his powers himself, he advances with men who outdo rivals, great and strong, and make well-being grow.

5.87.5 Your powerful, fierce rush shakes like the roar of a bull, Evayamarut.
With it the well-armed, bright ones win their way, wearing golden ornaments and standing firm, full of energy.

5.87.6 Your greatness has no limit, you whose strength keeps growing; let your fierce power help us, Evayamarut.
You stand in sight at the ready; protect us from insults, you who blaze like fires.

5.87.7 Let these mighty Rudras, kindly as fires, protect us, Evayamarut.
Their wide earthly home stretches far, and their great troops make their way through wonderful struggles.

5.87.8 Maruts, come to us by a path without hatred and hear your singer's call, Evayamarut.
With Vishnu's great shared force, drive hidden hatred away from us as a charioteer would.

5.87.9 Come to our well-prepared sacrifice, you worthy of sacrifice, and hear our harmless call, Evayamarut.
Like the highest mountains in the sky, may you be watchful and hard for any enemy to resist.

### Mandala 6

Hymn 6.1 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.1.1 Agni, you were the first to think of this prayer and became its skilled priest.
Strong one, you made strength hard to overcome, so everyone could meet force with force.

6.1.2 Then the worshipful priest sat down on the place of refreshment, bringing food.
People seeking the gods first sought you, hoping for great wealth.

6.1.3 Watching over the wealth in you, they followed you as one follows a prize of many riches:
bright Agni, splendid, great, fed with offerings and shining every day.

6.1.4 Seeking fame, they honored the god's place and won lasting fame.
They gave it sacred names and rejoiced in the sight of your good presence.

6.1.5 People on earth make you grow, and both kinds of human wealth belong to you.
You have become a notable protector and guide, always a father and mother to people.

6.1.6 Agni, dear to the people and worthy of worship, sits as the happy priest at the sacrifice.
We kneel before you and honor you, shining in the house.

6.1.7 With good thoughts we seek your new favor, Agni, wanting your kindness and the gods.
Shining Agni, you led the peoples with the great light of heaven.

6.1.8 Agni is the wise lord of enduring peoples, the tireless bull of humankind,
a guide who feeds us, a pure light and ruler worthy of sacrifices and wealth.

6.1.9 The mortal who approaches you with kindling and an offering, Agni, performs the sacrifice and finds peace.
Whoever attends the offering with respect receives every good thing through your protection.

6.1.10 We will honor your greatness with respect, kindling, and gifts, Agni.
Son of strength, we will strive for your favor with prayers and songs at the altar.

6.1.11 With your light and much-praised fame you have spread across heaven and earth.
Shine more widely for us, Agni, with great, lasting and abundant prizes.

6.1.12 Always give us many people, cattle, children, and grandchildren, generous one.
Give us plentiful food, keep harm away, and bring us good fame.

6.1.13 Agni, king, let us gain many treasures from you through your generosity.
Many kinds of wealth rest in you, generous Agni, for the one who offers them to the king.

Hymn 6.2 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Anushtubh, verse 11 Shakvari.

6.2.1 Agni, you rule our homes as Mitra does, bringing honor.
You watch over all people and make fame grow like prosperity, generous one.

6.2.2 People praise you with sacrifices and songs.
The blameless winner who crosses the spaces goes to you, whom all people see.

6.2.3 Together, people light you, the sign of sacrifice, as if you came from heaven,
when humanity, wanting kindness, pours its offering at the rite.

6.2.4 The mortal who serves generous Agni with thought prospers.
Through the high heaven's help he crosses enmity and danger.

6.2.5 The mortal who brings you kindling and a carefully prepared offering
raises a thriving household with descendants and a hundred years of life, Agni.

6.2.6 Your powerful smoke rises and stretches bright across the sky.
You shine with your glow like the sun, pure one.

6.2.7 You are honored among the peoples, our beloved guest.
You bring delight like a well-furnished city and shelter like a cherished son.

6.2.8 Your purpose drives you in the wooden vessel, Agni, like a racing horse.
You are at home everywhere by nature, like an agile young foal.

6.2.9 Agni, like an animal in a field of barley, you consume even things that stand firm.
Your flames, ageless one, cut down the trees wherever you dwell.

6.2.10 You serve as priest in the homes of the people who perform the rite, Agni.
Make us successful, lord of the people, and welcome the oblation, Angiras.

6.2.11 Agni, tell the gods of our good will, you whose greatness is like Mitra's, and bring the favor of heaven and earth.
Lead us to safety and a secure home, past our enemies, troubles, and dangers; by your help let us cross them.

Hymn 6.3 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.3.1 Agni, the man who keeps truth and was born of truth lives in light and reaches the gods,
when you, god, protect that mortal from danger together with Mitra and Varuna.

6.3.2 The one who worships and works at sacrifice and gives to Agni for a reward will prosper.
Disgrace, trouble, and reckless harm will not reach that mortal.

6.3.3 Your flawless appearance is clear like the sun; your blazing movement is frightening.
Your roar resembles horses neighing at night; you dwell happily in any forest.

6.3.4 We have seen his great, sharp form, consuming with his mouth like a harnessed horse.
Lashing his tongue like an ax, he burns wood and melts it like metal.

6.3.5 As if ready to attack, he sharpens his edge like an iron blade.
His bright display rushes through the darkness with the quick flight of a bird.

6.3.6 He greets the dawn like a singer and calls out with his flame, great as Mitra.
At night he glows red, and by day this immortal shines red before men.

6.3.7 Like a new bull out of the sky, he has now roared among the plants.
Speeding with heat, he has filled both heaven and earth with his wealth.

6.3.8 His own powers flash like lightning, together with his fitting flames.
He shapes the Maruts' troop like a skilled craftsman and shines fiercely as he moves.

Hymn 6.4 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.4.1 Priest, son of strength, as you worship the gods with people's sacrifices,
so today, Agni, gladly sacrifice to the gods on our common behalf.

6.4.2 May Agni, shining and watchful by night, dear and worthy of praise, give us joy.
Immortal among mortals, living through all time, he wakes at dawn as our guest, the knower of births.

6.4.3 The heavens praise his power, and he wears bright lights like the sun.
The ageless, pure one spreads out and tears apart even the oldest things.

6.4.4 Agni, son of strength, made the food in his mouth when he was born.
Give us energy, you who eat energy; as under a king, may we live without harm.

6.4.5 He sharpens himself and eats the sheltering food, moving through the nights like wind across a realm.
Let us overcome your enemies, who run away like frightened horses.

6.4.6 Like the sun, Agni, you spread light over heaven and earth with shining flames.
Bright in the darkness, you fly with your flame like a messenger.

6.4.7 We have chosen you as our most delightful one with bright songs; hear our great request, Agni.
People fill you with power as they do Indra, and with gifts as they do Vayu.

6.4.8 Now lead us on safe roads free of harm, Agni, and carry us past trouble to wealth.
Give kindness to the patrons who praise you; may we enjoy a hundred winters with brave sons.

Hymn 6.5 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.5.1 I call with prayers on the young son of strength, the youngest, who speaks without deceit.
Wise and generous, he sends many kinds of desirable riches without betraying us.

6.5.2 Priest with many faces, all worthy gifts gather in you at night and at day.
All the good fortunes settle in you, pure one, as all living things settle on the earth.

6.5.3 You have long sat among these peoples, guiding desirable things by your skill.
From there, knowing all births, you send your worshiper treasures without interruption.

6.5.4 If anyone attacks us secretly, Agni, or openly seeks to hurt us, you as great as Mitra,
burn him with your own ageless, strong flames, hottest and most powerful one.

6.5.5 The person who gives you sacrifice, kindling, songs, and prayers, son of strength,
shines among mortals with riches, power, and fame, immortal, wise one.

6.5.6 Do that quickly for us, Agni; drive away rivals by your strength.
Accept the singer's spoken thought, praising you by day and night.

6.5.7 May we gain our wish with your help, Agni, and wealth and brave sons from you, rich one.
Seeking prizes, may we gain a prize and your unfailing, ageless glory.

Hymn 6.6 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.6.1 With a new sacrifice the one seeking a path to help goes to the son of strength,
to the bright heavenly priest who crosses the wood, leaving a black trail behind him.

6.6.2 He shines and thunders in the bright sky, the youngest, with ceaseless roaring.
Pure Agni moves over many broad places, burning many things.

6.6.3 Your pure flames, Agni, spread everywhere, driven by the wind.
They reach high into the sky and break down the forests as they consume them.

6.6.4 Your bright, clean, blazing horses run loose and scatter over the earth.
Your whirling glow shines widely as you drive across the mountain ridge.

6.6.5 The strong one's tongue flies out, released like a missile in a fight for cattle.
Agni's burning spreads like a warrior's attack; frightening and hard to stop, it devours the woods.

6.6.6 With your light you spread over the stretches of earth in fierce greatness.
Drive fears away with your strength; subdue those who hate and attack us.

6.6.7 Wonderful one with wonderful rule, join us to wonderful food and shining wealth:
large, pleasing riches and many brave sons, for the singer who praises you.

Hymn 6.7 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh, verses 6–7 Jagati.

6.7.1 The gods brought forth Agni Vaishvanara, born in truth, the head of heaven and messenger of earth.
He is a wise king, the people's guest, and a vessel held in their mouths.

6.7.2 The gods brought forth Vaishvanara, the center of sacrifices and seat of riches.
People acclaim this great one, the guide of rites and the sign of sacrifice.

6.7.3 From you comes the wise victor, Agni; from you come heroes who defeat attackers.
King Vaishvanara, place with us the riches we long for.

6.7.4 All the gods welcome you at birth like a child, immortal one.
By your works they reached immortality when you shone between your parents, Vaishvanara.

6.7.5 Vaishvanara Agni, no one has broken your great ordinances.
Born in your parents' lap, you found the light that marks the days.

6.7.6 By immortal Vaishvanara's light the high regions of heaven were measured out.
On his head the seven branches of the world grew upward like limbs.

6.7.7 Wise Vaishvanara measured the spaces and the bright regions of heaven.
He spread through all the worlds, an unbroken guardian who protects immortality.

Hymn 6.8 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Jagati, verse 7 Trishtubh.

6.8.1 Now I will tell of the power of the red, strong one who gives food, the knower of births, at our gathering.
A new, pure prayer flows for Vaishvanara Agni, pleasing like soma.

6.8.2 Born in the highest sky, Agni guarded the ordinances as their keeper.
Wise Vaishvanara measured out the space between and touched heaven's summit in greatness.

6.8.3 Wonderful Mitra propped apart heaven and earth and made light within darkness.
Vaishvanara unfolded the two regions like skins and established all their power.

6.8.4 In the lap of the waters the mighty ones grasped him; the peoples stood around their king with song.
Matarishvan brought Agni Vaishvanara as a messenger from far away for Vivasvat.

6.8.5 Age after age, Agni, give new, famous wealth to the people who praise you at the gathering.
Ageless king, cut down the evildoer like a sharp blade cutting a tree.

6.8.6 Agni, keep for our generous people an unbroken rule and brave strength that does not fail.
With your help, Vaishvanara Agni, let us win a prize worth hundreds and thousands.

6.8.7 With your trustworthy protection, guard our patrons, god who dwells in three places.
Guard the company of us givers, Agni Vaishvanara; praised, carry us onward.

Hymn 6.9 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh, possibly Prastarapankti in verse 7.

6.9.1 The dark day and the bright day turn in the two known spaces.
As he is born, Agni Vaishvanara, like a king, overcomes darkness with light.

6.9.2 I do not know the warp or the weft or what they weave in their struggle.
Whose son here can speak of these matters beyond what his lesser father can say?

6.9.3 He knows the warp and understands the weft; he speaks of these matters in due season.
He is the guardian of immortality who knows it, looking from above while moving below.

6.9.4 See this first priest, this deathless light among mortals.
He was born and sits firmly in place, immortal and growing in his body.

6.9.5 A steady light is set before us to see, while the swiftest mind flies within.
All the gods, sharing one mind and purpose, come together around a single right plan.

6.9.6 My ears reach out, as do my eyes; the light in my heart reaches outward.
My far-thinking mind travels away: what should I say, and what should I think now?

6.9.7 All the gods bowed in fear before you, Agni, standing in darkness.
May immortal Vaishvanara help us; may he help us.

Hymn 6.10 — Seer: Bharadvaja Barhaspatya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, verse 7 Dvipada Viraj.

6.10.1 Set joyful heavenly Agni before you at this ready sacrifice with a well-made song.
Put him first with hymns, for the shining knower of births will make our rites go well.

6.10.2 People light you with fires, Agni, priest with many faces, shining one.
Our thoughts flow for you as pure as clarified butter, and we raise a powerful song to you.

6.10.3 The poet who gave Agni songs has grown in fame among mortals.
Bright-flamed Agni gives him splendid help in winning an enclosure full of cattle.

6.10.4 When he was born, he filled both broad worlds with light visible from far away, though his road was dark.
Then the purifying one was seen with his flame through the great darkness of night.

6.10.5 Agni, give us splendid wealth with many kinds of help, and give it to the generous too.
They surpass other people in gifts, fame, and brave sons.

6.10.6 Agni, favor this sacrifice. The man seated here offers his gift to you with eagerness.
Among the Bharadvajas you receive the good song, to win the desirable prize.

6.10.7 Drive away hostility and make our praise grow. May we rejoice for a hundred winters with brave sons.

Hymn 6.11 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.11.1 Offer the sacrifice, inspired priest, Agni, best at worship; do not let the Maruts' course obstruct you.
Bring Mitra, Varuna, the Ashvins, Heaven, and Earth here for the offering.

6.11.2 You are our most joyful priest, faithful god among mortal people at their gatherings.
With your purifying tongue and carrying mouth, Agni, offer your very own body in sacrifice.

6.11.3 Even the wealth-giving thought within you wants to praise the gods' birth and worship them.
When the inspired Angiras singer trembles, he speaks a sweet song at the sacrifice.

6.11.4 Shine brightly, wise and radiant Agni; worship the two wide worlds.
The five peoples honor you with respect and offerings, as they honor a living person.

6.11.5 I spread the ritual grass before Agni with reverence; my fine song goes out with the ladle full of butter.
I have reached the home on the earth's surface; the sacrifice rests there like an eye in the sun.

6.11.6 Give us gifts, many-faced priest Agni, kindled with the gods and their fires.
Son of strength, we seek wealth; let us get past the difficult place and distress.

Hymn 6.12 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.12.1 In the middle of the house, Agni is the priest and king of the ritual grass, urging Heaven and Earth to worship.
This son of strength keeps to truth; his flame extends from afar like the sun.

6.12.2 In you, wise king worthy of worship, let him worship, as the sky does for everyone.
From his three seats, never slackening, he carries people's gifts and offerings to be sacrificed.

6.12.3 His brightest flame rules the woods and shines as it grows, like a goad along the road.
The immortal one moves without deceit; unconquered, he wakes among the plants.

6.12.4 Agni, known to all, is praised at home with our vigorous songs, like a traveler.
Running through the woods with purpose, he has grown strong through offerings like a horse, a bull, a father.

6.12.5 People praise his lights as he freely cuts his way across the earth.
Swift when released, he rushes ahead like a thief across the wilderness.

6.12.6 Agni, come toward us with your grace, kindled with all the fires.
Bring us wealth and drive away trouble. May we rejoice for a hundred winters with brave sons.

Hymn 6.13 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

6.13.1 Lucky Agni, all good fortune spreads from you like the branches of a tree.
Wealth and strength come quickly for overcoming Vritra, as rain from heaven and the welcomed flow of waters.

6.13.2 You are our giver of good things, bringing a treasure for nourishment; you range around with astonishing light.
Agni, like Mitra you are the guardian of the great truth and of the gods' rich gifts.

6.13.3 The true master kills Vritra by his strength, Agni; the wise man takes the prize away from the Panis.
You, aware of truth and born from truth, gladly urge him toward riches, child of the waters.

6.13.4 The mortal who knows how to sharpen your flame with songs, praises, and sacrifices, son of strength,
receives every chosen portion from the god, Agni, and commands grain and property.

6.13.5 Agni, son of strength, give the men those good reputations and brave sons you foster.
By your power you create many cattle and leave old age to the wolf and the stranger.

6.13.6 Son of strength, answer us from all sides. Agni, give us children, descendants, and horses.
May I gain fulfillment through all my songs. May we rejoice for a hundred winters with brave sons.

Hymn 6.14 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Agni. Meter: Anushtubh; verse 6 Shakvari.

6.14.1 The mortal who gladly serves Agni with thoughtful prayers
will obtain the earliest nourishment and choose it for help.

6.14.2 Agni is discerning; Agni is the most skillful wise man.
The clans of Manu praise Agni as priest at their sacrifices.

6.14.3 Agni, different Arya groups compete for your help and wealth.
The descendants of Manu overcome the Dasyu; by keeping their rules they pursue the lawless.

6.14.4 Agni gives the unconquerable warrior, a true leader who survives the waters.
His enemies tremble at his strength when they see him, afraid.

6.14.5 For the god Agni knowingly protects mortal people from scorn.
Strong in battle, he has wealth that cannot be fenced in when prizes are contested.

6.14.6 Agni, god whose greatness matches Mitra's, speak well of us to the gods and the two worlds.
Go to well-being, good homes, and heaven's people. Let us cross hostility, hardship, and evil; with your help let us cross them.

Hymn 6.15 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati, or Vitahavya of the Angirases. Deity: Agni. Meter: Jagati, with Shakvari, Atishakvari, Trishtubh, Anushtubh, and Brihati verses.

6.15.1 I address this guest who wakes at dawn, lord of every clan, with my song.
Born from heaven, he receives offerings; pure, he eats for a long time what comes to him as an unfailing embryo.

6.15.2 The Bhrigus placed him in a tree, well installed like a friend, worthy of praise with upright flames.
Wonderful one, happy with Vitahavya, you are honored day by day with songs of praise.

6.15.3 You foster skill without cruelty, both distant and nearby people who are strong.
Son of strength, give Vitahavya wide shelter among mortals, and Bharadvaja wide shelter too.

6.15.4 I address your shining guest, like the sun, Agni, the human priest who performs fine sacrifices,
like a wise man with bright speech, with good songs; he is the god who carries gifts and brings them here.

6.15.5 With his purifying, revealing form you shine across the earth like the light of dawn.
Unaging, you rush like the sun's horse on its course and in the race, never thirsty for the heat.

6.15.6 Serve every fire with fuel; praise each beloved guest of yours.
Call the immortal one near with your songs: the god wins what is precious among gods; he wins our service among gods.

6.15.7 I praise Agni, lit with wood, with a song: pure, cleansing, steady at the front of the sacrifice.
We ask for kindness from the wise and trustworthy priest, much desired and knowing all births.

6.15.8 Age after age they have made you their immortal messenger, Agni, carrier of offerings and honored protector.
Both gods and mortals have sat down with reverence before the watchful lord of the people, present everywhere.

6.15.9 Agni, you honor the rules of both groups; as the gods' messenger you cross the two regions.
When we choose your insight and kind thought, be our kindly threefold shelter.

6.15.10 May we ignorant people reach him, who has a fine face, is beautiful to see, and knows far more than we do.
Knowing every way, he will worship; Agni will announce our offering among the immortals.

6.15.11 Agni, you protect and support the person who reaches your wise thought, brave one,
or who understands the cutting and the opening of the sacrifice. You fill him with strength and wealth.

6.15.12 Agni, protect us from hostile people; strong one, protect us from disgrace.
May drink come to you with the blazing fire, together with desirable wealth in thousands.

6.15.13 Agni is priest, head of the home, and king; he knows all births, as one who knows every birth.
He belongs to the gods and to mortal people. Best at worship, let him faithfully offer the sacrifice.

6.15.14 Agni, today, priest whose flame purifies, you perform the sacrifice for the people.
You worship according to truth with your greatness; youngest one, carry today's offerings.

6.15.15 You have seen the well-placed offerings; let both worlds seat you for the sacrifice.
Help us win the prize, generous Agni. Let us cross every trouble; with your help let us cross them.

6.15.16 Agni, take the first place with all the gods on the wool-covered seat.
Lead the sacrifice with its nest and butter to Savitar, for the worshiper to succeed.

6.15.17 Skilled people churn this Agni as Atharvan once did.
They brought him, moving about, from the two dark pieces of wood, free from harm.

6.15.18 Be born for the gods' enjoyment and for well-being everywhere.
Bring the immortal gods who increase the truth; let the sacrifice reach the gods.

6.15.19 Agni, head of the people's homes, we have made you great with kindling.
Let our household fires never go out. Sharpen us with your keen light.

Hymn 6.16 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Agni. Meter: Gayatri, with Vardhamana, Anushtubh, and Trishtubh verses.

6.16.1 Agni, you are appointed priest for all sacrifices
among the human people, together with the gods.

6.16.2 At our sacrifice, worship the great gods with your joyful tongues.
Bring the gods here and make the offering.

6.16.3 For you know, skillful Agni, the ways of the sacrifice
and the straight paths to the gods.

6.16.4 Bharata praised you a second time for good luck with the horses.
At the sacrifices he worshiped you, who deserve worship.

6.16.5 You brought these many prizes to Divodasa, who pressed soma,
and to Bharadvaja, who gave you offerings.

6.16.6 Immortal messenger, bring the divine people here
as you listen to the singer's good praise.

6.16.7 Agni, people with good intentions praise you, the god,
at their sacrifices to invite the gods.

6.16.8 All the generous ones who seek you take pleasure
in your splendid appearance and your skill in sacrifice.

6.16.9 You are the priest appointed by Manu, the carrier who knows best how to speak.
Agni, worship the people of heaven.

6.16.10 Agni, come for the feast, praised by those who give offerings.
Sit down as priest on the ritual grass.

6.16.11 Angiras, we make you grow with wood and butter.
Youngest one, blaze high.

6.16.12 God, you seek for us broad and praiseworthy wealth,
Agni, and great strength in sons.

6.16.13 Agni, Atharvan churned you out of the lotus,
from the head of every chanting priest.

6.16.14 The seer Dadhyanch, son of Atharvan, then lit you,
the destroyer of Vritra and breaker of strongholds.

6.16.15 Pathya Vrisha then lit you, greatest killer of the Dasyus,
winning wealth in battle after battle.

6.16.16 Come, Agni, and let me speak these other words to you.
Grow strong with these drops of soma.

6.16.17 Wherever you focus your mind and put your greater skill,
you make yourself a seat there.

6.16.18 For what has been done for you is not lost, generous one, among the people.
You in turn enjoy their service.

6.16.19 Agni of the Bharatas has come, killer of Vritra, with many thoughts,
the true lord of Divodasa.

6.16.20 In his greatness he gives wealth beyond all earthly things,
winning it without injury or restraint.

6.16.21 Agni, as in the past, with newer glory held together,
you have spread far with your great light.

6.16.22 Friends, boldly raise praise and sacrifice to Agni.
Honor the skillful one with song.

6.16.23 For through human generations he sat as priest with the insight of a poet,
a messenger and carrier of offerings.

6.16.24 Generous one, worship the two kings whose rules are pure, the Adityas,
the group of Maruts, and Heaven and Earth here.

6.16.25 Agni, your appearance is good for mortals who seek nourishment,
immortal child of strength.

6.16.26 Today let the man who wins you with fine wealth
be the best giver through skill; he has achieved a fine song.

6.16.27 Agni, those protected by you who seek a full life
cross the enemy's attacks and overcome the enemy's attacks.

6.16.28 With sharp flame let Agni pass through every hidden threat.
Let Agni win wealth for us.

6.16.29 Bring us wealth and brave sons, Agni, who knows all births and sees all people.
Wise one, kill the evil spirits.

6.16.30 Agni, who knows all births, protect us from the harm of the evil-minded.
Wise maker of prayer, guard us.

6.16.31 Agni, protect us from the harm of any mortal enemy
who brings us a deadly weapon.

6.16.32 God, drive off with your tongue that wicked mortal
who wishes to kill us.

6.16.33 Strong one, give Bharadvaja wide protection,
Agni, and desirable wealth.

6.16.34 Agni, seeking goods, destroys obstacles with his insightful praise,
when he is kindled, bright, and fed with offerings.

6.16.35 In his mother's womb, the father of his father shone in the undying place,
seated in the birthplace of truth.

6.16.36 Bring us prayer that gives descendants, Agni who knows all births and sees all people,
when you shine in the sky.

6.16.37 Made by strength, Agni, we send our songs to you
as worshipers bring offerings before your lovely appearance.

6.16.38 We have come to your protection, Agni, golden to look at,
as a person comes to shade from the heat.

6.16.39 Agni, fierce like an archer, sharp-horned like a bull,
you broke the strongholds.

6.16.40 People carry Agni, the worthy god of their sacrifices,
in their hands like a bracelet or a newborn child.

6.16.41 Bharatas, bring the god, best finder of riches, for the gods' feast.
Let him sit in his own birthplace.

6.16.42 Welcome the newborn god who knows all births,
a dear guest and gentle head of the house.

6.16.43 Agni, harness your horses, god, the strong ones that belong to you.
They are fit to carry out your wish.

6.16.44 Come toward us and bring offerings for the feast.
Bring the gods here to drink soma.

6.16.45 Agni of Bharata, rise with your undying, brilliant flashes.
Unaging one, blaze and shine everywhere.

6.16.46 Let the mortal who serves Agni with an offering at the sacrifice praise the god for the feast.
With raised hands and respect, let him seek the true priest of Heaven and Earth.

6.16.47 Agni, we bring you an offering fashioned in the heart with a verse.
Let bulls, breeding animals, and barren cows be yours.

6.16.48 The gods light Agni, their foremost one, greatest killer of Vritra.
Through him they gathered riches and destroyed evil spirits with his strength.

Hymn 6.17 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, with a Dvipada Trishtubh verse.

6.17.1 Drink the soma, powerful Indra, praised for breaking open the great enclosure of cattle.
Bold one with the mace (the thunderbolt) in your hand, by your strength you killed Vritra and every hostile force.

6.17.2 Drink it, the strong one who crosses over, with full cheeks, a bull among thinkers;
you break cattle pens and carry the mace; your bay horses are fastest. Indra, break open rich prizes.

6.17.3 Drink as you did long ago; let it delight you. Hear our prayer and grow through our songs.
Reveal the sun, fill our food stores; Indra, kill our enemies and break through to the cows.

6.17.4 These delights from drinking soma have made you shine, great Indra, self-reliant one.
The exhilarating drinks have delighted your great mind, your power, your wide reach and conquering strength.

6.17.5 Delighted by them, you set sun and dawn in place, breaking apart the firm barriers.
You drove away the great unmovable rock that enclosed the cows, Indra, from its very seat.

6.17.6 By your insight and your works, you made the unripe things ripen among the ripe.
With the Angirases you opened the doors to the cows, broke apart what was firm, and released them from the pen.

6.17.7 You spread out the earth by your great work and set up the broad sky, mighty Indra.
You supported Heaven and Earth, the gods' two ancient, mighty mothers of truth.

6.17.8 Then all the gods placed you alone at the front, powerful Indra, for the struggle.
When a godless foe attacked the gods, they chose Indra to win the sunlight.

6.17.9 Even heaven gave way before your mace, and bent with fear of your anger.
Indra killed the snake pressing forward and laid him down where everyone could see him.

6.17.10 Then Tvashtar made your great mace, fierce one, with a thousand points and a hundred edges.
He made it keen for your desire; with it, strong one, you crushed the roaring snake.

6.17.11 All the Maruts agreed to make you strong, Indra, and cooked a hundred buffaloes for you.
Pushan and Vishnu ran through three lakes, bringing you the exhilarating soma that kills Vritra.

6.17.12 You released the great enclosed flood of the rivers, the waves of waters held back.
Indra, you made them run down their natural paths and sent them toward the sea.

6.17.13 May a new prayer for help reach Indra, who did all these things, the great, fierce, tireless giver of strength.
You have brave followers, good weapons, and a good mace.

6.17.14 Indra, give us wise men, riches, fame, food, and brilliant wealth in the contest.
Give Bharadvaja leaders with strong men, and be with us, Indra, when we must cross heaven's frontier.

6.17.15 With this help let us win the prize established by the gods. May we rejoice for a hundred winters with brave sons.

Hymn 6.18 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.18.1 Praise Indra, often called, whose power overcomes all; he wins without injury.
With these songs make the fierce, unbeatable bull of humankind grow, the one who overpowers others.

6.18.2 He is a fighter, a champion, a maker of battles; strong in combat, he crushes many and roars.
He raises vast dust clouds, shakes human peoples, and alone is stronger than the tribes.

6.18.3 You alone, unconquerable one, subdued the Dasyus and won the peoples for the Arya.
Indra, do you have that strength still or not? Tell us clearly when the time is right.

6.18.4 I think your strength, born many times, was always the strongest; the swift one's power was swiftest.
The fierce one's force was fiercer, the powerful one's more powerful; the generous conqueror surpassed the ungenerous.

6.18.5 Let us have that old friendship with you, when the Angirases spoke and Vala stood firm.
You brought down the immovable one, drove him out, and opened all the doors of his strongholds.

6.18.6 The fierce one must be invoked with prayers; he takes command in the great contest against Vritra.
Armed with the mace, he has proved reliable in battle for winning children and descendants.

6.18.7 With his immortal name he has gone beyond the birth of mortal people.
Through fame, strength, and wealth, this best of heroes stands among his own people.

6.18.8 Indra is never confused or mistaken; his name means good counsel. He overthrew Chumuri, Dhuni,
Pipru, Shambara, and Shushna, bringing strongholds down to ruin and destruction.

6.18.9 Indra, mount your chariot with brilliant power and fine skill to kill Vritra.
Take your mace in your right hand; with pleasure confront their many tricks.

6.18.10 Indra, burn the evil spirit with your missile, like Agni burning dry wood, like a terrible thunderbolt.
You broke it with your deep, lofty power; you broke the road open and overcame troubles.

6.18.11 Come toward us, Indra, with a thousand paths of wealth, great in glory and rich in prizes.
Come, son of strength, often called, whom no godless person can keep from aiding us.

6.18.12 The greatness of this ancient, bold, glorious one spreads over the sky and earth.
He has no enemy or equal, nothing holds him back: he conquers with his many powers.

6.18.13 Let your deed be known today: you led Kutsa, Ayu, and Atithigva,
bringing down many thousands across the earth and boldly leading Turvayana up.

6.18.14 All the gods rejoiced with you, snake-killer, cleverest of the wise,
when, as you were praised, you made room in the sky for people pressed in, and for their bodies.

6.18.15 Heaven and Earth follow your power, Indra, and the immortal gods give way.
Do what you have not yet done, skillful one; create a newer hymn through the sacrifices.

Hymn 6.19 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.19.1 Great Indra, leader of people, fills their tribes; his strength is twice as great and cannot be weakened.
He has grown in power toward us; broad and wide, he has accomplished great works among workers.

6.19.2 Thought has chosen Indra for victory, great, lofty, ageless, and young.
He has swelled with unconquerable strength; even at once he grows immeasurably.

6.19.3 Stretch your broad hands and strong arms toward us with glory.
Indra, as a household herdsman turns toward his flock, turn toward us in battle.

6.19.4 Seeking a prize, we now call Indra here with the strength to act, to receive your reverence.
Let us be unharmed, blameless, and safe, as the singers of old were.

6.19.5 He keeps his ordinance, gives wealth, and grows through soma; he rules over much good treasure.
All the paths of wealth meet in him, as rivers moving together toward the sea.

6.19.6 Bring us your greatest strength, brave one, the fiercest conquering force.
Indra with bay horses, give us all the shining powers of human champions, that we may rejoice.

6.19.7 Indra, bring us your strong, growing joy that wins battles without harm.
Protected by you, let us consider ourselves victorious in winning children and descendants.

6.19.8 Bring us growing, vigorous strength, Indra, able to win wealth and act skillfully.
With your help let us overcome enemies in battle, relatives and strangers alike.

6.19.9 May your powerful strength come from behind, above, below, and ahead.
May it come toward us from every side. Indra, give us glory bright as sunlight.

6.19.10 Indra, best of heroes, with your help we want to win good things for the men who praise you.
King, you rule the wealth of both sides; give us a great, lasting, abundant treasure.

6.19.11 We call Indra here for fresh help: the growing bull accompanied by the Maruts,
the heavenly commander, all-conquering, fierce and strong, who has no rival.

6.19.12 Indra with the mace, make the people who think themselves great submit to these men whom I belong among.
For we call on you in the struggle for warriors, children, cattle, and waters on earth.

6.19.13 Often-called one, with your friendship may we rise above each enemy.
Killing obstacles of both kinds, brave one, may we rejoice in great wealth under your protection.

Hymn 6.20 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, with a Viraj verse.

6.20.1 Indra, like the sky over earth, your noble wealth stands above people in battle through strength.
Son of strength, give us a thousandfold share of fertile fields and the power to overcome Vritra.

6.20.2 All divine power was placed in you, Indra, like that of heaven.
Together with Vishnu, strong one, you killed the snake Vritra who enclosed the waters.

6.20.3 Overcoming, stronger than the strong, Indra grew great through the prayer made for him.
He became king of the sweet soma when he brought down all the many strongholds.

6.20.4 The Panis fled in hundreds, Indra, when you sought to win song for Dashoni, the poet.
With weapons you destroyed the tricks of Shushna, who had no strength; you left no food for him.

6.20.5 When Shushna fell as your mace struck, you freed all life from great deceit.
Indra gave Kutsa broad room beside him in his chariot to win the sun.

6.20.6 Like a falcon, the intoxicating drop came for him as he crushed the head of Namuchi the Dasa.
He helped Namya, his ally, as he slept, filling him with wealth, food, and well-being.

6.20.7 Armed with the mace, you broke the firm strongholds of Pipru, master of snake-like tricks.
You gave that treasured, inviolable gift to Rijishvan, who brought offerings.

6.20.8 Indra encouraged Vetasu, Dashamaya, Dashoni, and Tutuji with welcome kindness.
You handed Tugra over to Dyotana to pursue, as a mother gives up her child.

6.20.9 He conquers rivals, undefeated, with the Vritra-killing mace in his hand.
His bay horses stand like horses in their stall, ready to carry lofty Indra when yoked by words.

6.20.10 Indra, let us win through your newer help, as the Purus praise you with these sacrifices.
You broke seven autumn strongholds of the Dasas and gave them to Purukutsa.

6.20.11 You were the ancient helper, Indra, making room for Ushanas Kavya.
You drove away the one with a new home and gave his own grandson to the great father.

6.20.12 Indra, you released the rushing waters of Dhuni, flowing like furrows.
Brave one, you led Turvasha and Yadu safely across to the sea.

6.20.13 In battle you put Dhuni and Chumuri to sleep: all of this was your doing, Indra.
Dabhiti, who pressed soma and gathered fuel, shone for you with songs of the Pakthas.

Hymn 6.21 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra; verses 9 and 11, the All-Gods. Meter: Trishtubh.

6.21.1 Hero, these invocations of a most productive singer call you, who deserve to be called.
New thoughts, seated in a chariot and never aging, seek wealth and greatness through our words.

6.21.2 I praise Indra, who welcomes song, whom I know; songs and sacrifices make him grow.
With all his great powers, his greatness has passed beyond the sky and earth.

6.21.3 He spread the unknowing darkness and made it visible through the sun.
When will mortals who worship you, immortal one, stop failing to honor your dwelling, self-reliant god?

6.21.4 Where is Indra who did these things? Among which people and tribes does he move?
What sacrifice pleases your mind, Indra? What song, what priest do you choose?

6.21.5 Your ancient friends, born before us, who accomplished many things, surely served you long ago.
Often-called one, be aware of those of the middle generation, of the new ones, and of the latest too.

6.21.6 Asking about you, later people have followed the old accounts of your earlier deeds, Indra.
Hero who receives prayer, we honor you for what we know of you: your greatness.

6.21.7 The force of evil spirits has risen against you; stand up against it, great one born for this task.
Bold one, drive them away with your mace and the friendship you have shown since long ago.

6.21.8 Indra, hear this new singer who loves prayer, hero who brings us gifts.
You have always been a friend of our fathers in ancient times, ready to be called at the sacrifice.

6.21.9 Today invite Varuna, Mitra, Indra, and the Maruts to help us.
Invite Pushan, Vishnu, Agni, Purandhi, Savitar, the plants, and the mountains.

6.21.10 Powerful one, these singers honor you with songs, for you deserve sacrifice.
Hear the call of one who calls you. Immortal one, no other is like you.

6.21.11 Son of strength, come to my words, knowing all, with all the gods worthy of worship.
Their tongues are fire; they have won truth and made Manu superior to the Dasa.

6.21.12 Indra, know how to lead us on easy paths and how to make paths through difficult places.
With your tireless, broad, most powerful aids, bring us the prize.

Hymn 6.22 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.22.1 With these songs I honor Indra, the only one whom the peoples must call for offerings.
The bull has power and strength; he rules, is true, resourceful, and mighty.

6.22.2 Our fathers of old, the Navagvas and seven poets, sought him as they strove for the prize.
Their thoughts reached him, the powerful one on the mountain, trustworthy and able to get past barriers.

6.22.3 We ask Indra for this wealth, with many brave men, strong followers, and plentiful food.
He never grows weak or old and has the sunlight; bring him here to make us glad, lord of bay horses.

6.22.4 Tell us this, Indra: if your former singers found your favor,
what portion and what food do you want, fierce, often-called killer of enemies, rich in goods?

6.22.5 An eager voice asks about Indra, whose hand holds the mace and who stands in the chariot.
It reaches toward this mighty one of vast grasp and action, giver of help, seeking a path to food.

6.22.6 With his own power and swift mind he grew through his powers on the mountain.
Strong one, boldly break the firm, established, unmoving things with your own strength.

6.22.7 Honor this ancient, most powerful one with newer thought, as in the past.
May Indra, whose strength never fails and whose horses carry him well, bring us through all difficult places.

6.22.8 Set the earth, sky, and air aflame against the deceitful person.
Bull, burn them all with your light from every side; burn the land and waters for the one who hates prayer.

6.22.9 You became king of heavenly people and of the earthly world, brilliant to see.
Take the mace in your right hand, Indra, and overcome all their undying tricks.

6.22.10 Bring us great, unbroken well-being, Indra, that we may defeat our enemies.
With it, armed with the mace, you made the Dasa and Arya foes of the people easy to overcome.

6.22.11 Often-called, skillful one, come to us with all your chosen teams of horses; you deserve worship.
Neither a godless person nor a god can hold them back. Come quickly to us with them, drinking soma.

Hymn 6.23 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.23.1 Indra, you mingle with the pressed soma, with praise, prayer, and hymn as they are spoken.
Or you travel, generous one, with your two bay horses harnessed and the mace in your arms.

6.23.2 Whether you help in heaven's decisive contest to kill Vritra or in a battle of heroes,
or subdue the boastful Dasyus, afraid of the capable yet yourself unafraid, Indra.

6.23.3 Let Indra drink the pressed soma, fierce leader protecting his singer with help.
Let him give room to the hero who presses it, and wealth to the singer who praises him.

6.23.4 He comes to the pressings with his two bay horses, carrying the mace, drinking soma and giving cows.
He makes a hero with many warriors; bearing praise, he hears the worshiper's call.

6.23.5 We have done all we could for this Indra, who has helped us since ancient days.
We praise him when soma is pressed and a hymn is sung, so prayer may make him grow.

6.23.6 For you have made prayers the means of your growth, Indra; we serve you with thoughts as best we can.
Drink the pressed soma; through sacrifices may we make pleasing offerings to bring you near.

6.23.7 Accept our offering of bread, Indra, and drink the soma mixed with milk.
Sit on the worshiper's ritual grass; give broad space to the person who serves you.

6.23.8 Take pleasure as you wish, mighty one, and let these sacrifices reach you.
Often-called one, let our calls reach you; Indra, may this prayer bring you here to help.

6.23.9 Friends, when soma is pressed, fill Indra, its enjoyer, with it.
Perhaps he will stand with us in battle; Indra does not refuse help to the one pressing soma.

6.23.10 Thus Indra has been praised with pressed soma among the Bharadvajas; may he dwell among the generous.
Let Indra give every desirable kind of wealth to the singer and the generous leader.

Hymn 6.24 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.24.1 The powerful drink, song, and hymn accompany Indra when soma is pressed; he drinks soma and is strong.
The generous king shines among men through hymns; he loves songs and gives lasting help.

6.24.2 This conquering, thoughtful human champion hears the singer's call and gives wide protection.
The praised one provides men with good things and songs, and gives prizes at the gathering.

6.24.3 Brave one, like the axle between two wheels, your greatness extends beyond both worlds.
Often-called Indra, your many aids have grown like a tree's branches.

6.24.4 Mighty one, your many powers flow like moving herds of cattle.
Indra, they stretch like lines of calves, both bound and free, generous giver.

6.24.5 Indra makes one form today, another tomorrow, again what is real and unreal.
Mitra, Varuna, Pushan, and Aryaman stand near us to govern our wishes.

6.24.6 Indra, from you the waters ran as from a mountain slope, brought down by hymns and sacrifices.
These fine praises drive toward you like horses in a race, lover of song, seeking the prize.

6.24.7 Neither autumns nor months age Indra; days do not wear him down.
Though old, let his body keep growing through spoken praises and hymns.

6.24.8 When praised, he will not bow to the strong, the stubborn, or the boasting Dasyu.
Even the high mountains are no barrier for Indra; even the deep becomes shallow for him.

6.24.9 With your deep, broad force, drinker of pressed soma, send us prizes without hostile injury.
Stand upright to help us in the night and at dawn, throughout the dark hours.

6.24.10 Stand by this man in close combat; protect him from harm here and elsewhere, Indra.
Protect him from harm at home and in the wilderness. May we rejoice for a hundred winters with brave sons.

Hymn 6.25 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.25.1 Whatever help you have nearby, far away, or in between, powerful Indra,
protect us with it in killing Vritra; great and fierce one, bring us these prizes.

6.25.2 With these aids scatter the contending rivals unharmed; trouble the enemy's anger, Indra.
With these aids drive off all attackers in every direction; help the Arya cross beyond the Dasa tribes.

6.25.3 Indra, relatives and strangers alike have joined together against us.
Break their strength, strike down their force, and make them turn away.

6.25.4 When one warrior defeats another with his body, when their bodies clash and each tries to win,
when they fight for children, cattle, descendants, waters, or farmland, both sides cry out.

6.25.5 No warrior, speedy or bold, can fight you, however highly he thinks of himself.
Indra, none of them can withstand you; you surpass all creatures.

6.25.6 He rules the courage of both sides when the priests call him in battle,
whether in the great conflict with Vritra or when two groups fight fiercely over homes and warriors.

6.25.7 Indra, when peoples tremble, be our rescuer and protector.
Let the best of our men, our Arya leaders, stand at our front.

6.25.8 Your great power was given its due, Indra; all things followed you when you killed Vritra.
Your rule and strength belong with the gods; Indra, worthy of worship, you prevail over men.

6.25.9 Indra, subdue the hostile, godless rivals who gather in battle against us.
May we Bharadvajas find help today while praising you.

Hymn 6.26 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.26.1 Hear us, Indra, when we call you, eager to win a great prize.
When peoples meet for a contest of heroes, grant your mighty help on the decisive day.

6.26.2 The contestant and his son call you to win the great desired prize.
People call you the true, conquering leader against Vritra; a fighter for cattle looks to you for hand-to-hand combat.

6.26.3 You encouraged the poet to win song, and killed Shushna for Kutsa, your worshiper.
For Atithigva you struck the head of the defenseless one, doing a deed worthy of praise.

6.26.4 You brought the chariot forward and helped the great fighter Dashadyu, the bull in battle.
You killed Tugra along with Vetasu and helped Tujji, your singer, Indra.

6.26.5 You performed that glorious deed, Indra, when you boldly gave thousands away.
You brought Shambara the Dasa down from the mountain and helped Divodasa with marvelous aids.

6.26.6 Pleased by faithful gifts of soma, Indra, you put Chumuri to sleep for Dabhiti.
You killed sixty thousand with your power and gave Raji to Pithinasa.

6.26.7 May I too, with our leaders, reach your better favor and power, Indra.
Under your threefold shelter, most powerful one, the heroes of Nahusha praise you together.

6.26.8 Indra, may we be your best-loved friends in this call for glory.
Let Pratardana have supreme royal splendor, defeat obstacles, and win wealth.

Hymn 6.27 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra; verse 8 praises gifts from Abhyavartin Chayamana. Meter: Trishtubh.

6.27.1 What did Indra do when delighted, when he drank, or in friendship?
What was discovered by people who fought or sat with him long ago, and what by people today?

6.27.2 Indra did accomplish something in his delight, his drinking, and his friendship.
Those who fought or sat with him learned this long ago, and those of today learn it too.

6.27.3 Generous one, we do not know the full extent of your greatness or generosity,
nor of your fresh gifts. Indra, no one has seen the full extent of your power.

6.27.4 This display of your power is well known: you killed the survivors of Varashikha.
When your mace fell with force, even its noise shattered the farthest heights, Indra.

6.27.5 Indra killed Varashikha's descendants in aid of Abhyavartin Chayamana.
When he struck the Vrichivants by the Hariyupiya, the rest fled in fear.

6.27.6 Three thousand armored Vrichivants rushed toward the arrow by the Yavyavati, Indra, seeking glory.
As their containers broke, they went down to destruction, often-called one.

6.27.7 The two reddish cows that graze fine pasture wander together, licking each other.
He gave Turvasha to Srinjaya, rewarding Daivavata with the Vrichivants' spoils.

6.27.8 Agni, Abhyavartin Chayamana, generous king, gives me two chariots with brides and twenty cows.
May I enjoy this lasting gift from the Parthavas.

Hymn 6.28 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Cows; verses 2 and 8, also Indra. Meter: Trishtubh, with Jagati and Anushtubh verses.

6.28.1 The cows have come and brought good fortune. Let them settle in the pen and be happy with us.
Let them be fertile and many-colored here, giving milk for Indra through many mornings.

6.28.2 Indra gives to the sacrificing person who offers freely, and does not take back what is his.
He grows that person's wealth again and again and places the god-loving one in an unbroken pasture.

6.28.3 These cows are not lost or cheated away by a thief; an enemy cannot hurt or frighten them.
Their keeper stays with them long, worshiping the gods with them and giving them as gifts.

6.28.4 No warhorse raising dust can reach them, nor do they go to the slaughtering place.
The cows of the worshiping mortal move without fear through his wide land.

6.28.5 Cows are good fortune for me; cows are Indra; cows are the first taste of soma.
People, these cows are Indra himself. With my heart and mind I seek Indra.

6.28.6 Cows, you make even a thin person strong and an unattractive one good-looking.
You make a house fortunate with your welcome lowing; your great power is praised in gatherings.

6.28.7 Be fertile and graze fine pasture, drinking clean water from good troughs.
Let no thief or evil-minded person rule you; may Rudra's weapon turn away from you.

6.28.8 Let this strengthening drink mix among the cows,
with the bull's seed, and with your strength, Indra.

Hymn 6.29 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.29.1 Men serve Indra seeking friendship and great favor; they want his good judgment.
The one with the mace gives greatly; worship this great, delightful source of help.

6.29.2 Men pour gifts into his hands as he stands in the golden chariot.
The reins lie in his broad hands; his powerful horses are yoked for the road.

6.29.3 They have poured service at your feet for your glory, bold, powerful wielder of the mace who gives gifts.
Wearing fragrant clothing pleasing to see, you have become like the sun in your heroic energy.

6.29.4 The soma is most pleasantly mixed when food is cooked and roasted grain is ready.
Men who make prayers praise Indra and speak hymns, eager to invite the gods.

6.29.5 There is no limit to your strength; you surpass both worlds with your greatness.
The generous one quickly fills them, like a herd moving together at the waters, with his help.

6.29.6 May Indra be easy to call, lofty in his help, the champion with golden cheeks.
Born with unmatched force, he kills many obstacles and brings down the Dasyus.

Hymn 6.30 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.30.1 Alone, undying, he grew still greater in heroic power and distributed goods.
Indra extended beyond sky and earth; both worlds together are not half his size.

6.30.2 I consider his great divine strength and the things he upholds, which no one can destroy.
Day after day the sun became visible, and he wisely laid out spacious dwellings.

6.30.3 Even now, Indra, the rivers flow because you made a path for their waters.
The mountains, seated like firm supports, stay in place; you made the regions secure.

6.30.4 It is true: no god or mortal is greater than you, Indra.
You killed the snake lying around the flood and released the waters toward the sea.

6.30.5 You broke the firm doors of the mountain and sent the waters in all directions, Indra.
You became king of the living world and peoples, bringing forth sun, sky, and dawn together.

Hymn 6.31 — Seer: Suhotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, with a Shakvari verse.

6.31.1 You alone became lord of riches, Indra, holding peoples in your hands.
The tribes speak in many voices of your help with children, waters, descendants, and sunlight.

6.31.2 At fear of you, Indra, all earthly regions shake, even those that cannot be moved.
Sky, earth, mountains, and woods: everything firm fears your advance.

6.31.3 With Kutsa, Indra, you fought Shushna, without strength, and Kuyava to win cows.
At sunset you stole the sun's wheel and held it back ten times in the fight.

6.31.4 You destroyed hundreds of Shambara's strongholds, those of the Dasyu who opposed you.
Then in your power you gave goods to Divodasa, presser of soma, and Bharadvaja, singer of praise.

6.31.5 True champion, climb your terrible chariot for the great battle, rich in men.
Travel the road with help to the drinker of soma; renowned one, make yourself known to the peoples.

Hymn 6.32 — Seer: Suhotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.32.1 I have shaped words of greatest joy for him, the great, strong, swift hero,
the mighty older bearer of the mace, as yet unmatched by any other.

6.32.2 Praised by the singers, he set the two mothers in place along with the sun and broke the rock.
The skillful singers called for him, and he released the source of the cows.

6.32.3 With singing carriers, many skilled companions, he kept winning cows.
With poet friends, himself a poet, he broke strongholds, attacking one after another.

6.32.4 Bull of the peoples, lover of song, come to the singer with great prizes,
great strength, many strong men, and help toward good fortune.

6.32.5 Indra urged on the waters with the strength of swift horses, overcoming them from the right.
Released in this way, they enter their destined, open course day after day.

Hymn 6.33 — Seer: Shunahotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.33.1 Indra, give us your strongest joy, bull, welcome giver of help.
May the man with good horses win fine horses and overcome foes in battle.

6.33.2 For tribes of many voices call you for help, Indra, in a contest of heroes.
You scattered the Panis with the singers; protected by you a horse wins the prize.

6.33.3 Hero Indra, you killed both kinds of enemies, Dasa foes and Arya obstacles,
like forests cut down by sharp axes; best of men, in battle you scatter them.

6.33.4 Indra, be our constant friend, protector, and help for growth with unfailing aids.
We call you to win sunlight as we fight in battles, hero, struggling together.

6.33.5 Be kind to us now and in the future, Indra; come when we call.
Praising you within your great shelter, may we win the most cows under heaven.

Hymn 6.34 — Seer: Shunahotra Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.34.1 Many songs have met in you, Indra; many thoughts have spread from you, far-reaching one.
Ancient and present praise from seers, hymns and songs, have competed for Indra.

6.34.2 Often called and often praised, he alone is honored with many sacrifices.
Harnessed like a chariot for great power, let Indra rejoice with us.

6.34.3 Thoughts and voices cannot injure Indra; they reach him and help him grow.
Whether a hundred or a thousand singers praise this lover of song, it pleases him.

6.34.4 I direct this radiant soma to Indra, like the moonlight of heaven.
Sacrifices and calls have grown together for him as waters meet people in a desert.

6.34.5 This great song and hymn has been spoken thoughtfully to Indra.
May Indra, protector and source of life for everyone, stand with us in the great battle against Vritra.

Hymn 6.35 — Seer: Nara Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.35.1 When will our prayers keep your chariot here? When will you give our singer food for a thousand?
When will you clothe this song in wealth and make our prayers bring us prized goods?

6.35.2 When, Indra, will you defeat men with our men, heroes with our heroes, winning the fight?
When will you win the threefold cows in the contest for cows? Give us glory filled with sunlight.

6.35.3 When, mighty Indra, will you make an abundant prayer for your singer?
When will you harness teams to our prayers, and come to our calls with gifts of cows?

6.35.4 Give the singer cows, horses, splendid food, and fame for victory.
Indra, fill the generous milk cow among the Bharadvajas, and let your splendid light shine.

6.35.5 Now, mighty hero, open the doors for us even if the path is different.
Do not shut us away from the cow yielding bright milk; encourage the Angirases with prayer.

Hymn 6.36 — Seer: Nara Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.36.1 Your delights belong to all people; so does earthly wealth.
You always distribute prizes because you hold divine power among the gods.

6.36.2 People have followed his strength and relied on it for heroic acts.
They turn to his skill in killing Vritra, with their reins in hand for the hard-to-control horse.

6.36.3 Aids, powers, human courage, and teams of horses follow Indra together.
Our strong hymns enter this wide-ranging one as rivers flow into the sea.

6.36.4 Indra, praised one, release abundance of wealth and many splendid possessions.
You have become unequaled lord of peoples, the single king of the whole world.

6.36.5 Hear our service, widely known one; like the sky, you spread over the earth with Arya wealth.
Strong and gracious, watch over us age after age.

Hymn 6.37 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.37.1 Fierce Indra, let your harnessed bay horses draw your treasure-filled chariot here.
Even a singer calls for you, rich in sunlight; may we share your feast today.

6.37.2 The bay horses have come to the vat, purified and eager for their task.
May our ancient, bright Indra, king of soma's delight, drink this drink.

6.37.3 Let the well-wheeled chariot horses speed toward powerful Indra, carrying him to fame.
Even now let the immortal gift of Vayu be shared out.

6.37.4 Indra extends his greatest right hand, most generous among givers.
With it, mace-bearer, you get past hardship and distribute gifts to brave patrons.

6.37.5 Indra gives the lasting prize; may songs make his greatness grow.
Let Indra be the champion who kills Vritra; the generous man quickly fills these gifts.

Hymn 6.38 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.38.1 Our call to Indra has risen from below, splendid and radiant, bringing a great gift.
The generous one wins people's gift through excellent thought and divine inspiration.

6.38.2 Even from far away his ears hear the voice that calls to Indra.
May this invocation to the god, this sung verse, draw Indra toward us.

6.38.3 With the best thoughts and songs I praise this ancient, undying Indra.
Prayers and songs have gathered around him; our great hymn makes Indra grow.

6.38.4 Let sacrifice and soma increase Indra; let prayer, songs, hymns, and thought increase him.
Let dawns on their course and nights increase him; let months, autumns, and days increase Indra.

6.38.5 Thus we call this great, fierce one for help in battles against Vritra, inspired singer,
born to unequaled strength and growing to grant gifts and fame.

Hymn 6.39 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.39.1 From this sweet, inspired word of the joyful divine singer and carrier,
O god, draw nourishment for the singer and his companions, with cows at its head.

6.39.2 Eager Indra drove the reddish cows around the rock, harnessing true thoughts to truth.
He broke the unbroken top of Vala and fought the Panis with words.

6.39.3 This shining soma illuminated dark nights and the evenings, mornings, and autumns, Indra.
It set a mark for the days and made the dawns of pure birth.

6.39.4 It made the unlit things bright and revealed the many hidden ones.
Harnessed to truth, it travels with horses; finding sunlight at the center, it fills the peoples.

6.39.5 Ancient king, praised by the singer, now swell his food and give him many goods.
For his brightness release waters, plants, growing woods, cows, horses, and men.

Hymn 6.40 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.40.1 Drink the pressed soma, Indra, to make you glad; unharness your two friendly bay horses.
Sit among us and sing out; give nourishment to the singer for the sacrifice.

6.40.2 Drink the soma you drank when you were born, powerful Indra, for joy and insight.
Cows, people, waters, and the pressing stone have joined to prepare this drop for you to drink.

6.40.3 The fire is lit and the soma pressed; let your two swiftest bay horses bring you here.
I call you with my mind set on you, Indra; come for our great success.

6.40.4 Come with the willing mind that has always brought you to drink soma, great Indra.
Hear these prayers of ours; then this sacrifice will bring strength to your body.

6.40.5 Whether you are in the distant sky, somewhere apart, or at home,
come from there to help our sacrifice; lover of song, drink gladly with the Maruts.

Hymn 6.41 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

6.41.1 Come kindly to the sacrifice: pressed drops flow for you.
Indra with the mace, come to your own home like cows; be first among those we worship.

6.41.2 Drink with your best, well-made cup, from which you always drink the sweet wave.
The priest stands before you; let your mace turn toward cattle, Indra.

6.41.3 This soma drop, a bull of every form, has been prepared for the mighty bull Indra.
Strong lord of bay horses, drink it; you have owned this food since ancient days.

6.41.4 Pressed soma is better than unpressed soma, Indra; this is better for the wise fighter.
Come to the sacrifice and fill all your strengths with it.

6.41.5 We call you, Indra; come here. There is enough soma for your body.
You of a hundred powers, enjoy what is pressed and help us among peoples and in battles.

Hymn 6.42 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, with a Brihati verse.

6.42.1 Bring everything for this all-knowing one who wants to drink,
the man who comes ready and never falls behind.

6.42.2 Come to meet Indra, greatest drinker of soma,
with your vessels and pressed drops of soma.

6.42.3 When you prepare pressed soma drops to honor him,
the wise one knows all about it and boldly comes for the finest share.

6.42.4 Priest, bring pressed soma for him, more and more.
Perhaps he will rescue his own striving followers from their enemy's curse.

Hymn 6.43 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Ushnih.

6.43.1 With the joy of this drink you subdued Shambara for Divodasa.
Indra, this soma is pressed for you; drink it.

6.43.2 You protect the strong and moderate pleasures of this sharply pressed drink.
Indra, this soma is pressed for you; drink it.

6.43.3 In the joy of this drink you released the cows tightly enclosed within the rock.
Indra, this soma is pressed for you; drink it.

6.43.4 Enjoying this drink, you placed power with the generous person.
Indra, this soma is pressed for you; drink it.

Hymn 6.44 — Seer: Shanyu, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Trishtubh, with Anushtubh and Viraj verses.

6.44.1 This pressed soma is richest among the rich and most glorious among those with glory.
It is your delight, Indra, lord of your own power.

6.44.2 This pressed soma brings great help and gives you rich thoughts and wealth.
It is your delight, Indra, lord of your own power.

6.44.3 Through this drink you grow in strength, becoming swift with your own help.
This pressed soma is your delight, Indra, lord of your own power.

6.44.4 I praise that invincible lord of strength for you:
Indra, conqueror of everything, most generous man, who sees all people.

6.44.5 Songs make him grow, the lord of swiftly given gifts.
Heaven and Earth themselves honor his strength.

6.44.6 Spread out the ritual grass for Indra to strengthen this hymn.
His aids rise widely, like branches that spread together.

6.44.7 Drinking, the newer friend found skill and became more aware of the gods' goods.
With the gifts he won, he became a broad protector for his friends.

6.44.8 He drank along truth's path; the gods formed thoughts for his glory.
Bearing a great name in words, the beloved one revealed his body to be seen.

6.44.9 Give us the brightest wisdom and drive away people's many attacks.
Increase our life through your powers and help us win wealth.

6.44.10 Indra, generous one, we belong to you as givers; lord of bay horses, do not leave us.
No other helper is seen among mortals; why do they say you urge on the ungenerous?

6.44.11 Bull, do not give us to someone who weakens us; let us not lose your rich friendship.
Indra, you have held back many peoples; kill those who press no soma and push away the stingy.

6.44.12 Thundering like clouds, Indra sends the wealth of horses and cattle.
Since ancient times you have rewarded singers; do not let the ungenerous hurt the generous.

6.44.13 Priest, bring forth the pressed drinks for great Indra, hero and their king.
Ancient and new songs of the praising seers have made him grow.

6.44.14 Knowing many forms in the joy of the drink, Indra killed the obstacles that resisted him.
Offer the sweet soma to this hero with full cheeks to drink.

6.44.15 Let Indra drink the pressed soma and, glad, kill Vritra with the mace.
Let him come even from far away to the sacrifice, bring gifts, and protect singers and their thoughts.

6.44.16 This cup from which Indra drinks holds his dear, immortal drink.
Let it cheer the god and make him favorable, driving away hatred and distress from us.

6.44.17 Glad with it, hero, kill hostile relatives and strangers alike.
Indra, break and kill the approaching armies and those ordering attacks; turn them away.

6.44.18 Indra, generous one, in these battles make us a great, easy way through.
Win waters, children, and descendants; place our leaders on our side.

6.44.19 Let your powerful horses, yoked to your strong chariot with strong reins,
well harnessed and bearing the mace, carry you here for the bull's delight.

6.44.20 Bull, your strong, delighted drops have reached the vat, waves sprinkled with butter.
Indra, our powerful pressings carry soma to you, bull for the bull.

6.44.21 You are the bull of the sky, earth, rivers, and still waters.
For you, strong bull, the drop swells: sweet juice, fit for the drinker of sweetness.

6.44.22 This god, born in strength and joined with Indra, held the Pani back.
This drop stole from his unkind father his weapons and tricks.

6.44.23 He made the dawns good wives and placed the light within the sun.
In the threefold lights of heaven, he found immortality hidden in the threefold realms.

6.44.24 He separated Heaven and Earth and yoked the seven-rayed chariot.
Through his power this soma held ripe milk within cows and supported the ten-wheeled spring.

Hymn 6.45 — Seer: Shanyu, son of Brihaspati. Deity: Indra; verses 31–33, Bribu the carpenter. Meter: Gayatri, with Atinichrit, Padanichrit, and Anushtubh verses.

6.45.1 Indra, who led Turvasha and Yadu here from far away with good guidance,
is our young friend.

6.45.2 Indra gives power even to someone without wisdom, with a horse that cannot run;
he wins the prize set aside.

6.45.3 His guidance is great, and so are his many praises.
His help never runs out.

6.45.4 Friends, honor and sing to the one who receives prayer.
He is our great guide.

6.45.5 Vritra-killer, you protect one person, two people,
and people like us too.

6.45.6 You lead us beyond enemies and make your singers strong.
Among men you are said to have brave companions.

6.45.7 With songs I call our friend who receives prayer,
like someone calling a cow to be milked.

6.45.8 Every treasure is said to lie in the two hands
of this hero who wins battles.

6.45.9 Lord of power and the pressing stone, break the firm barriers of peoples;
break their unbowed tricks.

6.45.10 True Indra, drinker of soma and lord of prizes,
we call you because we want fame.

6.45.11 You who were called long ago and are called now when wealth is at stake,
hear this call.

6.45.12 Indra, with our thoughts and horses
may we win famed prizes and the wealth at stake through you.

6.45.13 Great Indra, hero who loves song,
you have proved dependable in the struggle for wealth.

6.45.14 Enemy-killer, use your swiftest help
to drive our chariot forward.

6.45.15 Best driver of chariots, with our chariot that defeats attackers,
you will win the wealth at stake, conqueror.

6.45.16 Praise him alone, the one who watches over the tribes,
born lord with a bull's strength of mind.

6.45.17 You have been a helpful friend to those who praise you.
So, Indra, be kind to us.

6.45.18 Put the mace in your hands to kill the evil spirits.
Overcome the rivals that confront us.

6.45.19 I call our ancient friend, ally for wealth,
who inspires singers and loves prayer most.

6.45.20 Alone he rules all earthly goods,
a tireless lover of songs.

6.45.21 Lord of cattle, bring your teams of horses to us
with prizes, horses, and cows to fulfill our wish.

6.45.22 Sing of this to the often-called champion when soma is pressed,
so it may help the powerful one, as it helps a cow.

6.45.23 The generous one does not keep back
the gift of prizes and cows when he hears songs.

6.45.24 Perhaps the Dasyu-killer will open his cattle pen for us
and break through its barrier with his powers.

6.45.25 Indra of a hundred powers, these songs call out to you
as mothers call to a calf.

6.45.26 Your friendship never wears out; be a cow to the one who wants cattle, hero,
and a horse to the one who wants horses.

6.45.27 Enjoy the drink for the greatness of your own body and your generosity.
Do not let the singer be insulted.

6.45.28 At every pressing, songs reach you, lover of song,
as milk cows reach their calf.

6.45.29 Most often of all those who praise and speak,
he urges men on to win prizes.

6.45.30 Indra, let our hymn be your closest and most welcome one.
Drive us toward great wealth.

6.45.31 Bribu stands at the highest place among the Panis,
broad as a bank along the Ganges.

6.45.32 His fine gift of a thousand runs like the wind;
he gives freely as soon as someone asks.

6.45.33 All Aryas and singers always praise
Bribu, most generous giver of thousands, patron who wins thousands.

Hymn 6.46 — Seer: Shanyu, son of Brihaspati. Deity: Indra. Meter: Pragatha, alternating Brihati and Sato-Brihati.

6.46.1 We singers call you to win the prize.
Men call you, Indra, true leader against Vritra, and in the horse's final race.

6.46.2 Bright and bold Indra with the mace, praised in your greatness,
bring us cows, horses, and chariot teams; give lasting prizes to the victor.

6.46.3 We call Indra, who sees all people and always conquers.
Strong leader with a thousandfold strength, help us grow in battle.

6.46.4 You drive people back angrily like a bull, strong in the clash.
Protect us in the contest for great wealth, our bodies, waters, and sun.

6.46.5 Indra, bring us the greatest, strongest, fullest fame.
With it, bright-handed wielder of the mace, you fill both worlds.

6.46.6 King among gods, we call you, fierce and triumphant over peoples, for help.
Break all our enemies' strength and make them easy to defeat.

6.46.7 Whatever strength and courage you have among the peoples of Nahusha,
or glory among the five tribes, bring all those heroic powers to us.

6.46.8 Generous one, whatever strength is among the Trikshus, Druhyus, and Purus,
release it for us so we can defeat men and overcome enemies in battle.

6.46.9 Indra, grant threefold safety and shelter with three protections,
to generous people and to me; turn away the weapons.

6.46.10 When enemies hoping for cows attack us and strike boldly,
then, generous Indra, be our closest personal protector, lover of song.

6.46.11 Indra, help us grow and lead us in battle
when sharp-pointed, winged arrows fly through the air.

6.46.12 Where warriors lay down their lives for their fathers' beloved homes,
give protection to our bodies and children; drive away hatred that has no sense.

6.46.13 When, Indra, you drive the horses forward in pursuit of great wealth
on the uneven road, the difficult path, as eager as falcons for fame,

6.46.14 let them run swiftly like rivers downhill when the cry goes out.
Like birds wheeling around their prey, they seize the cattle with their arms.

Hymn 6.47 — Seer: Garga Bharadvaja. Deity: Indra; verses 1–5 Soma, verse 20 the gods, Earth, Brihaspati, and Indra; verses 22–25 Prastoka of the Srinjayas; verses 26–28 the chariot; verses 29–31 the drum and Indra. Meter: Trishtubh, with Dvipada Trishtubh, Brihati, Anushtubh, Gayatri, and Jagati verses.

6.47.1 This drink is sweet, full of honey, strong, and full of juice.
No one can stand against Indra in battle when he has drunk it.

6.47.2 This is the sweetest and most exhilarating drink; Indra took delight in it when he killed Vritra.
He brought down Shambara's many strongholds: ninety-nine fortresses.

6.47.3 Drinking this raises my voice and wakes the thought I want to express.
Wise soma measured out the six broad regions, beyond which no world extends.

6.47.4 This is what made the earth wide and heaven high.
Soma held the sweet life-giving drink in the three streams and supported the broad air.

6.47.5 This discovered the beautiful flood before the dawns with their bright homes.
This great bull, with the Maruts, supported the sky on a great prop.

6.47.6 Drink boldly from the cup, Indra, killer of Vritra, hero in the contest for treasures.
At the noon pressing be strong; holder of wealth, set wealth among us.

6.47.7 Indra, look ahead for us as our guide; lead us forward to better things.
Help us cross safely and carry us all the way over; guide us toward good fortune and riches.

6.47.8 Knowing the way, lead us into a wide place, sunlit, safe, and well.
Let us find refuge under your lofty, strong arms, Indra.

6.47.9 Indra, put us in the highest seat of your chariot, behind your swift pair of horses.
Bring us plentiful food; do not let the wealth of enemies run us over.

6.47.10 Indra, be kind to me and let me live; sharpen my thought like an iron edge.
Whatever I say in my desire for you, accept it and make me one who has the gods on his side.

6.47.11 I call Indra as rescuer and protector, Indra the hero easy to call whenever needed.
I call Indra, strong and often called; may generous Indra give us well-being.

6.47.12 May Indra protect us well, independent and helpful, kind and all-knowing.
May he repel hatred and keep us safe, so we may be lords of strong sons.

6.47.13 May we share the good thought and favorable mind of this god worthy of sacrifice.
May Indra, independent protector, keep hatred far away from us.

6.47.14 Songs, prayers, and horses rush toward you, Indra, like waves down a slope.
Your many pressings are like broad gifts; mace-bearer, you bring waters, cows, and soma drops together.

6.47.15 Who can praise, fill, or worship him when fierce Indra is always active?
With his powers he sets one ahead and one behind, striking as with two feet.

6.47.16 I hear the hero overcome one fierce man after another, subduing each of them.
Indra governs both sides in rising conflict and stirs up human tribes.

6.47.17 He refuses friendship with earlier men and goes on with later ones as they compete.
Shaking off people who do not support him, Indra crosses many autumns.

6.47.18 He takes a matching shape for each shape; that is how his shape is recognized.
Indra travels in many forms through his powers; a hundred and ten bay horses are yoked for him.

6.47.19 Yoking his bay horses to the chariot, he rules over the many works made here.
Who would take the side of enemies forever and sit among generous leaders?

6.47.20 Gods, we have come to a land without pasture; though broad, the earth has become narrow.
Brihaspati, find a way to the cows; Indra, make a path for the singer here.

6.47.21 Day after day the dark one drove her sister away from their shared home.
The bull killed the Dasas as they bargained and struck down Varchin and Shambara in the open pen.

6.47.22 Indra, Prastoka gave ten chests and ten horses as your gift.
From Divodasa Atithigva we received rich gifts, the wealth taken from Shambara.

6.47.23 From Divodasa I received ten horses, ten chests, ten outer garments,
and ten lumps of gold.

6.47.24 Ashvattha gave Payu of the Atharvans
ten chariots with horses and a hundred cows.

6.47.25 The Srinjaya honored the Bharadvajas with great gifts useful to all people.

6.47.26 Tree-made chariot, have strong limbs; be our friend, carry us across, and give us brave men.
You are bound with cowhide: be strong, and let your rider win victories.

6.47.27 The chariot's strength is drawn from sky and earth and from trees.
It is surrounded with cowhide for the strength of waters. Offer the chariot as Indra's mace with an offering.

6.47.28 The chariot is Indra's mace, the Maruts' front line, Mitra's child and Varuna's center.
Divine chariot, accept our offerings and take pleasure in this gift from us.

6.47.29 Make earth and sky breathe and let all the settled world take notice of you.
Drum, together with Indra and the gods, drive enemies far away.

6.47.30 Cry out and give us strength and force; thunder as you drive away troubles.
Drum, beat misfortune away from here; you are Indra's fist, so be strong.

6.47.31 Turn those attackers back; the drum speaks with a bright signal.
Our men ride with the horse-plumed standard; Indra, let our chariot fighters win.

Hymn 6.48 — Seer: Shanyu, son of Brihaspati, also called Trinapani. Deity: Agni in verses 1–10, the Maruts in 11–15 and 20–21, Pushan in 16–19, Heaven and Earth or Prishni in 22. Meter: Pragatha and other meters.

6.48.1 At every sacrifice, with every song, we praise Agni for his skill.
Again and again we praise the immortal one who knows all births, like a dear friend.

6.48.2 We must give offerings to the child of strength who comes eagerly to receive them.
Let him help us win prizes, make us grow, and protect our bodies.

6.48.3 Agni, as a mighty, ageless bull you shine with your flames.
With your unceasing fire and bright lights, burn brightly, shining one.

6.48.4 You worship the great gods with your skill and works; do the worship.
Agni, bring them near to help; grant and win prizes for us.

6.48.5 The waters, stones, and trees nourish him, the unborn child of truth.
With force people churn him into birth on the earth's surface.

6.48.6 With light he filled both worlds; his smoke races in the sky.
Seen through the darkness of nights, the bull appears dark and red, dark and red.

6.48.7 Agni, with your great flames and bright light, god,
shine richly on us among the Bharadvajas when kindled, youngest one; shine brightly, purifying one.

6.48.8 Agni, you are head of every human household and clan.
Youngest one, protect for a hundred winters the person who kindles you, your singers and generous givers, with a hundred strongholds.

6.48.9 Bright giver, inspire us with help and gifts.
Agni, you drive the chariot of this wealth; find a safe crossing for our children.

6.48.10 Carry our children and descendants through safely with guides who cannot be deceived or separated.
Agni, drive away divine anger and the godless wrongs done to us.

6.48.11 Friends, lead the cow that gives abundant milk here with a new song.
Let her milk flow without stopping.

6.48.12 She gives undying fame to the radiant company of Maruts,
bringing kindness to the swift Maruts and following them with favor.

6.48.13 Let her milk twice for Bharadvaja:
a cow yielding every sort of milk, and food that feeds everyone.

6.48.14 I name and praise him like clever Indra, powerful Varuna,
joyful Aryaman of rich food, and Vishnu.

6.48.15 Like the bright and roaring Marut troop, let unconquered Pushan assemble hundreds
and thousands for the people; let him reveal hidden goods and provide us with goods he knows well.

6.48.16 Come quickly to me, Pushan, radiant one, so I can speak into your ear.
The attacks of our enemies are evil.

6.48.17 Do not uproot the Kakambira tree; destroy the curses.
Do not let the sun suffer harm even for a day, like a bird whose neck is trapped.

6.48.18 Let our friendship with you be unbroken, like a full waterskin,
without a hole and filled to the brim.

6.48.19 You are beyond mortals and equal to gods in glory, Pushan.
Look at us in battle; help us now as before.

6.48.20 Let favorable guidance and true words carry the good things we want,
whether from the god Marut or from a mortal who knows how to worship.

6.48.21 The sun cannot move across heaven as fast as their swift action.
The Maruts bear fierce strength and the sacred name of Vritra-killing power, the highest Vritra-killing strength.

6.48.22 The sky was born once, and the earth was born once.
The milk of Prishni was drawn once; no other is born to match it.

Hymn 6.49 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, with a Shakvari verse.

6.49.1 With newer songs I praise the people who keep their rules: Mitra and Varuna, bringing kindness.
Let them come and hear us here, the good rulers Varuna and Mitra, and Agni.

6.49.2 Worship Agni, honored by every clan in sacrifices, wise without arrogance, messenger between the two young worlds.
He is heaven's child, son of strength, and the red signal of the sacrifice.

6.49.3 The red one's two daughters differ in form: one is marked with stars and the other with the sun.
They move in turns and meet, purifying one. Let them hear the sung prayer.

6.49.4 May great thought approach Vayu, bringing great wealth and a chariot full of what all desire.
Your teams rush across the bright sky; wise god worthy of worship, you seek the wise one.

6.49.5 May the Ashvins' gold-adorned chariot, yoked by thought, show me its beautiful shape.
On it, true men, you travel your route to give food to our children and ourselves.

6.49.6 Parjanya and Vayu, bulls of earth, enliven its watery nourishment.
Wise ones, truly hearing songs, make the moving and the still world come alive.

6.49.7 Sarasvati, radiant daughter of the lightning, rich in life and heroic sons, gives us insight.
In harmony with the divine women, she gives the singer unbroken, invincible shelter.

6.49.8 I reach Pushan, lord of every road, with a song made in longing.
Let him give us fine resources, first among good things, and guide each of our thoughts.

6.49.9 Let the priestly Agni worship Tvashtar, first to receive his share, famous giver of life,
with good hands and fine grasp, the god honored and easily called in every home.

6.49.10 With these songs praise Rudra, father of the world, by day and night.
Inspired singers, let us call separately on this great, lofty, ageless, kindly god.

6.49.11 Come, youthful wise Maruts worthy of sacrifice, to your singer's choice of gifts.
You enliven even what is dull, making it grow; you reach people like the Angirases.

6.49.12 To that powerful, swift hero we send our song as a herdsman drives a flock home.
He touches the height of fame with the stars of inspired speech.

6.49.13 Vishnu measured out the earthly regions three times for Manu under pressure.
May we rejoice in riches, safe in your shelter, in ourselves and our children.

6.49.14 May Ahir Budhnya give us this favor with the waters and songs; may the mountain and Savitar grant it.
Let Bhaga and Purandhi support us with plants and abundant gifts of wealth.

6.49.15 Give us lasting wealth, chariot teams and many brave men, worthy of the great guardian of truth.
Give us a home from which to overcome rival godless peoples and surpass tribes without gods.

Hymn 6.50 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

6.50.1 With reverence I call the goddess Aditi, Varuna, Mitra, and Agni for kindness;
I call Aryaman, good and generous, and the protecting gods Savitar and Bhaga.

6.50.2 Sun, your ancestors are skillful and bright; come among the gods without guilt and in great glory.
Twice-born, true gods win truth, have the sunlight, deserve worship, and have tongues of fire.

6.50.3 Heaven and Earth, two broad, great worlds, give us your rule and kindly shelter.
You two wise ones, make wide space for us to live without harm.

6.50.4 May Rudra's sons, the unconquered Vasus, heed our call today.
When trouble comes, small or great, we call on the Marut gods.

6.50.5 Heaven and Earth mingle among them; Pushan follows the worshiper to help.
Maruts, when you hear the call and set out, the lands tremble along the road.

6.50.6 Singer, with a new prayer I praise the hero Indra, who loves song.
He will hear our call and, praised, give prizes to his great singer.

6.50.7 Human waters, give clean protection and health to our children and descendants.
You are the greatest mothers, healers, and creators of everything still and moving.

6.50.8 May the god Savitar come to guard us, golden-handed and worthy of worship.
Like the face of dawn, he opens up desirable gifts to the generous.

6.50.9 Son of strength, bring the gods to our sacrifice today.
May I always share your gifts, Agni, and have brave sons with your help.

6.50.10 True Ashvins, wise ones, come to my call and prayers.
Free us from near trouble as you freed Atri from the great darkness.

6.50.11 Divine givers of bright wealth, prizes, warriors, and ample food,
whether born on earth, in water, or in heaven, give gifts and be kind to us.

6.50.12 May Rudra, Sarasvati, generous Vishnu, and Vayu all treat us kindly.
May the Ribhus, prize-giving divine ordainer, Parjanya, and Vayu fill us with nourishment.

6.50.13 Let the god Savitar, Bhaga, the child of waters, and the broad mother protect us.
Let Tvashtar join the gods born with him, heaven with its gods, and earth with its seas.

6.50.14 May Ahir Budhnya, Aja Ekapad, earth, and the sea hear us.
May all the gods who strengthen truth help when called and praised by a wise singer.

6.50.15 Thus the Bharadvajas honor the divine descendants with my songs and thoughts.
Divine women, unconquered Vasus, and all gods worthy of worship, receive our praise.

Hymn 6.51 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, with Ushnih and Anushtubh verses.

6.51.1 The great eye of Mitra and Varuna rises, dear to them and never deceived.
Its clear face of truth shines at sunrise like a gold ornament in the sky.

6.51.2 The sun knows the gods' three gatherings and their hidden origins.
Looking straight at right and wrong among mortals, it surveys the Arya people.

6.51.3 I praise you, great guardians of truth: Aditi, the well-born Mitra and Varuna,
Aryaman and Bhaga of unfailing thought; as their partner I address the pure ones.

6.51.4 I seek the Adityas and Aditi: destroyers of enemies, true, unconquered rulers,
givers of a great king's wealth, young men who govern heaven with good power.

6.51.5 Father Heaven, mother Earth, faithful brother Agni, Vasus, be kind to us.
All Adityas and Aditi, together spread abundant shelter for us.

6.51.6 Do not give us over to a male or female wolf or anyone bent on evil, gods worthy of worship.
You guide our bodies like a charioteer and teach us good speech.

6.51.7 Let us not bear the guilt of another's act, or do anything you condemn, Vasus.
All-Gods, you rule the whole world; let the wrongdoer hurt himself.

6.51.8 I offer reverence and seek mighty reverence; reverence supported earth and sky.
Reverence rules the gods; with reverence I seek release even for wrong I have done.

6.51.9 You are drivers of truth's chariot, pure in skill, living in truth's house, trustworthy.
To all you far-seeing great ones, worthy of worship, I bow in respect.

6.51.10 These gods of finest light carry us past every trouble:
Varuna, Mitra, Agni, good rulers whose thoughts are true and whose command is real.

6.51.11 May Indra, Earth, Pushan, Bhaga, Aditi, and the five peoples make us grow.
Let them grant safe shelter, their own help, sound guidance, good protection, and care.

6.51.12 The priest Bharadvaja seeks the gods' favor and a home in heaven.
With offerings he worships, desiring goods and honoring the origins of the gods.

6.51.13 Agni, true lord, put the wicked thief with evil thoughts
far away, and give us an easy path.

6.51.14 The pressing stones, Soma, call for your friendship.
Kill the lurking Pani; he is a wolf.

6.51.15 Generous ones with Indra at your head, you face every danger.
As guardians, make our road home easy.

6.51.16 We have reached an unobstructed path to well-being.
Along it a person avoids all enemies and finds goods.

Hymn 6.52 — Seer: Rijishvan Bharadvaja. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh, with Gayatri and Jagati verses.

6.52.1 Neither heaven nor earth, nor sacrifices or these sacred rites, approve of that.
Let the fair mountains crush the person who worships too much; let his priest fall.

6.52.2 Maruts, whoever scorns us or criticizes the prayer we make,
let painful evils come to him; let heaven burn that enemy of prayer.

6.52.3 Soma, why do they call you prayer's guardian or our protector against curses
if you watch us being slandered? Launch your burning weapon at the enemy of prayer.

6.52.4 Let newborn dawns protect me and swelling rivers protect me.
Let steady mountains and our fathers protect me when I call the gods.

6.52.5 Let us always have good minds and see the sun rise.
May the lord of goods make it so, calling the gods and coming with their help.

6.52.6 May Indra come closest to help, Sarasvati swollen with rivers,
Parjanya bringing joy with plants, and Agni easily called, kind as a father.

6.52.7 All-Gods, come and hear my call.
Sit here on the ritual grass.

6.52.8 Gods, come together to the person who honors you
with a butter-soaked offering.

6.52.9 May the immortal sons hear our songs
and treat us very kindly.

6.52.10 May all the gods who increase truth and hear calls in their season
enjoy the milk given in friendship.

6.52.11 May Indra with the Maruts, Tvashtar, Mitra, and Aryaman
enjoy these offerings of ours.

6.52.12 Agni, priest, knowing the ways of the divine people,
offer this sacrifice of ours.

6.52.13 Hear my call, All-Gods who dwell in the air or up in heaven,
whose tongues are fire, worthy of worship; sit here on the ritual grass and rejoice.

6.52.14 All gods worthy of sacrifice, Heaven and Earth, and child of waters, hear my hymn.
Let me not speak words you would reject; let us find joy very near your favor.

6.52.15 All you mighty gods born on earth or in the waters' heavenly gathering, free of evil tricks,
make room for us through all life's nights and bright mornings, and provide food.

6.52.16 Agni and Parjanya, protect my thought and our well-spoken praise in this invocation.
One gives birth to food and the other to its embryo; give us nourishment and fertile children.

6.52.17 The ritual grass is spread and the fire lit; I worship with a hymn and great respect.
All-Gods worthy of worship, enjoy today's offering at our gathering.

Hymn 6.53 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Pushan. Meter: Gayatri, with an Anushtubh verse.

6.53.1 Pushan, lord of paths, we have harnessed you to our thought
like a chariot for winning a prize.

6.53.2 Lead us to a generous man with goods,
a willing giver, a welcome master of a household.

6.53.3 Radiant Pushan, urge even the unwilling person to give.
Soften even the heart of a Pani.

6.53.4 Open roads to the prize and strike our enemies down.
Mighty one, let our thoughts succeed.

6.53.5 Wise one, pierce the Panis' hearts with your sharp tool;
then make them submit to us.

6.53.6 Pushan, prod the Pani's heart with your sharp tool and seek its hidden treasure;
then make them submit to us.

6.53.7 Wise one, scratch and scrape the hearts of the Panis;
then make them submit to us.

6.53.8 Radiant Pushan, you carry a sharp tool that drives prayer forward.
Use it to scratch and scrape every heart they have.

6.53.9 Radiant herdsman, you have a goad that guides cattle and finds livestock.
We ask for your favor through it.

6.53.10 Give our thought the power to win cows, horses, and prizes.
Make it strong with men for the feast.

Hymn 6.54 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Pushan. Meter: Gayatri.

6.54.1 Pushan, bring us to a person who knows the way and gives clear directions,
someone who can say, “It is here.”

6.54.2 Let us go with Pushan to the person who can point out the houses
and say, “These are the ones.”

6.54.3 Pushan's wheel does not break, its casing does not fall off,
and its rim never gives way.

6.54.4 Pushan does not forget the person who serves him with offerings.
That person is first to find wealth.

6.54.5 Let Pushan follow our cows and guard our horses;
let Pushan win a prize for us.

6.54.6 Pushan, follow the cows of the worshiper who presses soma,
and of us who praise you.

6.54.7 Let none be lost, hurt, or injured in a pit.
Then come to us with every one of them unharmed.

6.54.8 We ask Pushan, who listens, sets things moving, and never loses his goods,
for wealth as its lord.

6.54.9 Pushan, under your ordinance may we never suffer harm.
We are your singers here.

6.54.10 Let Pushan stretch his right hand around us from far away
and lead back to us what has been lost.

Hymn 6.55 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Pushan. Meter: Gayatri.

6.55.1 Come, radiant child of release; let us be joined together.
Drive our chariot along truth's path.

6.55.2 We seek the best driver, the long-haired lord of great gifts,
our friend for wealth.

6.55.3 Radiant giver, you are a stream of riches, a heap of goods, goat-horsed one,
friend to every thoughtful person.

6.55.4 Let us praise Pushan, whose horses are goats, the winner of prizes.
He is said to be the lover of his sister.

6.55.5 I have spoken of his mother's husband; let his sister's lover hear us.
He is Indra's brother and my friend.

6.55.6 Let goats with strong hooves carry Pushan in his chariot,
carrying this god who brings glory to people.

Hymn 6.56 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Pushan. Meter: Gayatri, with an Anushtubh verse.

6.56.1 Anyone who calls Pushan a mere eater of barley porridge
does not understand this god.

6.56.2 Indra, best charioteer and true lord,
destroys obstacles together with his friend and ally.

6.56.3 The best driver set the sun's golden wheel
on the rough cow, the rough sky.

6.56.4 Praised by many, wonderful Pushan, when we speak to you today with thought,
make this thought of ours succeed.

6.56.5 Lead our group seeking cattle toward success;
Pushan, you are known from far away.

6.56.6 We ask for your well-being, away from harm and near to wealth,
for success in everything today and success in everything tomorrow.

Hymn 6.57 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra and Pushan. Meter: Gayatri.

6.57.1 Now let us call Indra and Pushan for friendship,
well-being, and victory.

6.57.2 One approaches the pressed soma in the bowls to drink;
the other prefers barley porridge.

6.57.3 Goats draw one of them and bay horses draw the other.
With them they destroy obstacles.

6.57.4 When mighty Indra released the great flowing waters,
Pushan was there with him.

6.57.5 We grasp Pushan's favor and Indra's favor
like the branches of a tree.

6.57.6 We yoke Pushan as a driver holds the reins,
and Indra for great well-being.

Hymn 6.58 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Pushan. Meter: Trishtubh, with a Jagati verse.

6.58.1 One of your forms is bright, another worthy of worship; you change form as day changes into night.
You govern every power, independent Pushan; let your gift be good to us here.

6.58.2 Goat-horsed guardian of animals and homes, you enliven thought and are established throughout the world.
Pushan lifts his flexible goad and travels as a god, watching all beings.

6.58.3 Pushan, your golden ships sail through the air within the sea.
In them you make your journey as the sun's messenger, seeking the fame you desire.

6.58.4 Pushan is a good relative of sky and earth, lord of nourishment, generous and marvelously bright.
The gods gave him to Surya's daughter, as a strong, beautiful husband she longed for.

Hymn 6.59 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra and Agni. Meter: Brihati, with Anushtubh verses.

6.59.1 Let me tell of the brave deeds you both did when soma was pressed.
Your god-hating fathers are dead, but you live, Indra and Agni.

6.59.2 How wonderful is your greatness, Indra and Agni!
You have the same father, are brothers and twins, though your mothers are different.

6.59.3 You two stay close to the pressing like swift horses near their feed.
Gods Indra and Agni, we call on you with the mace for help here.

6.59.4 Whoever praises you, Indra and Agni, over the pressed drinks strengthens truth.
Tell him words of favor; you two gods do not consume your singer.

6.59.5 Indra and Agni, what mortal understands the two of you?
One yokes horses pulling in different directions to the same chariot.

6.59.6 Indra and Agni, this footless one came before all creatures with feet.
Without a head she spoke with her tongue and walked thirty steps.

6.59.7 Indra and Agni, men stretch their bows with their arms.
Do not turn away from us in this great struggle for wealth and cows.

6.59.8 Indra and Agni, harmful attacks from Arya enemies burn us.
Drive hatred away and separate it from the sun.

6.59.9 Indra and Agni, you have goods of heaven and earth.
Give us wealth here to support a whole lifetime.

6.59.10 Indra and Agni, who receive hymns and hear calls,
come at all our songs and drink this soma.

Hymn 6.60 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra and Agni. Meter: Gayatri, with Trishtubh, Brihati, and Anushtubh verses.

6.60.1 The person who honors strong Indra and Agni breaks Vritra and wins the prize.
They rule much desirable wealth and are the strongest in winning prizes by force.

6.60.2 Indra and Agni, fight now for the cows, waters, sunlight, and hidden dawns.
Bring together the directions, the shining dawns, the waters and cows with your teams.

6.60.3 Vritra-killers, come here with your Vritra-killing force and our reverence, Indra and Agni.
Give us your best, generous and unfailing gifts.

6.60.4 I call the two by whom this whole world was made long ago.
Indra and Agni never fail.

6.60.5 We call fierce Indra and Agni, who destroy enemies.
Let them be kind to us at such a time.

6.60.6 True lords, kill Arya obstacles and Dasa obstacles alike.
Kill and drive away every enemy.

6.60.7 Indra and Agni, these hymns have been sung to you.
Drink the pressed soma that brings happiness.

6.60.8 Indra and Agni, heroes, come with the many teams of horses
you reserve for your generous worshiper.

6.60.9 Come with them, heroes, to this pressed drink,
Indra and Agni, to drink soma.

6.60.10 Praise him whose flames wrap around all the forests
and blacken them with his tongue.

6.60.11 A mortal who kindles him seeks Indra's kindness
and more easily crosses the waters on the way to glory.

6.60.12 Bring us prize-rich food and swift horses
to carry Indra and Agni here.

6.60.13 Indra and Agni, I call you both, to rejoice with both of you in the gifts.
You both give food and riches; I call you both to win the prize.

6.60.14 Come to us with cattle, horses, and goods.
Indra and Agni, two friendly gods, we call on you as friends who bring happiness.

6.60.15 Indra and Agni, hear the call of the worshiper pressing soma.
Enjoy the offerings, come and drink the sweet soma.

Hymn 6.61 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Sarasvati. Meter: Gayatri, with Jagati and Trishtubh verses.

6.61.1 She gave the generous Vadhryashva the powerful Divodasa, who paid his debts.
She devoured the long-standing miserly Pani: these are your mighty gifts, Sarasvati.

6.61.2 With her forceful waves she breaks mountain ridges like a digger gathering lotus roots.
Let us seek Sarasvati's help with fine songs and thoughts; she destroys distant foes.

6.61.3 Sarasvati, put down those who insult the gods and every child of the deceitful Brisaya.
You found rivers for the peoples and flowed for them, rich in prizes.

6.61.4 May the goddess Sarasvati, rich in prizes,
protect us with prizes as guardian of our thoughts.

6.61.5 Protect anyone who calls on you, goddess Sarasvati,
when wealth is at stake, as one calls Indra against Vritra.

6.61.6 Goddess Sarasvati, prize-winning one, protect us in contests;
dig out our reward for us like Pushan.

6.61.7 May the fierce Sarasvati, with golden wheels,
killer of Vritra, welcome our good praise.

6.61.8 Her endless, unbending, rushing flood
moves powerfully, roaring.

6.61.9 May she carry us past every enemy, as she passes her sister rivers,
following the right order, like the sun stretching out the days.

6.61.10 May Sarasvati, our favorite among favorites,
with seven sisters, welcome our praise.

6.61.11 Sarasvati fills the broad earthly region and the air.
May she protect us from slander.

6.61.12 With three seats and seven parts, she nurtures the five peoples.
Call on her in every struggle for prizes.

6.61.13 Great among great rivers, Sarasvati is known for her power and works better than other waters.
Broad as a great chariot, she deserves praise from the thoughtful.

6.61.14 Sarasvati, guide us toward better things; do not overflow us or hurt us with your water.
Welcome our friendship and our homes; do not let us go from your fields to wasteland.

Hymn 6.62 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

6.62.1 I praise the two men, the Ashvins, who move here from heaven, calling them with songs.
At dawn they quickly cover the ends of earth and its wide spaces.

6.62.2 They come to the sacrifice in their bright chariot, its light shining through the air.
Measuring many boundless regions, they pass over the waters, deserts, and plains.

6.62.3 You drove that chariot even when the fierce man offered no gifts;
your swift, eager horses brought help and rest to the afflicted worshiper.

6.62.4 Let the ancient priest call the two eternally young ones with a new song as they harness their horses.
Bringing fine food and nourishment, let him worship them truly.

6.62.5 Beautiful, wonder-working pair with many powers, I honor you of old with a new song.
You brought the greatest happiness and wonderful gifts to the one who praised and sang to you.

6.62.6 You carried Tugra's son Bhujyu out of the sea on winged birds and across the air,
without dust on your paths, rescuing him from the middle of the waves.

6.62.7 Ride your victorious chariot across the rock; you heard the call of Vadhri-mati.
Giving freely, you filled Shayu's cow with milk, bringing good thought to the old one.

6.62.8 Adityas, Vasus, and Rudra's sons, if an offense against gods or mortals exists anywhere in the two worlds,
bring burning punishment on the person who joins with evil spirits.

6.62.9 Mitra and Varuna know the king who arranged the regions in due order.
Send your weapon against the deep deceiver and even against his misleading speech.

6.62.10 Come with inner wheels and a splendid chariot full of men, bringing help to our children.
Cut off even the head of the mortal who attacks secretly.

6.62.11 Come here with your nearest, middle, and farthest teams of horses.
You of wonderful gifts, open the doors of the strong pen full of cattle for the singer.

Hymn 6.63 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh, with Viraj and Ekapada Trishtubh verses.

6.63.1 Where has my respectful song found you two beautiful, often-called ones today, like a messenger?
Ashvins, come here; you are dearest to the mind of this singer.

6.63.2 Come to my call, so that when praised you may drink the soma.
You travel around danger; neither distant nor nearby harm can overtake you.

6.63.3 Plenty of drink has been prepared for you, and the finest ritual grass is spread.
The worshiper with raised hands praises you, while the pressing stones sound for you.

6.63.4 Your fire rises at the sacrifices, and the stream of butter rushes forward.
The priest speaks his praise aloud and has prepared the offering for you, Ashvins.

6.63.5 Surya's daughter climbed onto your beautiful chariot with its many gifts and a hundred protections.
Show your powers here, clever men, leaders by birth among those worthy of worship.

6.63.6 With these visible glories you brought Surya's daughter nourishment and beauty.
Birds flew before you; wise praise reached you with its voice.

6.63.7 Let your swiftest winged horses carry you here toward our food, Ashvins.
Your chariot, swift as thought, has gone forth after the many kinds of nourishment.

6.63.8 You have many gifts, generous pair: fill our milk cow with food that never runs out.
You hear our honey-sweet praise and all who have come for your generosity.

6.63.9 From Rijra, Puraya, and Sumilha I received a hundred sturdy, strong animals.
Shanda gave ten tall breeding cows with golden ornaments, as we wished.

6.63.10 To my song for you, Ashvins, Purupantha gave a hundred teams and a thousand horses.
Heroes, he has now given them to Bharadvaja; let many-doing ones kill the evil spirits.

6.63.11 May we be with generous leaders in the wide reach of your kindness.

Hymn 6.64 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Ushas (Dawn). Meter: Trishtubh.

6.64.1 The shining dawns have risen in beauty, bright like waves of water.
Dawn makes every road easy to travel and has brought good gifts, generous and rich.

6.64.2 Beautiful to see, you shine widely, sending your flames and rays into the sky.
Bright goddess Dawn, you reveal your body, displaying your greatness.

6.64.3 Her shining reddish cows carry the fortunate goddess as she spreads wide.
She drives darkness away like a warrior driving off enemies, swift as a driver.

6.64.4 Your paths across the mountains are safe; radiant one, you cross airless waters.
Daughter of heaven, great traveler, bring us broad wealth for nourishment.

6.64.5 Dawn, you travel bringing chosen gifts with your yoked teams, as you please.
Daughter of heaven, come here, goddess; when called first, appear splendid in your generosity.

6.64.6 Birds fly out of their nests when you dawn, and people rise to seek their share of food.
Goddess Dawn, you bring many good things to the mortal worshiper at home.

Hymn 6.65 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Ushas (Dawn). Meter: Trishtubh.

6.65.1 This heaven-born daughter has awakened human communities with her light.
By her rosy glow she was known even through dark, lovely nights.

6.65.2 Dawns with bright chariots travel with reddish-yoked horses and shine in varied colors.
Leading the great sacrifice, they drive away the darkness of night.

6.65.3 Dawns, bring fame, prizes, food, and strength to the generous mortal.
Generous ones with heroic followers, give the worshiper help and treasure today.

6.65.4 Dawns, you have a treasure for today's worshiper and generous hero,
and for the aging singer who recites hymns, as you used to bring gifts before.

6.65.5 Dawn, the Angirases praise you while winning the cows from the mountain.
They broke through with songs and prayers; the men's call to the gods came true.

6.65.6 Daughter of heaven, shine for us as in old times, for Bharadvaja who worships you, generous one.
Give brave sons and wealth to your singer, and bestow widespread fame on us.

Hymn 6.66 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

6.66.1 Let the wise recognize this form of the milk cow, known by a single name.
She swells to be milked differently among mortals; once Prishni gave bright milk from her udder.

6.66.2 They burned like fires kindled and grew two or three times stronger, the Maruts.
Free of dust and gleaming gold, they appeared together with courage and strength.

6.66.3 These are sons of generous Rudra; who has taken them on for support?
Their great mother knows: Prishni put the offspring in her womb for good birth.

6.66.4 They do not weaken as they grow from birth, but clean away faults.
Pure, they flow out gladly and cover their bodies in splendor.

6.66.5 They swiftly bear the bold Marut name even while their mother gives milk.
Nothing can stop them in greatness, and even the generous one cannot hold these fierce gods back.

6.66.6 Fierce in strength, these bold warriors join both worlds in a good union.
Both worlds stand in their own light wherever their helpers come.

6.66.7 Maruts, let your course be unhindered; it drives even without horses or chariot.
Without help or reins, it makes its way along the paths through both broad worlds.

6.66.8 No one can stop or surpass a person you help win prizes, Maruts.
Whether for children, cows, descendants, or waters, he will break open the pen on the decisive day.

6.66.9 Bring a bright song for the singer to offer the swift, self-reliant Marut company.
They overcome the strong by strength; Agni, the earth shakes at their ceremonies.

6.66.10 Brilliant as the sacrifice's lightning, moving quickly like Agni's tongues,
the Maruts shake things like heroes; their birth is radiant and none can defeat them.

6.66.11 I call this growing Marut band, bright with spears, the sons of Rudra.
Pure and fierce, they compete with their songs like mountains and waters for heaven's company.

Hymn 6.67 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

6.67.1 Mitra and Varuna, greatest of all who exist, let our songs make you grow.
You draw the two peoples together like a pair of reins with your unmatched arms.

6.67.2 My thought spreads the dear ritual grass for you with reverence.
Generous Mitra and Varuna, give us your unconquered, protecting shelter.

6.67.3 Come, Mitra and Varuna, called with kind praise and reverence.
With your greatness you bring people together for work, and hear even those who call from afar.

6.67.4 Like prize-winning horses of pure descent, you were held as embryos by Aditi according to truth.
Great at birth, you become fearsome to a mortal who wishes harm.

6.67.5 All the delighted gods together gave you authority through their generosity.
You surrounded even broad Heaven and Earth; your spies are alert and cannot be deceived.

6.67.6 Day after day you maintain authority and strengthen the height of heaven.
You hold the fixed stars and all the gods; your order stretches over the earth and supports the sky.

6.67.7 You fill the vessel when people fill their homes with provisions.
The young streams do not stop when they bring their life-giving milk everywhere.

6.67.8 You two wise gods do this continually with your tongues when your true messenger follows the right order.
Butter-fed ones, let your greatness help the worshiper avoid hardship.

6.67.9 Mitra and Varuna, men compete to break your dear ordinances;
neither gods nor mortals can escape punishment for doing so, any more than sons can.

6.67.10 Some singers bring their voices and recite invocations as they think them over.
We speak true hymns to you; no one can rival your greatness among the gods.

6.67.11 Mitra and Varuna, let your shelters protect us, and let your help never fail.
As cows race in a straight line, harness the strong bull for us in battle.

Hymn 6.68

6.68.1 A sacrifice has been raised to you quickly, Indra and Varuna, with ritual grass spread as Manu did.
Come today for nourishment and great favor and a great share in it.

6.68.2 You are foremost among gods, strongest among brave men and most generous among givers.
Powerful together, you defeat Vritra with the right order and all your forces.

6.68.3 Praise Indra and Varuna with reverent, eager, well-meant songs.
One kills Vritra with a powerful mace; the other follows the wise in their hardships.

6.68.4 When women and men made you grow, the gods all praised these two men.
Indra and Varuna, with your greatness you became as broad as Heaven and Earth.

6.68.5 The person who serves you himself, Indra and Varuna, is a generous, independent giver who follows truth.
He crosses beyond enemies with food and wins the wealth of wealthy people.

6.68.6 Gods, may the riches you give to the faithful worshiper, with goods and abundant food,
come to us, Indra and Varuna, and drive out the insults of our enemies.

6.68.7 Indra and Varuna, give our generous leaders safe wealth guarded by gods.
May their force prevail in battles and quickly bring them glory and victory.

6.68.8 Indra and Varuna, we praise you; grant us wealth for a good reputation.
Praising your mighty host, let us cross difficulties as in a boat crossing water.

6.68.9 Offer a dear, broad song to the great sovereign god Varuna.
He is ageless, vast in his ordinance, shining over both broad worlds through his insight.

6.68.10 Indra and Varuna, who drink pressed soma and keep your rules, drink this exhilarating soma.
Your chariot comes to the sacrifice to drink when the divine feast returns.

6.68.11 Indra and Varuna, mighty ones, drink the sweetest, most potent soma.
This drink has been poured out for you: sit on this ritual grass and enjoy it.

Hymn 6.69 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra and Vishnu. Meter: Trishtubh.

6.69.1 Indra and Vishnu, I urge you with work and food to finish this undertaking.
Enjoy the sacrifice, give us wealth, and carry us along safe roads.

6.69.2 Indra and Vishnu, you two jars holding soma give birth to every thought.
Let our spoken songs and hymns sung with verses move you.

6.69.3 Indra and Vishnu, lords of joys, come to the soma carrying gifts.
Let our thoughts honor you at night, and hymns with their praises honor you together.

6.69.4 Indra and Vishnu, let your enemy-conquering horses bring you to the shared feast.
Enjoy every thoughtful call and listen to my prayers and songs.

6.69.5 Indra and Vishnu, you did a deed worth praising, striding widely in the joy of soma.
You made the air wider and spread the regions for us to live in.

6.69.6 Indra and Vishnu, strengthened with offerings, first to receive worship, people honor you with reverence.
Give us riches where butter is poured; you are an ocean, a jar storing soma.

6.69.7 Indra and Vishnu, drink this sweet soma and fill your bellies, wonderful pair.
The exhilarating drinks have come to you; listen to my prayers and call.

6.69.8 You both have won and have never been defeated; neither has ever been overcome.
Indra and Vishnu, when you competed, you divided a thousand into three parts.

Hymn 6.70 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Heaven and Earth. Meter: Jagati.

6.70.1 Heaven and Earth are full of butter, broad, beautiful among worlds, yielding sweet milk.
Supported by Varuna's ordinance, they never age and are rich in seed.

6.70.2 They never run dry; with abundant streams of milk they give butter to good people who keep their rules.
Heaven and Earth, rulers of this world, pour on us the seed provided for Manu.

6.70.3 The mortal who gives to you, Heaven and Earth, and walks a straight path succeeds.
He bears many children under your ordinance, because you have poured your varied seed together.

6.70.4 Heaven and Earth are covered in butter, splendid, mixed with butter and increased by it.
Wide and broad, appointed for the priest's work, the wise praise you two for the kindness they desire.

6.70.5 Heaven and Earth, mingle sweetness for us, dripping and giving sweet milk, with sweet rules.
With sacrifice and divine wealth, give us great fame, prizes, and brave sons.

6.70.6 Heaven and Earth, our father and mother, skilled and knowing all, fill us with nourishment.
Joining together for everyone's good, give us goods, prizes, and wealth.

Hymn 6.71 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Savitar. Meter: Jagati, with Trishtubh verses.

6.71.1 The god Savitar has raised his golden arms to set things moving, wise one.
Young and skillful, he sprinkles butter from his hands throughout the regions.

6.71.2 May we receive the best gifts and direction from the god Savitar.
He sets every two-footed and four-footed creature to rest and then sets them in motion.

6.71.3 Savitar, guard our home today with your faithful, kind protectors.
Golden-tongued one, give us fresh success; let no evil-minded person control us.

6.71.4 At every evening the god Savitar rises, head of the home, with golden hands.
With iron jaw and pleasant tongue, the honored god sends many good things to his worshiper.

6.71.5 Beautiful Savitar stretches up his golden arms as one who speaks for us.
He climbs the heights of earth and sky and puts each flying creature to rest.

6.71.6 Savitar, send us good things today and tomorrow, good things day after day.
God, with this prayer may we have a share of your plentiful good possessions.

Hymn 6.72 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Indra and Soma. Meter: Trishtubh.

6.72.1 Indra and Soma, this is your great power: you did the first great deeds.
You found the sun and the sunlight and struck down all darkness and contempt.

6.72.2 Indra and Soma, you gave dawn a place and led the sun upward with its light.
With a prop you supported the sky and spread out mother earth.

6.72.3 You killed the snake Vritra who enclosed the waters, Indra and Soma; heaven approved of you.
You set rivers flowing and filled the many seas.

6.72.4 You put what is ripe inside the unripe cows, Indra and Soma, in their udders.
You found the shining milk they had stored within their beautiful bodies.

6.72.5 Indra and Soma, you give a famous, rescuing power that wins children.
You two fierce gods distribute heroic strength to people to win battles.

Hymn 6.73 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

6.73.1 Brihaspati, of the Angirases, firstborn of truth, with offerings, broke the rock.
Our father with a double greatness roars like a bull between Heaven and Earth.

6.73.2 Brihaspati made a place for even a person in need when the gods were called.
He kills obstacles, breaks open forts, defeats enemies and overcomes foes in battle.

6.73.3 The god Brihaspati won riches and great enclosures full of cows.
Seeking waters and finding sunlight, he kills the enemy with hymns.

Hymn 6.74 — Seer: Bharadvaja, son of Brihaspati. Deity: Soma and Rudra. Meter: Trishtubh.

6.74.1 Soma and Rudra, maintain your divine power; let our offerings reach you.
Give seven treasures to every home; bless our two-footed and four-footed creatures.

6.74.2 Soma and Rudra, drive out the spreading illness that has entered our home.
Keep destruction far away; let us have good reputations and good fortune.

6.74.3 Soma and Rudra, put every one of your remedies into our bodies.
Free us from the wrongdoing bound to us in our bodies; let it go.

6.74.4 Soma and Rudra, with sharp weapons, be gracious and kind to us here.
Release us from Varuna's snare and watch over us with goodwill.

Hymn 6.75 — Seer: Payu Bharadvaja. Deity: blessings for battle: armor (verse 1); bow (2); bowstring (3); bow ends (4); quiver (5); driver and reins (6); horses (7); chariot (8); chariot guards (9); priests, fathers, Soma, Heaven and Earth, and Pushan (10); arrows (11–12 and 15–16); whip (13); arm guard (14); battlefield, armor, and Brihaspati (17); armor, Soma, and Varuna (18); prayers to the gods (19). Meter: Trishtubh, with Jagati in verses 6 and 10, Anushtubh in verses 12–13, 15–16, and 19, and Pankti in verse 17.

6.75.1 The armored fighter looks like a storm cloud when he goes into the thick of battle.
Win with your body unpierced; may the armor's greatness protect you.

6.75.2 With the bow let us win cattle and battles; with the bow let us win fierce fights.
The bow spoils the enemy's plans; with it let us win every direction.

6.75.3 The bowstring moves close to the ear as if speaking, embracing her dear friend.
Stretched across the bow she hums like a woman and carries us through battle.

6.75.4 The bow's two ends move together like women in an assembly, holding the bowstring like a mother holds a child.
Acting as one, let them shoot our enemies and drive away foes.

6.75.5 The quiver is father of many arrows and has many sons; reaching battle, it makes a sound.
Strapped on the back, it wins every clash and struggle when it is opened.

6.75.6 Standing in his chariot, the skilled driver takes his horses wherever he wishes.
Praise the power of the reins: behind him they follow his mind's command.

6.75.7 Horses make fierce noises, competing with chariots as their riders drive them.
With their hooves they trample enemies and crush foes, never turning back.

6.75.8 The chariot bears an offering, its name; it is where the weapons and armor lie.
Let us always sit on that helpful chariot with willing minds.

6.75.9 The defenders of chariots, ancestral givers of life, are strong in hardship, powerful and determined.
Their troops shine, strong in arrows, unharmed, true heroes, broad and victorious over enemies.

6.75.10 May our priests and soma-loving fathers, and Heaven and Earth, bless us without harm.
Let Pushan and those who strengthen truth protect us from evil; let no wrongdoer rule us.

6.75.11 The arrow wears an eagle feather and has a deer's horn for its tip; bound with cowhide, it flies when released.
Where men run together and apart, let arrows give us shelter.

6.75.12 Avoid us, arrow; let our bodies be stone.
Let Soma speak on our behalf and Aditi give us shelter.

6.75.13 They strike horses' sides and hit their flanks.
Smart horsewhip, drive the horses forward in battle.

6.75.14 The arm guard encircles the arm like a snake in coils, keeping the bowstring from striking it.
Knowing every way, let it guard the warrior from every side against other warriors.

6.75.15 The arrow is smeared red, with a horn tip and iron point.
Deep reverence to this divine arrow, born from Parjanya's seed.

6.75.16 Fly far when released, prayer-sharpened arrow.
Go after the enemies and strike them; leave not one of them behind.

6.75.17 Where arrows fall together like boys with their hair unbound,
let Brihaspati and Aditi give us shelter there, and shelter us always.

6.75.18 I cover your vulnerable places with armor; let King Soma wrap you in immortality.
Let Varuna make wide room for you; let the gods rejoice as you win.

6.75.19 Let all the gods obstruct whoever seeks to kill us, whether our own or a stranger, near or far.
Prayer is the armor protecting my inner body.

### Mandala 7

Hymn 7.1 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Viraj, with Trishtubh in verses 19–25.

7.1.1 Men bring celebrated Agni to birth between two pieces of wood, rubbing them in their hands with thought.
He is the far-seeing head of the house and receives the offerings.

7.1.2 The Vasus put this Agni here as protection from every direction, beautiful to see.
He is skilled and always lives in the house.

7.1.3 Agni, once lit, shine before us with your unceasing light, youngest one.
Prizes come to you all the time.

7.1.4 Your fires shine, Agni, better than other fires, bright with brave men,
in the place where well-born people gather.

7.1.5 Strong Agni, use your wisdom to give us wealth with brave sons, good children, and fame,
wealth no spell-casting enemy can cross over.

7.1.6 The young woman comes to this capable one morning and night, offering butter and gifts.
The devout one comes to him seeking goods.

7.1.7 Agni, burn away every attack with the same fires that burned the old one.
Drive disease far away, even if it makes no sound.

7.1.8 Pure, shining Agni, Vasishtha lights your face.
Be here with us among these praises too.

7.1.9 Agni, mortal men in many places inherited the worship of your flame from their fathers.
Be with us through them as well, with a kind mind.

7.1.10 May these brave men overcome all godless tricks when Vritra is killed,
those who honor my excellent thought.

7.1.11 Agni, let us not sit in empty houses without men and sons,
but in homes full of children, lord of the house.

7.1.12 Let a man with horses come regularly to our sacrifice, to our home rich in children and good sons,
growing by the children born to him.

7.1.13 Agni, guard us against the unwanted evil spirit and the cheat who means us harm.
With you as an ally, let us face those eager for battle.

7.1.14 May this Agni surpass all other fires, wherever the strong young warrior stands with sturdy hands,
as he comes by a thousand unfailing paths.

7.1.15 This Agni protects us from enemies and rescues his kindler from danger.
Well-born heroes attend him.

7.1.16 This is Agni, offered to in many places, whom the lord of the house lights with wood and gifts.
The priest attends him in the sacrifices.

7.1.17 Agni, may we, as masters of the house, continually pour out many offerings to you,
performing both duties for the visiting priest.

7.1.18 Agni, carry these best offerings without stopping to the assembly of gods.
Let their fragrant gifts come back to us.

7.1.19 Agni, do not give us over to childlessness, poor clothing, or lack of wisdom.
Do not leave us hungry or to evil spirits, faithful one, either at home or in the woods.

7.1.20 Now strengthen my prayers, Agni; god, work well for generous people.
May we both share in giving and receiving from you; always guard us with well-being.

7.1.21 Agni, you are easy to call and lovely to see; son of strength, shine with fine light.
Let us not suffer lasting harm to our children with you beside us; let no strong Arya take them away from us.

7.1.22 Agni, do not speak of us as bad servants among the fires kindled by gods.
Son of strength, let none of your evil thoughts, even by mistake, reach us.

7.1.23 Agni, a mortal becomes rich when he offers a gift to your beautiful immortal flame.
He obtains goods for the gods, so that a generous leader in need comes asking him for help.

7.1.24 Agni, knowing great good fortune, bring our generous people abundant wealth.
Strong one, let us rejoice with undiminished life and brave sons.

7.1.25 Now strengthen my prayers, Agni; god, work well for generous people.
May we both share in giving and receiving from you; always guard us with well-being.

Hymn 7.2 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: the ritual invitation: kindling wood or Agni lit with kindling (verse 1); Narashansa (2); Ila (3); the ritual grass (4); the divine doors (5); Dawn and Night (6); the two wise divine priests (7); the three goddesses Sarasvati, Ila, and Bharati (8); Tvashtar (9); the trees (10); and offerings made with “svaha” (11). Meter: Trishtubh.

7.2.1 Accept our kindling today, Agni; shine brightly, filling the sacred smoke.
Touch the summit of heaven with your flames, and spread with the sun's rays.

7.2.2 With sacrifices we will praise the greatness of the sacred Narashansa.
The skillful, pure gods who shape our prayers enjoy both kinds of offerings.

7.2.3 May we always honor for the sacrifice the praiseworthy, capable divine power, the truthful messenger between earth and heaven:
Agni, kindled by Manu as he was for humankind.

7.2.4 The worshipers bring the ritual grass on bent knees and spread it before Agni with reverence.
Priests who pour the spotted, ghee-covered offering, prepare yourselves with the oblation.

7.2.5 Those seeking the gods have opened the doors, intending the sacrifice like people wanting a chariot.
The two mothers lick their child as before, and the maidens anoint him at their gatherings.

7.2.6 May the two great heavenly women, Dawn and Night, come to us like a cow rich in milk.
Often called and generous, let them sit on the ritual grass for our good at this sacrifice.

7.2.7 At human sacrifices, I think of you two wise singers as fit to worship with Agni.
Raise our sacrifice when we call; win desirable things among the gods.

7.2.8 Let Bharati come with the Bharatis, Ila with gods and humans, and Sarasvati with the Sarasvatas.
Let these three goddesses sit here on the ritual grass.

7.2.9 Nourish that swift offspring of ours, god Tvashtar, and give to us generously.
From you is born an able, skillful hero who sets the pressing stones to work and wants the gods.

7.2.10 Tree, release the offering to the gods; Agni as preparer makes the oblation ready.
As priest he sacrifices most faithfully, since he knows the gods' origins.

7.2.11 Come here, Agni, as you are kindled, sharing a chariot with Indra and the swift gods.
May Aditi, mother of fine sons, sit on our ritual grass; with the offering, let the immortal gods rejoice.

Hymn 7.3 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.3.1 Together with the fires, make divine Agni your most worthy priest and messenger at the sacrifice.
He lives among mortals, faithful to truth, with a burning head, fed on ghee and pure.

7.3.2 He snorts like a horse rushing at grass when he escapes his great enclosure.
Then wind blows after his flame, and his path is black.

7.3.3 Your ageless flames rise as soon as you are born, strong Agni.
Your red smoke goes toward heaven; as messenger, Agni, you go to the gods.

7.3.4 Your force spreads over the earth when your jaws quickly seize their food.
It advances like an army sent out; with your tongue, powerful one, you reach the grain.

7.3.5 At night and at dawn people tend young Agni like a racehorse.
They sharpen the guest in his place; the flame of the strong one shines when offerings are poured.

7.3.6 Your face is good to look on when you shine nearby like a golden ornament.
Your force sounds like thunder from heaven; bright as the sun, you show your light.

7.3.7 May we give to you, Agni, with calls of blessing, praise, and offerings rich in ghee.
With your immeasurable greatness protect us with a hundred iron forts.

7.3.8 With your defenses that no one can overcome for the giver, or with the songs by which you protect people and their men,
protect us, child of strength, and our generous patrons and singers, knower of all births.

7.3.9 He comes out clean like a polished ax, shining in his own form.
From his two mothers the desirable, wise, purifying one was born for worship of the gods.

7.3.10 Shine these good fortunes on us, Agni; may we also gain understanding and clear thought.
May every good thing come to the praising singers; always protect us with well-being.

Hymn 7.4 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.4.1 Bring a well-purified offering and song to Agni, the bright shining one.
With knowledge he passes through all divine and human generations.

7.4.2 Let that perceptive Agni stay young, born the youngest from his mother.
With clean teeth he takes hold of the trees, eating abundant food at once.

7.4.3 In this god's gathering, before his face, mortals took hold of the white flame.
Agni spoke into a human dwelling and shone for Ayu in the difficult home.

7.4.4 Among those without insight, he sees clearly; among mortals immortal Agni was placed.
Strong one, do not let him betray us here; may we always have your goodwill.

7.4.5 Agni settled in the place made by gods and by his skill reached the immortals.
Plants, trees, and earth bear him in their womb as the supporter of all.

7.4.6 Agni commands abundant immortal life, and the gift of wealth and strong sons.
Powerful one, may we not sit around you without sons, without ability or without helpers.

7.4.7 May we be masters of lasting wealth, of the stranger's treasure to be shared.
Agni, no one born elsewhere is left; do not turn us onto the path of someone without understanding.

7.4.8 A stranger is not easy to seize or to think of as one's own.
Yet he comes back to his home: may the new winner of prizes come to us, overcoming enemies.

7.4.9 Protect us from whoever attacks, Agni, and from disgrace, strong one.
Let your path unite with the smokeless way; let desired wealth come together in thousands.

7.4.10 Shine these good fortunes on us, Agni; may we also gain understanding and clear thought.
May every good thing come to the praising singers; always protect us with well-being.

Hymn 7.5 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

7.5.1 Offer a song to mighty Agni, the messenger of heaven and earth.
Among all immortals, Vaishvanara grew with those who kept watch.

7.5.2 Agni was placed on the back of heaven and on earth, leader of rivers and bull of settled peoples.
Growing through the chosen offering, Vaishvanara shines over human tribes.

7.5.3 In fear of you the dark tribes went away, leaving their meals uneaten.
Vaishvanara, you blazed for Puru as you broke their forts, Agni.

7.5.4 Earth and heaven in their threefold structure follow your ordinance, Agni Vaishvanara.
You spread light across both worlds, burning with a flame that never stops.

7.5.5 Longing songs flow to you, Agni, swift and filled with ghee:
To the lord of peoples, leader of riches, Vaishvanara, sign of dawns and days.

7.5.6 The Vasus placed divine power in you and welcomed your purpose, mighty friend.
You drove the Dasyus from their homes, Agni, bringing broad daylight to the Arya.

7.5.7 Born in the highest heaven, you immediately guard the paths like wind.
You roar over the worlds you bring forth, knower of all births, giving to the child.

7.5.8 Send us that bright nourishment, Agni Vaishvanara, knower of all births.
With it you make the giver's reward grow, widely desired one, and his far-reaching fame.

7.5.9 Give us abundant wealth and a prize worthy of praise for our generous people, Agni.
Vaishvanara, give us great shelter in agreement with the Rudras and Vasus.

Hymn 7.6 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

7.6.1 I speak the praise of the sovereign, powerful lord of peoples, whom we should celebrate.
Like Indra's deeds of strength, I proclaim his deeds as I honor the wood.

7.6.2 They urge on the wise sign, the shining holder of the mountain, toward the good rule of earth and heaven.
With songs I call to Agni who breaks forts, and to his great ancient laws.

7.6.3 Agni scattered the Panis, who lack wisdom, bind things up, speak harshly, have no faith, do not thrive, and make no sacrifice.
He drove those Dasyus onward and made the later ones as unfit for sacrifice as the first.

7.6.4 With his powers he turned those rejoicing in western darkness toward the east.
I praise Agni, lord of wealth, who never bows and subdues those who fight him.

7.6.5 He bent the walls with weapons and made the dawns wives of the Arya.
Young Agni held the Nahusha people in check and made the tribes bring tribute by his strength.

7.6.6 Under his protection all peoples have stood, seeking his favor with their ways.
Vaishvanara Agni sat in the lap of his parents, in the highest place of earth and heaven.

7.6.7 The god Vaishvanara took the treasures of the deep at the sun's rising.
Agni took them from the nearer and farther sea, from heaven and from earth.

Hymn 7.7 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.7.1 I drive divine, powerful Agni with praise like a horse ready to race.
Be the knowing messenger of our sacrifice, finding your own way among the gods.

7.7.2 Come on your own paths, Agni, gladly accepting friendship with the gods.
Roar with your powers on earth's heights and consume all the trees with your jaws.

7.7.3 The sacrifice faces east; the ritual grass has been carefully laid; praised Agni delights us like a priest.
Call your two mothers, desired by all, from whom you were born, youngest and kindly one.

7.7.4 At once, thoughtful humans bring forth a charioteer at the sacrifice.
Agni, the pleasant, sweet-speaking, truthful lord of the clan, has been set in their house.

7.7.5 The chosen carrier arrived and took his seat, Agni the priest and supporter in the human home.
Heaven and earth made him grow, and the priest offers worship to him whom all desire.

7.7.6 With their bright powers, those who shaped a prayer fit for men have overcome everything.
The listening tribes have crossed forward, those who thought of my truth.

7.7.7 Now we Vasisthas ask you, Agni, child of strength and lord of treasures.
Bring nourishment to the generous singers; always protect us with well-being.

Hymn 7.8 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.8.1 The king is lit with prayers for the contest, his face anointed with offered ghee.
Men in distress praise him with offerings; Agni shone before the dawns.

7.8.2 This great one has become known, Agni, the pleasant priest, strong god of humankind.
Sending his beams across earth, he has grown among the plants with a black track.

7.8.3 By what good praise can we make you shine, Agni? What portion do you grant when praised?
When will we be lords of generous wealth, winners of a prize that is hard to win?

7.8.4 This Agni of Bharata is heard far away, when he shines brightly like the sun.
This divine guest stood with Puru in battles and shone brilliantly.

7.8.5 Many calls for offerings are with you; you have shown goodwill with all your faces.
Even praised, Agni, you listen to the singer; grow by yourself in strength, well-born one.

7.8.6 May this speech rise for Agni, winning hundreds and thousands, growing on both sides.
May he bring good to the singer, shining, driving out disease and killing harmful spirits.

7.8.7 Now we Vasisthas ask you, Agni, child of strength and lord of treasures.
Bring nourishment to the generous singers; always protect us with well-being.

Hymn 7.9 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.9.1 The lover of the dawns has awakened from their lap, the pleasant priest, wisest and purest.
He gives a sign to both kinds of living things: offerings among gods and wealth among good people.

7.9.2 Wise Agni opened the Panis' doors, purified our hymn, and brought us much to enjoy.
The pleasant priest, master of the tribes' homes, appeared across the darkness of nights.

7.9.3 Wise, unconfused, boundless and radiant, a welcome friend and kind guest to us,
he shines with colorful light before the dawns; the child of the waters entered the plants.

7.9.4 In every human generation, the worthy knower of all births has shone equally.
He shines beautifully with light, and the cows wake to him as he is kindled.

7.9.5 Go as messenger, Agni, without harm, to the gods with the group that makes prayers.
Offer worship to Sarasvati, the Maruts, the Ashvins, the waters, and all the gods, to bring treasure.

7.9.6 Kindling you, Agni, Vasistha will destroy old age and worship for wealth and plenty.
Praise us by many paths, knower of all births; always protect us with well-being.

Hymn 7.10 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.10.1 Like dawn's lover his broad power spread; he flashed and shone and burned.
The bright, pure bull shines with his light, stirring eager thoughts and waking them.

7.10.2 He shone golden at dawn, while the singers extended their sacrifice and prayer.
Agni the god knows the origins; the swift, welcome messenger runs to the gods.

7.10.3 Songs and thoughts seeking the gods go toward Agni, asking for wealth.
He is beautiful to see, fair-faced, helpful, carrier of offerings and messenger of humans.

7.10.4 Agni, bring Indra here with the Vasus, and great Rudra with the Rudras;
Aditi, mother of all, with the Adityas, and Brihaspati with the singers, desired by all.

7.10.5 Eager peoples praise young Agni, the pleasant priest, at their sacrifices.
He has charge of riches at night, an alert messenger who brings the gods to worship.

Hymn 7.11 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.11.1 You are this sacrifice's great sign; without you the immortals take no pleasure.
Come with all the gods in one chariot, Agni, and sit here first as priest.

7.11.2 People with offerings always praise you as the swift messenger.
For the person on whose ritual grass you sit with the gods, Agni, the days become good days.

7.11.3 Even three times in the night you have recognized treasures for the human giver within you.
Like Manu, worship the gods here, Agni; be our messenger and guard us from curses.

7.11.4 Agni commands the great sacrifice and every prepared oblation.
The Vasus welcome his purpose, and so the gods appointed him carrier of offerings.

7.11.5 Bring the gods here for today's offering, Agni; let those led by Indra rejoice here.
Place this sacrifice among the gods in heaven; always protect us with well-being.

Hymn 7.12 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

7.12.1 We come with great reverence to the youngest one who shines when kindled at home,
whose light has many colors, who fills earth and heaven, receives good offerings, and faces every way.

7.12.2 Agni, knower of all births, conquers all troubles by his greatness and is praised at home.
May he protect us singers and our generous people from trouble and disgrace.

7.12.3 You are Varuna and Mitra, Agni; the Vasisthas strengthen you with their thoughts.
May wealth easily won be yours; always protect us with well-being.

Hymn 7.13 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

7.13.1 Bring a thought and prayer to Agni, shining everywhere, maker of thoughts, killer of hostile powers.
I carry an offering to Vaishvanara on the ritual grass, pleased by this guide of thoughts.

7.13.2 Burning bright when born, Agni, you filled earth and heaven with your flame.
By your greatness, Vaishvanara, knower of all births, you freed the gods from curses.

7.13.3 When you were born, Agni, you surveyed the worlds, like a herdsman walking around his cattle.
Vaishvanara, find a path for our prayer; always protect us with well-being.

Hymn 7.14 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Trishtubh, Brihati.

7.14.1 With kindling and invocations to the gods,
we respectfully offer gifts to divine Agni, knower of all births, whose flame shines bright.

7.14.2 We will serve you with kindling, Agni; we will give you fine praise, worshipful one.
We will give ghee to you, priest of the sacrifice; we will give an oblation to you, god of welcome flame.

7.14.3 Come to our call with the gods, Agni, and accept our cry at the offering.
May we be among those who give to you, the god; always protect us with well-being.

Hymn 7.15 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

7.15.1 Pour the offering into the mouth of the generous one whom we can approach,
our nearest friend.

7.15.2 He sits among the five peoples, in every home,
a young, wise master of the house.

7.15.3 May Agni, our well-known friend, protect us on every side,
and keep us from distress.

7.15.4 I have made a new hymn for Agni, heaven's eagle.
Perhaps he will win wealth for us.

7.15.5 His splendor is lovely to see, like the wealth of a man with brave sons,
as he shines before the sacrifice.

7.15.6 May Agni accept this ritual cry and welcome our songs,
the best priest and carrier of offerings.

7.15.7 We place you in our home, shining god, lord of the people,
Agni, rich in heroes, who has received offerings.

7.15.8 Shine through nights and mornings; with you we have a good fire.
You are rich in heroes and care for us.

7.15.9 The wise men come to you with their thoughts to win a prize;
so do the thousand streams that never run dry.

7.15.10 Agni drives away harmful spirits, his flame bright and deathless.
He is pure, cleansing, worthy of praise.

7.15.11 Bring us rewards, strong lord of power,
and let Bhaga give what we desire.

7.15.12 Agni, you give us fame with brave sons; the god Savitar, Bhaga,
and Diti also give what we desire.

7.15.13 Protect us from distress, Agni, against the one who hurts us, god.
Burn him with your hottest flames, ageless one.

7.15.14 Be an iron fort for our people's protection,
great, impossible to overcome, with a hundred defenses.

7.15.15 Protect us from distress and from the harmful one at dusk and dawn,
by day and night, unconquerable one.

Hymn 7.16 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Pragatha.

7.16.1 With this reverence I call your Agni, child of strength,
our beloved, most thoughtful messenger, with a good sacrifice, immortal messenger of all.

7.16.2 He harnesses his red horses that feed on everything; well offered to, he runs swiftly.
He is good at prayer and sacrifice and work, a divine reward for the people.

7.16.3 The flame of this generous one rises as offerings are poured.
His red smoke rises to touch heaven as people kindle Agni together.

7.16.4 We make you our most honored messenger: bring the gods here to feast.
Child of strength, give us all the food mortals need and whatever we ask of you.

7.16.5 Agni, you are the master of our house and our priest at the sacrifice.
You are the purifier, desired by all, watchful; worship and receive the prized offering.

7.16.6 Grant treasure to the sacrificer, wise one; you are the giver of treasure.
Sharpen everyone's understanding for truth: the priest who praises well and the one who is capable.

7.16.7 May you, Agni, when well honored, love generous patrons,
rich leaders of the people who share wide lands and cattle.

7.16.8 Ila, with hands full of ghee, sits each morning in their homes.
Save them from deceit and blame, powerful one; give us lasting shelter, far-famed one.

7.16.9 With your pleasant tongue and knowledgeable mouth, you are an excellent carrier.
Agni, bring wealth to our generous people and prepare their offerings.

7.16.10 Those who give splendid horses and rich gifts because they desire great fame:
save them from distress with your protections, youngest one, and with a hundred forts.

7.16.11 The god who gives wealth wants your cup to be full.
Pour it out or fill it up; then the god will carry you on.

7.16.12 The gods made him the perceptive priest of sacrifice and carrier of offerings.
Agni gives treasure and strong sons to the people who honor and give to him.

Hymn 7.17 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Agni. Meter: Dvipada Trishtubh.

7.17.1 Be well kindled with good kindling, Agni, and let the ritual grass be spread far and wide.

7.17.2 Let the inviting doors swing open, and bring the willing gods here.

7.17.3 Agni, accept the offering and worship the gods; make the sacrifice good, knower of all births.

7.17.4 The knower of all births will make a good sacrifice, worship the immortal gods and please them.

7.17.5 Win all we desire, perceptive one; let our wishes come true today.

7.17.6 The gods appointed you their offering-carrier, Agni, child of strength.

7.17.7 May we give to you as a god; on your way, share great treasures with us.

Hymn 7.18 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra; Sudas, son of Pijavana, in verses 22–25. Meter: Trishtubh.

7.18.1 Our ancestors and singers won every good thing through you, Indra.
You have cows rich in milk and horses; you gladly win wealth for the worshiper of gods.

7.18.2 Rule over families like a king, you wise one who knows how to ward off attacks with your brilliant powers.
Dress our songs with cows and horses, generous one, and strengthen us who turn to you for wealth.

7.18.3 These pleasant songs, seeking the gods and competing for you, have come to you here.
Let a path for wealth come toward us; may we enjoy your favor and protection, Indra.

7.18.4 Vasistha releases prayers to you, wanting to milk you like a cow at good pasture.
Everyone calls you the master of my cattle; come to us kindly, Indra.

7.18.5 Indra made the rising floods into easy crossings for Sudas.
He held back Shimyu as he advanced, and made the rivers' curse useless against the new ally.

7.18.6 The Turvasha was priest, the Yakshu eager, and the Matsyas sharp in their hunger for wealth.
The Bhrigus and Druhyus hastened, while one friend crossed away from another in different directions.

7.18.7 The Pakthas, Bhalanas, Alinas, Vishanins, and Shivas came.
He who led the Arya gathering sent fighting men to the Tritsus to win cattle.

7.18.8 With bad plans, disturbing Aditi, they foolishly seized the Parushni River.
The wise one saw through them by his greatness, and as he sought the earth he made them lie like cattle.

7.18.9 They went to the Parushni for a prize, not for nothing; not even the swift one reached the other bank.
Indra subdued Sudas's easy-to-milk enemies in human battle, those harsh speakers.

7.18.10 They went like cows to grass without a keeper, toward their ally, just as they had planned.
The spotted-cow warriors, sent out with spotted horses, and the Rantayas made haste.

7.18.11 For glory the king brought down one and twenty people of the two Vaikarnas.
Like a wonder-worker laying out the ritual grass, brave Indra opened a way for them.

7.18.12 Then the one armed with a mace (the thunderbolt) forced the famed old Kavasha into the waters, and afterward the Druhyu.
Here those who chose friendship with you, sought your help, and rejoiced with you chose a friend.

7.18.13 At once Indra broke their seven well-built forts by force.
He shared a home with the Tritsu of Anu; may we win against harsh-speaking Puru at the gathering.

7.18.14 The cattle-seeking Anus and Druhyus lay dead: sixty hundreds and six thousand.
Sixty warriors and six more fell; all these deeds were Indra's feats of strength.

7.18.15 With Indra, these Tritsus rushed downward like released waters.
Their unfriendly enemies miscalculated and left all their food to Sudas.

7.18.16 He drove away the boastful, Indra-less force of the warrior, a drinker of cooked offerings, across the ground.
Indra met anger with anger, turning onto the path he had taken.

7.18.17 Even with a weak man he made that one man conquer; he struck down even the fierce one as he fled.
Indra cut the spokes off the enemy's wheel and gave all the food to Sudas.

7.18.18 Your enemies have always yielded; bring down even proud Bheda.
Indra, drive your sharp mace into the mortal who commits this wrong against your singer.

7.18.19 Yamuna and the Tritsus called to Indra; in battle he took everything from Bheda.
The Ajas, Shigrus, and Yakshus brought tribute, the heads of horses.

7.18.20 Neither your past favors nor your riches can be counted, Indra, any more than past or future dawns.
You killed Devaka, who thought much of himself, and by yourself broke the mighty Shambara.

7.18.21 Those who came gladly from their house for you, Parashara and Vasistha of a hundred rites,
never forgot your generous friendship; then good days dawned for the patrons.

7.18.22 Two hundred cows from the grandson of Devavat, and two chariots with women came from Sudas.
Agni, I praise the gift of Pijavana's son and walk around the house like a priest, singing.

7.18.23 Four strong, well-equipped horses given by Pijavana's son stand before me.
Sudas's bay horses, standing on earth, carry me and my offspring toward fame.

7.18.24 His fame fills the space between heaven and earth, shared out to each chief.
The seven streams praise Indra, and he has sharpened a weapon against his enemy nearby.

7.18.25 Maruts, follow this Sudas like his father Divodasa.
Help the sign of Pijavana's son, his strong, lasting rule that is hard to destroy.

Hymn 7.19 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.19.1 Fierce as a bull with sharp horns, he alone makes all peoples tremble.
You are the guide who knows the dwelling of the man who has long refused to give, for the man who presses soma.

7.19.2 You helped Kutsa in the contest, Indra, paying close attention to him yourself.
You brought down the Dasa Shushna and Kuyava for Arjuneya, teaching him.

7.19.3 Bold one, you boldly helped Vitahavya and protected Sudas with every kind of help.
You helped Trasadasyu, son of Purukutsa, and Puru when winning land and killing Vritra.

7.19.4 With men, mindful of men, you kill many Vritras at the gods' feast, Indra of the bay horses.
You put the Dasyus Chumuri and Dhuni to sleep for Dabhiti, easily killing them.

7.19.5 These were your powerful deeds, mace in hand: you took ninety-nine forts at once,
and entered the hundredth dwelling; you killed Vritra and Namuchi too.

7.19.6 Those provisions of yours have long been for Sudas, who offers gifts and oblations.
I harness your two strong bay horses, strong one; let our prayers, much-powerful one, obtain the prize.

7.19.7 Do not let us be victims of treachery or rejection in this battle, strong one with bay horses.
Save us with harmless defenses; may we be dear to you among generous leaders.

7.19.8 Dear to you, generous one, may we friends rejoice as people seeking help under your shelter.
Bring down Turvasha and Yadu for Atithigva, doing a deed worthy of praise.

7.19.9 Even now men reciting hymns praise you at once when you help, generous one.
For our calls they separated you from ungenerous Panis; choose us as partners.

7.19.10 These hymns come from us to you, greatest of men, the one who gives rich gifts.
Indra, be kind to them in the killing of Vritra, a friend and brave protector of men.

7.19.11 Now, brave Indra, grow strong in yourself, moved by our prayer and praise for your protection.
Measure out prizes and shelters for us; always protect us with well-being.

Hymn 7.20 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.20.1 Fierce, independent Indra was born for heroic deeds; the active man made waters flow when he set out to act.
Young and quick to come to people's homes with help, protect us from even great wrongdoing, Indra.

7.20.2 Indra, grown strong, killed Vritra; the hero protected his singer with help.
He made room for Sudas and repeatedly gave wealth to the giver.

7.20.3 A tireless fighter, quick to make the battle roar, the hero always conquers, a conqueror from birth.
With his own strength Indra scattered the armies and killed every enemy.

7.20.4 You filled even both worlds with your greatness and powers, mighty Indra.
Indra of the bay horses readied his mace and spoke during his rejoicing over soma.

7.20.5 A strong one gave birth to a strong one for battle; a woman bore this manly one.
He advances before armies for men, a bold fighter who seeks cattle.

7.20.6 The people who serve his fearsome mind will neither fail nor be hurt.
Those who honor Indra through sacrifices, born of truth and guarding truth, will live in wealth.

7.20.7 When you, Indra, taught the later man and brought the greater one's gift to the smaller one,
you remained immortal, far beyond them; bring us brilliant, colorful wealth.

7.20.8 The person you love, Indra, who gives, is a friend who does not go without a share, bearer of the pressing stone.
May we be foremost in your favor, under your protection, safe from killers and favored among men.

7.20.9 This hymn has called loudly to you, strong one; the singer has raised a cry to you, generous one.
Your singer comes seeking wealth; you have power, mighty one, to bring us goods.

7.20.10 Give us food, Indra, to strengthen those who seek you and the generous people who exert themselves.
Let your power favor the singer; always protect us with well-being.

Hymn 7.21 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.21.1 Soma that brightens the cows has been pressed for the god; Indra declared himself in it from birth.
We awaken you with sacrifices, lord of the bay horses; hear our praise amid the joy of soma.

7.21.2 They come to the sacrifice and spread the ritual grass, longing for soma at the gathering, their voices urgent.
These famous, strong fighters, heard far away, are raised up as captors of wealth.

7.21.3 You made the waters flow, Indra, the many waters the serpent enclosed, brave one.
At your approach all made things shake with fear, like milk in a moving chariot.

7.21.4 He entered their forces with fearsome weapons, knowing all deeds fit for a man.
Joyful Indra shattered the forts; mace (the thunderbolt) in hand he struck them apart with his greatness.

7.21.5 Let no sorcerers harm us, Indra, or worshipers with false knowledge, strongest one.
Confront that enemy, the hostile creature; let those who worship the phallus not approach our sacrifice.

7.21.6 Indra, your power reached across the earth; the spaces did not contain your greatness.
With your own strength you killed Vritra; no enemy has reached the limit of your force in battle.

7.21.7 Even the earlier gods measured out strength for your divine power and authority.
Indra shares gifts after overcoming foes; people call on Indra when prizes are won.

7.21.8 Even a singer has called on you for help, Indra, lord of abundant good fortune.
You gave us help with a hundred protections; protect us from the attacking enemy.

7.21.9 May we always be your friends, Indra, growing through reverence, great conqueror.
With your help may our people in battle overcome the fearful strength of attackers.

7.21.10 Give us food, Indra, to strengthen those who seek you and the generous people who exert themselves.
Let your power favor the singer; always protect us with well-being.

Hymn 7.22 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Viraj, Trishtubh.

7.22.1 Drink soma, Indra; enjoy what the stone pressed for you, lord of bay horses,
well guided by the presser's arms like a horse.

7.22.2 Let that lovely drink of yours, your companion in killing Vritras, lord of bay horses,
make you glad, Indra, lord of abundant goods.

7.22.3 Hear this speech of mine, generous one, the praise Vasistha sings for you.
Welcome these prayers at the shared feast.

7.22.4 Hear the call of the dripping stone; recognize the inspired singer's thought.
Serve us so we may come close to you.

7.22.5 I know your divine power and never neglect your vigorous songs or good praises.
I always speak your name, glorious in its own right.

7.22.6 Many are your pressings among humans; many a thoughtful person calls on you.
Generous one, do not stay away from us for long.

7.22.7 For you I prepare all these pressings, brave one, and make prayers to strengthen you.
You are called by men everywhere.

7.22.8 Even now, when you consider your deeds, no one can reach your greatness, powerful, fearsome one,
nor your heroic strength or generosity, Indra.

7.22.9 Both ancient and recent wise seers have made prayers for you, Indra.
May your kind friendships be ours; always protect us with well-being.

Hymn 7.23 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.23.1 Raise prayers for fame; Vasistha, honor Indra in the contest.
He who has spread all things with strength listens to the words of one calling for him.

7.23.2 A cry born of the gods has gone up to Indra, as the gates of speech were thrown open.
No one knows their lifetime among people; carry us beyond those troubles.

7.23.3 I harness a cattle-seeking chariot with the bay horses; glad prayers have come near.
Indra filled both worlds with his greatness when he killed the Vritras without resistance.

7.23.4 Even the waters have swelled like milk cows; your singers reach truth, Indra.
Come to us like Vayu with his teams; you distribute prizes through our thoughts.

7.23.5 Let those drinks delight you, strong Indra, generous to your singer.
You alone among gods share gifts with mortals; enjoy this pressing, brave one.

7.23.6 So the Vasisthas praise strong, mace-armed Indra with songs.
Praised, let him grant us cattle and brave sons; always protect us with well-being.

Hymn 7.24 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.24.1 A seat has been made for you, Indra; come to it with your men, much-invoked one.
Be our protector, make us grow, give riches, and rejoice in soma.

7.24.2 Your mind has been caught, Indra, strong on both sides; soma is pressed and sweet drinks poured out.
Our fine praise brings flowing milk; this thought calls to Indra.

7.24.3 Come from heaven and earth, Indra, to this ritual grass to drink soma.
Let your bay horses bring you toward the song for your mighty pleasure.

7.24.4 Come gladly with all your forms of help, bay-horsed one, welcoming our prayer.
Remove obstacles with your great powers, strong-jawed Indra, and put your strong force among us.

7.24.5 This hymn is set like a draft horse in harness for the mighty, powerful one, eager to win.
Indra, this song asks you for goods; place fame over us, like heaven high in the sky.

7.24.6 Fill us with what we desire, Indra; may we know your great goodwill.
Make food plentiful for the generous, with brave sons; always protect us with well-being.

Hymn 7.25 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.25.1 Bring your great help, fierce Indra, when angry armies clash.
A flash flies from the warrior's arm; do not let your mind wander away.

7.25.2 Strike down enemies in their forts, Indra, mortals who mean us harm.
Keep the accuser's words far away and bring us a gathering of wealth.

7.25.3 Let Sudas have a hundred of your protections, strong-jawed one, and a thousand praises and gifts.
Kill the hostile mortal's weapon; put splendor and treasure with us.

7.25.4 I am like you in resolve, Indra, brave one, and in giving help like you our protector.
Be our home through every day, fierce and powerful one with bay horses; do not neglect us.

7.25.5 These men go to Indra of the bay horses with god-inspired force and strength.
Make the Vritras easy to kill, brave one, so we may win the prize as conquerors.

7.25.6 Fill us with what we desire, Indra; may we know your great goodwill.
Make food plentiful for the generous, with brave sons; always protect us with well-being.

Hymn 7.26 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.26.1 Unpressed soma has never pleased Indra; soma without prayer has not pleased the generous one.
I make a hymn for him so he may welcome it and hear our newest words like a man.

7.26.2 In hymn after hymn soma has pleased Indra; at every feast the pressings have pleased the generous one.
Hard-pressed people call him for help, like sons calling a father, sharing his skill.

7.26.3 He has done those deeds and will do others that the wise speak of at the pressings.
Indra alone, common husband like the husband of wives, cleared away all my forts.

7.26.4 That is what they say, and I hear it too: Indra alone distributes gifts and carries us across.
His many forms of help compete with each other; may good things dear to us stay with us.

7.26.5 Thus Vasistha praises Indra at the pressing for help to men, the bull among peoples.
Bring us prizes by the thousand; always protect us with well-being.

Hymn 7.27 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.27.1 People call Indra at the deciding moment, when they put their thoughts to the final test.
Brave one, desiring power and victory for men, give us a share of the cattle-rich pen.

7.27.2 Share whatever power is yours with your friends, generous Indra, the men who often invoke you.
With your insight open firm enclosures, generous one, and reveal the reward hidden inside.

7.27.3 Indra is king of moving beings and people, of whatever varied forms exist on earth.
From these he gives wealth to the giver, urging rewards here when he is praised.

7.27.4 May generous Indra now restrain a prize for us with gifts and help.
His undiminished giving has increased, bringing goods to men and faithful friends.

7.27.5 Make room for us to gain wealth, Indra; let us turn your mind toward generous gifts.
May we enjoy cattle, horses and chariots; always protect us with well-being.

Hymn 7.28 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.28.1 Come near to our prayer, Indra, with knowledge; let your bay horses be harnessed toward us.
All mortals call on you in many ways; hear our every wish, you who move everything.

7.28.2 Your greatness has reached our call, Indra, when you protect the seers' prayer, strong one.
When you take your mace in hand, fierce one, you were born unconquered and skillful.

7.28.3 You led the people who call for your guidance together as though you were joining earth and heaven.
You were born for great authority and power; you drove even the urgent one faster.

7.28.4 Give to us through these days, Indra; hostile peoples are seeking to purify themselves.
When Varuna sees their untruth, may the deceiver be kept apart from us.

7.28.5 Let us speak of this generous Indra, who gives us great wealth and rewards.
He most helps the one who makes prayer and sings; always protect us with well-being.

Hymn 7.29 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.29.1 This soma is pressed for you, Indra; come here, lord of the bay horses, for you belong here.
Drink this well-pressed, lovely soma and, generous one, give gifts as you come.

7.29.2 Brave master of prayer, welcome our prayer and quickly come here with your bay horses.
Enjoy yourself at this pressing and listen to these prayers of ours.

7.29.3 How can songs honor you enough? When can we give you gifts, generous one?
I have extended all my thoughts toward you; hear this call of mine, Indra.

7.29.4 You listened even to those earlier seers, who were human like us.
So I call you now, generous one; you guide us, Indra, like a father.

7.29.5 Let us speak of this generous Indra, who gives us great wealth and rewards.
He most helps the one who makes prayer and sings; always protect us with well-being.

Hymn 7.30 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

7.30.1 Come to us with your strength, powerful god; increase this wealth, Indra.
For great human strength, leader of men, with your fine mace, for great rule and manly power, brave one.

7.30.2 Heroes call on you, who deserve their call, as they fight to win the sunlight.
You lead armies among every people; bring down the Vritras, easy killer.

7.30.3 Then good days dawned, Indra, when you set up a visible sign in battle.
Agni sat down as priest, a mighty lord who called the gods here for good fortune.

7.30.4 Give those of us who praise you and give gifts, brave god Indra,
the best protection; let the generous enjoy old age in their own homes.

7.30.5 Let us speak of this generous Indra, who gives us great wealth and rewards.
He most helps the one who makes prayer and sings; always protect us with well-being.

Hymn 7.31 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Viraj.

7.31.1 Friends, sing a pleasing song to Indra, whose horses are bay,
the drinker of soma.

7.31.2 Generous one, let the hymn tell of the bright offering
we humans have made for the one whose gifts are sure.

7.31.3 You want prizes for us, Indra, you of a hundred powers; you want cattle,
and you want gold for us, rich one.

7.31.4 Longing for you, we call aloud to you, Indra, strong one.
Take notice of this plea of ours, rich one.

7.31.5 Do not hand us over to an enemy's criticism or speech or to a stingy man.
My understanding rests with you.

7.31.6 You are broad armor and our front-line fighter, killer of Vritra.
With you beside me I can answer back.

7.31.7 You are great; even earth and heaven,
which follow their own laws, bow before your power, Indra.

7.31.8 May the Maruts' accompanying voice surround you,
going with you, reaching you amid the bright ones.

7.31.9 May the drops of soma rise up to you, amazing one in heaven.
The peoples bow to you together.

7.31.10 Bring your thoughts to the great god who makes greatness grow; show good sense to the perceptive one.
Move through the many tribes, meeting their people.

7.31.11 Wise singers compose a fine prayer for Indra, whose great presence reaches far.
Thoughtful people do not break his ordinances.

7.31.12 Songs made Indra their king for good, whose anger cannot be checked, so they could overcome foes.
Raise full songs to the lord of the bay horses.

Hymn 7.32 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna; possibly Shakti, son of Vasistha, in parts of verses 26–27.

7.32.1 Do not let even the singers detain you far from us.
Come from a distance to feast with us, or listen here where you are.

7.32.2 For these prayer-makers sit by your pressed soma, like flies at honey.
Singers longing for goods place their desire in Indra as a foot on a chariot.

7.32.3 Seeking wealth, I call the mace-handed, generous one, like a son calling his father.

7.32.4 These soma drinks mixed with curds are being pressed for Indra.
Come home on your bay horses to drink them and rejoice, mace in hand.

7.32.5 He listens with attentive ears and comes for wealth; even now let him not neglect our songs.
No one prevents him from giving hundreds and thousands at once when he wishes to give.

7.32.6 The hero no one can restrain grows strong with Indra's men,
when he presses your deep libations and runs to you, killer of Vritra.

7.32.7 Be a shelter for generous people, generous one, when you meet arrogant enemies.
Let us share the wealth of the one you strike down; bring us a secure home.

7.32.8 Press soma for Indra, the mace-bearing drinker of soma.
Cook food and make offerings for help: one who gives brings joy to the giver.

7.32.9 Do not fail, soma-pressers; act skillfully and work for growing wealth.
The energetic one wins, lives and thrives; gods do not favor the lazy.

7.32.10 No one could surround or stop Sudas's chariot.
The man whom Indra and the Maruts protect reaches a pen rich in cattle.

7.32.11 A mortal whose protector you are, Indra, wins a prize as he pursues one.
Protect our chariots; protect our men, brave one.

7.32.12 His share grows like the wealth of a winner.
No enemies cheat the man protected by Indra of the bay horses; he gives skill to the soma-presser.

7.32.13 Put strong, well-formed, carefully placed prayers among the worshipers.
Even many snares cannot trap the man who works for Indra.

7.32.14 Indra, what mortal with wealth like yours dares resist you?
With faith in you, generous one, the runner seeks a prize on the day of trial.

7.32.15 Encourage the generous in the killing of Vritra, those who give precious goods.
With your guidance, lord of bay horses, may we and our patrons cross all troubles.

7.32.16 The nearest treasure is yours, Indra, and you increase the middle one.
You rule over all the farthest treasure too; no one can stop you from giving cattle.

7.32.17 You are famed as the giver of all wealth in every contest.
The whole earthly world asks your name for help, much-invoked one.

7.32.18 If I, Indra, held as much power as you,
I would support the singer, generous one, and give nothing toward evil.

7.32.19 I would give daily to the one who honors me, and whenever I found riches.
No one dearer than you, generous one, not even a father, brings us wealth.

7.32.20 The energetic man seeks the prize with abundant thought as his companion.
I bend my song toward you, much-invoked Indra, as a carpenter bends wood to make a wheel.

7.32.21 Bad praise wins no mortal wealth, and wealth never comes to one who fails.
Only strong praise, generous one, brings a gift for someone like me on the day of trial.

7.32.22 We call aloud to you, brave one, like cows not yet milked:
To Indra, the ruler of this moving world and the fixed world, who sees the sunlight.

7.32.23 No one like you exists in heaven or earth, has been born or will be born.
Wanting horses, prizes and cattle, we call you, generous Indra.

7.32.24 Bring us that greater share, Indra, instead of the smaller.
You have been rich in goods since long ago, generous one, and are called on in every contest.

7.32.25 Drive our enemies away, generous one, and make our goods secure.
Protect us in the great fight and make your friends prosper.

7.32.26 Bring us understanding, Indra, as a father brings it to his children.
Teach us on this journey, much-invoked one; may we live to reach the light.

7.32.27 Do not let unknown, badly planned, unkind attacks overtake us.
With you, brave one, we will always cross the flowing waters.

Hymn 7.33 — Seers: Vasistha, son of Mitra and Varuna, and the sons of Vasistha. Deities: the sons of Vasistha, Indra, and Vasistha. Meter: Trishtubh.

7.33.1 The white-clad men with their hair tied on the right encouraged me and my thoughts.
I stood up and called the men from the ritual grass: “Vasisthas, come from afar to help me.”

7.33.2 They brought Indra from far away with their pressing, past the approaching, strong drinkers.
Indra chose the Vasisthas over the pressed soma of Pashadyumna, son of Vayata.

7.33.3 Through them he crossed the Indus; through them he killed Bheda.
Through your prayer, Vasisthas, Indra helped Sudas in the battle of ten kings.

7.33.4 People, loved through the prayers of your fathers, you will not break like an axle that cannot wear out.
With a great cry in the Shakvari songs, you placed strength in Indra, Vasisthas.

7.33.5 They called for help as though reaching for heaven, chosen in the battle of ten kings.
Indra heard Vasistha's praise and made a wide space for the Tritsus.

7.33.6 The Bharatas looked small, hemmed in like sticks for driving cattle.
Then Vasistha became their leader, and the Tritsu tribes spread out.

7.33.7 Three powers put seed in the worlds, three Arya generations with light before them.
Three hot suns accompany the dawn; the Vasisthas know them all.

7.33.8 Their growth is like the sun's light, their greatness deep as the sea,
their speed like the wind's; no one else can follow your song, Vasisthas.

7.33.9 With signs in their hearts they travel toward the secret, with a thousand branches.
Weaving the boundary set by Yama, the Vasisthas sat beside the Apsaras.

7.33.10 Mitra and Varuna saw you emerge from the light of lightning.
That was one birth of yours, Vasistha; Agastya brought you among the tribes.

7.33.11 You are Vasistha, son of Mitra and Varuna, born, priest, from Urvashi's mind.
The gods all received you in the lotus, a drop spilled through divine prayer.

7.33.12 Knowing the signs of both worlds, whether giving a thousand or sitting quietly,
Vasistha was born from the Apsaras to weave the boundary Yama had laid out.

7.33.13 Driven by reverence, at the sacrifice they poured their seed together into a jar.
From its middle Mana arose, and from it, they say, the seer Vasistha was born.

7.33.14 He bears the hymn and melody; holding the pressing stone, he speaks first.
Come to him with goodwill: Vasistha will come to you, breaking through.

Hymn 7.34 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: the All-Gods, Ahi, Ahi Budhnya. Meter: Dvipada Viraj, Trishtubh.

7.34.1 Let our shining sacred thought go out, well made like a swift chariot.

7.34.2 They know the source of earth and heaven, and hear the waters flowing down.

7.34.3 Let the wide waters swell for him, the fierce heroes who rejoice in battles against Vritras.

7.34.4 Harness horses for him, golden-armed, armed with a mace (the thunderbolt) like Indra.

7.34.5 Go up to the sacrifice as if to a journey; send it on its way as a traveler would.

7.34.6 Send the sacrifice into battle yourselves, and give the people a brave sign.

7.34.7 From his force light rises like the sun; earth bears its burden like the ground beneath us.

7.34.8 Agni, I call the gods without deception, setting my thoughts in truth for success.

7.34.9 Put your divine thought toward us; make your words known among the gods.

7.34.10 Fearsome Varuna, with a thousand eyes, watches the courses of these rivers.

7.34.11 The king of realms and beauty of rivers has unmatched authority and gives life to all.

7.34.12 Help us among all the tribes; take the accuser's word away from us today.

7.34.13 Let the enemies' harmful lightning pass away; keep attacks far from our bodies.

7.34.14 Agni has protected us through offerings and reverence; we have placed our dearest praise with him.

7.34.15 Along with the gods make the child of the waters your friend; may he be kind to us.

7.34.16 I praise Ahi, born of water, in hymns; he sits at the riverbeds in the open spaces.

7.34.17 Let Ahi Budhnya not let us come to harm, nor let the truthful person's sacrifice fail.

7.34.18 Put fame among our men too; let proud enemies go away from our wealth.

7.34.19 Their great forces burn the enemy like the sun, with their powers.

7.34.20 When our wives come to us, let Tvashtar with capable hands give us sons.

7.34.21 Let Tvashtar accept our song, and let generous Aramati be with us.

7.34.22 Let those who bring gifts grant us wealth; let heaven and earth and Varunani hear us.
May he give us good shelter with protecting goddesses; let generous Tvashtar share out riches.

7.34.23 May mountains, waters, plants that give gifts, and heaven bring us that wealth.
Let earth with her trees, and both earth and heaven, gladly protect us.

7.34.24 Let both wide worlds, bright Varuna the friend of Indra,
and all the powerful Maruts favor that wish; may we have wealth to support our thoughts.

7.34.25 May Indra, Varuna, Mitra, Agni, the waters, plants and trees welcome us.
May we be sheltered with the Maruts; always protect us with well-being.

Hymn 7.35 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.35.1 May Indra and Agni help us for our good; may Indra and Varuna accept offerings for our good.
May Indra and Soma bring us good and safety, and Indra and Pushan help us win the prize.

7.35.2 May Bhaga, our praise, Purandhi and wealth all bring us good.
May praise for well-governed truth and Aryaman, born in many places, bring us good.

7.35.3 May Dhatar and the Sustainer bring us good; may the far-reaching one bring us good through her own laws.
May the vast two worlds and the mountain bring us good, and may the gods be easy to call.

7.35.4 May Agni of the bright face bring us good, and Mitra, Varuna and the Ashvins bring us good.
May good people's good deeds bring us good, and may the lively wind blow toward us for our good.

7.35.5 May heaven and earth, first invoked, bring us good, and the space between them be clear to our sight.
May plants and trees bring us good, and the victorious lord of the air bring us good.

7.35.6 May divine Indra with the Vasus bring us good, and honored Varuna with the Adityas.
May healing Rudra with the Rudras bring us good; may Tvashtar hear us here with the goddesses.

7.35.7 May Soma and prayer bring us good, and the pressing stones and sacrifices bring us good.
May the posts' measurements bring us good, and the sprouts and altar bring us good.

7.35.8 May Surya rise with his wide sight for our good; may the four directions bring us good.
May the firm mountains, rivers and waters bring us good.

7.35.9 May Aditi through her ordinances and the shining Maruts bring us good.
May Vishnu, Pushan, what is to come and Vayu bring us good.

7.35.10 May god Savitar protect us for our good; may the shining dawns bring us good.
May Parjanya bring good to our children; may the lord of the field bring us good.

7.35.11 May all the All-Gods and Sarasvati with our thoughts bring us good.
May fighters and givers bring us good; may those in heaven, on earth and in water bring us good.

7.35.12 May the lords of truth, horses and cows bring us good.
May the skilled, capable Ribhus and our ancestors, when called, bring us good.

7.35.13 May the god Aja Ekapad, Ahi Budhnya and the ocean bring us good.
May the child of the waters protect us and Prishni, guarded by gods, bring us good.

7.35.14 Adityas, Rudras and Vasus, welcome this new prayer being made.
Let those in heaven and earth, those born of cows and those worthy of worship, hear us.

7.35.15 Let the immortal gods, worthy of worship among the worshipful, knowing truth and worshiped by Manu,
give us a wide place today; always protect us with well-being.

Hymn 7.36 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.36.1 Let the prayer come from the seat of truth; Surya has released his rays like cattle.
Broad earth has spread across the heights, and Agni has made his wide face bright.

7.36.2 Mitra and Varuna, powerful lords, I make this new, fine praise for you like food.
One of you guides with unbroken paths; Mitra directs people by speaking to them.

7.36.3 The flowing wind goes gladly onward; the rivers swell like cows with milk.
The bull born in great heaven roared in every udder.

7.36.4 Indra, brave one, whoever harnesses your two beloved bay horses with a song seeks good chariots and nourishment.
Let us turn to wise Aryaman, who checks rising anger.

7.36.5 Reverent people worship his friendship and strength in the home of truth.
Praised among men, he removed opposition; this is our dearest reverence for Rudra.

7.36.6 Let Sarasvati come with the rivers, the seventh, mother of rivers, all longing for fame together.
They have flowed readily, rich in milk and good streams, swelling with their own waters.

7.36.7 May those glad Maruts, winners of prizes, protect our thoughts and children.
Do not look past us as your unfailing ones move; make our shared wealth increase.

7.36.8 Praise great Aramati and Pushan, like a hero at the gathering;
and Bhaga, guardian of our thought, who gives prizes, and Purandhi, who gives gifts in this contest.

7.36.9 Let this praise go toward you, Maruts, and toward Vishnu, who drinks the poured offering, with your help.
Give strength and children to the singer; always protect us with well-being.

Hymn 7.37 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.37.1 Let your swift, flawless chariot bring you to our praise, prize-winning Ribhus.
Strong-jawed ones, fill yourselves with the threefold soma at the pressings and rejoice in its greatness.

7.37.2 You put flawless treasure with the generous, Ribhus who see the sun.
Drink together at sacrifices, strong ones, and share gifts with us through our prayers.

7.37.3 You spoke of a gift, generous one, in sharing out great and small wealth.
Both your hands are full of goods, and your kind words cannot be restrained from giving.

7.37.4 Indra, famous in yourself, strong like the Ribhus, go home skillfully, winning prizes, accompanied by songs.
Let us Vasisthas give to you, lord of bay horses, making prayers.

7.37.5 You win even for the giver, lord of bay horses, when you come near through our thoughts.
Favor us with your helpful companionship; when will you grant us riches, Indra?

7.37.6 You seem to clothe the wise; when will you hear our words, Indra?
With a home-making thought, may a strong horse carry rich food and wealth with brave sons to us.

7.37.7 Even divine Misfortune controls the man to whom good seasons bring Indra.
Three kin come upon him in his old age, whom mortals make a stranger to his own home.

7.37.8 Let the gifts we praise come to us, Savitar, and riches from the mountain's giving.
May our heavenly guardian always stay with us; always protect us with well-being.

Hymn 7.38 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Savitar, Bhaga, the horses. Meter: Trishtubh.

7.38.1 God Savitar has risen, extending his golden support on which he rests.
Now humans should invoke Bhaga, rich in goods, who shares out many treasures.

7.38.2 Rise, Savitar, and hear, golden-handed one, when truth is offered.
Spread out the broad earth, and send human food to mortals.

7.38.3 May god Savitar be praised, the one whom all the Vasus honor.
Let him grant us praise and reverence; let him protect our patrons with all his guards.

7.38.4 Divine Aditi praises him, pleased with the command of god Savitar.
King Varuna praises him, and Mitra and Aryaman praise him in agreement.

7.38.5 May those who struggle against each other grant gifts from heaven and earth.
May Ahi Budhnya hear us, and may the protecting goddess guard us with her single herd of cows.

7.38.6 Let the lord of our kin take note of this, coming for god Savitar's treasure.
The strong man calls Bhaga for help; the weaker man also seeks Bhaga's treasure.

7.38.7 Let the swift horses, measured in their course and bright, bring us good at invocations and worship.
May they crush the snake, wolf, and harmful spirits and keep sickness away from us as before.

7.38.8 Help us in every contest for prizes, swift ones, wise immortals who know the truth.
Drink this sweet drink and rejoice; satisfied, travel on the paths to the gods.

Hymn 7.39 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.39.1 Agni rises and reaches for the Vasus' goodwill; his forward-moving flame goes toward the gods.
The two stones take their path like chariots, and our priest, sent forth, worships according to truth.

7.39.2 The ritual grass is spread out well for them; two lords of peoples come to the gathering.
Vayu with his teams and Pushan, first called at night and dawn by the tribes, come for our well-being.

7.39.3 Gods, Vasus, take pleasure here on earth and make yourselves bright in the wide middle air.
Make wide paths coming toward us; listen to this messenger of ours as he arrives.

7.39.4 All these gods gather together at sacrifices as worthy helpers.
Agni, worship those who gladly attend the sacrifice: Bhaga, the Ashvins and Purandhi.

7.39.5 Agni, bring Mitra, Varuna, Indra and Agni from heaven and earth to our songs.
Bring Aryaman, Aditi and Vishnu, and let Sarasvati and the Maruts rejoice.

7.39.6 I have given an offering through thoughts for the worthy gods, so they will meet the unfulfilled wishes of mortals.
Let us find lasting wealth from Dhatar and be in company with the gods.

7.39.7 Let earth and heaven, praised by the Vasisthas, and Varuna, Mitra and Agni, true to the right order,
give us their beautiful, best light; always protect us with well-being.

Hymn 7.40 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.40.1 Let the invitation to the gathering come quickly; let us raise praise for those who hasten here.
May we share the treasure god Savitar sends out today.

7.40.2 Let Mitra, Varuna, earth and heaven, Indra, and Aryaman give us that bright share.
Let divine Aditi show us the treasure, with Vayu who comes with his teams, and Bhaga.

7.40.3 The mortal you protect, Maruts of the spotted horses, is powerful and strong.
Agni and Sarasvati also urge him on; no limit can be set to his riches.

7.40.4 Here Varuna leads the truth; Mitra and Aryaman, kings, have taken their positions.
May easily invoked divine Aditi, undefeated, and they carry us safely beyond trouble.

7.40.5 With offerings let us follow the generous god's branch, Vishnu's branch, at the offering.
Rudra understands his great divine power; Ashvins, go on the path that is free of harm.

7.40.6 Pushan, shining one, give us what the mother and the guarding and giving goddesses grant.
Let our horses, a source of joy, protect us; let the roaming wind bring rain.

7.40.7 Let earth and heaven, praised by the Vasisthas, and Varuna, Mitra and Agni, true to the right order,
give us their beautiful, best light; always protect us with well-being.

Hymn 7.41 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Agni, Indra, Mitra, Varuna, the Ashvins, Bhaga, Pushan, Brihaspati, Soma, Rudra, Ushas. Meter: Jagati, Trishtubh.

7.41.1 In the morning we call Agni and Indra; in the morning Mitra and Varuna and the Ashvins.
In the morning we call Bhaga, Pushan, Brihaspati, Soma and Rudra.

7.41.2 In the morning we call mighty Bhaga, who wins, Aditi's son and sustainer.
Even the poor man, the energetic man and the king say, “Let me have a share in Bhaga.”

7.41.3 Bhaga, leader, whose gifts are sure, give our thoughts a voice.
Bhaga, give us cattle and horses; let us have many men through you, Bhaga.

7.41.4 May we have a share now, at the end and middle of the day.
At sunrise, generous one, may we be in the gods' favor.

7.41.5 Let Bhaga himself give us a share, gods; through him may we have shares.
Everyone calls to you, Bhaga; lead us here.

7.41.6 The dawns bow toward the sacrifice, like Dadhikra running for a clear path.
Let swift horses bring Bhaga, finder of wealth, to us as they bring a chariot.

7.41.7 Let the good dawns always rise for us with horses, cattle and brave men.
Milking ghee and drinking from all sides, always protect us with well-being.

Hymn 7.42 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.42.1 Let the Angiras priests come forward and let Nabhanya's roar sound out.
Let the milk cows bellow in the water; let the stones join, adorning the sacrifice.

7.42.2 Agni, your path is easy, found long ago; harness your yellow and red horses at the pressing.
Or call those red ones in your dwelling, carrier of heroes; seated here I call the gods' generations.

7.42.3 Our pleasant priest has come forward nearby, honoring your sacrifice with reverence.
Worship well, many-faced one, the goddesses, and turn worthy Aramati toward us.

7.42.4 When the pleasant guest appears in the home of a wealthy hero,
Agni, well treated and well placed at home, gives the household the goods it needs.

7.42.5 Welcome this sacrifice of ours, Agni, and make us famous among the Maruts and Indra.
Let Night and Dawn sit on the ritual grass; worship willing Mitra and Varuna here.

7.42.6 So Vasistha praises strong Agni, seeking all-embracing wealth.
Spread nourishment, wealth and prizes among us; always protect us with well-being.

Hymn 7.43 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.43.1 Those seeking the gods praise heaven and earth at your sacrifices with reverence, seeking food.
The sages' unmatched prayers for them spread out everywhere like branches of trees.

7.43.2 Let the sacrifice set out like a horse from the starting line; together raise the ghee-filled ladles.
Spread the grass properly for the sacrifice; the flames rose straight up, seeking the gods.

7.43.3 Let the gods sit on the height of the ritual grass, like sons who care for their mother.
Let the all-pervading goddess anoint the assembly; Agni, do not make trouble for us among the gods.

7.43.4 They seek the worshipers' goodwill, their streams of truth flowing like milk-rich cows.
Come together today to the greatest of our blessings and wealth.

7.43.5 Give us gifts among the tribes, Agni; with you, powerful one, we will be tireless.
Let us share a feast unharmed, with wealth as our companion; always protect us with well-being.

Hymn 7.44 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Dadhikra, the Ashvins, Ushas, Agni, Bhaga, Indra, Vishnu, Pushan, Brihaspati, the Adityas, heaven and earth, and the waters. Meter: Trishtubh, Jagati.

7.44.1 For help I first call Dadhikra, the Ashvins, Dawn, kindled Agni and Bhaga;
Indra, Vishnu, Pushan, Brihaspati, the Adityas, heaven, earth, waters and sunlight.

7.44.2 We wake Dadhikra with reverence and go toward the rising sacrifice.
As we seat goddess Ila on the ritual grass, may we wise men invoke the Ashvins, easy to call.

7.44.3 I speak to Dadhikra, waking Agni, Dawn, Surya and the cow;
to the brown one who brightens and to Varuna's reddish one: let them drive all troubles from us.

7.44.4 Dadhikra, the swift horse, is first at the front of chariots, aware of his task,
in agreement with Dawn and Surya, the Adityas, Vasus and Angirases.

7.44.5 Let Dadhikra make the path clear for us so we may follow the path of truth.
Let Agni and the heavenly band hear us; let all great, wise gods hear us.

Hymn 7.45 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Savitar. Meter: Trishtubh.

7.45.1 Let god Savitar come with good treasures, crossing the middle air on his horses.
He holds many human goods in his hand, settling things in their places and setting them in motion.

7.45.2 His two broad golden arms have risen and reached the edges of heaven.
Now his greatness deserves praise; even Surya grants him his work.

7.45.3 May god Savitar, powerful lord of goods, send us riches.
Spreading his far-reaching support, he then grants us mortal food.

7.45.4 These songs praise Savitar with his good tongue, full hands and capable hands.
Let him put splendid, great strength in us; always protect us with well-being.

Hymn 7.46 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Rudra. Meter: Jagati, Trishtubh.

7.46.1 Bring these songs to Rudra, the god with a firm bow and swift arrows, who follows his own law.
Let the unconquered, enduring, wise one with sharp weapons hear us.

7.46.2 He rules earthly beings through his home, and heavenly beings through his sovereignty.
Come near, Rudra, protecting those who need protection, and leave our families free from disease.

7.46.3 Let the arrow you have released from heaven and that travels across earth go around us.
You have a thousand healing medicines; do not hurt our children and descendants.

7.46.4 Do not kill us, Rudra, or abandon us; do not let us fall into your anger.
Share life with us at the ritual grass; always protect us with well-being.

Hymn 7.47 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the waters. Meter: Trishtubh.

7.47.1 Waters, we seek that first wave of yours that those seeking gods made for Indra to drink.
Let us receive it today, pure, without harm, sprinkled with ghee and sweet.

7.47.2 Let the child of the waters, who runs swiftly, guard your sweetest wave, waters.
May we worshipers reach the wave in which Indra rejoices with the Vasus today.

7.47.3 The goddesses, filtered a hundred times, rejoice by their own power and go to the gods' course.
They do not violate Indra's ordinances; pour a ghee-rich offering into the rivers.

7.47.4 Surya spread them out with his rays, and Indra opened a path for their waves.
Rivers, give us space; always protect us with well-being.

Hymn 7.48 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ribhus, the All-Gods. Meter: Trishtubh.

7.48.1 Ribhus and Vajas, generous men, enjoy our pressed soma.
Let your purposes come toward us, and let the Vibhus turn their manly chariot toward us.

7.48.2 May I be with Ribhu and the Ribhus, Vibhu and the Vibhus, sharing their strength and powers.
Let Vaja protect us when winning a prize; with Indra beside us may we overcome Vritra.

7.48.3 Their many ancient commands cover everything, as they conquer the enemies' gathering.
May Indra, Vibhu, Ribhu, Vaja and Aryaman break an enemy's deceptive power.

7.48.4 Gods, make room for us now; All-Gods, join together to help us.
Let the Vasus give food to us all; always protect us with well-being.

Hymn 7.49 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the waters. Meter: Trishtubh.

7.49.1 Foremost from the ocean, they flow purifying from the middle of the waters and never rest.
Indra, strong one with the mace (the thunderbolt), opened their path: let these divine waters protect me here.

7.49.2 The heavenly waters, the flowing ones, those dug from earth and those born by themselves,
those pure, cleansing waters moving toward the ocean: let these divine waters protect me here.

7.49.3 King Varuna moves among them, watching people's truth and falsehood.
They drip sweetness and are pure and cleansing: let these divine waters protect me here.

7.49.4 King Varuna and Soma dwell in them; in them all the gods enjoy nourishment.
Agni Vaishvanara has entered them: let these divine waters protect me here.

Hymn 7.50 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Mitra and Varuna, Agni, the All-Gods, the rivers. Meter: Jagati.

7.50.1 Mitra and Varuna, guard me here; do not let a nest-dwelling or wandering pest come near me.
I keep the ugly, hard-to-see creature away; let no crawling serpent find me with its foot-borne poison.

7.50.2 Whatever lodged in my joints or limbs, wrapped round my knees and ankles,
let Agni burn it and drive it away; let no crawling serpent find me with its foot-borne poison.

7.50.3 Whatever poison grows in the silk-cotton tree, rivers or plants,
let all the gods drive it away; let no crawling serpent find me with its foot-borne poison.

7.50.4 Rivers that flow downhill, through valleys, uphill, full of water or dry,
let them swell with milk for us; let all these kindly divine rivers be free of snakes and bites.

Hymn 7.51 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Adityas. Meter: Trishtubh.

7.51.1 May we gain the Adityas' new help and their most welcome shelter.
Let them hear us and support this sacrifice, granting us freedom from guilt, the freedom of Aditi.

7.51.2 Let the Adityas and Aditi, Mitra, Aryaman and most righteous Varuna rejoice.
Let these guardians of the world be ours and drink soma today to help us.

7.51.3 Adityas all, all the Maruts and All-Gods, all the Ribhus,
Indra, Agni and the Ashvins, praised here: always protect us with well-being.

Hymn 7.52 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Adityas. Meter: Trishtubh.

7.52.1 May we be Adityas among the descendants of Aditi, a fort among gods and Vasus among mortals.
Let us win, Mitra and Varuna, and help others win; let us be thriving beings, heaven and earth.

7.52.2 Let Mitra and Varuna give protection to our children and descendants, guarding them.
Do not make us bear another's guilt, Vasus, nor what you yourself condemn.

7.52.3 Let the swift Angirases approach, seeking the treasure of god Savitar.
May our great, worshipful Father and all the gods accept it with one mind.

Hymn 7.53 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: heaven and earth. Meter: Trishtubh.

7.53.1 In distress I praise great, worshipful heaven and earth with sacrifices and reverence.
Ancient wise men too praised and placed these great daughters of the gods before them.

7.53.2 Give the firstborn parents new songs in the home of truth.
Heaven and earth, come to us with your divine family; your shelter is great.

7.53.3 Heaven and earth, you hold many treasures for Sudas.
Give us what cannot be destroyed; always protect us with well-being.

Hymn 7.54 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the lord of the dwelling. Meter: Trishtubh.

7.54.1 Lord of the dwelling, acknowledge us; give us a good home without disease.
Welcome what we ask of you; bring good to our people and our animals.

7.54.2 Lord of the dwelling, carry us through and make our household thrive with cattle and horses, bright one.
Let our friendship with you never grow old; welcome us like a father welcomes children.

7.54.3 Lord of the dwelling, let us share your pleasant, happy gathering and its open path.
Guard what is at rest and what is on the move, and grant us the best; always protect us with well-being.

Hymn 7.55 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: the lord of the dwelling and Indra. Meter: Gayatri, Brihati, Anushtubh.

7.55.1 Lord of the dwelling, killer of sickness, entering every shape,
be our kind friend.

7.55.2 White and tawny son of Sarama, when you bare your teeth,
your sharp points shine between your jaws; now go to sleep.

7.55.3 Son of Sarama, chase a thief or robber away and chase him again.
Why bark at Indra's singers or threaten us, you bad dog? Go to sleep.

7.55.4 Bite the wild boar; let the wild boar bite you.
Why bark at Indra's singers or threaten us, you bad dog? Go to sleep.

7.55.5 Let the mother sleep, let the father sleep, the dog sleep, and the head of the family sleep.
Let all relatives sleep and every person around here sleep.

7.55.6 Those sitting, walking, or looking at us:
we close their eyes as we close this house.

7.55.7 A bull with a thousand horns rose from the ocean.
With that powerful one we put the people to sleep.

7.55.8 Women sleeping on the porch, on the wagon, or lying on their beds:
we put all the sweet-smelling women to sleep.

Hymn 7.56 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh, Dvipada Viraj.

7.56.1 Who are these men appearing together, Rudra's young sons with good horses?

7.56.2 No one knows their births; they alone know each other's origin.

7.56.3 They scatter each other with their own power, sounding like wind, competing like eagles.

7.56.4 A wise man understood this secret: Prishni carried the great one in her udder.

7.56.5 May that tribe have strong heroes with the Maruts, always prevailing and growing in human strength.

7.56.6 Most beautiful on their journeys, mixed with splendor, they are fierce in strength.

7.56.7 Your force is fierce, your powers firm, and the band of Maruts mighty.

7.56.8 Your strength is brilliant, your minds quick to anger, your bold band trembles like an inspired seer.

7.56.9 Keep your lightning away from us as before; let no ill will from you reach us here.

7.56.10 I call your dear names, swift Maruts, when you come longing to be satisfied.

7.56.11 You carry your own weapons, full of spirit and wearing fine golden collars, decorating your own bodies.

7.56.12 Pure Maruts, I send clean offerings to you pure ones, a pure sacrifice.
Born clean, clean and purifying, you come by truth to the truth that wins truth.

7.56.13 Your armlets rest on your shoulders, Maruts, and your gold ornaments on your chests.
They shine like lightning amid showers, as your weapons follow your own law.

7.56.14 Let your deep powers rise, and make your great names known, worshipful ones.
Accept this thousandfold household share, Maruts, this gift from the family's sacrifice.

7.56.15 If you think of the singer when praised, Maruts, at a wise man's prize-winning invocation,
give riches and strong sons quickly, even if another stingy man now lays claim to them.

7.56.16 The Maruts run like fast horses, beautifully, looking splendid like young men.
Bright in their houses like children, they play like calves and bring rain.

7.56.17 Maruts, be generous and kind to us, opening space in both worlds.
Keep far away weapons that kill cattle or people; Vasus, turn kindly toward us.

7.56.18 Our priest, seated and praising your lasting gift, calls you, Maruts.
The man who calls for help, your strong ward, calls to you with hymns without deceit.

7.56.19 These Maruts calm a fast man and bend a strong man's force.
They protect us from a hostile word and place heavy hatred on the ungenerous.

7.56.20 These Maruts urge on even the weak and welcome even the wanderer, like kind Vasus.
Strong ones, drive away darkness and give us all our children and descendants.

7.56.21 Do not make us stop receiving your gifts, Maruts; do not let us be last when the chariots share the prizes.
Give us a share of desirable riches, strong ones, if your good birth has provided them.

7.56.22 When angry warriors fight among mighty tribes rich in plants,
then be our Rudra-born protectors in battles with enemies, Maruts.

7.56.23 You have done many ancestral deeds, Maruts, praised in hymns since ancient times.
With the Maruts the strong one wins battles, and with the Maruts a racing horse wins prizes.

7.56.24 Let us have a strong hero, Maruts, a lord who supports the people.
With him may we cross the waters and live safely, making our home with you.

7.56.25 May Indra, Varuna, Mitra, Agni, the waters, plants and trees welcome us.
May we be sheltered with the Maruts; always protect us with well-being.

Hymn 7.57 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

7.57.1 Your Marut name is sweet; the worshipful ones rejoice powerfully at sacrifices.
They shake even the broad two worlds and fill the spring when the fierce ones come.

7.57.2 Maruts, you notice your singer and guide the worshiper's thought.
Sit on our ritual grass at today's gatherings to enjoy the meal.

7.57.3 No other Maruts shine as these do, with gold ornaments, weapons and their bodies.
They decorate both worlds with every color and dress themselves alike for beauty.

7.57.4 Let your lightning stay away, Maruts, if we as humans have wronged you.
Do not let us suffer for it, worshipful ones; may your goodwill favor us most.

7.57.5 Even when provoked here the Maruts rejoice, pure ones without blame who cleanse.
Help us with your goodwill, worshipful ones, and bring us prizes so we may grow.

7.57.6 May the praised Maruts accept offerings under all their names.
Give our children undying life, and wake up riches, kind words and gifts for us.

7.57.7 Praised Maruts, come with all your help to the patrons in this complete gathering.
They make us grow by the hundred on their own; always protect us with well-being.

Hymn 7.58 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh.

7.58.1 Praise the band that rains together, mighty in its divine home.
In their greatness they churn both worlds and reach heaven from beyond Misfortune's line.

7.58.2 Even your birth was fierce, Maruts: you are fearsome, quick to anger and tireless.
With great force and strength they advance, and everyone who sees sunlight fears your passage.

7.58.3 Give great strength to generous people, Maruts, welcoming our good praise.
As a well-traveled road helps a person pass through, carry us forward with desirable help.

7.58.4 With your help, Maruts, a wise man gains hundreds, and a strong horse thousands.
With your help a king kills Vritra; let that be your gift, shakers.

7.58.5 I call those generous sons of Rudra; will the Maruts bow to us again?
For the wrong done secretly or openly that has angered them, we ask the swift ones to forgive us.

7.58.6 May this good praise of generous men be spoken, and may the Maruts welcome this hymn.
Strong ones, keep hatred far away; always protect us with well-being.

Hymn 7.59 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: the Maruts and Rudra. Meter: Pragatha, Trishtubh, Gayatri, Anushtubh.

7.59.1 Gods, to anyone you save and guide,
Agni, Varuna, Mitra, Aryaman and Maruts, give shelter.

7.59.2 The dear worshiper crosses beyond enemies with your help, gods.
The person who gives you your chosen offering gets a lasting home and abundant food.

7.59.3 Vasistha never thinks he has reached the end of your kindness.
All of you, Maruts, come drink gladly at our pressing today.

7.59.4 Your help never fails in battle for the man you favor.
May our new goodwill turn to you; come quickly, desiring the drink.

7.59.5 Come here for your share of the drink and its rewards.
I have given you these offerings, Maruts; do not go elsewhere.

7.59.6 Sit on our ritual grass and give us your desired goods as protectors.
Without fail, Maruts, enjoy the sweet soma offering here.

7.59.7 Decorating their bodies, they flew like swans with dark backs.
Let not the whole band surround me, though they rejoice like men at the pressing.

7.59.8 Whoever acts maliciously toward us, Maruts, and seeks to kill us secretly,
let him fall into deceit's snares; strike him with your hottest weapon.

7.59.9 Maruts who burn together, welcome this offering.
Help us, you who destroy attackers.

7.59.10 Come to our family sacrifice, Maruts, and do not go away.
Help us, generous ones.

7.59.11 I choose you strong, wise Maruts with sunlight on your skin
for the sacrifice here, here.

7.59.12 We worship the three-eyed one, fragrant and increasing nourishment.
May I be freed from death like a ripe cucumber from its stem, but not from immortal life.

Hymn 7.60 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Surya, Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.60.1 Surya, rising today, tell Mitra and Varuna truly that we are free of guilt.
Aditi, may we belong among the gods; Aryaman, may we who praise be dear to you.

7.60.2 This sun rises over both earth and heaven, Mitra and Varuna, watching humans.
He guards everything fixed and moving and sees what is straight or crooked among mortals.

7.60.3 He has harnessed his seven bay horses from their common home; their light carries Surya.
Mitra and Varuna, together he observes the homes and generations as if they were a herd.

7.60.4 Sweet food has risen for you; Surya has climbed the bright flood.
Adityas, Mitra, Aryaman and Varuna, working together, have cleared his paths.

7.60.5 Mitra, Aryaman and Varuna recognize much falsehood.
These powerful, unconquered sons of Aditi make truth grow at home.

7.60.6 Mitra and Varuna, hard to deceive, make even the thoughtless wise with their skill.
Giving clear understanding, they guide people by good roads through distress.

7.60.7 Watching heaven and earth without blinking, they guide the unthinking person.
Even a river has a ford for one driven into exile; let them carry us across this conflict.

7.60.8 Let us place our children and descendants under the good shelter that Aditi, Mitra and Varuna give Sudas.
Gods, let us do nothing that insults you.

7.60.9 The hostile man should perform sacrifice at the altar with prayers; Varuna holds that man captive.
Aryaman wards off hatreds; strong ones, make broad room for Sudas.

7.60.10 They overcome even fierce conflict with their hidden strength.
Strong ones, people tremble for fear of you; through your great skill show us mercy.

7.60.11 The generous person who brings goodwill to prayer while winning the highest wealth
has restrained anger and made wide room to live.

7.60.12 This invocation has been made to you two at sacrifices, divine Mitra and Varuna.
Carry us past all difficulties; always protect us with well-being.

Hymn 7.61 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.61.1 Your beautiful eye rises, Varuna: Surya, extending the sight of both gods.
He looks over all the worlds and recognizes anger in mortals.

7.61.2 Mitra and Varuna, a wise man true to truth sends his thoughts to you for lasting fame.
You wise ones have guarded his prayers and filled his seasons with skill.

7.61.3 From the broad earth and high, vast heaven, Mitra and Varuna, generous ones,
you put watchers among plants and tribes, guarding each separate thing without blinking.

7.61.4 Praise the home of Mitra and Varuna; their power holds both worlds in its greatness.
The months have passed without sacrifice and without heroes; the devoted man crosses beyond hardship through sacrifice.

7.61.5 Strong ones, all these things are yours, with no strange marvel or secret among them.
Deceit and falsehood cling to humans; your secrets are not hidden from the thoughtful.

7.61.6 Together I honor your sacrifice with reverence, calling to you in distress, Mitra and Varuna.
I send my new thoughts to you in song; welcome these prayers I have made.

7.61.7 This invocation has been made to you two at sacrifices, divine Mitra and Varuna.
Carry us past all difficulties; always protect us with well-being.

Hymn 7.62 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Surya, Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.62.1 Surya has risen with his great rays for all the many generations of humans.
He shines equally in the daytime, made skillfully by skilled makers.

7.62.2 Rise before us, Surya, with these hymns and movements of your swift horse.
Tell Mitra, Varuna, Aryaman and Agni that we are without guilt.

7.62.3 Let Varuna, Mitra and Agni, faithful to truth, open a thousand shelters for us.
Let the shining gods give us their best light and satisfy our wish when praised.

7.62.4 Heaven and earth, Aditi, save us, children of your noble birth.
Let us not be subject to the anger of Varuna or Vayu or Mitra, dearest of men.

7.62.5 Stretch out your arms for our lives and pour ghee upon our cattle pasture.
Let us be known among people, young ones; hear my call, Mitra and Varuna.

7.62.6 Let Mitra, Varuna and Aryaman give room to us and our children.
Let all our roads be easy and good; always protect us with well-being.

Hymn 7.63 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Surya, Mitra and Varuna, Aryaman. Meter: Trishtubh.

7.63.1 Surya rises, fortunate and seeing everything, a common light for humans.
He is the eye of Mitra and Varuna, a god who unfolds the darkness like a hide.

7.63.2 The great bright sign of Surya rises, setting people to work.
He turns his one wheel round when his swift horse draws him in the harness.

7.63.3 He rises shining from the dawns' lap, celebrated with songs.
This is the god Savitar who pleased me, who never fails to keep his regular station.

7.63.4 The wide-seeing golden ornament of heaven rises, moving far and shining as it travels.
Now people set in motion by Surya go to their tasks and do their work.

7.63.5 Where the immortals made a path for him, he follows it flying like an eagle.
As the sun rises, we honor you, Mitra and Varuna, with reverence and offerings.

7.63.6 Let Mitra, Varuna and Aryaman give room to us and our children.
Let all our roads be easy and good; always protect us with well-being.

Hymn 7.64 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Mitra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.64.1 Dwellers in heaven and the earthly air, they have spread the dress of ghee for you.
Let well-born Mitra and Aryaman and king Varuna of good rule welcome our offering.

7.64.2 Two great kings and guardians of truth, lords of rivers, come here with your authority.
Send us Ila and rain from heaven, Mitra and Varuna, with your swift generosity.

7.64.3 Let divine Mitra, Varuna and Aryaman lead us by the easiest roads.
Let Sudas tell how we rejoiced in food, protected by gods.

7.64.4 For the man who fashions this seat for you with his mind and makes and holds upright a thought,
pour ghee, Mitra and Varuna, and satisfy these kings who keep the land safe.

7.64.5 This hymn is for you, Varuna and Mitra; it comes like bright soma to Vayu.
Help our thoughts and awaken plenty; always protect us with well-being.

Hymn 7.65 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Mitra and Varuna, the Adityas, Surya. Meter: Gayatri, Pragatha, Ushnih.

7.65.1 At sunrise I call Mitra and Varuna of pure understanding with good hymns.
Their divine power is highest and imperishable; it reaches everything on its course.

7.65.2 These two lords of gods deserve our worship; let them make our settlements rich in food.
Mitra and Varuna, may we reach you, where heaven and the days increase abundance.

7.65.3 Their many snares catch falsehood and are hard for a deceitful mortal to escape.
Mitra and Varuna, let us cross troubles on your path of truth like water in a boat.

7.65.4 Mitra and Varuna, accept our offerings; water our pasture with ghee and gifts of food.
Here open up a space for the people, filling it with the beautiful water of heaven.

7.65.5 This hymn is for you, Varuna and Mitra; it comes like bright soma to Vayu.
Help our thoughts and awaken plenty; always protect us with well-being.

Hymn 7.66 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Mitra and Varuna, the Adityas, Surya. Meter: Gayatri, Pragatha, Ushnih.

7.66.1 Let our powerful hymn rise to Mitra and Varuna,
with reverence for both mighty gods.

7.66.2 These gods are very skillful, fathers of skill; they uphold
mighty divine power through their greatness.

7.66.3 Varuna, protect the singers' bodies and property;
Mitra, bring our thoughts to success.

7.66.4 At sunrise today, let Mitra and Aryaman grant us innocence;
let Savitar and Bhaga set things in motion.

7.66.5 Let that home have strong protection, generous gods on your journey,
who carry us through distress.

7.66.6 Aditi and her self-ruling sons, kings of mighty
and unbroken ordinances, hold authority.

7.66.7 At sunrise I sing to you, Mitra, and to Varuna
and Aryaman, who destroy attackers.

7.66.8 This golden, inspired thought is for your strength that harms no one;
this wise prayer is to win wisdom.

7.66.9 Divine Varuna, let us be yours, and yours, Mitra, together with our patrons.
Let us gain food and sunlight.

7.66.10 Many see with the sun's eyes and speak with Agni's tongue; they make truth grow.
They order the three gatherings with thought and surround everything with their power.

7.66.11 They assigned autumn, month, day, sacrifice and night each its proper place.
Kings Varuna, Mitra and Aryaman received authority no one else could reach.

7.66.12 Today at sunrise we honor with hymns
what Varuna, Mitra and Aryaman carry out, you who drive the chariot of truth.

7.66.13 Born of truth, guarding and increasing truth, they are fierce enemies of falsehood.
May we and our patrons live in your best shelter and goodwill.

7.66.14 That beautiful form rises up in the sky in answer to our call,
when the god's swift horse carries him for all to see.

7.66.15 Over every head, as lord of moving and fixed things, he crosses all the air.
Seven sister bay mares draw Surya in his chariot for our good.

7.66.16 That bright eye set there by the gods has risen.
May we see a hundred autumns and live a hundred autumns.

7.66.17 Come with your undeceiving wisdom and brightness, Varuna,
and Mitra, to drink soma.

7.66.18 Come from heaven's homes, Varuna and Mitra, without deceit.
Drink soma at once.

7.66.19 Come, Mitra and Varuna, accepting this offering, you two.
Drink soma, you who make truth grow.

Hymn 7.67 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.67.1 Lords of men, I praise your chariot with a mind full of offerings and ready for worship.
As a messenger he awakens you both; I speak to you like a son to his parents.

7.67.2 Agni has shone, kindled among us; even the edges of darkness are visible.
Dawn's sign appears ahead, born for the splendor of heaven's daughter.

7.67.3 Now our good priest seeks you with hymns, Ashvins, speaking to you.
Come here along your ancient paths in a chariot that finds light and brings wealth.

7.67.4 I call you two together for help, Ashvins, at the sweet pressing, seeking goods from you.
Let your powerful horses bring you, and drink our well-pressed sweet drinks.

7.67.5 Divine Ashvins, make my honest thought advance toward winning goods.
Help our many wise thoughts in the contest; lords of power, help us with your powers.

7.67.6 Help us in these thoughts, Ashvins; let us have healthy seed and children.
Hastening toward you for our children and descendants, let us rich in treasure reach the gods' feast.

7.67.7 This gift of yours was stored for us early, like friendship, sweet ones.
Come here with minds free of anger and enjoy the offering among human tribes.

7.67.8 Your chariot goes through seven streams, with three seats in one shared harness.
The well-made, god-harnessed swift horses pulling you never tire.

7.67.9 Give help to generous people who set wealth moving as rich gifts,
and who honor a kinsman with kind words, sharing gifts of cattle and horses.

7.67.10 Hear my call now, young Ashvins, and go by a road without harm.
Give treasures and let the patrons grow old; always protect us with well-being.

Hymn 7.68 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Viraj, Trishtubh.

7.68.1 Come, shining Ashvins, with good horses, eagerly welcoming our songs, skillful ones.
Accept our offerings presented to you.

7.68.2 These intoxicating drinks are ready for you; come and enjoy my offering.
Hear our calls even beyond our enemies.

7.68.3 Your hundredfold helpful chariot, swift as thought, crosses the spaces, Ashvins,
coming to us with the wealth of sunlight.

7.68.4 When this stone raised for you, gods, proclaims the well-pressed soma,
let the eager singer turn toward you with offerings.

7.68.5 You have wonderful provisions now; release the great one for Atri,
who, dear to you, placed himself under your protection.

7.68.6 You gave that help to old Chyavana, Ashvins, as a gift he could repay;
you set a new form upon him.

7.68.7 Bhujyu's bad friends abandoned him in the middle of the sea, Ashvins;
your faithful helper carried him across though no one else would.

7.68.8 You helped even the weak wolf and heard Shayu when he called.
You made his milk cow swell as the waters swell, and with your powers even a barren one, Ashvins.

7.68.9 This singer, waking before the dawns, sings fine hymns with good thoughts.
Let his cow grow rich in milk for food; always protect us with well-being.

Hymn 7.69 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.69.1 Let your golden chariot, filling both worlds, come with strong horses.
Its path is greased with ghee and its wheels shine; it carries food and brings prizes to people.

7.69.2 Let that wide-ranging, three-seated chariot cross the five lands, harnessed by your minds.
On it you go to worshiping peoples, Ashvins, wherever you travel.

7.69.3 Come here with good horses and glory; drink the store of sweetness, skillful ones.
Your chariot carries a bride and its two wheels press the edges of heaven.

7.69.4 Surya's daughter chose your beauty at the end of the night.
When you helped the worshiper with your powers, your shared strength went through the day.

7.69.5 Your three-seated chariot is ready in the morning, lords, and travels the road.
Bring it here to our sacrifice for our good and safety as dawn rises, Ashvins.

7.69.6 Come to our pressing today, you two, thirsty like cattle for water.
People call on you in many places with their thoughts; let no other worshipers detain you.

7.69.7 You raised Bhujyu, abandoned in the sea, from the floods without fail.
With flying, tireless, untroubled helpers and your wonders, Ashvins, you carried him across.

7.69.8 Hear my call now, young Ashvins, and go by a road without harm.
Give treasures and let the patrons grow old; always protect us with well-being.

Hymn 7.70 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.70.1 Come to us, Ashvins desired by all; your place on earth has been proclaimed.
A winning horse with a fine back has stood ready, as you sit in your fixed seat.

7.70.2 May your dearest goodwill stay with us; the warm offering heats in a human home.
It carries you across flowing seas, like a well-yoked swift horse.

7.70.3 In the places you occupy in heaven, among mighty plants and tribes,
sit on the mountain's peak, Ashvins, bringing food to the human giver.

7.70.4 Gods, when you receive the wise people's offering among plants and waters,
place many treasures among us, as you have seen the ancient generations.

7.70.5 You have heard the many prayers of the seers, Ashvins, and paid attention to them.
Come here for the people's best good; let your dearest favor be with us.

7.70.6 For the sacrifice with offerings and prepared prayers that is yours, Ashvins,
come to the best of the Vasisthas; these prayers are being recited for you.

7.70.7 This is my thought and song, Ashvins; strong ones, welcome this fine praise.
These prayers have come for you; always protect us with well-being.

Hymn 7.71 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.71.1 Night withdraws from her sister Dawn and leaves a path through blackness for the red one.
We call you, givers of horses and cattle; keep harm away from us day and night.

7.71.2 Come to the human giver, Ashvins, carrying good things in your chariot.
Drive illness and disease away from us; sweet ones, protect us day and night.

7.71.3 Let those seeking your favor turn your chariot toward us at this coming dawn, strong ones.
Bring it, Ashvins, rich in goods, with horses harnessed to truth and reins in your hands.

7.71.4 Lords of men, your carrying chariot has three seats, brings wealth and travels at daybreak.
Come to us on it, Ashvins, when our all-embracing praise reaches you.

7.71.5 You freed Chyavana from old age and brought a swift horse to Pedu.
You pulled Atri out of trouble and darkness and brought Jahusha into safety.

7.71.6 This is my thought and song, Ashvins; strong ones, welcome this fine praise.
These prayers have come for you; always protect us with well-being.

Hymn 7.72 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.72.1 Come with your chariot full of cattle and horses, Ashvins, with many shining gifts.
All your teams accompany you, decorated with lovely ornaments and splendid bodies.

7.72.2 Come here with the gods in your shared chariot, Ashvins.
We have inherited friendship with you from our fathers; recognize our shared kinship.

7.72.3 Hymns to the Ashvins have awakened, and sister prayers to the divine dawns.
These wise thoughts greet both worlds; the seer speaks to you, Ashvins.

7.72.4 When the dawns shine, Ashvins, singers bring out their prayers to you.
God Savitar raises his light, while great fires burn with kindling.

7.72.5 Come from behind and in front, Ashvins, from the south and north.
Come from every direction with wealth for the five peoples; always protect us with well-being.

Hymn 7.73 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

7.73.1 We have crossed beyond this darkness, offering a song as we seek the gods.
A mortal voice calls you, Ashvins, who work and give so many wonderful things from ancient times.

7.73.2 The beloved priest has taken his seat, Ashvins, a man who worships and praises you.
Enjoy the sweetness nearby, and let me speak to you at the gatherings, bearing gifts.

7.73.3 Let us follow the broad paths to the sacrifice; welcome this fine praise, strong ones.
Vasistha has awakened as if sent to obey you, praising you with hymns.

7.73.4 Let the two carriers come to our people, killers of harmful spirits, their strong hands joined.
The intoxicating drinks are ready; do not neglect us, and come to us with good things.

7.73.5 Come from behind and in front, Ashvins, from the south and north.
Come from every direction with wealth for the five peoples; always protect us with well-being.

Hymn 7.74 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the Ashvins. Meter: Pragatha.

7.74.1 At daybreak these callers invoke you, Ashvins.
I call you for help, masters of gifts, for you go from tribe to tribe.

7.74.2 You give people fine food and urge on the truthful speaker.
Guide your chariot here with one mind and drink the sweet soma.

7.74.3 Come here and enjoy yourselves; drink the sweetness, Ashvins.
The milk has been drawn, strong givers of prizes; do not neglect us, come.

7.74.4 Horses bring you swiftly to the giver's home, carrying you both.
Come to us quickly, Ashvins, divine men, with your swift horses.

7.74.5 Then as they come, the generous meet with food, Ashvins.
For the generous they win lasting fame, and for us they win shelter.

7.74.6 They go forward without harm like chariots, guardians of men.
They grow strong through their own strength and live on good land.

Hymn 7.75 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.75.1 Dawn, born in heaven, has appeared in truth and come to show her greatness.
Driving deceitful darkness away, the first Angiras has awakened the paths.

7.75.2 Awaken today for our great welfare, Dawn, and bring us great good fortune.
Put splendid, famous wealth with us, goddess, fame among human mortals.

7.75.3 These bright, beautiful, immortal rays of Dawn have come into sight.
Bringing forth divine ordinances, they have stood up, filling the spaces.

7.75.4 She comes from far away and passes immediately among the five lands.
Heaven's daughter and the world's mistress watches people's ways.

7.75.5 Rich in prizes, Surya's wife, she rules over goods with her bright gifts.
Praised by seers and awakened by generous people, Dawn rises, celebrated by those who offer.

7.75.6 Her bright red horses appear before her, carrying shining Dawn.
She travels in a clean, richly decorated chariot and gives treasures to the worshiper.

7.75.7 Truthful among true beings, great among great, a goddess among gods worthy of sacrifice,
she breaks open strongholds and gives freedom to the cattle; cows answer Dawn with lowing.

7.75.8 Give us treasures of cattle, brave sons and horses, Dawn, plenty to enjoy.
Do not let human reproach fall on our ritual grass; always protect us with well-being.

Hymn 7.76 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.76.1 The immortal light for every human has risen; god Savitar makes everyone act.
Through the gods' skill the eye was born; Dawn revealed the entire world.

7.76.2 Paths to the gods have appeared to me, well made by the Vasus and without hindrance.
Dawn's sign came before us and moved toward the houses.

7.76.3 Many were those days before sunrise in ancient times.
Dawn passed around us like a lover, visible but never returning once she left.

7.76.4 The ancient seers who followed truth shared the feast with the gods.
The fathers found the hidden light and, with true prayers, brought forth Dawn.

7.76.5 They gather in a single wide place and know each other without fighting.
They do not break the gods' ordinances; unhindered, they move with the Vasus.

7.76.6 The Vasisthas praise you with songs, happy one, waking early to celebrate Dawn.
Lead the cattle and bring us prizes, Dawn of good birth; be first to wake.

7.76.7 The Vasisthas sing to this rising Dawn who leads rewards and kind words.
She brings us long-lasting wealth and fame; always protect us with well-being.

Hymn 7.77 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.77.1 She shone like a young woman, sending every living creature out to move.
Agni was ready for people to kindle; she made light as she pushed back darkness.

7.77.2 She rose wide across the horizon, wearing a shining garment, radiating brightness.
Golden-colored and beautiful to see, the mother of cows and guide of days appeared.

7.77.3 Bringing the gods' eye and leading a beautiful white horse,
Dawn appeared with clear rays, bright in gifts and powerful everywhere.

7.77.4 Bring the good things near, Dawn, and keep our enemies far away; make our cattle pasture broad and safe.
Drive away hostility and bring goods; urge on reward for the singer, generous one.

7.77.5 Shine on us with your best rays, goddess Dawn, extending our lives.
Give us food, desired by all, and gifts of cattle, horses and chariots.

7.77.6 Heaven's daughter of good birth, the Vasisthas make you grow with their thoughts.
Place with us broad and lofty wealth; always protect us with well-being.

Hymn 7.78 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.78.1 Her first signs have appeared; her lights spread upward.
Come near, Dawn, and bring us goods on your broad, shining chariot.

7.78.2 Kindled Agni sings to meet you, and wise men praise you with their thoughts.
The goddess Dawn comes with light, driving away all darkness and trouble.

7.78.3 Those bright dawns appear in the east, offering light.
They have brought forth Surya, the sacrifice and Agni; the unwanted darkness has gone west.

7.78.4 Heaven's generous daughter is seen; everyone watches Dawn shining.
She has mounted the chariot yoked by her own power, drawn by well-harnessed horses.

7.78.5 Our generous patrons and we wake today in good spirits to meet you.
Bright dawns, make us thrive; always protect us with well-being.

Hymn 7.79 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.79.1 Dawn has lit the paths of people, waking the five human tribes.
She rises bright with beautiful bulls; Surya shines as the eye of earth and heaven.

7.79.2 Dawns mark out the nights at the edges of heaven and work like yoked tribes.
Your cows turn darkness back and offer light, stretching out their arms like Savitar.

7.79.3 Most like Indra, generous Dawn has appeared and brought good fame into being.
The divine daughter of heaven distributes goods to good people, first among the Angirases.

7.79.4 Give us, Dawn, as much reward as you have given the singers who praise you.
With a bull's roar they awakened you when you opened the doors of the solid mountain.

7.79.5 Urging each god to give a reward, sending friendly speech toward us,
as you dawn, give us thoughts for winning; always protect us with well-being.

Hymn 7.80 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Ushas. Meter: Trishtubh.

7.80.1 The wise Vasisthas wake first to meet Dawn with hymns and songs.
She rolls apart the two distant spaces, showing all the worlds.

7.80.2 This Dawn has awakened, bringing new life and hiding darkness with light.
A young woman, unashamed, goes ahead, showing the sun, the sacrifice and Agni.

7.80.3 Let the good dawns always rise for us with horses, cattle and brave men.
Milking ghee and drinking from all sides, always protect us with well-being.

Hymn 7.81 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Ushas. Meter: Jagati.

7.81.1 Heaven's daughter is seen arriving and dawning.
The good woman unfolds the great darkness so we can see, and makes light.

7.81.2 Surya sends out the cattle of light as he rises with shining stars.
Let us share in your dawn, Dawn, and in Surya's rising.

7.81.3 We have awakened quickly to greet you, daughter of heaven, Dawn.
You bring many desired gifts, like joy to the giver who wins them.

7.81.4 Rising, you make the great sky visible through your bounty, goddess who sees daylight.
We ask to share your treasures, as children share their mother's.

7.81.5 Bring us that beautiful reward, Dawn, which has the most enduring fame.
Give us the mortal food you hold, daughter of heaven, so we can enjoy it.

7.81.6 Let Dawn give patrons lasting fame, wealth and cattle-rich prizes for us.
She urges generous people on with kind words as she rises, driving off deceit.

Hymn 7.82 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Varuna. Meter: Jagati.

7.82.1 Indra and Varuna, give broad shelter to our people for the sacrifice.
If someone attacks us with lasting hostility, let us defeat bad plans in battle.

7.82.2 One is called sovereign and the other self-ruling; both of you are great and rich, Indra and Varuna.
All the gods in highest heaven placed strength and power in you two.

7.82.3 You broke open channels for waters with your strength and set Surya in heaven as lord.
Indra and Varuna, in the joy of this miraculous drink, you filled up what was empty and nourished our thoughts.

7.82.4 You are carried into fights and battles; you give peace at the proper time.
As singers we call you, Indra and Varuna, easy to invoke, lords of wealth of both kinds.

7.82.5 Indra and Varuna, you created every living thing in the world by your greatness.
Mitra honors Varuna with peace, while fierce Indra goes in splendor with the Maruts.

7.82.6 Indra measures himself against the greatness of Varuna's authority, whose power is firmly his.
One destroys those outside his kin; the other protects the greater number with the few.

7.82.7 No distress or misfortune or heat can trouble the mortal, Indra and Varuna,
whose sacrifice you attend and enjoy; no mortal deception can reach him.

7.82.8 Come here with divine help, you two, and hear my call if you welcome me.
Give us your friendship and kinship and mercy, Indra and Varuna.

7.82.9 Indra and Varuna, stand at the front for us in every fight with your people's strength.
Both sides call you in rivalry when men seek to win children and descendants.

7.82.10 Let Indra, Varuna, Mitra and Aryaman give us splendor and great, broad shelter.
May we honor Aditi's unobstructed light, which strengthens truth, and god Savitar's fame.

Hymn 7.83 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Varuna. Meter: Jagati.

7.83.1 Seeking your friendship, men looking for cattle went forward with broad axes.
Kill the Dasas and the Vritras and protect Sudas and the Aryas, Indra and Varuna.

7.83.2 Where warriors gather with raised banners and anything dear is at stake in battle,
where worlds that see the light are afraid, speak for us there, Indra and Varuna.

7.83.3 The shaken edges of earth met; a cry rose in heaven, Indra and Varuna.
Our enemies from the peoples have come near; hear our call and come here to help.

7.83.4 Indra and Varuna, win against Bheda with irresistible weapons and protect Sudas.
Hear their prayers when they call; the Tritsus' priestly invocation proved true.

7.83.5 Indra and Varuna, the enmities of hostile opponents trouble me.
You both rule over wealth; protect us on the day that decides the contest.

7.83.6 Both sides invoke you in battles, Indra and Varuna, to win goods.
When ten kings pressed Sudas, you helped him and the Tritsus.

7.83.7 The ten kings joined together, without sacrifice, could not defeat Sudas, Indra and Varuna.
The hungry men's praise proved true; the gods answered their calls to the gods.

7.83.8 Surrounded on every side in the battle of ten kings, Sudas asked Indra and Varuna for help.
There the white-robed Tritsus, wearing their hair in knots, fought with reverent, thoughtful prayers.

7.83.9 One of you kills Vritras in battle; the other always guards ordinances.
We call you strong ones with fine praises; grant us shelter, Indra and Varuna.

7.83.10 Let Indra, Varuna, Mitra and Aryaman give us splendor and great, broad shelter.
May we honor Aditi's unobstructed light, which strengthens truth, and god Savitar's fame.

Hymn 7.84 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.84.1 I call you kings to the sacrifice with offerings and reverence, Indra and Varuna.
The ghee-filled ladle, held in our arms, moves around you by itself in many forms.

7.84.2 Heaven extends your great realm; you bind it with bonds without ropes.
Keep Varuna's anger away from us, and let Indra make broad room for us.

7.84.3 Make our sacrifice lovely at the gatherings and our prayers admired among patrons.
Let wealth sent by the gods come near; carry us forward with desirable help.

7.84.4 Place abundant wealth among us, Indra and Varuna, rich in goods and desired by all.
One, an Aditya, defeats falsehood; the other, a hero, shares immeasurable goods.

7.84.5 My song has reached Indra and Varuna, seeking help for our children and descendants.
Rich in treasure, may we reach the gods' feast; always protect us with well-being.

Hymn 7.85 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Varuna. Meter: Trishtubh.

7.85.1 I purify my thought free of harmful spirits and pour soma for Indra and Varuna.
May these two protect us on our journey nearby, like divine Dawn with a face bright with ghee.

7.85.2 Men fight at the divine summons, where flashes fly among their banners.
Indra and Varuna, kill those hostile men with arrows, driving them in different directions.

7.85.3 Even the divine waters, glorious in themselves, set Indra and Varuna in their seats as gods.
One holds the scattered tribes together; the other kills Vritras no one can resist.

7.85.4 Let the priest be skillful and aware of truth, Aditya, who honors you two in strength with reverence.
Let the man with offerings turn to you for help, and gain good things through his gifts.

7.85.5 My song has reached Indra and Varuna, seeking help for our children and descendants.
Rich in treasure, may we reach the gods' feast; always protect us with well-being.

Hymn 7.86 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Varuna. Meter: Trishtubh.

7.86.1 Wise people know the greatness of him who propped apart the vast earth and heaven.
He pushed up the high, broad sky and spread the stars and earth apart.

7.86.2 I talk with myself: “When can I become close to Varuna?
What offering of mine will he accept without anger? When will I see his kindness and goodwill?”

7.86.3 Wanting to see my wrongdoing, I ask about it, Varuna, and seek people who know.
Even the wise all tell me the same: “Varuna is angry with you.”

7.86.4 What was my greatest offense, Varuna, that you seek to kill your friend and singer?
Tell me, lord who is hard to deceive and rules by his own law, so I can hurry to you with reverence, freed of guilt.

7.86.5 Release us from the wrongs of our fathers and those we committed ourselves.
King, release Vasistha as you release a thief who stole cattle or a calf from its tether.

7.86.6 It was not my own purpose, Varuna, but deception, drink, anger, dice or foolishness.
A greater person leads the lesser into wrongdoing; even a dream can cause falsehood.

7.86.7 Let me serve the generous god like a servant and be free of guilt.
The noble god will give understanding to the thoughtless and send a wiser person toward wealth.

7.86.8 Varuna, lord of your own law, let this hymn, close to my heart, come near to you.
Let us have good at rest and on our journeys; always protect us with well-being.

Hymn 7.87 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Varuna. Meter: Trishtubh.

7.87.1 Varuna opened paths for Surya and the rivers' ocean-bound floods.
Like horses released in a rush, he made great courses for the days in accordance with truth.

7.87.2 The wind is your breath, roaming the air like a lively animal going to grass.
Between broad earth and heaven lie all your beloved homes, Varuna.

7.87.3 Varuna's watchers, sent out around us, see both worlds clearly.
Truthful, wise and thoughtful about sacrifice, they inspire our prayer.

7.87.4 Varuna told me, the intelligent one, “The cow bears three times seven names.”
Knowing the hidden track, he told the later seer so he could teach the next generation.

7.87.5 Three heavens are placed inside him and three earths beneath, divided six ways.
Wise king Varuna made this golden swing in heaven for beauty.

7.87.6 Varuna stood over the river like the sky, a strong white wild creature like a drop of rain.
Deep in thought, measuring the air, the true king has rule that carries us across.

7.87.7 May we be without guilt before Varuna, who forgives even one who has committed wrong.
May we prosper by following Aditi's ordinances; always protect us with well-being.

Hymn 7.88 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Varuna. Meter: Trishtubh.

7.88.1 Vasistha, purify your finest thought and offer it to generous Varuna.
He will bring the great, strong giver of thousands here to be worshiped.

7.88.2 Then, as I reached his presence, I thought of the face of Agni and Varuna.
As the guardian took the sun-bright drink from the stone, he brought his form before my eyes.

7.88.3 When Varuna and I mounted the boat and drove into the middle of the sea,
when we moved over the crests of the waters, we swung together on the swing for pleasure.

7.88.4 Varuna put Vasistha on the boat and made him a seer through his powerful good works.
The wise one made him a singer on the best of days, days extended by heavens and dawns.

7.88.5 Where has our friendship gone? Once we walked together without harm.
Varuna, lord of your own law, I went into your vast house of a thousand doors.

7.88.6 Your constant dear friend, Varuna, has committed wrongs against you.
Do not let us bear the punishment of sinners, worthy one; grant protection to the singer.

7.88.7 As we live in these lasting settlements, release your snare from us, Varuna.
May we win help in Aditi's lap; always protect us with well-being.

Hymn 7.89 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Varuna. Meter: Gayatri, Jagati.

7.89.1 King Varuna, do not let me go to the house of clay.
Have mercy, good ruler, have mercy.

7.89.2 When I move trembling like an inflated skin, powerful one,
have mercy, good ruler, have mercy.

7.89.3 Through a lack of understanding I have gone against what is right, pure one.
Have mercy, good ruler, have mercy.

7.89.4 Though standing amid waters, thirst has found your singer.
Have mercy, good ruler, have mercy.

7.89.5 Whatever wrong we humans do against divine beings, Varuna,
or whatever ordinance of yours we unknowingly break, do not harm us for that offense, god.

Hymn 7.90 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Vayu, Indra and Vayu. Meter: Trishtubh.

7.90.1 The pure, sweet drinks have been pressed by priests and served for your heroism.
Bring your teams, Vayu, and come drink pressed soma for pleasure.

7.90.2 Whoever gives a pure soma offering to you, lord and pure drinker, Vayu,
you make that mortal famous among people; born again and again, he wins prizes.

7.90.3 Heaven and earth brought him forth for wealth, and divine Thought placed this god here for wealth.
His teams follow Vayu of their own accord, including the shining one who brings goods.

7.90.4 Dawns have shone, flawless good days, and their light has spread wide.
The singers opened even the enclosure of cows, and the ancient waters flowed after them.

7.90.5 With true minds they think and carry your chariot, bearing heroes and yoked by their own skill.
Indra and Vayu, provisions come to you, who rule together.

7.90.6 Generous patrons who possess light through cattle, horses, goods and gold,
Indra and Vayu, may live all their lives and defeat enemies in battle with horses and heroes.

7.90.7 Like horses seeking fame, we Vasisthas call you, Indra and Vayu, with fine praises.
Seeking prizes, we ask you to help us; always protect us with well-being.

Hymn 7.91 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Vayu, Indra and Vayu. Meter: Trishtubh.

7.91.1 Surely the faultless ancient gods grew with reverence.
For Vayu and afflicted Manu they clothed Dawn with Surya.

7.91.2 Like two messengers, willing and undeceiving, you guard the courses of months and many autumns.
Our fine praise asks you for new mercy and good fortune, Indra and Vayu.

7.91.3 Well fed, rich in goods and wise, the white one, glory of the teams, joins them.
They stood together for Vayu; all the men made good descendants for themselves.

7.91.4 With all your bodily power and strength, as long as people can see and think,
drink our pure soma, pure drinkers Indra and Vayu, and sit on this ritual grass.

7.91.5 With your teams harnessed, Indra and Vayu, great with heroes, come here in one chariot.
The first sweet portion has been offered to you; enjoy it and then set us free.

7.91.6 With your hundred or thousand teams, Indra and Vayu, all desired by everyone,
come here with them, generous givers; drink the sweetness presented to you.

7.91.7 Like horses seeking fame, we Vasisthas call you, Indra and Vayu, with fine praises.
Seeking prizes, we ask you to help us; always protect us with well-being.

Hymn 7.92 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Vayu, Indra and Vayu. Meter: Trishtubh.

7.92.1 Come to us ready to drink, Vayu, pure drinker; you have a thousand teams, desired by all.
I have prepared for you the intoxicating drink of which you, god, get the first taste.

7.92.2 The active presser has stood up at the sacrifices to make soma for Indra and Vayu to drink.
Priests seeking the gods skillfully bring you the first portion of sweetness.

7.92.3 Come to the giver's home on those teams of yours, Vayu, for his desire.
Give us wealth rich in food, sons, cattle, horses and rewards.

7.92.4 Vayu, let us with our patrons enjoy Indra's drink that makes the gods eager for battle.
Let us kill Vritras and defeat human enemies in war.

7.92.5 Come to our sacrifice with hundreds and thousands of your teams, Vayu.
Rejoice at this pressing; always protect us with well-being.

Hymn 7.93 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Agni. Meter: Trishtubh.

7.93.1 Indra and Agni, killers of Vritra, welcome today's fresh, pure hymn.
I call to you both, easy to invoke; give a prize at once to the one who wants it.

7.93.2 You are strong, mighty, victorious together, grown through strength.
You rule over abundant wealth and pasture; grant a share of a great, vigorous prize.

7.93.3 When wise people approach the gathering seeking guidance with their thoughts,
like horses reaching the goal, those men call to you, Indra and Agni.

7.93.4 With songs the wise man seeks guidance and asks for wealth and ancient fame.
Indra and Agni, killers of Vritra with good maces (thunderbolts), carry us onward with new gifts.

7.93.5 When two great armies contend with each other in a fight for heroes, their bodies gleaming,
kill the godless in the gathering with those who seek gods and press soma.

7.93.6 Come to this soma pressing of ours for your pleasure, Indra and Agni.
Even now you have not neglected us; I turn to you both for lasting prizes.

7.93.7 Agni, kindled with reverence, tell Mitra, Varuna and Indra to come here.
Forgive whatever wrong we have done; let Aryaman and Aditi loosen its hold.

7.93.8 Agni, may we reach prizes with you two through these eager offerings.
Let Indra, Vishnu and the Maruts not overlook us; always protect us with well-being.

Hymn 7.94 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Agni. Meter: Gayatri, Anushtubh.

7.94.1 This ancient praise from our thought is born for you, Indra and Agni,
like rain from a cloud.

7.94.2 Hear the singer's call, Indra and Agni, and welcome his songs.
As lords, make our thoughts grow.

7.94.3 Do not hand us over to evil men or curses, Indra and Agni.
Do not expose us to blame.

7.94.4 We send great reverence and fine praise to Indra and Agni.
We seek help with our thoughts and milk-cows.

7.94.5 Wise people have long praised you in this way for help,
in hardship and when winning prizes.

7.94.6 We thoughtful people call you with songs and offerings,
wishing to win wisdom.

7.94.7 Come with help to us, Indra and Agni, conquerors of peoples.
Let no malicious speaker rule us.

7.94.8 Let no deceit of any ungenerous mortal reach us.
Indra and Agni, give us shelter.

7.94.9 May we win the wealth of cattle, gold and horses
that we ask of you, Indra and Agni.

7.94.10 When soma was pressed, men called to Indra and Agni,
bringing swift horses and honoring you.

7.94.11 They call with hymns and songs to you, greatest killers of Vritra,
delighted even by their praise.

7.94.12 Kill that malicious mortal who acts with evil knowledge and harmful spirits.
Strike him in the belly; strike him in the head.

Hymn 7.95 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Sarasvati and Sarasvan. Meter: Trishtubh.

7.95.1 Sarasvati flows onward with her current, nourishing us, a secure fort of iron.
She drives past all the other waters in her greatness, traveling like a chariot.

7.95.2 Sarasvati alone among rivers flows pure from mountains to sea.
Aware of the world's great wealth, she milked ghee and milk for the Nahusha people.

7.95.3 The strong young bull Sarasvan grew among women, a bull among those worthy of sacrifice.
He grants the generous a winning horse and cleans himself for the contest.

7.95.4 Let fortunate Sarasvati gladly hear us in this sacrifice.
Approached with measured reverence, let her come with wealth and surpass our friends.

7.95.5 Sarasvati, as we pour these offerings with reverence, welcome our song.
Living in your dearest shelter, let us stand under it like a sheltering tree.

7.95.6 Sarasvati, fortunate one, Vasistha has opened the doors of truth for you.
Grow, bright one, and give prizes to the singer; always protect us with well-being.

Hymn 7.96 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Sarasvati and Sarasvan. Meter: Pragatha, Pankti, Gayatri.

7.96.1 I will sing a great word for the powerful lady of rivers.
Vasistha, honor Sarasvati with fine praises and hymns, and earth and heaven too.

7.96.2 When Puru's people dwell on both your banks, bright one, through your greatness,
be our protector, friend of the Maruts, and urge rewards for the generous.

7.96.3 Good Sarasvati does good; strong and giving prizes, she watches over the innocent.
Praise her as Jamadagni did, and sing of her as Vasistha did.

7.96.4 Desiring wives and sons, generous people,
we call on Sarasvan.

7.96.5 Sarasvan, with your sweet waves dripping ghee,
protect us.

7.96.6 May we drink Sarasvan's swelling breast,
visible to all, for children and food.

Hymn 7.97 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Brihaspati. Meter: Trishtubh.

7.97.1 At the sacrifice, under heaven, in the dwelling of people on earth, men who seek gods rejoice.
There I press soma for Indra; let strength come first to bring him pleasure.

7.97.2 We seek divine aid; may Brihaspati, our great friend, come to us.
May we be without guilt before the generous one who, like a father, gives us gifts from far away.

7.97.3 I praise the eldest, kindly lord of prayer with reverence and offerings.
Let a great divine song attend Indra, king of prayer made by gods.

7.97.4 Let beloved Brihaspati, desired by all, sit here in our home.
Let him give abundant wealth and brave sons and carry us safely beyond dangers.

7.97.5 Ancient immortals have placed with us this hymn accepted by the immortal one.
Let us call on Brihaspati, whose cry is pure, worthy of household sacrifice and unstoppable.

7.97.6 Strong red horses carry powerful Brihaspati.
They wear red like the sky, though his company is dark blue.

7.97.7 He is pure, with a hundred wings, cleansing, golden-tinged, swift and bringing sunlight.
Brihaspati, grand lord of a good home, gives many blessings to friends.

7.97.8 The two divine worlds, parents of the god, made Brihaspati grow in greatness.
Friends, let him make easy crossings and firm fords for capable prayer and understanding.

7.97.9 This fine praise was made for you, lord of prayer, and this prayer for Indra, bearer of the mace (the thunderbolt).
Help our thoughts, awaken plenty and crush the hostile enemies' attacks.

7.97.10 Brihaspati and Indra, you rule goods in heaven and on earth.
Give wealth even to the humble singer who praises; always protect us with well-being.

Hymn 7.98 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Indra, and Indra with Brihaspati. Meter: Trishtubh.

7.98.1 Priests, pour the red, milked drop for the bull of peoples.
Indra goes each day to the drinking vessel at the altar, seeking pressed soma.

7.98.2 As you hold pleasant food from the beginning, bring its drink day by day.
Glad in heart and mind, drink the soma set out for you, Indra.

7.98.3 At birth you drank soma for strength, and your mother told of your greatness.
Indra, you spread through the broad middle air and made room for the gods through battle.

7.98.4 If we fight mighty men full of pride and face men striking with their arms,
or if you fight beside our men, Indra, let us win that famous battle with you.

7.98.5 I tell of Indra's earliest deeds and the new ones the generous one has done.
He overcame the tricks of the godless, and then the soma was his alone.

7.98.6 Everything you see with the sun's eye belongs to you, including all cattle around us.
You alone are the lord of cows, Indra; let us enjoy the goods you offer.

7.98.7 Brihaspati and Indra, you rule goods in heaven and on earth.
Give wealth even to the humble singer who praises; always protect us with well-being.

Hymn 7.99 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Vishnu, Indra and Vishnu. Meter: Trishtubh.

7.99.1 Growing beyond all measure in your body, your greatness cannot be reached.
We know both earthly spaces of yours, Vishnu, but you alone know the highest.

7.99.2 No one living or ever born, divine Vishnu, has reached the far limit of your greatness.
You propped up the high, broad sky and supported the eastern edge of earth.

7.99.3 You two brought fertile pasture and cows rich in milk for humanity.
Vishnu, you spread earth and heaven apart and supported the earth all around with your beams.

7.99.4 You made a broad space for sacrifice, bringing forth Surya, Dawn and Agni.
Together you killed the tricks of the Dasa Vrishashipra in the battles.

7.99.5 Indra and Vishnu, you broke Shambara's ninety-nine strong forts.
Together you killed a hundred and a thousand warriors of the resisting Asura Varchin.

7.99.6 This great thought increases you two great, powerful gods of wide steps.
Vishnu, I offer you a hymn at gatherings; Indra, make our food plentiful in battle.

7.99.7 I make the ritual call to you, Vishnu; welcome my offering, you who enter with rays.
Let my fine praises and songs make you grow; always protect us with well-being.

Hymn 7.100 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: Vishnu. Meter: Trishtubh.

7.100.1 A mortal wins gifts when he gives to Vishnu, whose fame extends far.
He sacrifices with an undivided mind and honors such a great lord of men.

7.100.2 Vishnu, give all humanity lasting goodwill and thought that always moves onward.
Give us a large share of good fortune, abundant wealth of horses and many shining gifts.

7.100.3 This god in his greatness stepped three times across the earth of a hundred splendors.
Let Vishnu be stronger than the strong; the name of this ancient one is powerful.

7.100.4 Vishnu stepped across the earth, giving its fields to humankind.
His worshipers live in firm homes; he made a spacious dwelling for a well-born people.

7.100.5 Today I praise that name of yours, the one entered by rays, knowing your ways.
I praise you, most powerful of the powerful, living on the far side of this space.

7.100.6 Why has this name of yours been questioned, Vishnu, when I proclaim, “I am the one entered by rays”?
Do not hide this form from us, the different form you took in the battle.

7.100.7 I make the ritual call to you, Vishnu; welcome my offering, you who enter with rays.
Let my fine praises and songs make you grow; always protect us with well-being.

Hymn 7.101 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna, or Kumara, son of Agni. Deity: Parjanya. Meter: Trishtubh.

7.101.1 Speak the three words that lead to light and milk this udder full of sweetness.
As he makes the calf, the embryo of plants, the newly born bull roars.

7.101.2 He makes plants and waters grow, and rules as god over the entire moving world.
Let him grant threefold refuge and shelter, and threefold light by his favor.

7.101.3 One becomes barren and one gives birth because of you; he takes whatever shape he wants.
The mother receives the father's milk, and with it both father and son grow.

7.101.4 All worlds rest in him, the three heavens and the waters flowing in three ways.
Three vessels for pouring drip sweetness around the mighty one.

7.101.5 Let these words for self-ruling Parjanya be welcome in his heart.
Let joy-giving rains come to us, and plants rich in fruit, guarded by gods.

7.101.6 He is the bull that places seed in countless creatures; the life of things moving and fixed rests in him.
Let this truth guard me for a hundred autumns; always protect us with well-being.

Hymn 7.102 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna, or Kumara, son of Agni. Deity: Parjanya. Meter: Gayatri.

7.102.1 Sing for Parjanya, generous son of heaven.
May he provide grass for us.

7.102.2 Parjanya puts embryos into plants,
cows, mares and women.

7.102.3 Pour the sweetest offering into his mouth.
Let him prepare food for us.

Hymn 7.103 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deity: the frogs and Parjanya. Meter: Trishtubh, Anushtubh.

7.103.1 The frogs had lain still for a year, like priests keeping a vow.
Now they have spoken with voices awakened by Parjanya.

7.103.2 When heavenly waters came to the frog lying in the pond, dry as a leather bag,
the frogs' voices joined like the lowing of cows with calves.

7.103.3 When rain fell on them as they thirsted at the arrival of the wet season,
one went up talking to another like a son saying “Father!”

7.103.4 Each calls to the other as they rejoice at the waters' release.
Rained on, the spotted frog croaks, joining its voice with the green one's.

7.103.5 One copies another's voice like a student copying a teacher.
Every part of their bodies seems to respond when they speak so clearly amid the waters.

7.103.6 One lows like a cow, another bleats like a goat; one is spotted and another green.
Though alike in name, they differ in form and color their voices in many ways as they speak.

7.103.7 Like priests speaking around a full vessel at an overnight soma rite,
you frogs celebrate the day of the year when the rainy season arrives.

7.103.8 Like priests at the soma pressing, they raise their voices and make a year-end prayer.
Like sweating priests heating the ritual vessel, they emerge from hiding.

7.103.9 They have kept the god-given order of twelve months; they do not break the season.
When the rainy season comes after the year, the heated vessels are released.

7.103.10 The cow-voiced frog, goat-voiced frog, spotted and green frogs have given us goods.
The frogs who give hundreds of cows extend our lives at the thousandfold pressing.

Hymn 7.104 — Seer: Vasistha, son of Mitra and Varuna. Deities: Indra and Soma, Indra, Soma, Agni, the gods, the pressing stones, the Maruts. Meter: Trishtubh, Jagati, Anushtubh.

7.104.1 Indra and Soma, burn the harmful spirit and crush him; strong ones, cast down those who thrive in darkness.
Tear apart the senseless, burn them, strike and drive away the devourers, sharpening yourselves against them.

7.104.2 Indra and Soma, attack the evil speaker and sinner like a hot pan over fire.
Put unending hatred on the enemy of prayer, the flesh-eater with terrible eyes who asks, “What is this?”

7.104.3 Indra and Soma, throw evildoers into the pit, into unsupported darkness.
Let not one rise from there again; let your anger, strength and force fall on them.

7.104.4 Indra and Soma, turn heaven's weapon and earth's crushing force against the evil speaker.
Sharpen the heavenly one from the mountains to crush the growing harmful spirit.

7.104.5 Indra and Soma, send down the stones heated by fire from heaven upon the devourers.
With hot, ageless weapons pierce their insides; let them sink down.

7.104.6 Indra and Soma, let this thought surround you on all sides like a horse's girth in a contest.
I send you this offering for wisdom; receive these prayers like lords of men.

7.104.7 Remember your swift advances and kill the treacherous, destructive harmful spirits.
Indra and Soma, do not let the evildoer who ever attacks us with deceit get away easily.

7.104.8 Whoever accuses me with false words though I live with an innocent mind,
let the speaker of what is not be caught like water in a cupped hand, Indra.

7.104.9 Those who lead the innocent into wrongdoing or spoil what is good through their own laws,
let Soma hand them over to the snake or put them in Misfortune's lap.

7.104.10 Agni, whoever wants to steal our food, horses, cattle or lives,
let that thieving enemy fall low and fail in body and descendants.

7.104.11 Let him and his descendants go away, down below all three earths.
Gods, let the fame of whoever attacks us by day or night dry up.

7.104.12 Truthful and false words compete; a wise person can easily distinguish them.
Soma protects what is true and more honest of the two, and destroys the false.

7.104.13 Soma does not help a wicked person or a ruler who upholds falsehood.
He kills the harmful spirit and the false speaker; both lie in Indra's snare.

7.104.14 If I worship false gods or wrongly accuse the gods, Agni,
why are you angry with us, knower of all births? Let deceitful speakers follow ruin.

7.104.15 Let me die today if I am a sorcerer or have burned the life out of a man.
But let the one who falsely calls me a sorcerer be parted from ten brave men.

7.104.16 Whoever calls me a sorcerer when I am not, or, though a harmful spirit, says “I am pure,”
let Indra kill him with a great weapon and let him sink beneath all living creatures.

7.104.17 She goes by night like an owl, hiding her body in deceit.
Let her fall into endless pits; let the pressing stones crush the harmful spirits with their noise.

7.104.18 Spread out, Maruts, search among the tribes, seize the harmful spirits and crush them.
They fly by night in the form of birds or have placed a trap at the gods' sacrifice.

7.104.19 Send down a stone from heaven, Indra, and sharpen it with soma, generous one.
From east, west, south and north, strike the harmful spirits with the mountain.

7.104.20 There they fly, the dog-like sorcerers, seeking to harm Indra who cannot be harmed.
Mighty Indra sharpens his weapon against the slanderers; now let him throw lightning at those who practice magic.

7.104.21 Indra has become the destroyer of sorcerers and meets those who steal offerings.
Like an ax cutting through a forest, mighty Indra comes to break the harmful spirits like clay pots.

7.104.22 Kill the owl sorcerer and the little owl sorcerer, the dog sorcerer and the cuckoo sorcerer.
Kill the eagle sorcerer and the vulture sorcerer; crush the harmful spirit like a stone, Indra.

7.104.23 Let no magical harmful spirit reach us; drive away that pair who ask, “What is this?”
Let earth guard us from earthly distress and the middle air guard us from heavenly distress.

7.104.24 Indra, kill the male sorcerer and the woman who attacks with magic.
Let the crooked-necked worshipers of foolish gods perish; let them never see your sun rising.

7.104.25 Look around, look everywhere; Indra and Soma, stay awake.
Throw a weapon at harmful spirits and lightning at those who practice magic.

### Mandala 8

Hymn 8.1 — Seers: Pragatha of the Kanvas, Medhatithi and Medhyatithi of the Kanvas, Asanga son of Playogi, and the seer Shashvati of the Angirases.

8.1.1 Friends, do not praise another; do not do harm.
Sing to Indra, the strong one, at the pressing, and praise him again and again with hymns.

8.1.2 Like a strong bull that turns aside foes, like a cow that overcomes people,
he hates enemies, brings people together, inspires fear on both sides and gives great gifts to both.

8.1.3 Though these people call you separately for help,
let this prayer of ours, Indra, strengthen you through all your days.

8.1.4 Wise men overcome the enemies and divisions of peoples, generous one.
Come near in many forms and bring a prize close to us for help.

8.1.5 I would not give you away, bearer of the mace (the thunderbolt), for a great price,
not for a thousand or ten thousand, mace-bearer, nor a hundred, giver of hundreds.

8.1.6 Indra, you are better to me than my father or brother who does not share his food.
You are like a mother to me, bringing shelter and gifts of wealth, rich one.

8.1.7 Where are you going, where are you? Your mind goes in many directions.
Come here, fighting one who breaks forts and raises the battle cry; Gayatri songs have been sung.

8.1.8 Sing the Gayatri hymn for him, the fort-breaker who responds with love.
He sat on Kanva's ritual grass; mace in hand, he will come and break the forts.

8.1.9 Your tenfold horses, your hundreds and your thousands,
your strong, swift horses: come quickly to us with them.

8.1.10 Today I call the one who pours milk for everyone, the one who shakes the Gayatri hymn:
Indra, a milk-rich cow, a different food source, dressed with broad streams of milk.

8.1.11 When Surya struck his swift horse Etasha with the wind's winged creature,
Indra of a hundred powers carried Kutsa son of Arjuna, and overtook the unconquered Gandharva.

8.1.12 He can repair what has been broken even before the collarbones snap:
the generous maker of unions, rich in goods, he restores what has come apart.

8.1.13 Let us not be cast away by you, Indra, like strangers,
like abandoned woods, bearer of the mace, left to endure bad dawns.

8.1.14 We think of those who cannot reach their goal, who have no favor, killer of Vritra.
Let us rejoice in your one great gift, brave one, as we sing to you.

8.1.15 If Indra hears my hymn through the drops, swift streams passing through the filter,
let them delight the one who made Tugra's son thrive.

8.1.16 Come today for the praise we share, you who answer a friend gladly.
Let generous people's praise reach you; then I ask you for a fine hymn.

8.1.17 Press soma with stones and wash it in water.
Dress it as men dress it in milk, then milk it from the vessels.

8.1.18 From earth or the broad light of heaven,
grow strong through this song of mine and fill what is born, wise one.

8.1.19 Press the most intoxicating, desirable soma for Indra.
Let mighty Indra make it swell by every thought, as if urging a prize-seeker forward.

8.1.20 Do not let my song be always begging you for a swallow of soma.
I have called the restless wild one at the pressings; who would not ask the lord?

8.1.21 Let pleasure driven by pleasure meet fierce power with fierce strength.
He overcomes everyone, overflowing with joy, and in his joy gives to us.

8.1.22 The god has many welcome gifts for the mortal who gives.
He gives to the presser and singer, praised by all and not with harmful praise.

8.1.23 Come, Indra, delight in your many bright gifts.
Fill your wide, deep belly with soma, as a lake fills with a shared drink.

8.1.24 Let a thousand or a hundred long-maned bay horses, harnessed to your golden chariot by prayer,
bring you, Indra, to drink soma.

8.1.25 Let your two bay horses with peacock-feather tails and white backs carry you in the golden chariot
to drink the sweet, nourishing juice.

8.1.26 Drink this pressed soma, lover of song, as the first drinker would.
This prepared, delicious pressing comes to give you pleasure.

8.1.27 He alone is great in his wonders and fierce through his ordinances.
Let the strong-jawed one come like a man to a woman; he does not avoid our call.

8.1.28 You smashed the moving fort of Shushna with your weapons.
You followed the light when you were called a second time, Indra.

8.1.29 At sunrise, at midday,
and at evening as darkness falls, my songs have surrounded you, giver of goods.

8.1.30 Praise, praise! These are indeed your most generous patrons.
Medhyatithi, the man with the famous horse has gone ahead on the wide road of gifts.

8.1.31 When I mounted a chariot with horses that were won through faith,
I recognized the fine wealth and the livestock belonging to the Yadus.

8.1.32 The bay horses and a golden garment given me
announce every good fortune of Asanga with his noisy chariot.

8.1.33 Asanga son of Playogi surpassed other Dasas, Agni, with ten thousand gifts.
Then ten shining bulls stood before me like reeds rising from a lake.

8.1.34 She saw his stout member in front, the boneless thigh hanging down.
Shashvati the woman looked at it and said, “You carry a fine, manly instrument of enjoyment.”

Hymn 8.2 — Seers: Medhatithi of the Kanvas, Priyamedha of the Angirases. Deities: Indra and Vibhindu. Meter: Gayatri, Anushtubh.

8.2.1 Drink this pressed juice, rich one, and fill your belly well.
We have given it to you, you who have no fear.

8.2.2 Men have stirred it, stones have pressed it, and wool filters have purified it,
like a horse washed in rivers.

8.2.3 We have made it tasty for you, mixing it with milk as cows take grain.
Indra, drink it at this shared feast.

8.2.4 Indra alone drinks soma; Indra drinks the pressings throughout his life,
among gods and mortals alike.

8.2.5 Neither bright soma nor badly mixed or satisfying drinks
can fill the broad-hearted, generous friend.

8.2.6 Others hunt him with their milk offerings like hunters tracking a wild animal,
and run up to him with cows.

8.2.7 Let three soma pressings be prepared for the god Indra,
the drinker of soma in his own home.

8.2.8 Three vessels drip, and three vats are full
together on the same support.

8.2.9 You are pure, mixed in many ways and blended with milk.
With curds you delight the hero most.

8.2.10 These sharp drinks are pressed for you, Indra, among us.
The bright pressings ask to be mixed.

8.2.11 Mix this soma with the milk and bread offering, Indra.
I hear that you are rich in goods.

8.2.12 When drunk, the drinks fight in men's hearts like wild men drunk on liquor.
They call out like naked creatures at the udder.

8.2.13 The singer of a rich, generous lord like you will himself be rich.
Let his fame go ahead, lord of the bay horses.

8.2.14 The miser never notices a hymn being spoken,
nor a Gayatri being sung.

8.2.15 Do not hand us over to an intoxicating enemy or a proud foe, Indra.
Powerful one, teach us with your powers.

8.2.16 This is why your friends, the Kanvas, longing for you, Indra,
praise you with hymns.

8.2.17 Let me not seek another, mace-bearer, when a new work begins.
Let me remember your hymn alone.

8.2.18 The gods want someone who presses soma, not someone who longs for sleep.
Alert people avoid carelessness.

8.2.19 Come toward us with prizes; do not be angry with us,
like a great man with a young wife.

8.2.20 Do not make today or tonight pass far from us in cruelty,
like a disagreeable son-in-law.

8.2.21 We know the abundant goodwill of this hero,
and the thoughts of him who was born in the three realms.

8.2.22 Pour it into Kanva at once; we know no one greater in strength
or fame than this god with a hundred protections.

8.2.23 Presser, bring soma to Indra, the hero, mighty one, in the largest vessel.
Let him drink it for the Arya.

8.2.24 He knows best how to give horses and prizes with cattle
to singers and praising poets without causing them harm.

8.2.25 Pressers, hurry to the praised one with soma for his pleasure,
for the heroic, brave god.

8.2.26 The drinker and killer of Vritra will come for our pressing;
may the god with a hundred protections stay near us.

8.2.27 Come here, friend; let the two helpful bay horses harnessed by prayer bring you,
famed one who loves songs.

8.2.28 Come to the sweet soma, come to the mixed soma,
strong-jawed, powerful protector of men, to this shared feast.

8.2.29 Praised, you grow through the songs of those seeking great gifts and manly strength.
Indra, strengthen those who offer you praises.

8.2.30 Songs and hymns carried to you, bearer of songs,
put lasting strength in you.

8.2.31 This mighty, mace-handed one alone has given prizes
without failure since ancient times.

8.2.32 Indra killed Vritra with his right hand; much-invoked one, he did many deeds.
He is great through great powers.

8.2.33 All peoples, rushing force and speed depend on him.
The generous, glad one follows them.

8.2.34 This Indra has done all these deeds, and his fame reaches beyond everyone.
He gives the generous man prizes.

8.2.35 He leads the cattle-seeking chariot and protects it even at a distance.
He is the lord of wealth and its carrier.

8.2.36 The wise winner, with his horses, the brave killer of Vritra with his men,
is the sure protector of the man who honors him.

8.2.37 Priyamedhas, worship Indra with undivided minds,
for soma has truly made him glad.

8.2.38 Kanvas, sing of the prize-winner, whose fame is sung, a true lord,
rich in spirit and desiring fame.

8.2.39 With his power he gave even from the cattle pens to men who were his friends
and placed their hopes in him.

8.2.40 So, mace-bearer, you came to the thoughtful Kanva Medhyatithi
taking the form of a ram.

8.2.41 To Vibhindu, the giver said, “Give this man forty thousand
and eight thousand more.”

8.2.42 May those two who increase our milk, the descendants of Rina,
make us great through descendants.

Hymn 8.3 — Seer: Medhyatithi of the Kanvas. Deities: Indra and Pakasthaman of the Kaurayanas. Meter: Pragatha, Anushtubh, Gayatri, Brihati.

8.3.1 Drink the pressed, tasty soma and rejoice in us, Indra, rich in cattle.
Be a friend at our shared feast to make us grow; let your thoughts help us.

8.3.2 Let us have your goodwill and win prizes; do not let an enemy overpower us.
Help us with your wonderful aid and guide us to your favor.

8.3.3 Let these songs of mine make you grow, rich one.
Clear and pure wise men have sung to you with hymns.

8.3.4 This man, made strong by a thousand seers, spread like the ocean.
His greatness and strength are true, as I sing at the sacrifices under the rule of the wise.

8.3.5 We call Indra when honoring the gods, Indra at the sacrifice underway,
Indra in battle as we seek goods, Indra when winning wealth.

8.3.6 Indra spread earth and heaven through his great strength; Indra lit up Surya.
All worlds rest on Indra, and the pressed soma drops belong to Indra.

8.3.7 People come to you with hymns for the first drink, Indra.
The Ribhus sang together in harmony, and the Rudras praised the ancient one.

8.3.8 Indra's strong power grew in the pleasure of pressed soma, active everywhere.
People today praise his greatness, as they did long ago.

8.3.9 I ask you for good heroic strength, and offer this prayer of ancient wisdom,
by which you helped the Yatis, Bhrigu and Praskanva win the wealth they sought.

8.3.10 You released the sea and its great waters with your strong power, Indra.
His greatness did not fail at once, the greatness proclaimed by the earths.

8.3.11 Help us, Indra, when I ask you for wealth and brave sons.
Help the first prize-seeker, and help this ancient hymn.

8.3.12 Help us as you helped the descendant of Pura who sought understanding, Indra.
Help as you helped Rushama, Shyavaka, Kripa and Svarnara.

8.3.13 What new mortal can praise the swift one among the Atasis?
Even singers of sunlight cannot reach the greatness of Indra's might.

8.3.14 What truthful, god-inspired seer brings you praise?
When will you hear the call of the presser, generous Indra, and come to the singer?

8.3.15 The sweetest songs and hymns rise up,
like chariots eager for prizes, winning battles and riches with unfailing help.

8.3.16 Like the Kanvas and Bhrigus, like suns, they have reached every thought.
The Priyamedhas sang, honoring Indra with hymns.

8.3.17 Harness your two bay horses from afar, best killer of Vritra, Indra.
Come here to drink soma, generous, mighty one, with your splendid helpers.

8.3.18 These wise singers long for you through their thoughts, seeking wisdom.
Generous Indra, lover of songs, hear our call like a longing lover.

8.3.19 You knocked Vritra from the great bows, Indra,
and drove the cattle out of Arbuda's mountain and the magical wild hunter's grasp.

8.3.20 Fires shone out, as did Surya and the strong juice of Soma.
You drove the great serpent out of the middle air; you did that manly deed, Indra.

8.3.21 Pakastaman of the Kaurayanas gave me one, Indra and Maruts,
the finest of all, running like a thing across the sky.

8.3.22 Pakastaman gave me a red horse, fine for the yoke and filling its harness,
a sign of wealth that wakes me.

8.3.23 Ten others carry the burden for him,
traveling home like birds to Tugra's son.

8.3.24 He is his father's own body, his clothing and strength-giving ointment.
I have proclaimed Pakastaman, generous giver, the fourth part of the red horse's worth.

Hymn 8.4 — Seer: Devatithi of the Kanvas. Deities: Indra, Pushan, Kurunga. Meter: Pragatha, Ushnih.

8.4.1 Whether men call you east, west, north or south, Indra,
you have many helpers among the Anus, Purus, Turvashas and their bands.

8.4.2 Whether you enjoy yourself among Ruma, Rushama, Shyavaka or Kripa, Indra,
the Kanvas summon you with prayers bearing praise; come here.

8.4.3 As a thirsty wild ox goes to an unprotected pool,
come quickly at dawn and dusk, and drink together among the Kanvas.

8.4.4 Let the soma drops delight you, generous Indra, for the presser's rewards.
You drank the soma pressed in another's vat; that is why you have the greatest strength.

8.4.5 He turned his power against power, and with force broke the enemy's anger.
All your fighting foes bent down like trees before you, great Indra.

8.4.6 He whom you have answered with praise goes with a thousand young fighters.
He raises a son of great strength and honors you with reverent words.

8.4.7 Let us neither fear nor tire of friendship with fierce you.
Let us see your great deed, strong one, as you brought Turvasha and Yadu.

8.4.8 I call on you for what is on your left flank; the bull's gift never fails.
Milk cows bring honey mixed with sweetness; come quickly and drink.

8.4.9 Your friend, Indra, has horses, a chariot, fine form and cattle.
He enjoys the vigor of a swift prize-winner and always comes splendidly to the assembly.

8.4.10 Come thirsty as an antelope to a watering place; drink soma as you wish.
Generous one, drinking daily, you hold the strongest power.

8.4.11 Priest, make the soma flow; Indra is thirsty.
He has now harnessed his two strong bay horses and come as killer of Vritra.

8.4.12 The giving man thinks well of himself when you have had your fill of soma at his house.
This is nourishing food for you, your companion's meal; come drink it quickly.

8.4.13 Priests, press soma for chariot-riding Indra.
The stones above the red vessel speak as they press for a giver's sacrifice.

8.4.14 Let the two strong bay horses, eagerly responding, carry Indra to the waters.
Let swift horses bring you here to this splendid sacrifice and pressing.

8.4.15 We choose Pushan, rich in goods, for companionship.
Mighty one, much invoked, guide us with your thought toward wealth and freedom.

8.4.16 Sharpen us as a barber sharpens his razor; give us liberating wealth.
Through you we know the good cattle wealth sent to the mortal you favor.

8.4.17 I want you to succeed, Pushan, and I want to praise you, shining one.
I want no stranger in place of you, rich one; I praise the song for Pajra.

8.4.18 Do the cows still go for grass, shining immortal, with their lasting treasure?
Pushan, be a kind protector to us, the most generous when prizes are won.

8.4.19 At heavenly gatherings we have heard of Kurunga's rich gift of a hundred horses,
the fierce, fortunate king's gifts among the Turvashas.

8.4.20 Through the Priyamedhas' bright songs, the prize-winning Kanva has gained gifts.
I, a seer, received sixty thousand and herds of cattle one after another.

8.4.21 Even trees gave me gifts on the journey.
The generous man shares a cow with me; he shares a horse with me.

Hymn 8.5 — Seer: Brahmatithi of the Kanvas. Deities: the Ashvins and Kashu of the Chedis. Meter: Gayatri, Brihati, Anushtubh.

8.5.1 When that red gleam shone from far away,
it spread light across everything.

8.5.2 Working like men, in your thought-harnessed chariot of broad strength,
you accompany Dawn, Ashvins.

8.5.3 Our hymns have appeared before you, givers of prizes and goods,
as a messenger carries a message.

8.5.4 Kanvas praise you for help, Ashvins,
loving many, pleasing many, rich in many things.

8.5.5 Most generous in winning prizes, urging us on, lords of beauty,
you come to the giver's home.

8.5.6 For the wise giver who honors gods, you two are protectors.
Water his cattle pasture with ghee.

8.5.7 Run toward our hymn quickly with swift eagles.
Come with your horses, Ashvins.

8.5.8 With them you fly around three distant lands,
all the lights of heaven and three nights.

8.5.9 Give us cattle-rich food and gifts you discover by day.
Open roads to winning them.

8.5.10 Bring us wealth with cattle, fine sons and chariots, Ashvins,
and horses that carry food.

8.5.11 Growing strong, beautiful lords and skillful ones whose wheels are golden,
drink the sweetness of soma.

8.5.12 Prize-givers, grant to us and our generous patrons
broad shelter that cannot be deceived.

8.5.13 Come quickly to the prayers of our people.
Do not stop with others.

8.5.14 Ashvins, drink this lovely drink of joy,
the sweetness offered you, wise ones.

8.5.15 Bring us wealth by the hundreds and thousands,
abundant, supporting everyone.

8.5.16 Wise people call you both in many places, Ashvins.
Come with your singers.

8.5.17 People with ritual grass spread and offerings ready
call you, Ashvins.

8.5.18 May this nearest song of ours today carry you most swiftly,
Ashvins, here to us.

8.5.19 The sweet drink has been put in a leather bag for you, you who travel by chariot.
Drink from it, Ashvins.

8.5.20 Prize-givers, use it to bring us plentiful food
and good things for our livestock, children and cows.

8.5.21 Grant heavenly food and reveal the rivers for us, you who find the day.
Open them like doors.

8.5.22 When did you attend Tugra's son, abandoned in the sea,
when your chariot flew in all directions?

8.5.23 Ashvins, for Kanva, wounded in his house,
you provided lasting help.

8.5.24 Come with those fresh, well-praised forms of help,
when I call you, rich strong ones.

8.5.25 As you helped Kanva and the praised Priyamedha,
and Atri and Shinjara, Ashvins.

8.5.26 As you helped Amshu win contest wealth and Agastya win cows,
and Sobhari win prizes.

8.5.27 Strong, rich Ashvins, praising you we ask for as much favor as that,
or even more.

8.5.28 You ride a chariot with golden seats and golden reins, Ashvins,
reaching up to heaven.

8.5.29 Your chariot pole is golden, your axle golden,
and both wheels are golden.

8.5.30 On it come to us even from far away, prize-givers,
toward this fine praise of mine.

8.5.31 Immortal Ashvins, come from afar and enjoy
many offerings from human givers.

8.5.32 Come to us with splendor, fame and wealth, Ashvins,
you of many shining gifts.

8.5.33 Let your speckled-winged birds carry you here
to people who hold a good sacrifice.

8.5.34 Your chariot turns with nourishment, following the songs;
nothing blocks its wheels.

8.5.35 Speed in your golden chariot with quick-footed horses,
Ashvins swift as thought.

8.5.36 You two strong givers bring the waking deer enjoyment.
Join food and wealth together for us.

8.5.37 Ashvins, acknowledge these new gifts of mine:
Kashu of the Chedis gave a hundred camels and ten thousand cows.

8.5.38 The king gave me ten horses shining like gold.
The Chedi peoples and their surrounding tribes are below him, like a hide beneath his feet.

8.5.39 Let no one take this path taken by the Chedis,
unless he is a patron still more generous than they are.

Hymn 8.6 — Seer: Vatsa of the Kanvas. Deities: Indra and Tirindira of the Parshavas. Meter: Gayatri.

8.6.1 Great Indra, powerful as Parjanya bearing rain,
has grown through Vatsa's hymns.

8.6.2 Wise carriers of truth bring forward
the offspring of truth that nourishes us.

8.6.3 The Kanvas made Indra the means of their sacrifice with hymns,
a weapon for those speaking together.

8.6.4 All peoples and tribes bow before his anger,
like rivers flowing to the sea.

8.6.5 His strength flared when Indra rolled apart
both worlds like hides.

8.6.6 He broke the raging Vritra's head apart
with his mighty hundred-jointed mace (the thunderbolt).

8.6.7 We call out these thoughts at the front of the inspired songs,
flashing like Agni's flames.

8.6.8 The Kanvas' thoughts, hidden before,
shine out through the stream of truth.

8.6.9 Indra, let us attain rich wealth of cattle and horses,
and prayer that recalls ancient understanding.

8.6.10 I took wisdom from my father and from truth.
I was born like the sun.

8.6.11 I adorn songs with ancient thought, like a Kanva,
and with it Indra gained strength.

8.6.12 Whether the seers have praised you or not, Indra,
grow through my fine praise.

8.6.13 When his anger roared, he broke Vritra limb from limb
and sent the waters to the ocean.

8.6.14 You drove your forceful mace into the Dasyu Shushna, Indra.
We hear of you as a fierce bull.

8.6.15 Neither heavens, spaces of air nor lands
could contain mighty mace-bearing Indra.

8.6.16 The one who lay holding back the great waters, Indra,
you broke him on the paths of their flow.

8.6.17 The one who seized the two great worlds together,
you hid him in darkness, Indra.

8.6.18 Indra, the Yatis and the Bhrigus have praised you;
hear my call too, fierce one.

8.6.19 Your spotted cows, Indra, yield ghee to be mixed with the drink,
swelling with the milk of truth.

8.6.20 They created the embryo of their own kind, Indra,
surrounding Surya like a supporting law.

8.6.21 The Kanvas made you grow with hymns, lord of strength,
and the pressed drops made you grow.

8.6.22 Through your guidance and praise, mace-bearer Indra,
the sacrifice can be extended.

8.6.23 Bring us plentiful food, Indra, like a cattle-rich fort,
and children strong with heroes.

8.6.24 Bring the fine gift of horses, Indra,
that shone before the Nahusha peoples.

8.6.25 You have stretched over our enclosure like a sun close enough to see,
as you show us mercy, Indra.

8.6.26 You rule the peoples with great force, Indra,
immense and boundless in power.

8.6.27 The tribes bearing offerings call on you for help,
the one who moves broadly with soma drops.

8.6.28 At the bend of mountains and meeting of rivers,
a wise man was born through inspired thought.

8.6.29 From there, knowing, he looks down from the height toward the sea,
where the inspired songs stir.

8.6.30 Then they see the bright day born of ancient seed,
beyond what shines in heaven.

8.6.31 All the Kanvas strengthen your thought, Indra,
your manly power and fierce might.

8.6.32 Welcome this fine praise of mine, Indra, and help me.
Make my thought grow too.

8.6.33 For you, grown great, mace-bearer,
we wise men have fashioned prayers so we may live.

8.6.34 The Kanvas sang to Indra like waters rushing down a slope,
their thought seeking his favor.

8.6.35 Hymns made Indra grow, like rivers swelling the sea,
the ageless one whose anger none can stop.

8.6.36 Come to us from far away with your two beloved bay horses, Indra,
and drink this pressed soma.

8.6.37 Those who spread the ritual grass call you,
greatest killer of Vritra, to win prizes.

8.6.38 Both worlds follow you like a wheel following its swift course,
and so do the pressed soma drops.

8.6.39 Rejoice, Indra, at Sharyanavat with Svarnara,
and delight in Vivasvat's thought.

8.6.40 Growing toward heaven, the strong mace-bearer roared,
foremost killer of Vritra and drinker of soma.

8.6.41 A seer born long ago, he alone rules by strength,
and you, Indra, are eager to give wealth.

8.6.42 Let a hundred bay horses with splendid backs carry you
to our pressings and the meal.

8.6.43 The Kanvas grew through a hymn, this ancient thought
swelling with sweet drink and ghee.

8.6.44 Let a mortal seeking understanding choose Indra over many,
Indra for help when seeking to win.

8.6.45 Let the two bay horses praised by Priyamedha bring you here,
much-praised one, to drink soma.

8.6.46 I received a hundred from Tirindira, a thousand from Parshava,
gifts of the Yadus.

8.6.47 They gave three hundred horses and ten thousand cows
to Pajra for his song.

8.6.48 He reached the peak of heaven, giving four-horse teams of camels.
He raised the Yadu people through fame.

Hymn 8.7 — Seer: Punarvatsa of the Kanvas. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

8.7.1 When the wise man poured out a Trishtubh song to you, Maruts,
you ruled across the mountains.

8.7.2 When you powerful, bright ones made your journey known,
the mountains sank down.

8.7.3 The bellowing sons of Prishni stir the winds
and milk the swelling food.

8.7.4 The Maruts scatter rain and shake the mountains
when they travel with the winds.

8.7.5 The mountains and rivers bow to your journey,
to the order of your great force.

8.7.6 We call you for help at night and by day,
and when the sacrifice begins.

8.7.7 The colorful, red-gleaming ones rise up and travel on their journeys,
roaring over the heights of heaven.

8.7.8 With their strength they make a ray and a path for Surya to travel;
they spread out with their lights.

8.7.9 Maruts, Ribhus, welcome this song of mine,
this hymn and this call of mine.

8.7.10 The spotted mothers milked sweetness from three lakes for the mace-bearer,
from the spring, the water vessel and the cloud.

8.7.11 When we call you from heaven, Maruts, seeking your favor,
come near to us quickly.

8.7.12 You are generous, Rudra-born Maruts and Ribhus at home,
and wise in your delight.

8.7.13 Send us wealth that brings joy,
abundant and supporting everyone, Maruts of heaven.

8.7.14 When you bright ones made your journey known above the mountains,
you rejoiced in the pressed soma drops.

8.7.15 A mortal might ask even this much favor from them,
through hymns to those no one can cheat.

8.7.16 Like drops of water, they blow rain through both worlds,
milking the spring that never fails.

8.7.17 The sons of Prishni rise with their sounds, chariots, winds,
and hymns.

8.7.18 Let us consider how to gain wealth through that power
by which you protected Turvasha, Yadu and treasure-winning Kanva.

8.7.19 Generous ones, may these rich provisions swell like ghee
through Kanva's prayers to you.

8.7.20 Where are you rejoicing now, generous ones, with ritual grass spread?
What priest is serving you?

8.7.21 For before, when the ritual grass was spread,
you strengthened the bands of truth with hymns.

8.7.22 They brought the great waters together with earth and Surya,
and assembled the mace joint by joint.

8.7.23 They went through Vritra piece by piece and broke the mountains open,
doing a strong, manly deed.

8.7.24 They supported Trita's power and purpose as he fought,
and supported Indra in defeating Vritra.

8.7.25 Lightning is in their hands, sunlight on their faces, golden helmets on their heads.
Bright ones, they dress for beauty.

8.7.26 When you traveled far with Ushanas through the opening for the bulls,
heaven cried aloud in fear.

8.7.27 Come to give us strength, gods,
with your horses and gold in your hands.

8.7.28 When spotted mares and a red horse draw their chariot,
the bright ones travel, making the waters flow.

8.7.29 The men traveled to Sharyanavat rich in soma, to Arjika
and the home of Nichakra.

8.7.30 When will you come, Maruts, with mercy to the wise man
calling and asking for you?

8.7.31 When did you abandon Indra, and whom do you love now?
Who seeks your friendship?

8.7.32 We Kanvas praise Agni with the Maruts of mace-bearing strength
and golden ornaments.

8.7.33 I call the prize-rich strong ones, worthy of sacrifice,
for new good fortune.

8.7.34 Even the hills bend down, feeling battered;
even the mountains bow.

8.7.35 Their oblique paths carry them flying through the middle air;
they bring strength to the singer.

8.7.36 Ancient Agni is known, shining with flame like the sun with its glow;
they spread out with their lights.

Hymn 8.8 — Seer: Sadhvamsa Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh.

8.8.1 Come to us, Ashvins, with all your help.
Wonder-workers on golden paths, drink the sweet soma.

8.8.2 Come now, Ashvins, in your sun-colored chariot.
You are providers, golden in appearance, wise and deep in thought.

8.8.3 Come from beyond Nahusha, through the air, drawn by our good hymns.
Drink the sweet soma pressed at the Kanvas' ceremony, Ashvins.

8.8.4 Come to us from beyond heaven and through the air, lovers of the offering.
Kanva's son has pressed sweet soma for you here.

8.8.5 Hear us and come to drink soma, Ashvins.
With the cry “svaha,” strengthen our praise, wise men, through our prayers.

8.8.6 The ancient seers called on you for help, you two men.
Come, Ashvins, and receive this fine praise of mine.

8.8.7 Come to us even from the shining realm of heaven, discoverers of sunlight.
You understand Vatsa's prayers and hear his hymns and calls.

8.8.8 Why do others surround you with praise instead of us, Ashvins?
Vatsa, Kanva's son and seer, has strengthened you with songs.

8.8.9 A poet has called you here for help with hymns, Ashvins.
Free of fault, greatest killers of Vritra, bring us happiness.

8.8.10 When the young woman climbed onto your chariot, rich in strength,
You two Ashvins reached all the prayers.

8.8.11 Come here, Ashvins, in your chariot with a thousand ornaments.
Vatsa, Kanva's poet, has spoken sweet words for you.

8.8.12 Bringers of great delight and wealth, you know the way to riches.
Ashvins, bearers, let my hymn draw you here.

8.8.13 Give us all your gifts without delay, Ashvins.
Do what is right for us at the right time; do not hand us over to blame.

8.8.14 Whether you are far away or in the middle sky, true ones,
Come from there, Ashvins, in your thousand-adorned chariot.

8.8.15 Vatsa the seer has strengthened you true ones with songs.
Give him abundant food, dripping with butter.

8.8.16 Give him nourishing food dripping with butter, Ashvins.
He praises you to gain your favor and seeks wealth, lords of generosity.

8.8.17 Come to our hymn, you destroyers of enemies, generous providers.
Give us good fortune, men, and grant these gifts to meet our needs.

8.8.18 The Priyamedhas have called you with every kind of help.
Ashvins, you rule the sacrifices and come when called.

8.8.19 Come to us and bring us happiness and well-being, Ashvins.
Vatsa has praised you with thoughtful songs and words.

8.8.20 With the help you gave Kanva, Medhatithi, Vasha of the ten enclosures,
And Gosarya, help us too, you two men.

8.8.21 With the help you gave Trasadasyu when wealth was to be won in action,
Help us too, Ashvins, to win the prize.

8.8.22 Let our hymns, fine praises and songs strengthen you, Ashvins.
You have killed Vritra in many places; bring us many things we desire.

8.8.23 Three paths of the Ashvins are visible, and another is hidden.
Wise ones, come toward the living on the paths of truth.

Hymn 8.9 — Seer: Shashakarna Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh, Brihati, Gayatri, Kakubh, Trishtubh, Viraj, Jagati.

8.9.1 Come now to help Vatsa, Ashvins.
Give him broad, safe shelter and drive hostile people away.

8.9.2 Whatever power lies in the air or heaven or among the five peoples,
Give that strength, Ashvins.

8.9.3 Just as the inspired poets have recognized your wonders, Ashvins,
Pay attention to this son of Kanva.

8.9.4 This warm offering is poured out for you with praise, Ashvins.
Here is sweet soma, rich in strength, through which you recognized Vritra.

8.9.5 Whatever you two great workers have done in water, trees or plants,
Come to me with that power, Ashvins.

8.9.6 Whether you two true ones provide or heal as divine doctors,
Here is Vatsa calling you with prayers; you come to one who brings an offering.

8.9.7 Now the seer has found a hymn for the Ashvins.
Let him pour out the sweetest soma and the warm offering in Atharvan's place.

8.9.8 Now mount your swiftly turning chariot, Ashvins.
These hymns of mine have reached you like the sky spreading wide.

8.9.9 If today we stir you with our praises, true ones,
Or with songs, Ashvins, listen to Kanva's son.

8.9.10 When Kakshivan called you, or the seer Vyashva, or Dirghatamas,
Or Prithi, Vena's son, called you at your seats, remember that here, Ashvins.

8.9.11 Come as guardians of our shelter and protectors from afar; protect our world and bodies.
Come with a home for our children and their children.

8.9.12 Whether you travel in one chariot with Indra, Ashvins, or live together with Vayu,
Or join the Adityas and Ribhus, or stand where Vishnu takes his strides,

8.9.13 If I call on you today, Ashvins, to win a prize,
Let your best help come when we struggle in battle.

8.9.14 Come now, Ashvins; these offerings are set out for you.
Here is soma among the Turvashas and Yadus, and here among the Kanvas for you.

8.9.15 If there is medicine far away or nearby, true ones,
Use it now to give Vimada shelter, and Vatsa too, wise ones.

8.9.16 I have woken with a divine call to the Ashvins.
Let the divine woman open up thought and generosity for mortals.

8.9.17 Wake up, Ashvins, and you, great goddess of kind speech.
Wake up the sacrifice's priests in order, and great fame for our joy.

8.9.18 When you go with your light, Dawn, and shine together with the sun,
The Ashvins' chariot comes here on a path that protects people.

8.9.19 When the pressed soma drops flow like cows giving milk from their udders,
Or when voices sing out, worshippers call you, Ashvins.

8.9.20 Come for glory, strength and protection that can overcome men;
Come for skill, you wise ones.

8.9.21 Whether you now sit with prayers in the father's birthplace, Ashvins,
Or sit amid favors, worthy of praise,

Hymn 8.10 — Seer: Pragatha Ghaura Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Brihati, Shankumati, Pankti, Pragatha.

8.10.1 Whether you stay at your far-reaching home or in heaven's light,
Or in a house built upon the sea, come from there, Ashvins.

8.10.2 Or if you have prepared a sacrifice for Manu, listen to Kanva's son.
I call Brihaspati and all the gods, Indra and Vishnu, and the swift-horsed Ashvins.

8.10.3 I call those Ashvins who do good work and have taken hold of what was made.
We can count on their friendship among the gods.

8.10.4 The wise men offer sacrifices to those powerful two.
They understand the ritual and drink the sweet soma according to their own ways.

8.10.5 Whether today you are west or east, rich Ashvins,
Whether among the Druhyus, Anus, Turvashas or Yadus, I call you: come to me.

8.10.6 Whether you fly through the air, generous ones, or through both these worlds,
Or stand in your chariot by your own powers, come here, Ashvins.

Hymn 8.11 — Seer: Vatsa Kanva. Deity: Agni. Meter: Gayatri, Trishtubh.

8.11.1 Agni, you are a god who guards the ordinances among mortals.
You deserve praise at sacrifices.

8.11.2 You deserve praise at our assemblies, powerful one.
Agni, you drive the chariot of the sacrifices.

8.11.3 So drive hatred away from us, Agni, knower of all births.
Drive away the godless enemies.

8.11.4 Though the sacrifice of a hostile mortal is close by,
You do not go to it, knower of all births.

8.11.5 We mortal poets remember your many names,
Agni, immortal knower of all births.

8.11.6 We mortal poets call with songs for the divine poet Agni,
Seeking his protection and help.

8.11.7 Vatsa draws your mind even from its highest seat,
Agni, with a song that longs for you.

8.11.8 You face many places and rule all the peoples.
We call on you in battles.

8.11.9 When fighting for a prize we call Agni for help,
The one who brings remarkable gifts in contests.

8.11.10 You have long deserved praise at sacrifices, ancient priest who is forever new.
Agni, make yourself glad, and bring good fortune to us through sacrifice.

Hymn 8.12 — Seer: Parvata Kanva. Deity: Indra. Meter: Ushnih, Shankumati.

8.12.1 Strongest Indra, we seek the intoxicating soma drink you favor most,
The one with which you kill the enemy who lays traps.

8.12.2 We seek what helped you support Dashagva and Adhrigu, the trembling man of sunlight,
And with which you helped the sea.

8.12.3 We seek what let you set the Sindhu and great waters moving like chariots,
And made a path for the right order to travel.

8.12.4 Receive this hymn for our help, wielder of the mace (the thunderbolt), like purified butter.
With it you have grown strong at once through your power.

8.12.5 Accept this, lover of song; it swells like the sea.
Indra, grow strong with every kind of help.

8.12.6 We seek the friendship of our god even when he is far away.
You grow great as you spread like rain from heaven.

8.12.7 His signs grew, and the mace was in his hands.
Like the sun he made both worlds grow.

8.12.8 When you have grown great, lord of truth, and gathered a thousand mighty beasts,
Then your great divine power has increased, Indra.

8.12.9 Indra burns the enemy with the sun's rays.
Like fire in a forest, the conqueror grows stronger.

8.12.10 This timely, newer prayer comes to you.
Serving you, beloved by many, it takes shape.

8.12.11 The god-seeking child of sacrifice keeps purifying his purpose.
He grows through hymns to Indra and takes shape.

8.12.12 Indra, winner of friendship, has expanded to drink soma.
Like an ax turned toward the presser, the hymn takes shape.

8.12.13 The poets bearing hymns and the people praised him to delight him.
Like clarified butter poured out, it came from the mouth of truth.

8.12.14 Aditi gave birth to praise for Indra, who rules himself.
Widely praised, he came to help according to truth.

8.12.15 The singers praised him for help and honor.
His two bay horses did not break their vows, god, when they came for truth.

8.12.16 Whether, Indra, you enjoy soma with Vishnu or with Trita Aptya,
Or with the Maruts, enjoy it together with the drops.

8.12.17 Or if you delight in it far away over the sea, powerful one,
Take pleasure in the drops pressed here by us.

8.12.18 Whether you strengthen the soma presser, lord of truth,
Or delight in his praise, come with the drops.

8.12.19 Again and again I sing to Indra, god of gods, for your help.
Then they have gained strength for sacrifice and struggle.

8.12.20 They strengthen Indra, bearer of sacrifice, with sacrifices,
The greatest soma drinker with soma, and with priestly offerings.

8.12.21 His guidance is great, and his praises are many.
All kinds of wealth have come to the one who gives.

8.12.22 The gods placed Indra in front to kill Vritra.
Voices sang to Indra, gathering strength.

8.12.23 With hymns and songs we call out to the great one,
Great in power, who hears our calls, to gather strength.

8.12.24 Neither the two worlds nor the spaces between can contain the mace-bearer.
His power shone out forcefully.

8.12.25 When the gods set you ahead in the fight, Indra,
Then your two eager bay horses carried you forward.

8.12.26 When you killed Vritra, who held back the rivers, by force, mace-bearer,
Then your two eager bay horses carried you forward.

8.12.27 When Vishnu took his three mighty steps for you,
Then your two eager bay horses carried you forward.

8.12.28 When your two eager bay horses grew stronger day by day,
Then all the worlds were held in place for you.

8.12.29 When the Marut peoples gathered under you, Indra,
Then all the worlds were held in place for you.

8.12.30 When you placed that sun, the bright light, in heaven,
Then all the worlds were held in place for you.

8.12.31 A poet raises this fine praise to you with his thoughts, Indra.
Like a familiar footstep it nourishes the sacrifice as it goes on.

8.12.32 When in his beloved home they sounded together,
They milked at the center of the sacrifice as it went on.

8.12.33 Give us fine heroes, good horses and good cattle, Indra.
Like a priest, know our needs in advance as the sacrifice goes on.

Hymn 8.13 — Seer: Narada Kanva. Deity: Indra. Meter: Ushnih.

8.13.1 With the pressed soma, Indra purifies the purpose worthy of praise.
He gains strength through powerful skill, for he is great.

8.13.2 He grows in the first heaven, the gods' dwelling.
He takes us safely across, is most famous, and conquers amid the waters.

8.13.3 I call mighty Indra to win the prize in the struggle.
Be our closest friend for happiness and growth.

8.13.4 Indra, lover of song, this gift from the soma presser flows to you.
Glad on this ritual grass, you shine out.

8.13.5 Give us now what we who press soma ask of you, Indra.
Bring us remarkable wealth that finds the sunlight.

8.13.6 When your singer, who sees all people, raises songs of praise to you,
They climb like branches when you accept them.

8.13.7 Produce songs as in ancient times; hear your singer's call.
At every joyful drink you grow strong for the one who does good.

8.13.8 His kind words play like water flowing down a slope.
With this prayer he is called lord of heaven.

8.13.9 He is also called the sole ruler of peoples.
Delight in the pressed soma with those who seek help and praise you.

8.13.10 Praise the famous wise one, whose two bay horses rush forward.
They come to the generous person's house when he pays respect.

8.13.11 Hurry here with your swift horses, flecked with drops, generous one.
Come quickly to the sacrifice: it has been prepared for you.

8.13.12 Strongest Indra, lord of truth, keep wealth among those who praise you.
Give lasting fame and prosperity to those who give generously.

8.13.13 I call you at sunrise and at midday.
Accept our offering, Indra, and come to us with your horses.

8.13.14 Come here quickly and enjoy the pressed soma mixed with milk.
Stretch out the ancient thread as you know how.

8.13.15 Whether you are far away or near, powerful killer of Vritra,
Or at the sea of soma drink, you are our protector.

8.13.16 Let our songs strengthen Indra, and the pressed soma drops strengthen Indra.
The peoples who bring offerings have worked for Indra.

8.13.17 The poets and the peoples who seek his help
Have strengthened Indra with broad-reaching praises like spreading branches.

8.13.18 At the three drinking places the gods prepared a mindful sacrifice.
Let our songs strengthen him who always grows stronger.

8.13.19 When your singer, faithful to your ordinance, offers hymns at the proper time,
He is called pure, bright and wonderful.

8.13.20 That great ancient power of Rudra shows itself in the old dwellings,
Where the wise ones focused their minds on it.

8.13.21 If you accept my friendship, drink this soma.
With it let us cross beyond all our enemies.

8.13.22 When, Indra, lover of songs, will your singer become most dear to you?
When will you give us cattle, horses and wealth?

8.13.23 Your two strong bay horses, praised well, pull your chariot.
We ask for your most joyful, unfailing drink.

8.13.24 We ask the much-praised ancient great one for age-old help.
Let him sit upon his beloved ritual grass, twice over.

8.13.25 Grow strong, much-praised one, with help from seers' praises.
Pour out rich, nourishing food and protect us.

8.13.26 Indra, you protect those who praise you, wielder of the mace.
From truth I send you a prayer guided by my mind.

8.13.27 Harness your two bay horses for shared enjoyment here and drinking soma.
Indra, rich in gifts, make your presence heard.

8.13.28 Let your fierce companions sound out and share your glory.
Let the Marut peoples also welcome the offering.

8.13.29 These paths of his reach his beloved place in heaven.
They have found their place at the sacrifice's center, as he knows how.

8.13.30 As the sacrifice proceeds, this one prepares it for a long life of sight,
Watching and performing the sacrifice in order.

8.13.31 Your chariot is strong, Indra, and your two bay horses are strong.
You are strong, mighty-minded one, and our call is strong.

8.13.32 The pressing stone is strong; the joy is strong; this pressed soma is strong.
The sacrifice you move forward is strong, and our call is strong.

8.13.33 I call you, the strong one, with strong praises and many kinds of help, mace-bearer.
You have wanted our praise; our call is strong.

Hymn 8.14 — Seers: Goshuktya and Ashvashukti Kanvayana. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.14.1 Indra, if I alone ruled wealth as you do,
My singer would have cattle for companions.

8.14.2 I would instruct and give to that thoughtful man, lord of strength,
If I were the owner of cattle.

8.14.3 Your kind speech is a milk cow, Indra, for the one who presses soma and offers sacrifice.
It yields cows and horses in abundance.

8.14.4 Neither god nor mortal can hold back your gift, Indra,
When you want to give wealth to someone who praises you.

8.14.5 The sacrifice strengthened Indra when he made the earth turn
And set an ornament in heaven.

8.14.6 You have grown strong and won every kind of wealth.
We choose your help, Indra.

8.14.7 The shining spaces of the air spread out in soma's joy
When Indra broke open Vala.

8.14.8 He drove out the cattle for the Angirases, revealing those hidden in the cave.
He pushed Vala aside and brought them near.

8.14.9 Through Indra the lights of heaven stand firm and secure.
Nothing moves them away.

8.14.10 Like a rejoicing wave of water, our hymn rushes to Indra.
Your delights have spread out.

8.14.11 You grow through hymns and praises, Indra,
And bring good things to your singers.

8.14.12 Indra's two long-maned bay horses carry him to drink soma,
To the sacrifice that brings rich gifts.

8.14.13 You cut off Namuchi's head with the foam of water, Indra,
When you defeated all his rivals.

8.14.14 The Dasyus tried to crawl up to heaven with their magic.
You shook them down, Indra.

8.14.15 You destroyed the assembly of those who do not press soma, scattering it.
As soma drinker, you rose above them.

Hymn 8.15 — Seers: Goshuktya and Ashvashukti Kanvayana. Deity: Indra. Meter: Ushnih.

8.15.1 Sing out to the much-invoked, much-praised one.
Seek mighty Indra with songs.

8.15.2 His vast, twofold strength has held up heaven and earth,
Mountains, plains, waters and sunlight with its power.

8.15.3 You rule alone, much-praised one, and kill the enemies.
Indra, lead us toward victory and fame.

8.15.4 We praise your strong joy, which wins battles,
Creates space, mace-bearer, and shines gold.

8.15.5 Through it you found the lights for Ayu and Manu.
Joyful on this ritual grass, you shine out.

8.15.6 Even today singers praise you for that, as in the past.
Win the strong rivers, day after day.

8.15.7 Your divine power is great, as are your strength and your wisdom.
Inspired thought sharpens your excellent mace.

8.15.8 Heaven increases your might, Indra, and earth your fame.
The waters and the mountains have urged you on.

8.15.9 Vishnu praises you, as do the great dwelling, Mitra and Varuna.
The Maruts' troop celebrates you too.

8.15.10 You were born the strongest, most generous of men, Indra.
You have always brought every kind of good offspring.

8.15.11 You alone have always overcome the enemies, much-praised one.
No one else does greater deeds than Indra.

8.15.12 When people call on you in different words for help, Indra,
Win the sunlight here with our men.

8.15.13 Come among all kinds of people to bring us a great home.
Cheer Indra, lord of power, toward victory.

Hymn 8.16 — Seer: Irimbithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.16.1 Let the singer praise Indra anew as ruler of peoples:
The most generous man, who overcomes men.

8.16.2 In him all songs of praise and fame rejoice,
Like streams of water in the sea.

8.16.3 With fine praise I seek him, the foremost king who acts in battle,
The great prize-winner who grants rewards.

8.16.4 His joys are full and deep, wide and able to overcome,
Bringing excitement when warriors win.

8.16.5 People call on him to speak for them when wealth is at stake.
Those who have Indra win.

8.16.6 Peoples honor him through deeds of strength and completed works.
This Indra makes room for them.

8.16.7 Indra is sacred prayer, Indra is a seer; Indra has been called by many.
His many powers make him great.

8.16.8 He deserves hymns and offerings; he is truthful, strong and works with great force.
Even alone he defeats the others.

8.16.9 Peoples strengthen Indra with songs of praise,
With sung chants and Gayatri verses.

8.16.10 He guides us toward better things and creates light in battles;
He has beaten his enemies in fighting.

8.16.11 Much-invoked Indra takes us across all hatred,
Safely, like a ship that carries people over.

8.16.12 So give us prizes, Indra, and a path to generosity.
Guide us toward happiness.

Hymn 8.17 — Seer: Irimbithi Kanva. Deity: Indra, lord of the dwelling. Meter: Gayatri, Pragatha.

8.17.1 Come here, Indra; we have pressed soma for you. Drink it.
Sit on this ritual grass of mine.

8.17.2 May your two long-maned bay horses, harnessed by prayer, bring you here, Indra.
Listen to our prayers.

8.17.3 We who pray and press soma call you,
Indra, soma drinker, with soma prepared.

8.17.4 Come to us and to our fine praises, for we have pressed soma.
Drink the soma, strong-jawed one.

8.17.5 I pour it into your belly; let it run through your limbs.
Take the sweet drink with your tongue.

8.17.6 May it taste good when you drink it, and be sweet for your body.
May the soma bring peace to your heart.

8.17.7 Indra, who sees all, let this soma flow toward you,
Surrounding you like women.

8.17.8 Strong-necked, full-bellied, strong-armed Indra
Kills his enemies in the joy of the soma drink.

8.17.9 Go ahead of us, Indra, ruling everything through strength.
Kill the enemies, killer of Vritra.

8.17.10 May your hook be long, with which you pass wealth
To the person who presses soma and offers sacrifice.

8.17.11 This soma is purified for you on the ritual grass, Indra.
Come here quickly and drink it.

8.17.12 This has been pressed for your strength, your honor and your pleasure.
You are called, Akhandala.

8.17.13 Your strong bull with horns, descendant of descendants, drinks from the vessel.
Set your mind on this soma.

8.17.14 Lord of the dwelling, firm pillar of soma-drinking gatherings,
Indra, breaker of lasting forts and friend of sages, is a drop of soma.

8.17.15 With a spotted back, deserving sacrifice and seeking cattle, alone facing many,
Bring swift Indra forward like a running horse; take hold of him to drink soma.

Hymn 8.18 — Seer: Irimbithi Kanva. Deity: the Adityas, Aditi, the Ashvins, Agni, Surya and Vayu. Meter: Ushnih.

8.18.1 A mortal should now ask for the unprecedented favor
Of the Adityas when Savitar sets things moving.

8.18.2 The Adityas' paths cannot be blocked.
Their guardians cannot be deceived and help us on a good path.

8.18.3 May Savitar, Bhaga, Varuna, Mitra and Aryaman
Give us the broad protection we ask for.

8.18.4 Come with the gods, divine Aditi, who carries us without harm.
Come with our generous friends, beloved of many, and with good shelter.

8.18.5 Aditi's sons know how to drive away hatred.
They make room even in trouble and cannot be hurt.

8.18.6 Let Aditi guard our cattle by day and without deceit by night.
Let ever-growing Aditi protect us from trouble.

8.18.7 May Aditi come by day to help us with her thought.
May she bring peace and joy and drive away deceivers.

8.18.8 May the two divine healers, the Ashvins, bring us well-being.
Let them keep illness and deceivers away from here.

8.18.9 May Agni and the fires bring us well-being; may the sun warm us for good.
May the wind blow safely and drive deceivers away.

8.18.10 Drive away disease, treachery and evil thoughts.
Adityas, keep us apart from trouble.

8.18.11 Keep the arrow away from us, Adityas, and keep away ignorance.
You know everything; set hatred apart from us.

8.18.12 Grant us that protection, Adityas, that frees
Even a guilty person from guilt, generous ones.

8.18.13 If any mortal wishes to hurt us by acting like an evil spirit,
Let that hostile man injure himself by his own acts.

8.18.14 May the hostile mortal who attacks us with bad intentions
Receive all that evil and ill repute himself.

8.18.15 Gods, you are present at the cooking fire and know mortals' hearts.
Vasus, know who is false and who is not.

8.18.16 We ask for the protection of the mountains and waters.
May heaven and earth keep the doer of harm far from us.

8.18.17 Vasus, in your boat of good shelter,
Carry us past every kind of trouble.

8.18.18 Make our lives longer so we can live,
For our children and their children, powerful Adityas.

8.18.19 Adityas, there is an offense in our sacrifice against you; be kind.
We too belong with you as your kin.

8.18.20 For well-being we seek the broad shelter of the Maruts,
The protecting divine Ashvins, Mitra and Varuna.

8.18.21 Mitra, Aryaman and Varuna, grant us human help without harm.
Maruts, give us shelter with threefold protection, worthy of praise.

8.18.22 Adityas, though we are mortals and tied to death,
Extend our lives so that we may live.

Hymn 8.19 — Seer: Sobhari Kanva. Deity: Agni in verses 1–33, the Adityas in verses 34–35, and Trasadasyu Paurukutsya in verses 36–37. Meter: Pragatha in verses 1–26 (odd verses Kakubh, even verses Brihati); Dvipada Viraj in verse 27; Pragatha in verses 28–33 (even verses Kakubh, odd verses Brihati); Ushnih in verse 34; Brihati in verse 35; Kakubh in verse 36; Pankti in verse 37.

8.19.1 The gods have set their hearts on this divine messenger who brings sunlight.
They have brought offerings to the gods through him.

8.19.2 Praise Agni, poet with bright flames, guide who gives abundant gifts.
Sobhari, praise this ancient god at the sacrifice with sweet soma.

8.19.3 We choose you, the best at sacrifices, the immortal god
As priest among the gods, skilled in this sacrifice.

8.19.4 Agni, child of nourishment, fortunate and shining with the finest flame,
Will bring us the favor of Mitra, Varuna and the heavenly waters.

8.19.5 The mortal who gives Agni kindling, an offering or sacred learning,
And respectfully performs the good sacrifice—

8.19.6 His swift horses race ahead; his fame shines most brightly.
No harm made by gods or mortals can reach him from anywhere.

8.19.7 May we have good fires with your fires, child of strength, lord of nourishment.
May you be kind to us and give us good heroes.

8.19.8 Our welcomed guest Agni is like a friendly chariot known to all.
You give us safe homes and success; you are king of riches.

8.19.9 The mortal who truly gives offerings and sacrifices to you, blessed Agni,
Deserves praise; let his prayers bring him rewards.

8.19.10 When you rise for his sacrifice, he prospers and lives among strong men.
He wins horses, thoughtful allies and brave men who succeed.

8.19.11 The person in whose house Agni, desired by all, takes pleasure in a hymn,
Or in offerings brought to him, wins favor.

8.19.12 Listen quickly to the praise and gifts of the poet, child of strength.
Make the mortal who knows your words close to divine help, generous one.

8.19.13 The person who honors Agni, so skilled and brightly flaming,
With offerings, respect or song,

8.19.14 The mortal who gives fuel and honors Aditi at his dwelling,
Will cross beyond all people with his good fortune and bright gifts, like a boat across water.

8.19.15 Bring us, Agni, the glory that overcomes
Any devouring enemy in his home and the people's malicious anger.

8.19.16 With the insight through which Varuna, Mitra, Aryaman, the Ashvins and Bhaga see,
We serve you, with strength that finds the path, accompanied by Indra.

8.19.17 Those who placed you among them, Agni, see well:
They are poets who know people, divine one with good judgment.

8.19.18 They made the altar and the offering and prepared the pressing in heaven.
Those who placed their desire in you won great wealth in contests.

8.19.19 May Agni bring us good when we offer; may the gift and sacrifice be good,
Fortunate one, and may the praises be good.

8.19.20 Set your mind on good when enemies are overcome; with it you win battles.
Break the strength of many stubborn enemies, and let us win with your help.

8.19.21 I praise in song the one Manu placed here,
Whom the gods appointed their messenger, the best carrier of offerings.

8.19.22 Sing to young Agni, with sharp teeth, the shining one.
Fed with butter, he shapes fine strength with honest words.

8.19.23 When Agni is fed with butter, he raises his ax high and low,
Like a mighty lord putting on his finery.

8.19.24 Manu placed this god here; he carries offerings with his fragrant mouth.
The immortal divine priest who performs a good sacrifice seeks desirable gifts.

8.19.25 If I were you, Agni, immortal friend of men,
And you were the mortal, child of strength, honored with offerings,

8.19.26 I would not leave you to curses or evil, generous friend.
Agni, my singer would not be ignored or set in a bad position.

8.19.27 Like a son well cared for in his father's home, let our offering go to the gods.

8.19.28 Agni, may I as a mortal always be close to you through your favor,
And share the enjoyment of a god, generous one.

8.19.29 May I gain through your wisdom, gifts and praises, Agni.
People call you my guide, generous Agni; be glad to give.

8.19.30 Agni, whoever you choose as a friend succeeds
Through your many forms of help, bringing prizes and fine heroes.

8.19.31 Your dark-tipped flame roars at its proper time when you are lit.
You love the many dawns, and rule the nights in our homes.

8.19.32 We Sobharis have come for help to him whose help is worth a thousand:
The ruling king Trasadasyu.

8.19.33 Other fires dwell beneath your fire, Agni, like branches.
As people join their splendors, they increase your powers.

8.19.34 Adityas who do not deceive, you take a mortal to the far shore,
Past all the generous ones, you who give so freely.

8.19.35 Kings, you support any man who overcomes the peoples and lives among humans.
Varuna, Mitra and Aryaman, let us drive your chariot of truth.

8.19.36 Trasadasyu Paurukutsya has given me fifty women,
This most generous Arya, true lord.

8.19.37 And on the banks of the Suvastu, amid the Tugvani, Shyava led to me
Seventy of three kinds of gifts; the rich man was lord of them.

Hymn 8.20 — Seer: Sobhari Kanva. Deity: the Maruts. Meter: Pragatha, Viraj.

8.20.1 Come; do not hurt us. You rush forward; do not stay away in anger.
You can bend even what is firm.

8.20.2 Come, strong Maruts, sons of Rudra, with hard wheels and bright lights.
Bring us food today; you who desire much, come to Sobhari's sacrifice.

8.20.3 We know the fierce strength of Rudra's sons, the hard-working Maruts,
Of these generous ones who follow Vishnu's course.

8.20.4 The lands shake apart; both worlds join together at your motion.
Brightly armed ones, you drive across the deserts when you stir, shining yourselves.

8.20.5 Even fixed mountains roar along your path, and the trees.
Earth trembles on your journeys.

8.20.6 The great high sky stretches out for your journey, Maruts.
There you strong-armed men show the marks on your bodies.

8.20.7 The men bear their splendor as is their nature, mighty and bright,
Strong like bulls and true to their form.

8.20.8 The Sobharis' song is adorned with cattle in your golden chariot's chest.
Born well, you are friends to cattle, great providers of food to eat.

8.20.9 Bring offerings to the Maruts' strong troop,
Whose limbs are dressed for strength and who rushes ahead powerfully.

8.20.10 Come, Maruts, on a strong chariot with strong horses and strong axle,
Like falcons on the wing; come freely to eat our offerings.

8.20.11 They wear matching adornments; gold ornaments shine on their arms.
Their spears flash brightly.

8.20.12 Fierce and strong with fierce arms, none of them is weak.
Your bows and weapons are firm in your chariots; beauty is on your faces.

8.20.13 Their famous shining name spreads like a flood; they have one lasting gift to share.
Their strength comes to them like a father's inheritance.

8.20.14 Honor those Maruts and praise them; for these roaring ones
Have no last among their wheel-spokes; such are their great gifts.

8.20.15 Blessed by your help at former dawns, Maruts,
Is the person who now receives your help too.

8.20.16 When you racing men come to someone's offerings to eat,
He receives your kind help, glory and prizes won.

8.20.17 Just as the young sons of Rudra obey the powerful creator in heaven,
Let it be so here.

8.20.18 Generous Maruts, who deserve praise and move about giving freely,
Grow close to us from afar with a kinder heart, young ones.

8.20.19 Sobhari, sing a new song to the young, strong, shining Maruts,
As a man calls out to his cattle.

8.20.20 They help like a clenched fist and deserve offerings in every struggle.
Praise the strong, shining and most renowned Maruts with song.

8.20.21 Even the cows, Maruts, gather as your kin,
Bound to you by birth and licking one another's flanks.

8.20.22 Even a mortal seeks brotherhood with you, dancers with gold on your chests.
Come among us, Maruts: your friendship has always been secure.

8.20.23 Maruts, bring us the Maruts' medicine, generous ones.
You are friends, the seven who run together.

8.20.24 With the help you gave Sindhu and Turva and the gifts you gave Krivi,
Make us happy with your good help, bringing joy and driving away enemies.

8.20.25 Whatever medicine is in the Sindhu, the Asikni or the seas, Maruts,
Or in the mountains, you who have good ritual grass,

8.20.26 You see and carry all of it yourselves; tell us about it.
Maruts, heal our sick person's wound on earth and restore what has been damaged.

Hymn 8.21 — Seer: Sobhari Kanva. Deity: Indra, Chitra. Meter: Pragatha.

8.21.1 Seeking help in the contest, we call you, wonderful one,
With our offerings: you are firm and unlike anyone else.

8.21.2 Come to our work to help, fierce young one who acts boldly.
We have chosen you as our protector and friend, Indra, who wins rewards.

8.21.3 Come here, lord of horses, cattle and fields; the soma drops are ready.
Drink soma, lord of soma.

8.21.4 Though without kin, we poets seek you as our kinsman, Indra.
Come with all your powers, mighty one, to drink soma.

8.21.5 Sitting like birds beside the sweet, intoxicating milk,
We call repeatedly to you, Indra.

8.21.6 We approach and speak to you respectfully; why do you keep thinking otherwise?
We have desires and prayers, bay-horsed one; you are a giver.

8.21.7 We need your help again, Indra; our need is new.
We have known your generosity before, mace-bearer.

8.21.8 We know your friendship and generosity, hero, and ask for both, mace-bearer.
Sharpen us for this battle rich in cattle, fair-faced one.

8.21.9 Friends, I praise Indra for help,
The one who has brought us each gift before.

8.21.10 The bay-horsed lord who overcomes people has rejoiced in our drink.
Now the generous one gives his singers a hundred cattle and horses.

8.21.11 With you as our ally, strong one, we can speak against an angry enemy
When cattle-owning people come together.

8.21.12 Let us beat the active rivals in contests and overcome evil plans.
Let us kill Vritra with our men and grow stronger; Indra, favor our prayers.

8.21.13 Indra, you were born without an enemy or a companion, always alone.
You seek friendship in battle.

8.21.14 You do not seek a wealthy person for friendship; your fine horses thirst.
When you make a loud call among the crowd, they call you like a father.

8.21.15 Indra, let us not sit like foolish strangers outside your friendship.
Let us sit together beside the pressed soma.

8.21.16 Let us not lose your gifts of cattle or take your wealth, Indra.
Break even the enemy's firm defenses and bring the goods; none can deceive your generosity.

8.21.17 Perhaps Indra has given such a gift, or blessed Sarasvati has given wealth,
Or you have, Chitra, to the generous person.

8.21.18 Chitra alone is truly king; the other kings are small beside Sarasvati.
Like Parjanya spreading rain, he gives thousands and tens of thousands.

Hymn 8.22 — Seer: Sobhari Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Pragatha in verses 1–6 (Brihati in odd verses, Brihati with additions in even verses); Brihati in verse 7; Anushtubh in verse 8; Kakubh in verse 11; Madhyejyotis in verse 12; Pragatha in verses 9–10 and 13–18 (Kakubh in verses 9, 13, 15 and 17, and Brihati with additions in verses 10, 14, 16 and 18).

8.22.1 I call today for help that chariot, the best at wondrous deeds,
Which you Ashvins mount for Surya's daughter, readily called, moving on Rudra's path.

8.22.2 You prolong life, are easy to call, and desired by many; you provided for Bhujyu in early contests.
Sobhari, praise these kind, attentive ones, free from hatred and harm.

8.22.3 We honor these two gods, the most generous Ashvins, with respect.
Bring them here for our own help; they come to a generous person's house.

8.22.4 Your chariot's wheel turns around when it seeks us.
May your favor run to us like a milk cow, lords of beauty.

8.22.5 Your chariot has three seats and golden reins, Ashvins.
It makes both heaven and earth beautiful; come in it, true ones.

8.22.6 You generously plowed barley for Manu with a wolf in heaven long ago.
Today we praise you with kind thoughts, Ashvins, lords of beauty.

8.22.7 Come to us by the paths of truth, rich in strength.
By those paths you strengthened Trikshi, son of Trasadasyu, for great rule.

8.22.8 The soma has been pressed with stones for you, men rich in strength.
Come drink soma in the giver's home.

8.22.9 Climb into the chariot with its golden chest, Ashvins, rich in strength.
Harness your abundant sources of food.

8.22.10 With the help you gave Paktha, Adhrigu and the eager Babhru,
Come quickly, Ashvins, and heal whatever is sick.

8.22.11 Even today we call you, Ashvins, for one who has no cattle or support.
We singers call with songs.

8.22.12 Come with that help to my call, strong ones, which reaches all and is valued by all.
Come with the great food that helped Krivi grow, you two most generous men.

8.22.13 Even today I address and praise you Ashvins.
We seek you with respect.

8.22.14 By night and at dawn, beautiful lords, on your journey along Rudra's path,
Do not leave us to a hostile mortal, you two who are rich in strength.

8.22.15 At morning I, Sobhari, call you two Ashvins,
On your chariot, for a safe path, as a father calls.

8.22.16 Strong, quick as thought and pouring out joy, come fast with help.
Even from afar help us with your ancient gifts, generous ones.

8.22.17 Ashvins, you enjoy sweet drink above all; take the path to us with horses,
Cattle and gold, workers of wonders.

8.22.18 May we find in your coming all good things: good supplies, fine heroes,
Excellent riches and safe protection, Ashvins, rich in strength.

Hymn 8.23 — Seer: Vishvamanas Vaiyashva. Deity: Agni. Meter: Ushnih.

8.23.1 Praise the god who faces us, and sacrifice to Agni, knower of all births.
His smoke travels and his flame cannot be seized.

8.23.2 I praise in song Agni, giver among all peoples, Vishvamanas.
I praise him also as the winner over rival chariots.

8.23.3 Where help through hymns and food are gathered,
The carrier who knows what is near finds wealth.

8.23.4 His flame rose up, shining and never growing old.
His burning jaws shine beautifully among his troop.

8.23.5 Rise, fine performer of sacrifice, praised by divine favor.
Your great light shines before our eyes.

8.23.6 Agni, come with fine praises as offerings are made one after another.
You became a messenger who carries offerings.

8.23.7 I call Agni, your ancient priest for all peoples.
With this voice I sing to him and praise him for you.

8.23.8 People stir through sacrifice the one who works wonders,
A friend well placed among his people and devoted to truth.

8.23.9 Lovers of truth have respectfully approached him with song,
This keeper of truth who brings the sacrifice to completion.

8.23.10 Let our ordered sacrifices reach the foremost Angiras,
The most famous priest among the peoples.

8.23.11 Agni, those unfailing flames of yours shine brightly as they are fed,
Like strong horses eager to run.

8.23.12 Lord of nourishment, give us wealth and fine heroes.
Protect our children and their children in battles.

8.23.13 When Agni, lord of the people, is stirred up and welcomed in the human community,
He drives away all the evil spirits.

8.23.14 Hear my new hymn, Agni, hero and lord of the people.
Burn the deceitful evil spirits with your heat.

8.23.15 No hostile mortal can overcome by any trick
The person who gives offerings to Agni.

8.23.16 The seer Vyashva, seeking bulls, pleased you who find riches.
We light you for great wealth.

8.23.17 Ushanas Kavya installed you as priest,
The knower of births who sacrifices for Manu.

8.23.18 All the gods together appointed you messenger.
Quickly, god, you became the first to receive sacrifice.

8.23.19 Let a brave mortal choose this immortal messenger,
Pure, with a dark path behind him, ranging through the air.

8.23.20 We with raised ladles call on the brightly shining one,
The Agni of the peoples, who never grows old and has long deserved praise.

8.23.21 The mortal who offers him an oblation with gifts
Gains abundant food and the fame of strong sons.

8.23.22 The ladle filled with an offering respectfully approaches
Agni, knower of all births, the first and oldest at sacrifices.

8.23.23 Let us serve Agni, like Vyashva, with our best,
Most generous thoughts, this god with brilliant flames.

8.23.24 Seer Vaiyashva, sing hymns now, as Sthurayupa did,
To Agni who dwells in the home and reaches through the air.

8.23.25 Poets praise ancient Agni for help,
Guest of humans and son of trees.

8.23.26 Agni, greater than all, you settle among human offerings,
On the ritual grass, as people pay you respect.

8.23.27 Win us many desirable things, win the wealth we all desire:
Good heroes, children and lasting fame.

8.23.28 Agni, stir up the best gift for Sushamna and his people.
Young, generous god, always give to the family.

8.23.29 You bring us safely through, Agni, and give us food and cattle.
Increase our share of great wealth.

8.23.30 Agni, bring glorious Mitra and Varuna here,
The truthful, all-ruling kings of pure skill.

Hymn 8.24 — Seer: Vishvamanas Vaiyashva. Deity: Indra and Varu Saushamni. Meter: Ushnih, Anushtubh.

8.24.1 Friends, let us prepare a prayer for mace-bearing Indra.
I praise him for you, the boldest and bravest of men.

8.24.2 You are famous for your strength, killer of Vritra, and for killing Vritra.
With your gifts you outgive all generous men, hero.

8.24.3 Praised by us, bring us wealth and remarkable fame.
You give riches even to the person with nothing, bay-horsed one.

8.24.4 Bring what is special and dear to people, Indra.
Praised by us, bring it boldly, bold one.

8.24.5 No enemy stops your left or your right hand,
Nor blocks your path in the search for cattle, bay-horsed one.

8.24.6 I open your enclosure with songs like a pen for cattle, mace-bearer.
Fill your singer's desire and mind.

8.24.7 With all our thoughtful songs, Indra, greatest killer of Vritra,
Fierce leader, come here, generous one.

8.24.8 May we experience this new gift of yours, killer of Vritra,
Your desirable wealth, hero, much-invoked generous one.

8.24.9 Your strength, Indra, is indeed undefeated, best of men.
Your gift to a giver is free from harm, much-invoked one.

8.24.10 Pour out gifts, great and generous one, for great wealth, best of men.
Break even what is firm, generous one, to give generously.

8.24.11 Now our hopes have come to you even from elsewhere, mace-bearer.
Generous one, make them come true with your help.

8.24.12 I find no one but you, best of men, to give gifts,
Wealth, glory and strength, lover of songs.

8.24.13 Pour the soma drop for Indra; he will drink the sweet soma.
Through his generosity and greatness he will spur us on.

8.24.14 I called the lord of the bay horses, who joins strength with wisdom.
Listen now to your singer's request for horses.

8.24.15 No one braver than you has ever been born,
Nor anyone richer or better at making people glad.

8.24.16 Pour the most intoxicating sweet soma, ritual priest.
That is how the hero, who always grows stronger, is praised.

8.24.17 Indra, rider of the bay horses, no earlier praise
Has reached your strength or brought you such delight.

8.24.18 Desiring fame, we call the lord of prizes,
Who grows strong through sacrifices that never fail.

8.24.19 Come, friends, let us praise Indra, a man worthy of hymns,
Who alone towers over all peoples.

8.24.20 Speak words sweeter than butter and honey
To the wonderful god who opens the cattle pen and seeks cattle, shining in heaven.

8.24.21 His heroic deeds are without limit; no one can match his generosity.
His gift extends across the whole world like light.

8.24.22 Praise Indra as Vyashva did, powerful winner of prizes who controls the flood.
He generously gives a home to the person who gives.

8.24.23 Praise him now, Vaiyashva, the tenth and the ninth,
A wise one whose deeds peoples celebrate.

8.24.24 Mace in hand, you know how to avoid destruction,
Cleaning up day after day like one who sweeps a path.

8.24.25 Bring us that help, Indra, with which you work your greatest wonders.
Twice for Kutsa you broke the enemy and drove him away.

8.24.26 We ask you now for new help and the greatest rewards.
You can overcome every hostile force for us.

8.24.27 You freed us from narrow trouble and won what was desirable among the seven rivers.
Mighty one, you bent the Dasa's weapon down.

8.24.28 As Varu brought wealth for Sushamna and his companions,
Bring good fortune and prizes for the Vyashvas.

8.24.29 Let the generous reward of the soma-presser come to Vyashva:
A substantial gift numbering in hundreds and thousands.

8.24.30 If a man making sacrifice asks you, “Where is he, where is the doer?”
This Vala lies hidden, guarding the cow-rich place.

Hymn 8.25 — Seer: Vishvamanas Vaiyashva. Deity: Mitra and Varuna, the All-Gods. Meter: Ushnih.

8.25.1 You two watch over the whole world and deserve sacrifice among the gods.
Truthful gods of pure skill, people sacrifice to you.

8.25.2 Mitra and wise Varuna are like close companions in a chariot.
Born well from ancient times, they keep their ordinances.

8.25.3 Their mother, great Aditi, keeper of truth, bore them,
The all-knowing gods of the sun, with her great power.

8.25.4 Great Mitra and Varuna are ruling kings, powerful gods.
They keep truth and make the great truth known.

8.25.5 Grandchildren of great strength and sons of skill, both wise,
They pour out gifts and dwell over food.

8.25.6 When you two bring together heavenly and earthly gifts of food,
Let the rain clouds travel toward you.

8.25.7 From high heaven you look over everything like a herd.
Two truthful kings, you deserve our respect.

8.25.8 The two wise keepers of truth sit down to rule.
These lords hold on to their governing power.

8.25.9 With keener sight than the eye and vision free from error,
They notice things even with their eyes closed.

8.25.10 May divine Aditi and the Ashvins protect us.
May the Maruts, whose strength has grown, protect us.

8.25.11 Generous ones, guard our ship by day and by night.
Let us stay safe alongside your guardians.

8.25.12 May we be safe with generous Vishnu, whom none can hurt.
Hear us, Sindhu, flowing on your own, and think of us first.

8.25.13 We choose the best and safest protection,
Which Mitra, Varuna and Aryaman guard.

8.25.14 May Sindhu of the waters give us that protection, and the Maruts and Ashvins,
And Indra and Vishnu, generous together.

8.25.15 Those swift men turn back the attack of any hostile person,
Like a sharp blow striking back.

8.25.16 The single lord of the peoples surveys far and wide.
We follow his ordinances.

8.25.17 We follow the ancient homes of their rule
And the ordinances of Mitra and Varuna, heard far away.

8.25.18 With his ray he measured the boundaries of heaven and earth.
His greatness filled both worlds.

8.25.19 The sun has risen as light in the shelter of heaven,
Shining like Agni when he is kindled and fed.

8.25.20 The word rules over the long dwelling and wealth of cattle.
It has power to give food without poison.

8.25.21 I address that sun and both worlds at night and morning.
Always rise high for us among the generous.

8.25.22 We have received a silver chariot, harnessed,
For Ukshanyayana in Sushamna's household.

8.25.23 My two bay horses belong to those who can tame horses;
They carry men in their work.

8.25.24 With reins and whips, the wise horses go together with new thought,
Great prize-winning racers pulling the chariot.

Hymn 8.26 — Seers: Vishvamanas Vaiyashva and Vyashva Angirasa. Deity: the Ashvins, Vayu. Meter: Ushnih, Gayatri, Anushtubh.

8.26.1 I call your chariot to be praised together among generous people.
Strong ones, your skill cannot be defeated, and you bring strength.

8.26.2 You brought help to Varu and the great family of Sushamna, true ones.
You two strong ones come to them with help and bring strength.

8.26.3 We call you today with offerings, rich Ashvins.
You bring much food during the night.

8.26.4 Let your best-carrying chariot come here, Ashvins, famous men.
See Tura's songs and come toward their beauty.

8.26.5 Even when we go astray, Ashvins, you consider us, bringers of strength.
You two sons of Rudra carry us past enemies.

8.26.6 You wondrous workers circle all humanity swiftly.
You encourage thought and are honey-colored, lords of beauty.

8.26.7 Come to us, Ashvins, with wealth that feeds everyone.
Generous providers of strong sons, you never fail.

8.26.8 Indra and Ashvins, come toward this praise of mine.
Of all the gods, you are our closest allies today.

8.26.9 We call you as Vyashva did, longing for bulls.
Come here with good intentions, two wise ones.

8.26.10 Praise the Ashvins to gain sunlight; perhaps they will hear your call.
They may bring the Panis closer and make them move.

8.26.11 Hear Vaiyashva's call, you men; know this one of mine too.
Varuna, Mitra and Aryaman join you in one purpose.

8.26.12 Wise ones, day after day grant me the gifts you have given
And the blessings you have brought to generous people.

8.26.13 A person surrounds you with sacrifices like a bride with clothes.
The Ashvins make their adorers beautiful.

8.26.14 If someone knows your very broad path that protects men,
Travel around to us, Ashvins, who long for you.

8.26.15 Come to us, rich and strong ones, on the path that protects men.
You carry the sacrifice with song and scatter treachery.

8.26.16 Let our hymn, the best messenger of our calls,
Become a call to you, Ashvins.

8.26.17 Whether you enjoy your food in the sky's sea or in a home,
Hear me, immortals.

8.26.18 Sindhu, traveling on a golden path, is white and swift,
The best carrier among the rivers for you.

8.26.19 With this bright, well-praised thought of ours, Ashvins,
You travel on a shining path.

8.26.20 Harness your chariot, you who win with it; join us and feed us, generous one.
Come, Vayu, drink our sweet drink and visit our soma pressings.

8.26.21 Vayu, lord of truth and wonderful son-in-law of Tvashtar,
We choose your protections.

8.26.22 We people with pressed soma seek Vayu,
Tvashtar's son-in-law, ruler of wealth, for glorious gifts.

8.26.23 Vayu, come from the happy heaven and bring fine horses.
Bring the great one on your broad-winged chariot.

8.26.24 We call on you as the swiftest among men,
Generous as a pressing stone carried on a horse's back.

8.26.25 So, divine Vayu, first among gods, rejoicing in your mind,
Give us prizes, waters and thoughts.

Hymn 8.27 — Seer: Manu Vaivasvata. Deity: the All-Gods. Meter: Pragatha, Brihati.

8.27.1 Agni is priest in the song; the pressing stones and grass are at the sacrifice.
With a verse I approach the Maruts and Brihaspati, seeking the gods' excellent help.

8.27.2 Come to the animals, earth, trees, dawn, night and plants.
All-Gods, Vasus who know everything, protect our prayers.

8.27.3 Let our ancient sacrifice proceed to the gods through Agni,
To the Adityas, to Varuna who keeps his ordinance, and to the shining Maruts.

8.27.4 All-knowing gods who destroy enemies have helped Manu to grow.
Lead us to safe shelter with your secure protection, all-knowing ones.

8.27.5 Come to us today, all of one mind, all together.
Maruts and divine Aditi, come with our verse and song to this great household.

8.27.6 Maruts, go with our dear offerings; Mitra, come with your horses.
Let Indra, Varuna and the swift Adityas sit on our ritual grass.

8.27.7 We spread the ritual grass, set out food and press soma in order.
Varuna, we call on you with fires, as Manu did.

8.27.8 Come quickly, Maruts, Vishnu, Ashvins and Pushan, with honest thoughts.
Let Indra, mighty killer of Vritra, whom I praise, come first with those seeking reward.

8.27.9 Gods who do not deceive, give us safe shelter.
No one can break that defense, Vasus, from far away or even nearby.

8.27.10 Gods who drive enemies away, you are our kin and our friends.
Speak up for our old good fortune and quickly for new happiness.

8.27.11 Now I have sent respectful praise to you who know all,
Seeking a share of good things, like a lover approaching.

8.27.12 Savitar, our excellent guide, has stood up high, worthy of honor.
Those on two feet and four feet and birds have settled down to rest.

8.27.13 We call each god for help and each god for protection;
We call each god to win prizes, praising them with inspired thought.

8.27.14 All the gods together once shared gifts with Manu, being of one mind.
Let them make room for us today and for our children later.

8.27.15 I proclaim praise to you who do not deceive at the end of our praises.
Mitra and Varuna, no deceit strikes the mortal who serves your homes.

8.27.16 He overcomes death and finds great food when he gives to you by choice.
He prospers unharmed, grows through his children and thrives in every way.

8.27.17 He finds freedom from battle and travels easy roads,
Whom Aryaman, Mitra and Varuna together protect with their gifts.

8.27.18 Even on a plain make a downward path for him, and in a hard place easy passage.
Let even this hurtling stone vanish far from him without harm.

8.27.19 When the sun rises today, beloved rulers, maintain the truth.
Maintain it when he sets, when he wakes, or at midday, all-knowing ones.

8.27.20 Or if at evening, powerful gods, you travel according to truth, granting shelter to a giver,
Let us stand within that shelter, all-knowing Vasus.

8.27.21 At sunrise today and at the midday meal,
You give good things to thoughtful Manu who makes offerings.

8.27.22 Kings, we choose that shelter of yours, like a son asking for many protections.
Adityas, let us receive it as we bring offerings, and so gain better things.

Hymn 8.28 — Seer: Manu Vaivasvata. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri, Ushnih.

8.28.1 The thirty-three gods have sat down on the ritual grass.
They recognized him and sat down a second time.

8.28.2 Varuna, Mitra, Aryaman and Agni share gifts with us;
They come with their wives and receive the ritual cry.

8.28.3 Let them guard us from the west and north,
And from below and ahead, together with every people.

8.28.4 Let it be as the gods wish; no one breaks their will,
Not even an ungenerous mortal.

8.28.5 Seven spears belong to the seven, and seven forms of glory.
They have taken on seven beauties.

Hymn 8.29 — Seer: Manu Vaivasvata or Kashyapa Maricha. Deity: the All-Gods. Meter: Dvipada Viraj.

8.29.1 One reddish young god with a fine voice puts on gold ornaments of many colors.

8.29.2 One bright wise god has taken his place among the gods.

8.29.3 One firm god among the gods holds an iron ax in his hand.

8.29.4 One holds a mace (the thunderbolt) in his hand and kills enemies with it.

8.29.5 One bright fierce god holds a sharp weapon and healing medicine in his hand.

8.29.6 One fills the paths like a thief who knows where treasures lie.

8.29.7 One far-ranging god took three steps where the gods rejoice.

8.29.8 Two travel with one woman as though living abroad; they stay together.

8.29.9 Two ruling kings have made a common seat in heaven and receive butter offerings.

8.29.10 Some sang a great chant and by it made the sun shine.

Hymn 8.30 — Seer: Manu Vaivasvata. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri, Ushnih, Brihati, Anushtubh.

8.30.1 None of you gods is small or a child.
Every one of you is truly great.

8.30.2 So you thirty-three gods who destroy enemies have been praised,
Gods of Manu, worthy of sacrifice.

8.30.3 Rescue us and protect us; speak for us.
Do not lead us far away from the ancestral path of Manu.

8.30.4 All you gods who are here, including Agni who belongs to all people,
Give us broad shelter and protect our cattle and horses.

Hymn 8.31 — Seer: Manu Vaivasvata. Deity: the sacrifice, its patron, the married couple, and blessings for the couple. Meter: Gayatri, Anushtubh, Pankti.

8.31.1 Whoever sacrifices, presses soma and cooks the offering
Has pleased Indra with his prayer.

8.31.2 The one who offers him a cake and soma mixed with milk,
Powerful Indra protects from trouble.

8.31.3 His glorious, god-driven chariot will thrive,
Defeating every hostile force.

8.31.4 In his house, full of children, the milk cow of plenty
Gives milk day after day without running out.

8.31.5 The husband and wife who press soma together with one purpose
And bring it to the gods with regular milk offerings,

8.31.6 They come together to the ritual grass and eat the food prepared.
Those two do not fail to win prizes.

8.31.7 They do not deceive the gods or hide from their favor.
They seek great fame.

8.31.8 Together with sons and daughters, they live a full life.
Both wear golden ornaments.

8.31.9 They offer fire sacrifices and have earned riches; they give gifts for immortality.
They stroke the hairy cow's udder together and serve the gods.

8.31.10 We choose the mountains' and the rivers' protection,
And the help of Vishnu who stands with us.

8.31.11 Let Pushan, wealth and Bhaga come, giving complete well-being.
May the broad road lead to safety.

8.31.12 Let devotion to the divine mind come without hindrance,
And let the Adityas give freedom from harm.

8.31.13 Mitra, Aryaman and Varuna are our guardians.
The paths of truth are easy to travel.

8.31.14 I praise your ancient god Agni with a song, giver of riches.
Serve him, beloved of many, like a friend who establishes a home.

8.31.15 The man who wants to sacrifice according to the gods' wishes
Will quickly have a god-filled chariot or be a hero in battles.

8.31.16 You will not be hurt, sacrificer, soma presser or lover of gods,
If you sacrifice according to the gods' wishes.

8.31.17 No one can spoil his work or separate him from it,
If the sacrificer sacrifices according to the gods' wishes.

8.31.18 Here he will find good heroes and excellent horses,
If the sacrificer sacrifices according to the gods' wishes.

Hymn 8.32 — Seer: Medhatithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.32.1 Kanvas, sing about Indra's deeds,
In the delight of the soma drink.

8.32.2 Fierce Indra killed Sribinda, Anarshani and Pipru,
The powerful Dasa, and let the waters flow.

8.32.3 You struck down the high dwelling of great Arbuda.
You did that brave deed, Indra.

8.32.4 In response to the one whose fame has been heard, I call
The bold, fine-jawed one for help, rushing like a mountain torrent.

8.32.5 Enjoying the soma, hero, you break open the enclosures
Of cattle and horses as if they were a fort.

8.32.6 If you enjoy my pressed soma and take pleasure in the hymn,
Come to us from afar by your own will.

8.32.7 We too are your singers, Indra, lover of songs.
Soma drinker, strengthen us.

8.32.8 Give us nourishing food that does not run out,
Generous one, for you have plentiful wealth.

8.32.9 Make us owners of cattle, gold and horses.
Let us take hold of rich supplies.

8.32.10 We call the one who speaks great praises, whose hand pours out gifts,
For help; he acts rightly to protect us.

8.32.11 Indra, killer of Vritra, does this even at the gathering,
Giving many riches to his singers.

8.32.12 Strong Indra is able to help us
And bring gifts with all his forms of aid.

8.32.13 Sing to Indra, the great support of wealth,
Who carries people safely across and befriends the soma presser.

8.32.14 He comes to us, great and firm, winning fame in battles.
By strength he rules abundant riches.

8.32.15 No one controls his powers or his kind words;
No one can say that he will not give.

8.32.16 Those who press soma do not owe a debt of prayer now.
No one has drunk soma without answering it.

8.32.17 Sing to the praiseworthy one, recite hymns to the praiseworthy one.
Make prayer to the praiseworthy one.

8.32.18 The praiseworthy Indra has torn open thousands of barriers
And helps those who sacrifice win prizes.

8.32.19 Travel freely as you wish, responding to the peoples' calls.
Indra, drink the pressed soma.

8.32.20 Drink from your own share, and from what comes with Tugra's son,
And also from this soma that belongs to you, Indra.

8.32.21 Go past the angry enemy; approach the man who has pressed soma.
Drink this given and pressed drink.

8.32.22 Come from three distances; come past the five peoples.
The songs call out to you, Indra.

8.32.23 Let my songs hold you, as the sun sends out its rays,
Together like waters flowing down to low ground.

8.32.24 Ritual priest, pour soma for the strong, broad-jawed hero.
Bring him the pressed drink.

8.32.25 He broke open the cloud above and sent down the rivers.
He brought ripe food among the cattle.

8.32.26 He killed Vritra, Richisha, Aurnavabha and the powerful one.
He struck Arbuda down with frost.

8.32.27 Sing your god-given prayer to the fierce, relentless one,
Who cannot be overcome and who attacks.

8.32.28 Indra is aware of all the gods' ordinances
In the joy of the pressed soma drink.

8.32.29 Your two golden-maned bay horses are here for shared delight;
They carry what is set out as an offering.

8.32.30 Those two bay horses praised by Priyamedha bring you near, much-praised one,
To drink soma.

Hymn 8.33 — Seer: Medhyatithi Kanva. Deity: Indra. Meter: Brihati, Gayatri, Anushtubh.

8.33.1 We have pressed soma and spread the grass. Like water,
Your singers gather around the purifier's streams, killer of Vritra.

8.33.2 When soma is pressed, singing men call you, generous one, with hymns.
When will you come home thirsty for the drink, Indra, like a bull to water?

8.33.3 With the Kanvas, boldly seize a thousandfold prize.
We quickly ask you for cattle, generous one of tawny appearance who sees all people.

8.33.4 Medhyatithi, sing: “Indra, drink the soma to delight.”
His golden chariot with its mace joins his bay horses at the pressing.

8.33.5 I praise the lord who presses well and gives generously, whose plans are good,
Indra who creates thousands, gives hundreds, and breaks forts open.

8.33.6 He is bold and unrestrained, strong, with power in his beard.
He has spreading fame, moves swiftly, is much praised, and is strong as a bull in wisdom.

8.33.7 Who knows when he drinks with the pressed soma, or what he has decided?
Here he is, breaking forts with power and rejoicing in the drink, broad-jawed.

8.33.8 Like a wild beast or elephant, he spreads his gifts far and wide.
No one holds you back when you come for pressed soma; you travel in great strength.

8.33.9 He is fierce, unconquered and ready to fight.
If generous Indra hears his singer's call, he will not fail to come.

8.33.10 You are truly strong, driven by strength and never held back.
You are known as strong both far away and nearby, fierce one.

8.33.11 Your reins are strong, your golden whip is strong,
Your chariot and bay horses are strong, and you are strong, generous wise one.

8.33.12 Let a strong presser press soma for you; bring it, strong one.
The strong drink has been placed in the strong rivers for you, driver of the bay horses.

8.33.13 Come, Indra, to drink the sweet soma, strongest one.
Will the generous, wise one not hear our songs, prayers and hymns?

8.33.14 Let the two bay horses yoked to your chariot carry you here,
Even across the rival's soma pressings, killer of Vritra, wise one.

8.33.15 Receive our closest hymn today, great giver.
Let our soma pressings bring you the greatest joy, bright soma drinker.

8.33.16 The hero who brought us here does not enjoy praise
From you or me or teaching from another.

8.33.17 Indra himself said a woman's mind is hard to guide,
And her resolve is quick.

8.33.18 Even a pair of fast horses, pouring out joy, draw his chariot.
In this way the stronger one goes farther.

8.33.19 Look down, not up; keep your two feet close together.
Do not let them see your private parts: you have become a woman who speaks prayers.

Hymn 8.34 — Seers: Nipatithi Kanva, and Sahasra, Vasurochis Angirasa in verses 16–18. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.34.1 Come, Indra, with your bay horses to Kanva's fine hymn.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.2 Let the pressing stone call you here with its sound of soma.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.3 Here their troops have broken away; the wolf does not shake them.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.4 The Kanvas call you here for help and for winning prizes.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.5 I set aside for you the first drink of the pressed soma, strong one.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.6 Come with plenty of thought to help us, wise in every way.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.7 Come to us, generous one with a thousand forms of help and a hundred gifts.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.8 Let the priest appointed by Manu bring you here, praised god, among the gods.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.9 Your two joy-bringing bay horses carry you like wings carrying a falcon.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.10 Come all around us, honorable one, to drink soma offered with “svaha.”
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.11 Hear us and come; enjoy our hymns here.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.12 Come with your matched horses, horses gathered together for the journey.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.13 Come from the mountains and from the far side of the sea.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.14 Bring us thousands of cattle and horses, hero.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.15 Bring us thousands and tens of thousands and hundreds.
Go to the heaven of that ruler of heaven, you who dwell in the day.

8.34.16 Indra and Vasurochis gave me a thousand,
The strongest livestock and horses.

8.34.17 Straight-backed, faster than wind, reddish, moving swiftly,
They shine like suns.

8.34.18 Among Paravata's gifts, with swift and rolling wheels,
I stood in the middle of the forest.

Hymn 8.35 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh, Pankti, Brihati.

8.35.1 With Agni, Indra, Varuna, Vishnu, the Adityas, Rudras and Vasus,
And together with Dawn and Surya, drink soma, Ashvins.

8.35.2 With every prayer, the strong world, heaven, earth and mountains,
And together with Dawn and Surya, drink soma, Ashvins.

8.35.3 With all the gods, the three times eleven, the waters, Maruts and Bhrigus,
And together with Dawn and Surya, drink soma, Ashvins.

8.35.4 Enjoy the sacrifice and hear my call; come to all the pressings here, gods.
Together with Dawn and Surya, bring us food, Ashvins.

8.35.5 Enjoy our hymn as young men enjoy a young woman; come to every pressing, gods.
Together with Dawn and Surya, bring us food, Ashvins.

8.35.6 Enjoy our songs and sacrifice; come to every pressing here, gods.
Together with Dawn and Surya, bring us food, Ashvins.

8.35.7 Fly up like yellow birds in the woods; come to the pressed soma like buffaloes.
Together with Dawn and Surya, take the path here three times, Ashvins.

8.35.8 Fly like swans or travelers; come to the pressed soma like buffaloes.
Together with Dawn and Surya, take the path here three times, Ashvins.

8.35.9 Fly like falcons for our offerings; come to the pressed soma like buffaloes.
Together with Dawn and Surya, take the path here three times, Ashvins.

8.35.10 Drink, be satisfied, and come; give us offspring and wealth.
Together with Dawn and Surya, give us nourishment, Ashvins.

8.35.11 Win, receive praise, and protect us; give us offspring and wealth.
Together with Dawn and Surya, give us nourishment, Ashvins.

8.35.12 Kill our enemies and support our friends; give us offspring and wealth.
Together with Dawn and Surya, give us nourishment, Ashvins.

8.35.13 With Mitra, Varuna, the law and the Maruts, come at the singer's call.
Together with Dawn, Surya and the Adityas, come, Ashvins.

8.35.14 With the Angirases, Vishnu and the Maruts, come at the singer's call.
Together with Dawn, Surya and the Adityas, come, Ashvins.

8.35.15 With the Ribhus, strong prizes and the Maruts, come at the singer's call.
Together with Dawn, Surya and the Adityas, come, Ashvins.

8.35.16 Strengthen prayer and thought; kill evil spirits and drive away sickness.
Together with Dawn and Surya, help the soma presser, Ashvins.

8.35.17 Strengthen royal power and the men; kill evil spirits and drive away sickness.
Together with Dawn and Surya, help the soma presser, Ashvins.

8.35.18 Strengthen milk cows and the peoples; kill evil spirits and drive away sickness.
Together with Dawn and Surya, help the soma presser, Ashvins.

8.35.19 Hear Shyavashva's ancient praise, as you heard Atri's, you bringers of joy.
Together with Dawn and Surya, come to the soma left overnight, Ashvins.

8.35.20 Send streams toward Shyavashva's fine praises as he presses soma, bringers of joy.
Together with Dawn and Surya, come to the soma left overnight, Ashvins.

8.35.21 Draw your reins toward Shyavashva's sacrifices as he presses soma, bringers of joy.
Together with Dawn and Surya, come to the soma left overnight, Ashvins.

8.35.22 Turn your chariot this way and drink the sweet soma.
Come, Ashvins; I call you for help. Give treasures to the giver.

8.35.23 When the sacrifice proceeds with respectful words, come to drink the prepared soma.
Come, Ashvins; I call you for help. Give treasures to the giver.

8.35.24 Be satisfied with the soma pressed and offered with “svaha,” gods.
Come, Ashvins; I call you for help. Give treasures to the giver.

Hymn 8.36 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Indra. Meter: Shakvari, Pankti.

8.36.1 You protect the man who presses soma and spreads the grass; drink soma for joy, wise one.
All have reserved your share: you defeat every battle and move far and wide. Indra, with the Maruts, victor in the waters and lord of truth!

8.36.2 Protect your singer anew, generous one; drink soma for joy, wise one.
All have reserved your share: you defeat every battle and move far and wide. Indra, with the Maruts, victor in the waters and lord of truth!

8.36.3 The gods seek your help through nourishing strength; drink soma for joy, wise one.
All have reserved your share: you defeat every battle and move far and wide. Indra, with the Maruts, victor in the waters and lord of truth!

8.36.4 You gave birth to heaven and earth; drink soma for joy, wise one.
All have reserved your share: you defeat every battle and move far and wide. Indra, with the Maruts, victor in the waters and lord of truth!

8.36.5 You gave birth to horses and cattle; drink soma for joy, wise one.
All have reserved your share: you defeat every battle and move far and wide. Indra, with the Maruts, victor in the waters and lord of truth!

8.36.6 Make the Atris' hymn great, mace-bearer; drink soma for joy, wise one.
All have reserved your share: you defeat every battle and move far and wide. Indra, with the Maruts, victor in the waters and lord of truth!

8.36.7 Hear Shyavashva as he presses soma, as you heard Atri working.
You alone, Indra, helped Trasadasyu defeat men and made the prayers grow.

Hymn 8.37 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Indra. Meter: Pankti, Jagati.

8.37.1 You have helped this prayer in fights against Vritra and the soma presser in every way, lord of power, Indra.
Drink soma from the midday pressing, killer of Vritra, blameless mace-bearer.

8.37.2 You overcome enemies and their attacks, fierce lord of power, Indra, with every kind of help.
Drink soma from the midday pressing, killer of Vritra, blameless mace-bearer.

8.37.3 You rule this world as its sole king, lord of power, Indra, with every kind of help.
Drink soma from the midday pressing, killer of Vritra, blameless mace-bearer.

8.37.4 You alone separate those who stood together, lord of power, Indra, with every kind of help.
Drink soma from the midday pressing, killer of Vritra, blameless mace-bearer.

8.37.5 You rule both peaceful rest and active movement, lord of power, Indra, with every kind of help.
Drink soma from the midday pressing, killer of Vritra, blameless mace-bearer.

8.37.6 You protect us for our rule and have indeed protected us, lord of power, Indra, with every kind of help.
Drink soma from the midday pressing, killer of Vritra, blameless mace-bearer.

8.37.7 Hear singing Shyavashva as you heard Atri at work.
You alone helped Trasadasyu defeat men, Indra, and increased his rule.

Hymn 8.38 — Seer: Shyavashva Atreya. Deity: Indra and Agni. Meter: Gayatri.

8.38.1 You two are priests of the sacrifice and winners in contests and work.
Indra and Agni, pay attention to it.

8.38.2 You two move with chariots, kill Vritra and cannot be defeated.
Indra and Agni, pay attention to it.

8.38.3 Men have extracted this sweet, intoxicating drink for you with stones.
Indra and Agni, pay attention to it.

8.38.4 Enjoy the sacrifice for food and the pressed soma, praised together.
Indra and Agni, come, you two men.

8.38.5 Enjoy these soma pressings that carry the offerings to you.
Indra and Agni, come, you two men.

8.38.6 Enjoy this fine praise of mine on the path of Gayatri song.
Indra and Agni, come, you two men.

8.38.7 Come with the gods who travel at morning and win riches,
Indra and Agni, to drink soma.

8.38.8 Hear the call of Shyavashva, who presses soma, and the Atris,
Indra and Agni, to drink soma.

8.38.9 I call you for help as the wise ones have called you,
Indra and Agni, to drink soma.

8.38.10 I choose help from Indra and Agni, accompanied by Sarasvati.
A Gayatri song is sung to these two.

Hymn 8.39 — Seer: Nabhaka Kanva. Deity: Agni. Meter: Pankti.

8.39.1 I have praised Agni, who deserves songs; I praise Agni to sacrifice.
Let Agni bring the gods to us; the poet serves as messenger at both gatherings. Let all the others perish.

8.39.2 Place my new words in their hearts, Agni.
Drive away enemies and every hostility of those who shout threats; let the fierce ones go away. Let all the others perish.

8.39.3 My prayers are offered to you, Agni, like butter in the ladle's mouth.
Make them known among the gods; you are the ancient kind messenger of Vivasvat. Let all the others perish.

8.39.4 Agni gives each person just the help he needs.
With offerings of food, he gives the Vasus well-being and peace for every call to the gods. Let all the others perish.

8.39.5 Agni knows through powerful, remarkable deeds.
As priest of lasting ceremonies, surrounded by gifts, he strengthens what stands before him. Let all the others perish.

8.39.6 Agni knows the births of the gods and the hidden ways of mortals.
Agni gives wealth and opens the doors with fresh, fine offerings. Let all the others perish.

8.39.7 Agni is wealth among gods and present among peoples who offer sacrifices.
The god gladly nourishes everything, including many poems, like the earth; he deserves sacrifice among gods. Let all the others perish.

8.39.8 We have come to Agni, who dwells among the seven peoples and in all the rivers,
Who lives in three homes and destroys Dasas for Mandhatar, ancient in sacrifices. Let all the others perish.

8.39.9 Wise Agni dwells in the three places with three elements of the rite.
Let our decorated poet and messenger sacrifice to the three times eleven gods and please us. Let all the others perish.

8.39.10 You alone rule wealth among humans and gods, ancient Agni.
The flowing waters circle you as you travel in your own light. Let all the others perish.

Hymn 8.40 — Seer: Nabhaka Kanva. Deity: Indra and Agni. Meter: Pankti, Shakvari, Trishtubh.

8.40.1 Indra and Agni, give us wealth with which we can stand firm.
Let us overcome even strong opponents in battle, like wind driving fire through a forest. Let all the others perish.

8.40.2 We do not neglect you both, and we sacrifice to Indra, strongest among men.
Let him come with horses to win prizes and rewards for our prayers. Let all the others perish.

8.40.3 Indra and Agni dwell in the midst of conflicts.
Two wise ones, asked for friendship, receive the prayer of these men with wisdom. Let all the others perish.

8.40.4 Praise Indra and Agni, and sacrifice with a song as Nabhaka did.
They hold this whole moving world and heaven and earth with great wealth in their care. Let all the others perish.

8.40.5 Let prayers rise for Indra and Agni as they did for Nabhaka.
They opened the seven-bottomed sea and its winding shore; Indra rules through strength. Let all the others perish.

8.40.6 Cut down the Dasa's power, as ancient people cleared a tangled tree.
Let us share with Indra the wealth he gathered. Let all the others perish.

8.40.7 When these peoples call to Indra and Agni with their own songs,
Let us defeat those who fight us with our men and win over those who threaten us. Let all the others perish.

8.40.8 The white flood rises from heaven with bright light.
The rivers follow Indra and Agni's ordinance; they freed the rivers from their bonds. Let all the others perish.

8.40.9 Your thoughts and praises are many, Indra; you help your son, bay-horsed one.
As a strong hero, you join us in prayers that achieve their purpose. Let all the others perish.

8.40.10 Strengthen with good praise the fiery hero who deserves songs.
By strength he breaks Shushna's eggs and wins the sunlit waters. Let all the others perish.

8.40.11 Strengthen this good sacrificer, true hero present at the proper time.
He breaks Shushna's eggs with his horses and wins the sunlit waters. Let all the others perish.

8.40.12 So I have spoken new praise to Indra and Agni as our fathers did, as Mandhatar and the Angirases did.
Protect us with threefold shelter and let us be owners of riches.

Hymn 8.41 — Seer: Nabhaka Kanva. Deity: Varuna. Meter: Pankti.

8.41.1 Sing to Varuna and the Maruts to gain plenty, gods who know more than we do.
Through thought Varuna guards humans and animals like a herdsman guards cattle. Let all the others perish.

8.41.2 Praise him with a common song, our ancestors' thoughts and Nabhaka's words.
He rises above the rivers, their seventh sister, placed in their midst. Let all the others perish.

8.41.3 He embraced the nights and used his power to place the dawns; he watches all things.
Three dawns grow according to his ordinance, following his paths. Let all the others perish.

8.41.4 He held the heights in their places and looked down upon the earth.
The mother sees that ancient place of Varuna and the sevenfold way; he travels like a guardian. Let all the others perish.

8.41.5 He upholds the worlds and knows the hidden names of the shining ones.
The wise one nourishes many forms of thought, like heaven. Let all the others perish.

8.41.6 All works of wisdom rest in him like spokes in a wheel's center.
In the cattle pen Trita reverently harnesses horses, as cattle are gathered together. Let all the others perish.

8.41.7 He dwells in his own home and watches over all living things.
All the gods follow Varuna's ordinance in his house and dwellings. Let all the others perish.

8.41.8 He is the hidden sea, swiftly rising toward heaven as he sets sacred words in waters.
He climbs to the sky, covering paths with his shining power. Let all the others perish.

8.41.9 His three bright, far-seeing worlds are set high above.
Three higher regions filled Varuna's lasting seat; he rules the seven. Let all the others perish.

8.41.10 He dressed the bright ones in white and set ordinances for the dark ones.
He measured the ancient dwelling; like a post he separated the worlds and held up heaven. Let all the others perish.

Hymn 8.42 — Seer: Nabhaka Kanva, or Archana Atreya. Deity: Varuna and the Ashvins. Meter: Trishtubh, Anushtubh.

8.42.1 All-knowing Varuna upheld heaven and measured earth's breadth.
The ruling king sits in every world: all these are Varuna's ordinances.

8.42.2 So honor great Varuna with respect, the wise guardian of immortality.
Let him grant us threefold shelter; let heaven and earth protect us in their care.

8.42.3 Divine Varuna, strengthen the will and skill of the one learning this prayer.
With them let us cross every difficulty and board a ship that carries us safely.

8.42.4 The pressing stones and inspired poets call you Ashvins with prayers.
Come, true ones, to drink soma. Let all the others perish.

8.42.5 Just as the inspired Atri called to you Ashvins with songs,
Come, true ones, to drink soma. Let all the others perish.

8.42.6 So I call on you for help, as the wise people called you,
Come, true ones, to drink soma. Let all the others perish.

Hymn 8.43 — Seer: Virupa Angirasa. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.43.1 These songs and hymns rise for wise Agni,
Whose sacrifices cannot be stopped.

8.43.2 For you, Agni, knower of all births, who sees all people and longs for it,
I make a fine song of praise.

8.43.3 Your sharp flames are like shafts of sunlight, Agni.
They consume the forests with their teeth.

8.43.4 The tawny fires, marked by smoke and driven by wind,
Run in different directions toward heaven.

8.43.5 Those separate fires are visible when kindled,
Like signs of approaching dawns.

8.43.6 Dark clouds of dust rise at the feet of Agni, knower of births,
When he grows on the earth.

8.43.7 Agni eats the plants, making them his food, and never stops,
Even when they grow young again.

8.43.8 He bends low with his tongues and roars with his flames.
Agni shines in the forests.

8.43.9 Agni, you live among waters and grow through plants.
You are born again in the womb.

8.43.10 Your flame rises and shines from the butter fed to you, Agni,
Poured from the ladle into your mouth.

8.43.11 For Agni, who eats bulls and barren cows, who carries soma on his back,
We offer hymns to this maker.

8.43.12 We seek you with respect, priest of excellent wisdom,
Agni, with sticks of kindling.

8.43.13 We call on you, bright Agni fed with offerings,
As the Bhrigus, Manu and the Angirases did.

8.43.14 Agni, as a poet you are lit by another poet,
As a good friend by a friend, and as fire by fire.

8.43.15 Give the generous poet wealth by the thousands,
Agni, and food that brings heroes.

8.43.16 Brother Agni, made by strength, with red horses and pure ordinances,
Enjoy my hymn.

8.43.17 Agni, when praised by me, you move toward the calling cow,
Like cattle entering their pen.

8.43.18 Agni, foremost of the Angirases, all these different peoples,
Living in good homes, have turned toward you to meet their desires.

8.43.19 The thoughtful, wise and discerning poets
Have urged Agni on, who sits amid the wood.

8.43.20 As they perform the sacrifice, they praise you in contests,
Agni, strong carrier and priest.

8.43.21 You face many places and rule all peoples.
We call on you in battles.

8.43.22 Praise Agni, who shines when fed with butter.
Let him hear our call.

8.43.23 We call on you, Agni, knower of births, who listens
And drives our enemies away.

8.43.24 I praise Agni, remarkable king of the peoples,
The overseer of their laws; let him hear us.

8.43.25 We urge Agni on like a prizewinning horse,
A strong man who protects all life.

8.43.26 Destroying attackers, driving off enemies and always burning evil spirits,
Shine with your sharp flame, Agni.

8.43.27 The Agni whom people light as Manu did, greatest Angiras,
Let that Agni hear my words.

8.43.28 Whether you were born in heaven or in the waters, Agni, made by strength,
We call you with songs.

8.43.29 All these many peoples provide you food
So that you may eat it.

8.43.30 Agni, may we be wise each day and see people clearly,
Crossing every difficult place.

8.43.31 We seek with joyful hearts Agni the joyful one,
Loved by many, strong and bright with purifying flames.

8.43.32 Agni, shining with wealth, you send out rays like the sun,
And defeat the threatening darkness.

8.43.33 We ask you, strong one, for that gift that never runs out,
Desirable wealth from you, Agni.

Hymn 8.44 — Seer: Virupa Angirasa. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.44.1 Serve Agni with kindling; wake the guest with butter.
Pour offerings into his fire.

8.44.2 Enjoy my hymn, Agni, and grow strong through this prayer.
Welcome our good songs.

8.44.3 I place Agni, the carrier of offerings, before us as messenger.
I ask him to seat the gods here.

8.44.4 When you are kindled, your large, bright flames,
Agni, rise upward.

8.44.5 May my butter-filled ladles approach you, eager god.
Agni, enjoy our offerings.

8.44.6 I praise Agni, the joyful priest who acts at the right time,
With bright light and spreading radiance; let him hear us.

8.44.7 He is the ancient priest, Agni, who deserves praise,
Gladly welcomed, wise in thought and the beauty of sacrifices.

8.44.8 Enjoy these offerings in order, foremost Angiras.
Agni, lead the sacrifice at its right time.

8.44.9 Shining friend with bright flames, bring the divine people here.
You know them when you are lit.

8.44.10 We seek the wise, honest priest marked by smoke and spreading light,
The sign of sacrifices.

8.44.11 Protect us, Agni, against those who harm us, god.
Break their hatred, one born of strength.

8.44.12 Agni makes his own body beautiful with ancient prayer.
This poet grows through a poet's words.

8.44.13 I call Agni, child of nourishment, with purifying flames,
At this well-ordered sacrifice.

8.44.14 Agni, be our friend with your bright flame,
And sit with the gods upon the ritual grass.

8.44.15 The mortal who tends the god Agni in his home
Will see Agni's wealth shine for him.

8.44.16 Agni is heaven's summit and head, and lord of this earth.
He stirs the seeds of the waters.

8.44.17 Your pure, bright flames rise and shine, Agni.
Your lights are blazing fires.

8.44.18 You rule the desirable gift, Agni, lord of sunlight.
Let me be a singer under your protection.

8.44.19 Thoughtful people stir you with their insights, Agni.
Let our songs make you stronger.

8.44.20 We choose the friendship of Agni,
The ever-singing, faithful messenger who follows his own law.

8.44.21 Agni keeps the purest ordinances, is a pure poet and wise seer.
He shines clean when fed with offerings.

8.44.22 Let my thoughts and songs always strengthen you, Agni.
Recognize our friendship.

8.44.23 If I were you, Agni, and you were me,
Your wishes would indeed come true here.

8.44.24 You are rich and lord of riches, Agni, shining with wealth.
Let us share your good favor.

8.44.25 Your ordinances are firm, Agni. Songs rush to you,
Calling aloud like rivers to the sea.

8.44.26 I honor young Agni, lord of the people,
Wise one who eats everything and protects many, with my prayers.

8.44.27 With hymns we seek Agni, leader of sacrifices,
Strong god with sharp teeth.

8.44.28 Agni, may this person become your singer and friend.
Pure one, be kind to him.

8.44.29 You are wise and watchful, living in the wood,
Agni, and always shining in heaven.

8.44.30 Agni, wise and generous one, extend our lives
Before hardship or enemies reach us.

Hymn 8.45 — Seer: Trishoka Kanva. Deity: Indra, and Agni with Indra in verse 1. Meter: Gayatri.

8.45.1 Come to those who light Agni and regularly spread ritual grass;
Young Indra is their friend.

8.45.2 They have plentiful fuel, many words of praise and broad sacrificial posts;
Young Indra is their friend.

8.45.3 The hero fights alongside his strong men, even when no battle was expected;
Young Indra is their friend.

8.45.4 At birth, Vritra's killer took his weapon and asked his mother:
“Who are the fierce ones? Who are famous?”

8.45.5 He who wanted to be your enemy spoke against your strength,
Like water fighting a mountain.

8.45.6 Hear this too, generous one: what you desire, you accomplish;
What you make firm stays firm.

8.45.7 Indra, maker of contests, goes into the race, longing for fine horses,
The best chariot driver of all.

8.45.8 Scatter every enemy in every direction, mace-bearer.
Make us famous above all others.

8.45.9 Let Indra place our chariot in front to win the prize,
Where deceivers cannot overturn it.

8.45.10 Let us turn your enemies aside, strong one; you are ready to give.
May we come to cattle-rich Indra.

8.45.11 Though we move slowly, mace-bearer, let us have horses and a hundred cows,
Free to speak and free from harm.

8.45.12 Your hundreds and thousands of generous gifts rise day after day
For your singers.

8.45.13 We know you win wealth, Indra, and can break even firm things,
Opening them up like a home.

8.45.14 Let the bold drops delight even you on high, wise one.
We seek you as one seeks a Pani for his goods.

8.45.15 Bring us knowledge of that rich, generous man
Who has worked hard to give gifts.

8.45.16 Your soma-pressing friends see you, Indra,
As people see a well-fed animal.

8.45.17 Though you hear well, we call you for help from afar,
As if you were deaf.

8.45.18 If you hear this call, do what is hard to resist.
Be our closest companion.

8.45.19 Even when trouble has come to you, we have thought of you.
Indra, give us cattle.

8.45.20 We cling to you like old women clinging to a staff, lord of strength.
We long for you at our gathering.

8.45.21 Sing praise to strong Indra with his many powers.
No one stops him in battle.

8.45.22 To you, strong bull, I pour the pressed soma for drinking.
Drink your fill and enjoy it.

8.45.23 Do not let foolish men who give no help deceive you with mockery.
Do not favor those who hate prayers.

8.45.24 Enjoy abundant soma here for our great wealth.
Drink like a wild bull at a pond.

8.45.25 Tell in the assemblies about the old and new acts
Of the killer of Vritra far away.

8.45.26 Indra drank the soma pressed by Kadru for the thousand-armed man.
Here he showed his might.

8.45.27 What you learned among the Turvashas and Yadus is true and undeniable.
It reached him in his struggle and work.

8.45.28 I praise you as the one who brings people across,
Who wins the common prize of cattle.

8.45.29 Indra, strengthened by Tugra's son at the pressed soma,
Is like a great craftsman honored with hymns.

8.45.30 For Trishoka he cut through the broad mountain,
To make a path for cattle to come out.

8.45.31 When you form a plan in your mind and, enjoying soma, go to sacrifice,
Do not do that harm, Indra; be kind.

8.45.32 Even a small act of one like you is heard across the earth.
Let your mind come toward us, Indra.

8.45.33 These fine stories and praises will be yours
When you show kindness to us, Indra.

8.45.34 Do not kill us for one wrong, or two or three,
Or even for many wrongs, hero.

8.45.35 I fear you, fierce and terrible one,
Who breaks those who attack and overcomes hostilities.

8.45.36 Do not let me know the loss of a friend or a son, rich one.
Let your mind turn back toward us.

8.45.37 What unfailing young man ever said to his friend,
“Leave me”? Who wants to abandon us?

8.45.38 So at the pressed soma, strong bull, you drive away many enemies,
Moving through the low ground like one chasing dogs.

8.45.39 I take hold of your two bay horses, guided by words and pulling a fine chariot,
When you offer gifts in return for our prayers.

8.45.40 Break every enemy apart, drive away threats and defeat those who attack.
Then bring us desirable wealth.

8.45.41 Whatever desirable wealth is carried away inside strong places,
In firm ground or behind rocks, bring us that.

8.45.42 Whatever abundant gifts all the people know you have,
Bring us that desirable wealth.

Hymn 8.46 — Seer: Vasha Ashvya. Deity: Indra, Prithushravas Kanita, Vayu. Meter: Gayatri.

8.46.1 We belong to you, Indra, generous guide rich in gifts,
Rider of the bay horses.

8.46.2 We truly know you, mace-bearer, as giver of food.
We know you as giver of wealth.

8.46.3 Singers praise your greatness in songs,
You of a hundred powers and a hundred forms of help.

8.46.4 The mortal whom the Maruts, Aryaman and Mitra protect
Is well led, for they do not deceive.

8.46.5 Blessed by the Adityas, he grows with fine sons, cattle, horses
And always much-desired wealth.

8.46.6 We ask strong Indra for a gift,
Seeking the lord of wealth.

8.46.7 He has every kind of help, free from fear.
Let the bay horses bring this rich god here to enjoy the pressed soma.

8.46.8 Your delight is excellent, Indra, and the greatest killer of Vritra.
It gives light to men and cannot be overcome in battle.

8.46.9 That irresistible delight, desired by all and praised in contests,
Bring to our pressing, mighty generous one; let us reach the cattle pen.

8.46.10 As in the past, make room for us to gain cattle,
Horses and chariots, great giver.

8.46.11 I have never found an end to your gifts, hero.
Be generous now, mace-bearer; you have helped our prayers win prizes.

8.46.12 The high one, whose friend announces him, knows every generation.
People of every age call on mighty Indra, raising their ladles.

8.46.13 Let the generous, rich killer of Vritra stand before us
And protect us in the contest.

8.46.14 Sing to your hero, Indra, amid the joys of soma,
The great, wise and powerful one whose name deserves to be heard.

8.46.15 You give possessions for the body, wealth and prizes in contests, much-invoked one.
Give them now.

8.46.16 You rule over every kind of wealth and have overcome even its outward defenses.
Show kindness now.

8.46.17 We praise you, great generous one, ready to come and to give food.
We serve you with sacrifices and songs for all people and the Maruts; I sing to you respectfully.

8.46.18 They rush with their movements along the peaks of mountains.
The loud and mighty ones bring happiness to the sacrifice.

8.46.19 Break bad thoughts, strongest Indra, and bring us wealth.
Spur our minds toward a share of riches, toward the best prize.

8.46.20 You win wealth well, fierce, bright and keen, with honest words.
You rule over struggles, strong and victorious, first provider in contests.

8.46.21 Let the godless man who steals offerings come here,
As Vasha Ashvya took this at dawn from Prithushravas Kanita.

8.46.22 Sixty thousand horses, ten thousand camels and twenty hundreds,
Ten hundreds of dark cows, ten hundreds of reddish ones, and ten thousand cattle.

8.46.23 Ten dark, swift horses bring riches, with flowing tails.
They turn the wheel's hub as they run.

8.46.24 These are gifts of generous Prithushravas Kanita.
He gave a golden chariot, the most generous patron, winning the greatest fame.

8.46.25 Come to our great family and ceremony, Vayu, with strength.
We have made many gifts to you, even great ones today.

8.46.26 He travels with horses at dawn, three times seven from seventy.
With this soma he gives to the soma presser, drinker of soma and of the pure bright drink.

8.46.27 He delights even me with this remarkable personal gift,
For the good worker with a cart axle among the Nahushas, wisest in good deeds.

8.46.28 Vayu, he rules himself with good looks among the Uchathyas, bathed in butter.
Horses and land and dogs have urged this one forward; this is the very gift.

8.46.29 Then he gave the loved one, Ishira, sixty thousand
Strong horses to take their seats.

8.46.30 Like a herd of cattle, the geldings come toward me;
The geldings come close to me.

8.46.31 Then a hundred camels bellowed among the chariot team,
And twenty hundreds among the white animals.

8.46.32 I, Taruksha the poet, received a hundred from the Dasa Balbutha.
These people rejoice for you, Vayu, protected by Indra and the gods.

8.46.33 Then that noble woman went to meet Vasha Ashvya,
Adorned with gold.

Hymn 8.47 — Seer: Trita Aptya. Deity: the Adityas, the Adityas and Ushas. Meter: Pankti.

8.47.1 Great is your help for a giver, great Varuna and Mitra.
Adityas, protect him against treachery; let him have a safe home. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.2 Gods and Adityas, know how to remove wrongs.
Spread shelter over us like birds spread wings. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.3 Spread that shelter over us like a bird's wings.
We ask you who know all things for every kind of defense. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.4 The person to whom you wise gods give a home and long life
Rules all Manu's wealth, Adityas. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.5 Drive away our sins and hardships like a chariot driver turning aside.
Let us live under the protection of Indra and the Adityas. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.6 A person under your care enjoys the gifts you have given.
The one you Adityas help receives great wealth from the gods. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.7 No sharp attack or heavy blow can hit the person
To whom you Adityas give broad shelter. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.8 We are inside your protection, gods, like fighters inside armor.
Protect us from both great and small wrongs. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.9 Let Aditi protect us and give us shelter,
Mother of rich Mitra, Aryaman and Varuna. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.10 Whatever shelter is safe, good and free from illness,
Spread its threefold protection around us, gods. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.11 Look down on us, Adityas, like watchers on a riverbank.
Lead us to an easy crossing, as one leads a horse. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.12 Let there be no good here for an evil spirit, no path for it to approach.
Let there be good for cattle, milk cows and the hero who seeks fame. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.13 Any bad deed done openly or secretly, gods,
Lay all of it on Trita Aptya, away from us. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.14 Any bad dreams among our cattle or among us, daughter of heaven,
Carry them away to Trita Aptya, bright Dawn. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.15 Whether it is a gold ornament or a garland, daughter of heaven,
We hand over all bad dreams to Trita Aptya. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.16 Let Trita and Dvita take that share, for their food and work.
Carry our bad dreams to them, Dawn. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.17 As we add a small portion to the hoof, or settle a debt,
So we pass all our bad dreams to Aptya. Your help is unharmed; your help is good.

8.47.18 We have won today and gained our wishes; we are free from guilt.
Dawn, let the bad dream we feared vanish. Your help is unharmed; your help is good.

Hymn 8.48 — Seer: Pragatha Ghaura Kanva. Deity: Soma. Meter: Trishtubh, Jagati.

8.48.1 I have drunk the sweet, wise drink that finds a path and gives long life,
Which gods and mortals alike call honey and gather around.

8.48.2 Come inside me and be like Aditi, protecting me from divine fire.
Soma drop, enjoy Indra's friendship; bearing your burden well, increase wealth.

8.48.3 We have drunk soma and become immortal; we have reached the light and found the gods.
What can hostility do to us now? What can a mortal's deceit do to an immortal?

8.48.4 Bring peace to our hearts when we drink you, soma drop; be kind like a father to a son.
Wise Soma, broad in praise, be a friend to a friend and extend our lives so we can live.

8.48.5 These famous drops I have drunk protect me, like oxen fastening the joints of a chariot.
Let them keep my feet from slipping and prevent tiredness, these soma drops.

8.48.6 Light me up like fire made by friction; make us see better things.
For in your joy, Soma, I feel like a rich man on his way to prosperity.

8.48.7 Let us drink what you have pressed with eager minds, like inherited wealth.
King Soma, extend our lives, as the sun makes one day follow another.

8.48.8 King Soma, give us well-being; we are bound by your ordinances, so know this.
You have skill and anger, soma drop; do not hand us to an enemy at his wish.

8.48.9 You guard our bodies, Soma, living in each limb and watching over men.
If we break your ordinances, be kind as a good friend, god who brings riches.

8.48.10 Let me keep the friendship of the one whose belly is gentle, so the drink does not hurt me, bay-horsed one.
This soma has been placed inside us; for it I turn to Indra for life.

8.48.11 Our weakness and sickness have departed, frightened away and scattered.
Soma has entered us fully; we have reached a place where life is prolonged.

8.48.12 The immortal drop drunk by our ancestors has entered us mortals' hearts.
We offer to Soma; let us enjoy his mercy and good favor.

8.48.13 Soma, working with the ancestors, you have stretched across heaven and earth.
We offer to you, soma drop; let us be owners of wealth.

8.48.14 Guardian gods, speak for us; do not let sleep or empty talk master us.
Let us always be dear to Soma, with good heroes speaking at the gathering.

8.48.15 Soma, give us long life on every side; you see the people and find sunlight.
Soma drop, agree to help us and protect us from behind and in front.

Hymn 8.49 — Seer: Praskanva Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Brihati.

8.49.1 Sing to generous Indra as you know how.
He gives plenty to singers, like gifts in their thousands.

8.49.2 Boldly he advances with a hundred troops and kills enemies for the giver.
His abundant gifts pour down like streams from a mountain.

8.49.3 Pressed soma drops come to cheer you, Indra, lover of songs.
They fill your home like waters filling a lake, mace-bearer, to bring you gifts.

8.49.4 Drink this sweetest honey that cannot be hurt, that helps us cross and calls us onward.
In your joy scatter gifts on us, as tiny drops scatter boldly.

8.49.5 Come to our hymn like a running horse led by its grooms.
Your nourishing cows and generous Kanvas make it sweet for you, Indra.

8.49.6 We respectfully approach the fierce hero of lasting wealth.
Our prayers pour out to you like water from a well, mace-bearer.

8.49.7 Whether you are now at the sacrifice or elsewhere on earth,
Come from there with swift, powerful helpers to our sacrifice, great-minded fierce one.

8.49.8 Your swift bay horses are quick and irresistible like winds.
With them you travel around Manu's offspring and see all the sunlight.

8.49.9 We ask this much cattle-rich favor of you, Indra:
Help us as you helped Medhyatithi and Nipatithi win wealth.

8.49.10 As among the Kanvas, Trasadasyu, Paktha of the ten enclosures,
Gosharya and Rijishvan, give us cattle and gold, Indra.

Hymn 8.50 — Seer: Pushtigu Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Brihati.

8.50.1 Praise strong Indra, known for giving freely, to gain help.
He generously gives desirable wealth to the one who presses soma and praises him.

8.50.2 Indra's weapons come in hundreds and cannot be overcome; his battles are great.
His gifts swell like a mountain stream when the pressed soma makes him glad.

8.50.3 When the pressed soma drops delight the beloved god,
My pressing flows like water to a giver, like a milk cow, generous one.

8.50.4 Our prayers pour sweet drink for the god we call on for help, free from harm.
The drops place you among our singers when they call you, generous one.

8.50.5 Come to our good sacrifice and soma, like a racing horse eager to run.
Our praises taste sweet to you; you desire the call in Pura's home.

8.50.6 Praise the fierce hero, wise and winning wealth, full of great gifts.
Mace-bearer, you always fill the giver with wealth like water from a well.

8.50.7 Whether you are far away or on earth or in heaven now,
Harness your tall bay horses and come with tall allies, great-minded Indra.

8.50.8 Your unfailing bay horses are chariot runners, equal to the wind's power.
With them you drove the Dasyu from Manu and traveled around the sunlight.

8.50.9 May we learn of this new help of yours, generous hero,
As you helped Etasha win wealth in action and Vasha in the ten enclosures.

8.50.10 As with Kanva in Medha's sacrifice and Dirghanitha in Damunas's home,
And as with Gosharya, let me win the golden cattle pen, mace-bearer.

Hymn 8.51 — Seer: Shrushtigu Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha.

8.51.1 Indra, you drank the pressed soma among Manu Samvarana's people,
And with Nipatithi, Medhyatithi, Pushtigu and Shrushtigu, generous one.

8.51.2 Parshadvana raised up Praskanva, who had fallen weak and lay still.
The seer brought thousands of cattle, protected by you against the Dasyu wolf.

8.51.3 He finds what hymns cannot discover and inspires the seer with knowledge.
Speak to Indra with a new thought, the unfailing giver of food.

8.51.4 For him they sang a seven-headed song with three parts in the highest place.
He made all these worlds resound; then heroic strength was born.

8.51.5 We call on Indra, the giver of wealth to us.
We know his latest good favor; let us reach a pen full of cattle.

8.51.6 The person you instruct to give, generous one, gains growing wealth.
We who press soma call you, generous Indra, lover of songs.

8.51.7 You never fail a giver or withdraw from him, Indra.
More and more, generous one, the god's giving increases.

8.51.8 With weapons he came strongly against Krivi and drove off Shushna.
When he propped up the wide heaven, his earthly might was born.

8.51.9 Every Arya and Dasa, even a hostile man who guards treasure, is his.
Even across to Arya and Rushama, wealth rushes to you.

8.51.10 The eager poets sang a sweet hymn dripping with butter.
Wealth spreads among us, strong power and pressed soma drops.

Hymn 8.52 — Seer: Ayu Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Brihati.

8.52.1 As you drank pressed soma with Manu Vivasvat, strong one,
And enjoyed Trita's song, Indra, now take delight with Ayu.

8.52.2 You enjoyed the pressing of Prishadhra, Medhya and Matarishvan, Indra,
As you did at the soma of the ten-fingered, ten-handed Syumarashmi Rijunasa.

8.52.3 He received the songs alone and boldly drank soma.
For him Vishnu strode his three steps, following Mitra's ordinances.

8.52.4 Indra, wise prize-winner, you delight in this person's hymns.
We call on you for fame, like milkers calling a cow that gives plenty.

8.52.5 Our giver is our father, great, fierce and ruler of powers.
Let the generous giver of many riches and cattle and horses come to us.

8.52.6 The person you bless with gifts finds his wealth increasing.
We call on Indra, the powerful lord of riches, with hymns, seeking wealth.

8.52.7 You never fail and protect both kinds of birth.
Aditya, your fourth divine power is immortal in heaven.

8.52.8 Indra, generous lover of songs, teach the generous man to give.
Hear our songs and fine praise, as you heard the Kanvas' call.

8.52.9 An ancient prayer was praised and spoken for Indra.
Great songs of truth rang out, and the singer's thoughts came forth.

8.52.10 Indra brought together great stores of wealth, earth and sun.
Bright, pure soma drinks mixed with milk delighted him together.

Hymn 8.53 — Seer: Medhya Kanva. Deity: Indra. Meter: Pragatha.

8.53.1 We seek you, the greatest giver and strongest of bulls,
Breaker of forts, finder of cattle and lord of wealth, generous Indra.

8.53.2 You defeated Ayu, Kutsa and Atithigva, growing stronger every day.
We call on you, bay-horsed wise one, seeking a prize.

8.53.3 Let the pressing stones pour us all the honey's sweetness,
Both the drops pressed among faraway people and those nearby.

8.53.4 Destroy all hatreds and bring down every enemy; let everyone find wealth.
Even the drops at your highest place delight you when you drink your fill of soma.

8.53.5 Come closer, Indra, with the help of Mitamedha.
Come with the kindest protection and most friendly allies.

8.53.6 Make the victorious lord who sees all peoples share in our children.
Help those singers of yours who keep purifying their plans.

8.53.7 Let us be yours in battles, for you are the best helper.
We think of ourselves as winners through priestly offerings and calls to the gods.

8.53.8 I come seeking a prize with prayers and your help, bay-horsed one.
You above all, god, are first among those seeking horses, cattle and contests.

Hymn 8.54 — Seer: Matarishvan Kanva. Deity: Indra and the All-Gods. Meter: Pragatha, Brihati.

8.54.1 Singers praise this mighty deed of yours with songs, Indra.
Their praise brought nourishing gifts dripping with butter; the people reach you with prayers.

8.54.2 With good deeds, those whose soma makes you glad turn to Indra for help.
As you rejoiced with Samvarta and Krisha, rejoice among us, Indra.

8.54.3 Come together to us, all the gods, sharing one purpose.
Vasus and Rudras, come to help; Maruts, hear our call.

8.54.4 Let Pushan, Vishnu, Sarasvati and the seven rivers help my call.
Let the waters, wind, mountains, trees and earth hear my call.

8.54.5 If you have the gift of a generous man, Indra, most generous one,
Give us the joy of fellowship and growth, Bhaga, and gifts, killer of Vritra.

8.54.6 Lord of contests and men, you bring us prizes, wise one.
Those who have won by priestly offerings and visits to gods are heard.

8.54.7 Good people have wishes, Indra, and people need life.
Come to help us, generous one, and pour out rich food.

8.54.8 We serve you with hymns, Indra; you are ours, wise one.
Bring a great, firm and lasting gift quickly to Praskanva.

Hymn 8.55 — Seer: Krisha Kanva. Deity: Indra and Praskanva, Agni and Surya. Meter: Gayatri, Pankti.

8.55.1 Much of Indra's strength has been revealed as it approaches.
Your gift is for the Dasyu Vrika.

8.55.2 A hundred white bulls shine like stars in heaven.
Through their size they seem to prop up the sky.

8.55.3 A hundred pipes, a hundred dogs, a hundred dried hides,
A hundred tufts of balbaja grass and four hundred reddish mares are mine.

8.55.4 You Kanvayanas are good gods as you travel from generation to generation,
Moving about like horses.

8.55.5 They announced the great fame of the complete sevenfold gift.
Dark horses moved along the paths, vanishing even from sight.

Hymn 8.56 — Seer: Prishadhra Kanva. Deity: Indra and Praskanva, Agni and Surya. Meter: Gayatri, Pankti.

8.56.1 Your prompt gift to the Dasyu Vrika has been seen.
Your strength is as wide as heaven.

8.56.2 The Dasyu Vrika gave me ten thousand from Pautakrata,
Out of lasting wealth.

8.56.3 I have a hundred donkeys, a hundred wool-bearing animals,
And a hundred Dasas besides their garlands.

8.56.4 Among them horses in herds were driven forward,
Plainly set out for Pautakrata.

8.56.5 Agni, knowing all and carrying offerings, was seen with his fine chariot.
Agni shone with a bright flame like a great sun; the sun shone in heaven.

Hymn 8.57 — Seer: Medhya Kanva. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

8.57.1 Divine Ashvins, worthy of sacrifice, harness your chariot with your ancient power.
Come here, true ones, with your skills and drink this third pressing.

8.57.2 The three times eleven gods see truth before them.
Enjoy our sacrifice and soma pressing; drink soma, Ashvins, while Agni shines.

8.57.3 This deed of yours deserves praise, Ashvins, bulls of heaven, sky and earth.
A thousand songs tell of the search for cattle; come to drink all of them.

8.57.4 This share has been set out for you, worthy ones; come to these songs, true ones.
Drink our sweet soma and help the person who offers it with your power.

Hymn 8.58 — Seer: Medhya Kanva. Deity: the All-Gods or the priests. Meter: Trishtubh.

8.58.1 The priests plan this sacrifice in many ways and carry it out together.
What does its patron know, while the learned priest sits prepared for work?

8.58.2 One Agni is lit in many places, and one sun shines across the whole world.
One dawn lights up everything; this one has become all these many things.

8.58.3 I call you two to drink the share beyond the rest, when the chariot is harnessed:
A bright, marked chariot with three wheels, comfortable seats and abundant gifts.

Hymn 8.59 — Seer: Suparna Kanva. Deity: Indra and Varuna. Meter: Jagati.

8.59.1 These shares are poured out for you, Indra and Varuna, at your great soma pressings.
At every sacrifice you care for the pressings and help the sacrificer pressing soma.

8.59.2 The plants and waters stood still, Indra and Varuna, and reached your greatness.
They flowed beyond the far edge of the sky's course, where no godless enemy can come near them.

8.59.3 It is true, Indra and Varuna: seven voices draw honey's wave for you from Krisha.
With them protect the giver, lords of beauty, who worships you with faithful thoughts.

8.59.4 Seven sisters dripping butter and soma give lively gifts in the home of truth.
With those butter-dripping sisters, Indra and Varuna, give gifts to the sacrificer.

8.59.5 We have proclaimed the true greatness and power of these two for great good fortune.
Protect us with three groups of seven butter-dripping gifts, Indra and Varuna, lords of beauty.

8.59.6 Indra and Varuna, you first gave the seers understanding, words, thoughts and what they heard.
The wise created their places; as they carried out sacrifice, they saw with spiritual heat.

8.59.7 Indra and Varuna, give the sacrificers a sound mind and wealth that grows without pride.
Give us children, food and prosperity; extend our lives for a long life.

Hymn 8.60 — Seer: Bharga Pragatha. Deity: Agni. Meter: Pragatha.

8.60.1 Come with your fires, Agni; we choose you as priest.
Let the prepared offering reach you, best sacrificer, to sit on the ritual grass.

8.60.2 Ladles approach you at the sacrifice, child of strength, Angiras.
We seek Agni, child of food, with hair like butter, ancient in sacrifice.

8.60.3 Agni, you are poet and maker, purifying priest worthy of sacrifice.
You delight us; you are best at sacrifices and deserve our bright poets' prayers.

8.60.4 Bring the honest, willing gods here to feast, youngest one, without delay.
Come to well-placed offerings, generous one, and enjoy our prepared thoughts.

8.60.5 You spread far, Agni, truthful poet and protector.
Inspired poets honor you, kindled and shining, as their maker.

8.60.6 Shine brightly, brightest god; give happiness to the people; you are great for the singer.
Let my generous friends enjoy the gods' shelter, overcome enemies and keep good fires.

8.60.7 As you burn down an old tree on the ground, Agni,
Burn anyone who means us harm or seeks us with evil thoughts, friend of men.

8.60.8 Do not hand us over to a mortal enemy, an evil spirit or a speaker of harm.
Protect us with your quick, unfailing and kind guardians, youngest one.

8.60.9 Protect us one way, Agni, and a second way too.
Protect us with three songs, lord of food, and with four, generous one.

8.60.10 Protect us from every unfriendly evil spirit; defend us in our contests.
We turn to you for growth, as our closest ally among the gods.

8.60.11 Give us wealth that increases life, Agni, pure and praised.
Give us the most desirable gift, with good guidance and greater fame.

8.60.12 With it let us overcome the fierce in battle and cross into hostile lands.
Increase our wealth with food, and strengthen thoughts that find riches.

8.60.13 Agni sharpens himself like a bull shaking his horns.
His sharp jaws cannot be opposed; his teeth are strong, mighty son of strength.

8.60.14 No one can resist your jaws, Agni, strong bull, when you spread out.
So, priest, make our offered gift welcome and win many fine things for us.

8.60.15 You lie in the forests between your two mothers; mortals kindle you.
You carry their offerings without tiring, then rule among gods.

8.60.16 Seven priests praise you, generous Agni, who does not delay.
You split the rock with your heat and flames; rise higher than all people.

8.60.17 Let us who spread grass and prepare food call on Agni in every place,
Agni who has always been the peoples' priest.

8.60.18 Agni, may thoughtful Sushamna share your shelter.
Bring us the nearest prize in many forms of food, to help us.

8.60.19 Agni, singing lord of the people, you heat the evil spirits.
Great householder, you stay in the home and guard it from heaven.

8.60.20 Do not let an evil spirit, a witch or one skilled in witchcraft enter our house.
Drive away hunger, sickness and demons beyond the cattle pasture, Agni.

Hymn 8.61 — Seer: Bharga Pragatha. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Shankumati.

8.61.1 May Indra hear both parts of our words here.
Let the generous, strongest one come with one purpose to drink soma.

8.61.2 Heaven and earth have shaped that self-ruling bull for strength.
You sit first among those we honor, for your mind desires soma.

8.61.3 Pour out your gifts, rich one, while you drink the pressed soma.
We know you overcome in battle, bay-horsed one, and dare face even the unassailable.

8.61.4 Generous, faithful Indra, let it happen according to your will and wisdom.
With your help let us win the prize, broad-jawed one, though we go quickly.

8.61.5 Help us with every kind of aid, Indra, lord of power.
We follow you like Bhaga, seeking fame and wealth, hero.

8.61.6 You are the spring of horses and cattle, a golden source, god.
No one can stop your giving; give us whatever we ask.

8.61.7 Come, bring a share of wealth to those who travel.
Rise up, generous one, to win cattle and horses, Indra.

8.61.8 You make many herds of thousands and hundreds available as gifts.
Singing poet-words, we call fort-breaking Indra here for help.

8.61.9 Whether a poet or someone untrained says your words, Indra,
Let him rejoice in you, wise one, while other men make claims.

8.61.10 If the fort-breaker with strong arms hears my call and crushes our enemies,
We call Indra, lord of wealth, with hymns, seeking wealth.

8.61.11 We do not think ourselves bad, ungenerous or foolish,
When we make strong Indra our friend at the pressing.

8.61.12 We have joined the fierce conqueror in battle, who crushes debt and cannot be overcome.
The best charioteer knows even the prize-winning horse that a man wins.

8.61.13 Protect us from whatever we fear, Indra.
Make your help effective, generous one, and break apart our enemies.

8.61.14 Lord of gifts, you rule great wealth for one who worships.
We who press soma call you, Indra, generous lover of songs.

8.61.15 Indra, killer of Vritra, the best guardian, watch over us from afar.
Protect the last, the middle, the rear and the front among us.

8.61.16 Indra, protect us from behind, below, above, ahead and every side.
Put god-sent fear far from us, and the weapons of godless foes.

8.61.17 Protect us today and tomorrow and after that, Indra.
Lord of truth, protect every one of our singers by day and night.

8.61.18 The generous hero destroys attacks and is rich in gifts and joined to his might.
Your two strong arms hold the mace, wise one.

Hymn 8.62 — Seer: Pragatha Ghaura Kanva. Deity: Indra. Meter: Pankti, Brihati.

8.62.1 Bring him praise that he will enjoy.
Soma drinkers strengthen Indra's greatness with hymns. Indra's gifts are good.

8.62.2 Alone and unmatched, without a helper among men, he leads the peoples.
He has risen above every living thing with strength. Indra's gifts are good.

8.62.3 Even without a harnessed horse, the lively giver reaches his goal.
Your deeds, Indra, are worth declaring when you prepare to act. Indra's gifts are good.

8.62.4 Come, Indra; we will make strengthening prayers for you.
You enjoy them, strongest one, for the good of one who wants fame. Indra's gifts are good.

8.62.5 You make even a bold man's mind bold, Indra,
When he honors you with strong soma and respect. Indra's gifts are good.

8.62.6 Richisha looks down upon people as from a deep well.
Enjoying the skilled soma presser, he makes him a trusted friend. Indra's gifts are good.

8.62.7 All the gods have given you heroic power and wisdom, Indra.
Much-praised one, you became guardian of the whole world. Indra's gifts are good.

8.62.8 I sing of that strength of yours, Indra, to bring the gods close.
With it you kill Vritra by force, lord of power. Indra's gifts are good.

8.62.9 Through human ages he has made forms as at a gathering.
Then Indra's wisdom was found and his fame was heard. Indra's gifts are good.

8.62.10 Your strength has risen at birth, Indra, and so have you and your wisdom.
Generous one, many owners of cattle have grown under your shelter. Indra's gifts are good.

8.62.11 You and I, killer of Vritra, will join to gain prizes.
Even a hostile person will respect us, mace-bearer. Indra's gifts are good.

8.62.12 We praise the real Indra, not a false one.
Great is his blow against those who do not press soma; plentiful is the light of those who do. Indra's gifts are good.

Hymn 8.63 — Seer: Pragatha Kanva. Deity: Indra and the gods. Meter: Anushtubh, Trishtubh.

8.63.1 That ancient, great seeker adorned himself with wise acts.
Manu the father sent prayers through his door to the gods.

8.63.2 Let the soma-bearing stones not fall from heaven's height,
Nor our hymns and prayers worthy of praise.

8.63.3 Indra, knowing everything, opened the cattle pen for the Angirases.
I praise that brave deed of his.

8.63.4 As of old, Indra strengthens poets and carries their words.
Welcome at the call of our song, let him come here to help us.

8.63.5 As your power guides them, those who sacrifice cry “svaha” at the excellent offering.
They sing swift songs, Indra, when you give them the cattle pen.

8.63.6 In Indra are all brave deeds, both done and yet to be done.
The songs know him as the sacrifice.

8.63.7 When the five peoples raised their voices to Indra,
He laid out the ritual grass for the poets; that was his people's home.

8.63.8 This praise too is made for you and your deeds of strength.
You have guarded the turning of the wheel.

8.63.9 Let this strong god's spacious course extend our lives.
I have gathered barley as food for my livestock.

8.63.10 May we, desiring help, hold fast to that with you, fathers of skill,
To strengthen the one accompanied by Maruts.

8.63.11 We call loudly to your proper home with hymns, hero.
With you as our ally we shall win, Indra.

8.63.12 Rudras, Maruts and mountains, join our fight against Vritra when called to battle.
May the gods led by Indra help us and the singer who praises and prays.

Hymn 8.64 — Seer: Pragatha Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.64.1 Let the songs delight you; give us a gift, mace-bearer.
Kill those who hate prayers.

8.64.2 Trample the ungenerous Panis underfoot; you are great.
No one can stand against you.

8.64.3 You rule those who press soma, Indra, and those who do not.
You are king of peoples.

8.64.4 Come, move forward from your heavenly home to the people's call.
You fill both heaven and earth.

8.64.5 You broke open a mountain with hundreds and thousands of gifts
For your singers.

8.64.6 We call you at the daytime pressing and at night.
Fulfill our wish.

8.64.7 Where is the young bull, with a strong neck, who never bows?
Who is the priest serving him?

8.64.8 Whose soma pressing does the strong one favor and visit?
Who has welcomed Indra?

8.64.9 Who has received your gifts, killer of Vritra, and who has fine heroes?
Who is closest to you in his hymns?

8.64.10 This soma is being pressed for you among the Purus.
Come quickly and drink it.

8.64.11 This favorite, most intoxicating drink of yours is at Sharyanavat,
Among the Sushomas and the Arjikiya people.

8.64.12 Come quickly and drink it today, Indra,
For great gifts and sweet joy.

Hymn 8.65 — Seer: Pragatha Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.65.1 Whether men call you in the east, west, north or south, Indra,
Come quickly with swift horses.

8.65.2 Whether you rejoice at the outflow of heaven, where sunlight is,
Or in the sea of soma drink,

8.65.3 I call you, great and broad, with songs, like a cow to feed us.
Come drink soma, Indra.

8.65.4 Let your bay horses carry your great power
In your chariot, divine Indra.

8.65.5 I sing to you and praise you, Indra, great fierce ruler of power.
Come drink our pressed soma.

8.65.6 We have pressed soma and prepared food when we call you.
This ritual grass is here for you to sit on.

8.65.7 You have always belonged to us all, Indra.
We call on you.

8.65.8 Men extracted this sweet soma for you with pressing stones.
Enjoy it and drink, Indra.

8.65.9 Come quickly past every discerning foe.
Give us great fame.

8.65.10 The king who gave me spotted cows and golden ornaments—
Gods, let the generous one come to no harm.

8.65.11 Among a thousand spotted cows I received a large, broad,
Shining ornament made of gold.

8.65.12 My generous patron, grandson of Durgaha, gained fame
Among the gods through a thousand gifts.

Hymn 8.66 — Seer: Kali Pragatha. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Brihati, Anushtubh.

8.66.1 We sing of Indra, finder of riches, with powerful verses, seeking help in trouble.
At the pressed-soma sacrifice I call on him like a worker for the struggle.

8.66.2 Neither treacherous men nor strong forts can hold back the broad-jawed one in the drink's joy.
He gives to a singer who praises him and presses soma, deserving hymns.

8.66.3 Powerful Indra gains horses or shining gold.
He shakes open the enclosure and breaks the cattle pen, killer of Vritra.

8.66.4 He even digs up treasure buried deep and gathered in heaps for the giver.
Mace-bearing Indra with bay horses does as he wishes by his wisdom.

8.66.5 What you desired for men long ago, much-praised hero,
We now bring you as a sacrifice, hymn and swift words, Indra.

8.66.6 Be with the soma, often-called mace-bearer, shining soma drinker, for joy.
You give the desired riches to the maker of prayers who presses soma.

8.66.7 We brought this mace-bearer close yesterday and today.
Bring him the pressed soma now with a common purpose; prepare for his fame.

8.66.8 Even a wolf honors his enclosure and follows his signs.
Enjoy our hymn and come to us with brilliant thought, Indra.

8.66.9 When has any mighty deed of Indra been left undone?
Who has not heard of the famous killer of Vritra since his birth?

8.66.10 When have his great, unconquered powers ever failed to kill Vritra?
Indra destroyed all the Bekanatas in daylight, and the Panis by his wisdom.

8.66.11 We bring you our many prayers like wages, Indra,
Unprecedented killer of Vritra, much-invoked mace-bearer.

8.66.12 Many hopes seek your help, mighty Indra.
Come even across others' pressings, generous strongest one; hear my call.

8.66.13 We poets belong to you, Indra.
No one but you, generous, much-invoked one, will show us mercy.

8.66.14 Rescue us from ignorance, hunger, curses and attacks.
With your help, wonderful thoughts and skill, teach us the path, most powerful one.

8.66.15 Let the soma be pressed for you, Kalis; do not be afraid.
That person is going away to ruin; he will leave of his own accord.

Hymn 8.67 — Seers: Matsya Sammada or Manya Maitravaruni, or many Matsyas caught in a net. Deity: the Adityas and Aditi. Meter: Gayatri.

8.67.1 We ask these ruling Adityas for help,
Seeking kindness and protection.

8.67.2 Let Mitra, Varuna and Aryaman take us across hardship,
As the Adityas know how.

8.67.3 The Adityas have wonderful, praiseworthy shelter
Ready for the giver.

8.67.4 Great Varuna, Mitra and Aryaman, great is your help.
We choose your protection.

8.67.5 Adityas, keep us alive, away from blows.
When will you hear our call?

8.67.6 If you have shelter and protection for a tired soma presser,
Speak up for us with it.

8.67.7 Gods, there is a way out of trouble; there is a treasure for the innocent,
Adityas, even amid surprising guilt.

8.67.8 Let no barrier hold us; let it choose a broad path around us.
Indra, famous ruler, can do this.

8.67.9 Do not let the injuries of enemies and dishonest people
Strike us, gods who help us.

8.67.10 And I speak to you, great divine Aditi,
Asking for kind protection.

8.67.11 Take the helpless across deep waters, you whose sons are strong; protect us from killers.
Let none of our children be hurt.

8.67.12 Give us a safe, broad enclosure and room to travel,
So our children may live.

8.67.13 Those leaders of peoples cannot be deceived and are famous in their own right.
They keep their ordinances without deceit.

8.67.14 Free us from the wolves' mouths, Adityas,
Like a thief freed from his bonds, Aditi.

8.67.15 Let this arrow and malicious thought move away from us, Adityas,
Without striking us.

8.67.16 Generous Adityas, we have enjoyed your help
In the past and now, always.

8.67.17 Wise gods, you let even the guilty person
Turn back from his lasting wrong and live.

8.67.18 Adityas, let this be our newest gain:
Release us like someone bound in chains, Aditi.

8.67.19 We have no way to cross over that, Adityas.
Be kind to us.

8.67.20 Adityas, let no weapon of Vivasvat or man-made arrow
Kill us before old age.

8.67.21 Pull hatred, hardship and bound-up harm apart, Adityas.
Scatter trouble away in every direction.

Hymn 8.68 — Seer: Priyamedha Angirasa. Deity: Indra, Riksha and Ashvamedha. Meter: Anushtubh, Pragatha, Shankumati.

8.68.1 We turn you toward us like a chariot for help and happiness,
Indra, mighty worker who overcomes attacks, strongest lord of truth.

8.68.2 Powerful and wise, lord of strength, you spread out through your greatness
Across every thought.

8.68.3 By the greatness of your vast power, your two hands circle the earth,
Carrying the golden mace.

8.68.4 I call for help on the lord of every man and his unbending strength,
Protector of the peoples and their chariots.

8.68.5 Men call in different ways for help from him,
Always growing stronger, to gain sunlight in battle.

8.68.6 Indra, fierce and boundless, gives generously
And rules all riches.

8.68.7 I urge that same Indra to drink for a great gift.
He rules ancient praise and guides the peoples.

8.68.8 No mortal has attained friendship equal to yours, strong one,
And no one has reached your strength.

8.68.9 With you as our protector and ally, mace-bearer,
Let us win great wealth and sunlight in battles.

8.68.10 We seek you with sacrifices and songs, lover of songs,
As you once protected Purumayya in contests, Indra.

8.68.11 Your friendship is sweet, and so is your guidance, mace-bearer.
Let the sacrifice stretch out in full.

8.68.12 Give room to each of our bodies, room for our homes,
And wide space for us to live.

8.68.13 We ask for a broad road for men, cattle and chariots,
So the gods may come.

8.68.14 Six or twelve men stand near me, delighted with soma.
They bring sweet gifts.

8.68.15 From Riksha's son, Ashvamedha, I received two straight-backed,
Reddish bay horses with Indra's help.

8.68.16 For Atithigva, fine chariots; from Riksha,
Fine reins; from Ashvamedha, beautiful horses.

8.68.17 I got six horses, along with a bride, from Atithigva,
And from Pautakrata too.

8.68.18 Among them a strong reddish mare stands out,
Straight-backed, with good reins and a whip.

8.68.19 No mortal, friends of prizes, not even one seeking faults,
Can find anything to blame in you.

Hymn 8.69 — Seer: Priyamedha Angirasa. Deity: Indra, the All-Gods, and Varuna. Meter: Anushtubh, Ushnih, Gayatri, Pankti, Brihati.

8.69.1 Offer Trishtubh song and food to the drop that delights heroes.
Your thought seeks wisdom and rich understanding.

8.69.2 You call out among the chewing cows and the young ones.
You feed the milk cows that cannot be killed, their lord.

8.69.3 The spotted cows, generous milkers, mix soma for him
At the gods' birthplace in heaven's three shining regions.

8.69.4 Sing to Indra, lord of cattle, as you know how:
The son of truth and lord of the faithful.

8.69.5 The bay horses are let loose on the ritual grass,
Where we gather to sing.

8.69.6 The cows gave Indra, the mace-bearer, milk to mix with soma,
When they found him in the hollow.

8.69.7 Indra, let us climb to the high one's home together.
Let us drink honey together at the place of our friend, three times seven.

8.69.8 Sing, sing, Priyamedhas, sing!
Let the sons sing too, boldly as if attacking a fort.

8.69.9 The drum sounds, the stringed instrument hums around it,
And the golden one rings out; prayer is raised for Indra.

8.69.10 When the good milk cows fly here without kicking,
Take the frothing soma for Indra to drink.

8.69.11 Indra drank, Agni drank, and all the gods rejoiced.
Let Varuna dwell here; waters sang to him like mothers to a calf.

8.69.12 You are a good god, Varuna; your seven rivers
Flow across your summit like threads through a needle's eye.

8.69.13 The fast guide set the horses moving, well harnessed toward the giver.
That beauty of his appeared and was let loose.

8.69.14 Strong Indra passes beyond all hatred.
The young god split the cooking food on the far side of the mountain.

8.69.15 Like a little boy standing in a new chariot,
He hunted a mighty wild beast for his father and mother with far-reaching skill.

8.69.16 Come, broad-jawed lord of the house, and mount your golden chariot.
Then let us ride in its bright red, thousand-footed, safe and unharmed path.

8.69.17 Respectful people approach this self-ruling god.
When he sets out to give, they turn even his established aim toward them.

8.69.18 The Priyamedhas followed the old household and its earlier course.
They spread the ritual grass, prepared the offerings and received them.

Hymn 8.70 — Seer: Puruhanman Angirasa. Deity: Indra. Meter: Brihati, Pragatha, Shankumati, Ushnih, Anushtubh.

8.70.1 I praise Indra, king of peoples, who travels in chariots without restraint,
Overcomes all battles and is foremost as killer of Vritra.

8.70.2 Puruhanman, honor this Indra for help: he holds the two worlds apart.
A visible mace is set in his hand, like the sun set high in heaven.

8.70.3 No one can complete the deeds he has made to last forever.
Indra is praised everywhere with sacrifices; skillful, fearless and boldly strong.

8.70.4 He is fierce, undefeated and wins battles; great spaces open in him.
Cows lowed together at his birth, and heaven and earth echoed.

8.70.5 Even if there were a hundred heavens and a hundred earths,
Or a thousand suns, they could not contain you, mace-bearer, nor could both worlds.

8.70.6 You spread everywhere with strong greatness and powerful strength.
Protect us in the cattle pen with wonderful forms of help, generous mace-bearer.

8.70.7 A mortal cannot reach that food for a long life.
Indra harnessed the two bay horses, even as Etasha harnessed Etasha.

8.70.8 I ask you to call upon great Indra for great gifts.
In shallows and in wilderness he deserves calling when prizes are at stake.

8.70.9 Reach out to us, generous hero, to give great gifts.
Rise for great generosity, generous one, and for great fame, Indra.

8.70.10 Indra, you are faithful and delight in those who obey you.
Settle in the broad middle, mighty one, and beat the Dasa with your blows.

8.70.11 The Dasyu follows other laws, rejects humanity, offers no sacrifice and seeks no gods.
The mountain should shake down this false friend for an easy killing.

8.70.12 Indra, strongest one, take these gifts in your hand for us.
Gather them like handfuls of grain, twice over for us.

8.70.13 Friends, look for the right plan. How can we win Shara's gift?
Praise the rich and generous man who does not delay.

8.70.14 You are praised with many seers and plenty of ritual grass.
You gave us calves one after another, just as desired.

8.70.15 Generous Shauradevi took hold by the ear and brought us a calf for three people,
As a generous patron gives a goat to be raised.

Hymn 8.71 — Seers: Suditi and Purumilha Angirasa, or one of them. Deity: Agni. Meter: Gayatri, Pragatha.

8.71.1 Agni, protect us with your greatness from every hostile force,
Including hatred from mortals.

8.71.2 Human anger has no power over you, beloved one.
You rule over the nights.

8.71.3 Child of nourishment with bright flames, together with all the gods,
Give us wealth that everyone desires.

8.71.4 Enemies cannot take riches from the mortal you protect, Agni,
Who gives generously.

8.71.5 The poet you drive toward the prize of wisdom and wealth, Agni,
Wins cattle through your help.

8.71.6 Give abundant heroes and riches to the generous mortal, Agni.
Lead us toward better things.

8.71.7 Keep us safe, knower of all births; do not hand us over
To an evil-doing mortal who thinks harmful thoughts.

8.71.8 Agni, do not let a godless man stop your divine gift.
You rule wealth.

8.71.9 Child of great nourishment, come close to us with riches,
As a generous friend to your singers.

8.71.10 Let our songs come to the beautiful god with shining flames.
Let our respectful sacrifices come to the rich, much-praised helper.

8.71.11 Call Agni, child of strength and knower of births, to give desirable gifts.
As an immortal among mortals, he became the most joyful priest of the people.

8.71.12 We call Agni for worship of the gods and while sacrifice moves forward.
We call Agni first in our prayers, for horses and for gaining land.

8.71.13 Let Agni, lord of desirable gifts, give us food in friendship.
We always seek Agni for our children, the rich guardian of our bodies.

8.71.14 Praise Agni with songs for help, he of shining flames.
Purumilha, call on Agni for wealth, famous god among men, and on Agni for Suditi's shelter.

8.71.15 We praise Agni to drive hatred away and to bring us peace and well-being.
Called among all peoples like a protector, he will be a refuge for seers.

Hymn 8.72 — Seer: Haryata Pragatha. Deity: Agni or the offerings. Meter: Gayatri.

8.72.1 Prepare the offering; the ritual priest has come back to win favor.
He knows the god's directions.

8.72.2 The priest sits down beside Manu, close to the sharp drop,
Glad to be his friend.

8.72.3 Among the people they seek him, fierce Rudra, with distant thought.
They catch the resting one with their tongues.

8.72.4 He heated the bow and climbed the tree bearing its branches.
With his tongue he struck the stone.

8.72.5 A bright calf wanders here, unable to find the one who tied him.
He goes to the mother to be praised.

8.72.6 His great horse-bearing, broad yoke is visible,
As are the chariot's ropes.

8.72.7 Seven milk one; two release five
At the river crossing with a loud sound.

8.72.8 With ten hands Indra shook Vivasvat's vessel,
Working with a threefold share of heaven.

8.72.9 The newest threefold rite circles the sacrifice as it grows old.
The priests anoint themselves with honey.

8.72.10 They pour respectfully into the well with its raised wheel,
Its rim going around below, never empty.

8.72.11 The stones go toward the honey poured on a lotus,
When the well is emptied.

8.72.12 The cows approach the well, which gives great riches to the sacrifice.
Its two ears are golden.

8.72.13 Pour beauty into the pressing, the beauty of the two worlds.
Let the nourishing drink support the bull.

8.72.14 They know their own home, like calves reunited with their mothers.
They come close to one another, to their kin.

8.72.15 While feeding along its edges, they make support in heaven.
Honor Indra and Agni with the call for sunlight.

8.72.16 The worker milked abundant food and seven-footed nourishment
With the sun's seven rays.

8.72.17 The sun received it when Mitra and Varuna spoke over the soma.
That is medicine for the sick.

8.72.18 His hidden footprint is truly desirable.
He stretched his tongue around heaven.

Hymn 8.73 — Seer: Gopavana Atreya or Saptavadhri. Deity: the Ashvins. Meter: Gayatri.

8.73.1 Rise for the one who desires truth, Ashvins, and harness your chariot.
Let your help be close by.

8.73.2 Come in a chariot faster than a blink, Ashvins.
Let your help be close by.

8.73.3 Spread a blanket of coolness over Atri's heat, Ashvins.
Let your help be close by.

8.73.4 Where are you? Where have you gone? Where have you flown like falcons?
Let your help be close by.

8.73.5 If today or at any time you hear this call,
Let your help be close by.

8.73.6 I call on you, Ashvins, who answer every call, our closest allies.
Let your help be close by.

8.73.7 Make a protecting home for Atri, Ashvins.
Let your help be close by.

8.73.8 Turn aside the fire's heat for the eloquent Atri.
Let your help be close by.

8.73.9 Saptavadhri turned the stream of fire away through prayer.
Let your help be close by.

8.73.10 Come here, rich and strong ones, and hear my call.
Let your help be close by.

8.73.11 Why are you spoken of in the old way, like two aging singers?
Let your help be close by.

8.73.12 You are of one birth and one family, Ashvins.
Let your help be close by.

8.73.13 Your chariot, Ashvins, travels across the sky and the two worlds.
Let your help be close by.

8.73.14 Come to us with thousands of cattle and horses.
Let your help be close by.

8.73.15 Do not overlook us when you bring thousands of cattle and horses.
Let your help be close by.

8.73.16 Red-hued Dawn has come and made light, keeper of truth.
Let your help be close by.

8.73.17 Look closely, Ashvins, like a man with an ax looking at a tree.
Let your help be close by.

8.73.18 Boldly break the fort, driven against the dark people.
Let your help be close by.

Hymn 8.74 — Seer: Gopavana Atreya. Deity: Agni, and Shrutarvan Arksha in verses 13–15. Meter: Pragatha, Anushtubh.

8.74.1 Seeking prizes, I praise Agni, guest of every people and loved by many,
The god at your door, with powerful words and thoughts.

8.74.2 People who bring offerings praise him in songs,
Like a friend who receives the butter offering.

8.74.3 He deserves praise, knows all births and carries offerings
To heaven when the gods are honored.

8.74.4 We have come to Agni, greatest killer of Vritra and oldest son of Manu.
Shrutarvan, mighty son of Riksha, sees his flame growing.

8.74.5 Immortal knower of births, visible beyond the darkness,
Fed with butter and worthy of praise.

8.74.6 These people in distress praise Agni with offerings,
Pouring them with raised ladles.

8.74.7 This fresh thought of ours has been laid before you, Agni,
Glad, well-born and wise guest, who cannot be confused.

8.74.8 Let it be your most pleasant and dear thought, Agni.
Grow strong through this good praise.

8.74.9 Rich in glory, let it bring great fame
In overcoming Vritra.

8.74.10 A horse, a cow and a full chariot: the strong one is like Indra, lord of truth.
People everywhere win his fame and praise.

8.74.11 Hear the call, pure Agni, foremost Angiras,
Whom Gopavana has praised with song.

8.74.12 People in need praise you to win prizes.
Pay attention when they overcome Vritra.

8.74.13 I call on generous Shrutarvan of Riksha's family,
With four horse heads and flowing manes like armies.

8.74.14 Four swift horses, from the strongest patron and with good chariots,
Carry me toward the offering like birds carrying Tugra's son.

8.74.15 I declare truly beside the great Parushni River:
No mortal gives horses more freely than this strongest man.

Hymn 8.75 — Seer: Virupa Angirasa. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.75.1 Harness your horses for the call to the gods, Agni, like a chariot driver.
Sit down as ancient priest.

8.75.2 Speak to the gods for us, god who knows most,
And make every desirable thing come true.

8.75.3 Young child of strength, fed with offerings,
You became truthful and worthy of sacrifice.

8.75.4 Agni is lord of a thousand prizes and hundreds,
The head of wise men and wealth.

8.75.5 Honor him with calls and respect, as the Ribhus honored a wheel rim.
Come closer to the sacrifice, Angiras.

8.75.6 Virupa, send your constant voice now in fine praise
Toward that shining bull.

8.75.7 With the army of Agni, who sees what is far away,
What Pani shall we overcome in seeking cattle?

8.75.8 May the peoples of the gods not abandon us,
Like milk cows abandoning a thin calf after crossing a stream.

8.75.9 Let our enemy's evil thought and oppression
Not strike us like a wave striking a boat.

8.75.10 Peoples praise your strength respectfully, divine Agni.
Crush the enemy with your forces.

8.75.11 Agni, will you help us gain riches when we seek cattle?
You who make room, make room for us.

8.75.12 Do not let us lose the great prize as one loses a heavy load.
Win us the gathered wealth.

8.75.13 Let this bad fortune follow another out of fear of us, Agni.
Make our strength grow powerful.

8.75.14 When respectful people worship an evil sacrificer,
Agni himself helps that man to grow.

8.75.15 Carry us beyond the distant height toward a lower place.
Protect those among whom I live.

8.75.16 We have long known your help as a father's help, Agni.
We therefore ask your favor.

Hymn 8.76 — Seer: Kurusuti Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.76.1 I call on Indra, the powerful lord of wondrous skills,
Who is accompanied by the Maruts and cannot be resisted.

8.76.2 Indra, friend of the Maruts, split Vritra's head apart
With his mace of a hundred joints.

8.76.3 Growing strong with the Maruts, Indra scattered Vritra
And released the sea-born waters.

8.76.4 This is the one, Indra with the Maruts,
Through whom the sunlight was won for drinking soma.

8.76.5 We call with songs to Indra with the Maruts,
Powerful, full of strength and splendid.

8.76.6 With an ancient prayer we call Indra and the Maruts
To drink this soma.

8.76.7 Indra with the Maruts, generous wise one, drink soma
At this sacrifice, much-praised one.

8.76.8 These soma drinks were pressed for you with the Maruts, mace-bearer.
The singers call to you with their hearts.

8.76.9 Drink pressed soma in heaven's ceremonies, Indra, friend of the Maruts,
Sharpening your mace through strength.

8.76.10 Rising with strength after drinking soma pressed in the bowls,
You made your cheeks shake, Indra.

8.76.11 Both heaven and earth trembled as they followed you,
When you became a killer of Dasyus, Indra.

8.76.12 I stretch out from Indra an eight-footed song of nine lines,
A voice that touches the truth.

Hymn 8.77 — Seer: Kurusuti Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Pragatha, Brihati.

8.77.1 At his birth, the wise one asked his mother:
“Who are the fierce ones, and who are famous?”

8.77.2 She told him of strong Aurnavabha and the powerful one:
“Let those men, my son, be your enemies.”

8.77.3 The killer of Vritra struck them like spokes fitted into a wheel.
Growing great, he became the killer of Dasyus.

8.77.4 Indra drank thirty lakes of soma together
In one swallow.

8.77.5 Indra struck the Gandharva in the bottomless sky
To help the makers of prayers grow.

8.77.6 Indra hurled the weapon away from the mountains
And held up the cooked food with his well-stretched bow.

8.77.7 Your arrow has a hundred shafts and a thousand feathers;
You made it your ally, Indra.

8.77.8 With it bring food to singers, men and women,
You who stood firm from birth.

8.77.9 You accomplished these greatest strong deeds with your abundance.
You held them firmly in your heart.

8.77.10 Wide-striding Vishnu brought you all of these when urged:
A hundred buffaloes, food cooked in milk and the boar Emusha, Indra.

8.77.11 Your large, well-made bow is easy to bend; your curved golden weapon is sound.
Both your arms are well formed for battle, strong even in their gentleness.

Hymn 8.78 — Seer: Kurusuti Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Brihati.

8.78.1 Bring us a thousand cakes with soma, Indra,
And hundreds of cows, hero.

8.78.2 Bring us adornments, cattle and horses to dress up,
And a mind joined with gold.

8.78.3 Bring us many earrings, bold one.
You hear us, generous god.

8.78.4 No one is better than you at increasing wealth, Indra,
Or at pressing or giving soma, hero.

8.78.5 No one can diminish Indra or surround powerful Indra.
He hears and sees everything.

8.78.6 The faithful one notices mortals' anger
Before it causes harm.

8.78.7 The fierce killer of Vritra who drinks soma
Has a belly full of insight for the worshipper.

8.78.8 All riches have come together in you, Soma, along with all good fortune.
Your generous giving cannot be stopped.

8.78.9 My desire seeks you for barley, cattle, gold and horses.
It seeks you alone.

8.78.10 With hope in you, Indra, I place a gift in your hand.
Generous one, fulfill our desire for gathered barley, whether from daily harvest or stored away.

Hymn 8.79 — Seer: Kritnu Bhargava. Deity: Soma. Meter: Gayatri, Anushtubh.

8.79.1 This skillful, unconquered Soma wins everything and breaks barriers.
He is a wise poet through his poetry.

8.79.2 He covers what is naked and heals everything sick.
He gives sight to the blind and legs to the lame.

8.79.3 Soma, you lead our bodies to broad shelter
From hatred caused by others.

8.79.4 With your understanding and skill, Soma, from heaven to earth,
Drive away the hatred even of the guilty.

8.79.5 Those seeking a goal reach it, and a giver's gift reaches its receiver.
The thirsty get what they desire.

8.79.6 He finds what was lost long ago and brings back fading life.
He extends a life that has not yet crossed to the end.

8.79.7 Be kindly and gracious to us, with sound judgment and without pride.
Soma, bring peace to our hearts.

8.79.8 Do not shake us, Soma, or make us afraid, king.
Do not kill us with the force of your presence in our hearts.

8.79.9 When you see the gods' bad thoughts in your own gathering place,
King, drive away enemies; generous one, drive away deceivers.

Hymn 8.80 — Seer: Ekadyu Naudhasa. Deity: Indra and the gods. Meter: Gayatri, Trishtubh.

8.80.1 We have no other powerful helper or merciful one, wise Indra.
Be kind to us.

8.80.2 You have always protected us in the past, without failing, to win prizes.
Now be kind to us, Indra.

8.80.3 Why do you spur on the weak soma presser and protect him?
Could you also be strong for us, Indra?

8.80.4 Guard our chariot, Indra, mace-bearer, even if it is behind.
Put it ahead for me.

8.80.5 Well then, why do you wait? Put our chariot first,
Prize-winner, for a fame equal to yours.

8.80.6 Help our prize-seeking chariot; what could be easier for you?
Make us winners.

8.80.7 Be strong, Indra; you fill us with good.
This timely prayer goes out to you.

8.80.8 Do not let unworthy people have a share of the wealth
Set at the end of the race.

8.80.9 We want you to make the fourth sacred name.
Then you will lead us across.

8.80.10 Ekadyu has made you grow and rejoice, immortal gods and goddesses.
Give him a fine gift; let this man rich in thoughts come quickly in the morning.

Hymn 8.81 — Seer: Kusidi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.81.1 Indra, reach out and take a fine, famous handful for us
With your great right hand.

8.81.2 We know you have many skills, many gifts and much generosity.
Your protection is great in measure.

8.81.3 Neither gods nor mortals stop you when you want to give, hero,
Any more than one stops a frightening bull.

8.81.4 Come, let us praise Indra, ruler of wealth and himself.
He will not neglect our gifts.

8.81.5 He will praise and sing along, hearing the sung chant.
He protects us with gifts.

8.81.6 Bring gifts with your right hand and reach out with your left.
Indra, do not exclude us from wealth.

8.81.7 Come near and bring us the bold gifts of bold men.
Take the wealth from the one who refuses to give.

8.81.8 Indra, whatever prize you have to share with poets,
Win it for us.

8.81.9 All your beautiful prizes come quickly to us,
And our longing soon draws them here.

Hymn 8.82 — Seer: Kusidi Kanva. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

8.82.1 Run here from far and near, killer of Vritra,
Toward this offering of sweet drink.

8.82.2 Strong, delightful soma drinks have been pressed. Come,
And drink as you desire.

8.82.3 Enjoy the sweet food; it is ready for your strong passion.
Let it bring peace to your heart, Indra.

8.82.4 Come without enemies, called by our hymns,
From the shining regions of heaven to me.

8.82.5 This soma was pressed for you with stones and mixed with milk for joy.
Indra, you are called to it.

8.82.6 Hear my call, Indra, to our soma pressed with milk.
Drink your fill and be satisfied.

8.82.7 The soma pressed for you is in the cups and bowls, Indra.
Drink it, for you rule it.

8.82.8 The soma appears in the bowls like the moon in water.
Drink it, for you rule it.

8.82.9 The falcon brought it for you in his claws across the sky, untouched.
Drink it, for you rule it.

Hymn 8.83 — Seer: Kusidi Kanva. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri.

8.83.1 We ask the great help of the strong gods
To protect us.

8.83.2 Let Varuna, Mitra and Aryaman always be our allies,
Wise gods who make us grow.

8.83.3 Carry us across the broad division, like crossing waters in boats.
You drive the chariot of truth.

8.83.4 Let there be good things for us, Aryaman, and good praise, Varuna.
We choose what is good.

8.83.5 Wise Adityas rule good things and destroy enemies.
Let us be saved from wrong.

8.83.6 Generous gods, as we live here and travel on our road,
We call you to help us grow.

8.83.7 Indra and Vishnu, take charge of our kinsmen;
Maruts and Ashvins, help us here.

8.83.8 Generous ones, we carry brotherhood and shared kinship
Within our mother's womb.

8.83.9 You generous gods, with Indra as your leader, rise to meet us.
Now I address you too.

Hymn 8.84 — Seer: Ushanas Kavya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

8.84.1 I praise your dearest guest, beloved like a friend:
Agni, as welcome as a familiar chariot.

8.84.2 The gods placed him twice among mortals,
A wise one who understands like a poet.

8.84.3 Youngest one, protect the giver's people and hear our songs.
Guard our children and yourself.

8.84.4 How shall I praise you, Agni Angiras, child of food,
For your excellent divine favor?

8.84.5 With whose thought shall we sacrifice, mighty son of strength?
When shall I speak this respectful praise?

8.84.6 Then make all our homes secure,
And give us songs that bring wealth and prizes.

8.84.7 Whose thoughts do you strengthen with plentiful gifts, lord of the house?
Whose songs win cattle with you?

8.84.8 People prepare that wise god who goes before them in contests,
A prizewinner in his own dwelling.

8.84.9 He lives safely in a good home; no one can kill the one who kills enemies.
Agni, he prospers with good heroes.

Hymn 8.85 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: the Ashvins. Meter: Gayatri.

8.85.1 Come to my call, true Ashvins,
To drink the sweet soma.

8.85.2 Hear this hymn and this call of mine, Ashvins,
To drink the sweet soma.

8.85.3 Krishna calls on you, rich Ashvins,
To drink the sweet soma.

8.85.4 Hear the call of Krishna your singer, you two men,
To drink the sweet soma.

8.85.5 Give your praising poet shelter no one can destroy,
To drink the sweet soma.

8.85.6 Come to the home of your generous singer, Ashvins,
To drink the sweet soma.

8.85.7 Harness the donkey to your chariot, strong-limbed, strong providers,
To drink the sweet soma.

8.85.8 Come in your chariot with three seats and three wheels, Ashvins,
To drink the sweet soma.

8.85.9 Help my songs now, true Ashvins,
To drink the sweet soma.

Hymn 8.86 — Seer: Krishna Angirasa or Vishvaka Karshni. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

8.86.1 Both of you work wonders and heal, bringing happiness and skilled speech.
Vishvaka calls you to strengthen his body; do not separate us or release our friendship.

8.86.2 How can a troubled man praise you now? You gave him thought to seek better things.
Vishvaka calls you to strengthen his body; do not separate us or release our friendship.

8.86.3 You gave Purubhuj much understanding among the Vishnapus to seek better things.
Vishvaka calls you to strengthen his body; do not separate us or release our friendship.

8.86.4 We call the prize-winning hero for help even when he is far away.
His good intentions are sweet like a father's; do not separate us or release our friendship.

8.86.5 Divine Savitar found peace through truth and spread truth's summit widely.
He overcame even a great attacker through truth; do not separate us or release our friendship.

Hymn 8.87 — Seer: Krishna Angirasa or Dyumnika Vasistha or Priyamedha Angirasa. Deity: the Ashvins. Meter: Pragatha, Brihati.

8.87.1 A bright hymn calls you, Ashvins; come here like Krivi to a spring.
Drink the pressed sweetness dear to heaven, like wild cattle on the plain.

8.87.2 Drink the sweet warm offering, Ashvins, and sit on the ritual grass.
Rejoicing in a human home, drink the meal that is prepared for you.

8.87.3 Priyamedha's people have called on you with every kind of help.
Travel to the spread grass and enjoy the sacrifice in heavenly gatherings.

8.87.4 Drink sweet soma and sit gladly on the ritual grass, Ashvins.
Strengthened, come from heaven to fine praise, like wild cattle on the plain.

8.87.5 Come now with your horses flecked with drops, Ashvins.
Wondrous workers on golden paths and lords of beauty, drink the truthful soma.

8.87.6 We wise singers call on you to win prizes.
Come swiftly, beautiful Ashvins, skillful wonder-workers, with your thoughts.

Hymn 8.88 — Seer: Nodha Gautama. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Brihati.

8.88.1 With songs we call on wonderful Indra, who resists attack and delights in soma,
As milk cows call to their calf in the pasture.

8.88.2 We quickly seek a cattle-rich prize in its hundreds and thousands,
From the shining generous god covered in power, rich as a mountain.

8.88.3 Great strong mountains cannot stop you, Indra,
When you want to give riches to a singer like me; nothing limits your gift.

8.88.4 You are a warrior in wisdom, strength and skill, and master all living things.
The Gautamas made this song, and it turns to you for help.

8.88.5 Your power reaches beyond the limits of heaven.
The earthly air cannot contain you, Indra; you grow as is your nature.

8.88.6 Nothing limits your generosity when you give to a giver.
Be the strongest voice for our hymn to win prizes.

Hymn 8.89 — Seers: Nrimedha and Purumedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Brihati, Anushtubh.

8.89.1 Maruts, sing a great song for Indra, the greatest killer of Vritra.
He brought light to birth for the gods who grow through truth, a wakeful god for gods.

8.89.2 He drove off curses and evil speech and became glorious.
The gods joined you in friendship, Indra, with the bright Marut troop.

8.89.3 Maruts, sing great prayers to mighty Indra.
The wise killer of Vritra kills Vritra with a mace of a hundred joints.

8.89.4 Bring your brave thought close to him, so great fame will be yours.
Let the mother waters flow swiftly apart; kill Vritra and win sunlight.

8.89.5 When you were born, unprecedented generous one, to kill Vritra,
You spread the earth and held up heaven.

8.89.6 Your sacrifice and songs were born from it, and so was our joy.
You overcome everything born or yet to be born.

8.89.7 You drove the cooked food out from among the uncooked, and raised the sun into heaven.
The heat glows like a song; fine hymns please the great lover of songs.

Hymn 8.90 — Seers: Nrimedha and Purumedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Pragatha.

8.90.1 Let Indra, who deserves our calls in every battle, prepare to help us.
Let Vritra's killer come to our prayers and pressings, strongest at the highest contest.

8.90.2 You are the first giver of gifts, truthful ruler of power.
We choose the great strength of your glorious son as our ally.

8.90.3 Our prayers to you cannot be surpassed, Indra, lover of songs.
Enjoy these thoughts we made for you, bay-horsed one, at the yoking.

8.90.4 You are faithful and unconquered, generous one, and destroy many enemies.
Strongest one, mace in hand, bring wealth close to the giver.

8.90.5 Indra, you are famous, energetic and lord of strength.
Alone and undefeated, you destroy every enemy and support the peoples.

8.90.6 We ask you now, wise powerful one, for a share of riches.
Your shelters are like great hides spread out, Indra; let your favor reach us.

Hymn 8.91 — Seer: Apala Atreyi. Deity: Indra. Meter: Anushtubh, Pankti.

8.91.1 A young woman going to the water found soma on her way.
She carried it home and said, “I will press you for Indra, press you for the strong one.”

8.91.2 “Little hero, you go shining from house to house.
Drink this soma pressed between my teeth, with grain, porridge, cakes and hymns.”

8.91.3 “We do not yet know you closely, nor have we fully come to you.
Flow gently, drop by drop, for Indra, soma drop.”

8.91.4 “Perhaps he can do it; perhaps he will make things better for us.
Perhaps we who hate our husbands can meet Indra.”

8.91.5 “Make these three places grow hair, Indra:
My father's head, his field, and this place below my waist.”

8.91.6 “That field of ours, this body of mine,
And my father's head: make all three grow hair.”

8.91.7 “Through the hole of a chariot, the hole of a cart and the hole of a yoke,
Indra, you cleansed Apala three times and gave her skin like sunlight.”

Hymn 8.92 — Seer: Shrutakaksha or Sukaksha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Gayatri, Anushtubh.

8.92.1 Sing to Indra as he drinks the soma,
Who defeats every opponent, wise one, most generous of peoples.

8.92.2 Say “Indra,” the often-called, often-praised one,
Worthy of songs and famous from long ago.

8.92.3 Indra alone gives us great prizes and guides us.
The great one rules with wisdom.

8.92.4 Indra drank the milk-mixed soma drop,
Good and generously poured out, broad-jawed god.

8.92.5 Sing loudly to Indra to drink soma.
That is how he grows stronger.

8.92.6 After drinking the god's joy with divine strength,
He has overcome all the worlds.

8.92.7 Bring him, the conqueror in every fight,
Into every song for our help.

8.92.8 He is a warrior, undefeated, a soma drinker who does not withdraw,
A man whose wisdom cannot be stopped.

8.92.9 Give us wealth, Indra, you wise giver of many prizes.
Protect us when wealth is at stake.

8.92.10 Come to us from there with food that wins hundreds of prizes, Indra,
And food that wins thousands.

8.92.11 Let us reach the thoughts of thoughtful people with horses, strong one, rich in cattle.
With you, mace-bearer, let us win battles.

8.92.12 We delight you in our hymns, wise one,
As cattle rejoice in grazing.

8.92.13 We have come, mace-bearer, with hopes
That fulfill every mortal wish, wise one.

8.92.14 With you, son of strength, desires have found their end.
No one can surpass you, Indra.

8.92.15 Come to us with your strongest, fiercest, swiftest thought,
Strong one, and with rich understanding.

8.92.16 With your most glorious delight, wise Indra,
Let us enjoy ourselves now at every feast.

8.92.17 With the joy that gives you the most famous glory,
The greatest power to kill Vritra and the greatest strength,

8.92.18 We know your true gift, mace-bearer, soma drinker,
Among all peoples, wonderful one.

8.92.19 Let our songs surround the pressed drink for joyful Indra.
Let singers raise their song.

8.92.20 All glory rejoices in him at the seven gatherings.
We call Indra to the pressed soma.

8.92.21 At the three drinking places the gods prepared a mindful sacrifice.
Let our songs strengthen him.

8.92.22 Let the soma drops enter you like rivers entering the sea.
No one can surpass you, Indra.

8.92.23 With your great power, strong one, you made room for soma's share.
It is awake in your belly, Indra.

8.92.24 Let the soma be enough for your belly, Indra, killer of Vritra.
Let the drops be enough for your dwellings.

8.92.25 Shrutakaksha sings enough for horses and cattle,
And enough for Indra's dwelling.

8.92.26 You are ready for our pressed soma, Indra,
And ready to give, powerful one.

8.92.27 Even from afar, mace-bearer, our songs reach you.
We are ready to come to you.

8.92.28 So you love heroes, are brave and stand firm.
So your mind is generous.

8.92.29 So a gift is set in place by every provider, rich one.
Remain beside me too, Indra.

8.92.30 Do not grow tired of our prayers, lord of prizes.
Rejoice in the pressed soma mixed with milk.

8.92.31 Indra, do not let a hero suppress us in the night.
With you as our ally, we will win.

8.92.32 With you as our ally, Indra, we will speak against our rivals.
You are ours, and we are yours.

8.92.33 Your poet friends walk after you, Indra,
Calling for you again and again.

Hymn 8.93 — Seer: Sukaksha Angirasa. Deity: Indra and the Ribhus. Meter: Gayatri.

8.93.1 You approach the strong, famous giver of gifts,
Who works for men and spreads the sunlight.

8.93.2 With the strength of his arms, he broke ninety-nine forts
And killed the serpent, as a killer of Vritra.

8.93.3 Let Indra be our kind friend, yielding horses, cattle and barley,
Like a broad stream giving milk.

8.93.4 Whatever the sun rises upon today, killer of Vritra,
All of it is under your control, Indra.

8.93.5 If, having grown strong, you think, “I will not die,” lord of truth,
That too is true of you.

8.93.6 All the soma pressed far away or nearby
Is reached by you, Indra.

8.93.7 We stir Indra for the great killing of Vritra.
Let him be our strong bull.

8.93.8 Indra was created for giving, made strongest for joy,
Glorious in songs and connected with soma.

8.93.9 Gathered through song like a mace, full of strength and unfailing,
The high, unconquered god grows.

8.93.10 Make even a hard place easy for us, Indra, praised lover of songs.
And you, generous one, have the power.

8.93.11 Neither god nor mortal who has no support
Can now reduce your rule, Indra.

8.93.12 Then both worlds, broad-jawed one, respect
Your unstoppable divine strength.

8.93.13 You placed shining milk in the dark, red
And speckled cows.

8.93.14 When all the gods fled the serpent's fury,
They knew the wild beast's force.

8.93.15 Then I found refuge in the killer of Vritra,
A hero without a born enemy who cannot be overcome.

8.93.16 Hear us, greatest killer of Vritra, mighty one of peoples,
For help and great gifts.

8.93.17 With this prayer seeking cattle, much-praised one,
You show yourself at each soma pressing.

8.93.18 Let the killer of Vritra keep us in mind, full of many powers.
Let strong Indra hear our wishes.

8.93.19 With what help will you delight us, strong one?
What will you bring to your singers?

8.93.20 At whose pressed soma will the strong bull with his teams rejoice,
The killer of Vritra coming to drink soma?

8.93.21 Delighting in soma, Indra, lead abundant wealth to us,
Thousands of gifts for the giver.

8.93.22 These soma drinks, prepared with their partners, come eagerly for the feast,
Flowing down to water and mixed with it.

8.93.23 Offerings have been poured at the sacrifice to strengthen Indra,
Going to the final cleansing with power.

8.93.24 Your two golden-maned bay horses stand here for shared enjoyment,
Carrying the prepared food.

8.93.25 These soma drinks have been pressed for you and the ritual grass spread, shining one.
Bring Indra to your singers.

8.93.26 Let your skill spread through the shining worlds and give treasure to the giver.
Sing to Indra for the singers.

8.93.27 I place all the hymns and power in you, wise one.
Indra, be kind to your singers.

8.93.28 Bring us one good thing after another, food and nourishment, wise one,
If you show us kindness, Indra.

8.93.29 Bring us every good fortune, wise one,
If you show us kindness, Indra.

8.93.30 We press soma and call on you, greatest killer of Vritra,
If you show us kindness, Indra.

8.93.31 Come to our pressed soma with your bay horses, lord of joys.
Come to our pressed soma with your bay horses.

8.93.32 Wise Indra is known as greatest killer of Vritra in both realms.
Come to our pressed soma with your bay horses.

8.93.33 You are indeed the drinker of these soma drinks, killer of Vritra.
Come to our pressed soma with your bay horses.

8.93.34 Let Indra give us food and the Ribhus' skillful wealth.
Let the prizewinning horse give us a prize.

Hymn 8.94 — Seer: Bindu or Putadaksha Angirasa. Deity: the Maruts. Meter: Gayatri.

8.94.1 The famous cow carries the Maruts, mother of generous ones,
Harnessed to bear their chariots.

8.94.2 In her care the gods keep all their ordinances,
And the sun and moon are visible.

8.94.3 May all those honorable ones hear our singers now:
The Maruts, to drink soma.

8.94.4 This soma has been pressed; let the Maruts drink it,
And the self-ruling gods and Ashvins.

8.94.5 Let Mitra, Aryaman and Varuna drink the purified,
Swift drink placed in three seats.

8.94.6 Let Indra enjoy the pressed soma mixed with milk,
As a priest rejoices in the morning.

8.94.7 When will the shining ones burst forth and cross past enemies like waters,
These gods of pure skill?

8.94.8 When today shall I ask for the help of you great gods,
Remarkable in your own right?

8.94.9 Maruts, you have spread across all earthly regions
And the lights of heaven; come drink soma.

8.94.10 I call you pure-skilled Maruts of heaven
To drink this soma.

8.94.11 I call those Maruts who held both worlds apart
To drink this soma.

8.94.12 I call the strong Marut troop that lives in the mountains
To drink this soma.

Hymn 8.95 — Seer: Tirashchi Angirasa. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

8.95.1 Songs reach you like chariot drivers at the soma pressings, lover of songs.
They sing around you, Indra, like mothers around a calf.

8.95.2 The bright, pressed soma drops have poured toward you, Indra, lover of songs.
Drink this soma; all of it has been set out for you.

8.95.3 Drink the pressed soma brought by the falcon, Indra, for joy.
You are the lasting lord and king of the peoples.

8.95.4 Hear the call of Tirashchi, who honors you, Indra.
Give him heroic strength and cattle-rich wealth; you are great.

8.95.5 Indra, the one who made a new, joyful song for you
Has an understanding mind and ancient thought rich in truth.

8.95.6 Let us praise Indra, whom songs and hymns have strengthened.
Seeking his many heroic deeds, we honor him.

8.95.7 Come, let us praise pure Indra with a pure chant.
Strengthened by pure hymns, let him enjoy the pure mixture.

8.95.8 Come pure to us, Indra, with pure help.
Give us wealth in purity, and enjoy pure soma.

8.95.9 Pure Indra gives us riches and the giver treasures.
Pure, you kill enemies and win prizes.

Hymn 8.96 — Seers: Tirashchi Angirasa or Dyutana Maruta. Deity: Indra, Indra and the Maruts, Indra and Brihaspati. Meter: Trishtubh, Viraj, Jagati, Anushtubh.

8.96.1 The dawns and beautiful waves of night extended their course for Indra.
The seven mother rivers stood ready for him to carry men safely across.

8.96.2 Three times seven mountain ridges have been pierced and broken by arrows.
Neither god nor mortal could surpass what the grown bull did.

8.96.3 Indra's iron mace is cast; most strength is in his arms.
His plans are in his head; at his mouth the famous songs draw near.

8.96.4 I consider you the most worthy of sacrifice and the one who shakes the unshakable.
Indra, I consider you the sign for strong men and the bull of the peoples.

8.96.5 When you take up the mace in your arms to kill the serpent, Indra, thrilled with joy,
Mountains and cows cry out, and priests reach toward you with prayers.

8.96.6 Let us praise the god who gave birth to all these things, everything born after him.
With songs let us make Indra our friend, and with respect approach the bull.

8.96.7 All the gods, your friends, left you when they feared Vritra's breath.
May the Maruts remain your friends, Indra; then you will win all battles.

8.96.8 Three times sixty Maruts, like shining herds, strengthen you in sacrifice.
We come near you; give us a share and we will honor your might with this offering.

8.96.9 What enemy could stand against your mace, Indra, sharp weapon of the Marut troop?
Scatter the unarmed, godless powerful ones with your wheel, energetic one.

8.96.10 Send fine praise to the great, fierce and powerful one, kindest to animals.
Give many songs to Indra, carrier of songs, for our bodies; perhaps he will notice.

8.96.11 Send a thought to the great bearer of hymns, like a boat across rivers.
Through thought reach his famous body, most beloved; perhaps he will notice.

8.96.12 Find what Indra enjoys; praise him well and honor him respectfully.
Come forward, singer, do not hold back; make your voice heard, perhaps he will notice.

8.96.13 The drop descended on the Anshumati; Krishna came with ten thousand.
Indra surrounded him as he roared with power and took away his threatening forces.

8.96.14 I saw the drop traveling in a different direction at the bend of the Anshumati River.
Dark as a cloud, it stood there; strong men, I call you to fight in battle.

8.96.15 Then the shining drop held its place in the Anshumati's lap.
Indra, joined with Brihaspati, conquered the advancing godless peoples.

8.96.16 At birth, Indra, you became an enemy of the seven who had been free of enemies.
You found heaven and earth in their hiding place and spread noise through the wide worlds.

8.96.17 You struck down that unmatched strength boldly with your mace, mace-bearer.
You overwhelmed Shushna with your weapons and found the cattle through your skill.

8.96.18 You became the strong destroyer of Vritra, bull of the peoples.
You released the rivers that were held back and won the waters ruled by Dasas.

8.96.19 He is wise and rejoices at the soma pressings, his anger never checked and his wealth like the serpent's.
People say the one who alone works deeds for men is the killer of Vritra.

8.96.20 Let us call this killer of Vritra, Indra, supporter of peoples, with fine praise.
He protects us, speaks for us and generously grants us famous prizes.

8.96.21 The killer of Vritra, Indra, skillful, deserved our call as soon as he was born.
Performing many deeds for men, he deserves his friends' offerings, like pressed soma.

Hymn 8.97 — Seer: Rebha Kashyapa. Deity: Indra. Meter: Brihati, Jagati, Trishtubh.

8.97.1 Indra, you brought us food and sunlight from the mighty ones.
Make this singer strong, generous one, with those who spread the grass for you.

8.97.2 The horses, cattle and lasting share you give, Indra,
Give those to the sacrificer who presses soma and gives gifts, not to the Pani.

8.97.3 The one who sleeps without ordinances, is overcome by sleep and seeks no gods, Indra,
Let him die by his own acts; take his thriving wealth away and give it elsewhere.

8.97.4 Whether you are far or near, strong killer of Vritra,
The soma presser welcomes you with bright songs, Indra, and with his long-haired singers.

8.97.5 Whether you are in heaven's light, beyond the sea,
At an earthly dwelling or in the air, come, greatest killer of Vritra.

8.97.6 Lord of strength and soma drinker, delight in our pressed soma
With gifts for the honest, Indra, and plenty of wealth.

8.97.7 Do not turn away from us, Indra; share our joy.
You are our help and ally; do not turn away from us.

8.97.8 Sit here with us at the pressing to drink the sweetness.
Give great help to your singer, generous one; be with us at the pressing.

8.97.9 Neither gods nor mortals can reach you, mace-bearer.
You surpass every living thing in strength; the gods cannot reach you.

8.97.10 Together they shaped and bore Indra, the man who conquers all battles, to rule.
They made him wisest, greatest, fiercest, strongest and most powerful.

8.97.11 The Rebhas sang together to Indra to drink soma.
For growth he held fast to his ordinances, lord of sunlight, with strength and help.

8.97.12 The seers see him and call to the ram, like a wheel rim.
Your good bright singers, faithful and strong, reach his ear with hymns.

8.97.13 I call Indra the generous and fierce one whose strength is always firm and cannot be opposed.
Let the most generous god come to our songs and sacrifice for wealth and make every path good for us, mace-bearer.

8.97.14 With insight and power you destroyed forts, Indra, strongest one.
All the worlds come from you, mace-bearer; heaven and earth tremble in fear.

8.97.15 Let your truth protect me, Indra, splendid hero; take us past many evils like waters, mace-bearer.
When will you give us desirable wealth that nourishes all, king?

Hymn 8.98 — Seer: Nrimedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Ushnih, Kakubh.

8.98.1 Sing a great chant for great and inspired Indra,
Keeper of the law, discerning and deserving praise.

8.98.2 You overcome all, Indra, and made the sun shine.
You work for all, belong to all the gods, and are great.

8.98.3 Shining with light, you reached the bright realm of heaven.
The gods joined you in friendship, Indra.

8.98.4 Come to us, dear Indra, who always wins and cannot be hidden.
You are as broad as a mountain on every side, lord of heaven.

8.98.5 True soma drinker, you have filled both worlds.
Indra, you strengthen the soma presser and rule heaven.

8.98.6 You always break forts, Indra,
Kill Dasyus, help Manu grow, and rule heaven.

8.98.7 So, Indra, lover of songs, we turn great desires toward you,
Rising upward like waters into the sky.

8.98.8 Our prayers grow around you, hero, like rushing rivers.
You keep growing each day, mace-bearer.

8.98.9 People yoke the bay horses of the eager one at the song.
His chariot is broad-yoked; his horses carry Indra and are guided by words.

8.98.10 Bring us strength and human power, wise Indra who sees all,
And a hero who overcomes in battles.

8.98.11 You have been both father and mother to us, generous wise one.
Therefore we ask your favor.

8.98.12 I address you, strong, much-invoked prize-winner, wise one.
Give us fine heroes.

Hymn 8.99 — Seer: Nrimedha Angirasa. Deity: Indra. Meter: Pragatha, Brihati.

8.99.1 Yesterday and today swift men strengthened you, mace-bearer.
Indra, hear the hymn-bearers here; come near our home.

8.99.2 Enjoy the soma, broad-jawed, bay-horsed one; we ask this as our makers honor you.
Your fame deserves song at every pressing, Indra, lover of songs.

8.99.3 Everyone partakes of Indra's gifts as people gather round the sun.
At each birth we consider our share of his wealth and strength.

8.99.4 Praise the giver of wealth who never withdraws; Indra's gifts are good.
He does not resent the person who honors him but urges his mind to give.

8.99.5 You overcome all rivals in battle, Indra.
You destroy evil speech, bring forth everything and outrun those who race against you.

8.99.6 Heaven and earth follow your driving strength like two mothers following a child.
All rival powers break before your anger when you overcome Vritra, Indra.

8.99.7 Call here for help on the tireless striker who cannot be struck,
The swift winner, finest chariot driver, invincible one who strengthened Tugra's son.

8.99.8 He heals the incurable, comes from strength, helps in hundreds and knows a hundred ways.
Together we call on Indra for help, giver of riches and guide to riches.

Hymn 8.100 — Seers: Nema Bhargava and Indra. Deity: Indra, the great bird, the mace, and Speech. Meter: Trishtubh, Jagati, Anushtubh.

8.100.1 “I come before you in person; all the gods follow behind me.
If you allot a share to me, Indra, then perform mighty deeds with me.”

8.100.2 “I put a taste of honey before you; let the pressed soma be your appointed share.
Sit as my friend on the right; then we will kill many enemies.”

8.100.3 Bring praise to Indra, you who seek prizes, if there is any truth in it.
Nema says, “Indra does not exist. Who has seen him? Whom should we praise?”

8.100.4 “I am here, singer; look at me. Through my greatness I surpass all living things.
The commands of truth make me grow; I break apart worlds as a breaker of barriers.”

8.100.5 “When the seekers of truth climbed up to me, seated alone on the back of the cherished one,
Even my mind spoke back to my heart, while my companions cried out with their young.”

8.100.6 All your deeds at the soma pressings must be told, Indra, generous one, done for the presser.
You opened the great treasure stored far away for Sharabha, a seer's kinsman.

8.100.7 Run separately now; no one here can protect you.
Indra has driven his mace deep into Vritra's vital place.

8.100.8 The swift-minded bird crossed an iron fort.
Having reached heaven, it brought soma to the mace-bearer.

8.100.9 The mace lies within the sea, surrounded by water.
Streams flowing from the front bring an offering to him together.

8.100.10 When Speech uttered things without understanding, she sat as joyful ruler among the gods.
She milked four streams of nourishing milk; where did her highest form go?

8.100.11 The gods created divine Speech, which animals of every form speak.
Let her come to us with fine praise, a cow that gives joyful food and nourishment.

8.100.12 “Friend Vishnu, take your steps farther; let heaven give room for the mace to strike.
Let us kill Vritra and release the rivers; let them flow free at Indra's command.”

Hymn 8.101 — Seer: Jamadagni Bhargava. Deity: Mitra and Varuna, the Adityas, the Ashvins, Vayu, Surya, Ushas, Soma, and the cow. Meter: Pragatha, Gayatri, Brihati, Trishtubh.

8.101.1 That mortal has truly worked hard to honor the gods
Who now brings offerings to Mitra and Varuna, seeking help.

8.101.2 The two kings have the greatest authority, see far, and are heard from far away.
Their arms and deeds travel together with the sun's rays, as if riding a chariot.

8.101.3 Mitra and Varuna, your swift messenger ran forward to you,
with an iron head, light and quick in its joy.

8.101.4 He takes no pleasure in being questioned, called back, or spoken to.
Today protect us from the struggle against him; protect us with your arms.

8.101.5 Sing a protective song to Mitra, a companion in the right order, and to Aryaman;
sing the desired praise to Varuna among the kings.

8.101.6 They set in motion the red, victorious one, the one bright son of three mothers.
Immortal and unharmed, they watch over the places where mortals live.

8.101.7 Make my raised words as brilliant as possible.
Come together, Ashvins, in good accord, to enjoy the offerings.

8.101.8 We call on you both for a gift free from evil, you who possess the rewards of victory.
Men praised by Jamadagni, extend the offering made before us and help us.

8.101.9 Vayu, come to our sacrifice that touches heaven, with our well-meant prayers.
Here is the clear soma for you, mixed above the strainer; I am bringing it to you.

8.101.10 The officiant goes by the straightest paths to present the offerings for you to enjoy.
Then, with your teams of horses, drink our pure soma mixed with milk from both portions.

8.101.11 You are truly great, Surya; you are strong and truly great, son of Aditi.
Your greatness is praised because you are great; yes, god, you are great.

8.101.12 Surya, you are great in fame; truly, god, you are great.
Your greatness gives you power among the gods, set in front as a light everywhere that cannot be harmed.

8.101.13 Here she is, singing below, shaped in red color;
she appeared like a bright image as she came among the ten arms.

8.101.14 Three generations went beyond him; others gathered around the sun.
He stood tall among the worlds, and the purifying one entered the green rays.

8.101.15 She is mother of the Rudras, daughter of the Vasus, sister of the Adityas, center of immortality.
I tell all people who understand: do not kill the innocent cow, Aditi.

8.101.16 She knows speech and raises her voice, and approaches with every kind of thought.
This divine cow goes to the gods; let no thoughtless mortal injure her.

Hymn 8.102 — Seer: Prayoga of the Bhrigus. Deity: Agni, also called the son of Brihaspati, Pavaka, the son of Strength, the householder, or the youngest.

8.102.1 Agni, you give great life to the person who gives to you, god.
You are a wise and youthful master of the house.

8.102.2 Agni, with our praise and our desire to serve the gods,
bring them here, you who know and shine brightly.

8.102.3 With you as our companion, our most eager guide, youngest god,
we move out to win the prize.

8.102.4 Like Aurva, Bhrigu, and Apnavana, I call the pure one:
Agni, whose clothing is the sea.

8.102.5 I call the wise one whose voice sounds like wind, whose strength roars like Parjanya:
Agni, whose clothing is the sea.

8.102.6 I call Agni as I would call on Savitar's impulse and Bhaga's generous enjoyment:
Agni, whose clothing is the sea.

8.102.7 Turn toward Agni, the strong grandson, who grows in sacrifices
and receives more offerings than anyone.

8.102.8 May he become present among us, like a form shaped by Tvashtar,
through his own purposeful power and fame.

8.102.9 This Agni rules over every kind of beauty among the gods.
May he come close to us bringing rewards.

8.102.10 Praise here the most famous of all the offering priests:
Agni, the one who comes first at sacrifices.

8.102.11 The active one with cleansing flames, the oldest in our houses,
burns brightly and is known far and wide.

8.102.12 Wise singer, praise him as a strong horse that wins rewards;
he is powerful and, like a friend, guides the people.

8.102.13 The songs, his relatives, point toward you, prepared with offerings;
they stand at the front of the wind.

8.102.14 His ritual grass, laid in three layers, stands in place without moving;
even the waters set down their feet there.

8.102.15 The place of the generous god is safe under his protection,
pleasant to look upon like the sun.

8.102.16 Agni, as your flame grows hot from offerings of ghee and careful thoughts,
bring the gods and worship them.

8.102.17 The mothers brought you to birth, and the gods did too, wise Angiras:
you are the immortal carrier of offerings.

8.102.18 Wise Agni, they appointed you, the one who knows,
as their chosen messenger who carries offerings.

8.102.19 I have no cow that must not be killed, nor an axe to cut wood.
So I bring you this kind of offering instead.

8.102.20 Agni, whatever pieces of wood we put on you,
accept them, youngest god.

8.102.21 Whatever the little insect eats, whatever the ant crawls over,
let all of it be like ghee for you.

8.102.22 A mortal who lights Agni should join thought to understanding;
I honor Agni with shining lights.

Hymn 8.103 — Seer: Saubhari of the Kanvas. Deity: Agni, and Agni with the Maruts in verse 14. Meter: Brihati, with Viraj, Anushtubh, and other forms.

8.103.1 The best finder of a path has appeared; the ordinances have been placed in him.
May our songs reach newborn Agni, who makes the Arya grow.

8.103.2 The fire of Devodasa, in its force, moves toward the gods.
It spreads across its mother Earth and stands on heaven's summit.

8.103.3 People tremble before him as he performs his deeds.
Honor Agni with your thoughts when winning wealth and wisdom by the thousand.

8.103.4 You lead to wealth the mortal who gives to you, generous Agni.
He gains a heroic son who praises you and supports a thousand people by himself.

8.103.5 He breaks through even a strong barrier and wins a prize with his horse; he gains lasting fame.
In you among the gods, generous one, we place every good thing.

8.103.6 He distributes every good thing and is the people's joyful offering priest.
Songs go first to Agni as vessels go to honey.

8.103.7 Those devoted to the gods clean him with their songs, like a chariot horse, generous people.
Powerful lord of the household, carry the gifts of the generous through both children and descendants.

8.103.8 Sing to Agni, the most generous, the great keeper of truth with bright flames,
you who have come near to praise him.

8.103.9 When lit and offered to with splendor, he takes for himself fame and brave sons.
May his new favor come to us along with rewards.

8.103.10 Praise this guest, the dearest among those we love:
Agni, who guides the chariots.

8.103.11 He declares what is above and below, knows wealth, and continually takes part in sacrifice.
For those who seek a prize with thought, his waves are hard to cross on their downward course.

8.103.12 May our guest Agni, the good one praised by many, not be angry with us.
He is a good offering priest who carries out the sacrifice well.

8.103.13 Agni, may those who seek you with fair words and certain gods do you no harm, good one.
Even a singer who gives offerings and performs sacrifice well calls on you to serve as messenger.

8.103.14 Come, Agni, with your friends the Maruts, Rudra's sons, to drink soma.
Enjoy the good praise of the Saubharis, you who bring the light of the sun.

### Mandala 9

Hymn 9.1 — Seer: Madhuchhandas of the Vishvamitras. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.1.1 Soma, flow in your sweetest, most exciting stream,
pressed for Indra to drink.

9.1.2 He took his seat at the shared meeting place in the wooden vessel.

9.1.3 Give us the most room, be most generous and strongest against Vritra.
Carry us to the rewards of generous people.

9.1.4 Flow toward the great gods' feast with your drink,
and toward the prize and fame.

9.1.5 We come to you each day for just this purpose.
Soma drop, our hopes rest in you.

9.1.6 The daughter of Surya cleanses your flowing soma
with the wool that always stretches across the strainer.

9.1.7 Ten slender women, sisters, take hold of him in the common task,
in the heaven beyond.

9.1.8 The women without husbands set him moving and blow into the swelling skin;
he is the sweet drink strained in three layers.

9.1.9 The cows that must not be killed mix their milk with the child,
Soma, for Indra to drink.

9.1.10 Excited by him, Indra destroys every Vritra;
the hero gives out generous gifts.

Hymn 9.2 — Seer: Medhatithi of the Kanvas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.2.1 Soma, flow quickly through the strainer for the gods to enjoy.
Soma drop, enter Indra as a strong bull.

9.2.2 Pour out your great stream, powerful Soma drop, with the greatest brilliance;
take your seat in your resting place, you who sustain us.

9.2.3 The streams of the pressed, wise one yield the beloved sweet drink;
he with a good purpose has put on the waters.

9.2.4 The great waters and rivers flow after you in your greatness
when you dress yourself with the cows' milk.

9.2.5 The ocean cleansed itself in the waters, the support and foundation of heaven:
Soma in the strainer, eager to come to us.

9.2.6 The tawny bull cried out, great and pleasant to see like Mitra;
he shines together with the sun.

9.2.7 Your songs, Soma drop, work hard to clean you with their strength;
with them you make yourself ready for joy.

9.2.8 We ask you to bring us delight and make room for us;
your praises are great.

9.2.9 Soma drop, eager for Indra, flow for us in a sweet stream
like Parjanya, full of rain.

9.2.10 Soma drop, you bring cows, men, horses, and prizes;
you are the ancient spirit of the sacrifice.

Hymn 9.3 — Seer: Shunahshepa, son of Ajigarta, also called Devarata of the Vishvamitras. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.3.1 This immortal god flies like a bird with wings
toward the wooden tubs where he will settle.

9.3.2 This god, made bright, runs past the crooked paths;
being purified, he cannot be deceived.

9.3.3 This tawny god is cleaned by wise people devoted to truth,
while being purified for the prize.

9.3.4 This strong one being purified wants to win all desirable things,
like a warrior with his fighters.

9.3.5 This god being purified wants to ride the chariot and gives freely;
he makes his sound heard.

9.3.6 Praised by inspired singers, this god enters the waters,
putting treasures in the hands of the giver.

9.3.7 He runs across heaven, beyond the expanses, in a streaming flow,
crying out as he is purified.

9.3.8 He has spread through heaven, beyond the expanses, untouched,
being purified as the sacrifice is performed well.

9.3.9 This god, pressed for the gods, is ancient by birth;
the tawny one flows in the strainer.

9.3.10 This is the one of many ordinances, born and bringing food to birth;
pressed, he is purified in a stream.

Hymn 9.4 — Seer: Hiranyastupa of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.4.1 Win great fame, Soma, as you are purified, and help us win it;
then make us better off.

9.4.2 Win light, win sunlight and every good fortune, Soma;
then make us better off.

9.4.3 Win skill and good judgment; drive away enemies, Soma;
then make us better off.

9.4.4 Strainers, purify Soma for Indra to drink;
then make us better off.

9.4.5 Give us a share of the sun through your own judgment and help;
then make us better off.

9.4.6 Through your judgment and help may we see the sun for a long time;
then make us better off.

9.4.7 Flow toward wealth with a double share, Soma, equipped with your own weapons;
then make us better off.

9.4.8 Flow toward wealth, unstoppable and victorious in battles;
then make us better off.

9.4.9 The sacrifices made you grow, purifying one, in accordance with the rules;
then make us better off.

9.4.10 Soma drop, bring us rich wealth with horses, able to sustain all life;
then make us better off.

Hymn 9.5 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: in this opening rite, the kindling or Agni lit up, the son of himself, Ila, the ritual grass, the divine doors, Dawn and Night, the two divine offering priests, Sarasvati, Ila and Bharati, Tvashtar, the tree of the sacrifice, and the offering cries. Meter: Gayatri and Anushtubh.

9.5.1 Lit up, the one who rules everywhere shines as he is purified;
he delights us, roaring like a bull.

9.5.2 The son of himself, being purified, flows as he sharpens his horns;
he shines across the air.

9.5.3 Worthy of praise, the purifying one shines as a brilliant treasure
with streams of sweet drink and power.

9.5.4 The tawny one being purified spreads out the ritual grass facing east with strength;
as a god he goes among the gods.

9.5.5 The golden divine doors rise up high;
they are well praised by the one being purified.

9.5.6 The purifying one acts with the strength of a bull amid the two great, finely made ones:
Night and Dawn, beautiful to see.

9.5.7 I call on both divine offering priests, gods who look on people:
Soma being purified and strong Indra.

9.5.8 May the three beautifully dressed goddesses, Bharati, Sarasvati, and great Ila,
come to our sacrifice for Soma being purified.

9.5.9 I call Tvashtar, the firstborn guardian who goes before us;
and the Soma drop, strong, tawny Indra, the purifying Prajapati.

9.5.10 Purifying one, coat the tree of the sacrifice with your sweet stream;
it has a thousand shoots, is green, shining, and golden.

9.5.11 All-Gods, come to the offerings made to the purifying one with the ritual call;
come together, Vayu, Brihaspati, Surya, Agni, and Indra.

Hymn 9.6 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.6.1 Soma, flow in a joyful stream, like a strong bull eager for the gods,
through the woolen strainers, eager to come to us.

9.6.2 Flow, Soma drop, toward that exciting drink for Indra,
and toward the racing horses.

9.6.3 As you are pressed, flow into the strainer toward that ancient joy,
and toward the prize and fame.

9.6.4 The flowing drops of Soma ran downhill like waters;
as they were purified, they reached Indra.

9.6.5 Ten women clean him as they would a racing horse;
he plays in the woods and crosses the woolen filter.

9.6.6 Mix the pressed, strong juice with cows' milk
for delight, for the gods' feast, and for victory.

9.6.7 Pressed, the god flows as a stream for the god Indra,
when his milk makes him swell.

9.6.8 Pressed, Soma flows fast as the spirit of the sacrifice;
he protects ancient inspired thought.

9.6.9 In this way, as you are purified, eager for Indra, excite us deeply for the feast;
you keep songs even in your hidden place.

Hymn 9.7 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.7.1 The drops have been released on the paths of truth, shining brightly;
they know the course marked out for him.

9.7.2 The foremost stream of sweet drink enters the great waters;
it is an offering worthy of praise among offerings.

9.7.3 At the head of joined voices, the bull calls out in the wood;
he is true to the sacrifice and its dwelling places.

9.7.4 As the wise one flows clothed in human strength and wisdom,
he wants to win the sunlight and the prize.

9.7.5 The purifying one sits over the rival peoples like a king
when the wise men make him flow.

9.7.6 The beloved tawny one takes his seat among the woods after crossing the woolen filter;
with his song he wins over thought.

9.7.7 He goes with delight to Vayu, Indra, and the Ashvins together;
he is glad because of his own ordinances.

9.7.8 The sweet waves flow toward Mitra, Varuna, and Bhaga,
knowing the power that belongs to him.

9.7.9 Heaven and Earth, give us wealth for winning sweet drink and the prize:
fame and goods won together for us.

Hymn 9.8 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.8.1 These Soma streams flowed toward Indra's beloved desire,
increasing his strength.

9.8.2 Purified and resting in the bowls, they go toward Vayu and the Ashvins;
may they give us fine strength and brave children.

9.8.3 Soma, as you are purified for Indra's generous gift, stir his heart;
take your seat in the home of truth.

9.8.4 Ten fingers clean you and seven thoughts set you moving;
the inspired singers then rejoice.

9.8.5 As you flow through the woolen filter for the gods' delight,
we dress you with cows' milk.

9.8.6 Being purified in the jars, the reddish tawny one
puts on his clothes and wraps himself in the products of the cow.

9.8.7 Flow for us with generous gifts; drive away every enemy;
Soma drop, join your friend.

9.8.8 Pour down rain from heaven and brilliance from the earth;
Soma, give us strength in battles.

9.8.9 May we drink you, who see humanity, are drunk by Indra, and find the sun;
may we enjoy offspring and food.

Hymn 9.9 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.9.1 Placed among the offspring, the inspired one travels through heaven's beloved regions like a bird;
pressed, he goes forward with a wise purpose.

9.9.2 Go on to a home for the person who praises you, friendly to those who do no harm;
flow in the way that is most pleasing at the feast.

9.9.3 This pure son, born of two mothers, made the two great ones shine at his birth;
he is great, and the great mothers make truth grow.

9.9.4 Placed with seven thoughts, he made the rivers happy and did no harm;
they made their one eye grow.

9.9.5 They set that great young one among them, unharmed:
the Soma drop, Indra, governed by your ordinance.

9.9.6 The immortal carrier sees all seven as he brings the offering;
Krivi satisfied the divine women.

9.9.7 Soma, drive the darkness away from us in our homes;
as you are purified, destroy it.

9.9.8 Make a path now for the newest song;
let the lights shine as they did long ago.

9.9.9 Being purified, grant us great fame, cows and horses with brave sons;
win wisdom and win the sunlight.

Hymn 9.10 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.10.1 The sounding Soma streams advance toward wealth,
like chariots or horses seeking fame.

9.10.2 Set moving like chariots, they have been placed in the two hands,
like the loads carried by workers.

9.10.3 Like kings, the Soma streams are decorated with cows' milk and praise,
like a sacrifice prepared by seven workers.

9.10.4 Pressed for delight, the drops flow around in a stream,
with loud songs, as they are strained.

9.10.5 Drinking in the light of Vivasvat and producing the gift of dawn,
the strong ones spread out the fine thread.

9.10.6 The ancient singers, the people, open the gates of thought
for the strong one's brightness.

9.10.7 The seven kindred offering priests sit together in accord;
they satisfy the single one's place.

9.10.8 I have put one center upon another, and an eye together with the sun;
I draw out the wise one's offspring.

9.10.9 The sun sees with his eye the beloved place in heaven,
hidden there by the offering priests.

Hymn 9.11 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.11.1 Men, sing for Soma, the drop being purified;
he is moving toward the gods to worship them.

9.11.2 The Atharvans have mixed your milk with sweet drink,
a god for the god, eager for the gods.

9.11.3 Flow for our cows' good, the people's good, and the horses' good;
king, flow for the good of the plants.

9.11.4 Sing a song for tawny Soma, powerful in himself,
reddish and touching heaven.

9.11.5 Cleanse the pressed Soma with the stones moved by your hands;
let the sweet one flow as sweet drink.

9.11.6 Sit close with respect, mix it well with curds,
and place the Soma drop in Indra.

9.11.7 Soma, killer of enemies and watcher of people, flow for the good of the cows;
fulfill the wishes of the gods.

9.11.8 Soma, you are poured for Indra to drink and enjoy;
even the mind is master of the mind.

9.11.9 Soma being purified, release wealth and brave sons to us;
Soma drop, do it with Indra as our ally.

Hymn 9.12 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.12.1 The pressed Soma drops are released at the place of truth,
sweetest of all for Indra.

9.12.2 The wise singers called for Indra to drink Soma,
like mother cows calling their calves.

9.12.3 The wise Soma that brings excitement rests in the vessel,
like a wave in the river, resting upon the cow's milk.

9.12.4 At heaven's center, he shines within the woolen filter:
Soma, the wise poet with good judgment.

9.12.5 The Soma in the jars, set inside the strainer,
is embraced by the shining drop.

9.12.6 The Soma drop sends out its voice on the ocean's high ground,
setting the vessel dripping with sweet drink in motion.

9.12.7 The plant praised continually gives the same yield amid our thoughts,
moving forward through human generations.

9.12.8 Soma flows, moving toward heaven's beloved places,
like a wise poet in a stream.

9.12.9 Purifying one, pour down wealth bright with a thousand lights;
Soma drop, let it come to us of itself.

Hymn 9.13 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.13.1 As Soma is purified, he flows in a thousand streams through the wool,
prepared for Vayu and Indra.

9.13.2 You who desire help, sing to the inspired one being purified,
pressed for the gods' feast.

9.13.3 The Soma streams, powerful a thousandfold, are purified to win the prize,
praised for the gods' feast.

9.13.4 Flow for us to win the prize, bringing ample food,
brilliance, and brave offspring, Soma drop.

9.13.5 May those pressed divine Soma drops flow to us
bringing wealth by the thousand and brave offspring.

9.13.6 Driven like racing horses by their guides, the swift drops were released
to win the prize through the woolen filter.

9.13.7 The Soma drops flow and bellow like cows toward their calves;
they are placed in the hands.

9.13.8 You are welcomed by Indra, exciting purifying one; cry out;
drive away all our enemies.

9.13.9 You who are being purified and see the sunlight, drive off those who give nothing;
take your seat in the home of truth.

Hymn 9.14 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.14.1 The wise one flowed around, resting on the wave of the river,
bearing a song desired by many.

9.14.2 Five groups of kinsmen, working with their song,
prepare the one who supports them.

9.14.3 All the gods delighted in this powerful one's juice
when he was clothed with cows' milk.

9.14.4 Flowing out, he runs in every direction and casts off the coverings on his body;
there he meets his companion.

9.14.5 The young one is cleaned, as if by the daughters of Vivasvat,
using cows' milk as his bright garment.

9.14.6 He goes across the two layers with fine products of the cow;
he makes a sound so that he may be found.

9.14.7 The fingers came together to cleanse the lord of food;
they took hold of the racing one's back.

9.14.8 Touch all the heavenly and earthly goods, Soma, as you flow around;
come, eager to be with us.

Hymn 9.15 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.15.1 This hero travels with swift chariots and subtle thought,
going to the place prepared for Indra.

9.15.2 He is guided by many thoughts to the great feast of the gods,
where the immortals sit.

9.15.3 Once placed, he is led along a bright inner path
when the swift ones send him forward.

9.15.4 This herd bull shakes his horns and sharpens them,
gaining manly strength and power.

9.15.5 This racing one goes with bright golden streams,
becoming lord of the rivers.

9.15.6 This one goes past the knots as he gathers up riches;
he descends into the depressions.

9.15.7 People cleanse this one who needs cleansing in the wooden tubs;
he prepares abundant food.

9.15.8 Ten fingers and seven thoughts cleanse this one,
who carries his own weapons and brings the greatest joy.

Hymn 9.16 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.16.1 Your pressers release your juice from the fibers for intense delight;
the rushing white one runs like a released stream.

9.16.2 Through the purpose of the skillful, we have joined the chariot rider,
clothed in waters and drink, among the cows and their fine streams.

9.16.3 Send the unhurt, hard-to-cross Soma in the waters into the strainer;
purify him for Indra to drink.

9.16.4 With conscious purpose, Soma flows into the strainer to be purified;
with resolve he has taken his seat in their gathering place.

9.16.5 The Soma drops have been released to you, Indra, by the workers with reverence,
for the great struggle.

9.16.6 Being purified, he flows through every kind of splendor into an imperishable form;
like a hero he stands among the cows.

9.16.7 The pressed wise one's stream, swelling like heaven's summit,
flows freely into the strainer.

9.16.8 Soma, as you are purified among people you make the wise man grow;
you run through the woolen filter.

Hymn 9.17 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.17.1 Like rivers running downhill, the fast Soma streams were released,
moving quickly and breaking through barriers.

9.17.2 The pressed Soma drops flowed to Indra,
like rain showers flowing over the earth.

9.17.3 The exciting Soma flows through the strainer like an overflowing wave,
killing harmful spirits in his eagerness for the gods.

9.17.4 He runs into the jars and is poured around the strainer;
he grows with songs of praise at the sacrifices.

9.17.5 Soma, crossing the three realms of light you climb and make heaven shine;
you urge on the sun.

9.17.6 The wise singers called out at the head of the sacrifice,
placing what they love before their eyes.

9.17.7 Men seeking help, inspired by thought, clean you like a prize-winning horse
for the gods' feast.

9.17.8 Flow along the stream of sweet drink, fierce one, and take your seat among us;
you are lovely to drink in the service of truth.

Hymn 9.18 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.18.1 Pressed from the hills, Soma flows around in the strainer;
you support everyone in their joyful excitement.

9.18.2 You are inspired, you are wise, the sweet drink born of the plant;
you support everyone in their joyful excitement.

9.18.3 All the gods drank you together in harmony;
you support everyone in their joyful excitement.

9.18.4 You hold all the desirable goods in your hands;
you support everyone in their joyful excitement.

9.18.5 You draw milk from both these great worlds as if they were mothers;
you support everyone in their joyful excitement.

9.18.6 You flow immediately around both worlds with your prizes;
you support everyone in their joyful excitement.

9.18.7 Strong as he is purified, he cries out in the jars;
you support everyone in their joyful excitement.

Hymn 9.19 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.19.1 Soma, as you are purified, bring us that remarkable wealth worthy of praise,
whether in heaven or on earth.

9.19.2 You and Indra are lords of the sunlight and guardians of cows, Soma;
as their masters, make our thoughts grow.

9.19.3 The tawny bull being purified among people roars over the ritual grass;
he has found his place.

9.19.4 Thoughts have called out over the bull's seed,
as mothers call over their son, their calf.

9.19.5 May he put a child in those longing for a bull,
those who give bright milk.

9.19.6 Come near and learn; put fear into our enemies as they stand by;
purifying one, find us wealth.

9.19.7 Soma, bring the enemy's strength down, his power and his life,
whether he is far away or near.

Hymn 9.20 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.20.1 The wise one flows through woolen filters for the gods' feast,
winning against all rivals.

9.20.2 Being purified, he brings those who sing for him a prize of cattle,
a prize worth a thousand.

9.20.3 You touch everything with awareness and are purified through thought;
Soma, find fame for us.

9.20.4 Flow to bring great, lasting fame and wealth to the generous;
bring food to those who praise you.

9.20.5 Like a king keeping his ordinances, you enter the songs, Soma;
you are purified, wonderful carrier of offerings.

9.20.6 That carrier, Soma, is hard to stop in the waters;
cleaned by hands, he sits in the bowls.

9.20.7 Soma, you pass through the strainer, playful and generous like a champion,
bringing brave children to your singer.

Hymn 9.21 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.21.1 These exciting Soma drops rush toward Indra,
bringing joy and finding the sunlight.

9.21.2 Overcoming attackers as they are pressed, they find open space;
of their own accord they give long life to the singer.

9.21.3 The drops play freely and flow in a wave from the river
to the one shared gathering place.

9.21.4 As they are purified, they have gained all desirable things,
like horses harnessed to a chariot.

9.21.5 Drops, put the reddish, eager one in him to announce
who among us has given nothing.

9.21.6 Like a Ribhu, fit a fresh chariot together as a signal;
bright ones, flow with the flood.

9.21.7 These ones have called out and reached the finish as racing horses;
from what is real they have sent thought forward.

Hymn 9.22 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.22.1 These swift Soma streams have rushed out like racing chariots,
hissing when released to run.

9.22.2 They are broad like the winds, like Parjanya's showers,
and wander as freely as Agni's flames.

9.22.3 These purified, wise Soma streams mixed with curds
have entered our thoughts through inspired speech.

9.22.4 These immortal ones have been cleansed and never tire of flowing,
seeking out the road across the open space.

9.22.5 Flowing apart, they reached the backs of heaven and earth,
and this highest open space as well.

9.22.6 They went on down the slope, following the highest thread as it stretched out,
and to this highest dwelling too.

9.22.7 Soma, you held back the Panis' wealth and their cows;
you called out along the thread that had been stretched out.

Hymn 9.23 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.23.1 The swift Soma streams were released in a flow of sweet, exciting drink
toward all forms of inspired thought.

9.23.2 Following the old people, the living have stepped onto a newer path;
they bring the sun to birth so that it may shine.

9.23.3 Purifying one, take from the Arya who gives nothing and bring his household to us;
make our food plentiful with children.

9.23.4 The Soma streams flow toward the people and their exciting joy,
toward the vessel dripping with sweet drink.

9.23.5 Soma, who supports us, flows carrying Indra's powerful juice;
he has brave sons and protects us from accusations.

9.23.6 Soma, you are purified for Indra and for the gods to celebrate together;
Soma drop, you seek to win the prize.

9.23.7 After drinking this exciting Soma, Indra killed Vritras without resistance;
and even now he keeps killing them.

Hymn 9.24 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.24.1 The Soma drops flowed out to be purified;
mixed with waters, they clean themselves.

9.24.2 They flowed toward the cows, like water running downhill;
being purified, they reached Indra.

9.24.3 Soma, you run forward to be purified for Indra to drink,
guided and distributed by men.

9.24.4 Soma, flow to delight men and help them overcome peoples;
you are always to be praised and always ready to help.

9.24.5 Soma drop, when pressed by stones you run through the strainer,
you are prepared for Indra's dwelling.

9.24.6 Flow as the strongest destroyer of Vritra, praised in song,
pure, cleansing, and amazing.

9.24.7 He is called pure and cleansing, Soma pressed for sweet drink;
he goes to the gods and kills those who speak harm.

Hymn 9.25 — Seer: Drilhachyuta, a descendant of Agastya. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.25.1 Flow, tawny one, giving skill, for the gods to drink;
give excitement to the Maruts and Vayu.

9.25.2 Purifying one, set in place with care, cry out toward your resting place;
enter Vayu in accordance with the ordinance.

9.25.3 The bull shines with the gods, wise and dear in his home;
he kills Vritra and is most pleasing to the gods.

9.25.4 Being purified, the desirable one takes on every form and travels
to where the immortals sit.

9.25.5 The reddish Soma gives rise to songs and is purified among people;
he moves toward Indra with wise purpose.

9.25.6 Flow into the strainer in a stream, wise one, most exciting of all;
take your seat in the song's resting place.

Hymn 9.26 — Seer: Idhmavaha, son of Drilhachyuta. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.26.1 Wise singers cleansed this prize-winning one
in Aditi's lap, with their subtle thought.

9.26.2 The cows called to this inexhaustible one who flows in a thousand streams,
the Soma drop who supports heaven.

9.26.3 They moved the skilled purifying one with insight high in heaven;
he supports us and feeds many.

9.26.4 They drove him with their thought, as he put on the clothing of Vivasvat;
he is the unassailable lord of speech.

9.26.5 His kin set the desirable tawny one moving on the hill with pressing stones;
he sees many things.

9.26.6 Wise men set you moving, purifying one who grows through songs;
Soma drop, you bring delight to Indra.

Hymn 9.27 — Seer: Nrimedha of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.27.1 Praised by all, this wise one is eager in the strainer;
being purified, he drives away deceivers.

9.27.2 This winner of sunlight is poured out for Indra and Vayu;
in the strainer he gives us skill.

9.27.3 Guided by men, he is pressed, a bull at heaven's summit:
Soma, knowing everything, among the woods.

9.27.4 This purifying drop calls out, wanting cows and gold;
he wins always, and none can hurt him.

9.27.5 This purifying one joins the sun above in heaven;
joyful, he gives delight in the strainer.

9.27.6 The strong tawny bull streamed through the air;
being purified, the Soma drop went to Indra.

Hymn 9.28 — Seer: Priyamedha of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.28.1 Placed there by men, this racing one, who knows everything and rules the mind,
runs through the woolen filter.

9.28.2 This Soma, pressed for the gods, streamed through the strainer,
entering every home.

9.28.3 This immortal god shines in his resting place;
he kills Vritra and is most pleasing to the gods.

9.28.4 This bull, guided by his ten sisters, calls out
and rushes toward the wooden tubs.

9.28.5 This purifying one made the sun shine and watches over people;
he knows every home.

9.28.6 Strong Soma, whom no one can deceive, flows as he is purified;
he goes to the gods and kills those who speak harm.

Hymn 9.29 — Seer: Nrimedha of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.29.1 The pressed bull's streams flowed with strength,
preparing to follow the gods.

9.29.2 The skilled singers clean the racing horse as they praise it in song;
the light born for praise.

9.29.3 Soma, as you are purified, you easily overcome those challenges, powerful one;
make the great ocean praised in song grow.

9.29.4 Flow in a stream, Soma, to win all goods;
drive away hatred all at once.

9.29.5 Keep us safe from the angry man's voice and everyone else's,
when we have freed ourselves from blame.

9.29.6 Soma drop, flow to us bringing earthly and heavenly wealth;
bring us brilliant strength.

Hymn 9.30 — Seer: Bindu of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.30.1 The strong one's streams flowed freely into the strainer;
as he is purified, he sends out his voice.

9.30.2 Driven on by the pressers and cleansed, the drop cries out;
he sends out a powerful sound for Indra.

9.30.3 Soma, flow to us in a stream, bringing strength to defeat men,
brave sons, and gifts wanted by many.

9.30.4 Soma being purified flowed out across the stream
to take his seat in the wooden tubs.

9.30.5 They set you moving in the waters with the stones, sweetest tawny Soma drop,
for Indra to drink.

9.30.6 Press the sweetest, beautiful, exciting Soma for Indra with the mace (the thunderbolt),
for his powerful troop.

Hymn 9.31 — Seer: Gotama, son of Rahugana. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.31.1 The Soma streams, with their own wisdom, moved forward as they were purified;
they make wealth appear.

9.31.2 Soma drop, be above heaven and earth, increasing brilliance;
be lord of the prizes.

9.31.3 The winds are eager for you, the rivers flow to you;
Soma, they make your greatness grow.

9.31.4 Soma, swell; let strength come to you from every direction;
join us in gathering prizes.

9.31.5 Tawny one, the cows yield you ghee and an inexhaustible supply of milk
upon the highest ridge.

9.31.6 Soma drop, you carry your own weapons and rule the world;
we want your friendship.

Hymn 9.32 — Seer: Shyavashva of the Atris. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.32.1 The pressed Soma streams, dripping with delight, set off at the gathering
for fame for us generous people.

9.32.2 Then the women of Trita drive the tawny Soma drop onward with stones,
for Indra to drink.

9.32.3 Like a swan calling to its flock, he has called out to all our thoughts;
he is coated with cows' milk like a racing horse.

9.32.4 Soma, as you look at both, you flow like a swift wild animal,
taking your seat in the home of truth.

9.32.5 Cows call to him as a woman calls to her lover;
he has reached the racecourse set out for him.

9.32.6 Give me and the generous people brilliant fame;
let me win wisdom and lasting renown.

Hymn 9.33 — Seer: Trita Aptya. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.33.1 The wise Soma streams move forward like waves of water,
like buffaloes among the woods.

9.33.2 The bright tawny streams flow to the wooden tubs on the path of truth,
toward the prize of cattle.

9.33.3 The pressed Soma streams flow for Indra, Vayu, Varuna, and the Maruts,
and for Vishnu too.

9.33.4 Three voices rise, and mother cows moo;
the tawny one comes, calling out.

9.33.5 The great mothers of truth called out with sacred songs;
they clean heaven's child.

9.33.6 Soma, from every direction flow to us wealth by the thousand,
wealth from the four oceans.

Hymn 9.34 — Seer: Trita Aptya. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.34.1 Pressed and driven on, the drop flows forward in a stream,
breaking what is solid apart with his power.

9.34.2 Pressed Soma flows for Indra, Vayu, Varuna, the Maruts,
and Vishnu.

9.34.3 They press the strong Soma bull, driven by bulls, with stones;
with their power they draw out his milk.

9.34.4 He becomes fit for Trita to cleanse, and brings joy to Indra;
the tawny one is coated in different colors.

9.34.5 The daughters of Prishni milk from him the high place of truth,
a lovely and most beloved offering.

9.34.6 These songs flow toward him together without taking a crooked course;
he calls out to the bellowing cows.

Hymn 9.35 — Seer: Prabhuvasu of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.35.1 Purifying one, flow to us in a stream with broad wealth,
through which you find light for us.

9.35.2 Soma drop, set the ocean rocking and shake everything as you flow;
be the strong support of our wealth.

9.35.3 With you, brave one, may we overcome our opponents;
flow to us with desirable gifts.

9.35.4 The Soma drop, the wise one, sends out a prize, hoping to win with prizes;
he knows the ordinances and weapons.

9.35.5 We dress him with songs, setting his voice moving as he is purified:
Soma, the people's guardian of cattle.

9.35.6 All people uphold the ordinance of the lord of the right order,
who is being purified and possesses abundant wealth.

Hymn 9.36 — Seer: Prabhuvasu of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.36.1 Pressed between two bowls, he was released into the strainer like a chariot horse;
the racing one has reached the finish line.

9.36.2 Soma, wakeful carrier, flow for the gods' feast
toward the vessel that drips sweet drink.

9.36.3 Ancient purifying one, make the lights shine for us;
move us toward good judgment and skill.

9.36.4 He is made beautiful by those devoted to truth and cleaned by their hands;
he is purified in the woolen filter.

9.36.5 May Soma bring to the giver all kinds of wealth
in heaven, on earth, and in the air as he flows.

9.36.6 Soma, lord of strength, you climb heaven's back, seeking horses,
cows, and brave children.

Hymn 9.37 — Seer: Rahugana of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.37.1 The strong Soma bull flows in the strainer, pressed for drinking;
eager for the gods, he kills harmful spirits.

9.37.2 The watchful tawny one flows into the strainer, supporting us;
he calls out toward his resting place.

9.37.3 This racing one flows across the light of heaven as he is purified;
he kills harmful spirits as he runs through the woolen filter.

9.37.4 Being purified on Trita's hill, he made the sun shine
along with his sisters.

9.37.5 This pressed bull kills Vritra, finds wide space, and cannot be tricked;
Soma runs as if to win a prize.

9.37.6 Guided by a poet, this divine drop rushes toward the wooden tubs,
with generous gifts for Indra.

Hymn 9.38 — Seer: Rahugana of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.38.1 This strong chariot runs through woolen filters
to win a prize worth a thousand.

9.38.2 The women of Trita set this tawny drop moving with stones,
for Indra to drink.

9.38.3 The ten tawny working hands clean this one;
through them he is prepared for delight.

9.38.4 This one sits among human households like a hawk,
going to a woman like her lover.

9.38.5 This exciting juice, heaven's child, looks down
as the drop enters the woolen filter.

9.38.6 Pressed for drinking, this supporting tawny one flows,
calling out toward his beloved resting place.

Hymn 9.39 — Seer: Brihaspati of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.39.1 Swift one, flow for the one of great thought around your beloved dwelling,
where they speak of the gods.

9.39.2 As you make ready what is unprepared and bring food to the people,
pour down rain from heaven.

9.39.3 Pressed, he enters the strainer, carrying brilliance with his strength,
seeing clearly and making light shine.

9.39.4 This is the one who ran quickly from heaven into the strainer,
flowing like a wave from the river.

9.39.5 Pressed for those far away as well as those nearby,
the sweet drink is poured for Indra.

9.39.6 Together they call out, driving the tawny one with stones
to take his seat in the home of truth.

Hymn 9.40 — Seer: Brihanmati of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.40.1 Being purified, the one who sees people has crossed every conflict;
they dress the wise one with their thoughts.

9.40.2 The reddish bull rose to his resting place and came to Indra after being pressed;
he sits in the secure seat.

9.40.3 Now, Soma drop, flow to us from all directions with great wealth,
wealth by the thousand.

9.40.4 Purifying Soma drop, bring every kind of brilliant gift;
find us food by the thousand.

9.40.5 As you are purified, bring us wealth and brave children for the singer;
make your worshiper's songs grow.

9.40.6 Soma drop, being purified, bring wealth in a double measure;
strong one, bring us things worthy of praise.

Hymn 9.41 — Seer: Medhatithi of the Kanvas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.41.1 They raced forward quickly and brightly like cows,
stripping off the dark skin.

9.41.2 We think of a safe way across the hard-to-cross barrier,
overcoming the Dasyu who has no ordinance.

9.41.3 The powerful purifying one's sound is heard like falling rain;
lightning flashes move in heaven.

9.41.4 Pressed Soma drop, flow here with ample food, cattle, gold,
horses, and prizes.

9.41.5 Purify yourself, watcher of people, and fill both great worlds,
like Dawn or the sun with its rays.

9.41.6 Soma, spread around us in every direction with a stream that brings protection,
like juice spreading across a high place.

Hymn 9.42 — Seer: Medhyatithi of the Kanvas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.42.1 The tawny one brings heaven's lights to birth and the sun in the waters;
he puts on the cows' milk and the waters.

9.42.2 This god is pressed for the gods, with an ancient song;
he is purified in a stream.

9.42.3 The Soma streams, strong a thousandfold, are purified
to bring growing strength and win prizes.

9.42.4 Yielding the ancient milk, he is poured around the strainer;
calling out, he has brought the gods to birth.

9.42.5 Soma being purified flows toward all desirable things
and toward the gods who support truth.

9.42.6 Pressed Soma, flow with ample food for us, cattle, brave sons,
horses, and prizes.

Hymn 9.43 — Seer: Medhyatithi of the Kanvas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.43.1 The desirable one is cleaned with milk for delight like a racing horse;
we clothe him with songs.

9.43.2 All our songs, seeking help, prepare him as they did in the past:
the drop for Indra to drink.

9.43.3 The desirable Soma goes to be purified, prepared by songs
from the wise Medhyatithi.

9.43.4 Purifying Soma drop, find us fine, bright wealth,
shining with a thousand lights.

9.43.5 When the Soma drop, eager for the gods, flows into the strainer,
he cries out like a horse running for a prize.

9.43.6 Flow to win the prize and help your wise singer grow;
Soma, give us brave children.

Hymn 9.44 — Seer: Ayasya of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.44.1 Soma drop, flow toward the gods for our great offspring,
bearing a wave, Ayasya.

9.44.2 Welcomed by thought and guided with care, Soma is set moving in the distance;
the wise one flows in a stream for the singer.

9.44.3 This Soma, awake among the gods, enters the strainer after pressing;
he travels, watching over people.

9.44.4 Flow for us, eager for a prize, preparing a lovely sacrifice;
with ritual grass, he seeks a welcome.

9.44.5 May Soma, rich in wise men and always increasing,
go to Bhaga, Vayu, and the gods for us.

9.44.6 Today, for our wealth, you who know how to act and find the best path,
win the prize and great fame.

Hymn 9.45 — Seer: Ayasya of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.45.1 Flow for delight and the gods' feast, looking upon people,
Soma drop, for Indra to drink.

9.45.2 Flow on our errand for Indra to enjoy you;
bring the gods to their friends.

9.45.3 We also coat your reddish body with cows' milk for delight;
open the doors to wealth for us.

9.45.4 The racing Soma drop crossed the strainer like a horse at the yoke;
he rules among the gods.

9.45.5 His friends shouted together to him as he played in the wood and passed the wool;
they called to the drop as to a boat.

9.45.6 Soma drop, flow in that stream in which, once drunk, you give clear sight;
bring brave children to the singer.

Hymn 9.46 — Seer: Ayasya of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.46.1 They were released for the gods' feast, like racing horses in their labor,
flowing and growing strong on the mountain.

9.46.2 Prepared like a woman with her father's gifts, the Soma drops
were released toward Vayu.

9.46.3 These Soma drops, pressed into bowls with their offerings,
make Indra stronger through their deeds.

9.46.4 Run forward with practiced hands; take hold of the bright ones with the mixing vessel;
mix the exciting drink with cows' milk.

9.46.5 Soma, flow to win wealth, carrying a great gift,
and find a path for us.

9.46.6 Ten fingers clean this one who needs cleaning as he is purified:
the exciting drink for Indra.

Hymn 9.47 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.47.1 Through this good work Soma has grown even greater;
rejoicing, he pours out his strength.

9.47.2 His deeds make themselves known by overcoming the Dasyus;
he collects both debts and bold strength.

9.47.3 Then Soma's powerful juice became the mace, winning a thousand prizes,
when his hymn was born.

9.47.4 The wise one himself seeks a treasure for the inspired singer who supports him,
when he is cleaned with thought.

9.47.5 We want to win riches, like horses winning prizes;
we are among those who want to win contests.

Hymn 9.48 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.48.1 We ask through good work for you, the beautiful one carrying great human strength
in the meeting places of high heaven.

9.48.2 The bold one, made ready and worthy of praise, is great in his great ordinances;
he brings delight and can break through a hundred forts.

9.48.3 From there the unfailing eagle brought you, a wise king,
from heaven toward wealth.

9.48.4 He carried a shared light for everyone to see,
crossing the open space as the guardian of truth.

9.48.5 Then, as he was set moving, he grew greater in power and majesty,
helping us in trouble and watching over people.

Hymn 9.49 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.49.1 Flow down to us with rain, a wave of water from heaven,
and bring plentiful food without illness.

9.49.2 Flow in the stream that brought the cows here,
like brides coming to our home.

9.49.3 Flow like ghee in your stream, most welcome to the gods at sacrifices;
flow to us with rain.

9.49.4 Run to us for nourishment in a stream through the woolen strainer;
the gods will surely hear.

9.49.5 Being purified, he flowed out, killing harmful spirits
and making the lights shine as they did long ago.

Hymn 9.50 — Seer: Uchathya of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.50.1 Your powers rise like the sound of a river's wave;
set the edge of your music in motion.

9.50.2 At your prompting three voices rise, eager for the sacrifice,
when you reach the ridge of wool.

9.50.3 They drive the beloved tawny one with pressing stones around the woolen filter;
being purified, he drips sweet drink.

9.50.4 Flow into the strainer in a stream, wise one, most exciting of all;
take your seat in the song's resting place.

9.50.5 Flow, most exciting Soma drop, coated with milk through the nights,
for Indra to drink.

Hymn 9.51 — Seer: Uchathya of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.51.1 Officiant, send the Soma pressed by stones into the strainer;
purify him for Indra to drink.

9.51.2 Press the sweetest Soma, the highest sweetness from heaven,
for Indra with the mace (the thunderbolt).

9.51.3 The gods and Maruts drink your sweet juice, Soma drop,
as it is purified.

9.51.4 Soma, pressed and full of excitement, you make your singer grow;
strong one, come quickly to help him.

9.51.5 Pressed, flow into the strainer in a stream, watchful one,
toward the prize and fame.

Hymn 9.52 — Seer: Uchathya of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.52.1 Flow, pressed and bright in heaven, into the strainer;
carry us a prize with your drink, you who always have wealth.

9.52.2 Along your ancient paths, beloved, through the woolen filter,
you flow continuously in a thousand streams.

9.52.3 Set him rocking like a pot; set the Soma drop's gift moving;
with blows, set the striking weapon moving.

9.52.4 Soma drop, bring down the power of these people, much-invoked one,
whoever gives us orders against our will.

9.52.5 Soma drop, flow to us with a hundred or a thousand pure forms of help,
with wealth that makes us generous.

Hymn 9.53 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.53.1 Your powers have risen, breaking harmful spirits, you of the pressing stones;
push away those who compete against us.

9.53.2 With this killer's strength in the contest of chariots for a prize,
I praise you with a fearless heart.

9.53.3 No hostile thought can attack the purifying one's ordinances;
break whoever fights against you.

9.53.4 They set the tawny racing one, dripping with delight, moving among the rivers:
the exciting drop for Indra.

Hymn 9.54 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.54.1 Following his ancient brightness, the unashamed ones milked out bright milk,
an inspired drink winning a thousand prizes.

9.54.2 This one is as pleasant to see as the sun; he runs toward the lakes,
and his seven streams run down toward heaven.

9.54.3 As he is purified, this one stands above every world,
Soma, like the god Surya.

9.54.4 Flow around to us for the gods' feast, bringing cattle and prizes,
Soma drop, purified and eager for Indra.

Hymn 9.55 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.55.1 Flow around us with your drink, with each grain of barley and each increase of food,
Soma, and with every piece of good fortune.

9.55.2 Soma drop, just as your praise and the plant from which you are made deserve,
sit on your favorite place on the ritual grass.

9.55.3 Soma, find us cows and horses as you flow with your drink;
do so as quickly as you can, in these days.

9.55.4 Flow, winner of a thousand, you who win but are not defeated,
who attack and kill an enemy.

Hymn 9.56 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.56.1 Swift Soma flows through the strainer around the great truth;
eager for the gods, he kills harmful spirits.

9.56.2 As Soma flows to the prize, a hundred working streams
enter the friendship of Indra.

9.56.3 Ten women call to you as young women call to a lover;
Soma, you are cleaned so that you may win.

9.56.4 Sweet Soma drop, flow around for Indra and Vishnu;
keep men who sing your praise safe from trouble.

Hymn 9.57 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.57.1 Your streams flow without stopping like rain from heaven,
toward a prize worth a thousand.

9.57.2 The tawny one, sharpening his weapons, flows out
as he sees all the beloved works of inspired thought.

9.57.3 Cleaned by people like a well-ordered king or an elephant,
he settles in the wood like a hawk.

9.57.4 As you are purified, Soma drop, bring us all the goods
of heaven and of earth.

Hymn 9.58 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.58.1 The stream of the pressed plant runs swiftly, bringing delight;
it runs swiftly, bringing delight.

9.58.2 The bright one knows the gifts of the gods' help for a mortal;
it runs swiftly, bringing delight.

9.58.3 For the two, Dhvasra and Purushanti, we have given thousands;
it runs swiftly, bringing delight.

9.58.4 For those two we have given thirty thousand, and thousands more;
it runs swiftly, bringing delight.

Hymn 9.59 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.59.1 Flow, Soma, winning cows, horses, everything, and the battle;
bring treasure together with children.

9.59.2 Flow from the waters, unharmed;
flow from the plants and from our insights.

9.59.3 Soma, as you are purified, cross every difficulty;
sit on the ritual grass, wise one.

9.59.4 Purifying one, finder of sunlight, you grew great at birth;
Soma drop, you overcome all things.

Hymn 9.60 — Seer: Avatsara of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri and Ushnih.

9.60.1 Sing in the Gayatri meter for the purifying one who watches people,
the Soma drop with a thousand eyes.

9.60.2 They have poured you of a thousand eyes and a thousandfold abundance
through the woolen filter.

9.60.3 The purifying one flows through the woolen filters and rushes toward the jars,
entering Indra's heart.

9.60.4 Soma, flow for Indra's gift and our good, watcher of people;
bring seed that produces children.

Hymn 9.61 — Seer: Amahiyu of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.61.1 Flow around to the feast with that excitement of yours, Soma drop,
by which he destroyed ninety-nine forts.

9.61.2 He destroyed Shambara's forts at once for the thoughtful Divodasa,
and then defeated Turvasha and Yadu.

9.61.3 You who find horses, Soma drop, flow around us bringing horses and cows,
gold, and food by the thousand.

9.61.4 As you flow over the strainer, purifying one,
we choose your friendship.

9.61.5 With your waves flowing in streams over the strainer,
Soma, show us kindness.

9.61.6 Being purified, bring us wealth and food with brave children;
Soma, you rule in every direction.

9.61.7 Ten fingers cleanse this one who has the rivers for mothers;
he has appeared together with the Adityas.

9.61.8 Pressed, he comes into the strainer together with Indra and Vayu,
and with the rays of the sun.

9.61.9 Flow sweet for us to Bhaga, Vayu, and Pushan;
be welcome to Mitra and Varuna.

9.61.10 Born of the plant, you sit high in heaven; from earth I take
strong protection and great fame.

9.61.11 With this, we seek to win all the brilliant prizes
of mortal people from the enemy.

9.61.12 Flow around, finding a way for us,
for Indra the worshiper, Varuna, and the Maruts.

9.61.13 The gods have brought near the newly born, swift Soma drop,
prepared with milk and ready for sharing.

9.61.14 May our songs make him grow, like mothers feeding a calf;
he wins the heart of Indra.

9.61.15 Soma, flow for the good of our cows and pour out swelling food;
make the great ocean praised in song grow.

9.61.16 Being purified, he brought into being a great, bright light for everyone,
like a brilliant thunderclap from heaven.

9.61.17 King, your purifying juice gives delight and never grows weak;
it flows through the woolen filter.

9.61.18 As you are purified, your bright, skill-giving juice shines,
a light for all to see the sun.

9.61.19 Flow with your most desirable joy and drink;
go to the gods and kill those who speak harm.

9.61.20 You killed hostile Vritra and win the prize day after day;
you win cows and horses.

9.61.21 Become thoroughly mixed and reddish like cows that are easy to milk;
take your seat like a hawk in its nest.

9.61.22 Flow, you who helped Indra kill Vritra,
who held back the great waters.

9.61.23 Generous Soma, may we win wealth with our brave sons;
as you are purified, make our songs grow.

9.61.24 With you and your help may we defeat those who attack;
Soma, stay alert to your ordinances.

9.61.25 Soma is purified as he drives away foes and those who give nothing;
he goes to the place prepared for Indra.

9.61.26 Purifying one, bring us great wealth and kill our enemies;
Soma drop, give us fame with brave children.

9.61.27 Not even a hundred dishonest men can harm you as you want to give gifts,
when you are purified and work for the sacrifice.

9.61.28 Pressed Soma drop, flow like a bull; make us famous among the people;
drive away every enemy.

9.61.29 In your friendship and your greatest splendor, Soma drop,
may we overcome those who fight us.

9.61.30 Protect us from everyone's blame with those sharp, terrifying weapons
you use to strike our enemies.

Hymn 9.62 — Seer: Jamadagni of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.62.1 These swift drops have been released across the strainer
toward every kind of good fortune.

9.62.2 The racing ones destroy many evils and make a good road
for our children and horses.

9.62.3 Making room for our cattle, they flow toward fine praise
and toward food made ready for us.

9.62.4 The stem was pressed in the waters for joy; the one on the hills brings skill;
like a hawk he has taken his seat in his home.

9.62.5 The bright drink blessed by gods is shaken in water, pressed by men;
the cows sweeten it with their milk.

9.62.6 Then his guides adorn him like a horse for immortality,
and for the shared feast of sweet juice.

9.62.7 Soma drop, the streams that drip sweetness were released to help us;
with them you reached the strainer.

9.62.8 Flow across the woolen fibers for Indra to drink,
taking your seat in your resting place among the trees.

9.62.9 Soma drop, flow around, sweetest for the Angirases;
find space, ghee, and milk for us.

9.62.10 This purifying one, placed here, sees the people;
set moving, he increases our wide circle of friends.

9.62.11 This purifying bull keeps his strong ordinances and kills blame;
he will bring goods to the giver.

9.62.12 Flow with wealth by the thousand, with cows and horses,
brilliant and wanted by many.

9.62.13 This wise one, praised far and wide, is poured out and cleaned by people;
he acts with inspired judgment.

9.62.14 The wise one who gives a thousand kinds of help and a hundred gifts
travels the open spaces and is purified for Indra's joy.

9.62.15 Born through song and praised here, the drop is set out for Indra;
it lives in two resting places as though at home.

9.62.16 Pressed by men, purifying Soma ran as if to win a prize;
he sat down powerfully in the bowls.

9.62.17 They harness him to a three-seated, three-supported chariot to travel,
using the seven thoughts of the seers.

9.62.18 Pressers, send the tawny racing one, who wins wealth, forward
quickly to win the prize.

9.62.19 Pressed, he enters the jar and flows toward every kind of beauty;
he stands among the cows like a hero.

9.62.20 People milk out milk for you to enjoy, Soma drop,
and sweet drink for the gods, god that you are.

9.62.21 Send us the sweetest Soma into the strainer,
most highly regarded among the gods.

9.62.22 These Soma streams were released, praised for great fame,
in the stream of the most exciting one.

9.62.23 Being purified, you flow toward the cows and the feast with human strength;
flow around and win the prize.

9.62.24 Flow toward us with cattle, food, and every kind of praise,
sung by Jamadagni.

9.62.25 Flow at the head of our songs, Soma, bringing remarkable help
toward every form of inspired thought.

9.62.26 You come from ocean waters, leading the song;
flow, shaking everything, as the first one.

9.62.27 Wise Soma, all these worlds stand for your greatness;
the rivers flow toward you.

9.62.28 Your streams flow without stopping like rain from heaven,
over the bright surface below.

9.62.29 Purify the Soma drop for Indra, strong and bringing skill,
master of generous gifts for the feast.

9.62.30 Wise Soma, keeper of truth, reached the strainer as he was purified,
bringing brave children to his singer.

Hymn 9.63 — Seer: Nidhruvi of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.63.1 Soma, flow with wealth by the thousand and brave children;
keep fame with us.

9.63.2 You increase our food and nourishment, bringing Indra the greatest delight;
you sit down in the bowls.

9.63.3 Pressed for Indra and Vishnu, Soma flowed into the jar;
may he be sweet for Vayu.

9.63.4 The swift, tawny Soma streams were released beyond the winding channels,
in the stream of truth.

9.63.5 They strengthen Indra, make the whole world Arya,
and drive away those who give nothing.

9.63.6 The pressed, tawny drops flow over their own expanse,
going to Indra.

9.63.7 Flow in the stream with which you made the sun shine,
setting the waters of humankind moving.

9.63.8 Being purified, the sun harnessed his bright white horse
above Manu to travel through the air.

9.63.9 The sun harnessed those ten tawny horses for his journey,
while the Soma drop called out to Indra.

9.63.10 Songs, pour the pressed drink through the woolen filters
for Vayu and to delight Indra.

9.63.11 Purifying Soma, find us wealth that enemies cannot seize,
wealth hard for an attacker to destroy.

9.63.12 Flow toward wealth by the thousand, cattle and horses,
toward the prize and fame.

9.63.13 Pressed by stones, the god Soma is purified like the sun,
holding juice in the jar.

9.63.14 These bright ones in Arya homes flowed along the stream of truth
toward the prize of cattle.

9.63.15 The Soma streams pressed for Indra with the mace (the thunderbolt), mixed with curds,
flowed across the strainer.

9.63.16 Soma, sweetest of all, flow through the strainer toward wealth;
your excitement is most welcome to the gods.

9.63.17 People cleanse this tawny one, racing among the rivers,
the exciting drop for Indra.

9.63.18 Soma, flow with gold, horses, and brave sons;
bring a prize with cattle.

9.63.19 Pour the sweetest drink through woolen filters for Indra,
like a runner eager for a prize.

9.63.20 Wise singers seeking help clean this inspired one who needs cleaning;
the bull calls out as he flows.

9.63.21 Inspired singers call out in thought together to strong Soma,
who runs through the waters along the stream of truth.

9.63.22 Flow for the gods' long life; let Indra enjoy you;
climb to Vayu in accordance with the right order.

9.63.23 Purifying Soma, set down wealth for us, wealth worthy of song;
beloved one, enter the sea.

9.63.24 Soma, as you are purified, you know how to act and drive away enemies;
push away the people who do not honor the gods.

9.63.25 These bright Soma drops were released as they were purified,
toward every form of inspired thought.

9.63.26 The swift, bright drops were released as they were purified,
driving away every enemy.

9.63.27 The purifying drops were released from heaven through the air
onto the earth's summit.

9.63.28 As you flow in a stream to be purified, Soma drop, drive away deceivers;
kill harmful spirits, wise one.

9.63.29 Drive away harmful spirits, Soma, and flow forward calling out;
bring the highest and brightest power.

9.63.30 Soma, set all desirable heavenly and earthly goods here with us;
Soma drop, keep them for us.

Hymn 9.64 — Seer: Kashyapa, son of Marichi. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.64.1 Soma, you are a bright bull, a strong god with strong ordinances;
like a bull you support the laws.

9.64.2 Your bull strength is strong, your woods and excitement are strong;
you are truly strong, strong one, and full of strength.

9.64.3 Soma drop, roar like a strong horse and gather cows and horses;
open the doors to wealth for us.

9.64.4 The fast, bright Soma streams flowed forward, seeking cows,
horses, brave children, and prizes.

9.64.5 Made beautiful by those devoted to truth and cleaned by hands,
they are purified in the woolen filter.

9.64.6 May those Soma streams flow for the giver with all goods
from heaven, earth, and the air.

9.64.7 Purifying one who knows everything, your streams were released
like the sun's rays.

9.64.8 You make a signal from heaven and flow toward every form;
Soma, you swell like an ocean.

9.64.9 As you are driven forward, you send out a voice and are purified according to the rules;
you have cried out like the sun among gods.

9.64.10 The knowing drop has been purified, beloved in the wise singers' thoughts;
he releases a horse like a chariot driver.

9.64.11 Your wave flows around in the strainer for the gods' feast,
taking its seat in the home of truth.

9.64.12 Flow into the strainer for us, giving the joy most welcome to the gods,
Soma drop, for Indra to drink.

9.64.13 Flow in a stream for food, cleansed by thoughtful people;
Soma drop, come toward the cows with your light.

9.64.14 Being purified, make room for the people and bring them nourishment, lover of songs;
tawny one, release your milk mixture.

9.64.15 Being purified for the gods' feast, go to Indra's prepared place,
shining and driven forward with racing horses.

9.64.16 Swift Soma drops, driven by thought, were released and flow
toward the sea.

9.64.17 Cleaned by people, the drops reached the sea freely
and came to the home of truth.

9.64.18 Come around us, eager to be with us, bringing every good thing with your strength;
protect us and our brave children.

9.64.19 The bright white carrier, harnessed with singers, marks out his path
when he is sent into the sea.

9.64.20 When the swift one takes his seat in the golden home of truth,
he abandons those who do not understand.

9.64.21 Eager ones call out to him and those who understand worship him;
those who do not understand sink.

9.64.22 Soma drop, flow as the sweetest drink for Indra and the Maruts;
take your seat in the home of truth.

9.64.23 Wise singers who know words prepare you all around;
people clean you together.

9.64.24 Mitra, Aryaman, Varuna, and the Maruts drink your juice,
wise one, as you are purified.

9.64.25 Soma, as you are purified, you send out a wise voice,
Soma drop, a thousandfold abundance.

9.64.26 Soma drop, as you are purified, bring us the voice that works for the sacrifice,
and a thousandfold abundance.

9.64.27 Purifying Soma drop, enter the beloved ocean
of these much-invoked people.

9.64.28 The bright Soma streams, mixed with milk, flash with light
and sing out around us in their activity.

9.64.29 Driven by guides, the racing one went forward for a prize,
taking his seat like those who win.

9.64.30 Wise Soma, meeting heaven, flow for our well-being
so that we may see the sun.

Hymn 9.65 — Seer: Bhrigu, son of Varuna, or Jamadagni of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.65.1 The shining sisters set the great Soma drop in motion,
their shared lord and hero, longing for greatness.

9.65.2 Purifying god, with each new brightness enter all goods
as you move among the gods.

9.65.3 Purifying one, come to our fine praise and bring rain for the gods' service;
flow to bring us prepared food.

9.65.4 You are a shining bull; we call you for brilliance;
you are purified with your own wisdom.

9.65.5 Flow to us with brave children, rejoicing and carrying your own weapons;
Soma drop, come here now.

9.65.6 When you are poured over with water and cleaned by hands,
you reach the shared gathering place in the wooden vessel.

9.65.7 Sing for Soma being purified, as Vyashva did,
for the great one with a thousand eyes.

9.65.8 They drive this tawny one, who has the color of dripping honey, with stones:
the Soma drop for Indra to drink.

9.65.9 Racing one, we choose your friendship
because we want to win every kind of wealth.

9.65.10 Strong Soma, flow in a stream for Indra with the Maruts, bringing delight,
holding all things through your strength.

9.65.11 Purifying one, I set you moving in the contests, a racing one
who supports the two worlds and lets us see sunlight.

9.65.12 Flow, tawny one, in this shining stream;
urge your companion on to win prizes.

9.65.13 Soma drop, flow to us with great food, visible to everyone;
Soma, find a path for us.

9.65.14 Cry out toward the jars, Soma drop, with your powerful streams;
enter to be drunk by Indra.

9.65.15 They draw out your sharp, exciting juice with stones;
flow, killing those who plan against us.

9.65.16 The king moves by inspired thoughts, being purified above Manu
to travel through the air.

9.65.17 Soma drop, bring us wealth of a hundred cows and growth for our herds,
fine horses and a generous share to help us.

9.65.18 Soma, pressed for the gods' feast, bring us speed and strength;
bring us a shape that shines brightly.

9.65.19 Flow most brilliantly, Soma, roaring toward the wooden tubs;
take your seat like a hawk in its nest.

9.65.20 Soma flows for Indra, Vayu, Varuna, the Maruts,
and Vishnu.

9.65.21 Giving food to our children, Soma, flow to us
with a thousandfold gift from every direction.

9.65.22 The Soma streams pressed far away or close at hand,
or beside the lake Sharyanavat—

9.65.23 those pressed among the Arjikas and Kritvus,
in the homes or among the five peoples—

9.65.24 may those divine pressed drops be purified for us,
bringing rain from heaven and brave sons.

9.65.25 The desirable tawny one is purified, praised by Jamadagni,
as he is driven over the cow's hide.

9.65.26 The bright ones, quick to strengthen life, are driven like racing horses;
mixed with water, they clean themselves.

9.65.27 Those present at pressing set you moving for the gods' feast;
flow with this light.

9.65.28 Today we choose your skill that brings joy, your power to carry us,
and your help that so many desire.

9.65.29 We choose the joyful, desirable, inspired one with good judgment,
and the help that so many desire.

9.65.30 We choose wealth, sound understanding, and your good purpose in our bodies,
and the help that so many desire.

Hymn 9.66 — Seers: the hundred Vaikhanasas. Deity: Soma being purified; Agni being purified in verses 19–21. Meter: Gayatri and Anushtubh.

9.66.1 Flow, you who watch over all people, toward all works of inspired thought;
as a friend, you are praised by friends.

9.66.2 Purifying Soma, you rule the whole world with your two dwellings,
which stand facing one another.

9.66.3 Soma, you are everywhere around your dwellings;
wise purifying one, you move with the seasons.

9.66.4 Flow, bringing food to birth and reaching every desirable thing;
as a friend, bring help to your friends.

9.66.5 Your shining rays spread on heaven's back;
Soma, your dwellings are your strainer.

9.66.6 These seven rivers of yours flow as you command, Soma;
the cows run toward you.

9.66.7 Pressed Soma, flow in a stream to delight Indra,
carrying fame that cannot be lost.

9.66.8 The seven sisters driving you on call out to you together with their thoughts,
wise one, at the race of Vivasvat.

9.66.9 The women clean you together on the old ridge of wool
when you are coated in the wood with song.

9.66.10 Wise racing one, your purifying streams have been released
like horses eager for fame.

9.66.11 The streams were released through the woolen filter
toward the vessel dripping sweet drink; thoughts called out.

9.66.12 The Soma drops came toward the ocean like mother cows coming home;
they came to the home of truth.

9.66.13 Soma drop, waters and rivers flow to our great celebration
when you are clothed with cows' milk.

9.66.14 Desiring to worship and hoping for your help,
Soma drop, we seek your friendship.

9.66.15 Flow to win cows, great Soma, who see humankind;
enter the stomach of Indra.

9.66.16 Soma, you are great, oldest of the mighty, strongest of all;
fighting, you have won again and again.

9.66.17 You are stronger than even the mighty, braver than the brave,
and more generous than those who give much.

9.66.18 Soma, you are a hero when children and families are won;
we choose you for friendship, we choose you for alliance.

9.66.19 Agni, purify our lives and give us nourishment and food;
keep illness far away.

9.66.20 Agni, the inspired purifying offering priest of the five peoples,
is the one whose abundant life we seek.

9.66.21 Agni, work well as you are purified; give us brilliance and brave children;
put wealth and prosperity in my hands.

9.66.22 Being purified, he flows beyond those who deceive toward fine praise,
like the sun, visible to everyone.

9.66.23 Cleaned by people, the watchful drop brings an offering,
prepared for the offering, moving like a racing horse.

9.66.24 The purifying one brought to birth the great truth and bright light;
he destroyed the dark shadows.

9.66.25 From the purifying tawny one as he attacked, bright, quick flashes
were released with brilliant flames.

9.66.26 The purifying one drives his chariot best and shines most brightly among the bright;
he is golden-tawny and travels with the Maruts.

9.66.27 The purifying one, winning the most prizes, spreads out with his rays,
bringing brave children to his singer.

9.66.28 Pressed, the drop flowed through the woolen strainer;
being purified, he went to Indra.

9.66.29 Soma plays with the pressing stones on the cow's hide,
calling to Indra to enjoy him.

9.66.30 Purifying one, show us kindness so we may live,
with that brilliant milk of yours brought from heaven.

Hymn 9.67 — Seers: the Seven Seers: Bharadvaja, Kashyapa, Gotama, Atri, Vishvamitra, Jamadagni, and Vasishtha, followed by Pavitra or Vasishtha, or both. Deity: Soma being purified. Meter: Gayatri.

9.67.1 Soma, you love to flow in streams, bringing delight and great strength at the sacrifice;
flow with wealth that makes us generous.

9.67.2 Pressed, you delight men and bring them the most excitement;
you are a wise giver of drink for Indra.

9.67.3 Pressed with stones, flow forward crying out,
bringing the greatest brilliant strength.

9.67.4 The drop, driven forward, flows across the woolen filters;
the tawny one cries out for the prize.

9.67.5 Soma drop, flow through the wool and spread fame,
good fortune, and prizes of cattle.

9.67.6 Soma drop, bring us wealth of a hundred cows, cattle and horses;
Soma, bring us riches by the thousand.

9.67.7 The swift purifying drops have reached Indra on their journeys
across the strainer.

9.67.8 The old Soma drop, excellent juice for Indra,
is purified to give human beings life.

9.67.9 The shining sisters set the purifying hero dripping sweetness in motion;
together they call to him in song.

9.67.10 May Pushan, whose horse is a goat, help us on each journey;
may he enjoy the offerings among our daughters.

9.67.11 This Soma flows like ghee and honey for the one with braided hair;
may he enjoy the offerings among our daughters.

9.67.12 This pressed Soma flows as pure as ghee for you, bright one;
may he enjoy the offerings among our daughters.

9.67.13 Soma, origin of the wise people's words, flow in a stream;
among the gods you give treasure.

9.67.14 He runs into the jars and dives like a hawk into shelter,
calling out toward the wooden tubs.

9.67.15 Pressed Soma, your juice was released all around into the jar;
it flows like a fast hawk.

9.67.16 Soma, flow as the sweetest delight for Indra.

9.67.17 They were released for the gods' feast like racing chariots.

9.67.18 Those bright, pressed streams, most exciting of all, were released toward Vayu.

9.67.19 Soma, pressed by the stone and praised by all, you enter the strainer,
bringing brave children to the singer.

9.67.20 This one, pressed and praised by all, dives into the strainer;
he kills harmful spirits as he crosses the wool.

9.67.21 Purifying one, whatever danger finds me here, near or far,
drive it away.

9.67.22 May the purifying one who watches over people
purify us today with his strainer.

9.67.23 Agni, purify us with your prayer
and with your fiery strainer spread between us.

9.67.24 Agni, purify us with your flame-bright strainer;
purify us with the powers of sacred speech.

9.67.25 God Savitar, purify me completely
with both your strainer and your impulse.

9.67.26 God Savitar, purify us with three highest places of Soma;
Agni, purify us through your skills.

9.67.27 May divine peoples purify me and the Vasus purify me with thought;
All-Gods, purify me; Agni who knows births, purify me.

9.67.28 Soma, swell and flow with all your stems,
the highest offering for the gods.

9.67.29 We have come with respect to the beloved young one,
growing from offerings and calling out.

9.67.30 The axe of the one called Alayya was lost; flow to him, divine Soma;
flow even to the mouse, divine Soma.

9.67.31 Whoever studies the purifying songs and the juice the seers collected
eats all things purified and made sweet by Matarishvan.

9.67.32 For the one who studies the purifying songs and the juice the seers collected,
Sarasvati gives milk, ghee, honey, and water.

Hymn 9.68 — Seer: Vatsapri, son of Bhalandana. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.68.1 The sweet Soma drops flowed toward the god like milk cows, speaking as they rested on the ritual grass.
Their udders carried the cow's bright clothing for the filtered drink.

9.68.2 Roaring, the tawny one called out against the old obstacles; as he rose he broke them apart and tasted their sweetness.
He passed through the strainer with a broad course, and the god put aside the old coverings and chose the best.

9.68.3 His delight measured out the joined pairs, growing together and swelling with milk that does not run out.
He discovered the great, far-reaching expanses and, moving toward them, took on lasting strength.

9.68.4 Traveling between his two mothers and urging on the waters, the wise one swells his path with his own power.
The stem, speckled with barley and driven on by men, joins his kin and protects his head.

9.68.5 The poet comes to birth through skill and thought, the child of truth laid in the distant twin.
Both young ones first knew their hidden birth, then raised up one half of it.

9.68.6 The wise discovered the form of the joyful one when the hawk brought the drink from far away.
They cleanse the stem that grows so well in the rivers, the eager one carried around and worthy of song.

9.68.7 Ten women clean you after you have been pressed, Soma, guided by the thoughts and insights of seers.
Guided by people through woolen filters and calls to the gods, you break through to win the prize.

9.68.8 Songs of praise and thought called out to Soma, as he went around, full of life and welcome.
Rich with sweet drink, this immortal one sends out his voice with a stream and a wave from heaven, winning wealth.

9.68.9 This Soma sends his voice across the whole open space of heaven and sits in the jars as he is purified.
Pressed by stones and cleaned with waters and milk, the drop finds his beloved open space.

9.68.10 Soma, flow around us as you are poured and give us a great variety of food.
May we call on Heaven and Earth without hatred; gods, give us wealth with brave children.

Hymn 9.69 — Seer: Hiranyastupa of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.69.1 Thought is set to its task like an arrow on a bow; it is released like a calf at its mother's udder.
At first it comes and gives milk as though in a wide stream; under his ordinances Soma is set moving.

9.69.2 Thought is brought near and sweet drink is poured; the joyful song moves inside the mouth.
The purifying stream, like men striking the ground, flows with sweet drops around the wool.

9.69.3 Looking for his bride, he is purified over the woolen skin; he loosens Aditi's daughters as he goes toward truth.
The tawny one has crossed, worshiped and driven on, bringing excitement; he sharpens his human strength and shines like a buffalo.

9.69.4 The bull calls, and the cows come in answer; the divine ones approach the god's prepared place.
Soma crossed the white woolen filter and wrapped himself like a garment that had been cleaned.

9.69.5 The immortal tawny one clothed himself in an unstained shining garment when he was cleansed.
On heaven's back a broad bright covering was made for him, a spread of wool on the two bowls.

9.69.6 The exciting drops rush forward together like the swift rays of the sun.
Swift streams flow around the stretched thread; nothing is purified in this place without Indra.

9.69.7 Like swift currents down a river slope, the delights released by the bull found a path.
May our two-legged and four-legged creatures be safe at home, Soma; may prizes and peoples remain with us.

9.69.8 Flow to us with goods, gold, horses, cows, barley, and brave offspring.
Soma, you are my fathers, stationed at heaven's summit, giving long life.

9.69.9 These Soma streams being purified went toward Indra to win, like chariots.
The pressed tawny streams cross the woolen strainer, leaving their covering to go toward rain.

9.69.10 Soma drop, flow for great Indra, kind and free of blame, destroying those who harm us.
Bring bright treasures to the singer; Heaven and Earth, help us with the gods.

Hymn 9.70 — Seer: Renu of the Vishvamitras. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.70.1 Seven cows gave him true milk three times in the ancient sky.
As he grew through acts of truth, he made four other worlds into beautiful garments for himself.

9.70.2 Longing for the lovely drink of immortality, he spread both heavens with his inspired art.
He clothed himself in the brightest waters through his great generosity when they found the god's seat by hearing him.

9.70.3 May these be his immortal and invincible signs throughout both births;
with them he purifies himself through human and divine strength, and thoughtful people seize the king.

9.70.4 Cleansed by ten skilled workers, he measured out the middle mothers with his companion.
He drinks the beautiful drink of immortality and watches both human peoples, looking into their eyes.

9.70.5 Cleaned for Indra's nourishment, he rejoices between both ends of heaven and earth where he is placed.
With his bull strength he drives away hostile thoughts, pointing them out like an archer who shoots an arrow.

9.70.6 Like a calf seeing its mother, he comes calling, with a noise like the Maruts.
He knew the first truth that brought sunlight, and wisely chose it for his praise.

9.70.7 The terrifying bull roars with power, sharpening his two tawny horns as he watches.
Soma sits in the home prepared for him, and the cow's skin becomes his woolen covering.

9.70.8 Pure and cleansed in his body, the tawny one ran down the ridge of wool.
Welcomed by Mitra, Varuna, and Vayu, the sweet drink is prepared in three layers by skilled workers.

9.70.9 Flow for the gods' feast, Soma bull; enter the place in Indra's heart that holds Soma.
Carry us across trouble before it strikes; you know the lands and tell us the directions when we ask.

9.70.10 Like a harnessed horse, rush to the prize; Soma drop, flow into Indra's stomach.
Like a boat, carry us across the river; like a warrior in battle, keep us from blame.

Hymn 9.71 — Seer: Rishabha of the Vishvamitras. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.71.1 He is released on the right, powerful, and reaches his seat; he drives away deception and guards against harmful spirits, awake.
The tawny one makes a covering that reaches heaven; sacred words serve as clothing beneath the bowls.

9.71.2 He comes crying out like the voice of the people, and his powerful color spreads outward.
He leaves his covering, goes to his father's prepared place, and makes himself a fine new garment.

9.71.3 Pressed by stones, he is purified in hands; he acts like a bull, and thought trembles in the air.
He rejoices, joins us, completes his task through song, washes in the waters, and worships in the circle.

9.71.4 They pour sweet drink all around the bright one who grows powerful on the mountain, the companion of the house.
In him the cows, well offered at the udder, pour their first and widest milk on the summit.

9.71.5 Ten sisters cried out together like a chariot in Aditi's lap.
He goes near the secret place of the cow when they give birth to his place with thought.

9.71.6 Like a hawk he seeks the golden seat the gods prepared with thought.
They send him onto the ritual grass with song, beloved and worthy of worship; like a horse he joins the gods.

9.71.7 The wise reddish bull came down from heaven, showing his threefold back to the cows.
Leading thousands across the distance, he shines like many early dawns.

9.71.8 He makes his appearance brilliant; when he settles there, he drives away those who deceive.
He goes to the divine people with the waters and his own power, joining fine praise and the leaders of cattle.

9.71.9 Like a bull circling a herd, he roared and took on the brightness of the sun.
The heavenly bird looked down at the earth; Soma observes his kin on every side with intelligence.

Hymn 9.72 — Seer: Harimanta of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.72.1 They clean the tawny one, while the reddish one is yoked; Soma is coated with cows' milk in the jar.
He raises his voice and drives thought onward, dearly loved by many who praise him.

9.72.2 Many wise people speak together when they draw Soma into Indra's stomach.
Men with skilled hands clean the desirable sweet drink with ten fingers born together.

9.72.3 He passes the cows without stopping, beyond the voice of the sun's beloved daughter.
The one who can seize him brings him welcome; he lives with two groups of sister relatives.

9.72.4 Shaken by men and pressed by stones, the drop is dear on the ritual grass, ancient guardian of cattle and fit for sacrifice.
Rich in insight and helping Manu complete the sacrifice, pure Soma is purified for you, Indra, through thought.

9.72.5 Moved by men's arms, the pressed Soma flows in his natural stream for you, Indra.
You have filled the intentions and united the thoughts at the sacrifice; the tawny one settled on the wooden bowls like a bird.

9.72.6 Wise workers draw milk from the inexhaustible, thundering stem.
Cows and thoughts come together to him at the seat in the home of truth, where he is born again.

9.72.7 In the earth's center, supporting high heaven, he was raised within the rivers on a wave of water.
Indra's mace (the thunderbolt), the bull rich in goods, Soma is purified as a lovely delight for the heart.

9.72.8 Flow around the earthly realm, wise one, teaching the singer and shaking off trouble.
Let us not lose our share of goods or reach the end of our homes; may we put on abundant tawny wealth.

9.72.9 Soma drop, bring us horses given by the hundred, cattle and gold by the thousand.
Bring us ample rich food; purifying one, come near the singer.

Hymn 9.73 — Seer: Pavitra of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.73.1 At the lips of the drop that is blowing, they sounded together, and the centers met in the home of truth.
The powerful one made three peaks to hold on to; the boats of truth carried good works across.

9.73.2 The buffaloes cried out, heading together along the right path; eager ones shook on the river's wave.
With streams of sweet drink they brought the sun to birth and made Indra's beloved body grow.

9.73.3 Those with strainers sit around their words, and their ancient father guards their ordinance.
Varuna set the great sea across their way; wise men sought support among the foundations.

9.73.4 Sweet-tongued ones called out without stopping on heaven's summit over the thousand-streamed filter.
His swift watchers never blink; at every step there are traps laid by those who use snares.

9.73.5 Those who cried out above their father and mother shine with song and burn those without ordinances.
With their power they blow away the black skin of those who hate Indra from heaven's wide region.

9.73.6 Those who called from the old place have tools for song and forceful thoughts.
The blind and deaf have laughed; wrongdoers do not cross the path of truth.

9.73.7 At the strainer stretched out in a thousand streams, wise singers purify their speech.
Their Rudras are eager and do no harm, watching people well, with good eyes and upright paths.

9.73.8 With good judgment, the guardian of truth cannot be deceived; he has placed three strainers inside his heart.
Knowing all, he sees every world and throws those without ordinances, unloved, into a pit.

9.73.9 The thread of truth is stretched in the strainer at the tip of the tongue through Varuna's power.
Wise people have reached it in their thoughts and settled there; the powerless one falls here into a pit.

Hymn 9.74 — Seer: Kakshivat, son of Dirghatamas. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.74.1 Just born, he cries out like a child in the wood; the reddish racer wants to win the sunlight.
With heaven's seed and swelling milk he joins us; we ask him for good judgment and broad protection.

9.74.2 He is heaven's pillar and stretched foundation, a full stem that goes around everywhere.
Wise, he will honor these two great worlds and bring them together, feeding them as they support each other.

9.74.3 The great stream is well prepared Soma sweetness; wide is Aditi's grazing ground as it goes toward truth.
He rules the rain, the bright bull, leader of waters, whose help is worth singing about.

9.74.4 Cloud full of life is milked for milk and ghee; the center of truth comes to birth, immortal.
Generous men please him together, and rainmakers pour down on the one set in place.

9.74.5 The stem roared along with the wave, eager for gods; it swells the skin for Manu.
He sets a child in Aditi's lap, through whom we keep our sons and descendants.

9.74.6 Let those never-ending streams in the thousandfold strainer have children in the third expanse.
Four centers set below heaven carry the immortal offering dripping with ghee.

9.74.7 When he wishes to win, he makes himself white; generous Soma knows the great world.
He accompanies labor through thought, speaking to these people; he breaks the rocky enclosure of heaven.

9.74.8 Then, coated in milk, the white jar went toward the finish like a horse that had won.
Those eager for the gods drove it on with thought for Kakshivat and a hundred winters of cattle.

9.74.9 Soma, your juice mingles with waters and flows through the woolen filter as it is purified.
Cleaned by wise singers, sweetest one, taste good to Indra when he drinks you.

Hymn 9.75 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.75.1 He flows toward the beloved names placed for delight, names through which the great one grows.
The watcher climbed high onto the great sun's chariot, which goes in every direction.

9.75.2 The tongue of truth flows with beloved sweet drink; he speaks and rules our thought, beyond deception.
The son puts the secret name of both parents in the third realm of heaven's light.

9.75.3 Shining, he cried out toward the jars, controlled by men in the golden vessel.
Those who milk truth called to him; he shines high on three supports at dawn.

9.75.4 Pressed by stones and welcomed with thoughts, pure, he lights his mother worlds.
He runs along the woolen fibers, swelling the stream of sweet drink day after day.

9.75.5 Soma, flow around for our well-being; as men purify you, put on the milk mixture.
With the free-flowing, far-reaching joys you give, urge Indra to make gifts.

Hymn 9.76 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.76.1 The sustaining, active juice of heaven is purified, giving the gods skill and people joy.
Released, the tawny one freely exercises his strength in the rivers like a horse among his fighters.

9.76.2 Like a warrior he takes his weapons in his hands; like a chariot rider he seeks the sun in contests for cows.
Wise workers drive the Soma drop and coat him, stirring Indra's strength.

9.76.3 Soma being purified, enter Indra's stomachs, growing stronger with your wave.
Make our worlds swell like clouds with lightning, and with thought measure out lasting prizes for us.

9.76.4 The king of all is purified so we may see the sun; he calls out the seer's thought of truth.
The father of thought, whose inspired words cannot be surpassed, is cleaned by the sun's rays.

9.76.5 You flow around the vessel like a bull around his herd, calling from the waters' lap.
Flow to give Indra the greatest joy, so that with your help we may win in battle.

Hymn 9.77 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.77.1 He cried out sweetly in the vessel, Indra's mace (the thunderbolt), more beautiful than beauty.
Those who milk truth easily, dripping ghee, flow like bellowing cows toward their milk.

9.77.2 This ancient one is purified, whom the hawk brought across the sky from heaven, driven by command.
He joins the sweet drink, trembling at the shot from Krishanu's bow, fearful in his mind.

9.77.3 May these early and later Soma drops flow toward a great prize of cattle for us.
They are lovely to see, as beautiful as snakes; they have loved each prayer and each offering.

9.77.4 May this knowing drop win against the person who attacks us; he is praised by many with a faithful mind.
He planted a child in the lord's house and flows toward the wide pen filled with cows.

9.77.5 The active maker of heaven is purified; great Varuna, beyond deception, is drawn along a winding path.
Mitra has been pressed, worshiped among people, roaring like a strong horse among the herd.

Hymn 9.78 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.78.1 The king flowed out, giving birth to speech, wearing waters and moving toward cows.
He removes the dirt from the wool's body and approaches the gods' prepared place pure.

9.78.2 Soma, men pour you around for Indra; you are a wave watching people, a wise one coated in the woods.
You have many paths to travel, a thousand tawny horses resting in the bowls.

9.78.3 The sea-born water spirits flowed toward wise Soma while sitting within.
They drive the companion of the house and seek the unfailing favor of the purifying one.

9.78.4 Our Soma is purified, winning cows, chariots, gold, sunlight, waters, and a thousand prizes.
The gods made him a drink to enjoy, a sweetest reddish drop bringing happiness.

9.78.5 Soma being purified, you flow toward us, making these goods real.
Kill the enemy near or far, and make wide grazing ground and safety for us.

Hymn 9.79 — Seer: Kavi of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.79.1 Let the drops flow unprompted for us, bright tawny ones pressed in the high heavens.
Let want of food and hostile people perish, while our enemies perish and our thoughts succeed.

9.79.2 Let the exciting drops flow for us, the ones with which we speed our horses to win wealth.
May we carry off riches everywhere, past the traps of any mortal.

9.79.3 A person can be hostile to his own, and another is hostile like a wolf.
As thirst comes to a traveler in the desert, attack these evil intentions, purifying Soma.

9.79.4 Your highest center was placed in heaven; your branches grew on the earth's summit.
Stones eat you on the cow's hide, while thoughtful people milk you in water with their hands.

9.79.5 So the first, most beautiful companions press out your fine juice, Soma drop.
Purifying one, carry us across every reproach; let your power and beloved joy appear.

Hymn 9.80 — Seer: Vasu of the Bharadvajas. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.80.1 The stream of Soma, who sees people, is purified; with truth he calls the gods from heaven.
He flashes with Brihaspati's call, and the pressing ceremonies spread out like seas.

9.80.2 Racing one, the cows that must not be killed called to you; brilliant, you climb into a place covered with iron.
Lengthen the generous people's lives and their great fame; Soma, you flow as strong delight for Indra.

9.80.3 The most exciting one flows into Indra's stomach, wearing nourishment, bringing good fortune and fame.
Facing us he spreads through all worlds; the tawny bull streams out, playing like a horse.

9.80.4 Ten fingers draw you, sweetest one, for the gods in a thousand streams.
Moved by men, pressed by stones, Soma, flow to all gods as a winner of a thousand prizes.

9.80.5 The ten fingers of the workers draw you from the stones in water, sweet bull.
Giving delight to Indra and the divine peoples, you flow like a river wave as you are purified.

Hymn 9.81 — Seer: Vasu of the Bharadvajas. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.81.1 Beautiful waves of Soma being purified go into Indra's stomach.
Raised up with curds and rich milk from cows, the pressed ones excited the hero to make gifts.

9.81.2 Soma flowed into the jars like a strong horse drawing a load, quick to turn.
Knowing both births of the gods, he reaches whatever lies on this side or the other.

9.81.3 Purifying Soma, pour goods out for us; Soma drop, be generous with great gifts.
With good understanding give us long life and wealth; do not spill our livelihood far away from us.

9.81.4 May generous purifying Pushan, Mitra, and Varuna come to us together;
Brihaspati, the Maruts, Vayu, the Ashvins, Tvashtar, Savitar, well-guided Sarasvati too.

9.81.5 Both Heaven and Earth, providing for the whole world; the god Aryaman, Aditi who sets things in place;
Bhaga, Narashansa, the wide air, and the All-Gods welcome the purifying one.

Hymn 9.82 — Seer: Vasu of the Bharadvajas. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.82.1 The reddish tawny Soma bull was pressed; powerful as a king, he called toward the cows.
Being purified, he crosses the woolen filter and settles like a hawk in the place rich with ghee.

9.82.2 Wise one, you circle the great works of the skilled; cleaned like a racing horse, you flow toward the prize.
Driving evil away, Soma, be kind to us; wearing ghee, you pass around for cleansing.

9.82.3 Parjanya is the father of the buffalo with leaves; he made his home on the mountains at earth's center.
His sister waters flowed to the cows; he joins the stones at the feast in the sacrifice.

9.82.4 Like a wife coming to her husband, come kindly to generosity; child of the spotted cow, hear what I tell you.
Move among the voices so you may live well; Soma, stay alert in the community, free from blame.

9.82.5 Just as you won a hundred for our ancestors without failing, win a thousand and circle back with the prize, Soma drop.
Flow now for new well-being; the waters accompany your ordinance.

Hymn 9.83 — Seer: Pavitra of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.83.1 Your strainer is stretched out, lord of sacred words, and you go everywhere through your limbs with power.
One whose body is unheated and unripe cannot reach that place; only those who have been prepared reach it and carry it on.

9.83.2 The heated strainer is stretched out in heaven, and its shining threads stand apart.
Swift ones help the one who purifies himself and stand with awareness on heaven's back.

9.83.3 The spotted first one made the dawns shine; the prize-seeking bull supports the worlds.
People of insight measured out his powers with his power; the fathers who watched people placed the child inside.

9.83.4 The Gandharva guards his place in this way; amazing, he protects the gods' births.
The lord of the storehouse takes hold of impurities in their hidden places; those who work best receive a share of the sweet drink.

9.83.5 With an offering you go around the great divine house of sacrifice, wearing a cloud.
A king in the strainer's chariot, you climb to the prize, winning great fame with a thousand sharp points.

Hymn 9.84 — Seer: Prajapati, son of Vach. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.84.1 Flow, joy of the gods, watching people, with waters for Indra, Varuna, and Vayu.
Make wide, secure space for us today; praise the divine people in the broad shelter.

9.84.2 Immortal Soma stood in the worlds and flowed around them all.
Making ways together and apart to help us, the drop follows Dawn like the sun.

9.84.3 Released with the milk of cows among the plants, he urges on the gods' favor and comes close with goods.
Pressed Soma is purified in a lightning-bright stream, giving delight to Indra and the divine peoples.

9.84.4 This Soma flows, winning a thousand prizes and sending out an eager voice that wakes at dawn.
The drop raises the ocean with winds, then sits in jars at the heart of Indra.

9.84.5 Cows mix their milk with Soma, who swells with milk and finds sunlight with inspired thought.
The active, wealth-winning juice is purified; the wise singer makes the sun shine through inspired words.

Hymn 9.85 — Seer: Vena of the Bhrigus. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati and Trishtubh.

9.85.1 Soma, flow around, well pressed for Indra; let illness and harmful spirits disappear.
Let dishonest people take no joy from your juice; let the drops here be rich with gifts.

9.85.2 Purifying one, drive us forward in the contest; your delight gives skill to the gods and pleases them.
Kill the enemies approaching with praise of themselves; Indra, drink Soma and drive our foes away.

9.85.3 Soma drop, you cannot be tricked and are purified with the greatest delight; you become Indra's spirit and best food.
Many wise people cry out and want to touch the king of this world.

9.85.4 Leading thousands in a hundred streams, the wondrous drop is purified for Indra as desirable sweet drink.
Flow to win land and waters; generous Soma, make a broad path for us.

9.85.5 Calling in the jar, you are coated with cows' milk and flow through the woolen filter.
Cleaned like a prize-winning horse, Soma, you flow into Indra's stomach.

9.85.6 Flow sweet for the heavenly race, sweet for Indra, who is easily called by name.
Be sweet for Mitra, Varuna, Vayu, and Brihaspati; sweet one, no one can trick you.

9.85.7 Ten fingers clean the racing one in the jar, while inspired singers raise their thoughts and words.
The purifying drops flow toward fine praise, and the exciting ones enter Indra.

9.85.8 Purifying one, flow toward brave children, wide pasture for cows, and broad, great shelter.
Let no one shut us out from it; Soma drop, with you may we win wealth again and again.

9.85.9 The watchful bull stood above heaven; the wise one made heaven's expanses shine.
The king crosses the strainer, roaring; he is watched by men as they draw down heaven's sweet drink.

9.85.10 On heaven's summit, sweet-tongued singers endlessly milk the mountain bull.
The drop grows in the waters and the ocean, flowing into the strainer like a river wave rich in sweetness.

9.85.11 Many old songs followed the winged bird as it flew up to heaven.
Thoughts lick the chirping child, the golden bird standing on the earth.

9.85.12 The Gandharva stood high on heaven's summit and looked on all his forms.
With bright flame he shone; pure, he made his mother worlds shine.

Hymn 9.86 — Seers: Akrista Masha, Sikata Nivavari, the spotted goats, Atri, and Gritsamada. Deity: Soma being purified. Meter: Jagati.

9.86.1 Purifying one, your swift delights driven by thought flow out, born quickly by themselves.
Heavenly, winged, sweet drops, bringing the greatest delight, sit around the vessel.

9.86.2 Your swift, exciting delights were released in separate courses like chariot horses.
The drops flow in sweet waves to Indra with the mace (the thunderbolt), like a cow running to her calf with milk.

9.86.3 Flow toward the prize like a racing horse, finder of sunlight, into the sky-born vessel whose mother is stone.
Strong Soma on the woolen ridge, be purified to nourish Indra.

9.86.4 Purifying one, your heavenly streams, swift as horses and driven by thought, were released with milk onto their support.
Other ancient seers were sent out who work to clean you, you who inspire seers.

9.86.5 All homes and visible signs of yours, powerful one who sees all, circle you in your sovereignty.
Soma, you spread by your ordinances as you are purified and rule as lord of the entire world.

9.86.6 The rays of the purifying one come from both sides; the lasting one's signs circle him.
When the tawny one is cleaned in the strainer, he settles in the jars in his rightful place.

9.86.7 The sign of the sacrifice is purified as the offering is performed well; Soma approaches the gods' prepared place.
He flows around the vessel in a thousand streams, and the bull crosses the strainer crying out.

9.86.8 The king enters the sea and the rivers, joining the water's wave while resting in the streams.
The purifying one stands on the woolen ridge, at earth's center, supporting high heaven.

9.86.9 He cried out with a thunder like heaven's summit; heaven and earth stand by his ordinances.
Soma, finding Indra's friendship, is purified and settles in the jars.

9.86.10 The light of the sacrifice is purified, the beloved sweet drink, father of gods and maker of abundant goods.
By his own power he puts treasure in both parents' hidden places, the most exciting joy, Indra's juice.

9.86.11 The racing one flows toward the jar crying out, a hundred-streamed lord of heaven watching over us.
The tawny bull settles in Mitra's houses, washed in wool and rivers.

9.86.12 The purifying one flows at the head of rivers and voices and goes first among the cows.
He receives the great wealth of the prize first, carrying his own weapons, a bull cleansed by pressers.

9.86.13 Set in place like a thinking bird, this one flowed over the wool with a wave.
By your purpose between the two worlds, wise one, pure Soma is purified for you, Indra, through thought.

9.86.14 Wearing a garment that reaches heaven and filling the air, he stands in the worlds for worship.
He was born in the sun and moved across the sky; he pays respect to his ancient father.

9.86.15 He grants great shelter to the person who reaches his first dwelling.
His highest place is in the sky, from which he approaches all things, guided and brought together.

9.86.16 The drop has traveled to Indra's prepared place; like a friend, he does not break a promise to his friend.
Soma flows into the jar along a path of a hundred journeys, like a young man meeting young women.

9.86.17 Your thoughts seeking delight and showing wisdom have moved into the gathering places.
Songs call to Soma with inspired thought; cows offer him their milk.

9.86.18 Purifying Soma drop, flow to us with ample, well-prepared food that cannot be cheated away.
Let it give milk three times a day without stopping, rich in people, prizes, sweet drink, and brave children.

9.86.19 Soma, the bull of thought, is purified, looking on the day and the dawn from heaven's far shore.
He called out to the jars at the river mouths and entered Indra's heart through wise people.

9.86.20 The ancient wise one is purified by inspired singers and guided by men, calling around the vessels.
He brings forth the name of Trita and flows as sweet drink to make friends with Indra and Vayu.

9.86.21 Being purified, this one made the dawns shine and opened space for the rivers.
This Soma was milked three times seven times for a mixture; he is purified as a lovely joy for the heart.

9.86.22 Soma, flow in your heavenly dwellings, Soma drop, released into the strainer and the jar.
Sitting in Indra's stomach and calling out, guided by men, you raised the sun into heaven.

9.86.23 Pressed by stones, Soma drop, you are purified in the strainer, entering Indra's stomachs.
You see humankind and understand; Soma, you opened the cows' enclosure for the Angirases.

9.86.24 Wise singers followed you and rejoiced in you, purifying Soma, hoping for help.
A great bird brought you from heaven, Soma drop, adorned with every thought.

9.86.25 Seven cows call to the tawny one as he is purified with a wave through the woolen filter.
In the waters' lap, people approach the wise one, and buffaloes bellow at the home of truth.

9.86.26 The drop being purified crosses conflict, making all paths safe for the worshiper.
The desirable wise one makes cows his covering and plays like a horse as he flows through wool.

9.86.27 The thirsty ones call to the tawny one, his endless streams of a hundred branches.
Fingers clean him wrapped in milk on the third ridge in the light of heaven.

9.86.28 These people of yours come from heavenly seed; you rule over the entire world.
This whole world, purifying one, is in your power; Soma drop, you were the first to establish dwellings.

9.86.29 You are the ocean and know everything, wise one; these five directions belong to your right order.
You support both heaven and earth; the lights and the sun belong to you, purifying one.

9.86.30 Soma, you are purified in the strainer according to the order of the open spaces for the gods.
The first inspired singers took hold of you, and all these worlds have been held firm for you.

9.86.31 The singer passes through the woolen filter, and the tawny bull cries out in the woods.
Longing thoughts called together; thoughts lick the chirping child.

9.86.32 He clothed himself in the rays of the sun, stretching out a three-stranded thread as he knew how.
Leading the new commands of truth, the lord of peoples comes to the place prepared for him.

9.86.33 The king of rivers and lord of heaven is purified, traveling along truth's paths and calling out.
The tawny one is poured around in a thousand streams; being purified, he brings forth speech and goods.

9.86.34 Purifying one, you run through a great flood like a bright sun across the woolen filters.
Cleaned by hands and pressed by men with stones, you run toward a great prize of wealth.

9.86.35 You flow toward food and nourishment as you are purified and sit in jars like a hawk in its nest.
Pressed delight for Indra, joyful joy, you are the wise support of heaven.

9.86.36 The seven sisters and mothers approach the newborn, victorious, wise child.
This heavenly Soma, Gandharva of the waters, watches over people and rules all worlds.

9.86.37 You rule these worlds as you move through them, Soma drop, harnessing your tawny winged horses.
May they give you sweet milk and ghee; let people stand firm under your ordinances, Soma.

9.86.38 Soma, you see people in every direction; purifying bull, you run to them all.
Flow to us with goods and gold, so that we may live in these worlds.

9.86.39 Flow to find cattle, goods, and gold, Soma drop, bearer of seed established in the worlds.
You have brave children and know everything, Soma; inspired singers sit down to praise you.

9.86.40 The wave of sweet drink rose from the woods; the buffalo, clothed in waters, entered the stream.
The king climbed on the strainer's chariot to the prize and won great fame with a thousand sharp points.

9.86.41 He raises songs that bring children and provide daily sustenance throughout a whole lifetime.
Once drunk, Soma drop, ask Indra for sacred speech, children, wealth, and a home with horses for us.

9.86.42 At the start of the days, this tawny, desirable delight understands things clearly through awareness.
He moves between two peoples and guides them: human praise and divine praise, while supporting them.

9.86.43 They coat him, coat him separately and together; they lick his purpose and coat him with sweet drink.
The golden strainers grasp the bull, an animal leaping near the river's surge.

9.86.44 Sing for the wise purifying one; a broad stream of drink flows.
He slides over the old skin like a snake; the tawny bull runs along playing like a horse.

9.86.45 The king led by cows is praised, measuring out the days, set among the worlds.
The tawny one, dipped in ghee, beautiful to see, is an ocean with a chariot of light, flowing toward a home full of wealth.

9.86.46 The pillar of heaven, rising in joy, was released; it flows through the worlds in three layers.
Thoughts lick the chirping stem when those eager for song approach him with words to dress him.

9.86.47 Your closely guided streams, as you are purified, flow swiftly through the fine wool.
When you are coated with cows' milk in the two bowls, Soma drop, you settle in the jars as you are pressed.

9.86.48 Soma, flow with sound judgment, worthy of song; run with beloved sweet drink through the woolen filter.
Soma drop, kill every devouring harmful spirit; may we speak well at the gathering with brave children.

Hymn 9.87 — Seer: Ushanas, son of Kavi. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.87.1 Flow out and sit in the vessel; cleaned by men, flow toward the prize.
They clean you like a racing horse and lead you toward the ritual grass with reins.

9.87.2 The divine drop flows, carrying his own weapons and killing accusations as he protects the people.
Skillful father and maker of the gods, he is the pillar of heaven and the support of earth.

9.87.3 The inspired poet goes before the people, skilled and wise, Ushanas son of Kavi.
He knew the hidden, secret name of these cows.

9.87.4 Here is your sweet Soma, Indra, the strong bull flowing through the strainer for the bull.
He wins a thousand and a hundred, gives many gifts, and climbs onto the lasting ritual grass like a prize horse.

9.87.5 These Soma streams were released through the strainers toward thousands of cows, a great prize, and undying fame.
They are purified like horses fighting in battle and eager for fame.

9.87.6 The one invoked by many flows purified among all people, bringing every kind of food.
Hawk-borne Soma, bring offerings and flow toward the prize as you give wealth.

9.87.7 As it is pressed, this Soma runs over the strainer like a horse released at the starting line.
Sharpening his sharp horns like a buffalo, the hero goes after the cows as if fighting for them.

9.87.8 Coming from the far end of the mountain, this stream found cows hidden in the broad space.
Indra, your stream of Soma flows like lightning thundering in the clouds of heaven.

9.87.9 Being purified in Indra's chariot, Soma, you travel around the herd of cows.
Powerful one, grant abundant, lasting food, and with your strength distribute those gifts when praised.

Hymn 9.88 — Seer: Ushanas of the Kanvas. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.88.1 Indra, this Soma is pressed and purified for you; drink it.
You made and strengthened this Soma drop for the joy of friendship.

9.88.2 Then he was harnessed like a chariot that carries much, to win many great goods.
All living creatures and trees cried out for him when he won the sun, reaching upward.

9.88.3 Soma, you are like Vayu driving his teams along a desired road, like the Ashvins, most helpful when called.
You are wanted by everyone, give wealth of yourself, and drive thought forward like Pushan.

9.88.4 Soma, you do great deeds like Indra, kill Vritras, and break forts.
Like Paidva, you kill those called snakes; you kill every Dasyu.

9.88.5 Like Agni released into the wood, he makes his strength felt freely among the rivers.
Like a fighter raising a great battle shout, purifying Soma sends forth a wave.

9.88.6 These pressed Soma streams cross the woolen filters, like heavenly jars that pour out clouds.
They freely rush into the jars like rivers running downhill into the ocean.

9.88.7 Flow with strength like the Maruts' troop and strike back at slanders as a heavenly clan would.
Like swift waters bring us good judgment; with a thousand active powers, overcome battle like a sacrifice.

9.88.8 Your ordinances are those of King Varuna; your home, Soma, is high and deep.
You are pure, beloved like Mitra, and capable like Aryaman, Soma.

Hymn 9.89 — Seer: Ushanas, son of Kavi. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.89.1 The carrier went forward on the paths, and the purifying one flowed like rain from heaven.
In a thousand streams, Soma settled in the woods with us, in his mother's lap.

9.89.2 The king of rivers put on a garment and climbed onto truth's straightest boat.
The drop grew in the waters, driven on by the hawk; the father draws milk from him, and so does the father's daughter.

9.89.3 They went to the lion, the swift tawny and reddish one rich with sweetness, lord of heaven.
First in battle, the warrior asks for cows; with his eye the bull watches over them.

9.89.4 They harness the terrifying, swiftly moving horse, sweet on its back, to the wide-wheeled, tall chariot.
His sisters and kin clean him, and relatives strengthen the racing one.

9.89.5 Four women who give ghee join him and settle together inside one support.
Purifying themselves, they flow to him with respect; the old ones surround him from every side.

9.89.6 He is the pillar of heaven and foundation of earth; all peoples lie in his hand.
A spring is set in place for the singer, together with teams of horses; the sweet stem is purified for Indra's power.

9.89.7 Unharmed, winning at the gods' feast, flow for Indra as the killer of Vritra.
Give us a share of great, widely desired wealth, that we may be lords of brave children.

Hymn 9.90 — Seer: Vasishtha, son of Mitra and Varuna. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.90.1 Driven forward, the maker of the two worlds advanced like a chariot seeking a prize.
He goes to Indra, sharpening his weapons and taking every good into his hands.

9.90.2 Voices called to the three-backed bull who gives life to the singers.
Clothed in the woods like Varuna in rivers, he distributes desirable treasures.

9.90.3 With a band of heroes, every man brave and strong, flow as a winner and gain wealth.
In battle your weapons are sharp and your bow shoots fast; you defeat and overpower the enemy armies.

9.90.4 Make wide grazing grounds for cows and safe places; flow toward the two united sources of plenty.
Seeking waters, dawns, and sunlight, call out to bring us great prizes.

9.90.5 Soma, you bring delight to Varuna, Mitra, Indra, and Vishnu as you are purified.
You delight the Maruts' troop and the gods; Soma drop, you greatly delight Indra.

9.90.6 Like a strong, discerning king, flow and destroy every evil thing.
Soma drop, give us long life for our well-spoken praise; all of you keep us safe always.

Hymn 9.91 — Seer: Kashyapa, son of Marichi. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.91.1 The speaker was released like a chariot horse in a contest, first among thinkers, guided by thoughtful purpose.
Ten sisters on the woolen ridge coat the carrier as he goes toward his dwellings.

9.91.2 The drop, pressed for the heavenly people, passes among mortals through the works of inspired poets.
The immortal among mortal men is cleaned with wool, milk, and water.

9.91.3 The bull stem cries out to the bull; as he is purified, shining milk from the cow moves toward him.
The singer with a thousand songs goes along paths, knowing words, his sound passing across fine wool.

9.91.4 Break even the firm homes of harmful spirits; purifying Soma drop, spread out the prizes.
Cut down from above with a strong blow those enemies who come near from far away.

9.91.5 As in the past, make forward paths for the new, widely sought song.
May we reach the great goods that attackers find hard to withstand, maker of many things, full of cattle.

9.91.6 As you are purified, give us waters and sunlight, many children and descendants.
Bring safety to our fields and wide light; Soma, let us see the sun for a long time.

Hymn 9.92 — Seer: Kashyapa, son of Marichi. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.92.1 The pressed tawny stem flows around in the strainer, released like a chariot and driven toward a prize.
Being purified, he took on Indra's song and was welcomed by the gods with offerings.

9.92.2 The wise one flowed into the strainer, looking on people and receiving a name in his home.
He sits like an offering priest in the bowls; the seven inspired seers came close.

9.92.3 Clever Soma, finder of paths and belonging to all gods, enters his seat every day as he is purified.
He finds delight in every work of poetry and moves among the five peoples with wisdom.

9.92.4 All thirty-three gods are in your hidden place, purifying Soma.
Ten women clean you on the woolen ridge, and seven great rivers clean you too.

9.92.5 Let this be true of the purifying one, where all singers gather.
He made a bright world for the day, helped Manu, and made the Dasyu submit.

9.92.6 The offering priest moves around the enclosure like a guardian of cattle, true like a king going into assemblies.
Purifying Soma traveled into the jars and sat in the woods like a buffalo.

Hymn 9.93 — Seer: Nodhas, son of Gotama. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.93.1 Ten sisters together clean the bull, ten firm thoughts of the wise one.
The tawny one ran past the sun's relatives and reached the wooden tub like a racing horse.

9.93.2 Calling like a child with his mothers, the bull went to the waters, loved by many.
Going to his prepared place like a man to a woman, he joins the cows in the jar.

9.93.3 The drop swells the udder of the cow that must not be killed; wise, he joins its streams.
Cows mix their milk over his head in the bowls, as though decorating him with riches.

9.93.4 Purifying Soma drop, with the gods carve out wealth for us as you call out for horses.
Let plentiful abundance come by chariot toward us to give us goods.

9.93.5 Being purified, bring us wealth full of men, coming like the wind and wanted by all.
Extend the singer's life, Soma drop; may thoughtful wealth come quickly in the morning.

Hymn 9.94 — Seer: Kanva, son of Ghora. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.94.1 Thoughts compete within him for the prize like peoples striving in the sun.
He chooses the waters and is purified with wisdom, like a song that grows the livestock in their pen.

9.94.2 Opening the home of immortality two ways, the worlds spread out for the finder of sunlight.
Thoughts swelling like cows at daybreak called out to the drop, seeking truth.

9.94.3 As the wise one bears inspired words around all the worlds like a hero in his chariot,
he gives honor among gods and wealth to a mortal for skill, new in his many forms.

9.94.4 Born for beauty, he went out toward beauty and gave lovely life to singers.
Wearing beauty, they attained immortality and became true as they met along the measured course.

9.94.5 Flow toward food and nourishment, horses and cows; make wide light and delight the gods.
All enemies are easy for you to overcome, purifying Soma; drive them off.

Hymn 9.95 — Seer: Praskanva of the Kanvas. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.95.1 The tawny one cries out as he is released, sitting in the heart of the wood as he is purified.
Guided by men, he makes cows his covering; then he brings thoughts to birth through his own powers.

9.95.2 The tawny one, released onto the path of immortality, sends forth speech like a boatman launching a boat.
On the ritual grass this god reveals the hidden names of the gods to be spoken aloud.

9.95.3 Thoughts move quickly toward Soma like surging waves of water.
They come near with respect, join together, and enter the eager one, eager themselves.

9.95.4 They draw milk from the stem roaring like a buffalo on the summit, from the mountain bull.
Thoughts accompany him as he calls out; Trita holds Varuna within the sea.

9.95.5 Soma drop, as you are purified and send out a voice like an assistant to the offering priest, spread out our thoughts.
As you and Indra live together for good fortune, may we become lords of brave children.

Hymn 9.96 — Seer: Pratardana, son of Divodasa. Deity: Soma being purified. Meter: Trishtubh.

9.96.1 The heroic army leader goes before the chariots seeking cows; his army rejoices.
Giving good things to friends who call on Indra, Soma puts on powerful garments.

9.96.2 The tawny ones clean the tawny one together with the help of horses and unceasing praise.
Indra's friend mounts his chariot and goes knowingly toward his favor.

9.96.3 God Soma, flow at the gods' feast for us to drink, great one, for Indra to drink.
Make the waters flow and send rain from heaven and this broad earth; be purified and bring us room to live.

9.96.4 Flow so that we are not defeated or injured, for well-being and the complete good.
All these friends desire this, and I want it too, purifying Soma.

9.96.5 Soma is purified: maker of thoughts, maker of heaven, maker of earth,
maker of Agni, maker of Surya, maker of Indra, and maker of Vishnu.

9.96.6 He is sacred speaker among gods, guide among poets, seer among singers, buffalo among wild animals,
hawk among birds of prey, axe among trees; Soma crosses the strainer calling out.

9.96.7 Purifying Soma sent forth a wave of speech like a river, and thoughtful songs.
Looking within the community and knowing what is hidden, he stands like a bull among cows.

9.96.8 Joyful Soma, undefeated as you win battles, flow with a thousand seeds toward the prize.
Soma drop, being purified for Indra, send forth a wave of juice with thought and seek the cows.

9.96.9 Beloved Soma is purified in the jar for the gods' feast, for Indra to delight in battle.
The drop with a thousand streams and a hundred prizes goes to the contest like a racing horse.

9.96.10 Born an ancient finder of wealth, washed in waters and milked out on a stone,
he protects from blame and rules the world; being purified, he found a path for sacred words.

9.96.11 Soma, our wise ancestors did their work with you as you were purified.
Winning without being hurt, uncover the barriers; be generous to us with heroes and horses.

9.96.12 As you flowed for Manu, giving long life and offerings, killing enemies and finding space,
flow in that way with wealth; settle in Indra and produce weapons.

9.96.13 Flow with sweet drink, Soma, keeping truth, wearing waters on the woolen ridge.
Settle in the jars rich with ghee, you most exciting joy drunk by Indra.

9.96.14 Flow as rain from heaven in a hundred streams, winning a thousand prizes for the gods' feast.
Call out with the rivers in the jar and extend our life together with the cows.

9.96.15 This Soma, cleansed by thoughts, crosses hostile territory like a racing horse.
He is fresh like milk drawn from Aditi and guided like a good driver along a broad road.

9.96.16 Cleansed by the pressers and carrying your own weapons, flow toward your beautiful hidden name, worthy of praise.
Like a horse seeking a famous prize, divine Soma, flow toward Vayu and the cows.

9.96.17 They clean the newborn desirable child, and the Maruts together adorn the carrier.
Wise Soma passes through the strainer crying out, a poet adorned by songs and poetry.

9.96.18 The buffalo has the mind of a seer and makes seers, wins the sunlight and leads a thousand bands of poets.
Seeking to win a third dwelling, Soma shines as king along with the shining verse.

9.96.19 The hawk in the bowls spreads his wings, a drop finding cows and carrying weapons.
Joining the wave of water and the sea, the buffalo announces a fourth dwelling.

9.96.20 Like a handsome young man, he cleans his body; like a horse, he runs to win wealth.
He circles the vessel like a bull around his herd, calls out and enters the two bowls.

9.96.21 Soma drop, flow with greatness as you are purified and call out across the woolen filters.
Play and enter the bowls as you are purified; let your exciting juice delight Indra.

9.96.22 His great streams were released; clothed in milk, he entered the jars.
The wise one makes music as he goes, calling out to a relative like a friend.

9.96.23 Purifying one, you go destroying enemies, a drop sung about like a beloved lover.
Sitting in the woods like a bird in flight, purified Soma settles in the jars.

9.96.24 Your purifying lights approach, Soma, like women, rich with milk and fine streams.
The tawny one, loved by many, was brought into the waters and called out in the jar for those who love the gods.

Hymn 9.97 — Seers: verses 1–3, Vasishtha, son of Mitra and Varuna; 4–6, Indrapramati of the Vasishthas; 7–9, Vrishagana of the Vasishthas; 10–12, Manyu of the Vasishthas; 13–15, Upamanyu of the Vasishthas; 16–18, Vyaghrapad of the Vasishthas; 19–21, Shakti of the Vasishthas; 22–24, Karnashrud of the Vasishthas; 25–27, Mrilika of the Vasishthas; 28–30, Vasukra of the Vasishthas; 31–44, Parashara, son of Shakti; 45–58, Kutsa of the Angirases.

9.97.1 Following his own command, as the god is purified he mixes his juice with the gods.
Pressed, he moves crying through the strainer like an offering priest watching over the livestock around the house.

9.97.2 Wearing matching, fine garments, the great poet speaks hidden words.
Cry out as you are purified in the bowls, watchful and awake at the gods' feast.

9.97.3 The beloved one is cleaned on the woolen ridge, more famous than those famed and living among us.
Cry out and run as you are purified; all of you keep us safe always.

9.97.4 Sing out and praise the gods; drive Soma toward great wealth.
Sweet one, he flows through the woolen filter and sits in the jar, eager for our gods.

9.97.5 The drop comes into friendship with the gods, purified in a thousand streams for their joy.
Praised by men, he went to his ancient home in Indra for great good fortune.

9.97.6 Tawny one, flow purified toward wealth for the singer; let your excitement reach Indra in the struggle.
Travel with the gods in the same chariot toward gifts; all of you keep us safe always.

9.97.7 Speaking poetry like Ushanas, the god announces the gods' births.
The keeper of great ordinances, pure and cleansing kin, runs on his feet crying out like a boar.

9.97.8 The swans went toward the threefold one, toward Manyu; the Vrishagana group came home.
Friends speak together about the purifying one worthy of song, whose voice is hard to withstand.

9.97.9 They measure out the wide-praised one's swift course, as he plays freely like cattle.
The sharp-horned one makes himself complete, tawny in daylight and bright at night.

9.97.10 The prize-winning Soma drop flows through the cow's filtering wool, giving Indra strength and joy.
He kills harmful spirits, keeps enemies away, and makes room as king of the people.

9.97.11 Then pressed by stones, he flows through wool and is mixed with a stream of sweet drink.
The Soma drop welcomes Indra's friendship, a god making the god joyful with his delight.

9.97.12 As he is purified he flows toward beloved places and mixes gods with his own juice.
The drop wears the ordinances in due season; ten fingers clothed him on the woolen ridge.

9.97.13 The red bull cries out toward cows, sounding across earth and heaven.
His call sounds like Indra's in battle as he flows, sending this voice ahead.

9.97.14 Rich with juice and swelling with milk, you travel, setting the sweet stem moving.
Purifying Soma, you form a continuous stream as you are poured around for Indra.

9.97.15 Flow in this way, exciting one, for joy, bending the enemy's raised weapons with your blows.
Carrying your bright color all around, Soma, flow around us as you are poured, seeking cows.

9.97.16 Soma drop, welcome us with good paths; flow and make broad space.
Like a hammer breaking hardships on every side, run down the woolen ridge with strength.

9.97.17 Flow to us with heavenly rain that comes quickly, full of food, healthy homes, and long life.
Run across the spread-out strands, searching for these lower relatives of yours, the winds, Soma drop.

9.97.18 Being purified, untie what is knotted like a knot: both the straight path and the crooked one, Soma.
Released, cry out like a racing horse; divine one, run into our human homes.

9.97.19 Soma drop, welcome for joy at the gods' feast, run with strength over the woolen ridge.
Fragrant and beyond deception, flow in a thousand streams to win prizes and overcome men.

9.97.20 These bright Soma streams run like horses released into a race, with no reins, chariot, or harness.
Gods, come close and drink them.

9.97.21 Soma drop, flow around us for the gods' feast, like an ocean into the bowls.
May Soma give us great, desirable wealth and strong, brave sons.

9.97.22 When his voice shaped the thought of the eager one under the oldest ordinance at the milking place,
then the cows called their beloved Soma drop, their chosen lord, into the jar.

9.97.23 The heavenly giver of rain swells with water; clever, he is purified for truth with truth.
He became king of the people through ordinance; ten rays brought him forth over the ground.

9.97.24 With strainers he is purified, watching people, king of gods and mortals alike.
The Soma drop became the twofold lord of wealth and carried well-supported, beautiful truth.

9.97.25 Like a horse seeking fame and victory, flow toward the feast of Indra and Vayu.
Give us ample food by the thousand, Soma; find us wealth as you are purified.

9.97.26 May these Soma streams, poured out for the gods, run toward a home full of brave children.
Like priests offering to gods in heaven, always generous, highly desired and deeply joyful, may they bring good judgment.

9.97.27 God Soma, flow in the gods' feast, great one, for the gods to drink.
We are set even in great company; being purified, make Heaven and Earth secure places.

9.97.28 Roar for us like a horse yoked to bulls, terrifying like a lion, swifter than thought.
Soma drop, flow toward us along the straightest paths, bringing us a good state of mind.

9.97.29 A hundred god-born streams have been released, and a thousand inspired poets clean them.
Soma drop, flow from heaven with treasures; you lead the way toward great wealth.

9.97.30 Streams were released like days coming from heaven; the wise king does not break his friendship.
Like a son guided by his father's plans, flow to these people with unconquered strength.

9.97.31 Your sweet streams were released as you crossed the woolen filters clean.
Purifying one, you flow into the cows' home; at your birth you made the sun swell with songs.

9.97.32 Crying out along truth's path, the bright one shines through the home of immortality.
Full of excitement, he is purified for Indra and sends forth speech with the thoughts of poets.

9.97.33 Heavenly bird, look down, Soma; swell the streams with your work at the gods' feast.
Soma drop, enter the jar that holds Soma, crying as you go beneath the sun's rays.

9.97.34 The carrier raises three voices: the thought of truth, sacred speech, and inspired wisdom.
The cows go seeking their guardian; thoughts go to Soma, calling out.

9.97.35 Mother cows call for Soma, and inspired singers seek Soma with their thoughts.
Pressed Soma is purified and coated; songs and Trishtubh verses call together in Soma.

9.97.36 So, Soma, as you are poured all around, flow purified to bring us well-being.
Enter Indra with a great shout; make speech grow and bring plentiful thought to birth.

9.97.37 Awake and inspired, Soma was purified with the truth of our thoughts and settled in the bowls.
The pairs that seek him, together with skillful chariot-driving officiants, reach him in their desire.

9.97.38 Being purified, he took his place like the sun and filled both worlds, opening them wide.
His welcome help is dear even to those who love him; may he give wealth to the worker.

9.97.39 Being purified, generous Soma makes us grow, and his light has helped us.
Our ancestors who knew the path found sunlight with him and opened the rock to reach the cows.

9.97.40 The ocean crossed first according to the ordinance, bringing people to birth as king of the world.
On the woolen ridge the great Soma bull grew as the drop was pressed.

9.97.41 Soma the buffalo did this great deed when, as child of the waters, he chose the gods.
Purified, the drop placed power in Indra and brought light to birth in the sun.

9.97.42 You delight Vayu for a desired gift and delight Mitra and Varuna as you are purified.
You delight the Maruts and the gods; divine Soma, you delight Heaven and Earth.

9.97.43 Flow in a straight course, killing wrong, driving away sickness and hostile deeds.
Mixing cow's milk with milk, you are Indra's friend, and we are your friends.

9.97.44 Flow like a fountain of sweetness and a spring of goods; flow with a hero and a share for us.
Purifying Soma drop, taste good to Indra and bring us wealth from the ocean.

9.97.45 Pressed Soma rushed in a stream like a horse set loose, like a river running downhill toward the prize.
Purified, the drop sat in the wooden resting place and ran with cows' milk and water.

9.97.46 Here is your Soma being purified, Indra, wise and strong in the bowls, eager for you.
He sees the sun, drives the chariot, has real power, and was released like the desire of people devoted to the gods.

9.97.47 Purified with ancient strength, he wears garments made by the daughter.
Wearing threefold shelter in the waters, he goes to the meetings like an offering priest, crying out.

9.97.48 Divine Soma, drive your chariot for us now as you flow around and are purified in the bowls.
Sweetest in the waters, rich in honey and truth, your thought is true like the god Savitar's.

9.97.49 Flow toward Vayu and the feast as you are praised, toward Mitra and Varuna as you are purified;
toward the man who drives thought from his chariot, and toward strong Indra with the mace (the thunderbolt) in his arm.

9.97.50 Flow toward fine garments and milk-rich cows as you are purified;
toward bright gold for us to carry and horses with chariots, divine Soma.

9.97.51 Flow toward us with heavenly goods and, as you are purified, all earthly goods.
Flow with the wealth we can win and with the song of our family as with Jamadagni's.

9.97.52 Flow through this strainer and send goods toward us; run, Soma drop, through the lake.
Here even the reddish one, driven like the wind, has given a man to the much-wise poet.

9.97.53 Flow through this strainer for us at the famous crossing worthy of praise.
Naiguta shook down sixty thousand goods for battle, like fruit from a ripe tree.

9.97.54 Great was the sound of the bull here when the spotted one was struck with a weapon.
He put Naiguta to sleep and made him cling; he drove off the unconscious, dishonored enemies.

9.97.55 Approaching the three stretched-out strainers, you run through one as you are purified.
You are Bhaga, the giver of gifts; Soma drop, you are generous toward generous people.

9.97.56 This all-knowing Soma is purified, wise king of the entire world.
Sending drops into gatherings, he goes through the woolen filter.

9.97.57 Strong buffaloes lick the drop, unharmed, and poets cry out at its resting place like birds of prey.
Wise men move it with ten fingers and coat its form with watery juice.

9.97.58 With you, purifying Soma, may we always distinguish what was done in battle.
May Mitra, Varuna, Aditi, the river, Earth, and Heaven grant us this.

Hymn 9.98 — Seers: Ambarisha of the Varshagiras and Rijishvan of the Bharadvajas. Deity: Soma being purified. Meter: Anushtubh and Brihati.

9.98.1 Flow toward us with wealth that wins the most prizes and is desired by many;
Soma drop, bring a thousandfold gift, broad brilliance, and power to conquer everywhere.

9.98.2 As he was pressed, he wrapped himself in wool like armor on a chariot.
Placed above a wooden tub, the drop flowed in swift streams.

9.98.3 As he is pressed, the drop runs through wool dripping with delight;
his stream shines upward in the sacrifice as he goes seeking cows.

9.98.4 God Soma drop, you want to give to the mortal who gives to you
lasting wealth by the thousand, with a hundred lives.

9.98.5 Destroyer of Vritra, generous one, may we be nearest to you
for many desirable gifts of wealth and unbroken favor.

9.98.6 Ten sisters together, twice five, bathe him, the one whose fame is his own,
struck by stones and beloved by Indra, desirable and full of waves.

9.98.7 They purify that desirable tawny one through the wool;
he goes to all the gods along with delight.

9.98.8 Protected by your help, he gives skill;
this desirable one set great fame among the generous, like the sun.

9.98.9 This Soma drop was born for you both at the sacrifices, Heaven and Earth of Manu;
a god for the goddesses, born on a mountain, unharmed and making a mighty noise.

9.98.10 Soma, you are poured out for Indra to drink, for the killer of Vritra,
and for the man with gifts, the god who comes to sit at the gathering.

9.98.11 These old Soma streams flowed through the strainer at daybreak;
they beat back the secret deceivers who came in the morning without understanding.

9.98.12 Friends, both you and we who give, may we reach him who shines before us;
may we win the prize we smell ahead and a home full of prizes.

Hymn 9.99 — Seers: two sons of Rebha of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Anushtubh and Brihati.

9.99.1 They stretch a powerful bow for the desirable, bold one;
seekers of greatness weave a bright garment for the powerful one at the front of the stream.

9.99.2 Prepared through the night, he rushes toward prizes
when the thoughts of Vivasvat drive the tawny one on his way.

9.99.3 We cleanse the one whose delight Indra loves most to drink,
whom cows and wise men have supported, long ago and now.

9.99.4 They called to him with an old song as he was purified,
and thoughts dressed themselves in the names of gods.

9.99.5 They purify the strong one as he swells in the woolen filter;
wise people look to him like an ancient messenger.

9.99.6 Being purified, the Soma that brings the most delight sits in the bowls;
like seed placed in an animal, the lord of thought speaks.

9.99.7 The god pressed for the gods is cleaned by skilled workers;
when he joins them for his meeting, he enters the great waters.

9.99.8 Pressed Soma drop, you are guided by men into the strainer;
you sit in the bowls to bring Indra the greatest joy.

Hymn 9.100 — Seers: two sons of Rebha of the Kashyapas. Deity: Soma being purified. Meter: Anushtubh.

9.100.1 The truthful ones call toward what Indra wants and loves;
mothers lick him like a calf born early in life.

9.100.2 Purified Soma drop, bring wealth in a double measure;
you make all goods flourish in the giver's home.

9.100.3 Set loose thoughts yoked to the mind, like thunder releasing rain;
Soma, you make earthly and heavenly goods flourish.

9.100.4 The pressed stream runs around you, a victorious one,
rushing through the woolen filter like a horse winning the prize.

9.100.5 Wise Soma, flow in a stream to give us good judgment and skill,
pressed for Indra to drink, and for Mitra and Varuna.

9.100.6 Flow as the greatest prize winner in a stream through the strainer,
Soma, sweetest of all for Indra, Vishnu, and the gods.

9.100.7 The truthful mothers lick you, tawny one, within the strainer,
like mother cows with a newborn calf, purifying one of the right order.

9.100.8 Purifying one, you go with bright rays toward great fame;
you drive away strong darkness throughout the giver's home.

9.100.9 Keeping great ordinances, you support heaven and earth;
purifying one, you removed their covering with your greatness.

Hymn 9.101 — Seers: verses 1–3, Andhigu, son of Shyavashva; 4–6, Yayati, son of Nahusha; 7–9, Nahusha, son of Manu; 10–12, Manu, son of Samvarana; 13–16, Prajapati of the Vishvamitras or son of Vach.

9.101.1 Friends, to win first place with your pressed, exciting drink,
drive off the long-tongued dog.

9.101.2 Pressed, he flows around in a pure stream,
the Soma drop, an active horse.

9.101.3 Men move this Soma, so hard to dry up, with all-reaching thought;
they set the sacrifice going with stones.

9.101.4 The sweetest pressed Soma streams flow through the strainers and delight Indra;
let your joyful drinks go to the gods.

9.101.5 The gods said, “The Soma drop is purified for Indra.”
The lord of speech works for sacrifice and rules all things through his strength.

9.101.6 The ocean flows in a thousand streams, setting speech moving;
Soma is lord of wealth and Indra's friend day after day.

9.101.7 This Soma being purified is Pushan, wealth, and Bhaga;
lord of every being, he revealed both worlds.

9.101.8 Beloved cows called together for strong delight;
the Soma drops being purified make paths.

9.101.9 Bring us your strongest, most famous gift, purifying one;
with it we may win wealth among the five peoples.

9.101.10 The Soma drops are purified for us, the best finders of paths;
pressed, they are friends, clean, wise in themselves, and find the sunlight.

9.101.11 Pressed with stones and placed upon the cow's hide,
the finders of wealth call to us from every direction, bringing food.

9.101.12 These purified Soma streams are wise, mixed with curds;
like suns they are beautiful, swift, and firm in ghee.

9.101.13 Let no mortal turn away the words of the one pressing the drink;
strike down the stingy dog like the Bhrigus striking at the sacrifice.

9.101.14 He clothed himself in a garment like a son ready for use in the hands;
he went like a lover toward women and settled in his chosen home.

9.101.15 This hero gives skill and held apart both worlds;
the tawny one dressed himself in the strainer and settled like a craftsman at home.

9.101.16 Soma is purified through woolen filters above the cow's hide;
crying out, the tawny bull goes toward Indra's prepared place.

Hymn 9.102 — Seer: Trita Aptya. Deity: Soma being purified. Meter: Ushnih.

9.102.1 Working like a child of the great mothers, he drives forward the light of truth;
then he circles everything beloved in both worlds.

9.102.2 He took a share near Trita's two cheeks, where his hidden place is;
then he reached the beloved seat with the sacrifice's seven homes.

9.102.3 In a stream, send wealth to the three places on Trita's back;
through good judgment he measures out his course.

9.102.4 Seven mothers taught the wise one, newly born, to shine;
this firm one understood the nature of wealth.

9.102.5 All the honest gods live together by his ordinance;
they enjoy desirable delights when they receive them.

9.102.6 They brought him to birth as a child, beautiful to see and making truth grow;
a generous poet desired by many in the sacrifice.

9.102.7 The two great mothers of truth come together naturally;
they stretch out the human sacrifice when they adorn it.

9.102.8 Through his plan and bright eyes, he opened the enclosure of heaven,
setting the light of truth moving at the sacrifice.

Hymn 9.103 — Seer: Dvita Aptya. Deity: Soma being purified. Meter: Ushnih.

9.103.1 Raise words for Soma, wise as he is purified;
bring them like payment, welcomed through thoughts.

9.103.2 Flowing across woolen filters, coated in milk,
the tawny one makes three places for himself as he is purified.

9.103.3 He flows around the vessel of dripping sweet drink in the woolen filter;
the seven voices of the seers call to him.

9.103.4 This tawny Soma, leader of thought, belonging to all gods and beyond deception,
is purified and enters the two bowls.

9.103.5 Travel among the divine ones according to your nature, in the same chariot as Indra;
immortal, be purified with songs upon songs.

9.103.6 Like a racing horse seeking prizes, the god pressed for the gods
runs far and wide as he is purified.

Hymn 9.104 — Seers: Parvata and Narada of the Kanvas, or the two Kashyapa water spirits Shikhandini. Deity: Soma being purified. Meter: Ushnih.

9.104.1 Friends, sit down and sing for the one being purified;
dress him for beauty like a child at the sacrifices.

9.104.2 Release him together with the mothers like a calf, the one who brings prosperity to the home;
release the drink for the gods and its double strength.

9.104.3 Purify the one who brings skill to give the troop a feast,
and to bring the greatest good to Mitra and Varuna.

9.104.4 Our voices have called to you, finder of goods, for our benefit;
we clothe your color with the milk of cows.

9.104.5 Soma drop, lord of delights, you have divine brightness;
be the best finder of paths in friendship, like a friend.

9.104.6 Drive away from us any old devouring spirit;
ward off the godless, dishonest danger from us.

Hymn 9.105 — Seers: Parvata and Narada of the Kanvas. Deity: Soma being purified. Meter: Ushnih.

9.105.1 Friends, sing to him being purified for your joy;
make the child sweet with sacrifices and praise.

9.105.2 The drop is set moving and coated together with his mothers like a calf;
this drink for the gods is adorned with thoughts.

9.105.3 This one gives us skill and serves the troop at its feast;
this one is pressed as the sweetest drink for the gods.

9.105.4 Soma drop, flow for us with cattle and horses, pressed and wise;
I have kept your pure color among the cows.

9.105.5 Soma drop, lord of tawny things, you have the greatest divine brightness;
as a good friend in friendship, bring us light.

9.105.6 Drive off any old godless devourer from us;
Soma drop, overpower the dishonest enemy who attacks.

Hymn 9.106 — Seers: Agni Chakshusha, Chakshu son of Manu, and Manu Apsava. Deity: Soma being purified. Meter: Ushnih.

9.106.1 Let these pressed tawny drops go toward strong Indra;
newly born, they are eager to serve and find the sunlight.

9.106.2 This pressed Soma is purified for Indra as a prizewinner in battle;
he looks for victory as he knows how.

9.106.3 In the joy Soma brings, Indra took hold of the winning weapon;
he carried the strong mace, winning the waters.

9.106.4 Run forward awake, Soma drop, flow all around for Indra;
bring bright strength that finds sunlight.

9.106.5 Flow as strong delight for Indra, visible to all;
traveling a thousand ways, make a path and look all around.

9.106.6 Best finder of paths for us, sweetest for the gods,
go by a thousand roads, calling out.

9.106.7 Soma drop, flow with powerful streams for the gods' feast;
sweet Soma, sit down in our jar.

9.106.8 Your drops sprang upward and made Indra grow in delight;
the gods drank you to gain immortality.

9.106.9 Pressed Soma drops, run purified toward our wealth;
bring rain from heaven and flowing waters, finding sunlight.

9.106.10 As Soma is purified, he flows in a wave through the woolen filter;
first among voices, he calls out.

9.106.11 They drive the racing one with their thoughts as he plays in the woods and crosses the wool;
the thoughts cry out toward his threefold back.

9.106.12 Released into the jars for his own generosity, like a horse seeking a prize,
he flowed as he was purified, bringing speech to birth.

9.106.13 The desirable tawny one flows quickly past the winding channels,
bringing fame with brave children to his singers.

9.106.14 Flow with this, eager for the gods; streams of sweet drink have been released;
calling out, you circle the strainer on every side.

Hymn 9.107 — Seers: the Seven Seers, one for each of verses 1–7: Bharadvaja, son of Brihaspati; Kashyapa, son of Marichi; Gotama, son of Rahugana; Atri, son of Earth; Vishvamitra, son of Gathin; Jamadagni of the Bhrigus; and Vasishtha, son of Mitra and Varuna.

9.107.1 Pour all around the pressed Soma, the highest offering,
whose strong human workers pressed him with stones in the waters.

9.107.2 Now, as you are purified, flow through the woolen filters, beyond deception and fragrant within.
Even when pressed, we rejoice in your drink mixed with water and then with cows' milk.

9.107.3 Pressed for all to see, the watcher, the drop,
brings joy to the gods as he flows around.

9.107.4 Being purified in a stream and wearing water, Soma, you flow;
giver of treasure, you sit in the home of truth, divine golden spring.

9.107.5 Milking the heavenly udder, he sits in the beloved old meeting place of sweet drink.
He is a racing horse that runs to a secure home, shaken by men and looking around.

9.107.6 Wakeful Soma, being purified, flow around through the woolen filter;
you became the inspired one, greatest of the Angirases, and moistened our sacrifice with sweet drink.

9.107.7 Generous Soma is purified, the best finder of paths, a wise seer who sees everything;
you became most welcome to the gods and raised the sun to heaven.

9.107.8 Soma, pressed by workers on the ridges of wool,
flows in a joyful stream as though borne by a tawny horse; he goes in a joyful stream.

9.107.9 Rich in cattle near water, Soma flowed with cows' milk;
the streams came together like rivers into the ocean, and he eagerly sought delight.

9.107.10 Pressed by stones, Soma, you cross the woolen filters;
the tawny one enters the bowls like a man entering a city, and takes his seat in the woods.

9.107.11 He cleans himself across the fine wool, like a generous racing horse that wants to win;
purifying Soma is praised by thoughtful, inspired singers.

9.107.12 Flow out for the gods' feast like a river swelling with a flood;
from the stem's milk, joyful and awake, come toward the vessel dripping sweetness.

9.107.13 The desirable one dresses in a white garment, a beloved son ready to be cleaned;
workers drive him in the rivers and in their hands like a chariot.

9.107.14 Soma streams are purified for the people, bringing exciting delight;
on the sea's high ground, they are wise, joyful, and find the sunlight.

9.107.15 The purifying king crosses the sea with a wave, a god of great truth;
he flows by Mitra's and Varuna's ordinances, driven on toward great truth.

9.107.16 Guided by men, this desirable, watchful one is a king and a god from the ocean.

9.107.17 Pressed Soma is purified as a drink for Indra and the Maruts;
flowing across the wool in a thousand streams, he is cleaned by people.

9.107.18 Purified in the bowls, wise Soma creates thought and celebrates among the gods;
wearing waters and then milk, he settles in the woods wrapped in wool.

9.107.19 Soma drop, I enjoy your friendship day after day;
many tawny ones surround me—cross over the barriers to come to me.

9.107.20 Both at night and by day, tawny Soma, I seek your friendship at the udder;
like birds we flew beyond the blazing sun and its heat.

9.107.21 Cleaned with skillful hands, you make speech grow in the sea;
purifying one, flow toward plentiful tawny wealth that many desire.

9.107.22 Cleaned in the woolen filter, the purifying bull cried out in the wood;
Soma, flow to the gods' prepared place as you are coated with milk.

9.107.23 Flow toward a prize and every work of inspired thought;
you first established the sea for the gods, joyful Soma.

9.107.24 Flow around the earthly realm and the heavenly realms by their ordinances, Soma;
wise singers drive you, bright and watchful, forward with their thoughts.

9.107.25 The purifying streams were released across the strainer;
full of Maruts, joyful and strong for Indra, they went toward wisdom and offerings.

9.107.26 Wearing water, the drop driven by pressers flows around the vessel;
bringing light to birth, he calls out joyfully, making cows his garment.

Hymn 9.108 — Seers: Gauriviti, son of Shakti; Shakti of the Vasishthas; Uru of the Angirases; Rijishvan of the Bharadvajas; Urdhvasadman of the Angirases; Kritayasha of the Angirases; and Rinanchaya, a royal seer.

9.108.1 Soma, flow as the sweetest drink for Indra, with the best judgment and joy;
bring the greatest, brightest joy.

9.108.2 After drinking you, the bull becomes stronger, and drinking you finds sunlight;
with clear sight he advances toward food like a prize-winning white horse.

9.108.3 Purifying one, you announced the brightest divine births
so that they might gain immortality.

9.108.4 With this Navagva and Dadhyanch opened up the waters, and the inspired singers became full;
through the gods' favor they gained the lovely drink of immortality and fame.

9.108.5 Pressed, this one is purified as the most exciting drink through woolen filters,
playing like a wave of water.

9.108.6 With your strength you cut the cows out from inside the stone, the cows in the waters;
you stretched toward the pen of cows and horses, breaking it open boldly like a shielded fighter.

9.108.7 Officiant, pour all around the song as though it were a horse,
running through the waters, crossing the open space and leaping from the woods.

9.108.8 The bull in a thousand streams, swelling with milk, is beloved by the gods;
born of truth, he grew with truth, divine king of great truth.

9.108.9 God, eager for the gods, lord of food, shine with brilliance and great fame;
open the middle vessel.

9.108.10 Pressed one, cry out skillfully from the bowls, carrying the peoples like their chief;
flow as rain from heaven and a flood of water, and stir thoughts toward a prize of cattle.

9.108.11 They milked from heaven this bull dripping with delight in a thousand streams,
carrying every kind of good.

9.108.12 The immortal bull was born, bringing others to birth and burning away the dark with his light;
praised well by poets, he put on his garment through his threefold work.

9.108.13 He is pressed who brings goods, wealth,
food, and secure homes: Soma.

9.108.14 May Indra drink from him for us, and the Maruts, and Bhaga with Aryaman;
with him may we bring Mitra and Varuna close, and Indra for great help.

9.108.15 Soma, guided by men, carrying your own weapons and bringing greatest delight,
flow as the sweetest drink for Indra to drink.

9.108.16 Enter the place that holds Soma in Indra's heart like rivers entering the ocean;
beloved by Mitra, Varuna, and Vayu, you are heaven's highest support.

Hymn 9.109 — Seers: the divine altar fires of Ishvara. Deity: Soma being purified. Meter: Dvipada Viraj.

9.109.1 Soma, flow around, sweet for Indra, Mitra, Pushan, and Bhaga.

9.109.2 Let Indra drink you pressed, Soma, for judgment and skill, and all the gods too.

9.109.3 Flow like this for immortality and a great dwelling, bright heavenly sweetness.

9.109.4 Soma, flow as a great ocean, father of gods, through all dwellings.

9.109.5 Bright Soma, flow for gods, heaven, and earth, and for the good of offspring.

9.109.6 You are heaven's bright support and sweet drink; flow to win the prize in the order of truth.

9.109.7 Flow, Soma, brilliantly, in fine streams, a great one following the ancient ways of wool.

9.109.8 Guided by men, born and purified, joyful finder of sunlight, flow among all.

9.109.9 Purifying Soma drop increases our children and will give us every kind of wealth.

9.109.10 Soma, flow for judgment and skill, like a well-groomed racing horse seeking wealth.

9.109.11 Your pressers purify that juice of yours, Soma, for joy and great brilliance.

9.109.12 They clean the newborn tawny child, Soma, in the strainer as a drop for the gods.

9.109.13 The lovely drop has been purified for delight in the waters' lap, a wise one bringing a share.

9.109.14 He bears Indra's lovely name, through which Indra destroyed all the Vritras.

9.109.15 All the gods drink him, mixed with cows' milk and pressed by men.

9.109.16 Pressed, he flowed out in a thousand streams through the woolen strainer.

9.109.17 The prizewinner flowed with a thousand seeds, washed by water and mixed with cows' milk.

9.109.18 Soma, pressed by men with stones, enter Indra's stomach.

9.109.19 Soma, the racing one, was released for Indra in a thousand streams through the strainer.

9.109.20 They coat the drop with sweet juice for strong Indra to enjoy.

9.109.21 They clean you for the gods, tawny one clothed in water, to give power freely.

9.109.22 The drop strives for Indra and is eager to reach him, mixing fiercely and releasing the waters.

Hymn 9.110 — Seers: Tryaruna, descendant of Trivrishan, and Trasadasyu, son of Purukutsa. Deity: Soma being purified. Meter: Anushtubh, Brihati, and Viraj.

9.110.1 Flow around for the prize, winning across barriers;
you go to carry us across those who hate us and owe us harm.

9.110.2 Pressed Soma, we rejoice in you in this great gathering of kings;
purifying one, you rush toward the prizes.

9.110.3 Purifying one, you brought the sun to birth, and with your strength separated the milk;
you rushed with the cows and abundant understanding.

9.110.4 Immortal one, you brought immortality to birth among mortals by the ordinance of truth and its beautiful immortal gift;
you rushed continually toward the prize, seeking to win it.

9.110.5 With your fame you broke through to a spring that gives people water and never runs out;
you carried it in your hands like arrows.

9.110.6 Then some looked on as the heavenly ones bright with wealth called out for friendship;
like the god Savitar, he uncovers the woolen filter.

9.110.7 Soma, the first people spreading ritual grass placed their thoughts in you for a great prize and fame;
hero, stir us to acts of bravery.

9.110.8 When they drew from heaven the ancient, praiseworthy sweetness of heaven's high place,
they called out together to Indra at his birth.

9.110.9 Purifying one, when you filled both these worlds and all living beings with your strength,
you stood apart like a bull standing in a herd.

9.110.10 Soma is purified in the woolen filter and flows like a child playing;
the drop bears a thousand streams and a hundred prizes.

9.110.11 This drop rich in sweet drink flows as a lovely wave for Indra while it is purified;
it wins prizes, finds wide space, and gives long life.

9.110.12 Flow, overcoming attackers and driving away dangerous harmful spirits;
Soma, with your own weapons, defeat the enemies.

Hymn 9.111 — Seer: Ananata, son of Paruchchhepa. Deity: Soma being purified. Meter: Atyashti.

9.111.1 Being purified in tawny light, he crosses all hostility with his own teams, like the sun with its own teams.
The stream of pressed Soma shines as the reddish tawny one is purified.
With seven-mouthed singers, he circles all forms,
with singers of seven mouths.

9.111.2 You found the Panis' wealth and are cleaned with mothers at your own home, with thoughts of truth at home.
Like a chant from far away, thoughts ring out there.
With three layers and reddish streams you gave life,
giving life as you shine.

9.111.3 He travels in the eastern direction knowingly; his divine chariot, beautiful to see, moves with the rays.
Songs came to delight Indra's strength for victory.
When you two become an unfailing mace (the thunderbolt),
you remain unfailing in battle.

Hymn 9.112 — Seer: Shishu of the Angirases. Deity: Soma being purified. Meter: Pankti.

9.112.1 Our thoughts differ, and people's occupations differ: the carpenter wants broken wood, the doctor an injury, the priest someone pressing soma. Soma drop, flow for Indra.

9.112.2 With dried plants and birds' feathers, the smith wants a rich customer for his shining stones and tools. Soma drop, flow for Indra.

9.112.3 I am a maker of songs, my father is a doctor, and my mother grinds grain on stones. Wanting wealth, we follow our different thoughts, as cows do. Soma drop, flow for Indra.

9.112.4 A horse wants a comfortable chariot to pull, speakers want laughter, the male organ wants the hairy opening, and a frog wants water. Soma drop, flow for Indra.

Hymn 9.113 — Seer: Kashyapa, son of Marichi. Deity: Soma being purified. Meter: Pankti.

9.113.1 Let Indra, the killer of Vritra, drink Soma at Sharyanavat, taking strength into himself to do great deeds. Soma drop, flow for Indra.

9.113.2 Flow, generous Soma, lord of the directions, from Arjika, pressed with words of truth, faith, and heat from discipline. Soma drop, flow for Indra.

9.113.3 The daughter of the sun brought this buffalo, grown by Parjanya; the Gandharvas received him and put juice into Soma. Soma drop, flow for Indra.

9.113.4 Speak of truth, bright with truth; speak what is real, acting honestly; speak of faith, King Soma, prepared by the one who creates. Soma drop, flow for Indra.

9.113.5 The flows of the mighty, great one run together in truth, and the juices of those full of juice come together; purify yourself with sacred words, tawny one. Soma drop, flow for Indra.

9.113.6 Where the priest speaks poetry in meter, purifying one, where he is honored with the pressing stone and brings joy through Soma: Soma drop, flow for Indra.

9.113.7 Where the light never ends and the sunlight lives in that world, place me there, purifying one, in the immortal, undiminished world. Soma drop, flow for Indra.

9.113.8 Where King Yama, son of Vivasvat, dwells, where heaven is enclosed and the great waters are, make me immortal there. Soma drop, flow for Indra.

9.113.9 Where people move as they wish in the third heaven, where worlds shine with light, make me immortal there. Soma drop, flow for Indra.

9.113.10 Where desires and the things desired live, where the bright one's high place is, and where there is food and satisfaction, make me immortal there. Soma drop, flow for Indra.

9.113.11 Where happiness, joys, gladness, and delight dwell, where desires are satisfied, make me immortal there. Soma drop, flow for Indra.

Hymn 9.114 — Seer: Kashyapa, Asita, or Devala. Deity: Soma being purified. Meter: Ushnih.

9.114.1 The person who has walked through the homes of the purifying Soma is called one with good children, if he has prepared your thought, Soma. Soma drop, flow for Indra.

9.114.2 Kashyapa, seer among those who made sacred verses, grow your songs with praises; honor King Soma, born as lord of plants. Soma drop, flow for Indra.

9.114.3 Seven directions have different suns, and seven offering priests serve; Soma, protect us together with the seven divine Adityas. Soma drop, flow for Indra.

9.114.4 King Soma, protect us with the offering cooked for you; do not let hostility cross over us, and let nothing harm us. Soma drop, flow for Indra.

### Mandala 10

Hymn 10.1 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.1.1 At the front of the dawns, a great light stood high; it emerged from darkness and came with its light.
Agni, shining brightly with his own fine body, filled every dwelling when he was born.

10.1.2 Agni, you are the child born of Heaven and Earth, beautiful and held within the plants.
The bright child shines through the dark nights and cries out over the mothers and their cows.

10.1.3 Vishnu knows his highest place in this way; born great, he guards the third realm.
When they made his milk his own with their mouths, those who understand called out to him here.

10.1.4 So the mothers who raise you like a father approach you with foods that make food grow.
You come to them in return in another form; among human peoples you are the offering priest.

10.1.5 You are the offering priest with a bright chariot, the shining sign of each and every sacrifice.
With the greatness of each god, Agni, you receive a share; in your beauty you are the guest of the people.

10.1.6 Wearing patterned garments, Agni takes his place at earth's center.
Born reddish at Ila's feet, serving first as priest, king, worship the gods here.

10.1.7 Agni, like a son you always stretch between Heaven and Earth, your two mothers.
Go toward those who long for you, youngest one; then bring the gods here, strong one.

Hymn 10.2 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.2.1 Give the eager gods joy, youngest one; you know the seasons, lord of seasons, so worship here.
Agni, with the divine officiants, you are the best worshiper among all offering priests.

10.2.2 You carry out people's offering and purification; you are Mandhatar, giving wealth and keeping truth.
We will make offerings with the ritual call; let Agni, the god who is worthy, worship the gods.

10.2.3 We have reached the gods' path and will carry it onward as far as we can.
Let Agni, who knows, perform the worship; he is the offering priest, arranging the rites and their seasons.

10.2.4 Gods who know, though we do not: if we break any of your ordinances,
Agni knows how to make everything right and set out the seasons in which to worship the gods.

10.2.5 When mortals with little skill and unripe minds fail to understand the sacrifice,
Agni, the priest who knows what to do, worships the gods by season better than anyone.

10.2.6 The creator brought you to birth as the bright sign at the head of every sacrifice.
Worship in turn with abundant people around you; bring desirable food and a household full of everyone.

10.2.7 Heaven and Earth, the waters, Tvashtar, and the one who gives good birth all gave you birth.
Know the path followed by the fathers; shine brightly as you are lit, Agni.

Hymn 10.3 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.3.1 Lit, the powerful king appears in Rudra's fierce form, rich with strength that gives skill.
Knowing all, he shines with a great light, approaching the dark one and driving her away with brightness.

10.3.2 When with his body he covered the dark one, he gave birth to the young woman, companion of the great father.
Holding the sun's light up high, the messenger shines from heaven with goods.

10.3.3 The good one came together with his good companion, a lover following his sister.
Agni stood with bright colors and shining signs, spreading light as he faced the darkness.

10.3.4 His journeys sound like the great voice of his friend Agni being lit, the kind one.
The beloved, strong, great one's bright fires were visible on his journey even at night.

10.3.5 His flames flow with sound as he shines brightly from the high heaven.
With his oldest, hottest, most playful, longest-reaching rays he touches the sky.

10.3.6 The power of this one who wants food could be seen as he shook and sounded with his teams.
With ancient reddish flames and noise, the most divine messenger shines everywhere.

10.3.7 Bring us great things and sit between the young women, Heaven and Earth.
Agni, come here strong, with strong horses and plenty of good offspring.

Hymn 10.4 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.4.1 I will worship you and raise a prayer to you, so you may receive honor when we call.
Agni, you are a watering place in the desert for the ancient king Puru, who wishes to worship.

10.4.2 Youngest one, people gather around you like cows returning to their warm pen.
You are the messenger between gods and mortals, moving among us in great light.

10.4.3 Your mother nurtures you like a growing child and carries you as she seeks your company.
You run down the dry slope, eager, seeking victory like an animal let loose.

10.4.4 Agni, you know your greatness, aware one, though we are foolish and lack awareness.
Your covering lies still while your tongue moves and feeds, and as lord of the people you seek a young woman.

10.4.5 Sometimes he is born new among the old; in the woods he stands gray, marked by smoke.
The bull enters the waters without bathing, guided by mortals who know the way.

10.4.6 The two, like thieves risking their bodies, hide in the woods, bound with ten straps.
Here is your new thought, Agni: harness the chariot with your shining limbs.

10.4.7 Agni who knows births, may these sacred words, this respect, and this song always strengthen you.
Guard our children and descendants, Agni, and keep our bodies safe without neglect.

Hymn 10.5 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.5.1 One ocean supports all riches; born in many forms, it looks out from our hearts.
It seeks the udder in the lap of the two hidden ones and knows the bird's place inside the spring.

10.5.2 Strong ones and mares gathered together, wearing the same home.
Wise people guard the place of truth and put the highest names in a hidden place.

10.5.3 The two with the power of truth and creation joined, measured the child, brought him to birth, and raised him.
With thought they stretched the wise one's thread, the center of everything moving and fixed.

10.5.4 For the paths of truth, born well, the foods of the ancient time join the prize.
Heaven and Earth put on their covering and grow strong from food, ghee, and honey.

10.5.5 Calling to seven reddish sisters, the wise one brought out sweet drink for all to see.
The ancient king restrained them in the air and sought the covering belonging to Pushan.

10.5.6 Wise people shaped seven boundaries, and one oppressive person crossed one of them.
At the source of paths, at their departure, the pillar of life stood in its highest home among the supports.

10.5.7 Both what is and what is not exist in the highest sky, at Skill's birth in Aditi's lap.
Agni, the firstborn of truth in the first age, is both bull and cow for us.

Hymn 10.6 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.6.1 This is Agni, under whose shelter the singer grows through help that answers his prayer.
Shining all around, he circles among the seers with his oldest rays.

10.6.2 Agni shines with his rays, keeping truth together with the gods.
He bound himself in friendship to his friends, an unbending racing horse.

10.6.3 He rules the whole feast of the gods and the dawn of long life.
In Agni, whose chariot never fails, he supports the offerings with power and thought.

10.6.4 Grown through strength and glad to hear our songs, he flies swiftly toward the gods.
Agni, the joyful offering priest, most able to worship with his ladle, eagerly brings the gods together.

10.6.5 Call Agni close with songs and respect, shining and trembling like Indra.
Wise singers praise this Agni who knows births, with thoughts and a ladle, the one who helps.

10.6.6 All goods gather in him, like horses with riders at a race.
Agni, bring your most Indra-like help here to us.

10.6.7 For you, Agni, who sit in greatness, became worthy of calling the moment you were born.
The gods followed your sign, and the first protectors made you grow.

Hymn 10.7 — Seer: Trita Aptya. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.7.1 Agni, give us safety from heaven and earth, and long life for worship, god.
May we share in your wonderful signs; protect us with wide-reaching words of praise.

10.7.2 Agni, these thoughts were born for you and praise gifts of cattle and horses.
When a mortal receives his share from you, generous and well born one, he holds goods through his thoughts.

10.7.3 I regard Agni as a father, a relative, a brother, and a constant friend.
I honor the great Agni's face, the bright, worshipful sun in heaven.

10.7.4 Agni, let our thoughts succeed and win when you protect us at home as our constant offering priest.
He keeps truth and rides reddish horses among many people; let his days and nights bring us good.

10.7.5 Placed by days, he is like a friend sent ahead, the ancient officiant, lover of the sacrifice.
People brought Agni to birth with their arms and seated him among the clans as offering priest.

10.7.6 God, worship the gods yourself in heaven; what could an unknowing fool do for you?
Just as you once worshiped the gods at their proper seasons, worship yourself in that way, well-born one.

10.7.7 Agni, be our helper and guardian; give us long life and strength for living.
Grant us a great gift of offerings; protect our bodies without neglect.

Hymn 10.8 — Seer: Trishiras, son of Tvashtar. Deity: Agni, and Indra in verses 7–9. Meter: Trishtubh.

10.8.1 Agni advances with a great light; the bull roars across both worlds.
He reached even heaven's farthest ends; the buffalo grew in the lap of waters.

10.8.2 The horned bull, still a child in the womb, rejoiced; the tireless calf cried out at his work.
He rises first in his own homes, preparing things for the gods.

10.8.3 They placed the bright flood in the sacrifice, the one who took hold of the heads of his two parents.
As he traveled, reddish horses with horses for their base took pleasure in their bodies in the home of truth.

10.8.4 At each dawn, generous one, you go first; you shine as one of the twins.
You established seven steps for truth, bringing Mitra to birth within your own body.

10.8.5 You became the eye and great guardian of truth; as you moved toward truth, you became Varuna.
Agni who knows births, you became the child of the waters and the messenger whose offering you accepted.

10.8.6 You became leader of sacrifice and the open space, accompanying your helpful teams.
In heaven you hold your head toward the sun; Agni, you made your tongue the carrier of offerings.

10.8.7 With his plan, Trita chose within himself a thought from his distant father's powers.
Keeping close in his parents' lap, he speaks as kin and goes toward the weapons.

10.8.8 Knowing his father's weapons, Aptya fought when Indra sent him.
Trita killed the three-headed one with seven rays, and even released Tvashtar's cows.

10.8.9 Indra broke the one whose power grew so great, who thought he was lord of what is real.
He took the cows of Tvashtar's Vishvarupa and cut off his three heads.

Hymn 10.9 — Seer: Trishiras, son of Tvashtar, or Sindhudvipa, son of Ambarisha. Deity: the Waters. Meter: Gayatri and Anushtubh.

10.9.1 Waters, you bring happiness; give us nourishment
and a great, joyful vision.

10.9.2 Give us a share here of your most beneficial juice,
like loving mothers sharing with their children.

10.9.3 We come to you for the good of the one whose home you refresh;
waters, give us birth as well.

10.9.4 May the divine waters bring us good when we drink them and call for help;
may they flow over us with healing.

10.9.5 The waters rule desirable things and dwell among the people;
I ask the waters for medicine.

10.9.6 Soma told me that all remedies are within the waters,
as is Agni, who brings good to everyone.

10.9.7 Waters, fill my body with healing medicine and protection,
so I may see the sun for a long time.

10.9.8 Waters, carry away whatever wrong is in me,
whatever I have done to hurt others, cursed, or said that was untrue.

10.9.9 Today I entered the waters and joined with their juice;
Agni, rich in milk, come and fill me with brightness.

Hymn 10.10 — Seer: Yami, daughter of Vivasvat, in the odd-numbered verses except verse 9, and also verse 6. Deity: Yama.

10.10.1 “I want to turn to my friend in friendship, though he has gone beyond the wide ocean.
Let the wise one put his father's descendant on the earth, thinking far into the future.”

10.10.2 “Your friend does not want this friendship, in which two alike would become unlike.
The strong sons of the great lord support the sky and look out everywhere.”

10.10.3 “Immortals want you to do this, though mortals must leave such a thing alone.
Place your mind in mine; as a husband for our children, enter my body.”

10.10.4 “What we did not do before, how could we do now, telling truth but speaking falsely?
The Gandharva in the waters and the woman of the waters are our ancestors; we share that closest kinship.”

10.10.5 “Our maker Tvashtar, the god Savitar with many forms, made us a couple in the womb.
No one breaks his ordinances; Earth and Heaven know what he intended for us.”

10.10.6 “Who knows the first day? Who saw it, and who could speak of it here?
The home of great Mitra and Varuna is vast; how can you talk to men in this reckless way?”

10.10.7 “My desire for Yama has come to me, Yami, to lie together in the same womb.
I would offer my body to my husband like a wife; let us come together like a chariot's two wheels.”

10.10.8 “The gods' watchers moving here do not stand still and do not blink.
Go quickly to another man, reckless woman, and unite with him like a chariot's two wheels.”

10.10.9 “By nights and by days let him give himself to us; let the sun's eye open again and again.
Heaven and Earth are joined as a related pair; Yami would take Yama, though he is her kin.”

10.10.10 “Later ages will come when relatives do what is not done between relatives.
Give your arm to another bull; seek another husband than me, fortunate woman.”

10.10.11 “What good is a brother when his sister is left without protection? What good is a sister when ruin arrives?
Helped by desire, I say this again and again: join your body to my body.”

10.10.12 “I will not join my body to yours. They call a man who approaches his sister evil.
Arrange your pleasure with another man; your brother does not want this, fortunate woman.”

10.10.13 Oh, Yama, you are weak! I have not found your mind or heart.
Another woman will embrace you, as a belt embraces the body, as a vine embraces a tree.

10.10.14 Then you, Yami, embrace another, and let another embrace you like a vine around a tree.
Seek his love, or let him seek yours; then make a good agreement.

Hymn 10.11 — Seer: Angirhavirdhana. Deity: Agni. Meter: Jagati; verses 7–9 Trishtubh.

10.11.1 The mighty one has milked heaven's milk for the mighty one; the great, unconquerable son of Aditi has milked it.
He knows everything, like Varuna, through thought; worthy of worship, let him worship the proper seasons of sacrifice.

10.11.2 Let my mind guard itself amid the sound of the river, where the watery heavenly woman makes her noise.
Let Aditi set us in the middle of what we desire; our elder brother speaks first to you.

10.11.3 That lovely, abundant, glorious Dawn has shone for Manu, bringing sunlight.
Then, following the wish and intention of those who desire him, they brought Agni, the priest, to birth for the assembly.

10.11.4 Then the falcon, sent to the sacrifice, brought that far-reaching, discerning drop.
When the Arya clans chose the marvelous Agni as priest, understanding was born.

10.11.5 You are always delightful and thrive like pasture grass, Agni, through the offerings of people who sacrifice well.
When you respond to the inspired singer's praise, you approach with abundant prizes that he has won.

10.11.6 Raise up the two parents, lover; he seeks a share, and his eager heart desires it.
The bearer speaks; he strives to do good work; the strong one grows powerful, and thought trembles.

10.11.7 The mortal who has won your favor, Agni, son of strength, is heard far and wide.
Carrying food, borne by horses, bright and powerful, he adorns the days.

10.11.8 Agni, when this divine meeting takes place among the gods, you who deserve worship among worshippers,
And when you distribute treasures, self-ruling one, let our share here be rich in goods.

10.11.9 Hear us, Agni, in our common dwelling; harness the swift chariot of immortality.
Bring the two worlds, daughters of the gods, to us; do not be absent from the gods here.

Hymn 10.12 — Seer: Angirhavirdhana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.12.1 Heaven and earth first become known through truth, speaking truly.
When the god makes mortals ready to worship, the priest sits facing them, moving toward his own life.

10.12.2 God who surrounds the gods through truth, carry our offering, knowing what came first.
Marked by smoke, bright from the kindling, delightful priest, always best at worship through speech.

10.12.3 When the god's immortal substance is drawn from the cow, those born from it hold up the broad spaces.
All the gods follow your ritual words when the bright cow yields heavenly butter and water.

10.12.4 I sing to increase you, heaven and earth, rich in butter; two worlds, hear me.
When heaven came to guide our life, let our parents strengthen us here with sweetness.

10.12.5 Why has the king seized us? When have we broken his ordinance? Who knows?
Even Mitra turns toward the gods; a song goes forth, and a prize is there too.

10.12.6 The immortal name is hard to understand here when things of one appearance take different forms.
Agni, protect without neglect the person who thinks well of Yama.

10.12.7 At the gathering where the gods rejoice, they dwell in Vivasvat's house.
They placed light in the sun and nights in the moon; these two circle the shining one without stopping.

10.12.8 The gods move within this hidden thought; we do not know it.
May Mitra and Aditi declare us guiltless here; may god Savitar speak to Varuna for us.

10.12.9 Hear us, Agni, in our common dwelling; harness the swift chariot of immortality.
Bring the two worlds, daughters of the gods, to us; do not be absent from the gods here.

Hymn 10.13 — Seer: Angirhavirdhana or Vivasvat Aditya. Deity: the offering carts. Meter: Trishtubh; verse 5 Jagati.

10.13.1 With reverence I harness an ancient prayer for you two; let the song spread along its path like a wise man's.
Let all the children of immortality hear, those who have taken their places in the heavenly homes.

10.13.2 As you two move together like twins, god-seeking people bring the offering to you.
Sit down in your own place with understanding; stand firm in your own seat for our soma.

10.13.3 I have climbed the five steps of form; by the ordinance I follow the four-footed one.
I measure her with the imperishable syllable, and cleanse myself at the center of truth.

10.13.4 They chose death for the gods, but did not choose immortality for offspring.
They made Brihaspati a sage of sacrifice; Yama gave up his dear body.

10.13.5 Seven streams flow for the child who has the Maruts; the sons have spread truth for their father.
Both rule over his two sides; both strive, and both thrive.

Hymn 10.14 — Seer: Yama, son of Vivasvat. Deity: Yama; verse 6 the ancestors, Atharvans, Bhrigus, and Soma; verses 7–9 the named deities or the ancestors; verses 10–12 the two dogs. Meter: Trishtubh; verses 13, 14, 16 Anushtubh; verse 15 Brihati.

10.14.1 Honor with an offering King Yama, Vivasvat's son, who went away along the great slopes,
Found a path for many, and gathers people together.

10.14.2 Yama first discovered a way for us; this pasture cannot be taken away.
Our earlier ancestors traveled there, and those born later follow their own paths.

10.14.3 Matali grew with the Kavyas, Yama with the Angirases, Brihaspati with the singers.
Some of these the gods strengthened, and some strengthened the gods; some rejoice in the offering cry, others in the ancestral meal.

10.14.4 Yama, sit here on this spread grass, in company with the Angiras ancestors.
Let the sages' songs bring you here; king, enjoy this offering.

10.14.5 Come with the worshipful Angirases, Yama, and rejoice here with the sons of Virupa.
I call Vivasvat, your father, to sit on the ritual grass at this sacrifice.

10.14.6 The Angirases, the Navagvas, the Atharvans, and the Bhrigus who drink soma are our ancestors.
May we share the favor and the kindly, good will of those worthy of worship.

10.14.7 Go on, go on by the ancient paths where our earlier ancestors went.
You will see the two kings, Yama and god Varuna, enjoying their ancestral meal.

10.14.8 Join the ancestors, join Yama and the fruits of your offerings and good deeds in highest heaven.
Leave behind all fault and go home again; join your body in full brightness.

10.14.9 Go away, leave, move aside! The ancestors have made this place for him.
Yama gives him a resting place marked out by days, waters, and nights.

10.14.10 Run past the two spotted, four-eyed dogs, Sarama's sons, on the good path.
Then approach the generous ancestors who rejoice at the feast with Yama.

10.14.11 Yama, entrust him to your two guardian dogs, four-eyed watchers of the path who see human beings.
King, grant him safety and freedom from sickness.

10.14.12 The two broad-nosed, life-seeking, powerful messengers of Yama travel among people.
May they give us back life today, so we may see the sun and enjoy good fortune here.

10.14.13 Press soma for Yama; offer the oblation to Yama.
A sacrifice prepared with care goes to Yama, with Agni as its messenger.

10.14.14 Offer Yama an oblation rich in butter, and stand forth.
May he bring us among the gods so we live a long life.

10.14.15 Offer King Yama the sweetest oblation.
This reverence is for the ancient sages, the first ones who made the path.

10.14.16 It flies with the three vessels; the six wide spaces and the one great space.
The Trishtubh, Gayatri, and all the meters are placed in Yama.

Hymn 10.15 — Seer: Shankha Yamayana. Deity: the ancestors. Meter: Trishtubh; verse 11 Jagati.

10.15.1 Let the lower, higher, and middle ancestors who drink soma rise up.
Those gentle knowers of truth who have gone to the life beyond—may they help us when we call.

10.15.2 Let our reverence today go to the ancestors, those who went before and those who came later,
Those settled in the earthly region and those now among fortunate peoples.

10.15.3 I have found the helpful ancestors, and Vishnu's descendant and his wide stride.
Those sitting on ritual grass who share the pressed drink and ancestral meal have come here most gladly.

10.15.4 Ancestors seated on the ritual grass, come near to help; we have prepared these offerings for you. Accept them.
Come with your kindest help, and give us good fortune and freedom from harm.

10.15.5 The ancestors who drink soma have been called to the ritual grass, to their favorite seats.
Let them come and listen here; let them speak for and protect us.

10.15.6 Sit down with knees bent on the south side, all of you, and praise this sacrifice.
Ancestors, do not harm us for any wrong we have done as humans.

10.15.7 Sitting in the lap of the red dawns, give wealth to the mortal who gives offerings.
Ancestors, give some of your goods to his sons, and set nourishment here.

10.15.8 Let Yama, together with our earlier ancestors, the Vasisthas who joined the drinking of soma,
Accept the offerings at his pleasure among those who eagerly desire them.

10.15.9 Agni, come here with the knowing, true ancestors who sit at the warm vessel,
Who thirsted and pressed forward toward the gods, knew the priestly calling, and shaped praises into songs.

10.15.10 Agni, come with a thousand earlier and later ancestors, praised by gods and seated at the warm vessel,
Who are true, eat and guard offerings, and ride with Indra and the gods.

10.15.11 Ancestors who have tasted Agni's fire, come here; take your places, each in your own seat, with good guidance.
Eat the offerings laid out on the ritual grass, then grant wealth rich in strong descendants.

10.15.12 Agni, you who know all births, when called you have carried the fragrant offerings.
You gave them to the ancestors, who ate their meal; now, god, eat the offerings placed before you.

10.15.13 You know the ancestors here and those not here, those we know and those we do not know,
However many they are, Agni who knows all births; accept the well-made sacrifice and ancestral offerings.

10.15.14 Those burned by fire and those not burned by fire rejoice in their meal in mid-heaven.
With them, self-ruling one, prepare this guide to life and shape the body as you wish.

Hymn 10.16 — Seer: Damana Yamayana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh; verses 11–14 Anushtubh.

10.16.1 Agni, do not burn him away or scorch him; do not scatter his skin or his body.
When you have cooked him, knower of all births, send him on to the ancestors.

10.16.2 When you have cooked him, knower of all births, give him to the ancestors.
When he goes on this path of life, he will come under the control of the gods.

10.16.3 Let his eye go to the sun and his breath to the wind; go to heaven and earth as is right.
Or go to the waters, if that is good for you; take your place in the plants with your limbs.

10.16.4 The goat is your share; burn it with your heat, let your glow and flame burn it.
With your kind forms, knower of all births, carry this man to the world of those who have done good.

10.16.5 Agni, release again to the ancestors the one offered to you, who goes on with his ancestral meals.
Let what remains come near, clothed in life; let him be joined with a body, knower of all births.

10.16.6 Whatever the dark bird has pecked on you, or the ant, snake, or wild animal,
May Agni heal all that, and Soma too, who entered the priests.

10.16.7 Cover yourself with cows as armor against Agni; wrap yourself in thick fat.
Then the bold one, delighting in his heat and eager to burn, will not seize you all around.

10.16.8 Agni, do not damage this bowl, dear to the gods and the drinkers of soma.
This bowl is what the gods drink from; the immortal gods rejoice in it.

10.16.9 I send the fire that eats flesh far away; let it go, bearing impurity, to King Yama.
Let this other fire, the knower of all births, stay here and carry the offering to the gods with understanding.

10.16.10 I take away the fire that eats flesh which entered your house when it saw this other fire, the knower of all births.
I bring this god to the ancestors' sacrifice; may he bring warmth to the highest gathering place.

10.16.11 Let the fire that carries flesh worship the ancestors who strengthen truth.
Let it announce the offerings to gods and ancestors.

10.16.12 We place you here with eagerness; eagerly we kindle you.
Eager one, bring the eager ancestors here to eat the offering.

10.16.13 Agni, put out again the one you burned.
Let the water plant grow here, and soft, spreading grass.

10.16.14 Cool plant, rich in coolness, soothing plant, rich in comfort,
Come together with the frog and make this fire glad.

Hymn 10.17 — Seer: Devashravas Yamayana. Deity: Saranyu in verses 1–2, Pushan in verses 3–6, Sarasvati in verses 7–9, the waters in verses 10–14, or Soma in verses 11–13. Meter: Trishtubh; verses 13–14 Anushtubh, or verse 13 Brihati with a preceding part.

10.17.1 Tvashtar makes a wedding for his daughter, and the whole world comes together for it.
Yama's mother, being married, the great Vivasvat's wife, disappeared.

10.17.2 They hid the immortal woman from mortals and made a look-alike to give to Vivasvat.
Saranyu bore the Ashvins when this happened, and left behind two twin children.

10.17.3 Let Pushan, knowing the way, lead you away from here, guardian of the world whose cattle are never lost.
Let him deliver you to these ancestors, and Agni to the gods who know the way well.

10.17.4 Let the guardian of all life protect you; let Pushan protect you on the road ahead.
Where those who did good are seated, where they have gone, let god Savitar place you there.

10.17.5 Pushan knows all these directions; let him lead us on the safest path.
Giving well-being, shining, rich in heroes, let him go before us attentively and with understanding.

10.17.6 Pushan was born at the crossing of roads, at the crossing of heaven's roads and earth's.
He travels toward and away from both beloved common homes, knowing the way.

10.17.7 Those who seek the gods call Sarasvati when the sacrifice is set in motion.
Those who do good call Sarasvati; may Sarasvati give the giver what is worth seeking.

10.17.8 Sarasvati, goddess, you rode in the same chariot with the ancestors and enjoyed their meals.
Sit on this ritual grass and rejoice; grant us food free from disease.

10.17.9 Sarasvati, whom the ancestors call as they approach the sacrifice from the south,
Place here a share worth a thousand and growing wealth among the sacrificers.

10.17.10 May the waters, our mothers, wash us clean; may those who purify with butter cleanse us with butter.
For the goddesses carry away every stain; cleansed and pure, I come out from them.

10.17.11 The drop fell through the first days and into this place of birth and the earlier one.
I offer the drop that moves through the same birthplace, following the seven priests.

10.17.12 The drop or stalk of yours that falls from your arm, from the lap of the offering bowl,
Or from the priest or through the strainer: I offer it to you with my mind, saying the offering cry.

10.17.13 The fallen drop or stalk of yours, and what has fallen away from the ladle,
May the god Brihaspati pour it together for your success.

10.17.14 The plants are rich in milk; my speech is rich in milk.
The milk of waters is rich in milk; cleanse me along with it.

Hymn 10.18 — Seer: Sankusuka Yamayana. Deity: Death in verses 1–4, Dhatar in verse 5, Tvashtar in verse 6, the funeral in verses 7–14, or Prajapati in verse 14. Meter: Trishtubh; verse 11 Prastarapankti, verse 13 Jagati, verse 14 Anushtubh.

10.18.1 Death, go away on your own distant path, different from the path of the gods.
I speak to you who see and hear: do not harm our children or our strong men.

10.18.2 As you go without approaching Death's footsteps, keeping a longer life before you,
Grow strong in children and wealth, and become clean and pure, fit for sacrifice.

10.18.3 These living people have turned away from the dead; our call to the gods has been good today.
We have gone forward to dancing and laughter, setting a longer life before us.

10.18.4 I set this boundary around the living, so that none of them goes to that other goal.
Let them live a hundred long years and shut death away with a mountain.

10.18.5 As days follow one another, as seasons go properly in their order,
As the later does not leave the earlier behind, so, Dhatar, arrange their lives.

10.18.6 Rise up to life, choosing old age, striving in turn, as many of you as there are.
May Tvashtar, pleased with good births, make a long life for you to live here.

10.18.7 Let these women, not widows but with good husbands, enter with ointment and clarified butter.
Without tears or sickness, bearing fine jewels, let the wives first take their places.

10.18.8 Woman, rise to the world of the living; come away from this man whose life has gone, beside whom you lie.
You have become the wife of the man who took your hand and desired you; your duty as his wife is fulfilled.

10.18.9 I take the bow from the dead man's hand for our power, honor, and strength.
Here you are and here we are, with good warriors; may we overcome all struggles and attacks.

10.18.10 Creep close to this mother earth, the wide, kind earth.
Soft as wool to a generous man, ever young, may she protect you from destruction's lap.

10.18.11 Earth, rise up; do not press down on him. Give him easy access and gentle shelter.
Earth, cover him as a mother covers her son with her garment.

10.18.12 Let the rising earth stand firm; let a thousand supporting pillars rest beside him.
Let these houses drip with butter and always give him shelter here.

10.18.13 I prop up earth above you, placing this clod upon you; let me not harm you.
May the ancestors hold up this post, and Yama set up a dwelling here for you.

10.18.14 They laid me down in days gone by, like a feather on an arrow pointing backward.
I took up a returning word as one takes a horse by its reins.

Hymn 10.19 — Seer: Mathita Yamayana, Bhrigu son of Varuna, or Chyavana of the Bhrigus. Deity: the waters or cows; Agni and Soma in the second half of verse 1. Meter: Anushtubh; verse 6 Gayatri.

10.19.1 Turn back; do not go on; stay with us, rich ones.
Agni and Soma, who restore goods, keep wealth with us.

10.19.2 Turn these back again and bring them home again.
Let Indra hold them back, and Agni drive them here.

10.19.3 Let these return and thrive under this keeper of cattle.
Agni, keep them here; let the wealth remain right here.

10.19.4 For their going out and coming in, for their gathering and distant destination,
For their turning and coming back, I call the keeper of cattle.

10.19.5 Let the keeper of cattle who has reached the scattering and the far destination
Turn around and return.

10.19.6 Come back; bring them back. Indra, give us our cows again.
Let us enjoy them while they live.

10.19.7 I surround you on all sides with nourishment, butter, and milk.
Let all the gods worthy of sacrifice join us to wealth.

10.19.8 Turn back, you who bring return; turn back, you who bring them home.
From earth's four directions turn them back.

Hymn 10.20 — Seer: Vimada of Indra, Prajapati, or Vasukrid son of Vasukra. Deity: Agni. Meter: Gayatri; verse 1 Ekpada Viraj, verse 2 Anushtubh, verse 9 Viraj, verse 10 Trishtubh.

10.20.1 Send good thoughts toward us.

10.20.2 I praise Agni, the youngest provider, a friend hard to withstand through his command.
Under his rule, those seeking light honor their mother's breast.

10.20.3 They make him grow, a refuge for the needy, whose light is a sign.
He shines with ranks of teeth.

10.20.4 The noble lord goes as a path for the peoples when he reaches heaven's edges.
The inspired one blazes through the cloud.

10.20.5 May he accept human offerings; he stands upright at the sacrifice made by the Ribhus.
Building a home, he moves ahead.

10.20.6 For he is security, the sacrifice of offerings; his path goes straight ahead.
The gods approach Agni, the one with cutting edges.

10.20.7 For sustenance I honor Agni, winner of sacrifices, who brings the ancient blessing.
They call him the son of the stone, Ayu.

10.20.8 May all the men among us find good things
As they strengthen Agni with offerings.

10.20.9 His course is black, white, red, brown, bright, and deep red, glorious.
His father produced him with a golden form.

10.20.10 Thus, Agni, Vimada brings you his thoughts, son of nourishment, joined with truthful people.
Seeking your favor, he brings songs; you shine on food, strength, secure homes, and everything.

Hymn 10.21 — Seer: Vimada of Indra, Prajapati, or Vasukrid son of Vasukra. Deity: Agni. Meter: Astarapankti.

10.21.1 We choose you, Agni, as priest with well-made songs.
For the sacrifice with its grass spread out, amid your rejoicing, you grow, powerful with a purifying flame.

10.21.2 Those born of themselves, rewarded with horses, adorn you.
The pouring ladle goes to you; amid your rejoicing, the straight-flowing offering grows, Agni.

10.21.3 Your ordinances stay with you like women pouring with ladles.
Black and white are your forms; amid your rejoicing, you put on every splendor and grow.

10.21.4 Agni, immortal one of strength, whatever wealth you consider good,
Bring it to us for winning prizes at sacrifices; amid your rejoicing, make it shine and grow.

10.21.5 Agni, born of Atharvan, discovered all the sages' insights.
He became Vivasvat's messenger, beloved of Yama and desired; amid your rejoicing, he grows.

10.21.6 They praise you at sacrifices, Agni, when the rite is underway.
You give all desirable goods to the giver; amid your rejoicing, you grow.

10.21.7 People have seated you as their handsome priest at sacrifices, Agni.
Your face shines with butter; amid your rejoicing, you are bright and most alert, and grow.

10.21.8 Agni, with your bright flame you spread widely and greatly.
Roaring, you act like a bull; amid your rejoicing, you plant a child among your kin and grow.

Hymn 10.22 — Seer: Vimada of Indra, Prajapati, or Vasukrid son of Vasukra. Deity: Indra. Meter: Purastad Brihati; verses 5, 7, 9 Anushtubh; verse 15 Trishtubh.

10.22.1 Where is Indra heard today? Among which people is he heard like a friend?
Is he in the sages' home, or hidden away, drawn by song?

10.22.2 Let Indra be heard and praised among us here today, wielder of the mace (the thunderbolt), a match for songs.
Like a friend among the people, he has won matchless fame.

10.22.3 He rules great strength and is the unequaled spur of great courage.
He bears the bold mace and cares like a father for a dear son.

10.22.4 Harnessing horses that shake like the wind, god, wielder of the god's mace,
Set them loose along a shining path, with praise for the roads.

10.22.5 You yourself harness those straight-running horses of the wind to carry you.
Neither god nor mortal is known as their driver.

10.22.6 When you arrived, Ushana asked you both, “For what reason have you come to our house?
Have you come from far away, from heaven and earth, to a mortal?”

10.22.7 Indra, approach the praise we have raised for you.
We ask you for help, as when you killed the inhuman Shushna.

10.22.8 The Dasyu does no rites, has no understanding, follows other ordinances, and is inhuman toward us.
Killer of enemies, strike down this Dasa with your weapon.

10.22.9 Indra, hero, with heroes we are helped by you and made great.
Your gifts spread widely like lands watered by streams.

10.22.10 Urge those men on in the killing of Vritra, brave wielder of the mace, in their hardship,
When the powerful constellations of inspired clans are hidden.

10.22.11 Swiftly your gifts are received, Indra, brave wielder of the mace,
When you strike down all Shushna's kind with your companions.

10.22.12 Indra, hero, let the rich help we seek not turn away from us.
May we repeatedly enjoy your favor, wielder of the mace.

10.22.13 Indra, let us have your true, harmless approaches;
May we know their bounty, as we know milk cows, wielder of the mace.

10.22.14 When the handless, footless one grew across the earth by powers worth knowing,
You cut Shushna down on every side for all living people.

10.22.15 Drink soma again and again, brave Indra; do not be angry, wealthy one, being wealth itself.
Protect the generous singer, and make us rich in great wealth.

Hymn 10.23 — Seer: Vimada of Indra, Prajapati, or Vasukrid son of Vasukra. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 1 and 7 Trishtubh; verse 5 Abhisarini.

10.23.1 We worship Indra, whose right hand holds the mace, who drives the bay horses that keep their promises.
He shook his beard and rose high, sharing out his armies and riches.

10.23.2 Those two bay horses of his found wealth in the forest; Indra, rich giver and killer of Vritra, gained gifts through his gifts.
Ribhu, Vaja, and Ribhukshan rule with strength; I wipe away even the Dasa's name.

10.23.3 When his two bay horses bring the golden mace and chariot among the generous patrons,
Indra, lord of the long-lasting prize, the famous generous one, mounts up.

10.23.4 That Indra himself sprinkles his beard with the fresh rain that follows the herd.
He comes down to the good home at the pressed, sweet drink; he shakes it as the wind shakes a forest.

10.23.5 He struck down many thousands who spoke with harsh, alien speech.
We praise that deed of his courage; like a father, he grew in power and strength.

10.23.6 The Vimadas made a new, abundant praise for you, generous Indra.
We know his provisions when, like herders, we tend the animals.

10.23.7 Let no one separate these friendships of ours—yours, Indra, and the sage Vimada's.
We know your care, god, like a kinsman's; let your friendships be kind to us.

Hymn 10.24 — Seer: Vimada of Indra, Prajapati, or Vasukrid son of Vasukra. Deity: Indra; the Ashvins in verses 4–6. Meter: Astarapankti; verses 4–6 Anushtubh.

10.24.1 Indra, drink this sweet soma pressed into the bowl.
Set wealth in our hands, thousands of gifts, rich one; amid your rejoicing, grow.

10.24.2 We approach you with sacrifices, praises, and offerings.
Lord of powers, give us what is best among things worth seeking; amid your rejoicing, grow.

10.24.3 You rule what is worth seeking and encourage the needy.
Indra, helper of singers, protect us from enemies and distress; amid your rejoicing, grow.

10.24.4 You two mighty ones, skilled in wonders, brought the two together by rubbing them.
When Vimada praised you, Ashvins, you brought them together by rubbing them.

10.24.5 All the gods took pity on the two who were falling apart.
The gods said to the Ashvins, “Bring them back again.”

10.24.6 May my departure be sweet and my return sweet.
You two gods, by your divine power make both sweet for us.

Hymn 10.25 — Seer: Vimada of Indra, Prajapati, or Vasukrid son of Vasukra. Deity: Soma. Meter: Astarapankti.

10.25.1 Bring us good thoughts, skill, and purpose.
Then in your friendship, soma drink, let us rejoice like cattle at grass; amid your rejoicing, grow.

10.25.2 Your powers touch the heart, Soma, in all your homes.
Then these wishes of mine spread out in search of goods; amid your rejoicing, grow.

10.25.3 Even if I break your ordinances, Soma, through my foolishness,
Show us kindness like a father to his son, even against attack; amid your rejoicing, grow.

10.25.4 Our thoughts move out together like streams from springs.
Soma, pour resolve into us to live, as into bowls; amid your rejoicing, grow.

10.25.5 Through those powers of yours, Soma, eager ones opened up
The cattle-filled, horse-filled enclosure of the wise, strong Gritsa; amid your rejoicing, grow.

10.25.6 Soma, you guard our cattle, scattered across many parts of the world.
You bring them together for life, seeing all the worlds; amid your rejoicing, grow.

10.25.7 Soma, be our guardian everywhere, impossible to deceive.
Drive away those who cheat, king; let no malicious person rule us; amid your rejoicing, grow.

10.25.8 Soma, with your good judgment, keep watch so that we may grow strong.
You know human lands better than anyone; guard us from treachery and distress; amid your rejoicing, grow.

10.25.9 Soma, you are our kind friend of Indra, the greatest killer of Vritra.
Fighters call you in battle when they fight to win offspring; amid your rejoicing, grow.

10.25.10 This swift, beloved exhilaration of Indra grew strong.
It increased the great thought of the inspired Kakshivat; amid your rejoicing, grow.

10.25.11 This one drives cattle-rich prizes to the generous singer.
This one helped the seven, and carried the blind and lame across; amid your rejoicing, grow.

Hymn 10.26 — Seer: Vimada of Indra, Prajapati, or Vasukrid son of Vasukra. Deity: Pushan. Meter: Anushtubh; verses 1 and 4 Ushnih.

10.26.1 Fine thoughts go forward toward the teams of horses.
May strong Pushan, the skillful driver of a chariot with teams, help us.

10.26.2 That greatness of his reaches even this people, friendly to the wind.
The inspired man has noticed the thought of praises and come to them.

10.26.3 Pushan knows good praises, like a drop of soma, the strong one.
He pours over the cattle pen like a rain cloud; he pours over our pen.

10.26.4 We think of you as our own, god Pushan.
You help our thoughts succeed and guide the inspired poets.

10.26.5 He meets the sacrifices and urges on the chariots' horses.
He is a seer appointed for Manu, the poet's companion who drives trouble away.

10.26.6 He is lord of the woman giving thought, of the pure woman and the pure man.
The weaver of woolen clothes has cleaned the garments.

10.26.7 He is master of prizes, master of abundance, and a friend.
The desirable, undefeated one shakes out his beard for no reason.

10.26.8 Pushan, let your goats turn toward the chariot's yoke.
You are the lasting friend of everyone in need, never falling away.

10.26.9 Let powerful Pushan help our chariot with food.
Let him increase our prizes and listen to this call of ours.

Hymn 10.27 — Seer: Vasukra, son of Indra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.27.1 Singer, when I give to the soma presser and the sacrificer, my attack on the unreal is swift.
I am the destroyer who gives no blessing to the one who breaks truth and acts crookedly.

10.27.2 If I lead into battle those whose bodies burn with hostility to the gods,
I shall cook your great bull at home and pour out the strong soma pressed on the fifteenth day.

10.27.3 I do not know the one who says, “I killed the godless in battle.”
When he tells a false story about the battle, my bulls will speak out.

10.27.4 When I was among unknown companies, all the generous men there were on my side.
I can defeat even one settled in security; I will seize his foot on the mountain and destroy him.

10.27.5 Neither armies nor mountains hold me back when I make up my mind.
At my sound the one with shortened ears was afraid; even the scattered one came together across the heavens.

10.27.6 Look here at those who have eaten cooked food without Indra, whose arms are cut and who fall under arrows.
Those who mocked their bold friend now have wheels rolling over them.

10.27.7 The two cows have appeared; life has spread out. Let the earlier one see, and then let the later one see.
Two wheels go around that being who has crossed to the far side of the sky.

10.27.8 I saw the Arya's cows eating barley, walking with their herdsman.
Aryas came together from every side with calls. How much does their master want from them?

10.27.9 When we were eating the people's grass, I ate barley inside the wide pen.
There the harnessed animal seeks someone to release it; the unharnessed one is harnessed by the one who wants it.

10.27.10 Here understand what I truly say: I bring forth two-footed and four-footed beings.
If anyone challenges the bull here with women, I will divide up his possessions without a fight.

10.27.11 Whose daughter was ever born without eyes? Who, knowing that, would seek the blind girl?
Which one will release the woman to him: the man who takes her away, or the man who chooses her?

10.27.12 How great is the young woman for the man who seeks a bride, dear and valued for her worth!
A well-dressed bride is fortunate; she herself chooses a friend among the people.

10.27.13 The one with feet stays awake and eats what faces him; he has set a covering head against head.
Sitting, he wears away what stands upright; bent down, he follows the ground lying open.

10.27.14 A tall, leafless horse stands without shade; a mother, let loose, eats her offspring.
Licking another's calf, she bellows: where did the cow put her udder?

10.27.15 Seven men rose from below; eight came together from above.
Nine broad-backed men came from behind; ten spread out on the eastern ridge of the rock.

10.27.16 They drive one tawny member of the ten together toward the task across the way.
His mother carries the well-placed child in her flanks, quieting him though he makes no sound.

10.27.17 The men cooked a fat ram; the thrown dice lay on the gaming board.
Two with bows move through the waters, carrying strainers and purifying.

10.27.18 Those crying out went in different directions; one man cooks, but half a portion is not enough.
My god Savitar has said this: the man who eats wood will win over the man who eats clarified butter.

10.27.19 From afar I saw a moving community, turning by its own power without wheels.
An Arya follows the people's generations, quickly measuring them with his organ, ever new.

10.27.20 These two cows of mine are harnessed to the crushing stone; do not drive them away, but think again and again.
Even the waters disappear from its reach; the sun, too, has become a lower light.

10.27.21 This mace (the thunderbolt), which has turned in many ways, comes from below the great sun's expanse.
Beyond it there is another glory; those who do not waver cross old age.

10.27.22 From tree to tree the tethered cow bellows; then the man-eating birds fly off.
At this the whole world, afraid, presses soma for Indra and offers gifts to the seer.

10.27.23 The first stood at the gods' measure; the later ones arose from their cutting place.
Three heat the earth along the waters, and two carry abundance to the great depths.

10.27.24 Know that she is life for you and for him; do not hide such a thing from a companion.
He makes the light visible and conceals the husk; his foot is not freed from its covering.

Hymn 10.28 — Seers: Vasukra's wife, Indra's daughter-in-law; Indra; and Vasukra, son of Indra.

10.28.1 Every other visitor came, but my father-in-law did not come here.
Let him eat roasted grain and drink soma, and, well fed, go home again.

10.28.2 That roaring, sharp-horned bull stood high above the broad earth.
I protect him in every gathering, for the pressed soma fills my belly.

10.28.3 They press delightful soma quickly for you with the stone, Indra, and you drink it.
They cook bulls for you and you eat them when they call you, generous one, with food.

10.28.4 Singer, understand this from me: rivers carry curses upstream.
The fox attacks the lion from the front; the jackal drove the boar from the thicket.

10.28.5 How could I understand this wisdom of the strong man, when I am unripe and eager for insight?
Tell us clearly, since you know, generous one: what share of yours is placed in safety?

10.28.6 This is how they make me strong; my burden is higher even than the great sky.
I lay low many thousands at once, for my parent bore me without an enemy.

10.28.7 In every deed the gods made me mighty and powerful, Indra the strong one.
Delighted, I killed Vritra with my mace and by my strength opened the pen for the giver.

10.28.8 The gods came carrying axes, cutting down the woods, and arrived among the people.
They placed good timber in the riverbeds, where they burned what was dry.

10.28.9 A hare swallowed a razor backward; I split the rock from afar with a club.
I bring even the great one under control, like a growing calf that dominates a bull.

10.28.10 The bird of prey seized a claw in this way, trapped like a lion in a snare.
Though blocked in, the thirsty buffalo drew a lizard out of its resting place.

10.28.11 For those who drink away a priest's food, a lizard pulled this from its resting place.
They eat the bulls set loose, wearing away their own bodily strength.

10.28.12 Those who urged their bodies on with soma and songs became skilled through their efforts.
Speaking like a man, bring us great prizes; as a hero you have set your famous name in heaven.

Hymn 10.29 — Seer: Vasukra, son of Indra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.29.1 Our pure praise, which you desired, has been placed like something in a forest, you two sustainer gods.
Indra is its priest through many days, the most manly of men, ruling the nights.

10.29.2 At this dawn and the next let us be among the men of the most manly one.
The chariot that carried Trishoka and a hundred men with Kutsa was victorious.

10.29.3 What pleasure in our praise has been yours, Indra? Mighty one, rush through the doors to our songs.
When will you come here to my thought? May I obtain a gift from you with offerings of food.

10.29.4 When, Indra, and by what thought will you bring men like yourself to glory? Who will come to us?
Like truthful Mitra, widely praised, he is to be supported when thoughts meet around food.

10.29.5 Drive toward the goal like the sun toward the far bank those who have come to his desire as if to a birthplace.
And, Indra, men respond with food to the many songs that belong to you, born in great strength.

10.29.6 Sky, by strength, and earth, by insight, are your first well-measured mothers, Indra.
Let the rich pressed drinks, sweet as honey, be good for you to drink at your choosing.

10.29.7 They poured a full vessel of sweet drink for Indra, whose gifts are real.
He has grown across the breadth of the earth through his plans and manly powers.

10.29.8 Indra, strong in himself, has reached through battles; many seek his friendship.
Stand on our chariot in battles, the chariot you urge forward with your good will.

Hymn 10.30 — Seer: Kavasha Ailusha. Deity: the Waters, or the Child of the Waters. Meter: Trishtubh.

10.30.1 Let the prayer's path go toward the gods, toward the waters, like a thought sent out.
For the great source of Mitra and Varuna that spreads wide, prepare a well-shaped song.

10.30.2 Priests, take offerings and go from here toward the eager waters, eager yourselves.
The red bird sees their wave; catch it today with skillful hands.

10.30.3 Priests, go to the sea for the waters and worship the Child of the Waters with an offering.
He will give you a well-purified wave today; press sweet soma for him.

10.30.4 He shines without fuel within the waters, and the inspired priests praise him at sacrifices.
Child of the Waters, give the sweet waters by which Indra grew in strength for his deeds.

10.30.5 Soma delights and rejoices in these waters, as a young man does among lovely young women.
Priest, go to the waters, which will purify when you pour them out with the plants.

10.30.6 So young women bow to a young man when he comes eagerly to them and they desire him.
The priests and the divine waters understand one another in their minds and recognize each other.

10.30.7 Waters, send Indra the sweet wave that brings the gods delight:
he made room for you when you were confined and freed you from a great curse.

10.30.8 Send him the sweet wave, rivers, the child who is your spring of sweetness.
Rich waters, hear my call for this one praised in sacrifices, whose back shines with butter.

10.30.9 Rivers, send out that exhilarating wave for Indra to drink, the wave that sets both worlds moving:
the joy-dripping spring, born in the sky, desired and flowing around the three-stranded filter.

10.30.10 Now turning back, moving in two streams, fighting for cattle as they travel their course:
seer, praise the waters, mothers of the world and its mistresses, growing together from one source.

10.30.11 Drive our sacrifice to the worship of the gods, and drive our prayer to the winning of wealth.
At the meeting with truth, open your udders and be ready to listen to us, waters.

10.30.12 Rich waters, you live amid wealth and carry good judgment and immortality.
You are mistresses of riches and fine children; let Sarasvati give strength to the singer.

10.30.13 I saw the waters approaching, carrying butter, milk, and honey.
In agreement with the priests' thoughts, they brought well-pressed soma to Indra.

10.30.14 These rich waters have arrived, bringing life and wealth. Fellow priests, make them sit down.
Place them on the ritual grass with the soma, in agreement with the Child of the Waters.

10.30.15 The eager waters have come and sat on this grass at the sacrifice, seeking the gods.
Priests, press soma for Indra. Your worship of the gods has become easy to perform.

Hymn 10.31 — Seer: Kavasha Ailusha. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.31.1 May our invocation reach the gods, honored with all the swift ones for help.
With them may we become good friends and cross every difficulty.

10.31.2 Even a mortal should seek wealth along the path of truth and serve it with respect.
Let him speak with his own understanding and take a better skill into his mind.

10.31.3 Thought has been established and portions have gone forth; they come toward the powerful one like waves to a crossing.
We have gained the force of well-being; we have become familiar with the immortals.

10.31.4 The householder should always desire the one whom the god Savitar brought forth for him.
Or let Bhaga, with cattle and Aryaman, bring her here; may she be pleasing to him.

10.31.5 May this ground become wider, as at dawn, when men with food came together in strength.
Let prizes come to us and bring help, seeking this singer's praise.

10.31.6 His good thought has spread abroad; the ancient cow came into being in abundance.
Her companions carry together in the dwelling place of the mighty one, their shared birthplace.

10.31.7 What was the wood, and what tree was it, from which they shaped heaven and earth?
These ageless ones stand firm and give protection, while many days and dawns grow old.

10.31.8 There is nothing else beyond these two; the bull supports heaven and earth.
By his own power he makes his skin into a filter when the bay horses carry the sun.

10.31.9 He passes over the broad earth like a covering; he blows across the land like rain-bearing wind.
There, where Mitra and Varuna are honored, Agni releases his flame as in a forest.

10.31.10 When the barren cow gave birth as soon as she was honored, her guardian turned the shaking into steadiness.
When the first son was born to his parents, the cow swallowed the staff while they questioned her.

10.31.11 They call Kanva a son who sits among men; the dark horse has taken the prize.
The bright udder swelled for the dark one; here no one has injured the right order for him.

Hymn 10.32 — Seer: Kavasha Ailusha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 6–9 Trishtubh.

10.32.1 Come forward to the gathering of the one who thinks, and sit before the chosen ones with your blessings.
Indra will enjoy both our gifts when he notices the soma drink.

10.32.2 Indra, widely praised, you travel through the lights of heaven and across earthly space.
Let your praising horses, which often carry you to sacrifices, win their reward.

10.32.3 Grant me that which is more beautiful than beauty: a son learning his parents' knowledge.
A wife brings her husband with glad speech; the man's fine escort is ready.

10.32.4 Think well of that shared gathering where the cows made their escort like milk cows.
The mother, first among the herd, speaks against the fault; the people approach the sevenfold voice.

10.32.5 The place of those who seek the gods stretches toward you; the single victorious one goes with the Rudras.
For giving to these ageless ones, pour honey all around for your protectors.

10.32.6 The guardian of the gods' ordinances told me of one placed and hidden in the waters.
Indra, who knows, showed you to me; taught by him, Agni, I have come.

10.32.7 A man who did not know the land asked a man who knew it; following the other's directions, he goes forward.
This is the good of instruction: he finds the direct path.

10.32.8 Today he breathed and spoke his first words; wrapped up, he sucked his mother's breast.
Old age came upon him while he was young; the kindly giver remained gracious.

10.32.9 Let us make these good things happen, cup, with Kurushravana's generous gifts.
May that generous man belong to you through his giving, and this soma that I carry in my heart.

Hymn 10.33 — Seer: Kavasha Ailusha. Deities: the All-Gods, Indra, Kurushravana son of Trasadasyu, and Upamashravas son of Mitratithi. Meters: Trishtubh, Pragatha, Gayatri.

10.33.1 The people harnessed me to the front of their team; I used to carry Pushan between them.
All the gods protected me then, when the shout went up: “A hard master has come!”

10.33.2 Troubles burn me on all sides, like rival wives burning a man's ribs.
Poverty and nakedness oppress me; my mind flutters like a frightened bird.

10.33.3 Like mice they gnaw at me, your singer, with their organs, Indra of a hundred powers.
Be kind to us for once, generous Indra; then be a father to us.

10.33.4 I choose as my king Kurushravana, descendant of Trasadasyu,
whom a seer calls the most generous to singers.

10.33.5 His three bay horses carry me smoothly in his chariot.
I will praise him, whose gifts number a thousand.

10.33.6 His father Upamashravas had sweet-sounding songs,
pleasant to speak as a field is pleasant to see.

10.33.7 Come here, Upamashravas, son and grandson of Mitratithi.
I was a singer of praise to your father.

10.33.8 If I had power over the immortals, or even over mortals,
my generous patron would still be alive.

10.33.9 Not even a man with a hundred lives survives beyond the gods' ordinance.
So my companion has passed away.

Hymn 10.34 — Seer: Kavasha Ailusha, or Ashna Bhojavan. Deities: the Dice, farming, and a gambler's denunciation of dice. Meter: Trishtubh; verse 7 Jagati.

10.34.1 The trembling dice, born of the tall tree and rolling on the gaming board, delight me.
The wakeful nuts of the vibhidaka tree attract me like a drink of soma from Mount Mujavat.

10.34.2 My wife neither fought with me nor was angry; she was kind to me and my friends.
But for the sake of a single cast of dice I drove away my devoted wife.

10.34.3 My mother-in-law hates me and my wife pushes me away; the desperate man finds no one to help.
Like a worn-out horse put up for sale, I, a gambler, find no pleasure.

10.34.4 Others touch the wife of the man whose possessions the eager dice have won.
His father, mother, and brothers say: “We do not know him. Take him away tied up.”

10.34.5 When I decide not to gamble with them, I am left behind by my departing friends.
But when the brown dice are cast and make their sound, I go to their meeting place like a woman meeting her lover.

10.34.6 The gambler goes to the gaming hall asking questions, his body burning with the thought “I will win.”
The dice frustrate his desire and give the winning throws to his opponent.

10.34.7 The dice have hooks and barbs; they cheat, burn, and make people suffer.
They give brief gifts, then ruin their winner; covered with honey, they destroy the gambler.

10.34.8 Their band of fifty-three plays, following firm rules like the god Savitar.
They do not bow even to a fierce man's anger; a king himself pays them respect.

10.34.9 They roll down and spring up; without hands they overpower the man with hands.
Thrown on the gaming board, these heavenly coals burn the heart even though they are cold.

10.34.10 The gambler's wife grieves, abandoned; his mother wonders where her wandering son is.
In debt and afraid, he seeks money and goes to other people's houses at night.

10.34.11 The gambler suffers when he sees the wives of others and their well-ordered homes.
In the morning he harnessed his brown horses; now the wretch has fallen beside the fire.

10.34.12 To the one who became your commander, the king at the head of your great band,
I stretch out ten fingers toward the east. I do not hold back wealth. I speak the truth.

10.34.13 Do not play dice. Farm instead, and enjoy what you earn, thinking it is plenty.
There are your cows and your wife, gambler. The noble Savitar tells me this.

10.34.14 Become our friends now and treat us kindly; do not attack us fiercely with your dreadful power.
Let your anger and hostility settle down, and let someone else fall into the brown dice's snare.

Hymn 10.35 — Seer: Lusha Dhanaka. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verses 13–14 Trishtubh.

10.35.1 The fires allied with Indra have awakened, bringing light as dawns break.
Let the great heaven and earth and the waters pay attention; today we choose the gods' help.

10.35.2 We choose the help of heaven and earth, the mother rivers, the mountains, and Sharyanavat.
We ask the sun and Ushas for freedom from wrongdoing; may pressed Soma make today good for us.

10.35.3 May heaven and earth, our two great mothers, protect us from wrongdoing today and bring us well-being.
May Ushas as she dawns drive away harm. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.4 May this first shining dawn, rich in gifts, bring the gods' favor and riches to those who win.
Let us put the anger of a hostile man far away. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.5 Dawns stream forward with the sun's rays and bring light as they break.
Dawn well for our good name today. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.6 May healthy dawns come to us, and may the fires rise with great light.
Let the Ashvins harness their swift chariot. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.7 Savitar, send us the best desirable share today, for you give precious gifts.
I call to wise thought, the mother of wealth. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.8 May this statement of truth save me, the one we mortals have understood about the gods.
At every dawn the sun rises for all to see. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.9 Today, as the grass is spread and the pressing stones are joined, we ask that our thoughts succeed without hostility.
You are active under the Adityas' protection. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.10 I call the gods to our broad grass for a common feast, and seat the seven priests under the sky.
I call Indra, Mitra, Varuna, and Bhaga for success. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.11 Come, Adityas, all together; help our sacrifice grow with one mind.
I call Brihaspati, Pushan, the Ashvins, and Bhaga. We ask the kindled Agni for safety.

10.35.12 Gods, give us a word worth speaking, and you Adityas, give us easily borne protection, fit for human guardians.
For livestock, children, descendants, and life we ask the kindled Agni for safety.

10.35.13 Let all the Maruts help today and all the fires burn brightly.
Let all the gods come to our aid; let every kind of wealth and food be ours.

10.35.14 May we be the people whom you gods help in winning prizes, whom you protect and save from trouble.
May we be fearless under your care, quick to honor the gods.

Hymn 10.36 — Seer: Lusha Dhanaka. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verses 13–14 Trishtubh.

10.36.1 I call great, beautiful Ushas and Night, heaven and earth, Varuna, Mitra, and Aryaman.
I call Indra, the Maruts, mountains, waters, the Adityas, heaven and earth, the waters, and the sun.

10.36.2 May heaven and earth, who know and keep the right order, protect us from trouble and injury.
May ruin and misfortune not rule us. Today we choose this help from the gods.

10.36.3 May Aditi, mother of prosperous Mitra and Varuna, protect us from every trouble.
May we reach the harmless light of the sun. Today we choose this help from the gods.

10.36.4 Let the sounding pressing stone drive away demons, bad dreams, ruin, and everything that devours us.
May we gain the shelter of the Adityas and Maruts. Today we choose this help from the gods.

10.36.5 Let Indra sit on the grass and Ila pour out plenty; let Brihaspati, rich in hymns, sing with songs.
Let us think a clear thought for life. Today we choose this help from the gods.

10.36.6 Ashvins, make our sacrifice reach the sky; make the rite move swiftly and bring joy to our worship.
It faces east and is fed with clarified butter. Today we choose this help from the gods.

10.36.7 I invite the easily summoned Maruts, bright and lofty, whose friendship brings happiness.
We seek abundant wealth and a good name. Today we choose this help from the gods.

10.36.8 We bring the sustaining, life-giving flood of waters, good for the gods and lovely in the sacrifice.
We ask for powerful Soma with bright reins. Today we choose this help from the gods.

10.36.9 May we win this through good givers and gifts, living with living children and free from wrongdoing.
May the haters of prayer carry their guilt far away. Today we choose this help from the gods.

10.36.10 Gods who are worthy of Manu's sacrifice, listen and give what we ask of you:
victorious skill, wealth, heroes, and honor. Today we choose this help from the gods.

10.36.11 Today we choose the great help of the great and mighty gods, who cannot be held back.
May we gain wealth and sons who become heroes. Today we choose this help from the gods.

10.36.12 May we be safe in the great protection of kindled Agni, and without wrongdoing before Mitra and Varuna.
May we have the best share when Savitar sends forth his gifts. Today we choose this help from the gods.

10.36.13 All you gods who follow the true direction of Savitar and the ordinances of Mitra and Varuna,
give us good fortune, brave sons, cattle, success, and varied wealth.

10.36.14 Savitar is behind us, Savitar in front, Savitar to the north, Savitar to the south.
May Savitar send us complete well-being and grant us long life.

Hymn 10.37 — Seer: Abhitapas, son of Surya. Deity: Surya. Meter: Jagati; verse 10 Trishtubh.

10.37.1 Honor the eye of Mitra and Varuna; worship that great god in truth.
Praise Surya, the far-seeing sign born among gods, the son of heaven.

10.37.2 May this true statement protect me on all sides, where heaven and the days stretch out.
All other moving things settle down, but the sun rises every day, and the waters flow every day.

10.37.3 No godless being holds you back, ancient one, when you drive your chariot with your flying horses.
One region follows toward the east, while you travel upward with the other light, Surya.

10.37.4 Surya, with your light you drive away darkness and raise the whole moving world with your brightness.
With that light drive from us all disease, neglected offerings, illness, and bad dreams.

10.37.5 Sent to watch over the whole world's ordinance, you rise without anger, following your own nature.
Gods, agree to the request we make to Surya today.

10.37.6 Let heaven and earth, the waters, Indra, and the Maruts hear our call and words.
May we not be empty-handed before the sun; may we live and reach a good old age.

10.37.7 Every day, Surya, may we see you rise, happy, clear-eyed, with children, healthy and innocent.
Great as Mitra, may you be visible to us throughout a long life.

10.37.8 Surya, you bring great light, see everything, and shine with joy for every eye.
May we live to see you climbing above the great expanse.

10.37.9 By your sign all beings set out and come to rest each night.
Surya with golden hair, rise for us each day with better and better gifts, keeping us free of wrongdoing.

10.37.10 Bring us good with your sight, good with your day, good with your brightness, good with your cold and your heat.
Surya, give us varied wealth so that the road and our home will be safe.

10.37.11 Gods, give protection to both kinds of our offspring, those with two feet and those with four.
Let them eat, drink, grow strong, and be satisfied; give us that health and safety.

10.37.12 Gods, if with our tongues or through a thought of the mind we have committed a serious offense against you,
put that guilt on the enemy who plots harm against us, Vasus.

Hymn 10.38 — Seer: Indra Mushkavan. Deity: Indra. Meter: Jagati.

10.38.1 Indra, help us win in this famous, hard-fought battle, amid its shouting,
where arrows fly in all directions as cattle are contested in fierce hand-to-hand combat.

10.38.2 Indra, open to us in our home rich wealth, full of cattle and worthy of praise.
Strong one, let us belong to you as you conquer; generous one, do what we desire.

10.38.3 Indra, widely praised, whoever seeks to fight us, whether a Dasa or an Arya, whether godless or not,
make our enemies easy for us to overcome; with you we will defeat them in battle.

10.38.4 He is called upon by those with little and those with plenty; he makes room in close combat.
Today we bring famed Indra, winner of spoils, near us for help in the fighting.

10.38.5 I have heard, Indra, that you win wealth for yourself and drive off attackers, bull who stirs the needy.
Free yourself from Kutsa and come here; why is one like you sitting tied by the testicles?

Hymn 10.39 — Seer: Ghosha, daughter of Kakshivat. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati; verse 14 Trishtubh.

10.39.1 Ashvins, your chariot goes around the world and brings good things; it is called on by the offerer at night and dawn.
We constantly call upon you both by name, as easily as we call upon our father.

10.39.2 Encourage true words, nourish our thoughts, and stir up our understanding; this is what we want.
Ashvins, give us a famous share among the generous, pleasant as soma.

10.39.3 You give fortune even to the unmarried, and protect even the poor and helpless.
Ashvins, people call you healers even of the blind, the thin, and the injured.

10.39.4 You fashioned the aged Chyavana young again for travel, as one rebuilds a chariot.
You carried Tugra's son out of the waters; these deeds of yours should be told at every soma pressing.

10.39.5 I tell the people of your deeds long ago; you laugh as healers who bring happiness.
Now we recall them for help, Ashvins, so that this poor person may put trust in you.

10.39.6 This woman calls you. Hear me, Ashvins, and give to me as parents give to their son.
Before poverty, ignorance, lack of kin, and the accusation that comes with these reach me, rescue me.

10.39.7 You brought Purumitra's daughter by chariot to Vimada as his bride.
You answered Vadhrimati's call and gave Purandhi a successful birth.

10.39.8 You restored youthful years to the poet Kali as he entered old age.
You raised Vandana out of danger and at once enabled Vishpala to walk.

10.39.9 Ashvins, you raised up Rebha, left for dead and hidden in a pit.
You made the heated furnace a shelter for Atri and the seven-bound man.

10.39.10 Ashvins, you gave Pedu the white horse, swift in ninety-nine contests,
a repeated winner, a friend who races, welcome to men like good fortune bringing joy.

10.39.11 Kings, sons of Aditi, no trouble, harm, or fear from anywhere reaches a man
whom you easily summoned Ashvins, traveling in Rudra's path, put in the front of your chariot with his wife.

10.39.12 Come in that chariot faster than thought, Ashvins, the one the Ribhus made for you.
When it is yoked, the sky's daughter is born and both days of Vivasvat become bright.

10.39.13 Travel your path, cross the mountain as victors, and make a cow give milk for Shayu, Ashvins.
By your powers you freed the quail, caught in the wolf's mouth.

10.39.14 Ashvins, we have made you this praise and shaped it like the Bhrigus shaped a chariot.
We have polished it as one prepares a bride for a young man, bearing children and descendants forever.

Hymn 10.40 — Seer: Ghosha, daughter of Kakshivat. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

10.40.1 Men, who prepares for your bright approaching chariot to bring prosperity?
It travels each morning from household to household, bringing skill and peace day after day.

10.40.2 Where are you at night, Ashvins, and where by day? Where do you make your evening meal, and where do you spend the night?
Who brings you to her bed, as a widow invites her husband's brother, or a woman invites a young man?

10.40.3 At dawn you grow old as though with an aging wife; every day you visit the worshiper's house.
Whose judges are you, and whose men? You come to soma pressings like princes.

10.40.4 At night and day we call you with offerings, Ashvins, as hunters call wild animals.
You accept the priest's offering in its season, men, and bring food to the people, beautiful lords.

10.40.5 As Ghosha moves about, she speaks to you, Ashvins, a king's daughter asking you two:
“Be with me by day and be with me at night; help the charioteer with his horses and swift horse.”

10.40.6 You two are poets, Ashvins; drive around in your chariot and come to your singer, as you came to the people and Kutsa.
I would quickly offer you sweet drink, Ashvins, like a woman presenting a necklace.

10.40.7 Ashvins, you helped Bhujyu and Vasha, and you came to Shinjaru and Ushanas.
The loud-voiced sit around you as friends; I ask for joy through your help.

10.40.8 Ashvins, you save the thin, Shayu, the man making offerings, and the widow.
For your benefactors you open the seven-mouthed, thundering cattle pen.

10.40.9 The woman has given birth, and the boy has come to her; the plants grow through the work of your powers.
Streams rush to him as toward a low place; on that day he becomes a husband.

10.40.10 They weep for the living man and rejoice at the rite, considering the long course of life.
May those who did this bring happiness to their fathers and pleasure to their husbands, embraced by their wives.

10.40.11 We do not understand this; tell us plainly why a young man lives in a young woman's womb.
Ashvins, we want to reach the home of the dear milk cow's potent bull.

10.40.12 Your kindness has come to us, Ashvins who have rich horses, and desires have settled in our hearts.
Become a pair of guardians, beautiful lords; may we have the dear homes of Aryaman.

10.40.13 Delighted, put wealth with brave sons in the singer's human home.
Beautiful lords, make a ford with good drinking water; remove the fixed obstacle in the road and harmful thoughts.

10.40.14 In which community today are you two wonder-working Ashvins taking delight, beautiful lords?
Who has brought you in, and to whose home have you gone: a poet's or a sacrificer's?

Hymn 10.41 — Seer: Suhastya, son of Ghosha. Deity: the Ashvins. Meter: Jagati.

10.41.1 At each soma pressing come in that same three-wheeled chariot, widely called and worthy of song.
As dawn breaks we invite it, circling the world and fit for the gathering, with well-shaped songs.

10.41.2 Ashvins, mount your morning-yoked chariot carrying honey and traveling at dawn.
In it you go to worshiping communities and even to the singer's sacrifice, where there is a priest.

10.41.3 Whether you visit the priest Suhastya, who holds honey in his hands, or the careful householder who tends the fire,
or the poet's soma pressings, come from there, Ashvins, to drink honey.

Hymn 10.42 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.42.1 Bring him a song, as an archer aims an arrow far away or someone prepares an ornament.
Poets, surpass the rival's speech with your own; singer, make Indra stay for soma.

10.42.2 Milk the cow to help your friend; singer, awaken Indra, the one who loves your song.
Like a vessel full of treasure, move the hero to give gifts.

10.42.3 Why, generous one, do people call you a giver? Strengthen me; I hear that you give strength.
Indra, mighty one, let my thought bear fruit; bring us the good fortune that finds treasure.

10.42.4 People gathered in disputes call to you, Indra, on the battlefield.
There the man with an offering gains you as an ally; the hero does not want friendship with one who presses no soma.

10.42.5 For the man who presses strong soma for him with plentiful offerings, let riches flow in abundance.
For him Indra drives enemies with fine offspring from their homes early in the day and kills Vritra.

10.42.6 Indra is the one in whom we place our hope, the generous one who has granted us our wish.
May his enemy fear him even from afar; may people's honors bow before him.

10.42.7 Drive the fierce enemy far away, widely called Indra, the one who grows strong with his army.
Give us barley and cattle, and make the singer's thought rich with prizes.

10.42.8 When plentiful strong soma drinks enter Indra, dressed in the strength of a bull,
the generous one does not restrain his giving; he brings much good to the soma presser.

10.42.9 He also wins when gambling at high stakes, choosing the winning throw at the right moment.
The powerful one releases wealth to the man who wants the gods and does not hold his riches back.

10.42.10 May cattle carry us past harmful poverty and barley past every hunger, widely called Indra.
With kings, may we win the first riches by the strength of our own community.

10.42.11 May Brihaspati protect us from behind, above, and below against the hostile man.
May Indra in front and among us make room for his friends as a friend.

Hymn 10.43 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 10–11 Trishtubh.

10.43.1 All my eager thoughts, seeking the sun, have praised Indra together.
They embrace the generous one for help as women embrace a husband, a handsome young man.

10.43.2 My mind never turns from you, lord of the stone; in you alone I have placed my desire, widely called one.
Sit on the grass like a splendid king, and drink deeply of this soma.

10.43.3 Indra drives off poverty and hunger; the generous one rules over riches and possessions.
These seven rivers run down the slopes for him, and the powerful bull's strengths grow.

10.43.4 As birds settle on a leafy tree, the exhilarating soma drinks settle in Indra's cups.
Their front ranks flashed with power; he found the sun and noble light for Manu.

10.43.5 When the generous one won the sun, he chose it as a gambler chooses the winning throw.
No other, ancient or new, can match that mighty deed of yours, generous one.

10.43.6 The generous bull visits one community after another and notices the people's songs.
The man whose soma pressings delight mighty Indra withstands attackers with strong soma drinks.

10.43.7 Soma drinks run together toward Indra like waters flowing to a river, like channels into a pool.
Poets in his great seat make him grow, as heavenly rain makes barley grow.

10.43.8 Angry as a bull, he flies through the skies; he made these waters wives of the Aryas.
The generous one found light for Manu, who presses soma, offers gifts, and gives freely.

10.43.9 Let the axe rise together with the light; let the cow of truth yield plenty as she did long ago.
Let the red one shine brightly; let the true lord glow, pure and bright as the sun.

10.43.10 May cattle carry us past harmful poverty and barley past every hunger, widely called Indra.
With kings, may we win the first riches by the strength of our own community.

10.43.11 May Brihaspati protect us from behind, above, and below against the hostile man.
May Indra in front and among us make room for his friends as a friend.

Hymn 10.44 — Seer: Krishna Angirasa. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 1–3 and 10–11 Trishtubh.

10.44.1 Let Indra, lord of himself, come to enjoy the drink; by his ordinance he races on in great strength.
His boundless and great force makes him stronger than all other powers.

10.44.2 Your chariot stands firm, your bay horses are easy to guide, and your mace (the thunderbolt) shines in your hand, lord of men.
King, take the good road and come here quickly; let us increase your powers as you drink.

10.44.3 Let the strong carriers bring this fierce Indra, lord of men with a mace in his arm, here to us for the common feast:
the mighty bull, whose strength is real and who gains power.

10.44.4 So, as lord winning the vessel, wise support of strength, you seek the foundation and the bull.
Gather your power and hold your friends together, so the rich drinkers' lord may grow.

10.44.5 Come to us with riches; come bringing praise and good blessings to the soma pressers.
You rule; sit here on the grass. Your drinking vessels cannot be seized under the ordinance.

10.44.6 The first invocations to the gods went separate ways and performed famous deeds hard to cross.
Those who could not board the sacrificial boat entered the waves in terror.

10.44.7 Let later evil thoughts go away like this, together with those whose horses were poorly harnessed.
Those who were earlier will be later in giving, where there is plenty of food and guidance.

10.44.8 He held the trembling mountains and plains steady; heaven roared and disturbed the spaces between.
He props both worlds apart; after drinking the bull's exhilarating drink, he recites hymns.

10.44.9 I hold this well-made goad for you, generous one; with it you break what a hoof has broken.
Make your home at this soma pressing; be present, generous one, at the pressed drink and offering.

10.44.10 May cattle carry us past harmful poverty and barley past every hunger, widely called Indra.
With kings, may we win the first riches by the strength of our own community.

10.44.11 May Brihaspati protect us from behind, above, and below against the hostile man.
May Indra in front and among us make room for his friends as a friend.

Hymn 10.45 — Seer: Vatsapri Bhalandana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.45.1 Agni was born first from heaven; all-knowing Agni was born second among us.
He was born a third time in the waters, always mindful of people; a wise man lights and praises him.

10.45.2 Agni, we know your three forms and their three places; we know your homes scattered far and wide.
We know your highest name, hidden away, and the spring from which you came.

10.45.3 Agni, the one who watches over people lit you in the sea, within the waters, at heaven's breast.
The great powers increased you as you stood in the third region, in the waters' lap.

10.45.4 Agni roared like thundering heaven, licking the earth and covering its plants.
Born and lit at once, he appeared and shone with his light between heaven and earth.

10.45.5 He raises beauty and supports wealth; he sets thoughts in motion and guards soma.
Agni, valuable son of strength and king in the waters, shines in front of the dawns when lit.

10.45.6 Born as the sign of the whole world and its child, he filled heaven and earth.
He split even the solid mountain as he went forward, when the five peoples worshiped Agni.

10.45.7 People have established the immortal Agni among mortals, eager, purifying, tireless, and wise.
He sends out red smoke that spreads far as his bright flame touches the sky.

10.45.8 Visible like gold, he gleams widely, hard to resist and shining beautifully through his lifetime.
Agni became immortal through his powers when the fertile sky gave birth to him.

10.45.9 Agni of kindly flame, if anyone makes you a butter-rich cake today,
lead him onward toward better wealth and god-given joy, youngest god.

10.45.10 Agni, give him a share in fame as each hymn is recited.
Let him be dear to the sun and dear to Agni; may he break through by birth and by his descendants.

10.45.11 Day after day, Agni, worshipers have placed every desirable possession with you.
Seeking wealth with you, eager men opened the cattle-filled pen.

10.45.12 The seers have praised Agni, kind to people, the fire of all humanity who guards soma.
Let us call to heaven and earth without hostility; gods, give us wealth and brave sons.

Hymn 10.46 — Seer: Vatsapri Bhalandana. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.46.1 Born as a great priest reaching the sky, he sits among people or in the lap of the waters.
Placed there as a swift horse, he guides his powers and wealth to the worshiper and guards his body.

10.46.2 Those who worshiped followed his tracks at the waters' meeting place, like those searching for a lost animal.
The wise, eager Bhrigus found him hidden, seeking him with their respectful prayers.

10.46.3 Trita sought and found him in many places, at the head of the inviolable cow of abundance.
Born to increase good things in homes, he is the young center of the bright world.

10.46.4 The eager people made this delightful priest, honored with prayers, leader of the sacrifice and its rites.
They made him the people's messenger, purifier, and carrier of offerings, established among humans.

10.46.5 The foolish led this great, vigorous knower of the sky, the clever destroyer of forts.
They carried the child of the woods and set their thoughts on the gold-bearded one, like a prize-winning horse.

10.46.6 Trita found him dwelling in houses; surrounded in his birthplace, he sat inside.
From there the household lord, gathered into the communities, goes to people by the instruments of the rite.

10.46.7 His ageless fires in the house are like oars; their smoke shines as they purify.
Bright, quick, active, dwelling in wood, they move like winds, not like soma drinks.

10.46.8 Agni carries the trembling offering with his tongue and reveals the earth's arrangements with his understanding.
The human families established him, the shining purifier, as their delightful priest, most fit for sacrifice.

10.46.9 Heaven and earth gave birth to Agni; the waters, Tvashtar, and the Bhrigus gave him strength.
Matarishvan and the gods shaped this first god worthy of praise, fit for Manu's sacrifice.

10.46.10 Gods appointed you carrier of offerings, and people desire you widely as a god to worship.
Agni, give strength to the singer on his journey; bring together the former glories of one who seeks the gods.

Hymn 10.47 — Seer: Saptagu Angirasa. Deity: Indra Vaikuntha. Meter: Trishtubh.

10.47.1 We take hold of your right hand, Indra, seeking riches, lord of riches.
We know you as guardian of cattle, hero. Give us varied wealth, strong and fertile.

10.47.2 Give us wealth that has its own weapons and support, good leadership, four seas, and a foundation for riches;
wealth to use repeatedly, worth praising and desirable to many. Give us varied wealth, strong and fertile.

10.47.3 Indra, give us wealth with fine hymns and gods, great, broad and deep, with a wide foundation;
wealth of a celebrated seer, fierce and able to overcome rivals. Give us varied wealth, strong and fertile.

10.47.4 Give us wealth that wins food, with inspired heroes, bringing us across, conquering treasure, growing and capable;
wealth that kills Dasyus and breaks forts, Indra, and is real. Give us varied wealth, strong and fertile.

10.47.5 Give us prizes of horses and chariots and heroes, in thousands and hundreds, Indra;
wealth with good companies, inspired heroes, and light from the sun. Give us varied wealth, strong and fertile.

10.47.6 My thought goes to Saptagu, Brihaspati, whose thought follows truth and who has good understanding.
This son of the Angirases can be approached with reverence. Give us varied wealth, strong and fertile.

10.47.7 My songs travel as messengers to Indra, winning his favor and seeking goodwill.
Spoken from the mind, they touch the heart. Give us varied wealth, strong and fertile.

10.47.8 Indra, grant what I ask: a great home unequaled among people.
Let heaven and earth celebrate it. Give us varied wealth, strong and fertile.

Hymn 10.48 — Seer: Indra Vaikuntha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 7 and 10–11 Trishtubh.

10.48.1 I became lord of the ancient wealth; I continually win riches.
Creatures call me as they call a father; I distribute food to the giver.

10.48.2 I am Indra. I brought forth cattle from the serpent's hold for Atharvan and Trita.
I took manly strength from the Dasyus and gained cattle enclosures for Dadhyanch and Matarishvan.

10.48.3 Tvashtar shaped an iron mace (the thunderbolt) for me; the gods put strength of purpose in me.
My front ranks are as hard to cross as the sun's; people honor me for what I have done and will do.

10.48.4 With my golden arrow I won cattle, horses, livestock, and fertile land.
I gave many thousands to the giver when the soma and hymns pleased me.

10.48.5 I am Indra: I have never been beaten for wealth and have never yielded to death.
Press soma and ask me for riches; Purus, do not damage our friendship.

10.48.6 I fought these two by two who shouted challenges to Indra and made weapons for battle.
I killed those who called me out, though they spoke boldly and held firm, without bowing to those who bowed.

10.48.7 Alone I can overcome one man; what can two or three do against me?
I strike down many like grain on a threshing floor. Why do Indra-less enemies criticize me?

10.48.8 I brought Atithigva out from the Gungus, and supported the one who defeated Vritra like food among the tribes.
When I killed Parnaya and Karanja, I became known for the great killing of Vritra.

10.48.9 My companion Nami came forward to enjoy food; he made friendship twice in seeking cattle.
When I increased his lightning in battles, I made him celebrated and worthy of song.

10.48.10 Soma became visible in one part of him, while a guardian reveals another part.
The bull with sharp horns stood eager to fight, caught by deception and bound inside the great enclosure.

10.48.11 I do not violate the home of the Adityas, Vasus, Rudras, or the gods of the gods.
They fashioned me for good strength: unbeaten, unhurt, and impossible to overcome.

Hymn 10.49 — Seer: Indra Vaikuntha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 2 and 11 Trishtubh.

10.49.1 I give ancient wealth to the one who praises me; I make prayers that increase my power.
I became the sacrificer's champion and the non-sacrificer's opponent in every contest.

10.49.2 Heaven's, earth's, and the waters' creatures gave me the divine name Indra.
I yoked my two strong, swift bay horses and boldly took up the mace for strength.

10.49.3 With my weapons I tore the cloak from the poet; with my help I protected Kutsa.
I struck down Shushna, the deadly enemy, for I would not give the Arya name to a Dasyu.

10.49.4 Like a father I gave the Vetasus help; I subdued Tugra and Smadibha for Kutsa.
I stood for the sacrificer in a king's contest, when I drove ahead in the battle for my dear champion.

10.49.5 I subdued Mrigaya for Shrutarvan when he challenged me, although he had many stratagems.
I made Vesha bow to Ayu, and subdued the one who caught the foot for Savya.

10.49.6 I am the one who broke the Dasa Navavastva and Brihadratha, as I broke Vritra, killing the blocker.
As I grew and spread farther and farther, I made a light across the distant sky.

10.49.7 I circle the sun, carried powerfully by my swift, advancing horses.
When Manu told me my role in the pressing, I dealt separately with the Dasa by force of action.

10.49.8 I defeated seven men, stronger than Nahusha, and by my power made Turvasha and Yadu famous.
By force I defeated another who made himself strong, and ninety-nine who attacked with Navavradha.

10.49.9 I, the bull, held seven flowing streams on the earth, running over its plowed furrows.
I, skilled in planning, cross the waters; through battle I found Manu a path to the desired goal.

10.49.10 I held in those waters what no god, not even Tvashtar, could hold: a shining thing,
the sweet, sought-after soma mixture in the cows' udders and flanks.

10.49.11 Thus Indra, whose gifts are real, surpassed gods and men by his action.
All of them, bay-horsed, powerful one, praise your fame and hasten toward you.

Hymn 10.50 — Seer: Indra Vaikuntha. Deity: Indra. Meter: Jagati; verses 3–4 Abhisarini, verse 7 Trishtubh.

10.50.1 Sing to the great one, delighted with soma, who belongs to all people and brings all beings into being.
Heaven and earth honor the great power, fame, and strength of generous Indra.

10.50.2 Indra, our human friend and master, is repeatedly praised by a man like me.
True lord, in every task of winning prizes and in the battle against Vritra for the waters, you rejoice, hero.

10.50.3 Indra, who are your men who seek your food and hope to obtain your shared favor?
Who urged you to the prize of divine power, and who sought heroic strength in the good waters and fertile fields?

10.50.4 Indra, you became great through prayer and worthy of sacrifice at every pressing.
You became the one who shakes men in every struggle, foremost in counsel among all peoples.

10.50.5 The peoples know your great protection, stronger than the one that honors sacrifice.
Ageless one, grow greater, and come quickly to every one of these soma pressings.

10.50.6 Come quickly to all these pressings which you yourself, son of strength, have undertaken.
The drinking cup is yours by ordinance; so are the sacrifice, counsel, prayer, and lifted voice.

10.50.7 Poet, may your composers of prayers stand beside the pressed drink, giving treasure and possessions.
May they follow the path of your favor in thought, delighted by the pressed soma drink.

Hymn 10.51 — Seers: the gods and Agni, son of Shuchi. Deities: Agni and the gods. Meter: Trishtubh.

10.51.1 That covering was great and old when you entered the waters, surrounded by it.
Agni, all-knowing one, one god saw your many bodies.

10.51.2 “Who saw me? Which god observed all my many bodies?
Where, Mitra and Varuna, do all the fuel sticks dedicated to Agni dwell?”

10.51.3 “We searched for you in many places, all-knowing Agni, hidden in waters and plants.
Yama recognized you, bright one, shining from your ten hiding places.”

10.51.4 “Varuna, I went away because I feared the priest's role: I did not want the gods to appoint me here.
That is why my bodies lie hidden in many places. I, Agni, was not ready for this task.”

10.51.5 “Come, Agni. Manu seeks the gods and desires a sacrifice; why dwell prepared in darkness?
Make smooth the paths traveled by gods, and carry the offerings willingly.”

10.51.6 “Agni's older brothers went along this road like charioteers on a journey.
In fear of that I went far away, Varuna, trembling like a wild bull before a hunter's bow.”

10.51.7 “Agni, we will make your life ageless, so that you can do your appointed work unharmed, all-knowing one.
Then you will gladly carry the offering to the gods as their share, well-born one.”

10.51.8 “Give me alone the preliminary and concluding offerings and a nourishing share of the oblation,
and the butter of the waters and the essence of the plants. Gods, let Agni live long.”

10.51.9 “Yours alone will be the preliminary and concluding offerings and the nourishing portions of the oblation.
Agni, let all this sacrifice be yours, and let the four directions bow to you.”

Hymn 10.52 — Seer: Agni, son of Shuchi. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.52.1 All you gods, teach me how to sit here when chosen as Manu's priest.
Tell me each of your shares and by which path I should carry your offerings.

10.52.2 I, most fit for sacrifice, have taken my seat as priest; all the gods and Maruts urge me on.
Ashvins, your serving priest comes day after day; prayer and offerings accompany you.

10.52.3 Who is this priest of Yama, and whom shall I bring near when the gods come together?
He is born day after day and month after month; so the gods appointed him carrier of offerings.

10.52.4 The gods appointed me to carry offerings, though I had hidden away and wandered through many troubles.
May wise Agni arrange our sacrifice with five courses, three turns, and seven threads.

10.52.5 I will sacrifice for you, gods, and bring strong sons and immortality, so that I make room for you.
Let me put Indra's mace in his arms; then he will win all these battles.

10.52.6 Three hundred, three thousand, thirty, and nine gods worshiped Agni.
They sprinkled him with butter and spread the ritual grass for him; then they seated him as priest.

Hymn 10.53 — Seers: the gods and Agni, son of Shuchi. Deities: Agni and the gods. Meters: Trishtubh and Jagati.

10.53.1 “The one we sought in our thoughts has arrived, knowing the sacrifice and understanding its parts.
Let him, best suited to worship, sacrifice for us among the gods; he was seated among us from the beginning.”

10.53.2 “The priest, well suited to worship, has been settled in place; he sees the offerings properly prepared.
Come, let us worship the gods fit for sacrifice and honor those worthy of praise with butter.”

10.53.3 “He has made our worship of the gods successful today; we have found the sacrifice's hidden tongue.
Wearing a pleasant scent, he has come to life; he has made our invocation of the gods successful today.”

10.53.4 “Today I shall remember the first form of speech by which we gods overcame the mighty beings.
You five peoples who eat food and are fit for sacrifice, welcome my priestly work.”

10.53.5 “Let the five peoples welcome my priestly work, including the cattle-born ones fit for sacrifice.
Let earth protect us from earthly trouble and the midair protect us from danger from heaven.”

10.53.6 “Stretch out the thread and follow the light of heaven; watch the bright paths made by thought.
Weave the work without knots, you who keep speaking; become Manu and give birth to the divine people.”

10.53.7 “Fasten the axle pins, and you soma drinkers, make the reins ready and weave their bindings.
Bring around the chariot with its eight seats, in which the gods traveled toward what they loved.”

10.53.8 “The stony river flows: take hold of one another, stand up, and cross it, friends.
Here we leave behind those who bring no good; let us cross toward good things and prizes.”

10.53.9 “Tvashtar knows the workers' arts and is the most skilled worker, carrying pleasant vessels from which gods drink.
Now Brahmanaspati sharpens his iron axe, with which he will cut the swift one.”

10.53.10 “Poets, sharpen these tools now, the axes with which you fashioned immortality.
Knowing the secret places, make the tracks by which the gods attained immortality.”

10.53.11 “They placed the calf in the woman's womb, deep inside, with their thought and tongue.
Every day he comes cheerfully to the teams; striving, the worker wins victory.”

Hymn 10.54 — Seer: Brihaduktha, son of Vamadeva. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.54.1 Generous Indra, your greatness earned such fame that heaven and earth called to you in fear.
You protected the gods and surpassed the Dasa in power when you made room for this living world.

10.54.2 As your body grew you moved about, Indra, proclaiming your powers among people.
People say those battles of yours were acts of skill; today, as before, you seek out the enemy.

10.54.3 Which seers before us have reached the limit of your whole greatness,
when you gave birth to both your mother and your father together from your own body?

10.54.4 There are four irresistible names for your mighty power, great bull.
You know them all, generous one, the names by which you performed your deeds.

10.54.5 You alone hold all the riches that are visible and hidden.
Generous one, do not deny my desire: you decide, Indra, and you give.

10.54.6 For the one who placed light within light, who mixed sweet things with sweetness,
Brihaduktha the maker of prayers has spoken his dear, powerful thought for Indra.

Hymn 10.55 — Seer: Brihaduktha, son of Vamadeva. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.55.1 Far away lies that secret name of yours, when the two frightened givers of strength called you.
Generous one, you raised earth and sky near one another, angry at your brother's sons.

10.55.2 That great secret name reaches many: with it you brought into being what was and what will be.
The light born long ago is dear to him; five dear beings entered it together.

10.55.3 He filled heaven, earth, and the space between; he set five gods in their season, seven by seven.
With thirty-four he looks out in many directions, using the same light that shines in different forms.

10.55.4 When the first of the shining dawns grew bright, you brought about the growth of what had grown.
Your kinship with what is lower than the farther one is the single great power of the great goddess.

10.55.5 In a gathering of many, a gray-haired man swallowed the trembling one while he was still young.
Look at the god's marvelous power: she who died today was the same one yesterday.

10.55.6 Strong with strength is the red-winged eagle, the great hero who has had a home since ancient times.
What he has recognized is true, not vain; he wins and gives desirable wealth.

10.55.7 By these powers I took on the might of a bull; with them the one with the mace grew strong to kill Vritra.
The gods who rose through the greatness of that deed acted in keeping with truth.

10.55.8 With an ally he performed his deeds, strong in every way, killing curses, all-minded and hard to overcome.
After drinking soma, the hero grew as high as heaven and drove the Dasyus away in battle.

Hymn 10.56 — Seer: Brihaduktha, son of Vamadeva. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verses 4–6 Jagati.

10.56.1 This is one part of you, and another is far away; enter together with your third light.
Become beautiful in the meeting place of bodies, dear to the gods at the highest birthplace.

10.56.2 Your body leads your body onward, prize-winner; let it give us good and you protection.
Without error, measure out your own light as in heaven for the great support of the gods.

10.56.3 You are a racer with a racing horse; guided well, you have guided our song and reached heaven.
You have found the first true laws, reached the gods, and followed the flight with success.

10.56.4 Even the fathers could not control their greatness; the gods placed their own purposes among the gods.
They spread out, and once they had shone with power they entered their own bodies again.

10.56.5 With their strength they circled all space, measuring their boundless former homes.
They gathered all worlds in their bodies and spread their offspring far and wide.

10.56.6 The sons established in two ways the powerful one who finds the sun, through a third deed.
The fathers placed their own children and ancestral strength among the later generations, the thread stretched out.

10.56.7 Like a boat crossing a stream, may we cross every difficult place on earth's horizons in safety.
By his greatness Brihaduktha has placed his descendants among those present and those to come.

Hymn 10.57 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu, sons of Gopayana. Deity: the All-Gods. Meter: Gayatri.

10.57.1 Let us not go off the path, nor leave the sacrifice of Indra, who receives soma.
Do not let our enemies remain among us.

10.57.2 The thread of sacrifice stretches to the gods and makes the rite succeed.
May we reach it through the offering.

10.57.3 Now we call back your mind with soma offered to the praise of men
and with the prayers of the fathers.

10.57.4 Let your mind return to you for understanding, skill, and life,
so that you may see the sun for a long time.

10.57.5 Let the fathers and the divine people give our minds back.
May we remain with the living company.

10.57.6 Soma, under your ordinance, carrying thought in our bodies,
may we stay together and have children.

Hymn 10.58 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu, sons of Gopayana. Deity: the return of the mind. Meter: Anushtubh.

10.58.1 If your mind has gone far away to Yama, son of Vivasvat,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.2 If your mind has gone far away to heaven or earth,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.3 If your mind has gone far away to the four-cornered ground,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.4 If your mind has gone far away to the four directions,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.5 If your mind has gone far away to the ocean and its waters,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.6 If your mind has gone far away to the rays and the slopes,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.7 If your mind has gone far away to the waters or the plants,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.8 If your mind has gone far away to the sun or Ushas,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.9 If your mind has gone far away to the great mountains,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.10 If your mind has gone far away to this whole moving world,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.11 If your mind has gone far away to the furthest distances,
we bring it back to you to live here and stay alive.

10.58.12 If your mind has gone far away to the past or the future,
we bring it back to you to live here and stay alive.

Hymn 10.59 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu, sons of Gopayana. Deities: verses 1–3 Ruin; verse 4 Ruin and Soma; verses 5–6 the guide of life; verse 7 earth, heaven, the midair, Soma, Pushan, and the paths to safety; verses 8–10 heaven and earth, with Indra also in the first half of verse 10. Meters: Trishtubh; verse 8 Pankti, verse 9 Maha-Pankti, verse 10 a concluding Pankti.

10.59.1 Let us carry life onward and make it new, like wise men holding a chariot steady.
Let the failing man still reach his goal; let ruin depart far away.

10.59.2 Let us make song for wealth, stored food, and fame in many places.
May the singer enjoy all these things for us; let ruin depart far away.

10.59.3 Let us surpass the Arya men by our powers, as sky surpasses earth and mountains surpass plains.
May the singer understand all these things for us; let ruin depart far away.

10.59.4 Soma, do not hand us over to death; let us still see the sun rise.
Let old age allotted by the days be kind to us; let ruin depart far away.

10.59.5 Guide of life, keep our minds in us and extend our lifespan for us to live.
Let us keep seeing the sun; strengthen our bodies with clarified butter.

10.59.6 Guide of life, restore our sight, our breath, and our enjoyment here.
Let us see the sun rise for a long time. Anumati, give us well-being in kindness.

10.59.7 Let earth give us life again, and the divine sky and midair give it again.
Let Soma give us our bodies again, and Pushan the safe road again.

10.59.8 May heaven and earth, mighty mothers of truth, bring well-being to Subandhu.
Take away what is wrong; earth, take away the wrong, and do not let anything harm you.

10.59.9 The remedies from heaven move below in pairs and threes,
and one travels on earth. Take away what is wrong; earth, take away the wrong, and do not let anything harm you.

10.59.10 Indra, bring together the cow and the bull that pulled the wagon of the Ushinarani woman.
Take away what is wrong; earth, take away the wrong, and do not let anything harm you.

Hymn 10.60 — Seers: Bandhu, Shrutabandhu, and Viprabandhu, sons of Gopayana; verse 6, their mother, sister of Agastya. Deities: Asamati, Indra, the living man, and the hand. Meters: Anushtubh, Gayatri, and Pankti.

10.60.1 We have come respectfully to the people of the Mahinas,
whose king is praised and impressive to see.

10.60.2 Let me honor Asamati, lord of the chariot,
whose chariot travels swiftly, is fierce, and overcomes resistance.

10.60.3 With weapons and also without weapons in battle,
he stood above other people like a great bull above a herd.

10.60.4 Under his ordinance, prosperous Ikshvaku grows among mortal men,
like the five peoples in heaven.

10.60.5 Indra, keep royal power in the Asamatis, who stand on their chariots,
visible like the sun in the sky.

10.60.6 You harness Agastya's two red horses, who run fast with their nostrils flaring.
King, you have overcome all the ungenerous Panis.

10.60.7 Here are your mother and father; here is your life returning.
This is your way back, Subandhu: come in and come out.

10.60.8 As they fasten a yoke with a strap to make it secure,
so I hold your mind steady for life, not death, and for freedom from harm.

10.60.9 As this great earth supports these trees,
so I hold your mind steady for life, not death, and for freedom from harm.

10.60.10 I brought back Subandhu's mind from Yama, son of Vivasvat,
for life, not death, and for freedom from harm.

10.60.11 The wind blows downward and the sun burns downward.
The cow is milked with her head lowered; let your illness go downward too.

10.60.12 This hand of mine brings good fortune, and this one brings still more.
This hand holds every remedy; this hand heals with its touch.

Hymn 10.61 — Seer: Nabhanedishtha, descendant of Manu. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.61.1 This strong prayer is spoken with praise and understanding in the middle of the contest.
As his parents worked for their gift, it carried seven priests over the crossing in a single day.

10.61.2 The one who sought a gift to be won laid out the altar with food as he went.
Traveling fast, the praised darkness poured seed like a stream for protection.

10.61.3 Like the sharp mind in their invocations, you two run to win with skillful understanding.
He, strong in men, armed himself with arrows and held the weapon in his hand.

10.61.4 When the dark one sat among the red cows, I called you Ashvins, children of heaven.
Come to my sacrifice and my food; you desire it, and your help is not forgotten.

10.61.5 The most famous heroic deed of the powerful one was accomplished; now the man drove off resistance.
He then took back what belonged to the maiden, his daughter, as his own.

10.61.6 In the middle of the encounter, the task arose: a father was pursuing his desire for the young woman.
The two, going their separate ways, left seed poured out on the ridge of the well-made birthplace.

10.61.7 When the father climbed upon his own daughter, he poured his seed on the earth as they came together.
The wise gods produced prayer and fashioned Vastospati, guardian of the ordinance.

10.61.8 He tossed his foam in the struggle like a bull and departed, his small mind spent.
He ran with his feet turned aside; those spotted ones did not grasp me.

10.61.9 Quick as a carrier, a cry came from the offspring; like a naked man he sat beside Agni's udder.
Winning fuel and food, he was born a supporter through strength, seeking youth.

10.61.10 The Navagvas quickly came to friendship with the girl, speaking truth and following its order.
The two groups of priests came to the guardian and milked the unshaken cows without payment.

10.61.11 They quickly sought a newer friendship with the girl, seeking truth as eagerly as a prize or seed.
They worshiped the pure gift of your milk from the cow that yields milk for all alike.

10.61.12 “When the separated animals wake behind, what then?” says the speaker, glad to give.
Singers, bring the wealth of the giver who cannot be hurt, bringing every possession near at once.

10.61.13 Now his companions came to him; many sat there, wishing to break what no man had touched.
The horse found what was hidden in the many offspring, breaking apart what Shushna had tied together.

10.61.14 Splendor is his name, and so are the gods seated like the sun at the threefold place.
Agni is his name, and all-knowing fire: hear us, priest of truth, priest who does not deceive.

10.61.15 I also call you, shining sons of Rudra, and the Ashvins, Indra, to praise and worship.
Pleased with those who spread the grass as Manu did, accept the prepared food among the people at the sacrifice.

10.61.16 Praised, this wise king crosses the waters by his own bridge, and the poet praises him.
He set Kakshivat and Agni turning like the rim of a fast-running horse's wheel.

10.61.17 The priest, twice related and crossing over, milks the common cow, which is his own, at the sacrifice.
With hymns I draw together Mitra and Varuna and Aryaman under the protection of the elders.

10.61.18 That wise relative who plans for you in heaven, Nabhanedishtha, speaks out as he seeks you.
She is our closest kin at his highest place; I was born some time after that.

10.61.19 This is my kinship, here is my common home, these are my gods, and this is my whole self.
I am twice-born, the firstborn of truth; this cow gave milk as soon as she was born.

10.61.20 Then the delightful messenger, bright and moving on two paths, grows strong in the woods.
When its rank rises straight up like a child, the mother quickly gives birth to the firm giver of good.

10.61.21 Then the cows went after the girl's image and after someone who slept.
Hear us, giver of good riches; you are to be worshiped, and the son of Ashvaghna has grown through true words.

10.61.22 So know us, Indra, lord of men with the mace in your arm, for the sake of great wealth.
Guard us generous men and protect our wise patrons; with your bay horses, keep trouble from your help.

10.61.23 Then, when the two kings pursued cattle, the swift one ran to the singer, who praised him.
He became their favorite inspired poet and would carry them away and carry them across.

10.61.24 Now, as we look for the growth of this victor, we keep calling out for it.
His son is swift; you are a horse and a poet in the winning of fame.

10.61.25 If the respectful singer's praise has pleased you two and brought us your friendship and strength,
let all our songs come together in it as they did before, and let it give a path to truthful speech.

10.61.26 He praises with waters and the gods; Subandhu praises with respect and fine hymns.
Grow strong through songs and words: now the paths to the cow's milk open wide.

10.61.27 Great gods worthy of sacrifice, join together to help us.
You brought the prizes as you spread out, and you are discerning and wise.

Hymn 10.62 — Seer: Nabhanedishtha, descendant of Manu. Deity: the All-Gods, or the Angirases; verses 8–11 concern Savarni's gift. Meters: Jagati, Anushtubh, Pragatha, Gayatri, and Trishtubh.

10.62.1 You who joined sacrifice with gifts attained friendship with Indra and immortality.
May you have good fortune, Angirases; wise ones, receive the descendant of Manu.

10.62.2 The fathers brought forth wealth in cattle and broke open Vala by truth in the course of a year.
May you live long, Angirases; wise ones, receive the descendant of Manu.

10.62.3 They raised the sun to heaven by truth and spread out their mother earth.
May you have good children, Angirases; wise ones, receive the descendant of Manu.

10.62.4 Here Nabha speaks beautifully in your house; sons of gods and seers, listen to him.
May good prayers be yours, Angirases; wise ones, receive the descendant of Manu.

10.62.5 Those seers took different forms and had deep inspiration.
They are the sons of the Angirases, and they were born around Agni.

10.62.6 Those of different forms born around Agni came from heaven.
The Navagvas and Dashagvas, followers of Angiras, receive gifts among the gods.

10.62.7 Together with Indra the singers released a pen filled with cattle and horses.
The givers of a thousand eight-eared cows gained fame among the gods.

10.62.8 Let this descendant of Manu now be born and grow like a young shoot,
he who freely gives a thousand gifts and a hundred horses at once.

10.62.9 No one can reach him, any more than the summit of heaven.
Savarni's gift has spread like a river.

10.62.10 Even the Dasas serve at our table with their allotted portions and wealth in cattle.
Yadu and Turvasha have shown great generosity to me.

10.62.11 May the leader Manu, giver of a thousand, come to no harm; may his gift arrive with the sun.
Gods, extend Savarni's life: with him we won the prize without growing tired.

Hymn 10.63 — Seer: Gaya, son of Plata. Deity: the All-Gods; verses 15–16, safety on the path. Meter: Jagati; verses 15–17 Trishtubh.

10.63.1 Gods who from afar establish friendship, who love Manu and were born of Vivasvat,
who sit on the ritual grass of Yayati son of Nahusha, speak on our behalf.

10.63.2 All your names, gods, deserve honor and worship and belong in sacrifices.
You who were born of Aditi, the waters, or the earth, hear my call here.

10.63.3 For these Adityas their mother, heaven, Aditi, mountain-strong, pours sweet milk and nourishment.
With the force of hymns, bringing bulls and doing good deeds, may they bring us delight and safety.

10.63.4 These great gods see men without blinking and are worthy of honor; they have gained immortality.
Their chariots shine, their powers are beyond serpents, and they are free of wrong, living high in heaven for our safety.

10.63.5 These good, growing sovereigns came to the sacrifice and made their lasting home in heaven.
I honor the great Adityas and Aditi with respect and well-shaped songs for safety.

10.63.6 All-Gods, what man can make a praise-song that pleases you when you stand among people?
Powerful ones, who can prepare your sacrifice, and who will carry us beyond trouble into safety?

10.63.7 Manu first offered to you with kindled Agni, carefully, and with seven priests.
Adityas, give us fearless protection and make our journey smooth along a good road to safety.

10.63.8 You thoughtful gods govern the world, all that stands and all that moves.
Keep us safe today from wrong we have done and wrong we have not done.

10.63.9 In battle we call easily summoned Indra, who frees us from distress and is the divine people doing good.
For success and safety we call Agni, Mitra, Varuna, Bhaga, heaven and earth, and the Maruts.

10.63.10 For safety may we board the divine boat: earth that protects well, heaven free from harm,
and Aditi whose shelter is good and guidance sound; this boat has good oars, is free of guilt, and does not leak.

10.63.11 All you gods worthy of sacrifice, speak to help us and protect us from the deceit of an enemy.
We call you with a true invocation; hear us, gods, and help us to safety.

10.63.12 Drive away sickness, every neglected offering, hostility, misfortune, and the harmful man.
Gods, keep hatred far from us and give us wide protection for safety.

10.63.13 The mortal you Adityas lead with good guidance past every danger
remains unharmed, grows in every way, and produces many children through the right order.

10.63.14 Indra, Maruts, may we safely mount the prize-winning chariot that goes out at dawn,
with which you help a man win food in battle and a hero win the prize that has been set out.

10.63.15 Give us safety on roads and in deserts, and safety in the waters and in sunlit settlements.
Maruts, give us safety in places where children are conceived and safety for our wealth.

10.63.16 Safety on the open road is best, bringing wealth and good things.
Let it protect us at home and abroad, welcome among us and guarded by the gods.

10.63.17 So the thoughtful son of Plata has increased you all, Adityas and Aditi.
Immortal rulers, you have been praised by the divine man Gaya.

Hymn 10.64 — Seer: Gaya, son of Plata. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verses 12, 16–17 Trishtubh.

10.64.1 How, and on which god's journey, shall we think of a good name that they will hear?
Who will be kind to us, who will bring happiness, and which one turns toward us with help?

10.64.2 Our plans seek action; thoughts and desires take shape in our hearts and fly in every direction.
There is no helper besides these gods; my wishes are set upon them.

10.64.3 With a song I honor Narashamsa, Pushan who is not hidden, and god-kindled Agni;
Surya, the moon, Yama in heaven, Trita, the wind, Ushas, Night, and the Ashvins.

10.64.4 How and by what song do fine praises make the powerful poet Brihaspati grow?
Let easily summoned Aja Ekapad and Ahi Budhnya hear our call and hymns.

10.64.5 At the birth and ordinance of Daksha or Aditi you honor royal Mitra and Varuna.
Aryaman's way cannot be stopped and has many chariots; the seven priests serve among births of many forms.

10.64.6 Let all your swift, prize-winning horses, which hear our invocation, listen to our call.
They won a thousand in the contest for wisdom and took great wealth in battle by their own strength.

10.64.7 With songs, make chariot-yoking Vayu, generous wisdom, and Pushan your friends.
For together, alert and wise, they support good judgment when the god Savitar sets things moving.

10.64.8 We call for help the three times seven great flowing rivers, waters, trees, mountains, and Agni.
We call Krishanu, the stars, and Tishya to our gathering, and Rudra among the Rudras.

10.64.9 Let Sarasvati, Sarayu, and Sindhu come with their waves and bring great help from their mighty streams.
Divine waters, mothers who give life, pour out milk rich with butter and sweet as honey for us.

10.64.10 Let mother Brihaddiva hear our words, and father Tvashtar with the divine mothers.
May Ribhu, Vaja, lord of chariots Bhaga, and the pleasant praise of the singer protect us.

10.64.11 May we find joy in looking on them, and food like a home; the praise of the Rudras and Maruts is good.
May we be celebrated among people for our cattle and always enjoy food with the gods.

10.64.12 Maruts, Indra, Varuna, Mitra, and gods, nourish the thought you gave me,
as a cow nourishes with her milk; perhaps you will carry my songs on your chariot.

10.64.13 Maruts, perhaps you will take notice of us as your own relatives.
Where we first meet at our common center, let Aditi establish our kinship.

10.64.14 The two great mothers, heaven and earth, are divine and worthy of worship by birth, here among the gods.
Both carry the double burden in full, pouring out abundant seed with the fathers.

10.64.15 Here, where the pressing stone gives out sweet drink, Brihaspati and praiseworthy devotion reach all desirable things.
Wise people loudly express their understanding with their thoughts.

10.64.16 So the powerful poet Gaya, who knows truth and desires wealth and its givers,
with hymns and thoughts here increased the heavenly generations.

10.64.17 So the thoughtful son of Plata has increased you all, Adityas and Aditi.
Immortal rulers, you have been praised by the divine man Gaya.

Hymn 10.65 — Seer: Vasukarna, son of Vasukra. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verse 15 Trishtubh.

10.65.1 Agni, Indra, Varuna, Mitra, Aryaman, Vayu, Pushan, and Sarasvati act together,
with the Adityas, Vishnu, the Maruts, the great sun, Soma, Rudra, Aditi, and Brahmanaspati.

10.65.2 Indra and Agni, true lords in the killing of Vritra, stir each other on with their bodies joined.
With their great power they filled the midair; Soma, bright with butter, increased their greatness.

10.65.3 Knowing truth, I send songs through the greatness of those great gods who cannot be held back and who strengthen truth.
May these givers of wonderful gifts, who have the watery sea, give us strong friendships.

10.65.4 By their power they held firm the sunlit spaces, the bright realms, heaven, earth, and ground.
Gods who give well and honor us like guests are praised by the wise on humanity's behalf.

10.65.5 Give to Mitra and Varuna for the generous man; these two sovereigns never neglect their purpose.
Their great dwelling shines through the ordinance; both heaven and earth are covered by them.

10.65.6 The cow goes around the prepared path, milking without interruption for those who follow the ordinances.
She speaks for the giver to Varuna and gives offerings to the gods and Vivasvat.

10.65.7 Growing through truth, they have the sky for their home and Agni for their tongue, and sit seeking the birthplace of truth.
They held up the sky and made the waters with their power; creating sacrifice, they prepared their bodies.

10.65.8 Heaven and earth, the ancient parents who circle the world, share a home at the birthplace of truth.
Keeping the same ordinance as Varuna, they pour out rich milk for the mighty one.

10.65.9 I call Parjanya and Vata, fertile bulls rich in abundance, Indra and Vayu, Varuna, Mitra, and Aryaman;
the divine Adityas and Aditi, those on earth, those in heaven, and those in the waters.

10.65.10 For safety we ask for Tvashtar, Vayu, the Ribhus who come here, the two divine priests, and Ushas.
We ask for wise Brihaspati who devours Vritra and for powerful soma, to win wealth.

10.65.11 They bring forth prayer, cattle, horses, plants, trees, earth, mountains, and waters.
These good givers raise the sun into heaven and spread the Aryas' ordinances over earth.

10.65.12 Ashvins, you saved Bhujyu from trouble and helped Vadhrimati bear her son Shyava.
You brought Kamadyu to Vimada and freed Vishnapu for Vishvaka.

10.65.13 Let Pavi's daughter, thunder, one-footed Aja, the supporter of heaven, Sindhu, and ocean waters,
all the gods, and Sarasvati hear my words, along with wise Purandhi.

10.65.14 May all the gods, together with wise Purandhi, the immortal gods who know truth and are worthy of Manu's worship,
who attend gifts and victory and find the sun, accept our bright prayers and good hymns.

10.65.15 Vasishtha has praised the immortal gods, who have gone through all the worlds.
Let them give us plenty today; protect us always with your blessings.

Hymn 10.66 — Seer: Vasukarna, son of Vasukra. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati; verse 15 Trishtubh.

10.66.1 I call the gods of great fame for safety, makers of light who understand sacrifice.
All-knowing and immortal, they have grown mightier, with Indra foremost, and they make truth grow.

10.66.2 Set in motion by Indra, directed by Varuna, these gods have received a share of the sun's light.
We think of the Marut company and generous people, wise men who bring sacrifice into being.

10.66.3 Let Indra with the Vasus protect our home, and Aditi with the Adityas give us shelter.
Let Rudra with the Rudras show us kindness, and Tvashtar with the goddesses move us toward well-being.

10.66.4 We call Aditi, heaven and earth, great truth, Indra and Vishnu, the Maruts, and the great sun;
we call the divine Adityas, the Vasus, Rudras, and skillful Savitar for help.

10.66.5 Sarasvan with inspired thoughts, Varuna who keeps his ordinance, Pushan, Vishnu, great Vayu, and the Ashvins,
immortal makers of prayers who know everything, give us threefold shelter from distress.

10.66.6 Let sacrifice be fertile, and those who worship be fertile, the gods fertile and the makers of offerings fertile.
Let heaven and earth, who keep truth, be fertile; let Parjanya and his singers be fertile.

10.66.7 I call to fertile Agni and Soma, greatly praised for winning prizes, fertile gods
whom the vigorous have worshiped in sacrifice; let them give us threefold shelter.

10.66.8 These royal gods hold to their ordinances and perfect the sacrifice; with Brihaddiva they adorn the rites.
With Agni as priest, they won truth and did not deceive; they released the waters after defeating Vritra.

10.66.9 They brought heaven and earth into being in keeping with the ordinances, and the waters, plants, and sacrificial trees.
They filled the midair with sunlight to help us; the gods made their bodies willing.

10.66.10 Let the skilled Ribhus who support heaven, and Vata and Parjanya with the thunder of the great bull,
the waters and plants further our prayers; let Bhaga, gifts, and prize-winning horses hear my call.

10.66.11 Let the sea, the rivers, the sky, and the midair, one-footed Aja, thunder, the ocean,
and Ahi Budhnya hear my words, with all the gods and my wise patrons.

10.66.12 Let us be your people when we worship the gods; guide our sacrifice forward properly.
Adityas, Rudras, and generous Vasus, take pleasure in these prayers being spoken.

10.66.13 I follow properly the path of truth set by the two divine priests, the first to stand at the front.
We call the lord of the field and our neighbor, and all the immortal gods who do not neglect us.

10.66.14 The Vasishthas speak like their fathers, praising the gods like seers for safety.
Gods, come to us with desire like affectionate relatives and shower wealth upon us.

10.66.15 Vasishtha has praised the immortal gods, who have gone through all the worlds.
Let them give us plenty today; protect us always with your blessings.

Hymn 10.67 — Seer: Ayasya Angirasa. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

10.67.1 Our father found this great seven-headed thought, born from truth.
Ayasya, belonging to all peoples, brought forth a fourth part, singing the hymn to Indra.

10.67.2 Speaking truth and thinking straight, the sons of heaven, heroes of the powerful one,
set the inspired Angirases' foot in place and understood the first seat of sacrifice.

10.67.3 With his calling companions, like a flock of swans, he broke apart the barriers of stone.
Brihaspati roared at the cows, and, knowing the song, praised and sang aloud.

10.67.4 The cows stood hidden behind the barrier of falsehood, two below and one above.
Seeking light in darkness, Brihaspati brought out the three shining dawns from the rock.

10.67.5 He broke the fort that lay face down and cut three things together out of the sea.
Brihaspati found the dawn, sun, cow, and hymn, thundering like the sky.

10.67.6 Indra split Vala, the guard over the milk cows, with his roar as if with his hand.
Seeking the rich mixture with the bright ones, he made the Panis cry and stole their cows.

10.67.7 With his true, shining friends he broke open the cow-holding stronghold in search of wealth.
Brihaspati gained treasure with strong, boar-like companions sweating in the heat.

10.67.8 With truthful minds, seeking cows, they urged the cows' guardian on with their thoughts.
Brihaspati, with his yokemates who ward off mutual blame, released the shining cows.

10.67.9 Let us strengthen with kind thoughts Brihaspati, roaring like a lion in the gathering.
In every struggle let us rejoice in the strong, victorious god who wins heroes' battles.

10.67.10 When he won the prize in all its forms, he climbed to the highest homes of heaven.
They strengthened mighty Brihaspati; though many, they carried light in their mouths.

10.67.11 Make our blessing come true, you who give us strength; you help even the singer with your powers.
Let all hostile forces fall behind us. Heaven and earth, hear this prayer that reaches everywhere.

10.67.12 With his strength Indra split the head of Arbuda, the great one of the vast flood.
He killed the serpent and released the seven rivers. Heaven and earth, help us with the gods.

Hymn 10.68 — Seer: Ayasya Angirasa. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

10.68.1 Like birds flying up on guard, like the sounds of a speaking cloud,
our songs came to Brihaspati, rejoicing like waves breaking against mountains.

10.68.2 The Angirasa joined the cows and brought them out, like Bhaga bringing Aryaman.
Like Mitra among people, he brings the pair together; Brihaspati, drive the swift ones to the prize as in battle.

10.68.3 The cows are fit for sacrifice, welcome guests, lively, desirable, golden, and without blemish.
Brihaspati broke them out of the mountains like barley from its containers.

10.68.4 They approached the source of the sweetness of truth; he cast down a flame like a bolt from heaven.
Brihaspati pulled the cows from the stone and broke its skin open like water breaking the earth.

10.68.5 He drove the darkness out of the middle sky with light, as wind drives scum off water.
Brihaspati found Vala's hiding place and brought the cows out like wind clearing a cloud.

10.68.6 When Brihaspati broke the life of greedy Vala with songs hot as fire,
he took what was surrounded, as a tongue takes food between teeth, and exposed the cows' hidden stores.

10.68.7 Brihaspati knew the names of the bright cows when they were hidden in their dwelling.
He broke the mountain like a bird's egg and drove the cows out himself.

10.68.8 He saw the honey enclosed there like a fish living in shallow water.
Brihaspati broke it open with a roar and took it out like a cup from a tree.

10.68.9 He found the dawn, the sun, and Agni; with his song he drove away the dark.
Brihaspati took the cows from Vala's body like marrow taken from a joint.

10.68.10 Vala missed the cows as woods miss leaves stolen by winter; Brihaspati showed no pity.
He did what cannot be done again, when sun and moon rise in turn.

10.68.11 The fathers adorned heaven with stars as one adorns a dark horse with golden ornaments.
They put darkness in night and light in day; Brihaspati broke the mountain and found the cows.

10.68.12 We have made this offering of respect to the cloudlike one who follows the many ancient paths and renews them.
May Brihaspati give us strength with cows, horses, heroes, and men.

Hymn 10.69 — Seer: Sumitra Vadhryashva. Deity: Agni. Meter: Trishtubh; verses 1–2 Jagati.

10.69.1 Beautiful is Vadhryashva's Agni to see; his guidance is welcome, and his visits bring delight.
When Sumitra's people kindle him in front, fed with butter he shines as he grows old.

10.69.2 Butter is what makes Vadhryashva's Agni grow, butter his food and butter his nourishment.
Fed with butter, he spreads far and wide and shines like the sun, with melted butter poured on him.

10.69.3 The fire that Manu and Sumitra kindled in you, Agni, is new again now.
Shine with wealth, welcome our songs, win the prize, and set fame here among us.

10.69.4 Agni, welcome this fire that Vadhryashva, who praised you long ago, has now kindled.
Protect our homes and bodies; guard the gift of yours that is here with us.

10.69.5 Be bright, Agni of Vadhryashva, and guard us; don't let people's hostility overpower you.
Like a bold fighter who drives enemies away, Sumitra: I will now proclaim Vadhryashva's name.

10.69.6 You won the wealth of plains and mountains, from Dasas and Aryas, overcoming obstacles.
Agni, like a bold hero who drives people away, face those who want battle.

10.69.7 This Agni stretches far, pours out much, crosses a thousand ways, and leads a hundred paths.
Bright among bright men who tend him, he shines among the god-loving Sumitras.

10.69.8 The cow that yields good milk is yours, Agni who knows all births; she gives milk in common without leaving you.
Men who give generous gifts kindle you, Agni, the Sumitras who worship the gods.

10.69.9 Even the immortal gods have proclaimed your greatness, Agni of Vadhryashva.
When human peoples came to ask you, you won with men who strengthened you.

10.69.10 Vadhryashva held you in his lap like a father holding his son and honored you, Agni.
Youngest god, welcome his kindling; you helped those of old, even when they were growing weak.

10.69.11 Again and again Agni defeated Vadhryashva's enemies with men who pressed soma.
Bright one, you burned even the equal in battle and struck down the threatening one, even when strong.

10.69.12 This Agni of Vadhryashva has killed Vritra, has burned since ancient times, and deserves our prayers.
Agni of Vadhryashva, stand against both our kin and strangers when they threaten us.

Hymn 10.70 — Seer: Sumitra Vadhryashva. Deity: preparatory sacrifice: verse 1 kindling or kindled Agni; 2 Narashansa; 3 Ila; 4 ritual grass; 5 divine doors; 6 Dawn and Night; 7 two wise divine priests; 8 the three goddesses Sarasvati, Ila, and Bharati; 9 Tvashtar; 10 the sacrificial tree; 11 the offerings made with the cry of svaha. Meter: Trishtubh.

10.70.1 Agni, welcome this fuel of mine, rich with butter, at the place of worship.
Rise high on earth's surface during these good days, wise one, for the sacrifice to the gods.

10.70.2 Let Narashansa, who leads the gods, come here with horses of every color.
Along the path of truth, with reverence, let the most divine one serve the gods at the sacrifice.

10.70.3 People bringing offerings always call on Agni to act as their messenger.
Carry the gods here with your strongest horses and well-made chariot, and sit as priest.

10.70.4 Spread out across us, long and wide and sweet-smelling, ritual grass dear to the gods.
With a mind free of anger, worship the willing gods led by Indra.

10.70.5 Open as wide as heaven's summit, or spread across the breadth of the earth.
Willing doors, with your great strength bear the divine chariot for those who ride in it.

10.70.6 Let the divine daughters of heaven, skillfully made Dawn and Night, sit in their places.
Let the eager gods sit in your broad lap, fortunate pair, as you welcome them.

10.70.7 The pressing stone is raised, and the great fire is lit in Aditi's beloved dwelling.
You two wise priests set before us, perform this sacrifice and bring us wealth.

10.70.8 Three goddesses, sit on this broad grass; we have made it comfortable for you.
Let the goddess Ila with butter on her feet welcome our well-placed offerings, and our sacrifice as in Manu's day.

10.70.9 Divine Tvashtar, when you reached beauty and became companion to the Angirases,
you knew the gods' way; come gladly to worship, giving wealth and fine treasures.

10.70.10 Tree of the sacrifice, tied with a cord, carry the gods' offerings, knowing their way.
Let the god make the offerings sweet; let heaven and earth support my call.

10.70.11 Agni, bring Varuna to our sacrifice, Indra from heaven, and the Maruts from the middle sky.
Let all the gods worthy of worship sit on the grass; let the immortal gods enjoy the offering.

Hymn 10.71 — Seer: Brihaspati Angirasa. Deity: knowledge. Meter: Trishtubh; verse 9 Jagati.

10.71.1 Brihaspati, when they first sent out speech and gave things their names,
what was best and pure among them was revealed from its hidden place through their love.

10.71.2 Where the wise made speech with their minds, sifting it like flour through a sieve,
friends recognized their friendships; good fortune was placed in their speech.

10.71.3 They followed speech's path through sacrifice and found her where she had entered the seers.
They brought her out and shared her in many places; seven singers sang together to her.

10.71.4 One person sees speech but does not see her; another hears her but does not hear her.
To another she reveals herself like a well-dressed wife who desires her husband.

10.71.5 They say one man is firmly established in friendship, yet they do not urge him on among the competitors.
He wanders with a barren cow, using illusion; the speech he has heard bears no flowers or fruit.

10.71.6 Whoever abandons a friend who knows companionship has no share at all in speech.
Even if he hears, he hears in vain: he does not know the path of good action.

10.71.7 Friends with eyes and ears are not equal in the quickness of their minds.
Some reach only to the mouth, others to the armpits; some appear like pools deep enough to bathe in.

10.71.8 When priestly friends come together over thoughts shaped in their hearts and minds,
some leave behind those who should know; others who compose prayers move freely among them.

10.71.9 These people who move neither near nor far are no priests and no workers at the soma pressing.
They take up speech wrongly and, without understanding, stretch out the threads of their plow.

10.71.10 All friends rejoice at a friend who comes with fame and wins the assembly.
He removes their faults and wins them food; he is ready for the contest.

10.71.11 One tends the verses and grows strong in them; another sings the Gayatri among the Shakvari songs.
One priest recites knowledge of origins; another measures the proper scale of sacrifice.

Hymn 10.72 — Seer: Brihaspati Laukya, Brihaspati Angirasa, or Aditi daughter of Daksha. Deity: the gods. Meter: Anushtubh.

10.72.1 Now let us tell of the gods' births with praise,
so that someone in a later age may see them when the hymns are recited.

10.72.2 Brahmanaspati forged these things like a smith.
In the ancient age of the gods, existence was born from nonexistence.

10.72.3 In the first age of the gods, existence was born from nonexistence.
Then the directions were born, and then from Uttanapad.

10.72.4 Earth was born from Uttanapad; the directions were born from earth.
Daksha was born from Aditi, and Aditi in turn from Daksha.

10.72.5 For Aditi was born, Daksha, as your daughter.
After her the blessed gods were born, kin to immortality.

10.72.6 When you gods stood close together in the waters,
a thick cloud of dust rose from you as if you were dancing.

10.72.7 When you gods, like workers, filled the worlds,
you brought up the sun hidden in the sea.

10.72.8 Eight sons were born from Aditi's body.
She went to the gods with seven and cast Martanda away.

10.72.9 Aditi went into the first age with her seven sons.
For birth and for death she brought Martanda back again.

Hymn 10.73 — Seer: Gauriviti Shaktya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.73.1 You were born fierce, ready for a swift contest, joyful and very strong, with great pride.
Even the Maruts strengthened Indra here, when his mother, rich in gifts, bore the hero.

10.73.2 The spotted ones lay under deceit; with many praises they made you grow, Indra.
Like those covered by a great foot, the young came up out of darkness at evening.

10.73.3 Your feet are high as you hasten forward; prizes and others here increased.
Indra, you took up a thousand wild wolves, while the Ashvins came back.

10.73.4 Swift in the gathering, you come to the sacrifice and bring the Ashvins to friendship.
Indra, you supported a thousand sources of wealth; the Ashvins gave gifts, hero.

10.73.5 Glad in the right order, Indra went with eager friends toward a goal for his descendants.
With these powers he came against the Dasyu; dark clouds poured down rain.

10.73.6 Indra brought down even those of the same name, as he brought down the hosts of dawn.
You came with tall, willing friends and together struck down the places dear to your heart.

10.73.7 You killed the aggressive Namuchi, making the Dasa powerless for the seer.
You made pleasant paths for Manu, straight roads leading to the gods.

10.73.8 You fill these things and hold their separate names in your hand, Indra, as their master.
The gods rejoice in your strength; you made the trees whose roots reach upward.

10.73.9 When his wheel had come to rest in the waters, that too gave him sweet drink.
You set milk in cows and plants, the udder fixed upon the earth.

10.73.10 When they say he came from a horse, I think he was born from strength.
He came from anger and stood in the houses; Indra knows where he was born.

10.73.11 Winged birds settled beside Indra, and the devoted seers asked for help.
Remove the darkness, restore our sight, and free us as if we were bound for imprisonment.

Hymn 10.74 — Seer: Gauriviti Shaktya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.74.1 You strive for wealth, whether with thought or sacrifices between heaven and earth,
or with horses and rich men in contests, or those famous men who give their praise.

10.74.2 Their powerful one's call reaches heaven; his mind seeking fame reaches earth.
There the gods look toward well-being and make heaven with their own coverings.

10.74.3 This is the song of those immortal ones who make a treasure for everyone.
As they carry out our thought and sacrifice, let them grant us complete wealth.

10.74.4 Let those who want Indra praise your deed, those eager to cross the broad cow-rich land.
They wish to milk just once the great land with its many children and thousand streams.

10.74.5 Wise ones, call Indra for help; he cannot be overcome and subdues those seeking battle.
Call the generous lord of the Ribhus, praised with fine songs, who carries the human-helping mace (the thunderbolt) and owns many cattle.

10.74.6 When Indra, conqueror of Vritra and of old many foes, filled out his many names,
the strong lord of victory became known: whatever we want him to do, he does.

Hymn 10.75 — Seer: Sindhukshit Praiyamedha. Deity: the rivers. Meter: Jagati.

10.75.1 Let the singer proclaim your highest greatness, waters, in Vivasvat's dwelling.
Seven streams went forward in three groups; the Sindhu outstripped the moving rivers in strength.

10.75.2 Varuna opened paths for you to travel, Sindhu, as you rushed toward the prizes.
You flow down the slope of the earth, ruling over all these moving streams at their head.

10.75.3 Your sound reaches from heaven over earth; your boundless force rises with its brilliance.
Like rains thundering from a cloud, the Sindhu comes roaring like a bull.

10.75.4 The other rivers run toward you, Sindhu, like mothers to a child, like lowing cows with milk.
You lead the flowing rivers into battle like a king leading warriors.

10.75.5 Ganga, Yamuna, Sarasvati, Shutudri, and Parushni, join this song of mine.
Asikni, Marudvridha, Vitasta, Arjikiya, and Sushoma, listen to it.

10.75.6 Sindhu, you travel first with Trishtama, then with Susartu, Rasa, and Shvetya.
With Kubha, Gomati, Krumu, and Mehatnu you ride together in one chariot.

10.75.7 Straight-flowing, shining white and great, the Sindhu carries her waters across vast spaces.
Unhindered and the most active of streams, she is striking to see, like a beautifully marked mare.

10.75.8 Sindhu has fine horses and chariots, wears fine clothing and gold, and is well made and full of prizes.
The young woman wears wool and has abundant growth; fortunate, she clothes herself in sweet increase.

10.75.9 Sindhu yoked her easy chariot and its horses to win the prize in this contest.
Her greatness is indeed praised: she is unconquered, famous in herself, and mighty.

Hymn 10.76 — Seer: Sarpaa Airavata Jaratkarna. Deity: the pressing stones. Meter: Jagati.

10.76.1 At daybreak adorn Indra, the Maruts, and heaven and earth with your strong, straight movements.
Be with us both days, always breaking open a path for our worship.

10.76.2 Press that best drink: the stone moves in the presser's hands like a running horse.
The lord knows his overwhelming strength, even when the horse roars for great wealth.

10.76.3 The stone opened up his drink, as in ancient times it found a way for Manu.
At the sacrifice, they have made their sacrifices rest on the one rich in cows, made by Tvashtar and dressed like a horse.

10.76.4 Strike away the harmful spirits and what breaks things; hold back ruin and drive out hostility.
Press wealth for us with every kind of hero; stones, bring a song that finds the gods.

10.76.5 Sing, you stronger even than heaven's strong ones, swifter in your work than the powerful,
quicker at drawing soma than Vayu, and better makers of food than Agni.

10.76.6 Let the famous stones press the drink for us with their heaven-reaching voice.
Men there milk out the desirable sweetness, calling out to one another all around.

10.76.7 The charioteer-like stones press soma and milk out its juice, seeking cows.
They milk its udder for sprinkling; like men cleaning offerings, they polish it with their mouths.

10.76.8 Stones that press soma for Indra, you have become skillful workers.
Every desirable thing comes to your heavenly home, every treasure to the earthly person who presses for you.

Hymn 10.77 — Seer: Syumarashmi Bhargava. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh; verse 5 Jagati.

10.77.1 Like clouds dropping rain, they drop treasure with their voices, like sacrifices bringing offerings and understanding.
You deserve a fine prayer to the Maruts; I praise their group as it shines.

10.77.2 The young men put on their decorations for beauty through many nights, a fine troop of Maruts.
These sons of heaven are not turned aside; like Adityas, they have grown powerful.

10.77.3 They surpass heaven and earth in their own size like the sun surpassing clouds.
They are strong, like praiseworthy heroes, and attack their enemies like young men seeking heaven.

10.77.4 At the bottom of the waters, on your journey, nothing splits apart or crumbles.
This sacrifice with all its forms is here for you: come together as those carrying gifts.

10.77.5 Like teams yoked by reins, you shine with light at dawn;
like hawks you have your own glory, destroy enemies, and travel far, scattering rain around you.

10.77.6 When you drive here from far away, Maruts, you know how to bring great wealth from its shelter.
Givers of wealth, keep even distant hostility far from us.

10.77.7 Whoever offers to the Maruts at the sacrifice at dawn, as no ordinary person does,
receives a rich, strong life; let that person also have a place under the gods' protection.

10.77.8 For they deserve sacrifice in sacrifices, and bring the most happiness under the Aditya name.
Let them protect our thought as their chariots run, eager on their great journey to our sacrifice.

Hymn 10.78 — Seer: Syumarashmi Bhargava. Deity: the Maruts. Meter: Trishtubh; verses 2 and 5–7 Jagati.

10.78.1 Like wise singers with their thoughts, they think well; like god-loving worshippers, they do good work.
Like kings they are splendid to see, like the young men of the settlements they are without fault.

10.78.2 Like Agni they shine with golden plates on their chests; like winds, they yoke themselves and help at once.
Like senior guides they know the way, and like somas they give good shelter to one seeking truth.

10.78.3 Like winds they shake and rush; like tongues of fires they flash.
Like armored fighters they work, and like praise of the fathers they give fine gifts.

10.78.4 Like chariot spokes sharing a hub, like victorious heroes eager for heaven,
like young men seeking the best they scatter butter, and like good singers they answer the song.

10.78.5 Like the finest horses they are fast; like charioteers they give freely.
Like waters they rush down low channels; like the Angirases with their chants they take many forms.

10.78.6 Like generous men, they are born of the river; like rocks they always break things open.
Like little children they play and have good mothers; on their journey they are like a great host in its brilliance.

10.78.7 Like signs of dawn they bring beauty to sacrifice; they spread their bright adornments seeking good.
Like rivers they move with shining spears; they measure distances far away.

10.78.8 Maruts, as you grow stronger, make us who praise you fortunate and rich in good treasures.
Come to our song and friendship: from long ago you have been holders of treasure.

Hymn 10.79 — Seer: Agni Sauchika Vaishvanara or Sapti Vajambhara. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.79.1 I have seen the greatness of this great immortal among mortal peoples.
He bears different jaws that close together, never stopping as he eats so much.

10.79.2 His head is hidden, his eyes apart; his tongue eats forests without stopping.
People bring him food with their feet, their hands raised in reverence in their homes.

10.79.3 Like a young boy, he crawls across the wide plants, seeking what lies hidden beyond his mother.
He found it glowing, like ripe food in a resting place, licking it within the lap of danger.

10.79.4 I declare this immortal thing to you, heaven and earth: the child eats his parents as he is born.
As a mortal I do not understand this god; Agni understands and knows it fully.

10.79.5 Whoever quickly lays down food for him and feeds him butter and melted butter makes him grow.
Agni, I see a thousand faces for that person; you face in every direction.

10.79.6 Agni, what offense did you commit among the gods? I ask because I do not know.
The yellow one eats while playing and not playing; like a knife he cuts the cow into joints.

10.79.7 The forest-born one yoked horses pointing different ways, held by straight-running reins.
Born well, as Mitra he sees with the Vasus; he grows by means of equal portions.

Hymn 10.80 — Seer: Agni Sauchika Vaishvanara or Sapti Vajambhara. Deity: Agni. Meter: Trishtubh.

10.80.1 Agni gives a fast horse that carries prizes, and Agni gives a famous hero firm in action.
Agni moves between heaven and earth, bringing them together; Agni gives a wise woman who bears heroes.

10.80.2 May the kindling of powerful Agni be good; Agni entered great heaven and earth.
Agni urges the lone man on in battles; Agni destroys many obstacles.

10.80.3 Agni helped the aging Karna; Agni burned Jarutha out of the waters.
Agni saved Atri within the heat; Agni joined Nrimedha with his children.

10.80.4 Agni gives wealth bearing heroes; Agni gives the seer who wins thousands.
Agni spread the offering through heaven; Agni's dwellings are distributed in many places.

10.80.5 Seers call Agni with hymns; men under pressure call Agni on their way.
Birds flying in the middle sky call Agni; Agni travels around thousands of cows.

10.80.6 Human peoples worship Agni, the distinct peoples of Manu and Nahusha.
Agni knows the Gandharva path of truth; Agni's cattle pasture is set in butter.

10.80.7 The Ribhus shaped a prayer for Agni; we have addressed mighty Agni with fine praise.
Agni, protect the singer, youngest one; Agni, bring us great wealth at our sacrifice.

Hymn 10.81 — Seer: Vishvakarman Bhauvana. Deity: Vishvakarman. Meter: Trishtubh; verse 2 Viraj.

10.81.1 Our father, the seer and priest, sat down to offer all these worlds in sacrifice.
Desiring wealth through prayer, he entered those who came later, covering the first ones.

10.81.2 What was the base, what was the starting point, and how did it happen?
From where did Vishvakarman create earth and spread heaven wide with his greatness, seeing everywhere?

10.81.3 He has eyes, faces, arms, and feet on every side.
The one god blows with his arms and wings as he creates heaven and earth.

10.81.4 What was that wood, what was that tree from which they shaped heaven and earth?
Ask this in your minds, thinkers: on what did he stand when he held up the worlds?

10.81.5 Vishvakarman, show your friends your highest, lowest, and middle dwelling places as we offer.
Self-sustaining one, sacrifice yourself, making your body grow.

10.81.6 Vishvakarman, grow strong through the offering and sacrifice yourself along with earth and heaven.
Let other people around us be confused; let our generous patron be here with us.

10.81.7 Today let us call on Vishvakarman, lord of speech, swift as thought, to help us win.
May he, bringing happiness to all and doing good work, welcome all our offerings and help us.

Hymn 10.82 — Seer: Vishvakarman Bhauvana. Deity: Vishvakarman. Meter: Trishtubh.

10.82.1 The father of sight, wise in mind, produced these two bending down and flowing with butter.
When the earliest ends were made firm, heaven and earth spread out.

10.82.2 Vishvakarman is broad in mind, creator and arranger, the highest observer.
With food they enjoy their desired gifts, where people say the one lies beyond the seven seers.

10.82.3 He is our father, our begetter and arranger; he knows every dwelling and every world.
He alone names the gods; all the other beings come to him with questions.

10.82.4 The ancient seers, singers, offered wealth to him together, as people do in abundance.
They made these beings while seated in the formed and unformed expanse.

10.82.5 What lies beyond heaven, beyond this earth, beyond the gods and powerful beings?
What first seed did the waters hold, where all the gods saw one another?

10.82.6 The waters held that first seed, where all the gods came together.
One thing was fixed on the unborn one's navel, in which all the worlds stood.

10.82.7 You did not know the one who created these things; something else has entered within you.
Wrapped in mist and idle talk, singers of hymns wander about satisfying only their own lives.

Hymn 10.83 — Seer: Manyu Tapasa. Deity: Manyu. Meter: Jagati in verse 1; Trishtubh in verses 2–7.

10.83.1 Whoever serves you, Manyu, arrow and mace (the thunderbolt), gains strength and power among all people.
With you as our companion, with strength made by strength, let us defeat Dasa and Arya.

10.83.2 Manyu is Indra, Manyu is the god himself; Manyu is priest, Varuna, and Agni who knows all births.
Human peoples worship Manyu; Manyu, join your heat with ours and protect us.

10.83.3 Come against them, Manyu, stronger than the strong; with heat as your partner, destroy our enemies.
Killer of foes, Vritra, and Dasyus, bring us every kind of wealth.

10.83.4 Manyu, your power overcomes all; you are self-born, blazing, and overcome attacks.
You see all people and possess strength; place that strength in us during battle.

10.83.5 Without a share, I have fallen away from your powerful, wise purpose.
I have angered you through my lack of purpose, Manyu; come to my body and give me strength.

10.83.6 I am here for you: come toward me, strong one who supports all, and face me.
Manyu, wielder of the mace, turn toward me; let us kill the Dasyus and know our kin.

10.83.7 Move forward on my right and stand beside me; then we will kill many enemies.
I pour out the first portion of the sweet drink for you; let us both drink first in secret.

Hymn 10.84 — Seer: Manyu Tapasa. Deity: Manyu. Meter: Trishtubh in verses 1–3; Jagati in verses 4–5.

10.84.1 Let men ride in your chariot, Manyu, joyful and bold with the Maruts.
Let them advance, arrows sharp and weapons prepared, looking like fire.

10.84.2 Manyu, blaze like Agni and conquer. Come when called to lead our army, strong one.
Kill our enemies and divide their goods; measure your strength and drive away hostility.

10.84.3 Overcome the attack on us, Manyu; break, crush, and destroy the enemies before you.
Your fierce power cannot be restrained; born alone, you rule and bring others under control.

10.84.4 You are one against many, praised Manyu: prepare each people for battle.
With you as our ally, unconquerable one, we raise a bright shout of victory.

10.84.5 Like Indra, you bring victory and are never silenced; be our commander here, Manyu.
Strong one, we praise the name dear to you; we know the source from which you came.

10.84.6 Born together with prosperity, Manyu, you bear a mace and arrow, and strength beyond all others.
Join our plans and strength in the struggle for great wealth, often-invoked one.

10.84.7 Let Varuna and Manyu give us both sorts of wealth, gathered together and won in common.
Let defeated enemies hide away, carrying fear in their hearts.

Hymn 10.85 — Seer: Surya, daughter of Savitar. Deity: Soma (verses 1–5), Surya's marriage (6–16), the gods (17), Soma and Sun (18), Moon (19), marriage blessings (20–28), the bridal garment (29–30), healing the couple (31), Surya (32–47). Meter: Anushtubh, with verses 14, 19–21, 23–24, 26, 36–37, 44 Trishtubh; verses 18, 27, 43 Jagati; verse 44 Uro-Brihati.

10.85.1 Earth is supported by truth; heaven is supported by the sun.
The Adityas stand by the right order; Soma rests in heaven.

10.85.2 Soma gives the Adityas strength and makes the earth great.
Soma is set in the lap of these stars.

10.85.3 A person thinks he has drunk soma when people press a plant.
But no one eats the Soma that the priests know.

10.85.4 Soma, you are hidden and guarded by strong protective rules.
You stand hearing the pressing stones, but no earthly person consumes you.

10.85.5 When the gods drink you, you grow full again afterward.
Vayu guards Soma; the month is a measure of years.

10.85.6 Raibhi was her companion and Narashansi her attendant.
Surya's beautiful dress was decorated with song.

10.85.7 Thought was her cushion, sight her eye paint.
Heaven and earth were her box when Surya went to her husband.

10.85.8 Praises were the rails, the meter was the headdress and ornament.
The Ashvins were Surya's suitors; Agni went ahead of her.

10.85.9 Soma became her suitor and both Ashvins sought her as bride,
when Savitar gave Surya to her husband by his will, with blessings.

10.85.10 Her mind was her chariot, heaven its covering.
The two bright ones were her draft oxen when Surya went home.

10.85.11 Your two oxen were called by verse and chant, and the chant joined them.
Your ears were the wheels; your path moved across heaven.

10.85.12 Your wheels were pure as they rolled; the axle was set in the air.
Surya climbed the mind-made chariot on her way to her husband.

10.85.13 Surya's wedding procession set out, sent by Savitar.
The cows are killed under the Agha stars; she is led home under the Arjuni stars.

10.85.14 When you Ashvins came asking for Surya's hand in your three-wheeled chariot,
all the gods knew of your visit; Pushan, the son, chose his parents.

10.85.15 When you, lords of beauty, went to Surya to woo her,
where was your one wheel, and where did you stand to give the gift?

10.85.16 Priests know your two wheels, Surya, according to the season.
But only the wise know the one wheel kept hidden.

10.85.17 To Surya and the gods, and to Mitra and Varuna,
who know the living world, I offer this respect.

10.85.18 These two children move before and behind, playing as they circle the sacrifice by their power.
One watches all the worlds; the other is born again, setting the seasons in order.

10.85.19 He is born new each time, a sign of days, and goes before the dawns.
As the moon comes, it distributes the gods' portions and lengthens life.

10.85.20 Climb the well-built, golden, well-wheeled chariot of varied colors and bright kinshuka and silk-cotton wood, Surya.
Go to the immortal world and make your journey comfortable for your husband.

10.85.21 Rise from here: this woman has a husband. I praise Vishvavasu with respectful words.
Seek another girl in her father's home: she is your share from birth; recognize it.

10.85.22 Rise from here, Vishvavasu; I respectfully praise you, great one.
Seek another unmarried girl and bring this wife together with her husband.

10.85.23 Let the paths on which our friends travel to the wedding be free of thorns and straight.
Let Aryaman and Bhaga lead us together, and may the gods make the married couple easy to guide.

10.85.24 I free you from Varuna's noose, with which kind Savitar bound you.
In the place of truth and good action I place you unharmed beside your husband.

10.85.25 I release you from here, not from there; I bind you securely over there,
so that, generous Indra, she may have good sons and good fortune.

10.85.26 Let Pushan take your hand and lead you from here; let the Ashvins carry you in their chariot.
Go home as mistress of the house and speak with authority in the gathering.

10.85.27 May your dear family prosper here; stay awake to the household fire in this home.
Join your body with your husband's, and in old age speak together in the gathering.

10.85.28 It turns blue and red, revealing a harmful power attached to it.
Her relatives prosper, but the husband becomes caught in bonds.

10.85.29 Give away the stained garment; divide the goods among the priests.
This harmful power takes on legs when the wife approaches her husband.

10.85.30 The man's body becomes unattractive, stained by that evil,
when a husband tries to put his own body against the bride's garment.

10.85.31 May the gods of sacrifice send back to their source the diseases that follow the people of the bridal procession.
May they take away those that go after the bride's shining wedding train.

10.85.32 May ambushers who lie in wait not find the married couple.
Let them cross difficult places on easy roads, and let enemies run away.

10.85.33 This bride brings good fortune; gather and look at her.
Give her your blessing, then return to your homes and disperse.

10.85.34 This is sharp and bitter, rough and poisonous; it is not to be eaten.
The priest who knows Surya is the one fit to receive the bridal gift.

10.85.35 Look at the forms of Surya: they are cutting, dismembering, and cutting apart again.
The priest alone makes them clean.

10.85.36 I take your hand for good fortune, so that you may grow old with me as your husband.
Bhaga, Aryaman, Savitar, and the wise goddess gave you to me to manage our home.

10.85.37 Pushan, guide her, the most favorable woman in whom men plant their seed,
who willingly opens her thighs to us, in whom we eagerly put our penis.

10.85.38 At first they led Surya to you, Agni, with the bridal procession.
Agni, give this wife back to her husbands, together with children.

10.85.39 Agni gave the wife back with long life and brilliance.
Let her husband live a long life, a hundred autumns.

10.85.40 Soma first took you as wife, and Gandharva took you next.
Agni was your third husband; your fourth is a human being.

10.85.41 Soma gave her to Gandharva, and Gandharva gave her to Agni.
Agni gave her and wealth and sons to me.

10.85.42 Stay here together and do not separate; live out your whole lives.
Play with your children and grandchildren, rejoicing in your own home.

10.85.43 Let Prajapati give us children, and Aryaman unite us until old age.
Enter your husband's home without bad omens; bring good to our two-footed and four-footed creatures.

10.85.44 Look on us without anger; do not bring death to your husband; be kind to the animals, cheerful, and radiant.
Bear strong sons, love the gods, and bring happiness to us and our two-footed and four-footed creatures.

10.85.45 Generous Indra, give this woman good sons and good fortune.
Put ten sons in her, and make her husband the eleventh.

10.85.46 Rule over your father-in-law, and rule over your mother-in-law.
Rule over your husband's sisters and over his brothers.

10.85.47 Let all the gods unite our hearts, and let the waters unite them.
Let Matarishvan, the creator, and the one who gives guidance unite us.

Hymn 10.86 — Seers: Indra; Vrishakapi in verses 7, 13, 23; Indrani in verses 2–6, 9–10, 15–18. Deity: Indra. Meter: Pankti.

10.86.1 The soma pressers have dispersed; they have not paid attention to the god Indra.
Vrishakapi rejoiced where the Arya's stores were full, my friend. Indra is above everyone.

10.86.2 You hurry away, Indra, and are far too occupied with Vrishakapi.
You find no other place to drink soma with us. Indra is above everyone.

10.86.3 What has this yellow animal Vrishakapi done for you,
that you run after him, even when there is rich food to enjoy? Indra is above everyone.

10.86.4 That dear Vrishakapi whom you protect, Indra:
may a dog bite his ear, as if chasing a boar! Indra is above everyone.

10.86.5 The ape has spoiled my finely made and neatly arranged things.
I'll smash his head; I won't make it easy for the wrongdoer. Indra is above everyone.

10.86.6 No woman has a finer body or better hips than I do.
None is more ready to embrace or to raise her thighs. Indra is above everyone.

10.86.7 Well, mother with your fine body, that is how it will be.
Mother, my buttocks and thighs and head are all trembling. Indra is above everyone.

10.86.8 Why, strong-armed, fine-fingered woman with broad chest and broad hips,
why are you angry at our Vrishakapi, wife of a hero? Indra is above everyone.

10.86.9 This troublemaker thinks I have no heroes.
Yet I am a mother of heroes, Indra's wife and friend of the Maruts. Indra is above everyone.

10.86.10 A woman who joins in the offerings goes to the assembly as before.
Indra's wife, mother of heroes who knows the right order, is honored. Indra is above everyone.

10.86.11 I have heard that Indrani is fortunate among women.
Her husband never dies of old age and leaves her behind. Indra is above everyone.

10.86.12 Indrani, I do not find pleasure without my friend Vrishakapi,
whose dear watery offering reaches the gods. Indra is above everyone.

10.86.13 Rich wife of Vrishakapi, blessed with good sons and a fine daughter-in-law,
Indra will eat your bulls; prepare some dear offering. Indra is above everyone.

10.86.14 They cook fifteen, even twenty bulls together for me.
I eat them and grow fat; they fill both my sides. Indra is above everyone.

10.86.15 Like a bull with sharp horns roaring among the herds,
so, Indra, the drink your devoted worshipper presses brings joy to your heart. Indra is above everyone.

10.86.16 He cannot act whose organ droops between his thighs.
He can act whose hairy organ rises as he sits down. Indra is above everyone.

10.86.17 He cannot act whose hairy organ will not rise as he sits.
He can act whose organ rises between his thighs. Indra is above everyone.

10.86.18 This Vrishakapi found a killed animal that belonged to someone else, Indra.
He found a new pot for slaughtering, loaded on the fuel wagon. Indra is above everyone.

10.86.19 Here I come, looking around and distinguishing Dasa from Arya.
I drink the drink pressed by the cook and look toward the wise man. Indra is above everyone.

10.86.20 How far apart are the desert and the cut clearing?
Vrishakapi, come closer, back home to the houses. Indra is above everyone.

10.86.21 Come back, Vrishakapi, so that we can make things right.
Take again this path that ends sleep and go home. Indra is above everyone.

10.86.22 When you and Indra went north to the house, Vrishakapi,
where did the restless animal go? To what people did he go? Indra is above everyone.

10.86.23 A woman named Parshu bore twenty children together.
Good came to her, whose belly was aching. Indra is above everyone.

Hymn 10.87 — Seer: Payu Bharadvaja. Deity: Agni, killer of harmful spirits. Meter: Trishtubh; verses 22–25 Anushtubh.

10.87.1 I pour melted butter on the powerful killer of harmful spirits; I go to the greatest friend for shelter.
Agni, sharpened and kindled by our rites, protect us by day and from harm at night.

10.87.2 Agni who knows all births, ignite, and touch the sorcerers with your flames and iron teeth.
Take hold of those who worship foolish gods with your tongue; put the flesh-eaters in your mouth and devour them.

10.87.3 Set your teeth on both sides of them; fierce one, ready to strike the nearer and farther foe.
Go around the middle sky, king, and bring your jaws together on the sorcerers.

10.87.4 Agni, aim the arrows of sacrifice; use words as points and lightning as their covering.
Pierce the sorcerers' hearts with them, and break their outstretched arms.

10.87.5 Agni, tear the sorcerer's skin; let your fierce flame kill him.
Break his joints, knower of all births; let the flesh-eater pick over the torn flesh.

10.87.6 Wherever you now see him, Agni who knows all births, standing or walking,
or flying along paths through the middle sky, shoot him with a sharpened arrow.

10.87.7 Touch the seized victim, knower of all births; take him away from the sorcerer who has grabbed him with his eyes.
Agni, burn the attacker first, so that flesh-eating spotted animals may eat him.

10.87.8 Tell us here, Agni, which sorcerer is doing this.
Seize him with your kindling, youngest one, and expose him to human eyes.

10.87.9 Guard the sacrifice with your keen eye, Agni, and lead it forward to the Vasus, wise one.
Burn against the fierce spirits; let no sorcerer deceive you, watcher of men.

10.87.10 Watch the spirit among the people, watcher of men; break its three tips.
Break its back with your flame, Agni; cut the sorcerer's root in three.

10.87.11 Let the sorcerer fall into your snare three times, the one who attacks truth with falsehood, Agni.
Knower of all births, strike him with blazing fire before the singer's eyes.

10.87.12 Agni, direct your eye, which breaks hoofs and sees the sorcerer, against the liar.
Burn up the one who damages truth with divine light, as Atharvan did.

10.87.13 If two people curse each other today, Agni, or loud people produce a harsh word,
strike the sorcerers in the heart with the arrow born from anger and the mind.

10.87.14 Burn the sorcerers away with heat; burn the spirits away with your flame, Agni.
Burn the worshippers of foolish gods away with your fire; blaze against those who feed on living things.

10.87.15 Let the gods drive out wrongdoing today; let curses turn back upon the wrongdoer.
Let arrows of speech strike the thief in his vital organs; let the sorcerer fall into everyone's snare.

10.87.16 The sorcerer who smears himself with human flesh or with the flesh of a horse,
or steals milk from the cow that must not be killed: cut off their heads with your flame, Agni.

10.87.17 Let no sorcerer watching people eat the cow's milk that has matured for a year.
Agni, strike in the vital organs with your flame whoever wants to drink that nourishing milk.

10.87.18 Let the sorcerers drink poison instead of cows' milk; let their evil ways be cut off from Aditi.
Let god Savitar give them away, and let them lose their share of the plants.

10.87.19 Agni, you have crushed sorcerers since ancient times; the spirits have not defeated you in battle.
Burn up the flesh-eaters and their allies; do not let them escape your divine weapon.

10.87.20 Agni, protect us from south and north, from west and east.
Let your fiercest, ageless flames turn back and burn anyone who speaks evil.

10.87.21 From west and east, south and north, wise king, guard us with your wisdom.
Ageless Agni, immortal friend, guard us mortals from growing old.

10.87.22 We set you around us like a fort, Agni, strong and wise,
boldly bright, day after day, killer of destructive beings.

10.87.23 Burn the destructive spirits with poison, Agni,
with your sharp flame and your burning-tipped spears.

10.87.24 Burn the paired sorcerers and their followers, Agni.
I sharpen you with my thoughts; wise one, wake up and do not let them deceive you.

10.87.25 Agni, meet their heat with heat on every side.
Break the strength and power of the sorcerer and the harmful spirit.

Hymn 10.88 — Seer: Murdhanvan Angirasa or Vamadeva. Deity: Agni as Surya and Vaishvanara. Meter: Trishtubh.

10.88.1 The immortal who drinks offerings and finds the sun reaches heaven and welcomes what is offered in fire.
For his sustenance and for the world's support, the gods spread themselves by their own power.

10.88.2 The world was swallowed and concealed in darkness; when Agni was born, sunlight appeared.
The gods stirred up earth, heaven, waters, and plants to become his companions.

10.88.3 At the urging of the gods who deserve sacrifice, I will praise Agni, great and immortal.
With his light he stretched over this earth and heaven, and the space between them.

10.88.4 He was the first priest dear to the gods, whom those choosing him anointed with butter.
Agni, who knows all births, made what walks and flies move swiftly.

10.88.5 Agni who knows all births, when you stood on the world's summit with the light,
we called you with our thoughts, songs, and hymns; fit for sacrifice, you filled heaven and earth.

10.88.6 At night Agni is the head of the world; from him the sun is born, rising in the morning.
This is the sacred workers' remarkable power: the swift one moves through the waters, knowing the way.

10.88.7 When the heaven-born god was lit in his greatness, he shone brightly for all to see.
The gods who protect their bodies poured all their offerings into that Agni with a well-spoken prayer.

10.88.8 The gods first made the well-spoken prayer, then Agni, then the offering.
He became their sacrifice and protector of their bodies; heaven, earth, and waters know him.

10.88.9 The gods brought Agni to birth and offered all worlds into him.
With his flame he heated earth and this heaven, striving straight ahead in his greatness.

10.88.10 With songs and their powers the gods brought Agni to birth in heaven, filling heaven and earth.
They made him threefold for the world's good; he ripens the plants in all their forms.

10.88.11 When the gods who sacrifice set him in heaven as the sun, son of Aditi,
and when the moving pair appeared, then they saw all the worlds.

10.88.12 For the whole world the gods made Agni Vaishvanara a sign of the days.
He spreads out the shining dawns and uncovers the waters as he dispels darkness with his flames.

10.88.13 The wise gods worthy of sacrifice gave birth to undying Agni Vaishvanara.
He set the ancient wandering star in motion, the great powerful overseer of the mystery.

10.88.14 We address Agni Vaishvanara, the wise one who always shines, with prayers.
With his greatness the god surrounded the broad earth, both below and above.

10.88.15 I have heard of two paths, those of the fathers and of gods and mortals.
Along them all that moves comes together between father and mother.

10.88.16 Two things facing each other hold the moving one, born from the head and formed by the mind.
He stands facing all worlds, a shining fire-drill that does not fail.

10.88.17 Where the higher and lower ones talk, which of us knows which of the two belongs to the sacrifice?
Friends have managed to share a meal and approach the sacrifice; who can explain this?

10.88.18 How many fires, how many suns, how many dawns, and how many waters are there?
Fathers, I do not ask you to trap you; I ask you wise people so that I may know.

10.88.19 As long as Dawn's face is like a splendid bird and Matarishvan dwells there,
so long the priest sets his offering down as he approaches the sacrifice, sitting below the chief priest.

Hymn 10.89 — Seer: Renu Vaishvamitra. Deity: Indra; Indra and Soma in verse 7. Meter: Trishtubh.

10.89.1 I praise Indra, best of men; his greatness opened up the bright spaces and the limits of earth.
He filled them with his gifts while supporting people and surpassed the rivers in greatness.

10.89.2 Indra turned the sun's broad light around like a charioteer turning wheels.
He struck down the black darkness with his brilliance as a standing stream is released.

10.89.3 Sing him a new, unequaled prayer from earth to heaven that no one can shut out.
Indra saw the places of the noble one like ridges; I seek him as a friend.

10.89.4 The songs for Indra sent the waters forward from the bottom of the ocean without restriction.
With his powers he held earth and heaven apart in every direction, as on a wheel's axle.

10.89.5 He drinks, grows angry, carries his weapon, shakes, works, and shoots; he is rich in soma residue.
Not even the forest in all its expanse or the waters can match Indra.

10.89.6 Neither heaven and earth, nor the desert, the middle sky, mountains, soma, or dice can hold him.
When his anger is roused, it breaks what is hard and smashes what is firm.

10.89.7 He struck Vritra down like an axe striking a tree, broke forts, and opened rivers.
Indra split the mountain like a new clay pot and brought out the cows with his companions.

10.89.8 Wise Indra, you settle that debt; like a blade you cut away wrong at its joints.
People who break Mitra's and Varuna's rules break friendship as if it were a team.

10.89.9 Those who violate Mitra, Aryaman, the mountains, and Varuna do evil.
Indra, strong one, sharpen your great, powerful, red weapon against these enemies.

10.89.10 Indra rules heaven and earth; Indra rules the waters and mountains.
Indra rules those who grow and the wise; in peace and struggle we must call on Indra.

10.89.11 Indra surpasses the east, the growing days, the middle sky, and the ocean's foundation.
He surpasses the wind's breadth, earth's edge, the rivers, and the settled lands.

10.89.12 Let your weapon turn continually like the sign of shining dawn, Indra.
Shoot like a stone released from heaven, with your hottest roar, at deceitful friends.

10.89.13 Days and months, woods, plants, and mountains followed him.
Heaven and earth cried after Indra; the waters greeted him at his birth.

10.89.14 When will that sign of yours appear, Indra, when you split the evil attacking spirit?
When false friends lie spread over the earth like cattle at rest for slaughter?

10.89.15 Enemies who seek to fight have spread out against us, a great, growing force, Indra.
Let these foes join blind darkness, and let bright nights confront them.

10.89.16 The many soma pressings of people and the prayers of praising seers delight you.
Listen to this shared call for help and come toward us past everyone who worships you.

10.89.17 So, Indra, let us know your new and welcome kindnesses that bring enjoyment.
Let us Vaishvamitras praising you know your help every day, even now.

10.89.18 Let us call generous Indra to help us in this fight for the prize, the best of men.
May the fierce god hear us in battle, destroy obstacles, and win wealth for us.

Hymn 10.90 — Seer: Narayana. Deity: Purusha. Meter: Anushtubh; verse 16 Trishtubh.

10.90.1 Purusha has a thousand heads, a thousand eyes, and a thousand feet.
He surrounds the earth on every side and extends ten fingers beyond it.

10.90.2 Purusha is all that has been and all that will be.
He rules immortality and whatever grows through food.

10.90.3 This is his greatness, yet Purusha is greater still.
All creatures are one quarter of him; three quarters are immortal in heaven.

10.90.4 Three quarters of Purusha rose upward; one quarter became this world again.
From it he spread in all directions into things that eat and things that do not eat.

10.90.5 From him Viraj was born; from Viraj came Purusha.
Once born, he grew beyond the earth, behind it and in front of it.

10.90.6 When the gods performed the sacrifice with Purusha as the offering,
spring was its butter, summer its fuel, and autumn its offering.

10.90.7 They sprinkled Purusha, born at the beginning, on the ritual grass for sacrifice.
With him the gods, the Sadhyas, and the seers performed the sacrifice.

10.90.8 From that sacrifice in which all was offered came mixed butter.
From it he made animals of the air, the woods, and the villages.

10.90.9 From that all-offering sacrifice came verses and chants.
Meters were born from it, and the formulas of sacrifice were born from it.

10.90.10 From it came horses and all animals with teeth in both jaws.
Cows were born from it, and goats and sheep were born from it.

10.90.11 When they divided Purusha, into how many parts did they arrange him?
What became his mouth, what his arms, what his thighs, and what his feet?

10.90.12 The Brahmin was his mouth; the warrior class was made his arms.
The merchant class was his thighs; from his feet came the servant class.

10.90.13 The moon was born from his mind, and the sun from his eye.
From his mouth came Indra and Agni; Vayu came from his breath.

10.90.14 The middle sky came from his navel and heaven from his head.
Earth came from his feet, the directions from his ears: that is how they arranged the worlds.

10.90.15 Seven enclosing sticks were set around the fire, and three times seven pieces of fuel were prepared,
when the gods carried out their sacrifice and tied Purusha as the animal offering.

10.90.16 With sacrifice the gods sacrificed the sacrifice: these were the first sacred rules.
Those great ones reached heaven where the earlier gods, the Sadhyas, live.

Hymn 10.91 — Seer: Aruna Vaitahavya. Deity: Agni. Meter: Jagati; verse 15 Trishtubh.

10.91.1 Growing old, he is kindled by those who stay awake, at home in every home, bringing food to the place of worship.
The chosen priest for every offering, shining and powerful, is a good friend who seeks friendship.

10.91.2 A beautiful guest in every house, he settles in every forest like a quick-footed man.
He does not look down on any person; living among the people, he belongs to every household.

10.91.3 Agni, you have fine skill through skilled acts and a good purpose through purpose; wise, you know everything through wisdom.
You alone, the rich one among treasures, possess what heaven and earth nourish.

10.91.4 Knowing the right time for your birthplace, Agni, you sat where Ila dwells, rich in butter.
Your unstained paths are visible, like dawns approaching or the rays of the sun.

10.91.5 Your bright forms flash like rain's lightning, as varied and visible as the signs of dawn.
When you are sent among plants and forests, you gather food into your own mouth.

10.91.6 Plants held him as a child at the right time; the waters, his mothers, gave birth to Agni.
Trees, growing plants, and all pregnant things bear him anew again and again.

10.91.7 Stirred by the wind and urged along your path, you spread rapidly through food as it feeds you.
Your ageless burning hosts move toward you separately, Agni, like chariot teams.

10.91.8 Agni is the creator of wisdom, the guide of the gathering, the priest, and the highest understanding.
Great and small choose him alone for offerings; they choose no other instead of you.

10.91.9 Wise worshippers choose you here, Agni, as priest in their assemblies.
People who seek the gods spread the ritual grass and place their offerings before you.

10.91.10 Agni, you act as offering priest, purifying priest, guiding priest, fire-tender, instructing priest, and ritual worker.
You are also the reciting priest and master of our household.

10.91.11 When a mortal gives to you, immortal Agni, with kindling or an offering,
you become that person's priest, go as messenger, speak on his behalf, and perform his sacrifice.

10.91.12 Our thoughts, words, verses, songs, and fine praises have come together for him.
They seek riches from the wealthy god who knows all births, who grows even among those already grown.

10.91.13 Let me tell him, the ancient one, this new praise; let him listen to us willingly.
Let him enter deep within the heart like a well-dressed wife desiring her husband.

10.91.14 For this Agni, into whom horses, bulls, oxen, cows, and sheep are sent as offerings,
I form a pleasing thought from my heart for the wise one who drinks sweet drink and bears soma.

10.91.15 Agni, I have poured offering into your mouth, like butter from a ladle or soma from a bowl.
Give us prize-winning wealth with strong heroes, widely praised, famous, and great.

Hymn 10.92 — Seer: Sharyata Manava. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati.

10.92.1 Your sacrifice has as its guide the lord of peoples, the priest of peoples, the shining night guest.
Blazing among dry yellow plants, the bull, the sacrificial flame, reaches heaven.

10.92.2 Both groups made this Agni, who travels straight, supports order, and guides the gathering.
They call on the red one, son of himself, great as night, who goes before dawn.

10.92.3 We remember the paths of Vala and the Pani; his branches have been brought out as food.
When the fierce ones attained immortality, they honored the divine people.

10.92.4 Heaven is the wide path of truth; great and praiseworthy reverence brings us rest.
Indra, Mitra, Varuna, Bhaga, and Savitar, whose skill is pure, understand one another.

10.92.5 The rivers move with rushing Rudra and run over the great quiet earth.
He circles the broad spaces with them, roaring and pouring everything from his belly.

10.92.6 The active Maruts are Rudras who reach all peoples, eagles of heaven in the mighty one's dwelling.
Varuna, Mitra, Aryaman, and Indra look out with these powerful gods.

10.92.7 Those seeking help found protection in Indra, their hero in battle and the strong one in strength.
Singers among men have made him a worthy partner, like the mace (the thunderbolt) they made for him.

10.92.8 Even the sun, with its yellow horses, rejoices in him; someone fears the mighty Indra.
From the fierce bull's belly his breath goes out; day after day the unyielding one is not held back.

10.92.9 Today direct your respectful praise to the strong Rudra, who gives people a place to live.
With his favorable, self-directed companions he reaches heaven as he wishes, famous in himself.

10.92.10 They spread fame for their descendants: Brihaspati the bull and the kin of Soma.
Atharvan first sustained it through sacrifices; the gods and Bhrigus understood through their skills.

10.92.11 These are heaven and earth, rich in seed, Narashansa, four-limbed Yama, and Aditi.
They are divine Tvashtar, the giver of wealth, the lord of the Ribhus, the Maruts, and Vishnu, who reached heaven and earth.

10.92.12 Let the ancient, far-reaching seer of our singers, Ahi Budhnya, hear our call.
Sun and moon moving in heaven, and the human workers, understand this thought of his.

10.92.13 Let Pushan guide our journey with all the gods; let Apam Napat and Vayu protect us at our sacrifice.
Praise the wind so that we may be better off; Ashvins, easy to summon, hear that as you travel.

10.92.14 We praise with songs the lord of these fearless peoples, famous in himself.
With all the goddesses we praise unconquerable Aditi and the youthful lord of the night, mindful of men.

10.92.15 The first Angirasa sang out here at his birth; the stones looked up toward the sacrifice.
Through them the far-seeing one became wise; the axe cuts through the trees and makes a good path.

Hymn 10.93 — Seer: Tanva Parthya. Deity: the All-Gods. Meter: Prastara-Pankti; verses 2, 3, 13 Anushtubh; verse 9 Pankti by syllables; verse 11 Nyankusarini; verse 15 Purastad-Brihati.

10.93.1 Be great and wide, heaven and earth, our broad and mighty pair, and always stay with us.
With these powers protect us, and protect us through the struggle.

10.93.2 At every sacrifice the mortal honors the gods
who worships them with kindness that is heard far away.

10.93.3 You rule all the gods, great protector.
For all the gods are great; all deserve sacrifice at sacrifices.

10.93.4 These are the joyful kings of immortality, Aryaman, Mitra, Varuna, who circles the earth.
And Rudra, praised by men, the Maruts, Pushan, and Bhaga.

10.93.5 May sun and moon, rich in the waters, bring us shelter at night and a shared home.
Ahi Budhnya stays with them in the deep places.

10.93.6 Divine Ashvins, lords of beauty, and Mitra and Varuna, guard us from your dwellings.
The man seeking great wealth goes past misfortune as across a desert.

10.93.7 Let the Rudras and Ashvins treat us kindly, all the gods, and Bhaga, lord of the chariot.
Let Ribhu, Vaja, and the lord of the Ribhus, who travel around and know everything, do so too.

10.93.8 Ribhu and the lord of the Ribhus bring joy to the worshipper; your two prize-bearing horses hurry here.
Even his song is hard to overcome, just as a human sacrifice would be.

10.93.9 Make us free from harm, god Savitar; I also praise the generous.
May Indra bring us strength with his carriers, he who turns the wheel of these peoples as if with a rein.

10.93.10 Heaven and earth, put great fame among our heroes, fame known to all peoples.
Give food to win the prize and food to win wealth and victory.

10.93.11 Indra, strong one, accept this praise of mine, wherever you may be, to help us.
Always protect me with your help; let us prosper and understand, rich one.

10.93.12 May the men make this praise of mine grow, shining through heaven like the sun.
It draws us together like a horse-team and is firm as a craftsman's work.

10.93.13 Wealth circles among them; their golden team is harnessed.
Their strength is not held back, nor is their work spent in vain.

10.93.14 I proclaimed this to Duhshima, Prithavana, and Vena, and to Rama among generous lords.
For the journey they harnessed five hundred, making their fame heard everywhere.

10.93.15 Now here were seventy and seven besides.
Tanva gave at once, Parthya gave at once, and Mayava gave at once.

Hymn 10.94 — Seer: Arbuda, serpent son of Kadru. Deity: the pressing stones. Meter: Jagati; verses 5, 7, 14 Trishtubh.

10.94.1 Let these stones speak, and let us speak; address the speaking stones with our words.
When the swift mountain stones bring a song and sound together for Indra's soma.

10.94.2 They speak as if by hundreds and thousands, shouting with their yellow mouths.
Busy at their good work, the well-made stones have tasted the offering before even the priest.

10.94.3 They speak as they find the honey and bend over the ripe food.
Eating the red tree's branch, these strong bulls call out loudly.

10.94.4 They speak loudly to the joyful one with the drink, calling Indra when they find the honey.
The wise stones dance with their sisters as they begin, filling the earth with their cries.

10.94.5 They utter a bird's call in the sky; the dark, eager stones dance on the slab.
They descend onto the upper stone's work, depositing much seed, bright as the sun.

10.94.6 They come together like powerful animals, yoked together, bulls carrying the load.
As they breathe and grind and roar, I hear their snorting like horses.

10.94.7 Sing to the ten supports, ten bands, ten harnesses and ten yokes;
to the ten ageless reins, ten poles, and ten yoked bearers.

10.94.8 These ten swiftly working stones have ten controls, and their welcome base goes around them.
They received the first nourishing juice of the soma stalk pressed for the drink.

10.94.9 They drink soma and call for Indra's bay horses; pressing the stalk, they sit above the cowhide.
After drinking the sweet soma pressed by them, Indra grows, expands, and becomes strong as a bull.

10.94.10 Your stalk is strong; surely you will not be injured. You always have nourishment and food.
Like songs of wealth, you are splendid in your power, stones that have welcomed the sacrifice.

10.94.11 The stones have holes yet are not broken; they do not tire, crack, or die.
They are free of sickness and age, stand firm, are not poisonous, are well fed, and know no thirst.

10.94.12 Your ancestors are steady age after age, seeking safety and not leaving their places.
Without aging, yellow-mouthed and yellow-flowing, they have made heaven and earth hear their voices.

10.94.13 This is what the stones say as they are released: they go straight ahead with their sounds.
Like farmers sowing seed, they mix the soma and do not lessen it as they eat.

10.94.14 At the soma sacrifice they have spoken, like playful children nudging their mother.
Let the ones who have pressed release their thoughts and let the stones move apart, looking around.

Hymn 10.95 — Seers: Pururavas, son of Ila; Urvashi in verses 2, 4–5, 7, 11, 13, 15–16, 18. Deity: Urvashi; Pururavas in verses 2, 4–5, 7, 11, 13, 15–16, 18. Meter: Trishtubh.

10.95.1 “Wife, stop in this terrible state of mind; let us exchange some words now.
If these words of ours remain unspoken, they will not make us happy even on a later day.”

10.95.2 “What can I do with words of yours? I have gone away like the first dawn.
Pururavas, go back home; I am as hard to catch as the wind.”

10.95.3 “Like an arrow leaving its case for glory, like a rush to win a hundred cows,
our purpose flashed without a hero, and the moving creatures cried out like sheep.”

10.95.4 “She brought goods to her father-in-law; she wanted a meal from the nearby house at dawn.
I came home to the place where he cried out day and night, struck with the reed.”

10.95.5 “Three times each day you struck me with the reed and filled me without restraint.
Pururavas, I followed your wish; hero and king, you were master of my body.”

10.95.6 “Sujusti, Shreni, Sumnapi, Hridechakshus, Granthini, and Charanyu:
those bright and red women have gone, and no longer low like cows brought out for beauty.”

10.95.7 “The divine women sat around him at birth, and the rivers praising themselves made him grow.
Pururavas, the gods raised you for the great battle, to kill Dasyus.”

10.95.8 “When I, a mortal, lived among these immortal women who were leaving their clothing,
they ran from me in fear like racing horses that touch the chariot.”

10.95.9 “When a mortal comes close to immortal women, he cannot join them even with the ways of earth.
They adorn their bodies like ducks; they nip at one another like playful horses.”

10.95.10 “She flashed like lightning as she flew and brought me the pleasures of water.
A fine human son was born from the waters; let Urvashi give him a long life.”

10.95.11 “You were born to protect the cows; you put that strength in me, Pururavas.
Though I knew, I warned you every day, but you did not listen. What are you saying now?”

10.95.12 “When will the newborn son seek his father and shed tears as he recognizes him?
Who can separate a couple with one mind while Agni shines in the in-laws' home?”

10.95.13 “I answer you: he sheds tears, but he will not cry from worry for what is good.
I will send you what is yours with me. Go home, foolish one; you cannot reach me.”

10.95.14 “Today let your lover fall and never return, traveling to the furthest distance.
Then let him lie in the lap of destruction and let wild wolves eat him.”

10.95.15 “Pururavas, do not die or fall; do not let cruel wolves eat you.
There can be no friendship with women: they have the hearts of wild wolves.”

10.95.16 “When I moved in different forms among mortals, I lived there for four autumns and nights.
I ate a drop of butter once a day; content with that alone, I now wander.”

10.95.17 “I, Vasishtha, ask Urvashi, who fills the middle sky and measures the spaces, to teach me.
May the reward for my good actions come to you; turn back, for my heart burns.”

10.95.18 “The gods have told you this, son of Ila: you are now bound to death.
Your child will make offerings to the gods; you will enjoy yourself in heaven.”

Hymn 10.96 — Seer: Varu Angirasa or Sarvahari, son of Indra. Deity: Hari. Meter: Jagati; verses 12–13 Trishtubh.

10.96.1 In the great assembly I will praise your two bay horses; I seek for you a desirable drink that overcomes resistance.
Like butter he pours the lovely drink with the bay ones; let songs enter you, yellow-bodied god.

10.96.2 They sing together toward the yellow source, urging on the two bay horses toward the heavenly seat.
They fill him as cows fill their calves; sing to Indra, the yellow one full of strength.

10.96.3 His iron mace is yellow; his desire is yellow, and yellow is in his hands.
The bright, handsome god, whose angry arrow is yellow: yellow forms meet in Indra.

10.96.4 The desirable one was placed like a sign in heaven; the yellow mace spread out as it sped.
The god with yellow cheeks struck the serpent; the iron bearer of yellow became a thousand flames.

10.96.5 Indra with yellow hair, you longed when praised by earlier worshippers.
You long for all praise; your great gift, born yellow, is desirable.

10.96.6 Two desirable bay horses carry Indra in his chariot, wielder of the mace, joyful and worthy of praise.
Many pressed drinks are made ready for him, yellow soma drinks for Indra.

10.96.7 The bay horses rushed to satisfy desire; swift horses urge the firm pair on.
The one who happily travels with the horses attains his desire, with the bay pair beside him.

10.96.8 Yellow-bearded, yellow-haired, and armed with iron, he grew when he drank the yellow drink to win the race.
With swift bay horses the wealthy god crosses all hardship with his pair.

10.96.9 His two yellow cheeks open like ladles, quivering for the prize.
He cleans his bay horses beside the prepared bowl after drinking the desired intoxicating drink.

10.96.10 At home in the desirable dwelling the god with bay horses calls for the prize like a racehorse.
Even great wisdom wants your power; you hold vast strength, desirable one.

10.96.11 As you desire heaven and earth in your greatness, you seek ever-new thoughts dear to you.
Powerful one, uncover the desirable home of the cow for the yellow sun.

10.96.12 Indra with yellow cheeks, let the teams of men carry you, eager, in their chariot.
Drink the prepared sweetness as you wish; enjoy the sacrifice and its shared feast with ten fingers.

10.96.13 Bay-horsed god, you drank the earlier pressings; now this pressing is yours alone.
Enjoy the sweet soma, Indra; strong bull, pour it all into your belly.

Hymn 10.97 — Seer: the healer, son of Atharvan. Deity: the plants. Meter: Anushtubh.

10.97.1 The plants that were born before the gods, three ages ago:
I now know a hundred and seven dwelling places of the brown ones.

10.97.2 Mother plants, you have a hundred homes and a thousand shoots.
With your hundred powers, make this man of mine free from illness.

10.97.3 Be glad, flowering plants that bear fruit.
You growing plants can carry us across, winning together like horses.

10.97.4 Divine mothers, I address you as plants.
May I win a horse, a cow, clothes, and your own person, man.

10.97.5 Your seat is in the sacred fig tree and your dwelling in the palasha tree.
You certainly share in cows when you bring the man back to health.

10.97.6 Where plants gather like kings in council,
the healer is called a wise man who kills harmful spirits and drives away sickness.

10.97.7 I have discovered all the plants rich in horses and soma, full of nourishment and strength,
to keep this person safe from injury.

10.97.8 The plants rise vigorously like cows leaving their pen.
As they seek wealth, they save your body, man.

10.97.9 Your mother is named Remedy, and you yourselves are remedies.
You are swift and winged; remove what causes illness.

10.97.10 They have crossed everything around them like a thief entering a pen.
The plants drive out every defect in the body.

10.97.11 When I take these plants in my hand to strengthen them,
the spirit of the disease disappears before it can seize the life.

10.97.12 Wherever you spread over limb after limb and joint after joint, plants,
drive disease away from there like a strong man breaking into the middle.

10.97.13 Fly away, disease, together with the chasha bird and the kikidivi bird.
Disappear with the blast of wind and with the rain cloud.

10.97.14 Let one of you help another, and let each help the next.
Together and in agreement, all of you support these words of mine.

10.97.15 Plants that bear fruit and plants that do not, those without flowers and those with flowers:
all sent by Brihaspati, set us free from distress.

10.97.16 Let them free me from a curse, and from an offense against Varuna,
and from Yama's fetter on my feet, and from every offense against the gods.

10.97.17 The plants spoke as they fell from the sky:
“The living person whom we reach will not be harmed.”

10.97.18 You are the best of the many plants ruled by Soma, with a hundred powers of perception;
make this person's heart well, as we wish.

10.97.19 Plants ruled by Soma, spread across the earth,
sent forth by Brihaspati, give this woman strength together.

10.97.20 May your digger not be hurt, nor the person for whom I dig you up.
May all our two-footed and four-footed creatures be free from illness.

10.97.21 Plants that hear this here, and plants that have gone far away,
all come together and give this woman strength.

10.97.22 The plants speak with their king Soma:
“King, we bring through safely the one for whom the priest performs this rite.”

10.97.23 You are the finest plant; the trees are your attendants.
Let the one who attacks us be an attendant beneath us.

Hymn 10.98 — Seer: Devapi, son of Arshtishena. Deity: the gods. Meter: Trishtubh.

10.98.1 Brihaspati, come to me as a god, whether you are Mitra, Varuna, or Pushan,
or come with the Adityas, the Vasus, and the Maruts, and bring rain-bearing Parjanya for Shantanu.

10.98.2 A swift and wise divine messenger came to me, Devapi, from you.
Turn toward me and return to me; I place a shining word in your mouth.

10.98.3 Brihaspati, put a shining, vigorous, disease-free word in our mouths,
with which I can win rain for Shantanu. A sweet drop has entered from heaven.

10.98.4 Let sweet drops enter us. Indra, give us a thousand chariot prizes.
Sit down as priest and sacrifice in due season; Devapi, honor the gods with an offering.

10.98.5 The seer Devapi, son of Arshtishena, sat down as priest, knowing the gods' good will.
He released the heavenly rains from the upper sea toward the lower sea.

10.98.6 In that upper sea, the waters stood confined by the gods.
Released by Arshtishena, sent by Devapi, they flowed down across the dry lands.

10.98.7 When Devapi, chosen as priest for Shantanu, thought carefully about the priest's work,
Brihaspati gave him a word heard by gods and winning rain.

10.98.8 Agni, when the human Devapi, son of Arshtishena, lit you brightly,
with all the gods' approval, set rain-bearing Parjanya in motion.

10.98.9 Earlier seers approached you with songs; all call on you at sacrifices, much-invoked one.
Come to our sacrifice with your red horses and bring us thousands of chariot prizes.

10.98.10 Agni, these ninety-nine thousand chariot prizes have been offered to you.
Grow strong by them, mighty one, in your many forms, and send us rain from heaven when called.

10.98.11 Agni, hand over these ninety thousand as a share to vigorous Indra.
Knowing the seasonal paths to the gods, place Aulana among the gods in heaven.

10.98.12 Agni, drive off enemies and dangers; remove sickness and drive away demons.
From this vast sea of heaven, release a great mass of waters down to us.

Hymn 10.99 — Seer: Vamra Vaikhanasa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.99.1 Wise one, what remarkable, wide-ranging, roaring power do you seek to strengthen for us?
What can supply its strength at dawn? He made his mace (the thunderbolt) to defeat Vritra and made it swell.

10.99.2 By his shining lightning he reaches the song; in divine power he took his broad seat.
With his companions he overcame the tricks of his brother, the seventh one.

10.99.3 He went after the prize, walking the hard path, seeking the sun and aiming to win it.
Without horses, he took the wealth of the hundred-gated place; striking the worshipers of the phallus, he came upon them in strength.

10.99.4 He pours out the mighty streams among the cows; his horse runs in battles for the prize.
Where those without feet and without chariots go as comrades, the wooden horses move, their waters rich as clarified butter.

10.99.5 With the Rudras and the Ribhus he escaped blame; leaving home, he came without fault.
I think he separated Vamra's pair, then took their food and made them cry as he stole it.

10.99.6 He subdued the loud-roaring Dasa, lord of six eyes and three heads.
Trita then grew by his power and struck the iron-tipped boar with a sharp weapon.

10.99.7 He brought a weapon against the hostile man rising up against him.
That finest fighter, well born among us, broke the forts as he struck in battle against the Dasyus.

10.99.8 Like a cloud longing for pasture, he found a path to a home for us.
When the eagle, equipped with iron, approached the soma with his body, he struck the Dasyus.

10.99.9 With his powerful helpers he gave Shushna over to Kutsa in misery.
He led the praised poet here, a man who won his favor and that of other men.

10.99.10 Giving gifts with his companions, this amazing one acted with the gods, as clever as Varuna.
This young guardian of the seasons measured out what was hidden, the hostile being and the four-footed creature.

10.99.11 Through his songs, Rjishvan of the Ushij clan broke open Pipru's enclosure with the bull.
As the sacrificer pressed soma, his song shone; advancing against the forts, he came on in strength.

10.99.12 Thus little Vamra crawled on his feet toward great, powerful Indra to grow strong.
Coming to him, Indra will give him well-being, food, vigor, a safe home, and every brightness.

Hymn 10.100 — Seer: Duvasyu Vandana. Deity: the All-Gods. Meter: Jagati, verse 12 Trishtubh.

10.100.1 Indra, stand firm, generous one; here, praised as a drinker of pressed soma, help us grow.
May Savitar help us with the gods; we choose Aditi for complete protection, as we have heard.

10.100.2 Bring the proper share for the offering; call loudly to Vayu, drinker of the pure drink, for nourishment.
He has enjoyed drinking the milk of the cow; we choose Aditi for complete protection.

10.100.3 May the god Savitar send strength to the upright man who offers and presses soma,
so that we may properly honor the gods; we choose Aditi for complete protection.

10.100.4 May Indra always favor us; may King Soma attend to our welfare.
As they have set their friendly gifts in place, we choose Aditi for complete protection.

10.100.5 Indra has clothed himself in strength through our praise; Brihaspati, carry this life across.
For sacrifice, Manu, our thoughtful ancestor, is our father; we choose Aditi for complete protection.

10.100.6 Now Indra has divine strength from his good work; Agni is the wise, discerning singer in the home.
The sacrifice too became dear in the assembly; we choose Aditi for complete protection.

10.100.7 Vasus, we have not secretly done much wrong, nor have we neglected offerings and angered the gods.
Gods, do not let the appearance of falsehood cover us; we choose Aditi for complete protection.

10.100.8 Let Savitar drive illness away; let the pressing stones push it even farther off.
Where the stone is loudly called upon to press the sweet drink, we choose Aditi for complete protection.

10.100.9 Vasus, let the stone stand upright over the soma presser; keep every hostile thing far away.
Let the god Savitar, worthy of praise, protect us; we choose Aditi for complete protection.

10.100.10 Cows, eat rich nourishment in the grass, you who are covered in the vessel at the seat of truth.
Let the body itself be medicine for the body; we choose Aditi for complete protection.

10.100.11 The singer is guided by purpose and has lasting help; Indra is the good guide of soma pressers.
His heavenly udder is full and its streams pour out; we choose Aditi for complete protection.

10.100.12 Your light is bright, your help purposeful; your challengers, supported by singers, cannot be attacked.
By the straightest path Duvasyu seeks to pass beyond the far edge of cattle and horses.

Hymn 10.101 — Seer: Budha Saumya. Deity: the All-Gods, or the priests. Meter: Trishtubh; verses 4 and 6 Gayatri, 5 Brihati, 9 and 12 Jagati.

10.101.1 Wake up together, friends, in agreement; many of you together, light the fire.
I call on you for help, along with Dadhikra, Agni, goddess Ushas, and Indra.

10.101.2 Make your thoughts joyful and stretch them out; make a boat with oars to cross in.
Make weapons ready; lead the sacrifice forward, friends.

10.101.3 Yoke the plows, stretch out the yokes, and sow seed here in the prepared furrow.
Let songs and obedience bring us a full yield; let the sickles come close to the ripe grain.

10.101.4 The wise yoke the plows and spread the yokes apart.
With sound judgment they seek favor among the gods.

10.101.5 Make the buckets, tie on the straps.
Let us draw from the never-empty well, easily poured and rich in water.

10.101.6 I draw from the well with its ready bucket and good strap,
easy to pour, full of water, and never empty.

10.101.7 Feed the horses, win what is placed before you, and make a chariot that carries you safely.
With a wooden trough and stone wheel, and a shoulder-borne vessel, draw water for the people.

10.101.8 Build a pen, for it protects your people; sew thick, broad coats of armor.
Build iron forts that cannot be stormed; tighten the vessel so it does not leak.

10.101.9 For help I turn your sacred thought here; gods, worship the goddess worthy of sacrifice.
May she, the great cow with a thousand milk streams, give us milk as she comes for pasture.

10.101.10 Pour the yellow liquid into the wooden vessel; carve it with stone axes.
Fasten it with ten bands, embrace both shafts, and harness the draft animal.

10.101.11 The draft animal, held between both shafts, moves like one twice born in a womb.
Set the wooden tool in the wood, and dig down to the spring.

10.101.12 Men, lift up the vessel and its cover; urge them on and dig for the prize.
Make the son of Nishtigri come here; in distress call Indra here to drink soma.

Hymn 10.102 — Seer: Mudgala Bharmyashva. Deity: Drugh ana, or Indra. Meter: Trishtubh; verses 1, 3, 12 Brihati.

10.102.1 May Indra boldly protect your assembled chariot.
Much-invoked one, help us in this famous contest for prizes.

10.102.2 The wind lifted her clothing when she won a thousand chariot prizes.
Mudgalani drove the chariot in the cattle contest; Indra's army distinguished the prize in battle.

10.102.3 Indra, hold back the weapon of the person who wants to kill us or attacks us.
Generous one, turn away the blow from either a Dasa or an Arya.

10.102.4 Rejoicing, he drank a lake of water; he breaks the peak as he approaches the enemy.
The load-bearing one, seeking fame and aiming to win, brought his swift arms forward.

10.102.5 As they approached him, they made the bull bellow and urinate in the middle of the contest.
With him Mudgala won a hundred thousand cattle in battle.

10.102.6 The bull was harnessed to the cart; his long-haired driver called out.
As the harnessed one raced with the wagon, his steps caught up with Mudgalani.

10.102.7 Knowing what to do, he lifted its rim and attached the shoulder yoke, training here.
Indra aided the lord of the cows; the humpbacked bull raced along on his feet.

10.102.8 The long-haired one handled the goad well, bound to the wooden shaft by a strap.
Making wealth for many people and touching the cows, he gained strength.

10.102.9 Look at the bull's harness here, and the wooden club lying in the middle of the course,
with which Mudgala won a hundred thousand cows in the battles.

10.102.10 Away with trouble! Who has seen the like? They yoke him and set him in place;
they give him neither grass nor water. He carries the upper part of the yoke, directing it.

10.102.11 Like a rejected wife finding a husband, growing full, he poured from the little wheel.
May we win with this very chariot; may our gain be fortunate and bring us cattle.

10.102.12 Indra, you are the eye of all that moves, and the eye of sight itself.
When, as a bull, you seek to win the bull's race, you urge on the gelded animal as your teammate.

Hymn 10.103 — Seer: Apratiratha Aindra. Deity: Indra; verse 4 Brihaspati; verse 12 Apva, or verse 13 the Maruts. Meter: Trishtubh; verse 13 Anushtubh.

10.103.1 Swift and powerful like a fierce bull, striking again and again, shaking peoples,
Indra, roaring, unblinking, the lone champion, conquered a hundred armies together.

10.103.2 Men, win the battles with Indra, the roaring, unblinking victor, hard to move, daring and carrying arrows.
With him overcome the enemy, warriors, when you fight.

10.103.3 Indra commands the archers and those carrying quivers; he meets battle with his troop.
He wins the battle, drinks soma, is strong in his arms, and shoots arrows from his fierce bow.

10.103.4 Brihaspati, drive around in your chariot, driving off hostile demons.
Crush armies, defeat them in battle, and protect our chariots.

10.103.5 You know strength, are experienced and a leading hero, powerful, victorious and fierce.
Indra, cattle finder, board the chariot that wins, brave and strong in the attack.

10.103.6 You who break cattle pens and find cows, with your mace in hand, winning the race and crushing by force:
comrades, follow this kinsman Indra bravely; friends, join in his effort.

10.103.7 Indra, the fierce, relentless hero of a hundred battles, breaks through cattle pens by force.
Hard to move, winning battles and skilled in fighting, may he protect our army in the attacks.

10.103.8 Let Indra lead these forces, Brihaspati stand on the right, and Soma lead the sacrifice.
Let the Maruts go ahead of the armies of gods as they crush their opponents and win.

10.103.9 The fierce army of powerful Indra, King Varuna, the Adityas and the Maruts,
these great-hearted gods who shake the world, raised their victorious shout.

10.103.10 Generous Indra, lift up our weapons and raise the spirits of my men.
Vritra-killer, lift up the horses' speed and let the victorious chariots raise their shouts.

10.103.11 May Indra be with us in the clash of banners; may our arrows win.
May our heroes come out on top; gods, protect us when we call.

10.103.12 Apva, confuse their minds and seize their limbs; go against them.
Go forward and burn grief into their hearts; let our enemies be caught in blinding darkness.

10.103.13 Go forward, men, and win; may Indra give you protection.
May your arms be strong, so that you cannot be attacked.

Hymn 10.104 — Seer: Ashtaka Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.104.1 Soma has been pressed for you, much-invoked Indra; come quickly to the sacrifice with your bay horses.
Songs from inspired men reach out to you. Indra, drink the pressed drink.

10.104.2 Bay-horsed one, drink here what has been cleansed in water and pressed by men; fill your belly.
The stones have blended it for you, Indra; grow by these songs and the joy they carry.

10.104.3 I offer you a powerful, genuine drink from the pressed soma, strong one with bay horses.
Indra, enjoy yourself here with our songs, praised with every thought and skill.

10.104.4 Seeking your help and strength, the truth-knowing singers took heart.
Indra, they stood praising in the human home, seeking children and sharing a feast.

10.104.5 Bay-horsed Indra, people of many bright songs praised your guidance and kindness.
With truthful words your singers sought to receive your greatest help.

10.104.6 Bay-horsed one, come with your horses to our prayers and drink the pressed soma.
Indra, the sacrifice reached you as you rested; the giver understands this ceremony.

10.104.7 Songs praise Indra, generous winner of a thousand prizes, who defeats attacks and receives fine praise.
The singer honors and celebrates him, whom no one can resist.

10.104.8 Seven divine, free-flowing, unspoiled waters, by which you crossed the river, Indra, breaker of forts;
you found a route for gods and people through ninety-nine flowing streams.

10.104.9 You freed the great waters from oppression; as the single god, you watched over them.
Indra, through the feats you performed defeating Vritra, may you strengthen your body for a whole life.

10.104.10 Indra's purpose is heroic; he is well praised, and even a song praises the much-invoked one.
He crushed Vritra and made space; mighty Indra overcame the attacking armies.

10.104.11 Let us call the generous Indra for good fortune in this struggle for the prize, the finest fighter,
who hears us, fierce in battle to help us, who kills Vritras and wins wealth.

Hymn 10.105 — Seer: Durmitra Kautsa, or Sumitra. Deity: Indra. Meter: Ushnih; verse 1 also Gayatri, verses 2 and 7 Pipilikamadhya, verse 11 Trishtubh.

10.105.1 When, generous one, will a song come to you, eager one with a beard over your mouth?
Drink deep of the long-pressed soma.

10.105.2 His two bay horses, well yoked, pull apart, following the racing horse's tail.
Both are striped and long-haired, like their lord.

10.105.3 Indra drives away evil from them, like a mortal who is exhausted and afraid.
When the powerful one harnesses himself for glory.

10.105.4 Indra accompanies the working man who honors the wagon.
The hero Indra is with the two rushing, unrestrained streams.

10.105.5 He stands above the two long-haired, far-ranging horses, not just for their nourishment.
The strong-jawed one wins with both his jaws.

10.105.6 The powerful one praised; the hero fashioned strength with strong men,
like the skilled Ribhu, like Matarishvan with his plans.

10.105.7 He made his mace (the thunderbolt) to strike the Dasyu hard, golden and bright.
His jaw does not tire; he is wondrous as the sky.

10.105.8 Sharpen our words against wrongdoing; let us win with a verse.
A sacrifice without prayer does not please you separately.

10.105.9 When your threefold offering stood upright on the sacrifice's shafts, in its seat,
it joined its companion, the boat that has earned its own fame.

10.105.10 For your glory, the mottled cow became a pouring vessel; for your glory the ladle was spotless,
with which you pour into your own cup.

10.105.11 Whether a hundred times in divine power, Sumitra praised you this way and Durmitra praised you this way.
You helped Kutsa's son in killing Dasyus; you helped Kutsa's child in killing Dasyus.

Hymn 10.106 — Seer: Bhutansha Kashyapa. Deity: the Ashvins. Meter: Trishtubh.

10.106.1 Now you both seek this very thing; you stretch out thoughts as one spreads cloth for work.
Moving together on your journey, you reach out and draw near, like food on a good day.

10.106.2 Like camels you settle on the far banks; like racing horses you hurry to answer.
Like messengers you stand among the people in glory; do not stand back like buffalo from a drinking pool.

10.106.3 Come together like a bird's two wings, with beautiful offerings like two animals.
Shining like fire for those who seek the gods, you sacrifice widely like those who circle the earth.

10.106.4 Come to our call like fathers to sons, like fierce lights, like rulers racing to victory,
like streams bringing nourishment, like rays of light bringing enjoyment, quickly as riders.

10.106.5 Like two shoulders you support and join; like friends, true, you protect a hundred times.
Like prizes high in the sky, warm and established, like rams, these two rich in service.

10.106.6 Like two sickles, you bear a load and carry it across; like two racing horses you move quickly.
Like drinkers eager for water, you delight in victory; let these two immortal ones hear my aging voice.

10.106.7 Like men moving noisily you come, O aged ones; like two shields you carry us across dangers, fierce ones.
Like two Ribhus you do not stumble; swift as wind, you stir up the riches of homes.

10.106.8 You hold honey in your bellies like two heated vessels; like good fortune you bring the swift gift.
Like two flying birds you move about, shining in form, responsive to thought, not heedless.

10.106.9 Like two great ones, you find firm standing in deep places; like feet you know how to cross shallow water.
Like ears you remember instructions; like two shares, give us wonderful achievement.

10.106.10 Like two drills you set honey flowing; like honeybees you work deep in the cow.
Like laborers you sweat with effort; like a field you bring grain and good grass together.

10.106.11 May we make our song succeed and win a prize; come here in one chariot to our prayer.
Like sweet ripe fruit among cows, Bhutansha fulfilled his wish for the Ashvins.

Hymn 10.107 — Seer: Divya Angirasa, or Dakshina Prajapatya. Deity: the gift to priests, or its donors. Meter: Trishtubh; verse 4 Jagati.

10.107.1 The great generosity of these givers appeared, freeing every living thing from darkness.
The great light given by the ancestors came; a wide path for gifts to priests became visible.

10.107.2 Those who give gifts rise high in heaven; horse givers are together with the sun.
Gold givers receive immortality; clothes givers, Soma, extend their lives.

10.107.3 The sacred gift fulfills worship of gods; it does not come from stingy people who do not give.
But many men, afraid of blame, give freely with an outstretched gift.

10.107.4 Those who look to people see the offering, with its hundred streams, the wind and the sun that finds heaven.
Those who give and hand over gifts in the assembly milk the gift whose mothers are seven.

10.107.5 The generous giver comes first when summoned; the generous giver leads the group at its head.
I regard as the ruler of the people the one who first offered a priestly gift.

10.107.6 They call that same man a seer and a priest, a worthy sacrificer, singer of chants and speaker of praises.
He knows the three forms of the shining one, who first succeeded through a gift.

10.107.7 Giving brings a horse; giving brings a cow; giving brings bright gold.
Giving wins food. A man who understands makes giving his armor.

10.107.8 Generous people do not die or fall into want; they are not harmed or troubled.
The gift gives them all this world and the light of heaven.

10.107.9 Generous people win a fragrant home first; they win a bride dressed in fine clothes.
They win a drink of wine from within; generous people go forward without being summoned.

10.107.10 They groom a fast horse for the generous man; a girl dresses up to stand before him.
His house is like a lotus pond, decorated and splendid as a god's palace.

10.107.11 Well-trained horses carry the generous man; the chariot moves smoothly through generosity.
Gods, help the generous man in battle; he will defeat his enemies in the clash.

Hymn 10.108 — Seer: the Panis; Sarama speaks in verses 2, 4, 6, 8, 10–11. Deity: Sarama; in Sarama's verses, the Panis. Meter: Trishtubh.

10.108.1 “What are you looking for, Sarama, coming here? The road is far and leads away into rough country.
What business brings you? How did you cross the waters of the Rasa?”

10.108.2 “I travel as Indra's messenger, sent to seek your great stores, Panis.
Fear helped me jump across; that is how I crossed the waters of the Rasa.”

10.108.3 “What kind of Indra is this, Sarama, what does he look like, that you came from far away as his messenger?
Let him come here; we will make him a friend, and he may become our keeper of the cows.”

10.108.4 “I know he cannot be deceived, though he may deceive, he whose messenger I am from afar.
The deep rushing rivers will not hide him. Panis, Indra will strike you down where you lie.”

10.108.5 “These are the cows you seek, Sarama, blessed wanderer to the ends of the sky.
Who can release them to you without a fight? And our weapons are sharp.”

10.108.6 “Panis, let your words be powerless in battle, your wicked bodies unable to take arrows.
May the path here be closed to you; may Brihaspati show no mercy to either of you.”

10.108.7 “This treasure, Sarama, rests on stone, filled with cows, horses, and goods.
We Panis guard it well; you have come to this empty place in vain.”

10.108.8 “The seers will come here, stirred by soma: Ayasya and the Angirases, who have sung for nine months.
They will divide this herd of cows, and then, Panis, you will have to take back your words.”

10.108.9 “You have come here, Sarama, driven on by divine force.
We will make you our sister. Do not return; blessed one, we will give you a share of the cows.”

10.108.10 “I know nothing of brotherhood or sisterhood; Indra and the fierce Angirases know of that.
When I came, they urged me on, wanting cows. Panis, go far away!”

10.108.11 “Go far away, Panis! Let the cows come out, breaking through with the truth.
Brihaspati found them hidden, along with Soma, the pressing stones, and the wise seers.”

Hymn 10.109 — Seer: Juhu, wife of the priest, or Urdhvanabha Brahma. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verses 6–7 Anushtubh.

10.109.1 At first they spoke of the offense against the priest: the vast water, Matarishvan,
the fierce, strong heat that gives delight, and the divine waters, firstborn by the truth.

10.109.2 King Soma first returned the priest's wife without resentment.
Varuna and Mitra escorted her; Agni the priest took her by the hand and led her.

10.109.3 “She must be taken by the hand alone,” they said, “if this is the priest's wife.”
She is not handed over to a messenger; in this way the ruler's kingdom is protected.

10.109.4 The ancient gods spoke about her, as did the seven seers who sat down for sacred effort:
The priest's wife, when brought back, is formidable; she bears a burden in the highest heaven.

10.109.5 The student of sacred learning travels, making the poison harmless; he becomes one part of the gods.
Through him Brihaspati recovered his wife Juhu, whom Soma had led away, not the gods.

10.109.6 The gods did give her back, and people gave her back too.
The kings, acting truthfully, returned the priest's wife.

10.109.7 After returning the priest's wife and becoming free of offense before the gods,
they share the earth's nourishment and live in wide space.

Hymn 10.110 — Seer: Jamadagni Bhargava, or Rama Jamadagnya. Deity: the gods in the ritual invocation: verse 1 kindled Agni, 2 Tanunapat, 3 Ila, 4 ritual grass, 5 divine doors, 6 Ushas and Night, 7 the two divine priests, 8 Sarasvati, Ila and Bharati, 9 Tvashtar, 10 the tree, 11 the invocations with “svaha.” Meter: Trishtubh.

10.110.1 Today, lit in the human home, god Agni, you offer sacrifice to the gods, knower of births.
Wise one, bring Mitra and the great one here; you are a thoughtful and perceptive messenger.

10.110.2 Tanunapat, spread sweetness on the paths that lead to truth; make them pleasant with your fine tongue.
Strengthen our songs and sacrifice with insight, and carry our ceremony to the gods.

10.110.3 Agni, called on, worthy of praise and honor, come gladly with the Vasus.
You are the gods' great priest; at our request, offer sacrifice to them, best sacrificer.

10.110.4 At the front, at the day's beginning, the ritual grass is spread eastward over the earth's expanse.
It spreads ever farther and wider, a comfortable place for the gods and Aditi.

10.110.5 Let the wide doors open broadly, like women dressing up for their husbands.
Divine doors, great and embracing everything, give the gods an easy passage.

10.110.6 Let Ushas and Night, beautiful and close to the sacrifice, sit in their place,
two great heavenly women wearing bright ornaments and covered with shining beauty.

10.110.7 Let the two divine priests, first and eloquent, measure out the sacrifice for people to perform.
Let them inspire singers at the gathering, directing the eastern light eastward.

10.110.8 Let Bharati come quickly to our sacrifice; let Ila awaken us here as she did Manu.
Let the three goddesses, with Sarasvati, sit on this pleasant grass and do their work well.

10.110.9 He shaped these two parents, heaven and earth, and all living things in their forms.
Priest, knowing your work, offer sacrifice here today to that god Tvashtar, at our request.

10.110.10 Release the offerings, preparing the gods' seasonal food with your own power.
Let the tree, the preparer and god Agni enjoy the offering with honey and clarified butter.

10.110.11 As soon as Agni was born, he laid out the sacrifice and became the gods' leader.
At this priest's direction, let the gods eat the offering made with “svaha” at the word of truth.

Hymn 10.111 — Seer: Ashtadamshtra Vairupa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.111.1 Thoughtful people, offer your thoughts, as people have different ideas.
Let us stir Indra with true deeds, for that hero knows and loves songs.

10.111.2 A thought shone from the seat of truth; the bull, son of the cow pen, met the cows.
He rose with a mighty roar and spread through even the vast regions.

10.111.3 Indra surely knows of him by report; he is victorious and made a path for the sun.
He became the steadfast lord of the cow, lord of heaven since ancient times, impossible to resist.

10.111.4 By his might Indra broke the bounds of the great sea, praised by the Angirases.
He stretched out many regions and held up their support in the realm of truth.

10.111.5 Indra, the measure of heaven and earth, knows all soma pressings and kills Shushna.
He stretched out the great sky with the sun and propped it up with an even stronger support.

10.111.6 With his mace (the thunderbolt), Vritra's killer cast down Vritra and the tricks of the swelling enemy of the gods.
You struck there boldly, daring one, and so, generous one, gained strength in your arms.

10.111.7 When the dawns joined the sun, his bright signals found their rest.
When the star appeared in the sky, no one knows where it went afterward.

10.111.8 Those waters that streamed out at Indra's command have gone far from their beginning.
Where is their source, where their bottom? Waters, where are your middle and your end now?

10.111.9 You released the rivers seized by the snake; then they sped apart swiftly.
Longing to be free, they were freed, and now these rushing waters never stop.

10.111.10 The rivers went together toward the sea like eager women; the ancient lover, breaker of their forts, stirred them.
Indra, let earthly riches and good words come to our home as they did in the past.

Hymn 10.112 — Seer: Nabha-prabhedana Vairupa. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.112.1 Indra, drink the pressed soma as you wish; the morning pressing is for you to drink first.
Take heart to kill enemies, hero; with songs we declare your powerful acts.

10.112.2 Indra, come to drink soma in your chariot, faster than the mind.
Let your bay horses run here quickly, the strong ones with which you travel in delight.

10.112.3 Clothe yourself in the sun's golden glow and its finest forms.
Indra, called on by us your friends, sit here with us and enjoy yourself.

10.112.4 Heaven and earth, great as they are, could not contain your greatness when you rejoiced.
Indra, come home with your beloved harnessed bay horses to your favorite food.

10.112.5 Indra, when you drank it, you repeatedly drove your enemies off without return.
This pressed soma gives you rich insight and strength, Indra, to make you glad.

10.112.6 Here is your oldest vessel, Indra of a hundred powers; drink this soma from it.
The bucket is full of sweet, intoxicating drink desired by all the gods.

10.112.7 Indra, people call on you in many places, strong one, their meals prepared.
These are our sweetest soma pressings for you; take pleasure in them.

10.112.8 I will tell of your first and present feats, Indra, the deeds you did at the beginning.
You broke the rock, angry at those inside, and gave the cow to the priestly song.

10.112.9 Sit down among the groups, leader of groups; they call you the wisest of poets.
Nothing at all gets done without you, generous one; sing the great, wonderful song.

10.112.10 Generous friend, see us in our need; lord of wealth, recognize your friends.
Make us rejoice, true and strong giver of joy; give us our share of wealth even when it has been divided.

Hymn 10.113 — Seer: Shata-prabhedana Vairupa. Deity: Indra. Meter: Jagati; verse 10 Trishtubh.

10.113.1 Heaven and earth together, with all the gods, supported his strength.
As he grew great in power, Indra drank soma and grew in purpose.

10.113.2 Vishnu strengthened him in greatness, holding a sweet soma shoot with power.
Generous Indra went with the gods and was worthy of honor after killing Vritra.

10.113.3 When you stood for battle against the snake Vritra, bearing weapons to win praise,
all the Maruts there together strengthened your mighty greatness, fierce one.

10.113.4 As soon as he was born, he drove off rivals; the hero saw the fight before him.
He split the mountain and let its contents loose; with his skill he propped up the wide sky.

10.113.5 Then Indra displayed his strength, spreading heaven and earth farther apart.
He boldly took up his iron mace (the thunderbolt), for the good of Mitra, Varuna, and the giver.

10.113.6 Here Indra's swelling powers hurried against the enemy in his anger.
The fierce one forcefully cut down Vritra, who held back the waters, covered in darkness.

10.113.7 When the two met, striving for greatness, these were the first heroic deeds to perform.
Darkness was driven off; Indra struck the enemy and surged forward mightily at the first call.

10.113.8 All the gods strengthened your powers with words accompanied by soma.
At Indra's stroke, struck-down Vritra the snake bent and roared like fire in its jaws.

10.113.9 Tell of friendships through many skillful songs and words among friends.
Indra destroyed Dhuni and Chumuri and listened intently to Dabhiti's faith.

10.113.10 Bring us many horses and good things; with them may we remember our words of praise.
May we cross every difficulty by easy paths; show us a wide, shallow crossing today.

Hymn 10.114 — Seer: Sadhri Vairupa, or Gharma Tapasa. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verse 4 Jagati.

10.114.1 The two heated vessels reached around the threefold rite; Matarishvan came to favor them.
Seeking heaven's milk, the gods found the hymn that overcomes resistance.

10.114.2 Three goddesses of destruction wait for their assigned place; those who hear far know the fires.
The poets found the hidden basis of these three in the secret rules of the far-off ones.

10.114.3 A beautifully formed young woman with four braids and a face bright with butter wears many forms.
Two strong birds sat on her, where the gods set their shares.

10.114.4 One bird entered the sea and sees all this world.
I saw him close by with my simple mind; his mother licks him and he licks his mother.

10.114.5 Wise singers shape the one bird into many forms with their words.
At sacrifices they set out the meters and measure twelve cups of soma.

10.114.6 Arranging thirty-six and four, they set out the meters up to twelve.
After measuring the sacrifice, wise poets set the chariot moving with verses and chants.

10.114.7 Fourteen other powers belong to him, and the wise guide him with seven words.
Who can tell us the crossing they reach, the path on which they drink pressed soma?

10.114.8 Fifteen hymns are multiplied a thousandfold, as far as heaven and earth extend.
A thousand powers multiply a thousandfold; speech extends as far as sacred utterance spreads.

10.114.9 What wise person knows how to join the meters? Who has found the speech for the sacred seats?
Whom do they call the eighth heroic priest? Who has recognized Indra's bay horses?

10.114.10 Some travel to the earth's edge; yoked, they stand at the chariot's shafts.
They divide the reward for their effort among them when Yama is settled in the house.

Hymn 10.115 — Seer: Upastuta Varshtihavya. Deity: Agni. Meter: Jagati; verse 8 Trishtubh, verse 9 Shakvari.

10.115.1 The growth of the shining young child is remarkable; he does not go to his two mothers for milk.
Born from one without an udder, he immediately grew, carrying out a great mission as messenger.

10.115.2 Agni is called the best worker: with his teeth he brings forests together as ash.
With his mouth he rushes forward like a bull snorting for grass, master of the fine sacrifice.

10.115.3 That god of nourishment sits in wood like a bird, a drop surging and scattering like the sea.
With his mouth and flame he is a swelling fire, whose great rule opens up paths.

10.115.4 When your flames race, ageless one, they spread all around, immovable as winds.
The glad ones rush to the strong one as fighters and reach Trita, urging him toward food.

10.115.5 Agni is closest to Kanva, Kanva's friend, a noble one who overcomes outsiders and those within.
May Agni protect the singer and generous givers; may Agni give us their help.

10.115.6 To the fastest winner of prizes, the powerful one with a good father, moving swiftly, to the knower of births:
he who dares to choose even the waterless land will protect the strongest on the dry ground.

10.115.7 So mortals praise Agni with generous men; men praise the son of strength for wealth.
Like friends rightly disposed toward truth, they shine on humanity like bright heavens.

10.115.8 “Child of nourishment, strong one”: so Upastuta's powerful voice honors you.
We will praise you; with you may we have strong children and a longer life to carry us through.

10.115.9 Thus the seers, sons of Varshtihavya called Upastutas, spoke to you, Agni.
Protect them and the generous singers; with cries of “vashat, vashat” they reached upward, and with “homage, homage” they reached upward.

Hymn 10.116 — Seer: Agniyuta Sthaura, or Agniyupa Sthaura. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.116.1 Drink soma for great power, Indra; drink to kill Vritra, strongest one.
Drink for wealth and strength when called; drink the sweet drink to satisfaction and grow strong.

10.116.2 Indra, drink the finest of this loudly offered, pressed soma that has been set before you.
Be glad with a mind that gives safety; turn toward us for prosperity and good fortune.

10.116.3 Let heavenly soma gladden you, Indra; let the soma pressed among earthly people gladden you.
Let the drink with which you made space gladden you, and that with which you destroy enemies.

10.116.4 Let mighty Indra come with his bay horses to the drink sprinkled all around.
Drink the sweet pressed juice from the cows; always grow strong, crusher of the reddish enemy.

10.116.5 Flash your sharp, flashing weapons; pull down the firm works of sorcerers.
I give you strength for fierce action; turn toward enemies and cut them down in battle.

10.116.6 Indra, spread your fame among noble men; stretch your strong bow against enemies.
Growing in strength on our side, untouched, strengthen your own body.

10.116.7 Generous king, take without anger this offering given to you.
For you the soma is pressed, for you the food cooked: eat, Indra, and drink what is served.

10.116.8 Eat these offerings placed before you, Indra; enjoy them and the cooked soma too.
We joyfully welcome you with our food; may the sacrificer's wishes come true.

10.116.9 I send fine praise to Indra and Agni, as one sends a boat out on a river with songs.
Gods who give us wealth and break open barriers move around us like the spokes of a wheel.

Hymn 10.117 — Seer: Bhikshu Angirasa. Deity: giving food and wealth. Meter: Jagati.

10.117.1 The gods did not make hunger our death sentence; even those who eat their fill die.
The wealth of one who gives does not run out, while one who does not give finds no one to comfort him.

10.117.2 A man with food who refuses a poor man coming to him, hungry and asking for food,
and hardens his heart against him, finds no one to comfort him in turn.

10.117.3 The real giver gives food to the thin man who comes begging, wanting to eat.
He will have enough when called upon and makes that man a friend for times ahead.

10.117.4 A man who will not give food to a friend who comes to him in friendship is no friend.
Let the friend leave him—this is no home for him—and seek another generous man, even a stranger.

10.117.5 A rich man should give to a man in need, looking ahead to a longer road.
Wealth turns like the wheels of a chariot; it comes to one man and then another.

10.117.6 The thoughtless man gets food for nothing; I tell the truth: that food means death for him.
He supports no companion or friend; eating alone, he takes all the blame himself.

10.117.7 The plowshare working the soil prepares food; one walking the road advances by his steps.
A priest who speaks is worth more than one who says nothing; a generous kinsman is better than one who does not give.

10.117.8 A creature with one foot goes farther than a two-footed one; the two-footed one follows the three-footed one.
The two-footed one comes toward the call of the four-footed one, looking at the groups coming up.

10.117.9 Two hands alike do not do the same work; two cows with the same mother do not yield the same milk.
Even twins are not equally strong; even two relatives do not give equally.

Hymn 10.118 — Seer: Urukshaya Amahiiyava. Deity: Agni, killer of demons. Meter: Gayatri.

10.118.1 Agni, you kill the devouring demon, shining among mortals
in your own home, you whose rule is pure.

10.118.2 You rise when offerings are made correctly and enjoy the clarified butter
when the ladles set it before you.

10.118.3 Agni shines when offered gifts; he deserves praise in song.
His face is covered with butter from the ladle.

10.118.4 Agni is anointed with butter; offered food, his face is sweet.
He shines and gives light.

10.118.5 You blaze up as they praise you, carrier of offerings to the gods.
Mortals call on you.

10.118.6 Mortals honor immortal Agni with clarified butter,
the household lord who cannot be tricked.

10.118.7 Agni, burn the demon with your flame that cannot be overcome.
Shine as the guardian of truth.

10.118.8 Agni, with your blazing face burn the sorceresses,
shining in the homes of Urukshaya.

10.118.9 The Urukshayas lit you with songs, carrier of offerings,
the best sacrificer among humanity.

Hymn 10.119 — Seer: Laba Aindra. Deity: Indra speaking of himself. Meter: Gayatri.

10.119.1 “Yes, this is my thought: I will win a cow and a horse.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.2 “The drinks I swallowed have tossed me about like winds.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.3 “The drinks I swallowed have tossed me like fast horses pulling a chariot.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.4 “A thought has come close to me like a lowing cow to its dear calf.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.5 “I shape a thought in my heart like a carpenter shaping a chariot's frame.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.6 “The five peoples are not even as much to me as a speck in my eye.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.7 “Even heaven and earth together are not equal to one of my wings.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.8 “I have grown greater in size than the sky, greater than this broad earth.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.9 “Come on! I will set this earth down here or there.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.10 “I will strike this earth hard, here or there.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.11 “One of my wings is in heaven, and I have pulled the other one down below.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.12 “I am great beyond measure; I have risen above the sky.
Have I perhaps drunk soma?”

10.119.13 “I go home, prepared to carry the offering to the gods.
Have I perhaps drunk soma?”

Hymn 10.120 — Seer: Brihaddiva Atharvana. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.120.1 This was the oldest being in the worlds, from which the fierce one of blazing strength was born.
As soon as he was born, he destroyed enemies, while all his helpers rejoiced with him.

10.120.2 Growing in strength and great power, he brings fear to the Dasa as an enemy.
The living and the lifeless together call out to you at the offered feasts of celebration.

10.120.3 Everyone joins their plans to yours, when your helpers become two or three.
With the sweet make something sweeter; with sweetness stir the celebration, and fight with sweet honey.

10.120.4 At every celebration the wise cheer you as you win wealth.
Daring one, stretch your greater strength firm; do not let wicked sorcerers deceive you.

10.120.5 With you we will prevail in battles, seeing many contests before us.
With words I urge on your weapons; with prayer I sharpen your strength.

10.120.6 I would praise the one of many forms, skillful and most closely linked to his companions.
With strength he bursts through seven rivers and overcomes many rivals.

10.120.7 You have placed both the lower and the upper world in the home you helped.
You set the two moving mothers in place; from there you drive on many works.

10.120.8 Brihaddiva speaks these prayers to Indra, a strong, leading finder of sunlight.
The self-ruling one lives in the great cattle pen and opened all its doors.

10.120.9 Thus great Brihaddiva Atharvana spoke of his own self as Indra himself.
His sister rivers, nourishing and pure, drive him onward and strengthen him with force.

Hymn 10.121 — Seer: Hiranyagarbha Prajapatya. Deity: Prajapati. Meter: Trishtubh.

10.121.1 At the beginning the golden embryo appeared. Born, he was the one lord of all that exists.
He held up this earth and heaven. Which god should we honor with an offering?

10.121.2 He gives life and gives strength; all the gods respect his commands.
His shadow is immortality, and his shadow is death. Which god should we honor with an offering?

10.121.3 By his greatness he alone became king of all that breathes and blinks.
He rules over all the two-footed and four-footed creatures. Which god should we honor with an offering?

10.121.4 The snowy mountains are his greatness; they say the sea and the river belong to him.
The directions are his arms. Which god should we honor with an offering?

10.121.5 Through him the strong sky and solid earth stand firm; he supported the sunlight and the upper sky.
He measured the space between them. Which god should we honor with an offering?

10.121.6 The two trembling worlds looked toward him for help as he held them steady,
where the risen sun shines. Which god should we honor with an offering?

10.121.7 When the great waters came across everything, carrying an embryo and giving birth to Agni,
from them arose the one living spirit among the gods. Which god should we honor with an offering?

10.121.8 In his greatness he looked across the waters, which carried skill and gave birth to sacrifice.
He was the one god above the gods. Which god should we honor with an offering?

10.121.9 May the maker of earth, who made the sky and upholds truth, not hurt us.
He made the bright, great waters too. Which god should we honor with an offering?

10.121.10 Prajapati, no one except you has surrounded all these created things.
Let what we desire when we offer to you be ours; let us own riches.

Hymn 10.122 — Seer: Chitramaha Vasishtha. Deity: Agni. Meter: Jagati; verses 1 and 5 Trishtubh.

10.122.1 I praise Agni, like a treasure bright in glory, a lovely, helpful guest no one hates.
The priest and household lord provides strong children for generous givers who sustain everyone.

10.122.2 Agni, welcome my words gladly, knowing all ways, good in purpose.
Dressed in clarified butter, make a path for our prayer; the gods were born under your rule.

10.122.3 Immortal one, passing through seven homes, honor the good giver who gives you gifts.
Agni, favor the man who reaches you with kindling and give him wealth and strong children of his own.

10.122.4 Seven men with offerings praise the sacrifice's guiding light, its first priest, its swift provider of food.
Agni hears, his back covered with butter, a strong god filling the generous giver's house with strong children.

10.122.5 You are the first messenger and worthy of choice; summoned, rejoice for everlasting life.
The Maruts clean you in the giver's home; the Bhrigus made you shine with songs.

10.122.6 You milk a good milk cow, sustaining all, for the sacrificer who loves the sacrifice, wise one.
Agni, dripping butter, you shine through three truths as you circle the sacrifice, seeking good plans.

10.122.7 At every dawn people made you their messenger and offered sacrifice to you.
The gods strengthened you for greatness as they rubbed you with butter at the rite, Agni.

10.122.8 The wise Vasishthas called on you, Agni, bringer of prizes, praising you at gatherings.
Keep growing wealth among the sacrificers; all of you gods, always protect us with well-being.

Hymn 10.123 — Seer: Vena Bhargava. Deity: Vena. Meter: Trishtubh.

10.123.1 This Vena sets light in motion, born of the mottled one and wrapped in the space he measured.
Wise people reach out in thought to this child of the waters and the sun where they meet.

10.123.2 Vena raises a wave from the sea; the back of the beautiful sky-born one appears.
He shines on the ridge of truth, at its summit; the singers call to the same birthplace.

10.123.3 The old mothers stand together around their calf, calling out from their shared dwelling.
Moving on the ridge of truth, they lick the voices of immortal honey.

10.123.4 Knowing the form, wise men imagined it; they followed the bellow of the wild beast and buffalo.
Traveling by truth, they stood over the river; the heavenly singer found the immortal names.

10.123.5 A heavenly woman smiles at her lover and holds him in the highest sky.
He moves through the places of his beloved, himself beloved; Vena sits on a golden wing.

10.123.6 When you flew as a bird to the high sky, they looked at you with loving hearts:
Varuna's golden-winged messenger, a busy bird at Yama's birthplace.

10.123.7 The heavenly singer stood upright in the high sky, facing us and carrying his brilliant weapons.
Wearing a sweet-smelling garment for all to see, he gave his dear things a shining name.

10.123.8 When the drop goes toward the sea, it sees with an eagle's eye across the order of things.
Bright with shining light, it takes pleasure in the third circle of the sky.

Hymn 10.124 — Seer: Agni, with Varuna and Soma in verses 5–9. Deity: Agni in verse 1, Agni himself in verses 2–4, Varuna in 5 and 7–8, Soma in 6, Indra in 9. Meter: Trishtubh; verse 7 Jagati.

10.124.1 Agni, come to this sacrifice of ours with five courses, three divisions, and seven threads.
Be our offering carrier and leader; for too long you have lain in deep darkness.

10.124.2 “I leave the ungodly as a god, secretly and wisely, and move toward immortality.
I leave what is harmful for what is good; from an old friendship I come to the two fire-sticks' center.”

10.124.3 “Seeing a guest of another age, I measure out the many places of truth.
I speak a blessing to my powerful father; from a share without sacrifice I go to a share with sacrifice.”

10.124.4 “For many years I worked among them; choosing Indra, I leave my father.
Agni, Soma, and Varuna move away; their kingdom has changed, and I move toward it.”

10.124.5 “Those powerful beings have lost their powers of illusion; and you, Varuna, desire me.
King, separate truth from falsehood by truth and come to rule my kingdom.”

10.124.6 “This is sunlight, this is our good fortune, this is the light and the wide middle sky.
Let us kill Vritra. Come out, Soma; though you are an offering, I honor you with an offering.”

10.124.7 “The wise one skillfully fixed a form in heaven; Varuna released the waters when they could not get through.
Like women making a safe home, the pure rivers carry his bright color.”

10.124.8 “They join his oldest power; he lives among them while they enjoy their own nature.
Choosing him like people choose a king, they withdrew in disgust from Vritra.”

10.124.9 “They call him a swan, companion of those who turned away, moving among the heavenly waters.
The wise recognized Indra in their thoughts as he moved in the rhythm of the Anushtubh.”

Hymn 10.125 — Seer: Vak Ambhrini. Deity: the self. Meter: Trishtubh; verse 2 Jagati.

10.125.1 I travel with the Rudras and the Vasus, with the Adityas and all the gods.
I support Mitra and Varuna together, Indra and Agni, and both Ashvins.

10.125.2 I support powerful Soma, Tvashtar, Pushan, and Bhaga.
I grant wealth to the man who offers gifts, the sacrificer who presses soma, so that he may be helped.

10.125.3 I am the queen who gathers wealth, the knowing one, the first among those worthy of sacrifice.
The gods set me in many places, with many homes, entering many things.

10.125.4 Through me a person eats food, sees, breathes, and hears the spoken word.
Those who do not understand me still live within me. Listen, you who can hear; I tell you something to believe.

10.125.5 I myself say this, welcomed by gods and humans alike:
Whomever I love, I make powerful: a priest, a seer, a person of good understanding.

10.125.6 I stretch the bow for Rudra to strike the hater of sacred prayer.
I make battle for the people; I have entered heaven and earth.

10.125.7 I give birth to the father at the head of this world; my birthplace lies in the waters, in the sea.
From there I spread across all the worlds, and touch even that heaven with my height.

10.125.8 I blow like the wind, setting every world in motion.
I have grown greater in size than heaven and greater than this earth.

Hymn 10.126 — Seer: Kulmala-barhisha Shailushi, or Anhomuk Vamadevya. Deity: the All-Gods. Meter: Uparishtad Brihati; verse 8 Trishtubh.

10.126.1 Gods, trouble and harm do not reach a mortal
whom Aryaman, Mitra, and Varuna guide together beyond enemies.

10.126.2 Varuna, Mitra, and Aryaman, we choose the help
by which you protect a mortal from distress and lead him beyond enemies.

10.126.3 Now let Varuna, Mitra, and Aryaman come to help us.
Be our best guides and carry us safely beyond enemies.

10.126.4 Varuna, Mitra, and Aryaman, you protect everything around us.
Let us be well guided in your dear shelter, beyond enemies.

10.126.5 Adityas, Varuna, Mitra, and Aryaman, carry us past those who deceive us.
For well-being we call on fierce Rudra with the Maruts, Indra, and Agni, beyond enemies.

10.126.6 Varuna, Mitra, and Aryaman, rulers of people,
guide us across all difficulties and beyond enemies.

10.126.7 For our welfare may Varuna, Mitra, and Aryaman
give us wide protection when we ask the Adityas, beyond enemies.

10.126.8 Just as you, Vasus worthy of worship, once freed Gaurya when he was caught by the foot,
so free us from distress; Agni, carry us forward to a longer life.

Hymn 10.127 — Seer: Kushika Saubhara, or Ratri Bharadvaji. Deity: Night. Meter: Gayatri.

10.127.1 Night has come into sight, the goddess looking everywhere with her many eyes.
She has put on all her beauty.

10.127.2 The immortal goddess fills high ground and low ground.
She pushes back darkness with her light.

10.127.3 The coming goddess has sent her sister Ushas away.
And darkness has gone away too.

10.127.4 May she protect us tonight, as we settle into her course,
like birds settling in a tree.

10.127.5 The villages have settled down, walkers and flying birds have settled down,
and even the hungry hawks.

10.127.6 Keep the female wolf and the male wolf away, and the thief, Night.
Then let us cross safely through you.

10.127.7 Thick black darkness has come near me and stands in sight.
Ushas, clear it away like a debt.

10.127.8 Daughter of heaven, accept the song I made for you, as one brings a cow.
Night, accept it like a victor.

Hymn 10.128 — Seer: Vihavya Angirasa. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh; verse 9 Jagati.

10.128.1 Agni, let me shine in the rival calls for help; as we light you, may we nourish our bodies.
Let the four directions bow to me; with you in charge, may we win the battles.

10.128.2 Let all the gods be on my side in the rival calls, including Indra, the Maruts, Vishnu, and Agni.
Let the broad middle sky be mine; let the wind blow for me in this desire.

10.128.3 Let the gods bring wealth to me in sacrifice; let blessings and the call to the gods be mine.
Let the ancient divine priests win for us; may we and our brave children be unharmed.

10.128.4 Let them sacrifice for me with the offerings I provide; may the intention in my mind come true.
Let me fall into no wrongdoing of any kind; All-Gods, speak for us.

10.128.5 Six broad goddesses, make room for us; All-Gods, give us courage here.
Let us not lose our children or our lives or fall into the hands of an enemy, King Soma.

10.128.6 Agni, push away our enemies' anger and protect us all around, an unfailing guard.
Let their hidden forces turn back to face them; let their alert minds perish.

10.128.7 May Dhatar, maker among makers and lord of the world, our guardian god who defeats enemies,
the two Ashvins and Brihaspati, protect this sacrifice and the sacrificer from trouble.

10.128.8 Let the widely roaming great one give us shelter at this call, much-invoked one of many provisions.
Bay-horsed Indra, favor our children; do not hurt or abandon us.

10.128.9 Let our rivals be far away; with Indra and Agni we drive them off.
Vasus, Rudras, and Adityas have made me supreme ruler, high above them, fiercely watchful.

Hymn 10.129 — Seer: Prajapati Parameshthi. Deity: the origin of existence. Meter: Trishtubh.

10.129.1 Then there was neither nonexistence nor existence; there was no space, nor sky beyond it.
What covered it? Where was it, and under whose protection? Was there deep, unfathomable water?

10.129.2 There was no death or immortality then; there was no sign of night or day.
That One breathed without air by its own power. Nothing else existed beyond it.

10.129.3 At first darkness was hidden by darkness; all this was water without a sign.
The One, covered by emptiness, came into being through the power of heat.

10.129.4 Desire came upon it first, the first seed of mind.
Wise people searching in their hearts discovered a link between what exists and what does not.

10.129.5 Their line stretched across: was there something below? Was there something above?
There were seed-bearers and great powers; inner force below, outward drive above.

10.129.6 Who really knows, who can tell us here, where this creation came from, where it arose?
The gods came after the creation of this world, so who knows where it came from?

10.129.7 The source from which this creation arose—whether it was made or was not—
its overseer in the highest heaven may know. Or perhaps even he does not know.

Hymn 10.130 — Seer: Yajna Prajapatya. Deity: the course of creation. Meter: Trishtubh; verse 1 Jagati.

10.130.1 The sacrifice spread everywhere with its threads and was extended through a hundred and one acts of gods.
These ancestors who came before us weave it; they sit at the loom saying, “Weave forward, weave back.”

10.130.2 A man stretches and gathers it; a man spread it out on this high sky.
The rays gathered at the seat; they made chants into shuttles for weaving.

10.130.3 What was its measure, its model, its foundation? What was its butter, and what enclosed it?
What was its meter, its opening, its praise, when all the gods sacrificed to the god?

10.130.4 The Gayatri meter was paired with Agni; Savitar joined with the Ushnih.
Soma grew great with Anushtubh and praises; Brihati carried Brihaspati's speech.

10.130.5 Viraj was the glory of Mitra and Varuna; Trishtubh was Indra's part of the day.
Jagati entered all the gods; with this the human seers shaped the sacrifice.

10.130.6 With it our human seers, the ancient ancestors, shaped the sacrifice when it began.
I think I see in my mind those who performed this sacrifice first.

10.130.7 Together in praise, meter, ritual order, and measure were the seven divine seers.
Wise men saw their ancestors' path and took hold of it like charioteers grasping reins.

Hymn 10.131 — Seer: Sukirti Kakshivata. Deity: Indra; verses 4–5 the Ashvins. Meter: Trishtubh; verse 4 Anushtubh.

10.131.1 Indra, drive off all our enemies eastward; drive them off westward, conqueror.
Drive them northward and southward, hero, so we can rejoice in your wide protection.

10.131.2 Perhaps even those with grain will give out grain, distributing it in order.
Prepare food here and there for those who have not come to the ritual grass to bow down.

10.131.3 No fixed time was set for the stout one to come; no renown was found in assemblies.
The wise men sought Indra's friendship, wanting cattle, horses, and prizes from the strong one.

10.131.4 Ashvins, together with the powerful Namuchi you drank sura, the strong drink.
Lords of beauty, after drinking deeply you helped Indra with his work.

10.131.5 Both Ashvins helped Indra with wise arts as parents help a son.
When you drank the strong sura using your skills, generous one, Sarasvati healed you.

10.131.6 Let Indra, the good protector, with his own strength and help, all-knowing, be kind.
Let him drive away hatred and make us safe, so we may possess strong children.

10.131.7 May we enjoy the good will and happy favor of this god worthy of sacrifice.
May strong Indra protect us, driving hatred far from us.

Hymn 10.132 — Seer: Shakaputa Narmedha. Deity: Mitra and Varuna; verse 1 heaven, earth, and the Ashvins. Meter: Viraj forms; verse 1 Nyankusarini, verses 2 and 6 Prastara Pankti, verse 7 Mahasato Brihati.

10.132.1 Heaven has praised the man offering sacrifice; earth has honored the man making an offering.
The divine Ashvins strengthened the sacrificer with their favor.

10.132.2 Mitra and Varuna, you uphold the peoples; we worship you, seeking your kindness.
Through our work and your friendship, may we be safe from demons.

10.132.3 Even now when we wish to come near your dear wealth,
the man who gives increases his wealth, but no one can shut in his generosity.

10.132.4 That other powerful one was born of the sky; you, Varuna, rule over all.
The top of the chariot desires this, while the one who destroys by sin reaches its end.

10.132.5 Here Shakaputa's offense lies with Mitra; it kills heroes brought low.
Protect our bodies below, our beloved bodies fit for sacrifice here.

10.132.6 Your mother Aditi is wise; like heaven and earth she nourished you with milk.
Show us your beloved favor, as the sun washes with its rays.

10.132.7 You two, rulers of the waters, sit as on a chariot standing with shafts in a forest.
Narmedha and Sumedha saved us from these pressing dangers.

Hymn 10.133 — Seer: Sudas Paijavana. Deity: Indra. Meter: Shakvari; verses 4–6 Maha Pankti, verse 7 Trishtubh.

10.133.1 Sing a strong song for Indra who rides in front of the chariots.
In the very thick of the fight, Vritra-killer who makes space, urge us on in battles; let the others' bowstrings snap on their bows.

10.133.2 You released the rivers downward and killed the snake.
Indra, you were born without enemies and nourish every desirable thing; we embrace you. Let the others' bowstrings snap on their bows.

10.133.3 Let all our enemies vanish far from our thoughts.
Indra, throw a deadly weapon at the foe who wants to kill us, you who give wealth in gifts. Let the others' bowstrings snap on their bows.

10.133.4 Indra, put beneath your feet anyone who comes at us from all sides like a wolf.
You are the one who drives them off and defeats them. Let the others' bowstrings snap on their bows.

10.133.5 Indra, whether a relative or a stranger attacks us,
bring down his power, mighty as the sky itself. Let the others' bowstrings snap on their bows.

10.133.6 Indra, we seek you and take hold of your friendship.
Lead us by the path of truth past every difficulty. Let the others' bowstrings snap on their bows.

10.133.7 Indra, give us the milk that a cow gives to its favorite singer;
let the great cow with a full udder and a thousand streams of milk fill us.

Hymn 10.134 — Seer: Mandhatar Yauvanashva, verses 1–6; Godha, verse 7. Deity: Indra. Meter: Maha Pankti, verses 1–6; Pankti, verse 7.

10.134.1 When you spread out heaven and earth, Indra, like dawn,
the divine mother gave birth to you as a great emperor over great peoples. The good divine mother gave birth to you.

10.134.2 Bring down the firm power of a mortal who wants to harm us.
Put beneath your feet the one who threatens us. The good divine mother gave birth to you.

10.134.3 Send down great nourishment and all the shining things, enemy-killer.
Powerful Indra, bring them down through every skill and every kind of help. The good divine mother gave birth to you.

10.134.4 When you, Indra of a hundred powers, send down all blessings,
bring riches to the soma presser with thousands of helps. The good divine mother gave birth to you.

10.134.5 Let flashing weapons fall around us in all directions like drops of sweat.
Let evil thoughts leave us like the runners of spreading grass. The good divine mother gave birth to you.

10.134.6 You carry a long hook, thoughtful one, as far as your power reaches.
Generous one, with your front foot guide us as Yama guides the birds. The good divine mother gave birth to you.

10.134.7 We do not break the gods' rules, and we do not drive anyone away; we follow what we hear in sacred prayer.
With wings and the parts beneath them, here we take up the struggle.

Hymn 10.135 — Seer: Kumara Yamayana. Deity: Yama. Meter: Anushtubh.

10.135.1 Under the tree with fine leaves, where Yama drinks with the gods,
our father, the head of the household, looks back on the old ones.

10.135.2 I looked with envy at the one who wandered sadly, longing for the old ones.
Then I longed for him again.

10.135.3 Boy, you made a new chariot in your mind, without wheels.
You stand in it without seeing it, pointing forward with a single shaft in every direction.

10.135.4 Boy, you set the chariot moving away from the wise men.
The chant followed it, moving on together without any part out of place.

10.135.5 Who gave birth to the boy? Who rolled out the chariot?
Who can tell us today how the gift made later came about?

10.135.6 When the later gift came about, a beginning was born from it.
A base was stretched out in front; an exit was made behind.

10.135.7 This is Yama's dwelling, called a place made by gods.
His reed pipe sounds here, and song adorns this place.

Hymn 10.136 — Seers: Juti, Vata-juti, Vipra-juti, Vrishanaka, Karikrata, Etasha and Rishyashringa, the wind-belted sages.

10.136.1 The long-haired one carries fire and poison; the long-haired one carries heaven and earth.
The long-haired one shows the whole sky; this long-haired one is called light.

10.136.2 The sages have wind for belts and wear clothes stained yellow.
When gods enter them, they follow the rush of wind.

10.136.3 “Maddened by our life as sages, we have mounted the winds.
Mortals, you see only our bodies.”

10.136.4 He flies through the air, looking at every form.
The sage is made a friend of every god for doing good.

10.136.5 The sage is the wind's horse and Vayu's friend, moved by the gods.
He lives in both seas, eastern and western.

10.136.6 Traveling the path of heavenly women, singers, and wild animals,
the long-haired one knows their thoughts, a sweet and deeply joyous friend.

10.136.7 Vayu churned the drink for him; Kunannama ground it,
when the long-haired one drank from the cup of poison together with Rudra.

Hymn 10.137 — Seers: Bharadvaja, Kashyapa, Gotama, Atri, Vishvamitra, Jamadagni, Vasishtha in verses 1–7 respectively. Deity: the All-Gods. Meter: Anushtubh.

10.137.1 Gods, raise up the fallen man again.
Gods, bring back to life the one who has done wrong.

10.137.2 Two winds blow from the distant river.
Let one blow health to you; let the other blow away your sickness.

10.137.3 Wind, bring medicine here and carry illness away.
You have every cure; you travel as the gods' messenger.

10.137.4 I have come to you with healing and safety.
I have brought you good health; I send your wasting disease away.

10.137.5 Let the gods here protect him, and let the company of Maruts protect him.
Let all living beings protect him so that he is free from sickness.

10.137.6 The waters are healing; the waters drive illness away.
The waters cure everything; let them heal you.

10.137.7 With these ten-fingered hands, and with the tongue that leads speech,
with hands that bring no disease, we touch you.

Hymn 10.138 — Seer: Anga Aurava. Deity: Indra. Meter: Jagati.

10.138.1 In friendship with you, Indra, the priests, mindful of truth, broke open Vala.
There you gave out dawns and released waters, and for Kutsa you struck the snake through our prayers.

10.138.2 You released the waters, urging the mountains forward; you drove out the bright cows and drank the beloved honey.
By this deed you made his praises grow, and the sun shone through a song born of truth.

10.138.3 The sun released his chariot in the middle of heaven; the Arya found a match for the Dasa.
With Rjishvan, Indra broke the strong tricks of the powerful magician Pipru.

10.138.4 Boldly he broke into inaccessible treasure stores and crushed their ungodly owners.
As the sun takes wealth month by month, so he broke his enemies while he was praised.

10.138.5 Though his army did not fight, the mighty Vritra-killer broke through and gave rewards as he grew stronger.
His enemies scattered in fear of Indra's mace (the thunderbolt); Shundhyu moved away and Ushas left her cart.

10.138.6 These are your renowned deeds, yours alone: you turned a single foe away from sacrifice.
You set the months in order in the sky; the father carries the wheel rim you broke.

Hymn 10.139 — Seer: Vishvavasu, divine singer. Deity: Savitar; verses 4–6 the self. Meter: Trishtubh.

10.139.1 Savitar, with sunlight for rays and golden hair, raises his light endlessly in the east.
Pushan follows his prompting, wise and watchful, guardian who sees all living things.

10.139.2 Seeing people, he sits in the middle of heaven and fills heaven, earth, and the space between.
He looks in all directions upon those rich in light, between the earlier and later signs.

10.139.3 Source of wealth and gathering place of treasures, he sees all forms with his skill.
Like the god Savitar, true to his rule, he stands like Indra in the battle for wealth.

10.139.4 The waters saw Vishvavasu, the soma-drinking heavenly singer, and moved by truth toward him.
Indra learned of it afterward and saw around them the limits of the sun.

10.139.5 May Vishvavasu speak for us, the heavenly singer who measures the space.
Whether we know the truth or do not, may he stir our thoughts and protect our minds.

10.139.6 He found a prize in the rivers' course and opened the doors of the rocky cattle pens.
The singer told of their immortal names; Indra understood the snakes' clever plan.

Hymn 10.140 — Seer: Agni Pavaka. Deity: Agni. Meter: Sato Brihati; verses 1–2 Vishtara Pankti, verse 6 Uparishtaj Jyotih.

10.140.1 Agni, your power and fame are great; your flames shine, bright one.
Far-shining, wise one, you give a singer's prize through your strength to the giver.

10.140.2 Your glow is pure, bright, and unfailing; you rise with your light.
You, the son, go between your two mothers, stay near them, and fill heaven and earth.

10.140.3 Child of nourishment, knower of births, rejoice in our well-spoken praise, placed here with wise thoughts.
Many splendid and beautiful kinds of help have joined food supplies to you.

10.140.4 Agni, immortal one, spread among living creatures and bring wealth to us.
You shine with your visible form and fill us with a winning purpose.

10.140.5 You guide the sacrifice, know its ways, and live amid great gifts.
You give a lovely, fortunate gift, plenty of food and winning wealth.

10.140.6 People of generations past set Agni, true to the right order, a bull visible to all, before them for favor.
Through their song, divine one with attentive ears, you became the most widely known.

Hymn 10.141 — Seer: Agni Tapasa. Deity: the All-Gods. Meter: Anushtubh.

10.141.1 Agni, speak to us kindly here; turn toward us in good will.
Give to us, lord of the people, for you grant us wealth.

10.141.2 Let Aryaman give to us, and Bhaga and Brihaspati too.
Let the gods give to us, and the goddess of kindly speech give us wealth.

10.141.3 For help we call King Soma and Agni with songs,
and the Adityas, Vishnu, Surya, and Brihaspati, lord of prayer.

10.141.4 We call on Indra and Vayu, and Brihaspati, easily summoned here,
so that all our people will be friendly when they gather.

10.141.5 Urge Aryaman, Brihaspati, and Indra to give,
and Vata, Vishnu, Sarasvati, and prize-winning Savitar.

10.141.6 Agni, with other fires, strengthen our prayer and sacrifice.
For worship of the gods, urge wealth to be given to us.

Hymn 10.142 — Seers: the Sharnga birds: Jarita, verses 1–2; Drona, 3–4; Sarisrikka, 5–6; Stambamitra, 7–8. Deity: Agni. Meter: Trishtubh; verses 1–2 Jagati, 7–8 Anushtubh.

10.142.1 Agni, this Jarita has become yours, son of strength; he has no other source of help.
Your threefold shelter is good and safe; keep harm and flashing weapons far away.

10.142.2 Your birth from your father is evident, Agni; you turn toward all living things.
Let your seven horses and our thoughts press on ahead, like herdsmen moving before their flocks.

10.142.3 Self-powered Agni, you consume even abundant grass all around.
Even barren ground becomes farmland; may we not stir up your powerful flame against us.

10.142.4 When you go eating over hills and valleys, you move apart like an eager army.
When the wind fans your flame, you shave the earth like a barber shaving a beard.

10.142.5 His rows come in sight; many chariots follow one track.
Agni, when you wipe your arms clean, you go across the earth, both low and high.

10.142.6 Let your force rise and your flame rise; Agni, let the prizes of your labor rise.
Bend up and bend down as you grow; let all the Vasus sit beside you today.

10.142.7 This is the waters' resting place and the sea's home.
Make yourself another path from here; go along it as you wish.

10.142.8 Let flowering grasses grow on your way here and your way away.
These ponds and lotus flowers are the sea's home.

Hymn 10.143 — Seer: Atri Sankhya. Deity: the Ashvins. Meter: Anushtubh.

10.143.1 You renewed Atri, who had grown old, as one makes a worn horse able to travel;
you made Kakshivan new again like a chariot.

10.143.2 You held back the dustless prize-winning horse.
Undo the tight knot, as you brought young Atri into the open.

10.143.3 Two men most skilled in miracles, brightly help Atri's thoughts succeed.
Then our song reaches you both in heaven as it returns.

10.143.4 Ashvins, your gift and kind intention are evident, generous ones,
when you carry us to a broad meeting place, men, in our hour of need.

10.143.5 Bhujyu was tossed in the sea beyond the far reaches of the sky.
Two truthful ones, come to him on your winged craft, made to rescue him.

10.143.6 Bring us your favors, men of great gifts who know everything,
and fill us with food like a spring overflowing.

Hymn 10.144 — Seer: Tarkshya Suparna, or Urdhvakrishana Yamayana. Deity: Indra. Meter: Gayatri; verse 2 Brihati, 5 Sato Brihati, 6 Vishtara Pankti.

10.144.1 This immortal soma drop flies to you like a racehorse;
it brings skill and long life to the wise one.

10.144.2 This is a craftsman's skill among us, a mace for the giver.
This drop bears uplifting joy, an accomplished maker bringing well-made joy.

10.144.3 He made a powerful drink for the eagle among his own companions.
The snake's keeper shone down from above.

10.144.4 The great bird, the eagle's son, brought it from far away,
the hundred-wheeled one who follows the snake's track.

10.144.5 The eagle brought your lovely red measure of drink safely here in its foot.
With it let us lengthen our lives; with it may friendship stay awake.

10.144.6 In this way Indra holds great power among the gods through the soma drop.
Through our purpose let us extend life, wise one; this has been pressed for our purpose.

Hymn 10.145 — Seer: Indrani. Deity: a charm against a rival wife. Meter: Anushtubh; verse 6 Pankti.

10.145.1 I dig up this plant, the strongest of all herbs.
With it a woman drives away a rival wife and wins her husband.

10.145.2 Good plant whose leaves turn upward, favored by the gods and full of power,
drive my rival wife away and make my husband mine alone.

10.145.3 I stand above her, above her again, above those who stand above.
And let my rival wife stand below me, below even those below.

10.145.4 I do not take her name; this man takes no pleasure in her.
We send the rival wife far, far away.

10.145.5 I have power to prevail, and you too are able to prevail.
With both of us powerful, let us overcome my rival wife.

10.145.6 I have placed you near me, who can prevail; I have placed an even stronger power over you.
Let your mind run after me like a cow after its calf, like water along a channel.

Hymn 10.146 — Seer: Devamuni Airammada. Deity: Aranyani, goddess of the forest. Meter: Anushtubh.

10.146.1 Aranyani, Aranyani, you seem to disappear farther and farther away.
Why don't you ask about the village? Aren't you afraid?

10.146.2 When the chirping insect answers the bellowing one,
Aranyani sounds grand, as if they were driving cymbals together.

10.146.3 Something looks like cows grazing; something looks like a house.
In the evening Aranyani sounds as if she sends out carts.

10.146.4 Someone there seems to call a cow; another seems to chop wood.
A man staying in Aranyani at evening thinks he heard a cry.

10.146.5 Aranyani does not kill, unless someone else comes near.
One eats her sweet fruit and lies down at will.

10.146.6 Sweet-smelling like ointment, fragrant, rich in food, needing no farmer,
I have praised Aranyani, mother of wild animals.

Hymn 10.147 — Seer: Suvedas Shairishi. Deity: Indra. Meter: Jagati; verse 5 Trishtubh.

10.147.1 I trust your first display of anger, when you struck Vritra and released the waters for people.
Both worlds trembled at your force, even earth itself, wielder of the mace.

10.147.2 With your powers, and with a mind seeking fame, you crushed Vritra, the magician free of blame.
Men choose you in contests for cattle and in every sacrifice calling for help.

10.147.3 Look toward these generous givers, much-invoked one, who have gained rewards.
They praise you in their children's families and gatherings, seeking skill and a horse as prize and honorable wealth.

10.147.4 The one who knows your rapid joy surely receives well-earned riches.
Generous one, the giver whose ceremony strengthens you quickly brings a prize to his men.

10.147.5 Praised for your might, generously give our company plenty of room and wealth.
You act as our friend, clever like Varuna; wonderful one, like food you give each his portion.

Hymn 10.148 — Seer: Prithu Vainya. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.148.1 We praise you as we press soma, Indra of great strength; we have won prizes too.
Bring us the welfare you desire; protected by you, may we win it for ourselves and our children.

10.148.2 Indra, you were born strong, hero, to defeat the Dasa peoples together with the sun.
We hold the hidden secret in the waters as though soma were at its source.

10.148.3 Wise one, honor the Arya's songs and the seers' good thoughts, which the singer desires.
Let us be among those who please you with soma, and you, chariot-borne one, with food.

10.148.4 Indra, I spoke these prayers to you; give men the strength of men, hero.
Be of one purpose with those you favor; protect both those who praise and those who stand still.

10.148.5 Hear the call, hero Indra, from Prithu; you are praised in Vainya's songs.
The voices flow toward your place rich with butter like waves rushing down hollows.

Hymn 10.149 — Seer: Archan Hairanyastupa. Deity: Savitar. Meter: Trishtubh.

10.149.1 Savitar held the earth still with controls, and made the unsupported heaven firm.
Savitar shook the moving middle space like a horse, and fixed the sea where nothing could break through.

10.149.2 Savitar, child of the waters, knows where the sea was held firm and roared.
From there the air rose; from there heaven and earth spread apart.

10.149.3 Another sacred thing came to be afterward through the immortal world's existence.
The winged eagle of Savitar was born first; the other followed its law.

10.149.4 Let Savitar, holder of heaven, desired by all, come to us like cows to a village, warriors to horses,
a lowing cow to its calf, gladly giving milk, or a husband to his wife.

10.149.5 Savitar, as Hairanyastupa of the Angirases called on you in this contest,
so I, Archan, praising you for help, stay awake for you like a soma stalk.

Hymn 10.150 — Seer: Mridika Vasishtha. Deity: Agni. Meter: Brihati; verses 4–5 Uparishtaj Jyotih, verse 4 also Jagati.

10.150.1 Even when already burning, you are lit again for the gods, carrier of offerings.
Come to us with the Adityas, Rudras and Vasus; come to us in kindness.

10.150.2 Accept this sacrifice and this speech and come close.
We mortals light you and call you; we call you for your kindness.

10.150.3 I praise you, knower of births, desired by all, in my thoughts.
Agni, bring us the gods who love their rules; bring them for kindness.

10.150.4 God Agni became the gods' priest; human seers kindled Agni.
I call Agni in the contest for great riches, kindly Agni for wealth.

10.150.5 Agni helped Atri, Bharadvaja, Gavishthira, Kanva, and Trasadasyu in the struggle.
Vasishtha calls on Agni, the priest, for kindness; he is the priest.

Hymn 10.151 — Seer: Shraddha Kamayani. Deity: trust. Meter: Anushtubh.

10.151.1 Trust lights the fire; trust makes the offering possible.
We announce trust aloud at the head of good fortune.

10.151.2 Trust, make the giver dear, and the person wishing to give dear.
Make what I say dear among generous sacrificers.

10.151.3 Just as the gods placed trust in the powerful beings,
so make what we say welcome among generous sacrificers.

10.151.4 The gods and sacrificers guarded by Vayu honor trust.
Trust lives in heartfelt intention, and through trust people find wealth.

10.151.5 We call on trust in the morning, trust around midday,
and trust as the sun goes down; Trust, make us trust here.

Hymn 10.152 — Seer: Shasa Bharadvaja. Deity: Indra. Meter: Anushtubh.

10.152.1 Shasa says: this great one is marvelous, a devourer of enemies.
His friend is never killed or defeated.

10.152.2 Let Indra, good protector, lord of the people, killer of Vritra, controller of opponents,
go ahead of us, the strong soma drinker who gives safety.

10.152.3 Strike demons and enemies apart; break apart Vritra's jaws.
Indra, killer of Vritra, break the anger of the enemy attacking us.

10.152.4 Indra, break our enemies apart; bring the fighter down low.
Send anyone who attacks us into the darkness below.

10.152.5 Indra, take away the enemy's intention and the attack of the one who wants victory.
Give us broad shelter from anger; turn the blow away.

Hymn 10.153 — Seers: the divine sisters, mothers of Indra. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

10.153.1 The busy ones who set things in motion honor Indra at his birth,
sharing in his great strength.

10.153.2 Indra, you were born from force, from strength and power.
Strong one, you are indeed strong.

10.153.3 Indra, you are Vritra's killer; you stretched out the middle sky,
and propped up heaven with your power.

10.153.4 Indra, you carry a shining song in your two arms,
sharpening your mace (the thunderbolt) with strength.

10.153.5 Indra, you have power over all that is born.
You have become all living things.

Hymn 10.154 — Seer: Yami Vaivasvati. Deity: the course of things. Meter: Anushtubh.

10.154.1 Soma flows for some, while others approach with clarified butter.
Go even to those for whom honey flows freely.

10.154.2 Go even to those whom sacred effort makes impossible to overcome,
who reached heaven through it, and who undertook great effort.

10.154.3 Go even to the heroes who fight in battle and lay down their lives,
and to those who have given a thousand gifts to priests.

10.154.4 Yama, go even to the ancient ancestors who sought truth,
lived by truth, strengthened it, and worked hard.

10.154.5 Yama, go to the hard-working seers, born of sacred effort,
wise men who find a thousand paths and guard the sun.

Hymn 10.155 — Seer: Shirimbittha Bharadvaja. Deity: a charm against poverty; verses 2–3 Brihaspati, verse 5 the All-Gods. Meter: Anushtubh.

10.155.1 Poverty, one-eyed, ugly one, go to the mountain forever!
With Shirimbittha's powers we drive you off.

10.155.2 Go away from here, away from there, all red embryos!
Brihaspati, crush poverty here with your sharp horn.

10.155.3 That wood floating beyond the river has no one on it.
Take hold of it, hard-to-harm one, and travel far beyond with it.

10.155.4 Those who went eastward with female frogs in their arms—
all Indra's enemies have been killed, as short-lived as bubbles.

10.155.5 They led this cow around and spread fire all about her.
They made a name among the gods; who would dare attack them?

Hymn 10.156 — Seer: Ketu Agneya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

10.156.1 Let our thoughts spur Agni on like a fast horse in a race.
With him we will win wealth upon wealth.

10.156.2 Agni, spur on the army with which, through your help,
we will bring the cows home and receive gifts.

10.156.3 Agni, bring solid, broad wealth with cows and horses.
Open the way; turn the Pani away.

10.156.4 Agni, raise the immortal star, the sun, into the sky,
bringing light to people.

10.156.5 Agni, you are the people's guiding light, the dearest and best one seated nearby.
Attend to our praise and give us strength.

Hymn 10.157 — Seer: Bhuvana Aptya, or Sadhana Bhauvana. Deity: the All-Gods. Meter: Dvipada Trishtubh.

10.157.1 May we now hold these worlds in place, with Indra and all the gods.

10.157.2 Let Indra with the Adityas arrange our sacrifice, our bodies, and our children.

10.157.3 Let Indra with the Adityas and the company of Maruts protect our bodies.

10.157.4 When the gods came after killing the powerful beings, they guarded their divinity.

10.157.5 With their skills they brought the sun facing us; then they saw the vigorous power within it.

Hymn 10.158 — Seer: Chakshus Saurya. Deity: Surya. Meter: Gayatri; verse 2 Svaraj.

10.158.1 Let Surya protect us from the sky, wind from the middle space,
and Agni from things on earth.

10.158.2 Savitar, may we enjoy your power, which is worth a hundred offerings.
Protect us from falling lightning.

10.158.3 Let god Savitar give us sight, and the mountain give us sight.
Let Dhatar give us sight.

10.158.4 Give our eyes sight and our bodies sight to see clearly.
Let us see both what is near and what is far.

10.158.5 Surya, may we see you clearly.
May we look around with human eyes.

Hymn 10.159 — Seer: Shachi Paulomi. Deity: Shachi praising herself. Meter: Anushtubh.

10.159.1 The sun has risen, and my good fortune has risen too.
I know it: I have won my husband and overcome my rival.

10.159.2 I am the sign and the head; I am strong and speak out.
My husband must follow my will as I prevail.

10.159.3 My sons kill enemies, and my daughter is a ruler.
I am a victor, and my praise is highest with my husband.

10.159.4 I made the very offering by which Indra became strong and supreme in glory.
Gods, it is done: I have no rival now.

10.159.5 Without a rival, killing rivals, I win and rule over them.
I have taken away the other women's glory and success as if stripping their leaves.

10.159.6 I have conquered these rival wives together, and I rule over them,
so that I may rule over this hero and his people.

Hymn 10.160 — Seer: Purana Vaishvamitra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.160.1 Drink this strong, mature drink; release both bay horses from your chariot here.
Indra, do not let other sacrificers hold you back; this soma was pressed for you.

10.160.2 Pressed drinks and soma pressers are yours; songs call you quickly here.
Indra, enjoy this pressing today, knowing all things, and drink the soma here.

10.160.3 If a man presses soma for him willingly, desiring the god with all his heart,
Indra will not give away his cows; he will make what is praised and beautiful for him.

10.160.4 A man who has wealth but does not press soma for him will find him visibly against him.
Generous Indra leaves him without jewels and kills those who hate prayer, without needing to be directed.

10.160.5 Wanting horses, cows, and prizes, we call you to come near.
Seeking your new favor, Indra, we call you for our welfare.

Hymn 10.161 — Seer: Yakshmanashana Prajapatya. Deity: Indra and Agni, or a cure for wasting disease. Meter: Trishtubh; verse 5 Anushtubh.

10.161.1 I release you with an offering so you may live, from unknown disease and serious wasting illness.
If a grasping sickness has seized him, Indra and Agni, free him from it.

10.161.2 Whether his life is failing, whether he has gone away, or has been brought close to death,
I bring him back from the lap of destruction; I touch him for a hundred autumns of life.

10.161.3 With this offering of a thousand eyes, a hundred autumns, and a hundred years of life, I brought him back.
May Indra lead him through a hundred autumns and past every harm.

10.161.4 Live a hundred autumns and grow, a hundred winters and a hundred springs.
May Indra, Agni, Savitar, and Brihaspati return him with an offering for a hundred years of life.

10.161.5 I have brought you back; I have found you; you have come back new.
I have restored every limb, all your sight, and your whole life.

Hymn 10.162 — Seer: Rakshohan Brahma. Deity: the killer of demons. Meter: Anushtubh.

10.162.1 Together with prayer, let Agni the demon-killer drive away from here
the disease and the evil-named thing lying in your womb.

10.162.2 Let Agni with prayer destroy the flesh-eating thing
that lies in your womb, a sickness with an evil name.

10.162.3 The one that kills your child as it flies in or settles, or as it crawls,
or tries to kill it after birth: we drive that one out of here.

10.162.4 The one that parts your thighs, that lies between husband and wife,
and licks the womb within: we drive that one out of here.

10.162.5 The one that lies with you in the guise of a brother, husband, or lover,
and tries to kill your offspring: we drive that one out of here.

10.162.6 The one that confuses you through sleep and darkness and lies with you,
and tries to kill your offspring: we drive that one out of here.

Hymn 10.163 — Seer: Vivriha Kashyapa. Deity: a cure for wasting disease. Meter: Anushtubh.

10.163.1 From your two eyes, nostrils, ears, and chin,
I draw wasting illness from your head, brain, and tongue.

10.163.2 From your neck, nape, spine, and backbone,
I draw illness from your shoulders, shoulder joints, and arms.

10.163.3 From your intestines, bowels, lower gut, and heart,
I draw illness from your kidneys, liver, and spleen.

10.163.4 From your thighs, knees, heels, and toes,
I draw illness from your hips, buttocks, and pelvis.

10.163.5 From your private parts, your hairs and nails,
I draw this illness from your whole body.

10.163.6 From every limb, every hair, and every joint where it arose,
I draw this illness from your whole body.

Hymn 10.164 — Seer: Prachetas Angirasa. Deity: a charm against bad dreams. Meter: Anushtubh; verse 3 Trishtubh, verse 5 Pankti.

10.164.1 Go away, lord of the mind; leave and travel far off.
Speak far from destruction; the living mind has many forms.

10.164.2 They choose what is good and choose the good action on the right.
Let there be good vision for the son of Vivasvat; the living mind has many forms.

10.164.3 Whatever harmful thing we have imagined, spoken in ill will or accusation, awake or asleep,
let Agni put all these unwanted wrongs far away from us.

10.164.4 If we have committed an injury, Indra and Brihaspati,
let Prachetas Angirasa save us from the enemy's wrongdoing.

10.164.5 Today we have won and become free of offense.
Let the evil dream or thought of one awake reach those we hate; let it reach anyone who hates us.

Hymn 10.165 — Seer: Kapota Nairrita. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.165.1 Gods, since a pigeon came here as a messenger of destruction, sent with a purpose,
let us honor it and make amends; let our two-footed and four-footed creatures be safe.

10.165.2 Gods, let the pigeon sent to us be harmless and the bird in our house bring no offense.
Let wise Agni accept our offering; let the winged weapon pass us by.

10.165.3 The winged weapon will not hurt us when it steps on the hearth beside the fire.
Let our cows and people be safe; gods, let the pigeon not harm us here.

10.165.4 What the owl says is empty; so is the pigeon's footprint in the fire.
We honor Yama, death, whose messenger was sent here.

10.165.5 Drive the pigeon away with a verse, send it away; enjoy food and lead a cow around.
Having turned away all evils, let the bird fly off and leave our nourishment here.

Hymn 10.166 — Seer: Rishabha Vairaja, or Rishabha Shakvara Bhimasena. Deity: a charm to overcome rivals. Meter: Anushtubh; verse 5 Maha Pankti.

10.166.1 Make me a bull among my peers, one who overcomes rivals,
kills enemies, stands out and guards cattle.

10.166.2 I kill rivals, unharmed and untouched like Indra.
All these rivals lie beneath my feet.

10.166.3 I tie both ends of you right here, as a bowstring ties both ends of a bow.
Lord of speech, stop them so that they speak no word against me.

10.166.4 I have come as the stronger one with Vishvakarman's power.
I take hold of your thoughts, your rules, and your assembly.

10.166.5 Taking charge of your gain and security, may I be the highest; I have stepped on your heads.
Speak out from under my feet like frogs from water, frogs from water.

Hymn 10.167 — Seers: Vishvamitra and Jamadagni. Deity: Indra; verse 3 Soma, Varuna, Brihaspati, Anumati, Indra, Dhatar, Vidhatar. Meter: Jagati.

10.167.1 This honey is poured for you, Indra; you rule over the cup of pressed soma.
Give us wealth and many heroes; you won sunlight by enduring the heat.

10.167.2 We call on mighty Indra, who won the sun, as he rejoices in the pressed drink.
Come and attend to our sacrifice here; we ask the generous victor over rivals.

10.167.3 By King Soma's and Varuna's law, under the protection of Brihaspati and Anumati,
today, generous one, Dhatar and Vidhatar, I drank the cups while praising you.

10.167.4 With permission I took my drink; let me move forward and be the first to prepare this song.
When I came to your two homes with the pressed drink won, Vishvamitra and Jamadagni, I came to you.

Hymn 10.168 — Seer: Anila Vat ayana. Deity: Vayu. Meter: Trishtubh.

10.168.1 See the greatness of the wind's chariot: it rushes, breaking things, and its sound roars.
It touches the sky, turning it red, and comes up throwing earth's dust about.

10.168.2 They hurry toward the wind's dwelling; they go to him together like women to a gathering.
Together with them the god travels in one chariot, king of this whole world.

10.168.3 He travels by paths through the air and does not rest for a single day.
Friend of the waters, firstborn, true to the right order: where was he born, where did he arise?

10.168.4 This god, the gods' breath and the world's embryo, goes wherever he wishes.
We hear his sounds but cannot see his form; let us honor Vata with an offering.

Hymn 10.169 — Seer: Shabara Kakshivata. Deity: cows. Meter: Trishtubh.

10.169.1 Let a pleasant wind blow over the bright cows; let them eat nourishing plants.
Let them grow plump and drink the water that keeps them alive; Rudra, be kind to walking creatures.

10.169.2 Those alike, unlike, and of one color, whose names Agni knows through sacrifice,
which the Angirases made here by their sacred effort: Parjanya, give them wide shelter.

10.169.3 Those that moved their bodies among the gods, whose every form Soma knows:
Indra, let them enter our pen, full of milk and with calves.

10.169.4 Prajapati gave them to me in agreement with all the gods and ancestors.
He brought these kindly cows to our pen; may we live alongside their offspring.

Hymn 10.170 — Seer: Vibhrat Saurya. Deity: Surya. Meter: Jagati; verse 4 Astara Pankti.

10.170.1 Let the great shining one drink soma's honey and give the sacrificer a life without injury.
Driven by wind, he guards all creatures himself, nourishing them and shining widely.

10.170.2 Great and shining, well supported, greatest winner of prizes, set firmly in the law of heaven,
light is born to kill enemies, Vritra, Dasyus, demons, and rivals.

10.170.3 This is the best of lights, the highest light, called great, winning all and winning wealth.
The bright sun shines on the whole world for all to see; its vast force and power spread unfailingly.

10.170.4 Shining with light, you reach the sunlit brightness of heaven,
through which all these worlds are upheld, through the maker of all things who helps all the gods.

Hymn 10.171 — Seer: Ita Bhargava. Deity: Indra. Meter: Gayatri.

10.171.1 Indra, you protected the chariot of Ita, the man who pressed soma.
You heard the soma drinker's call.

10.171.2 You tore the head from Makha, who was shaking it,
and came to the soma drinker's home.

10.171.3 Indra, you repeatedly loosened that mortal,
bound to the bottom of his weapon, for the thoughtful man.

10.171.4 Indra, bring the sun that is behind us out in front,
even against the gods' wishes.

Hymn 10.172 — Seer: Samvarta Angirasa. Deity: Ushas. Meter: Dvipada Viraj.

10.172.1 Come with your desire, when the cows follow the path with full udders.

10.172.2 Come with thoughts of wealth, most generous, stirred into action by good givers.

10.172.3 Like those supported by their fathers, generous ones, we stretch the thread and offer sacrifice.

10.172.4 Ushas rolls back her sister's darkness along the road through her own fine birth.

Hymn 10.173 — Seer: Dhruva Angirasa. Deity: the king. Meter: Anushtubh.

10.173.1 I have brought you here; take your place within and stand firm, unmoving.
Let all the people want you; do not let the kingdom fall from you.

10.173.2 Stay right here; do not fall, but stand unmoving like a mountain.
Stand firm here like Indra and hold the kingdom here.

10.173.3 Indra established this man firmly with an offering that makes firm.
Soma spoke on his behalf, and so did Brihaspati.

10.173.4 Heaven is firm and earth is firm; these mountains are firm.
This whole moving world is firm, and this king of the peoples is firm.

10.173.5 Let King Varuna make you firm; let god Brihaspati make you firm.
Let Indra and Agni keep your kingdom firm and established.

10.173.6 We touch soma with a firm offering for your firmness.
Then may Indra make the peoples bring tribute to you alone.

Hymn 10.174 — Seer: Abhivarta Angirasa. Deity: the king. Meter: Anushtubh.

10.174.1 With this offering for supremacy, with which Indra grew dominant,
Brihaspati, turn us toward rule over the kingdom.

10.174.2 Overcome the rivals and all who are hostile to us.
Stand over the fighter and over anyone who threatens us.

10.174.3 God Savitar and Soma have turned everything in your favor.
All living beings turn toward you, so that you will be supreme.

10.174.4 I made the offering through which Indra grew powerful and highest in glory.
Gods, it is done: I now have no rival.

10.174.5 With no rival, killing rivals, ruling the kingdom and overcoming all,
let me reign over these living beings and over the people.

Hymn 10.175 — Seer: Urdhvagrava Sarpa Arbudi. Deity: the pressing stones. Meter: Gayatri.

10.175.1 Pressing stones, let god Savitar set you to work by his rule.
Get ready at the shafts and press soma.

10.175.2 Pressing stones, drive away misery and evil thoughts.
Like bright cows, make medicine.

10.175.3 The pressing stones sound loudly together in their troughs,
passing strength on to the strong one.

10.175.4 Pressing stones, may god Savitar set you to work by his rule
for the man who presses soma and offers sacrifice.

Hymn 10.176 — Seer: Sunu Arbhava. Deity: the Ribhus, verse 1; Agni, verses 2–4. Meter: Anushtubh; verse 2 Gayatri.

10.176.1 The sons of the Ribhus loudly proclaimed their strong deeds.
Though weak, they sustain everyone and reach their mother like a cow.

10.176.2 Bring forth the god who knows every birth with a divine thought.
May he carry our offerings in turn.

10.176.3 This god-loving priest is led forward for sacrifice.
Like a chariot surrounded by fighters, he shines by himself.

10.176.4 This Agni protects us as if from an immortal birth.
Stronger even than strength, the god was made to give us life.

Hymn 10.177 — Seer: Patanga Prajapatya. Deity: the breaking of illusion. Meter: Trishtubh; verse 1 Jagati.

10.177.1 The wise see with their hearts and minds the bird marked by the powerful one's illusion.
Poets watch it within the sea; thinkers search for the path of its rays.

10.177.2 The bird carries speech in its mind; the heavenly singer spoke it while still in the womb.
The poets guard that shining thought of heaven in the place of truth.

10.177.3 I saw a guardian who never rests, traveling on paths back and forth.
Wearing both what moves together and what moves apart, he circles inside the worlds.

Hymn 10.178 — Seer: Arishtanemi Tarkshya. Deity: Tarkshya. Meter: Trishtubh.

10.178.1 Let us call Tarkshya here for well-being, the prize-winning one spurred by gods,
strong and swift, overcoming chariots, with an unbroken wheel rim, born for battle.

10.178.2 Calling for a gift like Indra's, let us climb into a boat for safety.
In a wide, broad, deep place, may neither of us be hurt going toward or away.

10.178.3 By his power he suddenly spread light over the five peoples like the sun.
His speed wins thousands and hundreds; they cannot hold him back as they might a young woman or an arrow.

Hymn 10.179 — Seers: Shibi Aushinara, Pratardana king of Kashi, Vasuman Rauhidashva, in order. Deity: Indra. Meter: Trishtubh; verse 1 Anushtubh.

10.179.1 Stand up and look at Indra's proper share.
If it is cooked, offer it; if not, celebrate anyway.

10.179.2 Indra, come for the cooked offering; the sun has reached the middle of its path.
Friends sit around you with their stores, like the keeper of a family following the head of the herd.

10.179.3 I think it has cooked in the udder and cooked in the fire; I think this newly prepared rite is well cooked.
Mace-bearing Indra, drink the curds of the midday pressing, take pleasure in them, worker of many deeds.

Hymn 10.180 — Seer: Jaya Aindra. Deity: Indra. Meter: Trishtubh.

10.180.1 You have overcome enemies, much-invoked one; let your greatest strength be given here.
Indra, bring us wealth with your right hand; you are lord of the rich rivers.

10.180.2 Like a fierce wild animal wandering the hills, you came from far away.
Sharpen your sharp-edged weapon, Indra; strike enemies apart and drive off foes.

10.180.3 Indra, you were born with desirable power and force, a bull among peoples.
You drove away the hostile people and made a broad space for the gods.

Hymn 10.181 — Seers: Pratha Vasishtha, Sapratha Bharadvaja, Gharma Saurya, in order. Deity: the All-Gods. Meter: Trishtubh.

10.181.1 Pratha and Sapratha are his names, the offering of the Anushtubh offering.
From shining Dhatar, Savitar, and Vishnu, Vasishtha brought the Rathantara chant.

10.181.2 They found what was set beyond, the sacrifice's highest place hidden away.
From shining Dhatar, Savitar, and Vishnu, Bharadvaja made the Brihat chant of Agni.

10.181.3 Thinking carefully, they found the first sacred formula that had fallen on the path to the gods.
From shining Dhatar, Savitar, and Vishnu, they brought heat from the sun.

Hymn 10.182 — Seer: Tapurmurdha Barhaspatya. Deity: Brihaspati. Meter: Trishtubh.

10.182.1 Let Brihaspati lead us beyond dangers and turn the mind back from evil speech.
Let him cast away blame and kill bad thinking, and give the sacrificer peace and safety.

10.182.2 Let Narashansa protect us in the offering before the main sacrifice; let the later offering bring us safety when we call.
Let him cast away blame and kill bad thinking, and give the sacrificer peace and safety.

10.182.3 Let the one whose head is hot burn the demons who hate prayer, to strike them with his arrow.
Let him cast away blame and kill bad thinking, and give the sacrificer peace and safety.

Hymn 10.183 — Seer: Prajavan Prajapatya. Deity: the sacrificer, verse 1; the sacrificer's wife, verse 2; the priest's blessings, verse 3. Meter: Trishtubh.

10.183.1 I saw you in my mind, wise, born of sacred effort and grown through sacred effort.
Give us children and wealth here; be born again through children, you who want a son.

10.183.2 I saw you thinking in my mind, praying at the right time in your own body.
Come near to me, young woman; bear children, you who want a son.

10.183.3 I placed the embryo in the plants and within all the worlds.
I brought forth children on earth and sons for women in later generations.

Hymn 10.184 — Seer: Tvashtar Garbhakarta, or Vishnu Prajapatya. Deity: Vishnu, Tvashtar, Prajapati and Dhatar in verse 1; Sinivali, Sarasvati and the Ashvins in verse 2; the Ashvins in verse 3. Meter: Anushtubh.

10.184.1 Let Vishnu prepare the womb, and Tvashtar shape the forms.
Let Prajapati pour into it and Dhatar place an embryo in you.

10.184.2 Sinivali, place an embryo; Sarasvati, place an embryo.
Let the two divine Ashvins, wearing lotus garlands, place an embryo in you.

10.184.3 Ashvins, you rub the golden fire-sticks together to bring it forth.
We call that embryo into you, to be born in the tenth month.

Hymn 10.185 — Seer: Satyadhriti Varuni. Deity: the Adityas, or Aditi. Meter: Gayatri.

10.185.1 Great is the help of the three: Mitra's bright protection,
Aryaman's and Varuna's protection, which cannot be overcome.

10.185.2 No wicked, hateful enemy has power over them,
either at home or on dangerous roads.

10.185.3 Aditi's sons give a mortal unending light
so that he may keep living.

Hymn 10.186 — Seer: Ula Vatayana. Deity: Vayu. Meter: Gayatri.

10.186.1 Wind, blow healing toward us, bringing our hearts comfort and joy.
Carry our lives onward.

10.186.2 Wind, you are our father, brother, and friend.
Help us keep living.

10.186.3 Wind, from the store of immortality held there in your home,
give us something to keep us alive.

Hymn 10.187 — Seer: Vatsa Agneya. Deity: Agni. Meter: Gayatri.

10.187.1 Speak a word for Agni, the bull of the peoples.
May he carry us beyond enemies.

10.187.2 He shines from beyond the farthest distance, beyond the dry land.
May he carry us beyond enemies.

10.187.3 The strong one crushes demons with his bright flame.
May he carry us beyond enemies.

10.187.4 He sees all living things and sees them together.
May he carry us beyond enemies.

10.187.5 Bright Agni was born beyond this expanse.
May he carry us beyond enemies.

Hymn 10.188 — Seer: Shyena Agneya. Deity: Agni, knower of births. Meter: Gayatri.

10.188.1 Now urge the knower of births forward like a horse racing for the prize.
Let him sit on our ritual grass.

10.188.2 I offer great praise to this knower of births,
generous one with wise followers.

10.188.3 Through the flames of the knower of births that carry offerings to the gods,
may he strengthen our sacrifice.

Hymn 10.189 — Seer: Sarprajni. Deity: the self, or Surya. Meter: Gayatri.

10.189.1 This mottled cow has come forward and sat before her mother,
then traveled toward her father in the sky.

10.189.2 Breathing in and out, he moves within the shining space.
The great bull lit up the sky.

10.189.3 He shines through thirty places; speech is fixed on the flying one.
At each dawn he answers with the bright days.

Hymn 10.190 — Seer: Aghamarshana Madhucchandasa. Deity: the course of creation. Meter: Anushtubh.

10.190.1 From burning heat, truth and the right order arose.
Then night was born; then the sea of waves.

10.190.2 From the sea of waves the year arose.
Ruling over everything that blinks, it established days and nights.

10.190.3 The maker formed the sun and moon as before,
and heaven and earth, the space between, and the light above.

Hymn 10.191 — Seer: Samvanana Angirasa. Deity: Agni; verses 2–4 unity of minds. Meter: Anushtubh; verse 3 Trishtubh.

10.191.1 Agni, strong one, you are lit for unity; you bring all honored things together.
You are lit in Ila's place; bring us riches.

10.191.2 Come together; speak together; let your minds understand together.
As the ancient gods shared their portion in agreement, do the same.

10.191.3 Let your prayer be shared, your assembly united, your mind and thought together.
I offer you one common prayer; I offer your gifts together in one offering.

10.191.4 Let your purpose be one and your hearts be one.
Let your minds be one, so that you can live well together.